Και ομως (και) η Ελληνικη βιομηχανια βυθιζεται

Το μεγαλυτερο μερος της ζωης μου δουλεψα στον τουρισμο επισιτισμο.Και παντα εγραφα πως οι δυο αυτοι τομεις της οικονομιας  δεν ειναι βιομηχανια . Ειναι υπηρεσιες.

Βεβαιως και διαθετουν εξειδικευμενο προσωπικο εγκαταστασεις μηχανηματα κεφαλαια οπως η βιομηχανια αλλα δεν παραγουν προιοντα παραγουν υπηρεσιες. Δεν παραγουν  πριζες , μηχανες , εξαρτηματα , ψυγεια ,κομπιουτερ , φαρμακα , πυρουνια  , κλπ σαν αυτα που εισαγουμε πληρωνοντας πολυτιμο συναλλαγμα γιατι ειναι αναγκαια για την επιβιωση μας. Ο τουρισμος και η εστιαση μας κανουν εξαρτωμενους εισαγωγεις. Και μαλιστα στο βαθμο που η αγροτικη κτηνοτροφικη αλιευτικη παραγωγη σταματα σχεδιασμενα απο την ΕΕ ακομα και οι πρωτες υλες για να εξυπηρετηθουν τα 30 εκατομμυρια τουριστες εισαγονται απο αλλες χωρες.Αλλα στα μνημονιακα χρονια λιμανια μεταφορες αεροδρομια που ειναι αναγκαια για τον τουρισμο εχουν και αυτα περασει σε ξενα χερια. Μην πουμε δηλαδη και για τις μεγαλες ξενοδοχειακες μοναδες τις παραλιες και εκτασεις γης που πλεον   ειναι δεσμευμενα σε βαθος χρονου απο τις κατακτητες μας.

Η αρχουσα ταξη της χωρας μας που εκπροσωπει τα ξενα κεφαλαια (αλλα και της αποβιομηχανοποιημενης Ευρωπης συνολικοτερα) χρησιμοποιουν  συνειδητα εδω και πολλες δεκαετιες τον ορο βιομηχανια του τουρισμου , των υπηρεσιων , την στιγμη που απαξιωνει και διαλυει καθε βιομηχανικη παραγωγη και μετεφερε την βιομηχανικη παραγωγη σε χωρες της Ανατολης.

Θελουν να μας πεισουν πως απλα αλλαζει η μορφη της βιομηχανιας και απο παραγωγη προιοντων περναμε (σε ολη την Ευρωπη ειναι αληθεια)στο «προιον» υπηρεσιες.Και απο χωρα σε χωρα οι υπηρεσιες αυτες αλλαζουν μορφη.Στην Βρετανια για παραδειγμα στυλοβατης ειναι οι χρηματιστηριακες δραστηριοτητες και οι τραπεζες στην Ελλαδα τα γκαρσονια και τα ενοικιαζομενα δωματια. Μαντεψτε ποιος εχει το πανω χερι.Φυσικα υπαρχουν στην Ευρωπη χωρες οπου η βιομηχανικη παραγωγη συνεχιζει να παιζει μεγαλο ρολο.Η δικια μας επαιξε και εχασε.

Θα διαβασετε το δημοσιευμα.Βασικα σημεια

• Η συμβολή της βιομηχανικής παραγωγής στο ΑΕΠ ανήλθε πέρυσι στο 9,1%,
• ο εγχώριος βιομηχανικός τομέας ως προς τη συμβολή του στην απασχόληση, με 10% του συνόλου του εργατικού δυναμικού,
• Σε σύγκριση  με την περίοδο πριν από την κρίση έχει χαθεί το 24% των θέσεων εργασίας,
• Το 2008 στην Ελλάδα δραστηριοποιούνταν στην εγχώρια μεταποίηση 85.000 επιχειρήσεις, ενώ το 2020 μόλις 36.000, μείωση 57%.
• οι εξαγωγές αγαθών θα έπρεπε να είναι ετησίως στα 100 δισ. ευρώ ενώ σήμερα περιορίζονται σε 35 δισ. ευρώ.
• Τα μεταποιητικά προϊόντα αφορούν το 28,9% των εισπράξεων του ισοζυγίου αγαθών και υπηρεσιών, έναντι 23,2% από τις μεταφορές (κυρίως ναυτιλία) και τις ταξιδιωτικές εισπράξεις (τουρισμός) με 17,5%.

Η ελληνική μεταποίηση

Μελέτη του ΙΟΒΕ καταγράφει τη μεγάλη συρρίκνωση του αριθμού των επιχειρήσεων αλλά και των θέσεων εργασίας στον μεταποιητικό κλάδο.Ουραγός στην Ευρώπη παραμένει η Ελλάδα στον τομέα της μεταποίησης – βιομηχανίας, παρά τα βήματα προόδου των τελευταίων ετών. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από τη μελέτη που συνέταξε το Ιδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) με την υποστήριξη της πρωτοβουλίας «Ελληνική Παραγωγή – Συμβούλιο Βιομηχανιών για την Ανάπτυξη», πρόεδρος της οποίας είναι ο Μιχάλης Στασινόπουλος της Βιοχάλκο.

