You are currently browsing the tag archive for the ‘Συναντηση Γαργαλιανων.’ tag.

Οπως ειχα γραψει σηκωνω το υλικο της ημεριδας που μολις ελαβα.Διαβαστε το εχει πολυ ενδιαφερον και θεωρητικο και πρακτικο.

Αντε και στα δικα μας εδω στην Ερμιονιδα ελπιζω συντομα.Και αν ο ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας περασει καποτε στον διαλογο τοτε πιστευω πως οι συναγωνιστες του ΣΥΡΙΖΑ απο την Υδρα θα εχουν μια θεση στο τραπεζι.Γι αυτο πριν περασετε στα κειμενα ριξτε μια ματια και σ αυτο.Ο αλλος Περιφερειαρχης της καυσης δηλωνει για την Υδρα αυτα

http://wwwhydramysoul.blogspot.gr/2013/01/blog-post_4.html

Μετά την καθιερωμένη ανταλλαγή ευχών για την νέα χρονιά και την συζήτηση για την πορεία ανάπτυξης της περιφέρειά μας, ο Δήμαρχος έθεσε στον κ. Περιφερειάρχη την σπουδαιότητα εξεύρεσης οριστικής λύσης του σοβαρού προβλήματος διαχείρισης των απορριμάτων για νησί μας, όπου ο κ. Σγουρός, κατανοώντας πλήρως το μεγάλο αυτό θέμα, υποσχέθηκε στον Δήμαρχο, ότι μέσα στο 2013 το πρόβλημα θα έχει βρει την λύση του, με την πιλοτική εφαρμογή της διαχείριση των απορριμάτων «επί τόπου» και φυσικά με τη χρηματοδότηση της ίδιας της Περιφέρειας.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ

Γαργαλιάνοι 28/12/2012

Θέμα: Διαχείριση απορριμμάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου

Α. Τι γίνεται μέχρι σήμερα και τι υποδομές υπάρχουν

  1. Ρόλος Δήμων
  2. Περιορισμένα βήματα (ανακύκλωση, ΜΟΛΑΚ, ΚΔΑΥ)
  3. Λανθασμένες μέθοδοι (δεματοποιητές, Σούκος, RAM, ημιυπόγειοι κάδοι)
  4. Θεσμικό πλαίσιο. Ρόλος κεντρικής Δ/νσης

Β. Αναθεωρημένος ΠΕΣΔΑ (Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης Απορριμμάτων)

  1. Βασικά στοιχεία του
  2. Μεταβατικό στάδιο
  3. Βασικές αρχές

Γ. Υλοποίηση από Περιφέρεια Πελοποννήσου

  1. Ενδιάμεσο στάδιο ΕΠΠΕΡΑΑ
  2. Διεθνής διαγωνισμός – ΣΔΙΤ

Δ. Παρατηρήσεις

  1. Εμπλεκόμενοι φορείς
  2. Ασαφείς στόχοι
  3. Υποτίμηση της διαλογής στην πηγή και των διαδικασιών ανάκτησης
  4. Συγκεντρωτισμός, υπερμεγέθυνση. Εξέλιξη στην πορεία.
  5. Σύνθεση μεταβατικής ή οριστικής λύσης
  6. Ενστάσεις ΠΕΔ και ΦΟΔΣΑ
  7. Διαπιστώσεις

Ε. Η πρότασή μας

Καλαμάτα 24/12/2012

Για την

«Αγωνιστική Συνεργασία Πελοποννήσου»

Ο Περιφερειακός Σύμβουλος

ΝΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΡΙΝΟΣ

 

Γιώργος Γκόνης: ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Γαργαλιάνων «το σημερινό αδιέξοδο»

  1. στο ερώτημα γιατί ένα πολιτικό κόμμα οργανώνει εκδήλωση για την διαχείριση των σκουπιδιών – απορριμμάτων – στερεών αποβλήτων, η απάντηση για το δικό μας πολιτικό χώρο είναι προφανής: α. γιατί αποτελεί μείζον οικολογικό ζήτημα (ας θυμηθούμε τον για πολλές μέρες καιόμενο σκουπιδότοπο των Γαργαλιάνων(1), με σκουπίδια της περιοχής μας και της ΠΟΤΑ(2) Ρωμανός) και β. γιατί προκύπτει τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα από το, υπό υλοποίηση, κυρίαρχο πρότυπο διαχείρισης. Δηλαδή  ένα νέο Χαράτσι με τη μορφή πολλαπλασιασμού των δημοτικών τελών για σχεδόν 3 δεκαετίες.  
  2. τα σκουπίδια είναι παράγωγο του αναπτυξιακού – παραγωγικού και του καταναλωτικού προτύπου – μοντέλου. Ως τα μέσα της δεκαετίας του ’80 το χαμηλό καταναλωτικό επίπεδο με το σχετικά μικρό όγκο απορριμμάτων δεν είχαν αναδείξει το πρόβλημα, το πρόβλημα αναδεικνύεται – διογκώνεται  τις 3 τελευταίες δεκαετίες.  Αξίωμα 1ο: αν δεν αναπροσανατολισθεί το παραγωγικό μας μοντέλο και αν δεν αλλάξουμε καταναλωτικό πρότυπο δεν θα μηδενισθεί το πρόβλημα. Δύο απλά παραδείγματα: α. η εμπορευματοποίηση του νερού, λόγω ανεπαρκών υπηρεσιών της Τ.Α. και η μεγάλη παραγωγή μπουκαλιών εμφιαλωμένων π.χ. Γαργαλιάνοι, β. η αντικατάσταση της πλαστικής σακούλας και των πλαστικών συσκευασιών.
  3. Η διαχείριση του προβλήματος: α. ως τα μέσα του ’80 ο σκουπιδιάρης Δήμος / Κοινότητα συνέλλεγε και απέθετε, τα σκουπίδια, όπου βόλευε (ρέματα, δασικές εκτάσεις κλπ.). Το πρόβλημα και η συνειδητοποίησή του σε χαμηλό επίπεδο. β. από τα μέσα του ’80 ως τις αρχές του 2000 η Τ.Α. και οι φορείς του κράτους (κεντρικοί και αποκεντρωμένοι) ακολουθούν σε γενικές γραμμές τη λογική της γάτας, δηλαδή τα σκεπάζουν (βλ.ΧΥΤΑ). Την περίοδο αυτή συγκροτείται το θεσμικό πλαίσιο μέσα από παλινωδίες και αντιφάσεις, απίστευτη σύγχυση αρμοδιοτήτων μεταξύ Ο.Τ.Α.- Ν.Α. – ΥΠΕΧΩΔΕ(3). Ποτέ η διαχείριση των απορριμμάτων δεν ήταν κεντρική επιλογή. γ. η διόγκωση του προβλήματος, η ευαισθητοποίηση των πολιτών και οι Οδηγίες της Ε.Ε. άλλαξαν τα δεδομένα. Έγιναν κοινός τόπος, για τους πολίτες, οι έννοιες Ανακύκλωση – Κομποστοποίηση – Επαναχρησιμοποίηση – Διαλογή στην πηγή, για την εξουσία όμως (αυτοδιοίκηση και κράτος) σίγουρα όχι. Αντί να οργανωθεί ένα δεσμευτικό πλαίσιο διαχείρισης του προβλήματος η εξουσία προετοίμασε μεθοδικά την επιβολή του «μονόδρομου», δηλαδή της ανάθεσης σε μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, χρησιμοποιώντας τις λεγόμενες «μεταβατικές λύσεις» που οδήγησαν σε προσβλητικές τριτοκοσμικές εικόνες όπως οι δεματοποιητές με κορυφαίο αρνητικό παράδειγμα του Πύργου δίπλα στον Αλφειό Ποταμό.   
  4. και έτσι …. Τα σκουπίδια γίνονται χρυσός. Από απόβλητα σε αξία. Μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι «ευαισθητοποιούνται», υπολογίζουν τα δις της αξίας, τα δις των επενδύσεων και σχεδιάζουν τεράστια projects – τεράστιες μονάδες διαχείρισης. Αξίωμα 2ο: το κεφάλαιο δημιούργησε τις συνθήκες κερδοφορίας του, με την συνέργεια της τοπικής – περιφερειακής – κεντρικής εξουσίας και νοιώθει ελεύθερο να μας «σώσει» από το πρόβλημα. Τα επενδυτικά κεφάλαια δικά μας (ανακεφαλαιωποίηση τραπεζών), τα κέρδη δικά τους, το κόστος δικό μας.
  5. τι γίνεται στην Ευρώπη: για να επιβληθεί το επιχειρηματικό πρότυπο διαχείρισης, η εξουσία και τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ παρουσιάζουν μια ειδυλλιακή και μονομερή εικόνα, π.χ. το εργοστάσιο καύσης της Βιέννης. Βεβαίως πολλές χώρες έχουν υιοθετήσει, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο ποσοστό,  την τεχνική ανάκτησης ενέργειας (καύση – πυρόλυση), όμως αποκρύπτουν ότι τα διαχειριστικά μοντέλα είναι σύνθετα και πολύ-επίπεδα εμπεριέχοντας πρωταρχικά την κομποστοποίηση – την ανακύκλωση – την επαναχρησιμοποίηση – τον περιορισμό του όγκου – την υγειονομική ταφή. Αποκρύπτουν βεβαίως τα τεράστια οικολογικά προβλήματα από την υπερβολική έκκληση ρύπων στον αέρα, γεγονός που οδήγησε στην κατασκευή νέων εργοστασίων. Αποσιωπούν επίσης την ύπαρξη ήπιων, κοινωνικοποιημένων και οικολογικών μοντέλων διαχείρισης που αντιμετωπίζουν  το οικολογικό πρόβλημα, δεν απαιτούν τεράστιες υποδομές και κεφάλαια, προσφέρουν ανταποδοτικά οφέλη στην τοπική κοινωνία  και συμβάλλουν στην αύξηση της απασχόλησης, όπως το παράδειγμα της Φλάνδρας Βελγίου.
  6. και ξαφνικά αποκαλύφθηκε η μαφία των σκουπιδιών!! Αφού ο πρωθυπουργός μας έβγαλε τις κουκούλες, ήρθε η σειρά των φορέων της εξουσίας σε αγαστή συμπόρευση με τα ΜΜΕ (των ενδιαφερόμενων ομίλων) να αποκαλύψουν τη μαφία των σκουπιδιών. Κατά το Σγουρό αυτοί είναι οι  εργαζόμενοι στην Τ.Α., οι Δήμαρχοι και οι πολίτες που αντιδρούν στα σχέδιά του, για τον Τατούλη οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ….. Όποιος ασκεί κριτική, ελέγχει ή αντιδρά, στα σχέδιά τους, εγκαλείται και στοχοποιείται, προκειμένου επιβληθεί η λογική του «μονόδρομου». Φωνασκούν και απειλούν αυτοί που φέρουν την ευθύνη του σημερινού αδιεξόδου, αυτοί που έγραφαν στα παλιά τους τα παπούτσια τις Οδηγίες της Ε.Ε., τα Περιφερειακά τους Σχέδια, το θεσμικό πλαίσιο. Ο κ.Σγουρός δημοπρατεί 4 εργοστάσια με διπλό κόστος και υπερδιπλάσια (λέει)(4) δημοτικά τέλη για την λειτουργίας τους κατά παράβαση των προβλέψεων του ΠΕΣΔΑ Αττικής, ενώ ο κ.Τατούλης σχεδιάζει και δημοπρατεί μόνος του χωρίς να διαλέγεται με κανένα.
  7. ποια η δική μας λύση: Αξίωμα 3ο. άμεση κατάργηση χωματερών και αποκατάστασή τους, όχι στο σύμμεικτο σκουπίδι που οδηγεί μονόδρομα στην καύση, διαλογή στην πηγή – έλεγχος και συλλογή στην πηγή του ρύπου – μόλυνσης – οικιακή και συλλογική κομποστοποίηση – επαναχρησιμοποίηση – επαναξιολόγηση καταναλωτικού και παραγωγικού μοντέλου – διασφάλιση ότι το προς διάθεση υπόλειμμα θα είναι αδρανές και ακίνδυνο. Κοινωνικοποίηση της διαχείρισης και όχι ανάθεση στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα, επιστροφή της αξίας των επανακτούμενων στην τοπική κοινωνία με αύξηση απασχόλησης, μείωσης των δημοτικών τελών, αύξησης της ανταποδοτικότητας. Θεωρούμε αυτονόητο ότι το άνω διαχειριστικό μοντέλο πρέπει να εντάξει  και τα αγροτικά απόβλητα (πλαστικά, φυτοφάρμακα, φυτικά υπολείμματα) αλλά και τα πάσης φύσεως βιοτεχνικά με κύριο τα απόβλητα ελαιοτριβείων.     

 

 

Βασικά σημεία παρουσίασης στην ημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ

για τη διαχείριση των απορριμμάτων

(Γαργαλιάνοι, 28/12/2012)

Τάσος Κεφαλάς – Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων

 

Ι. Συζήτηση σε συνθήκες κρίσης

 

Η συζήτηση γίνεται, ουσιαστικά, σε συνθήκες γενικότερης κρίσης, αλλά και κρίσης του υφιστάμενου τρόπου διαχείρισης. Τα βασικά χαρακτηριστικά της οποίας είναι:

  • το αδιέξοδο στην τρέχουσα διαχείριση, με την αδυναμία ανταπόκρισης σε βασικές λειτουργίες
  • οι επιφυλάξεις για την αποτελεσματικότητα της μόνιμης λύσης (ΠΕΣΔΑ)

Σε αυτές τις συνθήκες είναι έντονος ο κίνδυνος να καταλήξουμε σε λύσεις πανικού, αφού το σημερινό αδιέξοδο είναι ο χειρότερος σύμβουλος για μια σωστή λύση, σε βάθος χρόνου. Τέτοια δείγματα πανικού και έλλειψης κρίσης  είναι:

  • η πρόταση για επέκταση της προσωρινής (;) λύσης των δεματοποιητών
  • οι πρακτικές της ανεξέλεγκτης απόθεσης σε ΧΑΔΑ (π.χ. Μεγαλόπολη, Αφυσσός, Φλόκα, φράγμα Αλφειού)
  • η δρομολόγηση λύσεων πλήρους εκχώρησης της διαχείρισης των ΑΣΑ σε ιδιώτες

Τα παραπάνω είναι μια πρώτη και αυτονόητη εξήγηση στο ερώτημα για ποιο λόγο καταπιανόμαστε με το θέμα των απορριμμάτων. Υπάρχουν, φυσικά, και πολλοί άλλοι λόγοι, όπως αυτοί που ανάγονται στο γενικότερο πλαίσιο και σχετίζονται με την προστασία του περιβάλλοντος, με την εξοικονόμηση φυσικών πόρων, αλλά και με λόγους οικονομικούς και κοινωνικούς. Ταυτόχρονα, είναι σαφές ότι το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων, σε όλη την Ελλάδα, βρίσκεται σε έξαρση. Θα μπορούσαμε να περιγράψουμε αυτό που εκτυλίσσεται, σαν ένα «αόρατο» χέρι να οδηγεί τα πράγματα προς ένα συγκεκριμένο τρόπο διαχείρισης, που δεν έχει σχέση: ούτε με τη νομοθεσία, ούτε με τις διεθνείς πρακτικές, ούτε με τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα της κοινωνίας. Αντίθετα, ευνοούνται:

  • η συρρίκνωση της ανάκτησης – ανακύκλωσης
  • η περιθωριοποίηση του πολίτη
  • η καθολική ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των ΑΣΑ
  • η ενεργειακή αξιοποίηση και η καύση
  • το συγκεντρωτικό μοντέλο
  • η εκτόξευση του κόστους διαχείρισης και των δημοτικών τελών

 

 

ΙΙ. Σε τι αναφερόμαστε όταν μιλάμε για διαχείριση των απορριμμάτων, ποιο είναι το αντικείμενο

Υπάρχει η ευρύτερη έννοια των αποβλήτων. Απόβλητα χαρακτηρίζονται οι ουσίες ή τα αντικείμενα ενός καταλόγου, τα οποία ο κάτοχός τους απορρίπτει ή προτίθεται ή υποχρεούται να απορρίψει. Βασικές πηγές των αποβλήτων είναι:

α) το περίσσευμα απόκτησης πρώτων υλών

β) ο μετασχηματισμός των πρώτων υλών σε προϊόντα

γ) το περίσσευμα των προϊόντων, μετά τη χρήση τους

Ένα, σχετικά μικρό, μέρος των αποβλήτων είναι αυτό που, συνήθως, ονομάζουμε απορρίμματα ή οικιακά απόβλητα και περιλαμβάνει τα στερεά απόβλητα από τις καθημερινές μας δραστηριότητες στο σπίτι. Αν σε αυτά προσθέσουμε τα απόβλητα του οδοκαθαρισμού ή άλλων δημόσιων χώρων, καθώς και κάποια άλλα που προσομοιάζουν με αυτά, μιλάμε για τα αστικά στερεά απόβλητα (ΑΣΑ), με τα οποία, συνήθως, καταπιανόμαστε. Αξίζει, ωστόσο, να σημειώσουμε ότι τα απόβλητα, πέραν των ΑΣΑ, αφενός είναι πολύ περισσότερα, αφετέρου εγκυμονούν πολύ περισσότερους κινδύνους για το περιβάλλον και την υγεία.

