You are currently browsing the daily archive for 16 Νοεμβρίου, 2023.
Ενώ καίγεται η Γάζα ΚΡΥΦΑ ΧΑΡΤΙΑ 04.11.23 19:49 Τάσος Κωστόπουλος
Το μακελειό του τελευταίου μήνα στην Παλαιστίνη δεν προέκυψε από το πουθενά.
Χρυσαυγίτες δίχως σβάστικα: ο Μπεν Γκβιρ (αριστερά) και ο Μπετσαλέλ Σμότριτς (δεξιά) στα έδρανα της ισραηλινής
Βουλής. Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας και κυβερνήτης της Δυτικής Οχθης, αντίστοιχα, σήμερα | AP PHOTO

«Πολεμάμε ανθρώπινα ζώα κι ενεργούμε αναλόγως»| Γιοάβ Γκάλαντ, υπουργός Αμυνας του Ισραήλ (9.10.2023)
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Οταν ένοπλοι μασκοφόροι διεισδύουν σ’ έναν οχυρωμένο οικισμό, σκοτώνουν τη φρουρά και εν συνεχεία σκορπούν τον θάνατο δεξιά κι αριστερά, στέλνοντας αδιακρίτως στον τάφο άνδρες, γυναίκες και παιδιά, έχουμε ένα φρικαλέο κρούσμα τρομοκρατίας. Οταν ένας καλοθρεμμένος και φρεσκοξυρισμένος πιλότος βομβαρδίζει από απόσταση ασφαλείας ένα οικοδομικό τετράγωνο, σκοτώνοντας εξίσου αδιακρίτως έναν αντίστοιχο αριθμό ανδρών, γυναικών και παιδιών, έχουμε απλώς «δικαίωμα στην αυτοάμυνα». Οι πρώτοι θα σκοτωθούν κατά πάσα πιθανότητα σαν τα σκυλιά − κι αν πιαστούν αιχμάλωτοι, θα υποστούν τα πάνδεινα ώσπου να καταθέσουν χαρτί και καλαμάρι όσα γνωρίζουν για την ιεραρχία, τις πρακτικές και τα σχέδια της οργάνωσής τους.
Ο δεύτερος δεν πρόκειται να πάθει απολύτως τίποτα: μια ώρα μετά το έγκλημα θα πίνει αμέριμνος την μπίρα του στην ασφάλεια των διεθνώς αναγνωρισμένων μετόπισθεν, δίχως καν να έχει αντικρίσει τα θύματά του. Εξίσου πιθανό είναι δε να απολαμβάνει τις καλοκαιρινές διακοπές του σε κάποια ειρηνική παραλία της Κρήτης ή της Ρόδου, κάνοντας ευτυχισμένο τον κ. Καιρίδη. Δεν είναι
«τρομοκράτης»· είναι ένας νόμιμος, κοινωνικά αποδεκτός επαγγελματίας του θανάτου.
Οταν οι ίδιοι ένοπλοι μασκοφόροι αιχμαλωτίζουν μια διακοσαριά Ισραηλινούς πολίτες, με την αφελή εντύπωση πως η επίσημη (και
συνταγματικά θεσμισμένη πλέον) ρατσιστική υπόσταση του πανίσχυρου σιωνιστικού κράτους θα διστάσει να τους θέσει σε κίνδυνο, επιβάλλοντας κάποια όρια στην έκταση των αναμενόμενων αντιποίνων, έχουμε όντως έγκλημα πολέμου. Οταν το Ισραήλ κρατά στις φυλακές 4.911 Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους, ανάμεσά τους 160 παιδιά, εκ των οποίων οι 1.117 δεν προβλέπεται να δικαστούν ποτέ, έχουμε απλά «κρατικό μονοπώλιο της νόμιμης βίας». Ακόμη κι όταν αυτό ασκείται σε περιοχές
που, σύμφωνα με το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ (απόφαση 242/1967), κατέχονται κι εποικίζονται παράνομα εδώ και πάνω από μισό αιώνα στο πλαίσιο μιας υποδειγματικής εθνοκάθαρσης.
Οταν η Χαμάς ευαγγελίζεται μια ενιαία Παλαι στίνη από τον Ιορδάνη μέχρι τη Μεσόγειο, έχουμε φυσικά ανεπίτρεπτο μεγαλοϊδεατισμό που καθιστά αδιανόητη οποιαδήποτε διαπραγμάτευση και «νομιμοποιεί» δύο δεκαετίες βάρβαρου αποκλεισμού, καταδικάζοντας δυόμισι εκατομμύρια ανθρώπους να ζουν σε μια ανοιχτή φυλακή. Οταν το Ισραήλ θεωρεί την κατεχόμενη Δυτική Οχθη του Ιορδάνη «ιστορικά» δικό του έδαφος («η αρχαία Ιουδαία και Σαμάρεια» που ανακτήθηκε ως λεία «ενός πολέμου αυτοάμυνας», μας έλεγε προ πενταετίας σε συνέντευξή της στην «Εφ.Συν.» η τότε πρέσβειρά του στην Αθήνα), θεωρείται απλά εγγυητής της ειρήνης στην Ανατολική Μεσόγειο – και πολύτιμος σύμμαχός μας, μαζί με τον αιμοσταγή Αιγύπτιο δικτάτορα στρατηγό Σίσι, τόσο επί Σαμαρά και Μητσοτάκη όσο κι επί Τσίπρα.



Χρυσαυγίτες α λα ισραηλινά…Τούτες οι γραμμές γράφονταν ενώ η ισραηλινή επίθεση στη Γάζα έμπαινε στη «δεύτερη φάση» της, με την ολοσχερή αποκοπή κάθε επικοινωνίας των ελεύθερων πολιορκημένων με τον έξω κόσμο να επιτρέπει τις χειρότερες
δυνατές σκέψεις για την έκταση που θα πάρει αυτή η προδιαγεγραμμένη σφαγή.
Οταν γαρ οι Κασιδιάρηδες που κυβερνούν σήμερα το Ισραήλ ανακοινώνουν ότι σκοπεύουν να «ξεριζώσουν για πάντα τη Χαμάς», αυτό στη δική τους συνθηματική ιδιόλεκτο μεταφράζεται σε γενικευμένη εθνοκάθαρση, ακόμη και γενοκτονία:
«Δεν πρέπει να φωνάζετε “Θάνατος στους Αραβες!” αλλά “Θάνατος στους τρομοκράτες!”.Αυτό είναι νόμιμο και με τη βούλα», εξηγούσε χαρακτηριστικά πριν από λίγα χρόνια στους οπαδούς του ο σημερινός υπουργός Εθνικής Ασφαλείας του Νετανιάχου, Ιτάμαρ Μπεν Γκβιρ, αρχηγός της φασιστικής οργάνωσης «Εβραϊκή Ισχύς» (Otzma Yehudit). Η λεκτική αυτή προσαρμογή αποκαλύπτει και το ακριβές νόημα των δηλώσεών του ως υπουργού: «Θα εργαστώ για την εκδίωξη όλων των
τρομοκρατών από τη χώρα, για τον χαρακτήρα του κράτους, τον εποικισμό της γης και την εβραϊκή ταυτότητά της» (Ruth Margalit, «Itamar Ben-Gvir, Israel’s Minister of Chaos», περ. «The New Yorker», 20.2.2023).
