You are currently browsing the tag archive for the ‘Πολυτεχνειο’ tag.

May be an image of text that says "n εξουσία θα στήνει πάντα μνημεία στα πολυτεχνεία του χθες και πολυβόλα στις εξεγέρσεις του σήμερα"

Ήμασταν και παραμένουμε μειοψηφίες,

ήμασταν και παραμένουμε το αλάτι της ζωής.

Το Πολυτεχνείο δεν είναι η 17 Νοέμβρη,

είναι η κάθε μέρα της ζωής μας,

που ζούμε με αντίσταση

Δημητρης Παπαχρηστος

Καΐλης Γιαννης Το μυαλό είναι ο στόχος

Γιάννης Καΐλης ο φοιτητής που δολοφονήθηκε από τη χούντα επειδή έγραψε «ΕΞΩ ΑΙ ΗΠΑ, ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ»
Στις 22 Φεβρουαρίου 1974, τρεις μήνες μετά την εισβολή του τανκ στο Πολυτεχνείο, σε ένα οικόπεδο της οδού Βαλτετσίου, δίπλα σε μια νεοανεγειρόμενη οικοδομή της Αθήνας, περαστικοί ανακάλυπταν το πτώμα ενός 24χρονου άνδρα. Χτυπημένος μέχρι θανάτου, με σπασμένα τα δάχτυλα και κατακρεουργημένο το κεφάλι, ο νεκρός παρουσίαζε μια εικόνα που δεν δικαιολογούσε την επίσημη αιτία θανάτου.
Η εκδοχή της «αυτοκτονίας» δεν έπειθε κανέναν. Τις αμφιβολίες ενίσχυε το γεγονός ότι ο 24χρονος φοιτητής της Σχολής Καλών Τεχνών καταζητούνταν από τη χούντα, είχε εξαφανιστεί επί μέρες από τους οικείους του και οι πληροφορίες έλεγαν ότι είχε ήδη συλληφθεί. Ονομαζόταν Γιάννης Καΐλης. Ηταν ο φοιτητής που είχε γράψει με το πινέλο του στην πύλη του Πολυτεχνείου τα δύο συνθήματα που έμειναν άσβηστα στην Ιστορία: «Εξω αι ΗΠΑ», «Εξω το ΝΑΤΟ»…
Ανάμεσα στο πλήθος που συγκεντρώθηκε στην οδό Βαλτετσίου το απόγευμα εκείνο, βρέθηκε τυχαία και μια δικηγόρος, η Φιλάνθη Ψυρρή. Μια γυναίκα που θα ξεκινούσε έναν ανένδοτο αγώνα μέχρι την τελική δικαίωση του νεκρού. Χρειάστηκε να ακολουθήσουν έρευνες, εκταφή της σορού έναν χρόνο αργότερα και νέο πόρισμα, για να αναγνωρίσει επίσημα το ελληνικό κράτος ότι ο φοιτητής Καΐλης είχε δολοφονηθεί από τη χούντα για τις δημοκρατικές του ιδέες και τη συμμετοχή του στον αντιδικτατορικό αγώνα.
«Ο Γιάννης γεννήθηκε το 1950 στο Δίστομο. Ηταν ορφανός από τα τρία του χρόνια, σε μια οικογένεια με τέσσερα παιδιά. Ηταν πολύ φτωχός. Ξεκίνησε να εργάζεται από πολύ μικρός σε οικοδομές και αλλού για να μπορέσει να τελειώσει το Γυμνάσιο. Ημασταν στην ίδια ηλικία και στην ίδια γειτονιά» λέει η Μίνα Κώτσου, πρόεδρος του Πολιτισμικού Συλλόγου Διστόμου, ο οποίος διοργάνωσε την έκθεση μαζί με τον Σύλλογο Γυναικών Αγίου Νικολάου Λιβαδειάς και τον τοπικό δήμο. «Είχε κλίση στη ζωγραφική και το 1971 εισήχθη στη Σχολή Καλών Τεχνών. Ηταν ένα από τα ενεργά μέλη του αγώνα των φοιτητών κατά της χούντας και ένας εκ των πρωταγωνιστών στα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Από τις πληροφορίες που έχουμε, τα συνθήματα στις κολόνες της πύλης ήταν γραμμένα από τον ίδιο, όπως και πολλά αντιχουντικά σκίτσα που κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι μέσα από τα κάγκελα του Πολυτεχνείου.
Το ψέμα
Μετά τα γεγονότα του Νοέμβρη η χούντα τον αναζητούσε. Το Φλεβάρη του ’74 είχε έρθει στο Δίστομο και κάθισε για λίγες μέρες. Μόλις επέστρεψε στην Αθήνα, εξαφανίστηκε. Βρέθηκε λίγο μετά, πεταμένος, στην οδό Βαλτετσίου. Είπαν ότι αυτοκτόνησε πέφτοντας από τη διπλανή οικοδομή, όμως αυτό ήταν ψέμα. Οταν αυτοκτονείς, λόγω του νόμου της βαρύτητας πέφτεις ακριβώς κάτω, όχι μερικά μέτρα παραπέρα, στο διπλανό οικόπεδο. Την αναγνώριση του πτώματος έκανε μία ξαδέλφη του» συμπληρώνει η Μίνα Κώτσου.
«Θυμάμαι το άγριο κλίμα, το κλίμα τρομοκρατίας που υπήρχε στο χωριό όταν η σορός του έφτασε στο Δίστομο», περιγράφει στα «ΝΕΑ» ο Λουκάς Δημάκας, αντιπρόεδρος του συλλόγου. «Υποτίθεται ότι επρόκειτο για αυτοκτονία και τον έφεραν συνοδεία 15 ασφαλίτες. Δεν άφηναν την οικογένεια ούτε να ανοίξει το φέρετρο. Δεν ήθελαν ούτε να τον πάνε σπίτι του, ήθελαν να γίνει στα γρήγορα η ταφή. Με το ζόρι άφησαν μια νοσοκόμα να τον αλλάξει, επειδή ξεσηκώθηκε ο κόσμος» διηγείται.
Η οργή
Τα χρόνια που πέρασαν δεν κατάφεραν να στεγνώσουν τα δάκρυα στα μάτια της μεγαλύτερης αδελφής του φοιτητή, της Σουλτάνας Καΐλη. Καθώς διηγείται τα γεγονότα, η φωνή της σπάει.
«Δεν μπορούσαμε ούτε να ανοίξουμε την ψυχή μας. Ερχόταν κόσμος στο σπίτι – υποτίθεται να μας συμπαρασταθεί – και μας έλεγαν “μη μιλάς”. Υστερα από αυτό περάσαμε ζωή σκυλίσια. Η μάνα μου του είχε αδυναμία. Και αρρώστησε ψυχολογικά. Από αυτό το παιδί περίμενε πολλά. Θα έκανε προκοπή μεγάλη. Μόνος, ορφανός, χωρίς φροντιστήρια, πάλεψε με αγώνα για να σπουδάσει. Είχε ταλέντο στη ζωγραφική. Κι εμείς δεν μπορούσαμε ούτε να τον κλάψουμε. Είχα οργή, είχα θυμό. Τώρα αρχίζω να σκέφτομαι διαφορετικά» λέει η Σουλτάνα Καΐλη. «Την ημέρα που μπήκε το τανκ στο Πολυτεχνείο, ήταν μέσα. Χτυπήθηκε, αλλά όχι πολύ. Φορούσε ένα παλτό και τον προστάτευσε. Το ξεπέρασε. Ηταν Καθαρή Δευτέρα όταν μάθαμε ότι σκοτώθηκε. Τον περιμέναμε να έρθει για Αποκριές στο χωριό, είχε κανονίσει να πάει και σε μια λέσχη όπου μαζεύονταν στους Δελφούς για να ζωγραφίσουν, αλλά δεν ήρθε. Μας πήρανε και μας είπαν ότι ήταν στο νεκροτομείο».
Η δικαίωση
Ακολούθησαν πολλά, μέχρι που η δικηγόρος Φιλάνθη Ψυρρή απέδειξε ότι η φερόμενη ως αυτοκτονία ήταν δολοφονία. Η αγωνίστρια δικηγόρος ανέλαβε συνολικά 36 υποθέσεις παρόμοιες με του Γιάννη, δολοφονημένων από τα χουντικά βασανιστήρια που εμφανίζονταν από τις Αρχές ως αυτόχειρες. Παρά τις προσπάθειες της δικτατορίας να παρουσιάσει τον Γιάννη Καΐλη ως ψυχικά διαταραγμένο και ως άτομο που δεν είχε καμία δράση στο Πολυτεχνείο, η έρευνα απέδωσε στοιχεία. Τους ισχυρισμούς του καθεστώτος διέψευδε μεταξύ άλλων η επίσημη αναφορά του χουντικού Καραπαναγιώτη, ασφαλίτη και προϊσταμένου του «Σπουδαστικού» της Γενικής Ασφάλειας, ο οποίος έγραφε τον Δεκέμβριο του 1973: «Μεταξύ των συμμετασχόντων εις τα έκτροπα του Πολυτεχνείου ήταν και ο φοιτητής Γιάννης Καΐλης του Ν. και της Βασ. Γεν. το 1950 εις το Δίστομο, κάτοικος οδούς Ευδήλου 7 όστις παρέμεινε καθ’ όλην την διάρκεια των επεισοδίων ΕΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣΕΝ εις την αναγραφήν συνθημάτων και εσχεδίασε το πανώ ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ».
«Τον επόμενο Ιούνιο έγινε η εκταφή», λέει η Σουλτάνα Καΐλη. «Εγώ πήγα. Πήραν τα οστά, έκαναν εξετάσεις και φάνηκε ότι πρώτα σκοτώθηκε και μετά πετάχτηκε στο οικόπεδο». Η Φιλάνθη Ψυρρή ήταν σίγουρη από την αρχή, όπως ανέφερε σε παλαιότερη ομιλία της: «Απ’ την πρώτη στιγμή που είδα εντελώς τυχαία νεκρό τον Γιάννη κι άκουσα σχόλια και φήμες για ερωτικές απογοητεύσεις κ.λπ. από συγκεντρωμένους νεαρούς τραμπούκους που χαχάνιζαν περιπαιχτικά, σχημάτισα την πεποίθηση ότι ο Γιάννης δολοφονήθηκε και ευτυχώς δικαιώθηκα. Πάντα μου πίστευα πως οι άνθρωποι που έχουν ιδανικά δεν αυτοκτονούν ποτέ. Αγωνίζονται για αυτά και πεθαίνουν γι’ αυτά ή πιο σωστά δολοφονούνται απ’ αυτούς που δεν έχουν ιδανικά…».
Οι εκθέσεις και τα έργα του
Έκθεση ζωγραφικής του δολοφονημένου από τη χούντα Γιάννη Καΐλη
Η πρώτη έκθεση με έργα του Γιάννη Καΐλη διοργανώθηκε έναν χρόνο μετά τον θάνατό του στην Αθήνα, ενώ τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν άλλες δύο εκθέσεις. Εργα του υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη, στον Δήμο Διστόμου και σε συλλογές συγγενών και φίλων του. Η έκθεση που διοργανώθηκε την περασμένη εβδομάδα ήταν η μεγαλύτερη με 32 έργα του, που καλύπτουν την περίοδο από τη μαθητική του ηλικία μέχρι τον θάνατό του. Κολακευτικά λόγια για τον Καΐλη έχουν γράψει οι ζωγράφοι και καθηγητές του Δημήτρης Καλαμάρας και Γιάννης Μώραλης, ο γλύπτης Θύμιος Πανουργιάς κ.ά.
εργο του Γιαννη Καΐλη

Ο Εισαγγελέας άσκησε δίωξη για τον θάνατό του. Η δικηγόρος κ. Φ. Ψυρρή σε ομιλία της στο Δίστομο τόνισε ότι «ο Γιάννης δολοφονήθηκε και ευτυχώς δικαιώθηκα από την δικαιοσύνη». Ο Γιάννης Καΐλης, ο συγκροτημένος και ολοκληρωμένος άνθρωπος η μεγάλη καλλιτεχνική φυσιογνωμία – αν ζούσε – κατά την άποψη του καθηγητή κ. Καλαμάρα, «δολοφονήθηκε όπως δεκάδες φοιτητές και στρατιώτες κατά τον ίδιο ή παρόμοιο τρόπο». Ο Γιάννης Καΐλης έχει αναγνωριστεί από την Πολιτεία ως θύμα της δικτατορίας των συνταγματαρχών και χορηγήθηκε σύνταξη στην μητέρα του. Για τα έργα του φοιτητή τους έχουν γράψει κολακευτικά, εκτός από τον Καλαμάρα και οι Καθηγητές του Γιάννης Μόραλης, Θύμιος Πανουργιάς κ.α.

Ο Σύλλογος Σπουδαστών Α.Σ.Κ.Τ. και το Κέντρο Εικαστικών Τεχνών οργάνωσε έκθεση έργων του στην Αθήνα από τις 4-19 του Μάρτη το 1975, ένα χρόνο ύστερα από τον θάνατο του, ενώ τα επόμενα χρόνια έχουν γίνει εκθέσεις έργων του στην Αθήνα και στο Δίστομο. Έργα του υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Δήμο Διστόμου Αράχωβας Αντίκυρας και σε συλλογές συγγενών και φίλων του.

Στο Δίστομο έχει δοθεί το όνομά του στον δρόμο που οδηγεί στο Μαυσωλείο των Θυμάτων της Σφαγής της 10ης Ιουνίου 1944.

Ειναι κάποιες στιγμές στην ζωή μας που ο χάρος μας ψιθύρισε στ αυτί.

Βλέπεις το νεκρό σώμα του συντρόφου και λες θα μπορούσα να ειμουν εγώ.

Είναι σούρουπο.Απεναντι απο τα λουλουδαδικα στην  Βασ Σοφιας μπλοκ της Β Πανελλαδικης , συνθηματα μπροστά μας το οδόφραγμα της Αστυνομίας  τα ΜΑΤ χτυπουν .Ο κοσμος κολητα ο ενας πανω στον αλλο. Χιλιαδες κόσμος.Οπισθοχωρουμε. Η Άσπα φωνάζει έχασα την ταυτότητα.Ειχε γυρίσει το ταγάρι και άδειασε όλο το περιεχόμενο στο δρόμο.Σκυβουμε να βρούμε την ταυτοτητα Πίσω μας χαμός κόσμος σπρώχνει ουρλιαχτά ξύλο Από θαύμα την βρίσκουμε και συνεχίζουμε το τρέξιμο προς Πανεπιστημίου.Στο άνοιγμα ο κόσμος σκορπά τα ΜΑΤ είναι πλέον παντού πίσω στο πλάι χτυπάνε αλύπητα.

Ειμαστε στο πεζοδρομιο δεξια και τρεχουμε με κομμενη την ανασα προς Προπυλαια.Απο δεξιά μας Κολωνάκι μέρος κατεβαίνουν και αλλά ΜΑΤ. Εκεί εκείνη τη στιγμή  έπεσε η συντροφισα. Σκότωσανε στο ξύλο την Κανελλοπούλου.

Λιγο πιο κάτω τον 24χρονο Κουμη.

Το ίδιο βράδυ θα πυροβολήσουν με ευθεια βολη στο στηθος τον Στέφανο Παπαπολυμερου που ηταν μεσα στο καταλειμενο Πολυτεχνειο . Σωθηκε απο θαυμα το τραυμα ηταν διαμπερες. Θα ήταν ο τρίτος νεκρός.

Είμασταν παιδιά ρε γαμωτο. Παιδιά.Και άοπλοι.Μας χτυπούσαν με τόσο μίσος.Ηθελαν να σκοτώσουν.Πρωθυπουργος της χώρας( και τοτε προεδρος της ΝΔ με πλειοψηφια στη Βουλη 57% ) ο γιος του διορισμενου απο τους Γερμανους κατοχικού Πρωθυπουργου Ραλλη(Που ίδρυσε τα τάγματα ασφαλειας).Τα μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας έφεραν στολή ευζώνου, και γι’ αυτό έγιναν γνωστοί ως «Γερμανοτσολιάδες» ή «Ράλληδες» ή «Γερμανικοί». Και ετσι με κείνα και με τούτα  φερανε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία ένα χρόνο μετά τον Οκτώβρη του 1981.

Αριστερή Κίνηση Περιστεριου

16/11/80 πραγματοποιείται η πορεία του Πολυτεχνείου. Η κυβέρνηση Ράλλη έχει θέσει ως σημείο κατάληξης το Σύνταγμα. Η εργάτρια Ματίνα Κανελλοπούλου μαζί με τον αδερφό της, τον σύντροφο της κ έναν φίλο τους πορεύονται με το μπλοκ που ξεκίνησε απ’τα γραφεία της ΠΠΣΠ στην Ιπποκράτους

Ιδού πως περιγράφει τα γεγονότα ο ΤΓ που βρισκόταν μαζί της στη διαδήλωση

Με την Ματίνα Κανελλοπούλου και τον αδερφό της τον Γιώργο (δεν ζει πια) μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά. Στην Ανθούπολη, στο Περιστέρι. Τα σπίτια μας ήταν απέναντι το ένα από το άλλο. Η Ματίνα και το αγόρι της, που τον φωνάζαμε «αράπη» επειδή ήταν πολύ μελαχρινός, ανήκαν στο χώρο της λεγόμενης εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Η Ματίνα ήταν δραστήρια στο σωματείο του επισιτισμού, που τότε λεγόταν κάπως αλλιώς. Την ημέρα της πορείας του Πολυτεχνείου το 1980 αποφασίσαμε (μαζί κι εγώ, αν και γνώριζα την απόφαση της ΚΝΕ, της οποίας ήμουν ήδη μέλος) να ακολουθήσουμε το μπλοκ που θα επιχειρούσε να πορευτεί στην αμερικάνικη πρεσβεία. Ξεκινήσαμε λοιπόν από τα γραφεία της ΠΠΣΠ στην Ιπποκράτους…

Όταν έσπασε η αλυσίδα, κάπου εκεί στα λουλουδάδικα, εκτός από τα ΜΑΤ επιτέθηκαν με αγριότητα στους διαδηλωτές και οι χωροφύλακες, που είχαν ξύλινα μασίφ γκλομπ. Αυτοί είχαν αναλάβει το δολοφονικό έργο. Αρχίσαμε να τρέχουμε κατεβαίνοντας την Πανεπιστημίου, η Ματίνα, ο αδερφός της, το αγόρι της κι εγώ. Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική από τα δακρυγόνα, τα οποία μας έριχναν και από τις αύρες, και τα ουρλιαχτά από τους τραυματίες που αφήναμε πίσω μας ήταν ανατριχιαστικά. Η Ματίνα δεν μπόρεσε να τρέξει για πολύ, μιας και της βγήκε το παπούτσι και, παραπατώντας, έπεσε κάτω. Γυρίσαμε και την είδαμε να σηκώνεται και να μπαίνει σε μια στοά που υπήρχε τότε δίπλα από το ζαχαροπλαστείο του Ζόναρς, μετά το Φλόκα. Στο τέλος της στοάς ήταν η Εμπορική Τράπεζα, αδιέξοδο…

Ο αδερφός της, εγώ και μερικοί άλλοι καταφύγαμε σε μια πολυκατοικία που είχε ένα καφενείο στον ημιώροφο, το οποίο εξυπηρετούσε τις εταιρίες που στεγάζονταν εκεί. Μόλις μπήκαμε, ο μαγαζάτορας κλείδωσε την πόρτα και μονολογούσε «είναι δολοφόνοι, είναι δολοφόνοι»… Κοιτούσαμε προς τη στοά, και βλέπαμε να μπαινοβγαίνουν συνέχεια, λες και χτυπούσαν κάρτα, οι χωροφύλακες με τα ξύλινα γκλομπ. Πρέπει να μπαινοβγήκαν 40 χωροφύλακες, ίσως και περισσότεροι.

Αργότερα το Σύνταγμα είχε αδειάσει. Με τα πόδια πήγαμε προς Μοναστηράκι, μετά προς Κολωνό, ώσπου φτάσαμε αργά τη νύχτα στο Περιστέρι. Εκεί μάθαμε τα νέα για τη Ματίνα… Ο Γιώργος έφυγε, να αναζητήσει τη σορό της. Ο ιατροδικαστής είπε ότι χτυπήθηκε σε πολλά μέρη του σώματός της αλλά κύρια στο κεφάλι, με ιδιαίτερη βαναυσότητα. Όπως είπε, τα χτυπήματα ήταν αμέτρητα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καθόλου το πίσω μέρος του κεφαλιού της Ματίνας…

Δεν επέτρεψαν να έρθει η σορός της Ματίνας στο σπίτι των γονιών της μέχρι να κηδευτεί την επόμενη μέρα. Όμως σύσσωμος ο λαός του Περιστερίου, με μπροστάρη τον αείμνηστο δήμαρχο Δημήτρη Φωλόπουλο, διαμαρτυρόταν και απαιτούσε να μεταφερθεί το άψυχο σώμα της στο σπίτι της. Έτσι τελικά το μεσημέρι πριν την κηδεία μια νεκροφόρα έφερε τη Ματίνα στο σπίτι και χιλιάδες άνθρωποι, Ανθουπολιώτες και από άλλες περιοχές, της απέτισαν φόρο τιμής. Ήταν τόσο πολύς ο κόσμος που η αρχή της πορείας είχε φτάσει στο Κοιμητήριο Περιστερίου και το τέλος δεν είχε καν ξεκινήσει από το σπίτι της Ματίνας.

Όμως οι προκλήσεις του κράτους και της αστυνομίας συνεχίστηκαν και στο Κοιμητήριο, όπου δέκα κλούβες ΜΑΤ και αύρες είχαν αποκλείσει την είσοδο και απαγόρευαν να μπει οποιοσδήποτε εκτός της οικογένειας. Τότε ο λαός άρχισε να κινείται εναντίον τους, και μετά από λίγο αποχώρησαν «διακριτικά» πίσω από το Κοιμητήριο. Μυριάδες τα συνθήματα… Αλλά κυρίως το «Επέσατε θύματα αδέρφια εσείς» συνόδευσε τη Ματίνα μέχρι που τάφηκε. Οι επόμενες μέρες ήταν ηλεκτρισμένες, με καθημερινές πορείες στο Περιστέρι ενάντια στο έγκλημα του κράτους. Αναφέρω αυτά που έζησα εδώ, αντί για μνημόσυνο στη μνήμη της Ματίνας…

16/11/2016

Τ.Γ.

Οι δολοφόνοι της Ματίνας αλλά και του Ιάκωβου Κουμή που δολοφονήθηκε στην ίδια πορεία, δεν βρέθηκαν ποτέ. Οι οικογένειες των θυμάτων υπέβαλαν μηνύσεις χωρίς αντίκρυσμα.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα που στέκονται, άτομα περπατούν και υπαίθριες δραστηριότητες

Μένουμε Ενεργοί – υγεία, συλλογικότητα, αλληλεγγύη  

Πολιτικές οργανώσεις καλούν αύριο 17 Νοεμβρίου στο δρόμο!

Κοινή Ανακοίνωση-κάλεσμα οργανώσεων της μαχόμενης αριστεράς:

«Αναστολή των πολιτικών δικαιωμάτων δεν δικαιούται καμία κυβέρνηση να επιβάλλει. Η συγκέντρωση και πορεία του Πολυτεχνείου θα γίνει.

Καταγγέλλουμε την χουντικής έμπνευσης απόφαση της κυβέρνησης να απαγορεύσει για τις τέσσερις μέρες των εκδηλώσεων του Πολυτεχνείου κάθε συνάθροιση άνω των τριών ατόμων σε όλη την επικράτεια

Καταγγέλλουμε το κρεσέντο βίας και αυταρχίας σχετικά με το Πολυτεχνείο, τις απειλές για… «φέρετρα» εκ μέρους του υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ., την είσοδο των ΜΑΤ στο Πολυτεχνείο και την Πολυτεχνειούπολη με μαζικές συλλήψεις. Η απαγόρευση με πρόσχημα την πανδημία είναι προσχηματική.

Η άθλια κυβέρνηση ευθύνεται για όλο το χάος, την οικονομική καταστροφή και την απώλεια ζωών πολλών συνανθρώπων μας, δεν μπορεί να κουνάει το δάχτυλο στη νεολαία, στους αγωνιστές όλων των πολιτικών οργανώσεων και συλλογικοτήτων αλλά και σε όλο το λαό, χρεώνοντας μας την καταστροφή που εξελίσσεται σαν αποτέλεσμα των δικών της πολιτικών επιλογών. Το εργατικό και λαϊκό κίνημα έχει υποχρέωση να σταματήσει την εγκληματική πολιτικής της.

Να παρθούν άμεσα πραγματικά μέτρα προφύλαξης. Όχι στα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση αξιοποιώντας την πανδημία ως «ευκαιρία» για το πέρασμα της πολιτικής της. Όχι στην καταστολή και την κρατική τρομοκρατία

Γι’ αυτό καλούμε όλο το λαό να συμμετέχει σύσσωμος στην πορεία για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, για τις σύγχρονες ανάγκες για υγεία, ψωμί, παιδεία, ελευθερία, τιμώντας του νεκρούς του, που έδωσαν τη ζωή τους για να ζούμε λεύτεροι, με αξιοπρέπεια και πάντα ενεργοί πολίτες, μαχόμενοι κατά των ιμπεριαλιστών, ενάντια στον πόλεμο και στην καταπίεση.

Ο λαός σώζει τον λαό. Κανένας μόνος του σεβόμενοι την υγεία μας, την υγεία του διπλανού μας, την υγεία όλου του λαού μας.

Όλοι την Τρίτη 17 Νοέμβρη στις 3.30 μ.μ. το μεσημέρι στην πλατεία Κλαυθμώνος, απ’ όπου θα ξεκινήσει η φετινή πορεία του Πολυτεχνείου.»

Καλούν οι οργανώσεις:

ΕΕΚ
ΕΚΚΕ
ΚΚΕ (μ-λ)
Κόκκινο Νήμα
Κρίση και Κριτική
ΝΑΡ για την Κομουνιστική Απελευθέρωση
νΚΑ
ΟΚΔΕ

Πουθενα σε ολο τον πλανητη δεν σταματησαν οι διαδηλωσεις οι κινητοποιησεις για τα δικαια αιτηματα του λαου. Απο τις ΗΠΑ με το κινημα BLM στην Πολωνια με την μεγαλειωδη διαδηλωση εναντια στην νομοθεσια κατα των γυναικων στην Αγγλια με τις καταληψεις Πανεπιστημιων ..

Το κινημα αντιδρα στις αδιεξοδες ταξικα κατευθυνομενες πολιτικες των αρχουσων ταξεων που με προσχημα την πανδημια αλλαζουν νομοθεσιες παραβιαζουν κοινωνικα εργατικα και πολιτικα δικαιωματα αυξανουν την καταστολη και την αυθαιρεσια της εξουσιας επανω στον πολιτη .

Αντιδρουμε διαδηλωνουμε κινητοποιουμαστε με υπευθυνοτητα τηρουμε τα μετρα που οριζουν οι επιστημονες φοραμε μασκες δεν συνωστιζομαστε  δεν αγγιζουμε ο ενας τον αλλο , δεν μαζευομαστε σε κλειστους χωρους πολλοι ανθρωποι, σεβομαστε και προστατευουμε τους συνανθρωπους μας που ειναι στις ευπαθεις ομαδες. Ζηταμε τεστ γιατρους σχολικες αιθουσες δασκαλους περισσοτερα ελωφορεια και τρενα. Ζηταμε ελαχιστο εγγυημενο εισοδημα για οσους εργαζομενους (οπως οι εποχιακοι) εχουν βυθιστει στην φτωχια. Ζηταμε αμεση ενισχυση των μικρων επιχειρησεων για να μην σπασει η ραχοκοκαλια της οικονομιας. Ζηταμε φτηνο επιδοτουμενο  ρευμα ενοικιο και εισητηρια .Την κριση να πληρωσουν αυτοι που τοσα χρονια εγινα πλουσιωτεροι.Εμεις τελειωσαμε δεν εχει αλλο.

Κανουμε δηλαδη ολα αυτα που δεν κανει η κυβερνηση ζηταμε δικαιοσυνη υπερασπιζομαστε το Συνταγμα.

Η κυβερνηση  απαντα με βια και καταστολη. Η συνεχεια θα δειξει ποιος νικαει στο τελος.

Το Πολυτεχνειο ΖΕΙ

 

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ

Τι γιορτάζουμε στις επετείους; Τι νόημα δίνουμε σε αυτές; Είναι κοινό για όλες και όλους μας; Τι σημαίνει η 28η Οκτωβρίου για έναν Δεξιό και τι για έναν Αριστερό; Τι θέση έχει στη ζωή μας η επέτειος της Επανάστασης του 1821 ή η επέτειος του Πολυτεχνείου;

Η μνήμη, όπως και η Ιστορία, δεν είναι ουδέτερη. Είναι έντονα πολιτική. Όταν αναφερόμαστε σ’ ένα γεγονός του παρελθόντος, δεν μιλάμε μόνο γι’ αυτό, αλλά για ένα σύνολο νοημάτων με το οποίο αυτό το γεγονός έχει επενδυθεί στο πέρασμα του χρόνου, από τότε που έγινε μέχρι σήμερα που το μνημονεύουμε. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε αντικειμενικά για το παρελθόν. Για αυτό το λόγο υπάρχουν όλες αυτές οι διαμάχες για τη μνήμη και άρα την ερμηνεία του παρελθόντος στα επιστημονικά συνέδρια, για τα σχολικά βιβλία, στις αναρίθμητες σελίδες ιστορικού περιεχομένου στο διαδίκτυο.

Το παρελθόν μας «ενοχλεί» γιατί είναι διαρκώς παρόν. Και αυτό διότι το παρελθόν και οι ερμηνείες του μας προμηθεύουν τα δομικά υλικά με τα οποία χτίζουμε διαρκώς τις πολιτικές, ιδεολογικές, πολιτισμικές ή εθνικές μας ταυτότητες στο παρόν. Είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι, το παρελθόν είναι κομμάτι του εαυτού μας, κατέχει κεντρική θέση στη διαμόρφωση του νοητικού περιβάλλοντος στο οποίο ζούμε. Για αυτό το λόγο το παρελθόν είναι σημαντικό.

Οι επίσημες επέτειοι συγκροτούν ένα συγκεκριμένο αφήγημα για το παρελθόν. Το αφήγημα αυτό έχει ενωτικό χαρακτήρα και στοχεύει στην ενίσχυση του αισθήματος ότι μοιραζόμαστε ένα κοινό παρελθόν, ότι έχουμε μια κοινή εθνική ταυτότητα. Επίσης, το αφήγημα αυτό είναι επιλεκτικό. Επιλέγει στοιχεία του παρελθόντος που συμβάλλουν στη συγκρότηση της κοινής ταυτότητας και αποσιωπά άλλα που δημιουργούν ρήγματα σε αυτή. Τι γίνεται λοιπόν με τις μνήμες που δεν «χωρούν» στο επίσημο αφήγημα για το παρελθόν; Αν το κράτος δημιουργεί μια μνήμη, η κοινωνία έχει πολλές. Το κράτος έχει τους επίσημους φορείς (εκπαίδευση, στρατός, εκκλησία) για να την εδραιώσει, η κοινωνία έχει ανεπίσημα κανάλια για να την αμφισβητήσει.

Η επέτειος του Πολυτεχνείου αποτελεί τη σημαντικότερη στιγμή της ενεργητικής αντίστασης ενός μειοψηφικού, δυστυχώς, τμήματος της ελληνικής κοινωνίας ενάντια στη Χούντα. Λειτουργεί ενωτικά, γιατί γίνεται αντιληπτή ως η αφετηρία για την επαναφορά και εδραίωση της δημοκρατίας στη χώρα, έργο στο οποίο συνέβαλαν όλες οι πολιτικές δυνάμεις. Όμως σε αυτή την αφετηρία, σε αυτό το γεγονός σταθμό για την σύγχρονη ιστορία μας, παρούσα, τουλάχιστον εντός του Πολυτεχνείου, ήταν μόνο η Αριστερά. Η Δεξιά, μπορεί να βλέπει τον εαυτό της στο εγχείρημα της αποκατάστασης της δημοκρατίας, με πρωταγωνιστή τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, όμως δεν βλέπει τον εαυτό της στη μνήμη του Πολυτεχνείου και γενικότερα της αντίστασης ενάντια στην Χούντα. Το γεγονός ότι το πολιτικό της προσωπικό, με ελάχιστες εξαιρέσεις όπως αυτές του Παναγιώτη Κανελλόπουλου ή του Παναγή Παπαληγούρα, απουσίασε από το αντιστασιακό κίνημα κατά της Χούντας, την καθιστά αμήχανη απέναντι σε αυτό το παρελθόν που θυμόμαστε κάθε χρόνο στις 17 Νοεμβρίου.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, νύχτα και υπαίθριες δραστηριότητες
Εν μερει συμφωνω με τα παραπανω
Στο Πολυτεχνειο ειμασταν πολλοι ανθρωποι.Και εγω ειμουν απο αριστερη οικογενεια αλλα ειμουν 16χρονο παιδι ουτε αριστερος ουτε δεξιος ουτε τιποτα . Απλα σαν νεος ανθρωπος δεν μπορουσα τα αποφασιζομεν και διατασσομεν . Την μουχλα της χουντας . Και σαν κι εμενα χιλιαδες . Γιναμε αριστεροι στην συνεχεια αλλα τοτε ειμασταν απλα εξεγερμενοι νεοι ανθρωποι .Θελαμε ελευθερια. Αυτο.
Τωρα πολιτικη αντισταση στην Χουντα εκανε κυριως η αριστερα αλλα και λιγοι σημαντικοι ανθρωποι της δεξιας (ακομα και της αντικομμουνιστικης δεξιας στο παρελθον) ακομα και Βασιλικοι. Ο Μουστακλης δεν ηταν αριστερος. Ουτε ο Παναγουλης . Ουτε οι κινηματιες του Ναυτικου. Ουτε ο Κανελοπουλος . Παντως σιγουρα αντισταση στην Χουντα δεν εκανε ουτε ο Καραμανλης ουτε ο Μητσοτακης ουτε ο Αβερωφ. Αυτοι εχτισαν τις μεταπολιτευτικες καριερες τους πανω στα βασανισμενα κορμια των αγωνιστων . Καθαρες κουβεντες. Μην μας λενε λοιπον για την γενια του Πολυτεχνειου που τα κονομησε.Τον εαυτο τους περιγραφουν.
Ανδρεας Ανδρουλιδακης Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Η αλήθεια είναι ότι στο πολυτεχνείο δεν ήταν μόνο αριστεροί. Ήταν και ορισμένοι δημοκράτες δεξιοί.
Όμως όλοι αυτοί που πυροβόλησαν, που σκότωσαν, που κατέδωσαν, που βασάνιζαν, ήταν μόνο δεξιοί. Όπως και στην «επάρατο» δικτατορία. Η αλήθεια είναι ότι δεν την πολέμησαν μόνο οι αριστεροί αλλά και δημοκράτες δεξιοί.
Όμως όλοι οι δικτάτορες και χουντικοί μέχρι και τον τελευταίο χωροφύλακα ήταν μόνο δεξιοί.
Το ίδιο και στην εθνική αντίσταση. Δεν αντιστάθηκαν μόνο οι αριστεροί αλλά και δεξιοί.
Όμως όλοι οι συνεργάτες των κατακτητών οι ταγματασφαλιτες οι δωσίλογοι οι κουκουλοφόροι ήταν μόνο δεξιοί..
Να συνεχίσουμε; Η Ιστορία είναι αμείλικτη. Καλύτερα να μην συνεχίσουμε διότι ακόμα και η αλήθεια, πολλές φορές, κάνει κακό. Οξύνει τα πάθη και καλλιεργεί τον διχασμό.

ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΣΚΕΨΗΣ 

ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΩΝ, ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ & ΠΟΛΕΩΝ

 

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΤΡΙΤΗ 17/11 – ΑΘΗΝΑ ΠΟΡΕΙΑ ΣΕ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΗΠΑ

ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΥΓΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Η εξέγερση φοιτητών-εργατών-μαθητών το Νοέμβρη του 1973 για να πέσει η χούντα των συνταγματαρχών, με τα εμβληματικά συνθήματα «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία», «Έξω το ΝΑΤΟ-Έξω οι ΗΠΑ»,  φωτίζει τους αγώνες του λαού μας όλα τα επόμενα χρόνια. Όσο και αν το σύστημα από τον πρώτο χρόνο μετά την κατάρρευση της δικτατορίας προσπάθησε να περάσει στη λήθη, να το συκοφαντήσει, να το αμφισβητήσει, να απαγορεύσει και να κτυπήσει τις πορείες, να το φέρει στα μέτρα της, το Πολυτεχνείο ζει. Οι εκδηλώσεις και οι πορείες σε όλη την Ελλάδα κάθε χρόνο σφραγίζονται από τη θέληση και τις ανάγκες για να εκπληρωθούν τα προτάγματά του, να βρουν δικαίωση οι σύγχρονες ανάγκες της εποχής μας για Υγεία – Εργασία – Παιδεία – Ελευθερία – Φιλία των λαών.

Η εξαγγελία απαγόρευσης των πορειών του Πολυτεχνείου από Πέτσα, Χρυσοχοϊδη, η παρέμβαση εισαγγελέα ενάντια στην Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης για το κάλεσμα στην πορεία του Πολυτεχνείου, οι αλαζονικές δηλώσεις Μητσοτάκη στη βουλή ότι πήρε απόφαση να μη γίνει η πορεία και απαιτεί δηλώσεις μη συμμετοχής και μη ενθάρρυνσης της αλλιώς είναι έγκλημα, αποτελούν αντιδημοκρατικές ενέργειες που δεν συνδέονται με την πανδημία, αλλά με την επιδίωξη του συστήματος να επιβάλλει σήμερα σιγή απέναντι στη θανατηφόρα πολιτική του και ένα μέλλον εργασιακού-εκπαιδευτικού σύγχρονου μεσαίωνα, επιτήρησης, ελέγχου, καταστολής, αυταρχικών απαγορεύσεων.

Οι κινητοποιήσεις δεν χρειάζονται άδεια από την κυβέρνηση. Το λαϊκό κίνημα ξέρει να προφυλάσσεται από τον κορονοϊό, από τον αυταρχισμό, την καταστολή, τη συκοφάντηση. Το απέδειξε στις συγκεντρώσεις και τις κινητοποιήσεις του αυτό το διάστημα, όπως και στις μαζικές διαδηλώσεις την 1η Μάη και στο Εφετείο στις 7/10.

Ο αγώνας για λαϊκές ελευθερίες και τα εργατικά δικαιώματα συνεχίζεται. Το σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία – Η χούντα δεν τελείωσε το ‘73» είναι όσο ποτέ πριν επίκαιρο.

Καλούμε στις πορείες και εκδηλώσεις για την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Αγώνας για Ζωή και Ελευθερία. Μέτρα τώρα για την πανδημία.

 

12/11/2020

Οι εκπρόσωποι και παρατηρητές στη σύσκεψη από  τις παρακάτω 33 περιφερειακές και δημοτικές κινήσεις:     

Αν. Μακεδονία-Θράκη: Αριστερή Αντικαπιταλιστική Παρέμβαση-Ανταρσία στην ΑΜΘ,

Βόρειο Αιγαίο: Ανταρσία στο Αιγαίο-Αντικαπιταλιστική Αριστερά,

Δυτική Μακεδονία: Αριστερή Συμπόρευση για την Ανατροπή στη Δυτική Μακεδονία,

Κ. Μακεδονία: Ανταρσία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά στην Κεντρική Μακεδονία,

Θέρμης: Μέτωπο Ρήξης και Ανατροπής Θέρμης

Αμπελόκηποι-Μενεμένη: Ανυπακοή στις Γειτονιές των Αμπελοκήπων και της Μενεμένης

Ήπειρος: Αριστερή Παρέμβαση στην Ήπειρο,

Ιωάννινα: Αριστερή Παρέμβαση στα Γιάννενα,

Δυτική Ελλάδα: Αριστερή Παρέμβαση-Αντικαπιταλιστική Κίνηση στη Δυτική Ελλάδα,

Πρέβεζα: Ανυπότακτη Κίνηση για τα χωριά και την πόλη της Πρέβεζας,

Θεσσαλία : Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή,

Κρήτη: Ανυπόταχτη Κρήτη- Αντικαπιταλιστική Αριστερή Παρέμβαση,

Χανιά : Ανταρσία στα Χανιά

Πελοπόννησος : Ανταρσία στο Μωριά-Συμπόρευση για την Ανατροπή,

Στερεά: Αριστερή Παρέμβαση στη Στερεά Ελλάδα.

Αττική: Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική – Ανταρσία σε κυβέρνηση-Ε.Ε.-ΔΝΤ,

Αγ. Αναργύρων-Καματερού: Ανυπότακτη Πόλη-Αντικαπιταλιστική Παρέμβαση στις γειτονιές Αγ. Αναργύρων-Καματερού, Αγία Παρασκευή: Φυσάει Κόντρα, Αθήνα: Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας, Αθήνα: Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα- Ανταρσία σε κυβέρνηση-ΕΕ- ΔΝΤ, , Βύρωνα: Αριστερή Παρέμβαση Βύρωνα, Γλυφάδα: Αριστερή Πρωτοβουλία Γλυφάδας, Ελληνικό-Αργυρούπολη: Εκτός Πλάνου – Αντικαπιταλιστική Κίνηση Ελληνικού-Αργυρούπολης, Ζωγράφου: Κίνημα στην πόλη του Ζωγράφου, Ηλιούπολη: Μαχόμενη Ηλιούπολη, , Ίλιον: Αριστερή Κίνηση Ιλίου,  Καισαριανή: Ανυπόταχτη Καισαριανή, Καλλιθέα: Μια πόλη στο δρόμο-Αριστερή Ανατρεπτική Κίνηση Καλλιθέας, Πειραιάς: Ανταρσία στο Λιμάνι, Νέα Ιωνία: Εκτός Σχεδίου Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Ν. Ιωνία, Νέα Σμύρνη : Μια πόλη Ανάποδα-Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Ν. Σμύρνης, Νίκαια- Ρέντη: Ανταρσία στην Κοκκινιά της Προσφυγιάς και της Αντίστασης Περιστέρι: Αριστερή Κίνηση,

 

Συντονισμός

αριστερών ριζοσπαστικών αντικαπιταλιστικών κινήσεων

περιφερειών, πόλεων

Στη Θεσσαλονίκη η αστυνομία προσήγαγε σήμερα το μεσημέρι πέντε μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην αγορά Καπάνι στο κέντρο της πόλης επειδή μοίραζαν προκηρύξεις, που καλούσαν στην πορεία του Πολυτεχνείου. Σαν να μην έφτανε αυτό, όταν μεταφέρθηκαν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, μετά από εισαγγελική παραγγελία σχηματίστηκε δικογραφία με την κατηγορία της «διέγερσης σε απείθεια»! Τελικά τους απαγγέλθηκαν οι σχετικές κατηγορίες, με ειδική αναφορά πως η «διέγερση σε απείθεια» αφορά την παραβίαση υγειονομικών όρων. Δηλαδή το κάλεσμα στην πορεία του Πολυτεχνείου είναι δήθεν… υγειονομική παραβίαση! Οι πέντε αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κρατήθηκαν το Σάββατο στην ΓΑΔΘ και θα οδηγηθούν την Κυριακή σε εισαγγελέα.

Δικηγόρος Θανάσης Καμπαγιαννης

Η προκαταρκτική που διέταξε η εισαγγελέας στη Θεσσαλονίκη σε βάρος της γιατρού και προέδρου της ΕΝΙΘ Δάφνης Κατσίμπα για «πρόκληση σε διέγερση» με αφορμή δηλώσεις της που καλούσαν στην πορεία του Πολυτεχνείου ήταν η πρώτη καμπάνα της κρατικής αυθαιρεσίας. Οι προσαγωγές και συλλήψεις 5 αγωνιστριών και αγωνιστών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πριν λίγο στη Θεσσαλονίκη, επειδή μοίραζαν φυλλάδια, είναι η συνέχεια.

Τη στιγμή που μιλάμε, η πορεία του Πολυτεχνείου δεν ειναι απαγορευμένη και άρα καμία «πρόκληση σε διέγερση» δεν συνιστά μια δήλωση ή ένα φυλλάδιο που καλεί σ’ αυτή. Μια πράξη απαγόρευσης πρέπει να έχει έναν συγκεκριμένο νόμιμο τύπο, προκειμένου να καταστεί και δικαστικά ελέγξιμη. Προς το παρόν έχουμε ένα δελτίο τύπου του Χρυσοχοϊδη και κάποια τηλέφωνα σε αρχηγούς κομμάτων.

Το γεγονός ότι εισαγγελείς και αστυνομία δρουν ως αν να συνιστούσε κρατική απόφαση η ανάρτηση μιας δήλωσης στον ιστότοπο ενός Υπουργείου δείχνει τον πειρασμό του ολοκληρωτισμού στον οποίο διολισθαίνει η κυβέρνηση. Και αυτό είναι άσχετο με την μία ή την άλλη άποψη για την πορεία ή την πανδημία. Η κρατική αυθαιρεσία πρέπει άμεσα να καταγγελθεί, χωρίς ναι μεν αλλά.

Εκτός αν έχουμε περάσει από το κράτος δικαίου στο κράτος εξαίρεσης. Αλλά τότε και η πλαισίωση της συζήτησης είναι τελείως διαφορετική.

Είμαι 64 χρονών και έχω δει πολλές τέτοιες σκηνές.Παντα στο τέλος χαμένοι είναι αυτοί με τα όπλα.ΠΑΝΤΑ.

Απόσπασμα από την ανακοίνωση του Συλλόγου Μεταπτυχιακών Σπουδαστών (Υ/Δ) ΕΜΠ

Προς μεγάλη μας έκπληξη περίπου στις 17.40 το απόγευμα της ίδιας ημέρας και ενώ το κτίριο της Πρυτανείας ήταν αποκλεισμένο, με την Αστυνομία να βρίσκεται μέσα και έξω από αυτό και να εμποδίζει την πρόσβαση σε οποιονδήποτε, άρχισαν να ακούγονται μέσα από το κτίριο θόρυβοι (δυνατά χτυπήματα και τζάμια να σπάνε). ΟΙ ΘΟΡΥΒΟΙ ΑΥΤΟΙ ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ 2 ΩΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΗΔΗ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΑΧΘΕΝΤΩΝ ΣΤΗ ΓΑΔΑ.

Ολόκληρη η ανακοίνωση εδώ: https://bit.ly/3lyjOJi

Πάντα τα ΜΑΤ επανδρωνονταν από ακροδεξιούς.Φαινεται πως τώρα με τις νέες προσλήψεις δεν έχει μείνει άνεργος κανένας Χρυσαυγιτης.Φαινεται από τα τατουάζ τα σύμβολα στα ρούχα τους εικόνες από στολίδια στις κλούβες.Απο αυτά που φωνάζουν στους διαδηλωτές τις σελφι με συλληφθέντες το μίσος τον υπερβαλοντα ζηλο που χτυπάνε τον κόσμο.

Καρδίτσα  Πριν πέντε λεπτά στη Πλατεία Λάππα δύο Ζηταδες σε έλεγχο για μάσκα σήκωσαν με βίαιο τρόπο μια κοπέλα που καθόταν σε παγκάκι με εναν φίλο της και προσπαθούσαν να την ακινητοποίησουν στο ΧΏΜΑ ώστε να τη δέσουν. Η σκηνή μου θύμισε ακριβώς τη σκηνή με τον George Floyd. Ο κόσμος τους φώναζε ώστε να την αφήσουν ήσυχη και να μη τη χτυπήσουν καθώς η κόπελα αντιστεκόταν. Τότε πήρανε και τη κοπέλα και το αγόρι που είχε δίπλα της στο τμήμα. Δυστυχώς δεν έχω φωτογραφικό υλικό γιατί φώναζα έντρομη και σε σοκ.
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΟ 1973..

Καρδιτσα

Σύμφωνα με καταγγελία στη σελίδα Μένουμε Ενεργοί η διοίκηση του αστυνομικού τμήματος στην Καρδίτσα έχει στείλει κλήσεις για απολογία σε τουλάχιστον τρεις ανθρώπους που συμμετέχουν στο Δίκτυο αλληλεγγύης και αγώνα Καρδίτσας – Για υγεία, ζωή και ελευθερία επειδή έχουν δηλώσει στο facebook ότι θα κατέβουν στις εκδηλώσεις για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου!

Πρόκειται για ένα ακόμη ακραίο δείγμα αυταρχισμού από την κυβέρνηση, η οποία δια στόματος του υπουργού Προστασίας του Πολίτη έχει δηλώσει πώς δεν θα διστάσει ακόμη και να συλλάβει βουλευτές που θα βρίσκονται στις κινητοποιήσεις.

Αντίστοιχη εικόνα δίνει και ο 902 αναφέροντας ότι η ασφάλεια πήγε στα σπίτια συνδικαλιστών στην Καρδίτσα λίγες μέρες πριν το Πολυτεχνείο. Πιο συγκεκριμένα τονίζεται ότι η Ασφάλεια πήγε το απόγευμα της Παρασκευής στα σπίτια του προέδρου και του γραμματέα της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείου και Κέντρων Υγείας Καρδίτσας για να τους επιδώσει κλήση για να απολογηθούν στο πλαίσιο προανάκρισης «για συμμετοχή σε εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο» όπως αναφέρει το σχετικό έγγραφο της Ασφάλειας Καρδίτσας! Νωρίτερα είχε γίνει τηλεφώνημα στους δύο συνδικαλιστές ύστερα από εντολή της εισαγγελέας Αικατερίνης Λύτρα για να «δώσουν εξηγήσεις» σχετικά με την ανακοίνωσή της Ένωσης.

ΕΔΩ

Θα διαβασετε κείμενο έγκριτων νομικών που αμφισβητούν την νομιμότητα όσον αφορά το συνταγμα της απαγορευσης της πορειας.Πιστευω έτσι όπως εξελίσσεται η κατάσταση πως ο Πρωθυπουργός και ο Χρυσοχοΐδης κατάφεραν το αδιανόητο μεχρι πριν  λιγες μερες σε βάρος τους.

Όχι μόνο να ενώσουν την αριστερά αλλά και να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για μια διεθνή καταδίκη της κυβέρνησης όσον αφορά το νομικό σκέλος.Αλλά αυτή η κυβέρνηση έχει μια μοναδική ικανότητα να τα κάνει παντού θάλασσα.Και το καζάνι βράζει στην κοινωνία.Βουβα αλλά βράζει.Και αυτοί σαν άλλες Αντουανετες όχι μόνο δεν το καταλαβαίνουν αλλά αποφασίζουν και διατάζουν απαγόρευση κυκλοφορίας πάνω από 4 άτομα. Τα ζήσαμε στη Χούντα αυτά.Κουνια που τους κούναγε.

Να ξεκαθαρίσω κάτι. Αρχικά ειμουν αντίθετος στο να γίνει φέτος πορεία Πολυτεχνείου για διάφορους λόγους.Ας μην τους αναφέρω ολους ξέρω συμφωνείτε οι περισσότεροι που με διαβάζετε. Το παρακατω κειμενο με καλυπτε

» ΑΣ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ:

Στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς …. κολλάει
Στα σχολεία…. κολλάει
Στα εργοστάσια… κολλάει
Στα νοσοκομεία… κολλάει
Στις εκκλησίες ….κολλάει
Στους οίκους ευγηρίας… (εκεί και αν) κολλάει
Στα πάρτυ…. κολλάει
Στα γλέντια… κολλάει
Στα γραφεία… κολλάει
Στις δεξιώσεις… κολλάει
Στα εγκαίνια…κολλάει
Στους γάμους, στα βαφτίσια , στις κηδείες …κολλάει
Στις πλατείες …. (υπό προϋποθέσεις) κολλάει.

ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ????
Φυσικά και ΚΟΛΛΑΕΙ

Δυστυχώς ακόμα δεν έχει εμφανιστεί αυτή η υπέρτατη αλήθεια, το υπέρτατο διακύβευμα το οποίο αποκλείει τη διασπορά,
κάνει τον ιό να λουφάξει μπροστά στη λάμψη του δίκαιου αγώνα ή τη ρομφαία των Χερουβείμ .

Στις διαδηλώσεις επομένως,ειδικά όταν συζητάμε σε μια περίοδο εκθετικής επιδημικής διασποράς, ΚΟΛΛΑΕΙ.
Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που κολλάει και στις εκκλησίες.

Και όλοι ,ατομικά αλλά κυρίως συλλογικά, πρέπει να ιεραρχήσουμε τα διακυβεύματα και τις προτεραιότητες.
Η προστασία της κοινότητας και η συλλογική αυτοπροστασία οφείλει να είναι η προτεραιότητα μας.
Διαφορετικά κινδυνεύουμε να λειτουργήσουμε σαν ένα άλλου είδους ιερατείο με εμμονή στο δόγμα και την υπέρτατη αλήθεια μας.

Λειτουργώντας ως το τέλειο άλλοθι μιας κυβέρνησης που δεν μπορεί πλέον να διαχειριστεί την εγκληματική της πολιτική και την επιχειρησιακή ανικανότητα.

Δίνοντας έρεισμα και επιχειρήματα στις ψεκασμένες -ακροδεξιές αντιλήψεις και τους πάσης φύσεως αρνητές.

Η προστασία της κοινότητας και η συλλογική αυτοπροστασία οφείλει να είναι η προτεραιότητα μας.
Και η ικανότητα να ιεραρχούμε τις προτεραιότητες κρίνεται κυρίως στα “δύσκολα”,
όταν οι αποφάσεις δεν είναι ούτε εύκολες ούτε αυτονόητες.

Φέτος, να τιμήσουμε την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου αλλιώς,
με άλλους τρόπους,
τιμώντας έτσι και τους νεκρούς που ήδη έχουμε από την πανδημία,
μα και όσους έχασαν τους ανθρώπους τούς.
Δεν αρέσει σε κανένα, προφανώς ούτε σε εμάς.

ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΟΜΩΣ,
ΚΑΜΙΑ ΑΛΥΣΙΔΑ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ,
ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΘΕΥΧΘΕΙ.

Δημήτρης Μακρέας – Γενικός Ιατρός
Ζαμπία Γλυνιαδάκη – Παιδίατρος
Μανώλης Φραγκάκης – Ειδικός Παθολόγος.»

Και συμπληρωνω. Θεωρούσα πως η απαγόρευση ήταν ένας καλοστημένο σχεδιασμός μια παγίδα δημοσίων σχέσεων εναντίον της αριστεράς και της μνήμης της εξεγερσης. Από μια δεξιά που ΠΟΤΕ δεν συμφιλιωθηκε με τον λαο και το 73. Παντα το πολεμησε με απαγορευσεις.Και σημερα μιας κυβερνησης που δεν συλλαμβανει με τα ΜΑΤ ιερεις και πιστους μεσα στις εκκλησιες επιβατες στα ΜΜΜ η καταναλωτες στις Λαικες αγορες και πολύ σωστά κάνει.Αλλα που δεν συλλαμβανει κιολας πολιτικους δημαρχους  και βουλευτες στην τελετη εγκαινιων της Ομονοιας που επιμενει να στελνει σχολειο μαθητες και εργατες στα εργοστασια να αφήνει να έρθουν στην χώρα εκατομμύρια τουρίστες χωρίς κανένα ελεγχο.

Και δεν έπρεπε να πέσουμε μέσα σε αυτή την παγίδα.Να μας ταυτίζουν με τους ψεκασμενους τους ακροδεξιούς που αμφισβητούν την επιστήμη τους θρησκοληπτους.

Όμως τα μυαλά των Μπογδανων και Χρυσοχοιδηδων πήραν αέρα.Μεθυσαν από την νίκη τους.Πηγαν μακρυά τη βαλίτσα.Το παρακαναν με την αλαζονεία τους.Ειναι βιαστικοί και επιπόλαιοι. Δεν ειχαν καμμία επιθυμία να διαλέχθουν να συμφωνήσουν να λειτουργήσουν συναινετικά.Το πάνε τσαμπουκά με αφορμή το Πολυτεχνειο θα σας διαλύσουμε παλιό κομμουνια.Και όχι μόνο.Απειλει ο πρώην ΠΑΣΟΚ υπουργός κατ εντολή του πρωθυπουργού  να συλλάβει τους βουλευτές του ΜΕΡΑ25 η οποίους άλλους βουλευτές που θέλανε να πάνε συμβολικα στην πορεια στο Πολυτεχνείο κρατώντας φυσικά τις αποστάσεις.Τους επιτρέπει παρουσία και με κλοιο  της αστυνομίας να καταθέσουν στεφάνι.Ωραια «τιμή» μιας εξέγερσης στεφάνι και γύρω σου τα ΜΑΤ.

Κάποιες σκέψεις που διαβασα στο διαδικτυο μου αρεσουν και με επηρεασαν στο να αλλάξω την αρχική μου γνώμη.Η πορεία πρέπει να γίνει.Τηρωντας τα μέτρα με μάσκα με αποστάσεις με προσοχή αλλά η πορεία πρέπει να γίνει. Όχι μόνο για να μην ξεχάσουμε το 73 αλλά και για το σήμερα.Να μην ξεχάσουμε την δημοκρατία και πως με αγώνα κατακταμε τα δικαιώματα μας

Έκκληση 61 συνδικαλιστών, πανεπιστημιακών, δημοτικών συμβούλων, καλλιτεχνών για συμμετοχή στην πορεία του Πολυτεχνείου και καταδίκη της απαγόρευσης

Έκκληση 61 συνδικαλιστών, πανεπιστημιακών, δημοτικών συμβούλων, καλλιτεχνών

για συμμετοχή στην πορεία του Πολυτεχνείου και καταδίκη της απαγόρευσης


Με 61 αρχικές υπογραφές πανεπιστημιακοί, συνδικαλιστές,καλλιτέχνες, δημοτικοί σύμβουλοι στηρίζουν το κάλεσμα για την πορεία του Πολυτεχνείου που έχουν απευθύνει ο ΣΦΕΑ και οργανώσεις της αριστεράς καταδικάζοντας την απαγόρευση του Χρυσοχοίδη.
Ο Δημήτρης Παπαχρήστος, εκφωνητής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου καλεί επίσης στην πορεία του Πολυτεχνείου και θα βρίσκεται στην Πλατεία Κλαυθμώνος για την έναρξη της πορείας
Ακολουθεί το κείμενο και οι πρώτες υπογραφές:

17 Νοέμβρη – όλοι και όλες στην πορεία του Πολυτεχνείου!
Δεν μπαίνουν στο γύψο οι δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα
Η απαγόρευση της πορείας τιμής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου κατά της χούντας είναι μια πρόκληση της κυβέρνησης της ΝΔ. Δεν θα περάσει!

Θα είμαστε στην πύλη του Πολυτεχνείου, αποδίδοντας φόρο τιμής στους νεκρούς της εξέγερσης αλλά και στην πορεία προς την πρεσβεία των ΗΠΑ, στις 17 Νοέμβρη, με συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος, στις 2μμ.

Είναι υποκριτή και προσχηματική η επίκληση του κινδύνου της εξάπλωσης πανδημίας για την περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών, όταν η ίδια η κυβέρνηση μήνες τώρα δεν πήρε κανένα μέτρο για να θωρακιστεί η υγεία του λαού μέσα από τις αναγκαίες προσλήψεις στο δημόσιο σύστημα υγείας, την ενίσχυση των ΜΕΘ, την επίταξη των ιδιωτικών κλινικών και την ενίσχυση των μέσων μαζικής μεταφοράς.
Η κυβέρνηση επιδοτεί τους μεγαλοκαρχαρίες της υγείας και της βιομηχανίας ενώ χιλιάδες άνεργοι στον επισιτισμό, τον τουρισμό, τον πολιτισμό και το εμπόριο μένουν άνεργοι χωρίς επιδόματα. Σπαταλάει δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, για κυνηγητό των προσφύγων και για στρατόπεδα συγκέντρωσης ενώ οι περικοπές διαλύουν την δημόσια υγεία και παιδεία.
Στις 7 Οκτώβρη, με μια δυναμική πορεία δεκάδων χιλιάδων, στο Εφετείο βάλαμε τη σφραγίδα του αντιφασιστικού κινήματος στην καταδίκη των ναζί της Χρυσής Αυγής ως εγκληματική οργάνωση. Οι νοσταλγοί της χούντας και του ολοκαυτώματος πήραν το δρόμο της φυλακής.
Δεν θα επιτρέψουμε στο Χρυσοχοίδη, που εκείνη την μέρα εξαπέλυσε τις ορδές των ΜΑΤ κατά του αντιφασιστικού συλλαλητηρίου, να παριστάνει ότι θα μας σώσει από τον κορονοϊό με την καταστολή! Αρκετά υπόφερε ο ελληνικός λαός από τους εθνοσωτήρες της χούντας! Δεν θα ανεχτούμε τους επίδοξους σωτήρες της ΝΔ να κατακρεουργήσουν τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και τις ελευθερίες όλων με το νέο νόμο που ετοιμάζουν, ούτε να εισβάλλουν στα πανεπιστήμια καταργώντας το άσυλο, ή να χτυπάνε αλληλέγγυους, αγωνιστές του περιβάλλοντος, αντιφασίστες και μαθητές στις διαδηλώσεις!
Η σωτηρία της ζωής όλων από την πανδημία είναι στα χέρια τα δικά μας, όλων των εργαζόμενων και κυρίως των εργαζόμενων στα νοσοκομεία και όχι εκείνων, που τα δίνουν όλα στους μεγαλοεπιχειρηματίες και τις πολυεθνικές.
Με την μαζική συμμετοχή στην πορεία του Πολυτεχνείου βαδίζουμε σταθερά και αταλάντευτα στο δρόμο που χάραξε ο Νοέμβρης, για τη συντριβή του φασισμού, για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία!
Με τη μάσκα μας αλλά και με την κραυγή μας θα βρεθούμε στους δρόμους, στις 17 Νοέμβρη!

Προκόπης Παπαστράτης, ιστορικόςκαθηγητής Πάντειο,
Μιχάλης Λυμπεράτος -, πανεπιστημιακός, ιστορικός Πάντειο,
Γιάννης Ζαρκάδης Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πάτρας
Νίκος Κουραχάνης, Διδάσκων, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Μάκης Καβουριάρης, πανεπιστημιακός, πρόεδρος Συλλόγου φοιτητών στο Παρίσι 1973,
Νίκος Στραβελάκης, οικονομολόγος,
Έλλη Βαρκαράκη, Χημικός Μηχανικός,
Aλεξάνδρα Πολιτάκη, πολιτική επιστήμονας,
Βασίλης Κουκαλάνι, ηθοποιός-σκηνοθέτης,σύνεδρος ΠΟΘΑ
Αλέξανδρος Μαρτζούκος, ηθοποιός,σύνεδρος ΠΟΘΑ
Τατιάνα Πίττα, ηθοποιός,
Χρήστος Τζουρντός, μέλος Συνδέσμου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων 1967-74,
Λεωνίδας Κοντουδάκης, αυτόπτης μάρτυρας στη δίκη Γρηγόρη Λαμπράκη,
Λήδα Καζαντζάκη, ιστορικός Τέχνης ,
Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος πολιτική αγωγή στη δίκη της Χρυσής Αυγής,
Δημήτρης Ζώτος,, δικηγόρος πολιτική αγωγή στη δίκη της Χρυσής Αυγής,
Θανάσης Καμπαγιάννης, μέλος ΔΣ ΔΣΑ, δικηγόρος πολιτική αγωγή στη δίκη της Χρυσής Αυγής,
Πέτρος Κωνσταντίνου, δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, συντονιστής ΚΕΕΡΦΑ,
Σωκράτης Ταγκόπουλος, σύμβουλος 1ης δημοτικής κοινότητας Αθήνας,
Tάνια Βριζάκη, σύμβουλος 2ης δημοτικής κοινότητας Αθήνας,
Νίκος Σκλαβενίτης, σύμβουλος 4ης δημοτικής κοινότητας Αθήνας,
Αθανασία Κατσούλη, σύμβουλος 5ης δημοτικής κοινότητας Αθήνας,
Νίκος Αλεξανδράτος, σύμβουλος 6ης δημοτικής κοινότητας Αθήνας,
Βασίλης Μάραντος, σύμβουλος 7ης δημοτικής κοινότητας Αθήνας,
Θανάσης Διαβολάκης, δημοτικός σύμβουλος Πειραιά, ΔΣ ΟΙΕΛΕ,
Κατερίνα Θωίδου, δημοτική σύμβουλος Νίκαια-Ρέντη,
Σεραφείμ Ρίζος, δημοτικός σύμβουλος Χανιά, ΔΣ Συλλόγου Π.Ε. Χανίων,
Ζαχαρία Μαρία, γραμματέας Εργατικού Κέντρου Πειραιά,
Καλφαγιάννης Παναγιώτης, πρόεδρος ΠΟΣΠΕΡΤ,
Καταραχιάς Κώστας, πρόεδρος συλλόγου εργαζόμενων Νοσοκομείου «Αγ Σάββας», μέλος ΔΣ ΕΙΝΑΠ,
Ρεβύθης Σπύρος, πρόεδρος σωματείου Εργαζόμενων ΜΕΤΡΟ (ΣΕΛΜΑ),
Πατρικίου Κατερίνα, γραμματέας ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων Νοσοκομείου «Αγ Σάββας»,
Λυσικάτου Ζανέτα, ταμίας ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων Νοσοκομείου «Αγ Σάββας»,
Ερωτοκρίτου Αργυρή, μέλος ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων νοσοκομείου Γεννηματά,
Χαρχαρίδου Μαρία, μέλος ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων νοσοκομείου Γεννηματά,
Στάικος Σπύρος, σύνεδρος ΠΟΕΔΗΝ από το συλλόγου εργαζόμενων νοσοκομείου ΑΤΤΙΚΟ
Αλφιέρη Μαρία, ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων Νοσοκομείου «Αγλαΐα Κυριακού»
Ανδρέου Τιάνα μέλος ΔΣ ΟΣΥΟ,
Αργύρης Χρήστος, ΓΣ ΑΔΕΔΥ ,
Γεροντίδης Μάκης, μέλος ΔΣ συλλόγου εφοριακών Ημαθίας-Πέλλας-Πιερίας,
Πίττας Κώστας, γραμματέας Ομοσπονδίας Υπαλλήλων υπ. Ανάπτυξης (τομείς Βιομηχανίας/Ενέργειας/Έρευνας και Τεχνολογίας),
Πολύδωρος Κώστας, μέλος ΔΣ Σωματείου Ιδιωτικής Υγείας Αθήνας,
Κομιανού Δήμητρα, μέλος ΔΣ ΣΜΤ Μακεδονίας,
Βερδέ Λένα, ΔΣ ΕΣΠΗΤ,
Φωτέλλη Ειρήνη, μέλος ΔΣ ΠΟΣΠΕΡΤ,
Τσινίκα Άννα, μέλος ΔΣ ΠΣΥΠΕΡΤ,
Κοτρώνη Μαρία, πρόεδρος ΔΣ ΠΣΕΦΑ,
Κουλούρης Σπύρος, μέλος ΓΣ ΟΤΥΕ,
Τραγά Στέλλα, γραμματέας Συλλόγου Π.Ε. Αιγάλεω,
Αυγολούπη Μαρία, ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων Δήμου Αμπελοκήπων – Μενεμένης,
Μηντζιας Γιάννης ΔΣ σωματείου εργαζόμενων ΕΥΑΘ,
Μεγαγιάννης Κώστας ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων Δήμου Αγίας Παρασκευής,
Σπανόπουλος Αγγελος,  Δ.Σ. Πανελλήνιου Σωματείου Τουριστικών Συνοδών,
Κοντοδήμας Δημήτρης, ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου,
Τουρνάς Νίκος, μέλος ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων ΑΑΔΕ,
Ζαρίδας Παναγιώτης, ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων Σιβιτανίδειου,
Λαδά Χριστίνα, ΔΣ Συλλόγου Π.Ε. Μεσσηνίας,
Λουκάς Βασίλης, ΔΣ ΕΛΜΕ Ικαρίας,
Μπράτσος Νάσος, μέλος ΓΣ ΠΟΕΣΥ,
Καλπίδης Δημήτρης, αντιπρόεδρος συλλόγου εργαζόμενων Δήμου Κορυδαλλού

http://antiracismfascism.org/

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ

Οι πράξεις και οι επιλογές των ανθρώπων φέρουν συνήθως νοήματα πολλαπλά. Έτσι και η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου εκτός από ‘εκδήλωση μνήμης’ λειτουργεί για το αναρχικό κίνημα ως μια μέρα αγώνα, μια μέρα όπου οι ριζοσπαστικές ομάδες συνεχίζοντας να εκφράζουν το ανένταχτο και ανυπάκουο μήνυμα της εξέγερσης του ‘73 προβάλλουν κάθε χρόνο την ίδια μέρα, το επίδικο της κάθε εποχής και διατυπώνουν την κριτική τους, απέναντι στην τοπική και την παγκόσμια πολιτική πραγματικότητα. Υπό αυτή την έννοια, η εξέγερση του 1973 θεωρείται «πάντοτε επίκαιρη», γιατί προσλαμβάνεται ως συμβάν του παρελθόντος που συνεχίζει να ‘μιλά’ στο παρόν.

Αποτελεί άραγε η φετινή επέτειος άλλη μια τέτοια περίσταση ή λόγω της έκτακτης συγκυρίας της πανδημίας θα πρέπει να ακυρωθούν οι κατ’ έθιμον εκδηλώσεις; Εάν κανείς αποκριθεί στο ερώτημα έχοντας ως αφετηρία (αλλά και ως τελικό σημείο) της σκέψης του ένα υγειονομικό επιχείρημα – περί αποφυγής της εξάπλωσης του ιού υπό συνθήκες συνάθροισης πλήθους που μεγεθύνει το κίνδυνο, τότε η απάντηση θα πρέπει να είναι αναμφισβήτητα η ακύρωση των συγκεντρώσεων. Σε έναν τέτοιο συλλογισμό η υγειονομική διάσταση της πανδημίας θεωρείται σημαντικότερη όλων των άλλων πτυχών και ιεραρχείται πρώτη ως κριτήριο λήψης απόφασης.

Εάν, από την άλλη μεριά, ο κίνδυνος του covid19 θεωρηθεί λιγότερο σημαντικός από το ευρύτερο κοινωνικό επίδικο της εποχής μας, τότε η επέτειος της εξέγερσης πρέπει να τιμηθεί κανονικά. Εάν δηλαδή εκτιμήσουμε πως αφήνοντας την εξουσία να κυβερνά ερήμην της κοινωνίας και να αποφασίζει ανεξέλεγκτα βλάπτουμε μακροχρόνια πολύ περισσότερο την υγεία μας και τη ζωή μας, καθώς εν δυνάμει στερούμαστε κατακτήσεις αγώνων  που δόθηκαν μέσα στις δεκαετίες, τότε η απόφαση να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μπαίνει σε πρώτη μοίρα, ειδικά για όσους από εμάς δεν ανήκουμε σε ευπαθείς ομάδες ή δεν έχουμε στο κοντινό μας περιβάλλον ανθρώπους που κινδυνεύουν άμεσα.

Στην πρώτη περίπτωση, η απόφαση προσανατολίζεται στα άτομα, στις εμπρόσωπες διαδράσεις τους και στην βιολογική υπόστασή τους στο παρόν. Στη δεύτερη, τα άτομα τοποθετούνται μέσα σε πιο περίπλοκες σχέσεις με το κοινωνικό τους περιβάλλον, και τα σώματα πολιτικοποιούνται ρητά συνενώνοντας το παρόν με το παρελθόν και το μέλλον μέσα από πολιτισμικές σημασίες που παραπέμπουν σε αντιλήψεις και αξίες ενός αντι-ηγεμονικού κόσμου. Εν μέσω πανδημίας και οι δύο απαντήσεις είναι ασφαλώς σεβαστές.

Ωστόσο, το Κενό Δίκτυο, αποφάσισε να ακολουθήσει τη δεύτερη διαδρομή- το ρίσκο της συνέχισης του αγώνα, όχι μόνο γιατί αισθανόμαστε κάπως άβολα με τα κοστούμια των στυγνών ορθολογικών επιλογών. Κυρίως, όμως, επειδή η επέτειος της εξέγερσης επιτρέπει και σε εμάς και σε όλους μας να στοχαστούμε και να εκφράσουμε δημόσια τον αποτροπιασμό μας για τη κρατική διαχείριση της πανδημίας, διατηρώντας συνάμα μια κριτική στάση που θεωρούμε όχι μόνο πολιτικά γόνιμη και ριζοσπαστική, αλλά και ευθυγραμμισμένη με μια ορισμένη γνώση που συσσωρεύεται διαρκώς αναφορικά με τον κόσμο στον οποίο κατοικούμε και τη θέση του ανθρώπου μέσα σε αυτόν.

Συναισθανόμενοι τον ανθρώπινο πόνο που προκαλεί η ασθένεια, παρατηρούμε με δέος την απρόβλεπτη τροπή της ιστορίας, αλλά και τα μυστήρια της ζωής. Ωστόσο, η πανδημία του Covid-19 σύντομα θα αρχίσει να υποχωρεί και με τη συμβολή των νέων εμβολίων θα τεθεί υπό έλεγχο. Αυτή τη στιγμή, όμως, πρέπει να κατανοήσουμε το μήνυμα που στέλνει στις κοινωνίες μας. Και το μήνυμα αυτό είναι διπλό.

Από τη μια μεριά, έχει να κάνει με τη χρήση των οικονομικών πόρων για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Οι πόροι αυτοί έτσι κι αλλιώς ανήκουν σε όλους μας. Επομένως, το αίτημα για δημόσια δωρεάν υγεία για όλους, την ουσιαστική ενίσχυση του Ε.Σ.Υ με το απαραίτητο υγειονομικό προσωπικό και επαρκείς υποδομές για τις ανάγκες ιατρικής φροντίδας όλων είναι σήμερα, περισσότερο από ποτέ, κοινωνικά δίκαιο, λογικά επιβεβλημένο, ηθικά και πολιτικά ορθό. Μια σε βάθος μεταρρύθμιση του Ε.Σ.Υ προς χάριν του δημόσιου, συνολικού και δωρεάν χαρακτήρα παροχής φροντίδας, με δυο λόγια, συνιστά τη διεκδίκηση που κανείς δεν δικαιούται να ξεχνά ή να απεμπολίσει.

Την ίδια στιγμή, δεν θρέφουμε αυταπάτες. Γνωρίζουμε καλά πως ούτε η νεοσυντηρητική κυβέρνηση της Ν.Δ, ούτε οι «αστοί» υποστηρικτές της, ούτε οι κρατικοδίαιτες βδέλες που ξέρουν να πλουτίζουν χωρίς να παράγουν τίποτε θα ενδιαφερθούν για το δημόσιο σύστημα υγείας. Δεν γίνεται να μας πείσουν πως θα στηρίξουν έναν θεσμικό χώρο για να μοιράσουν σε όλους κάτι το οποίο οι ίδιοι δεν θεωρούν πως είναι κοινό, κάτι που πιστεύουν ότι θα έπρεπε να πουλιέται και να αγοράζεται και μάλιστα ακριβά- την ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ. Είναι η απουσία του όρου «ενσυναίσθηση» από το λεξιλόγιό τους που τους κάνει να μην μπορούν να φανταστούν τις αγωνίες και τους φόβους των χαμιλόμισθων, των φτωχών και των αποκλεισμένων. Και αυτή η απουσία συμπόνιας είναι η άλλη όψη του ταξικού ρατσισμού που εκδηλώνεται στις επιλογές τους. Φανερά, ή συγκεκαλυμμένα πάει χέρι-χέρι με τον κοινωνικό δαρβινισμό τους.

Ακόμη κι αν όροι σαν αυτοί (‘ταξικός ρατσισμός’, ‘κοινωνικός δαρβινισμός’) φαντάζουν ξένοι στους νεοσυντηρητικούς, οι αντιλήψεις στις οποίες παραπέμπουν δεν παύουν να αποτελούν μέρος της καθημερινής κοινής τους λογικής, δηλαδή κομμάτι του βιωμένου πολιτισμού τους. Αυτή η υπαρξιακή συνθήκη, σύμφυτη με το ταξικό έθος, είναι στην πραγματικότητα και ο βαθύτερος λόγος που οι εκπρόσωποι της αντίδρασης απεργάζονται ασταμάτητα την αποδιάρθρωση της εργασίας. Πραγματικά πιστεύουν πως κάποιοι άνθρωποι «αξίζουν» και κάποιοι όχι, πως ό,τι δεν φέρνει κέρδος δεν «αξίζει» να υπάρχει.

Από την άλλη μεριά, το μήνυμα του κορωνοϊού συνδέεται με την οικολογική καταστροφή που συντελείται κάθε στιγμή σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ο Covid-19 δεν είναι απλώς άλλος ένας δύσκολα αντιμετωπίσιμος ιός της γρίπης που καλεί την επιστήμη να τον «νικήσει» για να επιστρέψουμε μετά όλοι ήσυχοι στις δουλειές μας. Ο τρόπος αρχικής μετάδοσης του ιού και ο τόπος προέλευσής του, δηλαδή η μεταπήδησή του από την ‘άγρια’ ζωή στην κτηνοτροφία και από εκεί στον άνθρωπο, αποτελεί την καλύτερη απόδειξη για την αλληλεξάρτηση ανθρώπου-περιβάλλοντος. Οι κυρίαρχες εκδοχές της καπιταλιστικής «ανάπτυξης» συναρτώνται με διαφορετικούς τρόπους με την διαδικασία της καταστροφής του περιβάλλοντος και και την εξαφάνιση της βιοποικιλότητας. Εισβάλλοντας σε μέχρι πρότινος ‘ανέγγιχτα’ οικοσυστήματα, η κινητοποιούμενη από το κέρδος τεχνική διαδικασία μαζικής παραγωγής αγαθών και προϊόντων εισβάλλει ταυτόχρονα στα μικροβιολογικά υποστρώματα του περιβάλλοντος και τα επηρεάζει, απειλώντας την ύπαρξή μας με τρόπους πολλαπλούς. Για να το πούμε απλά, ο κορωνοϊός είναι προπομπός των καταστροφικών συνεπειών που επιφέρει η υπερθέρμανση του πλανήτη γιατί δημιουργήθηκε από τις ίδιες διαδικασίες που προκαλούν την κλιματική αλλαγή.

Πιστή στην πολιτισμική της λογική που θέλει τον άνθρωπο εξωτερικό στοιχείο του κόσμου, η καπιταλιστική μεγαμηχανή εξαπολύει την επίθεσή της πάνω στις ψυχές και τη σάρκα των όντων, καταλαμβάνει κάθε σπιθαμή εδάφους και μετατρέπει το φυσικό χώρο σε δικό της διάκοσμο. Ενώ εκμηδενίζει τους ανθρώπινους κόσμους –τους διαφορετικούς τρόπους ύπαρξης και αντίληψης- ο πολιτισμός που καθορίζεται από την ιδέα ότι μπορεί να ελέγξει τα πάντα, κάθε μορφή ζωής και ύλης του περιβάλλοντος, έρχεται αντιμέτωπος με το συμβάν εκείνο που ισοδυναμεί με την ασθένεια και το θάνατο.

Καθώς η ‘έρημος’ συνεχίζει να εξαπλώνεται με ταχύτατους ρυθμούς, καθώς τα κορμιά συνεχίζουν να υποτάσσονται στη δύναμη εκείνη που μεθοδικά οργανώνει την απίσχανση του πολιτικού φαινομένου και αποπειράται την εξαφάνιση της πολιτικής σύγκρουσης – μια νέα, δυστοπική πραγματικότητα ανατέλλει ακόμα και όταν ο ακριβής χαρακτήρας της μας διαφεύγει και αδυνατούμε να την προσδιορίσουμε: η κοινωνική επιστροφή στον οίκο, στην ιδιώτευση κυριαρχεί και η πόλη (προσωρινά;) ερημώνει. Από πού άραγε θα αναδυθεί τώρα η σχετική ενότητα του αντι-ηγεμονικού στοιχείου που θα αναμετρηθεί με την πλανητική κυριαρχία;

Υπό συνθήκες πανδημίας η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου θέτει ένα ερώτημα που υπερβαίνει τα στενά όρια της ελληνικής πραγματικότητας με ιδιαίτερο τρόπο. Σε έναν όλο και πιο αλληλοσυνδεόμενο κόσμο, πού ακριβώς τελειώνει μια δύσκολη υγειονομική πραγματικότητα και πού ξεκινά η επιθυμία όλων των καταπιεσμένων για σημαντικές αλλαγές σε πλανητική κλίμακα;

Έχει έρθει ίσως η εποχή που η επιθυμία θα αναποδογυρίσει τον κόσμο. Θα χρειαστεί βεβαίως, λίγη ειλικρίνεια. Όπως έγραψαν πρόσφατα οι σύντροφοι της ‘Αόρατης Επιτροπής’ από τη Γαλλία: «Όσο η αλήθεια δεν θα τίθεται ως ζητούμενο, ζητούμενο δεν θα υπάρχει. Τίποτα δεν θα υπάρχει. Τίποτα εκτός από αυτό το διαπλανητικό τρελάδικο. Οι αλήθειες είναι πολλαπλές, το ψέμα όμως είναι ένα, γιατί έχει συνασπιστεί σε παγκόσμιο επίπεδο ενάντια στην παραμικρή αλήθεια που θα θελήσει να αναδυθεί».

Την ίδια στιγμή, γνωρίζουμε φυσικά πως πολλοί σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλοι και φίλες, σε αυτή την δύσκολη συγκυρία θα επιλέξουν να μείνουν σπίτι και να φροντίσουν τους δικούς τους ανθρώπους. Πολλοί θα επιλέξουν να προστατεύσουν συγγενικά πρόσωπα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, νεογέννητα μωρά και παιδιά αποφεύγοντας να συνευρεθούν στα πλαίσια μιας μεγάλης διαδήλωσης. Τους προτρέπουμε να μετατρέψουν το μπαλκόνι του σπιτιού τους σε κομμάτι της διαδήλωσης, να φτιάξουν το δικό τους πανό- το δικό τους σύνθημα, να το κρεμάσουν από το μπαλκόνι τους στέλνοντας ένα σινιάλο ελευθερίας σε όλους τους γείτονες τους.

Δεν θεωρούμε την απόφαση όσων από εμάς αποφασίσουν να μην διαδηλώσουν ως απολιτίκ ή ηττοπαθή στάση, δεν απαξιώνουμε τις επιλογές τους, δεν έχουμε σκοπό να επιβάλλουμε μια μορφή αγωνιστικού ψυχαναγκασμού. Γνωρίζουμε όμως πως υπάρχουν πολλά πράγματα που ενώνουν εμάς που θα επιλέξουμε να διαδηλώσουμε και όσους θα επιλέξουν να μην κατέβουν στο δρόμο. Όλοι εμείς μοιραζόμαστε την ίδια οργή και την ίδια απελπισία. Οργή για μια νέο-φιλελεύθερη υπερσυντηρητική κυβέρνηση που φαντάζεται πως θα μας σώσει από την επιδημία με γελοίες απαγορεύσεις και υπακοή στους νόμους της καπιταλιστικής αγοράς. Οργή για ένα σύστημα που παράγει μόνο αυταπάτες, κρίση, επιδημίες, θάνατο, ψευδείς επιθυμίες και σκουπίδια. Οργή και απελπισία.

Απελπισία καθώς βλέπουμε εκατομμύρια ανέργους χωρίς εισόδημα, ηλικιωμένους χωρίς αξιοπρέπεια, νέους χωρίς μέλλον, παιδιά χωρίς χαμόγελο, καλλιτέχνες χωρίς δικαίωμα έκφρασης, λαούς χωρίς δικαίωμα δημόσιας συνάθροισης, σχολεία χωρίς δασκάλους, νοσοκομεία χωρίς νοσοκόμες, πόλεις χωρίς πλατείες, διαβάτες με περιορισμούς κυκλοφορίας, ανθρώπους με άδεια βλέμματα και άδειες τσέπες. Την ίδια στιγμή οι βουνοκορφές και οι θάλασσες ιδιωτικοποιούνται, το πράσινο τσιμέντο φτάνει στις αετοφωλιές και η «πράσινη ανάπτυξη» καταστρέφει το περιβάλλον μας και τα χωριά μας.

Άρα, ό,τι και αν αποφασίσεις για την διαδήλωση της 17 Νοέμβρη ξέρουμε πως καταλαβαίνεις. Η απόφαση μας να αρνηθούμε την απαγόρευση της διαδήλωσης του Πολυτεχνείου και να κατέβουμε στο δρόμο ενάντια στην κρατική διαχείριση της επιδημίας του Covid 19 στέλνει ένα σινιάλο προς τους καταπιεσμένους και τους απελπισμένους. Όταν θα συναντηθούμε πραγματικά κανένας δεν θα μπορεί να αισχροκερδεί εις βάρος μας και να μας διατάζει.

Συνάμα, στέλνουμε και ένα σινιάλο στη κυβέρνηση: 46 χρόνια μετά το τέλος της δικτατορίας ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του νομίζουν πως είναι βασιλιάδες, πως μπορούν να κυβερνάνε με διαταγές χωρίς να λογοδοτούν στη κοινωνία, να επιτρέπουν και να απαγορεύουν τη ζωή μας κατά βούληση. Ξεχνάνε όμως, πως οι βασιλιάδες δεν υπάρχουν πλέον γιατί κόψαμε τα κεφάλια τους.

___________

https://www.efsyn.gr/ellada/koinonia/268617_th-kampagiannis-i-poreia-toy-polytehneioy-den-einai-apagoreymeni

Κουτσούμπας: «Η κυβέρνηση δεν έχει δικαίωμα να απαγορεύσει την πορεία»

Κατηγορηματικός ότι η πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου μπορεί να πραγματοποιηθεί με τα προβλεπόμενα μέτρα προστασίας, εμφανίστηκε ο Δημήτρης Κουτσούμπας. Παράλληλα, ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ, παρουσιάστηκε απόλυτος ότι η κυβέρνηση δεν έχει κανένα δικαίωμα να απαγορεύσει την πορεία.

Ο κ. Κουτσούμπας δήλωσε ότι εδώ και 47 χρόνια το Πολυτεχνείο ήταν πάντα μία «αγωνιστική διεκδίκηση» και ποτέ μια «κυβερνητική γιορτή». Στο ίδιο ύφος τόνισε ότι την «αντιιμπεριαλιστική πορεία» προς την αμερικάνικη πρεσβεία «δεν την οργάνωνε ποτέ η κυβέρνηση», αλλά τα εργατικά σωματεία, ο Σύλλογος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων, Βασανισθέντων κατά τη δικτατορία, οι φοιτητικοί σύλλογοι, η εκπαιδευτική κοινότητα, «όλοι αυτοί οι μαζικοί φορείς, και τα πολιτικά κόμματα φυσικά και οι πολιτικές νεολαίες».

Αφού ξεκαθάρισε ότι αυτό που τονίζει η επιστημονική κοινότητα είναι ότι πρέπει να τηρούνται τα μέτρα όταν ο κόσμος είναι στους δρόμους ή τις πλατείες («γιατί μπορεί να περπατήσει, δεν έχουμε στρατιωτικό νόμο όπως στη δικτατορία»), επισήμανε ότι η πορεία μπορεί να γίνει με τη χρήση μασκών, αντισηπτικά, προβλεπόμενες αποστάσεις και απουσία των ευπαθών ομάδων.

Μια χαρά τα λέει η Dimitra Roupa

«Θα μπορούσα να συζητήσω ίσως εναλλακτικές μορφές απόδοσης φόρου τιμής για την επέτειο του Πολυτεχνείου.

Αν δεν είχαν εισβάλει σήμερα μέσα τα ΜΑΤ, κάνοντας 93 συλλήψεις. Αν επίσης αυτή τη στιγμή δεν γινόταν ανθρωποκυνηγητό στα Εξάρχεια. Αν δεν είχα ακούσει για νέες προσλήψεις αστυνομικών. Αν είχε προσλάβει γιατρούς, εκπαιδευτικούς. Αν φρόντιζε για πραγματικά ασφαλές άνοιγμα σχολείων. Αν δεν στέναζαν τα νοσοκομεία και δεν είχαν φέρει τους γιατρούς στην τραγική θέση να διαλέγουν ποιος θα ζήσει και ποιος όχι. Αν η εισαγγελία Θεσσαλονίκης δεν είχε διατάξει έρευνα σε βάρος των νοσοκομειακών γιατρών για ανυπακοή. Αν η βουλή είχε παγώσει οποιαδήποτε ψήφιση αντεργατικού νομοσχεδίου. Αν δεν ξεκινούσε σήμερα το βράδυ σκληρή απαγόρευση κυκλοφορίας, χωρίς καμία τρυφερότητα απέναντι σε ηλικιωμένους, μόνους, ασθενείς, σκληρά εργαζόμενους όλη μέρα συνανθρώπους μας. Αν η κυβέρνηση είχε απαγορεύσει το κοινό κουταλάκι με την ίδια ζέση που απαγορεύει μια βόλτα σε μια άδεια παραλία τη νύχτα.

Κι άλλα αν. Πολλά αν. Αν όλα αυτά, λοιπόν, θα το σκεφτόμουν. Τώρα δυσκολεύομαι. Νιώθω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια πολύ περίεργη θέση: να είμαστε μια γενιά που πρέπει να αναμετρηθεί με κάτι μεγάλο και τώρα τεντώνεται να δει αν τη φτάνει το μπόι της.»

Καμπαγιάννης Θανασης

Η συζήτηση για την πορεία του Πολυτεχνείου δεν αφορά μόνο τη 17η Νοεμβρίου. Αφορά συνολικά το δικαίωμα των πολιτών να διαδηλώνουν δημόσια τα αιτήματά τους για τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια (μη γελιόμαστε, ο κορονοϊός έχει πολύ δρόμο μπροστά του). Αφορά τον πυλώνα μιας φιλελεύθερης δημοκρατίας, που δεν είναι ο κοινοβουλευτισμός (και ο Όρμπαν έχει κοινοβουλευτισμό), αλλά η αυτοτελής δυνατότητα των πολιτών να δρουν συλλογικά εκτός των σχεδιασμών της κρατικής εξουσίας. Ειδικά σήμερα, που πρέπει να εκφραστεί η κοινωνική αντιπολίτευση για τις εγκληματικές επιλογές της κυβέρνησης στην αντιμετώπιση της πανδημίας το τελευταίο εξάμηνο.

Αυτό η κυβέρνηση δειλά έχει αναγκαστεί να το δεχτεί ακόμα και στην ΚΥΑ των μέτρων απαγόρευσης. Η αναστολή των συναθροίσεων περιορίζεται, με ρητή αναφορά στο άρθρο 11 του Συντάγματος και στον (αντισυνταγματικό) νόμο για τις διαδηλώσεις. Η εξαίρεση της πορείας του Πολυτεχνείου από την υποχρέωση γνωστοποίησης κάνει τη συγκεκριμένη κινητοποίηση ακόμα πιο ιδιαίτερη. Ωστόσο, το θέμα είναι ευρύτερο. Αφορά το δικαίωμα στον πυρήνα του.

Απ’ αυτή την άποψη, χρειάζεται να καταφύγουμε σε υγειονομικά πρωτόκολλα που έχουν προταθεί σε ανάλογες περιπτώσεις υπαίθριων συγκεντρώσεων, όπως είναι οι λαϊκές αγορές. Στις λαϊκές αγορές συγκεντρώνονται καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι για να προμηθεύτουν τρόφιμα και άλλα προϊόντα. Και όμως το κράτος δεν τις απαγορεύει: τις οριοθετεί και κατ’ αυτόν τον τρόπο τις προστατεύει. Ο προφανής υγειονομικός λόγος είναι ότι πρόκειται για υπαίθριες συγκεντρώσεις (όχι δηλαδή σε κλειστούς χώρους). Τα μέτρα είναι γνωστά: αποστάσεις, μάσκες, αντισηπτικά, σύσταση για αποχή ευπαθών ομάδων. Αυτά θα έπρεπε να έχουν ειπωθεί από την κυβέρνηση και για τις συγκεντρώσεις. Αλλά για ευνόητους λόγους, η κυβέρνηση επέλεξε το συγκεκριμένο πεδίο αρρύθμιστο, γιατί θέλει να το καταστείλει και εν τέλει να το καταργήσει.

Είναι ευθύνη των οργανώσεων του κινήματος να οργανώσουν κινητοποιήσεις με αυτά τα χαρακτηριστικά. Αυτό έχει ήδη συμβεί δεκάδες (αν όχι εκατοντάδες) φορές από τον Απρίλιο και μετά. Αν η Σκύλα είναι η θανατηφόρα πανδημία, η Χάρυβδη είναι μια αποχαλινωμένη εκτελεστική εξουσία που νομοθετεί ξέφρενα εν όσω καταργεί κάθε δημοκρατικό δικαίωμα, πάντα στο όνομα της «προσωρινότητας» και της «έκτακτης ανάγκης». Και βέβαια, καμία σύγκριση δεν μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στην πολιτική-συνδικαλιστική συνάθροιση και την λιτανεία, το γήπεδο ή την κρατική παρέλαση. Η λιτανεία είναι ομολογιακή, ενώ η πολιτική συνάθροιση είναι λειτουργική για το ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα.

Το δημοκρατικό δικαίωμα στη συνάθροιση, για να συνεχίσει να υπάρχει, έχει να αποφύγει και τους δύο κινδύνους. Αυτή είναι η πρόκληση που αντιμετωπίζουμε.

Dimitris Tsirkas
Η αριστερά και η αναρχία όφειλαν να προβληματιστούν εάν θα διαδηλώσουν στην επέτειο του Πολυτεχνείου μόνο αν η κυβέρνηση δεν απαγόρευε τη διαδήλωση. Από τη στιγμή που την απαγόρευσε, είναι χρέος τους να την πραγματοποιήσουν. Για λόγους δημοκρατίας.
Το δικαίωμα της πολιτικής συνάθροισης και διαμαρτυρίας βρίσκεται στον πυρήνα της δημοκρατίας. Όταν αναστέλλεται, η δημοκρατία μετατρέπεται σε κενό γράμμα και οι πολίτες υποβιβάζονται σε υπήκοοι, σε παθητικά αντικείμενα βιοπολιτικής διαχείρισης από μια ανεξέλεγκτη εξουσία.
Η συνθήκη της πανδημίας δεν αποτελεί δικαιολογία. Αφενός γιατί η συγκέντρωση μπορεί να οργανωθεί με ασφάλεια. Αφετέρου, διότι η κυβέρνηση δεν έχει καμία νομιμοποίηση να την απαγορεύσει.
Πόσο μάλλον όταν η ίδια έχει αποδειχτεί ανίκανη να προστατεύσει τη δημόσια υγεία και αξιοποιεί την επιδημία για να περιορίσει τα κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα, να επιβάλλει μέχρι και την κατάργηση του οκτάωρου.
Όταν η κυβέρνηση μετατρέπει την έκτακτη υγειονομική συνθήκη σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης για να συρρικνώσει τη δημοκρατία, τότε το κίνημα οφείλει να την υπερασπιστεί με το μόνο μέσο που του απομένει: τον δρόμο.

Κοινό κάλεσμα για το Πολυτεχνείο κομμάτων και οργανώσεων της Αριστεράς:
Το φετινό Πολυτεχνείο να γίνει αγώνας για ζωή, για το ψωμί για την υγεία και την ελευθερία του λαού!
Το φετινό Πολυτεχνείο να γίνει αγώνας για ζωή, για το ψωμί για την υγεία και την ελευθερία του λαού! Για να ηττηθεί η βάρβαρη, ανεύθυνη και κυνική πολιτική της κυβέρνησης!

Η πορεία της πανδημίας που καλπάζει αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για τους εργαζόμενους, το λαό, τους φτωχούς και την κοινωνία. Η προσφυγή σε δεύτερη φάση οριζόντιων μέτρων lockdown που ανακοινώθηκε το Σάββατο 7Νοεμβρίου δεν ήταν ούτε μοιραία ούτε δεδομένη: η κυβέρνηση φέρει ακέραια την ευθύνη για αυτή την εξέλιξη.

Η κυβέρνηση, ο ΕΟΔΥ και η ιθύνουσα τάξη γνώριζαν ότι οι κοινωνίες θα βρεθούν αντιμέτωπες με νέο κύμα της πανδημίας και όμως, τόσους μήνες, τελείως προκλητικά, δεν πήραν κανένα μέτρο για το ΕΣΥ, για ενίσχυση της πρωτοβάθμιας, των ΜΕΘ και του προσωπικού των νοσοκομείων, καμία μέριμνα για ενίσχυση των συγκοινωνιών ή των σχολείων, κανένα σχέδιο για τους ευάλωτους σε γηροκομεία, προσφυγικά καμπς και χώρους εγκλεισμού. Συνεχίζουν με ακόμη μεγαλύτερη αναλγησία, τις πολιτικές λιτότητας που εφάρμοσαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις στο βωμό των μνημονίων και του ληστρικού χρέους, για να βάλουν ταφόπλακα στο δημόσιο σύστημα υγείας και τις κοινωνικές ανάγκες. Δεν έκαναν τίποτα ουσιαστικό για μέτρα προστασίας σε χώρους δουλειάς, εκπαίδευσης και συγκοινωνίες, και να οργανωθεί επιδημιολογική επιτήρηση και έλεγχοι, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπιστεί η νέα έξαρση. Κι όλα αυτά, ενώ σχεδιάζουν να ξοδέψουν αστρονομικά ποσά σε νέα εξοπλιστικά προγράμματα και προσλήψεις στην αστυνομία και το στρατό.

Επέλεξαν και επιλέγουν να προνοούν για το κεφάλαιο ανοίγοντας ανεξέλεγκτα τον τουρισμό για τα κέρδη των πολυεθνικών τουριστικών μεγαθηρίων και να κατηγορούν την κοινωνία, (τους εργαζόμενους/ες, τους ανέργους/ες,τους νέους/ες, τους αντιφασίστες που βρέθηκαν στο Εφετείο την ιστορική 7η Οκτώβρη,) με σχήματα ατομικής ευθύνης. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση εγκαταλείπει στη φτώχεια χιλιάδες ανέργους και εργαζόμενους που πλήττονται λόγω της αναστολής εργασιών σειράς κλάδων, ενώ πάρα πολλοί συνεχίζουν να δουλεύουν χωρίς κανένα μέτρο προστασίας από την πανδημία.

Καθώς τα αδιέξοδα της κυβέρνησης αποκαλύπτονται και η δυσαρέσκεια, η αγωνία και η φτώχεια μεγαλώνουν, το μειλίχιο ύφος του Τσιόδρα υποχωρεί και βγαίνει μπροστά ο Χρυσοχοΐδης και το γκλομπ των ΜΑΤ!

Μετά την επίδειξη δύναμης σε μαθητές και σε παιδιά στο Γαλάτσι, μετά τη χυδαία επίθεση στη μεγάλη συγκέντρωση του Εφετείου, περνάνε στο επόμενο βήμα και απαγορεύουν την πορεία του Πολυτεχνείου. Προχωρούν στην «καταπολέμηση» της κοινωνίας και όχι της πανδημίας με πρόστιμα, αστυνομία παντού, ακόμα και νέο «σπουδαστικό της ασφάλειας» μέσα στα πανεπιστήμια (βλ. πανεπιστημιακή αστυνομία). Είχαν το θράσος να το προτείνουν και προσπαθήσουν να το περάσουν μερικές εβδομάδες πριν την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, του μεγαλειώδους αγώνα που κατοχύρωσε το άσυλο και τη δυνατότητα των φοιτητών και όλου του λαού να κάνουν τα πανεπιστήμια κέντρα αγώνα.

Ακόμα και τώρα, που φτάσαμε σε οριακό σημείο, τα μέτρα στρέφονται πρωτίστως στην καταστολή και στη λιτότητα. Η κυβέρνηση της ΝΔ δε διστάζει να αξιοποιήσει την πανδημία και τον εγκλεισμό του λαού για να επιταχύνει χωρίς αντιδράσεις το τσάκισμα κάθε δικαιώματος και ετοιμάζεται μέσα στο lockdown να περάσει το αντεργατικό νομοσχέδιο Βρούτση που καθιστά νόμιμες τις απλήρωτες υπερωρίες και διαλύει τις ήδη ξεχαρβαλωμένες εργασιακές σχέσεις, και μέτρα που χτυπούν βάναυσα τη νεολαία.

Φτάσαμε ακόμη και στην πρόσφατη απόλυτη απαγόρευση κυκλοφορίας μετά τις 21.00 χωρίς να υπάρχει μέριμνα για την ικανοποίηση βασικών αναγκών (άθληση, βοήθεια σε άτομο), ενώ την ίδια ώρα δεν λαμβάνονται μέτρα ασφάλειας των εργαζομένων στους μαζικούς χώρους δουλειάς που ημία συρροή κρουσμάτων εμφανίζεται μετά την άλλη, ούτε περιορίζουν έστω τη λειτουργία τους, παρά μόνο τις κλείνουν εκ των υστέρων. Συν τοις άλλοις,απαγορεύουν τις εκδηλώσεις και την πορεία για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ζητώντας να κάνουμε υπομονή και συγκρίνοντάς την με το Πάσχα και τα Χριστούγεννα!

Μπροστά στην πρωτόγνωρη κατάσταση της πανδημίας και του καλύτερου συμμάχου της, την Κυβέρνηση, πιστεύουμε ότι είναι ώρα ευθύνης για την Αριστερά και το μαζικό κίνημα.

Οφείλουμε και μπορούμε να σπάσουμε τον μονόλογο της -πολύ πιο απονομιμοποιημένης-κυβέρνησης, να δώσουμε μαχητικό στίγμα αγώνα και διεκδίκησης, την αποτυχημένη πολιτική διαχείρισης της πανδημίας και της λιτότητας, συνολικά την πολιτική της κυβέρνησης. Η Αριστερά και το μαζικό κίνημα δεν θα υποχωρήσουν μπροστά στην καταστολή και τα πρόστιμα. Η κυβέρνηση δεν έχει δικαίωμα να εγκαλεί τους αγωνιζόμενους όταν η ίδια είναι που προωθεί νέα μέτρα μέσα στην περίοδο της καραντίνας.

Σε αυτό το πλαίσιο καλούμε το λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία, να μην φοβηθούν να βγουν στο δρόμο για τις ζωές τους, για τη δημόσια υγεία, για να ηττηθούν τα σχέδια της κυβέρνησης. Συμμετέχουμε στη φετινή πορεία του Πολυτεχνείου της 17ης Νοεμβρίου, για την μνήμη των σπουδαίων δυνατοτήτων του αγωνιζόμενου λαού, ενάντια στην ασφυξία και στη σιγή νεκροταφείου που θέλουν να επιβάλλουν!

Με αυστηρά μέτρα αυτοπροστασίας για όλους μας, με ενότητα, συνεννόηση και συντονισμό όλων των αγωνιζόμενων δυνάμεων για τη συλλογική προστασία μας από τον ιό της πανδημίας αλλά και τον ιό της καταστολής. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου και η αντιδικτατορική πάλη, είναι για εμάς έμπνευση και εφαλτήριο για τις δικές μας τωρινές μάχες, πρώτα και κύρια για την προστασία της υγείας του λαού, για την προστασία της εργασίας και του εισοδήματος των εργαζόμενων και των μικρομεσαίων, για την ανατροπή των αντιλαϊκών και αυταρχικών μέτρων, για τους αγώνες ενάντια στην επικίνδυνη για το λαό μας εμπλοκή των κυβερνήσεων στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ, ΕΕ και ΝΑΤΟ.

Θα τιμήσουμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου με συμμετοχή σε συγκέντρωση και διαδήλωση με όλα τα μέτρα προστασίας από την πανδημία. H έξαρση της πανδημίας επιβάλλει φέτος έναν διαφορετικό εορτασμό, ωστόσο ο ιστορικός χώρος του Πολυτεχνείου πρέπει να παραμείνει ανοιχτός με μέτρα υγειονομικής προστασίας, ώστε να μπορεί ο λαός και η νεολαία να αποτίσουν φόρο τιμής στην εξέγερση που ανέτρεψε τη δικτατορία.

Από την πανδημία θα μας προστατέψουν τα υγειονομικά και κοινωνικά μέτρα που θα επιβάλλουν οι συλλογικοί μας αγώνες για δημόσια υγεία και παιδεία ενάντια στις πολιτικές λιτότητας και αυταρχισμού, μαζί με την κοινωνική αλληλεγγύη. Η πανδημία δεν αντιμετωπίζεται με αστυνομία, στρατό και εξοπλισμούς αλλά νοσοκομεία και γιατρούς. Διαδηλώνουμε και αγωνιζόμαστε ενάντια στην πολιτική που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ανθρώπινες ζωές.

Για ένα Πολυτεχνείο που θα αποτελέσει ένα διαρκές κάλεσμα αγώνα, μέσα από το οποίο θα εκφραστούν οι ανάγκες του σήμερα για υγεία, για ζωή, για αξιοπρέπεια.

Τώρα είναι η ώρα του αγώνα, της διεκδίκησης και της ανυπακοής στην κυβερνητική πολιτική με συλλογική αυτοπροστασία και υγειονομικά μέτρα!

– Για στήριξη του δημόσιου συστήματος υγείας, για μέτρα προστασίας όλου του λαού και ιδίως των πιο ευάλωτων ομάδων ενάντια στην ενίσχυση των κλινικαρχών

– Για να σπάσει ο αυταρχισμός και η καταστολή

– Για να αποσυρθούν όλα τα καταστροφικά νομοσχέδια, ξεκινώντας από το αντεργατικό νομοσχέδιο Βρούτση.

– Για ουσιαστική στήριξη όλων των ανέργων, των αδήλωτων, των εργαζομένων που είναι σε αναστολή εργασίας και των μικρών επιχειρήσεων.

Μαζικός αγώνας για ζωή και δικαιώματα- Όλοι/ες στην φετινή διαδήλωση του Πολυτεχνείου, ενάντια στην κυβέρνηση!

Καλούμε σε προσυγκέντρωση, Σταδίου και Πεσμαζόγλου στις 3μμ,στην Αθήνα.

Υπογραφές:

Αναμέτρηση – Ομάδα Κομμουνιστών/στριών

Αριστερή Ανασύνθεση

Διεθνιστική Εργατική Αριστερά

Λαϊκή Ενότητα

Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο

Συνάντηση για Μία Αντικαπιταλιστική Διεθνιστική Αριστερά

Συντονισμός Διαλόγου και Δράσης Κομμουνιστικών Δυνάμεων (ΑΡΑΝ, Εργατικός Αγώνας, Σύλλογος Γ. Κορδάτος,

Παρέμβαση, Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο, ανένταχτοι/ες).

Οσο για την ιστορια για τα ακροδεξιά παραληρήματα περί «Γενιάς του Πολυτεχνείου» που δήθεν εξαργύρωσε τους αγώνες.
Από τα 33 μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής κατάληψης του Πολυτεχνείου το 1973 μόλις 4 έχουν υπάρξει βουλευτές, 8 σε κυβερνητικές ή κρατικές θέσεις, ένας έχει εκλεγεί δήμαρχος και άλλος ένας δημοτικός σύμβουλος και μόλις 2 έχουν υπάρξει πολιτευτές. Οι αριθμοί δεν λειτουργούν αθροιστικά καθώς πολλές από τις κατηγορίες που αναφέρονται αλληλοκαλύπτονται. Συγκεκριμένα:
Αντι-ΕΦΕΕ
Αλαβάνου Αριάδνη (Φιλοσοφική Αθήνας): Ξαδέλφη του μετέπειτα προέδρου του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκου Αλαβάνου. Την εποχή εκείνη, υπεύθυνη έκδοσης της εφημερίδας της ΚΝΕ «Οδηγητής». Ακολούθησε τον συγγενή της, σε όλα τα σχήματα που διάλεξε στην πορεία.
Ανδρουλάκης Μίμης (ΕΜΠ): Στέλεχος τότε της ΚΝΕ, αργότερα από τα κορυφαία στελέχη του ΚΚΕ. Αποχώρησε με τη διάσπαση το 1991. Βρέθηκε στον Συνασπισμό και έπειτα βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Συγγραφέας πολλών και επιτυχημένων βιβλίων.
Γρηγορόπουλος Γιάννης (ΕΜΠ): Αν και με πλούσια αντιδικτατορική δράση, πρόκειται για έναν από τους λίγους της Συντονιστικής Επιτροπής που δεν συνέχισαν με κάποιο πόστο στην κεντρική πολιτική σκηνή. Παρόλα αυτά, ο Γιάννης Γρηγορόπουλος, ήταν ικανότατο στέλεχος του ΚΚΕ, ο οποίος και επιφορτίστηκε με την σύνταξη της έκθεσης προς την ηγεσία του κόμματος για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Αυτούσια κομμάτια της έκθεσης αυτής, εγκρίθηκαν στην 4η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, τον Ιούλιο του 1976.
Κοροβέσης Γιάννης (Οδοντιατρική Αθήνας): Πρόεδρος του συλλόγου Ηλείων σπουδαστών, ενταγμένος στις γραμμές της ΚΝΕ. Είχε αναπτύξει ήδη αντιδικτατορική δράση, με σύλληψη και κράτηση για έξι μήνες στην ΕΣΑ, απ’ όπου βγήκε τον Αύγουστο του 1973. Το 1975 εντάσσεται στο ΚΚΕ, στο οποίο θα παραμείνει για περίπου μια δεκαετία. Ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση στον οδοντιατρικό σύλλογο της Αθήνας.
Λογοθέτης Στέλιος (ΕΜΠ): Στέλεχος του ΚΚΕ τότε, δήμαρχος Νίκαιας επί σειρά ετών. Στην πρώτη του θητεία ήταν 28 ετών. Αργότερα δήμαρχος Πειραιά με συνεργασία ΠΑΣΟΚ – ενιαίου Συνασπισμού. Με τη διάσπαση του ΚΚΕ, το 1991, προσχωρεί στον Συνασπισμό και αργότερα στο ΠΑΣΟΚ. Αντιμετώπισε κατηγορίες για κακοδιαχείριση καταδικάστηκε αρχικά και αθωώθηκε αργότερα.
Μωροπούλου Τόνια (ΕΜΠ): Πρόκειται για τη γυναίκα που ανέλαβε καθήκοντα… εκπροσώπου Τύπου της Συντονιστικής Επιτροπής, κι αυτό καθώς διάβασε στους δημοσιογράφους την μοναδική ανακοίνωση που πρόλαβε να βγάλει η ΣΕ της κατάληψης. Στέλεχος του ΚΚΕ, αποχώρησε πριν καν μπει το 1980. Επί Λαλιώτη βρέθηκε στο υφυπουργείο Νέας Γενιάς και εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ. Καθηγήτρια του ΕΜΠ σήμερα.
Νυσταζάκης Γιάννης (ΕΜΠ): Στέλεχος της ΚΝΕ και αργότερα του ΚΚΕ. Το 1991 αποχώρησε με τους «ανανεωτικούς» για να ενταχθεί στον Συνασπισμό. Ακολούθησε τον Μίμη Ανδρουλάκη και στο ΠΑΣΟΚ.
Φιλιππάκης Γιώργος (Βιομηχανική Πειραιά): Επικεφαλής των ομάδων περιφρούρησης της κατάληψης. Γνωστός δημοσιογράφος του αστυνομικού ρεπορτάζ. Εργάστηκε μεταξύ άλλων στην Ελευθεροτυπία και στο Alter. Υποψήφιος βουλευτής με το ΚΚΕ, με το οποίο έχει διακόψει πρόσφατα τις επαφές του. Ήταν μέχρι πρότινος εκλεγμένος στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ. Απασχόλησε πρόσφατα την επικαιρότητα, με την ανάρτησή του αμέσως μετά την επίθεση στον Λουκά Παπαδήμο.
Ρήγας Φεραίος
Ζουρνάς Μιχάλης (Πολυτεχνική Πάτρας): Ελεύθερος επαγγελματίας και συνδικαλιστής, τότε φοιτητής στην Πάτρα, εξελέγη στη Συντονιστική Επιτροπή της κατάληψης του Πολυτεχνείου.
Λαζαρίδης Χρύσανθος (Οικονομικό Αθήνας): Γεννημένος στη Νέα Υόρκη. Δημοσιογράφος, χρηματιστηριακός αναλυτής και πανεπιστημιακός. Με πλούσια αντιδικτατορική δράση. Μετά το Πολυτεχνείο, συνελήφθη επί Ιωαννίδη, βασανίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και παρέμεινε κρατούμενος μέχρι την πτώση της χούντας. Συμμετείχε στην Β’ Πανελλαδική, η οποία διέσπασε (από αριστερά) τον Ρήγα Φεραίο. Η δεκαετία του ’80 τον βρίσκει στη Μεγάλη Βρετανία, για μεταπτυχιακές σπουδές, ενώ στη συνέχεια επιστρέφει στη Νέα Υόρκη. Η συνέχεια τον βρίσκει θαυμαστή του Ρήγκαν και της Θάτσερ. Ίσως ο μοναδικός της τότε Συντονιστικής Επιτροπής, που έχει δηλώσει ότι διαφωνεί με τον εορτασμό της επετείου. Θεωρήθηκε από πολλούς λογογράφος του Αντώνη Σαμαρά, ενώ τον ακολούθησε στην Ευρωβουλή, το υπουργείο Πολιτισμού και φυσικά στο Μέγαρο Μαξίμου. Υπήρξε βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας.
Λάζος Χρήστος (Νομική Αθήνας): Έλαβε ενεργά μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα, συνελήφθη και φυλακίστηκε στο ΕΑΤ ΕΣΑ. Μετά τη δικτατορία συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι. Προσέγγισε και εκείνος το ΠΑΣΟΚ στην εποχή του Λαλιώτη στη γραμματεία Νέας Γενιάς. Δούλεψε στο υπουργείο Πολιτισμού ως προϊστάμενος της Διεύθυνσης Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων και Ελεύθερου Χρόνου των Νέων. Έπειτα ήταν στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από το 1991 ως το 1999. Δίδαξε φιλοσοφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Διετέλεσε διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου.
Παπαβασιλόπουλος Γιώργος (ΕΜΠ): Εκπρόσωπος της Σχολής Μηχανολόγων – Ηλεκτρολόγων στη Συντονιστική Επιτροπή της κατάληψης. Διέπρεψε αργότερα ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, ενώ δίδαξε ρομποτική και στο Πολυτεχνείο.
Παππάς Στέλιος (ΑΣΟΕΕ): Ο σημερινός πρόεδρος του ΟΑΣΘ και πατέρας του υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής, Νίκου, είχε έντονη αντιδικτατορική δράση ως μέλος του Ρήγα Φεραίου. Αρχικός εκδότης του «Θούριου» του περιοδικού της οργάνωσης. Αργότερα στην ηγεσία του «ΚΚΕ εσ.». Ακολούθησε τον Γιάννη Μπανιά στο «ΚΚΕ εσ.- Ανανεωτική Αριστερά». Εντάχθηκε την δεκαετία του ’90 στον Συνασπισμό.
Τσεμπέλης Γιώργος (ΕΜΠ): Από τα χρόνια της χούντας κιόλας, μέλος του Ρήγα Φεραίου. Αρθρογραφούσε και εκείνος στο περιοδικό της οργάνωσης «Θούριος». Συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό, αλλάζοντας κατεύθυνση. Από Πολιτικός Μηχανικός στράφηκε στα Μαθηματικά και από εκεί στην Πολιτική Επιστήμη. Καθηγητής Πανεπιστημίου στο UCLA και επισκέπτης σε πολλά ακόμα. Αρθρογραφούσε μέχρι το καλοκαίρι του 2016 τακτικά στο Βήμα.
Χατζησωκράτης Δημήτρης (ΕΜΠ): Ηγετικό στέλεχος κι αυτός του Ρήγα, με πλούσια αντιδικτατορική δράση. Υπεύθυνος της εφημερίδας «Θούριος», γνωστός για τις μακροσκελέστατες αναλύσεις του που έδωσαν στην εφημερίδα το παρατσούκλι… «Χατζηθούριος». Από το «ΚΚΕ εσ.» στην ΕΑΡ, από εκεί στον ενιαίο Συνασπισμό, στον οποίο παρέμεινε μέχρι και το 2010. Στον «πρόγονο» του ΣΥΡΙΖΑ, πέρασε από αρκετές θέσεις ευθύνης. Υπεύθυνος για τη δημόσια διοίκηση και την αυτοδιοίκηση μέχρι το 1999. Διευθυντής για ένα φεγγάρι της εφημερίδας «Αυγή». Μέλος της διοίκησης των εκτελεστικών οργάνων της ΓΣΕΕ για μια 12ετία. Αντιπρόεδρος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής την πρώτη τριετία της λειτουργίας της. Αποχώρησε από τον Συνασπισμό μαζί με τους «ανανεωτικούς» του Φώτη Κουβέλη, φτιάχνοντας την ΔΗΜΑΡ. Συμμετείχε στην ομάδα της διαπραγμάτευσης που συμφώνησε για τη δημιουργία της κυβέρνησης συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, μετά τις εκλογές του Ιουνίου του 2012. Έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας το 2005, για το βιβλίο του «Πολυτεχνείο ’73. Αναστοχασμός μιας πραγματικότητας».
Ψαρράς Δημήτρης (ΕΜΠ): Και ο δημοσιογράφος της Εφημερίδας των Συντακτών, ήταν μέλος του Ρήγα Φεραίου από την εποχή της χούντας. Στέλεχος της οργάνωσης και μεταπολιτευτικά, θεωρείται ηγέτης της Β’ Πανελλαδικής, που το 1978, διέσπασε τον Ρήγα Φεραίο. Γνωστός ως εις εκ των τριών του «Ιού της Κυριακής» στήλης της «Ελευθεροτυπίας». Πρόσφατα κατέθεσε ως μάρτυρας στη Δίκη της Χρυσής Αυγής, ενώ έχει ασχοληθεί έντονα με το εθνικιστικό, φασιστικό, νεοναζιστικό φαινόμενο. Έχει δημοσιεύσει τρεις μελέτες. «Το κρυφό χέρι του Καρατζαφέρη. Η τηλεοπτική αναγέννηση της ελληνικής Ακροδεξιάς», «Η Μαύρη Βίβλος της Χρυσής Αυγής. Ντοκουμέντα από την ιστορία και τη δράση μιας ναζιστικής ομάδας» και «Το μπεστ σέλερ του μίσους: Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών στην Ελλάδα».
ΠΑΚ
Λαλιώτης Κώστας (Οδοντιατρική Αθήνας): Είναι ο μόνος που συμμετέχει στη Συντονιστική Επιτροπή της κατάληψης του Πολυτεχνείου από τις γραμμές του ΠΑΚ. Ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με πολλές συλλήψεις από τη δικτατορία και την ημέρα της εισβολής στο Πολυτεχνείο. Από τους διαπραγματευτές με τον στρατό πριν την είσοδο του τανκ. Στη μεταπολίτευση πέρασε στα κεντρικά καθοδηγητικά όργανα της νεολαίας του ΠΑΣΟΚ αλλά και του κόμματος. Ήταν υπεύθυνος του περιοδικού «Αγωνιστής» της Νεολαίας του ΠΑΣΟΚ (1975-1977), και εκδότης και μέλος της διεύθυνσης της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Εξόρμηση» (1977-1985) επίσης του ΠΑΣΟΚ.
Ο Κ. Λαλιώτης είχε την ευθύνη του σχεδιασμού όλων των εκλογικών αναμετρήσεων του ΠΑΣΟΚ, από το 1974 μέχρι το 2004. Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1993 και της Β΄ Πειραιά το 1996 και το 2000. Διετέλεσε ειδικός σύμβουλος στο Πολιτικό Γραφείο του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου , εξωκοινοβουλευτικός Υφυπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως υπεύθυνος για το νεοσύστατο Υφυπουργείο Νέας Γενιάς, την Γενική Γραμματεία Τύπου και Πληροφοριών και την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, Υφυπουργός Τύπου και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Υφυπουργός άνευ χαρτοφυλακίου αρμόδιος για την αναμόρφωση των πόλεων και Υπουργός Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (ΠΕΧΩΔΕ). Ήταν ακόμα Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ.
Όταν ο Κώστας Σημίτης αποφάσισε το 2003 την καθιέρωση ασυμβίβαστου των ιδιοτήτων μέλους της κυβέρνησης και του ΕΓ ταυτοχρόνως ανακοίνωσε στον Τύπο ότι ζήτησε από τον Κ. Λαλιώτη να παραιτηθεί από την θέση του Γραμματέα και να επανέλθει στην κυβέρνηση. Αρνηθείς, ο Κ. Λαλιώτης παραιτήθηκε.
Εκτοτε, ο Κ. Λαλιώτης έχει συμμετάσχει ατύπως σε συνέδρια και προεκλογικές εκστρατείες του ΠΑΣΟΚ, αλλά παραμένει εκτός επίσημης συμμετοχής στα όργανα του ΠΑΣΟΚ.
Αριστεριστές:
Αναστασίου Ελένη (Ιατρική Αθήνας): Ηγετική μορφή της σχολής της, βρισκόταν στις γραμμές της Οργάνωσης Σοσιαλιστική Επανάσταση (ΟΣΕ). Υπεύθυνη πύλης το βράδυ που το τανκ εισέβαλε στον χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν βρέθηκε ποτέ στην κεντρική πολιτική σκηνή, ενώ σε πρόσφατες δηλώσεις της για τη «γενιά του Πολυτεχνείου» και τους πρωταγωνιστές της εξέγερσης τόνιζε «Είμαστε πολύ ετερογενείς. Δέκα άτομα που ασχολήθηκαν με την πολιτική, αλλά την κριτική την υφιστάμεθα όλοι. Υπάρχουν πολλοί άλλοι που συνεχίζουν μια προσωπική πορεία, όχι στην κεντρική πολιτική σκηνή, αλλά με αρκετά ανιδιοτελείς σκοπούς όπως αυτούς που είχαμε στην εξέγερση».
Λυγερός Σταύρος (Μαθηματικό Αθήνας): Με πλούσια αντιδικτατορική δράση κι αυτός από τις γραμμές της Οργάνωσης Σοσιαλιστική Επανάσταση. Με μεταπτυχιακές σπουδές σε Διεθνείς και Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις στο Παρίσι, εργάστηκε ως κοινοβουλευτικός, πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης σε εφημερίδες και περιοδικά. Έχει εκδόσει 13 βιβλία, μεταξύ των οποίων και για το φοιτητικό κίνημα, ενώ έχει εργαστεί σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Από το 1989 ως το 2012 εργάστηκε ως πολιτικός και διπλωματικός σχολιαστής στην εφημερίδα Καθημερινή. Πλέον αρθρογραφεί στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα.
Κολλιτσίδας Γρηγόρης (Πάντειο): Άγνωστη η πορεία του μετά τη συμμετοχή του στην Συντονιστική Επιτροπή της κατάληψης του Πολυτεχνείου. Συμμετείχε στο φοιτητικό της Οργάνωσης Μαρξιστών Λενινιστών Ελλάδας και έπειτα στο ΚΚΕ μ-λ και την Προοδευτική Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Παράταξη (ΠΠΣΠ).
Σηφιανός Νίκος (ΕΜΠ): Πιθανότατα ανένταχτος την περίοδο της εξέγερσης αργότερα οργανώθηκε στην Προοδευτική Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Παράταξη και το ΚΚΕ (μ-λ). Αρχιτέκτονας. Μέλος της πρώτης… εθελοντικής Συντονιστικής Επιτροπής της κατάληψης με τους Στέλιο Λογοθέτη από την ΚΝΕ και τον Γιάννη Ευλογημένο από τον Ρήγα Φεραίο.
Μαυρογένης Διονύσης (ΦΜΣ): Οργανωμένος στο Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΕΚΚΕ) και την φοιτητική του παράταξη ΑΑΣΠΕ. Ήταν και στην επιτροπή κατάληψης της Νομικής, λίγες μέρες νωρίτερα. Είχε συλληφθεί και κρατούνταν στην ΕΣΑ, βγαίνοντας με αμνηστία τον Αύγουστο του 1973. Εργάστηκε ως φαρμακοποιός ενώ για σύντομο χρονικό διάστημα πέρασε από το «ΚΚΕ εσ.» και εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Ζωγράφου. Ερωτώμενος κι εκείνος για τη γενιά του Πολυτεχνείου απαντούσε το 2011. «Η περιβόητη «γενιά του Πολυτεχνείου» είναι κυρίως εκείνοι και εκείνες που ανέλαβαν το καθήκον και πήραν με προσωπικό κόστος το ρίσκο για την ανατροπή μιας δικτατορίας που τους στερούσε την ελευθερία στο δικαίωμα να ονειρεύονται και να διαμορφώνουν το μέλλον τους. Και αυτό χωρίς να περιμένουν ανταλλάγματα».
Νικολαΐδης Παναγιώτης (ΕΜΠ): Αρχιτέκτονας και Τροτσκιστής. Δραστηριοποιήθηκε μεταπολιτευτικά με τη Σοσιαλιστική Φοιτητική Παράταξη της Εργατικής Διεθνιστικής Ένωσης.
Σιδέρης Νίκος (Ιατρική Αθήνας): Γεννημένος στην Αθήνα, είναι ψυχίατρος, ψυχαναλυτής, συγγραφέας, μεταφραστής και ποιητής, ενώ διδάσκει σε ακαδημαϊκό επίπεδο. Έδωσε τον αντιδικτατορικό αγώνα από τις γραμμές της μικρής οργάνωσης «Μπολσεβίκοι».
Ανένταχτοι
Αντώνογλου Νίκος (Γεωπονική Αθήνας): Ανένταχτος την εποχή της εξέγερσης και ηγετική μορφή της σχολής του. Έμεινε αρχικά εκτός πολιτικής, ασχολούμενος με επιχειρήσεις. Το 2016 ορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης θέση στην οποία βρίσκεται μέχρι και σήμερα.
Γεωργακάκης Γιάννης (ΑΣΚΤ): Συμμετείχε στην εξέγερση ως ανένταχτος ενώ δεν φαίνεται να μπλέχτηκε ποτέ με την κεντρική πολιτική σκηνή. Γλύπτης, συγγραφέας και δημοσιογράφος.
Δαφέρμος Ολύμπιος (ΕΜΠ): Ανένταχτος την περίοδο της εξέγερσης, αργότερα δούλεψε στον ιδιωτικό τομέα και έγινε καθηγητής τεχνικής εκπαίδευσης. Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ ενώ πήρε διάφορες τεχνοκρατικές θέσεις.
Κουρμουλάκης Γιάννης (Πάντειο): Ανένταχτος αριστερός. Άγνωστη παραμένει η μετέπειτα πορεία του, ενώ δεν υπάρχει κάποια αναφορά για εμπλοκή του στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Κωστή Αγγελική «Λίκα»(Φιλοσοφική Αθήνας): Ανένταχτη αν και φέρεται ως φίλα προσκείμενη στην Αντι-ΕΦΕΕ την εποχή της εξέγερσης. Σύμφωνα με δήλωση της ίδιας αρκετά χρόνια αργότερα, ήταν σε παρατάξεις δεν στράφηκε όμως ποτέ στην κεντρική πολιτική σκηνή. Βρέθηκε να δουλεύει ως ψυχαναλύτρια στη Ρώμη. «Η γενιά του Πολυτεχνείου είναι η ηττημένη, δεν είναι η νικήτρια. Ισως αν το είχαμε χειριστεί διαφορετικά, αν είχαμε κάνει τα αιτήματά μας καλύτερα, αν βλέπαμε λίγο πιο μακροπρόθεσμα…» έλεγε η ίδια σε πρόσφατες δηλώσεις της.
Σταυροπούλου Μαρία (ΑΣΚΤ): Άγνωστη η πορεία της μετά την εξέγερση και τη συμμετοχή της στη Συντονιστική Επιτροπή της κατάληψης.
Τζουβάνος Δημήτρης (Γεωπονική Αθήνας): Ανένταχτος την περίοδο της εξέγερσης, από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ αμέσως μετά. Συμμετέχει στις συσκέψεις που διαμορφώνουν τη διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη. Διαγράφεται από την ΠΑΣΠ και το ΠΑΣΟΚ, το 1979. Συγκροτεί διάφορα σχήματα με κυριότερα την Ενότητα Μαρξιστών Σοσιαλιστών. Την δεκαετία του ’80 εκδίδει το πολιτικό περιοδικό «Φυλλάδιο». Δημοσιεύει άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά. Επιστρέφει στο ΠΑΣΟΚ το 1994, και ορίζεται γραμματέας του υπουργείου Γεωργίας από το 1997 ως το 2000.
Τσαντίλης Κώστας (ΑΣΟΕΕ): Συμμετείχε ως ανένταχτος στην εξέγερση και τη Συντονιστική Επιτροπή του Πολυτεχνείου.
Τσαφαράκης Μανούσος (ΦΜΣ Αθήνας): Συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα και την εξέγερση του Πολυτεχνείου ως φίλα προσκείμενος στις οργανώσεις της αριστεράς. Σταδιακά προσέγγισε το ΠΑΣΟΚ του οποίου έγινε μέλος. Με αρθρογραφία του φαίνεται να συγκρούεται στις αρχές της κρίσης για ζητήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης με την ηγεσία του Κινήματος. Σήμερα συμμετέχει στην «Κίνηση Χανίων για την ενότητα της Κεντροαριστεράς» η οποία καλούσε σε συμμετοχή στις διαδικασίες για την ανάδειξη ηγέτη του νέου φορέα.

Η Χουντα δεν ηταν μονο πολιτικη εκτροπη και καταργηση της Δημοκρατιας των συνδικατων των εκλογων των πολιτικων κομματων ΟΛΩΝ των πολιτικων κομματων.

Ηταν και η χωρις κοινωνικες αντιστασεις ολοκληρωση μιας πορειας «εκσυγχρονισμου» που ειχε ξεκινησει το αστικο κατεστημενο οι νικητες δηλαδη του εμφυλιου απο τα τελη της δεκαετιας του 1950 επι Καραμανλη.

Νικητες της δεξιας που εστειλαν εκατονταδες χιλιαδες ανεργους Ελληνες εργατες στο Βελγιο την Γερμανια και αλλες χωρες (για την χρηματοδοτουμενη απο τους Αμερικανους ανοικοδομηση τους) τη στιγμη που χαριζαν τα χρεη των ηττημενων Γερμανων (και εδιναν αμνηστια στους εγκληματιες Ναζι) προς τη χωρα μας.

Με τα διαφορα οικονομικα πακετα βοηθειας ανοικοδομησης των Αμερικανων (που πηραν την προπολεμικη σκυταλη απο τους Αγγλους) η χωρα γινεται προκεχωρημενο φυλακιο του αντι κομμουνιστικου καπιταλισμου στα νοτια του Συμφωνου της Βαρσοβιας .Και οχι μονο.

Αλλα και σταθμος πολεμικος και οικονομικος για τα συμφεροντα τους προς την Μεση Ανατολη και την Αιγυπτο. Ετσι  ο Καραμανλης επαιξε σαν γνησιος  εκφραστης μεγαλης μεριδας του Ελληνικου ξενοδουλου μεγαλου  κεφαλαιου την εκσυγχρονιστικη του πολιτικη.Μιμουμενος ειναι αληθεια αυτο που γινοταν σε ολο τον πλανητη Ανατολη και Δυση.

Εκσυγχρονισμου που θεωρησε καθε τι παλιο και παραδοσιακο σαν περιτο. Που γκρεμισε σε ολες τις πολεις και τα χωρια τα παλια σπιτια μονοκατοικιες και τα αντικατεστησε με τα γνωστα τσιμεντενια κουτια που ονομασαμε πολυκατοικιες .Και μαλιστα μετεφερε απο τις αδειες λογω μεταπολεμικης μεταναστευσης επαρχιες εργατικο δυναμικο (οικοδομους)που κι αυτο με τη σειρα του χρειαζονταν υπογεια για να ζησει . Που καταργησε το Τραμ σταθερης τροχιας και εφερε τα λεωφορεια που ειχαν προσβαση στις μακρυνες εργατικες γειτονιες.Που μπαζωσε ρεματα και ποταμια υγροτοπους και λιμνες .

Ετσι δημιουργηθηκε μεσα σε λιγα χρονια το τερας της υδροκεφαλης Αθηνας ενα δασος απο τσιμεντο χωρις δρομους παρκα ομορφα σπιτια. Κι αυτο το εκσυγχρονιστικο ακαλαισθητο μη λειτουργικο μοντελο ακολουθησαν και οι υπολοιπες Ελληνικες πολεις η συντριπτικη πλειοψηφια των χωριων. Με εμβασματα απο το εξωτερικο των ξενιτεμενων των ναυτικων με την σκληρη δουλεια στις οικοδομες και τον τουρισμο

Ετσι η Χουντα συνεχισε με τις ΜΟΜΑ και στο Πορτο Χελι οπου σχεδιαζοταν πολεμικο αεροδρομιο (και ναυτικος σταθμος;)του ΝΑΤΟ το καταστροφικο εργο του Καραμανλη. Ο οποιος εφυγε σαν Τριανταφυλλιδης απο την χωρα λογω της συγκρουσης του με την Φρικη και το παλατι που επεμενε να το παιζει εξουσια οπως παλια.

Ο πανεμορφος κολπος  μπαζωνεται σε μεγαλο μερος του και γινεται λιμανι τα παλια σπιτια αμφιθεατρικα χτισμενα στους λοφους γκρεμιζονται και χτιζονται δυοροφες ακαλαισθητες πολυκατοικιες τα δρομακια γινονται στενα.

Η φωτογραφια απο αξιολογη σελιδα του ΦΒ με πλουσιο φωτογραφικο υλικο οπου παρουσιαζεται η αρχη της καταστροφης.Καταστροφης που σημερα συνεχιζεται με την Μαρινα και νεα Μπαζωματα.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και υπαίθριες δραστηριότητες

Ναι το Πολυτεχνειο Ζει! Οχι μονο σαν διεκδικηση περισσοτερης δημοκρατιας αλλα και μιας αλλου τυπου αισθητικης του δομημενου χωρου σαν μια αλλη αποψη για την σχεση του ανθρωπου με τη φυση το περιβαλλον αλλα και την σχεση του καθε ξεχωριστου ανθρωπου με την κοινωνια.

Μαρτυρια

Μιλά ο Α. Σκευοφύλαξ, ο έφεδρος στρατιώτης, οδηγός του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, 30 χρόνια μετά τη 17η Νοέμβρη του 1973, στον δημοσιογράφο Κώστα Χατζίδη.

«Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στο στρατό είχα δέκα μήνες. Ήμουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι “μαυροσκούφηδες” ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. “Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα” μας έλεγαν, κι εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά το σταθμό του Πολυτεχνείου. “Παλιοκουμμούνια θα καλοπεράσετε!”, λέγαμε».

Τα λόγια του μετανιωμένου οδηγού του καταραμένου τανκ δεν φωτίζουν μόνο εκείνη την ιστορική στιγμή, αλλά και το τι επικρατούσε μέσα στο στράτευμα, στους επίλεκτους της χούντας, και πώς οι πρωτεργάτες της επταετίας και τα τσιράκια τους μεταμόρφωναν τα απλά φανταράκια σε τέρατα, βασανιστές, πειθήνια όργανά τους.

Ο Σκευοφύλαξ συνεχίζει να ξεδιπλώνει την ιστορία εκείνης της νύχτας: «Στη 1:15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαμε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του IKA, στη στάση Σόνια, σταματήσαμε γιατί ο δρόμος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγματα, φωτιές και ακινητοποιημένα λεωφορεία. Με διάφορες μανούβρες αριστερά-δεξιά, μπρος-πίσω, άνοιξα το δρόμο και προχωρήσαμε» θυμάται. Ο δρόμος για τα τανκς ήταν ανοιχτός πλέον προς το Πολυτεχνείο. «Όταν φτάσαμε στη διασταύρωση της λεωφόρου Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, μας έδωσαν εντολή να σταματήσουμε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, μείναμε περίπου μία ώρα. Ο κόσμος θυμάμαι ότι μας φώναζε “είμαστε αδέλφια, είμαστε αδέλφια”. Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα».

Επιχείρηση «Εκκένωσις του Πολυτεχνείου»
Με νεότερη εντολή των στρατιωτικών τα πέντε τανκς προωθούνται προς το Μουσείο, για την επιχείρηση «Εκκένωσις του Πολυτεχνείου». H ώρα έχει πάει 2 το πρωί. «Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Έδειχναν πανικόβλητοι». Ο Σκευοφύλαξ φέρνει στη μνήμη του τα φοβισμένα πρόσωπα των συνομηλίκων του που ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο.

Χαμηλώνει το βλέμμα του: «Και εγώ, να σκεφτείς ότι τους έβλεπα σαν μαμούνια που ήθελα να τα φάω!

»Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: “Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!”. Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».


(Φωτ.: Βασίλης Καραμανώλης / Αρχείο Μανώλη Νταλούκα)

Λίγα λεπτά αργότερα ο Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου, εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα κι εγώ από το άρμα και μπήκα στο χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί» λέει με ειλικρίνεια.

Μετά την εισβολή και το τανκ περίπτερο
Μέσα στο Πολυτεχνείο ο Σκευοφύλαξ είδε πολλούς τραυματίες και ίσως, όπως λέει, και νεκρούς. «Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολύ χτυπημένοι, θυμάμαι ότι είδα πολλούς τραυματίες, ενώ τρεις-τέσσερις ήταν σωριασμένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγμή ένας φοιτητής όρμησε κατά πάνω μου και μου είπε: “Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες;”. Αφήνιασα. Έβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: “Σκάσε ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω”. Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή… Αν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα!

»Τέτοιος ήμουν. Ένας φασίστας».

Παρά τον πόνο τους, οι φοιτητές θα δείξουν μεγαλείο ψυχής απέναντι στον στρατιώτη που ισοπέδωσε το όνειρό τους. Αδιάψευστη απόδειξη, η μαρτυρία του Σκευοφύλακα: «Όπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Όταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Όσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ’ όσα τους κάναμε… Δεν μπορώ να το συγχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..».

Οι ελεύθεροι σκοπευτές
Όπως σημειώνεται σε επίσημη έκθεση για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, μετά την εισβολή του τανκ και των λοκατζήδων «πιάνουν δουλειά» οι άνδρες της ΚΥΠ, οι ελεύθεροι σκοπευτές, αστυνομικοί με τεράστια σίδερα στα χέρια και χτυπούν μέχρι θανάτου όποιον βρίσκουν. «Απομακρυνόμενοι όμως του Πολυτεχνείου αγωνιώδεις τους αναμένουν εκπλήξεις. Από παντού τους καταδιώκουν και τους κτυπούν. Εις την γωνίαν των οδών Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας άνδρες της ΚΥΠ εν πολιτική περιβολή τους χτυπούν ανηλεώς και πυροβολούν κατ’ αυτών, ενώ εις την ταράτσαν ενός των αυτόθι κτηρίων έχουν εγκαταστήσει πολυβόλον.

»Εις τας ταράτσας των γύρω κτηρίων επισημαίνονται ελεύθεροι σκοπευταί υπό του ιδίου Διευθυντού της Αστυνομίας να επιτελούν το φονικόν έργον των»!

Τιμώμενο πρόσωπο
Όταν επέστρεψε στο Γουδί, στη βάση των Τεθωρακισμένων, ο Σκευοφύλαξ έγινε δεκτός με ζητωκραυγές. Ήταν το τιμώμενο πρόσωπο. «Όταν γυρίσαμε στο στρατόπεδο, έγινα ήρωας. Οι στρατιωτικοί μού έδιναν συγχαρητήρια. Τότε αισθανόμουν ότι ήμουν κάποιος, ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα «παλιοκουμμούνια», όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Ένιωθα περήφανος. Ήμουν και εγώ φασίστας».

Τα επόμενα χρόνια ο Σκευοφύλαξ θα χαθεί μέσα στο πλήθος της πόλης. Ποτέ δεν μίλαγε για το Πολυτεχνείο. Ήρθε σε δύσκολη θέση, όπως είπε, μόνο μία φορά. Θυμάται: «Στη δουλειά πριν από χρόνια κάποιος άκουσε πώς με λένε και ρώτησε αν έχω κάποια σχέση με τον “πορτάκια”, όπως είπε, του Πολυτεχνείου. “Ξάδελφός μου είναι, μακρινός. Σκοτώθηκε σε τροχαίο” απάντησα. Είμαι ένας άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρόνων. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο! Οι φίλοι μου δεν ξέρουν ποιος είμαι, ούτε κανείς στη γειτονιά. Μόνο η γυναίκα μου το ξέρει. Της το είπα ύστερα από χρόνια. Στα παιδιά μου δεν το είπα ακόμη».

Ήταν παλικάρια
Για τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στη χούντα, ο Σκευοφύλαξ μιλά με κολακευτικά λόγια. «Είχαν μεγάλη ψυχή. Ήταν παλικάρια. Δεν ξέρω αν έχει νόημα, αλλά θα ήθελα να τους πω μια μεγάλη συγγνώμη». Ο οδηγός του τανκ που μπήκε στο Πολυτεχνείο δεν θα ξεχάσει τη νεαρή φοιτήτρια που τραυματίστηκε σοβαρά κατά την εισβολή του τανκ, την καθηγήτρια –σήμερα– του Πανεπιστημίου Αθηνών Πέπη Ρηγοπούλου. «Πιστεύω ότι αν τη δω σήμερα, δεν θα ξέρω τι να της πω. Πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια πέρασε από το μυαλό μου να την συναντήσω, αλλά σταματούσα. Θα ήθελα να τη δω, να της πω… Δεν τολμάω όμως.

»Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις».

Σίγουρα υπάρχουν δεκάδες παιδιά της εποχής εκείνης που αισθάνονται την ίδια ντροπή, για τη στάση τους, είτε υπηρετούσαν στις επίλεκτες ομάδες της χούντας (ΕΣΑ, ΛΟΚ, τεθωρακισμένα κτλ.), είτε σε άλλες θέσεις στο στρατό ή στα σώματα ασφαλείας. Υπάρχουν βεβαίως κι εκείνοι που δεν μετάνιωσαν ποτέ και είναι υπερήφανοι για τα όσα έγιναν στην επταετία. Οι νοσταλγοί, αυτοί που στελέχωσαν ακροδεξιά, φασιστικά, νεοναζιστικά μορφώματα. Αυτοί που ό,τι θυμούνται χαίρονται και διαστρεβλώνουν την ιστορία, με δήθεν μαρτυρίες και θεωρίες βγαλμένες από το δικό τους αλμανάκ του μίσους. Όμως ο λαός δεν ξεχνά. Ή μάλλον δεν πρέπει να ξεχνά…

___
Αποσπάσματα από τη συνέντευξη που είχε δώσει ο Α. Σκευοφύλαξ στον Κώστα Χατζίδη, η οποία δημοσιεύτηκε στις 9/11/2003 στην εφ. Το Βήμα.

 

 

Δυναμική πορεία μετά τα επεισόδια στην ΑΣΟΕΕ

Η ΝΔ στελνει μηνυμα για το πως αντιλαμβανεται το συνθημα Νομος και Ταξη.Αντιμετωπιση του προβληματος τοξικες ουσιες (μην ξεχνατε το ΝΟΟΡ1) σε μαζικο επιπεδο αντιμετωπιση της νεανικης αμφισβητησης αντιμετωπιση του φοιτικου κινηματος.Η ΝΔ κανει το λαθος που εκαναν πολλοι πριν απο αυτην .Παει με τον τσαμπουκα να σπασει τις αντιδρασεις στην φτωχια. Παει να κανει Λατινικη Αμερικη την Ελλαδα .Θα τα πουμε στη συνεχεια. Εχει ταλεντο η ΝΔ να φτιαχνει νεες γενιες αγωνιστων.

Αυτοι ειναι οι μερικες εκατονταδες φοιτητες που ειδαν τα ΜΜΕ

 

ΑΣΟΕΕ

Την αντίδραση των κομμάτων, κυρίως της Αριστεράς, κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής, προκάλεσε η βίαιη εισβολή ισχυρών δυνάμεων της αστυνομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ), πνίγοντας στα χημικά τους φοιτητές που «έσπασαν» το λοκ άουτ της Συγκλήτου στη σχολή, εν όψει της επετείου του Πολυτεχνείου.

Από την εισβολή των ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ τραυματίστηκαν τουλάχιστον πέντε άτομα.

ΣΥΡΙΖΑ: Ατζέντα «Νόμος και τάξη»

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Χαρίτσης, μιλώντας στη διαδικτυακή τηλεόραση του ιστότοπου thecaller.gr, τόνισε ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης, καθώς «δεν μπορεί να διαχειριστεί τις ακροδεξιές αντιδράσεις εντός της Ν.Δ.».

Με αφορμή τα γεγονότα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, σημείωσε ότι «η Ν.Δ. πυροδοτεί μεγάλες εντάσεις πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου, προχωρώντας σε συγκρούσεις με τους φοιτητές σήμερα στην ΑΣΟΕΕ, αλλά και με την κλιμάκωση των αστυνομικών επιχειρήσεων στα Εξάρχεια. Έτσι “χαϊδεύει” τα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας χωρίς όμως να απαντά στα πραγματικά προβλήματα».

Νωρίτερα με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου, η αξιωματική αντιπολίτευση τόνισε ότι «η προσπάθεια της κυβέρνησης να συγκρατήσει το ακροδεξιό ακροατήριο της με νόμο και τάξη πυροδοτεί επικίνδυνες καταστάσεις» και πως «ο κ. Μητσοτάκης, αφού δεν καταφέρνει να μαζέψει ούτε τους βουλευτές του για το μπάχαλο που έχει δημιουργήσει στο προσφυγικό, βάζει μπροστά μαζί με τον κ. Χρυσοχοΐδη το δόγμα «νόμος και τάξη» για να συγκρατήσουν το ακροδεξιό ακροατήριό τους».

EUROKINISSI/ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

«Η εισβολή των ΜΑΤ στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και οι απρόκλητες επιθέσεις με ξύλο και χημικά σε φοιτήτριες, φοιτητές και δημοσιογράφους αποτελούν επικοινωνιακό αντιπερισπασμό της κυβέρνησης, μήπως και ξεχαστεί το φιάσκο στη διαχείριση του προσφυγικού. Οι εικόνες ντροπής στην ΑΣΟΕΕ, η κατασυκοφάντηση του φοιτητικού κινήματος και του ασύλου παραπέμπουν σε σκοτεινές εποχές, που η νεολαία ήταν ο εσωτερικός εχθρός και νόμος ήταν το δίκαιο του χωροφύλακα. Ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει τον αυταρχικό κατήφορο της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, που το μόνο που πετυχαίνει με την ανευθυνότητά της είναι να πυροδοτεί επικίνδυνες καταστάσεις», συμπλήρωσε.

Ανάλογου περιεχομένου ήταν η αντίδραση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Φίλη, που χαρακτήρισε «πρωτοφανή» όσα συνέβησαν. «Θυμίζουν άλλες εποχές, πριν πολλά χρόνια» είπε και αναφέρθηκε σε «παραβίαση του Πανεπιστημιακού ασύλου από δυνάμεις της αστυνομίας».

Από την πλευρά του, ο αρμόδιος τομεάρχης του κόμματος, Γιάννης Ραγκούσης, χαρακτήρισε «ασύμμετρη και αδικαιολόγητη» την επιχείρηση της αστυνομίας στην ΑΣΟΕΕ.

Στ. Πέτσας: Ο ΣΥΡΙΖΑ ταυτίζεται με «μπαχαλάκηδες»

Απαντώντας στην κριτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας επιτέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, κατηγορώντας τον ότι επιλέγει να ταυτιστεί με τους «μπαχαλάκηδες».

Όπως είπε, χθες η αστυνομία «εξάρθρωσε γιάφκα» στα υπόγεια της ΑΣΟΕΕ, όμως «από τον, λαλίστατο κατά τα άλλα, ΣΥΡΙΖΑ δεν ακούσαμε κουβέντα».

Και «σήμερα είδαμε στελέχη του να πρωτοστατούν σε διαδηλώσεις προκειμένου να συνεχιστεί η ίδια νοσηρή κατάσταση. Η σημερινή ένοχη στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση υπέθαλψε επί 4,5 χρόνια αυτές τις συμπεριφορές».

Κίνημα Αλλαγής: Αδικαιολόγητος υπερβάλλων ζήλος

«Η επέμβαση των αστυνομικών χθες στην ΑΣΟΕΕ για την αποκάλυψη του οπλοστασίου των αναρχικών, ήταν επιβεβλημένη. Σήμερα όμως δεν δικαιολογούνται ο υπερβάλλον ζήλος που έδειξε η αστυνομία και οι σκηνές βίας που έπρεπε με περιφρούρηση του χώρου να είχαν αποφευχθεί», τονίζει το Κίνημα Αλλαγής στη δική του ανακοίνωση.

Εν όψει και της επετείου της 17ης Νοέμβρη και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το Κίνημα Αλλαγής σημειώνει ότι «χρειάζεται ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση από όλες τις πλευρές» επισημαίνοντας ότι «κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αμαυρώνει τον αγώνα των φοιτητών για δημοκρατία και ελευθερία. Και όταν λέμε κανένας, εννοούμε κανένας…».

ΜέΡΑ25: Ωμή βία και χημικά

Αντιδρώντας στα γεγονότα, βουλευτές και κομματικά στελέχη του ΜέΡΑ25 με δηλώσεις τους τόνισαν ότι «όλοι μαζί, θα βρεθούμε κόντρα και απέναντι στο νέο ολιγαρχικό αυταρχισμό που εκπροσωπεί η κυβέρνηση της ΝΔ».

Στην ανακοίνωση του κόμματος, αυτή είναι η θέση των αντιπροέδρου της Βουλής Σοφίας Σακοράφα, των βουλευτών Κλέωνα Γρηγοριάδη και Φωτεινής Μπακαδήμα, του εκπροσώπου Τύπου Μιχάλη Κριθαρίδη και της αναπληρώτριας εκπροσώπου Τύπου Δανάης Στράτου, που βρέθηκαν στη ΓΑΔΑ για να συμπαρασταθούν στα δύο στελέχη του κόμματος (των Κ. Ντάσκα και Κ. Μαρματάκη) που προσήχθησαν και να απαιτήσουν την άμεση απελευθέρωση τους, πράγμα που έγινε.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, «την ώρα που εξελίσσονταν η ωμή βία των ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ με τόνους από χημικά και ξυλοδαρμούς απέναντι στους φοιτητές και άλλους συγκεντρωμένους – μετά την κατάργηση του ασύλου από την κυβέρνηση – αποχώρησαν τελικά οι συγκεντρωμένοι, αν και ήδη είχαν γίνει δεκάδες προσαγωγές στην ΓΑΔΑ, μεταξύ των οποίων και δυο επιστημονικών συνεργατών του ΜέΡΑ25 που παραβρίσκονταν στον χώρο προκειμένου να ενημερώνουν την κοινοβουλευτική ομάδα μας για την εξέλιξη της κατάστασης».

ΚΝΕ: Παραβίαση πανεπιστημιακού ασύλου

Η ΚΝΕ από την πλευρά της κατήγγειλε «την παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου και την καταστολή φοιτητών που αντιδρούσαν στην απόφαση της Συγκλήτου για lock-out του ιδρύματος μέχρι τη 17η Νοέμβρη».

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: «Βάρβαρη επίθεση»

Σε ανακοίνωσή της η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «καταγγέλλει την βάρβαρη επίθεση των ΜΑΤ».

Μεταξύ άλλων τονίζει ότι «σαν χουντικές δυνάμεις κατοχής τα τάγματα εφόδου του Χρυσοχοΐδη, της Κεραμέως και του Μητσοτάκη χτυπάνε φοιτητές και καταλαμβάνουν την ΑΣΟΕΕ ρίχνοντας χημικά, κρότου λάμψης και κάνοντας συλλήψεις φοιτητών!».

ΛΑ.Ε.: Πρωτοφανείς πρακτικές

«Η Ν.Δ., εφαρμόζοντας το δόγμα “νόμος και τάξη”, επιχειρεί, με πρωτοφανείς πρακτικές καταστολής, να επιβάλει σιγή στο φοιτητικό και κοινωνικό κίνημα», σχολιάζει μεταξύ άλλων στη δική της ανακοίνωση η Λαϊκή Ενότητα.

Λαμπρος Γουλας

Ο Λ Γούλας από την πλευρά του περιγράφει αναλυτικά το χρονικό:

«Όταν σχόλασα από τη δουλειά, πήγα με το αφεντικό μου σ’ ένα διπλανό μαγαζί να φάμε και να δούμε τον Ολυμπιακό. Κάποια στιγμή άρχισαν να καταφθάνουν μηνύματα στο κινητό μου ότι γίνεται χαμός στην πλατεία και ότι η Αστυνομία έχει αποκλείσει το καφενείο. Πήγα χωρίς δεύτερη σκέψη, γιατί βρίσκονταν μέσα αρκετοί σύντροφοι και φίλοι μου. Η εικόνα που αντίκρισα μόλις έφτασα ήταν αποκαλυπτική. Δε μπορούσες ούτε να μπεις, ούτε να βγεις από το καφενείο. Οι είσοδοι ήταν αποκλεισμένοι από την Αστυνομία.

Έκατσα απ’ έξω, όπου ήδη μαζευόταν κόσμος και διαμαρτύρονταν. Ζητούσαν να φύγουν τα ΜΑΤ και να ελευθερωθεί ο χώρος. Ξεκίνησαν να φεύγουν και ο κόσμος που βρισκόταν στην πλατεία φώναζε συνθήματα. Εγώ βρισκόμουν στη γωνία Τοσίτσα και Τσαμαδού. Χωρίς την παραμικρή αφορμή αρχίσουν κα ρίχνουν χημικά. Εμένα άνοιξαν τη φυσούνα στο πρόσωπο μου κανονικά. Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου εκείνη τη στιγμή. Προσπάθησα να φύγω για να απομακρυνθώ από τα δακρυγόνα. Ένας ματατζής μου έριξε μια κλωτσιά από πίσω κι έπεσα κάτω. Έρχονται κι άλλοι από την ίδια διμοιρία, πέφτουν πάνω μου και με βαράνε με το γκλοπ ενώ ήμουν ακινητοποιημένος. Με σηκώνουν, με κρατάνε δύο ματατζήδες από τα χέρια κι ένας με πιάνει από το σβέρκο και με ξαναγυρίζουν προς την πλατεία. Αγχώθηκα γιατί δεν καταλάβαινα τι γίνεται. Εμφανίζεται μάλλον η άλλη μισή ομάδα της διμοιρίας, με πετάνε σ’ αυτούς και αρχίζει το πανηγύρι.

Σ’ όλη τη διαδρομή στην Τσαμαδού και στην Τοσίτσα με χτυπούσαν. Κάναμε δεξιά στη Μπουμπουλίνας και λίγο πριν φτάσουμε στο Υπουργείο Πολιτισμού ακούω τον έναν που λέει «μη τον πάτε στο Υπουργείο, έχει κάμερες, βάλτε τον εδώ πέρα». Με βάζουν σε μια γωνία κι ούτε που ξέρω πόσο με χτύπησαν, έχασα το μέτρημα. Ο ένας από αυτούς ήταν πιο τρελαμένος, μου κοπάναγε το κεφάλι στον τοίχο και προσπαθούσα να το προστατέψω. Αυτός κάποια στιγμή έδωσε εντολή να με γδύσουν. Με πέταγε ο ένας στον άλλον και προσπαθούσαν να μου βγάλουν τα ρούχα. Έδωσα μάχη να κρατήσω το εσώρουχο μου. Με πετάνε γυμνό, μόνο με το εσώρουχο στον τοίχο και ούρλιαζαν «στον τοίχο». Αρχίζουν και ψάχνουν τα πράγματα μου. Δε βρίσκουν τίποτα ούτε στην τσάντα μου, ούτε στα ρούχα μου. Βγάζει ο συγκεκριμένος την ταυτότητα μου, διαβάζει «Γούλας» και μου κοπανάει ξανά το κεφάλι. Μετά ανοίγει το πορτοφόλι μου. Βρίσκει τα χρήματα μου, λέει μια εξυπνάδα που δεν τη θυμάμαι και αρχίζει να τα σκορπάει. Το αντιλαμβάνομαι, γυρίζω και προσπαθώ να τα μαζέψω. Αυτοί χλεύαζαν και με χτυπούσαν πάλι πετώντας με ο ένας στον άλλον. Μετά από κανα πεντάλεπτο κυνηγητό και ξύλο τέτοιου τύπου, με πιάνει πάλι ο συγκεκριμένος και με κολλάει στον τοίχο. Τότε συνέβη κάτι φοβερό. Μου κατεβάζει το εσώρουχο, κολλάει από πίσω μου και φωνάζει «Έτσι γαμάνε οι χακί. Στα Εξάρχεια έχουμε χούντα ρε, το κατάλαβες; Όποιος δε δέχεται φάπα και πούτσα δε θα μπαίνει στα Εξάρχεια. Εμείς κάνουμε κουμάντο». Τελείωσε όλο αυτό. Έχασα τη αίσθηση του χρόνου αλλά νομίζω ότι όλη η φάση πρέπει να διήρκεσε περίπου ένα μισάωρο.

Ήρθαν από την Άμεση Δράση. Μου είπαν να ντυθώ, μου πέρασαν χειροπέδες πισθάγκωνα και με έβαλαν πάλι βίαια στο περιπολικό. Έφτασα στην ασφάλεια χτυπημένος, πρησμένος και σέρνοντας την αριστερή μου πλευρά. Με το που μπήκα, άκουσα που λέγανε «μας φέρανε το Γούλα». Παρότι είχα άλλους 14 προσαχθέντες , με βάλανε σ’ ένα γραφείο μόνο μου. Μέσα σε τρία λεπτά, άκουσα που λέγανε «Διώξτε τους όλους, κρατάμε μόνο το Γούλα».

Ζήτησα να πάρω τηλέφωνο τη δικηγόρο μου. «Μην ανησυχείς – μου είπαν – ξέρει, θα πάρει μόνη της». Όντως, δεν ξέρω αν παρακολουθούν και τη δικηγόρο μου αλλά μετά από 5 λεπτά πήρε. Έκανε πολλές παρεμβάσεις ζητώντας να με μεταφέρουν στο νοσοκομείο.

Μετά από μια ώρα με πήγαν στον Ευαγγελισμό, σαν εγκληματία βέβαια, με χειροπέδες. Οι γιατροί μου φέρθηκαν μια χαρά, απαίτησαν να βγουν οι χειροπέδες, μου έδωσαν πρώτες βοήθειες, μου έκαναν εξετάσεις. Επέστρεψα στη ΓΑΔΑ και μετά αυτόφωρο.

Στο δικαστήριο είχε δηλωθεί ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον μου ένας αστυνομικός από τη διμοιρία. Εννοείται πως δεν εμφανίστηκε. Απαίτησα να εμφανιστεί κι έτσι το δικαστήριο πήρε αναβολή για τις 20 Νοέμβρη».

Κλαμπ

Μια νέα καταγγελία – μαρτυρία έρχεται στο φως από την έφοδο της αστυνομίας στο κλαμπ στο Γκάζι. Τα όσα καταγγέλλονται αποκαλύπτουν τον αυταρχισμό αλλά και τις αυθαιρεσίες των αστυνομικών.

Υπενθυμίζεται πως το κλίμα καταστολής, πανικού και τρομοκρατίας αποκάλυψε αρχικά, με ανάρτησή του στο Facebook, ο dj του κλαμπ Γιώργος Απέργης, ενώ ενδεικτικό είναι και το βίντεο ντοκουμέντο από τις πρώτες στιγμές της εφόδου. Μια νεαρή γυναίκα που ήταν μέσα στο μαγαζί έρχεται να προσθέσει νέα στοιχεία. «Ενώ ήμουν μέσα στην τουαλέτα, εμφανίζεται κάποια και μου ανοίγει την πόρτα. Φορούσε μπλε γάντια. Μου λέει “έφοδος της Αστυνομίας, γδυθείτε”», αναφέρει στο newsit. «Κάνεις πολύ μεγάλο λάθος», ήταν η απάντηση αστυνομικού όταν φώναξε πως έχουμε Δημοκρατία και παραβιάζονται δικαιώματα.

Αναλυτικά η καταγγελία της

«Μπήκα στο μαγαζί περίπου στις 2:00 πληρώνοντας την είσοδο των πέντε ευρώ» λέει η νεαρή κοπέλα. «Κάποια στιγμή αποφάσισα να πάω στην τουαλέτα. Ενώ ήμουν μέσα, εμφανίζεται κάποια και μου ανοίγει την πόρτα. Φορούσε μπλε γάντια. Μου λέει “έφοδος της Αστυνομίας, γδυθείτε”. Φορούσε πολιτικά, όχι στολή. Την είχα δει και νωρίτερα στον χώρο του κλαμπ. Ήταν ώρα εκεί» αναφέρει η ίδια και προσθέτει:

«Όταν μου είπε να γδυθώ αντέδρασα. Τη ρώτησα τι είναι αυτά που λέει. Μου απάντησε να σκάσω και να γδυθώ. Μ’ έπιασε πανικός. Συνέχισα να αντιδρώ και να της φωνάζω να με αφήσει. Μου ζήτησε να τελειώνω. Μου είπε “δεν θα καθίσουμε όλη την ώρα εδώ για εσένα, έχουμε και δουλειά”».

 

Όπως σημειώνει η αστυνομικός την ανάγκασε να μείνει με τα εσώρουχα. «Έμεινα με τα εσώρουχα. Έβαλε τα χέρια της μέσα στο σουτιέν μου και με έπιασε από πίσω. Εκείνη τη στιγμή δεν είχα καταλάβει τι συμβαίνει στους άλλους χώρους του κλαμπ. Μόλις με αφήνει και ανεβαίνω από την τουαλέτα, βλέπω το μαγαζί γεμάτο αστυνομικούς της ΟΠΚΕ και όλο τον κόσμο πεσμένο κάτω. Προσπάθησα να πάω δίπλα στο αγόρι μου και στη φίλη μου που ήταν εκεί αλλά δεν με άφηναν.

«Ξαφνικά με σήκωσαν και με ξαναπήγαν στις τουαλέτες. Μου είπαν να βγάλω τον σκασμό και να μη μυξοκλαίω. Εκεί τρελάθηκα. Με σήκωσαν όρθια. Άρχισα να τους φωνάζω ότι έχουμε δικαιώματα. Μου φώναζαν να σκάσω. Είπα σε έναν άνδρα της ΟΠΚΕ ότι έχουμε δημοκρατία και μου απάντησε “κάνεις πολύ μεγάλο λάθος”. Επέμενε να μου φωνάζει να σταματήσω να μιλάω και αναρωτιόταν γιατί αντιδρώ αφού δεν είχα κάτι πάνω μου. Μέχρι τις 6:00 το πρωί ήταν ακόμη αστυνομικοί έξω από το μαγαζί και απ’ έξω υπήρχαν κλούβες. Από την πρώτη στιγμή υπήρχαν μέσα στο μαγαζί αστυνομικοί της Ασφάλειας. Έγινε κανονική επιδρομή» καταλήγει η νεαρή κοπέλα.

Χρήση υδροβόλων οχημάτων στα επεισόδια για το Πολυτεχνείο

Αγγλια

Οταν ηταν Δημαρχος Λονδινου το 2014 ο φασιστας Μπορις Τζονσον αγοραστηκαν απο την Γερμανικη αστυνομια τρεις εκτοξευτηρες νερου κατα διαδηλωτων για  323 χιλιαδες λιρες (συν 12 χιλιαδες η ασφαλεια τους) και πουληθηκαν (χωρις ποτε να χρησιμοποιηθουν ) απο τον σημερινο δημαρχο Σαντικ Καν για παλιοσιδερα 3675 λιρες  ο καθενας μιας και κανεις ποτε δεν ενδιαφερθηκε να τους αγορασει.

Προσεξτε.Αγορασαμε τον ενα και μοναδικο Αιαντα απο τους φασιστες Σιωνιστες το 2009 στην ιδια περιπου τιμη που οι Αγγλοι αγορασαν τρια αντιστοιχα οχηματα.(323 χιλιαδες λιρες ειναι περιπου 363 χιλιαδες ευρω).Ισως γι αυτο ισως για αλλους λογους οι σφαγεις των Παλαιστινιων συμμαχοι του Τσιπρα μας εκαναν ΔΩΡΟ το 2012 αλλα τρια θωρακισμενα πυροσβεστικα οχηματα τυπου εκτοξευτηρας νερου κατα εσωτερικου εχθρου

Και μετα μου λετε ολοι μαζι τα φαγαμε!

Police officers training with a water cannon

Three unusable water cannon bought by Boris Johnson when he was mayor of London have been sold for scrap, at a net loss of more than £300,000.Johnson bought the crowd-control vehicles from the German police in 2014, in anticipation of social unrest, without checking whether they could be used on London’s streets. In one of his most humiliating episodes as mayor, the then home secretary, Theresa May, banned them from use anywhere in England and Wales. It left the capital’s taxpayers with three expensive white elephants.

The current mayor, Sadiq Khan, pledged to claw back as much money as possible on the redundant vehicles by selling them. But after almost two years the mayor’s office admitted defeat in its attempt to find a reputable buyer.

It announced on Monday that it had agreed to sell the vehicles for just £11,025 to Reclamations Ollerton, a scrap metal yard in Newark, Nottinghamshire.

Την χρησιμοποιηση του Αιαντα αποφασισε το διδυμο ΣΥΡΙΖΑ ΝΔ Γεροβασιλη Παπακωστα.Ειναι που θα καταργουσε τα ΜΑΤ ο Τσιπρας….

ΑΙΑΝΤΑΣ

Η καταστολή πλήθους με εκτόξευση νερού επιχειρείται να εμφανιστεί εδώ και χρόνια από την ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ως η πλέον σύγχρονη και ακίνδυνη μέθοδος αντιμετώπισης διαδηλωτών. Μόνο που δυστυχώς για τους ιθύνοντες, δεν ισχύει ούτε το «σύγχρονη» ούτε το «ακίνδυνη».

Τα πρώτα σχέδια για το πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί η συγκεκριμένη μέθοδος τα είχαν επεξεργαστεί επιτελείς στο Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας ήδη από το 2002 και όποτε τους ζητούνταν από την ηγεσία να σταματήσουν τη «βροχή» από δακρυγόνα και χημικά, οι εκάστοτε υπεύθυνοι τα έβγαζαν στην επιφάνεια και τα παρουσίαζαν στην πολιτική ηγεσία ως το λιγότερο ακίνδυνο μέσο καταστολής.

Λάθος στη ρύθμιση

Αλλά δυστυχώς οι εκτοξευτές νερού δεν είναι τόσο αθώοι όσο φαίνονται, αφού σε τυχόν λάθος στη ρύθμιση της πίεσης του νερού, μπορεί να προκληθούν τραυματισμοί. Αν κάποιος, δηλαδή, στοχεύει να ρίξει νερό σε ένα μπλοκ διαδηλωτών που είναι σε μεγάλη απόσταση και ξαφνικά μέσα στη «ριπή» του νερού περάσει σε κοντινή απόσταση άλλος διαδηλωτής ελλοχεύει κίνδυνος σοβαρού τραυματισμού του.

Η πίεση του νερού είναι ιδιαίτερα μεγάλη και η λάθος ρύθμισή της δεν αποκλείεται να αποβεί μοιραία ακόμη και για πολίτη που μπορεί να μη συμμετέχει στα επεισόδια.

Η ώς τώρα ιστορία έχει δείξει ότι η χρήση υδροβόλου οχήματος κατά των ταραχών μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρό τραυματισμό ή θάνατο.

Τρεις θάνατοι είχαν καταγραφεί το 1996 στην Ινδονησία (το όχημα περιείχε αμμωνία), τρεις επίσης στη Ζιμπάμπουε το 2007 εξαιτίας του πανικού που προκλήθηκε από τη χρήση του, ένας στην Τουρκία το 2013, όταν το όχημα φορτώθηκε με δακρυγόνο υγρό, ένας στην Ουκρανία το 2014 από πνευμονία που προκάλεσε το παγωμένο νερό κι ένας στη Νότια Κορέα το 2016, όπου ένας αγρότης ηλικίας 68 ετών υπέκυψε από τα τραύματα που προκλήθηκαν στο σώμα του.

Στη Γερμανία, τέλος, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης διαμαρτυρίας στη Στουτγάρδη, ένας διαδηλωτής χτυπήθηκε στο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να χάσει την όρασή του.

Από το Ισραήλ

Χρήση υδροβόλων οχημάτων στα επεισόδια για το Πολυτεχνείο EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

Σκέψεις να χρησιμοποιηθούν υδροβόλα οχήματα υπήρξαν λίγο πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών της Αθήνας, όμως ναυάγησαν καθώς προέβλεπαν τη χρήση πυροσβεστικών οχημάτων και οι πυροσβέστες αντέδρασαν στο να χρησιμοποιηθούν ως κατασταλτικός μηχανισμός.

Η δολοφονία του 15χρονου Γρηγορόπουλου και τα επεισόδια του Δεκεμβρίου του 2008 έβγαλαν τα σχέδια από το συρτάρι και στις αρχές του 2009 αγοράστηκε από το Ισραήλ το πρώτο όχημα εκτόξευσης νερού, ο γνωστός «Αίαντας Ι».

Αν και κόστισε 350.000 ευρώ δεν χρησιμοποιήθηκε μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου του 2010 οπότε διέλυσε συγκέντρωση κατοίκων της Κερατέας που διαμαρτύρονταν για τη δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή τους.

Το καλοκαίρι του 2011 με τους «Αγανακτισμένους», ο «Αίαντας» είχε καθημερινή παρουσία στη Ρηγίλλης, σε πολύ κοντινή απόσταση από την πλατεία Συντάγματος, αλλά ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε.

Τα σχέδια για χρήση αντίστοιχων οχημάτων αναθερμάνθηκαν στις αρχές τους Σεπτεμβρίου 2012 που το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δέχθηκε την δωρεά του Ισραήλ και πήρε άλλα τρία ίδια με τον πρώτο «Αίαντα» οχήματα. Παρ’ όλα αυτά κανένα δεν είχε χρησιμοποιηθεί μέχρι προχθές.

 

 

 

Ιανουαρίου 2023
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.480.314

Αρχείο

RSS Ερμιονιδα μας αρεσει δεν μας αρεσει

RSS arcadia portal

  • Διακοπή ρεύματος την Τετάρτη σε Ελαιοχώρι και Βουνό 31 Ιανουαρίου, 2023
    Την Τετάρτη 01/02/2023 λόγω εργασιών συντήρησης του Δικτύου του ΔΕΔΔΗΕ θα πραγματοποιηθεί διακοπή ηλεκτροδότησης στα παρακάτω Τ.Δ. : Από ημ/νία και ώρα Έως ημ/νία και ώρα Δήμος/κοινότητα Περιγραφή περιοχής 01/02/2023 08:30 π.μ. 01/02/2023 14:30 μ.μ. ΤΡΙΠΟΛΗΣ Δ.Δ. ΕΛΑΙΟΧΩΡΙΟΥ 01/02/2023 12:30 π.μ. 01/02/2023 14:30 μ.μ. ΤΡΙΠΟΛΗΣ Δ.Δ. ΒΟΥΝΟΥ Η επανατροφοδότηση […]
  • Σπαραγμός από τον πατέρα του Μάριου - Μιχαήλ Τουρούτσικα: Καταστραφήκαμε όλοι 30 Ιανουαρίου, 2023
    Συντετριμμένος και συγκλονισμένος που δεν θα ξαναδεί τον γιο του ο πατέρας του Μάριου – Μιχαήλ Τουρουτσκα μίλησε στην ΕΡΤ για τον τραγικό θάνατο του 29χρονού παιδιού με σπαρακτικά λόγια. «Ήρθε το περασμένο Σάββατο και το μεσημέρι της Κυριακής έφυγε. Τον χαιρέτησα και τον ρώτησα γιατί φεύγεις νωρίς. Εκείνος μου απάντησε “φεύγω γιατί πετάω το πρωί”. Πέταξε και […]
  • Μάντζιος: Νικήσαμε έναν μεγάλο αντίπαλο, δίχως να απειληθούμε 30 Ιανουαρίου, 2023
    Την ικανοποίησή του για τη νίκη του Αστέρα Τρίπολης επί του Παναθηναϊκού εξέφρασε ο προπονητής της αρκαδικής ομάδας Άκης Μάντζιος σε δηλώσεις του στην κάμερα της NOVA μετά το τέλος της αναμέτρησης. Αναλυτικά «Σίγουρα μας ευνόησε το γεγονός ότι ο αντίπαλος αγωνίστηκε με παίκτη λιγότερο για μεγάλο μέρος του αγώνα. Τουλάχιστον αμυντικά, αφού δεν απειληθήκαμε κα […]
  • Η βαθμολογία της Super League 30 Ιανουαρίου, 2023
    Ολοκληρώθηκε η 20η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Super League με τον Αστέρα Τρίπολης μετά την νίκη του επί του Παναθηναϊκού να ανεβαίνει στην 9η θέση του βαθμολογικού πίνακα. 20η αγωνιστική Σάββατο 28 Ιανουαρίου Βόλος-Παναιτωλικός 2-3 ΠΑΣ Γιάννινα-Ατρόμητος1-1 Κυριακή 29 Ιανουαρίου Ολυμπιακός-ΟΦΗ 2-1 ΑΕΚ-Άρης 3-0 Δευτέρα 30 Ιανουαρίου ΠΑΟΚ-Λεβαδειακός 3-2 […]
  • Εδώ είναι Μοριάς… Αστέρας – Παναθηναϊκός 1-0 30 Ιανουαρίου, 2023
    Ο Αστέρας Τρίπολης ήταν παθιασμένος, ήταν εξαιρετικά διαβασμένος μπλοκάροντας τοπν Παναθηναϊκό και πήρε σπουδαία νίκη με σκορ 1-0 κρατώντας για μία ακόμα χρονιά την παράδοση που έχει δημιουργήσει κόντρα στους πράσινους. Η γκολάρα του Μπαρτόλο στο 80ο λεπτό χάρισε την μεγάλη νίκη στην αρκαδική ομάδα με τον Παναθηναϊκό από την άλλη να αγωνίζεται από το 32ο λεπ […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

COVID19/SARS-CoV-2 ecorap SRF ΚΑΣΑ/ RDF ΚΑΠΑ Αγωνιστικη Συνεργασια Πελοποννησου Αδεσποτα Αναβαλος Ανακυκλωση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βαρουφακης Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιαννης Γεωργοπουλος Γιορτες ελιας ΔΕΗ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Διαφανεια στην υποθεση ΔΕΣΦΑΚ (Σφαγεια Κρανιδιου) Διαφανεια στο Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Διαφανεια στο σκανδαλο του Δεματοποιητη Δρομοι πεζοδρομια ΕΤΑΔ-ΤΑΙΠΕΔ Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Καταφυγιο αδεσποτων σκυλων Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Λουμη Γιανικοπουλου Αγγελικη Μαρινα Πορτο Χελιου Μονη Αυγου Μπαρου Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα-η εποχή του Γαλαξια Πυξιδα του Νου/Dolhpin Capital ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Συμφωνο Δημαρχων για το κλιμα ΤΕΡΝΑ ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ Τασσος Λαμπρου Τατουλης Τζεμι Τσαμαδος Γιαννης Τσιρωνης Φωτιες ΧΑΔΑ Δισκουριων ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Χρυση Αυγη Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ επιδομα ανεργιας καυση απορριμματων κομποστοποιηση φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χουντα

Twitter Updates