Σύνθεση ΑΣΑ

Το άλλο σημείο που πρέπει να επισημανθεί είναι η σύνθεση των ΑΣΑ. Ένα μεγάλο μέρος τους (40-50%) είναι οργανική ύλη και ένα άλλο μεγάλο μέρος (30-40%) είναι ανακυκλώσιμα υλικά. Τα υπόλοιπα είναι διάφορα άλλα υλικά, μέρος των οποίων μπορεί να ανακτηθεί. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την εξέλιξη της τεχνολογίας, κάνουν εφικτή, θεωρητικά, την ανάκτηση ποσοστού πάνω από 90% των ΑΣΑ.

 

ΙΙΙ. Τι θέση έχει αυτή η δραστηριότητα στη ζωή των ανθρώπων και πως σχετίζεται με την εξέλιξη των κοινωνιών

 

Στην πορεία της εξέλιξης των κοινωνιών, οι ποσότητες και η φύση των απορριμμάτων – αποβλήτων, αλλά και οι τρόποι της όποιας διαχείρισής τους, έχουν υποστεί τεράστιες διαφοροποιήσεις. Όχι, μόνο εξ αιτίας του πληθυσμιακού παράγοντα, που φαίνεται σαν μια προφανής αιτία. Ωστόσο, σαν αντικείμενο δεν ήταν άγνωστο και στον αρχαίο κόσμο. Ορισμένα χαρακτηριστικά δείγματα τέτοιων πρακτικών είναι τα παρακάτω:

  • Από πολύ παλιά  συνήθης πρακτική υπήρξε η  εναπόθεση στο έδαφος. Χώροι διάθεσης απορριμμάτων κοντά σε οικισμούς βρέθηκαν και  χρονολογούνται  ήδη από την λίθινη εποχή.
  • Το 3.000 π.Χ., στην Κνωσό, δημιουργήθηκαν οι πρώτοι χώροι ταφής απορριμμάτων. Τα απόβλητα τοποθετούνταν σε μεγάλους λάκκους και καλύπτονταν με πολλά επίπεδα χώματος.
  • Το 2.000 π.Χ., στην εποχή του χαλκού λειτουργούσαν συστήματα ανάκτησης του μετάλλου.
  • Πριν από περίπου 2.500 χρόνια, στην Αθήνα λειτουργούσε χώρος ταφής των αστικών αποβλήτων. Σύμφωνα με το νόμο ο χώρος αυτός έπρεπε να βρίσκεται σε απόσταση τουλάχιστον ενός μιλίου από το τείχη της πόλης.
  • Ιστορικές μαρτυρίες  δείχνουν ότι  η διαχείριση των στερεών αποβλήτων  γίνεται αντικείμενο ενδιαφέροντος της ομάδας ή της πολιτείας, που  αναπτύσσει πρακτικές ή  θεσπίζει όρους διαχείρισης,  ώστε  η εξυπηρέτηση του ατομικού συμφέροντος   του καθένα να απαλλαγεί από τα απόβλητά του να μη θίγει το συνολικό συμφέρον.
  • Το 1.297 μ.Χ., τα σκουπίδια είχαν αρχίσει να συσσωρεύονται επικίνδυνα στις Βρετανικές πόλεις. Οι πολίτες αγνοούσαν το νόμο σύμφωνα με τον οποίο έπρεπε να διατηρούν το μέρος μπροστά από το σπίτι τους καθαρό από σκουπίδια. Όταν κάποια στιγμή τα μάζευαν τα έκαιγαν στις αυλές τους.
  • Το 1407 θεσπίστηκε νόμος στη Βρετανία σύμφωνα με τον οποίο οι πολίτες ήταν υποχρεωμένοι να κρατούν τα σκουπίδια μέσα στο σπίτι μέχρι να τα πάρουν οι εργάτες («rakers») οι οποίοι τα πουλούσαν ως κομπόστ ή τα έθαβαν στα έλη του Essex. Αυτή ήταν η πρώτη προσπάθεια στη Βρετανία για τη διαχείριση και τον έλεγχο των αποβλήτων. Δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχής, όμως ήταν μια αρχή.

Σήμερα, είναι επιβεβαιωμένο ότι η  παραγωγή αποβλήτων (σε ποσότητα και σε ποιότητα) από τις  ανθρώπινες δραστηριότητες μεταβάλλεται ανάλογα με τον τρόπο που, σε  κάθε ιστορική περίοδο, η συγκεκριμένη κοινωνία χρησιμοποιεί τους  φυσικούς πόρους αλλά  και  με  το  πληθυσμιακό  της  μέγεθος, δηλαδή  είναι άμεσα συσχετισμένη με τα κοινωνικο-οικονομικά  χαρακτηριστικά της. Εκείνο, όμως, που διαφοροποιεί τις παλιότερες κοινωνίες από τη σημερινή είναι το γεγονός ότι η δραστηριότητα  των ανθρώπων, προσαρμόζονταν αναγκαστικά στις απαιτήσεις του φυσικού οικοσυστήματος και τα απορρίμματα  της παραγωγής και της καθημερινής ζωής, συμμετείχαν στον κύκλο της ζωής.

Το πρόβλημα αρχίζει να παίρνει άλλα χαρακτηριστικά με τη βιομηχανική επανάσταση και  τη συνακόλουθη αστική συγκέντρωση. Τα  απορρίμματα δεν μπαίνουν πια ουσιαστικά στον κύκλο ζωής. Σημαντικές συγκεντρώσεις ανθρώπων παράγουν ποσότητες αποβλήτων σε χώρους περιορισμένους, όπου το ποσοστό συγκέντρωσής τους βάζει σε κίνδυνο τη λειτουργία των μηχανισμών πάνω στους οποίους στηρίζεται η σταθερότητα του περιβάλλοντος και η αναπαραγωγή  των ζωικών ή φυτικών ειδών που το κατοικούν.

Στη χώρα μας, που μπήκε στο τρένο αυτό με καθυστέρηση,  ακόμη και μερικές δεκαετίες πριν, κάποια πράγματα που σήμερα θεωρούνται ξεχασμένα, τότε σηματοδοτούσαν τον τρόπο ζωής, τις συνήθειες και τις αξίες μιας άλλης κοινωνίας. Για παράδειγμα, το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού το αποτελούσαν αγρότες και κτηνοτρόφοι επέβαλλε ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής βασισμένο στην αντίληψη: «Δεν πετάμε τίποτα. Τα πάντα είναι χρήσιμα, για μας, για τα παιδιά μας ή για κάποιον άλλο. Σεβόμαστε αυτόν που τα δημιούργησε, και τα κρατάμε για να τα προσφέρουμε σε όποιον τα χρειαστεί». Επίσης, είχαν τις γνώσεις και την ικανότητα να καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος των αναγκών τους από τη δική τους και μόνο παραγωγή. Όσο για τις αναγκαίες συσκευασίες (γυάλες, μπιτόνια, πήλινα κλπ.) αυτές ποτέ κανείς δεν τις πετούσε, αλλά τις επαναχρησιμοποιούσε. Μια κοινωνία ιδιαίτερα φτωχή, που, όμως, είχε σαν επακόλουθο την αυτάρκεια. Και αυτάρκεια σημαίνει ελευθερία. Μια ελευθερία ασύλληπτη για την εποχή μας.

Είναι ενδεικτικό των αναγκών ρύθμισης αυτής της δραστηριότητας, το γεγονός ότι ο όρος «απορρίμματα» εισάγεται, για πρώτη φορά στην εθνική νομοθεσία, το 1961, με την υγειονομική διάταξη Ε1/301/1964.

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά, που ωθεί τα πράγματα προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, περισσότερο «ιδιοτελή» (αν και καμία αλλαγή δεν είναι αποστασιοποιημένη από την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων). Οι  αναπτυγμένες βιομηχανικές κοινωνίες ταυτίζοντας  την ευημερία με τη μεγέθυνση της αγοράς  προωθούν  την ολοένα αυξανόμενη παραγωγή και κατανάλωση προϊόντων που έχει  οδηγήσει  σε  εκρηκτική  αύξηση των αποβλήτων που καταλήγουν  στους φυσικούς αποδέκτες με ταχύτητες  και  σε είδος  που υπερβαίνουν τη δυνατότητά  τους  να  τα  αφομοιώσει.

Αυτό συμβαίνει επειδή καλλιεργείται συνειδητά και αναπαράγεται ένα καθεστώς, στο οποίο:

  • ο σημερινός κάτοικος του αστικού χώρου (και όχι μόνο) δεν είναι σε θέση να κάνει σχεδόν καμία χειρωνακτική εργασία. Τα πάντα του παρέχονται μέσω της βιομηχανίας και του εμπορίου. Κι επειδή στόχος του εμπορίου είναι πάντα η κερδοσκοπία, ο αστός πελάτης δέχεται καθημερινή προσφορά από νέα προϊόντα που τον απαλλάσσουν από τον παραμικρό κόπο, με δόλωμα την «ευκολία». Έτσι, βρίσκουμε τα πάντα, που αφορούν στη διατροφή μας, έτοιμα και συσκευασμένα, ώστε να μη χρειάζεται εμείς να κάνουμε τίποτα.
  • η τεχνολογία μας προσφέρει όλα τα καλά. Σιγά- σιγά ο πολίτης εθίζεται στην αρχή ότι αυτός «δεν έχει ανάγκη να κουράζεται», ενώ για την απόκτηση οποιουδήποτε αγαθού πρέπει να πληρώσει. Συνεπώς όσο περισσότερα χρήματα διαθέτει τόσο καλύτερη θα είναι η ζωή του. Εδώ μετά την ανάγκη κολλάει και η επίδειξη. Αγοράζω πιο πολλά σημαίνει είναι θετικό για τη φήμη μου, αποκτώ καλύτερο προφίλ, άρα είμαι σπουδαίος. Και για να αγοράσω περισσότερα, ανάγκη είναι να πετάξω τα προηγούμενα, είτε πάλιωσαν είτε όχι. (Πιο θετικό είναι βέβαια για τις βιομηχανίες που εκμεταλλευόμενες αυτή τη νοοτροπία λανσάρουν διαρκώς νεότερα και περισσότερα προϊόντα).

Συνοψίζοντας:

Η παραγωγή αντλεί πόρους από το περιβάλλον και τους μεταμορφώνει σε εμπορεύματα. Τη διαδικασία της μεταμόρφωσης των πόρων σε εμπορεύματα συνοδεύει η παραγωγή αποβλήτων. Αλλά και τα ίδια τα εμπορεύματα μετά τη χρήση τους  μεταμορφώνονται σε απόβλητα. Ο   άνθρωπος  επιθυμεί να  απαλλαγεί από τα  στερεά απόβλητα που παράγει  ώστε να μην  καταλαμβάνουν μέρος του  ζωτικού  χώρου του ή/και να μη  θέτουν  σε κίνδυνο την υγεία του. Οτιδήποτε δεν μπορεί ή  δεν πρέπει να αξιοποιήσει  περαιτέρω (επιβλαβές για την υγεία του) προσπαθεί να το απομακρύνει από το ζωτικό του χώρο. Έτσι γεννιέται η ανάγκη της διαχείρισης των απορριμμάτων.

IV. Μερικές αφετηριακές παραδοχές

 

Απ’ όσα έχουν ειπωθεί ως τώρα, γίνεται σαφές ότι μια αποτελεσματική πολιτική διαχείρισης των απορριμμάτων οφείλει να αναγνωρίζει και να ξεκινά από ορισμένες αφετηριακές παραδοχές:

  1. Οι εξελίξεις στον τομέα της διαχείρισης απορριμμάτων  καθορίζονται κάτω από την πίεση αντιτιθέμενων συμφερόντων, μέρος των οποίων είναι η συνεχώς διευρυνόμενη ανάγκη για συνυπολογισμό του περιβαλλοντικού παράγοντα.
  2. Είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός του ωφελούμενου, που δεν μπορεί να είναι άλλος από τις δυνάμεις της κοινωνίας, μέσα από την πολυμορφία με την οποία εκφράζονται.
  3. Η επιλογή αυτή σημαίνει ότι εξετάζουμε τις επιθυμητές λύσεις από μια συγκεκριμένη σκοπιά, αυτή των ενεργών πολιτών με αίσθηση συνολικής κοινωνικής ευθύνης.
  4. Η αξιολόγηση των επιλογών διαχείρισης είναι σφαιρική και αφορά σε όλες τις παραμέτρους. Δεν μένουμε μόνο στην περιβαλλοντική πλευρά ή στις τεχνολογίες διαχείρισης ή στο κόστος διαχείρισης κλπ.. Και, βεβαίως, δεν περιορίζεται στη διαχείριση δεδομένων καταστάσεων, αλλά επεκτείνεται και στις συνθήκες και τους όρους που δημιουργούν τα σημερινά δεδομένα.

Τα παραπάνω σημαίνουν ότι και στο νομοθετικό επίπεδο, τα όσα ισχύουν δεν αντικατοπτρίζουν τίποτα άλλο από το επίπεδο του συμβιβασμού των αντιτιθέμενων συμφερόντων και των αντίρροπων τάσεων. Αυτό, ακριβώς, το πράγμα εκφράζει και το βασικό ευρωπαϊκό εργαλείο, η οδηγία 2008/98/ΕΚ, που, πρόσφατα, ενσωματώθηκε στην εθνική νομοθεσία με το ν. 4042/2012. Η κυριότερη από τις προβλέψεις αυτών των δύο νομικών κειμένων είναι η πρόβλεψη για την ιεράρχηση στη διαχείριση των απορριμμάτων, ως εξής:

  • πρόληψη
  • προετοιμασία για επαναχρησιμοποίηση
  • ανακύκλωση
  • άλλου είδους ανάκτηση
  • διάθεση

V. Η υφιστάμενη κατάσταση και οι σχεδιασμοί: από την καθυστέρηση στη «σύγχρονη διαχείριση»

Για πάρα πολλά χρόνια κεντρικό πρόβλημα στον τομέα της διαχείρισης των αποβλήτων ήταν η ανεξέλεγκτη διάθεσή τους σε παράνομες χωματερές, ρέματα, παλιά νταμάρια κλπ. ή σε «νόμιμους» χώρους ταφής, που, όμως, λειτουργούσαν σαν κοινές χωματερές. Σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. Πελοπόννησος, νησιά κ.λπ.), αυτός ο τρόπος διαχείρισης εξακολουθεί να είναι η βασική επιλογή. Το θέμα ενός στοιχειώδους σχεδιασμού, συνεπώς, έμπαινε σε προτεραιότητα.

Το πρόβλημα επιχειρήθηκε να λυθεί με τη διαμόρφωση ενός εθνικού σχεδιασμού, που πήρε μια στοιχειώδη μορφή το 2003 (ΚΥΑ 50910/2727 – ΦΕΚ B 1909/22.12.2003). Επίσης, με τη διαμόρφωση περιφερειακών σχεδιασμών, που μορφοποιήθηκαν στους λεγόμενους ΠΕΣΔΑ (περιφερειακούς σχεδιασμούς διαχείρισης αποβλήτων), την περίοδο από το τέλος τους 2004, έως την αρχή του 2006. Βασικό χαρακτηριστικό αυτών των σχεδιασμών ήταν η γενικότητα και η αοριστία. Περίσσευαν τα ευχολόγια, ενώ απουσίαζαν (και απουσιάζουν) οι συγκεκριμένοι δεσμευτικοί στόχοι και τα εργαλεία της υλοποίησής τους. Ταυτόχρονα, το συνολικό νομοθετικό πλαίσιο της διαχείρισης των αποβλήτων (επικίνδυνα βιομηχανικά απόβλητα, υγρά απόβλητα κ.λπ.) εξακολούθησε να παραμένει αποσπασματικό και διάσπαρτο σε διάφορα νομοθετήματα και υπουργικές αποφάσεις.

Στο διάστημα αυτό, μέχρι σήμερα, πολλά βήματα δεν έγιναν. Η συσσώρευση, όμως, των προβλημάτων η ανάγκη εκτεταμένων παρεμβάσεων, σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, ήρθε στην επιφάνεια το τεράστιο οικονομικό αντικείμενο που «κρύβει» ο τομέας της διαχείρισης των απορριμμάτων. Μεγάλοι οικονομικοί όμιλοι έδειξαν έντονο ενδιαφέρον να εμπλακούν στις σχετικές δραστηριότητες, όχι μόνο σαν εργολάβοι – κατασκευαστές των αντίστοιχων υποδομών, αλλά και σαν διαχειριστές και λειτουργοί των συστημάτων διαχείρισης. Αυτό ήταν το έναυσμα για μια εκτεταμένη «επίθεση» ιδιωτικοποίησης, που, σήμερα, τείνει να καταλάβει όλο το φάσμα της διαχείρισης (από την αποκομιδή, μέχρι την επεξεργασία και τη διάθεση). Αυτό είναι ένα στοιχείο, που πρέπει να συνυπολογίζουμε όταν προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε τις όποιες εξελίξεις.

Το υφιστάμενο πλαίσιο και οι πρόσφατες αλλαγές

Η ανάγκη να γίνουν γρήγορα, πράγματα που έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και χρόνια (όχι, κατ’ ανάγκη, αυτά που προβλέπουν οι υφιστάμενοι σχεδιασμοί), έπρεπε να συμβαδίσει με τον εκσυγχρονισμό του νομοθετικού πλαισίου, έτσι ώστε, τουλάχιστον κατ’ επίφαση, να υπάρξει μια εναρμόνιση με το ευρωπαϊκό «κεκτημένο». Γι αυτό, τα τελευταία δύο χρόνια, έχουμε μια σειρά από αλλαγές στο ισχύον πλαίσιο: 

  • Ψηφίστηκε και έχει τεθεί σε ισχύ ο ν. 4042/2012 (Πλαίσιο παραγωγής και διαχείρισης αποβλήτων – Εναρμόνιση με την Οδηγία 2008/98/ΕΚ)
  • Σε εφαρμογή του παραπάνω νόμου (άρθρα 22,23,33,35), εκπονείται νέο εθνικό σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων και  εθνικό στρατηγικό σχέδιο πρόληψης δημιουργίας αποβλήτων, που προβλέπεται να ενσωματωθεί στο πρώτο. Για το πρώτο σχέδιο έχει ανατεθεί η σχετική μελέτη στις 30/4/2012, ενώ για το δεύτερο έχει ανατεθεί στις 28/9/2012 το υποέργο: «συμβούλου υποστήριξης της Διεύθυνσης Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού για τη σύνταξη τεχνικών προδιαγραφών ανάθεσης του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου Πρόληψης Δημιουργίας Αποβλήτων».
  • Έχει δρομολογηθεί η συγκρότηση και λειτουργία Φορέων διαχείρισης σε περιφερειακό επίπεδο (ν. 3852/2010, ν. 3979/2011, ΥΑ 52546/2011, ν. 4042/2012, ν. 4071/2012).
  • Η αρμοδιότητα εκπόνησης και υλοποίησης των περιφερειακών σχεδιασμών (ΠΕΣΔΑ) ανήκει, πλέον, στους παραπάνω περιφερειακούς ΦοΔΣΑ (ν. 4042/2012, άρθρο 35).
  • Οι υφιστάμενοι ΠΕΣΔΑ έχουν επικυρωθεί στο διάστημα από το τέλος του 2004, έως την αρχή του 2006. Σε όλους προβλέπεται διαδικασία αναθεώρησης και επικαιροποίησης, το πολύ, μετά από 5 ή 6 χρόνια. Σε ελάχιστες περιπτώσεις έχει ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία και σε λίγες ακόμη βρίσκεται σε εξέλιξη. Στις άλλες δεν έχει ξεκινήσει καν.
  • «Με απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής προσδιορίζονται οι Μονάδες Επεξεργασίας Απορριμμάτων (Μ.Ε.Α.) που είναι αναγκαίες σε εθνικό επίπεδο για την κάλυψη των απαιτήσεων των Οδηγιών 1999/31/ΕΚ και 2008/98/ΕΚ και την επίτευξη οικονομιών κλίμακας όσον αφορά το κόστος κατασκευής των έργων και το κόστος των ανταποδοτικού χαρακτήρα παρεχόμενων υπηρεσιών. Ειδικότερα, με την ανωτέρω απόφαση προσδιορίζεται ο αριθμός των αναγκαίων Μ.Ε.Α., οι εξυπηρετούμενες από αυτές περιοχές και κάθε άλλο στοιχείο που κρίνεται αναγκαίο για την επίτευξη των ανωτέρω στόχων» (ν. 4071/2012, κεφάλαιο τρίτο, άρθρο 17, παρ. 13).
  • Η νομοθεσία για την εναλλακτική διαχείριση συσκευασιών και άλλων προϊόντων εξακολουθεί να στηρίζεται στο ν. 2939/2001, στο ΠΔ 99/2008 και στο ν. 3854/2010. Το έργο αυτό έχει ανατεθεί στον E.O.E.Δ.Σ.Α.Π. (Εθνικός οργανισμός εναλλακτικής διαχείρισης συσκευασιών και άλλων προϊόντων), που με το ν. 4042/2012 μετονομάστηκε σε Ε.Ο.ΑΝ. (Ελληνικός οργανισμός ανακύκλωσης). Το νέο ΔΣ του ΕΟΑΝ συγκροτήθηκε στις 26/4/2012.

Βασικά προβλήματα, ελλείψεις, στρεβλώσεις

  • Η ενσωμάτωση της οδηγίας 2008/98/ΕΚ στην εθνική νομοθεσία ήταν ένα θετικό βήμα, που έγινε, όμως, με ατολμία και σε ορισμένες περιπτώσεις σε βάρος του πνεύματός της. Χαρακτηρίζεται από τη μηχανιστική μεταφορά (μετάφραση) της οδηγίας, κρίσιμα σημεία της οποίας, μάλιστα, έχουν παραλειφθεί, την υποβάθμιση της ουσίας των θετικών προβλέψεων της οδηγίας, τη συντήρηση της ασάφειας των «θολών» ή ανοιχτών σημείων της οδηγίας και την προσθήκη μιας σειράς αρνητικών ρυθμίσεων.
  • Η εκπόνηση του εθνικού σχεδίου διαχείρισης αποβλήτων, του εθνικού στρατηγικού σχεδίου πρόληψης δημιουργίας αποβλήτων και των αναθεωρήσεων των ΠΕΣΔΑ γίνεται, ουσιαστικά, ερήμην των αρμόδιων υπηρεσιών του ΥΠΕΚΑ και των ΦοΔΣΑ. Η επιλογή της δημοπράτησης των νέων έργων με τη μέθοδο των ΣΔΙΤ και τη διαδικασία του ανταγωνιστικού διαλόγου επιβεβαιώνει την ουσιαστική εκχώρηση του σχεδιασμού στους ενδιαφερόμενους επενδυτές.
  • Σε συνδυασμό με τα παραπάνω, οι ρυθμοί (μη) υλοποίησης των παραπάνω σχεδίων οδηγούν στο αβίαστο συμπέρασμα ότι αυτό στο οποίο αποσκοπούν, τελικά, είναι η εξασφάλιση της απαιτούμενης νομιμοφάνειας σε επιλογές που έχουν, εδώ και πολύ καιρό, δρομολογηθεί.
  • Βρίσκεται σε εξέλιξη, με εντατικό ρυθμό, η δημοπράτηση πολλών έργων διαχείρισης απορριμμάτων (Δυτική Μακεδονία, Πελοπόννησος, Σέρρες, Ηλεία, Αιτωλοακαρνανία, Αχαΐα, Αττική), στη βάση των προβλέψεων των υπό αναθεώρηση ΠΕΣΔΑ και με τη μέθοδο ΣΔΙΤ.
  • Για να εξυπηρετηθεί αυτή η διαδικασία καθυστερεί η συγκρότηση των περιφερειακών ΦοΔΣΑ. Σαν φορείς υλοποίησης των έργων επιλέγονται, αλλού οι περιφέρειες, αλλού οι υφιστάμενοι ΦοΔΣΑ και αλλού δήμοι. Ανεξάρτητα από τα παραπάνω, αξίζει να σημειωθεί η δυνατότητα μετατροπής των ΦοΔΣΑ σε Ανώνυμες Εταιρείες, με απόφαση όσων δήμων παράγουν τα 2/3 της ποσότητας των απορριμμάτων της περιφέρειας, καθώς και την παραχώρηση των βασικών αρμοδιοτήτων τους σε ολιγομελείς Εκτελεστικές Επιτροπές.
  • Η μορφή και ο χαρακτήρας των ΦοΔΣΑ, οι δημοπρατήσεις με τη μέθοδο ΣΔΙΤ και οι αναθέσεις επιμέρους εργολαβιών συνηγορούν σε μια τάση γενικευμένης ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης των απορριμμάτων.
    • Αφήνεται να εννοηθεί ότι το σύνολο, σχεδόν, των διαθέσιμων κονδυλίων του ΕΣΠΑ, για έργα διαχείρισης απορριμμάτων, έχει δεσμευτεί για την εξυπηρέτηση των συγκεντρωτικών εγκαταστάσεων, που προωθούνται με τη μέθοδο ΣΔΙΤ.
    • Προβληματική είναι η κατάσταση με τη λειτουργία του ΕΟΑΝ και των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης. Ιδιαίτερα αυτό της ΕΕΑΑ (μπλε κάδοι), που χαρακτηρίζεται από πλήρη αδιαφάνεια.

 

Τα βασικά χαρακτηριστικά των προωθούμενων σχεδιασμών

Με τον τρόπο αυτό και στο συγκεκριμένο πολιτικό-οικονομικό περιβάλλον, στην πράξη έχει διαμορφωθεί ένα συγκεκριμένο μοντέλο διαχείρισης, με το βλέμμα στραμμένο στην αγορά, που αγνοεί τη διεθνή πρακτική, την ευρωπαϊκή οδηγία 2008/98/ΕΚ, τη δρομολογημένη από το ν. 4042/2012 εκπόνηση νέου εθνικού σχεδιασμού, την επιβεβλημένη αναθεώρηση των ΠΕΣΔΑ, την κοινή λογική, σε τελευταία ανάλυση.

 

Αυτό που αποτελεί κεντρικό πρόβλημα σήμερα είναι το ότι οι όποιοι σχεδιασμοί διαμορφώνονται κινούνται σε μια τέτοια κατεύθυνση που συντηρούν, μεγεθύνουν και αναπαράγουν πολλά κρίσιμα προβληματικά στοιχεία της υφιστάμενης κατάστασης. Τα κύρια χαρακτηριστικά της οποίας είναι τα εξής:

  • η εμφανής απροθυμία της πολιτείας να υποστηρίξει ουσιαστικές πολιτικές πρόληψης, μείωσης των απορριμμάτων, διαλογής στην πηγή, ανακύκλωσης και κομποστοποίησης.
  • οι ανεξέλεγκτες πρακτικές επιμόλυνσης των αστικών απορριμμάτων από επικίνδυνα-βιομηχανικά απόβλητα.
  • η συνειδητή επιλογή να διατηρείται το μέγιστο μέρος των αστικών απορριμμάτων σε σύμμεικτη μορφή και, στη συνέχεια, να οδηγείται σε κεντρικές, σύνθετες εγκαταστάσεις επεξεργασίας, με σκοπό την ενεργειακή αξιοποίηση και την καύση. Κατά κανόνα αυτές οι εγκαταστάσεις είναι υπερδιαστασιολογημένες, δηλαδή, έχουν μέγεθος που δεν αντιστοιχεί σε οποιαδήποτε, στοιχειωδώς λογική, διαχείριση.  
  • η σταδιακή εκχώρηση όλων των δραστηριοτήτων διαχείρισης (από την αποκομιδή, έως την καύση και τη διάθεση) στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, με την παράλληλη υποβάθμιση του δημόσιου – κοινωνικού χαρακτήρα και κάθε ίχνους κοινωνικού ελέγχου, με σοβαρότερη συνέπεια αυτής την αναμενόμενη εκτόξευση του κόστους διαχείρισης.

 

Αναντιστοιχία των σχεδιασμών με το πνεύμα της ιεράρχησης στη διαχείριση των ΑΣΑ

Η μεγάλη κλίμακα των έργων και ο συγκεντρωτισμός:

  • Έρχονται σε σύγκρουση με τη διαλογή στην πηγή. Οι στόχοι της ανάκτησης δεν επιτυγχάνονται με τη μεταφορά αυτής της διαδικασίας σε κεντρικές εγκαταστάσεις.
  • Στο βαθμό που αυτή γίνεται, είναι πολύ κατώτερης ποιότητας και μικρότερης εμπορικής αξίας τα ανακτώμενα προϊόντα.
  • Πριμοδοτείται η ενεργειακή αξιοποίηση και η καύση.
  • Μεγιστοποιούνται οι κίνδυνοι επιμόλυνσης.
  • Πολλαπλασιάζονται οι πιθανότητες περιβαλλοντικών επεισοδίων.
  • Αυξάνεται δυσθεώρητα το κόστος κατασκευής και διαχείρισης.

Η ενεργειακή αξιοποίηση:

  • Το συνολικό ενεργειακό αποτέλεσμα είναι μικρό.
  • Υπάρχει αμφισβήτηση της συμβατότητάς της, στα ελληνικά δεδομένα, με την οδηγία 2008/98/ΕΚ.
  • Καταστρέφει πρώτες ύλες, χωρίς στην πράξη να υποκαθιστά άλλες.
  • Εγκυμονεί περιβαλλοντικούς κινδύνους από τα αέρια και στερεά απόβλητα, τα οποία χρειάζονται ειδική διαχείριση, που ανεβάζει κατακόρυφα το κόστος.
  • Κρύβει, πάντα, τους κινδύνους των αστοχιών ή των ηθελημένων παραβάσεων των όρων περιβαλλοντικής προστασίας.

VI. H λύση βρίσκεται στην κοινωνική διαχείριση των απορριμμάτων με αποκέντρωση

Οι όποιες επιλογές ακολουθήσουμε θα μας «δεσμεύσουν» για τα επόμενα 20-30 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι μπροστά στην πίεση να βρούμε άμεσες λύσεις δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε το επιθυμητό μοντέλο διαχείρισης. Έχει ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση, που έχει οδηγήσει σε μια ευρύτατη σύγκλιση πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, που υιοθετούν μια λύση στη λογική της βιώσιμης διαχείρισης και της μέγιστης ανάκτησης. Αυτή δεν είναι άλλη από την αποκεντρωμένη διαχείριση με κοινωνική συμμετοχή.

 

Η πρόταση της αποκεντρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων στηρίζεται στις βασικές αρχές της εγγύτητας και της μικρής κλίμακας, που αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση μιας οικονομικής και φιλοπεριβαλλοντικής διαχείρισης, σε όφελος των πολιτών και της κοινωνίας. Συνοπτικά:

  • Υιοθετεί και ενσωματώνει, στην πράξη, τις διεθνείς εμπειρίες και τις καλές πρακτικές, συμπεριλαμβανομένης και της ιεράρχησης στη διαχείριση, που εισάγει η οδηγία 2008/98/ΕΕ.
  • Ικανοποιεί πάγιους (και ανεκπλήρωτους) στόχους όλων των σχεδιασμών διαχείρισης απορριμμάτων, για μείωση της παραγωγής αποβλήτων και διαλογή στην πηγή καθαρών ανακυκλώσιμων και βιοαποδομήσιμων υλικών.
  • Μεταφέρει το κύριο πεδίο των δραστηριοτήτων στο τοπικό επίπεδο, με σκοπό τη δραστική μείωση της ποσότητας των απορριμμάτων, που έχουν ανάγκη επεξεργασίας ή τελικής διάθεσης σε χώρους ταφής.
  • Αποσκοπεί στη μέγιστη δυνατή ανάκτηση υλικών (μέσω της επαναχρησιμοποίησης, της διαλογής στην πηγή, της ανακύκλωσης και της κομποστοποίησης) και τη διάχυση των ωφελειών που προκύπτουν στους δήμους και τους πολίτες.
  • Χρησιμοποιεί εγκαταστάσεις διαχείρισης μικρής κλίμακας και απλού μηχανολογικού εξοπλισμού, εύκολα διαχειρίσιμες από τους δήμους, οικονομικές στην κατασκευή και λειτουργία τους. Εγκαταστάσεις που δεν απαιτούν τεράστιες μεταφορές απορριμμάτων, είναι προσβάσιμες στους πολίτες και δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας.
  • Μειώνει δραστικά τις ανάγκες σε χώρους υγειονομικής ταφής και διαφοροποιεί το προς ταφή υπόλειμμα, που θα τείνει να έχει χαρακτηριστικά αδρανούς υλικού.

Η αντίληψη αυτή έρχεται να αποκαταστήσει τη στρέβλωση που έχει υποστεί η έννοια της ιεράρχησης στη διαχείριση των απορριμμάτων, αφού στην κλίμακα της ιεράρχησης των σταδίων διαχείρισης των απορριμμάτων [α) πρόληψη, β) προετοιμασία για επαναχρησιμοποίηση, γ) ανακύκλωση, δ) άλλου είδους ανάκτηση, π.χ. ανάκτηση ενέργειας, και ε) διάθεση] ρίχνει το βάρος στα τρία πρώτα στάδια, υπογραμμίζοντας την ανάγκη υιοθέτησης της αρχής ότι η μετάβαση σε οποιαδήποτε βαθμίδα της διαχείρισης προϋποθέτει τη χρήση και την εξάντληση των δυνατοτήτων των προηγούμενων βαθμίδων.

VII. Πως αναπτύσσεται η αποκεντρωμένη διαχείριση

Πεδίο εφαρμογής της αποκεντρωμένης ολοκληρωμένης διαχείρισης είναι μεγάλοι δήμοι ή ομάδες γειτονικών δήμων, που συγκροτούν ενιαία διαχειριστική ενότητα, για τις ανάγκες της διαχείρισης των δικών τους αποβλήτων. Αυτό γίνεται στη βάση τοπικών σχεδίων διαχείρισης, που διαμορφώνονται με διαδικασίες ουσιαστικής διαβούλευσης και κοινωνικής συμμετοχής.  Αυτό απαιτεί, εκτός των άλλων, εξειδικευμένη, διεπιστημονική εξέταση και ανάλυση τεχνικών, οικονομικών και κοινωνικών δεδομένων για κάθε περίπτωση που εξετάζεται. Με δεδομένη την αναμενόμενη ποικιλομορφία των παραπάνω πληθυσμιακών και διαχειριστικών ενοτήτων, είναι προφανές ότι δεν μπορεί να υπάρξει ένα ενιαίο σχέδιο καθολικής εφαρμογής. Στην πλήρη του ανάπτυξη, το σύστημα της αποκεντρωμένης ολοκληρωμένης διαχείρισης, θα περιλαμβάνει τα παρακάτω τρία επίπεδα, με τις αντίστοιχες υποδομές:

1ο επίπεδο: διαλογή στην πηγή (κατοικία – επιχείρηση – υπηρεσίες – γειτονιά – δήμος)

 

Η «καρδιά» της αποκεντρωμένης ολοκληρωμένης διαχείρισης βρίσκεται στις υποδομές και τη διαχείριση που γίνεται στο πιο κοντινό στον πολίτη επίπεδο, με βασικό εργαλείο τη διαλογή στην πηγή. Σε αυτό το επίπεδο, πρέπει να επιδιώξουμε να ανακτήσουμε τη μέγιστη ποσότητα των ανακυκλώσιμων υλικών, με φυσικές διαδικασίες και τεχνικές, και όχι σε σύνθετες εγκαταστάσεις μηχανικής διαλογής και επεξεργασίας (φυσικά, και αντίστοιχου κόστους).

Η διαλογή στην πηγή μπορεί να ξεκινήσει άμεσα, εξασφαλίζοντας το χαμηλότερο λειτουργικό κόστος, το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό κέρδος και τις περισσότερες θέσεις εργασίας. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ενημέρωση και τη συμμετοχή των πολιτών, ενώ από υλικοτεχνική υποδομή, στηρίζεται σε ένα δίκτυο ξεχωριστών κάδων και σε ένα δίκτυο πράσινων σημείων, που δημιουργούνται σε χώρους, κατά προτίμηση μέσα ή κοντά στον οικιστικό ιστό. Σε αυτό το επίπεδο, αξίζει να επισημανθεί ότι:

  • οι περισσότερες ενέργειες, εφόσον χρηματοδοτηθούν, μπορεί να ξεκινήσουν να υλοποιούνται άμεσα, δεδομένου ότι δεν απαιτούν ειδικές μελέτες ή άδειες, ενώ περιγράφονται, κατά κανόνα, και στους υφιστάμενους περιφερειακούς σχεδιασμούς
  • υπάρχει μια σαφής πρόβλεψη αναμονής ωφελειών και θέσεων εργασίας

 

1.1 Δραστηριότητες στο επίπεδο της κατοικίας, της γειτονιάς, του εργασιακού χώρου, των υπηρεσιών

Στο επίπεδο αυτό το βάρος το σηκώνουν οι ίδιοι οι πολίτες και οι φορείς, που όμως χρειάζονται την καθημερινή υποστήριξη και των δήμων. Με πληροφόρηση και ενημέρωση, με προγράμματα σε σχολεία και δημόσιες – δημοτικές υπηρεσίες και εγκαταστάσεις, με υλική υποστήριξη (διανομή μικρών κομποστοποιητών, σάκων για διαλογή και ανακύκλωση κλπ.), όσο και με την εξασφάλιση της υποδομής (κάδοι, «πράσινα σημεία»), που θα υποδέχεται το αποτέλεσμα αυτής της δραστηριότητας.

1.2. Δραστηριότητες διαλογής στην πηγή, σε επίπεδο δήμου

Περιλαμβάνουν, κυρίως:

  • ένα δίκτυο κάδων προδιαλεγμένων υλικών
  • ένα επαρκές δίκτυο «πράσινων σημείων», για τη συγκέντρωση υλικών που δεν μπορούν (και δεν πρέπει) να κατευθύνονται στους κάδους των προδιαλεγμένων
  • ένα σύστημα μεταφοράς

Το δίκτυο των κάδων πρέπει να έχει τη μέγιστη δυνατή πυκνότητα και να υποδέχεται ξεχωριστά τα οργανικά και το χαρτί (σε κάθε περίπτωση), το πλαστικό, το γυαλί και τα μέταλλα (υπολογίζεται μια αναλογία 1 κάδου, ανά 70 κατοίκους). Ο αριθμός των κάδων, αν, δηλαδή, θα είναι 3, 4 ή 5, εξετάζεται. Εναλλακτικά, μπορεί να υπάρξει επιλογή μικρού αριθμού κάδων, που θα δέχονται τα προδιαλεγμένα υλικά σε συγκεκριμένες μέρες, όταν και θα γίνεται και η αντίστοιχη αποκομιδή. Πιο προσιτή φαίνεται η καθιέρωση 3 κάδων (οργανικά, χαρτί, και υλικά συσκευασίας, κυρίως μέταλλο – πλαστικό – γυαλί), με την ταυτόχρονη ύπαρξη ενός τέταρτου κάδου για τα σύμμεικτα, που θα υποδέχεται ότι δεν μπορεί αντικειμενικά να διαχωριστεί ή και ένα, συνεχώς μειούμενο, «σφάλμα» του συστήματος.

Τα «πράσινα σημεία» πρέπει να είναι επιλεγμένοι χώροι, σηματοδοτημένοι, σε σημεία σταθερά, γνωστά και προσιτά στους πολίτες, που θα υποδέχονται όλα τα άλλα ρεύματα αποβλήτων, που ανήκουν στην κατηγορία των ανακυκλώσιμων (ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, μπαταρίες, ελαστικά, ογκώδη αντικείμενα κλπ.), καθώς και προδιαλεγμένα υλικά από πολίτες, σχολεία, επιχειρήσεις κλπ. Απαιτείται ο ανάλογος εξοπλισμός και χώρος για ένα εργαστήριο ανάκτησης ανταλλακτικών, επισκευής – ανακατασκευής υλικών και διάθεσης. 

Το σύστημα μεταφοράς περιλαμβάνει τα οχήματα μεταφοράς (κλειστά απορριμματοφόρα ή ανοιχτά φορτηγά) του περιεχομένου των κάδων και των υλικών που συγκεντρώνονται στα «πράσινα σημεία». Προορισμός τους είναι οι χώροι αποκεντρωμένης διαχείρισης απορριμμάτων (ΑΕΔΑ) της κάθε ενότητας.

Με την αποκέντρωση των εγκαταστάσεων, αναμένεται η εξάλειψη της ανάγκης για την ύπαρξη σταθμών μεταφόρτωσης απορριμμάτων (ΣΜΑ) και των αντίστοιχων οχημάτων μεταφοράς, που συμβάλλουν στην υποβάθμιση των χαρακτηριστικών των μεταφερόμενων υλικών.

 

2ο επίπεδο: κομποστοποίηση – διαλογή –  διαχωρισμός (δήμος – ομάδα δήμων)

 

Στο επίπεδο αυτό, οι διαδικασίες διαχείρισης αναπτύσσονται σε μια μικρή αποκεντρωμένη μονάδα απλού εξοπλισμού, στο επίπεδο του δήμου (εναλλακτικά, μαζί με γειτονικούς δήμους). Καθώς, προοδευτικά, θα αυξάνεται το ποσοστό της ανακύκλωσης με διαλογή στην πηγή, αναμένεται να μειώνεται η ροή των σύμμεικτων απορριμμάτων. Αυτό έχει σημασία διότι: ο διαχωρισμός των σύμμεικτων έχει υψηλότερο κόστος εγκατάστασης και λειτουργίας και τα υλικά που παράγονται είναι υποβαθμισμένα σε σχέση με αυτά που έχουν προδιαλεχθεί.

 

Δραστηριότητες στους χώρους Αποκεντρωμένης Εγκατάστασης Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΑΕΔΑ)

Ο σκοπός των δραστηριοτήτων σε αυτό το επίπεδο είναι:

  • να συνεχίσει την ανάκτηση ανακυκλώσιμων και οργανικών υλικών από το «ρεύμα» των σύμμεικτων απορριμμάτων, που μεταφέρονται με το περιεχόμενο των αντίστοιχων κάδων.
  • να κάνει την κομποστοποίηση των προδιαλεγμένων οργανικών υλικών (από τους αντίστοιχους κάδους), καθώς και των πράσινων των δήμων. Να συσκευάσει και διαθέσει το παραγόμενο κομπόστ.
  • να μετατρέψει τα οργανικά που ξεδιαλέγονται στην ΑΟΕΔΑ σε κομπόστ ή, στη χειρότερη περίπτωση, σε υλικό επικάλυψης ή αποκατάστασης.
  • να διαχωρίσει (όπου χρειάζεται), ταξινομήσει, αποθηκεύσει και διαθέσει στο εμπόριο τα υλικά ανακύκλωσης, που συγκεντρώνονται από τους υπόλοιπους κάδους της ανακύκλωσης και από τα «πράσινα σημεία»
  • να αξιοποιήσει το τμήμα των αδρανών υλικών, που έχουν «εισχωρήσει» στο σύστημα
  • να επιδιορθώσει, να ανακατασκευάσει και να διαθέσει χρήσιμο εξοπλισμό, όπως έπιπλα, ηλεκτρικές συσκευές, ανταλλακτικά κλπ.

Τι χρειάζεται και τι περιλαμβάνει μια ΑΕΔΑ

  • το χώρο για την ανάπτυξη της εγκατάστασης.
  • ένα στεγασμένο χώρο επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων, όπου η βασική ροή των απορριμμάτων είναι: από τη ράμπα εκφόρτωσης και τη χοάνη υποδοχής, σε ταινιόδρομο διαλογής ανακυκλώσιμων (και μη) υλικών και τελική κατάληξη σε χοάνη υποδοχής των βιοαποδομήσιμων, δηλαδή χαρτιού και οργανικών, που διαχωρίζονται σε αυτήν τη διαδικασία. Σε κατάλληλα σημεία της διάταξης παρεμβάλλεται  μαγνητικός διαχωριστής για την απομάκρυνση των μικρού μεγέθους σιδηρούχων υλικών και μηχανικό κόσκινο για την αφαίρεση, κυρίως, θρυμμάτων γυαλιού και αδρανών υλικών.
  • ένα χώρο (κατά προτίμηση γειτονικό) για τη δραστηριότητα της κομποστοποίησης, με αερόβια διαδικασία είτε σε σειράδια, είτε με χρήση κλειστών κομποστοποιητών. Στη διαδικασία αυτή οδηγούνται τα προδιαλεγμένα στους κάδους οργανικά,  τα πράσινα και τα ξύλα (π.χ. έπιπλα κλπ) μετά από λειοτεμαχισμό και ένα μέρος του ανακυκλωμένου χαρτιού, για τον έλεγχο της υγρασίας του κομπόστ. Σε κλειστό κομποστοποιητή οδηγούνται τα διαχωρισμένα από τα σύμμεικτα οργανικά για την παραγωγή κόμποστ λιγότερο καλής ποιότητας.
  • το μηχανικό εξοπλισμό της διαδικασίας κομποστοποίησης, δηλαδή: ένα λειοτεμαχιστή πράσινων, ένα μικρό φορτωτή (τύπου bobcat) για την ανάδευση των οργανικών (στην περίπτωση της διαδικασίας ανοιχτού τύπου) ή για την τροφοδοσία των μηχανικών κομποστοποιητών (στην περίπτωση της διαδικασίας κλειστού τύπου), μηχανικούς κομποστοποιητές (αν γίνει η επιλογή αυτής της διαδικασίας), ένα απλό μηχανικό κόσκινο για την απομάκρυνση πιθανών προσμίξεων από το κομπόστ, ένα μικρό συσκευαστήριο σάκων.
  • συμβατικό σπαστήρα αδρανών για την μετατροπή σε αμμοχάλικο των αδρανών που διαχωρίζονται.
  • στεγασμένο χώρο (ας τον ονομάσουμε ΚΔΑΥ) για τη συγκέντρωση, διαχωρισμό, συσκευασία και διάθεση των ανακυκλώσιμων υλικών, όχημα μεταφόρτωσης (τύπου κλαρκ), ζυγιστήριο υλικών, δεματοποιητής. Πιθανή η χρήση ταινιοδρόμου (αν έχουμε μικτή συλλογή ορισμένων ανακυκλώσιμων), μιας πρέσας συμπίεσης χαρτιού και μεταλλικών συσκευασιών και ενός τριβείου γυαλιού για τη μετατροπή του σε πυριτική άμμο.
  • στεγασμένο χώρο για ένα εργαστήριο ανάκτησης ανταλλακτικών, επισκευής-ανακατασκευής υλικών και διάθεσης. 

Στα όρια της ΑΕΔΑ θα μπορούσε να λειτουργήσει και εγκατάσταση επεξεργασίας αδρανών και υλικών κατεδάφισης, εφόσον εξασφαλίζεται ο αναγκαίος χώρος. Σε διαφορετική περίπτωση θα αποτελεί μια ανεξάρτητη εγκατάσταση. Επιπλέον δράσεις, που προτείνεται να διερευνηθούν ως προς τη βιωσιμότητα τους, μπορεί να αφορούν:

  • παραγωγή πελετών με μια απλή εγκατάσταση κλαδοθρυμματιστή – ξηραντηρίου –  πελετοποιητή.
  • μονάδα ενεργειακής αξιοποίησης βιοαερίου από προδιαλεγμένα (καθαρά) οργανικά.

3ο επίπεδο: υγειονομική ταφή υπολείμματος (ΧΥΤΥ)

 

Στο επίπεδο αυτό έχουμε να κάνουμε με τη διάθεση σε ΧΥΤΥ του υπολείμματος των προηγούμενων σταδίων. Οι ΧΥΤΥ, στο πλαίσιο μιας εκτεταμένης εφαρμογής της λογικής της αποκεντρωμένης ολοκληρωμένης διαχείρισης, αφενός θα είναι μικρότερου μεγέθους και, αφετέρου, θα υποδέχονται υπολείμματα με χαρακτηριστικά αδρανών υλικών. Με την πιθανή εξαίρεση μικρών νησιωτικών περιοχών, θα μπορούν να εξυπηρετούν περισσότερες της μιας ενότητες αποκεντρωμένης διαχείρισης. Σε αυτήν την περίπτωση, η διαστασιολόγηση και η χωροθέτησή τους, πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ευρύτερης συνεννόησης, πιθανόν στο πλαίσιο του περιφερειακού σχεδιασμού, που θα γίνει έγκαιρα και θα συνυπολογίσει το βαθμό υιοθέτησης της λογικής της αποκεντρωμένης διαχείρισης.

τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της αποκεντρωμένης διαχείρισης

Στο περιβαλλοντικό επίπεδο:

  • αυξημένη περιβαλλοντική ασφάλεια, λόγω απλότητας και μειωμένης επικινδυνότητας του εξοπλισμού, καθώς και λόγω της αποφυγής των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της καύσης
  • λιγότεροι, μικρότεροι και ασφαλέστεροι ΧΥΤΥ, λόγω της ελαχιστοποίησης και της σύνθεσης του «αδρανούς» υπολείμματος
  • εξοικονόμηση ενέργειας, λόγω μειωμένης κατανάλωσης για τη μεταφορά και την ανάκτηση των απορριμμάτων
  • εξοικονόμηση πρώτων υλών, λόγω μεγάλου ποσοστού ανάκτησης και καλής ποιότητας ανακυκλούμενων υλικών
  • ευκολία στον εντοπισμό της παράνομης διάθεσης επικίνδυνων – βιομηχανικών αποβλήτων, λόγω της διακριτής συλλογής ρευμάτων και της μικρής κλίμακας διαχείρισης
  • περιορισμένες, έως μηδενικές, επιπτώσεις στις χρήσεις γης και στην τοπική ανάπτυξη, αφού οι αποκεντρωμένες εγκαταστάσεις είναι μικρής όχλησης, εξαιτίας του μεγέθους και του χαρακτήρα τους, του μεγαλύτερου ποσοστού καθαρών υλικών, της ποιότητας του υπολείμματος προς ταφή με μεγάλο ποσοστό αδρανών

Στο τεχνικό – οικονομικό επίπεδο:

  • απαιτεί εγκαταστάσεις με απλό μηχανολογικό εξοπλισμό, άρα μικρότερο κόστος κατασκευής και λειτουργίας, χωρίς περίπλοκες μελέτες και άδειες, με ευελιξία προσαρμογής στο χρόνο
  • μπορεί να εξασφαλίσει ευκολότερα την αναγκαία χρηματοδότηση
  • μπορεί να υλοποιηθεί γρηγορότερα  από οποιαδήποτε άλλη επιλογή
  • αποφέρει έσοδα
  • έχει μέγεθος διαχειρίσιμο από τους ΟΤΑ, συνεπώς, ενθαρρύνεται η εμπλοκή τους
  • εξαλείφεται το κόστος λειτουργίας των ΣΜΑ και της μεταφοράς, πλην αυτού της διάθεσης σε ΧΥΤΥ
  • δίνεται η δυνατότητα δημιουργίας ανεξάρτητων συστημάτων ανακύκλωσης
  • παράγονται προϊόντα κομποστοποίησης, υψηλής ποιότητας, άρα και αξίας
  • μπορούν να προκύψουν αδρανή υλικά για χρήση σε έργα των δήμων
  • υπάρχει δυνατότητα επαναδιάθεσης επισκευαζόμενων ειδών, στο πλαίσιο κοινωνικών δράσεων των δήμων
  • προωθείται η ενεργή συμμετοχή του πολίτη
  • διασφαλίζεται η κοινωνική συμμετοχή και ο έλεγχος
  • δημιουργούνται θέσεις εργασίας τοπικά

VIII. Η οικονομική πτυχή της πρότασης

Χρησιμοποιώντας το παράδειγμα μιας πληθυσμιακής ενότητας της τάξης των 50.000 κατοίκων και με γενικά παραδεκτές εκτιμήσεις για τη μέση ετήσια παραγωγή απορριμμάτων, ανά κάτοικο, επιχειρήθηκε η προσέγγιση της οικονομικής πτυχής της πρότασης. Οι παραδοχές που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι παρακάτω:

σχεδιασμός – κατανομή φάσεων

  • η πρώτη φάση περιλαμβάνει την υλοποίηση των δραστηριοτήτων και υποδομών του πρώτου επιπέδου (ενημέρωση, πρόληψη, διαλογή στην πηγή με τους τρεις κάδους, «πράσινα σημεία», αποκομιδή και μεταφορά στην εγκατάσταση του δήμου) και μέρος των υποδομών του δεύτερου επιπέδου
  • η δεύτερη φάση περιλαμβάνει την ολοκλήρωση των εγκαταστάσεων του δευτέρου επιπέδου της αποκεντρωμένης ολοκληρωμένης διαχείρισης

χρονική κατανομή φάσεων

υιοθετήσαμε, σκόπιμα, το φιλόδοξο στόχο της λειτουργίας με πολύ μεγάλη απόδοση και των δύο φάσεων που προαναφέρθηκαν, με χρονικό ορίζοντα το έτος 2020

Θεωρούμε εφικτό να λειτουργήσουν οι υποδομές:

  • της πρώτης φάσης από το 2013 και
  • της δεύτερης φάσης από το 2015

οι επιδιωκόμενοι στόχοι

  • στην πρώτη φάση, η ανακύκλωση να ξεκινήσει το 2013 από το 20 % και να φτάσει το 2020 στο 80 % και η προδιαλογή οργανικών να ξεκινήσει το 2013 από το 15 % και να φτάσει το 2020 στο 60 %. Τα αντίστοιχα ποσοστά της ανάκτησης άλλων υλικών είναι 40 % και 95 %
  • στη δεύτερη φάση η πρόσθετη ανάκτηση ανακυκλώσιμων να ξεκινήσει από ένα 5 % το 2015 και να φτάσει το 2020 στο 15 % (συνολικά, 95 % ανάκτηση ανακυκλώσιμων) και η πρόσθετη ανάκτηση οργανικών να ξεκινήσει το 2015 από ένα 10 % και να φτάσει το 2020 στο 35 % (συνολικά, 95 % των βιοαποδομήσιμων) Ο δε διαχωρισμός αδρανών να ξεκινήσει από το 50 % και να φτάσει το 2020 στο 95 %.

σημερινό κόστος διαχείρισης

  • εκτιμώμενο μέσο κόστος: 130 €/τόνο
  • συνολικό ετήσιο κόστος στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή ενότητα: 3.250.000 €

Οδηγούμαστε στα παρακάτω μεγέθη, ετήσιου συνολικού κόστους και μοναδιαίου κόστους:

εξέλιξη οικονομικών μεγεθών στην αποκεντρωμένη διαχείριση (€/έτος)

 

εξέλιξη τελικού κόστους στην αποκεντρωμένη διαχείριση (€/τόνο)

 

ΙΧ. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Πελοπόννησο

 

Α. Ο αρχικός περιφερειακός σχεδιασμός (ΠΕΣΔΑ) – 10.2.2005

 

Στην πρώτη του μορφή ο ΠΕΣΔΑ Πελοποννήσου εγκρίθηκε με την 486/10.2.2005 απόφαση του Γ.Γ. περιφέρειας Πελοποννήσου. Στην μελέτη επικαιροποίησης του ΠΕΣΔΑ, που εκπονήθηκε το 2010 από την ΕΠΕΜ Α.Ε., αναφέρονται τα εξής:

Σύμφωνα με τον εγκεκριμένο ΠΕΣΔΑ Πελοποννήσου, η Περιφέρεια χωρίζεται σε 7 διαχειριστικές ενότητες. Αναφορικά με τις υποδομές για την τελική διάθεση των μη αξιοποιούμενων ΑΣΑ και των υπολειμμάτων της επεξεργασίας τους, προβλεπόταν η λειτουργία 7 ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ, ήτοι ενός χώρου διάθεσης ανά διαχειριστική ενότητα. Τη χρονική στιγμή έγκρισης του ΠΕΣΔΑ, ο Χ.Υ.Τ.Α. Κιάτου ήταν σε λειτουργία, ο Χ.Υ.Τ.Α. στο Ξυλόκαστρο υπό κατασκευή και προτάθηκε η κατασκευή και λειτουργία 5 νέων χώρων διάθεσης στις υπόλοιπες Δ.Ε., ήτοι στην Αρκαδία, τη Μεσσηνία, την Αργολίδα, τη Λακωνία και την Ανατολική Κορινθία.

 

Αναφορικά με την επεξεργασία των στερεών αποβλήτων ο ΠΕΣΔΑ Πελοποννήσου προέβλεπε την επαναλειτουργία της ΜΟΛΑΚ και την επεξεργασία των στερεών αποβλήτων του Ν. Μεσσηνίας σε αυτήν. Επιπροσθέτως, προέβλεπε τη χωροθέτηση διανομαρχιακής μονάδας βιολογικής ξήρανσης/ενεργειακής αξιοποίησης για την επεξεργασία των αποβλήτων που παράγονται στους υπόλοιπους νομούς της Περιφέρειας.

 

Για τη μεταφορά των στερεών αποβλήτων στη διανομαρχιακή μονάδα η εγκριτική απόφαση προβλέπει τη χωροθέτηση Σ.Μ.Α. ανάλογα με τη θέση των προτεινόμενων υποδομών διάθεσης, χωρίς να προδιαγράφει το συνολικό αριθμό τους. Προτείνεται η χωροθέτηση τουλάχιστον 8 Σ.Μ.Α., ενώ ο τελικός αριθμός, αλλά και η θέση τους θα προκύψουν μέσω της εκπόνησης σχετικών μελετών σκοπιμότητας.

 

Η εγκριτική απόφαση ΠΕΣΔΑ προβλέπει παράλληλα την αξιοποίηση των συλλεγόμενων υλικών

συσκευασίας στα Κ.Δ.Α.Υ. Καλαμάτας και Κορίνθου, καθώς και την υλοποίηση σε πρώτη φάση

δράσεων ελαχιστοποίησης της παραγωγής αποσυρόμενων φρούτων και σε δεύτερη φάση την

αξιοποίησή τους σε μονάδες βιολογικής επεξεργασίας. Τέλος ο ΠΕΣΔΑ Πελοποννήσου, προέβλεπε την κατασκευή ενός Χ.Υ.Τ.Α. Αδρανών ανά Δ.Ε., χωρίς να αποκλείονται πρόσθετες προτάσεις για υποδομές από ιδιώτες.

…………………………………………………

Η Περιφέρεια Πελοποννήσου είναι η μοναδική Περιφέρεια στην Ελλάδα που δεν έχει κάνει καμία πρόοδο σε σχέση με τα προβλεπόμενα στον εγκεκριμένο ΠΕΣΔΑ παρότι ήταν από τις πρώτες Περιφέρειες που κατάρτισε ΠΕΣΔΑ.

 

Β. Ο ισχύων περιφερειακός σχεδιασμός (ΠΕΣΔΑ) – 2.12.2010

Ο αρχικός ΠΕΣΔΑ αναθεωρήθηκε με την 5145/2.12.2010 απόφαση του Γ.Γ. περιφέρειας Πελοποννήσου. Συντάχθηκε σε εναρμόνιση με την υπ’ αριθ. οικ. 132751/24-11-2010 ΚΥΑ έγκρισης της αντίστοιχης στρατηγικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Για την ιστορία: όπως και η μελέτη επικαιροποίησης του ΠΕΣΔΑ, έτσι και η στρατηγική μελέτη των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, από την επικαιροποίηση του ΠΕΣΔΑ, εκπονήθηκε από την εταιρεία ΕΠΕΜ Α.Ε..

Παραθέτουμε μερικά βασικά στοιχεία του ισχύοντος σχεδιασμού:

  1. Οι επτά (7) διαχειριστικές ενότητες γίνονται τρεις (3):
  2. Προβλέπεται η συγκρότηση ενός ΦοΔΣΑ, σε επίπεδο περιφέρειας (κάτι που έχει υλοποιηθεί).
  3. Στον ΠΕΣΔΑ δεν γίνεται αναφορά στις αναμενόμενες συνολικές ποσότητες ΑΣΑ. Η μελέτη επικαιροποίησης, ωστόσο, του ΠΕΣΔΑ μιλά για 303.651 t το 2013 και για  330.146 t το 2020. Είναι γενικά παραδεκτό, ότι οι πραγματικές ποσότητες, με τα σημερινά δεδομένα, θα είναι αισθητά μειωμένες.
  4. Ο στόχος για την ανακύκλωση τα έτη 2011, 2015 και 2020 είναι, αντίστοιχα: 35.550 t, 42.740 t και 45.470 t..
  5. Ο στόχο για την εκτροπή βιοαποδομήσιμων τα έτη 2010, 2013 και 2020 είναι, αντίστοιχα: 98.000 t, 133.000 t και 165.000 t..
  6. Παρόλα αυτά, προβλέπεται ξεχωριστή συλλογή 15% του  συνόλου των οργανικών (κουζίνας) το 2013 και 25% το 2020. Σε απόλυτους αριθμούς αυτό μεταφράζεται σε 18.675 t to 2013 και 33.840 t το 2020. Προφανώς, τα υπόλοιπα οργανικά που εκτρέπονται θα παραμένουν στα σύμμεικτα και θα οδηγούνται για επεξεργασία.
  7. Προτείνονται, ενδεικτικά, δύο (2) μονάδες επεξεργασίας προδιαλεγμένων οργανικών (κομποστοποίησης ή αναερόβιας χώνευσης), ανά νομό, στις οποίες θα μπορούν να οδηγούνται για συνεπεξεργασία και τα «πράσινα» προϊόντα.
  8. Προβλέπεται η ξεχωριστή συλλογή μιας σειράς άλλων ειδικών ρευμάτων αποβλήτων.
  9. Για τη συγκέντρωση των ανακυκλώσιμων προβλέπεται η λειτουργία των υπαρχόντων ΚΔΑΥ σε Καλαμάτα και Τρίπολη και ενός νέου στην Κορινθία.
  10. Σε ότι αφορά στα έργα τελικής διάθεσης, προβλέπονται 3 ΧΥΤΥ, ένας ανά διαχειριστική ενότητα.
  11. Για τη μεταφόρτωση, περιγράφεται ένας μεγάλος αριθμός ΣΜΑ (11). Ενδεικτικά: 5 στην 1η ΔΕ, 3 στη 2η ΔΕ και 3 στην 3η ΔΕ.
  12. Τα προτεινόμενα έργα για την επεξεργασία είναι τρεις (3) Μονάδες Επεξεργασίας Απορριμμάτων (Μ.Ε.Α), με ή χωρίς ενεργειακή αξιοποίηση (μία για κάθε ΔΕ), οι οποίες εντάσσονται στις ΟΕΔΑ που προβλέπονται για την περιφέρεια και συνοδεύονται από τους αντίστοιχους Χώρους Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων (Χ.Υ.Τ.Υ). Τα δευτερογενή προϊόντα που θα παράγονται από τις Μ.Ε.Α θα αξιοποιούνται με κάποια από τις εργασίες ανάκτησης/αξιοποίησης όπως αυτές αναφέρονται στην εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία, εντός ή εκτός Περιφέρειας Πελοποννήσου, σε κατάλληλες για το σκοπό αυτό εγκαταστάσεις.
  • 1η ΔΕ, που περιλαμβάνει Κορινθία, Αργολίδα και από την Αρκαδία την Τρίπολη, τη Βόρεια Κυνουρία και τη Νότια Κυνουρία
  • 2η ΔΕ, που περιλαμβάνει τη Μεσσηνία και από την Αρκαδία τη Μεγαλόπολη και τη Γορτυνία
  • 3η ΔΕ, που περιλαμβάνει τη Λακωνία

