You are currently browsing the tag archive for the ‘Εκκλησιες Ερμιονιδας’ tag.

Θα διαβασετε πιο κατω την ανακοινωση του Δημου.Εργα να δουμε εστω και λιγα γιατι απο σχεδια και υποσχεσεις χορτασαμε μια ζωη. Θυμαστε το νοσοκομειο του Αβραμοπουλου;

Το γηροκομειο;

Και κατι ακομα Δεν βλεπω την Αγ Τριαδα Πικροδαφνης.

Τελος τι εγινε το Πολιτιστικο Μονοπατι;Τετρακοσια χιλιαρικα ειναι αυτα.Μπορουμε με τις τοτε μελετες να το επικαιροποιησουμε; Οχι σαν βιντεο παιχνιδι αλλα ουσιαστικα.Σαν μονοπατι.

Στις 13/5/ 2009 εγκρίθηκε από το Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης η μελέτη υπό τον τίτλο : « Οικοτουριστικές Διαδρομές Δήμου Κρανιδίου» . Ύψους 3.000.000 ευρώ. Η μεγαλύτερη οικοτουριστική διαδρομή στην Ελλάδα. Το έργο εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ και θα δημοπρατηθεί

που αργοτερα  το 2014 επεσε στις 391 χιλιαδες και τελικα απενταχθηκε με λαθος της παραταξης  που τοτε ηταν επικεφαλης.

Η ιεραρχιση και αξιολογηση που εγινε οπως αναφερει το Δελτιο τυπου ποια ειναι ; Μπορουμε να την μαθουμε; Εγινε με βαση την περιοχη (Ερμιονη Κρανιδι Διδυμα ) η με βαση την ιστορικη περιοδο; Η ιεραρχιση εγινε με βαση τα χρηματα που μπορει η κυβερνηση να διαθεσει κι αν ναι ποσα ειναι αυτα;Οταν μιλάμε για αξιοποίηση των σπηλαίων της Ερμιονίδας τι ακριβως εννοουμε; Για ποια απο τα μνημεια και φυσικα τοπια που καταγραφηκαν υπαρχουν μελετες και για ποια δεν υπαρχουν; Οι μελετες αυτες ειναι για καθε συγκεκριμενο μνημειο η για την συσχετιση με τα αλλα της ιδιας περιοδου. Γιατι μιλωντας για 1200 για παραδειγμα εχουμε  κι αλλες εκκλησιες με μοναδικες τοιχογραφιες που δεν τις βλεπω στο δελτιο τυπου.Και αν μιλαμε για εκκλησιες μπορει να συμβαλει η Μητροπολη Υδρας οικονομικα η το μονο που τους ενδιαφερει ειναι τα στρεμματα στην μονη Αυγου που διεκδικουν απο το δημοσιο.

Οι υγροτοποι της Ερμιονιδας καποιοι μεγαλης [περιβαλλοντικης και αισθητιοκης σημασιας γιατι δεν ανεφερονται; Μηπως επειδη καποιοι απο αυτους εχουν περασει στο ΤΑΙΠΕΔ;

Επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού κ. Γεώργιου Διδασκάλου στο Δήμο Ερμιονίδας

didask2

Τον Δήμο Ερμιονίδας επισκέφθηκε την Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2020 ο Γενικός Γραμματέας  του Υπουργείου Πολιτισμού κ. Γιώργος Διδασκάλου, κατόπιν πρόσκλησης του Δημάρχου κ. Ιωάννη Γεωργόπουλου.

Τον κ. Διδάσκαλου συνόδευαν συνεργάτες του, υπηρεσιακοί παράγοντες του Υπουργείου Πολιτισμού και η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αργολίδας κ. Άλκηστις Παπαδημητρίου μαζί με συνεργάτες της.

Στην άκρως εποικοδομητική συζήτηση που έγινε στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημαρχείου, παρουσία Αντιδημάρχων και υπηρεσιακών παραγόντων του Δήμου, ο κ. Διδασκάλου αφού αναφέρθηκε στους ιδιαίτερους δεσμούς που έχει με την περιοχή μας, τόνισε την πρόθεσή του να συμβάλλει καθοριστικά στην υλοποίηση έργων τα οποία θα αναδείξουν την τεράστια πολιτιστική κληρονομιά της Ερμιονίδας.

Ο Δήμαρχος Ερμιονίδας παρουσίασε αναλυτικά όλους τους αρχαιολογικούς, θρησκευτικούς και πολιτιστικούς θησαυρούς του τόπου μας και στην συνέχεια έγινε ιεράρχηση και αξιολόγηση του τρόπου ανάδειξης και αξιοποίησής τους.

Έγινε εκτενής αναφορά

στο Μουσείο της Ερμιόνης,

στη Ρωμαϊκή σαρκοφάγο της Ερμιόνης,

στο Καποδιστριακό της Ερμιόνης,

στο παλαιό Δημοτικό Σχολείο Κοιλάδας,

στην Μονή Αυγού,

στις Δολίνες Διδύμων,

στις βυζαντινές αρχαιότητες της Βουρλιάς και του Σαλαντίου,

στην αξιοποίηση των σπηλαίων της Ερμιονίδας,

στο Καταφύκι Φούρνων,

στον Μυκηναϊκό Πύργο των Φούρνων,

στον βυθισμένο προϊστορικό οικισμό του Λαμπαγιανά,

στο προϊστορικό Σπήλαιο Φράγχθι,

στους παραδοσιακούς Μύλους του Κρανιδίου,

στην αρχαία πόλη των Αλιέων στο Πορτοχέλι,

στο Κάστρο της Θερμησίας,

στο ναό της Χθονίας στην Ερμιόνη,

στην παλαιοχριστιανική εκκλησία και τα ψηφιδωτά της Ερμιόνης,

στην ολοκλήρωση των αρχαιολογικών εργασιών μέσα στον ναό των Ταξιαρχών στην Ερμιόνη,

στον καθαρισμό και την ανάδειξη του δυτικού τείχους του Μπιστιού,

στην μερική αναστήλωση του ναού του Ποσειδώνα στο Μπίστι,

στην ανασκαφή της Προϊστορικής Ερμιόνης στη θέση Μαγγούλα

και στα δύο κτίρια Συγγρού στο Κρανίδι και στα Δίδυμα.

Τονίστηκε η ανάγκη της εκπόνησης μελετών, όπου δεν υπάρχουν, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση των αναγκαίων κατά περίπτωση έργων και εργασιών και συζητήθηκαν τα βήματα και οι διαδικασίες που πρέπει να ακολουθηθούν στο επόμενο χρονικό διάστημα για την υλοποίησή τους.

received_569190247143239

Γραφείο Τύπου

Δημάρχου Ερμιονίδας

H αναρτηση αυτη ξεκινησε με μια δημοσιευση στην σελιδα της Δημοτικης Βιβλιοθηκης Κρανιδιου σχετικης με την εικονα του Αγ Ιωαννη του Προδρομου που βρισκεται στην εκκλησια στο Κρανιδι με αφορμη την αυριανη θρησκευτικη  τοπικη γιορτη.

Λιτανευση της εικονας πριν εικοσι χρονια 28 Αυγουστου 1999 φωτογραφια απο το ιστολογιο του κ Καμιζη στρατιωτικο αγημα  στη μεση ο κ Καμιζης τοτε Δημαρχος και επισκεπτης ο Υπουργος του ΠΑΣΟΚ Κρανιδιωτης που θα σκοτωθει λιγες μερες αργοτερα

Για την εικονα

Η ύπαρξη της εικόνας, που έφερε ασημένια επένδυση καλής τέχνης, του 19ου αιώνα, έγινε γνωστή μόλις το 2007, όταν το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του ναού του Τιμίου Προδρόμου, με πρόεδρο τον Εφημέριο π. Χριστοφόρο Καραβία, ανέθεσε τη συντήρησή της στον κ. Π. Θεοφιλάκο, συντηρητή αρχαιοτήτων και έργων τέχνης, ο οποίος, με την αφαίρεση της επένδυσης, αναγνώρισε αμέσως την τέχνη του Τζάνε. Λόγω της σπουδαιότητας του έργου, μέσω της 25ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, τη συντήρηση ανέλαβε η Διεύθυνση Συντήρησης Αρχαίων και Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού αποστέλλοντας ειδικευμένο προσωπικό στο Κρανίδι, ώστε η εικόνα να συντηρηθεί χωρίς να μετακινηθεί από τον οικισμό

Πρόκειται για το μοναδικό γνωστό έργο του Τζάνε με τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και εκτενή κύκλο του βίου του αποτελούμενο από δώδεκα σκηνές, που καλύπτουν τα γεγονότα από τον Ευαγγελισμό του Ζαχαρία έως και τον Ενταφιασμό του Προδρόμου. Σε αυτό αναγνωρίζονται τα κυριότερα χαρακτηριστικά της τέχνης του ζωγράφου: η στενή σχέση με την Κρητική Σχολή ζωγραφικής, οι εικονογραφικοί νεωτερισμοί, η χρήση δυτικών δανείων, από ιταλικά έργα και φλαμανδικές χαλκογραφίες του Jean Sadeler, η έντονη μικρογραφική διάθεση και η άρτια τεχνική. Για τους λόγους αυτούς η εικόνα αποτελεί αντιπροσωπευτικό έργο του ζωγράφου και, παράλληλα, ένα από τα σημαντικότερα έργα της μεταβυζαντινής τέχνης.

Εψαξα λοιπον να βρω περισσοτερα και γιατι οτι εχει σχεση με την τεχνη και την ιστορια (η περιοδος απο την εξαφανιση της πολης των Αλιεων μεχρι το 1500 ειναι «αγνωστη γη»σε γενικες γραμμες )με ενδιαφερουν παρα πολυ και γιατι η εκκλησια αυτη για οσους ζουμε στο Κρανιδι συνδεεται με προσωπικες και κοινωνικες στιγμες χαρας αλλα και μεγαλης θλιψης αποχαιρετισμου αγαπημενων προσωπων. Ετσι το να μαθουμε περισσοτερα για την εκκλησια και τον Αγιο εχει νοημα και γενικο αλλα και προσωπικο-βιωματικο.Εξ αλλου και η γειτονια λεγεται Αγ Γιαννης απο την εκκλησια.

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2d/Commemorative_plaque_in_Prodromos_church_in_Kranidi_2.jpg

Φυσικα οπως γνωριζετε για μενα και τις αριστερες αποψεις μου η προσεγγιση δεν γινεται με θρησκευτικη ματια ουτε οι πηγες που αναφερω εχουν κατα την γνωμη μου ιστορικη αξια και τεκμηριωση. Η θρησκεια δεν ενδιαφερεται για τετοια πραγματα στηριζεται στις παραδοσεις στην πιστη στον μυθο στην αποκαλυψη στα θαυματα.

Πιστευω παντως πως πρεπει να αποδεχτουμε οτι μεγαλο μερος της ζωης ολων μας (οσων πιστευουν σε καποια θεοτητα η ανωτερη δυναμη αλλα και οσων δεν πιστευουν) εχει βασεις μεταφυσικες πνευματικες μη υλικες και λογικες. Τι αλλο ειναι η πιστη σε μια κοινωνια χωρις εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο τι αλλο η πιστη στο καλο των ανθρωπων παρα μια μεταφυσικη ωθηση μια ενεργεια για να γινουν οσα πιστευουμε πραγματικοτητα; Το εχω ξαναγραψει. Αν πατερας της  ευρωπαικης αριστερας ειναι η αρχαια Ελληνικη σκεψη και αργοτερα ο διαφωτισμος η επιστημη και η λογικη τοτε μανα της ειναι η Εβραικη θρησκεια  (οπως μετεξελιχθηκε στον Χριστιανισμο με ολα τα παρακλαδια του)και η μεταφυσικη. Μπορει αυτα τα δυο να συγκρουωνται θεμελιακα αλλα ταυτοχρονα συνυπαρχουν μεσα στα μυαλα και  των αριστερων  κυριως στον τροπο που αντιλαμβανονται και ερμηνευουν την σημερινη πραγματικοτητα αλλα και το μελλον

Η σημερινη Ελλαδα εχει την τυχη η την ατυχια να βιωνει πολιτισμικα αυτη την περιεργη μιξη της αρχαιας Ελλαδας με την φιλοσοφια του  Χριστιανισμου (που εισηγαγαν οι κατακτητες μας Ρωμαιοι) περισσοτερο απο καθε αλλο κρατος στον κοσμο. Και γιατι μεσα απο την Ελληνικη γλωσσα στην εξελιξη της αλλα και τα ηθη και εθιμα η μεταλλαξη (οδυνηρη και ματοβαμενη )απο το ενα συστημα στο αλλο διατηρησε πολλα στοιχεια του παλιου μεσα στο καινουργιο. Η ορθοδοξια οπως υπαρχει στον Ελλαδικο χωρο (με τις επιρροες που δεχθηκε σε πολλες περιοχες απο τους καθολικους Λατινους κατακτητες μας για αιωνες) ειναι σιγουρα διακριτη απο ολα τα αλλα Χριστιανικα ρευματα και τις ιδιαιτεροτητες που διαμορφωθηκαν σε καθε περιοχη πριν καν σχηματισθουν τα εθνικα κρατη  .

Πισω λοιπον στην Αρχη στον μυθο οπως εχει φτασει μεχρι σημερα μεσα απο τις διηγησεις πιστων.Μια ιστορια που εχει πολυ θρησκεια αλλα και πολυ πολιτικη εξουσια , ερωτα και παθη αλλα  και κλεψιες καθε ειδους. Οπως ειναι η ζωη δηλαδη.

Ειμαστε στην Παλαιστινη.Δυο χιλιαδες χρονια πριν. Βασιλιας ο Ηρωδης Γ Αντυπας  Nuremberg chronicles f 096v 1.pngΙουδαιος και φιλελληνας (γιος εκεινου του Ηρωδη που εσφαζε τα μωρα). Διορισμενος απο τους κατακτητες Ρωμαιους τετραρχης Γαλιλαιας και Περαιας. Ρωμαιος αυτοκρατορας ο Οκταβιανος Αυγουστος .Καλος σε γενικες γραμμες ο Αντυπας αλλα τα εφτιαξε με την γυναικα του ετεροθαλους αδερφου Ηρωδη Β Φιλιππου του την ομορφη Ηρωδιαδα χωρισε την γυναικα του και ξεκινησε μεγαλη ανακατωσουρα πολεμος με τον πρωην  πεθερο του επεμβαση των Ρωμαιων και ολα αυτα μαζι με αλλα τον εφεραν να πεθανει εξοριστος στην Γαλλια μαζι με την αγαπημενη του μετα απο χρονια .Πως ομως ολα αυτα συνδεονται με την ιστορια μας ;

Η Ηρωδιαδα ειχε μια κορη απο τον προηγουμενο γαμο την πανεμορφη Σαλωμη (Η ρίζα του ονόματός της είναι εβραϊκή που σημαίνει: η ευτυχισμένη, η μακάρια, αυτή που έχει ειρήνη. ) και ο Αντυπας  της ζητησε να του χορεψει τον ερωτικο χορο των επτα πεπλων.Μμμμμ Η κοπελια δεν γουσταρε για ευνοητους λογους να χορεψει με εφτα πεπλα για τον γερο ερωτιαρη  αλλα η μανα της την επεισε ζητωντας λενε απο τον Αντυπα σαν αντιτιμο το κεφαλι του Ιωαννη του βαπτιστη που ηδη ειχε φυλακιστει στο φρούριο του Μαχαιρούντα, ανατολικά του Ιορδάνη.

Γιατι; Γιατι ο Ιωαννης που ειχε μεγαλη επιρροη στα θρησκοληπτα Ιουδαικα πληθη (που ηταν κατα των Ρωμαιων κατακτητων και των εθιμων που αυτοι εφεραν) μιλουσε συνεχεια κατα της ανηθικοτητας του ζευγους που φτιαχτηκε μεσα απο την διαλυση των δυο προηγουμενων γαμων. Δυσκολοι καιροι και τετοια ξεσηκωματα των φανατικων (και μαλιστα μισθοφορων Ιουδαιων στρατιωτων) ειχαν πολιτικες προεκτασεις και επιπτωσεις.

Η Ηρωδιας λοιπον πρακτικη γυναικα ηθελε να στειλει ενα μηνυμα σε οσους υπεσκαπταν στην εξουσια της και την εξουσια του αντρα της. Οπως και εγινε. Χορεψε η κοπελα με τα πεπλα τα ανατολιτικα τσιφτετελια και παρα τους δισταγμους του ο Αντυπας εκοψε το κεφαλι του ταραχοποιου Προφητη. Tωρα το αν η Ηρωδιαδα μετά τον αποκεφαλισμό του,  μαχαίρωσε το κεφάλι με το μαχαίρι της ειναι κατι που μονο η εκκλησια μπορει να βεβαιωσει. Παντως αν το εκανε τοτε δικαιως οι πιστοι προστρεχουν για προσκυνημα στην Αμιενη οπου βρισκεται μερος του κλεμενου απο τους σταυροφορους κρανιου χωρις το σαγονι(με τον αναλογο οικονομικο τζιρο ).

Georges Rochegrosse, η Σαλώμη χορεύει μπροστά στο βασιλιά Ηρώδη
Το νεκρο  κορμι του Ιωαννη το εθαψαν πιστοι ακολουθοι του «ήραν το πτώμα αυτού και έθηκαν αυτό εν μνημείω» (κατά Μάρκον). Τι απεγινε ομως το κεφαλι του; Εδω πολλα εγιναν που δεν αρμοζουν ακριβως στην θρησκεια.

Όταν ο Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος αποκεφαλίστηκε από τον Ηρώδη, η Τιμία Κεφαλή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, τοποθετήθηκε μέσα σε αγγείο από όστρακο όπου και το έκρυψαν στην κατοικία του Ηρώδη. Μετά από πολλά χρόνια, ο Αγιος Ιωάννης φανερώθηκε στο όνειρο δύο μοναχών, οι οποίοι είχαν φύγει για τα Ιεροσόλυμα με σκοπό να προσκυνήσουν το τάφο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, λέγοντάς τους το σημείο όπου βρίσκεται η Τιμία Κεφαλή του.

Οι μοναχοί αυτοί αφού βρήκαν την κεφαλή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, την παρέδωσαν σε κάποιον για να την μεταφέρει στην πόλη των Εμεσηνών. Όταν αυτός, όμως, πέθανε την κληροδότησε στην αδελφή του. Και από τότε διαδοχικά περιήλθε σε πολλούς, και κατέληξε στα χέρια κάποιου ιερομονάχου αρειανού που ονομαζόταν Ευστάθιος, ο οποίος έκρυψε την Τιμία Κεφαλή σε ένα σπήλαιο. Από εκεί, μεταφέρθηκε επί Ουάλεντος, στο Παντείχιον της Βιθυνίας ώσπου ο Θεοδόσιος ο Μέγας την ανεκόμισε στο Έβδομο της Κωνσταντινουπόλεως, όπου έχτισε μεγαλόπρεπη Ναό.

Η κεφαλή του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου κλάπηκε από την Κωνσταντινούπολη κατά την άλωσή της από τους Σταυροφόρους το 1204. Έτσι, από το 1206 βρίσκεται στην πόλη Αμιένη της βόρειας Γαλλίας, στον περίφημο καθεδρικό της ναό, ο οποίος χτίστηκε ακριβώς για να στεγάσει το άγιο αυτό λείψανο και μάλιστα συγκαταλέγεται στα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

The face of St. John the Baptist, in the Cathedral of Our Lady in Amiens. / http://la-france-orthodoxe.net/ru/galer/jean“Από το 13ο αιώνα, ο καθεδρικός ναός της Νοτρ Νταμ στην Αμιένη στεγάζει ένα μέρος του κρανίου – τα οστά του προσώπου – του αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή. Αυτό δεν πρέπει να συγχέει αυτούς που γνωρίζουν ότι και το Άγιον Όρος ισχυρίζεται ότι έχει «την κεφαλή του αγίου Ιωάννη» (σημείωση του μεταφραστή: ίσως να εννοεί κάπου αλλού). Αυτή η ονοματοδοσία είναι μια ευσεβής συνήθεια, γιατί ακόμα κι αν έχετε μόνο ένα μέρος του κεφαλιού ή του χεριού, δεν θα λέγατε, «έχουμε πέντε εκατοστά του κρανίου», θα λέγατε, «έχουμε την κάρα του». Στο Άγιον Όρος έχουν ένα άλλο μέρος του κρανίου, αλλά στην Αμιένη έχουμε τα οστά του προσώπου, και μπορείτε να φανταστείτε ακόμη και την προσωπικότητά του πίσω από αυτά τα λείψανα.”

Αντιθέτως, έχουμε πολύ κατηγορηματικά και ισχυρά επιχειρήματα. Μπορούμε να αναφέρουμε το παράδειγμα της κεφαλής του αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στην Αμιένη, η οποία, ανατομικά, είναι ένα οστό του προσώπου χωρίς το σαγόνι. Συγχρόνως, μια εκκλησία στην επισκοπή του Βερντέν (σημείωση του μεταφραστή: άλλη πόλη της Γαλλίας) είχαν, όπως φημιζόταν, το σαγόνι του Αγίου Ιωάννη. Μια επιτροπή συστήθηκε για να εξετάσει τα δύο κειμήλια, και στην προκειμένη περίπτωση, το σαγόνι στο Βερντέν αποδείχθηκε ότι ήταν ενός άλλου ανθρώπου, μετά τον δέκατο αιώνα, αλλά τα συμπεράσματα της ίδιας επιτροπής σχετικά με τα λείψανα του αγίου Ιωάννη στην Αμιένη ήταν εκπληκτικά.

https://i0.wp.com/www.pravoslavie.ru/sas/image/100209/20943.p.jpgΤο οστό της Αμιένης όχι μόνο έχει χρονολογία από τον πρώτο ως τον τρίτο αιώνα μετά Χριστόν, αλλά και αυτό το κομμάτι του κρανίου προσδιορίστηκε ότι ήταν ενός άνδρα μεσογειακής καταγωγής, ηλικίας από 30 μέχρι 45, και επιπλέον υπήρχε μια αρχαία τρύπα που προκλήθηκε από ένα αιχμηρό εργαλείο, ακριβώς στο κάτω μέρος του μετώπου. Σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση, γνωρίζουμε ότι μετά τον αποκεφαλισμό του, η Ηρωδιάδα μαχαίρωσε το κεφάλι με το μαχαίρι της ως εκδίκηση για την καταγγελία εκ μέρους του του παράνομου γάμου της με τον Ηρώδη.

Αν και αυτό δεν είναι τόσο σημαντικό για τους επιστημονικούς εξεταστές, έχουμε πράγματι αυτό το επιχείρημα από τη δική μας παράδοση, μαζί με άλλα ιστορικά και ανθρωπολογικά επιχειρήματα για τη γνησιότητα του λειψάνου του.

Που ομως εζησε και εδρασε ο Ιωαννης ο Προδρομος Βαπτιστης που μολις ειδαμε το τελος του;

Στην Παλαιστινη πριν δυο χιλιαδες χρονια που κατοικειται απο διαφορες φυλες καποιες απο αυτες συγκροτουνται με βαση την Εβραικη θρησκεια και παραδοση εχουν ναους και μιλανε μια δικια τους ιερη γλωσσα που θεωρουν πως ειναι των προγονων τους. Μιλαμε για συγκροτηση εθνους με βαση την θρησκεια.

Εκει ζουν και οι γονεις του Ιωαννη. Μεγαλοι στην ηλικια (οτι κι αν σημαινει τοτε αυτο) με ασπρα μαλλια ο Ζαχαριας και η Ελισαβετ (συγγενης της Παναγιας )θελουν για χρονια να αποκτησουν παιδι χωρις αποτελεσμα . Την ωρα που θυμιατιζει στον ναο του Σολομωντα ο ευσεβης προφητης Ζαχαριας ο αρχαγγελος Γαβριηλ του αναγγελει (ευαγγελισμος )πως θα αποκτησει γιο και να τον ονομασει Ιωαννη.Ο Ζαχαριας αμφιβαλει (λογω ηλικιας ) και τιμωρειται (θυμιζει Μονη Αυγου) να μεινει κωφαλαλος μεχρι να γεννηθει το παιδι.

Ειναι εξη μηνες πριν να επαναληφθει η επισκεψη με τον κρινο στην Παναγια και αυτη τη φορα ο ευαγγελισμος εγινε στην μελλουσα μητερα και οχι στον συζυγο της.(Την γιορτή του Ευαγγελισμού οι προγενέστεροι ζωγράφοι αναπαρίσταναν τον αρχάγγελο Γαβριήλ να κρατάει είτε ένα σκήπτρο είτε ένα κλαδί ελιάς. Αργότερα η εκκλησία συνέστησε στους καλλιτέχνες να αναπαριστάνουν τον Γαβριήλ με ένα κλαδί κρίνου.Ο κρίνος της Παναγίας (Lilium candidum) αναφέρεται σαν θρησκευτικό σύμβολο εδώ και 3000 χρόνια. Οι πρώτες αναφορές μας ταξιδεύουν -πού αλλού;- στην αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Μινωική Κρήτη. Τοιχογραφίες που βρέθηκαν στην Κρήτη αλλά και στην Θήρα καθώς και διάφορα άλλα ευρήματα δείχνουν ότι ο λευκός κρίνος είχε εξέχουσα θέση μεταξύ των θρησκευτικών συμβόλων.)

Το παιδι γεννιεται  κατά μία παράδοση  στην Χεβρωνα  (σημαντικη πολη που σημερα ανοικει στο κρατος της Παλαιστινης νοτια της Ιερουσαλημ δυτικα της Νεκρης θαλασσας ) κατ’ άλλη όμως στην  πόλη Ιούττα.

Hebron172.JPG

Στα δεκαεξη του χρονια φευγει απο το σπιτι (γιατι;)και παει Βορεια στην περιοχη του ποταμου Ιορδανη (καμμια σχεση με ερημο) οπου ζει τρωγοντας αγριο μελι και οτι βρει ντυμενος με απλο ρουχο  από τριχών καμήλου και ζώνην δερμάτινην περί την οσφύν αυτού, η δε τροφή αυτού ην ακρίδες και μέλι άγριον».

Η κοιλαδα του Ιορδανη ποταμου

Μετα απο 14 χρονια στα τριαντα του  εμφανιζεται να βαφτιζει στο περασμα Βηθαβαρά (= διάβαση) πιστους κυριως Σαδουκαιους και Φαρισαιους στρατιωτες και να κηρυττει την ελευση του γιου του Θεου στην περιοχη του Ιορδανη ποταμου (Ιορδάνης-Ιορδάνα: είναι εβραϊκό όνομα, σημαίνει αυτός που ρέει, κατωφερής, ήρεμος.)

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/99/BnotYaakovBridge.JPG

κατι που αντικειμενικα κλονιζει την πιστη στην βασιλεια των αρχοντων της γης εκεινα τα ταραγμενα επαναστατημενα χρονια.

Ονομαζεται προδρομος η προφητης (ειχε αρκετους η Παλαιστινη τοτε  εξ αλλου και ο πατερας του Ζαχαριας προφητης ηταν)και εχει μεγαλη απηχηση στους πιστους. Αναμεσα σε αυτους εμφανιζεται καποια στιγμη και ο μακρινος του συγγεννης ο Ιησους και του ζητα να  βαπτισθει

Ο Ιησούς διακήρυξε ότι είναι ο αναμενόμενος «Μεσσίας» (εβραϊκή: משיח‎, (Μασίαχ), που αποτελεί εβραϊκό όρο και σημαίνει «Χρισμένος», από την ελληνική λέξη «Χρίσμα», από την οποία προήλθε ο ελληνικός τίτλος «Χριστός»,[20] από όπου προέκυψε και η ελληνική ονομασία «Χριστιανός»[21]), δηλαδή ο σωτήρας στον οποίο αναφέρεται η Εβραϊκή Βίβλος, ο εκλεκτός απεσταλμένος του Θεού που θα ελευθερώσει το έθνος του Ισραήλ από τους εχθρούς του και που αποτελεί ευλογία για όλα τα έθνη.

Ο Ιωαννης αρχικα αρνειται λεγωντας πως αυτος ειναι που πρεπει να βαπτισθει απο τον Ιησου τελικα πειθεται αλλα τα νερα ανοιγουν γιατι δεν μπορουν να αγγιξουν το αγιο σωμα.(Αυτη την εικονα προσπαθησα να ζωγραφισω για πολλες μερες οταν ειμουν νεος αλλα δεν μου βγηκε)

Αποτέλεσμα εικόνας για εικοα βαπτιση του Χριστου

Ακομα και σημερα βαφτιζονται πιστοι στο περασμα Χατζλε εξ αλλου εχουμε πολλους Χατζηδες στο επωνυμο στην Ελλαδα

Στο διαβατό πέρασμα (πόρο) Βηθαβαρά (= διάβαση), από το οποίο φέρεται να πέρασαν οι Εβραίοι οδηγούμενοι από τον Ιησού του Ναυή, βάπτιζε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής τους προσερχόμενους σ΄ αυτόν Ιουδαίους. Σήμερα οι προσκυνητές που βαπτίζονται το διαβατό πόρο Μοχαντέτ Χατζλέ λέγονται χατζήδες, εκ του «χατζή», προθέματος πλέον του επιθέτου τους.

Παμε τωρα στα δικα μας συμφωνα με την εκκλησια παντα

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/ce/Altar_of_Prodromos_church_in_Kranidi_2.jpg

Αναφερεται στο σχετικο δημοσιευμα της Μητροπολης που στηριζεται στην μοναδικη πηγη που υπαρχει ενα βιβλιο που εγραψε το 1980 ο με Κρανιδιωτικη καταγωγη αρχιερεας Μητρ. Κορίνθου Παντελεήμων Π. Κ. Καρανικόλας.γνησιο πνευματικο τεκνο απο καθε αποψη του αλλου Κρανιδιωτη αρχιερεα Παντελεημονα Φωστινη.

το αρχικό εκκλησάκι του Αγίου , στα ερείπια του οποίου χτίστηκε ο σημερινός μεγάλος ναός, απετέλεσε την κυψέλη όπου γύρω της συσπειρώθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι–ιδρυτές του Κρανιδίου στις αρχές του 16ου αιώνος.   Ήταν πιθανότατα ένα από τα πολλά εξωκλήσια της γειτονικής  Ιεράς Μονής του Αγίου Δημητρίου Αυγού. 

Η ανοικοδόμηση του μεγάλου και επιβλητικού ναού , πάνω στα ερείπια του προυπάρχοντος μικρού ναού που είχε αρχίσει λίγο πρίν , συνεχίστηκε  μετά τη σωτήρια αυτή επέμβαση του Αγίου ,  με πολύ γοργούς ρυθμούς τη επιμελεία του Ιερέως Λουκά Νόνη , όπως διαβάζουμε στην επιγραφή που βρίσκεται στην κεντρική είσοδο .

Και εγω απορω.Πως βρεθηκαν αρχαια μαρμαρα και κιονοκρανα στον λοφο του Κρανιδιου και μαλιστα στη βαση της εκκλησιας εκει που ηταν ενα ταπεινο ξωκκλησι;

 

Και εδω εχουμε κατακτητες και  παρανομη ερωτικη συντροφο και εδω αρωστια θανατος και προστασια απο τον Αγιο .Τωρα η εκκλησια μεσω του Μακαριστού Μητρ. Κορίνθου Παντελεήμονος (Π. Κ. Καρανικόλα, Μητρ. Κορίνθου, Τὸ Κρανίδι. Κομμάτια ὰπὸ τὴ χαμένη ἱστορία τοῦ, Κόρινθος 1980, σ. 41-45 για τον οποιο ο πρωτην Δημαρχος κ Καμιζης γραφει:Τέλος θέλω να κάνω μνεία εν είδη μνημοσύνου στον σπουδαίο ιεράρχη και φλογερό πατριώτη μακαριστό Παντελεήμονα Καρανικόλα για τη μεγάλη και τόσο σημαντική συνεισφορά του στην ιστορία του τόπου μας. ),αναφερει πως η Χανιφε ηταν ερωμενη του (παντρεμενου; εξ ου και παρανομη σχεση) Μονοχαρτζη μετρεσα δηλαδη και κρυπτο Χριστιανη Μωαμεθανη Και παλι η κρυπτο Χριστιανη Χανιφε που ζουσε στο Ναυπλιο και ειχε εραστη παντρεμενο Ορθοδοξο(πως τα καταφερνε με την τοπικη κοινωνια το 1764-το 1715 οι Τουρκοι κατελαβαν το Ναυπλιο απο τους Βενετους) ειχε βαλει μια πανακριβη εικονα φιλοτεχνημενη απο ενα απο τους διασημοτερους ζωγραφους της εποχης του κατω απο το κρεβατι της; Πως περασε στην ιδιοκτησια της 120 χρόνια μετά την δημιουργία της ; Και ο αλλος βουτηξε την εικονα και την πηγε στην Κοιλαδα; Δηλαδη με ποιο δικαιωμα; Και μοιχος και κλεφτης και πιστος;

Τα Ορλωφικα εγιναν εξη χρονια αργοτερα το 1770. Απο εκει αρχιζει να ασημωνεται η εικονα. Ειπαμε η αρχαια θρησκεια περασε μεσα στη νεα. Πηγε (για να ειναι ασφαλης) η εικονα στις Σπετσες (γιατι;) αλλα τελικα η εικονα εσωσε το νησι και οχι το αντιθετο. Εξαργυρωσαν λοιπον την σωτηρια τους οι Σπετσιωτες ( εκρυψαν και τα αγριεμενα μαλλια -σημαντικο στοιχειο στην τεχνικη του Τζανε-και τα ταπεινα ρουχα αλλα και τις δωδεκα σκηνες του βιου του πισω απο το ασημι)και εδωσαν στον Αγιο και 800 γροσια σαν ανταμοιβη που τους εσωσε απο τους Τουρκους και  εστειλαν ασφαλη την εικονα πισω στο Κρανιδι δυο χρονια μετα . Εκει ο Αγιος εσωσε (κατ εξαιρεση) τους Κρανιδιωτες απο τη Χολερα το 1854 που χτυπησε ολη την Ευρωπη και την Ελλαδα .Στο Ληξουρι της Κεφαλονιας παρακαλουσαν για σωτηρια τον Αγ Γερασιμο αλλα συνεβαλε  και ο γιατρος προπαπους μου Λεωνιδης Κατσαιτης.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΟΥ.

Ο Τίμιος Πρόδρομος, είναι -ας μας επιτραπεί να πούμε- ο πρώτος κάτοικος του Κρανιδίου, καθώς το αρχικό εκκλησάκι του Αγίου , στα ερείπια του οποίου χτίστηκε ο σημερινός μεγάλος ναός, απετέλεσε την κυψέλη όπου γύρω της συσπειρώθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι–ιδρυτές του Κρανιδίου στις αρχές του 16ου αιώνος.   Ήταν πιθανότατα ένα από τα πολλά εξωκλήσια της γειτονικής  Ιεράς Μονής του Αγίου Δημητρίου Αυγού.  Αναζητώντας τότε οι άνθρωποι , στα δυσκολα χρόνια της τουρκοκρατίας καλλιεργήσιμη γη , άρχισαν  να εγκαταλείπουν τα γύρω νησιά  και να  εγκαθίστανται στις γνώριμες αντικρυνές ακτές της Ερμιονίδος. Έτσι δημιουργήθηκαν οι πρώτοι οικισμοί της περιοχής , με κέντρο , την μικρή εκκλησία του Προδρόμου. Έτσι έγινε η αρχή για την δημιουργία της πόλεως του Κρανιδίου.

Περίπου δύο αιώνες αργότερα , το 1764 , ο εκ Κρανιδίου Λεωνίδας  Μονοχάρτζης , γόνος της επιφανούς οικογενείας των Μονοχάρτζηδων που ήταν και οι ιδιοκτήτες τότε  του μικρού ναού του Τιμίου Προδρόμου , βρισκόταν στο Ναύπλιο και ήταν σωματοφύλακας του Ρώσου πρόξενου. Εκεί , διατηρούσε παράνομες σχέσεις με μια οθωμανίδα ονόματι Χανιφέ. Αυτή μάλλον θα ήταν κρυπτοχριστιανή. Το βράδυ λοιπόν της 26ης Αυγούστου , ο Λεωνίδας Μονοχάρτζης επισκέφτηκε την ερωμένη του και καθώς κοιμόταν στο σπίτι της , είδε ένα πολύ ζωντανό και φοβερό όνειρο: Είδε ένα μαύρο σκύλο να βγαίνει κάτω από το κρεβάτι και του επιτέθηκε να τον κατασπαράξει.  Ξύπνησε έντρομος και όταν έψαξε κάτω από το κρεβάτι απ’ όπου έβγαινε ό άγριος και μαύρος σκύλος ,  ανακάλυψε γεμάτος τρόμο και έκπληξη την επιβλητική και εκφραστική ιερά εικόνα του Τιμίου Προδρόμου που η Χανιφέ είχε κρύψει εκεί.

Αμέσως , γεμάτος δέος ,  άρπαξε την εικόνα και με το πλοίο ενός Κρανιδιώτη φίλου του , την μετέφερε και την παρέδωσε στον εξάδερφό του Δαμιανό Μοναχάρτζη, ηγούμενο της Ιερας μονής Ζωοδόχου Πηγής Κορωνίδος , στην Κοιλάδα Ερμιονίδος. Ο Ηγούμενος  την επόμενη ημέρα παρέδωσε την Ιερά εικόνα στην ιδιόκτητη εκκλησία των συγγενών του Μονοχαρτζαίων , στο Κρανίδι.  Εκείνο το βράδυ  έγινε πανηγυρική ολονυκτία με τη συμμετοχή όλων των Κρανιδιωτών , οπού ευχαρίστησαν τον άγιο που με τόσο θαυμαστό τρόπο ήρθε στην πόλη τους. Λίγα χρόνια μετά ,  κατά τα Ορλωφικά , με τις σφαγές και τις καταστροφές των Τούρκων κατά των Ελλήνων , η εικόνα του αγίου , για να είναι ασφαλής ,  μεταφέρθηκε στο Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου στις Σπέτσες , περίπου για ένα χρόνο. Οι Σπετσιώτες ζήτησαν την βοήθεια του Αγίου όταν επρόκειτο οι Τούρκοι να καταστρέψουν το νησί τους . Καί πράγματι , ο δυνατός άνεμος που φύσηξε , δεν άφησε τα τουρκικά πλοία να πλησιάσουν το νησί και έτσι σώθηκε από την καταστροφή. Από ευγνωμοσύνη οι Σπετσιώτες επαργύρωσαν την εικόνα και την έστειλαν στον προορισμό της με πολλές δωρεές και 800 γρόσια. Την υποδέχτηκαν οι Κρανιδιώτες με χαρά και συγκίνηση στις 22 Ιουλίου 1772 στο Πόρτο Χέλι. Οι Μονοχάρτζηδες – τα κρίσιμα χρόνια της Επανάστασης –  έβγαλαν την ασημένια επένδυση της εικόνος και τη διέθεσαν για τις μεγάλες ανάγκες του εθνικού αγώνος . Αργότερα από ευλάβεια και ευγνωμοσύνη για την προστασία του Αγίου , οι Κρανιδιώτες τοποθέτησαν καινούριο ασημένιο κάλυμμα στην εικόνα , το οποίο υπάρχει μέχρι σήμερα .

Ο αγιογράφος της εικόνος είναι ο ιερέας Εμμανουήλ Τζάνες , ο οποίος κατάγεται από την Κρήτη και έδρασε στην Κέρκυρα και τη Βενετία ως εφημεριος του Ιερου Ναού Αγίου Γεωργίου. Πολλά και σπουδαία έργα έχουν διασωθεί με την υπογραφή του. Η εικόνα του Τιμίου Προδρόμου αναγράφει το όνομά του και τη χρονολογία 1646. Αυτό ανακαλύφθηκε πρόσφατα κατά τις εργασίες συντήρησης της εικόνος από την αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού.

Ο Άγιός μας , όπως συμπεραίνουμε από όλα αυτά ,  με θαυμαστό τρόπο, ήρθε στην κωμόπολη του Κρανιδίου και σκήνωσε στις καρδιές των πιστών. Έγινε ο Πατέρας και ο προστάτης τους , διασώζοντάς μάλιστα από την φοβερή επιδημία της  χολέρας το 1854 . Η ανοικοδόμηση του μεγάλου και επιβλητικού ναού , πάνω στα ερείπια του προυπάρχοντος μικρού ναού που είχε αρχίσει λίγο πρίν , συνεχίστηκε  μετά τη σωτήρια αυτή επέμβαση του Αγίου ,  με πολύ γοργούς ρυθμούς τη επιμελεία του Ιερέως Λουκά Νόνη , όπως διαβάζουμε στην επιγραφή που βρίσκεται στην κεντρική είσοδο . Το συμφωνητικό της ανοικοδόμησης του Ναού υπογράφτηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Σμύρνης από τον  πληρεξούσιο των ιδιοκτητών  Κώστα Μονοχάρτζη και τον επιφανή Ιταλό αρχιτέκτονα Ιάκωβο Σεβαστίνο, με τους εξής όρους :

Ο αρχιτέκτων υποχρεούται  να κτίσει εκ θεμελίων  την Εκκλησίαν με τα εξής υλικά : πέτρα , άμμον και άσβεστον και με τα απαραίτητα σίδερα για να εκτελεστεί η οικοδομή με ακρίβεια και στερεότητα , την δε αυλή της εκκλησίας να στρώσει με πλάκας εγχωρίους . Υποχρεούται να αποπερατώσει την εκκλησία εντός τεσσάρων ετών. Ο δε πληρεξούσιος υποχρεούται να προκαταβάλει ενώπιον μαρτύρων εις τον αρχιτέκτονα 40 οθωμανικάς λίρας και μετά την επιστέγαση της Εκκλησίας θα λάβει τα υπόλοιπα παρά της κοινότητος του Κρανιδίου.”    Τέλος στη  διαθήκη του  Αναστασίου Μονοχάρτζη , του πλησιέστερου κληρονόμου της εικόνος διαβάζουμε: “Ένα εκ των σπουδαιοτέρων εθίμων των προγόνων μας , το οποίο και είμεθα υποχρεωμένοι να το εκτελούμε , καθ΄όλο το βράδυ της 28ης  , πρό της ολονυκτίας , να εξάγεται ανα γύρω της πόλεως , η αγία Εικών του Προδρόμου , δια να μην είμεθα δυστυχείς και επικίνδυνοι από πάσαν ασθένειαν. Τούτο εξαρτάται από τους ιθύνοντας της Εκκλησίας και από των ιερέων του τόπου. Εάν θέλετε την σωτηρίαν του τόπου μας από την μαυρόχρωμον εικόνα του Προδρόμου, μη λησμονήτε το σημείωμα τούτο.”

Η επίσημη παναργολική Πανήγυρις του Αγίου γίνεται στις 29 Αυγούστου, μνήμη της Αποτομής της Τιμίας Κεφαλής του,  με τη συμμετοχή , του οικείου Μητροπολίτου του ιερου κλήρου και των αρχων του τόπου και πλήθους πιστών.  Την 28η Αυγούστου μετά τον Πανηγυρικό Εσπερινό , γίνεται επίσημη λιτανεία στους δρόμους του Κρανιδίου και η 29η Αυγούστου είναι ημέρα αργίας για το Κρανίδι , που εορτάζει τον πολιούχο και προστάτη του.

Παμε τωρα στον ζωγραφο της εικονας ιερέα Εμμανουήλ Τζάνε σημαντικοτατο ζωγραφο της εποχης που εφτιαξε την εικονα στην Κρητη η στην Κερκυρα λιγο μετα την φυγη του απο την αλωση του Ρεθυμνου της Κρητης απο τους Τουρκους το 1646.

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/69/Icon_of_John_Baptist_by_Emmanouel_Tzanes.jpg

Mέτα την αλωση της Kωνσταντινουπόλεως (1453) από τους Tούρκους καλλιεργήθηκε στη Bενετοκρατούμενη Kρήτη η ζωγραφική των φορητών εικόνων. Tα τελευταία χρόνια οι έρευνες, κυρίως στα Bενετσιάνικα κρατικά Aρχεία, αποκάλυψαν έναν μεγάλο αριθμό αγιογράφων που εργάζονταν στον Xάνδακα, το σημερινό Hράκλειο, σημαντικό κέντρο τότε εξαγωγικού εμπορίου θρησκευτικών εικόνων. Για την περίοδο 1453-1526 μνημονεύονται 120 ονόματα ζωγράφων και για τους χρόνους 1527-1630 λίγο περισσότερα. Oι καλλιτέχνες δέχονταν παραγγελίες από διάφορους τόπους –Bενετία, Nαύπλιο, Σινά, Πάτμο– κι αριθμούσαν πελάτες ορθόδοξους και καθολικούς. Eίχαν την ικανότητα και τη δεξιότητα να ασκούν τη ζωγραφική κατά δύο τρόπους και να ακολουθούν διαφορετικές τεχνοτροπίες, ανταποκρινόμενοι στις προτιμήσεις και τις επιθυμίες των πελατών τους. Προσάρμοζαν σε δυτικό ύφος τις εικόνες που ζωγράφιζαν για καθολικούς παραγγελιοδότες κι έμεναν πιστοί στην ορθόδοξη παράδοση, όταν έφτιαχναν εικόνες για πελάτες ορθοδόξους. Σιγά-σιγά πέρασαν τα δυτικά στοιχεία και στην ορθόδοξη αγιογραφία

H επίταση εισαγωγής δυτικών στοιχείων κατά τον 17ο αιώνα ήταν φυσική εξέλιξη, ύστερα και από την άνθηση της κρητικής λογοτεχνίας, που είχε εμπνευστεί από τον δυτικό πολιτισμό και είχε στηριχθεί στην τοπική παράδοση και πρωτοτυπία. Όμοιο συγκερασμό προδίδει και η κρητική ζωγραφική, ιδιαίτερα στις φορητές εικόνες, που δημιούργησαν τη λεγόμενη Kρητική Σχολή.

Kατά την περίοδο αυτήν επιφανείς Pεθυμνιώτες αγιογράφοι της Oρθόδοξης Eκκλησίας ήταν οι αδελφοί Kωνσταντίνος Tζάνες Mπουνιαλής και Eμμανουήλ Tζάνες Mπουνιαλής. Oνομαστότερος και πολύ πιο δημιουργικός ήταν ο δεύτερος, ο οποίος γεννήθηκε στο Pέθυμνο γύρω στα 1610. Xειροτονήθηκε ιερέας και ασχολήθηκε με την αγιογραφία. Όταν κυρίευσαν οι Tούρκοι το Pέθυμνο (1646) αναγκάστηκε να πάρει τον δρόμο της προσφυγιάς, διαμορφωμένος πια καλλιτέχνης, όπως μαρτυρεί η εικόνα του αγίου Σπυρίδωνος, η σωζόμενη στο Mουσείο Correr της Bενετίας, ενυπόγραφη και χρονολογημένη το 1636. Πρώτος σταθμός της προσφυγιάς του ήταν η Kέρκυρα, όπου έμεινε αρκετά χρόνια. Tο 1655 υπέβαλε αίτηση στην Eλληνική Kοινότητα Bενετίας, εκφράζοντας την επιθυμία να εκλεγεί εφημέριος στον ορθόδοξο ναό του αγίου Γεωργίου. Για πρώτη φορά κέρδισε την εκλογή το 1660. Στη Bενετία έζησε τουλάχιστο 32 χρόνια. H υπογραφή στις εικόνες του με μικρά ή κεφαλαία γράμματα είχε τις περισσότερες φορές τον τύπο Xειρ Eμμανουήλ ιερέως του Tζάνε.

Tόσο ο ίδιος όσο και ο αδελφός του κρατούσαν την τεχνική των βυζαντινών φορητών εικόνων, διαλύοντας τα χρώματα σε κρόκο αυγού, αποδίδοντας συνήθως χρυσό το βάθος των παραστάσεων και αγνοώντας συχνά την ενιαία πηγή φωτισμού· στην εικονογραφία όμως και στο ύφος ανακάτευαν πολλούς δυτικούς τρόπους και στοιχεία, δανεισμένα από τη δυτική ζωγραφική. Kαλλιέργησαν δηλαδή συστηματικότερα την πρακτική που είχε αρχίσει να εμφανίζεται από τον 16ο αιώνα σε έργα μεγάλων Kρητικών αγιογράφων.

Oι επιχρωματισμοί δεν επιτρέπουν να διαπιστώσουμε, εάν έχει χρησιμοποιηθεί η ίδια τεχνική στη φορητή εικόνα που σώζεται στον ναό της Kοιμήσεως της θεοτόκου, στο Kρυονέρι Mυλοποτάμου, με την επιγραφή: O Bασιλεύς των Bασιλέων και Mέγας Aρχιερεύς. Δέηση Kαλογεροπούλας. Xειρ Nικολάου, μοναχού (1670).

Εμμανουηλ Τζανε

Ο Εμμανουήλ Τζάνες (Ρέθυμνο, 1610Βενετία, 28 Μαρτίου 1690), ο επιλεγόμενος και Μπουνιαλής, ήταν Έλληνας ζωγράφος της Αναγέννησης και, μαζί με το Θεόδωρο Πουλάκη, ο σημαντικότερος Κρητικός αγιογράφος του δεύτερου μισού του 17ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Ανήκε σε γνωστή οικογένεια του Ρεθύμνου και ήταν ευπαίδευτος. Εκτός από ζωγράφος, ήταν στιχουργός και συγγραφέας ιερών ακολουθιών. Ήταν έγγαμος, αλλά, καθώς χήρεψε νωρίς δεν άφησε απογόνους. Αδελφοί του ήταν ο ποιητής του «Κρητικού Πολέμου» Μαρίνος Τζάνες Μπουνιαλής και ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Τζάνες.

Το 1636 χρονολογείται το παλαιότερο σωζόμενο έργο του. Πρόκειται για την άψογη, από κάθε άποψη εικόνα του Αγίου Σπυρίδωνα, η οποία εκτίθεται στο Μουσείο Κορρέρ της Βενετίας και φέρει την υπογραφή του «Ποίημα Εμμανουήλ ιερέως του Τζάνε». Το ίδιο έτος ήταν ήδη δόκιμος ζωγράφος και είχε χειροτονηθεί ιερέας. Όταν άρχισε ο Κρητικός Πόλεμος ήταν ακόμα στην Κρήτη και μάλλον έφυγε από την πατρίδα του μετά την κατάληψη του Ρεθύμνου από τους Οθωμανούς το 1646.

Τον Απρίλιο του 1648, βρίσκεται στην Κέρκυρα, όπου συνεργαζόταν με τον επίσης πρόσφυγα του Κρητικού Πόλεμου γνωστό ζωγράφο Φιλόθεο Σκούφο. Στην Κέρκυρα, όπου έμεινε τουλάχιστον ως το τέλος του 1654, συνδέθηκε με το λόγιο Κρητικό ιερομόναχο Καλλιόπιο Καλλιέργη, ο οποίος ήταν εφημέριος στο ναό των Αγίων Ιάσωνος και Σωσιπάτρου. Ζωγράφισε τότε ο Τζάνες πολλές εικόνες για το ναό. Τον Μάρτιο του 1658 βρίσκεται στη Βενετία, όπου και παρέμεινε ως το θάνατό του. Το 1660 εξελέγη εφημέριος στο ναό του Αγίου Γεωργίου, θέση που κράτησε, με μικρά διαλείμματα, έως το 1685.

Τεχνοτροπία

Ο Άγιος Γεώργιος του Τζάνε

Δεν γνωρίζουμε πού μαθήτευσε, ωστόσο, όπως και οι περισσότεροι ζωγράφοι, για τις μεμονωμένες μορφές, ακολουθεί βυζαντινά πρότυπα του 14ου και 15ου αιώνα, περίοδο που αποτελεί την πρώτη ακμή της Κρητικής Σχολής. Αντίθετα σε σύνθετες σκηνές, εμπνέεται από τα εικονογραφικά σχήματα και τα τεχνοτροπικά χαρακτηριστικά που επικρατούν τον 17ο αιώνα. Στα έργα που φανερώνουν έντονη δυτική επίδραση, διακρίνεται επίσης η επίδραση από τις φλαμανδικές χαλκογραφίες.

Η τεχνοτροπία του Τζάνε ποικίλλει ανάλογα με τα πρότυπα από τα οποία εμπνέεται. Οι μορφές που ακολουθούν υστεροβυζαντινά πρότυπα είναι επίπεδες, δισδιάστατες. Ο όγκος δηλώνεται με διαδοχικά ανοιχτότερα γεωμετρικά του ίδιου ή συμπληρωματικού χρώματος, που δεν συγχέονται. Οι φωτισμένες επιφάνειες έχουν μια μεταλλική ανταύγεια. Συχνά τα υφάσματα είναι διάστικτα από νευρώδεις λευκές βούλες. Ανάλογη πτυχολογία συναντά κανείς στην Παντάνασσα του Μυστράς γύρω στο 1428. Στις εικόνες όμως που ο Ρεθυμνιώτης ζωγράφος ακολουθεί δυτικά πρότυπα, η πτυχολογία είναι ρευστή, με βαθμιαία μετάβαση από το φως στη σκιά. Ως προς δε τα γυμνά μέρη, ο Τζάνες ακολουθεί παλαιολόγεια πρότυπα. Συνήθως ολόκληρη η φωτισμένη επιφάνεια καλύπτεται από αμέτρητες λευκές πινελιές, πολλές φορές εναλλάξ έντονες και αμυδρές, με αποτέλεσμα η σχεδίαση των όγκων να γίνεται με καλλιγραφική διάθεση.

Ο Εμμανουήλ Τζάνες, είναι ιδιαίτερα ικανός στη λεπτολόγο απόδοση των ιταλικών πολυτελών υφασμάτων και των κεντημάτων. Το ίδιο συμβαίνει και στα πρόσωπα που ζωγραφίζει, δίνοντας έμφαση σε μορφολογικά ή ανατομικά χαρακτηριστικά, όπως η διάταξη της κόμης ή οι φλέβες αντίστοιχα. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του διακρίνεται από τη στέρεη δομή των συνθέσεων, τη σταθερότητα του σχεδίου, την δεξιοτεχνία στην απόδοση της λεπτομέρειας και την προσεκτική επιλογή των χρωμάτων.

Υπολογίζεται ότι έχουν σωθεί πάνω από εκατό έργα του και πάνω από τα μισά φέρουν και χρονολογία. Ο Τζάνες υπογράφει χρησιμοποιώντας πάντα τις λέξεις χειρ ή ποίημα, το όνομα Εμμανουήλ, το επώνυμο Τζάνες ή Ζάνες, μερικές φορές και την ιδιότητα του ιερέως, και σπανίως το παρωνύμιο Μπουνιαλής και τον τόπο καταγωγής του. Ένα χρόνο όμως πριν πεθάνει, στην τελευταία γνωστή εικόνα του, υπογράφει πόνος γηραιού πρεσβυταίρου εμμανουήλου ρηθυμναίου του λεγομένου Μπουνιαλή.

Από τη μελέτη των έργων της Κρητικής και της Κερκυραϊκής περιόδου, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι ο Τζάνες, πολύ πριν μεταναστεύσει στη Βενετία, ήταν ήδη ένας πολύ ικανός και παραγωγικός ζωγράφος. Η φήμη του υπήρξε αναμφίβολα πολύ μεγάλη στην εποχή του, όπως μαρτυρούν η κοινωνική θέση των παραγγελιοδοτών του και η απήχηση που βρίσκουν τον 18ο αιώνα τα θέματα τα οποία εισάγει. Αυτό, κατά πάσα πιθανότητα, οφείλεται σε δύο παράγοντες που λειτουργούν συμπληρωματικά: αφενός στις σχέσεις του με υψηλά πρόσωπα σε όλους τους τόπους παραμονής του, και αφετέρου γιατί η ζωγραφική του εκφράζει τις προσδοκίες και τις αισθητικές προτιμήσεις ενός εκτεταμένου κοινού.

Χρονολογημένα Έργα του

Οι περισσότερες χρονολογημένες εικόνες του Εμμανουήλ Τζάνε ανάγονται στην ενετική του περίοδο (16581690). Στην κρητική και κερκυραϊκή περίοδο ανήκουν τα ακόλουθα χρονολογημένα έργα:

Η εικόνα του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου Κρανιδίου

Κρητική περίοδος

Κερκυραϊκή περίοδος

Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, 1663
  • 1648 Χριστός εν δόξη (Μητροπολιτικό μέγαρο , Κέρκυρα)
  • 1648 Άγιος Κύριλλος (Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Αθήνα)
  • 1649 Άγιος Ιάσων (Ναός Αγίων Ιάσωνος και Σωσιπάτρου, Κέρκυρα)
  • 1650 Άγιος Σωσίπατρος (Ναός Αγίων Ιάσωνος και Σωσιπάτρου, Κέρκυρα)
  • 1650 Θεοτόκος ένθρονη (Ναός Αγίων Ιάσωνος και Σωσιπάτρου, Κέρκυρα)
  • 1651 Θεοτόκος Madre della Consolazione (Μονή Πλατυτέρας, Κέρκυρα)
  • 1654 Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας (Μουσείο Αντιβουνιώτισσας)
  • 1654 Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (Ναός Αγίων Ιάσωνος και Σωσιπάτρου, Κέρκυρα)
  • 1654 Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (Ναός Αγίων Ιάσωνος και Σωσιπάτρου, Κέρκυρα)

Στην τριετία 1655 με 1657, κατά την οποία δεν γνωρίζουμε εάν ο ζωγράφος ήταν ακόμα στην πατρίδα του ή είχε μεταβεί στην Κέρκυρα, εντάσσονται τα εξής έργα:

  • 1655 Άγιος Γαβδελαάς (Ιδιωτική Συλλογη, Βενετία)
  • 1656 Άγιος Δημήτριος (Συλλογή Λοβέρδου)
  • 1657 Μη μου άπτου (Αντιβουνιώτισσα, Κέρκυρα)
  • 1657 Θεοτόκος Madre della Consolazionne
  • 1657 Άγιος Μάρκος (Μουσείο Μπενάκη)

Συγγράμματα

  • Κατάνυξις ωφέλιμος δια κάθε χριστιανόν
  • Ακολουθία της αγίας μεγαλομάρτυρος Φωτεινής της Σαμαρίτιδος, ή ωμίλησεν ο Χριστός εν τω φρέατι
  • Ακολουθία του Αγίου μεγαλομάρτυρος Γοβδελαά Πέρσου του Πολιάθλου ψαλλομένη τη κθ’. Του Σεπτεμβρίου Μηνός. Συντεθείσα παρά τε του ευλαβεστάτου, εν ιερεύσι, Κυρίου Εμμανουήλου Τζάνε, του λεγομένου Μπουνιαλή, του εικονογράφου. Εφημερίου του εν τω ναώ του Αγίου Μεγάλομάρτυρος Γεωργίου των Ρωμαίων, του εν κλειναίς Βενετίαις. Διά δαπάνης δε και αναλωμάτων του αυτού Ιερέως, Τζάνε. «Τήν σην τελούντας εκ πόθου, μνήμην Μάκαρ. Αθλητά μυρίαθλε φρούρει και σκέπε». Ενετήσιην, Παρά Ανδρέα τω Ιουλιανώ, αχξα΄(1661)
  • Ακολουθία του οσίου πατρός ημών Αλυπίου του Κιωνίτου. Και θαυματουργού : Συναχθείσα εκ του Μηναίου παρά του ευλαβεστάτου Ιερέως Εμμανουήλου Τζάνε του Εικονογράφου λεγομένου Μπουνιαλή ο Κανόνας δε της αυτής ακολουθίας επανακαμθής υπ’ αυτού, εκ του Οργανικού ήχου του πλα’. εις το μελοδοποιόν ήχον του πλδ’. περιστρέφων τας των συλλαβών μεθόδους ερμηνείας των λόγων και μελοδικά μέτρα από ήχον εις ήχον επανερχόμενα τυπωθείσαν δε χάριν ευλαβείας. Ενετίησιν: Παρά Νικολάω τω Γλυκεί, τω εξ Ιωαννίνων, αχοθ'(1679).
  • Εις τον Ευαγγελισμόν της Υπεραγίας Θεοτόκου Στίχοι διά μέτρων απλών ομοιοκατάληκτοι, συντεθέντες παρά Εμμανουήλ ιερέως του Τζάνε λεγομένου Μπουνιαλή, και παρ’ αυτού αφιερωθέντες τω πανιερωτάτω, και σοφωτάτω μητροπολίτη Φιλαδελφείας κυρίω κυρίω Γερασίμω τω Βλάχω υπερτίμω και εξαρχω : Ενετίησι: Παρά Νικολάω Γλυκεί, τω εξ Ιωαννίνων, αχπδ'(1684).
  • Διήγησις δια στίχων του δεινού πολέμου εν τη νήσω Κρήτη γενομένου

Βιβλιογραφία

 

Ιερος Ναος Προδρομου

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Η εικόνα του Εμμανουήλ Τζάνε με τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και σκηνές του βίου του στο Κρανίδι Αργολίδας (1646)

Στον ναό του Τιμίου Προδρόμου στο Κρανίδι φυλάσσεται η εξαιρετικής τέχνης εικόνα με τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και βιογραφικές σκηνές του, διαστάσεων 1,22×1,03×0,023 μ., που ιστόρησε το 1646 ο Εμμανουήλ Τζάνε Μπουνιαλής (π. 1610 – 1690), ιερέας και ζωγράφος με καταγωγή από το Ρέθυμνο της Κρήτης και ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους του 17ου αιώνα.

Η ύπαρξη της εικόνας, που έφερε ασημένια επένδυση καλής τέχνης, του 19ου αιώνα, έγινε γνωστή μόλις το 2007, όταν το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του ναού του Τιμίου Προδρόμου, με πρόεδρο τον Εφημέριο π. Χριστοφόρο Καραβία, ανέθεσε τη συντήρησή της στον κ. Π. Θεοφιλάκο, συντηρητή αρχαιοτήτων και έργων τέχνης, ο οποίος, με την αφαίρεση της επένδυσης, αναγνώρισε αμέσως την τέχνη του Τζάνε. Λόγω της σπουδαιότητας του έργου, μέσω της 25ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, τη συντήρηση ανέλαβε η Διεύθυνση Συντήρησης Αρχαίων και Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού αποστέλλοντας ειδικευμένο προσωπικό στο Κρανίδι, ώστε η εικόνα να συντηρηθεί χωρίς να μετακινηθεί από τον οικισμό. Η συντήρηση βρίσκεται σε εξέλιξη.

Όπως προκύπτει από το έτος δημιουργίας της, το 1646, πρόκειται για ένα από τα πρωιμότερα έργα του Τζάνε, όσο ακόμη ο ζωγράφος ζούσε και εργαζόταν στην Κρήτη. Για την ιστορία της και το πώς βρέθηκε στην Πελοπόννησο οι πληροφορίες είναι περιορισμένες. Όπως προκύπτει από τη σχετική με την ιστορία του Κρανιδίου μελέτη του Μακαριστού Μητρ. Κορίνθου Παντελεήμονος [Π. Κ. Καρανικόλα, Μητρ. Κορίνθου, Τὸ Κρανίδι. Κομμάτια ὰπὸ τὴ χαμένη ἱστορία τοῦ, Κόρινθος 1980, σ. 41-45], το 1764 βρισκόταν στην οικία της Χανιφέ Χανούμ Ελισάχ στο Ναύπλιο, απ’ όπου, στις 26 Αυγούστου, ο Λεωνίδας Μονοχάρτζης, γόνος επιφανούς οικογένειας του Κρανιδίου, τη μετέφερε στην ιδιόκτητη εκκλησία της οικογένειάς του, που υψωνόταν στη θέση του σημερινού ναού του Προδρόμου έως τα μέσα του 19ου αιώνα περίπου. Κατά τα Ορλωφικά, για λόγους ασφαλείας, το κειμήλιο εστάλη στη Μονή του Αγίου Νικολάου στις Σπέτσες, για να επανατοποθετηθεί στο ναό της οικογένειας Μονοχάρτζη τον Ιούλιο του 1772. Με την ανέγερση του νεώτερου ναού του Προδρόμου η εικόνα εναποτέθηκε σε αυτόν, όπου και βρίσκεται μέχρι σήμερα, σε μαρμάρινο προσκυνητάρι.

Πρόκειται για το μοναδικό γνωστό έργο του Τζάνε με τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και εκτενή κύκλο του βίου του αποτελούμενο από δώδεκα σκηνές, που καλύπτουν τα γεγονότα από τον Ευαγγελισμό του Ζαχαρία έως και τον Ενταφιασμό του Προδρόμου. Σε αυτό αναγνωρίζονται τα κυριότερα χαρακτηριστικά της τέχνης του ζωγράφου: η στενή σχέση με την Κρητική Σχολή ζωγραφικής, οι εικονογραφικοί νεωτερισμοί, η χρήση δυτικών δανείων, από ιταλικά έργα και φλαμανδικές χαλκογραφίες του Jean Sadeler, η έντονη μικρογραφική διάθεση και η άρτια τεχνική. Για τους λόγους αυτούς η εικόνα αποτελεί αντιπροσωπευτικό έργο του ζωγράφου και, παράλληλα, ένα από τα σημαντικότερα έργα της μεταβυζαντινής τέχνης.

Μ. Αγρέβη

Δρ. Αρχαιολόγος 25ης ΕΒΑ

 

 

Follow me on Twitter

Ιουλίου 2020
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.331.059

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Πέτσας: Ο κ. Ερντογάν αποφάσισε να κάνει ένα ιστορικό λάθος 11 Ιουλίου, 2020
    Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Στέλιου Πέτσα στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» και το δημοσιογράφο Γιώργο Αυτιά Για την Αγιά Σοφιά Είναι μία δύσκολη ημέρα, μια ημέρα που ο κ. Ερντογάν αποφάσισε να κάνει ένα ιστορικό λάθος. Ένα λάθος που δημιουργεί χάσμα -ελπίζω να μην είναι αγεφύρωτο- ανάμεσα στον Οικουμενικό Χρ […]
  • Προσπάθειες για την έγκαιρη ολοκλήρωση των εργασιών στα μνημεία της Καρύταινας 11 Ιουλίου, 2020
    Η πορεία της επισκευής του Κάστρου και άλλων μνημείων της Καρύταινας, καθώς και η υλοποίηση εκδηλώσεων στην ιστορική αυτή αρκαδική κωμόπολη -στο πλαίσιο του εορτασμού για τα 200 χρόνια από το 1821- συζητήθηκαν στη συνάντηση που είχε ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Παναγιώτης Νίκας με αντιπροσωπεία του Συλλόγου Καρυτινών Αθήνας – Πειραιά. Ο περιφερειάρχης δήλωσ […]
  • Το αινιγματικό post του Ανδρέα Κουλεντιανού 11 Ιουλίου, 2020
    Ο Ανδρέας Κουλεντιανός αποτελεί έναν από τους πιο έμπειρους ποδοσφαιριστές της Α' Αρκαδίας έχοντας καταγράψει στο κοντέρ του μια σπουδαία και μακρά καριέρα στα τοπικά γήπεδα του νομού μας. Οι απόψεις του αρχηγού του Κορακοβουνίου αποκτούν πάντα την δική τους σημασία με τον ίδιο με ένα άκρως αινιγματικό και ιδιαίτερο ποστ να αναδυκνύει ένα θέμα με τις δι […]
  • Οδηγίες προς τους πολίτες για την προστασία ανηλίκων από το διαδίκτυο 11 Ιουλίου, 2020
    Το διαδίκτυο είναι ένας καινούριος κόσμος και για πολλούς πρωτόγνωρος. Προσφέρει διαδραστικότητα, έντονη εναλλαγή εικόνων και συναισθημάτων. Είναι μια εικονική κοινωνία, η οποία διαμορφώνεται παράλληλα με την πραγματικότητα. Η ασφάλεια του σπιτιού μας όμως, στο οποίο βρίσκεται ο υπολογιστής, μπορεί να μας οδηγήσει στο να μην αντιληφθούμε την απειλή καθώς ο κ […]
  • Αγία Σοφία: Σιωπή του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και της Εκκλησίας της Ελλάδας 11 Ιουλίου, 2020
    Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και η εκκλησία της Ελλάδας τηρούν σιγή ιχθύος, μετά την απόφαση-πρόκληση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, να μετατρέψει τον ιστορικό ναό της Αγίας Σοφίας σε τζαμί αναγγελοντας ότι η άλλοτε βυζαντινή βασιλική θα υποδεχθεί πιστούς για τη μουσουλμανική προσευχή την Παρασκευή 24η Ιουλίου. Καμία επίσημη ανακοίνωση δεν έχει […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

COVID19/SARS-CoV-2 ecorap SRF ΚΑΣΑ/ RDF ΚΑΠΑ Αδεσποτα Αναβαλος Ανακυκλωση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βαρουφακης Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιαννης Γεωργοπουλος Γιορτες ελιας ΔΕΗ ΔΕΣΦΑΚ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Δρομοι πεζοδρομια Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ ΤΕΡΝΑ ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ Τατουλης Τζεμι Τσαμαδος Γιαννης Τσιρωνης ΧΑΔΑ Δισκουριων ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χουντα

Twitter Updates