Ελαβα μειλ

Συνάντηση (συναντήσεις) συλλογικοτήτων για ζητήματα διαχείρισης αποβλήτων

Σκοπός

Η ιδέα μιας (ή περισσότερων) νέας συνάντησης(-εων) συλλογικοτήτων, για ζητήματα διαχείρισης αποβλήτων, στηρίζεται στη θετική εμπειρία από την αντίστοιχη πρωτοβουλία της ΠΡΩΣΥΝΑΤ το Γενάρη – Φλεβάρη του 2014 και στην ανάγκη για παραπέρα εμβάθυνση, τόσο στα ζητήματα των πολιτικών διαχείρισης αποβλήτων, όσο και στα ζητήματα του προσανατολισμού και των δράσεων των κινημάτων. Συνδυάζεται με τη συμπλήρωση πέντε χρόνων από τη συγκρότηση της ΠΡΩΣΥΝΑΤ και με την ανάγκη για μια αποτίμηση της δράσης της και για επανακαθορισμό του ρόλου της.

Χαρακτήρας

Η ΠΡΩΣΥΝΑΤ, μέχρι ένα σημείο, έχει λειτουργήσει σαν ένας άτυπος συνδετικός κρίκος πολλών πρωτοβουλιών και συλλογικοτήτων, για ζητήματα διαχείρισης αποβλήτων, σε όλη τη χώρα. Και για το λόγο αυτό, η πρωτοβουλία για τη συνάντηση ή για τις συναντήσεις δε θέλουμε να είναι μια εσωτερική υπόθεση της ΠΡΩΣΥΝΑΤ, αλλά μια ευρύτερη πρωτοβουλία, που θα φέρει πιο κοντά τις διάσπαρτες και, πολλές φορές, ανομοιογενείς κινηματικές πρωτοβουλίες της «βάσης», με σκοπό τη μεγαλύτερη ώσμωση ιδεών και πολιτικών και τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των αγώνων.

Αυτή μας η πρόθεση, θα θέλαμε να εκφραστεί έμπρακτα με μια ευρύτερη συμμετοχή,

  • αφενός, στη διαμόρφωση των βασικών εισηγητικών παρεμβάσεων και,
  • αφετέρου, στην οργάνωση της συνάντησης ή των συναντήσεων.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει:

  • προτάσεις για τη θεματολογία των συναντήσεων
  • παρουσίαση συγκεκριμένων παρεμβάσεων από πρόσωπα ή συλλογικότητες
  • συμμετοχή τις ομάδες εργασίας που θα επωμιστούν την οργάνωση των συναντήσεων

Ακολουθούν οι αρχικές μας προτάσεις, για τα βασικά ζητήματα, με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων.

Η διαδικασία της συνεννόησης επιδιώκουμε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι την Κυριακή 6/3/2016.

Πότε και που

Επειδή οι συναντήσεις δεν πρέπει να έχουν αποκλειστικά θεωρητικό χαρακτήρα, αλλά και ρόλο παρέμβασης στις τρέχουσες εξελίξεις, είναι καλό να γίνουν μέχρι το τέλος Απριλίου. Με αυτό το σκεπτικό, υπάρχει μια κατ’ αρχήν απόφαση η κεντρική συνάντηση να γίνει στην Αθήνα, για λόγους γεωγραφίας και ρόλου της περιφέρειας Αττικής στα της διαχείρισης των αποβλήτων, το διήμερο (Σάββατο – Κυριακή) 2-3 Απριλίου 2016.

Έχει διερευνηθεί η δυνατότητα και μιας δεύτερης συνάντησης στη Θεσσαλονίκη, με τις συλλογικότητες της Μακεδονίας και της Θράκης (ίσως και της Ηπείρου). Μπορούμε να τη θεωρήσουμε δεδομένη, καθώς υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον.

Καταθέτουμε την πρόταση μιας ακόμη συνάντησης, ίσως, στην Πάτρα, με τις συλλογικότητες της Πελοποννήσου, της Δυτικής Ελλάδας και των νησιών του Ιονίου (ίσως και της Ηπείρου). Παραμένουμε ανοιχτοί σε κάθε άλλη πρόταση, γνωρίζοντας, ωστόσο, ότι η ΠΡΩΣΥΝΑΤ από μόνη της δε μπορεί να σηκώσει το βάρος όλων των συναντήσεων.

Ο χρόνος των περιφερειακών συναντήσεων είναι προς συζήτηση. Το να γίνουν μετά τη συνάντηση της Αθήνας έχει το πλεονέκτημα ότι κάποιες από τις βασικές παρεμβάσεις θα μπορούν να παρουσιαστούν και στις άλλες συναντήσεις.

Η συνάντηση της Αθήνας

Προτείνεται να γίνει σε χώρο, με εύκολη πρόσβαση (π.χ. Σύλλογος Ελλήνων αρχαιολόγων – Θησείο ή ΠΟΕ ΟΤΑ – Μεταξουργείο).

Η θεματολογία προτείνεται να συμπεριλάβει δύο ενότητας (μία κάθε μέρα του διήμερου):

Α. Πολιτικές διαχείρισης αποβλήτων

  • Η πρόκληση της υλοποίησης του νέου εθνικού σχεδιασμού: η στάση της κυβέρνησης, οι αντιστάσεις (πολιτικές, επιχειρηματικές, κοινωνικές), ο ρόλος της αυτοδιοίκησης.
  • Οι νέες πολιτικές της ΕΕ, στο φόντο των μνημονίων.
  • ΠΕΣΔΑ Αττικής
  • Ειδική θεματολογία: καύση, δημόσιος φορέας διαχείρισης αποβλήτων, αναδιάρθρωση του συστήματος ανακύκλωσης, διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων κλπ.

 

Β. Η κατάσταση στα κινήματα και ο ρόλος τους

  • Το εναλλακτικό μοντέλο διαχείρισης: συμπτώσεις – αποκλίσεις. Η απουσία της επιστημονικής κοινότητας.
  • Λόγος και πρακτικές στα τοπικά κινήματα αντίστασης και στους πολιτικούς χώρους της αριστεράς.
  • Ο ρόλος των εργαζομένων στην αυτοδιοίκηση.
  • Κοινωνικά – αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα στο χώρο της διαχείρισης αποβλήτων. Η άτυπη διαλογή στην πηγή και ο ρόλος συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων.
  • ΠΡΩΣΥΝΑΤ: η διαδρομή της και ο ρόλος της στο προσεχές μέλλον.

 

Συμμετοχές

Στις συναντήσεις φιλοδοξούμε να συμμετάσχουν φορείς και κινηματικές πρωτοβουλίες της «βάσης», εργαζόμενοι στους τομείς της διαχείρισης των αποβλήτων ή σε χώρους που σχετίζονται με διαχείριση αποβλήτων (π.χ. νοσοκομειακοί), αυτοδιοικητικά σχήματα, επιστήμονες με συνείδηση του κοινωνικού τους ρόλου κλπ. Σε συγκεκριμένες θεματικές, θα μπορούσαμε να ζητήσουμε την παρουσία και παρέμβαση επιλεγμένων θεσμικών προσώπων.

Οργάνωση

Η αρχική συνεννόηση, όπως προαναφέρθηκε, θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι 6/3/2016. Για κάθε συνάντηση που θα έχει αποφασιστεί θα είναι χρήσιμο να συγκροτηθεί και η αντίστοιχη ομάδα εργασίας – οργανωτική επιτροπή. Το γενικό υλικό επικοινωνίας των συναντήσεων μπορεί να το αναλάβει η ΠΡΩΣΥΝΑΤ, παράλληλα με το ενημερωτικό υλικό που θα κυκλοφορήσει για κάθε μία από τις συναντήσεις.

Συγκέντρωση υλικού

Οι παρεμβάσεις που θα γίνουν στις συναντήσεις, μαζί με τα συμπεράσματά τους ή τις αποφάσεις τους, θα συγκεντρωθούν και θα αποτελέσουν το υλικό μιας έκδοσης, τουλάχιστον σε ηλεκτρονική μορφή.

24/2/2016

Μην παρεξηγηθω.Βεβαιως και οι Ουγγροι ειναι σημερα ευρωπαιοι πολιτες. Η Ουγγαρια ειναι μια απο τις χωρες που συνθετουν πολιτιστικα το Ευρωπαικο παζλ με τα καλα και τα κακα του. Οπως και ολες οι αλλες χωρες και οι λαοι της Ευρωπης οπως καθαριστηκαν και συγκροτηθηκαν μεσα απο την γεννεση των εθνικων κρατων τα τελευταια 200 χρονια.

Ομως μεσα στον λαο αυτο υπαρχουν  οι Ουγγροι που ειναι σημερινοι Ευρωπαιοι και εκεινοι που συνεχιζουν να  ειναι απογονοι των βαρβαρων (οπως ισχυει για ολους τους Ευρωπαιους). Αυτοι οι ακροδεξιοι Ουγγροι υπερασπιζονται αξιες που δεν ειναι της συγχρονης Ευρωπης ειναι καταλοιπα αυτων που ηρθαν απο «εκει», ορδες επιδρομεων βαρβαρων πολεμιστων. Ειναι αυτη η πολιτιστική και θρησκευτική ταυτότητα της Ευρώπης;

Τους εγκατεστησαν στην Ουγγαρια πριν απο χιλια χρονια

magyar_arival

Πιασαν εθνικιστικο στασιδι και τωρα δεν σηκωνονται να κατσει και κανενας αλλος . Για να μην πω κιολας πως καλοβλεπουν μια Ελλαδα εξω απο την Ευρωπη. Εξ αλλου δεν ξεχναμε.

Ο Ναζισμος και φασισμος η ακρα δεξια στην Ευρωπη που τοσα χρονια μας βασανιζουν γεννηθηκαν μεσα απο την ηττα  των εραγαζομενων απο τα ποταμια αιμα που εχυσε η αριστερα τον περασμενο αιωνα στον αγωνα για μια κοινωνια χωρις εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο.

Η ακροδεξια Ουγγαρια (Μικλος Χορτι)μετα την συντριβη της αριστερας στην χωρα (επανασταση των Ροδων 1918 – 23 Μαρτιου 1919 Μπελα Κουν) ηταν συμμαχος με τον φασιστα Μουσολινι (μετα την συντριβη της αριστερας στην Ιταλια)την Αυστριακη ακροδεξια (μετα την συντριβη των εργατων χειμώνα του 1918/1919) και τον Ναζι Χιτλερ (οπου και εκει ειχε συντριβει η κομμουνα του Μοναχου και η εξεγερση των Σπαρτακιστων απο τους σοσιαλδημοκρατες) η Ελλαδα ηταν εναντιον τους. Και αυτο εξηγει την σημερινη πλειοψηφουσα ακροδεξια πολιτικη αποψη στη χωρα τους . Τον χασανε τον πολεμο οι φασιστες.Και τωρα πανε για την ρεβανς.

https://left.gr/news/i-oyggaria-tha-organosei-dimopsifisma-gia-eyropaiko-shedio-metegkatastasis-ton-prosfygon

«Η κυβέρνηση αποφάσισε τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος για το ζήτημα των υποχρεωτικών ποσοστώσεων ανακατανομής» των προσφύγων, δήλωσε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο Ορμπάν, ο οποίος ανήκει στη συντηρητική παράταξη. Η κυβέρνησή του είχε ήδη προσφύγει τον Δεκέμβριο ενώπιον της ευρωπαϊκης δικαιοσύνης κατά των ποσοστώσεων μετεγκατάστασης που υιοθετήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2015 από την ΕΕ.Ο πρωθυπουργός δεν ανακοίνωσε κάποια ημερομηνία για το δημοψήφισμα.Όπως έκανε γνωστό ο Ορμπάν, το ερώτημα που θα τεθεί στους ούγγρους ψηφοφόρους θα είναι το ακόλουθο: «Θέλετε η Ευρωπαϊκή Ένωση να διατάξει μια υποχρεωτική μετεγκατάσταση μη ούγγρων προσφύγων στην Ουγγαρία χωρίς την έγκριση του ουγγρικού κοινοβουλίου;».Ο Ορμπάν, η αντιπροσφυγική ρητορική του οποίου είναι πολύ έντονη, εκτιμά ότι δεν είναι δυνατό «να παίρνουμε πάνω στην πλάτη λαών, ενάντια στη βούληση λαών, αποφάσεις που αλλάζουν τη ζωή τους και τη ζωή των μελλοντικών γενεών», καθώς θεωρεί ότι οι ποσοστώσεις αυτές «θα αναδιαμορφώσουν την πολιτιστική και θρησκευτική ταυτότητα της Ευρώπης». – See more at: https://left.gr/news/i-oyggaria-tha-organosei-dimopsifisma-gia-eyropaiko-shedio-metegkatastasis-ton-prosfygon#sthash.EaOFkTeV.dpuf

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CF%85%CE%B3%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1

Κατοικημένη από Ιλλυριούς και στη συνέχεια από Κέλτες, η σημερινή Ουγγαρία περιήλθε υπό την εξουσία της Ρώμης ως επαρχία της Παννονίας. Με την πτώση της Αυτοκρατορίας στην περιοχή εισέβαλαν Γότθοι, Ούννοι, Λογγοβάρδοι και τέλος οι Άβαροι, των οποίων η κυριαρχία διήρκεσε μέχρι την εποχή του Καρλομάγνου. Η χώρα πρωτοεμφανίζεται στην ιστορία ως ανεξάρτητο Βασίλειο το 1001.

Η καταγωγή των Ούγγρων (Μαγυάρων) είναι κάτι που προκαλεί διαφωνίες και συζητήσεις μεταξύ ιστορικών και ανθρωπολόγων. Κατά γενική ομολογία όμως οι επτά φυλές των Μαγυάρων ήρθαν στη κεντρική Ευρώπη από τα Ουράλια και ενώθηκαν υπό τον Άρπαντ γύρω στο 895. Οι νομάδες Μαγυάροι έκαναν επιδρομές που έφτασαν έως και την Ιβηρική χερσόνησο, μέχρι που ο βασιλιάς Στέφανος (997-1038) επέβαλε το Χριστιανισμό και καθιέρωσε τη μόνιμη εγκατάστασή τους στις σημερινές περίπου περιοχές που κατοικούν.

https://avantgarde2009.wordpress.com/2011/12/10/hungary-1919/

 

Στα τέλη του 1918 το τέλος του α΄ ιμπεριαλιστικού πολέμου έβρισκε τη γη της ανατολικής Ευρώπης σε μια κατάσταση χάους. Η κατάρρευση των τριών αυτοκρατοριών (Γερμανία, Αυστρία, Ρωσία) άφησε ένα τεράστιο κενό που προσπαθούσαν να καλύψουν οι πόθοι των διάφορων εθνών που έβλεπαν ορατό το ενδεχόμενο να αποκτήσουν το δικό τους κράτος και σε συνεργασία με τους νικητές της Αντάτ μοίραζαν τα σύνορα. Οι λαοί της περιοχής, φλογισμένοι από το παράδειγμα των μπολσεβίκων στη Ρωσία έθεταν το αίτημα της κοινωνικής απελευθέρωσης σε σύγκρουση με τα καταρρέοντα καθεστώτα, τους νικητές της Αντάτ και τις εθνικιστικές αστικές τάξεις της περιοχής. Τις κοινωνικές στερήσεις που ο πόλεμος είχε προκαλέσει, η κατάρρευση τις όξυνε απερίγραπτα. Οι φαντάροι που γύριζαν από τα μέτωπα στις πόλεις τους δεν κουβαλούσαν μόνο τα όπλα τους, αλλά και την οργή τους για έναν πόλεμο που δεν κατάλαβαν γιατί πολεμούσαν, αλλά -συχνά- και τις προκηρύξεις των μπολσεβίκων. Το υλικό για την επανάσταση στην κεντρική Ευρώπη ήταν έτοιμο.
Στην Ουγγαρία τα χαρακτηριστικά της διάλυσης και της λαϊκής αφύπνισης είναι εντονότερα από οπουδήποτε αλλού. Η εξέγερση του στόλου στο Κάταρο, που καταπνίγηκε, ήταν το προανάκρουσμα της επερχόμενης θύελας. Ο συνεχιζόμενος πόλεμος και οι στερήσεις έχουν φέρει τις μάζες στα όρια της ανοχής τους. Το παράδειγμα της ρώσικης επανάστασης που συνεπαίρνει τους καταπιεσμένους συμβάλει σε μια πρωτόγνωρη ριζοσπαστικοποίηση των μαζών, που ωστόσο παραμένει βουβή. Ένας πιο προσεχτικός παρατηρητής μπορεί να συλλάβει τις διεργασίες στη συνείδηση των μαζών. Αδιάψευστο στοιχείο η διάθεση των εργατών να οργανωθούν. Από 150 χιλιάδες συνδικαλισμένους εργάτες στην αρχή του 17 στο τέλος της χρονιάς έχουν φτάσει τις 700 χιλιάδες.
Αν ολόκληρο το 1917 ήταν περίοδος στοιχειακών διεργασιών, την επόμενη χρονιά το προλεταριάτο και οι καπιταλιστές δοκιμάζουν ο ένας τις αντοχές του άλλου. Η χρονιά ξεκινά με τη γενική απεργία (για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο) που παραλύει τα πάντα. Σαν συντονιστές της απεργίας ξεπίδησαν τα πρώτα εργατικά συμβούλια κάτω από τον πολιτικό έλεγχο των σοσιαλδημοκρατών. Η αστυνομία απαντάει με διώξεις των πρωτοπόρων, αλλά το καζάνι εξακολουθεί να βράζει με σποραδικές πράξεις ανταρσίας στο στρατό και την επαρχία, όλη την άνοιξη και το καλοκαίρι.

Ο Οκτώβρης των «ρόδων»

Τον Οκτώβρη, μετά τη συνθηκολόγηση της Βουλγαρίας, έγινε σε όλους φανερό ότι η Ουγγαρία είχε χάσει τον πόλεμο. Η διαταγή επιστροφής των στρατιωτών πίσω ήταν η τελευταία διαταγή της κυβέρνησης. Η δομή και η πειθαρχεία του στρατού καταρρέει και κανείς πια δεν μπορούσε να ελέγξει τους στρατιώτες που πλημμύρησαν τη πρωτεύουσα και τις πόλεις κρατώντας τα όπλα τους. Η οργή από τον άδικο πόλεμο και τις μάταιες θυσίες συναντάει την οργή για τις στερήσεις και τη φτώχια. Συγκροτούνται τα πρώτα συμβούλια στρατιωτών. Μέσα σε διάστημα 4-5 ημερών επικρατεί απόλυτη διάλυση. Η κυβέρνηση είναι απόλυτα ανίκανη να κάνει οτιδήποτε και, όταν το συμβούλιο των στρατιωτών στο Φιούμε καταλαμβάνει την πόλη, παραιτείται.
Οι καπιταλιστές στρέφουν τις ελπίδες τους στον Καρολύι, ηγέτη του Κόμματος Ανεξαρτησίας. Η φιλοαντατική του στάση όλο το προηγούμενο διάστημα τον έκανε αγαπητό στους νικητές του πολέμου. Ο ίδιος ήταν ένας από τους πλουσιότερους γεωκτήμονες, αλλά οι δημοκρατικές και ουμανιστικές του θέσεις δημιουργούσαν προσδοκίες στον ούγγρικο λαό.
Την επόμενη της παραίτησης της κυβέρνησης μια συγκέντρωση έξω από το σπίτι του Καρολύι μεταβάλλεται σε μαχητική διαδήλωση για τη δημοκρατία. Βαδίζοντας προς τα ανάκτορα συγκρούεται με την αστυνομία. Για 4 μέρες στους δρόμους οι διαδηλώσεις και οι συγκρούσεις συγκλονίζουν τη Βουδαπέστη. Όταν στις 30 διατάσσεται ο στρατός να τις καταστείλει, οι στρατιώτες ενώνονται με το πλήθος. Ξηλώνουν τα εθνόσημα και τα αντικαθιστούν με τριαντάφυλλα που έδωσαν το όνομά τους στην επανάσταση.
Η εξέγερση έχει ρίξει τη μοναρχία. Στις 16/11 ανακηρύσσεται η δημοκρατία και ο Καρολύι είναι ο αδιαφιλονίκητος αρχηγός της. Η κυβέρνηση είναι συνασπισμός των Ανεξάρτητων, των Ριζοσπαστών, (δυο μικρά αστικά-δημοκρατικά κόμματα) πραγματική δύναμη όμως είναι οι Σοσιαλδημοκράτες. Το ΣΔΚ είναι η μοναδική οργάνωση της εργατικής τάξης στην Ουγγαρία. Με πολύ γερές ρίζες στους εργάτες, αλλά και στην επαρχία, έχει στους κόλπους του από δεξιούς εθνικιστές, Μπερσταϊνικούς, μέχρι αριστερούς διεθνιστές και αναρχοσυνδικαλιστές. Έξω από το κόμμα, αλλά σε σχέση μαζί του, βρίσκονται η ομάδα διανοουμένων «κύκλος Γαλιλαίου» και η ομάδα σορελικών του Έρβιν Σζαμπο. Η κυβέρνηση Καρολύι δημιουργεί στον ούγγρικο λαό προσδοκίες σαρωτικών κοινωνικών αλλαγών, που φυσικά δεν αργεί να διαψεύσει.
Στις δυο βδομάδες του Οκτώβρη του ’18 αλλάζει ο χάρτης της κεντρικής Ευρώπης. Τις μέρες της επανάστασης των ρόδων, με λιγότερο θορυβώδικο τρόπο στη Βιέννη οι σοσιαλδημοκράτες παίρνουν την κυβέρνηση. Με ηγέτες τον Μπάουερ και τον Φρ. Άντλερ (το λαοφιλή δολοφόνο του μιλιταριστή πρωθυπουργού) το ΣΔΚ Αυστρίας έχει τη φήμη του «ακροαριστερού» στα πλαίσια της 2ης Διεθνούς. Δύο μόλις μέρες μετά, μια κυβέρνηση του ΣΔΚ και του ΑνεξάρτητουΣΔΚ μετά την εξέγερση του Μονάχου καταλαμβάνει την κυβέρνηση στη Βαυαρία με επικεφαλής τον Άϊσνερ. Η ανταρσία των ναυτών του Κιέλου διαλύει τη γερμανική αυτοκρατορία και επιβάλλει το ΣΔΚ στην κυβέρνηση, ενώ σε όλη τη Γερμανία δημιουργούνται εργατικά συμβούλια που διεκδικούν τον έλεγχο πόλεων.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα

Κάτω από τη σαρωτική φλόγα της ρώσικης επανάστασης η προσδοκία της κοινωνικής απελευθέρωσης γινόταν από μακρινό όραμα δυνατότητα του παρόντος και άμεσο καθήκον. Η ίδρυση του ΚΚ αντανακλούσε την ανυπομονησία των εργαζόμενων μαζών να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους. Ο πυρήνας του ΚΚ έχει δημιουργηθεί στη Ρωσία από ούγγρους αιχμάλωτους. Ανάμεσα σε αυτούς ο Μπέλα Κουν (αιχμάλωτος ο ίδιος) συγκρότησε μια ομάδα αφοσιωμένων κομμουνιστών σαν τους Πορ, Κέλνερ, Ραμπίνοβιτς, που αποτέλεσαν την ουγγρική ομάδα των μπολσεβίκων. Έζησαν τη φωτιά της ρώσικης επανάστασης και επιστρέφουν στην Ουγγαρία το Νοέμβρη. Η μικρή αυτή ομάδα λειτουργεί σαν καταλύτης. Η αίγλη των μπολσεβίκων και της ρώσικης επανάστασης, η αμεσότητα της σοσιαλιστικής επανάστασης προσελκύει στο νέο κόμμα ένα ενθουσιώδες, αλλά ετερόκλητο πλήθος.
Επιφανείς συνδικαλιστές ηγέτες και αριστεροί σοσιαλιστές σαν τον Αλμπάρι, αναρχοσυνδικαλιστές σαν τον Κόρβιν και τον Σζαμουέλυ, ο «κύκλος του Γαλιλαίου» με τον Λούκατς, οι σορελικοί, βιάζονται να ενωθούν με την ομάδα του Μπέλα Κουν και την ομάδα των «ρώσων». Μια βδομάδα αργότερα, στις 24/11 ιδρύεται το Κομμουνιστικό Κόμμα Ουγγαρίας. Στις μέρες που θα ακολουθήσουν θα αναδειχτούν ολοφάνερα η αδυναμίες και οι αυταπάτες αυτής της ετερόκλητης ηγεσίας.

Οι μέρες της αστικής δημοκρατίας

Ο νέος χάρτης της κεντρικής Ευρώπης είναι εξαιρετικά ασταθής. Στο χώρο που μοιράζονταν πρώτα τρεις αυτοκρατορίες τώρα έχουν προκύψει καμιά δεκαριά νέα εθνικά κράτη με επικεφαλής αστικά κόμματα που στρέφονται στην Αντάτ για να ασφαλίσουν τις θέσεις τους. Τα στρατεύματα των νικητών ιμπεριαλιστών της Αντάτ σαστισμένα δεν ρισκάρουν να επέμβουν στο χάος. Στις μητροπόλεις των διαλυμένων αυτοκρατοριών έχουν αναλάβει τις κυβερνήσεις οι σοσιαλδημοκράτες για πρώτη φορά στην ιστορία. Εγκαθιδρύοντας δημοκρατικά πολιτεύματα και παίρνοντας κάποια φιλεργατικά μέτρα προσπαθούν να σώσουν τον καπιταλισμό από τις επαναστατημένες μάζες.
Γιατί το ποτάμι της εξέγερσης φουσκώνει ολοένα μέσα στο Νοέμβριο. Βλέποντας πως οι χιλιόχρονες αυτοκρατορίες καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα, οι εργαζόμενες μάζες δεν βλέπουν το λόγο να σταματήσουν την πορεία τους. Παντού έχουν δημιουργηθεί συμβούλια εργατών, αγροτών και στρατιωτών που επιχειρούν να πάρουν μόνοι τους όσα αρνούνται να δώσουν οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις. Στα συμβούλια αυτά τον πολιτικό έλεγχο γενικά τον έχουν τα ΣΔΚ, αλλά το χάσμα ανάμεσα στις προσδοκίες των από κάτω και τα μέτρα των από πάνω δεν αργεί να ανοίξει, απειλώντας να διαλύσει τις εύθραυστες ισορροπίες.
Στην Ουγγαρία η κυβέρνηση Καρολύι βρίσκεται αντιμέτωπη με τις λαϊκές διεκδικήσεις από την πρώτη στιγμή. Όλος ο Δεκέμβριος είναι μήνας διαδηλώσεων. Η πιο σημαντική από αυτές, μια ένοπλη διαδήλωση των στρατιωτών που καθοδηγείται από αριστερούς σοσιαλδημοκράτες και κομμουνιστές αναγκάζει τον υπουργό πολέμου σε παραίτηση. Στην επαρχία οι αγρότες εξεγείρονται απαιτώντας μοίρασμα της γης. Σε δυο περιπτώσεις δεν περιμένουν, αλλά καίνε τους πύργους των ευγενών και μοιράζουν τη γη μόνοι τους. Οι διαδηλώσεις των στρατιωτών είναι ακατάπαυστες, ενώ στο τέλος του χρόνου τα συμβούλια των εργατών προχωρούν σε μια πρωτοφανέρωτη ως τότε κίνηση, καταλαμβάνοντας τα μεγάλα εργοστάσια. Η επανάσταση δεν περιμένει. Μπαίνοντας το ’19, η πρώτη απόπειρα έρχεται στο Βερολίνο με την εξέγερση του Σπάρτακου. Και ενώ ο κόσμος παγώνει στις 15/1 μαθαίνοντας τη δολοφονία της Ρόζας και του Λήπκνεχτ, στην Ουγγαρία το κίνημα κορυφώνεται. Την ίδια εκείνη μέρα οι εξεγερμένοι αγρότες καταλαμβάνουν την επαρχιακή πόλη Σαλγκεταριάν. Ο Καρολύι αναγκάζεται για πρώτη φορά να συγκρουστεί ευθέως με την εξέγερση.
Το αγροτικό ζήτημα δεν μπορεί να περιμένει στιγμή. Ο Καρολύι στο σχέδιο για αναδασμό της γης συναντά τη λυσσασμένη αντίσταση της εκκλησίας και των γαιοκτημόνων. Τελικά η αγροτική μεταρρύθμιση που ανακοινώνει η κυβέρνηση στις 16/2 αποδεικνύεται μια φάρσα. Ο Καρολύι σε μια προσπάθεια να πείσει για τις αγνές του προθέσεις μοιράζει την τεράστια περιουσία του στους ακτήμονες, αλλά, φυσικά, το παράδειγμά του δεν το ακολουθεί κανείς. Ακόμα και αν ο «ούγγρος Κερένσκυ» διέφερε από τον ρώσο ομόλογό του στις προθέσεις, καθόλου δεν αφορά αυτό την πορεία της ταξικής πάλης που μετρά αποτελέσματα. Και το αποτέλεσμα ήταν πως οι αγρότες οργίστηκαν από μια κυβέρνηση που κατάλαβαν ότι τους κοροϊδεύει.

Η σύγκρουση και πτώση

Το ΚΚ αξιοποιώντας την έκρυθμη κατάσταση με ανυποχώρητη αντιπολίτευση στην κυβέρνηση και το ΣΔΚ, γρήγορα μαζικοποιείται. Επιδοκιμάζοντας τις καταλήψεις γης από τους αγρότες, την άρνηση για καταβολή ενοικίου των ανέργων και τα αιτήματα των στρατιωτών, γίνεται πόλος έλξης για τις κινητοποιημένες μάζες. Αν και δεν έχει αποκτήσει ακόμα σοβαρά ερείσματα στους εργάτες, αντίθετα έχει να παρουσιάσει σοβαρές επιτυχίες στο στρατό και κυρίως στους άνεργους. Όχι μόνο κατάφερε να οργανώσει το τεράστιο πλήθος ανέργων που κατέκλυζε την πρωτεύουσα, αλλά το μετέτρεψε σε εμπροσθοφυλακή της επερχόμενης επανάστασης. Από εδώ ξεκίνησε και η σπίθα της αντιπαράθεσης.
«Νεπσζαβα» ονομαζόταν η εφημερίδα του ΣΔΚ. Στα χέρια της δεξιάς πτέρυγας του ΣΔΚ είχε ξεκινήσει τις προηγούμενες μέρες μια κανονική εκστρατεία ενάντια στο ΚΚ. Στις 19/2 δημοσίευσε ένα χυδαίο άρθρο που ενάντια στα συμβούλια ανέργων. Μια πορεία ανέργων καθοδηγούμενη από το ΚΚ την επόμενη στα γραφεία της ΣΔΚ εφημερίδας εξελίχθηκε σε πολύνεκρη μάχη με την αστυνομία. Εκεί συνελήφθη ο Μπελα Κουν και κλείστηκε στη φυλακή όπου χτυπήθηκε και βασανίστηκε μέχρι αναισθησίας. Ένα μήνα μόνο μετά τη δολοφονία της Ρόζας το γεγονός συντάραξε την Ουγγαρία. Το αποτέλεσμα ήταν πως όχι μόνο δεν τσάκισε το ΚΚ, αλλά του χάρισε μεγάλη λαϊκή συμπάθεια. Η αντιστροφή του κλίματος ήταν φανερή. Δύο από τα μεγαλύτερα συνδικάτα (μεταλλωρύχοι και λιθογράφοι) προσχώρησαν στο ΚΚ εγκαταλείποντας το ΣΔΚ. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να παραχωρήσει στον Μπέλα Κουν κάθε άνεση και αυτός από τη καθοδηγούσε χωρίς κανένα πρόβλημα ένα κόμμα που μεγάλωνε μέρα τη μέρα.
Και ενώ στο εσωτερικό το καζάνι κόντευε να εκραγεί, το τελικό χτύπημα ήρθε απ’ έξω. Στην εξωτερική πολιτική η κυβέρνηση Καρολύι με μια φιλοαντατική διπλωματία προσπαθεί να περισώσει τα ουγγρικά εδάφη που απειλούνται από τη Ρουμανία, την Τσεχία και τη Σερβία. Οι ιμπεριαλιστές της Αντάτ προσπαθώντας να προλάβουν τα χειρότερα στην περιοχή, κάνουν στροφή και παίρνουν ευθέως το μέρος των φιλοδυτικών κρατών γύρω από την Ουγγαρία. Στις 20/3 με μια διακοίνωση ζητάν από την Ουγγαρία να παραδώσει τα μισά εδάφη της σε Ρουμανία, Τσεχία και Σερβία και επιτρέπουν στους στρατούς των κρατών αυτών να τα καταλάβουν. Η πολιτική της κυβέρνησης που έχει χρεοκοπήσει στο εσωτερικό ανίκανη να ικανοποιήσει τους λαϊκούς πόθους, τώρα βλέπει να χρεοκοπεί και η φιλοαντατική της εξωτερική πολιτική. Την ίδια κι όλας μέρα ο Καρολύι παραιτείται με μια απίθανη δήλωση πως αφήνει την ευθύνη της διακυβέρνησης στο ουγγρικό προλεταριάτο.
Το ίδιο βράδυ μια αντιπροσωπεία αριστερών σοσιαλδημοκρατών βρήκαν την ηγεσία του ΚΚ στη φυλακή. Το βράδυ 20 προς 21 Μάρτη, μέσα στη φυλακή παίρνεται η απόφαση ένωσης του ΚΚ με το ΣΔΚ, και η ανακήρυξη της Σοσιαλιστικής Ουγγρικής Δημοκρατίας των Συμβουλίων. Το πρωί οι κομμουνιστές βγαίνουν από τη φυλακή και αναλαμβάνουν καθήκοντα κυβέρνησης. Δεν υπάρχει κανένας να τους σταματήσει.

Σοσιαλδημοκράτες και κομμουνιστές

Το προλεταριάτο στην Ευρώπη βρίσκεται σε επίθεση. Λίγες μέρες νωρίτερα είχε ιδρυθεί η Κομμουνιστική Διεθνής με σκοπό να συντονίσει την εργατική έφοδο. Η ίδρυση των ΚΚ είχε καταλυτική επίδραση στην ταξική πάλη της κεντρικής Ευρώπης. Στην Ουγγαρία με ηλικία μόλις 4 μηνών είχε αποκτήσει τεράστιο κύρος στις πιο ριζοσπαστικοποιημένες μάζες. Το σπουδαιότερο ωστόσο είναι πως επιτάχυνε τις διεργασίες στη σοσιαλδημοκρατία. Το ΣΔΚ, μοναδικό κόμμα της εργατικής τάξης μέχρι πριν λίγο, ένωνε μια αριστερή πτέρυγα που προσανατολιζόταν προς την επανάσταση και μια δεξιά τάση που τρόμαζε στο ενδεχόμενό της. Μετά την ενοποίηση οι πιο δεξιοί του ΣΔΚ έφυγαν από τη χώρα και βρήκαν καταφύγιο στην αγκαλιά της Αντάτ, που μαζί με τους γαιοκτήμονες τους καπιταλιστές και τους υπηρέτες τους που εγκατέλειπαν τη Βουδαπέστη τρέχοντας οργάνωναν την αντεπανάσταση.
Το έδαφος είχε μείνει ανοιχτό στους αριστερούς του ΣΔΚ. Το ΣΔΚ όμως απείχε πολύ από το να είναι ένα επαναστατικό κόμμα, ακόμα και την ώρα που τα γεγονότα το έσπρωχναν σε αυτό το δρόμο. Στον τεράστιο γραφειοκρατικό μηχανισμό του είχαν βρει καταφύγιο κάθε είδους καριερίστες, που αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν με βαριά καρδιά την αριστερή πτέρυγα στην ένωση με το ΚΚ όχι με τη θέλησή τους, αλλά εξαιτίας της αδυναμίας τους. Η ενοποίηση δεν έδωσε την ευκαιρία στους προωθημένους αριστερούς να κόψουν μια για πάντα με το βαρίδι του κέντρου.
Το ΚΚ αιφνιδιάστηκε απόλυτα από τις εξελίξεις. Από τη φυλακή στην κυβέρνηση, ζαλισμένοι από την ταχύτητα των γεγονότων, δεν πρόβαλε καμιά αντίρρηση στην ενοποίηση. Οι σκόρπιες επιφυλάξεις ορισμένων σαν του Μπέλα Σζάντο πνίγονταν στο γενικό ενθουσιασμό. Η σοσιαλδημοκρατία είχε δώσει βέβαια δείγματα των προθέσεών της με τη στάση της στον πόλεμο. Οι ηγέτες του ΣΔΚ στη Γερμανία δολοφονούσαν πριν λίγο τη Ρόζα. Αυτές τις μέρες όμως όλα δείχναν πιθανά.
Η ηγεσία άλλωστε του ΚΚ δεν ήταν πολύ πιο ξεκάθαρη από την αριστερά του ΣΔΚ και αυτό δυστυχώς είναι αλήθεια. Χαρακτηριστική είναι η θέση του Λούκατς, από τους διανοούμενους τότε του ΚΚ. Ο απίθανος αυτός θεωρητικός (που τον «ανακάλυψε» η ανάγκη των ευρωκομμουνιστών να αντιπαραβάλλουν κάτι στους μπολσεβίκους) δίνει ξεκάθαρα το κλίμα της εποχής καθώς γίνεται υπέρμαχος όχι μόνο της συγχώνευσης αλλά και της …διάλυσης και των δύο κομμάτων. «Μόλις έγινε αυτό [σ.σ. να φτάσει το προλεταριάτο στην ηγεσία] εξαφανίστηκε ο λόγος ύπαρξης του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, καθώς και του κομμουνιστικού». (Τακτική και Ηθική, 1919)
Απέναντι στις ταλαντεύσεις του ΣΔΚ το ΚΚ είχε βέβαια ξεκάθαρες προθέσεις. Αλλά οι συσχετισμοί ήταν συντριπτικοί. Στο συνέδριο του ενωμένου Ούγγρικου Σοσιαλιστικού Κόμματος οι αναλογία ήταν 1/20 υπέρ των σοσιαλδημοκρατών.
Στον απολογισμό των γεγονότων της Ουγγαρίας ο Μπέλα Σζάντο κρίνοντας την ενοποίηση στις 21/3 θα πει: «εκείνη τη μέρα φυτεύτηκε ο σπόρος της πτώσης της δικτατορίας του προλεταριάτου».

Η δημοκρατία των συμβουλίων

Η νέα κυβέρνηση προχώρησε αμέσως σε σοσιαλιστικά μέτρα. Εθνικοποίησε τις επιχειρήσεις με πάνω από 10 εργάτες και παρέδωσε τη διεύθυνσή τους στα άμεσα εκλεγμένα συμβούλια τους. Στο οξυμένο οικιστικό πρόβλημα η κυβέρνηση δήμευσε όλες τις βίλες και τα ανάκτορα των πλουσίων, περιορίζοντας σε 2 δωμάτια. Τα υπόλοιπα παραχωρήθηκαν στις επιτροπές αστέγων, που ανέλαβαν και την ευθύνη του κτιρίου. Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση δεν καθιέρωσε μόνο τη δωρεάν εκπαίδευση, αλλά και την οργάνωσε σε πρωτοποριακές βάσεις. Τα μεικτά σχολεία και το μάθημα σεξουαλικής αγωγής σκανδάλιζαν τους συντηρητικούς και τον κλήρο, αλλά ενθουσίαζαν το λαό. Η εργατικές πολιτοφυλακές και τα επαναστατικά στρατοδικεία, άμεσα ελεγχόμενα από τα συμβούλια ανέλαβαν τη φρούρηση της επαναστατικής τάξης. Μέσα σε μια βδομάδα η Ουγγαρία πέρασε σε άλλη εποχή.
Και ενώ η πρωτεύουσα στήριζε ολόψυχα την επανάσταση, η επαρχία περίμενε ακόμα το μοίρασμα της γης.
Στις 4/4 το διάταγμα για την αγροτική μεταρρύθμιση αιφνιδιάζει τους πάντες. Αντί να μοιράσει τη γη στους ακτήμονες όπως όλοι περίμεναν παίρνει ένα εξαιρετικά προωθημένο μέτρο: εθνικοποιεί τη γη την οποία θα καλλιεργούν οι συνεταιρισμοί των αγροτών. Η κυβέρνηση προσπαθούσε να λύσει το επισιτισμό των πόλεων που είχε γίνει επιτακτικός. Από την άλλη παρέχοντας στους αγρότες αφειδώς κάθε είδους προϊόντα και μέσα εργασίας, που δεν τα είχαν φανταστεί ποτέ πριν, ανέβασε σαφώς το βιοτικό τους επίπεδο. Η ουσία όμως είναι πως δεν κατόρθωσε να απαλύνει τη δυσαρέσκεια του αγροτικού πληθυσμού που είχε δώσει τόσο αίμα για να περάσει η γη στα χέρια του. Το πρώτο ρίγμα στην κοινωνική βάση του νέου καθεστώτος ήταν πραγματικότητα.

Στο μάτι του κυκλώνα

Η Ουγγαρία των συμβουλίων απέδειξε ότι η σοσιαλιστική επανάσταση δεν ήταν «ρώσικη ιδιομορφία», αλλά άμεση δυνατότητα. Η Ρωσία που αμύνεται για ένα χρόνο ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς και λευκούς στρατούς δεν είναι μόνη της. Το «φάντασμα» του Μαρξ που «πλανιέται πάνω από την Ευρώπη», παίρνει σάρκα και οστά και σαρώνει τα καπιταλιστικά κράτη. Στις 13/4 καταρρέει η λαϊκίστικη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του Μονάχου και οι εξεγερμένοι φέρνουν στην εξουσία τον Λεβινέ του ΚΚ Βαυαρίας. Οι ιμπεριαλιστές (νικητές και νικημένοι) ενώνουν τις δυνάμεις τους ενάντια στον κύριο εχθρό τους, το προλεταριάτο. Η Κομμούνα της Βαυαρίας κρατάει μόλις μια βδομάδα, όταν οι δολοφόνοι της Ρόζας ρίχνουν και το τελευταίο οδόφραγμα στο Μόναχο. Η Ουγγαρία, φυσικά, είναι πολύ πιο δύσκολη περίπτωση.
Η Αντάτ αρχικά τρομαγμένη από την επανάσταση βιάζεται να πάρει πίσω τη διακοίνωση που αποτέλεσε την αφορμή της επανάστασης. Έστειλε μάλιστα ειδικό απεσταλμένο στη Βουδαπέστη για νέες διαπραγματεύσεις. Φυσικά, οι ιμπεριαλιστές ήθελαν απλώς να κερδίσουν χρόνο. Ο κόκκινος στρατός προελαύνοντας στην Ουκρανία απείχε μια ανάσα από την ουγγρική πεδιάδα. Η ένωση των δυο εργατικών κρατών ήταν ένας εφιάλτης που οι ιμπεριαλιστές ούτε να σκεφτούν δεν ήθελαν. Ενάντια στις εισηγήσεις πολλών στελεχών του ΚΚ να μη σεβαστεί τα αστικά σύνορα και, εισβάλλοντας στην Ουκρανία, να ενωθεί με το ρώσικο στρατό, ο Μπέλα Κουν ταλαντευόμενος προτίμησε να μπει σε διαπραγματεύσεις με την Αντάτ. Οι ιμπεριαλιστές κέρδισαν τον απαραίτητο χρόνο. Στις 16/4 με την καθοδήγηση της Αντάτ εισβάλει από το νότο ο ρουμάνικος στρατός και από το βορά ο τσέχικος. Την Πρωτομαγιά του 19 την ώρα που τα φράι-κορπς εξαπολύουν τη λευκή τρομοκρατία στο Μόναχο, οι εισβολείς προελαύνουν στην ουγγρική πεδιάδα.
Το εργατικό κράτος πρέπει να προστατεύσει τον εαυτό του. Στην έκκληση του Μπέλα Κουν για κατάταξη στον κόκκινο στρατό στις 2 Μάη ανταποκρίνονται σε δυο μέρες 100.000 εργάτες που παίρνουν τα όπλα. Η αντεπίθεση του κόκκινου στρατού πετάει τους εισβολείς σε ένα μήνα έξω από τη χώρα. Και όχι μόνο. Με τον ούγγρικο στρατό να πλησιάζει οι εργάτες και η αγρότες στη Σλοβακία εξεγείρονται και καταλαμβάνουν την εξουσία, ανακηρύσσοντας τη Δημοκρατία των Συμβουλίων της Σλοβακίας. Η Αντάτ βιάζεται να τρέξει για νέες διαπραγματεύσεις με την κομμουνιστική κυβέρνηση της Βουδαπέστης.

Η αντεπανάσταση

Ενώ το καλύτερο κομμάτι των εργατών είναι με το όπλο στο χέρι, στο εσωτερικό τα πράγματα γίνονται όλο και πιο δύσκολα. Η κατάσταση «ζωής ή θανάτου» της δημοκρατίας των συμβουλίων απαιτούσε σκληρά μέτρα και συγκεντρωτικό έλεγχο. Η κυβέρνηση εξακολουθεί να «αποκεντρώνει τις ευθύνες της» ενθαρρύνοντας κάθε πρωτοβουλία που προερχόταν από τα τοπικά σοβιέτ. Το αποτέλεσμα ήταν πως αντί να καταφύγει άμεσα σε έκτακτα μέτρα σωτηρίας και ερωτοτροπούσε με λογικές «απονέκρωσης του κράτους» παίρνοντας το ένα αντιφατικό μέτρο πίσω από το άλλο. Γιατί τα συμβούλια δεν είναι εξ ορισμού επαναστατικά. Η επαναστατικότητά τους δεν καθορίζεται από τη σύνθεσή τους, αλλά από την πολιτική που υιοθετούν. Τα συμβούλια που ελέγχονταν από σοσιαλδημοκράτες έδωσαν την άδεια στον Έμπερτ να τσακίσει την εξέγερση του Σπάρτακου, τα συμβούλια που ελέγχονταν από τους μενσεβίκους στήριζαν τον Κερένσκυ. Στην Ουγγαρία φαινόταν τώρα ξεκάθαρα το λάθος της ένωσης με τους σοσιαλδημοκράτες. Όλος ο συντηρητισμός του παλιού ΣΔΚ βάραινε στα διάφορα τοπικά συμβούλια δημιουργώντας άπειρες μικρές και μεγάλες εστίες προστριβής με την κεντρική εξουσία. Για να χρησιμοποιήσουμε ξανά τον απολογισμό που κάνει ο Μπέλα Σζάντο, » ο καθένας πρέπει να παραδεχτεί ότι το διοικητικό έργο που επιτέλεσαν αυτά τα σοβιέτ δεν ήταν κομμουνιστικού χαρακτήρα». Είναι μια μετριοπαθής περιγραφή μιας πολύ πιο σκληρής πραγματικότητας.
Η αντεπανάσταση, με επίκεντρο βασικά τη Βιέννη, ποτέ δεν σταμάτησε να οργανώνει την ανατροπή της κομμουνιστικής κυβέρνησης. Συγκεντρώνοντας χρήματα, οργανώνοντας ένοπλες ομάδες μισθοφόρων, εξαγοράζοντας λειτουργούς, με αποκορύφωμα ήταν το πραξικόπημα στις 24/6. Η αποτυχία του ανάγκασε την αντεπανάσταση να προχωρήσει πιο προσεχτικά. Με συνδετικούς κρίκους τους δεξιούς σοσιαλδημοκράτες που είχαν εγκαταλείψει τη χώρα ξεκίνησε η διάβρωση «από τα μέσα», από τα συμβούλια εκείνα που βρίσκονταν στον έλεγχο των κεντρώων γραφειοκρατών του παλιού ΣΔΚ. Αρχικά η κρίση εκδηλώθηκε σαν κωλυσιεργία, αργότερα σαν σαμποτάζ. Σε λίγο ξεκίνησαν κάποιες σποραδικές απεργίες. Τότε για πρώτη φορά τέθηκε από μερικά συμβούλια το αίτημα που θα ακουστεί μετά από 3 χρόνια στην Κροστάνδη: Συμβούλια χωρίς τους κομμουνιστές. Μπορεί στην περίπτωση της Κροστάνδης μια ρομαντική επανεξέταση της ιστορίας να γεμίζει τους κάθε είδους συμβουλιακούς ακόμα και σήμερα με αμφιβολίες για το αντεπαναστατικό περιεχόμενο του συνθήματος. Στην περίπτωση της Ουγγαρίας όμως δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία: Το σύνθημα αυτό έριξαν εκείνοι που στη Βιέννη σχημάτιζαν τον μισθοφορικό στρατό του Χόρτυ, οι γαιοκτήμονες, οι καπιταλιστές και τα όργανά τους. Αδύναμοι προς το παρόν σε μια καταμέτωπο αντιπαράθεση με το εργατικό κράτος, προσπαθούσαν να κλονίσουν τους πιο καθυστερημένους εργάτες.
Ο Μπέλα Κουν στην κυβέρνηση δίστασε να πατάξει αυτές τις τάσεις, ισορροπώντας διαρκώς ανάμεσα στην αναγκαιότητα κόκκινης τρομοκρατίας και στην υποχώρηση στις διάφορες δημοκρατικίστικες πιέσεις. Χαρακτηριστικό αυτής της ταλάντευσης είναι πως έδωσε χάρη στους πραξικοπηματίες, όπως και στο παρελθόν έσωσε τους αστυνόμους εκείνους που τον είχαν χτυπήσει από την οργή του πλήθους. Το χειρότερο έγκλημα, όμως της επανάστασης είναι να χαριστεί στους εχθρούς της. Με την πολιτοφυλακή που στο μεγαλύτερό μέρος της πολεμούσε στο μέτωπο, τις εκδηλώσεις της αντεπανάστασης προσπάθησε να ξεκαθαρίσει μια ειδική ομάδα «αστυνομικών καθηκόντων», που χαρακτηριστικά ονόμαζαν τον εαυτό τους «φίλους του Λένιν». Η διαρκή απροθυμία όμως της κεντρικής εξουσίας για ριζικά μέτρα, περιόριζε τη δράση της ομάδας στην τιμωρία αποκλειστικά ακροδεξιών και μόνο στο βαθμό που έμπρακτα ξεσηκώνονταν ενάντια στα συμβούλια. Είναι χαρακτηριστικό πως ο ίδιος ο Χόρτυ δίνει σαν αριθμό θυμάτων της κόκκινης τρομοκρατίας 234 άτομα.

Τους δισταγμούς της νέας κυβέρνησης συναγωνίζεται ο ερασιτεχνισμός διαφόρων στελεχών της που θεωρούν τους διάφορους «σοσιαλιστικούς πειραματισμούς» πιο επείγοντες από τη σωτηρία του εργατικού κράτους. Ειδικά στην οικονομική πολιτική ο ερασιτεχνισμός είναι απίθανος. Μετά τον ατυχή νόμο για τη γη, θέλοντας να αντιμετωπίσει την τραγική οικονομική κατάσταση, τυπώνει πληθωριστικό νόμισμα, που οι αγρότες αρνούνται να το δεχτούν και να πουλήσουν τα προϊόντα τους μ’ αυτό.

Ο πόλεμος

Η ίδια δισταχτική πολιτική ακολουθήθηκε από τον Μπέλα Κουν και στο εξωτερικό. Ο ίδιος άνθρωπος που βρισκόμενος στη Ρωσία χαλούσε τον κόσμο για το «συμβιβασμό του Μπρεστ-Λιτόφσκ», σαν κομισάριος εξωτερικών έδειξε την πιο εγκληματική υποχωρητικότητα. Στα μέσα του Ιούνη, ο ουγγρικός στρατός έχει απωθήσει τσέχους και ρουμάνους έξω από τη χώρα και επιπλέον έχει μπει και στη γειτονική Σλοβακία που έχει εγκαθιδρυθεί επαναστατική κυβέρνηση.
Θέλοντας γρήγορες επιτυχίες, ο Μπέλα Κουν στέλνει κάποιον απίθανο με το όνομα Μπαντελχάιμ στη Βιέννη για να βοηθήσει το νεαρό και μικρό ΚΚΑυστρίας. Η Βιέννη πραγματικά έβραζε από τις λαϊκές κινητοποιήσεις, που όμως ήταν εύκολα διαχειρίσημες από τους «αριστερούς» σοσιαλδημοκράτες της κυβέρνησης. Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος της αργής ανάπτυξης του ΚΚΑυ. Ο απερίγραπτος αυτός τυχοδιώκτης παρουσιάζεται σαν δήθεν απεσταλμένος της ΚΔ και παρασύρει το άπειρο ΚΚΑυ σε ένα απελπισμένο και καταδικασμένο από την αρχή πραξικόπημα, που το διαλύει.
Το πέρασμα από τον τυχοδιωκτισμό στον οπορτουνισμό είναι εύκολο. Μετά την αποτυχία της Βιέννης ο Μπέλα Κουν θέλοντας να δείξει καλή διαγωγή στην Αντάτ για να κερδίσει χρόνο αποσύρει τον κόκκινο στρατό από τη Σλοβακία με την υπόσχεση να μείνουν οι ρουμάνοι και οι τσέχοι έξω από τα ουγγρικά σύνορα. Με την αποχώρηση των κόκκινων στρατιωτών η μικρή Σλοβακία υποκύπτει στο στρατό των τσέχων στις 17/7. Η μικρή Δημοκρατία των Συμβουλίων κράτησε ακριβώς ένα μήνα.
Η υπόσχεση της Αντάτ κράτησε ακριβώς όσο χρειάστηκε να υποταχτεί η Σλοβακία. Τρεις μέρες μετά εισβάλει ο τσέχικος στρατός από το βορά και ο ρουμάνικος από το νότο, αυτή τη φορά με τη βοήθεια και των γαλλικών στρατευμάτων. Αποκαρδιωμένος και καταπονημένος ο κόκκινος στρατός δεν αντέχει αυτή την επίθεση. Στις 29/7 τα ρουμάνικα στρατεύματα βρίσκονται έξω από την Βουδαπέστη. Όλα πια έχουν χαθεί. Οι σοσιαλιστές αναγκάζουν τους κομμουνιστές να παραιτηθούν. Την επόμενη ο Μπέλα Κουν δραπετεύει από τη χώρα.

Η πτώση

Η λογική «συμβούλια χωρίς κομμουνιστές» που προπαγανδιζόταν από την αντίδραση το προηγούμενο διάστημα, τώρα γίνεται σημαία των μετριοπαθών σοσιαλιστών που θέλουν να σώσουν το τομάρι τους μπροστά στην προέλαση των ρουμάνων. «Εμείς θέλουμε ησυχία, δεν θέλουμε ακρότητες, για όλα φταίνε οι κομουνιστές που είναι ακραίοι». Αναγκάζοντας σε παραίτηση την κυβέρνηση Μπέλα Κουν αναλαμβάνει ο Πάϊντελ επικεφαλής μιας «συνδικαλιστικής κυβέρνησης χωρίς πολιτικές προτιμήσεις» όπως ονομάζει η ίδια τον εαυτό της. Φυσικά και ο Πάίντελ και οι υπουργοί του είχαν «πολιτικές προτιμήσεις». Ήταν σοσιαλδημοκράτες της δεξιάς και η κυβέρνηση τους σκοπό είχε να παραδώσει την εξουσία πίσω στα αφεντικά. Αντιγράφουμε από τον απολογισμό του Μπέλα Σζάντο. «Με εντολή της κυβέρνησης Πάϊντελ, όλα τα τοπικά σοβιέτ και τα πολιτικά επιτροπάτα διατάχτηκαν να παραμείνουν στο πόστο τους μέχρι νεωτέρας εντολής. Για το γενικό συμφέρον αυτή η διαταγή γενικά εφαρμόστηκε, αν και απρόθυμα. Λίγες μέρες αργότερα αυτοί οι ευσυνείδητοι σύντροφοι, ανάμεσα σε φριχτούς προπηλακισμούς και ύβρεις, συλλαμβάνονταν ή βασανίζονταν μέχρι θανάτου».
Η «συνδικαλιστική» κυβέρνηση και τα «σοβιέτ χωρίς κομμουνιστές» κράτησαν μόλις πέντε μέρες. Τόσο χρειάστηκε ώστε να παραδώσουν την κυβέρνηση στον δεξιό Φρίντριχ, τις συμμορίες της δεξιάς και το στρατό των συμμάχων. Η λευκή τρομοκρατία σαρώνει τη χώρα. Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις της κυβέρνησης οι νεκροί ξεπερνούν τις 5000, αλλά στην πραγματικότητα είναι πολλοί περισσότεροι. Αυτή ήταν η τύχη μιας επανάστασης που φάνηκε τόσο μεγαλόψυχη απέναντι στους εχθρούς της.

Με την πτώση της Ουγγαρίας των Συμβουλίων τσακίζεται το πρώτο κύμα της επανάστασης που σάρωσε το 1919 την κεντρική Ευρώπη από το Βερολίνο μέχρι τη Βουδαπέστη. Η ήττα αυτή είχε τραγικές συνέπειες, όχι μόνο για τη δυτική Ευρώπη, αλλά και για την τύχη του πρώτου εργατικού κράτους. Η απομόνωσή της επανάστασης σε μια καθυστερημένη χώρα σαν τη Ρωσία ήταν η αιτία που την οδήγησε σταδιακά στον εκφυλισμό της. Η απογοήτευση που σκόρπισε η ήττα στις ρώσικες μάζες και η περικύκλωση της δικτατορίας του προλεταριάτου επέτρεψαν στη γραφειοκρατική κάστα να πισωγυρίσει το άλμα της ανθρωπότητας, οδηγώντας το πρώτο εργατικό κράτος στον εκφυλισμό και τελικά τη διάλυση.
Πρωταρχική αιτία για την ήττα αυτή ήταν ο προδοτικός ρόλος της σοσιαλδημοκρατίας, που δεν δίστασε ούτε λεπτό να πάρει το μέρος των αφεντικών και να αναλάβει από κοινού μαζί τους το έργο της κατάπνιξης της προλεταριακής επανάστασης.
Δεν θα πρέπει όμως οι επαναστάτες να εξαντλήσουν τα συμπεράσματα τους στην καταγγελία της σοσιαλδημοκρατίας. Από τις επαναστάσεις αυτές δεν έλειψε ούτε το πάθος των μαζών, ούτε ο ηρωϊσμός τους. Έλειψε μια έμπειρη ηγεσία που να καταφέρει χωρίς ταλαντεύσεις να οδηγήσει τους εργάτες στην κατάληψη της εξουσίας και να την περιφρουρήσει αποτελεσματικά, χωρίς να χαρίζεται στους ταξικούς αντιπάλους. Αυτό που είχε το ρώσικο προλεταριάτο, αλλά δεν είχε το ευρωπαϊκό, ήταν ένα μπολσεβίκικο κόμμα. Ένα κόμμα που συγκέντρωνε τα πιο πρωτοπόρα στοιχεία της τάξης και είχε δοκιμαστεί και προετοιμαστεί χρόνια για αυτό το ενδεχόμενο. Τα νεαρά και άπειρα κομμουνιστικά κόμματα στην κεντρική Ευρώπη, ιδρυμένα λίγους μήνες ή και μέρες πριν το ξέσπασμα της επανάστασης δεν μπόρεσαν να παίξουν αυτό το ρόλο. Αυτό που απέδειξε με τόσο οδυνηρό τρόπο η ήττα του επαναστατικού κύματος το 1919 είναι ο αναντικατάστατος ρόλος μιας αποφασισμένης και δοκιμασμένης ηγεσίας.

K. Ρουσίτης

Δημοσιεύτηκε στην Εργατική Εξουσία, Απρίλης 2000, Νο36

Σχετικά: ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ (22/3/1919)

Τον παραδεχομαι τον κ Τοκα.Ενας εργατης που ψαχνει, μελετα, στοιχειοθετει τις θεσεις του. Μια πολυτιμη παρουσια στο Δημοτικο συμβουλιο που ερχεται απο το αυριο. Να το θυμομαστε στις επομενες εκλογες οσο και αν καποιοι διαφωνουν μαζι του σε καποιες απο τις πολιτικες θεσεις του.Για παραδειγμα δεν συμφωνω με την γνωμη πως με ασπιρινες θεραπευεις τον καρκινο. Χρειαζεται ανατροπη αυτης της πολιτικης οχι μετρα ανακουφισης.

http://nediper.gr/?action=viewArticle&articleId=298

Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2016

 Στις 21 Φεβρουαρίου 2016 ψηφίστηκε στη Βουλή  ο Ν./ 4368  «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου και άλλες διατάξεις», γνωστός και ως «παράλληλο πρόγραμμα».

Με τις ρυθμίσεις του συγκεκριμένου νόμου, συγκροτείται ένα ισχυρό πλαίσιο ανακούφισης και προστασίας, μιας κοινωνίας που αποδιαρθρώθηκε από συνεχείς επιθετικές παρεμβάσεις τα τελευταία 5-6 χρόνια.

Πολύ σημαντικές, εκτός των άλλων,  είναι οι παρεμβάσεις  που αφορούν την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Προβλέπεται συγκεκριμένα:

1) Η σύσταση  στο Υπουργείο Εσωτερικών ειδικής Επιτροπής με κύριο έργο την καταγραφή και αξιολόγηση του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου, επιδιώκοντας την αναβάθμιση των ΟΤΑ,  με σκοπό την ενίσχυση της τοπικής αυτονομίας και τον εξορθολογισμό των διοικητικών διαδικασιών των  τοπικών αρχών, μέσω ενός σύγχρονου πλαισίου λειτουργίας, με αναμόρφωση του «Καλλικράτη».

2) Η σύσταση και λειτουργία  «Κέντρων Κοινότητας» που θα θεσμοθετηθούν στους Δήμους και μέσα από ηλεκτρονικές πλατφόρμες, με εξειδικευμένα στελέχη, κάθε ενδιαφερόμενος πολίτης θα έχει πληροφόρηση σχετικά με προγράμματα εργασίας, σεμινάρια, επιμορφώσεις, καθώς και ψυχολογική και οικογενειακή στήριξη.

3) Η δυνατότητα πρόσληψης  στους ΟΤΑ– μέσω ΑΣΕΠ – προσωπικού σε υπηρεσίες ανταποδοτικού χαρακτήρα.

4) Η διεύρυνση  της δυνατότητας των Δήμων να χορηγούν μειώσεις ή απαλλαγές από δημοτικά τέλη, σε ευπαθείς ομάδες (τρίτεκνοι, μονογονεϊκές οικογένειες, μακροχρόνια άνεργοι, νέοι επαγγελματίες κ.ά.)

5) Η  εγκαθίδρυση νέου συστήματος  διασύνδεσης δημοτολογίων και ληξιαρχείων.

και τέλος

6) Η διεύρυνση της χορήγησης του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας για το προσωπικό των ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού που απασχολείται στη μεταφορά, στην επεξεργασία και την ανακύκλωση και την εν γένει αξιοποίηση και διάθεση στερεών αποβλήτων καθώς και όσοι εργάζονται στα κέντρα διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών (ΚΔΑΥ), στους σταθμούς μεταφόρτωσης και στις μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων.

Τα παραπάνω αποτελούν ένα θετικό βήμα για την ενίσχυση  του χαρακτήρα των Δήμων ως οργανισμών της κοινωνίας των πολιτών και διαμορφώνουν για το θεσμό της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης ένα θεσμικό πλαίσιο δημοκρατίας και προστασίας  των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων.

Τάσος Τόκας

Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Ερμιονίδας

Επικεφαλής της ΝΕΔΥΠΕΡ

Ελαβα μειλ και το σηκωνω.Μπραβο στον κ Βουλευτη που το παλεψε το πραγμα.Μονο να μαθουμε και ποσα πληρωσαμε τα νοικοκυρια σαν τελος ΕΤΜΕΑΡ στους λογαριασμους της ΔΕΗ για τα αιολικα βιομηχανικα παρκα  ολα αυτα τα χρονια.

Πολιτικό Γραφείο Γιάννη Μανιάτη <i.maniatis.argolida@gmail.com>

Today at 3:18 AM

 

Και ο γειτονας Δαμαλιτης  σωστα τα λεει χυμα και τσουβαλατα. Και εχει δικιο. Η κυβερνηση ΣΥΡΑΝΕΛ Οικολογοι Πρασινοι συνεχιζει οσα εκαναν οι προηγουμενοι.Και στα απορριμματα. Η υποταγη στις διαταγες των επικυριαρχων εχει συνεχεια.Και η αρχη του τελους για τους Δημους ηταν ο Καλλικρατης που εφερε το ΠΑΣΟΚ με τον Ραγκουση τον Μαη  του 2010 μην το ξεχναμε.Οσο για την ΝΔ ; Επαιζε οπως σημερα το παιχνιδι του «διαφωνω στα επιμερους αλλα τελικα συμφωνω». Ποια η θεση του κ Λαμπρου (του ΠΑΣΟΚ) οταν γινοταν διαβουλευση για τον Καλλικρατη; Διαβαστε την στο τελος στην ανακοινωση της τοτε δημοτικης παραταξης του που συνυπογραφει.

η γενική πολιτικής μας θέση για την εφαρμογή αυτής της 2ης διοικητικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας είναι καταρχήν θετική μόνο με την προϋπόθεση της εθελουσίας συνένωσης με πλήρη και απρόσκοπτη κοινωνική συναίνεση Δήμων όχι απλά και μόνο με την έκφραση των θέσεων των Δημοτικών συμβουλίων αλλά με την διενέργεια δημοψηφισμάτων σε κάθε Δήμο ξεχωριστά αλλά και ταυτόχρονα μετά από σοβαρή και πλήρη ενημέρωση των Δημοτών κάθε Δήμου.

Τοτε λοιπον η δημοτικη παραταξη στο Κρανιδι αλλα και ο πολιτικος χωρος  του κ Λαμπρου κατ αρχην εβλεπε θετικα τον Καλλικρατη και εντοπιζε στο θεμα της εθελοντικης ενωσης Δημων(υπηρχε ταση στο τοπικο ΠΑΣΟΚ που ηθελε την Ερμιονη μονη της»ο Καλλικρατης ας παει απο εκει που ηρθε» εστιαζοντας στον τοπικισμο και οχι σε καποια πολιτικη αντιπαραθεση με τον νομο και τις συνεπειες του)και στο δικαιο μοιρασμα των χρηματων αναμεσα σε μεγαλους και μικρους Δημους.Ειχε ενδιαφερθει η κοινωνια τοτε για τον Καλλικρατη; Δεν νομιζω.Κοιταχτε στην σχετικη κατηγορια.Ελαχιστοι ειχαν εκφρασει αποψη.Και ομως ειχε γινει και ειδικη συνεδριαση του ΔΣ Κρανιδιου για το θεμα μετα απο αιτημα της κ Αλεβιζου με τον κ Σφυρη να λειπει (ο κ Κοντοβρακης διαβασε αντ αυτου γραπτη τοποθετηση 6 σημειων) και τον κ Τοντωρη να δηλωνει πως δεν εχει νοημα η κουβεντα και δεν μπορει να παρει αποφασεις το ΔΣ. Αν ειναι δυνατον ο Δημαρχος να λειπει απο τετοια συζητηση και το Δημοτικο Συμβουλιο να μην μπορει να τοποθετηθει για την μεταρυθμιση στην αυτοδιοικηση. Αργοτερα ο κ Σφυρης εκανε δηλωσεις στην τηλεοραση θετικα υπερ του Καλλικρατη.Συνεχιζει αραγε να εχει την ιδια γνωμη σημερα;

Τα κομματα της αριστερας και οι Οικολογοι ειχαν ξεκαθαρα δηλωσει την αντιθεση τους και προεβλεψαν πως ο Καλλικρατης ειχε σαν στοχο να κοψει κρατικη χρηματοδοτηση και προσωπικο και να μεταφερει κρατικες αρμοδιοτητες και ευθυνες στους Δημους προκαλωντας την ασφυξια που ολοι ζουμε σημερα και επισημαινει πολυ σωστα ο κ Λαμπρου. Γι αυτο και η αριστερα και Οικολογια ηταν ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ στον Καλλικρατη.Και δικαιωνονται.Τωρα ο ΣΥΡΙΖΑ λεει θελει να τον αλλαξει.Να δουμε τι αλλαγες θα κανει γιατι τους εχει φοβηθει το ματι μας

Ο τοτε Δήμαρχος Κρανιδίου κ. Δημήτρης Σφυρής είπε ότι βαδίζουμε σε αλλαγές χωρίς να γνωρίζουμε τι γίνεται με τους οικονομικούς πόρους, το χωροταξικό και δεν υπάρχει ο ανάλογος χρόνος, εκφραζοντας σε τοπικο επιπεδο την γραμμη Σαμαρα τοτε αντιπολιτευσης(Ο πρόεδρος της ΝΔ, Α. Σαμαράς, τάχθηκε εκ νέου υπέρ της διοικητικής μεταρρύθμισης, ωστόσο καταλόγισε στον «Καλλικράτη» την απουσία των προϋποθέσεων εκείνων που θα εγγυηθούν την επιτυχία του. «Το σχέδιο έχει σοβαρά κενά και ελλείψεις», είπε και ζήτησε από την κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει τις θέσεις της για το χωροταξικό των νέων δήμων, τις αρμοδιότητες και τους πόρους και να μην καταφύγει στη λογική των τετελεσμένων.)

Διαβαστε λοιπον την αναρτηση του γειτονα με αφορμη το μειλ που ελαβε απο τον κ Λαμπρου.Εμενα συνεχιζει ο κ Λαμπρου να μην μου στελνει ανακοινωσεις σε αντιθεση με τον βουλευτη κ Μανιατη που ΠΟΤΕ δεν σταματησε παρ ολη την κριτικη που ασκω στις επιλογες του .Φανταζομαι εμπνεομενος απο την γραμμη ΔΗΣΥΕΡ αν και αυτη η παραταξη οταν ηταν αντιπολιτευση μου εστελνε τις ανακοινωσεις της.

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

Εμείς λέμε κ. Λάμπρου «Δάσκαλοι που διδάσκατε και γνώση δεν κρατούσατε»…- «και με την Κική και με την Κοκό;;»….

Τάσο Λάμπρου δ.σ. της αντιπολίτευσης του Δήμου Ερμιονίδας η λεγόμενη πολιτική της μεταφοράς αρμοδιοτήτων στους Δήμους χωρίς οικονομικούς πόρους είχε ξεκινήσει από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια και της Ν.Δ. που εσύ ως στέλεχος του κόμματος που ανήκεις (ΠΑΣΟΚ) αποδέχτηκες την πρόταση να το υπηρετήσεις  και ως υποψήφιος βουλευτής   στις προηγούμενες εκλογές.

Τώρα βέβαια, κ. Λάμπρου, χρησιμοποιείτε την ιδιότητα του αιρετού δημοτικού συμβούλου, μια παλιά πρακτική άλλωστε «και με την Κική και με την Κοκό…» κατά τη γνωστή λαϊκή ρήση.

Ε! όχι Τάσο δεν μας πείθετε, διότι δεν απευθύνεστε σε αφελείς…

Ωστόσο, συνεχίστε για να μας δίνετε ευκαιρίες να εκφράζουμε και εμείς τις δικές μας θέσεις και απόψεις…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-
e-mail στο blog….

Κρανίδι, 23 Φεβρουαρίου 2016

ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ Κ.Ε.Δ.Ε.

Με νομοθετική πρωτοβουλία της Ελληνικής Κυβέρνησης διαμορφώθηκε μία εισήγηση για τη μεταφορά των «αρμοδιοτήτων» των Κέντρων Υγείας στους Δήμους. Μία πρόχειρη πρόταση, μη σοβαρή και εξωπραγματική. Αυτονόητη η αντίδραση του Δ.Σ. της Κ.Ε.Δ.Ε. (Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας) που με αντίστοιχο ψήφισμα – απόφαση εκφράζει την κατηγορηματική αντίθεσή σε αυτήν την πρόταση Νόμου, σε αυτή την εισήγηση – διάταξη.

Πάγια θέση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για πάρα πολλά χρόνια είναι η διεκδίκηση αρμοδιοτήτων από την Κεντρική Διοίκηση, οι οποίες θα συνοδεύονται από αντίστοιχους πόρους. Άρα καμία αρμοδιότητα δε μπορεί να διαβιβαστεί αν δεν συνοδεύεται από συγκεκριμένους και αντίστοιχους πόρους. Απλώς αυτή η πρόταση έπεσε στο τραπέζι για να μεταβιβάσει η κεντρική διοίκηση την ευθύνη της για την προβληματική λειτουργία των Κέντρων Υγείας, τα οποία εξαιτίας έλλειψης χρηματοδοτήσεων τα περισσότερα στην Ελλάδα υπολειτουργούν.

Για να είμαστε αντικειμενικοί, πολλοί επιστημονικά έχουν υποστηρίξει ότι θεσμοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στα πλαίσια διεύρυνσης τόσο των αρμοδιοτήτων όσο και των πόρων να έχουν ένα πιο δυναμικό ρόλο τον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας και της πρωτοβάθμιας περίθαλψης (κάτι τέτοιο ισχύει στις Σκανδιναβικές χώρες) στη λογική ενός ισχυρού, θεσμικού ρόλου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Αυτό όμως δε μπορεί να επιτευχθεί στην Ελλάδα, με την παρούσα κοινωνική, οικονομική, πολιτική και θεσμική κρίση. Είναι ένα ακόμη πυροτέχνημα της παρούσας διακυβέρνησης στη λογική να ανοίγουμε πολλά θέματα στην επικαιρότητα, με εφαρμογή λογικής εντυπωσιασμού για επικοινωνιακούς λόγους, για να ξεφύγουμε από τα κρίσιμα θέματα της διαπραγμάτευσης για να κλείσει κάποτε η περιβόητη αξιολόγηση.

Ας σοβαρευτούμε, σημαντικά θέματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αλλά και της καθημερινότητας του πολίτη δεν συζητούνται και λύνονται ούτε με «καθρεφτάκια» «ούτε με πυροτεχνήματα». Χρειάζεται μία υπεύθυνη συζήτηση επί τόσο σημαντικών θεσμικών θεμάτων. Κανείς δεν αρνείται τον στόχο της ισχυροποίησης του ρόλου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά δε γίνεται με αυτό τον τρόπο. Αυτονόητο να είχε διεξαχθεί ένας ολοκληρωμένος διάλογος με τους θεσμικούς εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με τα κόμματα και ευρύτερα την κοινωνία. Με κατάθεση προτάσεων από όλες τις πλευρές τόσο για τις αρμοδιότητες όσο και για τους πόρους. Ας σταματήσουμε τον καταιγισμό ιδεών χωρίς μέτρο, χωρίς περιεχόμενο, χωρίς αξιολόγηση, χωρίς μέσα και πόρους.

Οι Δήμοι δεν αρνούνται το διάλογο, απορρίπτουν το τετελεσμένα που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην απαξίωση του θεσμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του θεσμού της Δημόσιας Πρωτοβάθμιας περίθαλψης.

Για τη Δημοτική Παράταξη

«Προοδευτική Συμμαχία Ερμιονίδας»

Ο επικεφαλής

Τάσος Γ. Λάμπρου

Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ερμιονίδας

Αναρτήθηκε από ΣΤΑΜΑΤΗΣ Δ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ – ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ

 

http://kallikratis-kokkinos.blogspot.gr/2010/02/blog-post.html

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2010

Δημοτικες παραταξεις και συμβουλοι Κρανιδιου για τον Καλλικρατη

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΗΜΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ
(Το παρακάτω κείμενο θέσεων κατατέθηκε στα πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Κρανιδίου στα πλαίσια συζήτησης του συγκεκριμένου θέματος)Η παράταξη μας Προοδευτική – Δημοτική κίνηση Ερμιονίδας σήκωσε το βάρος της πρώτης εφαρμογής του Καποδίστρια στον διευρυμένο Δήμο Κρανιδίου 1999-2006 για 2 συνεχείς 4ετίες . Κατά συνέπεια έχουμε πλούσια εμπειρία θετικών και αρνητικών στοιχείων που προέκυψαν κατά την εφαρμογή της Διοικητικής μεταρρύθμισης του Καποδίστρια. Έχουμε ιδίαν αντίληψη και εμπειρία από τις αντιξοότητες –τεχνικές – οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες , αλλά έχουμε και επίγνωση των σοβαρών πλεονεκτημάτων που προέκυψαν από τη Διοικητική μεταρρύθμιση.
Μετά από αυτήν την εμπειρία αλλά και την μακροχρόνια ενασχόληση μας με τα θέματα της τοπικής αυτοδιοίκησης και με τα κοινά πράγματα πιστεύουμε ότι ο ακρογωνιαίος λίθος της επιτυχούς εφαρμογής ενός νέου μέτρου – μιας νέας Διοικητικής μεταρρύθμισης είναι η ευρεία κοινωνική συναίνεση. Ιδιαιτέρα δε για τη νέα σχεδιαζόμενη Διοικητική μεταρρύθμιση που προτείνει για συνένωση όχι απλά κοινότητες με Δήμους αλλά Δήμους με Δήμους σε μεγαλύτερα πληθυσμιακά και γεωγραφικά μεγέθη.
Το προτεινόμενο εγχείρημα είναι μεγάλο ιδιαίτερα κάτω από τις σημερινές δυσμενείς οικονομικές και πολιτικές συνθήκες που περνάει η πατρίδα μας. Εκτιμώντας τα παραπάνω η γενική πολιτικής μας θέση για την εφαρμογή αυτής της 2ης διοικητικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας είναι καταρχήν θετική μόνο με την προϋπόθεση της εθελουσίας συνένωσης με πλήρη και απρόσκοπτη κοινωνική συναίνεση Δήμων όχι απλά και μόνο με την έκφραση των θέσεων των Δημοτικών συμβουλίων αλλά με την διενέργεια δημοψηφισμάτων σε κάθε Δήμο ξεχωριστά αλλά και ταυτόχρονα μετά από σοβαρή και πλήρη ενημέρωση των Δημοτών κάθε Δήμου. Στα πλαίσια μιας τέτοιας διαδικασίας θα μπορούσαν να διορθωθούν και κάποια λάθη που έγιναν με το νόμο περί συνενώσεων Δήμων και Κοινοτήτων (νόμος Ι. Καποδίστρια).
Εάν όμως παρόλα αυτά η σημερινή κυβέρνηση προχωρήσει στην εφαρμογή του προτεινόμενου «σχεδίου Καλλικράτης» και μάλιστα αναγκαστικά στην περίπτωση αυτή οφείλουμε μαζί με τους γειτονικούς μας Δήμους να έλθουμε σε διάλογο και συνεργασία ώστε να μην παραμείνουμε μόνο εμείς «οι φτωχοί ή φτωχότεροι συγγενείς» της υπόλοιπης Αργολίδας.
Διότι σε αυτή την περίπτωση θα στερηθούμε των πλεονεκτημάτων κυρίως οικονομικών και ενδεχομένως και άλλων που θα προκύψουν από την έστω αναγκαστική συγκρότηση και δημιουργία Δήμων στο Νομό με μεγαλύτερη πληθυσμιακά και γεωγραφικά μεγέθη τα οποία θα αποτελούν κριτήρια μεγαλύτερων χρηματοδοτήσεων για την πραγματοποίηση κοινωφελών και αναπτυξιακών έργων.
Δεν θα είχε κανένα νόημα εάν η χωροταξική διευθέτηση του νέου «σχεδίου Καλλικράτης» πρόκειται να συντηρήσει και να διαιωνίσει τις ίδιες αναπτυξιακές και κοινωνικές ανισορροπίες που αποτελούν το κύριο περιεχόμενο της παθογένειας στην οικονομική ανάπτυξη και πρόοδο της πατρίδας μας. Προτείνουμε δηλαδή στην περίπτωση που θα προχωρήσει αυτή η διοικητική μεταρρύθμιση οι νέοι Δήμοι που θα προκύψουν να είναι ισοπληθείς και να εξασφαλίζουν σε μεγαλύτερο δυνατό βαθμό γεωγραφικές , ιστορικές, πολιτιστικές και οικονομικές ενότητες. Με την ευκαιρία αυτής της νέας διοικητικής μεταρρύθμισης επιμένουμε στην καταχώρηση του κοινωνικού και αυτοδιοικητικού ρόλου της κοινότητας. Θα πρέπει να κατοχυρωθεί θεσμικά στους νέους οργανισμούς η πρωτοβάθμια έκφραση των μελών της κάθε τοπικής κοινωνίας για τα μικρά ζητήματα που την αφορούν τόσο σε επίπεδο λήψης των αποφάσεων όσο και σε επίπεδο εφαρμογής αυτών των αποφάσεων αλλά και σε επίπεδο αυτοδιαχείρισης των υποθέσεων της. Γι’ αυτό το λόγο σημασιολογικά και όχι μόνο προτείνουμε στον νέο θεσμό την κατάργηση των όρων τοπικό διαμέρισμα, τοπικό συμβούλιο και την επαναφορά του όρου κοινότητα και κοινοτικό συμβούλιο που προσδιορίζουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την μικρότερη και πληθυσμιακή ενότητα της γεωγραφικής και πληθυσμιακής συγκρότησης της χώρας μας. Δηλαδή τα σημερινά τοπικά διαμερίσματα να μετονομαστούν σε κοινότητες όπως πριν την εφαρμογή του «νόμου Καποδίστρια» , η δε υφιστάμενοι Δήμοι πριν την εφαρμογή του «νόμου Καποδίστρια» να διατηρήσουν την ονομασία τους και το συμβούλιο τους και με αυτήν την ονομασία να αποτελούν μαζί με τις κοινότητες μέρος του ενιαίου Δήμου ο οποίος θα ονομάζεται μητροπολιτικός με νέα ονομασία προσδιοριζόμενη με κύριο κριτήριο την πρώην επαρχιακή, γεωγραφική ενότητα.
Υπενθυμίζουμε επίσης και επισυνάπτουμε την 288/2001 του Δημοτικού μας Συμβουλίου σε εφαρμογή του άρθρου 12 του Ν 2946/2001 για τις Συμπολιτείες Δήμων, νόμος ο οποίος τελικά δεν έτυχε εφαρμογής και υλοποίησης..Το πνεύμα και το περιεχόμενο μιας τέτοιας ρύθμισης θα μας εύρισκε σύμφωνους
Τέλος καταθέτουμε τον έντονο προβληματισμό μας σχετικά με το αν θα είναι σκόπιμη και ωφέλιμη για την πατρίδα μας σε αυτήν την συγκριμένη τραγική συγκυρία που προσλαμβάνει χαρακτήρα εθνικής κρίσης η εφαρμογή τέτοιας έκτασης διοικητικής μεταρρύθμισης.Οι ΥπογράφοντεςΚΑΜΙΖΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
τ. Δήμαρχος ΚρανιδίουΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙΦΛΩΡΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
ΤΣΑΜΑΔΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΜΙΖΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
ΜΠΑΖΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Πρωτα απο ολα οι λαοι της Ευρωπης σχηματιστηκαν απο μεταναστες και προσφυγες.Αλλοι οπως ο δικος μας πριν απο χιλιαδες χρονια αλλοι πολυ πιο προσφατα.Οι Ελληνες δεν επεσαν με διαστημοπλοιο απο τον ουρανο. Σχηματιστηκαν και σχηματιζονται μεσα στον χρονο, απο λαους που μεταναστευσαν, κατεκτησαν, πολεμησαν μεταξυ τους ενωθηκαν σε αυτο τον τοπο μεσα σε εναν πολιτισμο που συνεχως εξελισεται.Και σκορπισαν σε ολο τον πλανητη.Απο την αρχαιοτητα μεχρι σημερα.Αλλα και τα Ευρωπαικα κρατη και λαοι που συγκροτηθηκαν μεσα απο πολεμους και βια απο πολυ νωρις αρχισαν να σκορπουν σε ολο τον πλανητη.

Αλλοτε μεταναστες σπρωγμενοι απο την φτωχια, αλλοτε αποικοι ιμπεριαλιστες καταληστευοντας τους πληθυσμους και την φυση των αποικιων, αλλοτε εξοριστοι ποινικοι η και πολιτικοι κρατουμενοι .Δεν υπαρχει Ευρωπαικος λαος που να μην εχει στειλει τα παιδια του στις τεσσερες γωνιες του πλανητη.Να μην εχει στηριξει την οικονομικη του ευμαρια στον πλουτο που μαζεψε στις χωρες μεταναστευσης.Και δεν υπαρχει καλυτερο παραδειγμα απο την χωρα μας.Αν ολες οι χωρες διωξουν τους μεταναστες τα παιδια και τα εγγονια τους των τελευταιων εκατο χρονων και αυτοι γυρισουν στις χωρες καταγωγης τους ,η Ελλαδα δεν μας χωρα ουτε ορθιοι να ειμαστε.

Μαλιστα οι Αγγλοσαξωνες (μιξη και αυτοι)αποικοι σε πολλες περιπτωσεις εκαναν γενοκτονιες στις ηπειρους που κατεκτησαν με τους στρατους τους.Εξαφανισαν σχεδον τους Ιθαγενεις οπως στην Αμερικη Βορεια και Νοτια την Αφρικη την Αυστραλια.Εκαναν τον πολεμο του οπιου στην Κινα επιβαλλοντας το εμποριο ναρκωτικων στον εξαθλιωμενο λαο.Δεν μιλαμε για σταυροφοριες και συγχρονες » δημοκρατικες» επεμβασεις σε ολη τη γη που δημιουργησαν εκατομμυρια προσφυγες.

Και ερχονται τωρα οι απογονοι των ναζι, οι κατακτητες Ουνοι, οι Γοτθοι και Βησιγοτθοι, οι Κελτες, οι Σαξωνες ,οι Νορμανδοι Βικιγκς οι Λατινοι ,να κλεισουν τα συνορα τους; Να κλειστουν πισω απο αγκαθωτα συρματοπλεγματα; Σταματας το ποταμι με χαρτινα φραγματα;Ποσοι μεταναστες χωρανε στην Ευρωπη των 500 εκατομμυριων; Ποσοι εργατες, επιστημονες, πολιτικοι, καλλιτεχνες, γυναικες, παιδια, διωγμενοι απο τον πολεμο;

Δηλαδη οταν οι προγονοι τους Ουνοι κατεκτησαν την Ρωμαικη αυτοκρατορια με τον πολιτισμο της  (σχετικα προσφατα αν το δουμε ιστορικα)ηταν καλυτεροι απο τους Συρους και τους Ιρακινους που εχουν και μια ιστορια πολιτισμου πολλων χιλιαδων χρονων; Που βρηκαν τους τιτλους ιδιοκτησιας στο οικοπεδο Ευρωπη οι απογονοι των βαρβαρων;

Η Ευρωπη ιστορικα ειναι δυο πραγματα αναμεσα στα αλλα.Ειναι η Ευρωπη που αγαπαμε και θελουμε η Ευρωπη οπως διαμορφωθηκε απο τον αρχαιο Ελληνικο και  Ρωμαικο πολιτισμο την αναγεννηση τον διαφωτισμο τα σοσιαλιστικα και οικολογικα κινηματα και η Ευρωπη του σκοταδιου. Και τωρα το σκοταδι σηκωνει ξανα κεφαλι. Παντου οχι μονο στην Ελλαδα.

Οποτε το σκοταδι καλυψε την Ευρωπη σιγα σιγα καλυφθηκε ολος ο πλανητης.Μακαρι να μην το ζησουμε αυτη τη φορα γιατι τα οπλα που υπαρχουν δεν συγκρινονται με το παρελθον.

Τσιρωνης

Σε ερώτηση για το αν αυτό σημαίνει και κατάργηση του ΣΔΙΤ ήταν κατηγορηματικός: «Όχι φυσικά, προς Θεού», απάντησε ο κ. Τσιρώνης, ενημερώνοντας εκ νέου ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε αναδιαπραγμάτευση με την εταιρία (σσ. ΤΕΡΝΑ) για την προσαρμογή του ΣΔΙΤ, ενώ εστίασε και στην συνεργασία με τους Δημάρχους.

Μανιατης

Υπέρ Τατούλη τάσσεται ο Γιάννης Μανιάτης στο θέμα των σκουπιδιών με το σκεπτικό πως κινδυνεύουν να χαθούν 65 εκατομμύρια ευρώ από το ΕΣΠΑ, ενώ από την άλλη πλευρά δεν υπάρχει κάποια έτοιμη εναλλακτική πρόταση.Ιδιαίτερα υπογραμμίζεται ότι «ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ απροκάλυπτα και κυνικά αναιρούν τον ίδιο τους τον εαυτό: ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί μέσω του κ. Σταθάκη πριν λίγους μήνες ενέταξαν τη ΣΔΙΤ Πελοποννήσου στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, σε συνέχεια σχετικής προειδοποίησης που του απηύθυνε η Επίτροπος Περιφερειακής Ανάπτυξης κα Κρέτσου ενώ η ΝΔ όχι μόνο διεξήγαγε και διαπραγματεύτηκε το σχετικό διαγωνισμό, αλλά, επιπλέον, με 3 υπουργούς της συμμετείχε πριν 1,5 χρόνο στη σχετική παρουσίαση της σύμβασης στην Τρίπολη».

Να μην γελιομαστε.Οι Γερμανοι θελουν καυση.Και προδρομα εργοστασια επεξεργασιας προετοιμασιας των συμμεικτων απορριμματων για την καυση. Δεν το θελουν τωρα με τα μνημονια. Απο χρονια το ζητανε. Και ενας ολοκληρος σχεδιασμος 16 χρονων (δρομοι μεταφορας , κλεισιμο χωματερων χωρις εναλλακτικη λυση,  δεματοποιητες κλπ)υποστηριζει διαχρονικα αυτο το σχεδιο. Που το οργανωσαν τα κομματα που κυβερνησαν με τους ανθρωπους τους σε κεντρικο πολιτικο,  σε δημοτικο ,σε Νομαρχιακο και σε Περιφερειακο επιπεδο.

Και τωρα ο ΣΥΡΑΝΕΛ υπουργος κ Σταθακης εκφραστης της σκληροτερης νεομνημονιακης πολιτικης το συνεχιζει.

Και ολα αυτα περι διαστασης αποψεων Τατουλη -Τσιρωνη Περιφερειακης η δημοτικης διαχειρισης ειναι για το θεαθηναι. Ας δεχτουμε  πως μεσα απο τον  ΦΟΔΣΑ  ενα διαδημοτικο σχημα αναλαμβανει την ανακυκλωση.Που θα διαθεσει τα ανακυκλωσιμα;Που θα θαψει το υπολοιπο που σημειωστε τα πρωτα χρονια θα ειναι πανω απο το 40% του συνολικου ογκου οσο πετυχημενη και να ειναι η ανακυκλωση κομποστοποιηση;Αφου ο «Πρασινος» υπουργος δεν χωροθετει διαδημοτικους περιφερειακους ΧΥΤΥ αυτο ειναι σημαδι πως παιζει καθυστερησεις για μια δικια του συμφωνια με την ΤΕΡΝΑ που ΕΧΕΙ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΧΥΤΥ.

Ολα οδηγουν στην ΤΕΡΝΑ σαν ενδιαμεσο σταδιο πριν την καυση οταν και αν καταφερουν (λογω ελλειψης χρηματων)να την κανουν . Γιατι χωρις καυση ολο αυτο το σχεδιο ειναι για τα σκουπιδια.Η χωματερη της ΤΕΡΝΑ συντομα θα κορεσθει μιας και εκει θα καταληγει πανω απο το 80% των συμμεικτων (εστω μετα απο επεξεργασια) απορριμματων μας.

Γιατι δεν υπαρχουν εργοστασια παραγωγης πρωτης υλης απο τα ανακυκλωσιμα.

Γιατι καμμια κομποστοποιηση οικιακη συνοικιακη η δημοτικη δεν γινεται και ουτε και η ΤΕΡΝΑ υποσχεται.

Γιατι δεν υπαρχουν ΧΥΤΥ για το υπολοιπο αλλοι περαν αυτου της ΤΕΡΝΑ.

Μονο σαν μοχλος πιεσης διασπαρτα συμμεικτα απορριμματα υπαρχουν, νεο και παλαιο ΧΑΔΑ και μεγαλο παιχνιδι εκατονταδων χιλιαδων ευρω για την διαχειριση των συμμεικτων σε αναμονη του ακομα μεγαλυτερου οταν ξεκινησει η «βελτιωμενη» συμφωνα με τον «πρασινο » υπουργο συμβαση με αυτη η την αλλη εταιρεια. Και τι βελτιωση θα υπαρχει; Στην τιμη ανα τονο ισως και στην διαρκεια της συμβασης. Επιμερους επικοινωνιακα παιχνιδια που θα χρυσωσουν το χαπι και θα ανατραπουν ευκολα απο την επομενη κυβερνηση μεσα στην νυχτα. Γιατι οταν ολο το συστημα διαχειρισης των απορριμματων θα εχει εδραιωθει και θα βασιζεται σε ενα εργοστασιο, τοτε ο συμβιβασμος της καθε κυβερνσησης στις απαιτησεις της (οποιας)εταιρειας θα ειναι μονοδρομος.

Σε αυτο το μονοδρομο βαδιζει εδω και χρονια η δημοτικη μας αρχη. Πρωτα με τον δεματοποιητη συμμεικτων που εγκαταστησαμε (μεσα απο κινητοποιησεις της σημερινης πλειοψηφουσας παραταξης) και σημερα με την αποστολη εκτος επαρχιας των συμμεικτων απορριμματων μας απο το λεγομενο «Πρασινο Σημειο»-ΣΜΑ Καμπου Κρανιδιου προς την μοναδα Ραψωματιωτη. Πρακτικη για την οποια εχει λαβει συγχαρητηρια απο τον κ Τσιρωνη (παρουσια μαλιστα του τοτε βουλευτη Κοδελα)που αρνειται να ενημερωθει με στοιχεια απο δραστηριους πολιτες της περιοχης για τις ενστασεις τους.

Το νερο εχει μπει στο αυλακι και οι κατοικοι αποδεχονται αυτη την προδρομη μεταβατικη διαχειριση που οδηγει τελικα στην Ν Κιο και απο κει στην ΤΕΡΝΑ. Και αυτο γιατι καμμια δημοτικη παραταξη δεν προβαλει ενα εναλλακτικο μοντελο.Γιατι δεν υπαρχει κομμα σημερα να υπερασπιστει μια αλλη λογικη στην διαχειριση των απορριμματων μιας και οσοι μας υποστηριξαν παλιοτερα σημερα ειναι στην εξουσια.

Υπαρχει ακομα χρονος.Μονο που ειναι πολυ λιγος.

http://prosynat.blogspot.gr/2016/02/blog-post_23.html

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2016

Τελικό σχέδιο του ΠΕΣΔΑ Αττικής: μια ακόμη χαμένη ευκαιρία

Στις23/2/2016, η ΕΕ του ΕΔΣΝΑ συζήτησε και ενέκρινε το τελικό σχέδιο του περιφερειακού σχεδίου διαχείρισης αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ) Αττικής. Πάνω από τέσσερις μήνες, από την έγκριση του αρχικού σχεδίου ΠΕΣΔΑ στο περιφερειακό συμβούλιο (8/10/2015),πέρασαν, δυστυχώς, ανεκμετάλλευτοι. Η γενικευμένη κριτική που έγινε στο αρχικό σχέδιο δεν είχε ουσιαστικό αντίκρισμα, αφού και το νέο σχέδιο κουβαλά τις βασικές παθογένειες του πρώτου:

  • Αντί ο ΠΕΣΔΑ να αξιολογήσει ουσιαστικά και να δώσει ώθηση στα τοπικά σχέδια διαχείρισης των δήμων, «εγκλωβίζεται»από αυτά και «υποτάσσεται» στην ατολμία τους. Αφήνει, ιδιαίτερα, στο απυρόβλητο δήμους σαν αυτούς της Αθήνας και του Πειραιά, που «λάμπουν» με την απουσία τους,ενώ θα μπορούσαν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή της υφιστάμενης κατάστασης.
  • Σε πείσμα των διακηρύξεων για αποκεντρωμένη διαχείριση, με δημόσιο χαρακτήρα, συντηρεί το συγκεντρωτισμό του παλιού συστήματος, που συνοδεύεται με εκχωρήσεις του μεγαλύτερου μέρους των δραστηριοτήτων του ΕΔΣΝΑ σε εργολάβους.
  • Αφήνει ανέγγιχτο το σαθρό οικοδόμημα της ανακύκλωσης, που στηρίζεται στα λεγόμενα «συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης». Την ίδια στιγμή, υποβαθμίζει πλήρως τη σημασία των δημοτικών υποδομών ανακύκλωσης, επιφυλάσσοντας στους δήμους τον «πατροπαράδοτο» ρόλο της συλλογής και της μεταφοράς.
  • Η προδιαλογή των οργανικών και οι μονάδες κομποστοποίησης οδηγούνται σε προδιαγεγραμμένη αποτυχία, ανοίγοντας το δρόμο σε πρακτικές καύσης.
  • Οι μονάδες επεξεργασίας των υπολειμματικών σύμμεικτων, παρά μια δειλή προσπάθεια που γίνεται, εξακολουθούν να ταλανίζονται από την αοριστία και την απροσδιοριστία,κάτι που συμβαίνει και με τους αναγκαίους νέους ΧΥΤΥ, των οποίων ο αριθμός, η δυναμικότητα και η χωροθέτηση παραπέμπονται στο αόριστο μέλλον.
  • Διαιωνίζεται η λειτουργία της εγκατάστασης της Φυλής, ανάμεσά τους και του ΧΥΤΑ. Κι ας ξέρουν όλοι/ες ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα έχει επέλθει ο πλήρης κορεσμός.
  • Προκύπτουν μεγάλα ερωτηματικά, ως προς τη δυνατότητα χρηματοδότησης των δημοτικών υποδομών ανακύκλωσης και κομποστοποίησης.

Με αυτά τα δεδομένα, δικαιούμαστε να υποστηρίζουμε ότι μια ακόμη ευκαιρία για την εναρμόνιση του ΠΕΣΔΑ Αττικής με το νέο εθνικό σχέδιο (ΕΣΔΑ) πήγε χαμένη. Έχουμε,συνεπώς, μπροστά μας μια ακόμη κρίσιμη μάχη για αναστροφή κατεύθυνσης του ΠΕΣΔΑ. Τουλάχιστον, μέχρι να ξανασυζητηθεί στο περιφερειακό συμβούλιο και να καταλήξει η στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση της αναθεώρησης του ΠΕΣΔΑ, που θα σημάνει και την ολοκλήρωση της σχετικής διαδικασίας.

Θέλοντας να συμβάλλει σε αυτήν την προσπάθεια, η ΠΡΩΣΥΝΑΤ δημοσιοποιεί αναλυτικό σχολιασμό της τελικής εκδοχής του ΠΕΣΔΑ, την οποία παραθέτει, επίσης, μαζί με τη συμπληρωματική μελέτη της ομάδας εργασίας του ΕΔΣΝΑ.

Ο σχολιασμός της ΠΡΩΣΥΝΑΤ

Στην αρχη ηταν μια μακρυνη φιγουρα για μενα.Ο αντιρρησιας συνειδησης. Διαδηλωσεις υποστηριξης. Μετα τον γνωρισα πολιτικα στην Ομοσπονδια Οικολογικων Εναλλακτικων οργανωσεων στα τελη του 1980.Ο Μιχαλης παντα εκει στα συντονιστικα δεν μπορουσες να μην τον δεις ειναι πανυψηλος.Τελος γνωρισα προσωπικα αυτον και την συντροφο του την Μαρια με βαθια σκεψη και πολιτικη αποψη, στην Λευκαδα που ζουν , πριν απο δεκα χρονια και στα τεσσερα χρονια που δουλεψα εκει.

Να προσθεσω καποιες πινελιες στο πορτρετο του που καταγραφεται πιο κατω.

Ο Μιχαλης ειναι βαθεια θρησκευομενος και κοντα στην εκκλησια. Και αγαπα τους ανθρωπους και τα ζωα. Ο Μιχαλης ειναι οικολογος βαθια πολιτικοποιημενος κατεβηκε στις εκλογες με τους Οικολογους Πρασινους τωρα δεν ξερω αν ειναι ενταγμενος καπου. Φυσικα και θα μπορουσε να εχει κανει επαγγελματικη πολιτικη καριερα εχει ολα τα προσοντα. Ομως εμεινε καθαρος. Ενεργος πολιτης. Να υπερασπιζεται στα δικαστηρια φτωχους και κατατρεγμενους. Να ζει σε ενα ορεινο χωριο πανω απο το Νυδρι. Να υπερασπιζεται παντα την ειρηνη την φυση τους ανθρωπους. Ειναι τιμη μου να εχω τετοιους φιλους

http://www.vice.com/gr/read/antirisias-sinidisis-ellada

Τον Μιχάλη Μαραγκάκη δεν είχε τύχει να τον γνωρίσω από κοντά μέχρι εκείνη την Κυριακή το μεσημέρι. Γνώριζα μονάχα την ιστορία του. Το 1986 ήταν ο πρώτος Έλληνας που δήλωσε δημόσια την άρνησή του να καταταγεί στον ελληνικό στρατό για πολιτικούς λόγους. Καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης, πέρασε από ισάριθμες στρατιωτικές φυλακές, προχώρησε σε τρεις απεργίες πείνας έως ότου τελικά απελευθερωθεί το Δεκέμβριο του 1988. Ο αγώνας του δημιούργησε μαζικά κινήματα συμπαράστασης που ξεπέρασαν τα ελληνικά σύνορα -θέτοντας παράλληλα μια σειρά αιτημάτων στη ελληνική κοινωνία όπως η αποποινικοποίηση της άρνησης στράτευσης και η θέσπιση εναλλακτικών  κοινωνικών υπηρεσιών. Σήμερα, εκείνο το πρώτο κίνημα αντιρρησιών συνείδησης, εκφράζεται από τον Σ.Α.Σ (Σύνδεσμο Αντιρρησιών Συνείδησης).

Συναντώ τον Μιχάλη στο κέντρο της Αθήνας. Είναι ένας άντρας με εντυπωσιακό παράστημα -το ύψος του αγγίζει τα δύο μέτρα. Διδάσκει σε ένα γυμνάσιο της Λευκάδας, φυσική,  χημεία, βιολογία και γεωγραφία. Μου κάνει εντύπωση ο τρόπος που μιλά. Δίχως «κραυγές» και πολιτικές «κορώνες». Παρά με την έμφυτη ευγένεια του ανθρώπου που δυσκολεύεται να αναφέρεται στον εαυτό του.

«Δεν είναι ψέμα ότι,  δεν γεννιέται κάποιος αντιρρησίας συνείδησης. Αλλά δικαιούται να έχει μια πορεία μέχρι να κατασταλάξει και να καταλήξει σε αυτό. Από μικρός -και έχει σημασία να το πω- έζησα σε μια πολύ καλή οικογένεια, με ιδιαίτερη αγάπη, με μια θρησκευτικότητα, γεγονός που έπαιξε πολύ σοβαρό ρόλο καθώς είχα διαμορφώσει έναν ήπιο και μη βίαιο χαρακτήρα ακόμη και στις συνδικαλιστικές, πολιτικές ή κομματικές δράσεις που είχα στο πανεπιστήμιο. Παράλληλα με αυτή την ωρίμανση των σκέψεών μου είχε αρχίσει να αναπτύσσεται στο εξωτερικό το κίνημα των αντιρρησιών συνείδησης, με τις πληροφορίες να φτάνουν μέχρι την  Ελλάδα. Η καθοριστική στιγμή για την τελική μου απόφαση ήταν όταν βρέθηκα σε μια εκδήλωση στο Πολυτεχνείο της Θεσσαλονίκης με θέμα την αντίρρηση συνείδησης. Επηρεάστηκα πολύ από την ομιλήτρια -μέλος του War Resistance International- και αποχωρώντας από την εκδήλωση είπα ότι εγώ δεν θα πάω στο στρατό. Θα δηλώσω αντιρρησίας συνείδησης.

Δεν μπορώ να πω ότι χάρηκαν οι γονείς μου όταν τους ανακοίνωσα την πρόθεσή μου όμως από την αρχή μέχρι το τέλος ήταν δίπλα μου. Η μητέρα μου ήρθε στα δικαστήρια, έδωσε συνεντεύξεις, στήριξε με κάθε τρόπο και υπομονή τον αγώνα μου.  Παρά τα σχόλια του κοινωνικού περίγυρου.

Πριν από τη δική μου δήλωση, υπήρχαν πολλοί θρησκευτικοί αντιρρησίες συνείδησης. Οι οποίοι μάλιστα σήκωναν το βάρος ενός άλλου τύπου αγώνα, μη βίαιου αγώνα, σιωπής θα έλεγε κανείς, με πολύ διακριτικές παρεμβάσεις στους διεθνείς οργανισμούς. Όλο αυτό είχε ως αποτέλεσμα να σηκώνουν και το βάρος χιλιάδων χρόνων φυλάκισης. Οι ποινές που έχουν επιβληθεί σε αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα ξεπερνούν τα 30 χιλιάδες χρόνια!

Εκτός από αυτούς υπήρξαν και κάποιοι πολιτικοί αντιρρησίες συνείδησης την εποχή της Μικρασιατικής εκστρατείας, του Β’ παγκόσμιου πολέμου ακόμη και του Εμφυλίου. Όμως ήταν μεμονωμένες περιπτώσεις και δεν αποτέλεσαν πεδίο διαλόγου της κοινωνίας συνολικά. Ενώ εμείς, όταν έκανα τη δήλωση για την αντίρρηση συνείδησης, το θέσαμε συνολικά, απευθείας, στη καρδιά της κοινωνίας, με παρεμβάσεις, αφίσες, δημοσιεύματα. Είχε γίνει μια προετοιμασία αρκετών μηνών, με συνωμοτικό τρόπο, 5-10 άνθρωποι ήμασταν τότε, κάνοντας κάποιες επαφές με τη Διεθνή Αμνηστία, με διεθνής αντιπολεμικές-αντιμιλιταριστικές οργανώσεις, με αντιρρησίες συνείδησης του εξωτερικού, με ευρωβουλευτές.

Η δράση μας συγκίνησε τους ανθρώπους εκείνη την εποχή. Όχι ότι δεν υπήρξαν αντιδράσεις. Και οργανωμένες από ακροδεξιές ομάδες και από συντηρητικούς ανθρώπους οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν και το κατήγγειλαν. Υπήρξε όμως πολύ γλυκιά αποδοχή από πλατιές μάζες ανθρώπων. Από γονείς, ιερείς, δασκάλους ακόμη και πολιτικούς. Έγινε μια ευρεία συμμαχία δυνάμεων από τους Οικολόγους, την Αριστερά με τον Ρήγα Φεραίο, χριστιανοσοσιαλιστών ριζοσπαστών μέχρι τους αναρχικούς. Η Αριστερά βέβαια με πολύ επιφύλαξη προσέγγιζε το θέμα. Δεν το άγγιζε με εύκολο τρόπο αλλά ακόμη και το ΚΚΕ στάθηκε με μια συμπάθεια αλλά ταυτόχρονα εγκράτεια και επιφύλαξη απέναντι στο ζήτημα».

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, ο Μιχάλης Μαραγκάκης διακόπτει την αναβολή λόγω σπουδών και είναι έτοιμος να παρουσιαστεί στη στρατολογία και να γίνει ο πρώτος Έλληνας που θα δηλώσει την αντίρρησή του να καταταγεί στο στρατό για πολιτικούς λόγους. Το αποτέλεσμα της πράξης του ξέρει ότι θα είναι αρκετά σκληρό: Φυλάκιση σε στρατιωτικές φυλακές και τρεις απεργίες πείνας μέχρι να εισακουστεί από τη πολιτεία. Έχει όμως και τα απρόοπτά του: Την αμέριστη συμπαράσταση και έμπρακτη αγάπη χιλιάδων συμπολιτών.

«Το 1986, είμαι 29 χρονών και είναι η χρονιά που πρέπει να καταταγώ στο  στρατό. Είχα τελειώσει τις σπουδές μου, στη Γεωλογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και από το 1984, είχα ήδη φύγει από τη γενέτειρά μου, μετακομίζοντας στη Λευκάδα. Συγκεκριμένα στο Νεοχώρι της Λευκάδας, ένα ορεινό εγκαταλελειμμένο χωριό.

Στις 6 Δεκεμβρίου πήγα στο Ρουφ μαζί με το δικηγόρο μου. Κατέθεσα το γραπτό αίτημα, με το οποίο παρέθετα τους λόγους για τους οποίους δεν ήθελα να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία. Επικράτησε πανδαιμόνιο. Στην αρχή δεν κατάλαβαν τι ήταν αυτό το έγγραφο. Μέχρι να οδηγηθώ στην έξοδο του κτιρίου, κάποιοι άρχισαν να το διαβάζουν και μέσα στα επόμενα λεπτά ακούσαμε φωνές στους διαδρόμους. Φώναζαν στην προσπάθειά τους να με εντοπίσουν και να με προλάβουν και να επιστρέψουν το έγγραφο.

Από εκείνη τη μέρα μέχρι και τη σύλληψή μου, τον Μάρτιο του 1987, συνέχισα με εκδηλώσεις, ομιλίες, συγκεντρώσεις, συνήθως σε πανεπιστημιακούς χώρους, ενημερώνοντας τους πολίτες για την αντίρρηση συνείδησης, για τη βία, τον  πόλεμο. Κάναμε και μία πολύ ωραία παρέμβαση στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στη διεθνή συνάντηση «Συνδιάσκεψη 5 Ηπείρων για την Ειρήνη και τον αφοπλισμό» που είχε διοργανώσει τότε ο Ανδρέας Παπανδρέου, παρουσία ηγετών από 40 χώρες.  Είχα μπει μέσα, με την κάρτα συνέδρου αντιπολεμικής οργάνωσης, την ώρα που μιλούσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, φορώντας μία μπέρτα, κάτι σα ράσο που έγραφε «300 αντιρρησίες συνείδησης στη φυλακή. Γιατί;» και μοίρασα ένα έντυπο στους συνέδρους με το οποίο εξηγούσα την κατάσταση στην Ελλάδα. Αυτή η κίνηση διεθνοποίησε αμέσως το ζήτημά μας. Ήταν τόσο καλό το κλίμα, που η πρωτοβουλία χειροκροτήθηκε από τους συνέδρους.

Εκείνο το καιρό δεν υπήρχε επιτροπή του στρατού που θα κρίνει αν είσαι ή όχι αντιρρησίας συνείδησης. Βέβαια επειδή από την πρώτη στιγμή εκφράστηκε  θετικά τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και η Διεθνής Αμνηστία, υπήρχε καλό κλίμα στην κοινή γνώμη. Έτσι, το χειρίστηκαν πολύ διακριτικά στέλνοντάς μου μια πρόσκληση για να εξεταστώ από τον ανακριτή στο στρατοδικείο της Θεσσαλονίκης. Γνώριζα βέβαια ότι θα με συλλάβουν, έφταιξα μια βαλίτσα με μερικά ρούχα, πήρα και τα εργαλεία μου της ξυλογλυπτικής, και πήγα και παρουσιάστηκα.

Έζησα στις στρατιωτικές φυλακές της Θεσσαλονίκης, που ήταν μέσα στο στρατόπεδο του Παύλου Μελά, στις στρατιωτικές φυλακές της Καβάλας, ακολούθησαν αυτές των Διαβατών και στις στρατιωτικές φυλακές στην Αυλώνα. Συνολικά έμεινα 20 μήνες στη φυλακή προχωρώντας σε τρεις απεργίες πείνας διάρκειας 71, 50 και 20 ημερών αντίστοιχα. Ξεκίνησα την πρώτη απεργία μετά την καταδικαστική απόφαση του στρατοδικείου για πέντε χρόνια φυλάκισης με την κατηγορία της ανυποταξίας. Μετά την πρώτη καταδίκη με μετέφεραν στις στρατιωτικές φυλακές της Καβάλας. Το γεγονός της μεταφοράς μου στη Καβάλα συνέπεσε με κάποιες μεταρρυθμίσεις για το θέμα των ανυπότακτων του εξωτερικού. Βγήκε τότε μια υπουργική απόφαση με την οποία αποποινικοποιούσαν την ανυποταξία για να δώσουν τη δυνατότητα στους Έλληνες του εξωτερικού να έρχονται στην Ελλάδα χωρίς κυρώσεις. Έτσι, αναγκάστηκαν να με απελευθερώσουν. Αλλά μόνο για μία μέρα, δίνοντάς μου φύλλο πορείας για να καταταγώ στη Δράμα.  Τη θυμάμαι πολύ έντονα εκείνη τη μέρα γιατί κατά την έξοδό μου από τις φυλακές, με υποδέχτηκε μία μπάντα με μουσικά όργανα, κρουστά και πνευστά, που γύριζε όλη την Ευρώπη για την ειρήνη.

Και όχι μόνο έπαιξαν έξω από τις στρατιωτικές φυλακές αλλά με συνόδευσαν μέχρι τον σταθμό του Αυλώνα όπου πήρα το τρένο της επιστροφής. Ήταν μια πολύ συγκινητική στιγμή. Επόμενος σταθμός η Δράμα. Παρουσιάστηκα, δηλώνοντας, για μία ακόμη φορά, την αντίρρησή μου να υπηρετήσω στο στρατό. Νέο στρατοδικείο στη Καβάλα, νέα ποινή πέντε χρόνων φυλάκισης, κράτηση στην Αυλώνα μέχρι να γίνει το τελικό εφετείο στην Αθήνα όπου η ποινή μειώθηκε σε 26 μήνες. Με την απόφαση του εφετείου, η οποία οριστικοποίησε τη ποινή μου, ξεκίνησα νέα απεργία πείνας. Ήταν Καθαρά Δευτέρα θυμάμαι. Απεργία πείνας, παίρνοντας μόνο υγρά. Βέβαια και μόνο με υγρά καταρρέει ο οργανισμός σταδιακά. Έφτασα να χάνω μισό κιλό καθημερινά. Μετά από 50 μέρες, αναγκασμένοι λόγω της κατάστασης της υγείας μου, υποχρεώθηκαν να με στείλουν στο νοσοκομείο. Με έβαλαν στην εντατική στο 401. Συνέχισα για ακόμη 20 μέρες την απεργία πείνας ώσπου έκανε μια δήλωση ο διευθυντής του νοσοκομείου με την οποία τόνιζε προς τη κυβέρνηση ότι δεν θα έχει πλέον καμία ευθύνη για τη ζωή μου και ότι θα έπρεπε να αναλάβει το Υπουργείο την ευθύνη για τη ζωή μου. Εκείνες τις μέρες ήταν που μου τηλεφώνησε ο Γιώργος Παπανδρέου, Υπουργός Παιδείας τότε, λέγοντάς μου «Μιχάλη, θα έρθει κάποιος και από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, η κυβέρνηση αποφάσισε να τακτοποιήσει το ζήτημα των αντιρρησιών συνείδησης». Και πράγματι, ήρθε ο Στάθης Γιώτας, υφυπουργός Εθνικής Άμυνας της τότε κυβέρνησης. Η δήλωσή του ότι η κυβέρνηση θα νομοθετήσει για να ρυθμίσει το θέμα των αντιρρησιών συνείδησης ήταν η εξέλιξη που με έκανε να σταματήσω την απεργία πείνας.

Βέβαια άργησε αρκετά να προχωρήσει το ζήτημα -το καταλαβαίνω, όμως, δεν ήταν και εύκολο πράγμα. Υπήρχαν πολλές και διαφορετικές πιέσεις από το στρατό, την εκκλησία… Στο μεσοδιάστημα, ξεκίνησα πάλι απεργία πείνας μαζί με τον Θανάση Μακρή ο οποίος φυλακίστηκε και αυτός ως αντιρρησίας συνείδησης και μαζί μου συνέχισε την απεργία πείνας. Από την πρώτη απεργία πείνας ήμασταν μαζί. Πριν ακόμη γίνει η ρύθμιση, συμπλήρωσα τα 2/3 της ποινής μου και βάση του νόμου, απελευθερώθηκα. Μετά από 20 μήνες φυλακή μου έδωσαν απολυτήριο στρατού.

Οι συνθήκες στις στρατιωτικές φυλακές ήταν καλές, μπορώ να πω. Βέβαια υπήρχε μια «μαγκιά» από την πλευρά των δεσμοφυλάκων αλλά και η διοίκηση των φυλακών ήταν υποχρεωμένη να με αντιμετωπίσει με έναν συγκεκριμένο τρόπο γιατί είχε εντολές από το Υπουργείο. Παράλληλα οι κρατούμενοι έδειξαν μια ευλάβεια απέναντί μου, εντυπωσιασμένοι από το γεγονός ότι ξαφνικά αρνείται κάποιος να πάει στο στρατό κάνοντας μάλιστα έναν τόσο επίπονο αγώνα. Με σεβάστηκαν και με αγάπησαν. Ήμουν ιδιαίτερα καλοδεχούμενος από τους θρησκευτικούς αντιρρησίες συνείδησης οι οποίοι παρακολουθούσαν την υπόθεσή μου και την εξέλιξη του αγώνα περιμένοντας αποτελέσματα που θα επηρέαζαν και τις δικές τους καταδίκες. Εκτός από το γεγονός ότι τη πρώτη μέρα που μπήκα στη φυλακή με κούρεψαν γουλί, δεν έχω άλλο παράπονο.

Μου έχουν μείνει κάποιες αναμνήσεις και από τη διάρκεια της φυλάκισής μου αλλά και από την ημέρα που απελευθερώθηκα. Θυμάμαι τον σκοπό να με χαιρετά καθώς έβγαινα από τις φυλακές κρατώντας δυο τσαντούλες στα χέρια μου. Όπως επίσης -ήμουν τυχερός που το έζησα αυτό- την αγάπη και την φροντίδα δεκάδων αγνώστων που με επισκέφτηκαν στη φυλακή. Αξέχαστη είναι η στιγμή που με επισκέφτηκε ο πρώτος εν ενεργεία στρατιωτικός αντιρρησίας συνείδησης, Βασίλης Λιβερίου, σημαιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού, που αρνήθηκε για λόγους συνείδησης να συνεχίσει τη στρατιωτική του καριέρα.  Έγινε κουμπάρος μου, βαφτίζοντας τη κόρη μου Στέλλα και παντοτινός αγαπημένος φίλος αν και μοναχός πλέον στο Άγιο Όρος εδώ και 15 χρόνια.

Μια άλλη ακόμα ενδιαφέρουσα ανάμνηση κατά τη διάρκεια της κράτησής μου στη φυλακή ήταν από έναν βουδιστή καλόγερο ο οποίος είχε έρθει έξω από τις στρατιωτικές φυλακές Αυλώνα και επί ώρες έπαιζε ένα τεράστιο τύμπανο δηλώνοντας την συμπαράστασή του στον αγώνα μου. Όταν του επέτρεψαν να με επισκεφτεί μέσα στη φυλακή με χαιρέτησε με αυτόν τον βουδιστικό τρόπο και μου χάρισε το κομποσκοίνι του.

Μέσα από αυτή τη διαδρομή έκανα και πάρα πολλούς νέους φίλους. Δέχτηκα στη φυλακή πάνω από 5 χιλιάδες γράμματα συμπαράστασης. Κάθε μέρα ερχόταν ο ταχυδρόμος βρίζοντας με μια σακούλα γράμματα. Και άλλη μισή σακούλα για όλους τους άλλους φυλακισμένους».

Ακούω τον Μιχάλη να μιλά και αντιλαμβάνομαι ότι οι αντιρρησίες συνείδησης προτάσσουν την αξία της ανθρώπινης ζωής. Δεν πρόκειται ούτε για φυγόμαχους ούτε για προδότες όπως κάποιοι με σχετική ευκολία τους χαρακτηρίζουν. Πίσω από την άρνηση να καταταγούν στον στρατό βρίσκεται η άρνηση στην στρατικοποίηση της κοινωνίας, η άρνηση του πολέμου και της αφαίρεσης της ανθρώπινης ζωής.

«Η φιλοσοφία μου ως αντιρρησίας συνείδησης έχει να κάνει με αυτόν τον ανυποχώρητο σεβασμό που πρέπει να έχουμε όλοι στην ανθρώπινη ζωή. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα στερήσω από κάποιον την ζωή του. Καμιά φορά φτάνουμε στο σημείο να σκοτώνουμε, νομίζοντας, ότι ο άλλος είναι ένα τίποτα. Λες και η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία. Εγώ δεν μπορώ να υποβιβάσω τον συνάνθρωπό μου σε αυτό το επίπεδο.  Και θέλω να πω ότι υπήρχε και η άλλη πλευρά, που λέει ότι έχουμε την υποχρέωση όλοι μας, περνώντας από αυτό το κόσμο, να αφήσουμε κάτι πίσω μας. Και ‘γω το ήξερα πως όταν έκανα το 1986 την πρώτη άρνηση δήλωσης για πολιτικούς λόγους. Στόχος μου δεν ήταν απλά να μην πάω στο στρατό, αλλά να υπάρξει μια νομοθετική ρύθμιση για τους αντιρρησίες συνείδησης. Υπήρχε μια ανάγκη να αφήσουμε κάτι στις επόμενες γενιές. Να πάψουν να είναι φυλακισμένοι οι αντιρρησίες συνείδησης. Για σκέψου ότι με τον αγώνα που κάναμε, από το 1990 μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν αντιρρησίες συνείδησης στη φυλακή. Με πρόχειρο υπολογισμό διαπιστώνω ότι αποφύγαμε περισσότερα από 10 χιλιάδες χρόνια φυλάκισης! Υπήρξε η θέληση να πραγματοποιηθεί μια αλλαγή -ένα χτύπημα στο μιλιταρισμό και τη στρατικοποίηση της κοινωνίας. Οι μιλιταριστές αιφνιδιάστηκαν και πανικοβλήθηκαν από τις ενέργειές μας. Ο στρατός σήμερα είναι η πιο σύγχρονη οργανωμένη μορφή δουλείας παγκόσμια. Που κρατάει εκατομμύρια ανθρώπους σα σκλάβους σε μια βίαιη διαδικασία και ανά πάσα στιγμή τους χρησιμοποιεί σε μια πολεμική επιχείρηση».

Σταδιακά, και μέσα από την κοινωνικοποίηση του ζητήματος των αντιρρησιών συνείδησης η πολιτεία προχώρησε στην αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου και στην αναγνώριση των αντιρρησιών συνείδησης. Αρχικά με την εξοντωτική ποινή των 30 μηνών εναλλακτικής θητείας (όταν για την στρατιωτική θητεία ήταν 12) για να φτάσουμε στους 15 μήνες που ισχύει για σήμερα εφόσον φυσικά η επιτροπή εγκρίνει το αίτημά σου και αποδεχτεί ότι πράγματι είσαι αντιρρησίας συνείδησης.

«Η εναλλακτική θητεία για όσους δηλώνουν αντιρρησίες συνείδησης δεν είναι δίκαιο μέτρο. Έχει τιμωρητικό χαρακτήρα. Είναι καταρχάς μεγαλύτερης διάρκειας από τη στρατιωτική θητεία. Ενώ το αίτημά μας είναι η αποποινικοποίηση της άρνησης της στράτευσης. Και ακόμα και το ζήτημα της εναλλακτικής στρατιωτικής θητείας έχει να κάνει με μια λύση στα πλαίσια αυτού του συστήματος πραγμάτων. Για εμάς τους αντιρρησίες συνείδησης, η εθελοντική συμμετοχή και προσφορά είναι αυτονόητη από μόνη της. Δεν μπορεί να επιβάλλεται με ένα νομοθετικό πλαίσιο. Οι άνθρωποι δεν πάνε να εξαγοράσουν κάτι με την εθελοντική τους συμμετοχή. Αν κάποιος θέλει να προσφέρει ως οργανωμένη εναλλακτική θητεία ας το κάνει. Αν κάποιος θέλει να προσφέρει με άλλον τρόπο στη κοινωνία ας το κάνει επίσης».

Σήμερα, ο Μιχάλης Μαραγκάκης είναι πατέρας 5 παιδιών, ζει και εργάζεται στο Νεοχώρι της Λευκάδας -στα 350 μέτρα υψόμετρο, απολαμβάνει την ηρεμία της υπαίθρου- και ασχολείται, όταν δε διδάσκει στο σχολείο,  με αγροτοκτηνοτροφικές  δουλειές και καλλιτεχνήματα.

«Έχω γίνει πια πολύτεκνος -ο γιος που είχα από όταν βρισκόμουν φυλακισμένος και ερχόταν και με έβλεπε στο 401, τώρα είναι 28 χρονών. Έχω ακόμη 4 παιδιά τα οποία σπουδάζουν. Ο μικρότερος γιος μου τελειώνει το λύκειο. Ο μεγαλύτερος επέλεξε να εκπληρώσει κανονικά την στρατιωτική του θητεία. Διάλεξε να πάει γιατί του φαινόταν πιο εύκολο και δεν είχε το μεράκι να το κυνηγήσει. Εγώ τον συνόδευσα μέχρι το Μεσολόγγι όταν παρουσιάστηκε. Δεν προσπάθησα να τον μεταπείσω. Αλλά έχει θα έλεγα πολύ ταυτόσημες απόψεις με εμένα όσον αφορά τη βία, τη κοινωνική δικαιοσύνη, τον πόλεμο. Μετά την αποφυλάκισή μου επέστρεψα στο Νεοχώρι Λευκάδας όπου και διορίστηκα στο δημόσιο. Θα μπορούσα βέβαια να κάνω και άλλα πράγματα αν είχα ακολουθήσει αυτό που μου είχε πει ο Γιώργος Παπανδρέου όταν με επισκέφτηκε κρυφά στο 401, προτείνοντάς μου να πάω να δουλέψω μαζί του στο ΠΑΣΟΚ. Σήμερα ίσως ήμουν Γενικός Γραμματέας σε κάποιο υπουργείο!». Το λέει και χαμογελά. Ξέρει ότι η δημοσιότητα ανοίγει δεκάδες πόρτες. Όμως ο Μιχάλης Μαραγκάκης ήθελε να επιστρέψει στο χωριό.

 

Το θεμα ειναι αγαπητε κ Λαμπρου να εχουμε ποσιμο νερο απο τον Δημο.

Η με βρυσες στις γειτονιες και παραλληλο δικτυο ποσιμου νερου οπως παλια  η με δημοτικη υδροφορα που θα περνα δυο φορες την βδομαδα απο τις γειτονιες και θα γεμιζουμε μπιτονια.Να φερουμε ποσιμο νερο απο Αθηνα.Και ας το πληρωνουμε με ενα συμβολικο τιμημα.Παλι φτηνοτερο θα ειναι απο σημερα .Να συνυπολογισουμε ολα τα κοστη.

Για να μην πληρωνουμε το νερο χρυσαφι σε σχεση με την Αθηνα (400 % ακριβοτερα)σε περιοδους φτωχιας και ανεργιας.

Για να μην πινουμε νερο κονσερβα αμφιβολης ποιοτητας  απο τα σουπερ μαρκετ.

Για να μην πεταμε πανω απο 10 εκατομμυρια πλαστικα μπουκαλια καθε χρονο στα σκουπιδια μας με οτι αυτο σημαινει για το περιβαλλον και την τοπικη οικονομια.

Αλλα καμμια δημοτικη παραταξη δεν θιγει το θεμα.Δυστυχως!Κι ομως ειναι ευκολο να λυθει.

https://prosyer.com/2016/02/17/607/

  16/02/2016

Η ΤΥΧΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΗΣ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

Χθες ενημερώθηκα επίσημα από την Π.Ε. Αργολίδας ότι το έργο της αντικατάστασης του δικτύου ύδρευσης για τη Δ.Κ. Κρανιδίου θα απενταχθεί, άρα δε θα εκτελεστεί, ένα έργο συνολικού προϋπολογισμού 3.300.000 ευρώ, χρηματοδοτούμενο από το ΕΣΠΑ.
Με αποκλειστική ευθύνη του εργολάβου που με τα προβλήματα (οικονομικά , δικαστικά και επιχειρηματικά ) που αντιμετώπιζε δεν ήταν σε θέση να εκτελέσει ένα τόσο σημαντικό έργο για δημότες της πόλης του Κρανιδίου. Και σε όλους μας υπάρχει ένα μεγάλο γιατί. Γιατί οι συντονισμένες προσπάθειες τόσο της διοίκησης της Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ όσο και του Δήμου Ερμιονίδας την προηγούμενη δημοτική περίοδο να πάνε χαμένες αφού εξασφάλισαν με επιτυχία αυτή την χρηματοδότηση;
Γιατί τόσες αποφάσεις χαμένες και του Δημοτικού Συμβουλίου και του Διοικητικού Συμβουλίου, απαραίτητες και αναγκαίες για την υλοποίηση αυτού του σημαντικού αναπτυξιακού έργου για τη Δ.Κ. Κρανιδίου, για όλο το Δήμο μας;
Γιατί η Ελληνική Πολιτεία δεν έχει θεσπίσει ένα σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο που να εμποδίζει επιχειρηματικά παιχνίδια που ήρθαν να προσφέρουν μεγάλες εκπτώσεις πάνω από 50% στο συγκεκριμένο έργο με αντικειμενικό σκοπό, όχι την εκτέλεσή του και την ολοκλήρωσή του, αλλά είτε «να πουλήσει το έργο» σε κάποιον τρίτο, είτε μέσω της σύμβασης να ζητηθεί νέα τραπεζική χρηματοδότηση και όταν τίποτα δε θα επιτυγχάνεται, το έργο εγκαταλείπεται, ο επιχειρηματίας κηρύσει πτώχευση και όλοι οι δημότες του Δήμου μας χάνουμε μία μεγάλη ευκαιρία να βελτιώσουμε την ποιότητα της ζωής μας, να αποκτήσει η Δ.Κ. Κρανιδίο ένα σύγχρονο δίκτυο ύδρευσης χωρίς βλάβες, χωρίς απώλειες νερού, με υψηλή πίεση, ένα δίκτυο ως μία αναγκαία προϋπόθεση για το επόμενο βήμα τη βελτίωση της ποιότητας του νερού και της προσφοράς του στους δημότες της πόλης του Κρανιδίου.
Αξίζει να επισημάνω πως όταν το 2014 δημοπρατήθηκε το έργο οι εργολάβοι δημοσίων έργων που δραστηριοποιούνται στην Εμριονίδα, είχαν επισημάνει τότε το φόβο τους για την πορεία του έργου γιατί πίστευαν ότι με τη μορφολογία του εδάφους της πόλης του Κρανιδίου μία έκπτωση πάνω από 30% θα οδηγούσε σε αυτά τα αδιέξοδα. Άρα με μία έκπτωση 50% ήταν προδιαγραμμένη για αυτούς η πορεία αυτού του έργου .
Άρα δεν υπάρχει άλλη λύση από το να ξεκινήσουμε πάλι από την αρχή, με επικαιροποίηση μελετών για να εντάξουμε το έργο σε νέο χρηματοδοτικό πρόγραμμα, στην νέα προγραμματική περίοδο υλοποίησης του ΕΣΠΑ.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν απαιτείται να προχωρήσει η Ελληνική Πολιτεία σε μία νέα γενναία μεταρρύθμιση στον τομέα της διαγωνιστικής διαδικασίας ανάθεσης έργων για να αντιμετωπιστούν παρόμοια φιανόμενα και ας επανεξεταστεί μία νέα μάθοδος που δε θα λαμβάνει αποκλειστικά υπόψη τη μεγαλύτερη έκπτωση, αλλά απαιτείται να εξετάζονται και άλλα κριτήρια ποιοτικής απόδοσης και σωστής εκτέλεσης έργων και διαδικασιών.
Οι παθογένειες της Ελληνικής διοίκησης είναι μεγάλες, χρειάζεται να τονίσουμε για μία ακόμη φορά ότι απαιτούνται βαθειές και μεγάλες τομές και μεταρρυθμίσεις για να ξεφύγουμε επιτέλους από το φαύλο κύκλο της στασιμότητας, της μη απορρόφησης κονδυλίων, της ύφεσης και της ευρύτατης οικονομικής κρίσης.
Πάντως το ζητάω και επίσημα τόσο η Π.Ε. Αργολίδας όσο και η Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ να μας ενημερώσουν για την εξέλιξη της υπόθεσης, για τις ενέργειές τους και πώς πρέπει να κινηθούμε το επόμενο κρίσιμο χρονικό διάστημα.

                                                                                         Για τη Δημοτική Παράταξη
                                                                                         Προοδευτική Συμμαχία Ερμιονίδας
                                                                                         Ο επικεφαλής
                                                                                        Τάσος Λάμπρου
                                                                                        Δημ. Σύμβ. Δήμου Ερμιονίδας

Τις φωτογραφιες μου τις ειχε δωσει Γερμανος κατοικος της Ερμιονιδας. Τις βρηκα μολις στο αρχειο μου σε ενα γενικο καθαρισμα.Εκτος απο το ιστορικο του πραγματος πιστευω πως εχουν και καλλιτεχνικη αξια.Τα προβατακια να βοσκουν στο χορταρακι. Πινακας ζωγραφικης. Τοσο ρεαλιστικος. Ακολουθει το βιντεο του Χατζηστεφανου.Παρακαλω πολυ δειτε το 40 λεπτα κραταει. Αλλο να τα λεμε χρονια τωρα  και αλλο να τα βλεπεις και σε εικονες

http://argolida-net.blogspot.gr/2016/02/blog-post_948.html

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Στον δημόσιο διάλογο τον τελευταίο καιρό επαναλαμβάνεται το γνωστό «σήριαλ» της διαχείρισης των στερεών αστικών αποβλήτων.

Στον αντίποδα της πολιτικής της Περιφέρειας Πελοποννήσου με την οποία προβλέπεται συγκεντρωτική, αδιαφανής, πανάκριβη για τους πολίτες και καταστροφική για το περιβάλλον διαχείριση των αποβλήτων και από την οποία κερδίζουν μόνο συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα, εμείς οι εργαζόμενοι στους Δήμους υποστηρίζουμε ένα αποκεντρωμένο σύστημα με τοπικά σχέδια διαχείρισης, διαλογή των υλικών στην πηγή, κοινωνικό έλεγχο, δημόσιο χαρακτήρα. Ένα σύστημα αποκεντρωμένων εγκαταστάσεων διαχείρισης απορριμμάτων, σε επίπεδο μεγάλων δήμων ή ομάδων δήμων, πραγματική Αυτοδιοίκηση. Ένα σύστημα που έχει στο επίκεντρο την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας και εργασίας, την μείωση των δημοτικών τελών, την προστασία του περιβάλλοντος, την ενεργό συμμετοχή των πολιτών.

Ένα σχέδιο που ακυρώνει στην πράξη τα σχέδια Περιφέρειας-τρόϊκας-μεγαλοεργολάβων και που στην πιθανότητα ύπαρξής του, επιχειρούν λυσσαλέα να φρενάρουν την πιθανότητα να εφαρμοστεί, με ωμά καταχρηστικές αποφάσεις.

Υπενθυμίζουμε στους Αργολιδείς κ.κ. Περιφερειακούς Συμβούλους ότι εκπροσωπούν τα συμφέροντα των Αργολιδέων και όχι των μεγαλοεργολάβων, καθώς και ότι «η εξάρτηση της ένταξης ή όχι στα προγράμματα ΕΣΠΑ» κούνημα ευρωπουλακίων ήταν και μάλιστα εκβιαστικό. Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι το ντοκιμαντέρ της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. με τίτλο «Εργοστάσια Απορριμμάτων: Το μεγάλο φαγοπότι των εργολάβων» https://youtu.be/kpOx_7cZXE4 , τους περιγράφει!

Καλούμε την Κυβέρνηση να μην ενδώσει στους μεγαλοεργολάβους και να μην ξεχάσει τα λόγια του χθες, «Είναι γνωστή η ριζική αντίθεση του ΣΥΡΙΖΑ στο προωθούμενο με σύμβαση ΣΔΙΤ σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, στην εφαρμογή του οποίου δυστυχώς επιμένουν τo Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής και η Περιφέρεια Πελοποννήσου. Έχουμε τονίσει και επιμένουμε ότι θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και θα επιβαρύνει οικονομικά τους κατοίκους της Πελοποννήσου μέσω σημαντικής αύξησης των δημοτικών τελών.»

Καλούμε τους πολίτες, τους κοινωνικούς φορείς, το αυτοδιοικητικό κίνημα και τις παρατάξεις να αντισταθούν μαζί με τις Δημοτικές Αρχές στους σχεδιασμούς της Περιφέρειας Πελοποννήσου και δεσμευόμαστε για την στήριξη ενός τοπικού, δημόσιου χαρακτήρα, ριζικά διαφορετικού μοντέλου._

για το Δ.Σ. του Σ.Ε.Τ.Α. Αργολίδας

 

http://www.syriza.gr/article/id/58805/Symbash-diacheirishs-aporrimmatwn-kai-anathewrhsh-toy-PESDA-Peloponnhsoy.html#.VsopIvmLRdg

 

 

Follow me on Twitter

Ιουλίου 2016
Δ T Τ T Π S S
« Jun    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 995,405

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Τα νέα του ΦΔ Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού Ιουλίου 29, 2016
    Με στόχο την επικοινωνία με άτομα ή/και ομάδες με κοινά περιβαλλοντικά ενδιαφέροντα ο Φορέας Διαχείρισης όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού επιμελείται ενημερωτικό ηλεκτρονικό φυλλάδιο (Newsletter) σε εξαμηνιαία βάση για το έτος 2016 (περίοδος Ιανουάριος-Ιούνιος 2016). Τα κείμενα της έκδοσης κατανέμονται σε ενότητες ανάλογα με το περιεχόμενό τους (Δράσεις Ε […]
  • «Έι, εσείς οι απέξω» στον Σταθμό ΟΣΕ Τρίπολης Ιουλίου 29, 2016
    Θα θέλαμε να ενημερώσουμε το κοινό της πόλης πως, κατόπιν σχετικής συμφωνίας μεταξύ της Θεατρικής Ομάδας και της διοργανωτικής αρχής του Πολιτιστικού Φεστιβάλ Τρίπολης, η παράσταση του έργου «Έι, εσείς οι απέξω» θα πραγματοποιηθεί στις 28 Αυγούστου, ημέρα Κυριακή, στον χώρο του ΟΣΕ, αντί της 24ης Αυγούστου, όπως ήταν αρχικώς προγραμματισμένη. Η ώρα έναρξης π […]
  • Live streaming: Αστέρας - Καμπούρ Ιουλίου 29, 2016
    Δεύτερη φιλική αναμετρήση επί ολλανδικού εδάφους  για τον Αστέρα Τρίπολης ο οποίος προετοιμάζεται ενόψει της νέας αγωνιστικής χρονιάς για τις υποχρεώσεις του στο πρωτάθλημα και στο κύπελλο Ελλάδος. Στις 20:00 η αρκαδική ομάδα αντιμετωπίζει την ολλανδική Καμπούρ στο πλαίσιο της προετοιμασίας της. Δείτε την αναμέτρηση ζωντανά.     LIVE: Asteras Tripolis von fo […]
  • Κάηκε ολοσχερώς αυτοκίνητο στη Στέρνα Ιουλίου 29, 2016
    Άγιο είχε μια τριμελής οικογένεια η οποία επέβαινε σε ΙΧ με κατεύθυνση την Τρίπολη, όταν, για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία, το αυτοκίνητό τους πήρε φωτιά. Το ArcadiaPortal επικοινώνησε με την Πυροσβεστική Υπηρεσία Άργους και πληροφορήθηκε ότι το όχημα πήρε φωτιά εν κινήσει, αλλά ευτυχώς οι τρεις επιβαίνοντες βγήκαν από το αυτοκίνητο προτού τραυματιστούν ή υπο […]
  • Eurostat: Πρώτη στην ανεργία η Ελλάδα με 23,3% Ιουλίου 29, 2016
    Ακόμα μία φορά αρνητική πρωτιά πήρε η Ελλάδα ανάμεσα στις χώρες της Ευρωζώνης, καθώς, σύμφωνα με τα στοιχεία Απριλίου 2016, στο 23,3% ανήλθε η ανεργία στην Ελλάδα. Όπως αναφέρει η Eurostat, η χώρα μας εξακολουθεί να βρίσκεται στην πρώτη θέση των κρατών–μελών αναφορικά με την ανεργία, ενώ ακολουθείται από την Ισπανία με 19,9%. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστ […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Απεργια 4 Φλεβαρη 2016 Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δεματοποιητης Δημαρακης Θανασης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ελος Κοιλαδας Ευπλοια Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Λιμεναρχειο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ βαρεα μεταλλα στο νερο δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 37 ακόμα followers