Η συμβολή της βιομηχανικής παραγωγής στο ΑΕΠ ανήλθε πέρυσι στο 9,1%, κατατάσσοντας τη χώρα μας στην τέταρτη θέση από το τέλος στην Ε.Ε. των 27, έχοντας πίσω της μόνο τρία μικρά κράτη-φορολογικούς παραδείσους, τη Μάλτα, την Κύπρο και το Λουξεμβούργο. Αισθητά κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο βρίσκεται ο εγχώριος βιομηχανικός τομέας ως προς τη συμβολή του στην απασχόληση, με 10% του συνόλου του εργατικού δυναμικού, έναντι 15% στην Ε.Ε. των 27.

Ο αριθμός των απασχολούμενων στη μεταποίηση αγγίζει τους 413.000 εργαζόμενους, επιστρέφοντας στα επίπεδα του 2011. Σε σύγκριση ωστόσο με την περίοδο πριν από την κρίση έχει χαθεί το 24% των θέσεων εργασίας, καθώς το 2008 απασχολούνταν στη μεταποίηση 545.000 εργαζόμενοι.

Μια άλλη μεγάλη αλλαγή που συντελέστηκε την περίοδο της οικονομικής κρίσης αφορά τη συγκέντρωση των επιχειρήσεων σε λιγότερα χέρια. Το 2008 στην Ελλάδα δραστηριοποιούνταν στην εγχώρια μεταποίηση 85.000 επιχειρήσεις, ενώ το 2020 μόλις 36.000, μείωση 57%. Το μεγαλύτερο πλήγμα δέχθηκε ο κλάδος των ειδών ένδυσης, καθώς ο αριθμός των επιχειρήσεων μειώθηκε κατά 7.789 σε βάθος 12ετίας, και ακολουθούν οι βιομηχανίες μεταλλικών προϊόντων (-5.689), τα προϊόντα ξυλείας (-3.647) και τα έπιπλα (-3.645). Αντίστοιχα μεγαλώνει το μέσο μέγεθος των επιχειρήσεων ως προς τον αριθμό εργαζομένων, ωστόσο και πάλι παραμένει πολύ πιο κάτω από τον μέσο όρο της Ε.Ε.

Οι μικρές επιχειρήσεις που απασχολούν έως 9 εργαζόμενους εξακολουθούν να αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του εγχώριου μεταποιητικού τομέα, με μερίδιο 90,6% στο σύνολο των επιχειρήσεων, αν και έχουν μειωθεί σε σύγκριση με το 2008, όταν αποτελούσαν το 95,6%. Το ενδιαφέρον είναι ότι στην Ε.Ε. αν και το μερίδιο των μικρών επιχειρήσεων στη μεταποίηση είναι σημαντικά χαμηλότερο, στο 84%, αυξήθηκε οριακά σε σύγκριση με το 2011 (82,4%), ενώ αντιθέτως μειώθηκε το μερίδιο των μεγαλύτερων επιχειρήσεων.

Την 7η θέση από το τέλος καταλαμβάνει η ελληνική μεταποίηση στην παραγωγικότητα της εργασίας, με 29.600 ευρώ Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία ανά εργαζόμενο, όταν στην Ιρλανδία, που βρίσκεται στην πρώτη θέση, αντιστοιχούν 522.500 ευρώ ανά εργαζόμενο. Σε όρους παραγωγικότητας, εκτός από τις μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες, η Ελλάδα βρίσκεται χαμηλότερα από την Κύπρο, τη Μάλτα, την Ουγγαρία, την Τσεχία, την Εσθονία, την Πολωνία και την Πορτογαλία, ενώ πίσω από εμάς είναι οι Λιθουανία, Λετονία, Κροατία, Ρουμανία και Βουλγαρία.

«Η Ελλάδα συνεχίζει να χάνει το τρένο, τη στιγμή που η Ευρώπη και ο κόσμος επαναβιομηχανοποιείται», είπε ο Μιχ. Στασινόπουλος. Οπως είπε, με βάση το δυναμικό της χώρας, οι εξαγωγές αγαθών θα έπρεπε να είναι ετησίως στα 100 δισ. ευρώ ενώ σήμερα περιορίζονται σε 35 δισ. ευρώ. Παρ’ όλα αυτά, τόνισε, η συνεισφορά της εγχώριας μεταποιητικής δραστηριότητας είναι μεγαλύτερη τόσο από τη ναυτιλία όσο και από τον τουρισμό. Τα μεταποιητικά προϊόντα αφορούν το 28,9% των εισπράξεων του ισοζυγίου αγαθών και υπηρεσιών, έναντι 23,2% από τις μεταφορές (κυρίως ναυτιλία) και τις ταξιδιωτικές εισπράξεις (τουρισμός) με 17,5%.

Ο κ. Στασινόπουλος πρόσθεσε ότι είναι λάθος να συγκρίνεται η βιομηχανία με τη ναυτιλία ή και τον τουρισμό. Τα δύο τελευταία περιλαμβάνουν έναν κλάδο δραστηριότητας, ενώ η μεταποιητική παραγωγή περιλαμβάνει δεκάδες διαφορετικούς κλάδους.