Ενα αρθρο του Γιαννου Κρανιδιωτη φιλου και συνεργατη του Παγκαλου , που η προτομη του ειναι στο πεζοδρομιο της πλατειας Κυπρου στο Κρανιδι δωρεα επιχειρησης Κυπριακων συμφεροντων με πολυχρονη παρουσια στην Ερμιονιδα.
Ο Σημιτης και η πολιτικη του οι εκσυγχρονιστικες του καπιταλισμου απολιτικες εμμονες του ηταν η καταστροφη της χωρας. Φυσικα και μια κυβερνηση της ΝΔ τα ιδια θα εκανε. Ομως η σοσιαλδημοκρατια εκεινης της εποχης εκοψε για αλλη μια φορα τις γεφυρες με την αντικαπιταλιστικη αριστερα ανοιξε διαπλατα την λεωφορο στον πιο αγριο καπιταλισμο που ηρθε στην συνεχεια για να φερει τον πλανητη σε μια κριση που κρατα χρονια .Και μαλιστα με αυτη τη νεα ρηξη της σοσιαλδημοκρατιας με το καποτε αριστερο της παρελθον χαθηκε και η ελπιδα για μια εναλλακτικη πολιτικη πορεια με πλειοψηφικους ορους μεσα στην κοινωνια . Γι αυτο και ακολουθησαν οι τετρατογεννεσεις συνεργασιας σε κυβερνητικο επιπεδο σοσιαλδημοκρατων και συντηρητικων (οχι μονο στην Ελλαδα)στα πλαισια του ρεαλισμου και εκσυγχρονισμου, χωρις πολιτικο περιεχομενο και κατευθυνση , συνεργασιες που εφεραν την χωρα μας ακομα πιο βαθια στο πηγαδι της καταστροφης.
Η προτομη του στελεχους αυτου του ΠΑΣΟΚ (που καμμια σχεση δεν ειχε με το πρωτο ΠΑΣΟΚ)στην πανω πλατεια μονο αυυτες τις σκεψεις μου φερνει. Σήμερα χρόνια μετά την ενταξη της χωρας στο ευρω , οταν το συνθημα «ανοικουμε στην ΕΕ» εχει δειξει τα αποτελεσματα του , μπορουμε να αποφασισουμε αν αυτο που επαθε η χωρα μας ηταν αναποφευκτο η συνεπεια μιας ΛΑΘΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ αποφασης.Καμμια » ισχυροποίηση της χώρας » δεν πετύχαμε.Η Ελλάδα είναι στον πάτο της ΕΕ. Με βάσεις των Αμερικανών παντού , στο βορρα και τον νοτο , πεδιο δοξης λαμπρο για τις ισραηλινες μυστικες υπηρεσιες , να στέλνει τα όπλα που αγοραζουμε με τους μισθούς και συντάξεις στους ναζί της Ουκρανίας του ΝΑΤΟ και τους Σαουδαραβες για να σκοτώνουν παιδιά στην Υεμένη.Η χώρα μας μεσα στην ΕΕ εχει διολισθήσει στο περιθώριο και στην ζωνη της υπανάπτυξης.Εχει ξεπουλήσει τον Δημόσιο πλούτο της ΚΑΙ αυξήσει το χρέος της.
Οι τονισμοι στο αρθρο δικοι μου
Η εξωτερική πολιτική μετά την «υπόθεση Οτσαλάν» Πάνω και πέρα από τις επιδιώξεις οποιουδήποτε, υπάρχουν οι στόχοι και οι προτεραιότητες της χώρας αυτής και όσοι βρίσκονται στον δημόσιο χώρο θα πρέπει να υπηρετούν ακριβώς αυτά τα συμφέροντα ΓΙΑΝΝΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ
Η υπόθεση Οτσαλάν ανέδειξε μια σειρά από παραμέτρους και προβλήματα στη δημόσια πολιτική της χώρας .
Η υπόθεση Οτσαλάν ανέδειξε μια σειρά από παραμέτρους και προβλήματα στη δημόσια πολιτική της χώρας που αξίζει να αναλυθούν κάπως προσεκτικότερα προκειμένου να αντλήσουμε τις σωστές διαπιστώσεις και μαθήματα χρήσιμα για το μέλλον. Η εξέλιξη της υπόθεσης αυτής υπήρξε για όλους μας δυσάρεστη. Ολοι στηρίζουμε τα νόμιμα, πολιτικά δικαιώματα και τον αγώνα του κουρδικού λαού. Η Ελλάδα και ειδικά οι κυβερνήσεις του ΠαΣοΚ υπήρξαν πρωτοπόρες στην προσπάθεια προστασίας των δικαιωμάτων κάθε αγωνιζόμενου λαού και ιδιαίτερα των δικαιωμάτων των Κούρδων. Το θέμα το θέσαμε επανειλημμένα στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης και σε άλλα διεθνή βήματα.Αλλά σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να περιορίσουμε την εξωτερική μας πολιτική και τους στόχους μας σε ένα μόνο θέμα ή επιδίωξη. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να «κουρδοποιήσουμε» την εξωτερική μας πολιτική και τις επιλογές μας. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να παραγνωρίζονται βασικές συντεταγμένες που ορίζουν τη θέση, τον ρόλο και τις επιδιώξεις της χώρας μας σήμερα.Οποιαδήποτε στρατηγική, στάση και εκδήλωση στον χώρο της δημόσιας πολιτικής, και ειδικότερα της εξωτερικής πολιτικής, θα πρέπει να αναπτύσσεται λαμβάνοντας υπόψη τον ιστορικό χρόνο, τη συγκυρία, τις ευρύτερες επιλογές και τα συμφέροντα της χώρας. Πάνω και πέρα από τις επιδιώξεις οποιουδήποτε, υπάρχουν οι στόχοι και οι προτεραιότητες της χώρας αυτής και όσοι βρίσκονται στον δημόσιο χώρο θα πρέπει να υπηρετούν ακριβώς αυτά τα συμφέροντα.
Η επισήμανση αυτή δεν σημαίνει ούτε υπονοεί διχαστικές ταξινομήσεις της μορφής των «πατριωτών» από τη μία μεριά και των «ενδοτικών» από την άλλη. Προσωπικά δεν δέχομαι αυτές τις διαιρέσεις και τα διλήμματα. Δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Κανείς δεν νομιμοποιείται να είναι αυτόκλητα περισσότερο πατριώτης από κάποιον άλλο. Και κανείς δεν είναι «ενδοτικός». Ολοι οι Ελληνες έχουμε τις ίδιες εθνικές ευαισθησίες, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι, ασφαλώς, δεν έχουμε το δικαίωμα να διαφωνούμε ενδεχομένως σε επί μέρους τακτικές ή χειρισμούς.
Στη σημερινή εποχή οι έννοιες του πατριωτισμού και της πατριωτικής πολιτικής λαμβάνουν νέο περιεχόμενο σύστοιχο με τις νέες συνθήκες, απαιτήσεις και προκλήσεις που έχουν εμφανισθεί στο περιφερειακό και διεθνές σύστημα. Πατριωτική πολιτική στη σημερινή εποχή και συγκυρία είναι η πολιτική που αναβαθμίζει και ισχυροποιεί τον διεθνή ρόλο, τη θέση και τις δυνατότητες της χώρας, προωθώντας ταυτόχρονα με αποτελεσματικότητα τα εθνικά θέματα και συμφέροντα, μέσα από σύναψη συμμαχιών και ενεργό παρέμβαση στη διεθνή ζωή.
Η ισχυροποίηση του ρόλου της Ελλάδας σήμερα περνά μέσα από την ενεργό συμμετοχή στα διεθνή πλαίσια και στους θεσμούς συνεργασίας, και πρώτιστα μέσα από τη συμμετοχή της σε όλες τις διαδικασίες και τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στην οποία ανήκουμε.
Γι’ αυτό ακριβώς έχουμε θέσει ως πρωταρχικό, στρατηγικό στόχο την είσοδο της χώρας στο ενιαίο νόμισμα, το ευρώ. Γιατί η ένταξη στο ευρώ συνιστά «επένδυση ασφαλείας, σταθερότητας και ευημερίας» για τη χώρα. Η συμμετοχή στο ευρώ δεν συνιστά αυτοσκοπό. Ησυμμετοχή αυτή είναι μέσο για την ισχυροποίηση της Ελλάδας. Δεν θα πρέπει συνεπώς να χάσουμε την προοπτική των πραγματικών επιλογών και στόχων. Δεν θα πρέπει να συρρικνώσουμε την εξωτερική μας πολιτική εγκλωβιζόμενοι στην «κουρδοποίηση» στόχων και περιεχομένων.
Η ισχυροποίηση του ρόλου και της θέσης της Ελλάδας μέσα από την ένταξή της στο ευρώ θα επιτρέψει στη χώρα να διαδραματίσει ενεργότερο ακόμη ρόλο ως παράγοντας ειρήνης, συνεργασίας, σταθερότητας και δημοκρατίας στην περιοχή. Γιατί η Ελλάδα δεν πρέπει να λησμονεί ότι είναι χώρα «πολλαπλών ταυτοτήτων». Εκτός από ευρωπαϊκή, είναι ταυτόχρονα χώρα μεσογειακή και χώρα βαλκανική. Και τις ταυτότητες αυτές αναδεικνύουμε και αξιοποιούμε για την εδραίωση «συνεργατικών προτύπων σχέσεων» στην περιοχή μας.
Βεβαίως στη διαδικασία αυτή δεν θέλει να συμπράξει η Τουρκία. Η Τουρκία εκμεταλλευόμενη την «υπόθεση Οτσαλάν» επιχειρεί να «εξαγάγει» προβλήματα και αδιέξοδα που αντιμετωπίζει. Ετσι έχει καταφύγει σε προκλητικές φραστικές επιθέσεις ενάντια στη χώρα μας δημιουργώντας κλίμα έντασης. Αλλά ενώ η Ελλάδα είναι σταθερά αποφασισμένη και έτοιμη να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την κάθε πρόκληση, δεν πρόκειται να πέσει σε παγίδες που θα την εξέτρεπαν από την εκπλήρωση στρατηγικών της στόχων.
Αποφασισμένοι να απαντήσουμε στις προκλήσεις και ταυτόχρονα ακλόνητα προσανατολισμένοι στους στόχους και στις επιδιώξεις που έχουμε θέσει. Η Τουρκία δεν πρόκειται με κανέναν τρόπο να καθορίσει την «ατζέντα» της εξωτερικής μας πολιτικής όσο και αν το επιθυμεί.
Και στο σημείο αυτό θα ήθελα να διατυπώσω τρεις γενικότερες παρατηρήσεις:
Πρώτον, είναι απόλυτα επιβεβλημένο για τη χώρα, τον λαό μας και το πολιτικό σύστημα να συνειδητοποιήσουμε ότι αποτελούμε οργανικό μέρος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Χωρίς η Ενωση να συνιστά πανάκεια, αποτελεί ωστόσο το πλαίσιο μέσα στο οποίο η Ελλάδα μπορεί να μεγιστοποιήσει τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις της. Αλλη εναλλακτική επιλογή δεν υπάρχει. Η συμμετοχή όμως στην Ενωση, ενώ προσφέρει δικαιώματα, δυνατότητες και ευκαιρίες, συνεπάγεται επίσης και κάποιες υποχρεώσεις που οφείλουμε να τις σεβαστούμε.
Δεύτερον, η Ελλάδα είναι μια αναπτυγμένη χώρα. Σύμφωνα με όλα τα αντικειμενικά κριτήρια περιλαμβάνεται σήμερα στις 25 περισσότερο αναπτυγμένες χώρες του πλανήτη. Και ενώ αντιμετωπίζει σειρά προβλημάτων κοινωνικού χαρακτήρα, έχει ταυτόχρονα όλες τις δυνατότητες και προοπτικές να τα επιλύσει διασφαλίζοντας τη θέση της μέσα σε ένα θεσμικό πλαίσιο ανάπτυξης, δημοκρατίας, ευημερίας και κοινωνίας των πολιτών. Η Ελλάδα δεν πρέπει να διολισθήσει, κατά συνέπεια, στο περιθώριο και στη ζώνη υπανάπτυξης, όπως φαίνεται να επιδιώκουν ορισμένοι.
Τρίτον, η ισχύς μιας χώρας στο σημερινό παγκοσμιοποιημένο σύστημα είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων, πολιτικών, οικονομικών, θεσμικών, στρατιωτικών. Επομένως, αν θέλουμε να ενισχύσουμε τον ρόλο, την ισχύ και την επιρροή της χώρας, θα πρέπει να εργαστούμε προς την κατεύθυνση ενδυνάμωσης όλων των συντελεστών που συγκροτούν την «εξίσωση ισχύος». Οι μονομερείς προσεγγίσεις δεν συνιστούν την ορθή επιλογή. Οδηγούν σε αδιέξοδα.
Ο κ. Γιάννος Κρανιδιώτης είναι αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών.
Περί «προδοσίας» του Οτσαλάν και «αχαριστίας» των Κούρδων!
Πως η κυβέρνηση Σημίτη και οι κάθε είδους «Σημιτάνθρωποι», πέρασαν στην αντεπίθεση κατηγορώντας τους Κούρδους για «αχαριστία», επειδή δεν είπαν «ευχαριστώ»..
Τα γεγονότα, γύρω από τον τρόπο που ο ηγέτης των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτσαλάν κατέληξε από την ελληνική πρεσβεία της Κένυας στις τουρκικές φυλακές, είναι λίγο ως πολύ γνωστά. Μέχρι και το Σάββατο το μεσημέρι της 27ης Φλεβάρη, κανείς δεν τα αμφισβητούσε. Ολοι, μικροί και μεγάλοι, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, ήξεραν πως μεταξύ άλλων και η ελληνική κυβέρνηση ενεχόταν – άμεσα ή έμμεσα, ακούσια ή εκούσια – στο να καταλήξει ο ηγέτης των Κούρδων στα χέρια των πρακτόρων της Τουρκίας και να οδηγηθεί στη φυλακή. Εκεί που συνεχίζει να βρίσκεται μέχρι σήμερα και να βασανίζεται ανηλεώς με… επιστημονικές μεθόδους και μέσα τελευταίας τεχνολογίας, ενώ οι ηγέτες του «πολιτισμένου» κόσμου αξιώνουν «δίκαια και έντιμη δίκη». Ολα αυτά, όμως, μέχρι το Σάββατο, το μεσημέρι, της 27ης Φλεβάρη.
Από το απόγευμα εκείνης της μέρας όμως, το σκηνικό άλλαξε άρδην. Αφορμή η συνέντευξη Τύπου που έδωσε η γραμματέας του Οτσαλάν, Σελσί Ντιλάν, η οποία κατέθεσε τις προσωπικές της μαρτυρίες για το «πώς φτάσαμε στη σύλληψη του Κούρδου ηγέτη» από τους Τούρκους και καταλόγισε το μερίδιο ευθυνών – που κατά τη γνώμη της ανήκει – στην ελληνική κυβέρνηση. Δυο ώρες μετά τη συνέντευξη της γραμματέα του Οτσαλάν, η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός Κ. Σημίτης, νιώθοντας την καρέκλα της εξουσίας να τρίζει κάτω από τα πόδια τους – καθώς η λαϊκή οργή που προκάλεσε η υπόθεση Οτσαλάν δε μειώθηκε με τον ανασχηματισμό, αλλά συνεχιζόταν και εντεινόταν – πέρασε στην αντεπίθεση. Αρωγός στην εκστρατεία αντεπίθεσης που επιχειρεί από η κυβέρνηση Σημίτη, ο Μίκης Θεοδωράκης και η πλειοψηφία των μεγαλοεπιχειρηματιών, που ελέγχουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Στην προσπάθειά της αυτή, να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τους κάθε είδους συνοδοιπόρους της προς το Μάαστριχτ και την ΟΝΕ – όλοι αυτοί που ενδιαφέρονται μόνο να πάει καλά ο τζόγος στο Χρηματιστήριο, τα ποσοστά κέρδους των μεγαλοεπιχειρηματιών και τα «πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης» στις ΗΠΑ και την πολιτική της ΠΑΞ ΑΜΕΡΙΚΑΝΑ – επιχειρούν να εμφανίσουν τα θύματα σαν θύτες. Με αστήρικτα και εξωπραγματικά επιχειρήματα η κυβέρνηση Σημίτη και οι κάθε είδους «Σημιτάνθρωποι», προσπαθούν να βγάλουν «λάδι» τον εαυτό τους και να αποσείσουν τις κυβερνητικές πολιτικές ευθύνες, ενώ παράλληλα κατηγορούν σαν «ανθέλληνες» τους ανώνυμους και επώνυμους Ελληνες, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνεχίζουν να συμπαραστέκονται στο δίκαιο αγώνα των Κούρδων και ζητούν την απελευθέρωση του ηγέτη τους από τις τούρκικες φυλακές. Σαν δεν ντρέπονται.
Η εξέλιξη της διεθνούς συνωμοσίας
Και είναι πολλοί εκείνοι που ενώ γνωρίζουν μια σειρά πραγματικά γεγονότα και έχουν υπόψη τους μια σειρά ενδείξεις και μαρτυρίες των πρωταγωνιστών, επιμένουν να υποστηρίζουν ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι άμοιρη ευθυνών. Πολλοί από εκείνους που ενώ καταλόγιζαν στην κυβέρνηση ευθύνες, ότι πρόδωσε ή κατέδωσε ή δε χειρίστηκε σωστά το θέμα Οτσαλάν, μετά τη συνέντευξη της Ντιλάν έκαναν ξαφνικά στροφή 180 μοιρών και τώρα τα βάζουν με τους Κούρδους. Και πάλι σα δεν ντρέπονται…
Για να μην τρελαθούμε, θα παραθέσουμε μερικά από τα σημαντικότερα γεγονότα, γύρω από την αποκαλούμενη «υπόθεση Οτσαλάν».
– Πρώτον, ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν, εκδιώχθηκε τον περασμένη Οκτώβρη από τη Συρία και άρχισε να αναζητά πολιτικό άσυλο σε διάφορες χώρες. Αποτελεί, δε, κοινό μυστικό, ότι η κυβέρνηση της Συρίας δέχτηκε σοβαρές πιέσεις – τουλάχιστον από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Τουρκίας – για να εκδιώξει τον Οτσαλάν από τη χώρα της, πράγμα που τελικά έκανε, υποκύπτοντας σ’ αυτές τις πιέσεις.
– Δεύτερον, ο Οτσαλάν φυγαδεύεται στη Ρωσία, όπου και αναζητά καταφύγιο. Ομως η ρωσική κυβέρνηση, που δέχτηκε απειλές οικονομικού κυρίως χαρακτήρα (π.χ. πιέσεις για άμεση αποπληρωμή χρεών, απειλές για διακοπή της δραστηριότητας εκατοντάδων τουρκικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στη Ρωσία, μη χορήγηση νέου δανείου από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κλπ.), κατά τα φαινόμενα, υποχώρησε.
– Τρίτον, διωγμένος και από τη Ρωσία – την πρώην μητρόπολη του σοσιαλισμού – ο Οτσαλάν καταφεύγει στην Ιταλία, όπου και συλλαμβάνεται από τις ιταλικές αρχές. Ο «αριστερός» πρωθυπουργός Μάσιμο Ντ’ Αλέμα, προσπαθεί να τον «ξεφορτωθεί» και να τον παραδώσει στη Γερμανία, όπου εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης του Οτσαλάν (είχε εκδοθεί από γερμανικές αρχές επί καγκελαρίας Χέλμουτ Κόλ). Ομως ο σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος Γκ. Σρέντερ (που ασκούσε και καθήκοντα προεδρεύοντα της Ευρωπαϊκής Ενωσης) ζήτησε από το «σύντροφό» του Ιταλό πρωθυπουργό Ντ’ Αλέμα να κρατήσει όσο μπορεί στην Ιταλία τον Κούρδο ηγέτη. Και, φυσικά, βρήκε τη δέουσα κατανόηση…
Ακολουθούν οι απειλές που εκτόξευσε η Τουρκία ενάντια στην Ιταλία και η ενεργοποίηση οικονομικών πιέσεων (π.χ. εμπάργκο στα ιταλικά προϊόντα, ματαίωση συμβολαίων, προειδοποιήσεις για αποκλεισμό ιταλικών εταιριών στην εκτέλεση μεγάλων έργων την Τουρκία κλπ.), που είχαν ως συνέπεια την εκδίωξη του ηγέτη των Κούρδων και από την «αριστερή» κυβέρνηση της Ιταλίας.
– Τέταρτον, μετά την εκδίωξη του Οτσαλάν από την Ιταλία, η κυβέρνηση της Τουρκίας αποθρασύνεται. Αρχίζει τις πιέσεις σε 29 χώρες (μεταξύ αυτών και η Ελλάδα), οι οποίες υπέθετε ότι ίσως παραχωρούσαν άσυλο ή έστω χρησιμοποιούνταν ως μεταβατικός σταθμός από τον Οτσαλάν και όπως αποδείχτηκε, πέτυχε το σκοπό της. Ετσι, την ώρα που όλοι μιλούν για την περίφημη «παγκοσμιοποίηση», την ίδια ώρα, ο Οτσαλάν – αναζητώντας πολιτικό άσυλο στις χώρες – μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης – βρίσκει ΟΛΕΣ τις πόρτες κλειστές. Στο αίτημά του για πολιτικό άσυλο, οι κυβερνήσεις των «πολιτισμένων» χωρών της Ευρώπης, μεταχειρίζονται τον Κούρδο ηγέτη – ενός λαού περίπου 40 εκατομμυρίων ψυχών – σαν «μπαλάκι» του πινγκ-πονγκ!.
Οι ευθύνες της κυβέρνησης Σημίτη
– Πέμπτον, όταν ο Οτσαλάν βρίσκει παντού «κλειστές τις πόρτες» – από «φίλους» και «εχθρούς» – ρισκάρει να έρθει στην Ελλάδα. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός – υπακούοντας στα κελεύσματα των «συμμάχων» (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ) και των «εταίρων» της ΕΕ – δήλωναν δημόσια ότι δεν προτίθενται να του χορηγήσουν πολιτικό άσυλο. Με βάση τα όσα έχουν ανακοινωθεί επίσημα, η είσοδος του ηγέτη των Κούρδων στην Ελλάδα – τη χώρα του «φιλόξενου Δία» – έγινε «παράνομα», ενώ η κυβέρνηση περιβάλλει με πέπλο σιωπής την επίσκεψή του και κρύβει ή κάνει πως κρύβει την παρουσία του Οτσαλάν στην Αθήνα. Στην προσπάθειά της όμως να τον ξαποστείλει έξω από τα ελληνικά σύνορα μια ώρα νωρίτερα, εμπλέκει στην υπόθεση την ΕΥΠ, οι υπηρεσίες της οποίας αποτελούν στην ουσία «θυγατρική» της CIA (είναι σαν να ενημερώνει δημόσια τις μυστικές υπηρεσίες των Αμερικανών, των Ευρωπαίων «εταίρων» και της Τουρκίας, ότι ο Οτσαλάν βρίσκεται προσωρινά στην Ελλάδα) και στη συνέχεια τον φυγαδεύει στην Κένυα.
– Εκτον, ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν – που ήταν φιλοξενούμενος στην ελληνική πρεσβεία της Κένυας – αναχωρεί στις 15 Φλεβάρη για να μεταφερθεί σε άλλο… «ασφαλές μέρος», που του έχει εγγυηθεί η ελληνική κυβέρνηση. Ομως στην πορεία προς το αεροδρόμιο του Ναϊρόμπι «χάνεται» το αυτοκίνητο που τον μετέφερε και αντί για τη μεταφορά του με «ασφάλεια» σε κάποια άλλη χώρα (μάλλον της Αφρικής) – όπως του είχε υποσχεθεί η κυβέρνηση Σημίτη, όταν τον έδιωχνε από την πρεσβεία της Κένυας – ο Οτσαλάν καταλήγει στις φυλακές της Τουρκίας!