 

Για το μεταβατικό στάδιο

Οι συντάκτες του ΠΕΣΔΑ, γνωρίζοντας ότι οι υποδομές διαχείρισης απορριμμάτων στην Πελοπόννησο είναι ανύπαρκτες, προσέθεσαν ένα κεφάλαιο που αναφέρεται στο μεταβατικό στάδιο και είναι το εξής:

Για το μεταβατικό στάδιο πρέπει να εφαρμοστούν λύσεις βιώσιμες-υλοποιήσιμες και όχι προσωρινές, βασισμένες στους ακόλουθους άξονες:

  • Στην εκτεταμένη ανακύκλωση συσκευασιών στο σύνολο της Περιφέρειας και στη μέγιστη αξιοποίηση των υφιστάμενων ΚΔΑΥ.
  • Στη στοχευμένη «διαλογή στην πηγή» οργανικού κλάσματος, σε περιοχές κυρίως τουριστικές, όπου υπάρχει σημαντικός αριθμός εστιατορίων και ξενοδοχείων και στη δημιουργία μικρών μονάδων κομποστοποίησης, αποβλέποντας πέραν των άλλων στην περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των πολιτών.
  • Στην αξιοποίηση του ΧΥΤΑ Κιάτου στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό, του ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου με βελτιωτικές παρεμβάσεις, για μέγιστη λειτουργία πέντε (5) ετών, καθώς και σε όλες τις προβλεπόμενες από την κείμενη νομοθεσία πρακτικές, οι οποίες θα επιτρέψουν την εξάλειψη των ΧΑΔΑ, που αποτελεί και την άμεση και απαρέγκλιτη υποχρέωσή μας και θα αποτρέψει τις αρνητικές συνέπειες της ανεξέλεγκτης διάθεσης.
  • Στη δημιουργία χώρων στους οποίους θα λειτουργήσουν Σταθμοί Μεταβατικής Διαχείρισης, όπου θα λαμβάνει χώρα μία τεχνικά και περιβαλλοντικά άρτια διαχείριση των αποβλήτων που δεν ανακυκλώνονται και δεν κομποστοποιούνται σε υφιστάμενες μονάδες, με εύλογα οικονομικά δεδομένα. Οι σταθμοί αυτοί δύναται να χρησιμοποιηθούν και στο μέλλον ως ΣΜΑ, στα πλαίσια της ολοκληρωμένης διαχείρισης, προβαίνοντας ο Περιφερειακός ΦοΔΣΑ στη βελτιστοποίηση του δικτύου μεταφοράς.
  • Στη βελτιστοποίηση της υπάρχουσας εναλλακτικής διαχείρισης των ειδικών ρευμάτων στο σύνολο της Περιφέρειας, αξιοποιώντας τη δραστηριότητα των εγκεκριμένων ΣΕΔΑ.

Στις γενικές προβλέψεις αυτού του κεφαλαίου, στηρίζεται μεγάλο μέρος των προτάσεων και των λύσεων που συζητούνται αυτήν την περίοδο. Αναφερόμαστε στις διατυπώσεις για τις προβλεπόμενες από την κείμενη νομοθεσία πρακτικές και τους Σταθμούς Μεταβατικής Διαχείρισης, στις οποίες εδράζεται η καινοφανής σύλληψη για την εκτεταμένη χρήση των δεματοποιητών, τους οποίους κάποιοι είχαν φροντίσει να προμηθευτούν, το 2008, προκειμένου να ξεπεράσουν το πρόβλημα της ανεξέλεγκτης απόρριψης στους ΧΑΔΑ, μια πρακτική στην οποία η περιφέρεια Πελοποννήσου κατέχει τα πρωτεία.

Βασικά προβλήματα του ισχύοντος σχεδιασμού

Έχοντας σαν κριτήρια την εναλλακτική πρόταση της αποκεντρωμένης διαχείρισης και γνωρίζοντας ότι μιλάμε για κάτι που ισχύει μόνο στα χαρτιά, θα μπορούσαμε να επισημάνουμε τα εξής:

  1. Όπως συμβαίνει σε όλους τους ΠΕΣΔΑ, οι επιδιωκόμενοι στόχοι παραμένουν σε γενικό επίπεδο και δεν ποσοτικοποιούνται, ούτε κατανέμονται χρονικά. Στις λίγες περιπτώσεις που αυτό συμβαίνει (ανακύκλωση συσκευασιών και εκτροπή βιοαποδομήσιμων) επιβάλλεται από την ανάγκη συμμόρφωσης με την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία, παραμένει σε επίπεδο περιφέρειας και δεν εξειδικεύεται, ενώ απουσιάζουν και τα πρακτικά μέτρα υλοποίησης των στόχων.
  2. Απόρροια αυτής της γενικολογίας είναι ότι τα προτεινόμενα έργα (μονάδες επεξεργασίας, ΧΥΤΥ, ΚΔΑΥ, μονάδες επεξεργασίας προδιαλεγμένων οργανικών και πράσινων) δεν διαστασιολογούνται, αφήνοντας ανοιχτό το έδαφος σε επιλογές που συνιστούν τεχνικά και οικονομικά σκάνδαλα.
  3. Για τον ίδιο λόγο, εγκυμονεί ο κίνδυνος τα αναγκαία μέτρα της μεταβατικής περιόδου να ληφθούν με τελείως αυθαίρετο τρόπο και να μην υπηρετούν τον ενιαίο μόνιμο σχεδιασμό, ανεξάρτητα από το αν αυτός θεωρείται σωστός ή επαρκής (που δεν είναι).
  4. Κεντρικό πρόβλημα του ισχύοντος σχεδιασμού είναι το γεγονός ότι υπάρχει σκόπιμη υποτίμηση της διαλογής στην πηγή και των διαδικασιών ανάκτησης (ανακύκλωση ή κομποστοποίηση). Χαρακτηριστικά:
  5. Το μεγάλο μέρος, συνεπώς, των απορριμμάτων οδηγείται σε σύμμεικτη μορφή σε μονάδες επεξεργασίας, με ανοιχτή τη μέθοδο επεξεργασίας, με σαφή, όμως, την προτίμηση στην ενεργειακή αξιοποίηση και την καύση. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την πρόβλεψη της  δυναμικότητας των (ή της) μονάδων επεξεργασίας, στον υπό εξέλιξη διαγωνισμό της περιφέρειας, για 200.000 t/έτος.
  6. Το σύστημα έχει στοιχεία συγκεντρωτισμού, ακόμη κι αν επιλεγεί η λύση των τριών (3) μονάδων επεξεργασίας. Αυτό συμβαδίζει με την πρόβλεψη για ένα μεγάλο αριθμό (αχρείαστων) ΣΜΑ και με τον ανεπαρκέσταστο αριθμό των ΚΔΑΥ (3). Η πρόβλεψη για μεγάλο αριθμό (ενδεικτικά, 10) επεξεργασίας προδιαλεγμένων οργανικών – «πράσινων» υπονομεύεται από το μικρό ποσοστό προδιαλογής.
  7. Ο προβλεπόμενος αριθμός (3) των ΧΥΤΥ, ενδεχομένως, θα μπορούσε να ήταν μικρότερος, αν επιλέγονταν λύσεις με τη μέγιστη δυνατή ανάκτηση, μειώνοντας τα αναπόφευκτα προβλήματα χωροθέτησης. Αντίθετα, οι προβλέψεις της μεταβατικής περιόδου ωθούν στη λειτουργία 5 ΧΥΤΥ.
  • για το 2013 προβλέπεται ανακύκλωση 40.000 t, περίπου, και προδιαλογή οργανικών 18.675 t. Δηλαδή, 19,3 % του συνόλου των ΑΣΑ
  • για το 2020 προβλέπεται ανακύκλωση 45.470 t, περίπου, και προδιαλογή οργανικών 33.840 t. Δηλαδή, 24 % του συνόλου των ΑΣΑ

 

Γ. Η υλοποίηση του ΠΕΣΔΑ 

 

Με την υλοποίηση του ΠΕΣΔΑ έχουν εμπλακεί, κατά καιρούς: η αποκεντρωμένη διοίκηση, η αιρετή περιφερειακή διοίκηση, η Περιφερειακή ένωση δήμων Πελοποννήσου και ο ενιαίος ΦοΔΣΑ, που συγκροτήθηκε στις 8/6/2012. Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων είναι, από το νόμο, υποχρέωση του περιφερειακού ΦοΔΣΑ. Παρόλα αυτά, σαν «πρώτο βιολί» εξακολουθεί να εμφανίζεται η περιφέρεια, με τον κ. Τατούλη να έχει αναλάβει προσωπικά το ζήτημα. Προς το παρόν, ο ΦοΔΣΑ αρκείται στην εξασφάλιση της συμμετοχής του προέδρου και του αντιπροέδρου του σε όλες τις διαδικασίες του διαγωνισμού, που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Επί της ουσίας, από τους θεσμικούς, συμπεριλαμβανομένων και των δήμων – δημάρχων, δεν έχουν υπάρξει αμφισβητήσεις της αναγκαιότητας εφαρμογής του ΠΕΣΔΑ. Ορισμένες αντεγκλήσεις (Τατούλη – ΓΓ αποκεντρωμένης διοίκησης ή Τατούλη – δημάρχου Καλάμάτας κλπ) φαίνεται να έχουν δευτερεύουσα σημασία και να συνδέονται με πολιτικές – κομματικές επιδιώξεις, παρά με την ουσία του ΠΕΣΔΑ. Οι μόνες αντιδράσεις στον ΠΕΣΔΑ έχουν προέλθει από κάποια αυτοδιοικητικά σχήματα, κινήσεις πολιτών σε διάφορες περιοχές και ορισμένους πολιτικούς χώρους.

 

Το έργο της περιφέρειας

 

Το έργο της περιφέρειας, αναφορικά με την υλοποίηση του ΠΕΣΔΑ, περιορίζεται σε δύο ενέργειες:

  • στην εκπόνηση ενός ανούσιου και γενικόλογου στρατηγικού σχεδιασμού για την ανακύκλωση, που έθεσε σε διαβούλευση στις 8/12/2012, με σκοπό να αρχίσει η υλοποίησή του από 1/1/2012. Είτε υπήρξε, είτε δεν υπήρξε το αποτέλεσμα ένα και το αυτό.
  • στην προκήρυξη δημόσιου διεθνή διαγωνισμού, στις 29/12/2012, με σκοπό την επιλογή ιδιωτικού φορέα σύμπραξης για το έργο «Ολοκληρωμένη Διαχείριση Απορριμμάτων Περιφέρειας Πελοποννήσου με ΣΔΙΤ». Το αντικείμενο του έργου αφορά στη μελέτη, χρηματοδότηση, κατασκευή, συντήρηση και λειτουργία υποδομών που θα χρησιμοποιηθούν για την ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμμάτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου (μονάδες επεξεργασίας, ΧΥΤΥ και ΣΜΑ). Ο διαγωνισμός διεξάγεται σε δύο φάσεις: την α΄ φάση (προεπιλογή) κατά την οποία οι ενδιαφερόμενοι υπέβαλαν αίτηση συμμετοχής και φάκελο εκδήλωσης ενδιαφέροντος και τη β΄ φάση, η οποία διακρίνεται σε δύο επιμέρους στάδια: ανταγωνιστικός διάλογος (στάδιο Ι) και υποβολή δεσμευτικών προσφορών-ανάθεση (στάδιο ΙΙ). Κατά τη διάρκεια του ανταγωνιστικού διαλόγου θα εξετασθεί από την αναθέτουσα αρχή η δυνατότητα να περιληφθεί στο αντικείμενο η προσωρινή διαχείριση των απορριμμάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου για το διάστημα που θα διαρκέσει η αδειοδότηση, κατασκευή και θέση σε λειτουργίας του Ολοκληρωμένου Συστήματος Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΟΣΔΑ). Η αναθέτουσα αρχή δεν προκρίνει τη χρήση συγκεκριμένης τεχνολογίας επεξεργασίας. Κατά την παρούσα φάση η συνολική ετήσια ποσότητα των προς διαχείριση απορριμμάτων εκτιμάται σε περίπου 200.000 τόνους, ενώ η ετήσια ποσότητα θα προσδιορισθεί περαιτέρω μέσω του ανταγωνιστικού διαλόγου.

Όπως ανακοινώθηκε (5/4/2012), ολοκληρώθηκε η α΄ φάση της διαδικασίας, κατά την οποία επιλέχθηκαν τα πέντε (5) σχήματα που συνεχίζουν στη β’ φάση του διαγωνισμού. Ενδιαφέρον εκδήλωσαν τα παρακάτω 7 σχήματα, από τα οποία προεπιλέχθηκαν τα 5 υπογραμμισμένα:

  1. 1.      ARCHIRODON GROUP – INTRAKAT – ENVITEC
  2. 2.      ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ – J&P ABAΞ
  3. 3.      ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ
  4. 4.      ΝΟVAERA HELLAS
  5. ΤΟΞΟΤΗΣ – ΤΡΙΚΑΤ
  6. 6.      ΑΚΤΩΡ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ – ΗΛΕΚΤΩΡ
  7. ΕΡΕΤΒΟ – ΚΛΕΑΡΧΟΣ Γ. ΡΟΥΤΣΗΣ

Στις 4/9/2012 ξεκίνησε η β΄ φάση (διαδικασία του ανταγωνιστικού διαλόγου)

Στις 9/7/2012, δημοσιοποιήθηκε η απόφαση 324/2012 του ΣτΕ, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων υποψηφίου.

Σε ότι αφορά στη μεταβατική διαχείριση, η περιφέρεια έχει πετάξει το «μπαλάκι» στους δήμους, δηλώνοντας:  «Καθίσταται λοιπόν σαφής η σημασία της χθεσινής (8/8/2012) απόφασης του ΦοΔΣΑ να προχωρήσει άμεσα στη χωροθέτηση των θέσεων προσωρινής διαχείρισης (κομποστοποίησης και δεματοποίησης) σε συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του ΠΕΣΔΑ, αφού αυτές οι θέσεις θα αποτελέσουν, σύμφωνα με τις προβλέψεις του ΠΕΣΔΑ, τις θέσεις των Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων όπου οι Δήμοι θα μεταφέρουν τα απορρίμματά τους και θα τα παραδίδουν στο σύστημα επεξεργασίας». Σε αυτό το πλαίσιο, έχει αρχίσει η διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης των προσωρινών εγκαταστάσεων. 

Η στάση της ΠΕΔ

 

Η περιφερειακή ένωση δήμων, με πρόεδρο το δήμαρχο Καλαμάτας κ. Νίκα είχε καταθέσει σε σύσκεψη στο υπουργείο εσωτερικών (30/7/2012) πρόταση για την ενδιάμεση διαχείριση των απορριμμάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου που αποτελείται από τα εξής σημεία:

  1. Δεν γίνεται αποδεκτή η διαδικασία της δεματοποίησης γιατί έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα, όπως αυτό αποδεικνύεται από τη συγκέντρωση δεμάτων στο Κρανίδι, στην Πύλο, αλλά και σε άλλες περιοχές εκτός Περιφέρειας, όπως ο Αλφειός και το Αίγιο.
  2. Η μέθοδος της κομποστοποίησης – ανακύκλωσης, προτείνεται ως η προσφορότερη λύση μέχρι την τελική διαχείριση και μάλιστα  επιβάλλεται να γίνεται σε επίπεδο του Νομού.
  3. Ως προς τη χωροθέτηση των μηχανημάτων (κομποστοποιητής, ΚΔΑΥ,  δεματοποιητής) σε επίπεδο Νομού επιβάλλεται να αξιοποιηθούν οι χώροι των ΧΑΔΑ, ή χώροι ώριμοι μελετητικά, ή ενδεχομένως κατάλληλοι χώροι που θα ενοικιασθούν.
  4.  Επιβάλλεται να υπάρξει ανοχή στη λειτουργία των ΧΑΔΑ για μερικούς μήνες, σε συνεννόηση με την Ε.Ε. μέχρι να λειτουργήσει ενδιάμεση λύση.

Στη συνέχεια, φαίνεται ότι συμπλέουν με τη στάση του περιφερειακού ΦοΔΣΑ.

ΦοΔΣΑ και δεματοποιητές

 

Ο νεοσύστατος ΦοΔΣΑ πήρε στα χέρια του την «καυτή πατάτα» της εύρεσης λύσης διαχείρισης στη μεταβατική περίοδο. Κάτω και από την ασφυκτική πίεση της περιφέρειας κατέφυγε στη λύση της χρήσης των δεματοποιητών, δύο από τους οποίους λειτουργούν (στην Πύλο και στο Κρανίδι) και άλλοι δέκα βρίσκονται στις αποθήκες από το 2008.

Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, το «κλειδί» στην απόφαση του ΦοΔΣΑ «κρύβεται» στα ανταποδοτικά, αφού ο δήμος που θα «φιλοξενήσει» τη μονάδα δε θα καταβάλλει ούτε σεντ για τα ανταποδοτικά, σε αντίθεση με τους δήμους που θα μεταφέρουν τα απορρίμματά τους. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο τόνος θα στοιχίσει στην «τσέπη» κάθε δήμου από 60-80 ευρώ.

Σε συνεδρίαση του ΦοΔΣΑ, στις 8/8/2012, αποφασίστηκε να υπάρξουν πέντε επιπλέον μονάδες διαχείρισης των απορριμμάτων, πέραν του Δ. Πύλου και του Δ. Ερμιονίδας:

  1. στο νομό Αργολίδας, στο Δήμο Άργους – Μυκηνών (συν τη μονάδα με το δεματοποιητή στο Δ. Ερμιόνης).
  2. στο νομό Αρκαδίας, στο Δήμο Τρίπολης, (για την κάλυψη του Δ. Τρίπολης, καταρχήν).
  3. στο νομό Κορινθίας, στο Δήμο Νεμέας (πρόθεση εξυπηρέτησης και άλλων δήμων, με την προϋπόθεση ανταποδοτικού οφέλους και επιστροφής του RDF).
  4. στο νομό Λακωνίας, στο Δήμο Ευρώτα και στη θέση Σκάλα (πρόθεση του δήμου είναι η εξυπηρέτηση και άλλων Δήμων με ανταποδοτικά οφέλη).
  5. στο νομό Μεσσηνίας, στο Δήμο Καλαμάτας (συν τη μονάδα στο Δ. Πύλου)

Στις μονάδες, θα λειτουργεί κομποστοποιητής για τα οργανικά υλικά, τα οποία -αφού γίνουν κομπόστ- θα μπορούν να πωληθούν ως λίπασμα, ΚΔΑΥ – ανακύκλωση υλικών (σίδερα, πλαστικά, γυαλί κτλ). Τα ανόργανα υλικά θα γίνοται «πέλετ», τα οποία και αυτά μπορούν να πωληθούν στη βιομηχανία ως καύσιμη ύλη. Στο σημείο αυτό, το ρόλο του θα παίζει και ο δεματοποιητής μέσω του οποίου τα «χρήσιμα» σκουπίδια θα γίνονται δέματα και θα μπορούν να αποθηκεύονται για μεγάλο χρονικό διάστημα.

 

Οι όροι του ΦοΔΣΑ στην περιφέρεια Πελοποννήσου

  • συμμετοχή του προέδρου και αντιπροέδρου του ΦοΔΣΑ σε όλες τις διαδικασίες του διαγωνισμού, που βρίσκεται σε εξέλιξη.
  • η προσωρινή διαχείριση των απορριμμάτων να γίνεται με κομποστοποίηση, ανακύκλωση και δεματοποίηση του RDF και σε καμία περίπτωση μόνο με τη δεματοποίηση σύμμεικτων.
  • η προσωρινή διαχείριση να γίνεται σε επίπεδο νομού και σε δύο μονάδες ανά νομό, με την υποστήριξη μηχανολογικού εξοπλισμού που θα αγοραστεί ή θα ενοικιαστεί από την περιφέρεια ή το ΥΠΕΚΑ.

Δ. Τα προβλήματα της μεταβατικής διαχείρισης και ορισμένα ερωτήματα

Το σχέδιο της μεταβατικής διαχείρισης, που φαίνεται να επιλέγεται, μπορούμε να το συνοψίσουμε στα εξής:

  • διαλογή στην πηγή ανακυκλώσιμων υλικών.
  • διαλογή στην πηγή οργανικών υλικών (ίσως, και «πράσινων»).
  • μεταφορά ανακυκλώσιμων, προδιαλεγμένων οργανικών και σύμμεικτων στις 7 θέσεις προσωρινής διαχείρισης.
  • διαχείριση ανακυκλώσιμων σε μονάδα ΚΔΑΥ.
  • διαχείριση προδιαλεγμένων οργανικών σε μονάδα κομποστοποίησης.
  • δεματοποίηση σύμμεικτων απορριμμάτων και αποθήκευση των δεμάτων, μέχρι την έναρξη λειτουργίας των μονάδων επεξεργασίας του διαγωνισμού.
  • καμία εργασία τελικής διάθεσης (δεν αποσαφηνίζεται η πιθανότητα χρήσης των ΧΥΤΑ Κιάτου και Ξυλοκάστρου).
  • λειτουργία των θέσεων προσωρινής διαχείρισης σαν θέσεων σταθμών μεταφόρτωσης (ΣΜΑ), όταν λειτουργήσουν οι προβλεπόμενες τελικές υποδομές του ΠΕΣΔΑ.

Ένα άμεσο πρόβλημα

Το σχέδιο μεταβατικής διαχείρισης δεν απαντά σε ένα καίριας σημασίας ερώτημα: τι γίνονται τα σκουπίδια της Πελοποννήσου, μέχρι να υπάρξουν οι αναγκαίες μελέτες, οι αδειοδοτήσεις και η κατασκευή των υποδομών της μεταβατικής διαχείρισης; Αυτό που αφήνεται να εννοηθεί είναι ότι θα επιδιωχθεί η μεταφορά τους στην Φυλή. Αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι ούτε εφικτό, ούτε σωστό. Το πρόβλημα θα επεκταθεί χρονικά και θα μεγαλώσει, αν αποδειχθεί, στην πράξη, ότι η παραπάνω λύση μεταβατικής διαχείρισης δεν είναι υλοποιήσιμη ή δεν είναι υλοποιήσιμη πλήρως.

Προβλήματα και ερωτήματα για τη μεταβατική διαχείριση

  • με ποια ενημέρωση, προετοιμασία και υποδομή θα λειτουργήσουν οι διαδικασίες της ανακύκλωσης και της προδιαλογής οργανικών, σε μια περιφέρεια που η συνήθης πρακτική, μέχρι τώρα, ήταν η απόρριψη σε ΧΑΔΑ;
  • ποια θα είναι η τύχη των ΚΔΑΥ – μονάδων κομποστοποίησης και των δεματοποιητών στις 7 θέσεις της μεταβατικής διαχείρισης, αν εκεί το μόνο που θα γίνεται στη συνέχεια θα είναι η μεταφόρτωση απορριμμάτων, όπως υποστηρίζει στην ανακοίνωσή του ο κ. Τατούλης;
  • αν, πάλι, συνεχίσουν να λειτουργούν ποιος θα είναι ο ρόλος τους στη συνολική διαχείριση των απορριμμάτων της περιφέρειας και σε ποιο βαθμό θα επηρεάσουν (ή ανατρέψουν) τον υφιστάμενο ΠΕΣΔΑ;
  • ανεξάρτητα από την όποια περιβαλλοντική αδειοδότηση εξασφαλίσει η διαδικασία της δεματοποίησης, τι πραγματικές επιπτώσεις θα έχει όταν προβλέπεται υπαίθρια αποθήκευση δεμάτων σύμμεικτων απορριμμάτων για χρονικό διάστημα, που, κατά πάσα πιθανότητα, θα υπερβεί τις προβλέψεις;
  • η πρόβλεψη της ύπαρξης ενός τεράστιου stock δεματοποιημένων σύμμεικτων απορριμμάτων, τη χρονική στιγμή έναρξης λειτουργίας των μονάδων επεξεργασίας του ΠΕΣΔΑ (και του διαγωνισμού) δεν θα επηρεάσει προς τα πάνω τη διαστασιολόγησή τους, κατά συνέπεια και το κατασκευαστικό και λειτουργικό κόστος τους;
  • για τον ίδιο λόγο, δεν δημιουργούνται προϋποθέσεις για την ενίσχυση επιλογών, όπως η ενεργειακή αξιοποίηση (συμπεριλαμβανομένης της απευθείας καύσης), με το δεδομένο ότι η επιλογή της μεθόδου στις μονάδες επεξεργασίας του διαγωνισμού παραμένει ανοιχτή;

Ε. Τι θα μπορούσε να γίνει

 

Η υπεροχή της κοινωνικής διαχείρισης των απορριμμάτων με αποκέντρωση και έμφαση στην ανάκτηση, έναντι συγκεντρωτικών λύσεων προσανατολισμένων στην ολοκληρωτική, σχεδόν, επεξεργασία των σύμμεικτων απορριμμάτων, με σκοπό την ενεργειακή αξιοποίηση, όπως συμβαίνει και με τον ΠΕΣΔΑ Πελοποννήσου, έχει καταδειχθεί πολλές φορές και δεν είναι του παρόντος. Το ερώτημα είναι αν με τα δεδομένα της παρούσας στιγμής στην Πελοπόννησο μπορούμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Όπως: 

  • να εκπονηθούν τοπικά σχέδια διαχείρισης, ανά δήμο, με έμφαση στην ανακύκλωση και στην προδιαλογή οργανικών υλικών
  • στις θέσεις της μεταβατικής διαχείρισης, ή σε κάποιες αντίστοιχες, να δημιουργηθούν «κανονικά» ΚΔΑΥ και μονάδες κομποστοποίησης οργανικών και «πράσινων»
  • στη θέση των δεματοποιητών, να κατασκευαστούν μικρές, ευέλικτες και φθηνές μονάδες επεξεργασίας των σύμμεικτων (όσων δεν έχουμε καταφέρει, δηλαδή, να ξεχωρίσουμε), με έμφαση στην περαιτέρω ανάκτηση ανακυκλώσιμων και οργανικών

Με τον τρόπο αυτό θα είχαμε όλο το βασικό σκελετό της υποδομής της αποκεντρωμένης διαχείρισης. Και από πάνω, θα μας περίσσευαν: οι δεματοποιητές, το μεγαλύτερο μέρος των σταθμών μεταφόρτωσης, οι πανάκριβες και σύνθετες μονάδες επεξεργασίας και καύσης, ενδεχομένως και κάποιος ή κάποιοι από τους ΧΥΤΑ, που σχεδιάζονται. Και, φυσικά, θα μας περίσσευαν και οι εργολάβοι. Είναι προφανές ότι δεν πρόκειται για σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι η ορθολογική λύση της μόνιμης διαχείρισης των απορριμμάτων, με περιβαλλοντικό όφελος, με οικονομία χρόνου, με το χαμηλότερο κατασκευαστικό και λειτουργικό κόστος και με σαφή προσδιορισμό του ωφελούμενου, που δεν είναι άλλος από την ίδια την κοινωνία. Με μια προϋπόθεση: τη διακοπή και την ακύρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας για τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Πελοπόννησο, άμεσα.

 

Σημείωση

Στο κεφάλαιο III έχουν χρησιμοποιηθεί στοιχεία από τις εργασίες:

  • Policies and waste management  plans in Greece, της Γεωργίας Ασημακοπούλου

http://kinisi-esdkna.blogspot.gr/2012/06/2012-rio20.html

  • Υπερκατανάλωση και σκουπίδια: Ανάγκη για φρένο στην απληστία, της Κατερίνας Πλασσαρά

http://www.ecorec.gr/econew/index.php?option=com_content&view=article&id=289%3A2011-04-27-12-24-56&catid=120%3A2010-08-17-10-59-55&Itemid=130&lang=en

  • Η ιστορία της διαχείρισης των απορριμμάτων, από την ιστοσελίδα της ΟΕΑ

http://www.ecorec.gr/econew/index.php?option=com_content&view=article&id=326&Itemid=130 

 

Παραπομπές – παρενθέσεις

(1)               να καταθέσω την αγωνία του Α.Παρασκευόπουλου και των εκπροσώπων των αγροτών σε σχετική σύσκεψη για τον κίνδυνο υποβάθμισης της αγροτικής παραγωγής της περιοχής μας από την κακή διαχείριση των σκουπιδιών. Φαντάζεσθε τον αντίκτυπο από τον εντοπισμό διοξινών στο λάδι;;;

(2)               για όποιους δεν το ξέρουν στην περίοδο αιχμής η ΠΟΤΑ παράγει 11/2 φορές το συνολικό όγκο όλου του πρώην Δήμου Γαργαλιάνων και μάλιστα χωρίς καμία επεξεργασία ή διαλογή……. Στα σχόλια δικά σας.

(3)               Την περίοδο αυτή την ονομάζω χαμένη ευκαιρία της Τ.Α. να χαράξει ενεργητική πολιτική διαχείρισης, αντί γι’αυτό διάλεξε την αδράνεια που βόλευε… και όμως υπήρξαν φωτεινές εξαιρέσεις Δήμων που άσκησαν τέτοιες πολιτικές όπως ο Δήμος Ελευσίνας που μείωσε κατά 70% τον όγκο που έστελνε στα Λιόσια ή ο Δήμος Συκεών στην Θεσσαλονίκη εκτός από την γενίκευση της ανακύκλωσης γενίκευσε, παρ’ότι αστικός Δήμος, την οικιακή κομποστοποίηση. Και για να έρθουμε και στα δικά μας, ανήκω στους λίγους που αντιδράσαμε στην επιλογή του Δήμου Γαργαλιάνων να δεχθεί τα σκουπίδια της ΠΟΤΑ και γιατί δεν προβλεπόταν στην ΚΥΑ έγκρισης Π.Ο. (αναφέρει ότι θα οδηγούνταν στη ΧΑΔΑ της Χώρας) και γιατί δεν συνδυάστηκαν με μια ενεργή πολιτική διαχείρισης με ανταποδοτικά οφέλη για το Δήμο.

(4)               Ο κ.Φούχτελ που γυρίζει και κάνει επαφές με Δημάρχους και Περιφερειάρχες θεωρεί ότι το σημερινό κόστος είναι μικρό και είναι λογικό να προσαρμοσθεί στο ευρωπαϊκό κόστος δηλαδή τα δημοτικά τέλη να αυξηθούν κατά 6 έως 7 φορές.     

Εγινε  προχτες το βραδυ στην καταμεστη αιθουσα της δημοτικης βιβλιοθηκης Γαργαλιανων η  ημεριδα που διοργανωσε ο τοπικος ΣΥΡΙΖΑ  για την διαχειριση των απορριμματων.Κοσμος πολυς τοποθετησεις και ερωτησεις παροντες και ομιλητες δημαρχοι Τριφυλιας Κωστας Κολλιας και Ευρωτα  Γιαννης Γρυπιωτης και δημοτικοι συμβουλοι ο περιφερειακος συμβουλος της αγωνιστικης συνεργασιας  ΝΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΡΙΝΟΣ (στην θεση του Πετρακου που εγινε βουλευτης) και ο βουλευτης του ΣΥΡΙΖΑ θανασης Πετρακος.Ομιλητες ο κ Τασος Κεφαλας απο την ΠΡΟΣΥΝΑΤ ,ο Νικος  Πατσαρινος και ο Γιωργος Γκονης.

gargalianoi2

Αυτο που ζηταω τοσο καιρο να γινει στην Ερμιονιδα μια δημοσια τοποθετηση δηλαδη του τοπικου μας ΣΥΡΙΖΑ για το δεματοποιητη και την ανακυκλωση , το βρηκα στην αλλη ακρη της Πελοποννησου.

Θα εχω καποια στιγμη τις εισηγησεις σε ηλεκτρονικη μορφη και θα τις σηκωσω.Θα δειτε πως ακουσα απο σοβαρους ανθρωπους επιχειρηματα και θεσεις με τις οποιες ειμαι απολυτα συμφωνος εδω και πολα χρονια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ οπως παρουσιαστηκε εκει ειναι ξεκαθαρος και σωστος.Στην τριλεπτη τοποθετηση μου, μιλησα για την ανακυκλωση του Δημου μας με τα πρασινα σημεια και το σημερινο αδειξοδο για τα λεφτα της κομποστοποιησης που μας αρπαξε ο Τατουλης για την συνειδηση του κοσμου που ενω βλεπει τα διαχωρισμενα ανακυκλωσιμα να καταληγουν στη χωματερη στο Αναθεμα συνεχιζει να βαζει στους καδους διαχωρισμενα χαρτι και πλαστικο να αφηνει σε σακουλα διπλα το αλουμινιο.Μιλησα για τον ΧΑΔΑ στο Σταυρο συμμεικτων απορριμματων χυμα και δεματοποιημενων. Μιλησα και παλι για την οικιακη κομποστοποιηση .

Φυσικα ειναι κοινος τοπος πλεον για παρα πολλους ανθρωπους πως οι δεματοποιητες ειναι κολπο και μοχλος πιεσης για τα εργοστασια καυσης. Πως το RDF  δεν μπορει να παει πουθενα αλλου παρα μονο στον κλιβανο αφου στεγνωσει το οργανικο μεσα του με τον χρονο η μηχανικη μεθοδο.Πως η καυση ειναι ανταγωνιστικη της ανακυκλωσης.Ειναι ενα συμπερασμα που δουλευεται χρονια τωρα απο πολλους ανθρωπους και με τα χρονια τεκμηριωνεται.Περασαν κιολας 2,5 χρονια απο την Θηβα.

Οταν η Περιφερεια Πελοποννησου παραγει 300 χιλιαδες τονους σκουπιδια (μεσα τους το βαρυ οργανικο φορτιο που ειναι 40% του συνολικου βαρους  πρεπει να στεγνωσει δηλ να χασει βαρος πριν μπει στον κλιβανο)τοτε καταλαβαινετε πως καθε κιλο χαρτι κομποστ  η πλαστικο που παει για ανακυκλωση αφαιρει καυσιμα δηλαδη κερδη απο το πανακριβο εργοστασιο καυσης των πολυεθνικων.Ισως γι αυτο τα σκουπιδια παραλαμβανονται (και πληρωνονται απο τα δημοτικα τελη) βαρια και συμμεικτα στην εισοδο του δεματοποιητη δεματοποιουνται και φευγουν για καυση μετα απο χρονια ελαφρυτερα και στεγνα.Αυτο σημαινει ενα βουνο χυμα και δεματοποιημενων σκουπιδιων να στεγνωνει για παντα στους ΧΑΔΑ των δεματοποιητων.Αποθηκη για τα εργοστασια καυσης.

Ενα εργοστασιο που κατω απο τους 100 χιλιαδες τονους το χρονο δεν ειναι λειτουργικο.

Η Ελλαδα ειναι μικρη χωρα.Παραγουμε λιγα σκουπιδια.Δεν στεκει εργοστασιο καυσης ΚΑΙ ανακυκλωση.Τα σκουπιδια ΔΕΝ ειναι ανανεωσιμη πηγη ενεργειας.Τα σκουπιδια δεν ειναι ηλιος ουτε αερας.Τα σκουπιδια τα παραγουμε οι ανθρωποι και ενα λανθασμενο μοντελλο καταναλωτισμου που πρεπει να αλλαξουμε.Τα σκουπιδια πρεπει πρωτα απο ολα να μειωθουν.Και μαζι τους θα μειωθουν και τα κερδη των βιομηχανων της καυσης.Γι αυτο δεν θελουν οικιακη κομποστοποιηση.Δεν θελουν πραγματικη ανακυκλωση χαρτιου και πλαστικου.

Μεστες οι εισηγησεις των διοργανωτων  με πολλα στοιχεια και τεκμηριωση αλλα  κρατησαν πολυ ωρα και ετσι καποιοι κουραστηκαν στο τελος.Μιλησαν πολυ και οι δυο Δημαρχοι αλλα περισσοτερο παραδοσιακα «πολιτικα», δηλαδη τι σκοπευουν να κανουν.Γνωμη μου ειναι πως υπαρχει τρομερη αγνοια (και ερασιτεχνισμος) ανεπιτρεπτη το 2012 απο πολιτικους  που φιλοδοξουν να λυσουν το εκρηκτικο προβλημα των απορριμματων.Ισως ομως και τα λογοπαιγνια με τους γυφτους και απο τους δυο Δημαρχους που αναδιπλωθηκαν μετα απο διαμαρτυριες του κοσμου δειχνουν και μια αλλη αποψη οχι μονο για το περιβαλλον αλλα και για τους ανθρωπους που κυριαρχει στα μυαλα καποιων εκπροσωπων.Εξ αλλου και οι δυο τονισαν πως με τον κ Τατουλη δεν εχουν συγκρουσεις.

Πανω απο 1,5 ωρα δεν μπορεις να κρατησεις την προσοχη των ανθρωπων σε λογους.Η συνεδριαση κρατησε απο τις 7,30 μεχρι τις 11.00. Η συζητηση απο τις 10.00 εως τις 11.00.Γνωμη μου ειναι πως η διαταξη αυτων των εκδηλωσεων πρεπει να ειναι διαφορετικη. Ας ξαναβρουμε τον κυκλο στις συζητησεις μας. Εδω στα δημοτικα σχολεια εχει περασει μια αλλη διαταξη των θεσεων που φερνει και μια αλλη σχεση αναμεσα σε ομιλητη και κοινο. Η απο καθεδρας (και μαλιστα σε ψηλοτερο επιπεδο) αναγνωση μεγαλων κειμενων απο τους ομιλητες σε ενα ευαισθητο μαλιστα και γεματο ιδεες κοινο,κουραζει.Η διαδικασια του να απευθυνωνται ερωτησεις στους ομιλητες λες και εχουν ολες τις απαντησεις επισης. Η πρακτικη των τοποθετησεων στη συνεχεια απο ανθρωπους στο κοινο που τους αρεσει συνηθως να ακουν την φωνη τους επισης. Καποιο αλλο μοντελλο διαλογου πρεπει να αναζητηθει.Για να μιλουν περισσοτερο ολοι και κυριως οι γυναικες και οι νεοι απειροι στην πολιτικη διαπαλη.Ολοι μαζι σε κυκλο και ο λογος να περνα απο τον εναν -μια στον αλλο.Τα κειμενα εισηγησεις να εχουν φτασει στα χερια του κοινου πριν την συζητηση και οχι να εκφωνουνται για ωρα σε ανθρωπους που δεν μπορουν να επεξεργαστουν ολες αυτες τις πληροφοριες σε τοσο λιγο χρονο για να μπορουν κιολας να τοποθετηθουν στη συνεχεια.

gargalianoi3

Ο ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας ειχε προσκληθει το ιδιο και η ΠΑΠΟΕΡ αλλα απο την Ερμιονιδα ειμουν μονος μου μεχρι την Τριπολη.Απο κει μεχρι Γαργαλιανους συνταξιδεψα με τον καλο φιλο και συναγωνιστη απο τους Οικολογους Πρασινους (και μεχρι το Σεπτεμβρη και την εναλλαγη του,δημοτικο Συμβουλο Τριπολης) Βασιλη Γιοκαρη. Το ταξιδι ηταν συνολικα πηγαινε ελα 8 ωρες και καλο ειναι να πηγαινουμε σε τετοιες εκδηλωσεις περισσοτεροι απο ενας ανθρωποι για να μοιραζομαστε και το κοστος.Οπως καναμε με τον Βασιλη απο Τριπολη και περα.Και εκτος απο το κοστος μοιραστηκαμε και ιδεες συμφωνιες  διαφωνιες αγωνιες .

28/12/2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ.

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

ΚΩΣΤΑ ΖΑΧΑΡΙΑ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΔΕΛΑ ΚΑΙ ΘΑΝΑΣΗ ΠΕΤΡΑΚΟΥ

 

 

Να είναι βέβαιος ο κ. Τατούλης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και οι βουλευτές του θα κάνουν ότι είναι δυνατόν για να εμποδίσουν τα σχέδια του κ. Φούχτελ και του πολιτικού του εκπροσώπου κ. Τατούλη να μετατρέψει την Πελοπόννησο σε Ειδική Οικονομική Ζώνη για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του Γερμανικού κεφαλαίου.

Η «ανάπτυξη» που οραματίζεται ο κ. Τατούλης για την Πελοπόννησο είναι μια «ανάπτυξη» από την οποία δεν θα έχουν κανένα όφελος οι πολίτες της Πελοποννήσου παρά μόνο τα συμφέροντα που εκπροσωπεί ο κ. Φούχτελ δια του κ. Τατούλη.

Ο κ. Τατούλης είναι υπόλογος και έκθετος και αντί να επιτίθεται στο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και τους βουλευτές του οφείλει να απαντήσει για τα πρωτοφανή αντισυνταγματικά και παράνομα σημεία της επιστολής του που έστειλε με αριθμό πρωτοκόλλου 66165/24594 και θέμα «Ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμμάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου» με αποδέκτες τους:

  1. Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής και Πολεοδομικής Πολιτικής υπόψη κ. Ν. Παλαιολόγου
  2. Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος υπόψη κ. Γ. Κρεμλή
  1. Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων – Ομάδα Δράσης για την Ελλάδα (Task Force for Greece -TFGR) υπόψη κ. F. Amodeo

Το συγκεκριμένο έγγραφο είναι ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗN ΠΡΟΘΕΣΗ ΤΟΥ κ. ΤΑΤΟΥΛΗ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ ΣΕ ΕΙΔΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ ΠΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗ  ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΕΡΓΟΛΑΒΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΩΝ ΕΚΛΕΚΤΩΝ ΤΟΥ κ. ΦΟΥΧΤΕΛ. Στο έγγραφο αυτό που έστειλε στους εκπροσώπους της Ε.Ε. και του Ράιχενμπαχ για την ατζέντα της συζήτησης που έγινε στις 30 Νοέμβρη 2012 πρότεινε μεταξύ άλλων, τα εξής πρωτοφανή:

  1. 1.      Διαδικασία περιβαλλοντικής εξαίρεσης!!! (Δηλαδή διαχείριση απορριμμάτων χωρίς έγκριση μελετών περιβαλλοντικών όρων ;).
  2. Θέματα Φ.Π.Α. (Δηλαδή να χαριστεί στους μεγαλοεργολάβους ο Φ.Π.Α.;).
  3. Δυνατότητα εμπροσθοβαρών πληρωμών (Ένα μεγάλο δώρο στους μεγαλοεργολάβους. Δυνατότητα αποπληρωμής τμήματος έργου ακόμη και πριν την ολοκλήρωσή του ;).
  4. Ρυθμίσεις για τη διοικητική παύση λειτουργίας μη συμβατών με το έργο εγκαταστάσεων (Δηλαδή να απαγορευθεί στους Δήμους να έχουν π.χ. μια μονάδα ολοκληρωμένης διαχείρισης απορριμμάτων ή και επιμέρους δράσεων διαλογής στην πηγή, ανακύκλωσης, κομποστοποίησης κ.α. με σκοπό να πηγαίνουν όλα τα απορρίμματα στην μονάδα του ΣΔΙΤ για καύση ;).
  5. Ρυθμίσεις για την έγκαιρη μεταφορά πόρων από το ανταποδοτικά τέλη στην αναθέτουσα αρχή.

Γραφείο Τύπου ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Follow me on Twitter

Μαΐου 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.248.865

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Με υπογραφή Τατούλη δημοπρατείται το σπουδαίο έργο του κόμβου της Αρχαίας Νεμέας Μαΐου 24, 2019
    Δημοπρατήθηκε με υπογραφή του Περιφερειάρχη Πελοποννήσου κ. Πέτρου Τατούλη το σπουδαίο έργο του κόμβου της Αρχαίας Νεμέας, προϋπολογισμού 360.000 ευρώ. «Κάνουμε πράξη μια ακόμα δέσμευσή μας, ικανοποιώντας ένα πάγιο αίτημα των κατοίκων της περιοχής» τόνισε ο Πέτρος Τατούλης και σημείωσε την αναγκαιότητα του συγκεκριμένου έργου σε μια σπουδαία περιοχή αρχαιολο […]
  • Γιαννακούρας από Γορτυνία: Για μένα η πολιτική σημαίνει προφορά (pics) Μαΐου 24, 2019
    Άλλη μία περιοδεία σε χωριά της Γορτυνίας. Σταθμοί μας με τον συνυποψήφιο Τάσο Κατσιαδράμη το Σταυροδρόμι, το Τουμπίτσι, η Μπερτσιά, η Τρανή Λάκκα, το Νιχώρι, η Χώρα, οι Ράχες, το Σπάθαρι, τα Τρόπαια, το Βυζίκι και τα Λαγκάδια. Όμορφες περιοχές στις οποίες η περιφερειακή αρχή του Πέτρου Τατούλη έχει προχωρήσει σε αρκετές παρεμβάσεις και έχει δρομολογήσει πολ […]
  • Κούνα το καρότο! Μαΐου 24, 2019
    Παρασκευή 24 Μαΐου και όλοι τρέχουν να πληρωθούν να πάνε με γεμάτες τσέπες στις κάλπες. Επιδόματα, συντάξεις Ιουνίου, ούλα τα καλά! Και λέει ο Αλέξης, που μας έσπασε τις τσέπες, ότι πρέπει να προσέξουμε πολύ τι θα ψηφίσουμε στις ευρωεκλογές, διότι πιθανή νίκη Βέμπερ και ΕΛΚ θα θέσει σε κίνδυνο τα μέτρα ελάφρυνσης που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση και μπορεί να […]
  • Εορτάζει ο ΙΝ Αγίας Φωτεινής Μαντινείας Μαΐου 24, 2019
    Τὴν Κυριακὴ 26η Μαϊου  πανηγυρίζει μὲ κάθε λαμπρότητα ὁ Ἱερὸς Ναὸς τῆς Ἁγίας Ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος καὶ Ἰσαποστόλου  ΦΩΤΕΙΝΗΣ τοῦ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ. Τὴν παραμονὴ τῆς Ἑορτῆς, ΣΑΒΒΑΤΟ 25η  Μαϊου καὶ ἀπὸ ὥρας 8.00 μ.μ. θὰ ψαλη ΜΕΓΑΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ. Τὸ  πρωί τῆς Κυριακῆς θὰ τελεσθῇ ΟΡΘΡΟΣ–Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ καὶ περιφορὰ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ.  Ειδήσεις: Αρκαδία […]
  • Οι προτάσεις του Arcadia Portal για το τριήμερο 24 - 26 Μαΐου Μαΐου 24, 2019
    Tο ArcadiaPortal.gr πιστό στο ραντεβού του κάθε Παρασκευή σας έχει ετοιμάσει προτάσεις για το πώς να περάσετε το Παρασκευοσαββατοκύριακο. Όλες οι εκδηλώσεις στην Αρκαδία συγκεντρωμένες για να επιλέξετε πώς θα περάσετε ένα όμορφο και διασκεδαστικό Παρασκευοσαββατοκύριακο. Οι προτάσεις μας είναι οι εξής:   Ιερά αγρυπνία στην ΙΜ Παναγίας Ελεούσας στη Βλαχέρνα   […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΕΗ ΔΕΣΦΑΚ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Δρομοι πεζοδρομια Ηλεκτροφωτισμος Θεσεις καδων απορριμματων Καραβασιλη Καταφυκι Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Οδος Παντανασσης Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ ΤΕΡΝΑ Τατουλης Τσιρωνης Φαναρι Διογενη ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια πλαστικη σακουλα σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates