You are currently browsing the tag archive for the ‘ΠΡΩΣΥΝΑΤ’ tag.

2016_04_10_%ce%b1%cf%86%ce%af%cf%83%ce%b1

o%ce%ba%cf%84%cf%89%ce%b2%cf%81%ce%b7%cf%82-2016

Επιμένουμε:

  • ΟΧΙ στη σύμβαση ΣΔΙΤ για τη διαχείριση των απορριμμάτων της Πελοποννήσου
  • Αποκεντρωμένη διαχείριση, με έμφαση στη διαλογή στην πηγή και στην ανάκτηση

 

Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, θα κλείσουν με οριστικό τρόπο τα σημαντικότερα ζητήματα της διαχείρισης των αστικών απορριμμάτων της Πελοποννήσου. Στο επίκεντρο βρίσκονται η περίφημη σύμβαση ΣΔΙΤ της ΤΕΡΝΑ και ο νέος σχεδιασμός (ΠΕΣΔΑ) της περιφέρειας. Στις επόμενες βδομάδες θα έρθουν για συζήτηση, στο περιφερειακό συμβούλιο, και ο νέος σχεδιασμός (ΠΕΣΔΑ) και η στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) του νέου σχεδιασμού (έχει τεθεί, ήδη, σε δημόσια διαβούλευση). Λίγο παραδίπλα, κάποιοι περιμένουν, με το μολύβι στο χέρι, την υπογραφή της σύμβασης ΣΔΙΤ.

 

Τα πράγματα δεν έχουν εξελιχθεί καθόλου καλά. Και αυτό γιατί:

 

  • Η κυβέρνηση έχει πει ανοιχτά ότι δεν αποκλείει τις συμβάσεις ΣΔΙΤ στη διαχείριση των απορριμμάτων. Ιδιαίτερα για την Πελοπόννησο, έχει δείξει με πολλούς τρόπους ότι επιθυμεί την υπογραφή της σύμβασης με την ΤΕΡΝΑ, ξεχνώντας τις παλιότερες υποσχέσεις της. Οι μικροαλλαγές και τα «φτιασιδώματα» της σύμβασης δεν την κάνουν καθόλου πιο συμφέρουσα για το περιβάλλον και για την τσέπη των πολιτών της Πελοποννήσου. Η επιλογή αυτή μπορεί να εξυπηρετεί το συμφέρον της ΤΕΡΝΑ, δεν εξυπηρετεί, όμως, το στόχο της διαχείρισης των απορριμμάτων σε όφελος των πολιτών της Πελοποννήσου.

 

  • Από πάνω, στέλνει μήνυμα αποθάρρυνσης στους δήμους, να μην προχωρήσουν στην αποκεντρωμένη διαχείριση και σε δημοτικές υποδομές ανακύκλωσης και κομποστοποίησης, μέσω της (μη) χρηματοδότησης. Από τα κονδύλια του νέου ΕΣΠΑ 2014-2020 για τη διαχείριση των απορριμμάτων, που έχει φτάσει να είναι η μοναδική πηγή χρηματοδότησης, μόνο το 8,4% θα πάει σε δράσεις προδιαλογής υλικών και από αυτά ούτε ένα ευρώ για την ανακύκλωση. Όλα τα λεφτά κατευθύνονται στις κεντρικές εγκαταστάσεις και στα μεγάλα έργα που αφορούν, κυρίως, τα σύμμεικτα απορρίμματα.

 

  • Οι δήμοι της Πελοποννήσου, που διεκδικούν (;) να έχουν το ρόλο που τους ανήκει -σύμφωνα και με το νόμο- στη διαχείριση των απορριμμάτων της Πελοποννήσου δεν έχουν ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις αυτού του ρόλου. Η ευθύνη αυτή αφορά και το φορέα διαχείρισης (ΦοΔΣΑ), που συγκροτείται από όλους τους δήμους, ο οποίος ανέλαβε, με πολλές τυμπανοκρουσίες, να συντάξει ένα νέο σχεδιασμό και κατάφερε το εξής απίστευτο: άγνωστο με τίνος την ευθύνη, έστειλε στο υπουργείο και έθεσε σε δημόσια διαβούλευση μια μελέτη (την ΣΜΠΕ του ΠΕΣΔΑ), η οποία δεν αντιπροσωπεύει αυτό που ψηφίστηκε στο ΔΣ του ΦοΔΣΑ, σύμφωνα με καταγγελίες πολλών από τους μεγαλύτερους δήμους. Αυτήν τη στιγμή, βρίσκεται σε διαβούλευση μια μελέτη που δεν ξέρουμε αν εκφράζει τους δήμους ή αν θα αποσυρθεί άρον-άρον. Αυτά είναι κλασικά συμπτώματα παρακμής και εξυπηρετούν, αποκλειστικά, αυτούς που θέλουν να κάνει «κουμάντο» η περιφέρεια και όχι οι δήμοι και ο φορέας τους στη διαχείριση των απορριμμάτων, για ευνόητους λόγους.

 

Την προοπτική που προδιαγράφουν οι παραπάνω εξελίξεις δεν την αποδεχόμαστε. Ούτε, καν, θέλουμε να τη σκεφτόμαστε. Ο δικός μας αγώνας αποσκοπεί στην εφαρμογή ενός μοντέλου διαχείρισης σε όφελος της κοινωνίας. Και το μοντέλο που οραματιζόμαστε και διεκδικούμε δεν είναι άλλο από αυτό της αποκεντρωμένης διαχείρισης, με έμφαση στην πρόληψη, στην προδιαλογή και στην ανάκτηση των υλικών.

 

Κυβέρνηση, περιφέρεια και δήμοι πρέπει να αφήσουν στην άκρη οποιεσδήποτε άλλες σκοπιμότητες, να αποδεχτούν και να εργαστούν για να γίνουν πράξη τα αυτονόητα:

  • Η κυβέρνηση να εγκαταλείψει την ιδέα της ΣΔΙΤ, την προσπάθεια ωραιοποίησης της σύμβασης και τις πιέσεις για να γίνει αυτή αποδεκτή. Αντίθετα, πρέπει να διασφαλίσει την αναγκαία δημόσια χρηματοδότηση, για την υλοποίηση της αποκεντρωμένης διαχείρισης, ξεπερνώντας μνημονιακές υποχρεώσεις και δεσμεύσεις.
  • Ο ΦοΔΣΑ πρέπει να αποκτήσει κανονική λειτουργία, να παίξει το ρόλο που του αντιστοιχεί και να αποκαταστήσει το (χαμένο) κύρος του. Άμεσα πρέπει να δοθεί υπεύθυνη απάντηση στο αν η στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΣΜΠΕ), που έχει τεθεί σε διαβούλευση, είναι αυτή που αποφάσισε το ΔΣ του ΦοΔΣΑ. Είναι αδιανόητο να συνεδριάσει το περιφερειακό συμβούλιο με αυτό το θέμα ανοιχτό. Επιπλέον, πρέπει να κάνει απολύτως σαφές ότι ο ρόλος της περιφέρειας έχει λήξει και ότι από δω και στο εξής οι αποφάσεις για τη διαχείριση των απορριμμάτων θα παίρνονται από το ΦοΔΣΑ και οι υπογραφές θα μπαίνουν από τους νόμιμους εκπροσώπους του.
  • Οι δήμοι που υπερασπίζονται την αποκεντρωμένη διαχείριση είναι αυτοί που έχουν το μεγαλύτερο ειδικό βάρος, καθώς παράγουν το μεγαλύτερο μέρος των απορριμμάτων της περιφέρειας. Γι αυτό πρέπει, αφενός να αποδείξουν ότι εννοούν αυτά που λένε και, αφετέρου, ότι έχουν τη θέληση να βάλουν τη «σφραγίδα» τους στο νέο σχεδιασμό (ΠΕΣΔΑ), πείθοντας και τους υπόλοιπους δήμους. Επιλογές του τύπου «και αποκεντρωμένη διαχείριση (για όσους δήμους το επιθυμούν) και κεντρική διαχείριση (για τους όσους, επίσης, το επιθυμούν)» είναι διαλυτικές. Η διαχείριση των απορριμμάτων της περιφέρειας πρέπει να έχει μία κατεύθυνση. Διαφορετικά και ανεξάρτητα από προθέσεις, «στρώνεται το έδαφος» για να επικρατήσει η κεντρική διαχείριση και, συνακόλουθα, να επιβληθεί η σύμβαση ΣΔΙΤ της ΤΕΡΝΑ.

 

Οι συλλογικότητες της Πελοποννήσου -και είναι πολλές-, που υποστηρίζουμε τα παραπάνω δεν έχουμε εγκαταλείψει τη μάχη και δεν θεωρούμε δεδομένο τίποτε. Συνεχίζουμε την προσπάθεια ενημέρωσης και ενεργοποίησης των πολιτών της Πελοποννήσου, τους οποίους καλούμε να δώσουν το παρόν, με κάθε πρόσφορο μέσον, παντού όπου χρειάζεται. Το αντίτιμο αυτής της προσπάθειας το χρωστάμε και στους εαυτούς μας και στις επόμενες γενιές.

23.10.2016

Συλλογικότητες Πελοποννήσου

ενάντια στη σύμβαση ΣΔΙΤ και υπέρ της αποκεντρωμένης διαχείρισης με διαλογή στην πηγή

 

Κύριε πρόεδρε της ΠΕΔ Πελοποννήσου,

Κύριε πρόεδρε του ΦοΔΣΑ Πελοποννήσου,

γνωρίζετε ότι την Κυριακή 10/4/2016 πραγματοποιήθηκε στην Τρίπολη συνάντηση συλλογικοτήτων
της Πελοποννήσου, στην οποία παραβρέθηκαν και συνάδελφοί σας, δήμαρχοι μεγάλων πόλεων.
Σας διαβιβάζουμε το ψήφισμα της συνάντησης, καθώς και την εισηγητική παρέμβαση του εκπροσώπου
των φορέων και συλλογικοτήτων, που είχαν την πρωτοβουλία της συζήτησης και σας παρακαλούμε να
τα προωθήσετε στα μέλη σας.
Σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή για το μέλλον της διαχείρισης των αποβλήτων στην περιφέρεια της Πελοποννήσου
έχει πολύ μεγάλη σημασία να ακουστούν όλες οι απόψεις. Ιδιαίτερα αυτές, που εκφράζονται από τους πολίτες
και τις συλλογικότητες που τους εκφράζουν.
Με εκτίμηση
Τάσος Κεφαλάς,
από μέρους του προεδρείου της συνάντησης

Συνάντηση συλλογικοτήτων Πελοποννήσου, για τη διαχείριση των αποβλήτων

(Τρίπολη, 10/4/2016)

 

Ψήφισμα

 

Όσοι/ες ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα των συλλογικοτήτων της Πελοποννήσου και όσοι/ες συνυπογράφουμε, εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας για τη δραματική κατάσταση που επικρατεί στην περιφέρεια Πελοποννήσου, στον τομέα της διαχείρισης των αστικών απορριμμάτων και γενικότερα των αποβλήτων. Η συνέχιση αυτής της κατάστασης θα επιτείνει τα προβλήματα και τους κινδύνους, σε ότι αφορά στη δημόσια υγεία και στο περιβάλλον και θα αποτελεί μόνιμη αιτία για την επιβολή οικονομικών κυρώσεων.

 

Καταδικάζουμε απερίφραστα το γεγονός ότι, αντί να παρθούν γενναίες αποφάσεις για την αντιμετώπιση της κατάστασης, συνεχίζεται σκόπιμα το καθεστώς της απραξίας, προκειμένου η περιφέρεια Πελοποννήσου να επιβάλλει τη σύμβαση ΣΔΙΤ και το σχεδιασμό που αυτή προκρίνει. Έχουμε πλήρη συνείδηση ότι η σύμβαση ΣΔΙΤ δεν είναι, απλά, ένα μέσο χρηματοδότησης δημόσιων υποδομών, αλλά ένα εργαλείο εκτεταμένης ιδιωτικοποίησης και επιβολής ενός ακριβού, συγκεντρωτικού και αντιπεριβαλλοντικού μοντέλου διαχείρισης των αποβλήτων.

Η σύμβαση ΣΔΙΤ και ο σχεδιασμός που επιβάλλει:

  1. Αντιπροσωπεύει ένα σχέδιο που είναι στα μέτρα της ΤΕΡΝΑ και δεν είναι σχέδιο της πολιτείας (της περιφέρειας, του φορέα διαχείρισης ή των δήμων).
  2. Είναι ένα σχέδιο, αποκλειστικά, για τη διαχείριση των σύμμεικτων. Μιλά μόνο για σταθμούς μεταφόρτωσης σύμμεικτων, για εργοστάσια σύμμεικτων και για ταφή των υπολειμμάτων της επεξεργασίας σύμμεικτων.
  3. Αποκλείει την περίπτωση να επιτευχθούν οι στόχοι του εθνικού σχεδίου, καθώς εισάγει την απαράδεκτη επιλογή της εγγυημένης ποσότητας σύμμεικτων. Και, μάλιστα, στο επίπεδο των 150.000 τόνων/έτος, που σύμφωνα με τη μελέτη της ίδιας της ΤΕΡΝΑ αντιστοιχεί στο 68% του συνόλου των αστικών αποβλήτων (ΑΣΑ) της περιφέρειας.
  4. Εκτός από την έννοια της εγγυημένης ποσότητας, υπάρχει και η επιλογή της μέγιστης ποσότητας, που ορίζεται στους 200.000 τόνους/έτος, δηλαδή πάνω από το 90% του συνόλου των ΑΣΑ, με ότι σημαίνει αυτό για το κατασκευαστικό κόστος. Αυτή η πρόβλεψη, μαζί με τη μειωμένη τιμή που προσφέρεται για τις ποσότητες τις πάνω από τους 150.000 τόνους/έτος, είναι μια απροκάλυπτη παρότρυνση προς τους δήμους να αδιαφορήσουν για την ανακύκλωση και την κομποστοποίηση και να στέλνουν όλα τους τα σκουπίδια, σύμμεικτα, στα εργοστάσια.
  5. Στη σύμβαση περιλαμβάνεται όρος για την υποχρεωτική παράδοση του συνόλου των σύμμεικτων των δήμων στα εργοστάσια της ΤΕΡΝΑ. Αυτό που υποκρύπτεται είναι η προσπάθεια να αποτραπεί κάθε προσπάθεια των δήμων, τώρα και στο μέλλον, να αναπτύξουν αποκεντρωμένες υποδομές ήπιας διαχείρισης. Αυτό σημαίνει, πως ακόμη κι αν μειωθούν οι εγγυημένες ποσότητες, τα σύμμεικτα θα εξακολουθήσουν να παραμένουν πάρα πολλά και αναγκαστικά θα οδηγούνται στις μονάδες επεξεργασίας της ΤΕΡΝΑ.
  6. Τα υλικά που δεν θα ανακτώνται με προδιαλογή και θα ανακτώνται μέσα από τη μηχανική επεξεργασία των σύμμεικτων στα τρία εργοστάσια αντιστοιχούν μόνο στο 22% των εισερχομένων (ανακυκλώσιμα υλικά 15% και βιοαέριο 7%). Όλα τα άλλα θα είναι, ουσιαστικά άχρηστα υλικά, με το υπόλειμμα για ταφή να φτάνει το 45%.
  7. Έχει ένα πολύ υψηλό κατασκευαστικό κόστος, της τάξης των 120 εκ. ευρώ, που θα χρηματοδοτηθεί, κατά το μεγαλύτερο μέρος, από τα δημόσια ταμεία και τις τράπεζες και θα εξανεμίσει κάθε διαθέσιμο πόρο για τη χρηματοδότηση έργων διαχείρισης στερεών αποβλήτων, αφήνοντας μετέωρα τα τοπικά σχέδια διαχείρισης των δήμων.
  8. Έχει πάρα πολύ υψηλό διαχειριστικό κόστος (99 ευρώ/τόνο για τις εγγυημένες ποσότητες και 43 ευρώ/τόνο για τις ποσότητες πάνω από τις εγγυημένες, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται το κόστος μεταφοράς). Πολύ ψηλές τιμές, ακόμη και γι αυτού του τύπου τη διαχείριση και, μάλιστα, καθόλου διαπραγματεύσιμες, απ’ ότι αφήνεται να διαρρεύσει.
  9. Επιβάλλει και άλλες δεσμεύσεις, όπως αυτή που αφήνει ανοιχτό το θέμα της χρέωσης των ποσοτήτων που υπερβαίνουν τις μέγιστες ή αυτή που μεταφέρει στην περιφέρεια το κόστος επιπρόσθετων ή εναλλακτικών υπηρεσιών, σε περίπτωση μη διαθεσιμότητας των μονάδων.

Για όλους αυτούς τους λόγους, θεωρούμε ότι η επιλογή της λύσης της ΣΔΙΤ είναι η λάθος λύση. Απορρίπτουμε, ταυτόχρονα, την προσπάθεια «επαναδιαπραγμάτευσής» της, προσπάθεια που φαίνεται να εξαντλείται στον περιορισμό των εγγυημένων ποσοτήτων. Σε καμία περίπτωση, όμως, οι οποιεσδήποτε «επιδιορθώσεις» της ΣΔΙΤ δεν είναι ικανές να αλλάξουν τη φιλοσοφία και τη στόχευσή της, ούτε να αποδώσουν καλύτερα αποτελέσματα (περιβαλλοντικά και οικονομικά).

Είμαστε πεισμένοι/ες ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή, παρά η ακύρωση της σύμβασης ΣΔΙΤ και η ταχεία επεξεργασία, χρηματοδότηση και υλοποίηση ενός νέου περιφερειακού σχεδίου από το ΦοΔΣΑ και τοπικών σχεδίων διαχείρισης από τους δήμους, στη βάση του μόνου εναλλακτικού μοντέλου, που έχει βάσιμες ελπίδες γρήγορης υλοποίησης και παραγωγής αποτελεσμάτων, αυτού της αποκεντρωμένης διαχείρισης, με δημόσιο χαρακτήρα και με έμφαση στις πολιτικές πρόληψης, επαναχρησιμοποίησης και προδιαλογής των υλικών. Αγνοώντας τις ποικιλώνυμες πιέσεις που ασκούνται και θα ασκηθούν. Αντλούμε χρήσιμα συμπεράσματα και εμπειρίες από δραστηριότητες δήμων της Πελοποννήσου, που κινούνται προς την παραπάνω κατεύθυνση, αφού, εκτός των όποιων αποτελεσμάτων «παράγουν», καταρρίπτουν το μύθο ότι η ΣΔΙΤ και το συγκεντρωτικό μοντέλο είναι μονόδρομος. Ζητάμε από όλους τους δημάρχους και τα δημοτικά συμβούλια να πάρουν ξεκάθαρα και ανοιχτά θέση, να προωθήσουν ολοκληρωμένα τοπικά σχέδια και να μην κρύβονται πίσω από έωλες δικαιολογίες αποφεύγοντας τις ευθύνες τους.

Με βάση τα παραπάνω, είναι αυτονόητο ότι θα μας βρουν αντίθετους/ες πιθανές απόπειρες αναπαραγωγής του μοντέλου της ιδιωτικοποιημένης διαχείρισης που απορρίπτουμε, σε μικρότερη, έστω, κλίμακα και με την προσχηματική επίκληση της αποκέντρωσης. Ιδιαίτερα, οι υστερόβουλες προτάσεις για αποδοχή τεχνολογιών καύσης, που θέλουν να εκμεταλλευτούν την οριακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται η διαχείριση των αποβλήτων της περιφέρειας.

Θεωρούμε καθοριστικό το ρόλο των πολιτών και των συλλογικών σχημάτων που τους εκφράζουν, στην προσπάθεια να δημιουργηθεί το πιο πλατύ μέτωπο δυνάμεων για να αλλάξει κατεύθυνση η διαχείριση των αποβλήτων στην περιφέρεια Πελοποννήσου. Κάτι τέτοιο επιβάλλει μια ευρεία γκάμα δραστηριοτήτων, σε όλες τις περιφερειακές ενότητες, που θα ξεκινούν από την ενημέρωση και θα ολοκληρώνονται με μαζικές κινηματικές παρεμβάσεις. Για το σκοπό αυτό θα εξαντλήσουμε όλες τις δυνάμεις και όλα τα μέσα που διαθέτουμε.

(Το ψήφισμα παρουσιάστηκε στη συνάντηση των συλλογικοτήτων και είχε την υποστήριξη της πλειοψηφίας των συγκεντρωμένων)

Τρίπολη, 10.4.2016

το προεδρείο της συνάντησης

 

Συνάντηση συλλογικοτήτων Πελοποννήσου, για τη διαχείριση των αποβλήτων

(Τρίπολη, 10/4/2016)

 

ΟΧΙ

ΣΤΗ ΣΔΙΤ, ΣΤΑ ΣΥΜΜΕΙΚΤΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ

 

ΝΑΙ

ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ, ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ

ΣΤΗΝ ΠΡΟΔΙΑΛΟΓΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΥΛΙΚΩΝ

 

Εισαγωγική παρέμβαση

της πρωτοβουλίας των φορέων και συλλογικοτήτων της Πελοποννήσου

Τι αντιπροσωπεύει η πρωτοβουλία των συλλογικοτήτων

Οι συζητήσεις, οι αντιπαραθέσεις, οι καταγγελίες και οι αντιδράσεις για τη διαχείριση των απορριμμάτων στην περιφέρεια Πελοποννήσου είναι η καθημερινή ρουτίνα των τελευταίων χρόνων. Και πώς να μην είναι όταν η περιφέρεια, για πολλές δεκαετίες, δίνει ένα από τα χειρότερα παραδείγματα σε ολόκληρη τη χώρα. Το ξέρετε και το ξέρουμε. Και είναι ένα από τα χειρότερα παραδείγματα, όχι μόνο γιατί, για κάποιους λόγους, βρέθηκε χωρίς βασικές, στοιχειώδεις υποδομές, αλλά και γιατί εξακολουθεί να μην ξεκινά τίποτα ουσιαστικό, που να μπορεί να φανεί χρήσιμο και στο μέλλον, που να μην είναι απλά προσωρινή, πυροσβεστική λύση, όπως οι περίφημοι δεματοποιητές, η αποστολή σκουπιδιών σε άλλες περιοχές κ.ά.. Η αυστηροποίηση των ελέγχων, ιδιαίτερα το (αναγκαίο) κλείσιμο των ΧΑΔΑ με την απειλή των προστίμων, έχει οξύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Με αποτέλεσμα να επανεμφανίζονται συμπεριφορές στα όρια της νομιμότητας και πέρα από αυτήν ή να γεμίζουν πόλεις και χωριά με βουνά σκουπιδιών.

Η κοινωνία, όλα αυτά τα χρόνια, παρακολουθεί από θέση θεατή ή, στην καλύτερη περίπτωση, περιορισμένη σε τοπικές αντιδράσεις, που πολύ δύσκολα ακουμπά και ερεθίζει τα αντανακλαστικά πολιτών από τις άλλες περιοχές της περιφέρειας. Φταίνε πολλά γι αυτή μας τη στάση. Ανάμεσα σε αυτά τα πολλά, έχει παίξει σημαντικό ρόλο η στενή μας οπτική και ο τοπικισμός που μας διακρίνει συχνά – πυκνά. Να κοιτάμε, δηλαδή, μόνο ότι γίνεται στον κοντινό μας περίγυρο. Φταίει, οπωσδήποτε και η αμηχανία που μπορεί να νοιώθουμε από το γεγονός ότι δεν κάτσαμε ποτέ να μιλήσουμε για μια συνολική εναλλακτική λύση, για όλη την περιφέρεια. Από το γεγονός ότι δεν είχαμε τη στοιχειώδη φιλοδοξία να μην περιοριζόμαστε στο τι δε θέλουμε, αλλά να προβάλουμε και να διεκδικούμε αυτό που θέλουμε.

Τώρα, όμως, έστω κι αν χρειάστηκε να φτάσει ο κόμπος στο χτένι, συνειδητοποιούμε ότι δεν μας αξίζει αυτός ο ρόλος. Αλλά όχι μόνο αυτό. Καταλαβαίνουμε ότι αν δεν κάνουμε αισθητή την παρουσία μας δεν έχουμε καμία, μα καμία ελπίδα να έχουμε θετική έκβαση στην υπόθεση της διαχείρισης των απορριμμάτων. Σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή, ο μόνος παράγοντας, που μπορεί με τη στάση του να στηρίξει τους αυτοδιοικητικούς που αντιστέκονται και να γείρει την πλάστιγγα προς τη μια ή την άλλη μεριά, είναι η ίδια η κοινωνία και οι πολίτες της Πελοποννήσου. Η κατανόηση αυτής της αλήθειας είναι που μας οδήγησε σε αυτήν την πρωτοβουλία, που έφερε κοντά συλλογικότητες απ’ όλη την Πελοπόννησο, αλλά και πολίτες από την υπόλοιπη Ελλάδα, μέσω της «Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων» (ΠΡΩΣΥΝΑΤ).

Να μιλήσουμε για την ουσία του προβλήματος

Κατάφεραν να μας κάνουν να θεωρούμε κι εμείς οι ίδιοι/ες ότι το βασικό μας πρόβλημα είναι το αν θα πάρει μιαν ακόμη εργολαβία η ΤΕΡΝΑ ή η οποιαδήποτε ΤΕΡΝΑ. Μιλάμε συνέχεια γι αυτό και χάσαμε από τα μάτια μας το πιο σημαντικό: το ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να διαχειριστούμε τα απόβλητά μας και με ποια «εργαλεία» θα το καταφέρουμε. Μας έφεραν «στο πιάτο» μιαν έτοιμη λύση και μας καλούν να πούμε ένα ναι ή ένα όχι σ΄ αυτήν. Λες και όλη η σοφία της επιστημονικής κοινότητας και η εμπειρία των δεκάδων προηγμένων κοινωνιών, στα θέματα της διαχείρισης των απορριμμάτων, έχει αφομοιωθεί στην πρόταση της ΤΕΡΝΑ. Λες και δεν υπήρχε καμία άλλη πρόταση, καμιά ιδέα και καμιά καινοτομία, στο όνομα της οποίας γίνονται τα πιο φρικτά πράγματα.

Μήπως πρέπει να ξαναθυμηθούμε το πώς φτάσαμε σε αυτήν τη λύση; Θυμάστε το πώς ονομαζόταν ο διαγωνισμός που έγινε; Ονομαζόταν διαγωνισμός ΣΔΙΤ, με ανταγωνιστικό διάλογο. Να δούμε τι σήμαιναν αυτές οι δύο μαγικές λέξεις: ανταγωνιστικός διάλογος; Σήμαιναν, πολύ απλά, ότι η περιφέρεια το μόνο που έκανε ήταν να πει: «έχω 200.000 τόνους/έτος σκουπίδια και θέλω να τα διαχειριστώ με σταθμούς μεταφόρτωσης (ΣΜΑ), με μονάδες επεξεργασίας (ΜΕΑ) και με χώρους ταφής (ΧΥΤΥ). Προτείνετέ μου την τεχνική λύση και πείτε μου πόσο κοστίζει». Τίποτα για στόχους, τίποτα για ανακύκλωση, τίποτα για τα οργανικά, τίποτα για το είδος της μηχανικής επεξεργασίας, τίποτα για τις χωροθετήσεις. Και οι εργολάβοι έκαναν το δικό τους σχεδιασμό και πρότειναν τις δικές τους λύσεις. Και η πολιτεία διάλεξε από τις λύσεις που πρότειναν οι εργολάβοι, όπως ο πελάτης του εστιατορίου διαλέγει από τον κατάλογο. Μια λύση από αυτές που της προσφέρθηκαν και όχι μια λύση που σχεδιάστηκε με βάση τις δικές της (της περιφέρειας)  ή τις δικές μας (της κοινωνίας) επιλογές. Επιλογές που όφειλαν να υπηρετούν το συλλογικό, δημόσιο συμφέρον και όχι τις προτεραιότητες των εργολάβων.

Να γιατί λέγαμε, από την πρώτη στιγμή, ότι με τους διαγωνισμούς ΣΔΙΤ δε δίνεται στους εργολάβους η κατασκευή των υποδομών και η διαχείρισή τους μόνο, αλλά τους παραδίδεται και η ευθύνη του σχεδιασμού της διαχείρισης, που δικαιωματικά και πέρα από κάθε αμφισβήτηση ανήκει στην πολιτεία και τα όργανά της. Αλλά εμείς ήμασταν οι ιδεοληπτικοί, που δε θέλαμε το διαγωνισμό ΣΔΙΤ για ιδεολογικούς ή κομματικούς λόγους. Και αυτοί που τις ήθελαν ήταν οι αμερόληπτοι και οι αντικειμενικοί. Ας έρθουν τώρα, λοιπόν, που όλοι βλέπουν που μας έχει οδηγήσει η δική τους ιδεοληπτική, στην καλύτερη περίπτωση, εμμονή να μας εξηγήσουν ποιος είχε το δίκιο με το μέρος του. Ας έρθουν να μας εξηγήσουν ποιος φταίει για τον πολύτιμο χρόνο που χάθηκε, αντί να κατηγορούν όσους δεν υποτάχθηκαν στα παράλογα σχέδιά τους.

Αλλά επειδή εμείς δεν αντιλαμβανόμαστε το ρόλο μας σαν πελάτες κανενός μαγαζιού και επειδή έχουμε την απαίτηση να αποφασίζουμε με τα δικά μας κριτήρια το πώς θα διαχειριστούμε τα απορρίμματά μας, όχι για ένα και δυο χρόνια, αλλά για τις επόμενες τρεις δεκαετίες, έχουμε υποχρέωση να το πούμε με όσο γίνεται πιο καθαρό τρόπο και σήμερα: έχουμε και τη γνώση και τα εργαλεία να εφαρμόσουμε μια άλλου τύπου διαχείριση, σε όφελος της κοινωνίας, σε όφελος της τσέπης των πολιτών και προστατεύοντας το περιβάλλον. Και για να το πετύχουμε αυτό, δε χρειάζεται να πάμε μακριά. Αρκεί να σκεφτούμε και να σχεδιάσουμε με βάση τη λογική, το δημόσιο συμφέρον και, πλέον, με τα όσα προβλέπει το νέο εθνικό σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων (ΕΣΔΑ). 

Τι υπαγορεύει η λογική

Η λογική υπαγορεύει ότι, αφού τα ανακυκλώσιμα και τα οργανικά υλικά είναι πάνω από το 90% των αστικών απορριμμάτων, το σωστό είναι να ρίξουμε το μεγαλύτερο βάρος στην προδιαλογή των υλικών. Να μην ανακατεύουμε τα υλικά, που στο σπίτι μας τα έχουμε ξεχωριστά και να τα κάνουμε σύμμεικτα. Να συγκεντρώνουμε τα καθαρά υλικά σε μικρές αποκεντρωμένες, δημοτικές ή διαδημοτικές υποδομές ανακύκλωσης, να τα διαθέτουμε ή να τα αξιοποιούμε για λογαριασμό μας και να κερδίζουμε από αυτά. Να μην τα συμπιέζουμε δυο και τρεις φορές και να τα κάνουμε άχρηστα για διαλογή και χρήσιμα μόνο για καύση ή για ταφή. Να μην τα μεταφέρουμε, μέσω των ΣΜΑ, δεκάδες χιλιόμετρα μακριά για να τα πηγαίνουμε σε κεντρικά εργοστάσια επεξεργασίας, που δεν έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα. Σπαταλώντας, από πάνω, τεράστια ποσά για τις μεταφορές και για επεξεργασία σταθερά μεγάλων ποσοτήτων σύμμεικτων.   Αυτές οι μικρές υποδομές, ήπιας διαχείρισης πρέπει να  αποτελέσουν την καρδιά του συστήματος διαχείρισης. Αυτές είναι οι υποδομές που μπορούν να λειτουργήσουν οι ίδιοι οι δήμοι και ο φορέας διαχείρισης, χωρίς να χρειάζεται να καταφεύγουν στις υπηρεσίες του οποιουδήποτε εργολάβου, με τις σύνθετες τεχνολογικά λύσεις, που, όμως, παράγουν χειρότερα αποτελέσματα και κοστίζουν πολύ περισσότερο. Αυτή είναι, τέλος, η πρακτική εφαρμογή των αρχών της εγγύτητας και της αυτάρκειας, που λένε οι νόμοι και οι οδηγίες και που κάποιοι τις ξεχνούν όταν έρχεται η ώρα των συγκεκριμένων επιλογών.

Τι υπαγορεύει το δημόσιο συμφέρον

Το δημόσιο συμφέρον υπαγορεύει, κάποιες βασικές υπηρεσίες, που χαρακτηρίζουν την ποιότητα και το επίπεδο ζωής των πολιτών να βρίσκονται κάτω από την απόλυτη φροντίδα και εγγύηση της πολιτείας. Δεν μπορεί η διαχείριση των αποβλήτων, που έχει πολλές πλευρές, ή η πρόσβαση στο νερό και στην ενέργεια να εξαρτώνται από το αν παρουσιάζουν επενδυτικό ενδιαφέρον για τον οποιονδήποτε επιχειρηματία. Εδώ χρειάζεται σταθερή εγγύηση ότι οι υπηρεσίες αυτές θα παρέχονται, χωρίς διακοπή και με αξιοπιστία, στους πολίτες. Μπορούμε να φανταστούμε τι θα γίνει αν τεμαχίσουν τις υπηρεσίες διαχείρισης αποβλήτων οι δήμοι και ο φορέας διαχείρισης και τις μοιράσουν αριστερά – δεξιά, σε μικρούς ή μεγάλους εργολάβους και αυτοί, κάποια στιγμή αδυνατούν ή δεν κρίνουν συμφέρον να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους; Θα ξαναζήσουμε ή όχι σκηνές με τα βουνά των σκουπιδιών δίπλα στα σπίτια μας; Το δημόσιο συμφέρον υπαγορεύει ότι, αν πραγματικά τα σκουπίδια είναι χρυσός όπως έχουμε μάθει να λέμε όλοι, πρέπει να επωφελείται από τη διαχείρισή τους ο πολίτης και όχι ο εργολάβος. Το δημόσιο συμφέρον υπαγορεύει να προσδοκούμε από τη σωστή διαχείριση των απορριμμάτων να μειώνεται το κόστος διαχείρισης και όχι να εκτοξεύεται στα ύψη. Δεν πετάμε στα σύννεφα, δε ζούμε σε άλλο κόσμο. Ξέρουμε ότι το δημόσιο δε λειτουργεί πάντα με τον πιο οικονομικό τρόπο. Με τη διαφορά ότι αυτό δεν είναι ούτε δεδομένο, ούτε αυτονόητο. Και, επιπλέον, σε αυτές τις περιπτώσεις έχουμε να κάνουμε με την παραβίαση του κανόνα. Στην ιδιωτικοποιημένη διαχείριση των αποβλήτων η επιδίωξη του υψηλού κόστους είναι ο κανόνας. Γιατί, κακά τα ψέματα, στην οικονομία της αγοράς, ο μοναδικός θεός είναι το κέρδος. Το δημόσιο συμφέρον, τέλος, υπαγορεύει οι πολίτες να έχουν ενεργή συμμετοχή στη διαχείριση των αποβλήτων, να την υποστηρίζουν έμπρακτα και να την ελέγχουν. Να διορθώνουν τα στραβά και να επεκτείνουν τις χρήσιμες πρακτικές. Σε αντίθεση με τη φιλοεργολαβική διαχείριση, που θέλει τον πολίτη απαθή πελάτη, με το μόνο που θα τον ενδιαφέρει να είναι να παραδίδει τα σκουπίδια του, να βλέπει καθαρό το δρόμο και τους κάδους, χωρίς να τον νοιάζει ούτε το είδος, ούτε ο χώρος, ούτε το κόστος της διαχείρισης. 

Τι υπαγορεύει το νέο εθνικό σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων

Το νέο εθνικό σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων (ΕΣΔΑ) υπαγορεύει το να στηρίζεται στο δημόσιο χαρακτήρα. Υπαγορεύει αυστηρούς περιορισμούς στην ενεργειακή αξιοποίηση – καύση των αποβλήτων, ιδιαίτερα των στερεών αστικών αποβλήτων ή των προϊόντων της επεξεργασίας τους. Υπαγορεύει αποκέντρωση και δημοτικές υποδομές, όπως τις προαναφέραμε. Βάζει και επίσημα στις υποχρεώσεις των δήμων την εκπόνηση και υλοποίηση τοπικών σχεδίων διαχείρισης. Κυρίως, υπαγορεύει υψηλούς στόχους ανάκτησης υλικών, πρώτα απ’ όλα με προδιαλογή των υλικών και δευτερευόντως με μηχανική επεξεργασία. Ας κρατήσουμε στο μυαλό μας τους στόχους του ΕΣΔΑ για το 2020, για να τους συγκρίνουμε στη συνέχεια με τα αποτελέσματα της διαχείρισης που προσπαθούν να μας επιβάλλουν:

στόχοι ΕΣΔΑ για το 2020

 

υλικό προδιαλογή μηχανική επεξεργασία
ανάκτηση διάθεση
οργανικά 40% 40% 20%
ανακυκλώσιμα 65% 10% 25%
ξύλο 50% 30% 20%
άλλα ανακτήσιμα 70% 5% 25%
άλλα μη ανακτήσιμα 100%
σύνολο 50% 24% 26%
σύνολο 74% 26%

 

Αντιμέτωποι με ένα σχέδιο καταδικασμένο σε αποτυχία

Και ενώ η λύση που ωφελεί την κοινωνία είναι μπροστά στα μάτια μας, ακόμη και πριν την έγκριση του νέου εθνικού σχεδίου, η περιφέρεια Πελοποννήσου έχει γαντζωθεί σε μια επιλογή, που είναι φως φανάρι καταδικασμένη σε αποτυχία. Εδώ και πέντε χρόνια, από την προκήρυξη του διαγωνισμού ΣΔΙΤ, έχει παγώσει κάθε θετική πρωτοβουλία και τίποτα δεν κινείται, μέχρι να παρθεί μια τελική απόφαση. Λίγοι δήμοι έχουν κάνει ουσιαστικά τοπικά σχέδια διαχείρισης. Και από αυτούς που το έχουν κάνει κανείς δε ξανοίγεται, μέχρι να ξεκαθαρίσει αν θα περισσέψει κάποιο ψίχουλο για τη χρηματοδότηση των δημοτικών υποδομών και επειδή τρομάζουν με την ιδέα ότι θα έχουν να καλύψουν και το κόστος της τοπικής διαχείρισης, που τους ζητά το εθνικό σχέδιο και το κόστος των εγγυημένων ποσοτήτων, που τους ζητά το σχέδιο της ΣΔΙΤ. Πραγματικά, εφιαλτική κατάσταση, αν το καλοσκεφτεί κανείς. Ας δούμε, όμως, λίγο πιο συγκεκριμένα τι σημαίνει η ΣΔΙΤ:

  1. Όπως αναφέραμε και στην αρχή, η διαχείριση που μας προτείνει η ΣΔΙΤ αντιπροσωπεύει ένα σχέδιο που είναι στα μέτρα της ΤΕΡΝΑ και δεν είναι σχέδιο της πολιτείας (της περιφέρειας, του φορέα διαχείρισης ή των δήμων). Ας μην μας παραπέμπουν στον παλιό περιφερειακό σχεδιασμό, γιατί και άλλα λέει και καθόλου δεν εξειδικεύει με τον τρόπο που το κάνει το σχέδιο της ΤΕΡΝΑ.
  1. Το σχέδιο της ΣΔΙΤ, ακόμη κι αν είναι κοπής και ραφής της ΤΕΡΝΑ, είναι ένα σχέδιο, αποκλειστικά, για τη διαχείριση των σύμμεικτων. Μιλά για σταθμούς μεταφόρτωσης σύμμεικτων, για εργοστάσια σύμμεικτων και για ταφή των υπολειμμάτων της επεξεργασίας σύμμεικτων. Είδε πουθενά κανείς να γίνεται λόγος για προδιαλογή υλικών, για ανακύκλωση και για κομποστοποίηση; Πού είναι οι υποδομές, που θεωρητικά θα έπρεπε να υποδέχονται αυτά τα υλικά; Με έναν παλιό ΠΕΣΔΑ που μιλά τελείως αφηρημένα γι αυτά και με ένα σχέδιο ΣΔΙΤ, που μιλά μόνο για τα σύμμεικτα, είναι δυνατόν να περιμένει κανείς να γίνουν ουσιαστικά βήματα για την ανάκτηση υλικών; Τελικά τι είναι αυτό που μας ενδιαφέρει: η προδιαλογή των υλικών, που λέει το εθνικό σχέδιο ή η συντήρηση των σύμμεικτων, που λέει το σχέδιο της περιφέρειας και της ΤΕΡΝΑ; Θα μας πει ο κ. Τατούλης ότι αυτό τους ζητήσουμε, αυτό μας έφεραν. Αυτό ακριβώς ισχυριζόμαστε και μεις: άλλα έπρεπε να τους ζητήσετε και άλλα τους ζητήσατε. Άλλα οφείλατε να κάνετε και άλλα κάνατε.
  1. Με το σχέδιο της ΣΔΙΤ δεν υπάρχει περίπτωση να επιτευχθούν οι στόχοι του εθνικού σχεδίου, στον αιώνα τον άπαντα. Πρώτα απ’ όλα επειδή εισάγει την απαράδεκτη επιλογή της εγγυημένης ποσότητας σύμμεικτων. Και, μάλιστα, στο επίπεδο των 150.000 τόνων/έτος, που σύμφωνα με τη μελέτη της ίδιας της ΤΕΡΝΑ αντιστοιχεί στο 68% του συνόλου των αστικών αποβλήτων (ΑΣΑ) της περιφέρειας. Πώς θα καταφέρουμε να οδηγούμε, το 2020, σε μηχανική επεξεργασία μόνο το 50% και στη συνέχεια να το μειώνουμε ακόμη περισσότερο, όταν η εγγυημένη ποσότητα των 150.000 τόνων/έτος οφείλει να παραμένει σταθερή για τα 28 χρόνια που θα διαρκέσει η σύμβαση; Και αφού οι συντάκτες της σύμβασης είχαν αυτήν τη φαεινή ιδέα, θα μπορούσαν να μας πουν πως θα καταμεριστεί στους δήμους η εγγυημένη ποσότητα και τι χαράτσι αναλογεί στους πολίτες δια βίου;
  1. Στην πραγματικότητα τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Γιατί εκτός από την έννοια της εγγυημένης ποσότητας, υπάρχει και άλλη μια απαράδεκτη επιλογή: αυτή της μέγιστης ποσότητας, που ορίζεται στους 200.000 τόνους/έτος, δηλαδή πάνω από το 90% του συνόλου των ΑΣΑ. Αυτή η πρόβλεψη, μαζί με τη μειωμένη τιμή που προσφέρεται για τις ποσότητες τις πάνω από τους 150.000 τόνους/έτος, δεν είναι μια απροκάλυπτη παρότρυνση προς τους δήμους να αδιαφορήσουν για την ανακύκλωση και την κομποστοποίηση και να στέλνουν όλα τους τα σκουπίδια, σύμμεικτα, στα εργοστάσια; Δεν σημαίνει, επίσης, ότι θα κατασκευαστούν εργοστάσια δυναμικότητας 200.000 τόνων/έτος, ενώ στην πραγματικότητα θα χρειαζόμασταν μικρές αποκεντρωμένες μονάδες, με συνολική δυναμικότητα όχι πάνω από 70-80.000 τόνους/έτος; Μας είναι, μήπως, αδιάφορο το κατασκευαστικό και το διαχειριστικό κόστος αυτών των εργοστασίων; Μας περισσεύουν χρήματα και δεν το γνωρίζουμε; Δεν μας έχουν διδάξει τίποτα τα κακά παραδείγματα άλλων χωρών, κυρίως της Βόρειας Ευρώπης, που επένδυσαν τεράστια ποσά σε μεγάλες μονάδες επεξεργασίας και καύσης και τώρα ψάχνουν πανικόβλητοι να βρουν πρώτη ύλη; Και αντί να μαθαίνουν κάποιοι από αυτά τα λάθη, μας τα πλασάρουν σαν παράδειγμα για μίμηση; Μέχρι εκεί φτάνει η κριτική τους σκέψη ή, μήπως, κρύβονται άλλες επιδιώξεις πίσω από αυτές τις επιλογές;
  1. Να προσθέσουμε ακόμη ότι στη σύμβαση περιλαμβάνεται όρος για την υποχρεωτική παράδοση του συνόλου των σύμμεικτων των δήμων στα εργοστάσια της ΤΕΡΝΑ. Δεν είναι μόνο ότι δε θέλουν να τους ξεφύγει ούτε ένα κιλό σύμμεικτα σκουπίδια. Το πιο σοβαρό είναι ότι θέλουν αν αποτρέψουν κάθε προσπάθεια των δήμων, τώρα και στο μέλλον, να αναπτύξουν αποκεντρωμένες υποδομές ήπιας διαχείρισης. Αυτό σημαίνει, επίσης, πως ακόμη κι αν μειωθούν οι εγγυημένες ποσότητες, τα σύμμεικτα θα εξακολουθήσουν να παραμένουν πάρα πολλά και αναγκαστικά θα οδηγούνται στη στημένη φάκα της ΤΕΡΝΑ.
  1. Μήπως, όμως, τα υλικά που δεν θα ανακτώνται με προδιαλογή θα ανακτώνται μέσα από τη μηχανική επεξεργασία των σύμμεικτων στα τρία εργοστάσια; Η μελέτη της ΤΕΡΝΑ, το λέει καθαρά και με νούμερα. Από τα σύμμεικτα που θα εισέρχονται στα τρία εργοστάσια επεξεργασίας, μόνο το 22% θα ανακτάται (ανακυκλώσιμα υλικά 15% και βιοαέριο 7%). Όλα τα άλλα θα είναι, ουσιαστικά άχρηστα υλικά, με το υπόλειμμα για ταφή να φτάνει το 45%.

