You are currently browsing the tag archive for the ‘Ποιηση’ tag.

http://sthenos.blogspot.co.uk/

Σε λιγες μερες θα κλεισουν τρια χρονια απο τον θανατο του φιλου και συντροφου Αντωνη.Του ποιητη του αριστερου του αντεξουσιαστη του ενεργου πολιτη.Του φιλου πανω απ ολα. Αναζητειστε τις εξη ποιητικες του συλλογες

Εκπέμπουμε Αναρίθμητους Σκλάβους ανά Δευτερόλεπτο, ανεξάρτητη έκδοση, Πάτρα, 1983.
Των Ονείρων τα Χρώματα, εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος, Αθήνα, 2004.
Σπορά, Εκδόσεις Γιάννη Πικραμένου, Πάτρα, Α΄ έκδοση Μάρτιος 2007, Β΄ έκδοση Οκτώβριος 2007.
Μαζί, εκδόσεις Πανός, Αθήνα, 2009.
Φεγγάρι Ολόγιομο, εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος, Αθήνα, 2010.
Το Βρέφος, εκδόσεις Opportuna, 2014.

Αγαπουσε τους ανθρωπους τα ζωα τη φυση.

Ο Αντώνης Στασινόπουλος, είχε πάρει μέρος σαν αλληλέγγυος, σε όλους τους εργατικούς αγώνες από το 1970, και στη πρώτη γραμμή στις μεγάλες κινητοποιήσεις της Πειραϊκής Πατραϊκής, της Μίσκο και της Πιρέλλι τη δεκαετία του ’90. Εργάτης ο ίδιος, είχε περάσει από πολλές δουλειές. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Αναρχικής Ομάδας Πάτρας το 1984, η οποία είχε δημιουργήσει και το πρώτο αναρχικό στέκι σε ένα διώροφο νεοκλασικό στην οδό Γεροκωστοπούλου πάνω από τη πλατεία Γεωργίου. Ιδρυτικό μέλος επίσης του σωματίου ανέργων Πάτρας το 1992, μέλος του κοινωνικού κέντρου Πάτρας από τα τέλη της δεκαετίας του ’80. και άλλων αναρχικών και όχι μόνο πρωτοβουλιών.

Στα χρονια της εφαρμογης των μνημονιων παντα παρων ενας απο τους λιγους η περισσοτερους στις διαμαρτυριες στην πανω πλατεια στο Κρανιδι.

Στην επιθεση κατα της Κουνεβα ενας απο τους ανθρωπους που συγκεντρωσαν και εστειλαν λεφτα για τις πρωτες αναγκες εκεινων των ημερων.

Αναδημοσιευω αρθρο που αναρτηθηκε σε αυτο το ιστολογιο στις 9 Μαη 2015.

384902_10151238819773578_1490899089_n

Πολυς κοσμος, φιλοι, συγγενεις, και συντροφοι, ειπαμε χτες το τελευταιο αντιο στον Αντωνη στο νεκροταφειο διπλα στην Εκκλησια της Αλεξιωτισας σην Πατρα.

Μετα ακολουθησε καφες σε εναν χωρο που παλια ηταν βυρσοδεψιο μεσα στην βιομηχανικη περιοχη.Περιοχη που τοσες φορες ειχε οργωσει ο Αντωνης με προκηρυξεις και αφισσες σε εργατικες κινητοποιησεις. Πολλοι φιλοι ειχαν ερθει απο το Κρανιδι. Μια  ομαδα συντροφων παλιων και νεωτερων  του Αντωνη απο την Πατρα τον αποχαιρετισε με την φωνη Αθανατος Συντροφε. Ο Αντωνης δεν θα παψει ποτε να ειναι διπλα μας οσο θα υπαρχει αγωνας για μια κοινωνια που δεν θα υπαρχει εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο.

Ο Αντωνης με καταγωγη απο την εργατικη ταξη ηταν κομματι αυτου του πολιτικου χωρου που ποτε δεν συνθηκολογησε ποτε δεν απαρνηθηκε τις ιδεες του ποτε δεν νερωσε το κρασι των ιδεων του.Ο Αντωνης ο αντεξουσιαστης ο Αναρχικος ο αριστερος Αντωνης πεθανε κρατωντας παντα την μαυροκοκκινη σημαια της ελευθεριας της αυτοδιευθυνσης της εργατικης απλευθερωσης απο τα δεσμα του κεφαλαιου.

Ο αγωνας συνεχιζεται συντροφε.Δεν θα σε ξεχασουμε.

My beautiful picture

http://www.poiein.gr/archives/36624/index.html

 

Μικέλης Άβλιχος (1844-1917).

Ο Κεφαλλονίτης αναρχικός ποιητής

Ωραία τα λες, μας συγκινεί βαθιά η ομιλία σου,
αλλά μας βάζει εις πειρασμό η στρογγυλή κοιλία σου.”

(Είς προγάστορα ιεροκύρηκα)

Ο Μικέλης (Μιχαήλ) Άβλιχος ήταν σατιρικός ποιητής. Γεννήθηκε από εύπορους γονείς στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς το 1844 και σπούδασε στο εκεί Πετρίτσειο Γυμνάσιο και μετά στην Ελβετία στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης. Από την παιδική  του ηλικία βρέθηκε σε ένα περιβάλλον όπου δέχτηκε την επίδραση του ποιητή Ανδρέα Λασκαράτου και  αργότερα στην εφηβική του ηλικία των αναρχικών Πατρινών ριζοσπαστών όπως ο Ανδρέας Μομφεράτος. Ενθουσιάζεται με τον αγώνα τους και συνδέεται φιλικά μαζί τους. Στη Bέρνη κατα τη διάρκεια των σπουδών του  έρχεται ακόμη πιο κοντά με τις αναρχικές ιδέες,  γνωρίζει προσωπικά τον Mιχαήλ Mπακούνιν και γίνεται φίλος του, ενώ γίνεται και μέλος της A’ Διεθνούς. Κατά μία (ανεξακρίβωτη) πληροφορία, συμμετείχε στα γεγονότα της Παρισινής Κομμούνας.
Μετά το τέλος των σπουδών του, έζησε κάποια χρόνια στο Παρίσι, την Ζυρίχη και την Βενετία. Tο 1872 επέστρεψε για λίγο στην Κεφαλλονιά, με αρκετές γνώσεις και διάθεση για επαναστατική δράση. Τότε γνωρίσθηκε και συνεργάσθηκε για ένα διάστημα με τον Παναγιώτη Πανά και τον Aριστοτέλη Bαλαωρίτη, που και αυτός είχε επηρεασθεί αρχικά από τις αναρχικές ιδέες, αλλά τις “ξέχασε” κατόπιν όταν εξελέγη βουλευτής Επτανήσων.
Ξαναφεύγει για την Ευρώπη και το 1877 σε ηλικία 34 χρονών, επιστρέφει οριστικά στην Ελλάδα. Αρχικά για λόγους υγείας μένει ένα διάστημα στην Κέρκυρα ενώ αργότερα εγκαταστάθηκε μόνιμα πιά στο Ληξούρι.
Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, συνέχισε και συμπλήρωσε την ποίηση του συμπατριώτη του Λασκαράτου, εστιάζοντας την λεπτή ειρωνεία του στον αγώνα κατά της κοινωνικής αδικίας, της θρησκοληψίας, της πλουτοκρατίας και του πολέμου.
Η πολιτική και κοινωνιολογική εγκυκλοπαίδεια του Ανεξάρτητου, (Αθήνα 1934,) στη σελίδα 18 γράφει για τον ποιητή:
«Σατιρικός ποιητής γεννηθείς εν Ληξούρι Κεφαλληνία το 1844.Εσπούδασεν εν Βέρνη, όπου συνεδέθη μετά του ιδρυτού του νεωτέρου αναρχισμού Μπακούνιν, όστις είχε τότε μεγάλην επιρροήν μεταξύ των φοιτητικών κύκλων της Βέρνης.Αι αναρχικαί και επαναστατικαί ιδέαι του Μπακούνιν επέδρασαν μεγαλώς επί του Αβλίχου, του οποίου η ποίησης φέρει έκδηλον την επίδρασιν αυτήν.Είναι αντάξιος συνεχιστής του συμπατριώτου του Ανδρέα Λασκαράτου.Εις τα ποιήματα του εκαυτηρίασε το καθεστώς της εκμετάλλευσης, του μιλιταρισμού και την παπαδοκρατία.»

Χριστούγεννα

Στη φάτνη των χτηνών Χριστός γεννάται
χωρίς της Επιστήμης συνδρομή
η θεία Φύσις κάνει για μαμμή
κι ο δράκος, σαν αρνί, θεός κοιμάται.

Αύριον, άντρας, σα ληστής κρεμάται –
νέα του κόσμου θέλει οικοδομή.
Σταυρό του δίνει ο Νόμος πληρωμή -,
πλην άγιο φως στον τάφο του πλανάται.

Διάκοι του Βάαλ, δεν είναι δικός σας
αυτός της φάτνης ο φτωχός Χριστός,
που εκήρυξε για νόμο του τη χάρη.
Εσάς τιμή σας μόνη το στιχάρι.
Πομπές, θεοπομπές το ιδανικό σας,
κι είναι ο Θεός σας, σαν κι εσάς, μιαρός!

