You are currently browsing the tag archive for the ‘Γκαιτλιχ Μαρτινος’ tag.

Ο Μαρτινος δεν ειναι μονο ενας παλιος πολυ καλος φιλος πανω απο τριαντα χρονια αλλα και ενας φιλος της Ερμιονιδας. Ειναι ενας απο εκεινη την επιστημονικη ομαδα που πισω στα 1990 εφτιαξαν την Μελετη Περιβαλλοντικων Επιπτωσεων με βαση την οποια κερδισαμε το Καταφυκι στο Ε τμημα του Συμβουλιου της Επικρατειας.

Ενας ανθρωπος που εχει κανει ερευνα στους υγροτοπους της περιοχης μας που εχει φερει επισκεπτες στο σπηλαιο Φραγχθι και στην Μονη Αυγου . Ενας πολυτιμος φιλος της Ερμιονιδας. Δραστηριο ενεργο διακριτο μελος του Περιβαλλοντικου κινηματος της χωρας μας με συνεχη παρουσια στους αγωνες για την προστασια του περιβαλλοντος.

Ο Μαρτινος θα μπορουσε ειμαι σιγουρος δεν θα ελεγε οχι να μας προσφερει τις επιστημονικες του γνωσεις στην Ερμιονιδα για αλλη μια φορα αν το ζητουσαμε.Εξ αλλου με βαση το επιστημονικο του πεδιο εχει εργασθει στην Ελλαδα και το εξωτερικο για Ελληνικους και διεθνεις οργανισμους ολη του τη ζωη.

Καλως οριζουμε το νεο του βιβλιο αυτη τη φορα για το Ρεμα της Φιλοθεης  . Εχει εκδοσει και ενα αλλο βιβλιο για την Φιλοθεη το  «Εκ φυσεως η πολη μας»και εχει συμμετασχει παλιοτερα σε δυο ακομα συλλογικες εκδοσεις με αλλους επιστημονες Οικολογία και επιστήμες του περιβάλλοντος και Η φυση στην Οικολογια καθως επισης αρθρογραφουσε στο κλασσικο ιστορικο περιοδικο Νεα Οικολογια καθως και στην συντακτικη επιτροπη του  περιοδικου «Φυση» της Ελληνικης Εταιρειας Προστασιας της Φυσης στην οποια και εργασθηκε ενα διαστημα.Η ενασχοληση του με τα ρεματα και το αστικο φυσικο περιβαλλον ειναι μακροχρονια οχι μονο θεωρητικα αλλα και ακτιβιστικα . Σε εκδηλωση για το ρεμα της Ηλιουπολης Πικροδαφνης που ηταν κεντρικος ομιλητης παραβρεθηκα τον περασμενο Σεπτεμβρη.

Ακομα εχει συγγραψει με τον Π. Δευτεραιο το «Ιχνηλατωντας τον Ποδονιφτη»το 2019 για τον  Δήμο Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας

Εξ αλλου και η μητερα του Ναταλια Σαμαρα -Γκαιτλιχ γεννημα θρεμμα Πατησιωτισα ηταν παντα εκει στην ιστορικη γειτονια της Αθηνας ενεργος πολιτισα για την ποιοτητα ζωης και την καθημερινοτητα και συγγραφεας δυο βιβλιων.Το βιβλιο της για τα Πατησια μπορειτε να βρειτε στην Βιβλιοθηκη Κρανιδιου.

Η Ναταλία Σαμαρά-Γκαίτλιχ στο βιβλίο της Ιχνογραφία Πατησίων (Τα Πατήσια κάποτε…) μας δίνει μια εικόνα του πώς έμοιαζε η περιοχή παλαιότερα: «Το χωριό Πατήσια διέσχιζε ο Ποδονίφτης, με όχθες πλούσιες σε πλατάνια και πεύκα. Αποτελούσε προορισμό ημερήσιων εκδρομών ή περιπάτων, διέθετε ζυθοπωλεία όλων των κατηγοριών, ακόμα και πάγκους, όπου μπορούσε κανείς να ξεκουραστεί και να δροσιστεί. Ο γνωστότερος τέτοιος πάγκος ήταν στη γέφυρα του Ποδονίφτη». Πηγή: www.lifo.gr
«Αν υπάρχει ένα βιβλίο που θα ήθελες πολύ να διαβάσεις αλλά που δεν έχει γραφτεί ακόμα, τότε είσαι εσύ εκείνος που θα πρέπει να το γράψει» έλεγε η Αμερικανίδα νομπελίστρια συγγραφέας Toni Morrison. Στην προκειμένη περίπτωση, ακόμα περισσότερο, ένιωσα ότι δεν χρειάστηκε να διαλέξω εγώ το ρέμα της Φιλοθέης ως θέμα, αλλά ότι μάλλον το ρέμα διάλεξε εμένα. Και κάπως έτσι γράφτηκε το βιβλίο αυτό. Θερμές ευχαριστίες στον δήμαρχο κ. Δημήτρη Γαλάνη (Dimitris Galanis), στον αντιδήμαρχο κ. Χαράλαμπο Μπονάτσο (Χαράλαμπος Γ. Μπονάτσος), στη συντονίστρια της έκδοσηςΧριστίνα Φίλιππα, στους είκοσι φωτογράφους που συνεργάστηκαν μαζί μου, στη γραφίστρια κα. Πόπη Αλεξίου (Poppy Alexiou), καθώς και σε όλους τους συντελεστές της έκδοσης αυτής!
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα

Πριν λιγες μερες μαζευτηκαμε καμμια 50αρια ανθρωποι σε μια ομορφη εκδηλωση για το ρεμα της Πικροδαφνης στην Ηλιουπολη

Μουσικη ομιλιες παρουσιασεις.Ενας απο τους ομιλητες ο παλιος φιλος (και της Ερμιονιδας) Μαρτινος Γκαιτλιχ.

Ενας απο την επιστημονικη ομαδα που χρονια πριν τεκμηριωσαν την προσφυγη πολιτων στο Συμβουλιο της Επικρατιας για την σωτηρια του Καταφυκιου .Προσφυγη που μας δικαιωσε και ετσι σημερα το Καταφυκι ειναι ενα απο τα αξιοθεατα της Ερμιονιδας τοπος περιβαλλοντικης προστασιας και οχι δρομος ταχειας κυκλοφοριας.

Υποβαθμισμενο το ρεμα. Κυκλωμενο απο σπιτια σκουπιδια αυτοκινητα συνεχιζει το σιωπηλο του ταξιδι το νερο μεχρι τη θαλασσα.

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2486917848273960&id=100008673069660

Ενα τραγουδι για το ρεμα και τους χειμμαρους .Για ολα τα ρεμματα οπου γης. Για το Βαθυ Ποταμι το Γραμματικο, το Ρορο, το Χουσεινι, το Πουσι Γκορο , το ρεμα των Δισκουριων. Μακαρι καποτε καποιοι ανθρωποι να ενδιαφερθουν για τα ρεματα και τους χειμαρους της Ερμιονιδας .

Μακαρι καποτε (δυστυχως εγω θα εχω φυγει πια) καποιες δημοτικες παραταξεις καποια δημοτικα συμβουλια καποιες δημοτικες επιτροπες περιβαλλοντος , καποιες εθελοντικες ομαδες ενεργων πολιτων ,να ενδιαφερθουν οχι μονο για μαρινες και για αεροδρομια αλλα για την ουσια της ζωης.Την φυση που ολους μας αγκαλιαζει. Αν δεν την σκοτωσουμε.

KIΠH

Ευχαριστούμε πολύ τους καλλιτέχνες, τις κυρίες Μαριέττα Σαρρή και Δέσποινα Παναγιώτου και τους κυρίους Πασχάλη Τσέρνα και Θωμά Δρόσο, που προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς να συμμετέχουν στην εκδήλωσή μας αυτή με υπέροχες φωνές και όμορφα μουσικά ακούσματα!

Μαρτίνος Γκαιτλιχ

Πριν από ακριβώς 5 χρόνια, 17 Σεπτεμβρίου 2015. Τότε που έληγε η διαδικασία υποβολής σχολίων για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων των έργων στο Ρέμα της Πικροδάφνης, από τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης μέχρι τις εκβολές. Πολύς κόσμος και πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις, είχαν κινητοποιηθεί τότε: Εστάλησαν πολλές τεκμηριωμένες επιστολές και πολλά σχόλια. Θυμάμαι ιδιαίτερα τη συνεργασία μου με την Ορνιθολογική Εταιρεία, την ΕΕΠΦ, το CISD, καθώς και με τους φωτογράφους φύσης (με τους οποίους είχαμε συνεργαστεί τρία χρόνια πριν για την έκδοση του βιβλίου «Ανακαλύπτοντας την Πικροδάφνη»). Οι δύσκολοι αγώνες, απαιτούν πολλές μικρές μάχες πριν από την τελική τους έκβαση. Βήμα-βήμα, με συνέπεια και επιμονή, και με συνεχείς προσπάθειες στις οποίες δεν περισσεύει κανένας! Αυτές τις σκέψεις είχα τότε, αυτές έχω και σήμερα. Σήμερα που, σύμφωνα με το εορτολόγιο, γιορτάζουν η Σοφία, η Πίστη, η Αγάπη και η Ελπίδα!

«Ημερομηνία λήξης…» (?)
Το ρέμα της Πικροδάφνης, παρά την υποβάθμιση που έχει υποστεί στο παρελθόν, αποτελεί μια πραγματική όαση ζωής για τη φύση μέσα στην πόλη. Είναι ένα πλήρες ποτάμιο σύστημα, που ρέει στο μεγαλύτερο μέρος του επιφανειακά, από τις πηγές του ως τον Σαρωνικό. Στο πέρασμά του, δίνει ζωή σε ένα πλήθος ειδών της χλωρίδας και της πανίδας. Από τις πλαγιές του Υμηττού μέχρι τα νερά των εκβολών και την μίξη τους με τη θάλασσα, δημιουργούνται πολλά ενδιαιτήματα, τα οποία φιλοξενούν μια πλούσια βιοποικιλότητα.
Πριν από λίγες μέρες κατατέθηκε η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων των έργων διευθέτησης της κοίτης του ρέματος αυτού. Η συγκεκριμένη μελέτη, εκτός του ότι είναι γεμάτη ελλείψεις και λάθη, προτείνει 150 έργα με τσιμεντένιους τοίχους (ως 5 μέτρα ύψος) και με συρματοκιβώτια (σαραζανέτ), σε ένα μήκος κοίτης 4,8 χιλιομέτρων. Δηλαδή, κατά μέσον όρο, ένα έργο ανά 32 μέτρα ! Μια απίστευτου μεγέθους καταστροφή δηλαδή.
Σήμερα, 17 Σεπτεμβρίου, έληγε η διαδικασία υποβολής σχολίων και αντιρρήσεων, στο πλαίσιο της διαβούλευσης. Ευχαριστώ κι από εδώ, όλους τους φίλους που βοήθησαν και έστειλαν επιστολές κατά της Μ.Π.Ε.
Σήμερα, τέλειωσε η διαδικασία με την οποία δείξαμε πόσο νοιαζόμαστε για το ρέμα αυτό, εμείς που το ξέρουμε και το αγαπάμε. Εμείς που ψάχνουμε και αγαπάμε τη φύση, όπου κι αν βρίσκεται, ιδίως αν είναι δίπλα μας, στην πόλη μας, στη γειτονιά μας.
Σήμερα, που σύμφωνα με το εορτολόγιο, γιορτάζουν η Πίστη, η Σοφία, η Αγάπη και η Ελπίδα. Για να δούμε…

(φωτογραφίες από το ίδιο τοπίο, στον κάτω ρου του ρέματος της Πικροδάφνης, χειμώνα και καλοκαίρι)

Αθήνα, 14.09.2020
«Άνω ποταμών» για το ΣτΕ το Σχέδιο ΠΔ για το ρέμα της Πικροδάφνης.
Μία σημαντική και ελπιδοφόρα εξέλιξη για την διευθέτηση του πολύπαθου ρέματος της Πικροδάφνης υιοθέτησε προ ολίγων ημερών το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) . Το Α΄ Τμήμα Διακοπών του ΣτΕ με την υπ. αριθμ. 149/2020 Γνωμοδότησή  του, που εκδόθηκε στις 5 Αυγούστου 2020, δεν ενέκρινε σχέδιο ΠΔ/τος για την «οριοθέτηση του ρέματος Πικροδάφνης»  που κατέθεσε η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής και το επέστρεψε στη Διοίκηση  για να το διορθώσει σύμφωνα με τις υποδείξεις του. Η υπόθεση «Έγκριση των Περιβαλλοντικών όρων του έργου Ανάπλαση ρέματος Πικροδάφνης από τη Λ. Βουλιαγμένης έως εκβολή», κατά της περιβαλλοντικής αδειοδότησης της οποίας έχουν προσφύγει περιβαλλοντικοί Φορείς, θα εκδικαστεί 20  Οκτωβρίου 2020. Η έκδοση του Π.Δ/τος αποτελεί προϋπόθεση για την περιβαλλοντική αδειοδότηση του ανωτέρω έργου.Στο παρελθόν, το Ε΄ τμήμα του ΣτΕ, είχε δώσει τέσσερεις αναβολές στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής για να  καταθέσει σχέδιο Π.Δ/τος για  τον καθορισμό των οριογραμμών του ρέματος Πικροδάφνης.

Τα βασικά σημεία της Γνωμοδότησης 149/5.8.2020 του ΣτΕ είναι τα εξής:
1) Το ΣτΕ απαιτεί το Σχέδιο Π.Δ/τος οριοθέτησης  του ρέματος Πικροδάφνης να καλύπτει το ρέμα στο σύνολό του. Η Διοίκηση στο σχέδιο Π.Δ/τος που κατέθεσε κάνει μερική οριοθέτηση του ρέματος και εξαιρεί: α) τις  εκβολές κατάντη της Λεωφ. Ποσειδώνος και β) το τμήμα από οδό Σαρανταπόρου έως τις πηγές του ρέματος.
2) Στην Τεχνική Έκθεση οριοθέτησης που κατέθεσε η Διοίκηση περιλαμβάνεται πλήθος κτισμάτων τα οποία βρίσκονται εντός των οχθιογραμμών της ιστορικής κοίτης. Για τα κτίσματα αυτά δεν παρέχονται στοιχεία για την νομιμότητα τους, σύμφωνα με την πολεοδομική νομοθεσία. Με την προτεινόμενη από Διοίκηση διευθέτηση θα μπορούσαν να νομιμοποιηθούν κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας. Δηλαδή η οριοθέτηση της Διοίκησης αποτελεί όχημα για την εκ των υστέρων νομιμοποίηση όλων αυτών των κτισμάτων, η οποία οριοθέτηση βεβαίως απαιτεί έργα διευθέτησης τα οποία και αποτελούν πλήγμα στο φυσικό περιβάλλον αλλά και θα επιβαρύνουν ουσιαστικά τους Έλληνες φορολογούμενους που θα υποχρεωθούν να καλύψουν παρανομίες δεκαετιών.
3) Ειδική αναφορά γίνεται στα αποτελέσματα της φωτοερμηνείας, ότι έχουν επιχωθεί, μέχρι εξαφανίσεως, μικρότερα ρέματα (μισγάγγειες) που συμβάλλουν στο ρέμα της Πικροδάφνης.

Το ΣτΕ καταλήγει ότι η Διοίκηση υποχρεούται να προχωρήσει σε τεκμηριωμένη, με τα κατά νόμο αναγκαία στοιχεία και μελέτες, οριοθέτηση του ρέματος της Πικροδάφνης στο σύνολό του, προκειμένου να διασφαλιστεί η ακώλυτη λειτουργία του ως οικοσυστήματος. «Συνεπώς το σχέδιο Διατάγματος δεν προτείνεται(από τη Διοίκηση), επί του παρόντος, νομίμως».

Ο Σύλλογος «Ροή – Πολίτες υπέρ των Ρεμάτων» υποστηρίζει ενεργά τον αγώνα των κινημάτων πολιτών και κατοίκων για την διάσωση του ρέματος και εκφράζει την ικανοποίηση του γιατί στη Γνωμοδότηση επισημαίνεται: α) η υποχρέωση συνολικής οριοθέτησης του ρέματος, λαμβάνοντας υπόψη την ιστορική κοίτη και β) γιατί ενώ καταγράφονται κτίσματα κοντά στο ρέμα δεν δίνονται στη μελέτη τα απαιτούμενα πολεοδομικά στοιχεία.

Η παρούσα Γνωμοδότηση, σε συνέχεια της Απόφασης του ΣτΕ για το ρ. Ποδονίφτη, αποτελούν μια ελπιδοφόρα συγκυρία καθώς οι αγώνες των ενεργών πολιτών για την προστασία και ανάδειξη των αστικών ρεμάτων φαίνεται ότι πιάνουν τόπο και πείθουν και την Δικαστική Εξουσία αλλά κυρίως τους έλληνες πολίτες.
O Σύλλογος «Ροή – Πολίτες υπέρ των ρεμάτων»
Πληρ. : 6972246035, 6945893245

ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ
– ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ΔΤ_ΡΟΗ_ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ_ΣτΕ_ΓΙΑ_ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ_ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ.doc
– ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΤΗ ΣΤΕ: Απορριψη-σχεδίου-ΠΔ-οριοθέτησης-Πικροδάφνης2020.pdf
– ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΦΩΤΟ #1 
• ΦΩΤΟ #2  ΦΩΤΟ #3
– ΛΟΓΟΤΥΠΟ ΡΟΗ: LOGO ROH.png

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1461883843998459&id=100005305723928

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ

Ποια η διαδρομή του νερού; Πώς αυτό συμπεριφέρεται κατά την πτώση του στη γη ως ατμοσφαιρικό κατακρήμνισμα;
Το νερό που πέφτει στις ορεινές περιοχές της χώρας συγκεντρώνεται σε κανάλια (ρέματα) και ρέει προς τα χαμηλά. Ρέει αρχικά σε ρείθρα και στη συνέχεια σε μεγάλους αύλακες. Φτάνει, έτσι κινούμενο, σε ρέματα (χειμάρρους), για να καταλήξει σε μεγαλύτερα ρέματα (ποταμούς) ή σε λεκάνες συγκέντρωσης (λίμνες ή λιμνοδεξαμενές), ή στον τελικό μεγάλο αποδέκτη, που είναι η θάλασσα. Η συγκέντρωσή του εκεί γίνεται σε μια λεκάνη, την ονομαζόμενη λεκάνη απορροής ή συλλεκτήρια λεκάνη, που είναι ένα κοίλο της γης προς τον ουρανό, για να δέχεται (να συλλέγει) το νερό των ατμοσφαιρικών κατακρημνισμάτων και να το διοχετεύει προς τα χαμηλά. Από τέτοιες λεκάνες είναι κατάσπαρτος ο ορεινός χώρος της Ελλάδας. Με την ένταση του φαινομένου και την αύξηση της ταχύτητας του νερού, αυξάνεται και η παρασυρτική του δύναμη, κι όταν ξεπεραστεί ένα κρίσιμο όριο, από το οποίο και πέρα η ταχύτητα του νερού υπερνικά την αντίσταση εδάφους (του γεωλογικού υποθέματος), αρχίζει η απόσπαση και παράσυρση υλικών του εδάφους. Έτσι εκδηλώνεται η διάβρωση.
Το νερό, μετά τη λεκάνη απορροής οδηγείται στο επόμενο τμήμα του χειμάρρου, στην κοίτη εκκένωσης (ή «λαιμό»), όπου, μαζί με τις φερτές ύλες που μεταφέρει, οδηγείται με ταχύτητα προς τα κατάντη (προς τις κάτω περιοχές). Στα κατάντη οι κλίσεις του εδάφους μειώνονται και γίνεται απόθεση του φορτίου του νερού και όλης της ύλης που έχει παρασύρει. Διαμορφώνεται έτσι ο κώνος πρόσχωσης ή κοίτη απόθεσης, που αποτελεί περιοχή πλημμυρών κι έντονων καταστροφών, καθώς εκεί εκτονώνεται το πλημμυρικό φαινόμενο. Το τελευταίο τμήμα του χειμάρρου είναι η κοίτη εκβολής, που συνδέει τον κώνο πρόσχωσης με το μεγαλύτερο αποδέκτη (τη θάλασσα), όπου καταλήγουν τα χειμαρρικά νερά. Σε αυτό το στάδιο, τα νερά είναι κατά κανόνα καθαρά, αφού οι φερτές ύλες έχουν κρατηθεί στον κώνο πρόσχωσης.
Αν παρατηρήσουμε την Ελλάδα στη φυσική της παρουσία, θα εκπλαγούμε! Θα διαπιστώσουμε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν έντονα διαβρωμένο ορεινό χώρο, λόγω της απώλειας της δασικής βλάστησης στο μεγαλύτερο μέρος του, που προέκυψε εξαιτίας της συνεχούς κατοίκησης αυτού του χώρου και της έντονης δραστηριοποίησης του ανθρώπου σε αυτόν (ο άνθρωπος αφαιρούσε τη δασική βλάστηση για χρήση του ή για να εκμεταλλευτεί γεωργικά ή κτηνοτροφικά τη δασική γη). Τούτο είχε ως αποτέλεσμα ο εν λόγω χώρος να υποβαθμιστεί, και το νερό αποτέλεσε βασικό και κρίσιμο παράγοντα στην κατάστασή του αυτή. Καθότι, πέραν της μορφολογίας (του αναγλύφου) της χώρας, με το 75% της επιφάνειάς της να καλύπτεται από όρη, βουνά και λόφους, και με το 60% της επιφάνειας αυτής να είναι εδάφη με έντονες κλίσεις, καθώς και της αρνητικής βλαστητικής της κατάστασης (της έλλειψης επαρκούς βλάστησης), αρνητικά συνετέλεσαν (και συντελούν) και οι μετεωρολογικοί παράγοντες, αφού στην Ελλάδα συμβαίνουν καταρρακτώδεις βροχές μικρής διάρκειας και με μεγάλη ραγδαιότητα. Τα εδάφη στην κατάσταση αυτή είναι ανοχύρωτα στο νερό και παρασύρονται, καθώς το νερό, υπό αυτές τις συνθήκες, έχει μεγάλη δύναμη, χωρίς παράλληλα ν’ ανακόπτεται ή να συγκρατείται στην κίνησή του, κατακλύζοντας τις υποκείμενες του ορεινού χώρου περιοχές. Η έλλειψη βλάστησης και αντιπλημμυρικών έργων αυλακώνει τη χώρα, η οποία έτσι γίνεται χειμαρρική.
Η Ελλάδα είναι χώρα χειμάρρων. Πάνω από 1.000 ορμητικοί κι επικίνδυνοι – καταστροφικοί χείμαρροι την «τρώγουν» στα ψηλά της. Απ’ εκεί, τα χειμαρρικά νερά πέφτουν στα πεδινά της, για να χαθούν στη συνέχεια στη θάλασσα. Υπολογίζεται ότι το 60% του ορεινού ελληνικού χώρου καταλαμβάνεται από τους χειμάρρους και τις λεκάνες απορροής τους!
Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι, η κρίσιμη περιοχή στην πορεία του χειμάρρου βρίσκεται αφενός μεν στη λεκάνη απορροής, αφετέρου δε στον κώνο πρόσχωσης, καθώς από τα ψηλά χάνεται η γης, για ν’ αποτεθεί με βίαιο και καταστρεπτικό τρόπο στα χαμηλά. Στις περιοχές αυτές, που πλήττονται από τη χειμαρρική δραστηριότητα, και αποτελούν κατά το πλείστον πεδία εντόνου φθοράς και υποβάθμισης (στα ορεινά λόγω απώλειας της δασικής βλάστησης και στα πεδινά λόγω απώλειας της συνέχειας των ρεμάτων, με έργα και κατασκευές που υφίστανται στο ενεργό του τμήμα), συνηθίσαμε να λέμε ότι συντελείται ένα φυσικό φαινόμενο, όμως τούτο είναι λάθος αφού το δημιουργούμενο πλημμυρικό φαινόμενο έχει ως αίτιό του την υποβάθμιση ή την καταστροφή που ο άνθρωπος έχει επιφέρει στη φύση… -το νερό αναζητά το δρόμο του και δεν τον βρίσκει, γι’ αυτό κι αντιδρά βίαια κατά την εκτόνωση του φαινομένου!.. Είναι συνεπώς το ζήτημα της ορθής διαχείρισης του νερού, ζήτημα που αναφέρεται στον ευρύτερο χώρο της περιοχής, ξεκινώντας από τα ορεινά και φτάνοντας στα πεδινά, και δεν περιορίζεται σε αποσπασματικά μόνο μέτρα που λαμβάνονται σε τμήματα των ρεμάτων (κάτι που λανθασμένα ακολουθείται σήμερα).
Η επέμβαση στον ορεινό χώρο κι ειδικότερα στη λεκάνη απορροής, καθίσταται αναγκαία προκειμένου να υπάρξει αποκατάσταση και φυσική ισορροπία και «το νερό να βρει –έτσι– το δρόμο του». Αυτό επιτυγχάνεται με αναδασώσεις που πραγματοποιούνται στη λεκάνη απορροής και τη δημιουργία εκεί “υδρονομικού” δάσους, καθώς και με τεχνικά έργα, κυρίως με φράγματα που αναχαιτίζουν την ορμή των νερών και συγκρατούν τα φερτά υλικά (πέτρες, χώμα και κροκάλες), τα οποία μεταφέρονται με το νερό. Επιπλέον και συνδυαστικά με αυτά, γίνονται αντιπλημμυρικά έργα στα πεδινά και αποσφράγιση (άνοιγμα) ρεμάτων, με ξαναδημιουργία τους όπου έχουν μπαζωθεί, καθώς και απόφραξή τους όπου έχουν κλείσει με κατασκευές και ανθρώπινα έργα. Το νερό πρέπει να ρέει ομαλά σε κύρια κανάλια, να συγκεντρώνεται σε λεκάνες και να αξιοποιείται -κατά το δυνατόν- σε παραγωγικές δραστηριότητες, συμμετέχοντας με τον κύκλο του (τον κύκλο του νερού) στον κύκλο της ζωής, σε μια κατάσταση ισορροπίας φύσης και ανθρώπου.

(από το βιβλίο μου “ΛΙΘΙΝΟΙ ΤΟΙΧΟΙ. Τοιχίζοντας και διευθετώντας το φυσικό χώρο”, ιδιωτική έκδοση, Αθήνα 2016, https://www.bookstation.gr/Product.asp?ID=49135)

Mουζακι 2020 Σεβόμαστε τις όχθες των ποταμών.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1461883843998459&id=100005305723928

Το περιστατικό στο Μουζάκι δίνει αφορμή για ένα παράδειγμα σε σχέση με το urban planning και πως πρέπει να λαμβάνει υπόψη τους φυσικούς κινδύνους. Στις γνωστές περιοχές πλημμυρικού κινδύνου θα πρέπει να έχουμε ήπιες χρήσεις γης χωρίς *κρίσιμες* υποδομές. #Ianos #ΙΑΝΟΣ

O πολεοδομικός σχεδιασμός θα πρέπει να λαμβάνει υπόψιν τους φυσικούς κινδύνους. Είναι λάθος να κατασκευάζεις μια κρίσιμη υποδομή στις όχθες του ποταμού (Κέντρο Υγείας Μουζακίου).

Άσσος Κεφαλονιά Σεπτέμβρης 2020 ΔΕΝ ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΡΕΜΑΤΑ

Εστειλα ενα μειλ στον φιλο Μαρτινο Γκαιτλιχ και του ζητησα να γραψει κατι για το Καταφυκι τοτε…Μου απαντησε αμεσως. Τα ονοματα γενικα δεν εχουν σημασια ουτε η προσωπικη προβολη .Καποτε ομως εχουν. Καλο θα ηταν η τοπικη κοινωνια να ξερει ποιοι και πως ετρεξαν τοτε οχι γενικα και αοριστα «η ομαδα επιστημονικης τεκμηριωσης».

Και εδω να γραψω και για τον Γιαννη τον Βαρκαρωλη απο τους Φουρνους.Με τον οποιο δεν εχουμε καμμια σχεση εδω και δεκαετιες οταν διαφωνησαμε πολυ σοβαρα σε διαφορα θεματα.Ομως ο Γιαννης τοτε ετρεξε πολυ για το Καταφυκι.Ισως πιο πολυ απο ολους εμας τους υπολοιπους.Και αυτο δεν πρεπει να ξεχαστει.

Ηταν ο πολεμος του Ιρακ και εξω απο το Τατου ειχα βαλει ενα ταμπλο εναντια στον πολεμο για τις κινητοποιησεις που καναμε τοτε.

Μπηκε μεσα ο Γιωργος Τσεκουρας οικολογος χωρις εισαγωγικα απο τους παλιους (δυστυχως δεν ζει πια) με την συντροφο του Τινα Τσουτσου. Ειχαν ερθει για μια χωροταξικη μελετη της περιοχης που εκανε η Νομαρχια μετα απο αιτημα και πιεση του ΣΦΙΠ. Πιασαμε κουβεντα γνωριστηκαμε. Ηταν η πρωτη μου σκεψη οταν παρουσιαστηκε το Καταφυκι. Και ηταν σωστη σκεψη.

Με τον Μαρτινο (βιολογο περιβαλλοντολογο ,αγωνιζομενο ενεργο πολιτη,  μελος Ελληνικων περιβαλλοντικων οργανωσεων και συγγραφεα βιβλιων για το περιβαλλον) και την οικογενεια του εχουμε κρατησει μια φιλια χρονων.Εδω μια τοποθετηση του για εγκιβωτισμο ρεματος επικαιρη τωρα με τον Ερασινο.

Εχει επισκεφτει την Ερμιονιδα και σαν φιλος και επαγγελματικα πολλες φορες .Εχει κανει μελετη για τους υγροτοπους της περιοχης εχει φερει τουριστικο γκρουπ στην Μονη Αυγου και ειναι ανθρωπος που ξερει πολλα για την επαρχια τα λουλουδια και την φυση της περιοχης. Εξ αλλου υπαρχει και η μελετη εκεινη που παροσιαστηκε στο Συμβουλιο της Επικρατιας στην οποια εχει συμβαλει και αυτος Το δικό του κομμάτι αφορούσε την καταγραφή τού προστατευτέου αντικειμένου, δηλαδή των σημαντικών ειδών της χλωρίδας και της πανίδας που προστατεύονταν από τη Σύμβαση της Βέρνης, καθώς και από το Προεδρικό Διάταγμα 67/1981.Μητερα του Μαρτινου η Νατα Σαμαρα Γκαιτλιχ ηταν επισης δραστηρια πολιτης και συγγραφεας πολυ γνωστη και αγαπητη στην περιοχη που εζησαν ολη τους την ζωη στα Πατησια.

Θυμαμαι μια επισκεψη στον Βαλτο του Γεωργοπουλου στο Τζεμι καποια στιγμη αργοτερα που με ακολουθει σε ολη μου την ζωη. Ειχε ξηρασια για πολυ καιρο και σε μια γουρνα με λιγο λασπονερο ειχαν μεινει κατι γυρινοι .Σκυψανε ολοι οι Οικολογοι πανω απο τους γυρινους Μαρτινος Γιωργος Τινα Βαγγελης σαν συνενοημενοι και με οτι βρηκαν τριγυρω τους μετεφεραν λιγο πιο μακρυα σε μια μεγαλυτερη λακουβα.Τους κοιταγα απορημενος και ειπα τι νοημα εχει αυτο αυριο θα πεθανουν ετσι κι αλλιως ο βαλτος ξεραινεται μηνες τωρα. Δεν απαντησαν. Το αλλο βραδυ ηρθε μια μπορα τρομερη και ο βαλτος πλημμυρησε .Καθε φορα που βλεπω βατραχια στον δρομο απο τοτε θυμαμαι το μαθημα που πηρα τοτε. Κανε το καλο ακομα κι οταν δεν βλεπεις φως και η λογικη δεν βοηθα. Μπορει μια μπορα να ανατρεψει τα δεδομενα.Ο λογος στον Μαρτινο

Μαρτινος Γκαιτλιχ

Τι μου θύμισες αγαπητέ Μάκη!

Η δικαίωση της προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας για το Καταφύκι, ήταν μία από τις πρώτες νικηφόρες μάχες για την προστασία του ελληνικού φυσικού περιβάλλοντος.

Εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχε ούτε το δίκτυο Natura ούτε η Ευρωπαϊκή Οδηγία 92/43, η οποία οδήγησε στη δημιουργία του.

Θυμάμαι πολύ καλά τον δικηγόρο που είχε αναλάβει την υπόθεση, τον Βασίλη Δωροβίνη, ο οποίος – απ’ όσα είμαι σε θέση να γνωρίζω – είχε λάβει μια συμβολική αμοιβή, η οποία ίσα που κάλυπτε τα παράβολα και τα τυπικά δικαστικά έξοδα της προσφυγής στο ΣτΕ. Εκείνος είχε πει τότε, ότι χρειαζόταν μία ειδική περιβαλλοντική μελέτη, η οποία να αποτυπώνει την οικολογική σημασία και αξία της περιοχής, ώστε να μπορεί να τεκμηριωθεί στο δικαστήριο.

Τη μελέτη αυτή ανέλαβε αφιλοκερδώς το γραφείο του Γιώργου Τσεκούρα. Είχα τη χαρά να συνεργαστώ αρκετές φορές με τον Γιώργο και ήταν γνωστό σε εμένα, αλλά και σε όλους τους συνεργάτες του, το αυθεντικό ενδιαφέρον και η αγάπη του για τη φύση και τον πολιτισμό. Άλλωστε τον Γιώργο τον ήξερα και από τη μακρά συνεργασία μας στο περιοδικό «Νέα Οικολογία». Να τονίσω στο σημείο αυτό ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που το γραφείο Τσεκούρα αναλάμβανε κάποια τέτοια θέματα χωρίς αμοιβή. Ο Γιώργος συνήθιζε μάλιστα να λέει ότι τα έξοδα (καύσιμα κλπ) αυτών των δωρεάν μελετών «θα τα συμπεριελάμβανε στα γενικά έξοδα της εταιρείας του».

Όταν μου πρότεινε να λάβω μέρος στη μελέτη δέχθηκα με χαρά και το ίδιο έκανε και ο άλλος συνεργάτης, ο Βαγγέλης Στογιάννης, γεωπόνος (κι εκείνος αρθρογράφος τότε στη «Νέα Οικολογία»). Ο Βαγγέλης ανέλαβε το κομμάτι της παρουσίασης της υφιστάμενης κατάστασης, καθώς και την περιγραφή της βλάστησης και των ενδιαιτημάτων. Το δικό μου κομμάτι αφορούσε την καταγραφή τού προστατευτέου αντικειμένου, δηλαδή των σημαντικών ειδών της χλωρίδας και της πανίδας που προστατεύονταν από τη Σύμβαση της Βέρνης, καθώς και από το Προεδρικό Διάταγμα 67/1981 (δεν υπήρχε άλλο νομικό πλαίσιο προστασίας της φύσης τότε).

Δουλέψαμε χωριστά, διότι δεν συνέπιπταν οι ελεύθερες μέρες μας. Θυμάμαι να πηγαίνω στην περιοχή με το παλιό αυτοκίνητο που είχα τότε, ένα «σκαραβαίο» του 1973. Γνώριζα ήδη την ευρύτερη περιοχή της Ερμιονίδας από την επαγγελματική μου ενασχόληση, μέσω μιας χωροταξικής μελέτης στην οποία είχα συμμετάσχει (και πάλι με το γραφείο Τσεκούρα), καθώς και από το έργο καταγραφής των υγροτόπων και των άλλων σημαντικών βιοτόπων της περιοχής, στο πλαίσιο του προγράμματος CORINE.

Μέσα από εκείνες τις μελέτες είχα γνωρίσει κι εσένα Μάκη και, μέσω εσού, πολλούς φίλους και μέλη της Οικολογικής Κίνησης Ερμιονίδας. Δεν θα’ταν υπερβολή να πω ότι ήταν «ηρωικό» το πνεύμα τού εθελοντισμού που υπήρχε τότε! Σε όλους μας! Και μέσα απ’ αυτό, δημιουργήθηκαν και κάποιες φιλίες που κρατάνε ακόμα και σήμερα!

Για τη συμμετοχή μας στην ειδική μελέτη για το Καταφύκι, δεν πληρωθήκαμε, ούτε ο Βαγγέλης, ούτε εγώ. Ήταν όμως τέτοια η ικανοποίηση από τη χαρά της δικαίωσης στο ΣτΕ, λίγους μήνες αργότερα, που δεν συγκρίνεται με καμία χρηματική ανταμοιβή!

Τέλος, θυμάμαι έντονα εκείνη τη γιορτινή μουντή Κυριακή του Απρίλη του 2005, με πολλή αφρικανική σκόνη στην ατμόσφαιρα, να γελάμε σαν μικρά παιδιά, συγκινημένοι και πλημμυρισμένοι από τις αναμνήσεις των αρχών της δεκαετίας του ’90!

Με ξανασυγκίνησες και σήμερα που διάβασα το κείμενό σου, φίλε Μάκη. «Δεν είναι όλα λεφτά», «Δεν αγοράζονται όλα», γράφεις και προσυπογράφω! Να’σαι καλά!

 

Ο Μαρτίνος Γκαιτλιχ είναι ανάμεσα σε πολλά άλλα και προσωπικός φίλος εδώ και δεκαετίες.

Γνωριστήκαμε μέσα από τον αγώνα για την σωτηρία του Καταφυκιου

Ηταν ένας από την επιστημονική ομάδα που με την περιβαλλοντική τους μελέτη βοήθησαν τον δικηγόρο μας κ Δωροβινη να κερδίσει την υπόθεση στο Ε Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας και να σταματήσει η διάνοιξη του δρόμου μέσα από το φαράγγι που τόσο ήθελαν επιχειρηματικά συμφέροντα της περιοχής.Γιατι; Γία να συντομεύσει ο δρόμος από το τοτε σχεδιαζόμενο αεροδρόμιο στο πλατωμα προς το ξενοδοχειο τους.Που τώρα είναι εδώ και χρόνια κλειστό.Και εκείνοι οι παντοδύναμοι επιχειρηματίες έχουν πεθάνει από καιρό.Το φαράγγι όμως ζει.Δεν τα κατάφεραν

Γράφει λοιπόν σήμερα ο Μαρτίνος (που ποτέ δεν έπαψε να ασχολείται αθόρυβα με την περιοχή μας) σε σχεση με το νομοσχεδιο εναντια στο περιβαλλον που χτες ψηφιστηκε ανοιγοντας το δρομο και στον δικο μας ΣΜΑ.

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2774917405963781&id=100003366471096

Χτες το βράδυ ένιωθα, όπως και οι περισσότεροι απο εσάς, τσακισμένος. Σήμερα το πρωί νοιώθω δυνατός! Δεν είναι η δύναμη που αντλεί κανείς από την αισιοδοξία. Είναι η δύναμη που βρίσκουμε μέσα μας, όταν έχουμε την πλάτη στον τοίχο.
Κι από χτες, το ελληνικό περιβάλλον και εμείς που νοιαζόμαστε για αυτό, είμαστε με την πλάτη στον τοίχο.
Μέσα στην καραντίνα και έπειτα από μια διαβούλευση-κοροϊδία, επιστημονικοί και κοινωνικοί φορείς και μαζί τους χιλιάδες πολίτες, ζητήσαμε να αποσυρθεί το «περιβαλλοντικό νομοσχέδιο». Τελικά το περιβόητο νομοσχέδιο δεν αποσύρθηκε και, χτες το βράδυ, όπως ήταν αναμενόμενο και χωρίς εκπλήξεις, ήρθε για ψηφοφορία στη Βουλή.
Ό,τι πιο καταστροφικό, ως νομοθέτημα, έχει υπάρξει ποτέ για το ελληνικό φυσικό περιβάλλον, υπερψηφίστηκε χτες από 158 βουλευτές.
Ήταν λοιπόν αυτή η κατάληξη της διαδρομής;
Οι χιλιάδες υπογραφές (20 χιλιάδες στη μία εκστρατεία και 40 χιλιάδες στην άλλη, μέσα σε ελάχιστες μέρες), δεν αξίζει να μείνουν χωρίς συνέχεια. Ήταν μια «καλή μαγιά». Ας τη ενισχύσουμε αυτήν τη μαγιά, ας την κάνουμε να θεριέψει!
Δεν χρειάζεται να συμφωνήσουμε όλοι σε όλα. Θα υπάρξουν επιμέρους διαφορές. Ας συμφωνήσουμε όμως ότι έχουμε ως κοινό στόχο την κατάργηση του νόμου αυτού.
Ας αγωνιστούμε στα πεδία της δικαιοσύνης, της ενημέρωσης, της παιδείας και της πολιτικής. Ο καθένας στον τομέα του, αλλά και όλοι μαζί! Όσοι θέλουμε. Οι υπόλοιποι μπορεί να ακολουθήσουν αργότερα ή μπορεί και να μείνουν πίσω. Έτσι γινόταν πάντα.
Έχω συμμετάσχει για περισσότερο από τρεις δεκαετίες στα περιβαλλοντικά τεκταινόμενα της Ελλάδας, αρκετές για να γνωρίζω ότι ποτέ τα πράγματα δεν ήταν εύκολα.
Καλούμαστε, για ακόμα μία φορά, να αγωνιστούμε για να προστατέψουμε την ελληνική φύση που αγαπάμε! Δεν πρέπει να μείνουμε απαθείς μπροστά σ’ αυτήν την επερχόμενη καταστροφή! Όπως έλεγε και μια παλιά διαφήμιση «έχουμε αγώνα (από) αύριο».

1960.Στην λιμνη με τις παπιες.

Για πολλους που μεγαλωσαμε και ζησαμε στην Αθηνα ο κηπος ειναι κομματι της ζωης μας.Ο παπους που εκανε με τα χειλη του την φωνη του πολυχρωμου παγωνιου κι αυτο ανοιγε τα φτερα, το ηλιακο ρολοι στην εισοδο της Αμαλιας με τους φοινικες ,

Αποτέλεσμα εικόνας για εθνικος κηπος φωτογραφιες

το κουλουρι (το μισο πηγαινε για τις παπιες και τα περιστερια ) και το τυρι, η λιμνη με τις παπιες (καποτε τις ειχαν παρει λογω της γριπης των πτηνων) οι νεροχελωνες λιγο πιο πανω

ο «ζωολογικος κηπος «, μετα, τα ραντεβουδακια σκαστα απ τη δουλεια ,  το (κλειστο πλεον ) καφενεδακι στην εξοδο προς Ηρωδου Αττικου για ουζακι (αν υπηρχε καρεκλα)

Θλίψη: έκλεισε το καφενεδάκι στον Εθνικό Κήπο | Newsit.gr

κι αργοτερα βολτα με το καροτσι το παιδι μεσα στα δρομακια ,η παιδικη χαρα,η παιδικη βιβλιοθηκη….

…..εικονες κομματια που ανασυρονται με την παρακατω αναρτηση.Το θεμα ανεδειξε ο καλος φιλος Μαρτινος Γκαιτλιχ (ενας απο την επιστημονικη ομαδα που με την τεκμηριωση της βοηθησε στο να παρθει η αποφαση απο το Συμβουλειο Επικρατειας για το Καταφυκι)και τωρα ολο και περισσοτεροι ανθρωποι και φορεις το φερνουν στην επιφανεια,

Εθνικος κηπος

Αναβάθμιση ή Υποβάθμιση του Εθνικού Κήπου;

Αθήνα, 27 Σεπτεμβρίου 2018    

                                                                  Αρ.Πρωτ.: 1079

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ: ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ

Στις 19 Ιουνίου 2018, η ΠΕΕΓΕΠ (ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΩΝ & ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΠΡΑΣΙΝΟΥ) απέστειλε επιστολή στο δήμαρχο Αθηναίων στην οποία εκτός των άλλων  εξέφραζε την ανησυχία της για την πολιτική που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια στον εθνικό κήπο. Πολιτική, που κατά την άποψη μας,  δεν χαρακτηρίζεται από συνέχεια, δεν φαίνεται να έχει ξεκάθαρη εικόνα για το ποιες είναι οι αναγκαιότητες και  ποιες οι ενέργειες που πρέπει να ακολουθηθούν,  για να επιτευχθεί η ολιστική ανασύσταση, αποκατάσταση και εύρυθμη διαχείριση του Ε.Κ. ως ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΤΟΠΟΥ. Και αυτή μας η άποψη, τεκμηριώνεται από τις  χωρίς καμία λογική συνέχειας,  αποσπασματικές ενέργειες   που  ακολουθήθηκαν από το δήμο,   τα τελευταία χρόνια, όπως :

α. η παραχώρηση του κήπου σε ιδιώτη με στόχο να «αναβαθμίσει» κηποτεχνικά οκτώ τοπόσημα του κήπου,

β. ο αποκλεισμός από τις  «συμμετοχικές διαδικασίες» με θέμα τον εθνικό κήπο, δημοτών αλλά και ειδικών επιστημόνων, κατά την «1η Διάσκεψη για την Αθήνα»

γ. η ανακοίνωση για αναζήτηση χρηματοδότησης έργων στον κήπο  από stakeholders  του εξωτερικού

δ. η υπογραφή μνημονίου συνεργασίας με την υπηρεσία Διαχείρισης Κρατικών παλατιών κήπων και λιμνών του κρατιδίου της Βαυαρίας που αφορά  στην εξειδίκευση της Διαχειριστικής Μελέτης του Εθνικού Κήπου,  στη χάραξη  μακροχρόνιων πολιτικών για τη βιωσιμότητα του Εθνικού Κήπου, αλλά και   η μεταφορά τεχνογνωσίας και η επιμόρφωση του προσωπικού του κήπου για τη βέλτιστη φροντίδα του. Κλπ

Σχεδόν ενάμισι μήνα, μετά την υπογραφή συμφωνίας του δήμου με τους ειδικούς της Βαυαρίας, και πριν ακόμα οι ειδικοί εκφέρουν άποψη,  επιβεβαιώνονται για μια ακόμη φορά  οι ανησυχίες μας, καθώς ο Δήμος Αθηναίων διακηρύσσει,  ανοικτή διαδικασία, για την επιλογή αναδόχου κατασκευής του έργου: «ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΠΟΥ» συνολικού προϋπολογισμού 4.200.000,00€. Το έργο περιλαμβάνει  οικοδομικές εργασίες, ηλεκτρομηχανολογικές εργασίες, νέο δίκτυο άρδευσης και αποκατάσταση παρτεριών, περιοχών εδαφοκάλυψης και χλοοταπήτων.

Ως  επιστημονική ένωση επαγγελματιών γεωτεχνικών (γεωπόνων, δασολόγων, αρχιτεκτόνων τοπίου κλπ) οφείλουμε  να εκφράσουμε την αντίθεση μας με το μεγαλύτερο μέρος του  έργου αυτού, για τους εξής λόγους .

  1. Το έργο δεν προκύπτει ως αναγκαιότητα αφού  δεν εντάσσεται σε κάποιο ολοκληρωμένο  σχέδιο αποκατάστασης του κήπου. Ακριβώς λόγω της ανυπαρξίας ενός ολοκληρωμένου σχεδίου αποκατάστασης του κήπου δεν έχει γίνει ιεράρχηση των αναγκών του με συνέπεια το έργο να κρίνεται  αποσπασματικό χωρίς να  εξυπηρετεί τις  πραγματικές ανάγκες του κήπου.
  2. Πρόκειται για ένα έργο που δεν στοχεύει στην αποκατάσταση και ορθή διαχείριση, αλλά στην αλλαγή πολλών δεδομένων, σε ένα ιστορικό ΚΗΠΟ, στον οποίο κάθε παρέμβαση θα έπρεπε να μελετάται με την παραμικρή λεπτομέρεια, να θέτονται πολύ αυστηρές προδιαγραφές και να δοκιμάζεται πιλοτικά.
  3. Εντύπωση δε προκαλεί το γεγονός ότι σε έναν κήπο με τεράστιες ανάγκες σε εργασίες πρασίνου, το ποσοστό των εργασιών πρασίνου αποτελεί μόλις το 13% του συνολικού κόστους του έργου.
  4. Είναι δε σαφές ότι η  μελέτη είναι εξαιρετικά  ελλιπής, τόσο ελλιπής που μπορεί να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμες  ζημιές και αυθαιρεσίες, αφού πχ αν και  προβλέπει εκσκαφές χιλιομέτρων δεν αναφέρονται πουθενά μέτρα προστασίας των δέντρων, δεν αναφέρονται μέτρα προστασίας και χειρισμού  δέντρων – μνημείων (και τέτοια υπάρχουν πολλά), δεν υπάρχει αναλυτικό χρονοδιάγραμμα ( σε ένα κήπο που ο χρόνος εκτέλεσης των περισσότερων  εργασιών έχει μεγάλη σημασία), δεν επισημαίνεται  το  μέγεθος και το βάρος που πρέπει να έχουν  τα μηχανήματα κατά το μέγιστο, ώστε να μην προκαλέσουν ζημιές στον κήπο και πολλά πολλά ακόμα.
  5. Οι μεγάλες εκπτώσεις του μειοδότη, αποδεδειγμένα δεν ασφαλίζουν την ποιότητα του έργου και ιδιαίτερα σε ένα τόσο ευαίσθητο χώρο.

Ειδικότερα, και όσον αναφορά την  ανακατασκευή των μήκους 7.000 μέτρων μονοπατιών του με σταθεροποιημένο δάπεδο, με προβλεπόμενη  εκσκαφή των υφιστάμενων μονοπατιών σε βάθος  20 εκ. δεν αναφέρονται πουθενά μέτρα προστασίας των φυτών.  Και οι ζημιές που θα προκληθούν δεν αφορούν μόνο  την αναμενόμενη κοπή των ριζών, τη συμπίεση ή την μειωμένη  υδατοπερατότητα  αλλά κυρίως την αλλαγή της δομής του εδάφους  και των φυσικοχημικών ιδιοτήτων του που θα προκληθεί ή οποία θα επηρεάσει  τη μικροχλωρίδα   αλλά και την μικροπανίδα με αποτέλεσμα την δημιουργία μη ελεγχόμενων συνθηκών στη ριζόσφαιρα των φυτών και την πιθανή ανάπτυξη φυτοτοξικών φαινομένων.

Σημειωτέον δε ότι τα μονοπάτια, ήδη διαθέτουν υπόβαση (οι σχετικές εργασίες αποκατάστασης τους έγιναν το 1979 και το 2003),  ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΟΜΩΣ ΣΥΝΤΗΡΗΘΕΙ ΠΟΤΕ.

Πώς συνάδει όμως η  ανακατασκευή των μήκους 7.000 μέτρων μονοπατιών του κήπου με σταθεροποιημένο δάπεδο, με την τεχνική έκθεση που συνέταξαν  οι  Βαυαροί ειδικοί,  το 2014 για τον εθνικό μας κήπο και συγκεκριμένα η κυρία Katrin Schulze M.A., αρχιτέκτονας  τοπίου;  Η κυρία Katrin Schulze με σαφήνεια αναφέρει  ότι οι δρομίσκοι δεν είναι μόνο λειτουργικά αλλά και σημαντικά στοιχεία της διαμόρφωσης του κήπου. Η πορεία, οι διαστάσεις και τα υλικά τους θα πρέπει για αυτό το λόγο να διατηρηθούν κατά το δυνατό χωρίς μεταβολές.

Η μελέτη  του έργου της  «Αναβάθμισης (!!) των υποδομών του Εθνικού Κήπου»   προβλέπει επίσης την τοποθέτηση πολλών χιλιομέτρων καλωδίων και σωληνώσεων για τις ανάγκες των ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων και ιδιαίτερα του ηλεκτροφωτισμού. Οι προδιαγραφές  εγκατάστασης τους, υποδεικνύουν τη γραμμική τοποθέτηση τους σε κανάλια βάθους 70 εκ. Σκέφτηκε άραγε ο Δήμος της Αθήνας το μέγεθος της καταστροφής που θα προκληθεί από την αναπόφευκτη κοπή στηρικτικών και όχι μόνο  ριζών, αφού λόγω της άρδευσης του κήπου με κατάκλιση, το ριζικό σύστημα των φυτών βρίσκεται στα επιφανειακά εδαφικά στρώματα, αλλά και πόσο θα επηρεαστεί η στατικότητα των δέντρων μιας και τα περισσότερα δέντρα και ιδιαίτερα αυτά που βρίσκονται σε εγγύτητα με τα μονοπάτια έχουν πάρει κλίσεις αναζητώντας το φως.

Μελέτησε άραγε ο Δήμος Αθήνας  τα αποτελέσματα της φωτορύπανσης που θα προκληθεί από το φωτισμό του κήπου,  τις επιπτώσεις στη χλωρίδα και πανίδα του κήπου (πουλιά, νυχτόβια είδη, έντομα, μικροθηλαστικά ακόμα και στα φυτά και βέβαια παραμένει το  λογικό ερώτημα,  τι χρειάζεται ο φωτισμός σε έναν κήπο που κλείνει με τη δύση του ηλίου; Εκτός αν ο Δήμος της Αθήνας έχει κάτι άλλο στου νου του.  Αναρωτιόμαστε συνεπώς: ο κήπος με τον  νέο ηλεκτροφωτισμό θα εξακολουθήσει να ανοίγει με την ανατολή και να κλείνει με την δύση του ήλιου ή όχι;

Ο Εθνικός κήπος αναμφίβολα δεν  αποτελεί απλώς ένα ιστορικό τόπο,  αλλά ένα ιστορικό ΚΗΠΟ, έναν ιστορικό ΚΗΠΟ,  όπου όπως όλοι οι  ζωντανοί οργανισμοί, βρίσκεται εκτεθειμένος στα στοιχεία της φύσης, στη φθορά του χρόνου, αλλά και τις βουλές των ανθρώπων. Ο κήπος  έχει ανάγκη ένα ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΈΝΟ σχέδιο για την αποκατάσταση και διαχείρισή του, ένα λεπτομερές σχέδιο που θα λαμβάνει υπόψη του τις ιδιαιτερότητες του, θα διαφυλάττει την φυσική ακεραιότητά του, την ιστορική και πολιτιστική του συνέχεια, απαραίτητη για την εκπαίδευση και αναψυχή των μελλοντικών γενεών.

Θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ότι η ένωση μας, η Π.Ε.Ε.Γ.Ε.Π έχει συντάξει  προτάσεις που αφορούν συνολική αποτίμηση των ενεργειών που πρέπει να μεθοδευθούν για την ολιστική ανασύσταση, αποκατάσταση και εύρυθμη διαχείριση του Ε.Κ. ως ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΤΟΠΟΥ και αναφέρεται κατά κύριο λόγο στην αντιμετώπιση τόσο των άμεσων όσο και μακροπρόθεσμων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα στοιχεία του πρασίνου που τον αποτελούν χωρίς όμως να παραβλέπεται και η εξ ίσου επείγουσα ανάγκη αντιμετωπίσεως των λοιπών δομικών προβλημάτων( κτίρια, υποδομή, περίφραξη, οργάνωση λειτουργίας κλπ). Οι προτάσεις στηρίζονται στην θεμελιώδη αρχή ότι ο Ε.Κ. είναι ένα κηποτεχνικό δημιούργημα με κύριο χαρακτηριστικό στοιχείο το πράσινο και συνεπώς όλες οι ενέργειες επεμβάσεων ξεκινούν και καταλήγουν στον σεβασμό για την αναβάθμιση, βελτίωση και σωστή διαχείριση του. Οι προτάσεις της Π.Ε.Ε.Γ.Ε.Π για  για την πλήρη αποκατάσταση και μελλοντική διαχείριση του Εθνικού Κήπου, μετά από διαβούλευση  είναι αναρτημένες στο site μας.

Σημείωση: Η Π.Ε.Ε.Γ.Ε.Π. (ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΩΝ & ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΠΡΑΣΙΝΟΥ) είναι μια Ένωση που προασπίζεται και κατοχυρώνει τα δικαιώματα των μελών της, εκπαιδεύει και πιστοποιεί τα μέλη της, μελετά ζητήματα για τη διατήρηση και την προστασία του περιβάλλοντος, προωθεί σύγχρονες τεχνολογίες στο επαγγελματικό αντικείμενο, συνεργάζεται με φορείς που προάγουν την επιστημονική γνώση και παρεμβαίνει σε μια σειρά θεμάτων που αφορούν το πράσινο και το περιβάλλον.

Η Πρόεδρος της ΠΕΕΓΕΠ                                                   Ο Γενικός Γραμματέας

Σταυρούλα Κατσογιάννη                                                   Αλέξιος Σπανέλλης

Γεωπόνος – Αρχιτέκτων τοπίου                                        Γεωπόνος MSc

Ιστορια

Oι μεγαλυτεροι ισως θυμαστε τον φιλο Μαρτινο.Ηταν στην ομαδα των περιβαλλοντολογων που εφτιαξαν την ΜΠΕ με βαση την οποια κερδηθηκε η πρωτη στην Ελλαδα Περιβαλλοντικη νικη στο Ε τμημα του Συμβουλιου της επικρατειας(772/1992).Να μην ανοιξει δρομος μεσα απο το φαραγγι στο Καταφυκι.Ο Μαρτινος εκτος απο φιλος πανω απο εικοσι χρονια ειναι και ενας απο κεινους τους οικολογους που αναφερομαι συχνα. Με μια πολιτικοποιηση βαθια που δεν χωρα σε κομματικα καλουπια. Δεν ειναι ο μονος για μενα παντως ειναι ξεχωριστος.

Αναδημοσιευω αρθρο του.

Αυτη ειναι η σελιδα του

Μαρτίνος Γκαίτλιχ -Γράμμα ενός λύκου της Πάρνηθας στον Άγιο Βασίλη

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

Είμαι ένας λύκος, από αυτούς που εδώ και λίγο καιρό ζουν στην Πάρνηθα.
Σου γράφω εκ μέρους όλων των λύκων, καθώς και των άλλων πλασμάτων της ελληνικής φύσης. Τα δώρα που θα σου ζητήσω, Άη Βασίλη μου, δεν μπαίνουν σε κουτιά ούτε τοποθετούνται κάτω από το χριστουγεννιάτικο έλατο. Άλλωστε, εμείς ζούμε κάτω απ’ τα έλατα και τα άλλα δέντρα του δάσους, και για εμάς αυτά είναι το ίδιο σημαντικά, όλο το χρόνο.

Αφού απελπίστηκα από όλους τους «αρμόδιους», απευθύνομαι σ’ εσένα για να ζητήσω να πραγματοποιήσεις αυτά που ονειρεύομαι. Το ξέρω ότι δεν συνηθίζεται ένα λύκος να γράφει γράμματα και να ζητάει δώρα. Εμείς όμως, οι λύκοι της Πάρνηθας, επειδή ζούμε κοντά στην Αθήνα, θεωρούμαστε πλέον οι πρωτευουσιάνοι του είδους μας κι έτσι σκέφτηκα να κάνω εγώ την αρχή.

Εκτός των άλλων, η Πάρνηθα είναι ένα εξαιρετικό μέρος για να ζει ένας λύκος, καθώς ένα τμήμα της προστατεύεται ως Εθνικός Δρυμός και διότι έχει ένα σημαντικό πληθυσμό Ελαφιών, που αποτελούν καλή τροφή για εμάς τους λύκους. Κάποτε, στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, τα Ελάφια ζούσαν σε ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα. Επίσης, στα δάση της χώρας μας ζούσαν Πλατώνια, αυτά τα μικρόσωμα ελάφια με τα πεπλατυσμένα κέρατα. Σήμερα, τα Ελάφια έχουν απομείνει μονάχα εδώ στην Πάρνηθα και στη Ροδόπη, ενώ τα Πλατώνια υπάρχουν μόνο στη Ρόδο και σε κάποια εκτροφεία.

Το πρώτο που θα ήθελα να σου ζητήσω, αγαπητέ Άγιε Βασίλη, είναι να ολοκληρωθούν οι Δασικοί Χάρτες. Χωρίς αυτούς δεν μπορούν να προστατευτούν αποτελεσματικά τα ελληνικά δάση. Δυστυχώς όμως, εδώ και 40 χρόνια, έχει γίνει μόλις το 1% των Δασικών Χαρτών της χώρας! Με αυτούς τους ρυθμούς, θα…τελειώσουν τα δάση πριν τελειώσουν οι Δασικοί Χάρτες! Με το ζήτημα των Δασικών Χαρτών, συνδέεται και ένα άλλο μεγάλο και πολύπλοκο πρόβλημα: αυτό των αυθαιρέτων. Τα αυθαίρετα κτίσματα στα δάση και στις παραλίες, είναι μια χρονίζουσα πληγή. Πολλοί υπουργοί και άλλοι πολιτικοί, έχουν φροντίσει να κάνουν ό,τι μπορούσαν για να νομιμοποιήσουν τα αυθαίρετα (ο σημερινός υπουργός περιβάλλοντος δηλώνει και «οικολόγος», τρομάρα του…).

Μόνο με ένα θαύμα θα δούμε να γκρεμίζονται αυθαίρετα στην Ελλάδα, οπότε το θέμα εμπίπτει πλέον στη δικαιοδοσία της αγιοσύνης σου. Αυθαίρετα υπάρχουν παντού, ακόμα και μέσα σε Εθνικά Πάρκα και άλλες προστατευόμενες περιοχές: από την Στροφυλιά μέχρι τη Ροδόπη (όπου στα Θερμιά υπάρχει η αυθαίρετη παραγκούπολη γνωστή και ως «Φιλιππίνες») και από τις παρυφές της Πάρνηθας μέχρι την παραλία της Δάφνης στον κόλπο του Λαγανά (δηλαδή στην περιοχή που γεννάνε οι απειλούμενες χελώνες Καρέττα)! Ακόμα και σε δύο από τους σπουδαιότερους υγροτόπους της χώρας μας, στο Δέλτα του Έβρου και στην παραλία του Λούρου της λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου, έχουν δημιουργηθεί μικροί οικισμοί αυθαιρέτων, συχνά μάλιστα σε καταπατημένους (ή αμφιβόλου ιδιοκτησίας) χώρους.

Επίσης, μια και συζητάμε για προστατευόμενες περιοχές, θα ήθελα να σου ζητήσω να φροντίσεις για το θέμα της οικονομικής και θεσμικής υποστήριξης των Φορέων Διαχείρισης των περιοχών αυτών. Οι Φορείς αυτοί είναι απαραίτητοι για τη διαφύλαξη και διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών. Το πρόβλημα της μόνιμης βιωσιμότητάς τους, ακούω ότι βρίσκεται κοντά στην «οριστική» λύση του, όμως κι άλλες φορές στο πρόσφατο παρελθόν, έχουμε φτάσει κοντά στη λύση του και στο τελευταίο λεπτό όλο κάτι συμβαίνει και η λύση αυτή αναβάλλεται.

Γενικά πάντως, πρέπει να σου πω ότι είναι ανάγκη να βελτιωθεί η προστασία και φύλαξη του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας μας. Αντιλαμβάνομαι ότι τα χρόνια της κρίσης έχουν υποβαθμίσει τη φύλαξη αυτή (λες και πριν ήταν καλύτερη, αλλά τέλος πάντων…).  Όλα τα δεδομένα δείχνουν ότι έχει αυξηθεί η λαθροϋλοτομία, η λαθροθηρία, οι ξόβεργες και άλλες πολλές παράνομες δραστηριότητες, που κάνουν θραύση στο «ξέφραγο αμπέλι» της ελληνικής υπαίθρου.

Υπάρχει και κάτι άλλο που θέλω να σου ζητήσω να συμβάλεις, με όλες σου τις δυνάμεις: στην απομυθοποίηση ενός μύθου. Συγκεκριμένα, αναφέρομαι στον γνωστό αστικό μύθο ότι «οι οικολόγοι αμολάνε λύκους, αρκούδες και φίδια». Είναι ένας εδραιωμένος αστικός μύθος, που χαρακτηρίζεται από απίστευτη διάδοση και εμμονή. Και ναι μεν έχουν αυξηθεί οι εμφανίσεις λύκων τα τελευταία χρόνια, όμως αυτό σε καμία περίπτωση δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας απελευθέρωσης ή εισαγωγής. Δυστυχώς, πολλές φορές, οι άνθρωποι  είναι ικανοί να πιστέψουν τα μεγαλύτερα ψέματα παρά να πιστέψουν τις αλήθειες της επιστήμης και του ορθολογισμού.

Και μία αλήθεια που πολλοί άνθρωποι αγνοούν, είναι ότι εμείς οι λύκοι μετακινούμαστε σε μεγάλες αποστάσεις για να βρούμε τροφή: μερικές φορές μπορούμε να διανύσουμε 70 ή και 90 χιλιόμετρα μέσα σε μία νύχτα. Έτσι μπορεί να εμφανιστούμε ξαφνικά σε μία περιοχή που προηγουμένως δεν υπήρχαν λύκοι και αυτό να προκαλέσει απορία στους ανθρώπους και -βεβαίως- να αποτελέσει αφορμή για σενάρια τού γνωστού αυτού αστικού μύθου. Ωστόσο, αν συμβεί το αντίστροφο, δηλαδή αν εξαφανιστούμε από ένα μέρος στο οποίο υπήρχαμε από παλαιά, τότε κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να ασχοληθεί με το γεγονός αυτό και να το αναλύσει περισσότερο.

Επίσης, η αλήθεια είναι ότι η πραγματική αύξηση των λύκων, όπου αυτή έχει παρατηρηθεί, οφείλεται σε μια σειρά από άλλους λόγους, που αφορούν στην εγκατάλειψη της υπαίθρου, στις αλλαγές της δασικής διαχείρισης και βλάστησης, στη νομοθεσία προστασίας, καθώς και στη γενικότερη αύξηση του πληθυσμού των λύκων σε κάποιες ευρύτερες περιοχές (π.χ. Βαλκάνια).

Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν άβολα στην ιδέα ότι εμφανίστηκαν λύκοι στην περιοχή τους. Πρώτα απ’ όλους οι κτηνοτρόφοι μιας περιοχής, που φυσικά ανησυχούν για τα ζώα τους. Και ναι, μερικές φορές εμείς οι λύκοι τρώμε πρόβατα ή άλλα εκτρεφόμενα ζώα. Αυτές οι ζημίες σημαίνουν απώλεια χρημάτων για τους κτηνοτρόφους που είναι κατανοητό να διαμαρτύρονται. Είναι ανάγκη λοιπόν να εφαρμοστεί ένα συγκεκριμένο κρατικό πρόγραμμα, με στόχο την αρμονική συνύπαρξη ανθρώπου και λύκου. Τέτοια προγράμματα έχουν υλοποιήσει οι περιβαλλοντικές οργανώσεις «Αρκτούρος» και«Καλλιστώ (τα οποία περιλαμβάνουν μια ολοκληρωμένη προσέγγιση του ζητήματος, με ποιμενικούς σκύλους, ειδικές περιφράξεις, έγκαιρες και πλήρεις αποζημιώσεις των κτηνοτρόφων κ.α.), με μεγάλη επιτυχία.

Είναι όμως επίσης απαραίτητο, να συνειδητοποιήσουν οι άνθρωποι ότι όταν μειώνεται η φυσική μας τροφή, δηλαδή τα μεγάλα οπληφόρα ζώα όπως τα ελάφια, τα ζαρκάδια κλπ, δεν μας μένουν και πολλές άλλες επιλογές παρά να στραφούμε στα κτηνοτροφικά ζώα. Εμείς οι λύκοι, που δεν καταλαβαίνουμε από ιδιοκτησία κι από κτηνοτροφία, θεωρούμε φυσικό να σκοτώσουμε και να φάμε ένα ζώο, όταν η πείνα μας μάς οδηγεί στην πράξη αυτή.

Ίσως πολλοί άνθρωποι μισούν εμάς τους λύκους και τα άλλα σαρκοφάγα, επειδή θεωρούν θηριωδία και βαρβαρότητα το ότι εμείς εξασφαλίζουμε την τροφή μας σκοτώνοντας με τα δόντια μας τη λεία μας. Γιατί όμως είναι αυτό βαρβαρότητα και δεν είναι οι 11.751 κυνηγοί στη Νορβηγία που φέτος έβγαλαν άδεια για να σκοτώσουν 16 λύκους; Ποιος είναι το πραγματικό θηρίο, εμείς ή ο άνθρωπος που καταστρέφει τα δάση και οδηγεί στην εξαφάνιση χιλιάδες είδη ζώων και φυτών;

Εμείς σκοτώνουμε για να φάμε και δεν εκστρατεύουμε εναντίων των άλλων λύκων όπως εσείς πολεμάτε με όπλα και βόμβες, τους ίδιους τους συνανθρώπους σας. Αλλά για αυτό το θέμα τού πολέμου, είμαι βέβαιος ότι θα πάρεις πολλά άλλα γράμματα φέτος, Άγιε Βασίλη μου, ιδίως από προσφυγόπουλα, οπότε σταματώ εδώ.

Στα σπίτια που θα πας, Άγιε Βασίλη, πες στους ανθρώπους να κοιτάξουν μέσα στα μάτια των σκύλων. Θα δουν μέσα σ’ αυτά το ίδιο βλέμμα, το βλέμμα του λύκου. Πριν από περίπου 30.000 χρόνια ο άνθρωπος εξημέρωσε το λύκο. Από τότε, ο σκύλος, αυτός ο απόγονός μας, έγινε ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, ενώ εμείς οι λύκοι παραμείναμε στο ρόλο του «εχθρού». Αν κρίνουμε βέβαια από τα αναρίθμητα αδέσποτα και τις φόλες (αυτήν την φριχτή κοινή μας μάστιγα), τότε μάλλον βγάζουμε το συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος δεν επιφύλαξε ιδιαίτερα καλή μοίρα ούτε και για τον σκύλο.

Στα παραμύθια όπως η «Κοκκινοσκουφίτσα» και τα «Τρία Γουρουνάκια» με τα οποία μεγάλωσαν γενιές και γενιές παιδιών, εμείς ήμασταν οι κακοί ήρωες. Οι άνθρωποι λησμόνησαν τις παραδόσεις και τα παραμύθια στα οποία έχουμε το ρόλο του καλού, όπως στο θρύλο του Ρωμύλου και του Ρώμου ή, πιο πρόσφατα, στο Βιβλίο της Ζούγκλας με τον Μόγλη.

Επίσης ξεχνούν ότι ύπαρξή μας είναι άρρηκτα και αλληλένδετα συνδεδεμένη με τα δασικά οικοσυστήματα. Χωρίς εμάς, αυτά θα είναι λειψά. Χωρίς εμάς, τα δάση και τα βουνά, θα χάσουν ένα μεγάλο μέρος από την άγρια ομορφιά τους. Διότι ο λύκος θα συμβολίζει πάντα την ανήμερη φύση, το άγριο πνεύμα του δάσους και όλα αυτά που ο άνθρωπος δεν μπόρεσε να καθυποτάξει.

Ευχαριστώ πολύ,
ένας λύκος της ΠάρνηθαςΦωτογραφία λύκου - Μαρτίνος Γκαίτλιχ

(και για την αντιγραφή, Μαρτίνος Γκαίτλιχ, Βιολόγος – Περιβαλλοντολόγος)

Μαΐου 2021
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.415.277

Αρχείο

RSS Ερμιονιδα μας αρεσει δεν μας αρεσει

RSS arcadia portal

  • Θέματα παραβατικότητας και τρόποι αντιμετώπισής τους στη συνάντηση Τζιούμη με τον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας 16 Μαΐου, 2021
    Το Σάββατο 15 Μαΐου 2021 ο Δήμαρχος Τρίπολης κ. Κώστας Τζιούμης, υποδέχτηκε στο Δημαρχείο τον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγο κ. Μιχαήλ Καραμαλάκη, ο οποίος συνοδευόταν από τον Γενικό Περιφερειακό Αστυνομικό Διευθυντή Πελοποννήσου Ταξίαρχο κ. Παναγιώτη Πούπουζα και τον Αστυνομικό   Διευθυντή Αρκαδίας κ. Λάμπρο Κατσαντώνη. Η συνάντηση πραγματοποι […]
  • Ετήσια – Μοριοδοτούμενα Επιμορφωτικά Προγράμματα σε Συνεργασία με το Κ.Ε.ΔΙ.ΒΙ.Μ. του Πανεπιστημίου Πειραιώς 16 Μαΐου, 2021
    Ο Όμιλος ΑΠΟΨΗ δυνάμει συμβάσεων με το «ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΕΥΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ» (ΚΕΠΠ), υλοποιεί σε όλη την επικράτεια σε συνεργασία με το Κέντρο Επιμόρφωσης και Δια Βίου Μάθησης (ΚΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ) του Πανεπιστημίου Πειραιάκαι με την υποστήριξη επιλεγμένων συνεργαζόμενων φορέων του Ομίλου, τα κάτωθι ετήσια επιμορφωτικά προγράμματα:  «Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση» (δ […]
  • Δύο συλλήψεις για λαθραία τσιγάρα στην Κορινθία 16 Μαΐου, 2021
    Συνελήφθησαν, χθες (15.5.2021) το πρωί, στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας, από αστυνομικούς της Ομάδας Πρόληψης και Καταστολής Εγκλήματος (Ο.Π.Κ.Ε.) Κορινθίας, δύο (2) αλλοδαποί, ηλικίας  42 και 26 ετών, αντίστοιχα, γιατί κατείχαν -240- πακέτα λαθραίων τσιγάρων και ποσότητα λαθραίου καπνού, συνολικού βάρους -950- γραμμαρίων, των -19- συσκευασιών, τα οποία κατ […]
  • Πάνω από 60.000 οχήματα πέρασαν από τα διόδια Ελευσίνας και Αφιδνών 16 Μαΐου, 2021
    Σε 60.467 ανήλθαν τα οχήματα που εξήλθαν από τα διόδια Ελευσίνας και Αφιδνών, των εθνικών οδών Αθηνών – Κορίνθου και Αθηνών – Λαμίας, το τελευταίο 24ωρο (από τις 06:00 του Σαββάτου 15 Μαϊου έως την ίδια ώρα σήμερα το πρωί), σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεύθυνσης Τροχαίας Αττικής. Ειδικότερα, από την Ελευσίνα, πέρασαν 33.600 οχήματα και από τις Αφίδνες 26.867. […]
  • Προσωρινές συντάξεις: Ξεκινούν οι πληρωμές 16 Μαΐου, 2021
    Ξεκινά η εφαρμογή του μέτρου της υποχρεωτικής χορήγησης προσωρινής σύνταξης σε όλους τους ασφαλισμένους που κατέθεσαν τα χαρτιά τους για συνταξιοδότηση. Η καταβολή της προσωρινής σύνταξης αφορά όλους τους ασφαλισμένους, ανεξαρτήτως Ταμείου και χωρίς να απαιτείται η υποβολή αιτήματος εκ μέρους του δικαιούχου. Το μέτρο αποσκοπεί στο να διασφαλιστεί ένα μίνιμου […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

COVID19/SARS-CoV-2 ecorap SRF ΚΑΣΑ/ RDF ΚΑΠΑ Αγωνιστικη Συνεργασια Πελοποννησου Αδεσποτα Αναβαλος Ανακυκλωση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βαρουφακης Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιαννης Γεωργοπουλος Γιορτες ελιας ΔΕΗ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Διαφανεια στην υποθεση ΔΕΣΦΑΚ (Σφαγεια Κρανιδιου) Διαφανεια στο Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Διαφανεια στο σκανδαλο του Δεματοποιητη Διδυμα Δρομοι πεζοδρομια ΕΤΑΔ-ΤΑΙΠΕΔ Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα-η εποχή του Γαλαξια ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα ΤΕΡΝΑ ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ Τατουλης Τζεμι Τσαμαδος Γιαννης Τσιρωνης Φωτιες ΧΑΔΑ Δισκουριων ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Χρυση Αυγη Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χουντα