Με εκπροσωπηση απο αυτοδιοικητικες και περιφερειακες παραταξεις, εναν εκπροσωπο εργατικου κεντρου, καθως και με παρατηρητες απο αλλους τεχνικους φορεις αλλα και ενεργους πολιτες εγινε χθες η συναντηση στο ξενοδοχειο ΑΡΚΑΔΙΑ στην Τριπολη. Πλατια η συζητηση κρατησε τρεις ωρες ,εντοπιστηκαν σημεια διαφοροποιησεων και συγκλισεων οπως σε καθε τι ζωντανο και ακηδεμονευτο (ΣΔΙΤ και δημοσια διαχειριση/Κεντρικη επεξεργασια η τοπικα σχεδια διαχειρισης /ΧΥΤΥ και ανακυκλωση/Προταση Δημαρχου Τριπολης και μετωπο εναντια στην ΤΕΡΝΑ κλπ)

Βαδιζουμε προς την συναντηση της Τριπολης στις 10 Απριλη λοιπον. Συμμετοχες παντα αναμενομενες Μην ξεχνατε οσοι-ες μπορειτε αυτο το Σαββατοκυριακο η συναντηση στην Αθηνα.

Οι φορείς και οι συλλογικότητες που το επιθυμούν να στέλνουν ένα μήνυμα στο
Αν θέλετε να δίνετε ένα link, μπορείτε να χρησιμοποιείτε αυτό της ανάρτησης στο blog της ΠΡΩΣΥΝΑΤ:
Εννοείται ότι θα θέλαμε τη συμμετοχή όλων σας στην πανελλαδική συνάντηση συλλογικοτήτων,
που θα γίνει στην Αθήνα το Σαββατοκύριακο 2-3 Απρίλη 2016:
Για την πανελλαδική συνάντηση υπάρχει σχετική σελίδα στο fb. Αν θέλετε την κοινοποιείτε.

Καλα τα λεει η ΛΑΕ αλλα ειναι πολλα ακομα.Ποσα χρηματα δινει η υπατη αρμοστια ανα προσφυγα και ποσα φτανουν σε καθε ανθρωπο; Ποιος ελεγχει  την ροη των χρηματων; Τα εχουμε αφησει ολα στην ιδιωτικη πρωτοβουλια; Τι ειναι η ΜΚΟ πραξις του Λατση που ο ΟΗΕ της δινει λεφτα;Ο τελευταιος αναρτημενος ισολογισμος της ειναι πριν τρια χρονια το 2013.Στο παρελθον χρηματα που συγκεντρωθηκαν για ανθρωπους εφτασαν παντα εκει που επρεπε;Και δεν μιλω μονο για θρησκευτικες οργανωσεις δειτε και με αλλες τι γινεται.Δειτε με την ΕΕ τι γινεται.

Ο ανθρωπινος πονος γνεται και αυτος εμπορευμα στον καπιταλισμο.Οπως ολα. Και μαλιστα τον εμπορευονται ακριβως αυτοι που τον γεννουν.Και διπλα μαζευονται και αλλοι ο καθενας με τους δικους του στοχους.

12670690_1711456485800251_1557533821200948339_n

Οπως μια οργανωση Ιεχωβαδων που μοιραζε φυλλαδια στην Ιρανικη γλωσσα στους προσφυγες του Γαλαξια που δεν καταλαβαινουν αυτη τη γλωσσα γιατι καθε τι που φαινεται ιδιο δεν ειναι κιολας.Αλλο τα Ιρανικα αλλο τα Αραβικα. Η οργανωση που αγνοουσε πως αναμεσα στους προσφυγες υπαρχουν αθεοι και Ζωροαστριστες (που ειναι μονοθειστικη θρησκεια 600 χρονια παλιοτερη απο τον Χριστιανισμο).Και δεν ειναι μονο οι θρησκευτικες οργανωσεις που τους πλησιαζουν.

Απο το δραμα τους ακομα τονωνεται και η τοπικη οικονομια με ζεστο χρημα δικο τους χρημα που εφεραν φευγοντας απο τον τοπο τους.Εκτος απο τα χρηματα του ΟΗΕ.

Γιατι οι δημοτικες μας παραταξεις και η δημοτικη αρχη δεν παρεμβαινουν στο θεμα των προσφυγων; Η Περιφερεια ; Ποσοι και πως γνωριζουν ποσοι προσφυγες ειναι σημερα στον Γαλαξια; Υπαρχουν και αλλα να παρατηρησουμε , τα βλεπουμε σιγα σιγα τις επομενες μερες. Παντως η πρωτη φαση τελειωνει. Η σημερινη χαοτικη κατασταση δεν μπορει να συνεχιστει χωρις να δημιουργηθουν προβληματα. Και το σημαντικωτερο. Μιλαμε για ανθρωπους οχι για αδεσποτα. Μιλαμε για οικογενειες που εφυγαν απο την φωτια του πολεμου αφηνωντας πισω συντριμια και νεκρους ζητωντας μια νεα αρχη. Πρεπει να ακουστει η δικη τους φωνη για το μελλον τους.Ολοι να ακουσουμε την φωνη τους. Με σεβασμο ευαισθησια και προσοχη. Δεν γινεται να τους πεταμε απο δω κι απο κει σαν κλωτσοσκουφι. Δεν παμε εκει χωρις λογο, δεν αναρτουμε φωτογραφιες τους και νεα για την υγεια τους (μαλιστα νεα που μπορει να φερουν χωρις λογο ανησυχια στους ντοπιους που βομβαρδιζονται με τρομοκρατικα σεναρια απο τα ΜΜΕ).Επιδιωκουμε την πλατυτερη δυνατη συμμετοχη ανθρωπων , οικογενειων , φορεων , θεσμων στην επιλυση προβληματων που υπαρχουν παντα με την συμφωνη γνωμη και σεβασμο στις αναγκες και την προσωπικοτητα των προσφυγων.

Τελος δεν λεω πως ο πολιτικος συσχετισμος δυναμεων σε Δημους και Περιφερεια ειναι σημερα υπερ των προσφυγων.Μαλλον το αντιθετο.Αλλα αν με βαλετε να διαλεξω σαφως θα προτιμησω τους θεσμικους φορεις ακομα και αυτους που ειναι συντηριτικοι απο την αδιαφανεια της ιδιωτικης πρωτοβουλιας με οποια μορφη και αν εκφραζεται αυτη στο βαθμο που κανεις δεν την ελεγχει.

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

Λαϊκή Ενότητα Αργολίδας: Οι κάτοικοι της Αργολίδας ανταποκρίθηκαν, οι διοικούντες;

ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ | 23.3.16 | |

Οι τελευταίες εξελίξεις στη διαχείριση του προσφυγικού από την πλευρά της κυβέρνησης είναι στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής αντιπροσφυγικής πολιτικής: αποδέχτηκε τη στρατιωτικοποίηση (φράχτες, Frontex, NATO), πλειοδότησε στο «να τους πάρει η Τουρκία», ξανάνοιξε τα στρατόπεδα, προαναγγέλλοντας επιπλέον μαζικές επαναπροωθήσεις «παράτυπων» με την εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας που καταργεί την συνθήκη της Γενεύης για τους πρόσφυγες.

Μία πτυχή αυτής της «διαχείρισης» εφαρμόζεται στην Αργολίδα, συγκεκριμένα, εδώ και δεκαπέντε ημέρες μεταφέρθηκαν, χωρίς καμία προετοιμασία και με μικρή ενημέρωση για τις λεπτομέρειες του εγχειρήματος, στο Λυγουριό και στο Πόρτο Χέλι περίπου 200 πρόσφυγες από την Συρία και το Ιρακ.
Παρολαυτά είναι εντυπωσιακή η στήριξη που τους παρέχουν οι μόνιμοι κάτοικοι του νομού, υπερκαλύπτοντας τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι αντίστοιχοι δύο Δήμοι, οι οποίοι κατά κύριο λόγο παρακολουθουν τις εξελίξεις.
Έτσι, εγείρεται ένα βασικό ζήτημα σχετικά με την τύχη των συγκεκριμένων προσφύγων και για αυτό το λόγο ζητάμε να παρέμβει η περιφερειακή αρχή και συγκεκριμένα ο αντιπεριφερειάρχης Αργολίδας σε συνεργασία, καταρχήν, με τους δυο Δήμους (Επιδαύρου και Ερμιονίδας) στην περιοχή των οποίων φιλοξενούνται οι πρόσφυγες, ώστε να γίνει γνωστό το μέλλον τους μετά το πέρας του προγράμματος προσωρινής εγκατάστασης τους στις 31/3.
Εδώ, χρειάζεται να σημειώσουμε, πως είναι σημαντικό να υπερβεί το καθεστώς αφωνίας του, ο τοπικός κυβερνητικός βουλευτής και από κοινού με τους εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης να εργαστούν για να βρεθεί η καλύτερη λύση που ταιριάζει σε ανθρώπους με την ιδιοτητα του πρόσφυγα.
 Δηλαδή, να απευθυνθούν θεσμικά οι παραπάνω, στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και στην ΜΚΟ που μεσολαβεί στην επικοινωνία με τους ξενοδόχους, προκειμένου να ενημερωθούν για το που θα βρεθούν οι πρόσφυγες που φιλοξενούνται στα τρία ξενοδοχεία του νομού όταν θα λήξει στο τέλος του μήνα η περίοδος φιλοξενίας τους.
Εν συνεχεία, εφόσον οι πρόσφυγες στο σύνολο τους ή κάποιοι/ες από αυτούς/ες επιθυμούν να παραμείνουν στην Αργολίδα, συντονισμένα οι παραπάνω διοικούσες αρχές του νομου να ζητήσουν με σθεναρό τρόπο την παράταση της παραμονής τους, γιατί θεωρουμε ότι στα σημεία που διαμένουν, οι συνθήκες φιλοξενίας τους είναι καλές και τους ανακούφισαν μετά από ένα διάστημα έντονης ταλαιπωρίας στην διάρκεια της προσφυγικής τους πορείας.

Καταληκτικά, δεν μπορούμε να δεχτούμε το έλλειμα ενημέρωσης και την άγνοια για την τύχη αυτών των ανθρώπων από τους οργανισμούς που τους έφεραν στην περιοχή, αλλά και από τον κυβερνητικό μηχανισμό, ειδικά άμα τη φυγή τους από την Αργολίδα, είναι πιθανό να καταλήξουν στην καλύτερη περίπτωση σε κάποιο από τα υπό διαμόρφωση κέντρα «φιλοξενίας» – καταυλισμούς με τις γνωστές ελλείψεις τους που δεν τα καθιστούν ανθρώπινα και στην χειρότερη περίπτωση στον καταυλισμό της Ειδομένης ή σε κάποια πλατεία της Αθήνας.

ΛΑΕ Αργολίδας

Ο συντροφος Αντωνης ειναι παντα κοντα μας στην αλληλεγγυη στους προσφυγες του Γαλαξια μεσα απο τα ποιηματα του. Ειναι παντα μεσα μας στην σκεψη και στην καρδια στους αγωνες για μια κοινωνια ειρηνης αλληλεγγυης ισοτητας χωρις εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο.

Καπου ακουσα πως προσφατα σε επισημη εκδηλωση διαβαστηκαν ποιηματα του συντροφου Αντωνη. Μα ολη η ζωη  του Αντωνη ηταν ενας υμνος στην  πραξη την  δραση την  προσφορα στον ανθρωπο , για μια καλυτερη κοινωνια .Τα ποιηματα του ηταν συνεχεια της ζωης του. Δεμενα με την ζωη του. Οσοι δακρυζουν και ανακαλυπτουν στην ποιηση του Αντωνη αφηρημενες υψηλες εννοιες και νοηματα, ας κατεβουν στην γη να δουν την γευση και την μυρωδια που ο φιλος μου παντα αναζητησε. Τα παιδια στο ποιημα του Αντωνη δεν ειναι λεξη. Ειναι τα προσφυγοπουλα της Παλαιστινης και της Συριας. Εχουν σωμα ονοματα ειναι εδω,  μενουν τωρα στον Γαλαξια.

Οσοι ταγοι της εξουσιας ενθουσιαζωνται με την αυθεντικοτητα του ποιητη ας μην λησμονουν πως ο Αντωνης ηταν σε ολη του τη ζωη αριστερος , εχθρος της καθε εξουσιας, του ψεματος, της υποκρισιας. Σιγουρα ηταν αυθεντικος.  Ειμαι σιγουρος πως καπου σε καποια αλωνια , τους περιμενει με ενα χαμογελο και ενα τσιγαρο στο χερι, τους περιμενει να μετρηθουν με  καταθεση ψυχης .Και γυρω του τα παιδια με μεγαλα μαυρα ματια.

Η χορωδια και η ορχηστρα του Μουσικου Συλλογου Ερμιονης πλαισιωσαν την πολυ καλη (αν και καπως εκτενη)ομιλια Διανοητική προετοιμασία του Αγώνα Επαναστατικό σχέδιο και δράση του Ρήγα Φεραίου της κ Τινας  Αντωνοπουλου προς τιμην του Ρηγα Φεραιου. Διαβαστηκαν αποσπασματα εργων του απο μελη της χορωδιας.

Γεματη η αιθουσα του Συγγρου απο ασπρα μαλλια (η νεολαια συνεχιζει να απεχει, προτιμα τα τυμπανα στις παρελασεις φαινεται-η φιλαρμονικη;) τοπικες αρχες ο Δημαρχος Ερμιονιδας, ο περιφερειακος συμβουλος κ Τζανης εκπροσωποι του Δημου και δυο ιερεις.Μια παρα πολυ καλα οργανωμενη εκδηλωση.

26 Μαρτη 2016 Ρηγας Φεραιος

Ορχηστρα : Βασιλης Δαποντες/Δημητρης Χελιωτης/Γρηγορης Καμπουρης/Λη Κοβενυ

Ακουστηκαν τα κομματια : Θουριος του Ρηγα (Λεοντης ) Ολα τα Εθνη (Μανιατης) Δευτε παιδες (Μανιατης)Τσαμικος (Χατζιδακης)

 

Αγαπητές/οί φίλες/οι, καλημέρα!
Σας θυμίζουμε τη συνάντησή μας για την προετοιμασία της εκδήλωσης – συνάντησης συλλογικοτήτων της Πελοποννήσου, της 10ης Απριλίου 2016.
Θα γίνει
τη Δευτέρα 28/3, στις 19.00, στην Τρίπολη, στο ξενοδοχείο «ΑΡΚΑΔΙΑ», στην πλατεία Κολοκοτρώνη.

Ας κάνουμε μια προσπάθεια να εκπροσωπηθούν όλες οι συλλογικότητες, που υπογράφουντο κάλεσμα, αλλά και αυτές που θα ήθελαν να συμμετάσχουν και δεν το έχουν δηλώσει ακόμη.

Επισυνάπτουμε το κάλεσμα με τις μέχρι τώρα επιβεβαιωμένες συμμετοχές.Επειδή σε κάποιες περιπτώσεις δεν ήταν πολύ σαφές, συνεχίζουμε να συμπληρώνουμε τοκάλεσμα. Οι φορείς και οι συλλογικότητες που το επιθυμούν να στέλνουν ένα μήνυμα στο
Αν θέλετε να δίνετε ένα link, μπορείτε να χρησιμοποιείτε αυτό της ανάρτησης στο blog της ΠΡΩΣΥΝΑΤ:
Εννοείται ότι θα θέλαμε τη συμμετοχή όλων σας στην πανελλαδική συνάντηση συλλογικοτήτων,
που θα γίνει στην Αθήνα το Σαββατοκύριακο 2-3 Απρίλη 2016:
Για την πανελλαδική συνάντηση υπάρχει σχετική σελίδα στο fb. Αν θέλετε την κοινοποιείτε.

 1805 Οικουμενικο Πατριαρχειο Καλλινικος Ε ….ούτος θέλει πέση εις τας πολιτικάς παιδείας και εις τας εκκλησιαστικάς ημών κατάρας και αφορισμούς καθώς και συνοδικώς γράφοντες αποφαινόμεθα εναντίον εις τους τοιούτους, ότι όταν εις το εξής δεν ήθελε κάμωσι με προθυμίαν και μεγάλην υπομονήν, κατά τας σταλείσας υψηλάς βασιλικάς προσταγάς και φερμάνια και δεν ήθελε παύσωσιν από τας τοιαύτας ασυγχώρητους κακίας και πονηρίας, υπάρχωσιν αφωρισμένοι, κατηραμένοι και ασυγχώρητοι, και μετά θάνατον άλυτοι, και τυμπανιαίοι και πάσαις ταις πατριαρχικαίς και συνοδικαίς αραίς υπεύθυνοι και ένοχοι του πυρός της γεένης, και τω αιωνίω αναθέματι υπόδικοι

Διαβάστε περισσότερα: Ο αφορισμός των Κλεφτών και των Αρματολών της Πελοποννήσου από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 1805 | Πάρε-Δώσε http://www.pare-dose.net/3685#ixzz440B7Lcql

Μια μικρη παρενθεση.Με τους αφορισμους και τις καταρες  καθε ειδους (αναθεμα κατα του Βενιζελου εγινε και στο Κρανιδι)δεν τα παω καθολου καλα. Εξ αλλου ο συμπατριωτης μου  Ληξουριωτης Λασκαρατος με εξεφρασε οταν στην απειλη να μην λειωσει ποτε το κορμι του, προτεινε να αφορισουν και τις σολες των παπουτσιων του γιατι ηταν φτωχος.

Ουτε θεωρω πως ολη η εκκλησια εκφραζεται μεσα απο τις πραξεις μερους της ιεραρχιας της πραγμα που ισχυει για παραδειγμα και με την προταση για αφορισμο του Καζαντζακη ,Εξ αλλου η απαγορευση βιβλιου του συγγραφεα ηταν θεμα που ειχε απασχολησει και τον Κρανιδιωτη Παντελεημονα Φωστινη γνωστο αντικομμουνιστη και συντηρητικο ιεραρχη η προτομη του οποιου κοσμει την πολη μας και ονοματοδοτει δρομο της.

Μετά την απαγόρευση του «Τελευταίου πειρασμού» από το Βατικανό, διαβάζομε στην Ελευθερία (11-5-1954) ότι η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος «θα ασχοληθεί εις μίαν των προσεχών αυτής συνεδριάσεων με το νέον βιβλίον του Νίκου Καζαντζάκη «Ο τελευταίος πειρασμός». Σχετικώς πληροφορούμεθα ότι υπεβλήθη ήδη εις την ιερά Σύνοδον έκθεσις του Μητροπολίτου Χίου, (πρόκειται για τον Παντελεήμονα Φωστίνη), δια το βιβλίον του Καζαντζάκη «Ο Καπετάν Μιχάλης…» Ο Μητροπολίτης Χίου παραθέτει εις την έκθεσίν του αποσπάσματα από το βιβλίον τα οποία φρονεί ότι προσβάλλουν τον κλήρον και την Εκκλησίαν και κηρύσσουν αθεΐαν».

Ιστορια ειναι, ας την γνωριζουμε. Γιατι η ιστορια μας δεν ειναι πασαρελα. Ειναι γνωση και παθος. Μπουσουλας και προστατης για το σημερα.Και τα ιερατεια της καθε εξουσιας μπορει να νικουν προσωρινα, να παρασυρουν το πληθος με τις επιλογες τους, αλλα την ιστορια αλλοι την γραφουν.Αυτοι μενουν στην συλλογικη μνημη και  οδηγουν τις πραξεις μας. Ανταρτης κλεφτης παλικαρι παντα ειναι ο ιδιος ο λαος. Μονο που κομματι του λαου ειναι και οι προδοτες οι συνεργατες του εχθρου. Κι αυτο ποναει πολυ γι αυτο και το κρυβουμε . Οι διωγμοι των ανυποτακτων δεν ηταν μονο στην διαρκεια των αγωνων . Οι φυλακισεις  του Κολοκοτρωνη (Ιτς Καλε 1833  απο τους ξενους τοποτηρητες και ντοπιους συνεργατες τους  αλλα και πριν απο αυτους απο Ελληνες Κοτζαμπασηδες -1825 Υδρα), ο αποκεφαλισμος του Αρη (τι ειρωνια η εκθεση του κεφαλιου του στην πλατεια Ρηγα Φεραιου αλλου ηρωα που δολοφονηθηκε με την προδοσια του Δημητριου Οικονομου απο την Κοζανη ), το κοψιμο των χεριων του Γκεβαρα ….(και με τον Κολοκοτρωνη συνδεονται κομμενα χερια) Ματαια ολα. Οι βεβηλωσεις των πτωματων οι αφορισμοι εις τον αιωνα τον απαντα (το ΚΚΕ ακομα δεν εχει  αποκαταστησει σαν κομματικο μελος τον Βελουχιωτη).Ειναι ζωντανοι και ακεραιοι μεσα μας

Αληθεια συμπολιτες οσοι νιωθετε περηφανοι που το Κρανιδι εγινε εδρα της κυβερνησης Κουντουριωτη και του τζίτζιλε φίτζιλε  Κωλετη (αργοτερα ηγετη του Γαλλικου κομματος και πρωθυπουργο που κατηγορήθηκε για συγκεντρωτισμό και περιφρόνηση του κοινοβουλευτισμού, χαρακτηριστικά οι αντιπολιτευόμενες εφημερίδες μιλούσαν για δικτατορία διαχειριζόμενος τα κοινά απέκτησε μεγάλη περιουσία 630.000 χιλιάδες δραχμές).) αν ζουσατε τοτε σε ποιο στρατοπεδο θα εισασταν; Γιατι οι Κουντουριωτες ηταν που φυλακισαν τον Κολοκοτρωνη (ο αδερφος του Γεωργιου ο Λαζαρος Κουντουριωτης εδωσε εντολη για την δολοφονια του Υδραιου επαναστατη Οικονομου στο Αργος)  και ο Κωλετης αυτος που διεταξε την δολοφονια του Ανδρουτσου. Αυτα που διαβαζω και ακουω πως ολοι οι Ελληνες ειμαστε ενα περα απο πολιτικες διαφορες και ειναι οι ξενοι που μας διχαζουν δεν  μου φαινονται και πολυ σωστα. Ολοι οι Ελληνες δεν εχουμε ιδια ταξικα συμφεροντα και καποιοι λιγοι συνεργαζονται με τους ξενους γινωνται τοποτηρητες των συμφεροντων των ξενων στην χωρα για να σωσουν τα πλουτη και την εξουσια τους κατω απο την προστασια των επικυριαρχων σε βαρος των πολλων εργαζομενων. Αλλα δυστυχως σε διαφορες ιστορικες περιοδους και η πλειοψηφια των εργαζομενων αποδεχεται  «ψωμι ελια και Κωτσο βασιλια» σε βαρος της ζωης τους και της ζωης των παιδιων τους.