O Mικέλης  Άβλιχος άρχισε γρήγορα να γράφει στίχους και να ζει μόνος σαν ασκητής. Παρέμεινε αναρχικός και με τους στίχους του σατίριζε όλα τα κακώς κείμενα της εποχής του. H σάτιρά του, δουλεμένη, άμεση και καυστική, στρεφόταν κατά πάντων των δεινών του λαού. Δεν σκέφθηκε ποτέ να γράψει μια δική του θεωρητική άποψη και του αρκούσε να σατιρίζει το θεομπαίχτη, τον πατριώτη, το φοροεισπράκτορα, το θρησκόληπτο, το δικαστή, τον αστυνομικό, τον κυβερνήτη. Oι στίχοι του ήταν οργισμένοι και είχαν ένα εντελώς προσωπικό ύφος που τους έκανε να διαφέρουν από τους στίχους των άλλων σατιρικών ποιητών της εποχής του.
Συνήθως δεν υπέγραφε τα ποιήματά του με το πραγματικό του όνομα, αλλά χρησιμοποίησε περίπου 30 διαφορετικά ψευδώνυμα, αν και από το 1912-1913 έδωσε αρκετούς ενυπόγραφους με το πραγματικό του όνομα στίχους για δημοσίευση στο περιοδικό “Zιζάνιο”, όπου έκανε και τις τακτικότερες δημοσιεύσεις ποιημάτων του.

Εις Δικαστάς

Ω σεις, που θέσιν έχετε υψηλή,
που κρίνετε του κόσμου τ’ αδικήματα,
που νεύετε κι ανοίγει η φυλακή
ελεύθεροι να κάνετε ατοπήματα,

που τη ζωή το χέρι σας κρατεί
κάθε πολίτη την τιμή, τα χτήματα,
ακούσετε της Μούσας τη φωνή
που δε φοβάται φυλακή, προστίματα:

Το ζύγι της η Θέμις δε σας δίνει,
σαν άχυρο το δίκιο να ζυγίζετε
για να ‘χετε καιρό για το σεργιάνι.

Κι αν δε διψάτε για δικαιοσύνη
την πλάστιγγα κάνετε τηγάνι,
που μέσα εκεί τον κόσμο να τηγανίζετε.

Παρόλα αυτά, το ποιητικό του έργο είναι λιγοστό, αφού μόλις και μετά βίας ξεπερνάει ένα βιβλίο εκατό σελίδων. Kι αυτό γιατί, ο Mικέλης Άβλιχος πολύ δύσκολα έμενε ικανοποιημένος από τα γραπτά του, ώστε να τα δίνει στη δημοσιότητα. Πίστευε στην κοινωνική δύναμη της ποίησης και ειδικά της σάτιρας. Ήταν ακέραιος άνθρωπος, με σπάνια συνείδηση, εριστικός και αρκετά μετριόφρονας.
Η ποίηση του ακολουθεί την επτανησιακή παράδοση (όπου μάλιστα είναι και ο τελευταίος αυτής).
Ο λόγος του ήταν επαναστατικός και αντίθετος με το κοινωνικό καθεστώς και τις κυρίαρχες αξίες της εποχής του.
Χαρακτηρίζεται αθεϊστής, θεωρητικά αναρχικός και ριζοσπάστης. Μέσω των ποιημάτων του, ο Άβλιχος επιγραμματοποιεί κάθε υπόθεση κοινωνικού και πολιτικού περιεχομένου προσδίδοντας άλλοτε σαρκαστικό, άλλοτε ειρωνικό άλλοτε σατιρικό – και όχι μόνο – χαρακτήρα. Είναι εναντίον του πολέμου και του πατριωτισμού σε μια εποχή που οι  εθνοτικοί πόλεμοι στα Βαλκάνια διαδέχονται ο ένας τον άλλο. Χαρακτηριστική στιγμή της απέχθειας του για τον πόλεμο που του προξενούσε υπέρτατη πίκρα, είναι και το παρακάτω περιστατικό: Το βράδυ της κήρυξης του Βαλκανικού πολέμου το 1912 διαβάστηκε στη Μητρόπολη του Ληξουριού η ευχή της Ιεράς Συνόδου κατά των εχθρών της Ελλάδος. Ο Άβλιχος, έγραψε το παρακάτω ποίημα:

Η πρώτη παράκληση το βράδυ με την κήρυξη του πολέμου μας 1912

Η δέ δύναμις της αμαρτίας ο Νόμος.
(Παύλος προς Κορινθίους Α’ 15-56)

Φωτοπεριχυμένη η εκκλησιά,
μέσα με φόβο του θεού γυρεύουνε.
– Νίκας κατά βαρβάρων να μας δώσει.
Κι απ’ όξου κάτι βρώμικα σκυλιά
Σκουρδουμπελοκοπώντας σκαρδακεύουνε
χωρίς Πατρίδα και Θεό και Γνώση!

-Πέστε μου τώρα άνθρωποι λογικοί,
μέσα ή απ’ όξου είναι η λογική;
-Και ενώ από μέσα αντηχάει το Αμήν
των σκύλων είναι το Ειρήνη Υμίν;
Κι από την αναρχία έχετε τρόμο,
Μη μοιάσουμε τα ζώα χωρίς το νόμο;

Αν και ταξίδευε αρκετά παρέμεινε ο τύπος παραστατικού ανθρώπου που επιθυμεί να ζήσει και να πεθάνει στον τόπο που γεννήθηκε. Είχε ελάχιστους φίλους και στο τέλος πέθανε παραγνωρισμένος. Τα περισσότερα ποιήματα του δημοσιεύτηκαν  μετά τον θάνατο του και πολλά από αυτά μελοποιήθηκαν. Η διάσωση τους οφείλεται στον Μικέλη Τζανάτο, ο οποίος βοηθούσε τον Άβλιχο στα τελευταία χρόνια της ζωής του. Υπήρξε ωστόσο πολύ φειδωλός στις δημοσιεύσεις και γι’ αυτό το σύνολο της δημοσιευμένης ποιητικής του παραγωγής δεν ξεπερνά τις 100 σελίδες. Mέχρι τώρα έχει κυκλοφορήσει ένα μόνο βιβλίο με τα άπαντά του, στο οποίο περιλαμβάνεται ένας κριτικός πρόλογος του Kωστή Παλαμά και μια περισσότερο πλήρης βιογραφία του από τον Eπαμεινώνδα Mάλαινο το οποίο κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1959.

Ο μοχθηρός ψευδοφιλόπατρις

Το πρόσωπο του εκείνο το γιωμένο
Που της καρδιάς του δείχνει τη σκουριά
Το γέλιο το κρυφό και λυσσιασμένο
Που η δυστηχία των άλλων του γεννά

Το φθονερό του μάτι το σβησμένο
Που δείχνει βουλιμία για συμφορά
Μας εξηγούν γιατ’ είναι διψασμένο
Τ’ αχείλι του και πόλεμο ζητά

Διψάει να ιδή στα μούτρα φορεμένους
Πατέρες και μανάδες που μισεί
Να τους ιδεί στα δάκρυα τους πνιγμένου.
Θάναι δροσιά στην έρμη του ψυχή.
Για τούτο υπέρ Πατρίδος σκούζει, κράζει
Όρνιο, που για κουφάρια αναστενάζει.

Παρά την ευψυχία και την ισχυρή του προσωπικότητα, ο Άβλιχος δεν κατόρθωσε να επηρεάσει αποτελεσματικά την επτανησιακή διανόηση της εποχής του, και ενώ, όπως γράφει ο Κορδάτος, στην Αθήνα η ποίησή του εκτιμήθηκε πολύ, η ασφυκτικά ελεγχόμενη από τους πλούσιους και τους παπάδες τοπική κοινωνία τον οδήγησε γρήγορα στην απομόνωση. Πέθανε και τάφηκε στο Ληξούρι τον Νοέμβριο του 1917. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε στο επικήδειο άρθρο του για τον Άβλιχο ο Κωστής Παλαμάς:«Διεικέτο δυσμενώς προς το υφιστάμενον κοινωνικόν καθεστώς και εμίσει την στρατοκρατίαν και τον πόλεμον».
Έμεινε μέχρι τον θάνατό του συνεπής στις αθεϊστικές και αναρχικές θέσεις του και αποχαιρέτησε τους φίλους του με τα εξής τελευταία του λόγια: «Μην θρηνείτε, γιατί ο Μικέλης πάει στην ζωή».

Απ’ όλες τσι εφευρέσες του νού
εκείνη για τη μέλλουσα ζωή
να σε φυτεύουνε κουκί στη γή
κουκί να ξεφυτρώνεις τ’ ουρανού
και τέχνες κι επιστήμες βάνει κάτου
με τη γεωπονία του θανάτου

Ευάγριος Αληθινός

→Το παραπάνω κείμενο Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα Δρόμου Άπατρις – Τεύχος 17

Για να κατεβάσετε σε ψηφιακή μορφή το 17 φύλλο της παγκρήτιας εφημερίδας δρόμου Άπατρις – Μάρτης 2012 -πατήστε εδώ  ή εδώ

Επικοινωνία: Email : info@apatris.info | website: http://apatris.info

Αναδημοσιευση

Τα ποιηματα δεν τα εχω δει ακομα .Αργοτερα περισσοτερα.Καλλιτεχνικη φλεβα στην οικογενεια.Θυμιζω την σκηνοθεσια/ μονταζ της Σοφιας Σφυρη στο ΜΟΑΝ.

http://www.paratiritis-news.com/?p=113837

 

Από τις εκδόσεις Γκοβόστη κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή Το κρεοπωλείο των μοναχικών της Ζιζής Σφυρή. Η Ζιζή Σφυρή γεννήθηκε στην Αθήνα το 1961. Είναι επιχειρηματίας και δημοσιογραφεί. Μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στο Πορτοχέλι και την Αθήνα. Το κρεοπωλείο των μοναχικών είναι το πρώτο της βιβλίο.  Με αφορμή την έκδοσή του, ο δημοσιογράφος Δημήτρης Μαστρογιαννίτης είχε μαζί της την παρακάτω κουβέντα, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αthensvoice:

Ανέκαθεν είχες τον καημό της ποίησης;
Μάλλον με βρήκε ο καημός. Έγραφα παιδικές ιστορίες, αλλά και ενήλικες sort stories τις οποίες ποτέ δεν είχα μπει σε πειρασμό να εκδώσω. Μαζί της είχα τη φυσιολογική σχέση που μπορεί να αναπτύξει μια μη εμμονική αναγνώστρια. Η ανάγκη να χρησιμοποιήσω τη φόρμα της ποίησης προέκυψε, λοιπόν, ξαφνικά. Μου φάνηκε ως η πιο ενδεδειγμένη για να δώσω διέξοδο σ’ αυτά που ήθελα να πω… Μπορεί να φταίει και η κρίση της μέσης ηλικίας – νομίζω έβαλε πολύ το χέρι της. Η κρίση σε υποχρεώνει να ξανατοποθετηθείς απέναντι στη ζωή, στα πράγματα, τους ανθρώπους, να επαναπροσδιορίσεις το ποιος είσαι και το πού πας.

Η διαδικασία γραφής;
Γράφω όπου σταθώ. Το κινητό μου είναι γεμάτο από σημειώσεις, στροφές ή και ολοκληρωμένα ποιήματα –ανάμεσα σε λίστες για σούπερ μάρκετ κ.λπ. (γέλια). Αν μου έρθει κάτι την ώρα που οδηγώ ανοίγω το μαγνητοφωνάκι του κινητού και το καταγράφω. Είμαι συνέχεια σε εγρήγορση. Σημειώνω τα όνειρα –οκ, θα μου πεις, οι περισσότεροι το κάνουν. Μόνο που εγώ δεν θα πάρω την άλλη μέρα τηλέφωνο τον Πανόπουλο να τον ρωτήσω τι μπορεί να σημαίνουν, ούτε τα κρατάω για τον «Ψ» μου. Ένα ποίημα μπορεί να ξεκινήσει από μια λέξη, μια εικόνα ή ένα πρόσωπο – στη συνέχεια, θα πρέπει να δημιουργήσω το περιβάλλον για να τα εγκιβωτίσω. Μπορεί να ξεκινήσει από ένα συναίσθημα, μια σκέψη ή και μια χριστοπαναγία (γέλια). Υπάρχουν ακόμα και «ανταποκρίσεις» σε άλλα ποιήματα ή ακόμη και μυθιστορηματικούς ήρωες. Πειραματίζομαι, ψάχνω…

Πώς ξέρεις ότι ολοκλήρωσες ένα ποίημα;
Προσωπικά επιστρέφω ξανά και ξανά. Έφτασα να αλλάξω έναν τίτλο ποιήματος λίγο πριν τυπωθεί οριστικά το βιβλίο. Τα γράφω, τα αφήνω λίγο και επιστρέφω πολύ αργότερα ως αναγνώστης. Κάποιες φορές μού έχει τύχει να νιώσω πληρότητα με την πρώτη γραφή και να μη χρειαστεί να επανέλθω. Αλλά δεν είναι αυτός ο κανόνας. Εξάλλου, λέγεται πως από αυτά που σκέφτεσαι μόνο το 75% μπορείς να το περάσεις στο γραπτό λόγο με σωστό τρόπο και αυτό το έχουν καταφέρει μόνο σπουδαίοι άνθρωποι των γραμμάτων. Σίγουρα δεν συγκαταλέγομαι σε αυτούς.

file

Στη χροιά της φωνής σου διακρίνω τον τρόμο να ομολογήσεις πως έγραψες ένα βιβλίο με ποιήματα;
Δεν θα αποκαλέσω τον εαυτό μου ποιήτρια. Ας το αφήσω να ειπωθεί, αν ειπωθεί, από τους άλλους. Δεν θα πεις εσύ «είμαι ωραίος», αλλά οι άλλοι θα σου το πουν. Αν δεν τα εξέδιδα και τα κρατούσα σπίτι μου θα μπορούσα να λέω στον εαυτό μου είμαι ποιήτρια, είμαι ο Μέγας Ναπολέων, είμαι… είμαι… ό,τι θέλω θα μπορούσα να είμαι. Τώρα όμως τα ποιήματα βρίσκονται σε βιβλίο, είναι στην κρίση των άλλων, οπότε ας περιμένουμε οι άλλοι τι θα αποφανθούν. Πάντως το σωστό ρήμα που περιγράφει την αντίδρασή μου είναι «σέβομαι» και όχι «ντρέπομαι».

Φοβάσαι την αποδοχή;
Ειλικρινά δεν ξέρω. Είναι το πρώτο μου βιβλίο και νιώθω σαν να έχω βγει σ’ ένα μπαλκόνι με χιλιάδες κόσμο από κάτω. Κάθε βιβλίο είναι αυτό το μπαλκόνι. Πες πως κάτι έχω να πω τώρα. Δεν ξέρω αν θα έχω να πω και μετά – άσε που με τρομάζει όλος αυτός ο κόσμος από κάτω. Η διαδικασία πάντως της γραφής για μένα συνεχίζει να είναι απόλαυση και φαντάζομαι δεν θα σταματήσει ποτέ. Το αν στο μέλλον θα εκδοθεί άλλο βιβλίο, δεν το ξέρω. Ωστόσο, έχει συμβεί το εξής. Παραδίδοντας αυτή τη δουλειά στον εκδότη συνειδητοποίησα πως πλέον γράφω διαφορετικά – ίσως, πιο ελεύθερα.

Αγαπημένο ποίημα από τη βιβλίο;
«Η μέθη του βυθού είναι συνήθεια». Αφορμή έδωσε το ατύχημα ενός πολύ καλού φίλου ψαροντουφεκά – παραλίγο να πνιγεί. Το επεισόδιο μου έδωσε την ευκαιρία να δω εικόνες για το πώς αναπτύσσονται οι σχέσεις κάτω από το νερό…
Διαβάζοντας εκ των υστέρων τα ποιήματά σου ανακάλυψες μια λέξη που τη χρησιμοποίησες ασυνείδητα πολλές φορές; Δεν ξέρω αν υπάρχει. Μπορεί να είναι η θάλασσα ή λέξεις που έχουν σχέση με το υδάτινο στοιχείο, γιατί δεν μπορώ να ζήσω μακριά του. Θέλω να το βλέπω, να το ακούω, να το νιώθω… Για μένα έχει μια καθαρτική έννοια. Πάντως υπάρχει πάντα μια πρόκληση: να σου έρχεται μια λέξη και να μην τη χρησιμοποιείς.

Η ποίηση είναι ρυθμός. Το έχεις με την απαγγελία;
Χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια να το κάνω σε μία από τις ποιητικές βραδιές που διοργανώνει ο Γκοβόστης – από μικρή αρνιόμουν στο σχολείο να απαγγείλω ποιήματα. Πήγα μάλλον συμπαθητικά παρά το τρέμουλο. Νομίζω πως η ποίηση χρειάζεται μια φλατ φωνή που να μην περιγράφει, να μην τονίζει, να μην είναι «τι χαρά, τι χαρά, σκίζει η βάρκα τα νερά». Τα ποιήματά μου θα ήθελα να ακούγονται σαν να τα συζητάς… χαμηλόφωνα, εκτός μερικών στίχων.

Όποιος σε ξέρει γνωρίζει καλά πως το χιούμορ σου σπάει κόκαλα. Εδώ, όμως…
Πίστευα πως σε κάποια ποιήματα αδιόρατα υπάρχει. Μάλλον εδώ είχα την ευκαιρία να βγάλω πράγματα που δεν τα εκθέτω με μεγάλη ευκολία στην καθημερινή μου ζωή. Δεν θα έλεγα πως είναι ένας άλλος εαυτός, γιατί πάντα δίπλα στο χιούμορ υπήρχαν και τα μεγάλα ζητήματα της ζωής: θάνατος, έρωτας, ποιος είμαι, πού πάω, σε ποιον κόσμο μπαμπά μ’ έχεις φέρει να ζήσω… Ωστόσο το ρεζουμέ των ποιημάτων, που μπορεί να φαίνονται μαύρα και πικρά, είναι το «Ζήτω η ζωή».

Ζήτω η ζωή μέσα από τόσο «θάνατο»;
Ε, ναι! Έχω ένα θέμα με το θάνατο και το σκοτωμό. Ενώ απεχθάνομαι πολύ τη βία, εδώ αποκεφαλίζω, κόβω μέλη… Ξορκισμός; Ευκαιρία να βγάλω μια οργή; Εκφράζω μια μεγάλη ανάγκη; Ποιος ξέρει;

Ας μιλήσουμε για εκδορές, λοιπόν;
Τις εκδορές σου; Δεν θα σε οδηγήσω. Αναγνώστης είσαι και βγάλε τα συμπεράσματά σου.

Ας μιλήσουμε για εκδορές
Ώσπου να πάει το πινέλο /Από το ένα μάτι στο άλλο/ Μεγάλη η έρημος/ Χάνονται διαδρομές
Σχέσεις που θυμίζουν /Την αγωνία των ζώων πριν τις σφαγές
Μετά τη σφαγή/ Στο κρεοπωλείο των μοναχικών/ Η έκθεση των εντέρων μας
Βραβείο/Της ωμής ωραιότητας

Για τους φιλους και συντροφους του θα ειναι για παντα κοντα μας στον αγωνα για μια καλυτερη κοινωνια.

Ο Αντωνης ηταν ολα αυτα τα χρονια ενας απο εμας στις κινητοποιησεις εναντια στα μνημονια παντα εκει στην πανω πλατεια.Και οταν ειμασταν πολλοι και οταν ειμασταν μια φουχτα ανθρωποι.

My beautiful picture

Για οσους δεν τον γνωρισαν προσωπικα ,τα βιβλια του  ειναι  ενας χωρος τρυφεροτητας αγαπης κοινωνικης ευαισθησιας.

 ΣυνέχειαΈνα ποτήρι κρασί
ένα τσιγάρο
κενό από εκείνους που έφυγαν.
Αναμνήσεις, συζητήσεις
το παρόν και η προοπτική.
Πόνος διάχυτος η κάθε μας φράση.
Αν δεν προλάβουμε εμείς,
θα έρθουν καλύτεροι,
παιδιά ποιητές του μέλλοντος.

Η τελευταια του ποιητικη συλλογη «Το Βρεφος» βγηκε περσι

To Bρεφος 001

 

Οι παλαιοτερες

img793img794

Για τον δικο μου φιλο και συντροφο Αντωνη θα γραψω μιαν αλλη στιγμη. Τα βαθια συλλυπητηρια μας στους αγαπημενους του και στην συντροφο του Αγγελικη με ολη μας την αγαπη. Η κηδεια θα γινει στην Πατρα αυριο Παρασκευη 8 Μαιου στις 5 το απογευμα.

Αντωνης

http://sthenos.blogspot.gr/

Το ποιημα που σηκωνω ειναι του 1200 ενος οχι γνωστου Κινεζου ποιητη του Λη Σαο Τιε (μετ. Γ. Τριαντης).Δεν ξερω γιατι με συγκινησε οταν το διαβασα και θελησα να το μοιραστω μαζι σας.

Με ασπρες και μαυρες λιστες γραφει τα κιταπια της η εξουσια

μαυρο πουλι

πετα ψιχουλα στους υποστηρικτες της

και αυτοι τα αρπαζουν χωρις να καταλαβουν

υβρις ειναι η αποδοχη.

Φερεφωνα αβουλα και θλιβερα

Ο ρολος τους στην ιστορια μονο περιφρονηση γεννα

Το ιστολογιο του Αντωνη συμπολιτη μας εδω και χρονια στο Κρανιδι http://sthenos.blogspot.gr . Καλοταξιδη η νεα ποιητικη του συλλογη.

Τα  προηγουμενα βιβλια του και δικες μου αναφορες.

/2011/01/21/Φεγγαρι ολογιομο

/2009/ ΜΑΖΙ

http://library1kranidi.blogspot.gr/2014/12/blog-post_18.html

¨Ενα ποίημα για το Κρανίδι από τον Αντώνη Στασινόπουλο.

Ευχαριστούμε τον Αντώνη Στασινόπουλο  κάτοικο Κρανιδίου,για τη δωρεά της νέας του συλλογής με τίτλο «Το βρέφος», από τις εκδόσεις OPΟRTUNA. Η εξαιρετικά προσεγμένη έκδοση με τα επτά σχέδια του Πολύβιου Σκουρλέτη, είναι διαθέσιμη στο αναγνωστικό κοινό,ώστε να απολαύσει και το ποιήμα που αναφέρεται στο Κρανίδι.

http://amarouv.blogspot.gr/2013/12/blog-post_14.html

ΖΩΗ ΣΤΟ ΦΩΣ

 
Με χώμα και νερό, εφτιάξαν
              το κορμί μας.
Με χώμα και νερό, φτιάξαμε
              τη ζωή μας.
Και τ’ όνειρο ακόμα, νερό
              Και χώμα.
Ούτε μια στάλα δεν κοιτάξαμε
              τ’ αστέρια.
Ούτε μια στάλα δεν απλώσαμε
              τα χέρια
       στον ουρανό.
Κι ούτε της θάλασσας γυρέψαμε
              τα πλάτια.
Πα’ στα κατσάβραχα υψώσαμε
              παλάτια.
       Καρδιά βουνό.
Δίχως Θεού ματιά και δίχως
              ήλιου αχτίδα,
πώς να γυρέψουμε μια θέση
              στην ελπίδα !
       Καϋμός κρυφός
              Γίναμε λάσπη,
    νικητές και νικημένοι
 
κι ούτε κανένας πια για μας
              θα περιμένει,
          Ζωή στο φως.
10-10-80
 

Follow me on Twitter

Νοέμβριος 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.284.638

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • «Κλείνει» το TAXISnet Νοέμβριος 13, 2019
    Η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης (ΓΓΠΣΔΔ) θα πραγματοποιήσει εργασίες αναβάθμισης των διαδικτυακών της υπηρεσιών την Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2019 από τις 16:00 έως τις 19:00. Κατά τη διάρκεια των εργασιών ενδέχεται να παρουσιαστούν δυσλειτουργίες έως και ολιγόλεπτη μη διαθεσιμότητα σε ορισμένες από τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες. Ειδή […]
  • Κατάληψη στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου Νοέμβριος 13, 2019
    Απόφαση της χθεσινής Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης του Δ.Σ. του Φοιτητικού Συλλόγου των τμημάτων Θεατρικών σπουδών και Παραστατικών τεχνών & Ψηφιακών μέσων για κατάληψη. Χαιρετίζουμε τη μαζική κινητοποίηση των Φοιτητικών Συλλόγων των Πανεπιστημιακών τμημάτων της χώρας και συμμετέχουμε δυναμικά στο φοιτητικό αγώνα, κηρύσσοντας τους χώρους της σχολής υπό κατ […]
  • Η ασημένια διάκριση της Χορωδίας Τρίπολης (pics) Νοέμβριος 13, 2019
    Η ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΡΙΠΟΛΗΣ, ένα καλλιτεχνικό σωματείο, που, παραμένει “ορίτζιναλ” μη κερδοσκοπικό, και στο οποίο πρυτανεύει ο εθελοντισμός σε όλες τις φάσεις του..., το προχθεσινό σαββατόβραδο 9 Νοέμβρη 2019, στο Ναύπλιο, έβγαλε ασπροπρόσωπη την Τρίπολη συμμετέχοντας στο “6° Διεθνές Χορωδιακό Φεστιβάλ”, που, οργανώνει, κατ' έτος, ο Δήμος Ναυπλιέων με τη Δ.Ο.Π.Π […]
  • Μοναστήρι στην Ηλεία γίνεται δομή φιλοξενίας προσφύγων Νοέμβριος 13, 2019
    Συζητήσεις Μητροπόλεων - Κυβέρνησης για τη φιλοξενία προσφύγων και μεταναστών Η Ιερά Μητρόπολη Ηλείας συντρέχει την κυβέρνηση στην κατανομή προσφύγων, προκειμένου να αποσυμφορηθούν οι δομές των νησιών. Έτσι, σύμφωνα με το lialive.gr αλλά και με το protothema.gr, δομή θα δημιουργηθεί στην Ι.Μ. Πορετσού στο δρόμο από Τριπόταμα προς Αστρά για τη φιλοξενία οικογ […]
  • Το πρόγραμα της 5ης αγωνιστικής της Β' Αρκαδίας Νοέμβριος 13, 2019
    Ορίσθηκε από την ΕΠΣ Αρκαδίας το πρόγραμα των αναμετρήσεων για την πέμπτη αγωνιστική του πρωταθλήματος της Β' Αρκαδίας στα παιχνίδια που θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 16 και 17 Νοεμβρίου. Β' Αρκαδίας (5η αγωνιστική) Σάββατο (16/11, 15:00) ΑΕ Μαρίου-Αχιλλέας Α.Ο. Νέων Τρίπολης-Ηρακλής Βερβένων Κυριακή (17/11, 15:00) Βρασιές-Νεστάνη Πανιώνιος Μεγαλό […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

ecorap SRF ΚΑΣΑ/ RDF ΚΑΠΑ Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΕΗ ΔΕΣΦΑΚ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Δρομοι πεζοδρομια Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Καταφυκι Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Οδος Παντανασσης Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα ΤΑΙΠΕΔ ΤΕΡΝΑ Τατουλης Τζεμι Τσιρωνης Φαναρι Διογενη Φωτιες ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates