You are currently browsing the daily archive for 10 Νοεμβρίου, 2023.
Υπαρχουν δυο θεσεις σε αυτοκινητο
Ωρα αναχωρησης 16.00 απο Κρανιδι τηλ επικοινωνιας 2754051437

Νέα κινητοποίηση αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10 ΝΟΕΜΒΡΗ, 18:00, ΠΛ.ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ, ΑΡΓΟΣ
Ο λαός της Ελλάδας μαζί με χιλιάδες σε όλο τον κόσμο, βροντοφωνάζει με τεράστιες διαδηλώσεις ότι δε θα γίνει συνένοχος στο έγκλημα.
· ΤΩΡΑ να παύσει κάθε δίωξη, να αρθούν όλες οι κατηγορίες
· Να σταματήσει τώρα η σφαγή στην Γάζα.
· Να σταματήσει κάθε συνεργασία του ελληνικού κράτους με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ
· ΤΩΡΑ Λευτεριά στην Παλαιστίνη
· ΤΩΡΑ να απελευθερωθούν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι από τις Ισραηλινές φυλακές!
ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΩΝ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ – ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
ΜΕΛΟΣ ΠΑΝΕΛΛ. ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝ. & ΥΠΑΛΛ. ΓΑΛ.– ΤΡΟΦ. & ΠΟΤΩΝ
Aριθ. Εγγρ. Βιβλ. Σωματείων Πρωτοδικείου Ναυπλίου 4/2015, τροποποίηση 2/202
Βιβλ. Σωματείων Πρωτοδικείου Κορίνθου- αυξ. Αριθμός 1840
Email: syndikatogtpargolidas@gmail.com
Τηλ. Επικοινωνίας: 6976283127/6975797716
Αρ. Πρωτ.: 282 Άργος, 05-11-2023
Δελτίο τύπου
Να σταματήσει τώρα το μακελειό στη Γάζα!
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στο λαό της Παλαιστίνης!
Παρασκευή 10/11 στο Άργος Πλατεία Δικαστηρίων 6μμ
Συνεχίζουμε δυναμικά με νέα συγκέντρωση αλληλεγγύης στο λαό της Παλαιστίνης την Παρασκευή 10/11 στις 6μμ στο Άργος. Τώρα δεν μπορεί κανείς να μείνει σιωπηλός απέναντι στο δολοφονικό Ισραήλ και στους συνενόχους του, τις ΗΠΑ, την
ΕΕ, το ΝΑΤΟ που σφαγιάζουν αδιακρίτως τον παλαιστινιακό λαό.
Ενώνουμε τη φωνή μας μαζί με τα εκατομμύρια εργαζομένων στην Ελλάδα και σε όλο το κόσμο που διαδηλώνουν ενάντια στην αδικία, ενάντια στην καταπίεση, στην εκμετάλλευση.
Δυναμώνουμε τον αγώνα για να σταματήσει η επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας στο πόλεμο, να επιστρέψουν όλες οι ελληνικές φρεγάτες από την Ανατ. Μεσόγειο, να μη γίνει το αεροδρόμιο της Ελευσίνας πολεμικό ορμητήριο των ΝΑΤΟικών στη Μέση
Ανατολή, να κλείσουν όλες οι ξένες βάσεις!
Δυναμώνουμε τον αγώνα για να σταματήσει η χώρα μας κάθε οικονομική – πολιτική -στρατιωτική συνεργασία με το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ! Για να επιστρέψουν οι πρόσφυγες και να απελευθερωθούν οι πολιτικοί κρατούμενοι από τις ισραηλινές
φυλακές.
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στο δίκιο του παλαιστινιακού λαού που παλεύει για να αποτινάξει την ισραηλινή κατοχή και να κερδίσει την εθνική και κοινωνική του απελευθέρωση!
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στο λαό της Παλαιστίνης και στο δικαίωμα του για Παλαιστίνη ελεύθερη και ανεξάρτητη στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατ. Ιερουσαλήμ.
Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών!
Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Αρχες ενος ζεστου Νοεμβρη με νοτιαδες και φουσκοθαλασσια η σταθμη της θαλασσας εχει ανεβει αισθητα.

Μερες πολλες εχει να βρεξει απο την τελευταια κακοκαιρια του Δανιηλ.Το δικτυο ομβριων εχει ξεχειλισει.Με θαλασσα .Πορτο Χελι πανω στο νεο καλαισθητο οδοστρωμα .

Αναρωτιεμαι αν επιανα τωρα μια δυνατη μπορα που θα πηγαιναν τα νερα της βροχης.Και επειδη δεν ειμαι επισκεπτης τουριστας αλλα κατοικος πολιτης αυτου του μερους απο το 1979 ξερω την απαντηση.

Το μπαζωμα του κολπου στην χουντα για να γινει μεγαλος δρομος ,η προβλητα και χωρος σταθμευσης σε ολο την νοτιοδυτικη πλευρα και η προσφατη κατασκευη της μαρινας σε συνεχεια εχουν φερει πολλα προβληματα.
Πρωτα απ ολα αισθητικα και λειτουργικα.Απομακρυναν την θαλασσα απο τους ανθρωπους.
Εβαλαν ενα οπτικο φραγμα απο αυτοκινητα και σκαφη πολυτελειας (αλλα και καδους σκουπιδιων)αναμεσα στους ανθρωπους και το νερο.Το Πορτο Χελι στο μεγαλυτερο επισκεψιμο μερος του δεν εχει θαλασσιο μετωπο . Δεν ειναι πλεον ο πανεμορφος κολπος που γνωρισα εγω το 1968 , αλλα λιμανι με δρομους οπου το καλοκαιρι κινουνται συνεχως αυτοκινητα δημιουργωντας οχι μονο καυσαερια και θορυβο αλλα και κινδυνο για τους πεζους.
Και διορθωθηκε καπως η κατασταση οταν επι Δημαρχιας Σφυρη η χωματινη επιφανεια πανω απο τον χωρο σταθμευσης παραχωρηθηκε στα καταστηματα για να βαλουν τραπεζια , εγινε η παιδικη χαρα, φυτευτηκε χλοοταπιτας αλλα ολα αυτα ηταν μπαλωματα . Οπως μπαλωμα ηταν και η βραδυνη πεζοδρομηση που εγινε φετος με την αναβαθμιση του οδοστρωματος προς το τελος του θαλασσιου μετωπου. Απλα φορτωθηκε το υπολοιπο Χελι με αυτοκινητα διπλοπαρκαρισμενα και μεγαλυτερη κινηση με συνεπεια καποιοι καταστηματαρχες σε αυτο το τμημα να θεωρουν πως εγιναν δευτερης κατηγοριας.
Το φραγμα χωρου σταθμευσης και λιμανιου παρεμεινε.Και ναλεγε κανεις πως με τον χωρο σταθμευσης στη μπαζωμενη ακτη λυθηκε το προβλημα! Ενα χαος επικρατει.Προφανως οι θεσεις δεν επαρκουν το καλοκαιρι και ολοι σταθμευουν οπου βρουν.Στο κεντρικο δρομο στα στενα παντου αυτοκινητα.Το να γινει στον χωρο της ΔΕΠΟΣ προς Βερβεροντα ενας μεγαλος δημοτικος χωρος σταθμευσης με υπογειοποιηση και χαμηλο αντιτιμο ειναι κατι περισσοτερο απο αναγκαιοτητα. Ιουνιο με Σεπτεμβριο δεν πρεπει να υπαρχουν αυτοκινητα στο Πορτο Χελι απο τον στρογγυλο κομβο και μετα. Η παρακαμψη προς Κοστα -Σπετσες πανω απο τον δευτερο χωρο της ΔΕΠΟΣ (στα 327 στρεμματα ) ειναι επισης αμεσης προτεραιοτητας.Το εχει ζητησει η τοπικη κοινωνια ομοφωνα μεσα απο τα δημοτικα συμβουλια εδω και χρονια.
Το δευτερο ειναι να φυγουν ολα τα μεγαλα σκαφη απο την προβλητα. Εφτιαξαν Μαρινα χαλασαν και αλλη ακτη να πανε εκει τα μεγαλα σκαφη.Ας μεινουν οι ψαροβαρκες μονο.
Αλλα και αυτα να γινουν παλι η καταστροφη ειναι μη αναστρεψιμη.Το Πορτο Χελι θα πλημμυριζει για δυο λογους Ο πρωτος γιατι τα νερα της βροχης δεν βρισκουν πλεον το αιωνιο δρομο τους προς τη θαλασσα με ολα αυτα τα φραγματα που εχουμε φτιαξει στην ακτη και ο δευτερος γιατι εχουμε μπει με τα μπαζωματα πιο βαθια απο οτι επρεπε μεσα στην θαλασσα .Και η σταθμη του νερου κατω απο συγκεκριμενες συνθηκες ανεβαινει και βγαινει μεσα στην πολη.Αν συνδιαστουν αυτοι οι δυο παραγοντας το Χελι πλημμυριζει και θα πλημμυριζει παντα.
Κακως καναμε τον κολπο λιμανι και μαλιστα βαλαμε και Μαρινα μεσα.Ηταν οικονομικο γιατι ενα λιμανι εξω απο τον κολπο θα κοστιζε πολυ περισσοτερα χρηματα για να κατασκευαστει. Η φυση μεσα σε χιλιαδες χρονια μας ειχε φτιαξει την υποδομη.Μολις αποκτησαμε τα μεσα της αλλαξαμε τα φωτα της φυσης.Και φροντισαμε μαλιστα να εχουμε και μονιμα ενα βυθισμενο σκαφος μεσα στον κολπο ( τωρα ειναι εδω και πεντε χρονια ο πατερας Μερφυ ) η ακομα και να καιγεται ενα αλλο .Εσεις πιστευετε πως τα δεκαδες σκαφη μεσα σε ενα κλειστο κολπο χωρις ρευματα δεν μολυνουν;Και καλα να δεχθω πως εχουν ολα τα σκαφη βιολογικο καθαρισμο που δουλευει χωρις προβληματα .Τα υγρα που παραγουν μετα απο την βιολογικη επεξεργασια που εχουν και υγρα καθαρισμου τουαλετας και κουζινας που πηγαινουν;Το Πορτο Χελι δεν εχει αποδεκτη των λυματων του ολοι το ξερουμε.Φτιαξαμε εγκαταστασεις βιολογικου καθαρισμου στη ΔΕΠΟΣ και μετα τις εγκαταλειψαμε και ξεκινησαμε νεο σχεδιο να παμε τα λυματα για επεξεργασια στο Κρανιδι.Και τα σχεδια εμειναν στο χαρτι και τρυπες στο δρομο.Και τωρα θελουμε να χτισουμε και αλλα σπιτια στην ΔΕΠΟΣ.Πολυτελεις βιλες μαλιστα.
Η φυση δεν εκδικειται δεν τιμωρει.Η φυση δεν εχει λογικη και ηθικη.Απλα εμεις σαν κοινωνια με την τεχνολογικη δυναμη που εχουμε κανουμε σοβαρα λαθη.Γιατι η μονη κινητηρια δυναμη για ολες τις πραξεις μας ειναι τα λεφτα.Το κερδος .Συνηθως τα κερδη οσων διαχειριζονται την εξουσια (εμεις τους ψηφιζουμε)και οσων ειναι γυρω τους.Και μετα αναζηταμε τις αιτιες που ροζ φλαμιγκο κανουν βολτες στο Χελι.

Πρεπει να εισαι αριστερος κομμουνιστης οικολογος για να τα δεις ολα αυτα;Στην Υδρα τις Σπετσες τοσα πανεμορφα μερη στην χωρα μας και το εξωτερικο οπου δεν υπαρχει αυτο το χαλι κυβερνανε οι αντισυστημικοι;Οχι βεβαια.Μπορει να υπαρχει ορθολογικη διαχειριση της καθημερινοτητας ακομα και μεσα στο οικονομικο συστημα της ατομικης κρδοφοριας;Πιστευω πως ναι.
Ομως θελει εκπροσωπους που θα ερθουν σε συγκρουση με κατεστημενα συμφεροντα και κυκλωματα θα σηκωσουν τα μανικια και θα κανουν ριζικες τομες και αναθεωρησεις και κυριως θα κοιταξουν στο μελλον με σφαιρικη θεωρηση για το πως θελουμε την τοπικη οικονομια και την σχεση μας με το περιβαλλον.Στην Χουντα εγιναν μεγαλα εγκληματα.Κατα της κοινωνιας και σε βαρος του περιβαλλοντος.Τοσο εκοβε στους καραβαναδες τοσα εκαναν.Ετσι κι αλλιως αντισταση κριτικη απο την κοινωνια δεν υπηρχε.Ειχε προηγηθει η μετεμφυλιακη τσιμεντο αναπτυξη αρχιεκτονικη καταστροφη των πολεων της χωρας μας με το οικοδομικο μοντελο της Αθηνας που εξαπλωθηκε σε ολη την Ελλαδα. Και στην επαρχια μας.
Στην μεταπολιτευση πριν απο μισο αιωνα μπηκε ενα καποιο φρενο αλλα η νεοπολουτη Ερμιονιδα δυστυχως δεν ακολουθησε.Η τουλαχιστον καθυστερει πολυ να ακολουθησει.
Μία εμβληματική προσωπικότητα των Εξαρχείων, η γνωστή ακτιβίστρια Κατερίνα Ιατροπούλου, έφυγε από την αγαπημένη της συνοικία για το νοσοκομείο την Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2022 για να φύγει τελικά και από τη ζωή λίγες μέρες μετά.
Η κινηματική δικηγόρος Κατερίνα Ιατροπούλου γεννήθηκε το 1945 στην Τρίπολη αγωνίστηκε ενάντια στη χούντα. Σπούδασε Νομική, αρχικά εγκαταστάθηκε στα Άνω Πατήσια, εντάχθηκε στη Νεολαία Λαμπράκη και συμμετείχε στα Ιουλιανά. Διώχθηκε ως φοιτήτρια κατά τη διάρκεια της δικτατορίας εντάχθηκε ως σύνδεσμος του ΠΑΜ (Πατριωτικό Μέτωπο), «ως δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ Ρήγα Φεραίου και κάποιων ακόμα υποτυπωδών αντιστασιακών πυρήνων. Συγκέντρωνε πληροφορίες και έντυπα και έκανε τη διανομή. Συνελήφθη και βασανίστηκε κυρίως από τον Καλύβα στην ταράτσα της Μπουμπουλίνας» Έμεινε 25 μέρες εκεί. Επιστρέφοντας σπίτι, οι γονείς της συμφώνησαν με την εντολή του διοικητή Λάμπρου να την ελέγχουν ασφυκτικά, αναφέροντας κάθε της κίνηση, είxε πει αφηγούμενη τη ζωή της στον Θοδωρή Αντωνόπουλο.
Χάρη στις διασυνδέσεις του εθνικόφρονα πατέρα της ο οποίος ήταν διευθυντής Τράπεζας, απέφυγε την εξορία και κατάφερε και το έσκασε για την Αγγλία. Στο Λονδίνο συμμετείχε ενεργά στον αντιφασιστικό αγώνα, στα φεμινιστικά κινήματα, στα αντιπολεμικά συλλαλητήρια για το Βιετνάμ και στις διαδηλώσεις για τον ΙΡΑ και την Χιλή.
«Στη Μεταπολίτευση επέστρεψε στην Ελλάδα και το ’76 ξεκίνησε τη δικηγορία. Μετακόμισε στα Εξάρχεια και είχε το γραφείο της στην οδό Ναυαρίνου.
Ως συνήγορος υπεράσπισης ασχολήθηκε με τις υποθέσεις του Άσιμου, του Μπαλλή, του Καραμπελιά, του Γιάννη Σερίφη, της οικογένειας Κασίμη, αργότερα του Χρήστου Ρούσσου και δεκάδων άλλων. Το 1982 άρχισε να εκδίδει μαζί με τον Γιώργο Βλασσόπουλο το περιοδικό «της Φυλακής» για τα δικαιώματα των κρατουμένων. Αντισυμβατική με συμπάθειες κι αντιπάθειες στον αντιεξουσιαστικό χώρο, δίκαζε πολλές φορές χωρίς να πάρει δραχμή και η πόρτα της ήταν ανοιχτή για τον κάθε κατατρεγμένο – άστεγο – λούμπεν – τοξικομανή.» athens.indymedia.org
Όπου υπήρχε ζωή και κίνηση ανθρώπων και ιδεών, εκεί θα την έβρισκες όπως έλεγε η ίδια.
Η Κατερίνα η μοναδική δικηγόρος της χώρας μας μετά τη Μεταπολίτευση πιστή στις αρχές της ως το τέλος, χωρίς στόχο πολιτικής εξαγοράς, αφοσιωμένη συστηματικά επέλεξε να υπερασπίζεται τους απόκληρους του πολιτικού συστήματος και τους κοινωνικά κατατρεγμένους. Και αυτό ενοχλεί. Μέχρι το τέλος της ζωής της αποτελούσε αγαπημένο στόχο των αντιτρομοκρατικών σχεδιασμών των μεγαλύτερων μυστικών υπηρεσιών. Μιλώντας για τη ζωή της είχε πει «Όχι, δεν νιώθω τελικά πως υπήρξα κάποιο ιδιαίτερο άτομο. Απλώς αντιστάθηκα» LiFO.gr.
Το 1984 παντρεύτηκε τον Ρολφ Πόλε, «ηγετικό στέλεχος της συμμορίας Μπάαντερ-Μάινχοφ» Πρόκειται για έναν λευκό γάμο, για πολιτικούς λόγους που προκάλεσε το διεθνές αστυνομικό ενδιαφέρον καθώς ο Τύπος και η τηλεόραση σε όλο τον κόσμο αναφερόταν σ’ αυτόν ως τον «πιο επικίνδυνο Γερμανό τρομοκράτη» κατά τον χαρακτηρισμό της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία γερμανικής εφημερίδας, Bild.
Για την αγαπημένη της συνοικία τα Εξάρχεια είχε πει: «Άσε που και ως γειτονιά είναι πολύ ιδιαίτερα, με γωνιές μοναδικές. Αλλάξανε, βέβαια, πια, όπως όλα, ίχνη όμως του παλιού χαρακτήρα τους συναντάς ακόμα Σάββατα στην Καλλιδρομίου στη λαϊκή, στη Μουριά, στον Ηριδανό, στην πλατεία και στα στέκια ολόγυρα. Θυμάμαι τη νύχτα της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου, οπότε έσμιξαν αι γενεαί των Εξαρχείων πάσαι. Τίποτα δεν χάνεται τελικά, η μνήμη παραμένει ζωντανή σε αυτή την πόλη και στα δύσκολα αφυπνίζεται. Την πλατεία βέβαια κλινήρεις δεν την είδε, ακυρωμένη από τις λαμαρίνες του εργοταξίου.
Η Κατερίνα θα μείνει ζωντανή να πλανάται στις μνήμες, των Εξαρχείων, στις γωνιές της γειτονιά μας που αγαπούσε.
Αγωνίστρια ως το τέλος, πάλεψε με αδιαμφισβήτητη αξιοπρέπεια με τον καρκίνο που την ταλαιπωρούσε τα τελευταία χρόνια αφήνοντας την τελευταία της πνοή το μεσημέρι της Δευτέρας 7 Νοεμβρίου 2022.
Κατερίνα Ιατροπούλου Foto Catherine Aubert 1917