Αυτά είναι τα γεγονότα. Γεγονότα, τα οποία γνωρίζαμε όλοι μας και τα οποία, απλά, επανεπιβεβαίωσε με τη συνέντευξη Τύπου της 27ης Φλεβάρη και η γραμματέας του Οτσαλάν, προκαλώντας την οργή της κυβέρνησης και στη συνέχεια τη στροφή 180 μοιρών των ΜΜΕ. Και αποτελεί κοινό μυστικό ότι στη σύλληψη του Οτσαλάν συνέβαλαν καθοριστικά με τη συνεργασία τους οι μυστικές υπηρεσίες της CIA (ΗΠΑ), της ΜΟΣΑΝΤ (Ισραήλ), της ΜΙΤ (Τουρκία) και άλλων χωρών της Ευρώπης. Οι κυβερνήσεις της Συρίας, της Ρωσίας, της Ιταλίας, της Κένυας και της Ελλάδας – χώρες από τις οποίες πέρασε ο Οτσαλάν και άρα ενεπλάκησαν άμεσα – καθώς και η κυβέρνηση της Γερμανίας (απέσυρε το ένταλμα για τη σύλληψη του Οτσαλάν για ευνόητους λόγους), έχουν κάθε μια το δικό της μερίδιο ευθύνης. Με την άρνησή τους να χορηγήσουν πολιτικό άσυλο στον ηγέτη των Κούρδων, επιτάχυναν τις διαδικασίες για την παράδοση του Οτσαλάν στα χέρια των Τούρκων.Ευθύνες, βέβαια, έχουν και οι κυβερνήσεις των άλλων χωρών της ΕΕ – και όχι μόνο – στις οποίες απευθύνθηκε ο Οτσαλάν και ζήτησε πολιτικό άσυλο, αλλά άκουσε ένα ξερό «ΟΧΙ».
Αρμόδιος να κρίνει την ελληνική κυβέρνηση, αν δηλαδή ο ηγέτης των Κούρδων προδόθηκε, καταδόθηκε ή έπεσε στα χέρια των Τούρκων από κατά συρροή λάθη και κακούς χειρισμούς, είναι πρώτα και κύρια ο ελληνικός λαός. Το ίδιο ισχύει και για τις κυβερνήσεις των άλλων χωρών που ενεπλάκησαν άμεσα ή έμμεσα στην παράδοση Οτσαλάν. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι η γραμματέας του Σεσλί Ντιλάν και οι δύο άλλες Κούρδισσες – που έζησαν μαζί του τις τελευταίες τραγικές στιγμές στην ελληνική πρεσβεία της Κένυας – δεν έχουν δικαίωμα να κρίνουν τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης.
Από αυτή την άποψη, προκαλούν εντύπωση και εύλογα ερωτηματικά, ορισμένα γεγονότα, όπως:
Γιατί ενοχλήθηκε τόσπο πολύ η κυβέρνηση για τη συνέντευξη που έδωσαν οι τρεις Κούρδισσες, σχετικά με το «πώς φτάσαμε στη σύλληψη του Οτσαλάν»; Αν οι τρεις γυναίκες έπρεπε να «καταπιούν» – για… το «καλό του κουρδικού λαού» – τα όσα γνωρίζουν γύρω από τις συνθήκες σύλληψης του Οτσαλάν, τότε γιατί κλήθηκαν να καταθέσουν στα ελληνικά δικαστήρια;
Γιατί η κυβέρνηση κρατούσε σαν εφτασφράγιστο μυστικό την έκθεση του Ελληνα πρέσβη στην Κένυα Γ. Κωστούλα– που στην ουσία επιβεβαιώνε αυτά που είπαν οι 3 κούρδισες και άρα τις κυβερνητικές ευθύνες για την σύλληψη του ηγέτη των Κούρδων από τους Τούρκους- και όταν αυτή η έκθεση είδε το φώς της δημοσιότητας από τα «ΝΕΑ» το περασμένο Σάββατο γιατί οι κυβερνώντες το’ριξαν το ψάξιμο της «διαρροής» και δε λένε κουβέντα για την ταμπακιέρα;
Το γεγονός ότι δεν υιοθετήθηκε η πρόταση του πρώην υπουργού Εσωτερικών Αλ. Παπαδόπουλου– να συλληφθεί ο Οτσαλάν και να κρατηθεί στην Ελλάδα μέχρι να εκδικαστεί η αίτησή του για πολιτικό άσυλο στην Ιταλία – αποτελεί ή όχι ενέργεια που επιτάχυνε τις διαδικασίες παράδοσης του ηγέτη των Κούρδων στα χέρια των Τούρκων;
Αντί επιλόγου, θα παραθέσουμε ένα απόσπασμα από άρθρο του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Καψή (δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» στις 15 Φλεβάρη, μόλις έγινε γνωστό ότι οι Τούρκοι άρπαξαν τον Οτσαλάν, όταν μεταφερόταν από την ελληνική πρεσβεία της Κένυας στο αεροδρόμιο του Ναϊρόμπι), ο οποίος σημείωνε: «Εμείς ευχαριστούμε τους Αμερικανούς (για τα Ιμια), οι Αμερικανοί ευχαριστούν τους Τούρκους (για το Ιντσιρλίκ), οι Τούρκοι ευχαριστούν την Ελλάδα (για τον Οτσαλάν)…».
Πιστεύουμε πως το παραπάνω απόσπασμα από το άρθρο του Γ. Καψή, αποδίδει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τον ολισθηρό μονόδρομο της πολιτικής τους «γιες μεν» που ακολουθεί η κυβέρνηση Σημίτη απέναντι στις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και τους άλλους «εταίρους» και «συμμάχους». Το ίδιο απόσπασμα, δίνει απάντηση σε όλους εκείνους (και στον ίδιο τον Γιάννη Καψή, που το… γύρισε το καλαματιανό), οι οποίοι, υποταγμένοι στη λογική τού «σφάξε με αγά μ’ ν’ αγιάσω», θα ήθελαν να ακούσουν τόσο τις τρεις Κούρδισσες (όσο και τον ελληνικό λαό) να μην καταλογίζουν ευθύνες για την παράδοση του Οτσαλάν στους Τούρκους, αλλά να λένε… «ευχαριστώ».Και επειδή τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελαν – παρά τις «φιλότιμες προσπάθειες» που κατέβαλαν για να ακούσουν αυτό το ποθούμενο «ευχαριστώ», από τις συνεργάτριες του Οτσαλάν, για τη «φιλοξενία τους στην Ελλάδα» και όχι το «κατηγορώ» για την παράδοσή του στις τουρκικές φυλακές, τις κατηγορούν (και μαζί τους τον ελληνικό λαό, που συνεχίζει να αντιστέκεται στη «νέα τάξη πραγμάτων»), για… «αχαριστία»!
Ελεος. Τι άλλο θα ακούσουμε και θα δούμε…
Λάμπρος ΤΟΚΑΣ
Επειδή τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελαν – παρά τις «φιλότιμες προσπάθειες» που κατέβαλαν για να ακούσουν αυτό το ποθούμενο «ευχαριστώ», από τις συνεργάτριες του Οτσαλάν, για τη «φιλοξενία τους στην Ελλάδα» και όχι το «κατηγορώ» για την παράδοσή του στις τουρκικές φυλακές, τις κατηγορούν (και μαζί τους τον ελληνικό λαό, που συνεχίζει να αντιστέκεται στη «νέα τάξη πραγμάτων»), για… «αχαριστία»!
Αμπντουλάχ Οτζαλάν (περ. «Φωνή του Κουρδιστάν», τχ. 62, 2-3/1998, σ.21)
Εχουν περάσει ακριβώς είκοσι χρόνια από τότε. Το πρωί της 16ης Φεβρουαρίου 1999 η ελληνική κοινή γνώμη πληροφορούνταν εμβρόντητη πως ο επικεφαλής του κουρδικού αντάρτικου στην Τουρκία, Αμπντουλάχ Οτζαλάν ή «Απο», κρυβόταν το τελευταίο δεκαπενθήμερο στην κατοικία του Ελληνα πρεσβευτή στο Ναϊρόμπι −κι από εκεί βρέθηκε στα χέρια της τουρκικής ΜΙΤ.
Ηταν το τέλος της απεγνωσμένης τετράμηνης περιπλάνησης του Οτζαλάν από χώρα σε χώρα σε αναζήτηση πολιτικού ασύλου, μετά την εκδίωξή του τον προηγούμενο Οκτώβριο από το κρησφύγετό του στη Δαμασκό.
Για ένα άκρως αρχηγικό κίνημα, όπως το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (ΡΚΚ), το πλήγμα της απώλειας του ηγέτη του ήταν κάτι παραπάνω από βαρύ. Ο εντοπισμός του στην κατοικία ενός Ελληνα πρέσβη ερχόταν δε να επιβεβαιώσει με τον πιο αδιάψευστο τρόπο τα σενάρια που κυκλοφορούσαν διεθνώς τα προηγούμενα χρόνια σχετικά με την υπόγεια διαπλοκή ελληνικού κράτους και ΡΚΚ, σενάρια που η επίσημη Αθήνα -και ο ελληνικός Τύπος- διέψευδαν μετά μανίας και λύσσας σαν καταχθόνιες επινοήσεις της τουρκικής προπαγάνδας.
Οι πρώτες επίσημες εξηγήσεις φρόντισαν να ρίξουν αμήχανα την ευθύνη της σύλληψής του στον ίδιο τον Απο:«Μετά από συνεννόηση του ίδιου με τις αρχές της Δημοκρατίας της Κένυας, ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν απεχώρησε από τον χώρο διαμονής του» δήλωσε χαρακτηριστικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Ρέππας, «Από την ώρα εκείνη οι ελληνικές αρχές δεν έχουν καμιά πληροφορία από τις αρχές της Κένυας για το πού βρίσκεται».
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών, Θόδωρου Πάγκαλου. Μέσα στα επόμενα 24ωρα, ωστόσο, αυτό το σενάριο διαψεύστηκε πανηγυρικά από έναν καταιγισμό αποκαλύψεων: ο Κούρδος ηγέτης ούτε οικειοθελώς αποχώρησε από την πρεσβευτική κατοικία, ούτε διαπραγματεύτηκε προσωπικά με οποιονδήποτε, πέρα από τους οικοδεσπότες του· ύστερα από πολυήμερες πιέσεις των τελευταίων να εγκαταλείψει τον χώρο, επιβιβάστηκε σε κενυατικό όχημα για το αεροδρόμιο, με προορισμό την Ολλανδία ή τις Σεϊχέλες, για να καταλήξει τελικά σιδεροδέσμιος σε τουρκικό αεροσκάφος με προορισμό την Αγκυρα.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ξένου Τύπου, καθοριστικό ρόλο στην απαγωγή του διαδραμάτισαν η CIA κι η ισραηλινή Μοσάντ. Με την κυβέρνηση Σημίτη απονομιμοποιημένη, την κατακραυγή των ΜΜΕ πάνδημη, την Αθήνα θέατρο οργισμένων διαδηλώσεων και τη λέξη «προδοσία» να πλανιέται στον αέρα, στις 18/2 παραιτήθηκαν οι υπουργοί Εξωτερικών (Θ. Πάγκαλος), Εσωτερικών (Αλ. Παπαδόπουλος) και Δημόσιας Τάξης (Φ. Πετσάλνικος) και δρομολογήθηκε ποινική και πολιτική εκκαθάριση της υπόθεσης, με σύσταση κοινοβουλευτικής εξεταστικής επιτροπής.
Το σοκ ήταν τριπλό. Για τους διεθνιστές, η αδυναμία να βρει οπουδήποτε καταφύγιο ο αρχηγός ενός μαζικότατου εθνικού κινήματος επιβεβαίωνε την πλήρη καταρράκωση κάθε έννοιας πολιτικού ασύλου στη μεταψυχροπολεμική τάξη πραγμάτων. Απλοί πολίτες καταλήφθηκαν από αίσθημα συλλογικής ντροπής για την έκδοση ενός καταδιωκόμενου ικέτη.
Οσο για τους εθνικιστές, που έβλεπαν στο ΡΚΚ τον «εχθρό του εχθρού» τους, η επισφράγιση της ήττας του κουρδικού αντάρτικου ισοδυναμούσε με απώλεια ενός σημαντικού μηχανισμού στρατιωτικής εξασθένησης της Τουρκίας.
Το κόμμα του πολέμου
Πτυχές της «ελληνοκουρδικής φιλίας» σε φυλλάδιο και αφίσα του ΡΚΚ Ελλάδας (τέλη δεκαετίας 1990): λογαριασμός στην Εθνική Τράπεζα για την αγορά πυραύλων, διαβεβαιώσεις πως η εθνική ασφάλειά μας περνά από το Κουρδιστάν και ταύτιση Οτζαλάν – ΚολοκοτρώνηΑΡΧΕΙΟ Τ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ | EUROKINISSI
Για την κατανόηση των συμβάντων απαραίτητη είναι η υπενθύμιση της τότε συγκυρίας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ένας ελληνοτουρκικός πόλεμος προπαγανδιζόταν ανοιχτά από τους εγχώριους εθνικιστές, ως προοπτική όχι μόνο αναπόφευκτη αλλά και επιθυμητή.
Βλακώδεις θεωρίες, όπως εκείνες του «ενεργού ηφαιστείου» (πρόκληση ελληνοτουρκικής κρίσης για να εκβιαστεί… φιλελληνική παρέμβαση των ΗΠΑ) ή του «πρώτου πλήγματος» (της Ελλάδας κατά της Τουρκίας, ως μοναδική προϋπόθεση εθνικής επιβίωσης σ’ έναν αρνητικά μεταβαλλόμενο γεωστρατηγικό συσχετισμό) και η απόπειρα υλοποίησής τους με το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας-Κύπρου και την παραγγελία ρωσικών πυραύλων S-300 από την κυπριακή κυβέρνηση καθιστούσαν μια θερμή σύρραξη όχι αφηρημένη πιθανότητα αλλά σενάριο υπό συζήτηση.
Στο πλαίσιο αυτό η θεώρηση της Τουρκίας ως κράτους υπό διάλυση, με εξωπραγματική υπερεκτίμηση της στρατιωτικής ισχύος και γεωπολιτικής αυτοτέλειας του ΡΚΚ, αναγόρευε το κουρδικό αντάρτικο σε αποφασιστικό παράγοντα της εθνικής μας στρατηγικής. Σύμφωνα με τη δημοφιλή διατύπωση του «κόμματος του πολέμου» (όπως το αποκάλεσε ο Αγγελος Ελεφάντης), η ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο περνούσε από τα βουνά του Κουρδιστάν.
Μεταξύ άλλων, η υπόθεση Οτζαλάν αποτέλεσε έτσι καθοριστικό βήμα στη σταδιοδρομία ουκ ολίγων φυσιογνωμιών του εγχώριου «υπερπατριωτικού» στερεώματος −από τον Πάνο Καμμένο, που αναδείχτηκε ξαφνικά σε πρωτοκλασάτο παράγοντα της Ν.Δ. για τα ελληνοτουρκικά, μέχρι τον ταγματάρχη της ΕΥΠ Σάββα Καλεντερίδη (που διαδραμάτισε κομβικό ρόλο στα γεγονότα) ή τον Φαήλο Κρανιδιώτη, που τότε έκανε την παρθενική δημόσια εμφάνισή του, ως δικηγόρος του Οτζαλάν.
Μια ατάκα του Φαήλου, αποδιδόμενη στον Απο, συνόψισε μάλιστα την εθνικά ορθή εκδοχή της συλλογικής ταπείνωσης:«Η Τουρκία είναι το κράτος-συμμορία, η Ελλάδα το κράτος-κωμωδία».
Κράτος-σουρωτήρι ή απλώς βαθύ;
Τι είχε όμως ακριβώς συμβεί −και σε ποιον οφειλόταν αυτή η τραγική, κατά τα άλλα, «κωμωδία»; Πάνω απ’ όλα δε, πώς βρέθηκε ο αρχηγός του αποσχιστικού αντάρτικου της ΝΑ Τουρκίας στην κατοικία ενός Ελληνα πρέσβη;
Για την αποκρυπτογράφηση των γεγονότων διαθέτουμε κυρίως τη λεπτομερή έκθεση του Ελληνα πρέσβη στο Ναϊρόμπι, Γιώργου Κωστούλα (21/2/1999), τα πορίσματα της εξεταστικής, τις καταθέσεις εκεί των εμπλεκομένων και αποκαλυπτικά ρεπορτάζ των ημερών.
Το 2007 κυκλοφόρησαν επίσης τα απομνημονεύματα του Καλεντερίδη και το 2017 εκείνα του πλοιάρχου Ναξάκη, που έφερε τον Οτζαλάν στην Ελλάδα· αυστηρά προσαρμοσμένο στις τότε απολογίες τους, το περιεχόμενό τους δεν μας κάνει όμως ιδιαίτερα σοφότερους, ενώ αποσιωπά κρίσιμες λεπτομέρειες που ήδη γνωρίζαμε.
Αυτό που προκύπτει από τη διασταύρωση αυτών των τεκμηρίων είναι η εικόνα μιας αυτονομημένης πτέρυγας των μυστικών υπηρεσιών, με διασυνδέσεις στον υπόλοιπο κρατικό μηχανισμό και στο εθνικιστικό φάσμα του πολιτικού κόσμου, η οποία επένδυε στην κλιμάκωση της ελληνοτουρκικής έντασης μέσω του κουρδικού και προσπάθησε να φέρει την κυβέρνηση ενώπιον τετελεσμένων.
Το γεγονός ότι το ίδιο πλέγμα διαχειριζόταν μέχρι τότε τις ελληνοκουρδικές σχέσεις με πλήρη κυβερνητική κάλυψη (αν όχι εξουσιοδότηση), του έδωσε τη δυνατότητα όχι μόνο να εξουδετερώσει τις εντολές της επίσημης κρατικής ηγεσίας για αποτροπή της εισόδου του Απο στη χώρα, προκειμένου ν’ αποφευχθεί το ενδεχόμενο πολέμου, αλλά και να επιβάλει -μέχρι κάποιο σημείο- τις επιλογές του σε αυτή. Με τα γνωστά καταστροφικά τελικά αποτελέσματα.
Ο εχθρός του εχθρού μου
Η εξέλιξη της υπόθεσης στον Τύπο των ημερών.
Η ιστορία μας ξεκινά περίπου δέκα χρόνια πριν από τον τραγικό Φλεβάρη του 1999. Τη δεκαετία του 1980 οι οργανώσεις των Κούρδων πολιτικών προσφύγων στην Ελλάδα συνεργάζονταν στενά μ’ εκείνες των (αριστερών) Τούρκων και τους εγχώριους διεθνιστές συμπαραστάτες τους −έστω κι αν, από το 1986 και δώθε, ορατή ήταν τόσο η διαφοροποίηση του ΡΚΚ (ως αποσχιστικού αντάρτικου) από τους υπόλοιπους, όσο και η προνομιακή αντιμετώπισή του από τους εκπροσώπους του «ριζοσπαστικού ΠΑΣΟΚ» (κυρίως την «Ενωση για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών» του Μιχάλη Χαραλαμπίδη).
Σημείο τομής θ’ αποτελέσει η επίσκεψη Οζάλ τον Ιούνιο του 1988, όταν το ΡΚΚ διαδήλωσε μαζί με τους Ελληνες και Ελληνοκύπριους εθνικιστές σε πλήρη σύμπνοια με τη στοχοθεσία και τα συνθήματά τους.
Λίγο αργότερα, τον Οκτώβριο του 1988, ο άρτι αποστρατευθείς πλοίαρχος Αντώνης Ναξάκης επισκέπτεται μαζί με τον Χαραλαμπίδη, δύο βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και τον απόστρατο στρατηγό Ματαφιά τα στρατόπεδα του ΡΚΚ στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου, συναντούν τον Οτζαλάν και βάζουν τα θεμέλια της μετέπειτα ελληνοκουρδικής συνεργασίας.
Η αποφασιστική τομή θα έρθει όμως το 1991, επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, όταν η οργάνωση αυτής της σύμπραξης αποκτά διακομματικό χαρακτήρα, με διεύρυνση του αρχικού ΠΑΣΟΚικού πυρήνα προς τη Ν.Δ. και τη σύσταση μιας άτυπης διακομματικής επιτροπής. Κομβικό ρόλο σ’ αυτή την εξέλιξη, σύμφωνα με το βιβλίο του Ναξάκη, διαδραμάτισε εξ αρχής ο Θόδωρος Πάγκαλος: με δική του καθοδήγηση ο πλοίαρχος ήρθε σ’ επαφή με στελέχη των κομμάτων και τον τότε ΥΠΕΞ Αντώνη Σαμαρά, ο ίδιος συναντήθηκε δε με την εκπρόσωπο του ΡΚΚ, Σεμσί Κιλίτς ή «Ντιλάν» (σ.46).
Στη δίκη του πάλι ο Ναξάκης κατέθεσε έγγραφο όπου ο Πάγκαλος -ως ΥΠΕΞ πλέον- διατάσσει την καταβολή 91.000.000 δολαρίων στην Ντιλάν «για τις ανάγκες της εργασίας της» («Καθημερινή» 20/6/2003).
Εξίσου κρίσιμη αποδείχτηκε η επαφή με την ελληνοκυπριακή Επιτροπή Αλληλεγγύης που είχε στήσει το 1988 ο τουρκολόγος υπάλληλος του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της Λευκωσίας, Θεόφιλος Γεωργιάδης. «Ηταν ο άνθρωπος εκείνος που είδε ό,τι ακριβώς έβλεπα κι εγώ: την ανάγκη δημιουργίας μιας Συμμαχίας κατά της Τουρκίας» εξηγεί ο Ναξάκης (σ.43). Μαζί του πραγματοποιεί τον Αύγουστο του 1991 το τρίτο ταξίδι του στο στρατηγείο τού Απο.
Θα ακολουθήσει τον Οκτώβριο νέα επίσκεψη εκεί με κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. κι ακόμη μια το 1993, με τον εκδότη του περιοδικού «Αμυνα και Διπλωματία» (που «κυκλοφορούσε σε όλες τις πρεσβείες και όλα τα γραφεία στρατιωτικών ακολούθων»), Γιάννη Φιλιππάκη −εκδότη, σήμερα, της «Δημοκρατίας», της «Espresso» και της «Εστίας». Ολες περιλάμβαναν συναντήσεις, συνομιλίες και φωτογραφήσεις με τον Οτζαλάν. «Δεν στάθηκα τυχερός με τα κόμματα της Αριστεράς» διευκρινίζει πάντως ο πλοίαρχος, καθώς αυτά «αρνήθηκαν κατηγορηματικά» να συμπορευτούν μαζί του (σ.46). Αν και όχι μέχρι τέλους, όπως θα δούμε.
Στο πλαίσιο αυτό η παρουσία του ΡΚΚ αναβαθμίστηκε με τη μετακίνηση των γραφείων του το καλοκαίρι του 1991 από τα Εξάρχεια στην Ιπποκράτους κι από εκεί το 1993 σε πολυτελές οροφοδιαμέρισμα της Βασιλίσσης Σοφίας, το νοίκι του οποίου (240.000-300.000 δρχ./μήνα) πλήρωνε ο Ναξάκης με χρήματα -όπως ο ίδιος γράφει- κάποιων μη κατονομαζόμενων «Ελλήνων πατριωτών επιχειρηματιών» (σ.55-6). Σύμφωνα πάλι με το «Βήμα» (21/2/1999), τα λεφτά κατέβαλλε η ΕΥΠ ύστερα από σχετικό γραπτό αίτημα του πλοιάρχου.
Πτυχή αυτού του μετασχηματισμού υπήρξε η εργαλειοποίηση της αλληλεγγύης στην υπηρεσία της εγχώριας εθνικιστικής ιδεολογίας και στοχοθεσίας. Το ίδιο και η σταδιακή υποκατάσταση του αρχικού πυρήνα των αλληλέγγυων από συλλογικότητες και άτομα που δεν διακρίνονταν ιδιαίτερα για την ταύτισή τους με καταπιεζόμενους λαούς κι απελευθερωτικά κινήματα ανά την υφήλιο.
Για «δραματική στροφή» στην πολιτική συμμαχιών του ΡΚΚ στην Ελλάδα από τα μέσα περίπου της δεκαετίας του 1990 κάνει έτσι λόγο ο Θανάσης Σταματούκος, από τους πρώτους συμπαραστάτες του στην Ελλάδα, περιγράφοντας τους διαδόχους του σαν «ένα μικρό, χωρίς καμία συγκρότηση και διάταξη συνονθύλευμα παντός είδους καλοθελητών (από ακροδεξιούς μέχρι εντελώς απολίτικους, ενίοτε ύποπτους και από σκόρπιους αριστερούς μέχρι άκρως θρησκευόμενους)» που μετέτρεψαν το ΡΚΚ σε «εύκολη λεία για πρακτόρικους μηχανισμούς» («Ελευθεροτυπία», 21/6/2003).
Αποκαλυπτικότατη υπήρξε άλλωστε η ανάδειξη σε συνοδοιπόρο των Κούρδων ανταρτών του νεαρού πολιτευτή -κατόπιν βουλευτή- της Ν.Δ., Πάνου Καμμένου.
Το 1992 εξέδωσε ένα ευφάνταστο «αντιτρομοκρατικό» πόνημα, στο οποίο μεταξύ άλλων υποδείκνυε σαν «ύποπτο κέντρο για διασυνδέσεις με την τρομοκρατία» τα γραφεία των… συμπαραστατών του ΡΚΚ, με το αφοπλιστικό μάλιστα επιχείρημα ότι εκεί «σύχναζαν Παλαιστίνιοι και Κύπριοι» («Τρομοκρατία. Θεωρία και πράξη», Αθήνα 1992, σ.276).
Ενάμιση χρόνο μετά μετείχε σε επίσκεψη της διακομματικής στο Κουρδιστάν κι εξελίχθηκε σε βασικό παράγοντα του χώρου. Την επομένη της σύλληψης του Οτζαλάν θα λειτουργήσει ως δίαυλος επικοινωνίας της Ν.Δ. με το ΡΚΚ και την ΕΥΠ («Απογευματινή» 17/2/1999), καταγγέλθηκε δε -χωρίς αποδείξεις- ακόμη και ως χρηματοδότης της πτήσης που τον έφερε στην Ελλάδα («Αυριανή» 19/2/1999).
Κορυφαία στιγμή της ελληνοκουρδικής συμμαχίας αποτέλεσε η συνάντηση του αντιπροέδρου της Βουλής, Παναγιώτη Σγουρίδη, κι άλλων πέντε βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ. και της ΠΟΛ.ΑΝ. με τον Απο στη Δαμασκό (14/6/1995).
Στη δημοσιευμένη εκδοχή της απόρρητης έκθεσης που υπέβαλε επ’ αυτού, ο επικεφαλής της αποστολής περιγράφει τον Οτζαλάν ως «αυτάρεσκο» και «αυτοδίδακτο» ηγέτη με «πρωτόλειες αναλύσεις», θαυμαστή δε του Μεγαλέξανδρου «τον οποίο, με μια πρωτόγνωρη λογική, τον συνδέει με τους Κούρδους».
Σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο, ο Απο δεν ζήτησε από την Ελλάδα «καμιά βοήθεια, πλην ηθικής υποστήριξης»· παρότρυνε όμως σε επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια, εκτιμώντας πως «η πιθανότητα θερμού επεισοδίου δεν είναι πάνω από 25%» (Σγουρίδης 2000, σ.152-6).
Επίσης παρών, ο Ναξάκης υποστηρίζει αντίθετα (σ.74) ότι «στη συνάντηση ετέθησαν σχεδόν όλα τα θέματα μιας συνεργασίας εφ’ όλης της ύλης». Ειδικά για «το ενεργειακό», το ανοιχτό τότε ζήτημα των ανταγωνιστικών αγωγών πετρελαίου προς τη Δύση (Μπακού-Τζεϊχάν ή Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη), ο Οτζαλάν «παρείχε την πλήρη στηριξή του, λέγοντας ότι θα εμποδίσει τυχόν σχέδια της Τουρκίας να περάσει ο αγωγός μέσα από τα κουρδικά εδάφη». Προς επίρρωση της υπόσχεσης κυκλοφόρησαν άλλωστε και φωτογραφίες στις οποίες ο αρχηγός του ΡΚΚ κι ο αντιπρόεδρος της ελληνικής Βουλής μελετούν έναν (ελληνικό) χάρτη με τους «εχθρικούς» αγωγούς!
Ακολούθησε, με πρόταση του Χαραλαμπίδη, η ομαδική πρόσκληση Ελλήνων βουλευτών προς τον Οτζαλάν να έρθει στην Ελλάδα, για να καταγγείλει την Τουρκία από το βήμα της εδώ Βουλής. Η πρόσκληση, τυχόν υλοποίηση της οποίας θα επισημοποιούσε την ελληνοτουρκική ρήξη στο ανώτατο δυνατό επίπεδο, υπογράφηκε τον Απρίλιο του 1997 από 110 βουλευτές όλων των κομμάτων -πλην ΚΚΕ- που αργότερα έγιναν 177 («Αυγή» 11/4/1997· Ναξάκης 2017, σ.184-9).
Ανάμεσά τους ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο Πέτρος Μολυβιάτης, ο Γιάννης Δραγασάκης και ο Φώτης Κουβέλης. Το φλερτ με την άβυσσο δεν αφορούσε μόνο «ακραίους».
«Στεγανοποίηση» και καυτή πατάτα
Οι βασικοί πρωταγωνιστές: από επάνω αριστερά, ο πλοίαρχος Ναξάκης, ο αρχηγός της ΕΥΠ Σταυρακάκης, ο «μεγάλος τραγουδιστής» μετά την παραίτησή του και η «δεσποινίς Κατεχάκη» στην εξεταστική της ΒουλήςASSOCIATED PRESS | EUROKINISSI / Τ. ΜΠΟΛΑΡΗ| EUROKINISSI / Γ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
Στο δικό του βιβλίο ο Καλεντερίδης υποστηρίζει ότι συνδέθηκε με το ΡΚΚ το φθινόπωρο του 1997, με αποστολή τη «στεγανοποίηση» της αντιπροσωπείας του από «θερμόαιμους ή προβοκάτορες» (σ.39-41). Λίγο νωρίτερα (28/9) οι σχέσεις ελληνικών υπηρεσιών και ΡΚΚ είχαν γίνει πρωτοσέλιδο στο λονδρέζικο Observer, με ποικίλες «αποκαλύψεις» ενός πρώην μέλους της οργάνωσης: από την προμήθεια αεροπορικών πυραύλων Stinger μέχρι σχέδια χημικού πολέμου και «προστασία» των χώρων εκπαίδευσης του ΡΚΚ από τη… 17Ν.
Μίγμα τερατολογιών και πραγματικών στοιχείων, το ρεπορτάζ συνιστούσε οφθαλμοφανώς έμμεση προειδοποίηση δυτικών υπηρεσιών προς την Αθήνα για τα ρίσκα της εμπλοκής της. Ο επώνυμος καταδότης είχε περάσει άλλωστε από τα γραφεία του ΡΚΚ στην Αθήνα· η αδερφή του ήταν αξιωματικός του αντάρτικου, είχε συνοδεύσει στο Ιράκ τον Ναξάκη και Ελληνες δημοσιογράφους, σκοτώθηκε δε πολεμώντας δύο μήνες μετά το δημοσίευμα (Πικραμένος 1998, σ.74-6). Φυσικά, ο Καλεντερίδης δεν λέει λέξη γι’ αυτήν την προϊστορία.
Για το ελληνικό κράτος ο περιπλανώμενος Οτζαλάν δεν αποτελούσε ως εκ τούτου καταδιωκόμενο ικέτη, αλλά καυτή πατάτα. Η κυβέρνηση Σημίτη θεώρησε αδιανόητο να τον δεχτεί, αντιλαμβανόμενη πως αυτό θα οδηγούσε πιθανότατα σε πόλεμο. Η προσαρμογή ωστόσο των υπηρεσιακών μηχανισμών σ’ αυτή τη στροφή ούτε δεδομένη ήταν, ούτε εύκολη αποδείχτηκε.
Η πρώτη άφιξη του Οτζαλάν στην Αθήνα έγινε στις 9/10/1998, με κανονική πτήση και πλαστό διαβατήριο, βάσει συνεννόησης με τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ -πρώην υπουργό- Κώστα Μπαντουβά, επισκέπτη του αρχηγείου του το 1995. Νομίζοντας ότι διέθετε επίσημη έγκριση, ο Απο αιφνιδιάστηκε όταν, αντί του Μπαντουβά, στο αεροδρόμιο τον περίμεναν ο αρχηγός της ΕΥΠ, Χαράλαμπος Σταυρακάκης, κι ο Καλεντερίδης. Μετά από διαπραγματεύσεις τον ανέβασαν σε αεροσκάφος της Aegean, ναυλωμένο από την ΕΥΠ, και τον έστειλαν στη Μόσχα.
Από τη Μόσχα ο Οτζαλάν βρέθηκε, ως γνωστόν, για ένα δίμηνο στην Ιταλία (12/11/1998-16/1/1999). Στις 16/11 τον επισκέφτηκε εκεί ο Ναξάκης και στις 11/12 ο Σγουρίδης, από τον οποίο ο Απο ζήτησε -μεταξύ άλλων- «την απαραίτητη υποστήριξη της Ελλάδας για την επαύξηση της μαχητικής ισχύος» των ανταρτών του ΡΚΚ (Σγουρίδης 2000, σ.173).
Γύρω στα Χριστούγεννα ο Μπαντουβάς μ’ έναν συνάδελφό του σχεδίαζαν πάλι τη μεταφορά και απόκρυψή του στην Κρήτη· ο Ναξάκης ενημέρωσε τον Καλεντερίδη, αυτός τον Σταυρακάκη και «το θέμα έληξε» (Καλεντερίδης, όπ.π., σ.91-2).
Παρεμφερείς συνομιλίες με τον αρχηγό της ΕΥΠ είχε και κάποιος Κύπριος με το ψευδώνυμο «Αρίστος Αριστείδου» ή «Τζορτζ», που από τον Ναξάκη περιγράφεται «ως υπάλληλος των κυπριακών μυστικών υπηρεσιών» (σ.115) και θα διαδραματίσει αργότερα κομβικό ρόλο στη φαρσοτραγωδία της Κένυας.
Η δεύτερη έλευση του Απο έγινε στις 29/1 με αεροσκάφος της Aegean (και τον ίδιο πιλότο!) που ναύλωσε ο Ναξάκης και πλήρωσε κάποιος «Ρώσος» ονόματι «Αλεξάντρ Λάριν». Παρόλο που ο Σταυρακάκης είχε δώσει αυστηρές εντολές αποτροπής, ο Οτζαλάν πέρασε ανενόχλητος από την αίθουσα VIP του αεροδρομίου.
Ο Ναξάκης τον εγκατέστησε στο σπίτι της παλαίμαχης (και ομοϊδεάτισσας) Βούλας Δαμιανάκου κι άρχισε τις επαφές για τα περαιτέρω: μέσα στο τριήμερο 28-30/1 έκανε 173 τηλεφωνήματα σε διάφορα πρόσωπα και υπηρεσίες (ΕΥΠ, ΓΕΝ, ΓΑΔΑ), τα 17 στον Καλεντερίδη. Μαθαίνοντας τα καθέκαστα, ο τελευταίος θα συμβουλεύσει -ανεπιτυχώς- τον υποδιοικητή της ΕΥΠ να κάνουν (και η κυβέρνηση) τα στραβά μάτια, για να μην εκτεθεί η χώρα (σ.111).
Υστερα από συνεννόηση Ναξάκη-Πάγκαλου ο Απο παραδόθηκε στην ΕΥΠ (30/1), που ανέλαβε την περαιτέρω προώθησή του με συνοδό τον Καλεντερίδη: αρχικά στην Ολλανδία μέσω Λευκορωσίας (31/1), κατόπιν στη Ν. Αφρική μέσω Κένυας (2/2). Και οι δύο απόπειρες κατέληξαν σε αδιέξοδο.
Αριστερά, οι πρώτες αντιδράσεις: καταλήψεις ελληνικών διπλωματικών αποστολών από το ΡΚΚ (εδώ, το προξενείο στο Βερολίνο). Δεξιά, συνέντευξη Τύπου στην Αθήνα με ομιλητές τον Ναξάκη και τον (άγνωστο μέχρι τότε) Φαήλο.ASSOCIATED PRESS | EUROKINISSI
Η έκθεση Κωστούλα για τα συμβάντα του Ναϊρόμπι διασώζει απίθανες μικρολεπτομέρειες μιας «μυστικής» επιχείρησης που εξελίχθηκε σε φαρσοκωμωδία, όταν οι κινήσεις των επίδοξων 007 έγιναν αντιληπτές από τις ενδιαφερόμενες ξένες υπηρεσίες. Από τις 5/2 και μετά Πάγκαλος (κωδικός:«μεγάλος τραγουδιστής») και Σταυρακάκης απαιτούν όλο και φορτικότερα από τον Καλεντερίδη («δεσποινίς Κατεχάκη») να αποβάλει τους «φιλοξενούμενους» (Οτζαλάν, Ντιλάν και δύο νεαρές Κούρδισσες) από την πρεσβευτική κατοικία, καθώς ο εντοπισμός τους εκεί απειλούσε να τινάξει τις διεθνείς σχέσεις της χώρας στον αέρα.
Για τις προθέσεις κάποιων κύκλων, εξαιρετικά εύγλωττη ήταν άλλωστε η τοποθέτηση βόμβας στο τουρκικό προξενείο Κομοτηνής (8/2), με τηλεφωνική ανάληψη ευθύνης από κάποια «Ομάδα Συμπαράστασης στον Οτζαλάν» και την ακροδεξιά οργάνωση «Γεράκια της Ξάνθης» («Ελευθεροτυπία», 9/2).
Τελικά ο ηγέτης του ΡΚΚ βρέθηκε στα χέρια της ΜΙΤ, οι δε σύντροφοί του μεταφέρθηκαν στις 25/2 στην Αθήνα.
Για μια ΕΥΠ ελληνόψυχη
Η πολιτική κορύφωση του δράματος: υποδοχή της ομιλίας της Ντιλάν στο Ιντερκοντινένταλ (27/2/1999) από τον αθηναϊκό Τύπο της 1ης Μαρτίου
Η ύστατη πολιτική πράξη του δράματος παίχτηκε στις 27/2, με ομιλία της Ντιλάν στο Ιντερκοντινένταλ. «Ο ηγέτης μας», κατήγγειλε σε ζωντανή μετάδοση, «απήχθη μετά από ενέργειες τμήματος της κυβέρνησης, το οποίο είναι παρακλάδι της διεθνούς GLADΙO. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κων/νος Σημίτης, ο τ. υπουργός Εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος, ο τ. υπουργός Εσωτερικών, ο τ. υπουργός Δημοσίας Τάξεως και ο αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών συμμετείχαν στην ομάδα που έπαιξε ενεργό ρόλο, για να γίνουν πράξη τα σχέδια των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της Τουρκίας».
Η οξύτητα της καταγγελίας και η απόδοση της «προδοσίας» σε προϋπάρχουσα συνωμοσία δικαιολογούνταν ίσως από την πικρία και την οργή για την εγκατάλειψη του Κούρδου ηγέτη. Οχι όμως και η συνέχεια, οι «αποκαλύψεις» και η φρασεολογία της οποίας θύμιζαν εκπρόσωπο όχι κάποιου εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, αλλά του εγχώριου βαθέος κράτους:
«Ο Σταυρακάκης, όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του στην Πολεμική Αεροπορία, συνέχισε τους δεσμούς του με τη CIA και θυσίασε τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα σε αυτά των ΗΠΑ. Οταν ήταν αρχηγός των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών, διοχέτευε πληροφορίες σχετικά με τους Ελληνες και τους Κούρδους στη CIA και στο Πεντάγωνο και σε συνεργασία με το λόμπι των ΗΠΑ σχετικά με το Κουρδικό διοχέτευε λανθασμένες πληροφορίες στην ελληνική κυβέρνηση. Σύμφωνα με τους ίδιους ισχυρισμούς [τίνος;], τις πληροφορίες που πήρε η CIA από τον Σταυρακάκη τις διοχέτευσε στη Μοσάντ και στη ΜΙΤ. Μια από τις ενδιαφέρουσες μεθόδους δράσης του Σταυρακάκη αφορά τη διατήρηση στις μυστικές υπηρεσίες των παλιών αμερικανικών προτύπων δράσης της περιόδου του ψυχρού πολέμου, όταν αυτές ήταν υποκαταστήματα της CIA και του ΝΑΤΟ, παρεμποδίζοντας την ανάπτυξη δικών τους συστημάτων λειτουργίας και τη μετεξέλιξή τους σε ελληνικές εθνικές υπηρεσίες».
Ακόμη κι αν υποθέσουμε πως όλα αυτά τα αναπόδεικτα περιείχαν οποιαδήποτε δόση αλήθειας, από πού τα γνώριζε το στέλεχος ενός αλλοδαπού αντάρτικου; Χωριό που φαίνεται, κολαούζο δεν θέλει. Πόσο μάλλον το θερμό ενδιαφέρον μιας επαναστάτριας του Κουρδιστάν για την ελληνικότητα της ΕΥΠ…
Από μηχανής Μίκης
Προτού καλά καλά η Ντιλάν ολοκληρώσει την ομιλία της, βγήκε στα κανάλια ένας οργισμένος Μίκης Θεοδωράκης ανακοινώνοντας πως ακυρώνει τη συμμετοχή του ίδιου και της ορχήστρας του στην προγραμματισμένη φιλοκουρδική συναυλία. Αποφεύγοντας κάθε μνεία στην ενδοελληνική διάσταση των δηλώσεων της εκπροσώπου του ΡΚΚ, φρόντισε να κεντρίσει ακόμη βαθύτερα το πληγωμένο εθνικό φιλότιμο.
Η αυτοκάθαρση, αντί ν’ ακουμπήσει το βαθύ κράτος, επερχόταν με την παροχέτευση της οργής στην πιο αδύναμη πλευρά −τους απάτριδες που νομίσανε πως γινήκαμε ίσοι κι όμοιοι:
«Η κυρία αυτή κατηγορεί ονομαστικά τον πρωθυπουργό της Ελλάδας και μια σειρά υπουργούς χωρίς κανένα στοιχείο ότι συμμετείχαν σ’ αυτή την απεχθή συνωμοσία. Ολα αυτά λέγονται σε ελληνικό έδαφος και αποδεικνύουν βέβαια τη δημοκρατικότητα του πολιτεύματός μας και την ανοχή των Ελλήνων. […] Δεν παύουν όμως να τραυματίζουν, να πληγώνουν τον ελληνικό λαό.
Αυτή την ντροπή και αυτή την πληγή θέλω να εκφράσω αυτή τη στιγμή. Γιατί γνωρίζω ότι αυτή τη στιγμή στην παγκόσμια κοινή γνώμη δεν είναι ο Πάγκαλος ή ο Σημίτης ή οποιοσδήποτε υπουργός που κάθονται στο εδώλιο του κατηγορουμένου, αλλά ολόκληρη η Ελλάδα. Είναι ο εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας. Και όλοι οι Ελληνες, ανεξάρτητα από την τοποθέτησή μας, πρέπει αυτή τη στιγμή να σταθούμε στο πλευρό του. […] Αυτή τη στιγμή θέλουν κάποιοι να δοθεί αυτή η απαίσια εικόνα της χώρας μας σε όλο τον κόσμο. Οτι εμείς, η Ελλάδα πλέον, κάθεται στο εδώλιο του κατηγορουμένου με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Γιατί είναι πραγματικά προδοσία να παραδίδεις στους εχθρούς του έναν φιλοξενούμενό σου. […] Δεν μπορούμε να βρισκόμαστε στο πλευρό ανθρώπων στους οποίους προσφέρουμε φιλοξενία με μεγάλους κινδύνους για τη χώρα μας και αυτοί μας πληρώνουν με το τίμημα της αχαριστίας και της συκοφαντίας» («Αυριανή», 1/3/1999, σ.5).
Η παρέμβασή του αποδείχτηκε καταλυτική, απαλλάσσοντας τη μεγάλη μάζα των οπαδών της «ισχυρής Ελλάδας» από τις βραχύβιες τύψεις της.
Ακολούθησε η διακριτική τακτοποίηση των πολιτικών και ποινικών εκκρεμοτήτων. Η εξεταστική επιτροπή της Βουλής αρνήθηκε κατά πλειοψηφία να εξετάσει μάρτυρες με προηγούμενη εμπλοκή στην «ελληνοκουρδική φιλία», όπως ο Σγουρίδης, και απάλλαξε σύμπασα την πολιτική ηγεσία, περιορίζοντας τις ευθύνες στους «ανεύθυνους ακραίους» τύπου Ναξάκη.
Ο τελευταίος με ακόμη 12 άτομα δικάστηκαν πάλι το 2003 για την παράνομη είσοδο του Οτζαλάν −κι αθωώθηκαν όλοι, με το σκεπτικό πως κανείς απολύτως κίνδυνος δεν είχε προκύψει από την ενέργειά τους για τις διεθνείς σχέσεις της χώρας.
NEWSROOM IEFIMERIDA.GR 16/05/2023 21:14
Τρεις μαχητές Γιαζίντι που συνδέονται με το τουρκικό PKK σκοτώθηκαν και ένας τραυματίστηκε στο βόρειο Ιράκ σε βομβαρδισμό με drone του στρατού της Τουρκίας, ανακοίνωσαν οι αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες του αυτόνομου Ιρακινού Κουρδιστάν. «Ένα τουρκικό drone έβαλε στόχο σήμερα το απόγευμα» μια θέση των «Μονάδων Αντίστασης του Σιντζάρ» στην τοποθεσία Χανασόρ», υπογράμμισαν σε ανακοίνωσή τους οι αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες, αναφερόμενες σε αυτό το κίνημα των Γιαζίντι – σύμμαχο των Τούρκων Κούρδων μαχητών του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK).«Στον βομβαρδισμό σκοτώθηκαν τρεις μαχητές σε αυτές τις θέσεις και ένας τραυματίστηκε», προστίθεται στην ανακοίνωση.
Ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν ή Οτσαλάν και σπάνια Ότζαλαν (Abdullah Öcalan, προφέρεται: [ød͡ʒaɫan], 4 Απριλίου1948 ή1949), λεγόμενος από τους οπαδούς του «Άπο», είναι ο ιδρυτής ηγέτης του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν, γνωστού ως Ρ.Κ.Κ. (προφέρεται: ΠεΚεΚέ ή ΠεΚαΚά), του οποίου σκοπός είναι η εγκαθίδρυση ενός ανεξάρτητου σοσιαλιστικούκουρδικού κράτους στο Κουρδιστάν. Ο Οτζαλάν, με την εμπλοκή μυστικών υπηρεσιών (CIA) και της ελληνικής πρεσβείας στην Κένυα, συνελήφθη από προδοσία και παραδόθηκε στις τουρκικές αρχές και βρίσκεται φυλακισμένος στο νησί Ιμραλί από τον Φεβρουάριο του 1999[3].
Γεννήθηκε στις από μία φτωχή οικογένεια χωρικών, στο Ομερλί της επαρχίας Ουρφ (της αρχαίας Έδεσσας), κοντά στον Ευφράτη. Έχει δύο αδελφούς, ο ένας εκ των οποίων, ο Μεχμέτ, συνελήφθη επανειλημμένα από τις τουρκικές αρχές και βασανίστηκε άγρια, με αποτέλεσμα να χάσει τελικά τα λογικά του. Ο νεαρός Αμπντουλάχ αποφοίτησε από το Επαγγελματικό Λύκειο Κτηματολόγιου και εργάστηκε για ένα διάστημα σε αυτόν τον κλάδο στην επαρχία του Ντιγιάρμπακιρ. Στη συνέχεια, το ενδιαφέρον του για τα πολιτικά πράγματα τον οδήγησε στην Άγκυρα, όπου σπούδασε και αποφοίτησε από τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Ρίχτηκε ένθερμα στην πολιτική αρένα στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Μελέτησε βαθιά τον σοσιαλισμό, ιδιαίτερα τον Μάο, και προβληματίστηκε πολύ για τη θέση του κουρδικού λαού στο τουρκικό κράτος. Σχετίστηκε με το αριστερό κίνημα και πήρε ενεργά μέρος στο φοιτητικό κίνημα, στο οποίο σύντομα αναδείχτηκε σε ηγετικό στέλεχος. Ωστόσο, μέσα από τις πολιτικές συζητήσεις και τις ιδεολογικές ζυμώσεις σύντομα συνειδητοποίησε τη σοβινιστική θέση των Τούρκων αριστερών έναντι του Κουρδικού Ζητήματος. Εκείνα τα χρόνια το Κουρδικό θεωρείτο ως ζήτημα που έπρεπε να παραμεριστεί για «μετά την επανάσταση» και δεν αντιμετωπιζόταν ως πρόβλημα εθνικής αυτοδιάθεσης.
To 1973 ο Οτζαλάν, κατά τη διάρκεια μίας διάλεξής του, δήλωσε ότι «στην Τουρκία υπάρχουν δύο έθνη, οι Τούρκοι και οι Κούρδοι». Επρόκειτο για μια ιστορική παρέμβαση καθώς παραβίασε ένα ζήτημα ταμπού για την τουρκική κοινωνία. Την ίδια χρονιά οι τουρκικές αρχές τον συνέλαβαν για τη δράση του και κρατήθηκε 7 μήνες στη φυλακή βασανιζόμενος. Ο ίδιος λέει σχετικά: «Είναι γνωστό ότι πριν ανακοινώσουμε το όνομα του Ρ.Κ.Κ. (Πε-Κα-Κα), δρούσαμε στην Άγκυρα για πολύ καιρό. Είχαμε διασυνδέσεις στην Κωνσταντινούπολη με την οργάνωση Επαναστατικό Κέντρο Ανατολικού Πολιτισμού (D.D.K.O.) και στην Άγκυρα με την τουρκική Αριστερά…Ύστερα από το θάνατο 10 ανθρώπων αρχίσαμε αποχή από τα μαθήματά μας στο Πανεπιστήμιο. Αυτό συνέβη το Μάρτη του ’72. Κατόπιν άρχισαν οι συλλήψεις. Έμεινα στη φυλακή περίπου 7 μήνες. Εκεί μας έγινε έμμονη ιδέα ότι πρέπει να συγκροτηθεί μία μακρόπνοη οργάνωση με εθνικό χαρακτήρα».
To 1975 επέστρεψε στο Κουρδιστάν μαζί με μία ομάδα φίλων του. Σε συνεργασία με τον Μαζλούμ Ντογκάν και τον Μεχμέτ Χαϊρί Ντουρμούς εξέδωσαν «Το Μανιφέστο», που σκιαγραφεί, σε γενικές γραμμές, τα κύρια καθήκοντα και τις προοπτικές της επανάστασης στο Κουρδιστάν.
Την ίδια εποχή και οι τρεις περιόδευσαν σε κάθε γωνιά του τουρκοκρατούμενου Κουρδιστάν, σε μία έντονη προσπάθεια να πληροφορήσουν και να διαφωτίσουν τον κουρδικό λαό. Κατάφεραν έτσι να αποκτήσουν πολλούς υποστηρικτές, ιδιαίτερα ανάμεσα στη νεολαία. Σύντομα, όμως, η τουρκική εξουσία αντιλήφθηκε ότι η δράση τους αποτελούσε τον μεγαλύτερο κίνδυνο για τη δύναμή της από την εποχή του 1930 και ότι θα έπρεπε να εξουδετερωθούν με οποιονδήποτε τρόπο. Στο μεταξύ ο Οτζαλάν και η ομάδα του συνάντησαν πολλές αντιδράσεις και από τις αντιδραστικές φεουδαρχικές δυνάμεις του Κουρδιστάν, που περιφρουρούσαν ζηλότυπα τα προνόμιά τους.
Στις 27 Νοεμβρίου τον 1978, στο Φις, ένα μικρό χωριό στην περιοχή Λίτσε του Ντιγιάρμπακιρ ίδρυσαν τo Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν, το γνωστό Ρ.Κ.Κ. Εκεί παρουσιάστηκε για συζήτηση το «Μανιφέστο», το οποίο τελικά υιοθετήθηκε ως ιδρυτικό πρόγραμμα του Κόμματος στο Πρώτο Συνέδριό του. Το πρόγραμμα του Ρ.Κ.Κ ζητούσε ανεξαρτησία, δημοκρατία και ενοποίηση του Κουρδιστάν. Οι στόχοι και τα μέσα του συνοψίστηκαν ως εξής:
«Η Επανάσταση είναι διπλή, δηλαδή εθνική και δημοκρατική. Η εθνική επανάσταση θα εγκαθιδρύσει πολιτική, στρατιωτική και πολιτισμική δύναμη. Η δεύτερη φάση θα είναι η δημοκρατική επανάσταση.
Η δημοκρατική επανάσταση θα αγωνιστεί για να εξαφανίσει τις κοινωνικές αντιφάσεις που προέρχονται από την εποχή της φεουδαρχίας». Αυτές οι αντιφάσεις είναι «η φεουδαρχική εκμετάλλευση, η οργάνωση κατά φυλές, οι θρησκευτικές κάστες και η σκλαβιά της γυναίκας».
Σκοπός της επανάστασης θα πρέπει να είναι «να βάλει ένα τέλος σε όλες τις μορφές κυριαρχίας της τουρκικής αποικιοκρατίας και να εγκαθιδρύσει μία ανεξάρτητη οικονομία, καθώς και να αγωνιστεί για την ενότητα του Κουρδιστάν».
Σύντομα το Ρ.Κ.Κ κέρδισε αρκετούς οπαδούς ανάμεσα σε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις και στρώματα, στους εργάτες, τους χωρικούς, τους σπουδαστές και τους τεχνίτες. Παράλληλα οργάνωσε απεργίες σε εργοστάσια, καθοδήγησε φοιτητικές διαδηλώσεις και βοήθησε στην οργάνωση της εξέγερσης των χωρικών ενάντια στους φεουδάρχες. Η τουρκική εξουσία απάντησε στην αρχή με συλλήψεις, σφαγές, αλλά και βασανιστήρια. Στις 24 Δεκεμβρίου του 1978, στο Μαράς, με αφορμή τη δολοφονία δύο μελών ακροδεξιών κομμάτων, προκλήθηκε γενικευμένη σύρραξη, που κατέληξε σε σφαγή ανάμεσα σε Κούρδους και Τούρκους. Τότε η τουρκική κυβέρνηση κήρυξε στρατιωτικό νόμο στις περισσότερες από τις κουρδικές επαρχίες της Ανατολίας.
To 1979 ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν, βλέποντας ότι επίκειται η στρατιωτική επέμβαση του στρατηγού Εβρέν και όντας ανέτοιμος να την αντιμετωπίσει στρατιωτικά, αναζήτησε βάσεις στον Λίβανο (ο οποίος από το 1975 βρισκόταν υπό την κατοχή της Συρίας – πιστού συμμάχου της Ρωσίας), όπου κατόρθωσε να οργανωθεί στρατιωτικά. Στην κοιλάδα Μπεκάα ίδρυσε τη στρατιωτική και πολιτική ακαδημία του.
Το επόμενο έτος, στις 12 Σεπτεμβρίου του 1980, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις με πραξικόπημα κατέλαβαν την εξουσία και εγκαθίδρυσαν δικτατορία. Ένας από τους κύριους στόχους σε προτεραιότητα της τουρκικής χούντας ήταν η καταστολή του Κουρδικού Εθνικού Απελευθερωτικού Κινήματος. Εν τω μεταξύ στον Λίβανο ο Οτζαλάν ανέπτυσσε τη στρατιωτική οργάνωση. Ήταν ήδη εκλεγμένος Γενικός Γραμματέας τον P.Κ.K., από το πρώτο Συνέδριό του, στις 27 Νοεμβρίου του 1978. Το Δεύτερο Συνέδριο, που διεξήχθη από τις 20 έως τις 25 Αυγούστου1982, έλαβε την απόφαση επιστροφής στο Κουρδιστάν και την έναρξη ένοπλης εξέγερσης. Δύο χρόνια μετά, τον δεκαπενταύγουστο του 1984, το Ρ.Κ.Κ. επέστρεψε στην Τουρκία με εκπαιδευμένα στελέχη και ξεκίνησε τον ένοπλο αγώνα με επιθέσεις στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ερούχ και του Σεμντινλί.
Το 1987, με την επιβολή στρατιωτικού νόμου σε ολόκληρο το τουρκικό Κουρδιστάν, ξεκίνησε η ανάπτυξη «ειδικού πολέμου» από την Τουρκία, που είχε ως συνέπεια την εκκένωση 900 περίπου πόλεων και 3.000 χωριών του τουρκικού Κουρδιστάν. Η Τουρκία εστίασε όλη την προσοχή της στον Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Τον βάπτισε τρομοκράτη, αφαιρώντας το επαναστατικό ιδεολογικό του υπόβαθρο και τρομοκρατική οργάνωση το P.K.K. Σε αυτή την άποψη συνηγόρησαν οι Η.Π.Α., η Ευρωπαϊκή Ένωση και πολλές άλλες χώρες.
Μετά από 8 χρόνια επιχειρήσεων ένθεν και ένθεν στις 15 Δεκεμβρίου1995, το P.K.K. κήρυξε μονομερή κατάπαυση πυρός στο Κουρδιστάν. Ο Οτζαλάν κάλεσε το τουρκικό κράτος σε διάλογο προκειμένου να εξευρεθεί ειρηνική πολιτική λύση. Όμως δεν έλαβε απάντηση, αντίθετα η Τουρκία κατέστρωσε σχέδια για τη σύλληψή του. Διαθέτοντας στρατιωτική υπεροπλία απείλησε τη Συρία, όπου βρισκόταν ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν, με τη διπλωματική υποστήριξη των Η.Π.Α. και του Ισραήλ. Η Συρία αρχικά αντέδρασε αλλά στη συνέχεια οπισθοχώρησε.
Στις 21 Σεπτεμβρίου1998 ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν εγκατέλειψε τη Συρία προς άγνωστη κατεύθυνση, μετά τις πιέσεις που άσκησαν Αμερικανοί και Τούρκοι στη Δαμασκό για να σταματήσει να παρέχει υποστήριξη στο Ρ.Κ.Κ. και τον ηγέτη του. Από εκεί αρχίζει μια περιπλάνηση, η οποία καταλήγει, σχεδόν πέντε μήνες μετά, στην παράδοση και τη «σύλληψή» του από τους Τούρκους.
Στις 12 Οκτωβρίου1998 ο ηγέτης του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος αναχωρεί από τη Μόσχα για τη Ρώμη, αφού προηγουμένως έχουν γίνει πολλές μυστικές διαπραγματεύσεις με πολλές ευρωπαϊκές χώρες που αρνούνται να τον δεχτούν. Τελικά δεν παραμένει στη Ρώμη, αλλά τα ίχνη του χάνονται για σχεδόν ένα μήνα. Οι ενδείξεις, σύμφωνα με τον τύπο, συγκλίνουν στο συμπέρασμα πως εξακολουθεί να παραμένει κρυμμένος στην Αρμενία και τη Ρωσία.
Στις 12 Νοεμβρίου του ίδιου έτους ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν προσγειώνεται στο Αεροδρόμιο της Ρώμης-Φιουμιτσίνο και συλλαμβάνεται, από την ιταλική Αστυνομία. Αρχικά ανακοινώνεται η σύλληψή του από τον υπουργό Εξωτερικών Λαμπέρτο Ντίνι, ως καταζητούμενου για παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου, ενώ την ίδια στιγμή στη Ρώμη και άλλες πόλεις χιλιάδες Κούρδοι διαδηλώνουν υπέρ του ηγέτη τους. Η Τουρκία απειλεί ευθέως, πλέον, την Ιταλία με διπλωματικό επεισόδιο και ζητά την έκδοσή του, κατηγορώντας τον για θάνατο 30.000 αμάχων.
Τέσσερις μέρες μετά, στις 16 Νοεμβρίου, ξεσπά διπλωματική κρίση μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας, ενώ ο πρωθυπουργός Μάσσιμο Ντ’ Αλέμα εμφανίζεται αρχικά αποφασισμένος να μην υποκύψει στις πιέσεις και κάνει σκληρή δήλωση κατά των τουρκικών παρεμβάσεων.
Στις 20 Νοεμβρίου ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν, που μέχρι τότε βρίσκεται σε κατ’ οίκον περιορισμό στη Ρώμη, μπορεί πλέον να κυκλοφορεί ελεύθερος, καθώς οι ιταλικές αρχές απέρριψαν το αίτημα της Τουρκίας για έκδοση, με την αιτιολογία ότι το ιταλικό Σύνταγμα απαγορεύει την έκδοση ατόμων σε χώρα που εφαρμόζει ακόμη τη θανατική ποινή.
Η ένταση μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας κορυφώνεται. Στις 22 Νοεμβρίου η τουρκική κυβέρνηση απειλεί ευθέως με μποϊκοτάζ των ιταλικών προϊόντων αν δεν παραδοθεί ο Οτζαλάν στην Τουρκία.
Ο τότε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζακ Σαντέρ αντιδρά στις τουρκικές δηλώσεις και στις 24 Νοεμβρίου1998 απειλεί με αντίποινα τους Τούρκους, αν υπάρξει μποϊκοτάζ στα ιταλικά προϊόντα. Η Γερμανία κάνει έκκληση για ενότητα. Τελικά η ένταση εκτονώνεται, ο Οτζαλάν δίνει κάποιες συνεντεύξεις, στις οποίες αφήνει αιχμές για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης. Από εκεί και έπειτα τις κινήσεις του Κούρδου πολιτικού καλύπτει ένα πέπλο μυστηρίου. Κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται ή αν παραμένει στην Ιταλία, ως τις 15 Ιανουαρίου, ημέρα που αναχωρεί αιφνιδιαστικά από την ιταλική πρωτεύουσα προς άγνωστη κατεύθυνση. Ακούγονται πολλά για την επίσκεψη του στη Ρωσία, την Ελλάδα, την Αρμενία και αλλού.
Στις 29 Ιανουαρίου ο απόστρατος πλοίαρχοςΠ.Ν., Αντώνης Ναξάκης, σύμφωνα με δική του ομολογία, αναλαμβάνει από μόνος του χωρίς να έχει καμία έγκριση, την πρωτοβουλία να μεταφέρει τον Οτζαλάν και τους συντρόφους του στην Ελλάδα, με ιδιωτικό τζετ αεροσκάφος, από το Μινσκ της Λευκορωσίας. Ο Ναξάκης ειδοποιεί τον τότε Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, Θεόδωρο Πάγκαλο, κατόπιν εορτής (δηλαδή μετά την παράνομη άφιξη του Οτζαλάν στη χώρα) και στη συνέχεια κρύβει τον Οτζαλάν στο σπίτι του, αφού προηγουμένως φιλοξενείται για ένα βράδυ στο σπίτι της συγγραφέως–ποιήτριας, Βούλας Δαμιανάκου, στη Νέα Μάκρη.
Στις 31 Ιανουαρίου μια νέα οδύσσεια ξεκινά για τον Κούρδο ηγέτη. Το αεροπλάνο που τον μεταφέρει περιφέρεται και πάλι στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ζητώντας άδεια προσγείωσης από διάφορες χώρες, την οποία δεν παίρνει. Η Ολλανδία τον διώχνει, το ίδιο και η Ελβετία. Από το Μινσκ ξαναγυρίζει στην Ελλάδα για να οδηγηθεί τελικά στην Κένυα.
Στις 2 Φεβρουαρίου1999 ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν βρίσκεται στην Κένυα και κρύβεται στην κατοικία του Έλληνα πρέσβη, Γεωργίου Κωστούλα, μαζί με τους συντρόφους του. Τον συνοδεύει και ο Έλληνας ταγματάρχης της Ε.Υ.Π.Σάββας Καλεντερίδης ως σωματοφύλακάς του. Την ίδια μέρα η κυβέρνηση της Άγκυρας καλεί τους πρεσβευτές της Σουηδίας, της Νορβηγίας και του Βελγίου και τους ζητά να μη δεχτούν οι χώρες τους τον Οτζαλάν, ο οποίος εκείνη τη χρονική στιγμή είναι άγνωστο πού βρίσκεται. Στις 13 Φεβρουαρίου, στην Κένυα, φτάνει ο Έλληνας δικηγόρος του Οτζαλάν, Φαήλος Κρανιδιώτης, ο οποίος συζητά με τον Κούρδο ηγέτη και τον Έλληνα πρέσβη και επιστρέφει στην Ευρώπη για να ζητήσει βοήθεια. Ο Οτζαλάν σκέφτεται να παραδοθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Οι πρώτες πρωινές ώρες της 16ης Φεβρουαρίου βρίσκουν τον Κούρδο ηγέτη να μεταφέρεται με χειροπέδες στην Τουρκία με ένα ιδιωτικό αεροσκάφος. Όλα όσα έγιναν και αφορούν στη σύλληψή του παραμένουν άγνωστα. Η Άγκυρα πανηγυρίζει και στα Μ.Μ.Ε. κυκλοφορούν βίντεο της μεταφοράς του. Ο Καλεντερίδης είναι το πρόσωπο που δέχεται την πιο σοβαρή κριτική, κυρίως για τους αδέξιους επιχειρησιακούς του χειρισμούς.[4]
Διαμαρτυρίες από υποστηρικτές του Οτζαλάν στο Λονδίνο, Απρίλιος 2003
Από τη σύλληψή του και εντεύθεν ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν είναι ο μοναδικός κρατούμενος στη νησίδα Ιμραλί στη Θάλασσα του Μαρμαρά, σε φυλακές υψίστης ασφαλείας. Στο νησί παραμένει μονάδα στρατιωτικού προσωπικού -1000 άτομα- για τη φύλαξή του. Το αποτέλεσμα της δίκης ήταν καταδίκη σε θάνατο, αλλά μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη, οπότε η θανατική ποινή απαγορεύτηκε στην Τουρκία τον Αύγουστο του 2002[5].
Από τη φυλάκισή του και μετά υπήρξαν σημαντικές αντιδράσεις από εξόριστους Κούρδους οι οποίοι ζητούσαν την απελευθέρωσή του, κάτι που θεωρείται απίθανο στο εγγύς μέλλον εξ αιτίας της δεδομένης στάσης της τουρκικής δικαιοσύνης απέναντί του και της πίεσης που ασκεί η τουρκική κοινή γνώμη. Η απόφαση μη επιβολής της θανατικής ποινής ξεσήκωσε διαμαρτυρίες στην Τουρκία, στις οποίες πρωτοστάτησαν τουρκικές εθνικιστικές ομάδες. Το 2007, δικηγόροι του Οτζαλάν διαμαρτυρήθηκαν πως ειδικά τεστ που έγιναν σε τρίχες από το κεφάλι του αποκάλυπταν πως δηλητηριαζόταν επίμονα. Η τουρκική κυβέρνηση απάντησε στην κατηγορία με τη δημιουργία μιας ιατρικής ομάδας η οποία διενήργησε σχετικά τεστ που αποδείκνυαν το αντίθετο, δηλαδή καμία ένδειξη τοξινών ή βιολογικών διαταραχών[6][7]. Στην κυβερνητική δήλωση που ακολούθησε η τουρκική κυβέρνηση κατηγόρησε τους δικηγόρους ότι προσπαθούσαν να ελκύσουν το διεθνές ενδιαφέρον υπέρ του πελάτη, μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ότι ο Οτζαλάν δεν δικαιούτο δεύτερη δίκη[8].
Στις 21 Μαρτίου του 2013 ο Οτζαλάν κάλεσε από την φυλακή τους Κούρδους αντάρτες σε αποχώρηση από το έδαφος της Τουρκίας και σε υπογραφή εκεχειρίας με τη χώρα.[9] Λίγες μέρες αργότερα το PKK κήρυξε επίσημα κατάπαυση του πυρός, υποστηρίζοντας την πρόταση Οτζαλάν.[10] Η διαδικασία αποχώρησης ξεκίνησε τον Απρίλιο του ίδιου έτους και συνεχίστηκε για τους επόμενους μήνες, παρουσιάζοντας ωστόσο διάφορα προβλήματα που προέκυπταν και από τις δύο πλευρές.
Η άνοδος του ΙSIS στην περιοχή της Συρίας και του Ιράκ, η σύγκρουση των τζιχαντιστών μαχητών της οργάνωσης με τους Κούρδους των περιοχών αυτών και η μετριοπαθής στάση της Τουρκίας κατά τη μάχη για την κατάληψη της πόλης Κομπάνι, στα σύνορα της Συρίας με την Τουρκία, παρά την απόφαση του Τουρκικού Κοινοβουλίου για συμμετοχή της χώρας στη συμμαχία κατά της οργάνωσης οδήγησαν σε νέες συγκρούσεις μεταξύ των Κούρδων και των Τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας εντός της Τουρκίας, τον Οκτώβριο του 2014. Από την φυλακή ο Οτζαλάν, ο οποίος είχε καλέσει στα τέλη Σεπτεμβρίου 2014 τους Κούρδους σε γενικευμένη αντίσταση κατά των τζιχαντιστών[11], προειδοποίησε τις αρχές της Τουρκίας πως αν οι μαχητές της οργάνωσης καταλάβουν το Κομπάνι και προχωρήσουν σε σφαγή του Κουρδικού πληθυσμού της πόλης, με την ανοχή του Τουρκικού στρατού, τότε οι ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ PKK και Τουρκίας θα τερματιστούν.[12]
Στην αποφαση αυτη καταβαλονται στην εταιρεια UNLIMITED CREATIVE SERVICES ΕΠΕ 10 χιλιαδες ευρω για τουριστικη προβολη του Δημου μας .Ο κ Δαμαλιτης ξεκινα με την διαπιστωση πως «λεπτομερειες δεν γνωριζουμε»
Πραγματι δεν γνωριζουμε αλλα συμπεραινοντας απο οσα αναφερει η ανακοινωσητης Περιφερειας ειναι η συμβολη του Δημου μας στο ποσο των συνολικα 200 χιλιαδων ευρω ( σε συνολο 600 χιλιαδων ) που κατεβαλαν οι Δημοι για την διοργανωση.Αλλα τοσα εβαλε η Περιφερεια
1.Λογικο να αναρωτηθω ποια ειναι αυτη η εταιρεια και τι ειδους τουριστικη προβολη εκανε για ενα τοσο μεγαλο ποσο.
2.Φυσικα στην συνεχεια και να δουμε αν αυτα τα χρηματα απεδωσαν η θα αποδωσουν στην τοπικη οικονομια πολλαπλασια οικονομικα οφελη.
3.Με δυο λογια τοσα χρονια που ξοδευουμε σαν κοινωνια μεσω του Δημου δεκαδες χιλιαδες για τουριστικη προβολη της Ερμιονιδας σε εκθεσεις και διαφημιση καθε ειδους , ποσο αυξηθηκαν οι καλοκαιρινοι τζιροι (σε πραγματικες αποπληθωρισμενες τιμες) των επιχειρησεων εστιασης και φιλοξενειας.
Και στην συνεχεια τι εσοδα ειχε ο Δημος απο αυτες τις επιχειρησεις.
Για πρώτη φορά η αξία του τουρισμού στην Πελοπόννησο μετατράπηκε σε εικόνες και μίλησε απευθείας στο κοινό μέσω του ψηφιακού περιβάλλοντος!Οι αυθεντικές εμπειρίες, η γαστρονομία, ο τρόπος ζωής και το ευνοϊκό κλίμα της Πελοποννήσου, ως κυρίαρχα συγκριτικά πλεονεκτήματα, ανέδειξαν τον πολυδιάστατο και πέρα από τα προφανή προορισμό μας μέσα από μοναδικές βραδιές δικτύωσης όπως το Peloponnese Food Stories αλλά και τα 11 PREBEX Tours & τα 15 FAM Trips !
Ήταν ευλογία η συνεργασία μας με τόσο ξεχωριστούς ανθρώπους για ένα τόσο απαιτητικό project που μόνο το πάθος και ο επαγγελματισμός μπορούσε να το κάνει τόσο επιτυχημένο!Team, στα επόμενα !
Γραφει η Περιφερεια
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ “Περισσότεροι από 360 travel bloggers, influencers και δημιουργοί ψηφιακού περιεχομένου από όλο τον κόσμο προέβαλαν την Πελοπόννησο και την Ελλάδα «πέρα από τα προφανή», στα εκατομμύρια των ακολούθων τους” σημείωσε χαρακτηριστικά στην παρέμβασή της η αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού Αννα Καλογεροπούλου, παρουσιάζοντας τον απολογισμό της ΤΒΕΧ Europe 2023, Peloponnese, του μεγαλύτερου στον κόσμο ταξιδιωτικού συνεδρίου και εκδήλωσης δικτύωσης -που διοργάνωσε και φιλοξένησε η Περιφέρεια Πελοποννήσου από τις 8 μέχρι τις 14 Μαΐου.
Συγνωμη που το ξαναγραφω αλλα δεν πιστευω τιποτα απο ολα αυτα. Ειναι παραμυθι πως travel bloggers και influencers επηρεαζουν την τουριστικη βιομηχανια και τους ταξιδιωτες. Ειναι μια εικονικη πραγματικοτητα οτι οι ακολουθοι μιας σελιδας η οσοι -ες κανουν λαικ σε μια αναρτηση κανουν αυτα που τους λεει ο δημιουργος της. Αυτοι που παρακολουθουν travel bloggers (οι πολλοι και συνηθως νεοι ) ειναι οσοι δεν ταξιδευουν στην πραγματικοτητα. Ταξιδευουν εικονικα μεσα απο τα ταξιδια των αλλων , κλεισμενοι στο δωματιο και στην φτωχια τους. Οι λιγοι πλουσιοι δεν εχουν αναγκη καποιον να τους πει πως θα ξοδεψουν τα λεφτα τους. Απο την αλλη μερια οποιος ταξιδευει με λιγα λεφτα (η πλειοψηφια)στην τσεπη και κλεισμενο το δωματιο airbnb του διαδικτυακα (η το ξενοδοχειο του )θα μπει στο διαδικτυο να διαβασει κριτικες αλλων ταξιδιωτων (οχι influencers) για την ποιοτητα σε σχεση με την τιμη πριν αποφασισει.Αν και ολο και περισσοτερο αυτη η πρακτικη χανεται μεσα στο χρονο γιατι ο καθε τρελαμενος γραφει οτι του κατεβει απλα επειδη ξυπνησε στραβα το πρωι.Και ειναι πολλοι οι τρελαμενοι και μαλιστα αυτοι ειναι που γραφουν πολλες κριτικες. Τοσο που οι επιχειρησεις δεν θελουν πλεον τις κριτικες των πελατων. Οσοι εχουμε δουλεψει στον τουρισμο ξερουμε πολυ καλα τους υποψηφιους πελατες να διαβαζουν με προσοχη των καταλογο και τις τιμες εξω απο τα εστιατορια και τελικα να επιλεγουν το διπλανο γιατι πουλαει την μπριζολα 2 ευρω φτηνοτερα. Δεν με πιστευετε; Οι τουριστες αυξανονται στην χωρα μας και η αποπληθωρισμενη καταναλωση ανα κεφαλι πεφτει μεσα στο χρονο παρ ολο που οι υποδομες (ξενοδοχεια και εστιαση) εχουν βελτιωθει με υψηλο κοστος επενδυσεων.Στο διαστημα 2019 με 2022 σημειώθηκε στην Περιφέρεια Πελοποννήσου αύξηση κατά +9,6%/+45 € , με τη δαπάνη ανά επίσκεψη να ανέρχεται σε 509 €. Μονο το 2022 (οχι τα προηγουμενα χρονια)ο Δεικτης Τιμων Καταναλωτη αυξηθηκε 9.6%. Λογικο οι τουριστες να ξοδευουν περισσοτερα χρηματα στις διακοπες τους στην Ελλαδα.Να μην χαιρομαστε κιολας που η χωρα μας γινεται πιο ακριβη για κατοικους και επισκεπτες!
Και την ιδια στιγμη οι επιχειρησεις τουρισμου παρ ολη την ακριβεια αναγκαζονται για να επιβιωσουν να ριχνουν τις τιμες. • Πτωση 0,4% στην ομάδα Ξενοδοχεία-Καφέ-Εστιατόρια, λόγω μείωσης κυρίως των τιμών στα ξενοδοχεία-μοτέλ-πανδοχεία.
Αυτο γινεται γιατι τα εκατομμυρια των τουριστων που διακινει η βιομηχανια του τουρισμου(και οχι οι influencers) συνταξιουχοι και εργαζομενοι βλεπουν τα εισοδηματα τους να πεφτουν στα χρονια της κρισης. Γι αυτο υπαρχουν σημερα αεροπορικα εισητηρια Βρετανια Ελλαδα με επιστροφη 120 ευρω και διακοπες μιας βδομαδας ολα μεσα 600 ευρω. Αυτος ειναι σημερα ο μαζικος τουρισμος.Καταστροφη του φυσικου περιβαλλοντος σπαταλη νερου στο κατακαλοκαιρο σκουπιδια και ελαχιστο οφελος για την κοινωνια και την τοπικη οικονομια. Στην εικονα χωματερη διπλα στο δρομο στην τουριστικη Τετουαν στο Μαροκο
Μια παρενθεση.
Η Ερμιονιδα (οπως ολη η χωρα) υφισταται μια επιθεση απο διεθνη οικονομικα συμφεροντα.
Παντα η Ελλαδα ηταν προτεκτορατο πρωτα των Αγγλων μετα των Αμερικανων (και σημερα της ΕΕ των Αμερικανων και καθε ειδους διεθνους τυχοδιωκτη). Το Ελληνικο κρατος αντι να προστατευσει τους πολιτες του να βαλει τις βασεις για μια λιγο πολυ ανεξαρτητη χωρα ηταν και ειναι παντα ο ενδιαμεσος ο διαμεσολαβητης ο μηχανισμος που διευκολυνει , νομοθετει ευνοικα , χρηματοδοτει την κλοπη της χωρας . Τα συστημικα κομματα , τα στελεχη τους , οι μηχανισμοι τους , παιρνουν την αδεια απο τους επικυριαρχους και τους ντοπιους μεταπρατες εκπροσωπους τους , να κατσουν στην καρεκλα και μετα με καθε ειδους δωροδοκιες , φτιαχνουν κοινωνικα στρωματα υποστηρικτων μεσα στην κοινωνια , παντα με οικονομικα ανταλλαγματα. Λειτουργουν παρα πολλες φορες σαν δυναστειες , σαν παλιοι αριστοκρατες και τα παιδια τους τα εγγονια τους οι συγγενεις τους συνεχιζουν την οικογενειακη παραδοση διαδεχομενοι τους προγονους τους σε καθε θεση εξουσιας και προνομιων πολιτικων και οικονομικων. Ειναι μια μικρη ομαδα λιγων χιλιαδων ανθρωπων πανε στα ιδια ακριβα ιδιωτικα σχολεια , συνεχιζουν σε Πανεπιστημια του εξωτερικου οπου φοιτουν οι ελιτ του πλανητη , παντρευονται αναμεσα τους μεγαλωνοντας τις περιουσιες τους , κυκλοφορουν στα ιδια στεκια (στην περίπτωση των Θωμά Βαρβιτσιώτη και Γιάννη Ολύμπιου ένας espresso σε γνωστό κατάστημα του Κολωνακίου , την Αλεα, ) αλληλουποστηριζονται και τελικα ζουνε σε εναν αλλο πλανητη απο εμας τη πλεμπα . Διασπειρουν μεσα στην κοινωνια την διχαστικη ιδεολογια «κοιτα να βολευτεις εσυ και η οικογενεια σου και οι αλλοι ας πανε να χαθουν «. Η Ελλαδα δεν ειναι η εξαιρεση. Ολα τα κρατη του δικου μας επιπεδου ετσι λειτουργουν.
Σημερα μεγαλο μερος της κοινωνιας παντου στον κοσμο και στην χωρα μας εχοντας καταλαβει πως η δημοκρατια ετσι οπως την καταντησαν οι αρχοντες ειναι ενα αδειο κελυφος χωρις περιεχομενο ΔΥΣΤΥΧΩΣ απεχει απο τις εκλογες . Αφηνοντας την δυνατοτητα στους προνομιουχους που πανε και ψηφιζουν να κανονιζουν τα παντα με βαση το συμφερον τους σε βαρος των πιο αδυνατων μελων της κοινωνιας .
Κι ακομα χειροτερα αναμεσα σε οσους απεχουν υπαρχουν πολλοι που αναζητουν την λυση σε ακροδεξια εως ναζιστικα πολιτικα σχηματα σε βιαιους μηχανισμους , σε ιδεολογικες πολιτικες συσπειρωσεις που με ανθρωποφαγο ρατσισμο εθνικισμο θρησκευτικο φανατισμο θα εγγυηθουν την επιβιωση αν εισαι μελος της συμμοριας . Η Μαφια , οι Μπερλουσκονι , οι Τραμπ στην εξουσια , νομος ειναι το δικιο του δυνατοτερου. Τα εχει ζησει με τον Χιτλερ (και οχι μονο) η Ευρωπη και ολος ο πλανητης ολα αυτα αλλα φαινεται πως τα ξεχασαμε.
Στα περισσοτερα κρατη σημερα κυβερνουν και εναλλασονται στην εξουσια συστημικα κομματα που εχει ψηφισει το 20%-25% των εγγεγραμμενων ψηφοφορων Εκτος της Τουρκιας που με πρωτοφανη συμμετοχη στις εκλογες (στον δευτερο γυρο 85,71% και 88,44%, στον πρωτο γυρο) ο Ερντογαν εμφανιζεται σαν ο εκφραστης του μισου πληθυσμου.
Ποιος ειναι ομως ο Διαχειριστης της διαφημιστικης εταιρειας κ Θωμας Βαρβιτσιωτης ;
Ειναι ενας απο τα τεσσερα παιδια του πολιτικου και στελεχους της ΝΔ με μακρια θητεια κ Ιωάννη Βαρβιτσιώτη
(οι τονισμοι δικοι μου). Μητερα του ηταν η κ Σοφια Λαναρα της γνωστης δυναστειας Βιομηχανων Λαναρα που ειχαν και το εργοστασιο στην Αυλωνα αναμεσα στα αλλα .Πατερας της και παπους του κ Θωμα , ο βιομηχανος Θωμας Λαναρας. γιος του μεγαλοβιομηχανου Χριστοδουλου Λαναρα.Ο κ Θωμας Βαρβιτσιωτης που μας ενδιαφερει εχει λοιπον το ονομα του παπου του Θωμα Λαναρα (απο την πλευρα της μητερας του) οπως εξ αλλου και ο αποβιωσας ξαδερφος του Θωμας Λαναρας (του χρηματιστηριου).
Εχει σημασια να διαβασουμε οσα εχουν σχεση με τον πατερα του κ Θωμα Βαρβιτσιωτη και την οικογενεια του
Ο παπους Μιλτιαδης Βαρβιτσιωτης συνήγορος υπεράπισης στη δίκη των δοσιλόγων του Λεωνίδα Τσιριγώτη, (στην κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου διορίστηκε υφυπουργός «Γενικός Διοικητής Μακεδονίας», και κατόπιν «Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ») ηταν βουλευτης του Λαικου κομματος το ιδιο και ο εγγονος Μιλτιαδης Ιωαννου Βαρβιτσιωτης ειναι βουλευτης της ΝΔ , για να δουμε και να καταλαβουμε την πολιτικη συνεχεια με τους προγονους και τους απογονους.
Ο κ Ιωαννης Βαρβιτσιωτης εκλεγεται βουλευτης της ΕΡΕ στα ταραγμενα χρονια της βιας και νοθειας της δολοφονιας Λαμπρακη της ΕΚΟΦ και την Φρειδερικης των αρχων της δεκαετιας 1960 .Επιλεγεται απο τον Καραμανλη λογω του βουλευτη πατερα του αλλα εκλεγεται το 1961 1963 1964 με την βοηθεια του οικογενειακου φιλου Γεωργιου Ραλλη αλλη ιστορια οικογενειοκρατιας αυτη (γιου του διορισμένου πρωθυπουργόυ των ναζιστικών κατοχικών δυνάμεων κατά την περίοδο 1943–1944, ο οποίος, μετά την απελευθέρωση, καταδικάστηκε στη δίκη των δοσιλόγων σε ισόβια κάθειρξη για συνεργασία με τους κατακτητές και πέθανε στην φυλακή το 1946)
Στην δικτατορια ο Ιωαννης Βαρβιτσιωτης ενταχθηκε στην αντιδικτατορικη οργανωση «Ελευθεροι Ελληνες «συμφωνα με τον στρατηγο Πανουργια χωρις παντως η οργανωση να εχει προβει σε αντιδικτατορικες δραστηριοτητες.
Από τον Στρατό Ξηράς κυρίως προέρχονται τα μέλη της οργάνωσης «ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ». Σε πίνακα που συντάσσει στη μεταπολίτευση ο στρατηγός Πανουργιάς με αίτημα του γράφοντος, αναφέρει μεγάλο αριθμό αξιωματικών που είχαν ενταχθεί και από τα τρία όπλα στην οργάνωση αυτή. Καταχωρεί από μεν την αεροπορία εννέα (9) αξιωματικούς, από τον στρατό έξη (6) στρατηγούς με «επαφές και συνεργασίες» και εβδομήντα επτά (77) κανονικά μέλη. Επίσης παρουσιάζει τις συλλήψεις και διάλυση της οργάνωσης («…οι συλληφθέντες ανήλθον τελικώς σε πλέον των 100…») και τις εκτοπίσεις και εξορίες που ακολούθησαν.Το χαρακτηριστικό για την πολυπρόσωπη οργάνωση των ΕΕ είναι πως δεν πρόλαβε να παρουσιάσει ανάλογη δραστηριότητα. Ο γράφων παρά τις προσπάθειές του δεν εντόπισε τις πολυθρύλητες τέσσερις προκηρύξεις της. Η ύπαρξή των ΕΕ πάντως έδειξε πως σημαντικός αριθμός στελεχών του στρατού ήταν ενάντιος της στρατιωτικής κυβέρνησης.
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης του Μιλτιάδη (2 Αυγούστου 1933) είναι Έλληνας νομικός και πολιτικός που διετέλεσε επί σειρά ετών βουλευτής της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας, πολλές φορές υπουργός, ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1993 – 1997).Χρημάτισε υφυπουργός Εσωτερικών (1974), υφυπουργός Εξωτερικών (1974 – 1975), υπουργός Εμπορίου (1975 – 1977), υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977 – 1980), υπουργός Εθνικής Άμυνας (1989 και 1990 – 1993) και υπουργός Δικαιοσύνης (1992, ταυτόχρονα με τη θητεία του στο Εθνικής Άμυνας).Είναι γόνος σημαντικής πολιτικής οικογένειας, με απώτερη καταγωγή από τη Βαρβίτσα Λακωνίας (από κει και το επώνυμο Βαρβιτσιώτης), που έχει εκπροσώπους στη Βουλή των Ελλήνων από τις πρώτες δεκαετίες της ιστορίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους.Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου του 1933.Φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της τότε Δυτικής Γερμανίας, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Με την επιστροφή του στην Αθήνα άρχισε να δικηγορεί και το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατόπιν εισηγήσεως του καθηγητή Κωνσταντίνου Ρόκα. Την εποχή εκείνη γνωρίζεται τυχαία με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, γνώριμο του πατέρα του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, που είχε διατελέσει βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος, ο οποίος και του ανέθεσε να συντάξει σχετικές εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες, ενώ λίγο αργότερα τον ορίζει υποψήφιο βουλευτή της ΕΡΕ στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.(στην μεταπολιτευση πρωτος σε ψηφους με την ΝΔ στις εκλογες 1974 και 1977 πρωτος απο την ΝΔ το 1981 δευτερος το 1985 πρωτος το 1989 δευτερος το 1990 και το 1993 και απο κει και περα χαμηλα μεχρι το 2009 που αποσυρθηκε απο την ενεγο πολιτικη)Έτσι με τη βοήθεια και του οικογενειακού φίλου Γεωργίου Ράλλη, στις εκλογές του 1961 εκλέχθηκε αμέσως με την πρώτη φορά βουλευτής, επανεκλεγείς και στις εκλογές του 1963, του 1964 και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν (στη Β΄ Αθηνών από το 1974 ως και το 1996 και Επικρατείας το 2000).Την περίοδο της Δικτατορίας, και συγκεκριμένα ένα χρόνο μετά την επιβολή της, τον Ιούλιο του 1968, μαζί με άλλους βουλευτές, αρχίζει να προσυπογράφει ανακοινώσεις περί επανόδου της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα. Οι Αρχές του απαγορεύουν την έξοδο από τη χώρα, οπότε σε συνεννόηση με τους Γ. Ράλλη και Π. Παπαληγούρα συνδέεται με κλιμάκιο της οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες». Η σύνδεση όμως αυτή αποκαλύφθηκε και στις 9 Οκτωβρίου συνελήφθη. Μετά από ανάκριση που ακολούθησε στο ΕΑΤ/ΕΣΑ περιορίστηκε επί ένα πεντάμηνο σε πλήρη απομόνωση.
Ψηφοδέλτιο του Ι. Βαρβιτσιώτη και της ΕΡΕ, δεκαετία 1960.
Μετά τη μεταπολίτευση, συμμετείχε ως υφυπουργός Εσωτερικών στη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974 και στις εκλογές του ίδιου έτους εκλεγείς και πάλι, με τη Νέα Δημοκρατία ανέλαβε ακολούθως υφυπουργός Εξωτερικών (1974 – 1975), υπουργός Εμπορίου (1975 – 1977),υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977-1980),υπουργός Εθνικής Αμύνης (Κυβέρνηση Συνεργασίας, 1989), Εμπορίου (Οικουμενική Κυβέρνηση, 1989), Εθνικής Άμυνας (1990-1993), Δικαιοσύνης (1992).
Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996) και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1994-1997). Το 1989 τάχθηκε κατά της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου.
Στην πολιτική του καριέρα επέδειξε αξιόλογη κοινοβουλευτική δράση όπως γραμματέας του προεδρείου της Βουλής (1961-1963), γραμματέας της επιτροπής αναθεώρησης του Συντάγματος (1963), και κοσμήτορας της Βουλής (1965-1967). Υπήρξε επίσης μόνιμο μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις εργασίες σύνδεσης Ελλάδας με την ΕΟΚ την περίοδο 1962-1967, λαμβάνοντας επίσης μέρος σε κοινοβουλευτικές ομάδες του ΝΑΤΟ.
Επίσης από τον Ιανουάριο του 1998 μέχρι τον Αύγουστο του 2010 διετέλεσε πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κ. Καραμανλής», ενώ ένα χρόνο πριν, τον Μάιο του 2009 εγκατέλειψε την πολιτική μετά από 48 χρόνια πολιτικής καριέρας.
Έγραψε πολλές μελέτες νομικού και πολιτικού περιεχομένου, οι κυριότερες των οποίων είναι: «Η ονομαστική μετοχή» (1960), «Η ΕΟΚ και το Εταιρικόν Δίκαιον» (1970), «Η αλλαγή στο εδώλιο» (1984), «Αποκατάσταση Ιστορικών Αληθειών» (1985),«Η αλήθεια για το παρελθόν πυξίδα για το μέλλον» (1989), «Συνταγματικοί Προβληματισμοί» (1993),»Η Ελλάδα Μπροστά στο 2000:Ένα Νέο Συνταγματικό Πλαίσιο»(1998), «Η Βουλευτική Ασυλία» (2000), «Οι Τρεις Απειλές του Αιώνα» (2002), «Πολιτι(στι)κή φωτογραμμετρία» (2005), «Η Μεταναστευτική Πολιτική της Ευρώπης» (2006), «Η Αναγκαία Αναθεώρηση» (2006),«Τυφλοί στρατοί-Η Δύση και η Απειλή του Ισλαμικου Φονταμενταλισμού» (2008), «Αναζητώντας την Τέχνη» (2008)και τη δίγλωσση έκδοση «5 Χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 2004-2009 » (2009)καθώς και πολλά άρθρα πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου. Επισκέφθηκε, επίσημα προσκεκλημένος, την Αγγλία, τη Δυτική Γερμανία και τις ΗΠΑ.
Τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος, λόγω της μακράς πολιτικής του δράσης, καθώς και με άλλα ανώτατα παράσημα διαφόρων κρατών, μεταξύ των οποίων με τον Μεγαλόσταυρο της Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας και τον Ταξιάρχη του Τάγματος Stara Planina της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας. Το 1963 τιμήθηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα με τον Χρυσούν Σταυρόν της Χιλιετηρίδος του Αγίου Όρους.Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης είναι παντρεμένος (Νοέμβριος 1967), με τη Σοφία Θ. Λαναράμε την οποία και απέκτησε τέσσερα παιδιά, τρεις γιους και μία κόρη. Είναι μόνιμος κάτοικος Αθήνας. Γιος του είναι ο επίσης πολιτικός και βουλευτής Μιλτιάδης Ι. Βαρβιτσιώτης.
Αρκετα ομως σας ζαλισα με την οικογενειακη καταγωγη και τους προγονους. Εξ αλλου καθε ανθρωπος ειναι υπευθυνος για την δικη του ζωη και η συλλογικη ευθυνη ειναι περα απο εμενα. Παμε στον κ Θωμα Βαρβιτσιωτη λοιπον.
Ο άνθρωπος στο πλευρό της Εldorado Gold και… του Κυριάκου Μητσοτάκη Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων 2019
Ο Θωμάς Βαρβιτσιώτης, συνιδρυτής, πρόεδρος και CEΟ της διαφημιστικής εταιρείας, V+O Greece. Γιος του πρώην υπουργού και πρώην αντιπροέδρου της ΝΔ, Γιάννη Βαρβιτσιώτη, αδελφός του νυν βουλευτή της ΝΔ και νυν αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη. Προσωπικός φίλος, δε, του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη
Το τεύχος 1573 (7.10.2019) του περιοδικού Marketing News μας παρουσιάζει τη φιλοσοφία της εταιρείας V+O Greeceγύρω από την ολιστική επικοινωνία. To ένα από τα δύο παραδείγματα «δουλειάς» της εταιρείας που παρουσιάζονται είναι η εταιρική καμπάνια της Ελληνικός Χρυσός. Τα στελέχη των εταιρειών του Ομίλου εξηγούν πώς δημιούργησαν ένα «εταιρικό αφήγημα» για την Ελληνικός Χρυσός και πώς επέλεξαν «έναν συναισθηματικό, συγκινησιακό τόνο στην καμπάνια» για να υλοποιηθεί τελικά το όραμα της αποτελεσματικής, «ολιστικής» επικοινωνίας της εταιρείας. Δηλαδή για να βάλουν στο μυαλό του κόσμου ότι το μαύρο είναι άσπρο.
Το ίδιο βέβαια θα έκανε οποιαδήποτε διαφημιστική εταιρεία και όλα αυτά θα μας ήταν αδιάφορα αν ο συνιδρυτής, πρόεδρος και CEΟ της V+O Greece δεν λεγόταν Θωμάς Βαρβιτσιώτης. Αδελφός του Μιλτιάδη. Σύμβουλος επικοινωνίας αλλά και προσωπικός φίλος του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ο άλλος εταίρος και συνιδρυτής είναι ο Γιάννης Ολύμπιος, παλαιότερα στενός συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά. Και οι δύο διατηρούν στενούς δεσμούς με το πολιτικό σύστημα και ειδικά με το κόμμα της σημερινής κυβέρνησης. Όμως στελέχη της εταιρείας έχουν προσφέρει τις υπηρεσίες τους και στην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, Φώφη Γεννηματά.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, o κ. Βαρβιτσιώτης (ο Θωμάς) ήταν ο εμπνευστής της «στρατηγικής εκβιασμού 20 ημερών» της κυβέρνησης Τσίπρα από την Eldorado Gold το Σεπτέμβρη του 2017, που είχε στόχο την έκδοση των αδειών που ήθελε η εταιρεία.
Πολλά έχουν γραφτεί για τους τριγμούς που έχει προκαλέσει στο κυβερνών κόμμα η συμμετοχή του κ. Θωμά Βαρβιτσιώτη στο επικοινωνιακό επιτελείο του Πρωθυπουργού αλλά και για τις αμφιλεγόμενες «μπίζνες» της V+O. Η εταιρεία εκπροσωπεί μεγάλες Ελληνικές εταιρείες και πολυεθνικές που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, όπως τη Lamda Development, την Coca-Cola Τρία Εψιλον, τον όμιλο Μυτιληναίου κ.α. Επί κυβέρνησης Σαμαρά, η V+O είχε «σαρώσει», αναλαμβάνοντας την «επικοινωνία» κρατικών οργανισμών, όπως του ΕΟΦ, του ΟΑΣΑ και του ΤΑΙΠΕΔ… Με σαφή πολιτικό προσανατολισμό, η εταιρεία φέρεται να συμμετείχε ενεργά στην καμπάνια υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα το 2015.
Το 2017 η V+O ανέλαβε την εκπροσώπηση στην Ελλάδα του KKR Credit, του πρώτου επενδυτικού fund που ενδιαφέρθηκε για την εξαγορά «κόκκινων» δανείων από τις τράπεζες, πράγμα που προκάλεσε δυσαρέσκεια στη ΝΔ που είχε καταψηφίσει τις σχετικές ρυθμίσεις. Φαίνεται ότι η ΝΔ αντιμετωπίζει την V+O ως «σάρκα εκ της σαρκός της».
Γενικώς από ηθικά διλήμματα και συγκρούσεις συμφερόντων δεν φαίνεται να καταλαβαίνει η V+O. Την εποχή που εκπροσωπούσε το ΤΑΙΠΕΔ, εκπροσωπούσε ταυτόχρονα και κάποιους από τους υποψήφιους αγοραστές των προς ιδιωτικοποίηση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου: την κοινοπραξία Emma Delta που τελικώς απέκτησε τον ΟΠΑΠ, αλλά και τη Lamda Development που τελικά πήρε την εκμετάλλευση του Ελληνικού.
Θυμόμαστε τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη να ξεσπαθώνει κατά του ΣΥΡΙΖΑ και υπέρ της Ελληνικός Χρυσός σε τηλεοπτικές εκπομπές. Δεν πρόκειται μόνο για ιδεολογική ταύτιση αλλά και για οικονομικό συμφέρον: η οικογένεια του Υπουργού Βαρβιτσιώτη βγάζει λεφτά από την Ελληνικός Χρυσός.
Οι κ. Θωμάς Βαρβιτσιώτης – Ολύμπιος δεν κρύβουν ότι παρέχουν και υπηρεσίες lobbying. Οι πελάτες της V+O αποκτούν πρόσβαση στην κυβέρνηση και στον Πρωθυπουργό προσωπικά. Δεν είναι τυχαίο ότι μεταξύ των πελατών της βρίσκονται πελάτες με αμφιλεγόμενα έργα που συναντούν πολλές αντιδράσεις.
Ο βομβαρδισμός των πολιτών με τα πληρωμένα δημοσιεύματα και τις διαφημίσεις της Eldorado Gold μέσω ΜΜΕ και κοινωνικών δικτύων έχει κορυφωθεί τους τελευταίους μήνες. Η εταιρεία ξοδεύει πολύ μεγάλα ποσά για να κερδίσει την κοινή γνώμη και να προχωρήσει τα σχέδιά της που συναντούν ακόμα σημαντική κοινωνική αντίδραση. Άνθρωποι που εξυπηρετούν τα συμφέροντά της βρίσκονται μέσα στην κυβέρνηση και δίπλα στον Πρωθυπουργό. Κοινά συμφέροντα ή να το ονομάσουμε αλλιώς;
Η Αναπτυξιακή Μεσσηνίας αποφάσισε την κατακύρωση στην εταιρεία Unlimited Creative Services Διαφημιστική Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης της παροχής των υπηρεσιών με αντικείμενο την «Προβολή Πελοποννήσου ως τουριστικού προορισμού μέσω του διεθνούς συνεδρίου Travel Bloggers και online content creators TBEX στην Περιφέρεια Πελοποννήσου». Σημειώνεται ότι αρχικός εκτιμώμενος προϋπολογισμός της σύμβασης ήταν 144.360 ευρώ.
Περιφερειάρχης Πελοποννήσου Π. Νίκας στον απολογισμό της ΤΒΕΧ Europe 2023, Peloponnese: “Ποτέ μέχρι τώρα δεν είχε υπάρξει μια τόσο οργανωμένη, μεθοδική προβολή της Περιφέρειας Πελοποννήσου”“Ποτέ μέχρι τώρα -στις τόσες δεκαετίες που η πολιτεία επιμελείται την τουριστική προβολή της πατρίδας μας-, δεν έχει υπάρξει μια τόσο οργανωμένη, μεθοδική προβολή της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Εν κατακλείδι, η ΤΒΕΧ Europe 2023, Peloponnese έφερε πολύ μεγάλα οφέλη, για την Πελοπόννησο, αλλά και για την πατρίδα μας γενικότερα” επισήμανε ο περιφερειάρχης Π. Νίκας, προσθέτοντας ότι “η δαπάνη των περίπου 600.000 ευρώ έχει αρχίσει ήδη να αποδίδει εξαιρετικά αποτελέσματα -και θα συνεχίσει να το κάνει για τα επόμενα τρία χρόνια τουλάχιστον”.“υπήρξε εξαιρετική συνεργασία μεταξύ όλων των παραγόντων –της Περιφέρειας Πελοποννήσου που συνέβαλε με το 1/3 της δαπάνης, των δήμων και της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης που διέθεσαν το δεύτερο 1/3 και βεβαίως των ιδιωτών επιχειρηματιών που κάλυψαν το τελευταίο 1/3 διαθέτοντας ένα ιδιαίτερα μεγάλο κονδύλι, πάνω από 200.000 ευρώ”.
Παρεμβάσεις έγιναν επίσης από τον Θεόφιλο Κυρατσούλη γενικό διευθυντή της εταιρείας Mindhausμε την οποία συνεργάστηκε η Περιφέρεια Πελοποννήσου για την διοργάνωση του εν λόγω συνεδρίου,
About us MINDHAUS is an integrated tourism marketing strategy organization. 91 Michalakopoulou str., 11528, Athens, Greece contact@mindhaus.gr +30 210 7249000
Being part of a leading regional communication group, the V+O Group, we combine our industry expertise and unique network with branding, PR, international media advertising, digital marketing, online reputation and social media expertise, all under one roof. Who we are V+O GROUP is a leading integrated communications agency, with an extensive domestic and global network of partners through which it offers businesses and organisations value in analysis, strategic council, creative direction and actionable solutions. With a 16-year track record of development and expansion, it has 130 employees across its international network (75 of them in Greece), 120 established clients and offices in Athens, Brussels, Belgrade, Bucharest, Lagos, Sofia, Tirana and Nicosia addressing a market of 250 million consumers. It has acted as communication advisor for major international and local players in the tourism sector, ranging from airlines and cruise lines, to hotels and destinations.
Οι επενδύσεις του ομίλου Motor Oil ανήλθαν στο πρώτο τρίμηνο του έτους στα 75 εκατ. ευρώ από 41 εκατ. ευρώ πέρυσι. news247
Οριακή αύξηση τζίρου στα 3,3 δισ. ευρώ (από 3,26 δισ.) κατέγραψε το πρώτο τρίμηνο της χρονιάς η Motor Oil. Παράλληλα, τα καθαρά κέρδη που αποδίδονται στους μετόχους διαμορφώθηκαν στα 237,3 εκατ. ευρώ από 197 εκατ. ευρώ το πρώτο τρίμηνο του 2022.
Οι επενδύσεις του ομίλου ανήλθαν στο πρώτο τρίμηνο του έτους στα 75 εκατ. ευρώ από 41 εκατ. ευρώ πέρυσι. Ακόμη καλύτερη είναι η πορεία των προσαρμοσμένων κερδών EBITDA (χωρίς την επίπτωση της διακύμανσης των τιμών του πετρελαίου) που ανήλθαν σε 447 εκατ. ευρώ από 189 εκατ. ευρώ στο πρώτο τρίμηνο του 2022. Αντίστοιχα τα προσαρμοσμένα καθαρά κέρδη ανήλθαν σε 276 εκατ. ευρώ από 97 εκατ. ευρώ στο πρώτο τρίμηνο του 2022.
Η ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ (ΕΛΛΑΣ) – Διυλιστήρια Κορίνθου Α.Ε.[5] ή απλά ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ ΕΛΛΑΣ[6] είναι εταιρεία πετρελαιοειδών με έδρα το Μαρούσι, στην Αθήνα. Δραστηριοποιείται στον τομέα της ενέργειας, του φυσικού αερίου, και της διύλισης και εμπορίας αργού πετρελαίου και σήμερα έχει εξελιχθεί σε βασικό πρωταγωνιστή του κλάδου στην ανατολική Ευρώπη και στα Βαλκάνια.Από τα κυριότερα περιουσιακά στοιχεία του ομίλου θεωρούνται οι εγκαταστάσεις των διυλιστηρίων στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας τα οποία συγκαταλέγονται μεταξύ των πλέον τεχνολογικών και αποδοτικών διυλιστηρίων σε διεθνές επίπεδο με υψηλό βαθμό πολυπλοκότητας. Τα προϊόντα του πετρελαϊκού ομίλου απευθύνονται στις εξαγωγικές, εσωτερικές δραστηριότητες και στη Ναυτιλία. Οι εγχώριες πωλήσεις της Εταιρείας αντιστοιχούν στο 30% του κύκλου εργασιών της, ενώ οι εξαγωγές της στο 70%. Τα διυλιστήρια στην Κόρινθο εγκαινιάστηκαν την 11η Νοεμβρίου 1972. Η αξία της επένδυσης ήταν τότε περίπου 450 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.
Όμιλος, θυγατρικέςΗ σημαντικότερη θυγατρική του Ομίλου, η Avin Oil, αποτελεί βραχίονα του Ομίλου στον τομέα της εμπορίας καυσίμων και λιπαντικών με δραστηριότητες σε 9 χώρες των Βαλκανίων και της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Στον ευρύτερο όμιλο της εντάσσονται και οι εξής θυγατρικές: Coral Α.Ε. Πετρελαιοειδών και Χημικών Προϊόντων, Coral Gas Μ.Α.Ε.Β.Ε. Υγραερίου, LPC Μ.Α.Ε. Επεξεργασίας και Εμπορίας Λιπαντικών και Πετρελαιοειδών Προϊόντων, NRG Supply and Trading Ενεργειακή Μ.Α.Ε., OFC Υπηρεσίες Αεροπορικού Καυσίμου Α.Ε., Κόρινθος Power Α.Ε. Παραγωγής και Εμπορίας Ηλεκτρικής Ενέργειας, Α.Ε. Αγωγού Καυσίμων Αεροδρομίου Αθηνών και Shell & MOH Α.Ε. Αεροπορικών Καυσίμων.Το 2010 η εταιρία εξαγόρασε τις δραστηριότητες και τα πρατήρια καυσίμων της Shell στην Ελλάδα, ενώ το 2016 ήρθε σε συμφωνία με την ρωσική Lukoil για την αγορά του δικτύου λιανικής εμπορίας υγρών καυσίμων στην Κύπρο το οποίο αριθμεί συνολικά στα 286 πρατήρια.Η εταιρία δραστηριοποιείται από το 2018 και στην εμπορία ηλεκτρικού ρεύματος μέσω της εξαγοράς από τον όμιλο Χανδρή του 90% της εταιρείας παροχής ηλεκτρικού ρεύματος NRG (Energy).
Επενδύσεις
Το επενδυτικό πρόγραμμα της εταιρείας την περίοδο 2010-2015 έφτασε τα 1,4 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ η δυναμικότητα κατεργασίας του διυλιστηρίου έφτασε τα 385.000 βαρέλια αργού/ημερησίως.Το Μάρτιο του 2021 η ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ εξέδωσε ομόλογο στο ελληνικό χρηματιστήριο, με υπερκάλυψη 5,1 φορές και απόδοση 1,9%, το οποίο συγκέντρωσε προσφορές άνω του 1 δισεκατομμυρίου ευρώ.
Μέτοχοι
Βασικός μέτοχος της είναι κατά 40,77% η Petroventure Holdings Limited συμφερόντων της οικογένειας Βαρδινογιάννη ενώ το υπόλοιπο ποσοστό 59,23% ανήκει στο επενδυτικό κοινό και διαπραγματεύεται στα χρηματιστήρια Αθηνών και Λονδίνου (ATHEX: ΜΟE, LSE: MOH).
Οικογένεια Βαρδινογιάννη Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια Η οικογένεια Βαρδινογιάννη είναι μία από τις ισχυρότερες οικογένειες του εφοπλιστικού κόσμου τόσο στον Ελληνικό χώρο όσο και διεθνώς[1], με καταγωγή από την Κρήτη.
Πληροφορίες
Μέλη της οικογένειας Βαρδινογιάννη έχουν διακριθεί στη ναυτιλία, τις επιχειρήσεις, την πολιτική και τις Ένοπλες Δυνάμεις. Η απώτερη καταγωγή της οικογένειας είναι από τα Σφακιά και συγκεκριμένα από το χωριό Άγιος Ιωάννης, ενώ στις αρχές του 20ού αιώνα εγκαταστάθηκαν στην Επισκοπή Λαππαίων Ρεθύμνου.[2] Σύμφωνα με εκτιμήσεις η συνολική περιουσία της οικογένειας προσεγγίζει τα 11 δισεκατομμύρια ευρώ και συγκαταλέγεται ανάμεσα στις 50 πλουσιότερες οικογένειες της Ευρώπης. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας, έχοντας ως βάση τα αυτόνομα Σφακιά, οι πρόγονοι της οικογένειας πρωταγωνίστησαν σε διάφορα επαναστατικά κινήματα, ενώ μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα διακρίθηκαν κυρίως ως αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού.
Από τη δεκαετία του 1960, όταν ο Νίκος Βαρδινογιάννης δημιούργησε το σταθμό εφοδιασμού πλοίων στους Καλούς Λιμένες στην Κρήτη και το διυλιστήριο της Motor Oil, βρίσκονται σε δεσπόζουσα θέση και στις επιχειρήσεις της Ελλάδας.
Γενάρχης της οικογένειας θεωρείται ο Βαρδής Παπαδάκης ή Πασαραμαντής που απαγχονίστηκε το 1833 από τους Αιγύπτιους του Μεχμέτ Αλή Πασά, πατέρα του Ιμπραήμ, επειδή ηγήθηκε επαναστατικού κινήματος.[4] Το 1877-78, ο Γιάννης Βαρδινάκης ή Βαρδινογιάννης ηγήθηκε Κρητικής εξέγερσης εναντίον των Οθωμανών.[4][5]
Ο Παύλος Βαρδινογιάννης ασχολήθηκε με την πολιτική, εκλεγείς αρχικά με το κόμμα Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου και εν συνεχεία με την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Η οικογένεια από το 1979[6] μέχρι το 2012[7] κατείχε το μεγαλύτερο μερίδιο της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Παράλληλα με τις επιχειρηματικές δραστηριότητές τους συμμετέχουν και σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις ενώ μέλη της οικογένειας είχαν ενεργή δράση και στο Κίνημα του Ναυτικού. Συγγενής της οικογένειας (ανιψιός της Χρυσής Θεοδωρουλάκη, συζύγου του Ιωάννη Βαρδινογιάννη) ήταν ο αντιναύαρχος και αρχηγός ΓΕΝ Γεώργιος Θεοδωρουλάκης.[8]
Ο όμιλος Βαρδινογιάννη
Η πρώτη επιχείρηση του ομίλου ήταν η ΣΕΚΑ, που ιδρύθηκε το 1963 στους Καλούς Λιμένες της Κρήτης μέσω της κοινοπραξίας της οικογένειας Βαρδινογιάννη με την εταιρεία Mobil Corporation και τον Αριστοτέλη Ωνάση,[9] για τη λειτουργία ενός σταθμού ανεφοδιασμού ναυτιλιακών καυσίμων για διερχόμενα πλοία από την περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Ακολούθησε η ίδρυση μονάδας παραγωγής λιπαντικών που εξελίχθηκε στα σημερινά διυλιστήρια της Motor Oil στην Κόρινθο.Ο όμιλος Βαρδινογιάννη απαρτίζεται σήμερα από πολλές εταιρείες και επιχειρήσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Οι εταιρείες αυτές δραστηριοποιούνται σε διάφορους τομείς όπως, μεταξύ άλλων: ναυτιλία, διυλιστήρια πετρελαίου (Motor Oil), διανομή πετρελαιοειδών (Avin και Shell), ανεφοδιασμό πλοίων (ΣΕΚΑ), ξενοδοχεία (ΑTHENS PLAZA), χρηματοπιστωτικά, μέσα μαζικής ενημέρωσης (STAR, ALPHA), αθλητισμός, αντιπροσωπείες (αυτοκίνητα Ferrari), ψυχαγωγία (κινηματογράφοι) και εμπορικά κέντρα.
Μέλη της οικογένειας
Βαρδής Παπαδάκης ή Πασαραμαντής, ηγέτης του κινήματος των Μουρνιών το 1833
Γιάννης Βαρδινάκης ή Βαρδινογιάννης, επαναστάτης του κινήματος του 1877-1878
Χρυσή Γ. Βαρδινογιάννη, πρώην σύζυγος του Νίνο, κόρη του Γεωργίου
Γιώργος Ξυπολητάς-Βαρδινογιάννης (2013-), γιος της Χρυσής
Κάρεν Αγάπη Ξυπόλητά-Βαρδινογιάννη (2014-), κόρη της Χρυσής
Παύλος Γ. Βαρδινογιάννης, γιος του Γεωργίου
Νίκος Γ. Βαρδινογιάννης, γιος του Γεωργίου
Θεόδωρος Ι. Βαρδινογιάννης (1942-1996), επιχειρηματίας, μεγαλομέτοχος της Μotor Oil, χρηματοδότης του ΟΦΗ, σύζυγος της Αναστασίας Καράβελα και γιος του Ιωάννη
Ελένη Ι. Βαρδινογιάννη, δικηγόρος, σύζυγος Γιάννη Κεφαλογιάννη και κόρη του Ιωάννη
Τον Ιούλιο 1991 ο κυνηγητικός σύλλογος Κρανιδίου ζητά την σωτηρία του δάσους και ανάκληση της χαριστικής παραχώρησης από το Δημόσιο στο συνεταιρισμό αξιωματικών ναυτικού (ΟΣΜΑΝ) μεγάλου μέρους του δάσους.(παραχώρηση που έγινε στην διάρκεια της χούντας) .Είναι η πιο ριζοσπαστική και αποτελεσματική πρόταση που έχει γίνει μέχρι σήμερα για να σωθεί το δάσος από φωτιές –οικόπεδα.
Στις 21/5/1992 δημοσιεύεται στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία απόφαση του Ε τμήματος του Συμβουλίου της επικρατείας που κρίνει μη νόμιμο σχέδιο προεδρικού διατάγματος του ΥΠΕΧΩΔΕ (Κυβερνηση Κωνσταντινου Μητσοτακη)για την οικιστική καταλληλότητα της έκτασης οικοδομικού συνεταιρισμού δικηγόρων Αθηνών στην Κορακιά.
ΟΣΜΑΝ ΔΑΣΟΚΤΗΜΑ ΚΟΡΑΚΙΑ άρση της αναδασωτέας έκτασης Ιούνιος 2, 2021 by ΟΣΜΑΝ
Με μεγάλη χαρά σας ανακοινώνουμε την ανάκληση απόφασης κήρυξης αναδασωτέου καμένου τμήματος 720 περίπου στρεμμάτων στο δασόκτημα ΚΟΡΑΚΙΑ. Μετά την πυρκαγιά της 04ης Αυγούστου 2016 με απόφαση ΔΣ Ο.Σ.Μ.Α.Ν.ανατέθηκαν άμεσα και υλοποιήθηκαν μελέτες αντιπλημμυρικών έργων και πίνακα υλοτομίας
Μετά πάροδο τριών ετών τα αποτελέσματα αποκατάστασης του φυσικού περιβάλλοντος στην καμένη έκταση κρίθηκαν εξαιρετικά, μετά την υποβολή ειδικής έκθεσης αιτηθήκαμε την άρση αναδασωτέου η οποία και επετεύχθη.
Ευχαριστούμε πολύ τον ειδικό μελετητή κ. Γιαννούχο για την αρτιότητα των μελετών του σε όλα τα στάδια, τον εργολάβο του έργου κ. Ρεβελιώτη και το προσωπικό των υλοτόμων που χρησιμοποιήθηκε για την εξαιρετική δουλειά τους και την εντός χρονικών ορίων ολοκλήρωση του έργου.
Τα αποτελέσματα όλων αυτών των ενεργειών κρίνονται ευεργετικά τόσον στην διασφάλιση της ιδιοκτησίας μας στη περιοχή αφού επιτελέσθηκε με τον καλύτερο τρόπο η προστασία και η βελτίωση του δάσους σύμφωνα με το Πρωτόκολλο Παράδοσης Παραλαβής του 1998 όσο και στη μελλοντική αξιοποίησή της.»
ΑΠ Ο Φ Α Σ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε Αίρουμε την αριθμ.254390/27-12-2016 (ΦΕΚτ.Δ΄49/1-3-2017) Απόφαση κήρυξης αναδασωτέας έκτασης δάσους του Ασκούντος Καθήκοντα Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου στη θέση Κορακιά – Θυνί» της κοινότητας Κρανιδίου του Δήμου Ερμιονίδας Π.Ε. Αργολίδας, εμβαδού Ε=1.107.045,10τ.μ. όπως απεικονίζεται στο από 10-11-2016 τοπογραφικό διάγραμμα που την συνοδεύει.
Υπενθυμίζεται στα μέλη του Ο.Σ.Μ.Α.Ν και δικαιούχους του δασοκτήματος της ΚΟΡΑΚΙΑΣ ιδιοκτησίας Ο.Σ.Μ.Α.Ν Συν. π.ε, ότι δύνανται να καταθέσουν στα γραφεία του Συνεταιρισμού νομιμοποιητικό έγγραφο μεταβίβασης του όποιου δικαιώματός τους στην εν λόγω έκταση, σε κληρονόμο/κληρονόμους που επιθυμούν. Σε περίπτωση οιασδήποτε μεταβολής της επιθυμίας τους οφείλουν να ενημερώσουν έγκαιρα τον Συνεταιρισμό.
Μετά πάροδο τριών ετών τα αποτελέσματα αποκατάστασης του φυσικού περιβάλλοντος στην καμένη έκταση κρίθηκαν εξαιρετικά, μετά την υποβολή ειδικής έκθεσης αιτηθήκαμε την άρση αναδασωτέου η οποία και επετεύχθη.
Την Δευτέρα 9 Δεκ. 2019 έγινε επίσκεψη στο δασόκτημα ΚΟΡΑΚΙΑ από τον Πρόεδρο και μέλη Δ.Σ/Ο.Σ.Μ.Α.Ν , από το Δασαρχείο Αργολίδας παρευρέθηκαν ο Διευθυντής Δασών Αργολίδας κος Γ. Πολίτης και ο Προϊστάμενος Διεύθυνσης δασών κος Ε. Βαρδάκας , οι τεχνικοί σύμβουλοι του Ο.Σ.Μ.Α.Ν πολεοδόμος /μηχανικός κος Κ. Φωτόπουλος και ο δασολόγος κος Κ. Γιαννούχος.Σκοπός της επίσκεψης ήταν η αυτοψία της περιοχής που έγιναν οι εργασίες αποκατάστασης του περιβάλλοντος λόγω της πυρκαγιάς της 4ης Αυγ. 2016, ώστε να ακολουθήσουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για αποχαρακτηρισμό της περιοχής από «αναδασωτέα» Κατά την επίσκεψη έγινε βιντεοσκόπηση και φωτογράφιση από drone για λογούς ελέγχου της περιοχής (καταπατητές, παράνομες ιχθυοκαλλιέργειες κλπ) αλλά και για λόγους αρχείου.
Την 24η Ιουλίου 2019 υπογράφηκε συμφωνία ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΗΣ ΟΡΙΩΝ δασοκτήματος ιδιοκτησίας Ο.Σ.Μ.Α.Ν στην περιοχή «ΚΟΡΑΚΙΑ» Δημοτικής Ενότητας Κρανιδίου, Δήμου Ερμιονίδας Ν. Αργολίδας. μεταξύ Ο.Σ.Μ.Α.Ν. Συν. π. ε. και ιδιοκτητών των όμορων εκτάσεων.Το αποτέλεσμα της συμφωνίας είναι η επιτυχής επίλυση μιας μακροχρόνιας αντιδικίας η οποία ήταν βάρος έναντι όποιας μελλοντικής αξιοποίησης του δασοκτήματος.Το δασόκτημα «ΚΟΡΑΚΙΑ» δηλώθηκε στο Υποθηκοφυλακείο ΜΑΣΗΤΟΣ (ΚΡΑΝΙΔΙ) τον Ιούλιο 2019 και στο Εθνικό Κτηματολόγιο το Σεπτέμβριο του 2019
ΔΑΣΟΚΤΗΜΑ ΚΟΡΑΚΙΑΣ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 13/07/2017
ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Το πρώτο πρόγραμμα του Συνεταιρισμού ήταν αυτό της περιοχής «Κορακιά Κρανιδίου», το οποίο προέκυψε από παραχώρηση του Δημοσίου προς τον ΟΣΜΑΝ το 1970 με αντίτιμο 14.500.000 δραχμές. Η συνολικώς παραχωρηθείσα έκταση αφορούσε
4.346 στρέμματα δασικών και καλλιεργήσιμων επίπεδων εκτάσεων, μικρών εκτάσεων, που με το ισχύον τότε νομικό καθεστώς, θα μπορούσαν να οικοδομηθούν σε ποσοστό 20% της όλης εκτάσεως, πριν την αναθεώρηση του Συντάγματος του 1975 (άρθρο. 24) και του νόμου 998/1979.
α. Στις πράξεις με τις οποίες παραχωρήθηκε η έκταση στον ΟΣΜΑΝ προβλεπόταν ότι, αυτή παραχωρείται κατά πλήρες δικαίωμα κυριότητας και νομής, υπό τον όρο διατηρήσεως στο διηνεκές του δασικού χαρακτήρα στο 80%, εκάστου ρυμοτομούμενου οικοπέδου, αξιοποιούμενου του υπολοίπου όπως ήδη προαναφέρθηκε, 20%.
β. Το 1988 με αμετάκλητη απόφαση του Αρείου Πάγου και σε υλοποίηση αυτής με πρωτόκολλο παράδοσης παραλαβής της 26η Φεβ. 1998 του Υπουργείου Γεωργίας, η εν λόγω έκταση αποτελεί ιδιοκτησία Ο.Σ.Μ.Α.Ν. Στο πρόγραμμα είναι εγγεγραμμένα
1.054 μέλη εκ των οποίων τα 633 από το 1970 έως και το 1985, τα 41 από το 1970 έως και το 2005 και 380 τα οποία ενεγράφησαν για το πρόγραμμα Αγίου Ιωάννη Ευβοίας πληρώνοντας έντοκα τις αναδρομικές εισφορές για την περίοδο από 1970 έως και
1985.Από το 2005 ο ΟΣΜΑΝ καλύπτει οικονομικά τα έξοδα εν λόγω προγράμματος από το Αποθεματικό του.
γ. Από το 2009 ο συνεταιρισμός με ομόφωνες αποφάσεις Διοικητικών Συμβουλίων μετά από σύμφωνη γνώμη της πλειοψηφίας των μελών του προγράμματος, κινείται συστηματικά και μεθοδικά προς την αξιοποίηση της έκτασης κατοχυρώνοντας το
ιδιοκτησιακό καθεστώς με απόλυτο σεβασμό στο περιβάλλον και τους νόμους του κράτους επικοινωνώντας/προβάλλοντας το έργο του και προβαίνοντας σε εκείνες τις ενέργειες που διαφυλάσσουν το Δασικό Χαρακτήρα της έκτασης. Στο πλαίσιο αυτό
αποφασίστηκε ομόφωνα (ΣΕΠ 2013) η δρομολόγηση διαδικασίας διεθνούς διαγωνισμού για την πώληση της εκτάσεως όπως περιγράφεται παρακάτω:
Διάρθρωση- Προσδιορισμός των Φάσεων Υλοποίησης του Έργου.
Επιλογή Νομικού Συμβούλου.
Εκτίμηση της Αξίας Πώλησης της Έκτασης.
Αντιπυρική Προστασία Αντιπυρική Μελέτη.
2
Σύνταξη και Δημοσίευση Διακήρυξης Δημόσιου Διεθνούς Πλειοδοτικού Διαγωνισμού
για την Εκποίηση έκτασης 3.518 στρεμμάτων.
Προσδιορισμός Τιμής Εκκίνησης.
Επικοινωνία Πώλησης – Δημοσίευση της Διακήρυξης.
Διαχείριση Διεργασιών και Επαφών με τους Ενδιαφερόμενους Αγοραστές, Καθορισμός Υπεύθυνων Επικοινωνίας και Ενημέρωσης. Τον Σεπτέμβριο του 2014 διαπιστώθηκε το προφορικό ενδιαφέρον διεθνές και ντόπιο το οποίο υπήρξε
την περίοδο δημοσιοποίησης της διαδικασίας πώλησης αλλά και την δικαιολογημένη μη υλοποίηση του εγχειρήματος λόγω του ν.998/1979 και αποφασίστηκε:
Αναφορά επί της Ολοκλήρωσης των Διαδικασιών του Δημόσιου Διεθνούς Πλειοδοτικού Διαγωνισμού.
Επανάληψη Διαδικασιών Δημόσιου Διεθνούς Πλειοδοτικού Διαγωνισμού.
Επαναπροσδιορισμός της Τιμής Εκκίνησης.
Συνέχιση της Επικοινωνίας Πώλησης.
Ανάθεση Πώλησης και σε Μεσίτες – Μεσιτικά Γραφεία.
Θέματα Σχετικά με Δραστηριότητες Εταιρειών Ιχθυοκαλλιεργειών στην
Ιδιοκτησία ΟΣΜΑΝ
Ανάθεση σε εκτιμητή κ. Θ. Κωνσταντακόπουλο εκτίμησης η οποία αφορά δυνατότητες αξιοποίησης έκτασης σύμφωνα με το νέο νόμο 4280 περί αξιοποίησης ιδιωτικών δασών έκτασης μεγαλύτερης των 3.000 στρεμμάτων. Συνέχιση επαφών με ενδιαφερόμενους αγοραστές της έκτασης – προβολή αυτής.
δ. Τον Αύγουστο του 2014 ψηφίστηκε ο νόμος 4280 ο οποίος προβλέπει την αξιοποίηση ιδιωτικών δασών άνω των 3.000 στρεμμάτων, διαπιστώνοντας την καθυστέρηση εφαρμογής του νόμου, με ομόφωνη απόφαση Δ.Σ Πρακτικό 005Α από 01
Φεβρουαρίου 2017, αποφασίστηκε να αναθέσουμε σε Ειδικό Τεχνικό σύμβουλο του συνεταιρισμού τις απαραίτητες ενέργειες για ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΑΡΘΡΟΥ 49 του Ν. 4280/14 και ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ, ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ
ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΟΛΕΟΔΟΜΗΣΗ – ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΟΙΚΙΣΜΩΝ.
ε. Την 1η Ιουνίου 2015 υπεγράφη ιδιωτικό συμφωνητικό ενοικίασης έκτασης χρησιμοποιούμενης από εταιρεία ιχθυοκαλλιεργειών «AGROINVEST» με υπογραφή ιδιωτικού συμφωνητικού αντί 3.000 ευρώ ετησίως με αποτέλεσμα την αναγνώριση της ιδιοκτησίας συνεταιρισμού. Η εκπρόσωπος της εταιρείας συμφώνησε τόσο στη βελτίωση των εγκαταστάσεων όσο και στο σεβασμό στο περιβάλλον.
στ. Πρόσφατα υλοποίησε μελέτες πίνακα υλοτομίας – αντιδιαβρωτικών αντιπλημμυρικών έργων οι οποίες ήταν απαραίτητες για την αναζωογόνηση του δάσους μετά την πυρκαγιά της 4ης Αυγούστου 2016 η οποία έκαψε 720 στρέμματα πευκοδάσους ,σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Δασών Αργολίδας και την έγκριση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου αναλαμβάνοντας το συνολικό κόστος του έργου προϋπολογισμού (199.000 ευρώ) ενέργεια πρωτόγνωρη από ιδιοκτήτες ιδιωτικού δάσους.
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Το Δασόκτημα και σύμφωνα με το Ν 4280/14 θα μπορούσε να τύχει τουριστικής εκμετάλλευσης δεδομένου, ότι έχει έκταση άνω των 3.000 στρ. όμως μέχρι στιγμής αυτό δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί για τους εξής λόγους:
Δεν έχουν συνταχθεί οι Προδιαγραφές των απαιτουμένων μελετών αφ’ ενός μεν Χωροθέτησης των μελλοντικών τουριστικών εγκαταστάσεων αφ’ ετέρου Μορφολογικών και Λειτουργικών στοιχείων αυτών, όπως απαιτεί το άρθρο 49 του Ν 4280/14.Οι
Προδιαγραφές αυτές εγκρίνονται με Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις (ΚΥΑ) των Υπουργών ΥΠΕΚΑ και Τουρισμού.
Εξ άλλου, όπως διαφάνηκε από σχετική συνάντηση του ΟΣΜΑΝ (ΦΕΒ 2017) με τη Γενική Γραμματέα Χωροταξίας και Αστικού Περιβάλλοντος του ΥΠΕΚA υπάρχει ένας προβληματισμός κατά πόσον η έγκριση τουριστικών καταλυμάτων μέσα σε δασικές
εκτάσεις, έστω άνω των 500 στρ., θα είναι βλαπτικές για το φυσικό περιβάλλον.
Ο ΟΣΜΑΝ, αντιλαμβάνεται τους ως άνω προβληματισμούς και έχει προτείνει τα εξής:
Οι ιδιωτικές δασικές εκτάσεις, που θα μπορούσαν να γίνουν τουριστικά εκμεταλλεύσιμες να είναι οι ελάχιστες δυνατές επομένως άνω των 3000 στρ, διότι είναι γνωστό, πως τέτοιες επιφάνειες ιδιόκτητων δασικών εκτάσεων είναι ελάχιστες σε όλη την ελληνική επικράτεια. Άλλως τε, όπως ενημερώθηκε από τη Νομικό Σύμβουλο της Γ.Γ. ΥΠΕΚΑ (ΜΑΙ 2017) , κανείς από την έγκριση του Ν 4280/14 μέχρι σήμερα δεν έθεσε υπ’ όψιν του Υπουργείου σχετικό ενδιαφέρον.
Μάλιστα οι ιδιοκτησίες αυτές να μην έχουν προκύψει από συνενώσεις μικρότερων ιδιοκτησιών μετά το 2014, οπότε και περιορίζονται έτι περαιτέρω οι πιθανότητες ευρείας εκμετάλλευσης των δασικών εκτάσεων Να αναθέσει την εργασία σύνταξης των προδιαγραφών σε ειδικούς συνεργάτεςμελετητές την ως άνω εργασία και να προχωρήσει σε δωρεά του κειμένου των
προδιαγραφών στα Υπουργεία ΥΠΕΚΑ και Τουρισμού έτσι, ώστε να μην επιβαρυνθεί η κεντρική διοίκηση , δεδομένου ότι επικαλούνται και σοβαρές ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό που θα μπορούσε να συντάξει τα απαραίτητα κείμενα (Κ.Υ.Α χωρικές μελέτες κλπ )
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ο τρόπος απεμπλοκής του δασικού κτήματος ιδιοκτησίας ΟΣΜΑΝ στην Κορακιά και η σύνταξη των Προδιαγραφών είναι αποτέλεσμα ενδελεχούς διερεύνησης της Νομοθεσίας, των προθέσεων της πολιτικής ηγεσίας, επιστημονικής γνώσης και
εμπειρίας αλλά και επίπονης και χρονοβόρου εργασίας.
Θεωρείται, ότι είναι ο μόνος τρόπος, προκειμένου το κτήμα αυτό να γίνει εκμεταλλεύσιμο είτε από τον ίδιον τον ΟΣΜΑΝ είτε από επόμενο ιδιοκτήτη, ο οποίος θα το αγοράσει με υψηλό πλέον τίμημα.
Σε αντίθετη περίπτωση το κτήμα αυτό θα αποτελεί ένα περιουσιακό στοιχείο χωρίς κανένα χρηστικό ή οικονομικό αντίκρισμα.
ΔΑΣΟΚΤΗΜΑ ΚΟΡΑΚΙΕΣ-ΠΥΡΚΑΙΑ (05/08/2016)
Σας γνωρίζεται ότι την 04 Αυγούστου 2016 περί ώρας 14:30 ξέσπασε πυρκαγιά σε δασική περιοχής στο Θυνί Αργολίδας, που προσδιορίζεται γεωγραφικά ανάμεσα στο Πόρτο Χέλι και το Κρανίδι. Το μέτωπο της φωτιάς είναι μέσα στο πευκοδάσος της
Κορακιάς, μακριά από κατοικημένες περιοχές. Ανησυχία, ωστόσο, εκφραζόταν για την εξέλιξη της φωτιάς, καθώς στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πολλές εξοχικές κατοικίες.
Για την αντιμετώπιση της κατάστασης η Πυροσβεστική επιχειρούσε αρχικά με 18 οχήματα και 36 πυροσβέστες, όπως και ένα πεζοπόρο τμήμα των 20 ατόμων. Οι ισχυροί άνεμοι, που επικράτησαν στην περιοχή, δυσχέραιναν την επιχείρηση κατάσβεσης. Εξ ου και ενισχύθηκαν οι επίγειες και εναέριες πυροσβεστικές δυνάμεις στο Θυνί Αργολίδας. Αργά χθες το απόγευμα, στο μέτωπο της φωτιάς επιχειρούσαν 52 πυροσβέστες με 26 οχήματα, ένα πεζοπόρο τμήμα 26 ατόμων, 4 αεροπλάνα και 3
ελικόπτερα.
Άμεσα ο Πρόεδρος και ο Γενικός Γραμματέας αφού ενημέρωσαν το Διοικητικό Συμβούλιο του συνεταιρισμού ,ήλθαν σε επικοινωνία με την Πυροσβεστική Υπηρεσία και το Δασαρχείο Αργολίδας ώστε να ενημερωθούν για τα αίτια πρόκλησης την πορεία κατάσβεσης και το μέγεθος της ζημίας ,προέβησαν επίσης σε όλες εκείνες τις ενέργειες αναθέτοντας στον Τεχνικό και Νομικό Σύμβουλο του Ο. Σ. Μ. Α. Ν την αποτύπωση των ζημιών και τη διερεύνηση νομικών ενεργειών για τη θωράκιση των συμφερόντων της ιδιοκτησίας μας.
Θα ακολουθήσει νεότερη ενημέρωση για το συμβάν μετά την ολοκλήρωση κατάσβεσης της πυρκαγιάς και τις εκθέσεις των αρμοδίων.
Εδώ και πολλά χρόνια (από το 1986) άρχισε να διαμορφώνεται στην Ερμιονίδα ένας χώρος πολιτών ευαίσθητων για την κοινωνία και το περιβάλλον.
Με αρχή τις κινητοποιήσεις τον Μάιο του 1986 που είχαν σαν αφορμή την έκρηξη του αντιδραστήρα στο Τσερνομπίλ, και μέσα από πολύπλευρες αναζητήσεις και πρακτικές ο χώρος αυτός διαγράφει την πορεία του.
Μιλάμε για χώρο γιατί όσοι κατά καιρούς εδρασαν, δεν είχαν ίδιες κομματικές απόψεις , ούτε αποτελούσαν κάποια οργάνωση με αρχηγούς καταστατικά και κανόνες.Πρόκειται περισσότερο για ένα ευέλικτο και μετεξελισόμενο σχήμα πολιτών που το διακρίνει ωστόσο η ευαισθησία για το περιβάλλον και την κοινωνία καθώς και η προσήλωση στην βαθύτερη έννοια της δημοκρατίας, που σημαίνει υπευθυνότητα όλων μας για την καθημερινή μας ζωή
.Ένας από τους τομείς που έδρασε ο χώρος αυτός αποτελεσματικά μέχρι σήμερα είναι η προστασία και διάσωση των δασών της Ερμιονίδας.
Ας τα δούμε όμως με τη σειρά για να καταλάβουμε που βρισκόμαστε σήμερα και πιο είναι το ζητούμενο για αύριο.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ
1991
Το 1991 ξεκινούν δύο παράλληλες και αλληλοεπιρεαζόμενες κινητοποιήσεις .Οι ενέργειες για την σωτηρία του φαραγγιού στο Καταφύκι και η πρώτη συνάντηση της Κορακιάς.
1.Σχηματίζεται η επιτροπή για την σωτηρία του Καταφυκιού και κινούνται ο πολιτιστικός σύλλογος Βίγλα του χωριού Φούρνοι,η κοινότητα Φούρνων και η Οικολογική κίνηση Ερμιονίδας.
2.Η Οικολογική κίνηση Ερμιονίδας διοργανώνει την πρώτη συνάντηση της Κορακιάς με παρουσία της οργάνωσης Μεσόγειος SOS, και αντιπροσωπειών της Πρωτοβουλίας Δημοτών Ναυπλίου της πρωτοβουλίας Δημοτών Αργους και πλήθους κόσμου.
3.Την ίδια χρονιά ο βουλευτής Αργολίδας κ.Μελίδης καταθέτει επερώτηση στη Βουλή(910/16.7/1991)όπου ανάμεσα στα αλλά αναφέρεται στην περιοχή του Δάσους Κορακιάς που ανήκει στον οικοδομικό συνεταιρισμό δικηγόρων.melidis2.jpg
4.Το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου 19-20/10.1991)γίνεται μέσα στον πυρήνα του δάσους ειδική διαδρομή αυτοκινήτων ,το ράλι Ερμής .Είναι η εποχή εκποίησης βραχονησίδων και το νησί της Κορακιάς βγαίνει στο σφυρί. Με παρέμβαση του Δήμου Κρανιδίου (Δημαρχος Δημητρης Κωστελενος) ακυρώνονται οι σχετικές πρωτοβουλίες.
5.Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς ο κυνηγητικός σύλλογος Κρανιδίου ζητά την σωτηρία του δάσους και ανάκληση της χαριστικής παραχώρησης από το Δημόσιο στο συνεταιρισμό αξιωματικών ναυτικού (ΟΣΜΑΝ) μεγάλου μέρους του δάσους.(παραχώρηση που έγινε στην διάρκεια της χούντας) .Είναι η πιο ριζοσπαστική και αποτελεσματική πρόταση που έχει γίνει μέχρι σήμερα για να σωθεί το δάσος από φωτιές –οικόπεδα.
1992
1.Τον Φεβρουάριο του 1992 έχουμε μετά από πολύμηνους αγώνες ,δημοσιοποίηση, κινητοποιήσεις, την απόφαση 772/1992 που ακυρώνει τις παράνομες προσπάθειες να ανοιχτεί δρόμος μέσα στο φαράγγι του Καταφυκιού. Είναι μια απόφαση του Ε τμήματος του Συμβουλίου της επικρατείας ανωτάτου δικαστηρίου της χώρας πρώτη περιβαλλοντική νίκη στον νομό Αργολίδας και μεγάλη δικαίωση όσων πίστεψαν στην υπόθεση αυτή.
2.Την ίδια χρονιά ο Δήμος καλεί πολίτες για συνδιοργάνωση εκδήλωση-απελευθέρωση τραυματισμένων πουλιών με την κοινότητα Παρέμβαση. Με πρόταση πολλών πολιτών οι εκδηλώσεις κλείνουν στο Καταφύκι και έτσι μας δίνεται η ευκαιρία να δημοσιοποιήσουμε ακόμα περισσότερο το θέμα
.3.Στις 21/5/1992 δημοσιεύεται στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία απόφαση του Ε τμήματος του Συμβουλίου της επικρατείας που κρίνει μη νόμιμο σχέδιο προεδρικού διατάγματος του ΥΠΕΧΩΔΕ για την οικιστική καταλληλότητα της έκτασης οικοδομικού συνεταιρισμού δικηγόρων Αθηνών στην Κορακιά.
4Ακόμα έχουμε την δεύτερη συνάντηση Κορακιάς της Οικολογικής κίνησης Ερμιονίδας το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς.
5.Στις 2/8/1992 γίνεται η μεγάλη καταστροφή από φωτιά του δάσους της Αυλώνας πάνω απ τον υδροφόρο ορίζοντα της επαρχίας. Αραγε το αλμυρό νερό του Κρανιδίου σήμερα μετά από δύο χρόνια πόσο σχέση έχει με την φωτιά εκείνη;Καίγονται 1300 στρέμματα δάσους από τα οποία 573 ήταν δημόσια και 707 ιδιωτικά.Η καταστροφή αυτή αφυπνίζει πρόσκαιρα διάφορους τοπικούς φορείς μετά από απαίτηση κινήσεων πολιτών.
Στις 10/8/1992 υποβάλλεται στον Δήμο Κρανιδίου κείμενο 104 υπογραφών που ζητά συγκεκριμένα μέτρα για την αναδάσωση της Αυλώνας και την πυροπροστασία της Κορακιάς.Σχετικές αφίσες και αιτήσεις υπάρχουν από την Οικολογική Κίνηση.104ypografesf.jpg
6.Στις 24/8/1992 υποβάλλεται από τον οικιστικό σύλλογο Θυνι (στις παρυφές του δάσους της Κορακιάς έγγραφο στον Δήμο Κρανιδίου όπου προτείνονται συγκεκριμένα μέτρα μεταξύ των οποίων και τοποθέτηση μαστού ανεφοδιασμού του πυροσβεστικού οχήματος σε δεξαμενή κατοίκου χωρητικότητας 100m3 Μέχρι σήμερα η πρόταση αυτή δεν έχει υλοποιηθεί.
7.Στις 7/9/1992 συναντώνται οι πρόεδροι τριών οικιστικών συλλόγων (Τζέμι ,Βερβερόντα ,Θυνί)με τον Δήμαρχο Κρανιδίου και επαναδιατυπώνουν τα αιτήματα των 104 υπογραφών.Ορίζεται συνάντηση για τις 16/9/1992.Η συνάντηση ακυρώνεται με πρωτοβουλία του Δήμου και τελικά δεν έγινε ποτέ.
Στην διάρκεια του 1992 εχουμε επανηλλειμένα δημοσιεύματα για Καταφύκι-Κορακιά στις τοπικές εφημερίδες «Φωνή της Ερμιόνης»,»»Οικοβήματα»,στις εφημερίδες του νομού Εσπερινή», »Παλμός» και στην «Ελευθεροτυπία».Ακόμα σε περιβαλλοντικά ,οικολογικά ,εντυπα «Νέα Οικολογία»,»Αρνούμαι».
Τέλος πλατιά δημοσιότητα από τον ραδιοφωνικό σταθμό 101 Αργους και συνεντεύξεις στον SKY
1993
Την χρονιά αυτή εχουμε την τρίτη συνάντηση της Κορακιάς που διοργανώνει η Οικολογική Κίνηση Ερμιονίδας που λίγους μήνες μετά υστερα από πέντε χρόνια δράσης διαλύεται.Δημοσιεύματα σε τοπικό και επαρχιακό τύπο.Επικοινωνία με το Μουσείο Φυσικής ιστορίας Γουλανδρή και το Ελληνικό κέντρο Βιοτόπων,υγροτόπων.Η συνάντηση αυτή στην Κορακιά, καταλήγει στην αναγκαιότητα να γίνουν μια σειρά πράξεις μία απ τις οποίες και η πυροπροστασία του δάσους.
Στο πρόγραμμα συμμετείχαν μέσα σε εικοσι μέρες από 30/7 εως 19/8 τριάντα δύο αντρες και γυναίκες με 35 ωρες περιπολίας με μηχανάκια και αυτοκίνητα και 122 ωρες παρατήρησης από το πυροφυλάκειο.
Στις 11/8/1993 και νέο υπόμνημα του Οικιστικού συλλόγου Θυνί για θέματα πυροπροστασίας.
Στις 4/10/1993 τοιχοκολείται καταγγελία του Δήμου Κρανιδίου πώς το ιχθυοτροφείο Καπογιάννη ξερίζωσε παράνομα 70-80 πεύκα και λοιπά δασικά δέντρα στο δάσος της Κορακιάς.
1994
Όλα τα παραπάνω κατέληξαν στο φετινό πρόγραμμα πυροπροστασίας του Δάσους.Κάποιοι απ τους περσινούς φορείς ξεκίνησαν αρκετοί πολίτες ανταποκρίθηκαν και δημιουργήθηκε η ΟΜΑΔΑ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ με κύριο στόχο την προστασία του δάσους της Κορακιάς.
Η συντονιστική επιτροπή που εκλέχτηκε στις 11/7/1994 έφερε από το Ναύπλιο στο Δασονομείο Κρανιδίου μικρό ασύρματο για την επικοινωνία από το πυροφυλάκειο στο Δασονομείο.Πήρε επίσης από τον Δήμο δύο cb για την ενδοεπικοινωνία μας που τελικά επιστρέψαμε στον Δήμο γιατί δεν εξυπηρετούσαν.
Η νέα διευρυμένη επιτροπή που συστάθηκε στις 19/7/1994 προχώρησε στις παρακάτω ενέργειες μέχρι σήμερα που λήγει το πρόγραμμα.
1.Συγκέντρωσε σε κατάλογο 56 πολίτες –σες πρόθυμους να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα .Συντόνισε τους σαρανταδύο που τελικά έκαναν πυροπροστασία.
2.Μοίρασε τέσσαρες φορές σε κατασκηνωτές ενημερωτικά φυλλάδια (Αγγλικά –Ελληνικά) σχετικά με τα απορρίμματα και φωτιές και πιστεύουμε πως οι καθαρές παραλίες της Κορακιάς φέτος έχουν σχέση με αυτή την ενέργεια.
3.Εκανε αφισοκόλληση χειροποίητων αφισών (Αγγλικά –Ελληνικά)σε Κρανίδι Πόρτο Χέλι Κοιλάδα σχετικά με το πρόγραμμα πυροπροστασίας.Ακόμα έστειλε επιστολές σε περιοδικά, βουλευτές του νομού, εφημερίδες.Πρωτοσέλιδο διαβάσαμε στην «Εσπερινή».Έδωσε συνεντεύξεις σε Δημοτικό ραδιόφωνο Ναυπλίου και 101 Αργους.Έφτιαξε σποτάκι για το τοπικό ραδιόφωνο.
4.Όπως είχε ενημερώσει Δήμο και πολίτες συνεδρίαζε ανοιχτά κάθε Πέμπτη από τις πέντε έως τις έξη στο Πολιτιστικό κέντρο του Δήμου.
5Προχώρησε σε εργασίες επισκευής και συντήρησης του Πυροφυλάκιου. Επισκευή σκεπής ,υδραυλικών, κλειδί κτιρίου.
6Βρήκε μαστούς ανεφοδιασμού των πυροσβεστικών οχημάτων και τα ονόματα όσων διαθέτουν τις δεξαμενές και γεωτρήσεις τους για περίπτωση ανάγκης. Ενημέρωσε με σειρά επιστολών τον Δήμο.Κράτησε πάντα ενήμερο τον Δήμο για όλα τα παραπάνω με μια σειρά επιστολών.21/7-Αριθμ Πρωτ1332 >25/7-1335>27/7-1383>29/7-1403>1/8-1411>8/8-145616/8-1506>22/8-1529.
Τέλος αντικαταστήσαμε τον χάρτη που χωρίζει την Κορακιά σε τομείς και είχε φτιαχτεί πέρσυ. Ο χάρτης αυτός είχε χαθεί.
Στο φετινό πρόγραμμα πυροπροστασίας συμμετείχαν σαράντα δύο πολίτες –σες καθώς και τρία παιδιά.Έγιναν συνολικά σε 32 μέρες (25/7-27/8)εξήντα και μισή ώρες περιπολίας στο δάσος με οχήματα και εκατόν εβδομήντα οχτώ και μισή ώρες παρατήρησης από το πυροφυλάκειο. Ειχαμε δηλαδή μια σημαντική αύξηση σε σχέση με πέρσι.
1994
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ –ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ 1994-1995
Πιστεύουμε πως το πιο επείγον μέλημα είναι να ξαναγίνει Δασαρχείο το Δασονομείο Κρανιδίου. Αυτό θα μας προσφέρει αυτοκίνητα και προσωπικό για την επίγεια αντιμετώπιση της φωτιάς.
Πιστεύουμε πώς ο Δασικός άξονας που ξεκινά από τον Χελιώτη περνά μέσα από την μισοκαμμένη Αυλώνα και το Μάλι Μπάρδι (ασπροβούνι) και καταλήγει στη Κορακιά είναι το μεγαλύτερο δάσος της Αργολίδας.
Οι πρόσφατες καταστροφές σε Χίο Κρήτη και αλλού δείχνουν πώς οι δυνατοί άνεμοι καθηλώνουν τα αεροπλάνα και είναι οι επίγειες δυνάμεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν τη φωτιά.
Το ίδιο σημαντικό είναι να τοποθετηθούν μαστοί ανεφοδιασμού των οχημάτων όπου είναι δυνατόν, και να τοποθετηθούν δεξαμενές νερού σε επίκαιρα σημεία .Το πυροσβεστικό όχημα για να πάει και νάρθει στην Κορακιά θέλει περίπου τρία τέταρτα .
Ακόμα προτείνουμε τα εξής:
1.Να βρεθούν τα ορια του Δάσους ,οι δημόσιες οι ιδιωτικές και συνεταιριστικές εκτάσεις. Να εξακριβωθούν οι χρήσεις .Καλλιέργειες ,σπίτια, ιχθυοτροφεία ,στάνες. Να ανακληθούν χαριστικές εκχωρήσεις και παραβλέψεις όπου έχουν γίνει.
2.Να σχηματισθούν ομάδες πολιτών εθελοντών πυροσβεστών κατάλληλα εξοπλισμένων και να προγραμματισθεί άσκηση πυρασφάλειας για την άνοιξη του επόμενου χρόνου από τους αρμόδιους φορείς. Να δημιουργηθεί σχέδιο αξιοποίησης χωματουργικών μηχανημάτων και βυτιοφόρων.
3.Να βρεθεί το ΦΕΚ του Συμβουλίου της επικρατείας με την απόφαση για τον συνεταιρισμό των δικηγόρων Αθηνών.
4.Να βγει ένα περιοδικό που θα συγκεντρώσει όλο το σχετικό υλικό και θα δημοσιοποίηση
5.Να διοργανώσει συνάντηση την Άνοιξη του 1995 που θα προετοιμάσει την πυροπροστασία του ερχόμενου καλοκαιριού.
Ευχαριστούμε όσους ανάλογα με τις δυνατότητες τους βοήθησαν την φετινή προσπάθεια.Όσους προσέφεραν υλικά χρήματα χρόνιο και πάνω απ όλα την καλή τους διάθεση και ενθουσιασμό
.Ελπίζουμε του χρόνου να είμαστε περισσότεροι και πιο αποτελεσματικοί
Ειχαν προηγηθει για δυο χρονια Πανελλαδικες συναντησεις για την σωτηρια του δασους στην παραλια που σημερα ειναι αποκλεισμενη απο βιλλα μεγαλο εφοπλιστη.
Εδω φωτογραφια απο την συναντηση του 1992.Στις συναντησεις αυτες ηρθαν φιλοι απο την Αθηνα (Μεσογειος SOS) βιοκαλλιεργητες, απο το Αργος το Ναυπλιο (Πρωτοβουλια)
Καταφεραμε μαλιστα να εχουμε και συμμετοχη απο αλλοδαπους κατοικους του Πορτο Χελιου.
Συνηθως η συναντηση ηταν τριημερη με καθαρισμο παραλιων συζητηση μουσικη και τελικα συμπερασματα για παρα περα δραση.
Τριπλή σύγκρουση αυτοκινήτων στον υποκατασκευή κόμβο Κρανιδίου – Πορτοχελίου…
Πολίτες από την περιοχή μας ενημερώνουν διαμαρτυρόμενοι!!! …
Ένα έργο που δεν τελειώνει (έχει καταντήσει σαν την ιστορία με το γεφύρι της Άρτας) και τα τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα δεν έχουν τελειωμό στο συγκεκριμένο σημείο!!!
Τουλάχιστον Περιφερειακή και δημοτική αρχή, θα αναλάβουν τις ευθύνες τους, ή αυτό θα του κάνουν μετά της εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση…
εν μπορώ να διανοηθώ πως θα υπάρχει Δημοτική παράταξη που προεκλογικα δεν θα πάρει θέση.Η για να το πω διαφορετικά όποια παράταξη δεν τοποθετηθεί ξεκάθαρα πάνω σε αυτούς τους σχεδιασμούς ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΘΕΣΗ ΥΠΕΡ της οριστικής εξαφάνισης του δάσους της Κορακιας και οι ψηφοφόροι της θα είναι συνυπεύθυνοι και συνένοχοι στους αιώνες των αιωνων
Μπίζνες πάνω σε πρόσφατα καμένο δάσος, αλλά και σε ευρύτερη δασική έκταση συνολικής επιφάνειας 3.782 στρεμμάτων επιχειρούνται να στηθούν από διάφορα εμπλεκόμενα συμφέροντα στην Αργολίδα, σε μία από τις τελευταίες παρθένες εκτάσεις, και συγκεκριμένα στην Κορακιά Κρανιδίου
Η συγκεκριμένη έκταση φέρεται να επικοινωνείται από μεσιτικά γραφεία σε δυνητικούς αγοραστές ως ιδιωτική περιουσία προς πώληση έναντι ποσού της τάξης των 100 εκατ. ευρώ, αναφέρουν πηγές της αγοράς. Ποσό που ξεκάθαρα υπονοεί πως ενυπάρχουν υπεραξίες στην ανάπτυξή του ως επενδυτικό ακίνητο.
Ωστόσο η περιοχή αποτελεί ξεκάθαρα δάσος (περιλαμβάνεται τόσο στους δασικούς χάρτες όσο και σε αποφάσεις της δικαιοσύνης, ενώ το αναγνωρίζει και ο πωλητής) και μάλιστα δημόσιο, αναφέρουν οι ίδιες πηγές, μεγάλο μέρος του οποίου, μάλιστα, προ εξαετίας παραδόθηκε στις φλόγες και επομένως είναι αναδασωτέο.
Η έκταση εμφανίζεται να βρίσκεται στο χαρτοφυλάκιο οικοδομικού συνεταιρισμού από το 1970 («Οικοδομικός Συνεταιρισμός Μονίμων Αξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού-ΟΣΜΑΝ, Συν. Π.Ε.»), οπότε και του παραχωρήθηκε για την ανάπτυξη παραθεριστικών κατοικιών. Αλλά βεβαίως αυτό δεν κατέστη ποτέ δυνατό, ακριβώς λόγω του δασικού χαρακτήρα της έκτασης και της αντισυνταγματικότητας μιας τέτοιας εξέλιξης, όπως επιβεβαιώθηκε και με το Σύνταγμα του 1975. Ετσι, λοιπόν, παρέμεινε ως δάσος και από το 1979 και μετά το σχετικό πρόγραμμα του Συνεταιρισμού «πάγωσε».
Είναι επομένως σαφές πως η έκταση είναι αδύνατον να πολεοδομηθεί νομίμως και επειδή είναι σε μεγάλο μέρος της καμένη αυτό δεν γίνεται, αναφέρουν νομικές πηγές, ούτε και μέσω ενδεχόμενης ένταξής της στις προβλέψεις του πλαισίου των στρατηγικών επενδύσεων. Ενα πλαίσιο του οποίου η κατάχρηση έχει προκαλέσει και εξακολουθεί να προκαλεί σωρεία αντιδράσεων τα τελευταία χρόνια μιας και χρησιμοποιείται ως «παράθυρο» από κάθε λογής συμφέροντα που εμφανίζουν πλάνα οικοδόμησης και πώλησης ιδιωτικών βιλών ως σχέδια ανάπτυξης ολοκληρωμένων τουριστικών συγκροτημάτων εθνικής σημασίας.
Στην πραγματικότητα, η έκταση δεν μπορεί καν να πουληθεί αφού για να μεταβιβαστεί μια έκταση με αυτά τα χαρακτηριστικά χρειάζεται «πιστοποιητικό ακαΐας», που για ευνόητους λόγους δεν είναι δυνατόν να εκδοθεί μετά τις πυρκαγιές του 2016.
Οι εξελίξεις αυτές έχουν εγείρει ανησυχίες στην ευρύτερη περιοχή της Αργολίδας, αλλά και στα απέναντι νησιά, όπως οι Σπέτσες, ότι «κάποια συμφέροντα επιχειρούν, παρά το ότι η περιοχή είναι αδιαμφισβήτητα δάσος και σε μεγάλο μέρος της αναδασωτέα, να πουλήσουν την έκταση, υποσχόμενα ενδεχομένως πολεοδομική της ωρίμανση διά επενδυτικού σχεδίου που θα ενταχθεί στις στρατηγικές επενδύσεις», αναφέρουν καλά ενημερωμένες πηγές από το Κρανίδι.
Στόχος «στρατηγικών επενδύσεων»
Η ευρύτερη περιοχή της Αργολίδας έχει περιέλθει οψίμως στο επίκεντρο αγοραστικού ενδιαφέροντος, αλλά, καθώς οι προσφερόμενες εντός σχεδίου εκτάσεις και οικόπεδα είναι εξαιρετικά περιορισμένες, εκδηλώνονται τέτοια φαινόμενα. Η δυσκολία ανάπτυξης οιουδήποτε έργου στις δασικές εκτάσεις είναι εμφανής, άλλωστε, και στις προσπάθειες του ΤΑΙΠΕΔ να αξιοποιήσει περιοχή έκτασης 624 στρεμμάτων στη θέση Βερβέροντα.Ο σχετικός διαγωνισμός έχει «παγώσει» δύο φορές κατά τα τελευταία 10 χρόνια, καθώς ελάχιστα στρέμματα από αυτά μπορούν να χτιστούν. Αλλη περίπτωση στην περιοχή που έχει προκαλέσει σειρά ερωτημάτων είναι αυτή του Κτήματος Αλεξίου, 300 περίπου στρεμμάτων, τα οποία πέρασαν στον έλεγχο αλλοδαπού επιχειρηματία στις αρχές του 2022 έναντι ποσού της τάξης των 50 εκατομμυρίων. Ωστόσο, αν και με βάση τον νόμο στη συγκεκριμένη έκταση, δασική στη συντριπτική πλειονότητά της, δεν μπορεί να χτίσει παρά 200 έως -υπό προϋποθέσεις- 300 τετραγωνικά, ο εν λόγω επιχειρηματίας, σύμφωνα με πληροφορίες, αξιολογεί σχέδια για την ανάπτυξη πολυτελών παραθεριστικών κατοικιών που θα φέρουν αναγνωρίσιμο διεθνές εμπορικό σήμα.
Το ιστορικό του δάσους στην Κορακιά
Το δάσος που βγαίνει τώρα προς πώληση παραμένει με αυτόν τον χαρακτηρισμό εδώ και 70 χρόνια, και είναι αδύνατον να χτιστεί. Ο πρώτος που το γνωρίζει αυτό είναι ο συνεταιρισμός στον οποίο είχε παραχωρηθεί επί δικτατορίας και ο οποίος τώρα εμφανίζεται ως πωλητής.
Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην επίσημη ιστοσελίδα του «Οικοδομικού Συνεταιρισμού Μονίμων Αξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού (ΟΣΜΑΝ): «Το πρώτο πρόγραμμα ήταν αυτό της περιοχής Κορακιά Κρανιδίου, το οποίο προέκυψε από παραχώρηση του Δημοσίου προς τον ΟΣΜΑΝ το 1970. Η συνολικώς παραχωρηθείσα έκταση αφορούσε 4.346 στρέμματα δασικών και καλλιεργήσιμων επίπεδων εκτάσεων, μικρών εκτάσεων, που με το ισχύον τότε νομικό καθεστώς θα μπορούσαν να οικοδομηθούν σε ποσοστό 20% της όλης έκτασης, πριν από την αναθεώρηση του Συντάγματος του 1975 (αρθ. 24), πλην όμως δεν δύναται πλέον να εξυπηρετήσει τον σκοπό του, σύμφωνα με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1975 και σύμφωνα με τον Ν. 998/1979 «Περί προστασίας των δασών». Επομένως, ο ίδιος ο συνεταιρισμός αναφέρει ξεκάθαρα πως στη συγκεκριμένη έκταση δεν μπορεί να χτιστεί κάτι. Προς επιβεβαίωση αυτού, το συγκεκριμένο πρόγραμμα, στο οποίο είχαν σταδιακά εγγραφεί 1.054 μέλη, έχει μπει σε «διαδικασία εκκαθάρισης μητρώου μελών καθόσον το πρόγραμμα δεν είναι πλέον ενεργό».
Μάλιστα, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνεταιρισμού (Δ.Σ. 25/2.2.2021) αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία ότι πλέον δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως πρόγραμμα καθόσον είναι ανενεργό από το 1979.
Αυτή είναι η έκταση που προωθείται τώρα σε επιλεγμένους δυνητικούς αγοραστές από κτηματομεσιτικά γραφεία ως ιδιωτικό δάσος προς πώληση. Ομως δεν πρόκειται ούτε για ιδιωτικό δάσος, αφού, όπως προαναφέρθηκε, παραχωρήθηκε το 1970 και η σχετική νομοθεσία για τον χαρακτηρισμό ενός δάσους ως ιδιωτικό είναι σαφής και προβλέπει την αναγνώρισή του ως τέτοιο τουλάχιστον 30 χρόνια πριν από σχετική διάταξη του Αστικού Κώδικα του 1910. Θα έπρεπε, δηλαδή, να αποδείξει κάποιος ότι το δάσος είναι ιδιωτικό ήδη τουλάχιστον από το 1880…
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων πενθούν για τον ξαφνικό θάνατο του συγγραφέα και φίλου Γιώργου Κολέμπα, ενός ανθρώπου που σημάδεψε με τη σκέψη και τους αγώνες του το ρεύμα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης και της ριζοσπαστικής οικολογίας.
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του.
Καλό σου ταξίδι, Γιώργο. Θα είσαι πάντα στο πλάι μας.
Μεγάλη θλίψη προκαλεί ο θάνατος του Γιώργου Κολέμπα, σε ηλικία 73 ετών, από κορονοϊό. Ο εκπαιδευτικός, ακτιβιστής διαχειριζόταν ένα σημαντικό μπλογκ για την τοπικοποίηση, ενώ ήταν τακτικός αρθρογράφος στην efsyn.gr.
Ήταν μάλιστα συγγραφέας θεμελιακών βιβλίων για την αποανάπτυξη, όπως το «Επιστροφή προς τα … μπρος!» και «Ο ανθρωπολογικός τύπος της αποανάπτυξης – τοπικοποίησης». Ορισμένα από τα συλλογικά έργα στα οποία συμμετείχε ήταν τα: , «Ένας καλύτερος κόσμος είναι εφικτός», «Για την κοινότητα των κοινοτήτων» και «Η άμεση δημοκρατία στον 21ο αιώνα».
Την είδηση του θανάτου έκαναν γνωστή οι «Εκδόσεις των Συναδέλφων» με το εξής μήνυμα στη σελίδα τους: «Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων πενθούν για τον ξαφνικό θάνατο του συγγραφέα και φίλου Γιώργου Κολέμπα, ενός ανθρώπου που σημάδεψε με τη σκέψη και τους αγώνες του το ρεύμα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης και της ριζοσπαστικής οικολογίας. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του. Καλό σου ταξίδι, Γιώργο. Θα είσαι πάντα στο πλάι μας».
Από το 2008 και για 15 ολόκληρα χρόνια ασχολιόταν με τη διαμόρφωση της στρατηγικής της τοπικοποίησης, στο πλαίσιο της γενικότερης πρότασης της απο-ανάπτυξης, ως απάντηση στην παγκοσμιοποίηση και τη μετάβαση σε μια αποκεντρωμένη, επανατοπικοποιημένη, αυτοδιαχειριζόμενη και οικολογική κοινωνία της ισοκατανομής.
Είχε γεννηθεί το 1950 στην Ήπειρο, είχε περάσει τα σχολικά του χρόνια στον Πειραιά και είχε σπουδάσει μαθηματικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με μεταπτυχιακό Aufbaustudium Informatik στο Μόναχο. Στο διάστημα 1986-1990, κατά το οποίο δίδασκε στο Ελληνικό Γυμνάσιο-Λύκειο Φρανκφούρτης, έκανε σπουδές οικολογίας στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης.
Ως καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης (1978-2008) οργάνωσε πολλά περιβαλλοντικά προγράμματα και συμμετείχε σε τοπικά κοινωνικά και οικολογικά κινήματα πολιτών. Ταυτόχρονα, από το 1990, οπότε εγκαταστάθηκε στο Πήλιο, έγινε και οικο-γεωργός με στόχο την προώθηση και την οργάνωση της βιολογικής οικοπαραγωγής στην Ελλάδα και τη διακίνηση των οικολογικών προϊόντων.
Λήψη αρχείου 
Σκοπός της επίσκεψης ήταν η αυτοψία της περιοχής που έγιναν οι εργασίες αποκατάστασης του περιβάλλοντος λόγω της πυρκαγιάς της 4ης Αυγ. 2016, ώστε να ακολουθήσουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για αποχαρακτηρισμό της περιοχής από «αναδασωτέα» Κατά την επίσκεψη έγινε βιντεοσκόπηση και φωτογράφιση από drone για λογούς ελέγχου της περιοχής (καταπατητές, παράνομες ιχθυοκαλλιέργειες κλπ) αλλά και για λόγους αρχείου.
Οικολογικη Εναλλακτικη Παρεμβαση Ερμιονιδας 