Για το ιδεολογικό υπόστρωμα αυτής της συλλογιστικής, αποκαλυπτική είναι άλλωστε η πρόσφατη εξομολόγηση ενός πρώην νεολαίου της «Εβραϊκής Ισχύος»στην ίδια Ισραηλινή δημοσιογράφο: «Ενα από τα είδωλά μου ήταν ο Χίμλερ. Σοκαριστικό, το ξέρω. Οταν όμως διαβάσεις τα ημερολόγιά του, βλέπεις έναν άνθρωπο που καταγινόταν με τα φρικτά πράγματα που έκαναν οι ναζί, αλλά παρ’ όλα αυτά πίστευε στη θεωρία της φυλής. Ταυτίστηκα πράγματι μ’ αυτό. Ξέρω πως αυτό που έκανε ήταν βλαβερό, πίστευα όμως πως ήταν σωστό».
Ο Μπεν Γκβιρ δεν είναι όμως ο μόνος φασίστας στην (έτσι κι αλλιώς ακροδεξιά) κυβέρνηση Νετανιάχου, που μετά το μακελειό της 7ης Οκτωβρίου απορρόφησε ένα τμήμα της κεντροδεξιάς αντιπολίτευσης. Τον ίδιο ριζοσπαστισμό επιδεικνύει κι ο υπουργός Οικονομικών (με αρμοδιότητες κυβερνήτη της Δυτικής Οχθης) Μπετσαλέλ Σμότριτς, ηγέτης του «Εθνοθρησκευτικού Κόμματος Θρησκευτικός Σιωνισμός», ο συνασπισμός του οποίου με την «Εβραϊκή Ισχύ» ήρθε τρίτος στις τελευταίες εκλογές. (Πέντε ψηφοδέλτια της Ακροδεξιάς απέσπασαν συνολικά το 54,38% των ψήφων, η Κεντροδεξιά 26,88%, η Κεντροαριστερά 6,75%, το συντηρητικό αραβικό μειονοτικό κόμμα 4,07% και η Αριστερά 6,66%). «Είσαστε εδώ κατά λάθος», ξεκαθάρισε λ.χ. από το βήμα της Βουλής στους Αραβες βουλευτές (2.9.2021), «επειδή ο Μπεν Γκουριόν [ο ιδρυτής του Ισραήλ] έκανε το λάθος ν’ αφήσει στη μέση τη δουλειά και δεν σας πέταξε έξω το 1948» (The Times of Israel, 13.10.2021).
Τον περασμένο Μάρτιο, ως πολιτικός προϊστάμενος πλέον των σωμάτων ασφαλείας, υποστήριξε δημόσια πως η κωμόπολη Χαουάρα της Δυτικής Οχθης, όπου ένοπλοι εβραίοι έποικοι μόλις είχαν πυρπολήσει 30 παλαιστινιακά σπίτια και εκατοντάδες αυτοκίνητα σε «αντίποινα» για το φονικό που διέπραξε κάποιος άγνωστος Παλαιστίνιος, «πρέπει να σβηστεί από τον χάρτη» (www,ynet.co.il,1.3.2023). Και λίγες μέρες αργότερα θα διακηρύξει στο Παρίσι, κατά την ομιλία του ως προσκεκλημένος μιας ακροδεξιάς γαλλικής εβραϊκής οργάνωσης, πως «ο παλαιστινιακός λαός επινοήθηκε εδώ και λιγότερα από εκατό χρόνια. Δεν έχουν
ιστορία, ούτε πολιτισμό. Δεν υπάρχουν Παλαιστίνιοι, είναι απλά Αραβες» − ανάξιοι για δικό τους εθνικό κράτος και απελάσιμοι, με άλλα λόγια, στις γειτονικές αραβικές χώρες (lemonde.fr, 20.3.2023).
…κι εβραϊκά τάγματα εφόδου

Αριστερά, επίσκεψη αντιπροσωπείας της Ε.Ε. στα παλαιστινιακά σπίτια που πυρπολήθηκαν από εποίκους κατά το πογκρόμ της Χαουάρα (3.3.2023) – παντελώς άκαρπη, όπως αποδείχθηκε.
Δεξιά, ένοπλη διαδήλωση της Ισλαμικής Τζιχάντ στη Γάζα, σε ένδειξη συμπαράστασης προς τα θύματα της Χαουάρα και τους λοιπούς ομογενείς της Δυτικής Οχθης (2.3.2023). Η καταιγίδα ερχόταν, κανείς όμως δεν ήθελε να τη δει | AP Photos
Την έμπρακτη εφαρμογή όλων αυτών των κηρυγμάτων, όχι στην (έτσι κι αλλιώς αποκλεισμένη) Γάζα αλλά στη Δυτική Οχθη, που όπως γράψαμε και πριν από μερικές μέρες, αποτελεί το πραγματικό απώτερο διακύβευμα της τωρινής αιματοχυσίας, περιγράφει με εξαιρετικά γλαφυρό τρόπο η τελευταία έκθεση του ηρωικού, κυριολεκτικά, Ισραηλινού Κέντρου Πληροφόρησης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στα Κατεχόμενα Εδάφη (B’Tselem). Τιτλοφορείται «Τα πογκρόμ αποδίδουν – η μεταφορά [των Παλαιστινίων εκτός Ισραήλ] συμβαίνει ήδη» και κυκλοφόρησε λίγες μέρες πριν από το απονενοημένο, αιματηρό διάβημα της
Χαμάς:
«Εδώ και δεκαετίες, το Ισραήλ έχει εφαρμόσει μια σειρά μέτρα σχεδιασμένα έτσι ώστε να εξαθλιώσουν τη ζωή δεκάδων παλαιστινιακών κοινοτήτων σε όλη τη Δυτική Οχθη. Πρόκειται για μέρος της προσπάθειας να εξαναγκαστούν οι κάτοικοι
αυτών των κοινοτήτων σε ξεριζωμό, με δική τους φαινομενικά επιλογή. Για να προωθήσει αυτό τον στόχο, το Ισραήλ απαγορεύει στα μέλη αυτών των κοινοτήτων να χτίσουν σπίτια, γεωργικές δομές ή δημόσια κτίρια. Δεν τους επιτρέπει να συνδεθούν με το δίκτυο ύδρευσης και ηλεκτρισμού ή να ανοίξουν δρόμους. […]

»Η βία των εποίκων είναι ένα άλλο εργαλείο που το Ισραήλ χρησιμοποιεί για να ταλαιπωρήσει κι άλλο τους Παλαιστινίους που ζουν σ’ αυτές τις κοινότητες. Οι επιθέσεις αυτού του είδους έχουν αυξηθεί κι επιδεινωθεί σημαντικά κάτω από την τωρινή κυβέρνηση […] Τα τελευταία χρόνια, έποικοι έχουν χτίσει δεκάδες προκεχωρημένα φυλάκια και μικρές φάρμες κοντά σ’ αυτές τις κοινότητες με τη βοήθεια του κράτους· έκτοτε, η βία κατά των Παλαιστινίων που ζουν στην περιοχή έχει αυξηθεί. […] Οι βίαιες αυτές επιθέσεις, που έχουν καταστεί επίφοβη καθημερινή ρουτίνα, περιλαμβάνουν την εκδίωξη από εποίκους Παλαιστινίων
βοσκών και αγροτών από τις βοσκές και τα χωράφια τους· επιθέσεις εναντίον κατοίκων των κοινοτήτων· νυχτερινές εισβολές στα σπίτια τους· πυρπόληση παλαιστινιακών ιδιοκτησιών· τρομοκράτηση των ζώων τους, καταστροφή των καρπών τους, κλοπές και κλείσιμο δρόμων. […]
»Η τωρινή κυβέρνηση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σ’ αυτή την κατάσταση, […] παρέχοντας πλήρη νομιμοποίηση στη βία των εποίκων κατά των Παλαιστινίων, ενθαρρύνοντας δημόσια και στηρίζοντας τους αυτουργούς της. Μέλη αυτής της κυβέρνησης καθοδήγησαν βιαιότητες αυτού του είδους στο παρελθόν. Αυτοί είναι τώρα οι άνθρωποι στους οποίους έχει ανατεθεί ο σχεδιασμός της [κρατικής] πολιτικής. Χορηγούν τα κονδύλια που χρηματοδοτούν αυτή τη βία κι είναι υπεύθυνοι για την επιβολή του νόμου στους εποίκους που επιτίθενται σε Παλαιστινίους. Η κυβέρνηση δεν μπαίνει καν στον κόπο μιας κενής καταδίκης αυτής της βίας, όπως γινόταν παλιότερα· εξυμνεί, αντίθετα, τη βία των εποίκων. […]
»Ο στρατός, πλήρως ενημερωμένος γι’ αυτές τις ενέργειες, αποφεύγει ν’ αντιμετωπίσει τους βίαιους εποίκους· κάποιες φορές, απεναντίας, στρατιώτες μετέχουν οι ίδιοι σ’ αυτές τις ενέργειες ή προστατεύουν τους εποίκους από απόσταση. […] Οταν Παλαιστίνιοι προσπαθούν ν’ αποκρούσουν επιθέσεις εποίκων, χρησιμοποιώντας ακόμη και πέτρες, στρατιώτες που μέχρι τότε παρακολουθούσαν αμέτοχοι ή μετείχαν στη επίθεση ρίχνουν εναντίον τους δακρυγόνα, μεταλλικές σφαίρες μ’ ελαστική επίστρωση ή ακόμη και πραγματικά πυρά. Σε ορισμένες περιπτώσεις Παλαιστίνιοι συλλαμβάνονται και ορισμένοι απ’ αυτούς διώκονται.
»Το κράτος νομιμοποιεί όχι μόνο τη βία κατά των Παλαιστινίων αλλά και τα αποτελέσματα αυτών των ενεργειών, επιτρέποντας στους εποίκους να παραμείνουν στη γη που απέσπασαν βίαια από τους Παλαιστινίους. Ο στρατός απαγορεύει στους Παλαιστινίους να εισέλθουν σ’ αυτές τις περιοχές και το κράτος υποστηρίζει πλήρως τους εποίκους που έχουν εγκατασταθεί εκεί. Δεκάδες αυθαίρετα προκεχωρημένα φυλάκια και φάρμες παραμένουν άθικτα, το δε Ισραήλ τα στηρίζει μέσω των υπουργείων, της Επιτροπής Εποικισμού της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Οργάνωσης και τοπικών συμβουλίων. Το κράτος επίσης επιδοτεί οικονομικές
δραστηριότητες στα προκεχωρημένα φυλάκια, χορηγεί βοηθήματα σε νέους αγρότες και βοσκούς, τους υδροδοτεί και παρέχει νομική βοήθεια σε περίπτωση αγωγών που ζητούν την απομάκρυνσή τους».
Η έρπουσα διακοινοτική σύρραξη που προκάλεσε αυτή η πολιτική είχε ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ (ochaopt.org), τον θάνατο 189 Παλαιστινίων (οι 40 παιδιά) και 25 Ισραηλινών, από τον σχηματισμό της κυβέρνησης Νετανιάχου (29.12.2022) μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου. Η βραχύβια δε επιδρομή της Χαμάς στους οικισμούς των εποίκων γύρω από τη Γάζα οδήγησε, ως γνωστόν, σε κατακόρυφη κλιμάκωση. Οπως εξηγεί στους Financial Times (13.10.2023) ένας ανώνυμος «Δυτικός διπλωμάτης που εργάστηκε ως μεσολαβητής μεταξύ των δυο πλευρών επί δυο δεκαετίες», ο άγραφος κανόνας «ήταν πάντοτε, αν οι Παλαιστίνιοι σκοτώσουν κάποιον έποικο, οι Ισραηλινοί να πάρουν έναν λόφο. Με αυτό που έγινε, οι Ισραηλινοί δεν θέλουν τη Γάζα· η Δυτική Οχθη είναι όμως εκεί για να την πάρουν».
Η σκιά των αεροπειρατών Μπορεί η έκταση της αιματοχυσίας της 7ης Οκτωβρίου να μην είχε προηγούμενο, δεν ισχύει όμως το ίδιο με τη στοχοποίηση αθώων ως μέσο αφύπνισης της διεθνούς κοινότητας (ή μιας μερίδας της) για την αφόρητη πραγματικότητα που υφίστανται οι Παλαιστίνιοι, όταν ο κόμπος φτάσει στο χτένι. Μεταξύ 1968 και 1972, η παλαιστινιακή Αντίσταση δημοσιοποίησε γαρ την ύπαρξή της (αλλά και την ύπαρξη του λαού της) με μια σειρά αεροπειρατείες, ανατινάξεις πολιτικών
αεροσκαφών και συναφείς επιθέσεις, με θύματα συχνά ανθρώπους που είχαν απείρως μικρότερη εμπλοκή στο όλο ζήτημα από ό,τι οι έποικοι στην περίμετρο του τείχους της Γάζας.
«Αν τα [ξένα] κράτη πήραν την απόφαση να κυνηγήσουν τον παλαιστινιακό λαό από τη γη του χωρίς να ρωτήσουν τους λαούς τους, η Αντίσταση έχει καθήκον να υπενθυμίσει το πρόβλημα σ’ αυτούς τους λαούς, διατηρώντας το ζωντανό στο μυαλό τους και δίνοντάς τους να καταλάβουν πως αποτελεί την αναπόφευκτη συνέπεια της υποστήριξης προς το Ισραήλ», ξεκαθάριζε το 1970 η σημαντικότερη οργάνωση της παλαιστινιακής Αριστεράς («Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο
Παλαιστίνης», εκδ. Κάλβος, Αθήνα 1979, σ. 82).
Πολιτική επιλογή που, παρά την αναπόφευκτη διεθνή κατακραυγή, απέδωσε κάποιους αμφίσημους καρπούς: «Η δημοσιότητα που κατ’ ανάγκην δινόταν σ’ αυτές τις επιχειρήσεις έπρεπε να περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα μίνιμουμ εξηγήσεων της υπόθεσης που τις προκαλούσε. Ακόμη και σε μη φιλικές αφηγήσεις αναδυόταν παρ’ όλα αυτά το γεγονός πως οι Παλαιστίνιοι υπήρχαν κι ότι είχαν τουλάχιστον κάποιο δίκιο να εξεγείρονται ενάντια στην κατάσταση που τους είχε επιβληθεί. Πριν από το 1967 ο περισσότερος κόσμος αγνοούσε τους Παλαιστινίους και το 90%, αν όχι περισσότερο, της κοινής γνώμης στην Ευρώπη και την Αμερική δεχόταν μονάχα την ισραηλινή εκδοχή των γεγονότων, δίχως την παραμικρή προηγούμενη έρευνα –αφελώς, πράγματι. Με τίμημα το αίμα και τα δάκρυα αθώων ανθρώπων έγινε σαφές στους περισσότερους πως αυτή η σύρραξη είχε δυο πλευρές και πως η
ολοκληρωτική ενοχή των εχθρών του Ισραήλ δεν ήταν ένα προφανές και απλό γεγονός» (Maxime Rodinson, «Israel and the Arabs», Penguin Books, Ν. Υόρκη 1982, σ. 223-4). Στους απόλυτα διεθνοποιημένους και επικοινωνιακά φωταγωγημένους καιρούς
μας, που δεν συγχωρούν πλέον παρόμοια αφέλεια, να περιμένουμε άραγε στις χώρες που μετέχουν άμεσα ή έμμεσα στη σφαγή (όπως η δική μας) τον νέο –και πιο αποτρόπαιο– γύρο της αντίστοιχης πληρωμής;
Πολυ σωστος ο κ Λαμπρου στις επισημανσεις του
Ενώ είμασταν στην καρδιά της προεκλογικής περιόδου των Δημοτικών εκλογών του Οκτωβρίου του 2023 το υπουργείο Εσωτερικών προχώρησε στην νομοθετική πρωτοβουλία να καταργήσει τα Νομικά πρόσωπα των Δήμων και στις σχολικές επιτροπές.
Στις 11 Οκτωβρίου 2023 γνωστοποίησε με ερμηνευτική εγκύκλιος τις διαδικασίες που απαιτείται να γίνουν να προχωρήσουν αυτές οι καταργήσεις. Οι εκπρόσωποι των Δήμων μέσα από τα θεσμικά τους όργανα εκφράσανε τις σοβαρές αντιρρήσεις τούς, μέσα από την Κ. Ε.Δ.Ε επίσημα ζητήθηκε να παγώσει αυτήν η νομοθετική πρωτοβουλία, και να γίνει ένας σοβαρός και διεξοδικός διάλογος για τις επίμαχες αλλαγές με την έναρξη της νέας Δημοτικής περιόδου.
Δυστυχώς για μια ακόμη φορά το Υπουργείο Εσωτερικών δεν έκανε δεκτές τις προτάσεις της Κ.Ε.Δ.Ε και προχώρησε μονομερώς στην συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία. Άρα η κεντρική διοίκηση αποφάσισε να καταστρατηγήσει τις βασικές αρχές της ουσιαστικής και αποτελεσματικής αποκέντρωσης, δημιουργεί επιπλέον “υπερσυγκεντρώσεις” αρμοδιοτήτων τόσο σε επίπεδο Δημοτικού συμβουλίου όσο και σε επίπεδο του κεντρικού υπουργείου όλα να ελέγχονται από την κεντρική διοίκηση.
Κανείς από τους αρμόδιους δεν φιλοτιμήθηκε να παρουσιάσει τους βασικούς λόγους αυτής της νομοθετικής πρωτοβουλίας. Ποιο είναι το σχετικό πρόβλημα που θέλει να επιλύσει, ποιο είναι το όφελος που θα προκύψει από αυτήν την κατάργηση. Εμείς επιμένουμε ότι είναι λάθος αυτές οι αποφάσεις, δεν είναι λειτουργικές μας οδηγούν σε άλλες εποχές, να ελέγχονται όλα από την κεντρική διοίκηση και τους πρόθυμους πολίτες που θέλουν κοντόφθαλμα να την υπηρετήσουν. Η κατάργηση των Νομικών προσώπων, των σχολικών επιτροπών, των κοινωφελών επιχειρήσεων, με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει στην υπερσυγκέντρωση της λειτουργίας του Δήμου με πολλαπλά εμπόδια στην βελτίωση των δημοτικών υπηρεσιών προς τους πολίτες.
Αξίζει να παρατηρήσουμε ότι το σημαντικότερο από αυτήν την πρωτοβουλία είναι να δημιουργηθεί να ολοκληρωμένο, αυστηρό σύστημα ελέγχου όλων των δράσεων του Δήμου από την κεντρική διοίκηση που ακυρώνει στην πράξη τις σημαντικές έφεραν στους δήμους οι σημαντικές αλλαγές που συντελέστηκαν με τα προγράμματα “Καποδίστριας” και “Καλλικράτης” που έδινε την δυνατότητα στους Ο.Τ.Α να αναπτύξουν σημαντικές δράσεις και πρωτοβουλίες μέσω των πολλαπλών Νομικών προσώπων και επιχειρήσεων.
Κάποιοι δυστυχώς δεν γνωρίζουν ότι όλοι θεσμοί πρώτα τους αξιολογούμε αντικειμενικά, προσπαθούμε να βελτιώσουμε την λειτουργία τους, την αποτελεσματικότητα τους και δεν τους κλείνουμε, δεν τους καταργούμε.
Η επόμενη δημοτική περίοδο, την 01/01/2024 ξεκινά από μια δύσκολη και μη αναγκαία αντιμεταρρύθμιση.
Τάσος Λάμπρου
Δημοτικός σύμβουλος – Δήμου Ερμιονίδας
Επικεφαλής ΕΝ.ΔΗ.ΕΡ
Ημουν εκει 16χρονος μαθητης σαν σημερα και εχει σα σταμπα την ζωη μου σημαδεψει .
Αυριο στο Ναυπλιο στα 67 μου χρονια , θα ειμαι εκει στο καλεσμα των εργατικων σωματειων με την καρδια μου στη Παλαιστινη , στην Ελλαδα , στο Κουρδισταν , σε ολο τον κοσμο, γιατι για μενα τοτε και τωρα το πιο εκπληκτικο ειναι ενας ανθρωπος που τον μποδιζουν να βαδισει ενας ανθρωπος που τον αλυσοδενουνε.
Δικαιοσυνη – Ειρηνη
Οχι στην εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο
Θανατος στο φασισμο
Εξω οι βασεις του θανατου ΗΠΑ και ΝΑΤΟ

Ψωμι Παιδεια Ελευθερια

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ
ΜΕΛΟΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΟΙΥΕ)
Aριθ. Εγγρ. Βιβλ. Σωματείων Πρωτοδικείου Ναυπλίου 155/2006-ΤΟΜΟΣ Δ αρ.107- 14/04/2006
e-mail: idypal.argolidas@gmail.com//Τηλ. Επικ.: 6932134064, 6932363083
Αρ. Πρωτ.: 25/2023
15/11/2023
ΤΙΜΑΜΕ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ,
ΤΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ, 18:30, ΠΛ.ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ, ΝΑΥΠΛΙΟ
Η αγωνιστική παρακαταθήκη του αντιδικτατορικού αγώνα και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ενάντια στην αμερικανοΝΑΤΟική απριλιανή δικτατορία, και η συνεπής – αλύγιστη στάση των χιλιάδων εργαζομένων, νέων, γυναικών, στις εξορίες, στα μπουντρούμια των φυλακών και στα βασανιστήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ, αποτελούν έμπνευση για τον δικό μας σημερινό, καθημερινό αγώνα!
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, η πλούσια αντιδικτατορική πάλη ανέδειξε τη μεγάλη δύναμη που έχει ο λαός, ότι μπορεί να υποσκελίσει οποιονδήποτε αντίπαλο! Με τη δράση του, με το θάρρος και τις θυσίες του, μπορεί να παρεμβαίνει στις εξελίξεις, να έχει τον τελευταίο λόγο, να κινεί ουρανό και Γη.
Το μήνυμα της εξέγερσης του πολυτεχνείου για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία είναι περισσότερο επίκαιρο από ποτέ…
Γιατί ο λαός μαστίζεται από την φτώχεια και την ακρίβεια, ενώ οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι. Αγωνιά πώς θα ζεστάνει το σπίτι του, τη στιγμή που οι ενεργειακοί κολοσσοί κολυμπάνε στα κέρδη.
Γιατί η Παιδεία κοστίζει πανάκριβα – τα φροντιστήρια ξεκινούν πλέον από το Δημοτικό-, και το Δημόσιο Σχολείο δεν θέλει να μορφώνει… αλλά να εξοντώνει…στενάζοντας κάτω από την υποχρηματοδότηση και το περιεχόμενο της Εκπαίδευσης που βομβαρδίζει τα παιδιά μας με ασύνδετες πληροφορίες. Γιατί τα σχολεία αιμορραγούν από τις ελλείψεις, χωρίς σύγχρονα, ασφαλή κτίρια και διδακτικό προσωπικό, ενώ δίνονται υπέρογκα ποσά στην πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ που μακελεύει τους λαούς.
Γιατί η «Ελευθερία» είναι μόνο για την κίνηση των κεφαλαίων των επιχειρηματικών ομίλων και για το φιλικό επενδυτικό περιβάλλον που θα πρέπει να διαμορφώνεται για λογαριασμό τους, την ίδια στιγμή που ο λαός βιώνει εργασιακό «μεσαίωνα», πετσόκομμα κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων, περιορισμό του δικαιώματος του συνέρχεσθε, διώξεις όταν διαμαρτύρεται υπέρ του Παλαιστινιακού λαού, ενάντια σε πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό…
Συνάδελφοι, κανένας μας να μη συμβιβαστεί με αυτό που ζούμε! Το σύνθημα «ψωμί-παιδεία-ελευθερία» που ακουγόταν στα χρόνια της μαύρης 7ετίας δεν ξεθώριασε ποτέ! Δε μας αξίζει η φτώχεια και η εξαθλίωση.
Το Πολυτεχνείο διδάσκει, ότι όταν θέλει ο λαός, ακόμη και σε καθεστώς ακραίας καταστολής, μπορεί να φέρει «τα πάνω κάτω»! Μας διδάσκει να μη μένουμε απαθείς, να μην καθόμαστε φρόνιμοι, να μην περιμένουμε να μας χαρίσουν αυτά που δικαιούμαστε αλλά μαχητικά και οργανωμένα να τα διεκδικήσουμε! Τώρα να δυναμώσει ο αγώνας για την υπεράσπιση της ζωής, των δικαιωμάτων μας!
Το Σ.Ι.ΥΠ.Α. στέκεται στο πλευρό του ηρωικού λαού της Παλαιστίνης που ματώνει ξανά αυτές τις μέρες. Στηρίζει το δικαίωμα του να υπερασπίζεται τη χώρα του κατά της ξένης κατοχής με όλα τα αναγκαία μέσα. Καμία πραγματική οργάνωση της εργατικής τάξης δεν μπορεί να παραμείνει αδρανής μάρτυρας των σφαγών του Ισραήλ στην Παλαιστίνη! Δεν είναι τρομοκράτες οι λαοί που αγωνίζονται για τη ζωή τους! Στον ιμπεριαλισμό δε χωράει καμία υποταγή! Η υποστήριξη της ειρήνης και του αγώνα για ελευθερία ενός καταπιεσμένου λαού δεν είναι τρομοκρατία.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ, 18:30, ΠΛ.ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ, ΝΑΥΠΛΙΟ
ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΩΝ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ – ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
ΜΕΛΟΣ ΠΑΝΕΛΛ. ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝ. & ΥΠΑΛΛ. ΓΑΛ.– ΤΡΟΦ. & ΠΟΤΩΝ
Email: syndikatogtpargolidas@gmail.com
Τηλ. Επικοινωνίας: 6976283127/6975797716
Τιμάμε το Πολυτεχνείο δυναμώνοντας τον αγώνα!
Παλεύουμε για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας!
Παρασκευή 17 Νοέμβρη στη Πλατεία Δημαρχείου στο Ναύπλιο στις 6:30 μμ
στο Πεζόδρομο Πυλαρινού (ύψος Εθνικής Τράπεζας) στη Κόρινθο στις 6μμ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον ηρωικό ξεσηκωμό του λαού και της νεολαίας στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβρη του 1973
Τιμάμε τους νεκρούς του Πολυτεχνείου! Στεκόμαστε με σεβασμό μπροστά στους χιλιάδες φοιτητές, εργάτες και μαθητές που αγωνίστηκαν για τρείς μέρες με ηρωισμό, με αυτοθυσία, ενάντια στη στρατιωτική δικτατορία. Ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου αποτέλεσε την κορύφωση του αντιδικτατορικού αγώνα, την φλόγα του οποίου κράτησαν αναμμένη όλα τα προηγούμενα χρόνια, οι χιλιάδες αγωνιστές στις φυλακές, τις εξορίες, στα βασανιστήρια και τα μπουντρούμια της ΕΑΤ – ΕΣΑ.
Τα συνθήματα του Πολυτεχνείου παραμένουν επίκαιρα στους αγώνες ενάντια στα διαρκή εγκλήματα σε βάρος της ζωής του λαού, ενάντια στην πολιτική όλων των κυβερνήσεων που θυσιάζουν τις ζωές μας για τα κέρδη, που θεωρούν τις ανάγκες μας
κόστος, ενάντια στην ακρίβεια, τη φτώχια και την εξαθλίωση, ενάντια στην πολύπλευρη καταστολή και τους νόμους που περιορίζουν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.
Η επέτειος των 50 χρόνων από το Πολυτεχνείο πραγματοποιείται τη στιγμή που στην Παλαιστίνη διαπράττεται ένα ακόμα φρικτό ιμπεριαλιστικό έγκλημα.
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον Παλαιστινιακό λαό, που το κράτος του Ισραήλ τον δολοφονεί εδώ και δεκαετίες, με εκατόμβες νεκρών, με την κατοχή παλαιστινιακών εδαφών, με φυλακίσεις και βασανισμούς.
Τις επιπτώσεις αυτής της βάρβαρης πολιτικής, τις βιώνει και ο ισραηλινός λαός, που και αυτός υποφέρει από το ίδιο κράτος του Ισραήλ, που σέρνεται συνεχώς σε πολεμικές συγκρούσεις, σε σφαγές γειτονικών λαών.
Στηρίζουμε τα δίκαια αιτήματα του Παλαιστινιακού λαού που παλεύει για τον τερματισμό της ισραηλινής κατοχής, για ανεξάρτητο, ενιαίο παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, για να επιστρέψουν οι πρόσφυγες και να απελευθερωθούν οι πολιτικοί κρατούμενοι από τις ισραηλινές φυλακές.
Τώρα να δυναμώσει ο αγώνας για την υπεράσπιση της ζωής και των δικαιωμάτων μας!
Στο Πολυτεχνείο συναντήθηκαν οι αγώνες των φοιτητών και των εργατών και γράφτηκε ιστορία.. Εκεί είναι η δύναμή μας. Στην οργάνωση, στη συμπόρευση των νέων με το εργατικό κίνημα, στην αλληλεγγύη . Για μέτρα ουσιαστικής ανακούφισης από την ακρίβεια, για μέτρα προστασίας της ζωής, για δημόσια και δωρεάν Υγεία – Πρόνοια, Παιδεία, ενάντια στους πλειστηριασμούς.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τους φοιτητές και τους μαθητές να υψώσουν το ανάστημα τους σε αυτή την πολιτική πού όπως τότε, 50 χρόνια πριν, έτσι και σήμερα θεωρεί τις ανάγκες μας κόστος και να παλέψουμε μαζί μαζικά και οργανωμένα μέσα από τα
συνδικάτα και τους συλλόγους, τα μαθητικά συμβούλια, μέσα από δημοκρατικές και συλλογικές διαδικασίες:
Για την αποδέσμευση της χώρας μας από τις ενώσεις των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ και ΕΕ. Να σταματήσει η εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ –ΝΑΤΟ – ΕΕ. Δυναμώνουμε τον αγώνα για τη φιλία, αλληλεγγύη και ειρήνη των
λαών, το τσάκισμα του εθνικισμού- φασισμού. Εκ φράζουμε την αλληλεγγύη μας στον Παλαιστινιακό λαό και στηρίζουμε τα δίκαια αιτήματά του.
Για ολόπλευρη μόρφωση, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, κόντρα στην υποβάθμιση της και την παραπέρα εμπορευματοποίησή της.
Για μόνιμη και σταθερή δουλεία με την υπογραφή κλαδικών συμβάσεων εργασίας που να ανταποκρίνονται στο σήμερα καθώς και μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
Για αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν και υψηλού επίπεδου σύμφωνα με τις δυνατότητες της εποχής μας, Σύστημα Υγείας.
Συμμετέχουμε μαζικά στον εορτασμό του Πολυτεχνείου
την Παρασκευή 17 Νοέμβρη στη Πλατεία Δημαρχείου στο Ναύπλιο στις 6:30 μμ
στο Πεζόδρομο Πυλαρινού (ύψος Εθνικής Τράπεζας) στη Κόρινθο στις 6μμ
Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Σε ολες τις επαρχιες εδω και δεκαετιες αναπτυξης της χωρας μας , υπαρχουν «μαγαζια με γυναικες» στην πλειοψηφια τους αλλοδαπες που αλλαζουν μετα απο ενα συντομο διαστημα και νεες αφιξεις τις διαδεχωνται.
Σιγουρα οι πρωτοι πελατες (πριν απο 30 χρονια) εχουν φυγει απο την ζωη σε προχωρημενη ηλικια , η συνεχιση ομως αυτης της «οικονομικης δραστηριοτητας» σημαινει πως οι νεωτερες ηλικιες σημερινων μεσηλικων(;) τους διαδεχθηκαν.Οι τοπικες κοινωνιες γνωριζουν και σιωπηρα αποδεχωνται αυτη τη κατασταση. Τοπικοι φορεις , η εκκλησια , κομματα , παραταξεις , χωροι που ξοδευουν χρονο και λεξεις στην υπερασπιση εθνικων κοινωνικων πολιτικων δικαιωματων ξαφνικα τυφλωνονται μπρος στην πραγαματικοτητα. Ομως υπαρχει μια διαφορα απο τους παλιοτερους (και αιωνιους) οικους ανοχης οπου γυναικες προσεφεραν τις υπηρεσιες τους σε αντρες εναντι αμοιβης.
Και εκει η ολη διαδικασια γινοταν κατω απο τον ελεγχο και εκμεταλευση αντρων ιδιοκτητων των νταβατζηδων .Στην αρχαιοτητα και σαν μερος οικονομικης ενισχυσης ιερων ναων-ιερόδουλη θηλυκό(στην αρχαιότητα) γυναίκα που αφιερώνεται σε ένα ιερό και προσφέρει τον εαυτό της έναντι αμοιβής (επάγγελμα, λόγιο) η πόρνη) αλλα ηταν «το μικρο μαγαζι στην γωνια» οπου το μεγαλυτερο μερος του αντρικου πληθυσμου επαιρνε το πρωτο σεξουαλικο «μαθημα» για να συνεχισουν αργοτερα πολλοι απο αυτους σαν στρατιωτες εργατες ναυτικοι μεταναστες.
Οι πολεμοι και η πειρατεια ηταν διαχρονικα οι προγονοι του τραφικινγκ.Νεες γυναικες και παιδια αρπαζονταν σαν πολεμικη λεια και κατεληγαν στα κρεβατια και τα χαρεμια των πλουσιων. Ομως στα χρονια του καπιταλισμου που γεννα αλλεπαλληλες οικονομικες κρισεις , η πορνεια οργανωθηκε σαν μερος της οικονομιας (σε συναρτηση με το εμποριο τοξικων ουσιων και το εμποριο οπλων)τους τεραστιους τζιρους της ανελαβαν διεθνεις οργανωσεις και τα κερδη τους εντασονται ξεπλυμενα με διαφορους τροπους στην «νομιμη» οικονομια.Μαλιστα η διακινηση ανθρωπων με στοχο της εκμεταλευση καθε ειδους (παρανομη εργασια -πορνεια , καποτε σε συνδιασμο )απο τα διεθνη κυκλωματα και » όπως εκτιμά το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, τα έσοδα από την καταναγκαστική εργασία και το δουλεμπόριο ανέρχονται στα 15 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο.» Το «μικρο μαγαζι στην γωνια» ειναι ενα μερος αυτου του μηχανισμου ενα αντιστοιχο του airbanb στον τουρισμο.Και οι πελατες , συγγενεις , συμπολιτες , επαγγελματικοι συνεργατες , γειτονες , και φιλοι , οι μετοχοι της εταιρειας. Κανενας δεν τους ενοχοποιει για την συμμετοχη τους , η επισκεψη στο «μαγαζι » θεωρειται προσωπικη υποθεση.Μια «προσωπικη υποθεση» που συνδεεται απο τους επιχειρηματιες παροχους , με φυλακιση, αρπαγη διαβατηριου , ξυλοδαρμο , βιασμους , τοξικες ουσιες , οικονομικη εκμεταλευση του θυματος.
Εξ αλλου «παντα ετσι δεν ηταν ; οι αντρες εχουν αναγκες» μου ειχε πει επιθετικα καποτε ενας νταβατζης σε ενα ξενυχταδικο στην Αθηνα που δουλευα κρεπιερης νυχτερινη βαρδια οταν εξεφρασα την αηδια μου να βλεπω κοριτσακια εμφανως ζαλισμενα να πασαρονται σε ηλικιωμενους ματσωμενους πελατες .
Υπαρχει και μια ακομα σκοτεινοτερη πλευρα στο τραφικινγκ.Για χρονια γωνια Ζαμπελιου και Πατησιων στην Αθηνα εκαναν πεζοδρομιο πολυ νεαρα κοριτσια πρωτης εφηβικης ηλικιας απο την Αφρικη παρ ολες τις αντιδρασεις των κατοικων της περιοχης και τις καταγγελιες στο ΑΤ της Αγ Λαυρας δυο τετραγωνα πιο πανω . Αυτοκινητα σταματουσαν και συμπολιτες μας επαιρναν τα θυματα τους. Και υπαρχουν και περιπτωσεις παιδιων που τα εκμεταλευονται σεξουαλικα κυκλωματα εμποριας οπως η περιπτωση της 12χρονης που απασχολησε προσφατα την κοιν η γνωμη.(μία από τις χειρότερες πτυχές της υπόθεσης είναι η σκέψη ότι 213 άντρες επικοινώνησαν με σκοπό να αγοράσουν τις «υπηρεσίες» του παιδιού.)
Σε καποιες χωρες η πορνεια σαν επαγγελμα με αποδειξη παροχης υπηρεσιων μπορει να ελεγχεται απο το κρατος (φορολογειται) , οι εργαζομενες ασφαλιζονται και συνταξιοδοτουνται , ειναι νομιμη κατω απο προυποθεσεις .Οι νομιμα εργαζομενες -εργαζομενοι στο sex (με δικη τους αποφαση και ελεγχο στα εσοδα) ισχυριζονται πως εξυπηρετουν ατομα που αλλιως δεν θα ειχαν πρσβαση σε σεξουαλικη δραστηριοτητα λογω ειδικων συνθηκων. Σε καποιες χωρες ο νομος ασκειται σε βαρος της εκδιδομενης γυναικας που συλλαμβανεται , αλλου υπαρχουν σκεψεις να ενοχοποιειται ο πελατης.
Ολες οι πλευρες εχουν τα επιχειρηματα τους. Αναλογες σκεψεις υπαρχουν και για τις τοξικες ουσιες . Σε καθε περιπτωση ομως τυπικα το οργανωμενο απο διεθνεις συμμοριες εμποριο , θεωρειται παρανομο και διωκεται σαν οικονομικη δραστηριοτητα.
Αλλο τι γινεται στην πραγματικοτητα με τα μαυρα και αφορολογητα κερδη του.Κανω σαφες. Αλλο πορνεια αλλο τραφικινγκ. Δεν ταυτιζονται παντα αυτα τα δυο.Η αναρτηση αυτη δεν παιρνει θεση για τον τροπο αντιμετωπισης του προβληματος . Απλα το επισημαινει. Το παρακατω αρθρο συμβαλει στον προβληματισμο γυρω απο αυτη τη πραγματικοτητα.Διαβαστε με προσοχη.Ετσι κι αλλιως η σχετικη συζητηση -αντιμετωπιση του προβληματος μακροπροθεσμα μονο μεσα απο τα σχολεια μπορει να ξεκινησει Οπως διατυπωθηκε στο συνεδριο και θα διαβασετε πιο κατω
να αναδειχτεί η σημασία των συνεργειών της οργανωμένης πολιτείας και της κοινωνίας των πολιτών, η σημασία της εκπαίδευσης, τόσο της σχολικής όσο και της επαγγελματικής, με στόχο την ανάπτυξη μιας νέας κοινωνικής συνείδησης περί του σχετίζεσθαι μεταξύ ισότιμων ατόμων.
Οψεις συγχρονης δουλειας στη σκια των πολεμων ΝΗΣΙΔΕΣ 05.11.23 19:13 Δήμητρα Αθανασοπούλου
Μπορούμε να διαχωρίσουμε τα θύματα εμπορίας ανθρώπων –ενός σοβαρού εγκλήματος και μιας κατάφωρης παραβίασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων– από τους εργαζόμενους στη βιομηχανία του σεξ; Είναι εφικτό να σταματήσουμε την εμπορία ανθρώπων, δίχως ωστόσο να παραβιάζουμε αστικά δικαιώματα μέσα από την απαγόρευση της ελεύθερης διάθεσης των γυναικών, στην περίπτωση που αυτό είναι επιλογή τους;
Μέσα στον Νοέμβριο αναμένεται μια συζήτηση των ευρωβουλευτών με στόχο την αναθεώρηση των κανόνων των χωρών-μελών της Ε.Ε. για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της εμπορίας ανθρώπων, η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια σύγχρονη μορφή δουλείας. Μόνο που το πρόβλημα δεν είναι τόσο απλό. Στον αντίποδα των θυμάτων human tracking υπάρχουν οι sex workers, οι οποίοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται ως «παρεκκλίνοντα άτομα» από αρκετές ευρωπαϊκές κοινωνίες, με αποτέλεσμα να στιγματίζονται και να μην μπορούν να εργαστούν με ασφάλεια.
Κατά πόσο μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τη συναίνεση ενός εργαζόμενου στη βιομηχανία του σεξ; Πώς μπορεί ένας σεξεργάτης να διεκδικήσει μια κανονικότητα δίχως στίγμα εάν δεν αποποινικοποιηθεί η πορνεία;
Οι θεωρητικοί της αποποινικοποίησης –οι οποίοι ταυτίζονται με τις θέσεις των φιλελεύθερων φεμινιστών– υποστηρίζουν πως η ανδρική ηγεμονία εμποδίζει τη γυναικεία σεξουαλικότητα να αποκτήσει την ίδια ελευθερία με την ανδρική.
Εκφράζουν δηλαδή την πεποίθηση πως η ποινικοποίηση του sex working λειτουργεί παρεμποδιστικά στην αποδοχή του από τον κοινωνικό ιστό και την εγγραφή του ως ένα επάγγελμα όπως όλα τα υπόλοιπα.
Οι ίδιοι εργαζόμενοι στο σεξ επιμένουν –στην πλειονότητά τους– στον διαχωρισμό τους από τα θύματα του human tracking, ισχυριζόμενοι πως αυτού του είδους η θυματοποίηση τους στιγματίζει. Για τους sex workers ο μοναδικός τρόπος για να διαχωριστεί από την εμπορία ανθρώπων είναι η νομιμοποίηση της σεξεργασίας.
Από την άλλη, οι ριζοσπαστικοί φεμινιστές εστιάζουν στην αντικειμενοποίηση της γυναίκας από τον άνδρα και υπερασπίζονται την κατάργηση της σεξεργασίας, υποστηρίζοντας πως ακόμα και όταν μια sex worker φαίνεται πως συναινεί, παραμένει θύμα της ανδρικής κυριαρχίας και των πατριαρχικών έμφυλων σχέσεων.
Στο συνέδριο με θέμα «Η προστασία θυμάτων εμπορίας ανθρώπων στην Ελλάδα», διάθεσης των γυναικών, στην περίπτωση που αυτό είναι επιλογή τους;
Στο συνέδριο με θέμα «Η προστασία θυμάτων εμπορίας ανθρώπων στην Ελλάδα», που διενεργήθηκε –με αφορμή την επέτειο των 20 ετών από τη Σύμβαση του Παλέρμο– στο πλαίσιο της υλοποίησης του προγράμματος που διενεργήθηκε –με αφορμή την επέτειο των 20 ετών από τη Σύμβαση του Παλέρμο– στο πλαίσιο της υλοποίησης του προγράμματος «Ενίσχυση του εθνικού μηχανισμού αναφοράς για την προστασία θυμάτων εμπορίας ανθρώπων», έγινε μια προσπάθεια να αναδειχτεί η σημασία των συνεργειών της οργανωμένης πολιτείας και της κοινωνίας των πολιτών, η σημασία της εκπαίδευσης, τόσο της σχολικής
όσο και της επαγγελματικής, με στόχο την ανάπτυξη μιας νέας κοινωνικής συνείδησης περί του σχετίζεσθαι μεταξύ ισότιμων ατόμων. «Η υπόθεση διάσωσης των πιθανών θυμάτων είναι υπόθεση όλων μας, των επαγγελματιών πρώτης γραμμής αλλά και της κοινωνίας. Θα πρέπει να εκπαιδευτούμε στο γεγονός ότι οι σχέσεις εκμετάλλευσης δεν περιορίζονται στη βία και τον εξαναγκασμό. Η εμπορία ανθρώπων είναι ένα πολυπαραγοντικό πρόβλημα», τόνισε ο γενικός γραμματέας Ευάλωτων Πολιτών και Θεσμικής Προστασίας, Ηρακλής Μοσκώφ, ο οποίος υπήρξε για χρόνια επικεφαλής του Γραφείου Εθνικού Εισηγητή για την Καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων.
Τι ρόλο έχει διαδραματίσει η διεθνής αστάθεια, η πανδημία και η ψηφιακή τεχνολογία στην αύξηση των ταυτοποιημένων θυμάτων εμπορίας ανθρώπων; Ο επικεφαλής του τμήματος Εμπορίας Ανθρώπων του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Εγκλημα, Ηλίας Χατζής, ανέφερε, στο πλαίσιο της ομιλίας του στο συνέδριο με θέμα «Η Προστασία Θυμάτων Εμπορίας Ανθρώπων στην Ελλάδα», πως «τα ταυτοποιημένα θύματα αυξάνονται κάθε χρόνο έστω και οριακά. Η εμπορία ανθρώπων με σκοπό την εξαναγκαστική εγκληματικότητα έφτασε από το 1% το 2016 στο 6% το 2018, για να ξεπεράσει το 10% το 2022 […]. Η
κατάχρηση από τα κυκλώματα διαδικασιών όπως η παρένθετη μητρότητα και η υιοθεσία έχει οδηγήσει σε περισσότερα περιστατικά εμπορίας βρεφών».
Το παράδειγμα της Ουκρανίας είναι ενδεικτικό. Αρχισαν να διαρρέουν πολλές πληροφορίες σε σχέση με παράνομες υιοθεσίες μετά το ξέσπασμα του πολέμου. Βάσει των τελευταίων στοιχείων εκτιμάται πως έχουν υιοθετηθεί παράνομα περισσότερα από 1.500 παιδιά. Το Κίεβο κατηγορεί τη Μόσχα πως αρπάζει τα μωρά της Ουκρανίας και τα μεταφέρει παράνομα από τα κατεχόμενα ουκρανικά εδάφη – και συγκεκριμένα τη Μαριούπολη. Δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου αναφέρονται εκτενώς και στην ευαλωτότητα των σεξεργατριών της Ουκρανίας εξαιτίας της εκτεταμένης χρήσης βίας και της διακοπής των κοινωνικών
υπηρεσιών που φρόντιζαν για τη μείωση της βλάβης των ανθρώπων που εργάζονται στη βιομηχανία του σεξ. Τι θα συμβεί στο περιθώριο του πολέμου στη Γάζα;
Κανένας δεν μπορεί να ξεχάσει τις «γυναίκες της ανακούφισης», από την Κορέα και άλλα ασιατικά κράτη, που χρησιμοποιήθηκαν σαν σκλάβες για τις σεξουαλικές ανάγκες των στρατιωτών της Ιαπωνίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εχουν περάσει 80 χρόνια από τότε και η κατάσταση μοιάζει χειρότερη από πριν. Ισως γιατί δεν έχουμε δώσει έμφαση ως πολιτείες στη διατομεακότητα και στη διεπιστημονικότητα, «στις συνέργειες της οργανωμένης πολιτείας και της κοινωνίας των πολιτών», φράση δανεική από τον Ηρακλή Μοσκώφ.