Πίνακας με τα «προϊόντα» της επεξεργασίας σύμμεικτων στα εργοστάσια της ΤΕΡΝΑ

 

προϊόντα της επεξεργασίας ποσότητες (t) ποσοστό
ανακύκλωση 30.490 15%
βιοαέριο 13.170 7%
κομπόστ δεύτερης ποιότητας (CLO) 45.040 23%
υπόλειμα 90.000 45%
απώλειες 21.300 11%
σύνολο 200.000 100%

 

Πιστεύει, στ’ αλήθεια, κανείς/μία πώς με αυτό το 22% και με μια αναιμική προδιαλογή που θα γίνεται, μπορούμε να φτάσουμε ποτέ το στόχο της ανάκτησης 74%, που βάζει το εθνικό σχέδιο για το 2020;

  1. Το σχέδιο της ΣΔΙΤ έχει ένα πολύ υψηλό κατασκευαστικό κόστος, της τάξης των 120 εκ. ευρώ, που θα χρηματοδοτηθεί, κατά το μεγαλύτερο μέρος από τα δημόσια ταμεία και τις τράπεζες, που θα εξανεμίσει ότι διαθέσιμο πόρο υπάρχει για χρηματοδότηση έργων διαχείρισης στερεών αποβλήτων, αφήνοντας μετέωρα τα τοπικά σχέδια διαχείρισης των δήμων. Οι οποίοι, ακόμη κι αν καταφέρουν να στήσουν κάποιες υποδομές τοπικής διαχείρισης, θα έχουν το μόνιμο άγχος της «διπλής» επιβάρυνσης. Με αυτήν που αφορά τις εγγυημένες ποσότητες να φτάνει τα 99 ευρώ/τόνο και τα 43 ευρώ/τόνο για τις ποσότητες πάνω από τις εγγυημένες, χωρίς να υπολογίζεται το κόστος μεταφοράς στις εγκαταστάσεις της ΤΕΡΝΑ. Πολύ ψηλές τιμές, ακόμη και γι αυτού του τύπου τη διαχείριση και, μάλιστα, καθόλου διαπραγματεύσιμες, απ’ ότι αφήνεται να διαρρεύσει.
  1. Σκαλίζοντας τη σύμβαση θα βρούμε και άλλες δεσμεύσεις, όπως αυτή (άρθρο 26) που αφήνει ανοιχτό (υπό διαπραγμάτευση) το θέμα της χρέωσης των ποσοτήτων που υπερβαίνουν τις μέγιστες, αλλιώς η περιφέρεια πρέπει να βρει κάποιον τρίτο (!!!) να δεχτεί τις υπερβάλλουσες ποσότητες. Ή αυτή (άρθρο 29) που μεταφέρει στην περιφέρεια το κόστος επιπρόσθετων ή εναλλακτικών υπηρεσιών, σε περίπτωση μη διαθεσιμότητας των μονάδων.

Η επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης ΣΔΙΤ δεν μπορεί να αλλάξει τα πράγματα

Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι η σύμβαση ΣΔΙΤ δεν είναι απλά ένα μέσο για να χρηματοδοτηθεί η κατασκευή κάποιων υποδομών. Πολύ περισσότερο από αυτό είναι ένα σκληρό εργαλείο για να εφαρμοστεί ένα συγκεντρωτικό, αντιπεριβαλλοντικό και ακριβό μοντέλο διαχείρισης αποβλήτων, σε αντίθεση με την κοινή λογική και τα όσα προβλέπει το νέο εθνικό σχέδιο. Και γι αυτό λόγο συνηθίζουμε να μιλάμε για σχέδιο ΣΔΙΤ και όχι για σύμβαση ΣΔΙΤ στεγνά. Που ακόμη κι όταν μας στοιχίζει ο κούκος αηδόνι, δεν παράγει ουσιαστικά αποτελέσματα στον τομέα της ανακύκλωσης. Ενώ, ταυτόχρονα, παγιώνει καθεστώς μόνιμης ιδιωτικοποίησης του μεγαλύτερου μέρους της διαχείρισης των αποβλήτων.

Οπότε τα όσα συζητούνται στα υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια για ανατροπή των αρνητικών συνεπειών, μέσω της επαναδιαπραγμάτευσης της σύμβασης είναι, το λιγότερο, πλάνη. Διότι η φιλοσοφία της και τα αποτελέσματά της δε διαφοροποιούνται με αλλαγές του τύπου «μειώνουμε τις εγγυημένες ποσότητες», κρατώντας στα ίδια επίπεδα το κόστος και αναλλοίωτο το σχεδιασμό της. Το εξηγήσαμε και πιο πριν, πως όσο κι αν αλλάξουν οι εγγυημένες ποσότητες δεν θα πάψει να είναι μια αλλαγή στα χαρτιά, αφού το παιχνίδι είναι έτσι στημένο ώστε η «παραγωγή» σύμμεικτων απορριμμάτων να παραμένει μόνιμα υψηλή και ο αποδέκτης τους να είναι ένας και μοναδικός: η ΤΕΡΝΑ. Κάνουν λάθος υπολογισμούς στη διυπουργική επιτροπή, αν πιστεύουν ειλικρινά πως θα η ανακύκλωση θα εκτοξευτεί στα ύψη, μόνο και μόνο επειδή στο χαρτί έβαλαν μια χαμηλότερη εγγυημένη ποσότητα. Όταν όλες οι άλλες συνθήκες εξακολουθούν να την αποτρέπουν.

Δεν υπάρχει δεύτερη επιλογή, κατά συνέπεια, παρά η ακύρωση της σύμβασης ΣΔΙΤ και η ταχεία επεξεργασία από το ΦοΔΣΑ και τους δήμους του μόνου εναλλακτικού μοντέλου, που έχει βάσιμες ελπίδες γρήγορης υλοποίησης και παραγωγής αποτελεσμάτων, αυτού της αποκεντρωμένης διαχείρισης, με δημόσιο χαρακτήρα και με έμφαση στην προδιαλογή των υλικών. Ας μην αναζητούν οι αυτοδιοικητικοί της περιφέρειας μαγικές λύσεις σε άλλα μήκη και πλάτη, ούτε σε νέους επίδοξους «πράσινους» και υπεύθυνους εργολάβους. Ένας από τους πιο μεγάλους κινδύνους των ημερών είναι οι προτάσεις που επικαλούνται την αποκεντρωμένη διαχείριση και, στην πράξη, επαναφέρουν τα σενάρια που απορρίπτουμε. Έχει, ήδη, «καεί η γούνα μας» από τέτοιους νέους επίδοξους σωτήρες.

Η λύση βρίσκεται κοντά μας: στις βασικές κατευθύνσεις του νέου εθνικού σχεδίου, στα προωθημένα τοπικά σχέδια κάποιων δήμων και στα αναθεωρημένα περιφερειακά σχέδια κάποιων περιοχών, όπως η Κρήτη και η Ανατολική Μακεδονία – Θράκη, που αρχίζουν να αναζητούν πιο αποκεντρωμένες υποδομές ήπιας διαχείρισης, που θα υλοποιηθούν χωρίς ΣΔΙΤ και εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις. Παρά την αποψίλωση των τελευταίων χρόνων, υπάρχει ένα τεχνικό και επιστημονικό προσωπικό στους δήμους και στην περιφέρεια, που μπορεί να υποστηρίξει μια αλλαγή πολιτικής στον τομέα της διαχείρισης των αποβλήτων. Αρκεί να δει στις κινήσεις των αιρετών της αυτοδιοίκησης τη βούληση να αντισταθούν στις ποικιλόμορφες πιέσεις  και να προχωρήσουν μπροστά, με βάση το συμφέρον των δημοτών τους. Και, βεβαίως, να δουν μια κοινωνία ολόκληρη να επιμένει και να παρεμβαίνει όπου και όταν χρειάζεται για να υπερασπιστεί τα αυτονόητα.

Οι συλλογικότητες, που αναλάβαμε την πρωτοβουλία αυτής της συνάντησης θέλουμε να λειτουργήσουμε σαν το εμβρυουλκό μιας ακόμη μεγαλύτερης συσπείρωσης και ενεργοποίησης των τοπικών μας κοινωνιών, δίνοντας συνέχεια στις κοινές μας δράσεις, μέχρι να καταφέρουμε να κάνουμε πράξη όλα αυτά που υποστηρίζουμε.

3

2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_01

2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_02 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_03 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_04 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_05 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_06 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_07 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_08 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_09

1 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_10 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_11 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_12 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_13 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_14 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_15 4 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_16 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_17 2016_04_10_Τρίπολη_παρουσίαση της παρέμβασης των συλλογικοτήτων_Page_18

10 Aprilh 2016 1

Με παρουσια δημαρχων εκπροσωπων αυτοδιοικητικων παραταξεων (δημοτικων και περιφερειακων) εγινε χθες στην Τριπολη η συναντηση για τα απορριμματα. Ενας αλλος πολος αρχιζει να διαμορφωνεται.Ο σημερινος σχεδιασμος ειναι αδιεξοδος. Χθες μπηκαν οι βασεις για μια αλλη πολιτικη στην διαχειριση των απορριμματων.Οσα ακουστηκαν ερχονται απο το αυριο.Καυση συμμεικτα ΣΔΙΤ ειναι το χθες.

Κριμα που η Ερμιονιδα οπως παντα ηταν απουσα.Η ΡΙΚΕΣ που ειχε δηλωσει συμμετοχη δεν εμφανιστηκε.Στην τριλεπτη τοποθετηση μου αναμεσα στα αλλα περιεγραψα την κατασταση στην επαρχια μας και προτεινα καταργηση πλαστικης σακουλας διαδημοτικους ΧΥΤΥ κρατικα εργοστασια παραγωγης πρωτης υλης πλαστικου χαρτιου απο τα ανακυκλωσιμα.

10 Aprilh 2016 3

http://anagnostis.org/article/omofono-ohi-se-sdit-gia-ta-skoypidia

Ανοιχτή συνάντηση συλλογικοτήτων για το θέμα των απορριμμάτων στην Τρίπολη

Ανοιχτή συνάντηση συλλογικοτήτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου για το θέμα των απορριμμάτων Φορείς και συλλογικότητες από την Πελοπόννησο μαζί με την Πρωτοβουλία Συνεννόησης για τη διαχείριση των Απορριμμάτων (ΠΡΩΣΥΝΑΤ) πραγματοποιήθηκε χτες στο Αποστολοπούλειο Μέγαρο της Τρίπολης προκειμένου να αποτραπεί η υπογραφή της σύμβασης ΣΔΙΤ.

Ο Δήμαρχος Τριπόλεως Δημήτρης Παυλής, αναφέρθηκε στο πρόβλημα που αντιμετώπισαν οι δήμαρχοι να ενημερωθούν για τις μελέτες της Περιφέρειας καθώς και στην αναγκαιότητα να βρεθεί άμεση προσωρινή λύση για τα σκουπίδια.

Στα 99 ευρώ τον τόνο σύμφωνα με την πρόταση της περιφέρειας, έναντι 43 ευρω σύμφωνα με την πρόταση των δημάρχων προσδιόρισε το κόστος αποκομμιδής και επεξεργασίας των σκουπιδιών ο Δήμαρχος Κορίνθου Αλεξανδρος Πνευματικός.

Διαχώρισε τελείως την θέση απ τον ΣΥΡΙΖΑ το μέλος της «Πελοπόννησος Οικολογική» Μάκης Κατσαΐτης.

Στην συνάντηση μεταξύ άλλων συμμετείχαν:

Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων (ΠΡΩΣΥΝΑΤ)

Ανταρσία στο Μωριά – Συμπόρευση για την Ανατροπή

Πελοπόννησος Οικολογική

Πελοπόννησος Πρώτα

Αυτοδιοικητική ριζοσπαστική ανατροπή (δήμος Ναυπλίου)

Δημοτική Ενωτική κίνηση Σπάρτης

Κόρινθος 2014-2019 (δήμος Κορινθίων)

Κυνουρίας γη (δήμος Βόρειας Κυνουρίας)

Μαντινειακή Συμπολιτεία (δήμος Τρίπολης)

unnamed

Μια σημαντικη συναντηση συλλογικοτητων δημοτικων κινησεων και περιφερειακων παραταξεων στο παρα πεντε της νεας (;) πολιτικης στην διαχειριση των απορριμματων.Θυμιζω απο Ερμιονιδα εχει δηλωσει συμμετοχη η ΡΙΚΕΣ

%201_1~1

Η ΠΡΩΣΥΝΑΤ (Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων) προσκαλεί σε

πανελλαδική συνάντηση συλλογικοτήτων για ζητήματα διαχείρισης αποβλήτων, με θέμα:

«Τα κινήματα μπροστά στην πρόκληση της δημόσιας, αποκεντρωμένης διαχείρισης».

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα συσκέψεων της ΠΟΕ ΟΤΑ

(Καρόλου 24, πλατεία Καραϊσκάκη, σταθμός μετρό «Μεταξουργείο»),

το Σάββατο2/4/2016 και την Κυριακή 3/4/2016.

Θα ακολουθήσουν περιφερειακές συναντήσεις:

  • Στην Τρίπολη, στις 10/4/2016,με συλλογικότητες της Πελοποννήσου
  • Στη Θεσσαλονίκη, με συλλογικότητες της Βόρειας Ελλάδας

Τα υλικά των συναντήσεων θα αναρτώνται σε ειδική σελίδα.

Σε μια περίοδο κρίσιμη για το μέλλον της διαχείρισης των αποβλήτων στη χώρα μας,οι πολίτες

και οι συλλογικότητές τους καλούμαστε να ξανασυζητήσουμε, τις προτεραιότητες, τους στόχους

και τα μέσα του κινήματος, προκειμένου να γίνει πράξη η δημόσια διαχείριση, με αποκεντρωμένες

υποδομές, με έμφαση στην προδιαλογή των υλικών και στην οικονομικότητα του συστήματος.

http://prosynat.blogspot.gr/2016/03/blog-post_12.html

http://mara8789.blogspot.gr/2016/03/blog-post.html?spref=fb

ΠΡΩΣΥΝΑΤ_αποκεντρωμένη διαχείριση και ΤΣΔ_Page_1

ΠΡΩΣΥΝΑΤ_αποκεντρωμένη διαχείριση και ΤΣΔ_Page_2ΠΡΩΣΥΝΑΤ_αποκεντρωμένη διαχείριση και ΤΣΔ_Page_3ΠΡΩΣΥΝΑΤ_αποκεντρωμένη διαχείριση και ΤΣΔ_Page_4ΠΡΩΣΥΝΑΤ_αποκεντρωμένη διαχείριση και ΤΣΔ_Page_5ΠΡΩΣΥΝΑΤ_αποκεντρωμένη διαχείριση και ΤΣΔ_Page_6ΠΡΩΣΥΝΑΤ_αποκεντρωμένη διαχείριση και ΤΣΔ_Page_7

Ελαβα μειλ

Συνάντηση (συναντήσεις) συλλογικοτήτων για ζητήματα διαχείρισης αποβλήτων

Σκοπός

Η ιδέα μιας (ή περισσότερων) νέας συνάντησης(-εων) συλλογικοτήτων, για ζητήματα διαχείρισης αποβλήτων, στηρίζεται στη θετική εμπειρία από την αντίστοιχη πρωτοβουλία της ΠΡΩΣΥΝΑΤ το Γενάρη – Φλεβάρη του 2014 και στην ανάγκη για παραπέρα εμβάθυνση, τόσο στα ζητήματα των πολιτικών διαχείρισης αποβλήτων, όσο και στα ζητήματα του προσανατολισμού και των δράσεων των κινημάτων. Συνδυάζεται με τη συμπλήρωση πέντε χρόνων από τη συγκρότηση της ΠΡΩΣΥΝΑΤ και με την ανάγκη για μια αποτίμηση της δράσης της και για επανακαθορισμό του ρόλου της.

Χαρακτήρας

Η ΠΡΩΣΥΝΑΤ, μέχρι ένα σημείο, έχει λειτουργήσει σαν ένας άτυπος συνδετικός κρίκος πολλών πρωτοβουλιών και συλλογικοτήτων, για ζητήματα διαχείρισης αποβλήτων, σε όλη τη χώρα. Και για το λόγο αυτό, η πρωτοβουλία για τη συνάντηση ή για τις συναντήσεις δε θέλουμε να είναι μια εσωτερική υπόθεση της ΠΡΩΣΥΝΑΤ, αλλά μια ευρύτερη πρωτοβουλία, που θα φέρει πιο κοντά τις διάσπαρτες και, πολλές φορές, ανομοιογενείς κινηματικές πρωτοβουλίες της «βάσης», με σκοπό τη μεγαλύτερη ώσμωση ιδεών και πολιτικών και τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των αγώνων.

Αυτή μας η πρόθεση, θα θέλαμε να εκφραστεί έμπρακτα με μια ευρύτερη συμμετοχή,

  • αφενός, στη διαμόρφωση των βασικών εισηγητικών παρεμβάσεων και,
  • αφετέρου, στην οργάνωση της συνάντησης ή των συναντήσεων.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει:

  • προτάσεις για τη θεματολογία των συναντήσεων
  • παρουσίαση συγκεκριμένων παρεμβάσεων από πρόσωπα ή συλλογικότητες
  • συμμετοχή τις ομάδες εργασίας που θα επωμιστούν την οργάνωση των συναντήσεων

Ακολουθούν οι αρχικές μας προτάσεις, για τα βασικά ζητήματα, με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων.

Η διαδικασία της συνεννόησης επιδιώκουμε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι την Κυριακή 6/3/2016.

Πότε και που

Επειδή οι συναντήσεις δεν πρέπει να έχουν αποκλειστικά θεωρητικό χαρακτήρα, αλλά και ρόλο παρέμβασης στις τρέχουσες εξελίξεις, είναι καλό να γίνουν μέχρι το τέλος Απριλίου. Με αυτό το σκεπτικό, υπάρχει μια κατ’ αρχήν απόφαση η κεντρική συνάντηση να γίνει στην Αθήνα, για λόγους γεωγραφίας και ρόλου της περιφέρειας Αττικής στα της διαχείρισης των αποβλήτων, το διήμερο (Σάββατο – Κυριακή) 2-3 Απριλίου 2016.

Έχει διερευνηθεί η δυνατότητα και μιας δεύτερης συνάντησης στη Θεσσαλονίκη, με τις συλλογικότητες της Μακεδονίας και της Θράκης (ίσως και της Ηπείρου). Μπορούμε να τη θεωρήσουμε δεδομένη, καθώς υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον.

Καταθέτουμε την πρόταση μιας ακόμη συνάντησης, ίσως, στην Πάτρα, με τις συλλογικότητες της Πελοποννήσου, της Δυτικής Ελλάδας και των νησιών του Ιονίου (ίσως και της Ηπείρου). Παραμένουμε ανοιχτοί σε κάθε άλλη πρόταση, γνωρίζοντας, ωστόσο, ότι η ΠΡΩΣΥΝΑΤ από μόνη της δε μπορεί να σηκώσει το βάρος όλων των συναντήσεων.

Ο χρόνος των περιφερειακών συναντήσεων είναι προς συζήτηση. Το να γίνουν μετά τη συνάντηση της Αθήνας έχει το πλεονέκτημα ότι κάποιες από τις βασικές παρεμβάσεις θα μπορούν να παρουσιαστούν και στις άλλες συναντήσεις.

Η συνάντηση της Αθήνας

Προτείνεται να γίνει σε χώρο, με εύκολη πρόσβαση (π.χ. Σύλλογος Ελλήνων αρχαιολόγων – Θησείο ή ΠΟΕ ΟΤΑ – Μεταξουργείο).

Η θεματολογία προτείνεται να συμπεριλάβει δύο ενότητας (μία κάθε μέρα του διήμερου):

Α. Πολιτικές διαχείρισης αποβλήτων

  • Η πρόκληση της υλοποίησης του νέου εθνικού σχεδιασμού: η στάση της κυβέρνησης, οι αντιστάσεις (πολιτικές, επιχειρηματικές, κοινωνικές), ο ρόλος της αυτοδιοίκησης.
  • Οι νέες πολιτικές της ΕΕ, στο φόντο των μνημονίων.
  • ΠΕΣΔΑ Αττικής
  • Ειδική θεματολογία: καύση, δημόσιος φορέας διαχείρισης αποβλήτων, αναδιάρθρωση του συστήματος ανακύκλωσης, διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων κλπ.

 

Β. Η κατάσταση στα κινήματα και ο ρόλος τους

  • Το εναλλακτικό μοντέλο διαχείρισης: συμπτώσεις – αποκλίσεις. Η απουσία της επιστημονικής κοινότητας.
  • Λόγος και πρακτικές στα τοπικά κινήματα αντίστασης και στους πολιτικούς χώρους της αριστεράς.
  • Ο ρόλος των εργαζομένων στην αυτοδιοίκηση.
  • Κοινωνικά – αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα στο χώρο της διαχείρισης αποβλήτων. Η άτυπη διαλογή στην πηγή και ο ρόλος συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων.
  • ΠΡΩΣΥΝΑΤ: η διαδρομή της και ο ρόλος της στο προσεχές μέλλον.

 

Συμμετοχές

Στις συναντήσεις φιλοδοξούμε να συμμετάσχουν φορείς και κινηματικές πρωτοβουλίες της «βάσης», εργαζόμενοι στους τομείς της διαχείρισης των αποβλήτων ή σε χώρους που σχετίζονται με διαχείριση αποβλήτων (π.χ. νοσοκομειακοί), αυτοδιοικητικά σχήματα, επιστήμονες με συνείδηση του κοινωνικού τους ρόλου κλπ. Σε συγκεκριμένες θεματικές, θα μπορούσαμε να ζητήσουμε την παρουσία και παρέμβαση επιλεγμένων θεσμικών προσώπων.

Οργάνωση

Η αρχική συνεννόηση, όπως προαναφέρθηκε, θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι 6/3/2016. Για κάθε συνάντηση που θα έχει αποφασιστεί θα είναι χρήσιμο να συγκροτηθεί και η αντίστοιχη ομάδα εργασίας – οργανωτική επιτροπή. Το γενικό υλικό επικοινωνίας των συναντήσεων μπορεί να το αναλάβει η ΠΡΩΣΥΝΑΤ, παράλληλα με το ενημερωτικό υλικό που θα κυκλοφορήσει για κάθε μία από τις συναντήσεις.

Συγκέντρωση υλικού

Οι παρεμβάσεις που θα γίνουν στις συναντήσεις, μαζί με τα συμπεράσματά τους ή τις αποφάσεις τους, θα συγκεντρωθούν και θα αποτελέσουν το υλικό μιας έκδοσης, τουλάχιστον σε ηλεκτρονική μορφή.

24/2/2016

https://peloponissosoikologikiargolida.wordpress.com/2015/05/14/συζητηση-της-αυρα-για-τα-απορριμματα-σ/

Την χτεσινη συζητηση διοργανωσε η ΑΥΡΑ δημοτικη παραταξη του Ναυπλιου

afisa-209x300

Μια σφαιρικη και εμπεριστατωμενη παρουσιαση του αγαπητου Τασου Κεφαλα (οσο περνουν τα χρονια τοσο καλυτερος γινεται) της ΠΡΩΣΥΝΑΤ που μακαρι να τον δουμε και να τον ακουσουμε και στην Ερμιονιδα .Αψογος.

13 Maioy 2015 9

Τον εχω ξανασυναντησει σε εκδηλωσεις στο παρελθον στο Αργος και στους Γαργαλιανους Συντομος, παραστατικος , απλος, σαφης, επιασε ολες τις παραμετρους, δεν κουρασε απαντησε σε ολες τις ερωτησεις.

13 Maioy 20151

Συμμετοχες. Εκτος του  Μητροπολίτη Αργολίδας Νεκτάριου παραυρεθηκαν ο Δημαρχος Ναυπλιου Δ.Κωστούρος(εκανε χαιρετισμο /τοποθετηση) εκπροσωποι των Περιφερειακων παραταξεων Πελοποννησος Πρωτα Γιώργος Γαβρήλος(εκανε χαιρετισμο /τοποθετηση) Πελοποννησος Οικολογικη Γερασιμος Κατσαΐτης(εκανε χαιρετισμο/ τοποθετηση)οι επικεφαλεις της μεγαλης αντιπολιτευσης απο Ναυπλιο, Ερμιονιδα  και Αργος Δημήτρης Νικητόπουλος (εκανε χαιρετισμο /τοποθετηση).Τοποθετηση εκανε και η εκπροσωπος των εργαζομενων ΟΤΑ Αργολιδας Ευαγγελία Τσατσούλη-Παπαγεωργοπούλου .

13 Maioy 2015 8

Μιλησαν ακομα πολιτες που συνεβαλαν με τις ερωτησεις  προτασεις τοποθετησεις τους στον προβληματισμο οχι μονο για την υπαρχουσα κατασταση αλλα και τις πιθανες λυσεις.

Το κοινο δεν ηταν μεγαλο αλλα οι συμμετεχοντες που κατεχουν θεσεις σημαντικες σε σχεση με το προβλημα ανταλλαξαν αποψεις και φανηκε να συναντιωνται στην μεθοδο επιλυσης του

Πρωτα απο ολα συμφωνουν πλεον ολοι πως υπαρχει αναγκαιοτητα ενος χωρου υγειονομικης ταφης υπολοιπου ΧΥΤΥ που να υπερβαινει τα ορια ενος Δημου αλλα να βρισκεται μεσα στα ορια της Περιφερειακης ενοτητας. Ο διαδημοτικος ΧΥΤΥ λοιπον γινεται κοινος τοπος στον προβληματισμοκαι απαραιτητη προυποθεση για την επιτυχια της ανακυκλωσης /κομποστοποιησης.

Συμφωνησαν ολοι στην αναγκαιοτητα ανακυκλωσης με διαλογη στην πηγη Χωριστους καδους δηλαδη για τα διαφορετικα ρευματα απορριμματων.

Συμφωνησαν ολοι για την κομποστοποιηση.

Φανηκε να υπαρχει συμφωνια για διαχειριση των απορριμματων σε τοπικο δημοτικο επιπεδο και οχι σε κεντρικη μοναδα περιφεριακου επιπεδου

Καποιοι  δηλωσαν ξεκαθαρα πως ειναι εναντια στην μεθοδο ΤΕΡΝΑ (εντονη η φημολογια πως η ΤΕΡΝΑ δισταζει ενω ο Μπομπολας με την καυση του το σκεφτεται) με μηχανικη διαλογη και ταφη του 80%.

Παρουσιαστηκε η κατασταση στον Δημο Ερμιονιδας και τα προβληματα της σημερινης διαχειρισης .

Προταθηκαν λυσεις οπως η μη κερδοσκοπικη συνεργατικη εταιρεια εμποριας των ανακυκλωσιμων απο ανεργους του Δημου (απο τον εκπροσωπο της ΠΕΛ.ΟΙΚΟ)

13 Maioy 2015 6

Εκφραστηκαν (σωστες επιφυλαξεις) και εντοπιστηκαν κινδυνοι για  αυτο το μοντελλο που τεινει προς την ιδιωτικοποιηση απο τον κ Κεφαλα τις οποιες συμμεριζομαι . Ακομα συζητηθηκε το θεμα των μπαζων και οικοδομικων υλικων. Απο τον εκπροσωπο της τοπικης του ΣΥΡΙΖΑ μπηκε το θεμα της πολιτικης (που ακολουθησαν οι προηγουμενες κυβερνησεις) , ιδιωτικοποιησης της διαχειρισης των απορριμματων και του αδιεξοδου που δημιουργουν τετοιες επιλογες .

Η συζητηση κρατησε μεχρι τις εννεα το βραδυ ηταν ηρεμη πολιτισμενη και σιγουρα μας αφησε ολους πιο ενημερωμενους για το προβλημα

ΥΓ επτα χρονια παρεμβασεις Ερμιονιδα (2009) Ερμιονιδα( 2010)  Αθικια (Μαρτης 2010)/Θηβα (Απριλης2010)/Κερατεα  (2011) / Γαργαλιανοι  (2012) /Τριπολη (2013)Αργος (2014)

Το κειμενο που ακολουθει δεν ειναι η ομιλια του κ Κεφαλα χτες στο Ναυπλιο αλλα καποια εισηγηση του προφανως απο καποια αλλη εκδηλωση και με αλλη αφορμη.Βαζει παντως ερωτηματα για πρωτη φορα οσον αφορα την καυση -ενεργειακη αξιοποιηση.Γιατι επειδη εδω και χρονια την βλεπουμε την κασυη να ερχεται αυτο ακριβως ζηταμε απο τους θιασωτες και υποκινητες της. Παραδεχτειτε πως την σχεδιαζετε ανοιξτε τον δοιαλογο μεσα στην κοινωνια ενημερωστε για την μεθοδο την τεχνολογια το ειδος για να μπορεσουμε να αποφασισουμε. ομως πανε στα κρυφα.Και αυτο βαζει σε υποψιες .Και στην Κινα καινε σκουπιδια.Με τα φτηνοτερα εργοστασια.Και εχουν μολυνει τον πλανητη με τα δηλητηρια τους.Χωρια τον λαο τους.

Να μιλησουμε λοιπον.Για την καυση.Στα κρυφα δεν περνα.Ξεχαστε το!

Ξανα γραφω.Αν τα εργοστασια καυσης ειναι ασφαλη να τα φτιαξουν στον Αγ Αιμιλιανο οι εργολαβοι.Στην Κηφισια.Και το ρευμα τζαμπα για παρτη τους.

ttp://www.argolikeseidhseis.gr/2015/05/blog-post_513.html?spref=fb

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015

Με επιτυχία η εκδήλωση της ΑΥ.Ρ.Α. για μια «Εναλλακτική διαχείριση απορριμμάτων»

ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ | 14.5.15 | |

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η ενημερωτική εκδήλωση που οργάνωσε η Δημοτική Παράταξη ΑΥ.Ρ.Α. την  Τετάρτη 13 Μαϊου 2015 το απόγευμα, στο Εργατικό Κέντρο Ναυπλίου, με κεντρικό ομιλητή τον κ. Τάσο Κεφαλά, μέλος της ΠΡΩΣΥΝΑΤ με θέμα «Εναλλακτική διαχείριση απορριμμάτων, μία βιώσιμη λύση»,καθώς συγκέντρωσε το ενδιαφέρων του συνόλου σχεδόν των  επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων του Δήμου Ναυπλιέων.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν ο Μητροπολίτης Αργολίδας Νεκτάριος, ο περιφερειακός σύμβουλος Γιώργος Γαβρήλος, ο Δήμαρχος Ναυπλιέων Δ.Κωστούρος, ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης του Δήμου Ναυπλιέων Χρήστος Γραμματικόπουλος, ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης ΑΥ.Ρ.Α. Παντελής Κοκκινόπουλος, ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης του Δήμου Άργους Μυκηνών Δημήτρης Νικητόπουλος, δημοτικοί σύμβουλοι και αρκετός κόσμος.
Ο κ. Κεφαλάς ανέπτυξε το θέμα «Εναλλακτική διαχείριση απορριμμάτων, μία βιώσιμη λύση»
«Σε μια Ελλάδα, η οποία θάβει το 81% των αστικών στερεών αποβλήτων της (ΑΣΑ), σύμφωνα με τα ωραιοποιημένα στοιχεία της διοίκησης, ήταν ζήτημα χρόνου το να ξεσπάσουν περιστατικά οξείας κρίσης, σε πολλές περιοχές (Πελοπόννησος, Ηλεία, Στερεά, Αν. Μακεδονία και Θράκη, νησιά κλπ.). Διότι σε πολλές από αυτές η διάθεση είναι ανεξέλεγκτη, αφού δεν υπάρχουν ασφαλείς και αδειοδοτημένοι χώροι υγειονομικής ταφής αποβλήτων ή υπολειμμάτων (ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ). Και εκεί που υπάρχουν οι χώροι ταφής, ο ένας μετά τον άλλο γεμίζουν. Και η δημιουργία νέων δεν είναι τόσο εύκολη υπόθεση, αφού κανείς δεν τους θέλει κοντά του.

Η διοίκηση, από τα υπουργεία και τις αποκεντρωμένες διοικήσεις, ως τις περιφέρειες και τους δήμους, τρέχει πανικόβλητη να διασφαλίσει τα ελάχιστα: να σταματήσει, τουλάχιστον, την ανεξέλεγκτη διάθεση, μέχρι τον Ιούνη, διότι τα πρόστιμα από την ΕΕ άρχισαν να επιβάλλονται και είναι πολύ βαριά.
Με «άνωθεν» αποφάσεις, τα απορρίμματα μεγάλων περιοχών οδηγούνται σε άλλες, δεκάδες και εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, που έχουν (για πόσο ακόμη;) χώρους ταφής. Τι προοπτική, όμως, μπορούν να έχουν αυτού του είδους οι πυροσβεστικές πολιτικές; Αφού, στην πραγματικότητα, το μόνο που καταφέρνουν είναι να επιταχύνουν την εκδήλωση του ίδιου προβλήματος, σε κάποιες άλλες περιοχές, στις επόμενες, δηλαδή, «πυριτιδαποθήκες».

Από τα προβλήματα αυτά δε μένουν ανέγγιχτες, φυσικά, οι περιοχές με τα μεγάλα πολεοδομικά συγκροτήματα. Ο ν. Θεσσαλονίκης, του οποίου ο σχετικά νέος και μοναδικός ΧΥΤΑ της Μαυροράχης γέμισε ταχύτατα και η επέκτασή του γίνεται με χίλια μύρια προβλήματα. Πολύ δε περισσότερο η περιφέρεια Αττικής, η οποία για πάνω από πενήντα χρόνια εφησυχάζει, χάρη στη λειτουργία της τερατώδους, σε μέγεθος και προβλήματα, εγκατάστασης της Φυλής, με πυρήνα ένα ΧΥΤΑ – χωματερή, με ελάχιστο χρόνο ζωής ακόμη. Είναι τρομακτικό και μόνο να σκεφτεί κανείς το τι σημαίνει να έρθει η στιγμή της εξάντλησης του ΧΥΤΑ της Φυλής, χωρίς να έχει υπάρξει μια ασφαλής εναλλακτική λύση διαχείρισης. Στο σημείο αυτό, ας μην επικαλεστεί κανείς τους ΧΥΤΑ Γραμματικού (υπό κατασκευή) και Κερατέας (στα χαρτιά). Γιατί, ακόμη κι αν δεν είχαν τα προφανή προβλήματα χωροθέτησης, που τους καθιστούν ακατάλληλους, θα ήταν αδύνατο να καλύψουν τις ανάγκες της Αττικής.
Το συγκεντρωτικό μοντέλο και η αποκεντρωμένη διαχείριση, με έμφαση στην προδιαλογή

Το πως φτάσαμε ως εδώ έχει την εξήγησή του. Το ίδιο και οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών σε νέους χώρους ταφής, ακόμη και σε ήπιες δραστηριότητες διαχείρισης, όπως η ανακύκλωση. Όμως, αυτό που, τώρα, προέχει δεν είναι οι θεωρητικές αναλύσεις, αλλά οι συγκεκριμένες πολιτικές, που, αφενός, θα αποτρέψουν μια προδιαγεγραμμένη έκρηξη και, αφετέρου, θα δρομολογήσουν ένα νέο μοντέλο διαχείρισης, με προοπτική και σε όφελος της κοινωνίας.

Στο επίπεδο αυτό τα πράγματα έχουν γίνει αρκετά καθαρά. Τα βασικά «στρατόπεδα» έχουν διαμορφωθεί και το καθένα από αυτά έχει να προτείνει το δικό του μοντέλο διαχείρισης:
Το σύνολο των κατασκευαστικών ομίλων της χώρας, μαζί με το νεοφιλελεύθερο πολιτικό προσωπικό, ένα τμήμα της κρατικής γραφειοκρατίας και ένα αξιοσημείωτο μέρος της επιστημονικής κοινότητας αποτελούν το ένα «στρατόπεδο». Αυτό που ποντάρει στη διατήρηση των ΑΣΑ σε σύμμεικτη μορφή, ώστε να αποτελέσουν έτοιμη πρώτη ύλη για συγκεντρωτικές μονάδες επεξεργασίας, σε πρώτη φάση. Την οποία θα ακολουθήσει η ανομολόγητη, προς το παρόν, δεύτερη φάση των μονάδων ενεργειακής αξιοποίησης – καύσης των «προϊόντων», που θα παράγουν οι πρώτες. Το μοντέλο αυτό στηρίζεται στη λογική της πλήρους ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης των απορριμμάτων και εκφράστηκε με την απόπειρα της προηγούμενης κυβέρνησης να υλοποιήσει ένα εκτεταμένο σχέδιο δημοπράτησης φαραωνικών μονάδων επεξεργασίας, με τη μέθοδο της σύμπραξης δημόσιου – ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ).
Το δεύτερο «στρατόπεδο» το συγκροτούν, κατά βάση, κοινωνικές πρωτοβουλίες και συλλογικότητες βάσης, σε κοινό μέτωπο με αυτοδιοικητικά σχήματα, με τα πιο κοινωνικοποιημένα τμήματα των εργαζομένων στην αυτοδιοίκηση και με το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής έκφρασης της αριστεράς. Αντιπαρατάσσει την ήπια, δημόσια διαχείριση με τη λογική της εγγύτητας και της μικρής κλίμακας, που αποσκοπεί στη μεγιστοποίηση της προδιαλογής και ανάκτησης υλικών, στον δραστικό περιορισμό της ανάμειξης των υλικών, άρα και των μονάδων επεξεργασίας και ενεργειακής αξιοποίησης σύμμεικτων απορριμμάτων και στην ασφαλή διάθεση μικρών ποσοτήτων υπολειμμάτων σε ΧΥΤΥ. Είναι η λογική που οδήγησε στην ακύρωση των τεσσάρων διαγωνισμών ΣΔΙΤ στην Αττική και αυτή που έχει αποτρέψει, προς το παρόν, να μπει υπογραφή και σε οποιαδήποτε άλλη σύμβαση.

Το τι διαχωρίζει και τι προσδίδει κοινωνικό – ταξικό πρόσημο στα δύο μοντέλα είναι εύκολα αποδείξιμο: οι επιδόσεις τους ως προς το τελικό κόστος επιβάρυνσης των πολιτών – δημοτών, την περιβαλλοντική ασφάλεια και τη δυνατότητα κοινωνικού ελέγχου του συστήματος διαχείρισης.
Μετάβαση στο «νέο» με παλινδρομήσεις

Όσο τα πράγματα μένουν στη σχηματική καταγραφή και αποτύπωση εκτιμήσεων και προτάσεων, τα πράγματα φαίνονται απλά. Συνήθως και αυτονόητα. Στην πράξη, τα πράγματα είναι αρκετά πιο σύνθετα. Όχι τόσο για το φιλοεργολαβικό μπλοκ, που έχει σαφή στρατηγική και ξέρει πολύ καλά τι επιδιώκει. Όσο για το κινηματικό μπλοκ, που πρέπει να κατακτήσει και να αφομοιώσει κοινό λόγο και κοινή αντίληψη για τις πρακτικές μετάβασης από το υφιστάμενο καθεστώς σε αυτό της αποκεντρωμένης διαχείρισης.

Η προσπάθεια αυτή δεν είναι ευθύγραμμη και, ορισμένες φορές, εγκυμονεί τον κίνδυνο της παλινδρόμησης από θέσεις, που, υποτίθεται, έχουν κατακτηθεί. Οι παράγοντες που υπεισέρχονται σε αυτήν τη διαδικασία είναι οι εξής:

Μια βαθιά ριζωμένη προκατάληψη, που εκδηλώνεται απέναντι σε οτιδήποτε έχει σχέση με τη διαχείριση απορριμμάτων. Ας πρόκειται και για την πιο ήπια δραστηριότητα π.χ. ανακύκλωση προδιαλεγμένων υλικών συσκευασίας ή «πράσινα σημεία» για συγκέντρωση άλλων ανακυκλώσιμων υλικών.

Ο φόβος ότι, λόγω των τρομακτικών καθυστερήσεων, κάποιες ακατάλληλες υποδομές θα τεθούν σε λειτουργία ή θα συνεχίσουν να λειτουργούν στο διηνεκές, με την επίκληση του επείγοντος ή μιας πιθανής κατάστασης έκτακτης ανάγκης.
Στην Αττική, προβληματισμοί τέτοιου είδους σχετίζονται άμεσα με τους ΧΥΤΑ. Της Φυλής, κυρίως, που λειτουργεί πέντε δεκαετίες, έχει υπολειπόμενο χρόνο ζωής δύο, το πολύ, τρία χρόνια, πρέπει να κλείσει οριστικά και, παρόλα αυτά, εγκυμονείται ο κίνδυνος να συνεχιστεί η λειτουργία του για πολλά χρόνια ακόμη, μέσω μιας νέας επέκτασης. Αλλά και του Γραμματικού, που αποτελεί μέρος του υφιστάμενου σχεδιασμού, ολοκληρώνεται η κατασκευή του, παρόλο που έχει χωροθετηθεί σε προφανώς ακατάλληλη θέση και του οποίου συζητείται η λειτουργία, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί σαν το «μαξιλαράκι ανακούφισης» του συστήματος, στο ενδεχόμενο οι νέες υποδομές της αποκεντρωμένης διαχείρισης να έχουν παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες.

Το ενδεχόμενο της κατασκευής του ΧΥΤΑ Κερατέας φαίνεται να έχει εκλείψει, προς το παρόν, αν και όχι οριστικά και επίσημα. Αν στα παραπάνω, απολύτως εξηγήσιμα, προσθέσουμε και την τάση των κατοίκων που αντιδρούν να απορρίψουν και για άλλες περιοχές την κατασκευή ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ, ώστε να μην κατηγορηθούν για ιδιοτελή στάση, έχουμε όλο το υπόβαθρο, πάνω στο οποίο αναπτύσσονται οι σχετικοί προβληματισμοί.
Μπορούμε χωρίς ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ;

Δεν είναι τυχαίο ότι σ’ αυτές τις περιοχές, κυρίως, έχει αρχίσει να βρίσκει έδαφος μια λογική «κατά των ΧΥΤΑ», γενικά. Σύμφωνα με αυτήν, υποτίθεται ότι μπορεί να υπάρξει ένα βιώσιμο, εναλλακτικό στο σημερινό, σύστημα διαχείρισης, που, ουσιαστικά, δεν θα έχει ανάγκη χώρων ασφαλούς διάθεσης – ταφής. Χρειάζεται, λοιπόν, να απαντήσουμε αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό και αν είναι η απάντηση στο (υπαρκτό) πρόβλημα των συγκεκριμένων περιοχών, αλλά κι όλης της περιφέρειας Αττικής. Και πρέπει να το κάνουμε ΤΩΡΑ, γιατί:

Αν η παραπάνω υπόθεση είναι σωστή, πρέπει το κίνημα να επαναπροσδιορίσει τους στόχους του και οι αυτοδιοικητικοί τις προτεραιότητές τους.