Για να ξεκινησουμε καποτε την κουβεντα, το κρατος που επεζησε της Ελληνικης επαναστασης και εδραιωθηκε στην συνεχεια χρεωμενο στους ξενους με ξενους βασιλιαδες , δεν ηταν το μονο δυνατο.Γυρω απο την φυση αυτου του κρατους δοθηκαν και δινωνται ακομα μαχες. Γιατι η καταρευση των αυτοκρατοριων και της αποικιοκρατιας δεν γεννησε μονο «εθνικα καθαρα» κρατη γεννησε και τις ΗΠΑ, την Ελβετια, την Ισπανια, ακομα και την Γερμανια την Αγγλια η την Ιταλια, αλλα και την Γαλλια, την Ελλαδα, την Αυστρια. Αλλα κρατη, αλλες δομες, αλλη συγκροτηση αλλη συσταση πληθυσμων αλλη σχεση με την θρησκεια .Οταν λοιπον οι οπλαρχηγοι ζητουσαν αποκεντρωση και οχι ενα συγκεντρωτικο κρατος (υποταγμενο στους ξενους) δεν ηταν υποχρεωτικα οπαδοι της φεουδαρχιας και του βιλαετιου (το αντιθετο πιστευω)αλλα επαιρναν παραδειγματα απο αλλα κρατη και αλλες επαναστασεις.

Και για να βαλω το πρωτο λιθαρακι ειμαι με το οραμα του Ρηγα Φεραιου. Διαχρονικο , διεθνικο , λυτρωτικο , παντα επικαιρο

http://www.mixanitouxronou.gr/o-aforismos-ke-to-tatouaz-tou-kolokotroni/

kolokotronis

Τον Ιανουάριο του 1806, δεκαπέντε χρόνια πριν την επανάσταση, οι Τούρκοι αποφάσισαν να ξεκαθαρίσουν τους λογαριασμούς τους με τους κλέφτες της Πελοποννήσου, οι οποίοι είχαν γίνει κράτος εν κράτει. Μεγαλύτερος όλων και πιο ενοχλητικός για την Υψηλή Πύλη, ήταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Τον μήνα εκείνο έφθασε στην Τριπολιτσά ο αφορισμός των κλεφτών από το Πατριαρχείο, μαζί με ένα σουλτανικό διάταγμα, που διέταζε τον τοπικό πληθυσμό, να μη προσφέρει καταφύγιο στους κλέφτες, να μην τους χορηγεί τρόφιμα, να διακόψει κάθε σχέση μαζί τους, να τους καταδίδει στις τουρκικές αρχές και να ενισχύει τον στρατό, κάθε φορά που θα οργάνωνε επιχειρήσεις εναντίον τους.

Έτσι, με τη συνδρομή της εκκλησίας και όλων των προκρίτων του Μοριά, ο κατατρεγμός εναντίον των κλεφτών έλαβε την αγριότερη μορφή του. Ο Κολοκοτρώνης συγκέντρωσε τους περίπου 150 άνδρες του και τους πρότεινε να καταφύγουν στη Ζάκυνθο. Μετά την επίμονη άρνησή τους, τους συμβούλευσε να σχηματίσουν πέντε ή έξι μπουλούκια, να κρυφτούν, να περιμένουν έως τον Μάρτιο να λιώσουν τα χιόνια και τότε να συγκεντρωθούν εκ νέου. Ωστόσο, δεν εισακούσθηκε. Οι άνδρες του ήθελαν να αντισταθούν ενωμένοι σε ολόκληρη τη στρατιωτική δύναμη του Μοριά, τουρκική και ελληνική.

……..Ο Σουλτάνος τον επικήρυξε και πολλοί εμφανίσθηκαν στις αρχές με κομμένα κεφάλια, που υποστήριζαν ότι ήταν του τρομερού αρματολού.Άλλωστε, οι Τούρκοι στο διοικητικό κέντρο της Τρίπολης, δεν γνώριζαν πως ήταν το πρόσωπό του.

Γνώριζαν όμως, πως είχε «κεντήσει» στο χέρι του, με στίγμα πυρίτιδας, τη χρονολογία γέννησής του. Για να σταματήσει η προσπάθεια εξαπάτησης, που μεγέθυνε και τον θρύλο του Κολοκοτρώνη, έκοψαν μερικά κεφάλια απατεώνων, που έλεγαν ψέματα ότι σκότωσαν τον Θόδωρο Κολοκοτρώνη.

Άλλοι, κάθε τόσο, παρουσίαζαν στον διοικητή του Μοριά κάποιο κομμένο χέρι με το συγκεκριμένο σημάδι. Οι Τούρκοι έδιναν υπέρογκη αμοιβή και το κρεμούσαν επιδεικτικά στην αγορά, σύντομα όμως μάθαιναν πως ο Κολοκοτρώνης ζούσε. Τότε, για έναν ολόκληρο χρόνο, πήγαιναν στον διοικητή άλλα κομμένα χέρια. Τελικά απελπίστηκαν.

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, ο Γέρος επέστρεψε στον Μοριά, κρατώντας στο κεντημένο χέρι του το φλάμπουρο της Επανάστασης.

Νίκος Γιαννόπουλος
ιστορικός

Πρωτη φυλακιση

Την ίδια στιγμή που ο Κολοκοτρώνης και οι άλλοι αγωνιστές δοξάζονταν στα πεδία των μαχών, οι πολιτικοί τρομοκρατημένοι είχανε μπει στα καράβια, για να γλιτώσουν. Αυτή τη δόξα οι πολιτικοί την «αντάμειψαν» στη Β΄ Εθνοσυνέλευση του Άστρους (Μάρτιος-Απρίλιος του 1823), χαρίζοντας το βαθμό του στρατηγού σε 50 ακόμη ανθρώπους, για να μειώσουν τον Κολοκοτρώνη. Είναι φανερό πως ο Μαυροκορδάτος και οι άλλοι ανησύχησαν τόσο πολύ από τις συνεχείς επιτυχίες των στρατιωτικών και του Κολοκοτρώνη ιδιαίτερα, που δεν τους ενδιέφερε καλά καλά η πορεία του αγώνα όσο η προσωπική τους εξασφάλιση. Ο Κολοκοτρώνης ήρθε σε ρήξη με τον Μαυροκορδάτο, όταν εκδηλώθηκαν οι πρώτες αντιθέσεις ανάμεσα στους πολιτικούς και τους στρατιωτικούς και αποφασίστηκε μεταξύ άλλων η κατάργηση της Πελοποννησιακής Γερουσίας, ψυχή της οποίας ήταν ο Κολοκοτρώνης, αλλά και του βαθμού του αρχιστρατήγου τον οποίο έφερε ο ίδιος. Το γεγονός αυτό θεωρήθηκε μείωση του φυσικού αρχηγού των στρατιωτικών σωμάτων και σηματοδότησε τη ρήξη ανάμεσα στο Μαυροκορδάτο, πρόεδρο του Εκτελεστικού, και τον Κολοκοτρώνη, ο οποίος παραιτήθηκε από αντιπρόεδρος.

Στη συνέχεια πολλά μέλη του που ήταν αντίθετοι στον Κολοκοτρώνη κατέφυγαν στο Κρανίδι, όπου όρισαν νέα κυβέρνηση υπό τον Υδραίο Γεώργιο Κουντουριώτη. Έτσι, στις αρχές του 1824 υπήρχαν δύο κυβερνήσεις, μία στην Τριπολιτσά υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και η άλλη υπό τον Γ. Κουντουριώτη στο Κρανίδι. Το Μάρτιο του 1824 οι κυβερνητικοί στράφηκαν εναντίον των στρατιωτικών, κατέλαβαν την Ακροκόρινθο και την Τριπολιτσά και άρχισαν να πολιορκούν το Ναύπλιο το οποίο υπεράσπιζε ο Πάνος, γιος του Κολοκοτρώνη. Ο Κολοκοτρώνης αντιλαμβανόμενος ότι οι εξελίξεις απέβαιναν σε βάρος του ήλθε σε συνδιαλλαγή με τον Κουντουριώτη και παρέδωσε το Ναύπλιο με αντάλλαγμα τη χορήγηση αμνηστίας. Έτσι τελείωσε η πρώτη φάση του εμφυλίου πολέμου.

Η εμφύλια διαμάχη έμελλε όμως να συνεχισθεί, καθώς και οι δύο παρατάξεις (υπό τον Κουντουριώτη, από το ένα μέρος, και τον Ανδρέα Λόντο και τον Ανδρέα Ζαΐμη από το άλλο) επεδίωκαν να εξασφαλίσουν ηγετικό ρόλο στις στρατιωτικές και πολιτικές εξελίξεις. Η μία πλευρά υπό τον Κολοκοτρώνη, τον Λόντο και το Ζαΐμη (που ήταν αρχικά αντίπαλοι του Γέρου) είχε την υποστήριξη πολλών Πελοποννήσιων στρατιωτικών και πολιτικών, ενώ με τον Κουντουριώτη συντάχθηκαν οι Ρουμελιώτες, Υδραίοι και Σπετσιώτες οπλαρχηγοί. Η άρνηση ορισμένων περιοχών της Πελοποννήσου να πληρώσουν στην κυβέρνηση φόρο αποτέλεσε την αφορμή για την έκρηξη της δεύτερης φάσης του εμφυλίου κατά την οποία σημειώθηκαν σφοδρές συγκρούσεις σε πολλές περιοχές της Πελοποννήσου. Στις 13 Νοεμβρίου 1824, οι πολιτικοί αντίπαλοι του Κολοκοτρώνη σκότωσαν τον γιο του Πάνο, ο οποίος ήταν παντρεμένος με την κόρη της Μπουμπουλίνας, Ελένη. Η άνανδρη δολοφονία του γιου του, κλόνισε σοβαρά τον Κολοκοτρώνη, που αποφάσισε να παραδοδεί στις αρχές του Δεκεμβρίου του 1824, για να τερματιστεί ο εμφύλιος. Στις 6 Φεβρουαρίου του 1825 φυλακίστηκε στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία της Ύδρας μαζί με τους Δεληγιανναίους και τον Νοταρά. Αναγκάστηκαν όμως να τον απελευθερώσουν το 1825, μετά από πρόταση του Παπαφλέσσα προς την κυβέρνηση Κουντουριώτη, επειδή ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ.

Στο Ναύπλιοι, μετά την αποφυλάκισή του, ανεβασμένος σε μια πέτρα μίλησε, στο πλήθος που παραληρούσε: «Έλληνες! Πριν βγω στ΄ Ανάπλι, έριξα στη θάλασσα τα πικρά τα περασμένα. Κάντε και σεις το ίδιο. Στο δρόμο που περνάγαμε για να ‘ρθούμε στην εκκλησιά, είδα να σκάβουν κάποιοι άνθρωποι. Ρώτησα και μου είπαν πως σκάβουν να βρούνε κρυμμένο θησαυρό.Εκεί στο λάκκο μέσα ρίξτε και τα μίση τα δικά σας. Έτσι θα βρεθεί κι ο χαμένος θησαυρός». Παράλληλε διεμήνυε στον Ιμπραήμ: «Όχι τα κλαριά να μας κόψεις, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μήτε πέτρα απάνω στην πέτρα να μη μείνει, εμείς δεν προσκυνάμε. Μόνο ένας Έλληνας να μείνει, πάντα θα πολεμούμε. Και μην ελπίζεις πως τη γη μας θα την κάνεις δική σου, βγάλ’ το από το νου σου».Όμως τα πράγματα είχαν πάρει άσχημη τροπή και ο Γέρος παρά τις φιλότιμες προσπάθειές του δεν τα κατάφερε

Ρηγας Φεραιος

22295

Η είδηση του θανάτου του Ρήγα και των συντρόφων του συγκλόνισε λαούς και προσωπικότητες απ’ άκρου εις άκρον της βαλκανικής χερσονήσου, ιδιαίτερα δε όσους προσέβλεπαν στις επαναστατικές ιδέες της εποχής και στους ανθρώπους που τις υπηρετούσαν.

Αντίθετα το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τον Δεκέμβρη του 1798, τότε δηλαδή που συλλαμβανόταν ο Ρήγας, με εγκύκλιο του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε`, που εκ των υστέρων τον βάπτισαν και Εθνομάρτυρα, καλούσε τους δεσποτάδες να κατάσχουν το επαναστατικό μανιφέστο του Ρήγα (την επαναστατική του διακήρυξη, το Πολίτευμά του κ.λ.π.) διότι «πλήρες υπάρχει σαθρότητος εκ των δολερών αυτού εννοιών, τοις δόγμασι της ορθοδόξου ημών πίστεως εναντιούμενον

Στις 11/24 Ιουνίου του 1798, αργά το βράδυ, οκτώ Ελληνες που κρατούνταν φυλακισμένοι στο κάστρο Neboisa του Βελιγραδίου βρήκαν μαρτυρικό θάνατο στα κελιά τους διά της μεθόδου του στραγγαλισμού. Ηταν ο Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος), από το θεσσαλικό χωριό Βελεστίνο1, ετών 40, ο Ευστράτιος Αργέντης, έμπορος από τη Χίο, ετών 31, ο Δημήτριος Νικολίδης, γιατρός από τα Ιωάννινα, ετών 32, ο Αντώνιος Κορωνιός έμπορος και λόγιος από τη Χίο, ετών 27, ο Ιωάννης Καρατζάς, λόγιος από τη Λευκωσία της Κύπρου ετών 31, ο Θεοχάρης Γεωργίου Τουρούτζιας, έμπορος από τη Σιάτιστα, ετών 22, ο Ιωάννης Εμμανουήλ, φοιτητής ιατρικής, απ’ την Καστοριά, ετών 24 και ο αδελφός του Παναγιώτης Εμμανουήλ, υπάλληλος του Αργέντη, ετών 222. Τα πτώματα των νεκρών ρίχτηκαν στον Σάβα, παραπόταμο του Δούναβη, που τώρα χωρίζει το παλιό από το νέο Βελιγράδι.

Εν πάση περιπτώσει πριν φύγει από τη Βιέννη ο Ρήγας, έστειλε στην Τεργέστη, στο φίλο και έμπιστο σύντροφό του Αντώνη Κορωνιό, τρία κιβώτια με επαναστατικό υλικό. Επειδή όμως ο Κορωνιός έλειπε στη Δαλματία για εμπορικές δουλιές, τα κιβώτια παρέλαβε ο συνεταίρος του από την Κοζάνη Δημήτριος Οικονόμου, ο οποίος, αφού τα άνοιξε και είδε τι περιείχαν, κατέδωσε τα καθέκαστα στην αυστριακή αστυνομία. Ετσι μόλις ο Ρήγας έφτασε στην Τεργέστη συνελήφθη αμέσως. Συλλήψεις επαναστατών ή υπόπτων για επαναστατική δράση έγιναν επίσης σε Βιέννη, Πέστη, Σεμλίνο

Δολοφονηθηκε στα σαραντα του χρονια.

Το οραμα του

Οι δημοκρατικές ιδέες επηρέασαν τόσο την καινούργια αστική τάξη, όσο και το λαό. Εμπνευσμένος από αυτές τις ιδέες ο Θεσσαλός διαφωτιστής και επαναστάτης Ρήγας Βελεστινλής (1757-1798) καλεί τους Βαλκάνιους σε κοινό αγώνα και κοινή πολιτειακή συγκρότηση ενάντια στην οθωμανική (και κάθε άλλη) κυριαρχία και καταπίεση. Ο Ρήγας καλούσε σε παμβαλκανική εξέγερση κατά της οθωμανικής κυριαρχίας και επιζητούσε τη συγκρότηση πολυεθνικού κράτους, που θα εξασφάλιζε την ισότιμη συμβίωση των βαλκανικών λαών, συμπεριλαμβανομένων και των Τούρκων. Στην «Ελληνική Δημοκρατία», όπως ονομαζόταν η κρατική οργάνωση που σχεδίαζε, όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον «αυτοκράτορα λαό», που αποφασίζει με καθολική ψηφοφορία, συνδυάζοντας θεσμούς αντιπροσωπευτικής και άμεσης δημοκρατίας. Το πολίτευμα του κράτους αυτού έχει φιλελεύθερο χαρακτήρα, καθώς εξασφαλίζει για τους πολίτες του μια σειρά ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Στη «Διοίκησή» του γίνεται κήρυκας του γαλλικού δημοκρατισμού και στο «Πολίτευμά» του αντιγράφει το γαλλικό σύνταγμα του 1793. Για παράδειγμα στο άρθρο 35 λέει: «Όταν η Διοίκησις βιάζει, αθετεί, καταφρονεί τα δίκαια του λαού και δεν εισακούει τα παράπονά του, το να κάμει τότε ο λαός ή κάθε μέρος του λαού επανάσταση, να αρπάζει τα άρματα και να τιμωρήσει τους τυράννους του είναι το πλέον ιερό από όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητο από όλα τα χρέη του».
Στο τέλος του άρθρου βάζει μια ολότελα δική του παράγραφο, που θυμίζει την αρχαία σεισάχθεια (κατάργηση χρεών) του Σόλωνα, ένα σύνθημα που είναι τραγικά επίκαιρο και σήμερα: «Τα χρέη των πόλεων, πολιτειών, χωρών και των κατά μέρος πολιτών, οπού χρεωστούντο παρθέντα προ πέντε χρόνων και εις αυτό το διάστημα επληρώνετο διάφορο (δηλ. τόκος) εις τους δανειστάς, η παρούσα διοίκησις τα αναιρεί και οι δανεισταί δεν έχουν να ζητούν εις το εξής μήτε το κεφάλαιο μήτε τόκο από τους χρεώστας, ωσάν οπού επείραν τα δάνειά των, διότι διπλώνουν τα κεφάλαια εις πέντε χρόνους».
Ο Ρήγας υπήρξε ο πιο προοδευτικός εκφραστής των ιδεών της Γαλλικής Επανάστασης στα Βαλκάνια και μάλιστα της πιο «αριστερής» πτέρυγάς της, των Γιακοβίνων. Μαζί με τους συντρόφους του οραματίζονταν μια πανβαλκανική εξέγερση ενάντια όχι μόνο στους οθωμανούς δυνάστες, αλλά και στους χριστιανούς υποστηρικτές τους (προύχοντες, κλήρο κ.λπ.), δηλαδή μια κοινωνική εξέγερση. Γι’ αυτό ο Ρήγας κάνει τις συνεννοήσεις και προετοιμάζει την ταυτόχρονη εξέγερση σ’ όλη τη Βαλκανική.

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=713078

_1_~1Η ρήξη του με το κόμμα οδήγησε στη διαγραφή του στις αρχές Απριλίου από την 11η Ολομέλεια της ΚΕ με την επιφύλαξη ότι η απόφαση αυτή θα ενεργοποιείτο αν δεν πειθαρχούσε στις κομματικές εντολές και δεν έβγαινε από τη χώρα. Η απόφαση κρατήθηκε κρυφή αφενός προκειμένου να διαπιστωθεί αν ο Βελουχιώτης θα υλοποιήσει τις απειλές του και αφετέρου για να μην προκαλέσει αντιδράσεις μεταξύ των αφοπλισμένων ΕΛΑΣιτών αλλά και για να μην τον διευκολύνει στα σχέδιά του για νέο αντάρτικο. Ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ δεν πειθάρχησε και μάλιστα, ενώ βγήκε με την ομάδα του από τη χώρα και πέρασε στην Αλβανία, επέστρεψε συνεχίζοντας τις προσπάθειες για συγκρότηση αντάρτικων τμημάτων. Ηταν τότε που η ηγεσία διαμήνυσε στις κομματικές οργανώσεις: «Ούτε ψωμί ούτε νερό στον δηλωσία «Μιζέρια» Αρη».
Η πρώτη επίσημη αναφορά στην αποκήρυξή του από το ΚΚΕ καταγράφεται στις 12 Ιουνίου 1945, τέσσερις ημέρες προτού αφήσει την τελευταία του πνοή στη χαράδρα του Φάγγου στη Μεσούντα Αρτας. Ηταν ένα μονόστηλο στη δεύτερη σελίδα του «Ριζοσπάστη» με το οποίο κατέρρεε και η όποια αυταπάτη έτρεφε ο Αρης, ο οποίος προσέβλεπε στη στήριξη του Ζαχαριάδη που είχε αναλάβει εκ νέου τα ηνία του κόμματος. Το μονόστηλο αυτό ανέφερε: «Ο σ. Ζαχαριάδης μας ανεκοίνωσε ότι η ΚΕ του ΚΚΕ, αφού συζήτησε πάνω σε εκθέσεις που ήλθαν από διάφορες κομματικές οργανώσεις, αποφάσισε να καταγγείλει ανοικτά την ύποπτη και τυχοδιωκτική δράση του Αρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα ή Μιζέρια). Ο Βελουχιώτης και ύστερα από τη σύναψη της Συμφωνίας της Βάρκιζας συνέχισε τη δράση του. Η δράση αυτή, που μονάχα την αντίδραση μπορούσε να εξυπηρετήσει, γιατί της έδινε όπλα για να κτυπά το ΚΚΕ, να παραβιάζει τη Συμφωνία της Βάρκιζας και να δικαιολογεί τα εγκλήματά της, δεν επιτρέπει πια καμμιά καθυστέρηση για την ανοιχτή καταγγελία του Αρη Βελουχιώτη
Αποκεφαλισμος   Την επομένη του θανάτου του Άρη Βελουχιώτη (σε ηλικια 40 χρονων )ακολούθησε η βεβήλωση του πτώματος, τόσο του ίδιου, όσο και του συντρόφου του Τζαβέλα. Τα άψυχα σώματα μετά την αναγνώριση, αποκεφαλίστηκαν. Τα δύο κεφάλια περιφέρθηκαν σε διάφορα χωριά, όπου γίνονταν γλέντια, για να καταλήξουν στην πλατεία Ρήγα Φεραίου στα Τρίκαλα. Εκεί τα κρέμασαν και ακολούθησε μεγάλη γιορτή με νταούλια και χορούς.

Η Βολιβία και ο θάνατος του

1072621Ο τελικός στόχος του Τσε ήταν να επιστρέψει στην πατρίδα του την Αργεντινή και να συνεχίσει εκεί τον αγώνα του, αλλά αυτό αποδείχτηκε αδύνατο. Έτσι, το 1967 έφτασε στη Βολιβία με σκοπό να αρχίσει εκεί έναν αντάρτικο αγώνα, που να προκαλέσει ένα επαναστατικό κίνημα και μετά να ξαπλωθεί και στις γειτονικές χώρες. Ήταν βέβαια μια ηρωική πράξη, όπως τόσες άλλες στην πολιτική ιστορία του Τσε. Ωστόσο, όπως και στο Κονγκό η εκστρατεία αυτή εξελίχτηκε σε περιπέτεια, μόνο που αυτή τη φορά είχε μοιραίες συνέπειες γι’ αυτόν. Ετσι, επιβεβαιώθηκε ξανά με τραγικό τρόπο ο ιστορικός νόμος ότι η επανάσταση δεν μπορεί να επιβληθεί τεχνητά από τα έξω.

Η Βολιβία αν και είχε αναλογικά μεγαλύτερο αγροτικό πληθυσμό από την Αργεντινή, διέθετε την ίδια ώρα μια ισχυρή εργατική τάξη, γαλουχημένη στις επαναστατικές παραδόσεις των εργατών στα ορυχεία κασσιτέρου. Ο Τσε αγνόησε δυστυχώς αυτές τις παραδόσεις παρά το γεγονός ότι γνώρισε από κοντά το επαναστατικό κίνημα στη Βολιβία το 1953. Ακόμα δεν πήρε υπόψη ότι χάρη σ’ αυτή την επανάσταση επιβλήθηκε τότε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα αγροτικής μεταρρύθμισης που έκανε την αγροτιά λιγότερο δεκτική στην προοπτική ενός ένοπλου αντάρτικου αγώνα.

Επιπλέον παρ’ όλες τις προσπάθειες του, ο Τσε, δεν κατόρθωσε τελικά να κερδίσει την ενεργή υποστήριξη του Βολιβιανού Κομμουνιστικού Κόμματος, (PCB), αν και στην πρώτη φάση κράτησε ουδέτερη στάση και επέτρεψε σε μερικά μέλη του να βοηθήσουν στις προετοιμασίες της εκστρατείας του.

Ουσιαστικά, η ηγεσία του Κ.Κ. κράτησε στην αρχή αυτή τη στάση για να φανεί κάπως πιο «επαναστατική», επειδή φοβόταν μήπως ξεπεραστεί από τα αριστερά, κύρια από το Τροτσκιστικό Κόμμα (POR), που είχε σημαντικές παραδόσεις, και μεγάλη επιρροή ιδιαίτερα στους εργάτες των ορυχείων.

Στη πραγματικότητα το Κ.Κ. δεν έκανε τίποτα για να βοηθήσει τους αντάρτες γιατί δεν συμφωνούσε καθόλου μ’ αυτές τις μεθόδους. Ο ηγέτης του Κ.Κ., ο Μόντζε, δεν ήθελε ούτε να ακούσει για αντάρτικη εκστρατεία στη χώρα του. Γιατί το κόμμα ήταν ακόμη εγκλωβισμένο στην πολιτική της συνεργασίας με τα «προοδευτικά» κομμάτια της εθνικής αστικής τάξης.

Παρόλα αυτά, ο Κάστρο, για να μην συγκρουστεί με τον Μόντζε και τους άλλους κομμουνιστές ηγέτες, τους υποσχέθηκε ότι το Κ.Κ. θα έχει το μονοπώλιο της πολιτικής και υλικής υποστήριξης των ανταρτών. Την ίδια ώρα η Μόσχα ήθελε να περιορίσει τα αντάρτικα κινήματα, που εντείναν την αποσταθεροποίηση στη περιοχή της Λ. Αμερικής. Το Κουβανικό καθεστώς φαινόταν να τα ενθαρρύνει και άρα έπρεπε να «ελεγχθεί». Το Κρεμλίνο θεωρούσε ότι ο Τσε ήταν ένας ανεύθυνος τυχοδιώκτης, και τον κατήγγειλε για «τροτσκιστή» και «μαοϊκό».

Στην Τριηπειρωτική Συνδιάσκεψη που έγινε στην Αβάνα τον Γενάρη του ’66 και συμμετείχαν αντιπρόσωποι από την Αφρική, τη Λ. Αμερική, την Ασία, τη Κίνα και τη Ρωσία, αλλά και απο αντάρτικες οργανώσεις κυρίως από τη Λ. Αμερική, ο Κάστρο κατόρθωσε να περάσει μια απόφαση υποστήριξης των αντάρτικων κινημάτων, προς μεγάλη ενόχληση των Ρώσων ηγετών. Αμέσως κατόπιν ο Μόντζε πήγε για μια σύντομη επίσκεψη στη Μόσχα, όπου μετά από συζητήσεις με τους επίσημους του ΚΚΣΕ κατέληξαν ότι ο Τσε ήταν η κινητήριος δύναμη πίσω από αυτή τη πολιτική, παρόλο που ο ίδιος δεν ήταν παρών.

Σύμφωνα με τον ίδιο τον Μόντζε, οι γραφειοκράτες του ΚΚΣΕ, τον συμβούλεψαν να αντιταχθεί στις πιέσεις των Κουβανών και γι’ αυτό δεν έκανε τίποτα για να στηρίξει τον Τσε. Παρόλο όμως, που η στάση των ηγετών του Κ.Κ. ήταν γνωστή στην Αβάνα, ο Κάστρο δέχτηκε να εγκαταλείψει τον Τσε στα χέρια τους.

Ο Τσε τελικά ξεκίνησε την εκστρατεία του, σε μια από τις πιο απομονωμένες περιοχές της Βολιβίας, στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας, 250 χλμ νότια της Σάντα Κρουζ. Ονόμασε τους αντάρτες του Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό αν και οι δυνάμεις του δεν ξεπέρασαν ποτέ τους 29 Βολιβιανούς και 18 Κουβανούς μαχητές. H περιοχή που διάλεξε ήταν πολύ αραιοκατοικημένη και οι αγρότες εκεί δεν είχαν αγωνιστικές παραδόσεις.

Στην ουσία παρ’ όλες τις προσπάθειες τους οι αντάρτες δεν κατάφεραν να κερδίσουν την υποστήριξη του ντόπιου πληθυσμού. Ετσι απομονώθηκαν, και δέχτηκαν την μία ήττα μετά την άλλη. Η υγεία του Τσε άρχισε να χειροτερεύει και ήταν αναγκασμένος να μετακινείται έφιππος, γιατί με το περπάτημα πάθαινε συνεχώς κρίσεις άσθματος. Η Αβάνα δεν έστελνε ενισχύσεις και τελικά η επικοινωνία τους διακόπηκε.

Είναι περισσότερο από βέβαιο ότι η γραφειοκρατία της Μόσχας ήθελε να ξεφορτωθεί τον Τσε μια και καλή. Ομως ούτε κι ο Κάστρο έκανε τίποτα μέσα σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές που ένας από τους πιο σημαντικούς ηγέτες της Κουβανικής επανάστασης πέρναγε τις πιο δύσκολες μέρες της ζωής του. Ένας από τους τότε συντρόφους του Τσε, ο Ρετζίς Ντεμπρέ, ο οποίος βέβαια αργότερα στράφηκε προς τα δεξιά κι έγινε σύμβουλος του Μιττεράν, κατηγόρησε το 1996 τον Κάστρο ότι είχε εγκαταλείψει τον Τσε.

Την ίδια ώρα οι αντάρτες είχαν να αντιμετωπίσουν 1500 στρατιώτες του βολιβιανού στρατού, οι οποίοι σε συνεργασία με τη CIA, τους κυνηγούσαν με λύσσα. Τελικά, στις 8 Οκτωβρίου, ύστερα από μια τελευταία απελπισμένη σύγκρουση, πιάστηκαν αιχμάλωτοι στο χωριό Ιγκουέρα, νότια της Σούκρε. Ο Τσε ήταν πληγωμένος. Όταν τον ρώτησαν: «Είσαι Κουβανός ή Αργεντινός;» ο Τσε απάντησε: «Είμαι Κουβανός, Αργεντινός, Βολιβιανός, Περουβιανός, κ.λ.π. …. Καταλαβαίνετε»;

Την επόμενη μέρα ο Φέλιξ Ροντρίγκες, κουβανικής καταγωγής πράκτορας της CIA, τον ρώτησε αν θέλει να στείλει κανένα μήνυμα στην οικογένεια του. Ο Τσε κατάλαβε αμέσως και είπε:

«Πες στον Φιντέλ ότι σύντομα θα δει την επανάσταση να θριαμβεύει στην Λ.Αμερική. Και πές στην γυναίκα μου να ξαναπαντρευτεί και να είναι ευτυχισμένη».

Στη συνέχεια ο Ροντρίγκες έδωσε εντολή σε ένα λοχία να τον σκοτώσει, όπως ήταν δεμένος στο πάτωμα. Μετά το θάνατο του, οι εκτελεστές του έκοψαν τα χέρια και τα έστειλαν στην Αβάνα για να αποδείξουν ότι ήταν πια νεκρός. Τον έθαψαν σε ένα κρυφό τάφο. Ήταν μόνο 39 ετών.

Τοσο κρατα αυτο το βιντεο.Εμενα μου φανηκε σαν ενας αιωνας. Ενας αιωνας απανθρωπιας , απαξιωσης της ζωης , ατομισμου , αδιαφοριας , φοβου να αναλαβεις ευθυνες , σκληροτητας …Η ανθρωποτητα ετοιμαζεται για το μεγαλο αλμα.

ΥΓ Δεν καταλαβαινω γιατι ολοι οι ποδηλατες στο βιντεο περιμενουν στο ακρο δεξιο του δρομου για να τον  διασχισουν καθετα και να στριψουν αριστερα.

Διαβασα το συντομο διηγημα του κ Σπετσιωτη Δημητρη Δημητρακη και αμεσως γεμισα εικονες.Ακουστε ομως το τραγουδι ενα απο τα καλυτερα που εχω ακουσει τα τελευταια χρονια και διαβαστε τους στιχους .Ναι φυσικα Ψαραντωνης

Έχω μια τίγρη μέσα μου, άγρια λιμασμένη π’ όλο με περιμένει κι όλο την καρτερώ,  τηνε μισώ και με μισεί, θέλει να με σκοτώσει,  μα ελπίζω να φιλιώσει καιρό με τον καιρό. Έχει τα δόντια στην καρδιά, τα νύχια στο μυαλό μου κι εγώ για το καλό μου για κείνη πολεμώ κι όλου του κόσμου τα καλά με κάνει να μισήσω,  για να της τραγουδήσω τον πιο βαρύ καημό. Όρη, λαγκάδια και γκρεμνά με σπρώχνει να περάσω,  για να την αγκαλιάσω στον πιο τρελό χορό,  κι όταν τις κρύες τις βραδιές θυμάται τα κλουβιά της,  μου δίνει την προβιά της για να τηνε φορώ. Καμιά φορά απ’ το πιοτό πέφτομε μεθυσμένοι,  σχεδόν αγαπημένοι,  καθείς να κοιμηθεί και μοιάζει ετούτη η σιωπή με λίγο πριν τη μπόρα,  σαν τη στερνή την ώρα που θα επιτεθεί.

Ντηρ αζορ  Ειναι η πολη της εφηβης Σουχαντ και της οικογενειας της (ο πατερας εκτελεστηκε)που μενουν στο Ξενοδοχειο Γαλαξιας εδω και 13 μερες.Τον Γεναρη εγινε εκει μια σφαγη 120 ανθρωπων απο τον ISIL το Ισλαμικο κρατος του Ιρακ και του Λεβαντε μια απο τις χιλιαδες (κυριολεκτικα) ενοπλες ομαδες στην Συρια.

5d5b3972bc7643f69d0119eab8c756e2_18

Αν γινει «επαναπροωθηση» με βαση την συμφωνια, θα γυρισουν πισω ολοι μαζι για ανθρωπιστικους λογους (να μην διαλυθει η οικογενεια) η θα ψηφισουν αν θα γυρισει πισω ο αδερφος (που κινδυνευει να επιστρατευτει απο το καθεστως η καποια ανταρτικη ομαδα)η μανα η η μικρη αδερφη.Εσεις τι θα διαλεγατε σαν χηρα μητερα με δυο παιδια.Να γυρισετε ολοι μαζι, η να σωθει ενα απο τα παιδια και ποιο.Μηπως να διωξετε τα παιδια στο αγνωστο , στην Ευρωπη και να γυρισετε πισω εσεις;

Αυτες τις μερες ο Δημαρχος Ερμιονιδας οπως και αλλοι Δημαρχοι της χωρας βρεθηκε στην θεση του βασιλια του Αργους Πελασγου οπως την κατεγραψε ο Αισχυλος στις Ικετιδες.Ο βασιλιας-ηγετης τοτε επεισε, παροτρεινε,  τον λαο να δεχθει τις ικετισσες με κλαδια ειρηνης στους ναους.

Οι πενήντα κόρες του Δαναού συνοδευόμενες από τον πατέρα τους καταφεύγουν στο Άργος ως ικέτισσες για να αποφύγουν τον αιμομικτικό γάμο τους με τους ξαδέρφους τους, γιους του Αιγύπτου

Όταν εκείνες του εξηγούν την κατάστασή τους, ο βασιλιάς της «Απίας γής» μπαίνει σε δίλημμα: Αν τις διώξει, κινδυνεύει από την τιμωρία του Δία που προστατεύει τους ικέτες αλλά αν τς δεχτεί, κινδυνεύει από ενδεχόμενη επιδρομή των βαρβάρων. Πρώτο του μέλημα είναι η ευθύνη του προς την πόλη και ενώ δείχνει να φοβάται την απειλή των Αιγυπτίων, οι Δαναΐδες επεμβαίνουν δραματικά απειλώντας με αυτοχειρία εφόσον τις διώξει, έτσι ώστε να μιάνουν την πόλη του Άργους. Τελικά πείθεται να τις δεχτεί και συμβουλεύει το Δαναό να γεμίσει τους ναούς με κλαδιά ελιάς, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η συγκατάθεση των Αργειτών. Έτσι και γίνεται, οπότε οι πολίτες συγκατατίθενται να προσφέρουν άσυλο στις Δαναΐδες και εκείνες εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους.

Σημερα μπρος στην υφεση και ελλειψη πορων ,την διαλυμενη κρατικη διοικηση, την αδυναμια να καλυφθουν οι αναγκες των κατοικων, τον «κινδυνο» για τους Δημοτες τους οι Δημαρχοι επρεπε σαν αλλοι «Πελασγοι»  να αποφασισουν αν θα δεχθουν τους προσφυγες η οχι. Γιατι καπου επρεπε να πανε οι προσφυγες. Δεν μπορουσαν να μενουν στις πλατειες και τις λασπες.

Μεγαλη η ποικιλια των αντιδρασεων .Απο «δεν τους θελουμε εδω» στο «θελουμε αλλα δεν μπορουμε» μεχρι «η πολη μας ειναι ανοιχτη» .Ο δικος μας Δημαρχος εβγαλε αρχικα μια ανακοινωση-πολιτικη δηλωση  προς τον λαο που ολοι διαβασατε και ο καθενας την ερμηνευσε, την τοποθετησε καπου μεσα στο φασμα των δηλωσεων Δημαρχων πανελλαδικα . Απο την πρωτη στιγμη ηρθε ο λαος οπως στην τραγωδια και εδωσε την λυτρωση. Αγκαλιασε τους προσφυγες. Τους αγκαλιασαμε με καθε τροπο  χωρις αμφιβολιες και δισταγμους . Εξασφαλισαμε την ευνοια του Ξενιου Δια. Αρχη και λαος .Ολοι μαζι. Ο καθενας αυτο που μπορουσε.

Η ιστορια μεσα στους κυκλους της ξαναγυρισε εκει στα χρονια του Αισχυλου που τοσο τιμουμε εμεις οι Ελληνες σαν προγονο μας.

Εξ αλλου δυο προσφυγες χθες στην Ειδομενη προσπαθησαν να αυτοπυρποληθουν και ετσι με το αιμα τους να μιανουν να καταραστουν τον τοπο , την Ευρωπη για την σκληροτητα της.

Αραγε θα βρεθει ενας συγχρονος Αισχυλος να γραψει για αυτες τις ιστορικες στιγμες; Γιατι ξερετε αυτες οι μερες (εμεις δεν το καταλαβαινουμε γιατι ειμαστε μεσα) θα γραφτουν στην ιστορια .Την τοπικη αλλα και της χωρας μας. Της Ευρωπης .Οι επομενες γενιες θα αναφερονται σε αυτες τις στιγμες που δυστυχως ετυχε σε εμας να ζησουμε. Και τι θεση πηραμε. Γιατι η θεση που παιρνουμε ολοι μας σημερα θα ειναι παρακαταθηκη για το αυριο. Θα ειναι η ιστορια του αυριο.

http://www.efsyn.gr/arthro/poleis-asyloy

Το άσυλο και η προστασία στους κατατρεγμένους έρχονται από παλιά. Ανέκαθεν ναοί και πόλεις αποτελούσαν χώρους προστασίας. Η παράδοση ξεκινάει με τις έξι «πόλεις-καταφύγια» στο Δευτερονόμιο της Παλαιάς Διαθήκης και τις τελετουργίες ικεσίας της Αρχαίας Ελλάδας. Στις εβραϊκές πόλεις ασύλου μπορούσαν να καταφύγουν όσοι διώκονταν για αδικήματα, συνήθως ανθρωποκτονία.

Οι ιερείς ανέκριναν τον ικέτη και αν η πράξη δεν ήταν δόλια, η πόλη τον προστάτευε από τους συγγενείς του θύματος που ήθελαν να ασκήσουν το αρχέγονο lex talionis – οφθαλμόν αντί οφθαλμού.

Ανάλογος θεσμός υπάρχει και στην Αρχαία Ελλάδα. Κάποιος που είχε διαπράξει αδίκημα ή διωκόταν μπορούσε να ζητήσει α-συλο, ετυμολογικά μη σύληση, προστασία από βλάβη. Το αίτημα γινόταν σε ναό ή πόλη, ο ικέτης ακολουθούσε ορισμένη τελετουργία και έμπαινε υπό την προστασία του Ικέσιου Δία. Παραδείγματα ικεσίας υπάρχουν στον Ομηρο, ενώ οι Ικέτιδες, το αριστούργημα του Αισχύλου, περιγράφει τις συνθήκες του θεσμού.

Οι πενήντα κόρες του Δαναού ζητούν άσυλο στο Αργος από τον βασιλιά Πελασγό για να αποφύγουν αιμομικτικό γάμο με τους γιους του Αιγύπτου. Ο φρόνιμος βασιλιάς διστάζει αρχικά φοβούμενος επίθεση των βαρβάρων για να απαγάγουν τις κόρες. Αλλά αν τις διώξει θα ασεβήσει στον Ξένιο Δία φέρνοντας κατάρα στο Αργος. Ο βασιλιάς βάζει το ερώτημα στη συνέλευση του δήμου, ο οποίος ψηφίζει να δώσει άσυλο. Η πόλη αποδέχεται τις Δαναΐδες, τις προστατεύει από το κακό και ο Θεός την ευλογεί.

Μετά την παγίωση της κρατικής κυριαρχίας στη νεωτερικότητα, το άσυλο, ως πολιτικό τώρα, γίνεται προνόμιο και ένδειξη της μεγαλοθυμίας του κράτους. Στην πραγματικότητα αλλάζει από ηθική υποχρέωση σε εργαλείο ιδεολογικών αντιπαλοτήτων. Η περίφημη Συνθήκη της Γενεύης για το πολιτικό άσυλο του 1951 ήταν κλασικό δημιούργημα του Ψυχρού Πολέμου.

Ισχυε μόνο για πρόσφυγες από την Ευρώπη (επεκτάθηκε στην υφήλιο μόλις το 1967) και είχε σαφές ιδεολογικό πρόσημο. Εισάγεται για να επιτραπεί η είσοδος στη Δύση των διωκομένων από τα νεοσύστατα κομμουνιστικά καθεστώτα. Αυτός είναι και ο λόγος που οι προβλέψεις της συνθήκης αναφέρουν ως λόγο απόδρασης από το κράτος της ιθαγένειας τις πολιτικές, θρησκευτικές ή ρατσιστικές διώξεις του αιτουμένου άσυλο.

Η συνθήκη προβλέπει την ατομικευμένη διαδικασία εξέτασης της αίτησης, αποκλείοντας έτσι οποιονδήποτε φεύγει από τη χώρα του για λόγους που δεν προβλέπονται (π.χ. σεξουαλικός προσανατολισμός) ή για να βελτιώσει τη ζωή του. Γίνεται λοιπόν το άσυλο νομικός θεσμός, αλλά περιορίζεται ως προς την έκταση και την έντασή του.

Μια νέα Διεθνής

Ανέκαθεν ήταν οι πόλεις που αποτέλεσαν τον ουσιαστικό χώρο ασύλου και προστασίας των διωκομένων. Πριν από την εμπέδωση της κρατικής κυριαρχίας οι ιταλικές πόλεις και αργότερα οι χανσεατικές στη Βόρεια Θάλασσα, μήτρες της ευρωπαϊκής αστικοποίησης, έδιναν άσυλο σε διωκομένους.

Πιο πρόσφατα, μεγάλοι διανοούμενοι, όπως ο Ντεριντά, ο Μπουρντιέ, η Τόνι Μόρισον και ο Σάλμαν Ρούσντι, ίδρυσαν στο Στρασβούργο ένα νέο δίκτυο «πόλεων ασύλου» το 1994. Αφορούσε κυνηγημένους από την εξουσία διανοουμένους, ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών. Η έγνοια αυτή είχε να κάνει με τις διώξεις καλλιτεχνών και συγγραφέων από το ισλαμικό καθεστώς που μόλις είχε επιβληθεί στην Αλγερία.

Σύντομα μεγαλοπόλεις, όπως η Βαρκελώνη, το Αμβούργο και το Λίβερπουλ, προστέθηκαν στην πρωτοβουλία. Ετσι δημιουργήθηκε ένα δίκτυο πόλεων υποδοχής και φιλοξενίας των κατατρεγμένων διανοουμένων. Σήμερα υπάρχει μια διεθνής οργάνωση των πόλεων αυτών. Αλλά οι πρωτοβουλίες τους έχουν ατονήσει και σκοπός τους παραμένει αποκλειστικά η προστασία ανθρώπων της τέχνης.

Αυτή την ιδέα πρέπει να καλλιεργήσουμε και να «ανοίξουμε» ώστε να συμπεριλάβει τους κυνηγημένους της εποχής μας, ανεξαρτήτως ιδιότητας, μορφωτικού επιπέδου, κοινωνικής τάξης. Πρέπει λοιπόν να πάρουμε πρωτοβουλίες για να δημιουργήσουμε ένα νέο δίκτυο ευρωπαϊκών πόλεων ασύλου, που θα υποδεχτούν έναν αριθμό προσφύγων ανά πόλη και θα τους δώσουν στέγη, τροφή και πρόνοια για τις βασικές τους ανάγκες.

Η πόλη-άσυλο έχει λοιπόν ιστορική και υλική σημασία. Φέρνει ξανά στο προσκήνιο την αρχαία παράδοση της πόλης-καταφυγίου και απομακρύνεται από τους υπολογισμούς του raison d’ État, μόνιμη πηγή έντασης με τοπικές κοινωνίες.

Η πόλη-άσυλο αναγνωρίζει ότι η εγκατάσταση και αφομοίωση των ξένων γίνεται κυρίως στον αστικό ιστό, εκεί όπου η ανωνυμία και η προστασία της ιδιωτικότητας επιτρέπουν στους τραυματισμένους πρόσφυγες να αποκτήσουν σταδιακά τα απαραίτητα εφόδια για μια ζωή στην ξενιτιά που προορίζεται να γίνει δεύτερη πατρίδα.

Η Ευρώπη γερνάει και το συνταξιοδοτικό της σύστημα δεν είναι βιώσιμο. Πολλοί λόγοι δημιουργούν τις τεράστιες δημογραφικές ανάγκες. Πρώτον, η υπογεννητικότητα: 1,5 γέννηση για κάθε Ευρωπαία σε ηλικία τεκνοποίησης και 1,3 για τις Ελληνίδες – ενώ χρειάζονται 2,1 γεννήσεις για την αναπαραγωγή του πληθυσμού. Δεύτερον, η μεγάλη αύξηση του προσδόκιμου ηλικίας.

Τρίτον, η μείωση της σχέσης μεταξύ εργαζομένων των οποίων οι εισφορές πληρώνουν συντάξεις και πρόνοια και του μη εργαζόμενου πληθυσμού. Η Ε.Ε. προβλέπει ότι η Ευρώπη χρειάζεται γύρω στα 60 εκατομμύρια νέους μετανάστες τα επόμενα 30 χρόνια για να διατηρήσει τον ενεργό πληθυσμό της.

Η Ανγκελα Μέρκελ το κατάλαβε και χωρίς μεγαλοστομίες δέχεται τα δύο εκατομμύρια νέους εργαζομένους που οι ειδικοί λένε ότι χρειάζεται η Γερμανία. Χωρίς νέους μετανάστες ο ελληνικός πληθυσμός θα μειωθεί στα επτά εκατομμύρια το 2050.

Εχουμε λοιπόν ανάγκη νέου αίματος και νέων ιδεών. Οι πρόσφυγες που χτυπούν την πόρτα της Ευρώπης είναι μορφωμένοι, δυναμικοί – και μόνο τέτοιοι μπορούν να είναι άνθρωποι που επιμένουν με τρικυμίες, καταιγίδες και στερήσεις στον δρόμο για το Αργος της φαντασίας τους. Η απώθηση, η ξενοφοβία, ο ρατσισμός εκτός από ανηθικότητα δείχνουν μικρόνοια και άγνοια της δύσκολης κατάστασης.

Οι σύγχρονοι ικέτες πρέπει να φιλοξενηθούν

λοιπόν όπως αρμόζει σε ανθρώπους που δραπετεύουν από την καταπίεση, τον θάνατο και τους βομβαρδισμούς και είναι έτοιμοι να αγωνιστούν για να φτιάξουν μια νέα ζωή ποτίζοντας με τον ιδρώτα τους τους δρόμους της πόλης.

Πρέπει οι πόλεις της Ευρώπης και της Ελλάδας να γίνουν καταφύγια και χώροι εγκατάστασης των νέων Δαναΐδων. Η φιλοξενία δεν πρέπει να σημαίνει φροντίδα για προσωρινή διαμονή, αλλά να προβλέπει ένταξη, συνύπαρξη και αφομοίωση, όπως ορίζουν οι αξίες της αλληλεγγύης και η πραγματικότητα της δημογραφικής παρακμής.

Καλούμε λοιπόν δημάρχους και δημοτικά συμβούλια πόλεων που γνώρισαν στο παρελθόν και ζουν και σήμερα το δράμα της προσφυγιάς και της ικεσίας να συμμετάσχουν σε πρωτοβουλία υποδοχής των νέων ικέτιδων. Η Λέσβος, η Κως, το Πέραμα, η Νέα Σμύρνη, ο Πειραιάς, η Κοζάνη, η Καβάλα μπορούν να πάρουν πρωτοβουλίες και να καλέσουν τις πόλεις της Ευρώπης σε μια νέα Διεθνή Πόλεων Ασύλου εισάγοντας τον σύγχρονο δήμο στην παράδοση του Αργους.

Το θέμα δεν είναι μόνο ανθρωπιστικό, φιλανθρωπία ή αλληλεγγύη. Το άσυλο αποτελεί το θεμέλιο κάθε μορφής ηθικής, θρησκευτικής, δεοντολογικής ή ωφελιμιστικής. Το πρόσωπο του άλλου που υποφέρει βρίσκεται πίσω από την ταυτότητα καθενός μας.

Αλλά γι’ αυτό, στο επόμενο.

* Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και καθηγητής Πολιτικής και Νομικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου

Χωρις σχολια.Ενημερωτικο

Οταν οι τέσσερις αντιδραστήρες στο εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας στη Φουκουσίμα εξερράγησαν τον Μάρτιο του 2011 η ανθρωπότητα διαπίστωνε σοκαρισμένη ότι δεν υπάρχει ασφαλής χρήση της πυρηνικής ενέργειας.

Για την ίδια την Ιαπωνία, η τραγωδία δεν ήταν απλά η μεγαλύτερη πυρηνική καταστροφή μετά το Τσερνομπίλ. Ηταν «η πιο σοβαρή κρίση από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο».

Πέντε χρόνια μετά, η χώρα εξακολουθεί να δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει τις οδυνηρές συνέπειες του δυστυχήματος. Πόλεις που βρίσκονται σε απόσταση έως 40 χιλιομέτρων από το εργοστάσιο παραμένουν νεκρή ζώνη, έρημη και ακατοίκητη.

Περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι εξακολουθούν να είναι εκτοπισμένοι, μη μπορώντας να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Οι εργαζόμενοι στην εταιρεία Tokyo Electric Power Company (TEPCO) ακόμη φορούν μάσκες και φόρμες από καουτσούκ για να μπουν στις εγκαταστάσεις της Φουκουσίμα.

Η δουλειά τους είναι να παροπλίσουν το εργοστάσιο με ασφάλεια, ένα έργο που, σύμφωνα με τον διευθυντή του εργοστασίου, Ακίρα Ονο, έχει ολοκληρωθεί περίπου μόλις στο 10%.

Αυτό το δύσκολο έργο βρίσκεται αντιμέτωπο με συνεχείς οπισθοδρομήσεις και με το αυξανόμενο κόστος.

Τον Δεκέμβριο του 2011, η κυβέρνηση υπολόγισε ότι η διαχείριση της Φουκουσίμα θα κόστιζε 50 δισ. δολάρια.

Μέχρι το 2014 αυτό το ποσό είχε σχεδόν διπλασιαστεί καθώς προστέθηκαν 19 δισ δολάρια για την αποξήλωση του εργοστασίου, 22 δισ. για την απολύμανση της γύρω περιοχής, 9 δισ. για την οικοδόμηση εγκαταστάσεων προσωρινής αποθήκευσης των πυρηνικών απόβλητων και 43 δισ. δολάρια για την αποζημίωση των θυμάτων.

Σήμερα, ακόμη και ο αναθεωρημένος λογαριασμός φαίνεται απελπιστικά αισιόδοξος.

Η Φουκουσίμα αποτελεί πλέον τη μεγαλύτερη υπόθεση αστικής ευθύνης στην Ιστορία.

Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια άνθρωποι έχουν μηνύσει την TEPCO η οποία έχει καταβάλει ήδη 50 δισεκατομμύρια δολάρια.

Ωστόσο, οι ειδικοί προβλέπουν ότι το συνολικό κόστος

των αποζημιώσεων θα μπορούσε να ανέλθει στα 120 δισ. δολάρια.

Μια αξιοσημείωτη επιμέρους υπόθεση αποτελούν οι αποζημιώσεις για περιπτώσεις αυτοκτονίας.

Μια δικαστική απόφαση-ορόσημο με την οποία η TEPCO υποχρεώθηκε να πληρώσει 470.000 δολάρια στους κληρονόμους της συζύγου ενός 58χρονου αγρότη που ονομάζεται Χαμάκο Βατανάμπι θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύ πιο δαπανηρή.

Η οικογένεια Βατανάμπι εγκατέλειψε το χωριό Γιαμακίγια τον Απρίλιο του 2011, χάνοντας τη γη της και οφείλοντας 140.000 δολάρια για το στεγαστικό δάνειο του, πλέον, ακατοίκητου σπιτιού της.

Η γυναίκα νόσησε με σοβαρή κατάθλιψη και κατά τη διάρκεια μονοήμερης επίσκεψης στο σπίτι τους τον Ιούνιο του ίδιου έτους, αυτοπυρπολήθηκε.

Αυτή δεν ήταν η μοναδική περίπτωση και η ιαπωνική κυβέρνηση εκτιμάει ότι ακόμη 56 αυτοκτονίες θα μπορούσαν να συνδέονται με την καταστροφή.

Αλλά και αυτή η εκτίμηση θεωρείται συντηρητική καθώς η κρατική ραδιοτηλεόραση NHK ανεβάζει τον αριθμό σε 130.

Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι ο αριθμός αυξάνεται συνεχώς με επιπλέον 19 εκτοπισμένους να αφαιρούν τη ζωή τους το 2015, ενώ δεν υπάρχει κανένας λόγος να θεωρηθεί ότι το 2016 οι συνδεόμενες με την πυρηνική καταστροφή αυτοκτονίες θα αποτραπούν.

Επισήμως, όλες οι αποζημιώσεις θα καταβληθούν από την TEPCO.

Σύμφωνα με την ιαπωνική νομοθεσία περί πυρηνικής ευθύνης, ο φορέας εκμετάλλευσης είναι υπεύθυνος για το πλήρες κόστος ενός ατυχήματος, ακόμη και αν δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι αμελής.

Στην πράξη, ο Ιάπωνας φορολογούμενος φέρει το μεγαλύτερο βάρος. Η ευθύνη της TEPCO μπορεί να είναι απεριόριστη, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο και με το ενεργητικό της.

Παρά τη σεισμική ιστορία της χώρας, η ιδιωτική ασφάλιση της TEPCO δεν κάλυπτε σεισμούς ή τσουνάμι.

Και σύμφωνα με τους κανονισμούς που θεσπίστηκαν το 2009, η TEPCO ήταν ασφαλισμένη μέσω ιδιωτικών συμβολαίων και κρατικών αποζημιώσεων μέχρι και μόνο του ποσού του 1,1 δισ. δολαρίων.

Δηλαδή, περίπου για το ένα πεντηκοστό των αποζημιώσεων που έχουν καταβληθεί μέχρι στιγμής.

Η κυβέρνηση έχει αναγκαστεί να αποτρέψει την πτώχευση της TEPCO. Ετσι, προχώρησε στην εξαγορά της πλειοψηφίας των μετοχών της εταιρείας και συνέχισε να χρηματοδοτεί τις πληρωμές των αποζημιώσεων μέσω μιας σειράς εγγυήσεων αποζημιώσεων και δανείων με τη μορφή αντισταθμιστικών κρατικών ομολόγων.

Το κράτος έχει επίσης θεσπίσει αναδρομικά νομικές κατευθυντήριες γραμμές που υποχρεώνουν άλλες εταιρείες ενέργειας και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να συμβάλουν στην προσπάθεια της επανόρθωσης.

Και εδώ, ένα εύλογο ερώτημα που προκύπτει αφορά το αν η έννοια της απεριόριστης ευθύνης έχει κανένα πραγματικό νόημα όταν η ικανότητα της εταιρείας να πληρώσει είναι τόσο περιορισμένη.

Ωστόσο, πέρα από τις αποζημιώσεις και την αποτροπή της πτώχευσης μιας εταιρείας, προκύπτουν κάποια σημαντικότερα ζητήματα.

Τριάντα χρόνια μετά την πυρηνική καταστροφή στο Τσερνομπίλ και πέντε χρόνια μετά την καταστροφή στη Φουκουσίμα, το βέβαιο είναι ότι δεν υπάρχει κανένας απλός ή εύκολος τρόπος για να καθαριστούν οι συνέπειες ενός πυρηνικού ατυχήματος, δηλαδή να επιτευχθεί μια ολοκληρωμένη απολύμανση των ραδιενεργά μολυσμένων περιοχών.

Η πυρηνική βιομηχανία επιχειρεί να υποβαθμίσει τα ατυχήματα υποκρύπτοντας ακόμη και τον αριθμό των θανάτων που προκάλεσαν εν τη γενέσει τους, αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη και ύπουλη, αφού οι μακροπρόθεσμες συνέπειες για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον υπερβαίνουν κατά πολύ τις δεκάδες χιλιάδες θανάτους και τις εκατοντάδες χιλιάδες που υποφέρουν με προβλήματα στην υγεία.

Αλλά και οι κυβερνήσεις, για τους δικούς τους λόγους, επιχειρούν από την πλευρά τους να εξωραΐσουν τις καταστάσεις, όπως πράττει η κυβέρνηση της Ιαπωνίας ανακοινώνοντας ότι οι κάτοικοι που ζούσαν στις περιοχές κοντά στη Φουκουσίμα θα πρέπει να επιστρέψουν στα σπίτια τους όταν τα επίπεδα ραδιενέργειας θα είναι κάτω από 20 μιλι-γκρέι (mSv) τον χρόνο, τη στιγμή που τα αντίστοιχα επίπεδα για να θεωρηθούν οι περιοχές γύρω από το Τσερνομπίλ ασφαλείς είναι μόλις 1 mSv τον χρόνο.

 

Follow me on Twitter

Αυγούστου 2016
Δ T Τ T Π S S
« Jul    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1,002,053

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Στα χέρια της Αστυνομίας εγκληματική ομάδα που κατηγορείται για εκβιασμό Αυγούστου 24, 2016
    Από τη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας εξαρθρώθηκε εξαμελής εγκληματική ομάδα για εκβίαση, μέσω διαδικτύου, σε βάρος ημεδαπού. Στην υπόθεση εμπλέκονται συνολικά έξι αλλοδαποί ηλικίας από 30 έως 47 ετών, από τους οποίους οι τρεις συνελήφθησαν την 18-8-2016, στην Αθήνα μετά από συντονισμένη αστυνομική επιχείρηση, τη στιγμή που […]
  • Κώστας Τριανταφυλλόπουλος: «Θα επιστρέψω πιο δυνατός» (vid) Αυγούστου 24, 2016
    Ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος άνοιξε την καρδιά του στο ATFC.tv και μίλησε για πρώτη φορά μετά τον τραυματισμό του στο γόνατο. Η ατυχία μπορεί να χτύπησε την πόρτα του νεαρού αμυντικού του Αστέρα Τρίπολης όμως ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος δηλώνει αποφασισμένος και σίγουρος πως θα επιστρέψει ακόμα πιο δυνατός στο μέλλον για να βοηθήσει την ομαδα του. Κώστας Τρια […]
  • Να μας πουν την αλήθεια για τους ψεκασμούς, ζητά η ΚΕΔΕ Αυγούστου 24, 2016
    Η εφημερίδα ΑΥΓΗ, με ημερήσια πανελλαδική κυκλοφορία 1.200 φύλλα, επιχειρεί να παρουσιάσει ένα πρόβλημα που οφείλεται στην ανικανότητα της σημερινής πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, σε εσωκομματικό πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας. Επειδή για εμάς τα ζητήματα της δημόσιας υγείας δεν έχουν κομματικό χρώμα, θα θέσουμε τρία ξεκάθαρα ερωτήματα στα οποία ζητ […]
  • Την Παρασκευή η τελευταία εκδρομή για Ύδρα και Σπέτσες με τη «Μανταλένα» Αυγούστου 24, 2016
    Την ερχόμενη Παρασκευή 26 Αυγούστου είναι προγραμματισμένη η τελευταία για φέτος μονοήμερη εκδρομή του πλοίου "Μανταλένα" προς τα όμορφα νησιά του αργοσαρωνικού Ύδρα και τις Σπέτσες, με αφετηρία το Παράλιο Άστρος και τον Τυρό. Το πλοίο θα αναχωρήσει από το Παράλιο Άστρος στις 8 το πρωί και στις 9 από τον Τυρό, ενώ επιστρέφει στις 7 το βράδυ στον Τυ […]
  • Εκδήλωση για τα 70 χρόνια του Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας Αυγούστου 24, 2016
    Η   Τομεακή Επιτροπή   Αρκαδίας του ΚΚΕ καλεί όλους τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρομεσαίους αγρότες, τις γυναίκες και τους νέους των λαϊκών στρωμάτων στην εκδήλωση που διοργανώνει για τα 70 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ). Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 28 Αυγούστου στις 11:00 το πρωί στο χάνι τ […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Απεργια 4 Φλεβαρη 2016 Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δεματοποιητης Δημαρακης Θανασης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ελος Κοιλαδας Ευπλοια Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Λιμεναρχειο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ βαρεα μεταλλα στο νερο δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 35 ακόμα followers