Αν είναι λάθος, όμως, η αναζήτηση των νέων χώρων ασφαλούς διάθεσης πρέπει να αποτελέσει ένα από τα βασικά ζητούμενα της αναθεώρησης του περιφερειακού σχεδιασμού διαχείρισης των αποβλήτων της Αττικής, που έχει, ήδη, καθυστερήσει πάρα πολύ. Αλλιώς, η Φυλή και το Γραμματικό θα αποτελέσουν θύματα μιας δικής τους λαθεμένης επιλογής, αν υποθέσουμε ότι αυτή έχει γενικευμένη αποδοχή.

Ας προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε την απάντηση στο αρχικό ερώτημα, εξετάζοντας τρεις βασικές πτυχές του ζητήματος.



Η πολιτική – κινηματική προσέγγιση

Ας υποθέσουμε ότι με ένα μαγικό τρόπο, δεν εξετάζουμε ποιόν, έχουμε καταφέρει να «απεξαρτηθούμε» από τους ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ, προτού γεμίσει ο υφιστάμενος, μοναδικός ΧΥΤΑ της Φυλής, ας πούμε μέσα στα επόμενα δύο χρόνια. Τι θα έχουμε πετύχει:

Οι κάτοικοι της Φυλής και του Γραμματικού, να απαλλαγούν από τη λειτουργία των ΧΥΤΑ, χωρίς κανείς να διανοηθεί να τους κατηγορήσει ότι έχουν ιδιοτελή κίνητρα.

Οι κάτοικοι των άλλων περιοχών της Αττικής, να αισθανθούν ανακουφισμένοι, αφού ποτέ στο μέλλον δεν πρόκειται να τους αγγίξει το «μίασμα» ενός νέου ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ.

Η περιφέρεια Αττικής και ο ΕΔΣΝΑ, να μην επωμιστούν το τεράστιο βάρος της διαχείρισης των υπαρχουσών υποδομών σε Φυλή και Γραμματικό και της επώδυνης αναζήτησης χώρων για νέους ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ.

Το τμήμα του πολιτικού προσωπικού, που αρέσκεται στην κολακεία των αντιδράσεων και όχι στη διαμόρφωση συνειδήσεων, να έχει καταγάγει μια ακόμη περιφανή νίκη.
Οι εργολάβοι, να τρίβουν τα χέρια τους, αφού θα έχουν πολλαπλασιαστεί οι πιθανότητες να γίνουν, επιτέλους, πράξη οι φαραωνικές εγκαταστάσεις επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων, για τις οποίες τόσο κατηγορήθηκαν στο πρόσφατο παρελθόν. Ως γνωστόν, η αρχή διατήρησης της μάζας ισχύει και τα απορρίμματα δεν θα εξαφανιστούν δια μαγείας.

Με άλλα λόγια, θα έχει συμβεί το εξής σουρεαλιστικό: τα μεγαλύτερα τμήματα των δύο αντιμαχόμενων «στρατοπέδων» θα έχουν ομονοήσει σε ένα από τα κεντρικά ζητήματα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Η οποία διαχείριση, έχουμε ήδη συμφωνήσει ότι έχει κοινωνικό – ταξικό πρόσημο. Η μόνη εξήγηση που θα μπορούσε, τότε, να δοθεί είναι ότι κάποιος «πάτησε την πεπονόφλουδα» και, από μέρους μας, δεν είναι καθόλου δύσκολο να φανταστούμε ποιος.


Η εμπειρική προσέγγιση

Εξίσου διδακτική είναι και η εμπειρική προσέγγιση. Διαλέξαμε γι αυτό, όχι μια τριτοκοσμική χώρα, αλλά την Ευρώπη, η οποία φημίζεται για σχετικά καλές επιδόσεις στη διαχείριση των απορριμμάτων. Στον πίνακα που παρατίθεται η Eurostat παρουσιάζει τους τρόπους με τους οποίους οι ευρωπαϊκές χώρες διαχειρίστηκαν το 2013 τα αστικά απόβλητα, χρησιμοποιώντας τις κατηγορίες: ταφή, αποτέφρωση, ανακύκλωση, κομποστοποίηση. Βλέπουμε ότι υπάρχουν οκτώ χώρες (της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, έχει τη σημασία του αυτό το στοιχείο), με ποσοστά ταφής από 0% – 4% (οι υπόλοιπες έχουν από 17% και πάνω). Για τις οκτώ αυτές χώρες θα μπορούσαμε να πούμε ότι εφαρμόζουν διαχείριση «χωρίς ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ».

Η πρώτη διαπίστωση, για τις συγκεκριμένες χώρες, είναι ότι παρουσιάζουν ορισμένα από τα υψηλότερα ποσοστά αποτέφρωσης, που ξεκινούν από το 35% και φτάνουν το 58% του συνόλου των ΑΣΑ. Αφήνουμε στην άκρη το γεγονός ότι οι μονάδες αποτέφρωσης παράγουν τοξικά απόβλητα, τα οποία χρειάζονται ειδική διαχείριση και, πολλές φορές, ειδικούς χώρους υγειονομικής ταφής επικίνδυνων αποβλήτων (ΧΥΤΕΑ), κάτι που δεν αποτυπώνεται στον πίνακα της Eurostat.

Υποθέτουμε, βάσιμα, ότι ένα μέρος των ανακυκλώσιμων και των οργανικών που κομποστοποιούνται, σε αυτές τις χώρες, δεν προέρχεται από προδιαλογή, αλλά από επεξεργασία σύμμεικτων απορριμμάτων. Η δεύτερη διαπίστωση, συνεπώς, είναι ότι η συνολική διαχείριση σύμμεικτων απορριμμάτων αφορά ποσοστό, το οποίο υπερβαίνει κατά πολύ τα, ήδη, υψηλά ποσοστά της αποτέφρωσης και μπορεί να κυμαίνεται από 50% – 70% του συνόλου των ΑΣΑ.

Συνοψίζοντας, μπορούμε να πούμε ότι η διαχείριση των ΑΣΑ «χωρίς ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ», στην Ευρώπη, είναι σχετικά περιορισμένη και, όπου εφαρμόζεται, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με υψηλά ποσοστά σύμμεικτων απορριμμάτων και με την ενεργειακή αξιοποίηση – καύση. Δηλαδή, με ότι αγωνιζόμαστε να αποτρέψουμε. Ή, μήπως, όχι;


Η ορθολογική προσέγγιση

Αν οι προηγούμενες προσεγγίσεις «χτυπούν το καμπανάκι» για τον κίνδυνο διολίσθησης στην φιλο-εργολαβική αντίληψη της συγκεντρωτικής διαχείρισης σύμμεικτων απορριμμάτων, με σκοπό την καύση, οφείλουμε να εξετάσουμε μιαν ακόμη εκδοχή. Τη δυνατότητα, δηλαδή, να οδηγηθούμε σε διαχείριση «χωρίς ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ», στο πλαίσιο της ήπιας, αποκεντρωμένης διαχείρισης, με κεντρικό πυλώνα την προδιαλογή των υλικών.

Αν σκεφτούμε ότι το 90%, περίπου, των αστικών στερεών αποβλήτων είναι ανακυκλώσιμα και οργανικά υλικά, ο στόχος για ένα τελικό υπόλειμμα της τάξης του 10% είναι, θεωρητικά, εφικτός. Με την προϋπόθεση ότι: γίνεται γενικευμένη εφαρμογή του νέου μοντέλου διαχείρισης, υπάρχει εκτεταμένη και διαρκής ενημέρωση και υποστήριξη, διασφαλίζονται οι αναγκαίες υποδομές υποδοχής και διαχείρισης των ανακτώμενων υλικών και η στάση πολιτείας και πολιτών χαρακτηρίζεται από συνέπεια και στοχοπροσήλωση. Και με την επιπλέον προϋπόθεση ότι υπάρχει ο ελάχιστος αναγκαίος χρόνος για την ομαλή ανάπτυξη ενός τέτοιου προγράμματος. Χρόνος που, με τις ιδανικότερες των συνθηκών, είναι αδιανόητο να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να είναι μικρότερος της δεκαετίας.

Για να πάμε σε ταφή του 10%, από το σημερινό 81%, σε βάθος μιας δεκαετίας και με όλες τις παραπάνω προϋποθέσεις, σημαίνει ότι θα εκτρέπεται από την ταφή, κατά μέσο όρο, το 7% περίπου του συνόλου της σημερινής παραγωγής ΑΣΑ. Αυτό σημαίνει επίσης, ότι στη διάρκεια της δεκαετίας θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν τεράστιες ποσότητες σύμμεικτων ΑΣΑ, που θα έχουν ανάγκη ασφαλούς διάθεσης. Οι ποσότητες αυτές, για την περίπτωση της Αττικής, εκτιμώνται σε, περίπου, 10 εκατ. τόνους.

Με δεδομένο το κλείσιμο του ΧΥΤΑ Φυλής και τη μη λειτουργία του ΧΥΤΑ Γραμματικού, μπορεί να διανοηθεί κανείς ότι αυτό το πραγματικό πρόβλημα γίνεται να αντιμετωπιστεί χωρίς τη δημιουργία νέων χώρων ασφαλούς διάθεσης;

Από το ένα λάθος, στο χειρότερο

Ένα μέρος από τους θιασώτες της αντίληψης «ποτέ και πουθενά ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ», αντιλαμβάνεται τη διάσταση του συνθήματος, διότι για σύνθημα πρόκειται, με την πραγματικότητα. Αντί να την αντιμετωπίσει με τον αναγκαίο ρεαλισμό, όμως, την αντιμετωπίζει με μια νέα φυγή από την πραγματικότητα. Με την ιδέα της μεταφοράς στο εξωτερικό, με σκοπό την καύση, των σύμμεικτων απορριμμάτων, τα οποία δεν θα έχουμε τους αναγκαίους χώρους για να τα διαθέσουμε με ασφάλεια. Και τα οποία, για να ωραιοποιηθεί ο παραλογισμός της πρότασης, μεταβαπτίζονται σε «υπόλειμμα». Ενώ δεν είναι προϊόν επεξεργασίας, αλλά ατόφια σύμμεικτα ή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, μικτά επιμολυσμένα απόβλητα.

Οι θιασώτες αυτής της φαεινής ιδέας επικαλούνται το οικονομικό όφελος, υποστηρίζοντας ότι η μεταφορά στο εξωτερικό στοιχίζει λιγότερο από την υφιστάμενη διαχείριση και την ύπαρξη αγοράς, δηλαδή τη δυνατότητα διάθεσης. Και τα δύο μένει να τεκμηριωθούν, πειστικά.

Δε θα σταθούμε στην ηθική πλευρά της πρότασης. Το με ποια, δηλαδή, κινηματική αντίληψη μπορεί να θεωρείται ανεκτή και να επιδιώκεται να υλοποιείται, κάπου αλλού, μια συγκεκριμένη πρακτική διαχείρισης, που στη δική σου χώρα ή στη δική σου περιοχή θεωρείται απαράδεκτη και καταδικαστέα. Θα σταθούμε στα πρακτικά παρεπόμενα της πρότασης, που την κάνουν ακόμη πιο προβληματική:

Αν η καύση των απορριμμάτων είναι αποδεκτή σε μια άλλη χώρα, για ποιο λόγο να μην είναι και στη δική μας χώρα; Υπάρχουν διαφορετικές κατηγορίες ανθρώπων; Ή, μήπως, οι επιπτώσεις διαφοροποιούνται, ανάλογα με τις πολιτικές ανοχής συγκεκριμένων κυβερνήσεων και τις κερδοσκοπικές επιδιώξεις του κεφαλαίου;

Αν είναι οικονομική η διαχείριση, αυτού του τύπου, στο εξωτερικό, δε θα ήταν ακόμη οικονομικότερη αν γίνονταν στην Ελλάδα; Δεν είναι ένα σαφές μήνυμα προς τους εργολάβους αυτό;

Αν είναι φυσιολογική η μεταφορά απορριμμάτων στο εξωτερικό, γιατί μας ξενίζει η μεταφορά τους από την Τρίπολη, στη Φυλή, για παράδειγμα;

Η πρακτική υλοποίησης της διακρατικής μεταφοράς απορριμμάτων ισοδυναμεί με διαιώνιση της ύπαρξης κεντρικών υποδομών διαχείρισης σύμμεικτων, αφού κάπου πρέπει να μεταφορτώνονται τα απορρίμματα. Εκτός αν κανείς φαντάζεται ότι χίλια απορριμματοφόρα και φορτηγά, καθημερινά, θα μεταφορτώνουν τα απορρίμματα σε σιδηροδρομικούς σταθμούς και λιμάνια της Αττικής.

Επίλογος

Συνοψίζοντας, μπορούμε βάσιμα να ισχυριστούμε ότι σε ένα σύστημα αποκεντρωμένης διαχείρισης, με έμφαση στην προδιαλογή των υλικών, οι ανάγκες σε χώρους υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων θα περιοριστούν δραστικά και οι ίδιοι οι ΧΥΤΥ θα καταστούν ασφαλέστεροι. Θα εξακολουθήσουν, όμως, να είναι αναγκαίοι για την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος διαχείρισης, για αρκετά χρόνια ακόμη. Η πρόταξη του στόχου «ποτέ και πουθενά ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ», εκτός από το να αποτελεί μια «βολική» φαντασίωση, εγκυμονεί τον κίνδυνο να ξαναβάλει στο «παιχνίδι» τα μεγαλοεργολαβικά συμφέροντα της συγκεντρωτικής διαχείρισης σύμμεικτων απορριμμάτων και της καύσης τους, μέσα από μια διαδικασία πλήρους ιδιωτικοποίησης.»

Ο Τάσος Κεφαλάς είναι μέλος της Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων (ΠΡΩΣΥΝΑΤ

Εγινε  προχτες το βραδυ στην καταμεστη αιθουσα της δημοτικης βιβλιοθηκης Γαργαλιανων η  ημεριδα που διοργανωσε ο τοπικος ΣΥΡΙΖΑ  για την διαχειριση των απορριμματων.Κοσμος πολυς τοποθετησεις και ερωτησεις παροντες και ομιλητες δημαρχοι Τριφυλιας Κωστας Κολλιας και Ευρωτα  Γιαννης Γρυπιωτης και δημοτικοι συμβουλοι ο περιφερειακος συμβουλος της αγωνιστικης συνεργασιας  ΝΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΡΙΝΟΣ (στην θεση του Πετρακου που εγινε βουλευτης) και ο βουλευτης του ΣΥΡΙΖΑ θανασης Πετρακος.Ομιλητες ο κ Τασος Κεφαλας απο την ΠΡΟΣΥΝΑΤ ,ο Νικος  Πατσαρινος και ο Γιωργος Γκονης.

gargalianoi2

Αυτο που ζηταω τοσο καιρο να γινει στην Ερμιονιδα μια δημοσια τοποθετηση δηλαδη του τοπικου μας ΣΥΡΙΖΑ για το δεματοποιητη και την ανακυκλωση , το βρηκα στην αλλη ακρη της Πελοποννησου.

Θα εχω καποια στιγμη τις εισηγησεις σε ηλεκτρονικη μορφη και θα τις σηκωσω.Θα δειτε πως ακουσα απο σοβαρους ανθρωπους επιχειρηματα και θεσεις με τις οποιες ειμαι απολυτα συμφωνος εδω και πολα χρονια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ οπως παρουσιαστηκε εκει ειναι ξεκαθαρος και σωστος.Στην τριλεπτη τοποθετηση μου, μιλησα για την ανακυκλωση του Δημου μας με τα πρασινα σημεια και το σημερινο αδειξοδο για τα λεφτα της κομποστοποιησης που μας αρπαξε ο Τατουλης για την συνειδηση του κοσμου που ενω βλεπει τα διαχωρισμενα ανακυκλωσιμα να καταληγουν στη χωματερη στο Αναθεμα συνεχιζει να βαζει στους καδους διαχωρισμενα χαρτι και πλαστικο να αφηνει σε σακουλα διπλα το αλουμινιο.Μιλησα για τον ΧΑΔΑ στο Σταυρο συμμεικτων απορριμματων χυμα και δεματοποιημενων. Μιλησα και παλι για την οικιακη κομποστοποιηση .

Φυσικα ειναι κοινος τοπος πλεον για παρα πολλους ανθρωπους πως οι δεματοποιητες ειναι κολπο και μοχλος πιεσης για τα εργοστασια καυσης. Πως το RDF  δεν μπορει να παει πουθενα αλλου παρα μονο στον κλιβανο αφου στεγνωσει το οργανικο μεσα του με τον χρονο η μηχανικη μεθοδο.Πως η καυση ειναι ανταγωνιστικη της ανακυκλωσης.Ειναι ενα συμπερασμα που δουλευεται χρονια τωρα απο πολλους ανθρωπους και με τα χρονια τεκμηριωνεται.Περασαν κιολας 2,5 χρονια απο την Θηβα.

Οταν η Περιφερεια Πελοποννησου παραγει 300 χιλιαδες τονους σκουπιδια (μεσα τους το βαρυ οργανικο φορτιο που ειναι 40% του συνολικου βαρους  πρεπει να στεγνωσει δηλ να χασει βαρος πριν μπει στον κλιβανο)τοτε καταλαβαινετε πως καθε κιλο χαρτι κομποστ  η πλαστικο που παει για ανακυκλωση αφαιρει καυσιμα δηλαδη κερδη απο το πανακριβο εργοστασιο καυσης των πολυεθνικων.Ισως γι αυτο τα σκουπιδια παραλαμβανονται (και πληρωνονται απο τα δημοτικα τελη) βαρια και συμμεικτα στην εισοδο του δεματοποιητη δεματοποιουνται και φευγουν για καυση μετα απο χρονια ελαφρυτερα και στεγνα.Αυτο σημαινει ενα βουνο χυμα και δεματοποιημενων σκουπιδιων να στεγνωνει για παντα στους ΧΑΔΑ των δεματοποιητων.Αποθηκη για τα εργοστασια καυσης.

Ενα εργοστασιο που κατω απο τους 100 χιλιαδες τονους το χρονο δεν ειναι λειτουργικο.

Η Ελλαδα ειναι μικρη χωρα.Παραγουμε λιγα σκουπιδια.Δεν στεκει εργοστασιο καυσης ΚΑΙ ανακυκλωση.Τα σκουπιδια ΔΕΝ ειναι ανανεωσιμη πηγη ενεργειας.Τα σκουπιδια δεν ειναι ηλιος ουτε αερας.Τα σκουπιδια τα παραγουμε οι ανθρωποι και ενα λανθασμενο μοντελλο καταναλωτισμου που πρεπει να αλλαξουμε.Τα σκουπιδια πρεπει πρωτα απο ολα να μειωθουν.Και μαζι τους θα μειωθουν και τα κερδη των βιομηχανων της καυσης.Γι αυτο δεν θελουν οικιακη κομποστοποιηση.Δεν θελουν πραγματικη ανακυκλωση χαρτιου και πλαστικου.

Μεστες οι εισηγησεις των διοργανωτων  με πολλα στοιχεια και τεκμηριωση αλλα  κρατησαν πολυ ωρα και ετσι καποιοι κουραστηκαν στο τελος.Μιλησαν πολυ και οι δυο Δημαρχοι αλλα περισσοτερο παραδοσιακα «πολιτικα», δηλαδη τι σκοπευουν να κανουν.Γνωμη μου ειναι πως υπαρχει τρομερη αγνοια (και ερασιτεχνισμος) ανεπιτρεπτη το 2012 απο πολιτικους  που φιλοδοξουν να λυσουν το εκρηκτικο προβλημα των απορριμματων.Ισως ομως και τα λογοπαιγνια με τους γυφτους και απο τους δυο Δημαρχους που αναδιπλωθηκαν μετα απο διαμαρτυριες του κοσμου δειχνουν και μια αλλη αποψη οχι μονο για το περιβαλλον αλλα και για τους ανθρωπους που κυριαρχει στα μυαλα καποιων εκπροσωπων.Εξ αλλου και οι δυο τονισαν πως με τον κ Τατουλη δεν εχουν συγκρουσεις.

Πανω απο 1,5 ωρα δεν μπορεις να κρατησεις την προσοχη των ανθρωπων σε λογους.Η συνεδριαση κρατησε απο τις 7,30 μεχρι τις 11.00. Η συζητηση απο τις 10.00 εως τις 11.00.Γνωμη μου ειναι πως η διαταξη αυτων των εκδηλωσεων πρεπει να ειναι διαφορετικη. Ας ξαναβρουμε τον κυκλο στις συζητησεις μας. Εδω στα δημοτικα σχολεια εχει περασει μια αλλη διαταξη των θεσεων που φερνει και μια αλλη σχεση αναμεσα σε ομιλητη και κοινο. Η απο καθεδρας (και μαλιστα σε ψηλοτερο επιπεδο) αναγνωση μεγαλων κειμενων απο τους ομιλητες σε ενα ευαισθητο μαλιστα και γεματο ιδεες κοινο,κουραζει.Η διαδικασια του να απευθυνωνται ερωτησεις στους ομιλητες λες και εχουν ολες τις απαντησεις επισης. Η πρακτικη των τοποθετησεων στη συνεχεια απο ανθρωπους στο κοινο που τους αρεσει συνηθως να ακουν την φωνη τους επισης. Καποιο αλλο μοντελλο διαλογου πρεπει να αναζητηθει.Για να μιλουν περισσοτερο ολοι και κυριως οι γυναικες και οι νεοι απειροι στην πολιτικη διαπαλη.Ολοι μαζι σε κυκλο και ο λογος να περνα απο τον εναν -μια στον αλλο.Τα κειμενα εισηγησεις να εχουν φτασει στα χερια του κοινου πριν την συζητηση και οχι να εκφωνουνται για ωρα σε ανθρωπους που δεν μπορουν να επεξεργαστουν ολες αυτες τις πληροφοριες σε τοσο λιγο χρονο για να μπορουν κιολας να τοποθετηθουν στη συνεχεια.

gargalianoi3

Ο ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας ειχε προσκληθει το ιδιο και η ΠΑΠΟΕΡ αλλα απο την Ερμιονιδα ειμουν μονος μου μεχρι την Τριπολη.Απο κει μεχρι Γαργαλιανους συνταξιδεψα με τον καλο φιλο και συναγωνιστη απο τους Οικολογους Πρασινους (και μεχρι το Σεπτεμβρη και την εναλλαγη του,δημοτικο Συμβουλο Τριπολης) Βασιλη Γιοκαρη. Το ταξιδι ηταν συνολικα πηγαινε ελα 8 ωρες και καλο ειναι να πηγαινουμε σε τετοιες εκδηλωσεις περισσοτεροι απο ενας ανθρωποι για να μοιραζομαστε και το κοστος.Οπως καναμε με τον Βασιλη απο Τριπολη και περα.Και εκτος απο το κοστος μοιραστηκαμε και ιδεες συμφωνιες  διαφωνιες αγωνιες .

28/12/2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ.

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

ΚΩΣΤΑ ΖΑΧΑΡΙΑ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΔΕΛΑ ΚΑΙ ΘΑΝΑΣΗ ΠΕΤΡΑΚΟΥ

 

 

Να είναι βέβαιος ο κ. Τατούλης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και οι βουλευτές του θα κάνουν ότι είναι δυνατόν για να εμποδίσουν τα σχέδια του κ. Φούχτελ και του πολιτικού του εκπροσώπου κ. Τατούλη να μετατρέψει την Πελοπόννησο σε Ειδική Οικονομική Ζώνη για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του Γερμανικού κεφαλαίου.

Η «ανάπτυξη» που οραματίζεται ο κ. Τατούλης για την Πελοπόννησο είναι μια «ανάπτυξη» από την οποία δεν θα έχουν κανένα όφελος οι πολίτες της Πελοποννήσου παρά μόνο τα συμφέροντα που εκπροσωπεί ο κ. Φούχτελ δια του κ. Τατούλη.

Ο κ. Τατούλης είναι υπόλογος και έκθετος και αντί να επιτίθεται στο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και τους βουλευτές του οφείλει να απαντήσει για τα πρωτοφανή αντισυνταγματικά και παράνομα σημεία της επιστολής του που έστειλε με αριθμό πρωτοκόλλου 66165/24594 και θέμα «Ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμμάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου» με αποδέκτες τους:

  1. Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής και Πολεοδομικής Πολιτικής υπόψη κ. Ν. Παλαιολόγου
  2. Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος υπόψη κ. Γ. Κρεμλή
  1. Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων – Ομάδα Δράσης για την Ελλάδα (Task Force for Greece -TFGR) υπόψη κ. F. Amodeo

Το συγκεκριμένο έγγραφο είναι ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗN ΠΡΟΘΕΣΗ ΤΟΥ κ. ΤΑΤΟΥΛΗ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ ΣΕ ΕΙΔΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ ΠΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗ  ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΕΡΓΟΛΑΒΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΩΝ ΕΚΛΕΚΤΩΝ ΤΟΥ κ. ΦΟΥΧΤΕΛ. Στο έγγραφο αυτό που έστειλε στους εκπροσώπους της Ε.Ε. και του Ράιχενμπαχ για την ατζέντα της συζήτησης που έγινε στις 30 Νοέμβρη 2012 πρότεινε μεταξύ άλλων, τα εξής πρωτοφανή:

  1. 1.      Διαδικασία περιβαλλοντικής εξαίρεσης!!! (Δηλαδή διαχείριση απορριμμάτων χωρίς έγκριση μελετών περιβαλλοντικών όρων ;).
  2. Θέματα Φ.Π.Α. (Δηλαδή να χαριστεί στους μεγαλοεργολάβους ο Φ.Π.Α.;).
  3. Δυνατότητα εμπροσθοβαρών πληρωμών (Ένα μεγάλο δώρο στους μεγαλοεργολάβους. Δυνατότητα αποπληρωμής τμήματος έργου ακόμη και πριν την ολοκλήρωσή του ;).
  4. Ρυθμίσεις για τη διοικητική παύση λειτουργίας μη συμβατών με το έργο εγκαταστάσεων (Δηλαδή να απαγορευθεί στους Δήμους να έχουν π.χ. μια μονάδα ολοκληρωμένης διαχείρισης απορριμμάτων ή και επιμέρους δράσεων διαλογής στην πηγή, ανακύκλωσης, κομποστοποίησης κ.α. με σκοπό να πηγαίνουν όλα τα απορρίμματα στην μονάδα του ΣΔΙΤ για καύση ;).
  5. Ρυθμίσεις για την έγκαιρη μεταφορά πόρων από το ανταποδοτικά τέλη στην αναθέτουσα αρχή.

Γραφείο Τύπου ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Follow me on Twitter

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1,103,762

Αρχείο

RSS Περιφερεια Πελοποννησου Αποφασεις

RSS arcadia portal

  • Το φωτορεπορτάζ του αγώνα Παπάγου - Αρκαδικός Νοέμβριος 20, 2017
    Ο Αρκαδικός πάλεψε αλλά δεν τα κατάφερε κόντρα στον Παπάγου γνωρίζοντας την ήττα με σκορ 72-60 για την 6η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Α2 κατηγορίας το απόγευμα του Σαββάτου 18 Νοεμβρίου. Οι δυνατές μονομαχίες ήταν πολλές με τους παίχτες των δύο ομάδων να προσφέρουν ένα συναρπαστικό θέαμα με όμορφες και ιδιαίτερα ξεχωριστές φάσεις. Δείτε τις καλύτερες στ […]
  • Η φθινοπωρινή παλέτα χρωμάτων στα Άνω Δολιανά Νοέμβριος 20, 2017
    Δείτε πανέμορφες φωτογραφίες από τα Άνω Δολιανά ντυμένα με τα φθινοπωρινά χρώματα. Οι φωτογραφίες είναι του Χρήστου Γιατράκου - chrisgiatrakos.gr Ειδήσεις: ΑρκαδίαΔήμος Βόρειας Κυνουρίας […]
  • Πώς θα... χάσετε μέσω τεκμηρίων το κοινωνικό μέρισμα Νοέμβριος 20, 2017
    Αντιμέτωποι με τον κίνδυνο σημαντικής μείωσης του ποσού του κοινωνικού μερίσματος που δικαιούνται κανονικά να εισπράξουν ή ακόμη και με το ενδεχόμενο απώλειας του δικαιώματος είσπραξης της συγκεκριμένης παροχής βρίσκονται εκατομμύρια πάμφτωχοί οικογενειάρχες και άποροι άγαμοι πολίτες των οποίων τα ετήσια πραγματικά εισοδήματα δεν υπερβαίνουν τα επίπεδα των 3 […]
  • Εξαιρετικές διαιτησίες από Διαμαντόπουλο και Πετρόπουλο στην Super League Νοέμβριος 20, 2017
    Αριστοτέλης Διαμαντόπουλος και Τρύφων Πετρόπουλος εκπροσώπησαν τον ΣΔΠ Αρκαδίας στην 11η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Super League σε «Καραϊσκάκης» και «Απόστολος Νικολαΐδης» επιβεβαιώνοντας πως βρίσκονται στους κορυφαίους της Ελλάδας. Στον αγώνα του Ολυμπιακού με τον Λεβαδειακό ο Αριστοτέλης Διαμαντόπουλος ήταν ο άρχων της αναμέτρησης πραγματοποιώντας μ […]
  • Τατούλης: Η Τρίπολη δεν μπορεί να έχει Κέντρο Κοινότητας Νοέμβριος 20, 2017
    Το ζήτημα των Κέντρων Κοινότητας, που παρέχουν υπηρεσίες και ανακούφιση σε ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού, συζητήθηκε στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Τρίπολης τη Δευτέρα 20 Νοεμβρίου στην έδρα της Περιφέρειας στην Τρίπολη. Συγκεκριμένα για την Τρίπολη, ο περιφερειάρχης Πέτρος Τατούλης επεσήμανε ότι δεν είναι δυνατόν η πόλη να έχει Κέντρο Κοινότη […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο ΠΡΩΣΥΝΑΤ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Πυρηνικη ενεργεια Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ αφαλατωση δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια πλαστικη σακουλα σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα