Αρθρα του Βασιλη Λαδα θα βρειτε στο διαδικτυο.

http://vasilisladas.wordpress.com/

http://ladasvasilis.wordpress.com/

Nα θυμισω απλα πως οταν δημιουργηθηκε το ΝΑΡ (συνιστωσα σημερα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) ο Λαδας το ακολουθησε για καποιο καιρο  .Και αυτο γιατι η διαφωνια του με τις τοτε επιλογες της ηγεσιας τον εφεραν σε συγκρουση με  την τοπικη οργανωση του ΚΚΕ στην οποια ηταν οργανωμενος ολη του τη ζωη.Στην συνεχεια ο Βασιλης επεστρεψε ιδεολογικα στο ΚΚΕ αν και με πολλες ενστασεις σε θεσεις και προσωπα.

Στην κηδεια του υπηρχαν τρια στεφανια.Του Δημου, του ΚΚΕ (εκπροσωπος του οποιου εβγαλε λογο στην εκκλησια )και του ΣΥΡΙΖΑ. Και οσον αφορα τον ΣΥΡΙΖΑ τον οποιο ειχε παρακολουθησει σε τοπικο επιπεδο ο συντροφος Λαδας πηγαινοντας σε μια απο τις συγκεντρωσεις στην Ερμιονη τον ΣΥΡΙΖΑ του οποιου τα βασικα στελεχη εδω στην περιοχη μας προερχονται απο το παλιο ΚΚΕ και ηταν συντροφοι και συναγωνιστες του Λαδα πιστευω πως μια κεντρικη  ανακοινωση εκτος απο το στεφανι θα ηταν εκδηλωση τμης για αυτο το ιστορικο στελεχος της αριστερας που εφυγε προσφατα.

Παντως απο τον ΣΥΡΙΖΑ στην κηδεια του παραυρεθηκε ενας μονο ανθρωπος.Ο Νικος Παπας μελος του Νομαρχιακου.Δεν ειναι τυχαιο εξ αλλου πως στο στεφανι που φροντισε να σταλει εγραφε. Στον αγωνιστη Βασιλη Λαδα ΣΥΡΙΖΑ Αργολιδας με αγαπη.

syriza

O Bασιλης Λαδας δεν ηταν του ΚΚΕ του ΝΑΡ του ΣΥΡΙΖΑ.Ηταν της αριστερας. Με ολη την ιστορια της την εξελιξη και τα προβληματα της.Και ηταν Κρανιδιωτης.Με φιλους απο ολο το πολιτικο φασμα.Λατρης της μουσικης του βιβλιου ενεργος πολιτης μεχρι τα βαθια γεραματα του.

Δεν θα τον ξεχασουμε!

http://argolidalife.gr/%

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αργολίδας για το θάνατο του Βασίλη Λαδά

 

ladas

Ανακοίνωση με την οποία εκφράζει εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στους συγγενείς, τους φίλους και τους συντρόφους του Βασίλη Λαδά εξέδωσε η ΤΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αργολίδας.

Στην ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:

Πριν λίγες μέρες, στις 15 Οκτώβρη, έφυγε απ’ τη ζωή σε ηλικία 89 ετών ο κομμουνιστής Βασίλης Λαδάς. Μέλος της Εθνικής Αντίστασης της περιοχής μας, οργανωμένο στέλεχος τού ΚΚΕ, Μακρονησιώτης, υποψήφιος το 1963 με την ΕΔΑ στην Αργολίδα, συγγραφέας των βιβλίων «Αντάρτες της Θάλασσας», «Σαν παραμύθι» και το «Το Κρανίδι και οι Αλήθειες του».

Τα βιβλία του αποτελούν αφιερώματα μνήμης σε όλους τους συντρόφους και συναγωνιστές που έπεσαν θύματα των κατακτητών και των ντόπιων προδοτών και πλήρωσαν με διώξεις, φυλακίσεις, εξορίες αλλά και με την ίδια τους τη ζωή, την πίστη τους στην Πατρίδα και την Λευτεριά.

Ο Βασίλης Λαδάς, όπως έλεγε ο ίδιος, επιθυμούσε μέσα από τα γραπτά του να αποκαταστήσει τα πραγματικά γεγονότα, να αναδείξει τους πραγματικούς αγωνιστές και με βάση τις βιωματικές εμπειρίες του, τόσο στην Εθνική Αντίσταση όσο και ως πολίτικος εξόριστος, να διδάξει τις νεωτέρες γενιές ώστε να είναι σε θέση να δημιουργούν και να οργανώνουν τους αγώνες του σήμερα.

Η Τ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αργολίδας εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στους συγγενείς, τους φίλους και τους συντρόφους του Β. Λαδά.

lispector

Βρεθηκαμε την περασμενη Κυριακη καποιοι ανθρωποι βιβλιοφιλοι ,συγγραφεις ,μεταφραστες, στην παρουσιαση του βιβλιου της Κλαρισε Λισπεκτορ απο την μεταφραστρια του στα Ελληνικα ,Αμαλια Ρουβαλη.Την αγαπημενη μου ξαδερφη.

Η παρουσιαση εγινε στα Εξαρχεια σε ενα ζεστο και φιλικο χωρο το Ρηβολτ ενα καφε απεναντι απο το ιστορικο 5ο γυμνασιο στην οδο Κωλετη.

Ανθρωποι των γραμματων οι συμμετεχοντες αναλυτικη και διεξοδικη η παρουσιαση και η συζητηση που ακολουθησε.Αφηνω αλλους να μιλησουν για το θεμα μην βιαστειτε να δειτε σεντονι, καποια πραγματα δεν καταγραφονται σε λιγες γραμμες .Και μαλιστα ολα αυτα δεν μπορουν να αντικαταστησουν το ιδιο το βιβλιο, το εργο της Λισπεκτορ .

Χαλαρα λοιπον αφεθειτε στον κοσμο της Chaya ( «ζωη»η  «ζωο » οπως ηταν το πρωτο εβραικο της ονομα) Ισως αυτηη αναρτηση γινει η αφορμη σας κινησει την περιεργεια να την γνωρισετε μεσα απο το εργο της.

http://www.claricelispector.com.br/fotos.aspx

http://www.telegraph.co.uk/culture/books/10607727/Clarice-Lispector-Morbidly-insensitive.html

and a worshipful but fascinating biography by her most indefatigable champion Benjamin Moser

She was born to a syphilitic mother in minus 20 degrees in the Ukrainian village of Chechelnik, a region famous for its Jewish mystics. Her elegant, intellectual mother had been raped and infected by a gang of Russian soldiers in one of the pogroms that killed 250,000 Jews that year in Ukraine. “According to the folk superstitions of the remote area where they lived,” writes Moser, “a woman with syphilis could be cured by pregnancy. And so that is what her parents did.” Lispector was created to save her mother, but for her first nine years she was forced to watch her exiled parent dying painfully before her eyes. On their balcony in Recife, Brazil, where the family had fled in 1922, she enacted little plays to keep her paralysed mother awake – and to generate a miracle.

The cure failed, but Lispector never lost the habit of telling stories that might repair a traumatised world through the mystic means of her ancestors, even though the horrors of her childhood would alienate her from the world of others, making it always difficult for her to connect – most notably during her stifling years of marriage to a Brazilian diplomat, living in Naples, Bern, Torquay and Washington.

She had been christened Chaya, the Hebrew word for “life” and also for “animal”. It was with animals that she most identified herself, once boasting that she came straight from the zoological gardens. Given a choice, she would have been born a horse. A dog was her closest friend. She was profoundly unliterary – the most non-literary writer I’ve ever met,” reckoned Bishop, “like a primitive painter”. Lispector’s belief that “any cat, any dog is worth more than literature” is an echo of Borges’s assertion that five minutes of anyone’s life is worth more than all of Shakespeare.

http://pandoxeio.com/2011/12/07/lispector/

Κλαρίσε Λισπέκτορ – Κοντά στην άγρια καρδιά

Όταν με συλλαμβάνω εξ απήνης στο βάθος του καθρέφτη, τρομάζω. Δεν μπορώ να πιστέψω πως έχω όρια, ότι είμαι περιχαρακωμένη και ορισμένη. Νιώθω διασκορπισμένη στον αέρα, σκέφτομαι στο εσωτερικό των ανθρώπων, ζώντας στα πράγματα που βρίσκονται πιο πέρα από μένα την ίδια.

Είναι αδύνατο να ξεχάσεις μια λογοτεχνική ηρωίδα όπως η Ζουάνα, ακόμα και μέρες μετά την ανάγνωση του λόγου της. Πώς να μη σκέφτεσαι τις απερίγραπτες στιγμές όπου κάθε εξωτερικό ερέθισμα, κάθε γεγονός και κάθε εικόνα προτού φτάσει στον εγκέφαλό της και τη λογική του επεξεργασία περνάει πρώτα από το σώμα της, τα σπλάχνα και τις φλέβες της και διαχέεται στον χαώδη άυλο κόσμο που ενοικεί εκεί, κόσμο που άλλοι ονομάζουν συνείδηση, άλλοι ψυχή, βγαίνοντας χρωματισμένο και ξεζουμισμένο, προτού καταλήξει στη μνήμη σε μια ακόμα ατέλευτη άλεση; Μια γυναίκα που τη μια στιγμή αισθάνεται ενωμένη με τα πάντα, κάτοικος αγαπημένων σωμάτων, βιοδιασπασμένη σ’ ολόκληρο το σύμπαν και την άλλη στιγμή απέραντα ερημωμένη, αποκομμένη, απομόνη; Η ελευθερία που ένιωθε πότε – πότε δεν προερχόταν από ξεκάθαρες σκέψεις, μα από μια κατάσταση δημιουργημένη από πράγματα που αντιλαμβανόταν υπερβολικά σωματικά για να διατυπωθούν σε σκέψη.

Η Ζουάνα μας κάνει κοινωνούς της ζωής της ήδη από την εποχή που είναι μικρή, «τόσο λεπτούλα και τόσο πρωιμάδι», τότε που διαρκώς αναλογιζόταν «τι θα συμβεί, τώρα, τώρα, τώρα;», κι όταν τίποτε δεν συνέβαινε εκείνη συνέχιζε να περιμένει εκείνο που θα συνέβαινε. Το πρώτο μάθημα το παίρνει μόνη της, απ’ την σιωπή του λατρευτού της πατέρα: Αποδεικνύεται δύσκολο ν’ απορροφήσεις τους ανθρώπους καθώς η ηλεκτρική σκούπα τη σκόνη. Κι εδώ αρχίζουν τα πρώτα της διλήμματα: αισθάνεται μέσα της ένα τέλειο ζώο, γεμάτο εγωισμό και ζωτικότητα, φοβάται όμως να το ελευθερώσει, μήπως συμβεί κάποια αποκάλυψη… Διακατέχεται άλλωστε ακόμα από την επιθυμία ν’ αρέσει και ν’ αγαπιέται.

Η αναγκαστική μετακόμιση στο σπίτι της θείας της την φέρνει αντιμέτωπη με τις πρώτες αντιδράσεις για την διαφορετικότητά της. Η θεία λυπάται το καημένο ορφανό, αναρωτιέται γιατί στο σπίτι είναι πάντα σιωπηλή, σαν να μην χρειάζεται κανέναν… «κι όταν σε κοιτάζει καλά – καλά στα μάτια λες και σε συνθλίβει…,σαν να γνωρίζει τι σκέφτεσαι…». Αλλά και η μικρή αναρωτιέται για τη θεία (μαγειρεύει, δέχεται επισκέψεις) και τον θείο της (δουλεύει, διαβάζει εφημερίδα, παίζει σκάκι): αυτό είναι η ζωή; Πότε – πότε απασχολημένοι με τα παιχνίδια τους, αντάλλασαν ανήσυχες ματιές, για να σιγουρευτούν ότι εξακολουθούν να υπάρχουν. Ύστερα, διατηρούσαν και πάλι τη βαρετή απόσταση που μειωνόταν με την ευκαιρία κάποιου κρυολογήματος ή κάποιας επετείου. Αιχμάλωτη στους τέσσερις συμπαγείς τοίχους, θα ακούσει κάποτε τον χαρακτηρισμό «οχιά», που έκτοτε θα της μαυρίζει αμέτρητες σκέψεις. Ο μόνος που φαίνεται πως δεν γνωρίζει ότι είναι οχιά είναι ο καθηγητής της, που της προσφέρει ουσιαστικές λέξεις: Το ιδανικό δεν είναι να έχουμε αξία για τους άλλους. Το ιδανικό είναι να αξίζουμε για μας τους ίδιους. Ποτέ να μην υποφέρεις για το ότι είσαι κάτι και δεν είσαι κάτι άλλο.

Η Ζουάνα μάς παίρνει μαζί της στην πορεία της ζωής της από την παιδικότητα στην ωριμότητα κι από την απόλυτη μοναξιά και στην απόλυτη ένωση με τον Οτάβιου και ξανά πίσω στην μοναξιά. Κινούμαστε συνεχώς ανάμεσα σ’ όλες τις περιόδους της ζωής της, διαβάζουμε τις σκέψεις της – αν υπήρχε Θεός, θα είχε λιποτακτήσει απ’ αυτόν τον κόσμο, τις επιθυμίες της να τρέξει στην παραλία, να ριχτεί μπρούμυτα πάνω στην άμμο, να κρύψει το πρόσωπό της, τις διαπιστώσεις της – όταν την αγγίζουν νιώθει, όταν δεν την αγγίζουν και πάλι νιώθει, τις ερωτήσεις που την βασανίζουν διαρκώς – Τι συμβαίνει αφού γίνουμε ευτυχισμένοι; Τι γίνεται μετά;

Ακόμα και ως ώριμη γυναίκα πλέον δεν παύει να αναρωτιέται: Που ήταν η συνέχεια αυτού που είχε ξεκινήσει παιδί; Κάθε φορά που φεύγει ο Οτάβιου εκείνη μεταμορφώνεται, ακολουθώντας το νήμα της παιδικής της ηλικίας, κινούμενη ανάμεσα στα δωμάτια βαθύτατα μόνη. Θα αναζητήσει την ύπαρξη στις λέξεις, όπως όταν ήταν μικρή και μπορούσε να παίζει ολόκληρα απογεύματα με μία λέξη ξαναγαπώντας κάποιον που της είχε τότε ζητήσει να επινοήσει καινούργιες λέξεις. Αλλά ούτε κι αυτές μπορούν πια να «μιλήσουν» για τις θυελλώδεις της σκέψεις. Είναι περίεργο που δεν μπορώ να πω ποια είμαι. Δηλαδή, το ξέρω πολύ καλά αλλά δεν μπορώ να το πω. Φοβάμαι ιδίως να το πω, διότι τη στιγμή που προσπαθώ να μιλήσω δεν μπορώ να εκφραστώ, σημειώνω πώς μετατρέπεται αργά αυτό που νιώθω σ’ αυτό που λέω. Οι σκέψεις της αμέσως μόλις συλλαμβάνονται γίνονται αγάλματα σ’ έναν κήπο απ’ όπου περνούσε κοιτάζοντας και συνέχιζε την πορεία της. Και άλλωστε υπάρχει πάντα το μετά: Μια μέρα, αφού μιλήσω επιτέλους, θα ’χω ακόμα με τι να ζήσω;

Η ένωσή της με τον Οτάβιου την ωθεί να βουτήξει ακόμα πιο βαθειά στην άβυσσό της, ανάμεσα στον ερωτισμό, την τελειοποίηση ή την ακύρωση του εαυτού. Από τη μία: Η εγγύτητα ήταν μαγικό άγγιγμα, τη μεταμόρφωνε σ’ ένα ον πράγματι ζωντανό, που η κάθε του ίνα ανάσαινε γεμάτη αίμα. Σε αντίθετη περίπτωση, δεν την τάραζε. Την αποκοίμιζε σαν να ’χε έρθει απλώς και σιωπηλά για να την τελειοποιήσει. Από την άλλη: Έτσι καθώς ο χώρος που περιβάλλεται από τέσσερις τοίχους έχει ιδιάζουσα αξία, όχι τόσο γιατί είναι χώρος, αλλά γιατί περιβάλλεται από τοίχους, ο Οτάβιου τη μεταμόρφωνε σε κάτι που δεν ήταν εκείνη παρά αυτός ο ίδιος και που η Ζουάνα αποδεχόταν από συμπόνια και για τους δυο· στο βαθμό που και οι δύο ήσαν ανίκανοι να λευτερωθούν από την αγάπη, δεχόταν νικημένη τον δικό της φόβο να υποφέρει, την ανικανότητά της να πράξει πέρα από τα σύνορα της εξέγερσης. Κι ακόμα: πώς να συνδεθεί μ’ έναν άντρα αν δεν του επιτρέψει να τη δέσει; πώς να εμποδίσει να ξεδιπλώσει εκείνος πάνω στο σώμα και την ψυχή της τους τέσσερις τοίχους του; Υπήρχε κάποιος τρόπος να έχει τα πράγματα χωρίς να την κατέχουν τα πράγματα; (σ. 35)

Πολυεκτιμημένη για το έργο της και πολυθαυμασμένη για την προσωπικότητά της, η Κλαρίσε Λισπέκτορ (1920-1977) υπήρξε μια από τις κύριες εκπροσώπους του μοντερνισμού – και για ορισμένους του μεταμοντερνισμού – στην βραζιλιάνικη λογοτεχνία και μία από τις μεγαλύτερες συγγραφείς του εικοστού αιώνα. Δεν δημιούργησε σχολή, δεν απέκτησε επιγόνους παρά μόνο χαρακτηρισμούς: θηλυκός Κάφκα, γυναίκα Τζόις, συγγένισσα Γουλφ, ώριμη Ρεμπώ, alter Προυστ, λογοτεχνικός Κίρκεργκαρντ – κανέναν τους δεν πάντως ακόμα διαβάσει! Το βιβλίο της Κοντά στην άγρια καρδιά, γραμμένο στην ηλικία των 24, διατάραξε παντοιοτρόπως την λογοτεχνία της χώρας της. Η δεινή γλωσσοπλαστική, το χωροχρονικό θρυμμάτισμα και η ανελέητη ενδοσκοπία καταχωρούσαν την γραφή της ως «ερμητική και δυσνόητη» και το έργο της ως «μη κατατάξιμο».

Μιλάμε για μια γραφή που ενδοσκοπεί και ψυχογραφεί, προσκολλάται στις λεπτομέρειες και τα ασήμαντα περιστατικά της καθημερινής ζωής, δεν ενδιαφέρεται για τα γεγονότα αλλά για τον αισθηματικό τους αντίκτυπο, σωματοποιεί τα άψυχα και πλημμυρίζει με φως τις σκέψεις και τις αισθήσεις. Στην Λισπέκτορ οι αισθήσεις αλλάζουν τις διαστάσεις του περίγυρου, τον φαντασιολογούν, τον μαγεύουν, τον μεταλλάσσουν. Η ίδια είπε κάποτε πως δεν είναι συγγραφέας αλλά κάποια που διαισθάνεται και μεταφέρει στο χαρτί «αισθήσεις». Αγνοούσε πως αυτή η αυθόρμητη κατακύκλωση των γεγονότων μέσω των αισθήσεών της οδηγούσε σε κορυφαία πρόζα.

Στο εξαιρετικό της επίμετρο (βλ. παρακάτω) η μεταφράστρια εντοπίζει, μεταξύ άλλων, τρία βασικά στοιχεία που ανιχνεύονται σε όλο της το έργο: την διάθεση για παραβατικότητα ή παραβίαση όλων των κανόνων ύπαρξης, φέρεσθαι και αισθάνεσθαι, και βέβαια και, (φυσιολογικά και συνακόλουθα!) κάθε λεκτικής φόρμας και νόρμας β) το θέμα της ανθρώπινης ταυτότητας και γ) την εξώθηση της γλώσσας στα όρια της. Αυτή η σωματοποιημένη, εξπρεσιονιστική, μεταστρουκτουραλιστική, υπερρεαλιστική ή μετα-υπερρεαλιστική γραφή, αυτός ο «αυτοσχεδιαστικός λόγος σε στυλ καλειδοσκοπίου» υπήρξε ο μόνος δίαυλος ζωής για την συγγραφέα της. Από τη μια: Γράφω για να σωθώ, όταν γράφω ζω, όταν έχω κενές περιόδους τότε φυτοζωώ και ρίχνομαι πάλι σε νέα περιπέτεια, αρχίζω κάτι νέο για να σώσω τον εαυτό μου. Από την άλλη: Το να γράφω σημαίνει να προσπαθώ να καταλάβω, σημαίνει να προσπαθώ να αναπαράγω το μη αναπαραγόμενο.

Μόνιμα έκπληκτη για τα πάντα, συνεχώς υποψιασμένη και διαρκώς αθώα, σαν μια Αμελί μιας άλλης εποχής, διαρκώς σ’ ένα τρίστρατο αποκαλύψεων, απογοητεύσεων και εκστάσεων, η Ζουάνα αδυνατεί να ζήσει σαν συνηθισμένος άνθρωπος. Αν ο κόσμος δεν είναι δικός της, τότε πρέπει να μάθει τίνος είναι. Αν δεν τον ερμηνεύσει με την δικό της τρόπο τότε ποιος θα το κάνει; Αν για να μείνει μέσω κι έξω ζωντανή πρέπει να αποτραβηχτεί ακόμα κι από τους πλέον αγαπημένους της και να αγνοήσει την ούτως ή άλλως ανύπαρκτη ευτυχία, τότε ας γίνει!

…άπλωσε τα χέρια δίχως να ξέρει τι να τα κάνει, από τη στιγμή που γνώριζε. Να χαϊδευτεί, ίσως, να φιλήσει τον εαυτό της, όλο περιέργεια και ευγνωμοσύνη ου αναγνώριζε τον ίδιο της τον εαυτό..

Στο τέλος της γραφής τι μετράει περισσότερο: να ζεις ή να ξέρεις ότι ζεις αυτή τη στιγμή;

Εκδ. Τυπωθήτω, 2008, επίμετρο – σχόλια – σημειώσεις – μετάφραση από τα πορτογαλικά: Αμαλία Ρούβαλη, σελ. 285 (Clarise Lispector, Perto do Coração Selvagem, 1944).

Το 40σέλιδο επίμετρο της μεταφράστριας περιλαμβάνει τα εξής κείμενα: Η Κλαρίσε Λισπέκτορ και το έργο της, Εργογραφία, Ένταξη του έργου της Λισπέκτορ στη σύγχρονη βραζιλιάνικη λογοτεχνία και Για το Κοντά στην άγρα καρδιά και όλο της το έργο καθώς και Σημειώσεις και Πηγές. Η υποδειγματική αυτή παρουσίαση μιας άγνωστης λογοτέχνιδος μας ώθησε να ζητήσουμε από την μεταφράστρια να μας γράψει για τη δική της σχέση με την Λισπέκτορ. Την ευχαριστούμε ιδιαίτερα και από εδώ.

Αμαλία Ρούβαλη: Η σχέση μου με την Κλαρίσε Λισπέκτορ.

Ήταν Γενάρης του 1977 κι ήμουν ήδη κάποια χρόνια στο Παρίσι, σπουδάζoντας διάφορα. Κυρίως, όμως, είχα ανοίξει κάτι μάτια να, κάτι αυτιά να, κι είχα απλώσει όσες κεραίες διέθετα, όσα κύτταρα διέθετα, για ν’ απορροφήσω γνώση από τα πιο μικρά ως τα πιο μεγάλα από τα τεκταινόμενα εις Παρισίους και ουχί μόνον. Ήμουν ήδη μέλος του Φεμινιστικού Κινήματος εν πλήρει ανθήσει τω όντι τότε, ετοίμαζα μια διατριβή γι’ αυτό και κινούμουν σε πολλά μέρη της Πόλης των Φώτων, ιδιαίτερα στο κέντρο του, το Καρτιέ Λατέν, έτσι κι αλλιώς καθημερινά για τον άρτον ημών τον επιούσιον στο Φοιτητικό εστιατόριο του Μαμπιγιόν, μεταξύ άλλων. Το Φεμινιστικό Κίνημα, λοιπόν, ήταν στις δόξες του εκείνη την εποχή. Στις δόξες τους ήσαν τότε οι «Εκδόσεις των Γυναικών», αρκετά αριστερίστικες, πλην εμβληματικές. Ως εκ τούτου, ήταν «συνειδησιακό» καθήκον ν’ αγοράζουμε το περιοδικό τους με τον ομώνυμο τίτλο και να περνάμε απ’ την έδρα τους – ήδη από το 1977 – στην οδό Σαιν Πέρ, δίπλα στο Οντεόν, μεσούντος του Καρτιέ Λατέν.

Αρχές Γενάρη, λοιπόν, διάβασα ότι στο τέλος του μήνα οι «Εκδόσεις των Γυναικών» είχαν καλεσμένη «τη μεγαλύτερη, ανατρεπτική και μεταμοντέρνα» συγγραφέα της Βραζιλίας, την Κλαρίσε Λισπέκτορ». Οι «Εκδόσεις» καλούσαν ανά καιρούς διάφορες γυναίκες – σημαντικές προσωπικότητες από όλο το φάσμα της τέχνης και απ’ όλα τα μέρη του κόσμου. –Σήμερα, σ’ αυτές τις εκδόσεις είναι μεταφρασμένο στα γαλλικά το σύνολο σχεδόν του έργου της Λισπέκτορ –. Εκτός του ότι ήταν ήδη μεταφρασμένη γαλλικά και γνωστή σε φεμινιστικούς κύκλους, υπήρχε και ο ενθουσιασμός για το έργο της Λισπέκτορ της φεμινίστριας συγγραφέα Ελέν Σιξούς -{βλ. Επίμετρο: «Υπάρχει μία λογοτεχνία π.Κ (προ Κλαρίσε) και μ.Κ (μετά Κλαρίσε)», Ελέν Σιξούς, γαλλίδα φιλόσοφος, πανεπιστημιακή και συγγραφέας. Hélėne Cixous, Le rire sur la méduse. Essais sur l´éctriture, Paris, 1977}–. Το 1978, παρακολούθησα ένα σεμινάριό της στο πανεπιστήμιο των Βενσέν για το έργο της Λισπέκτορ.

Εννοείται ότι τότε δεν υπήρχε διαδίκτυο για να αναζητήσω την επίμαχη συγγραφέα. Υπήρχαν όμως φιλικά βιβλιοπωλεία όπου περνάγαμε μέρος του χρόνου μας για να συναντηθούμε με νέες ιδέες, νέα βιβλία. Πήγα στον φίλο μου τον Μαροκινό Σερζ δίπλα από τη Σορβόννη. «Αυτή, είναι ένα από τα ιερά τέρατα του αιώνα», μου είπε ο φιλότεχνος και καλά πληροφορημένος βιβλιοπώλης. Και με φόρτωσε με όσα βιβλία είχε η βιβλιοθήκη του, άλλα μεταφρασμένα στα γαλλικά, άλλα στα ισπανικά κι άλλα στα πορτογαλικά. Πορτογαλικά τότε δεν ήξερα καλά, τα έβγαζα πέρα μεταξύ ισπανικών και γαλλικών, με τα οποία ήμουν τρίγλωσση, μαζί με τα ελληνικά. Όταν διάβασα το «Κοντά στην άγρια καρδιά» τα τότε λίγα χρόνια ζωής μου άλλαξαν άρδην πορεία θεώρησης των πραγμάτων και κατεύθυνση, ομολογώ ίσαμε τώρα, που οι δεκαετίες έχουν, φευ! αυγατίσει….

Περίμενα με αγωνία την ημερομηνία της εκδήλωσης για να γνωρίσω έστω κι από μακριά τη συγγραφέα.

Δεν ήρθε, η κατάσταση της υγείας της δεν το επέτρεψε. Με τη νεανική τόλμη της άγνοιας, βρήκα τη διεύθυνση της Λισπέκτορ, της έγραψα και της υποσχέθηκα ότι το «Κοντά στην άγρια καρδιά» θα το μεταφράσω στη γλώσσα μου, μόλις μάθω καλά Πορτογαλικά. Τον Ιούλιο, έλαβα στη διεύθυνσή μου στο Παρίσι ένα πολύ ευγενικό γράμμα με ευχαριστείες, παρότρυνση να το κάνω, συμβουλές για την μελλοντική πορεία μου και δύο φωτογραφίες της με την ένδειξη: «όταν το εκδόσεις και εγώ δεν θα ζω, διαλέγεις και παίρνεις…». Η Κλαρίσε Λισπέκτορ πέθανε το ίδιο εκείνο χρόνο του 1977, στις 9 Δεκεμβρίου, παραμονή των 57ων γενεθλίων της. Η Λισπέκτορ είναι ο λόγος που έμαθα Πορτογαλικά. Το συγκεκριμένο βιβλίο πέρασε διάφορες περιπέτειες σε διάστημα δέκα περίπου ετών μέχρι να βρει εκδότη. Παραθέτουμε εδώ φωτογραφίες της συγγραφέως, καθ’ ότι η ελληνική έκδοση εφείσθη αυτών… Δυστυχώς, οι φωτογραφίες που μου είχε στείλει με τα χεράκια της χαθήκανε στη δίνη τόσων και τόσων μετακομίσεων έδρας…

Η Κλαρίσε Λισπέκτορ δεν είναι ένα ή περισσότερα από τα μυθιστορήματά της ή τις συλλογές διηγημάτων της: είναι ένα ολόκληρο σύμπαν, μια θεώρηση πραγμάτων. Όπως σημειώνεται στο Επίμετρο, η Λισπέκτορ δημιουργεί την απόλυτη ανατροπή στο γλώσσα, ωθώντας την στα όριά της. Και ως τέτοια αξίζει να διαβαστεί και να καταγραφεί στο υποσυνείδητο των αναγνωστών της.

Υ.Γ.1. Oφείλω να αναφέρω εδώ την πολύ δημιουργική μου σχέση με τον Ισπανό Basilio Losada, επίτιμο – πλέον – Καθηγητή Πορτογαλικών σπουδών, ο οποίος μετέφρασε πρώτος στα ισπανικά πολλά από τα βιβλία της Λισπέκτορ. Τη σκυτάλη πήρε η κόρη του Ελένα Λοσάδα Σολέρ. Το δε «Κοντά στην άγρια καρδιά» ο Losada το ξαναμετέφρασε εξαρχής το 2003, αναθεωρώντας άρδην την πρώτη του μετάφραση του 1977, την οποία είχα διαβάσει την ίδια εκείνη χρονιά και η οποία έπασχε, πράγματι, σε πολλά σημεία της….

Τα Πορτογαλικά είναι μία «εύκολη» γλώσσα, για όσους γνωρίζουν πολύ καλά ισπανικά και γαλλικά. Η Λισπέκτορ, εντούτοις, παρουσιάζει απίστευτα πολλές δυσκολίες για έναν επαρκή μεταφραστή, καθ’ ότι βασίζει τα γραφτά της στις συν και παρ-ηχήσεις…

Υ.Γ. 2. Το τελευταίο μυθιστόρημα της Κλαρίσε Λισπέκτορ εν ζωή είναι το «Η ώρα της Σταρ – A hora da estrela», 1977. Γνώρισε ανέλπιστα μεγάλη δημοσιότητα, έκανε τουλάχιστον 65 ανατυπώσεις ως σήμερα και υπήρξε αφετηρία για πολλές θεατρικές και κινηματογραφικές μεταφορές. Η πιο επιτυχημένη ήταν εκείνη της Suzana Amaral το 1985 σε ταινία μεγάλου μήκους. Το 1986 έλαβε την Αργυρή ‘Αρκτο για τη σκηνοθεσία και βραβείο Α’ ρόλου για την πρωταγωνίστριά του Marcelia Cartaxou, στο Φεστιβάλ Βερολίνου και το Μέγα Βραβείο της Μπραζίλιας , στο ομώνυμο Φεστιβάλ Κινηματογράφου.

Η ταινία αυτή θα προβληθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα στα πορτογαλικά με αγγλικούς υποτίτλους, το Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011, στο Κέντρο Ισπανικών και Πορτογαλικών σπουδών, Abanico, Κολοκοτρώνη 12, Αθήνα, 19.30 μ.μ.

Ταχύτατες και λαμπερές σκέψεις, σαν εκλάμψεις που διασταυρώνονταν ηλεκτρισμένα, συγχωνευμένες πιότερο σε αισθήσεις παρά σε σκέψεις. Άλλαζε χωρίς μετάβαση, με αργόσυρτους πήδους, από μέρος σε μέρος, ολοένα και ψηλότερους, ξάστερους και έντονους. Και από στιγμή σε στιγμή βυθιζόταν ολοένα και βαθύτερα εντός της, σε σπηλιές με γαλακτόχρωμο φως, με ανάσα πάλλουσα, γεμάτη φόβο κι ευτυχία, όπως, ίσως, στη βύθιση όταν αποκοιμιέται κάποιος. Η διαίσθηση ότι εκείνες οι στιγμές ήταν εύθραυστες την έκανε να κινείται ανάλαφρα, από φόβο μήπως φθείρει, κουνήσει βίαια και διαλύσει εκείνο το θαύμα, την τρυφερή ύπαρξη από φως και αέρα που προσπαθούσε να επιβιώσει μέσα της. (σ. 232)

 

 

 

 

 

http://www.efsyn.gr/?p=216389

13/07/14ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η ΒΡΑΖΙΛΙΑ ΤΗΣ ΚΛΑΡΙΣΕ ΛΙΣΠΕΚΤΟΡ

Από το Μινεϊράο στον Μινεϊρίνιο

Το Μουντιάλ που τελειώνει σφραγίστηκε την περασμένη Τρίτη με το βραζιλιάνικο δράμα στο στάδιο Μινεϊράο. Ενα άλλο δράμα που παίχτηκε πριν από μισό αιώνα στη Βραζιλία φέρει το όνομα Μινεϊρίνιο. Και το έχει περιγράψει έξοχα η Κλαρίσε Λισπέκτορ.

Κλαρίσε ΛισπέκτορΗ συντριπτική ήττα της Σελεσάο από τη Γερμανία στο μεγαλειώδες γήπεδο Μινεϊράο του Μπέλο Οριζόντε, πρωτεύουσας της πολιτείας Μίνας Ζεράις, γκρέμισε απότομα το λαμπερό πέπλο με τις ψευδαισθήσεις της επίσημης Βραζιλίας. Μετά τον τελικό της Κυριακής οι ειδήσεις από τη Βραζιλία θα είναι δυστυχώς το ίδιο, αν όχι περισσότερο, δραματικές, όπως όλο το διάστημα πριν από τη διεξαγωγή του Μουντιάλ. Τα βαθιά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα της χώρας εκβάλλουν με τραγικό τρόπο στην κοινωνική εξαθλίωση και την απίστευτη αστυνομική αυθαιρεσία στις φαβέλες. Το πρόβλημα φυσικά δεν είναι καινούργιο. Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 ο βραζιλιάνικος Τύπος δεν είχε στα πρωτοσέλιδά του το Μινεϊράο, αλλά τον Μινεϊρίνιο, έναν σεσημασμένο εγκληματία που είχε γίνει ο φόβος και ο τρόμος του Ρίο ντε Ζανέιρο.

Με το όνομα αυτό (σ.σ.: πρόκειται για υποκοριστικό του «Μινέιρο», του κατοίκου δηλαδή της πολιτείας Μίνας Ζεράις) ήταν γνωστός ο Ζουζέ Μιράντα Ρόζα, που είχε δραπετεύσει από το Δικαστικό Φρενοκομείο όπου εξέτινε ποινή 104 ετών. Μετά από περιπετειώδη διωγμό, την Πρωτομαγιά του 1962, η αστυνομία κατόρθωσε να τον εντοπίσει και τον περικύκλωσε με δύναμη δεκάδων αστυνομικών, οι οποίοι τον σκότωσαν πυροβολώντας ακατάσχετα, για να μεταφέρουν στη συνέχεια το πτώμα του σε άλλο σημείο και να το εγκαταλείψουν στην άκρη ενός δρόμου του Ρίο ντε Ζανέιρο.

Το κείμενο «Μινεϊρίνιο» που δημοσιεύουμε στις επόμενες σελίδες είναι χρονογράφημα της Κλαρίσε Λισπέκτορ για το περιοδικό «Senhor» (1962). Πολλά χρόνια αργότερα, η Κλαρίσε Λισπέκτορ είχε δηλώσει πως ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα της κείμενα, εκφράζοντας παράλληλα την απέχθειά της για τη δυσανάλογα υπέρμετρη αστυνομική βία στο συγκεκριμένο περιστατικό: «Μια σφαίρα θα ήταν αρκετή. Τα υπόλοιπα μαρτυρούν απλώς τη θέλησή τους να σκοτώσουν».

Η Κλαρίσε Λισπέκτορ (Clarice Lispector) γεννήθηκε το 1920 ως Χάγια Πινχάσοβνα Λισπέκτορ (Хая Пинхасовна Лиспектор) στο Τσετσέλνικ της Ουκρανίας, σε μια στιγμή που οι Εβραίοι γονείς της αναζητούσαν τρόπο για να μεταναστεύσουν κακήν κακώς από τον τόπο τους, αλλάζοντας συνέχεια χωριά, στην προσπάθειά τους να γλιτώσουν από τα αλλεπάλληλα πογκρόμ και τις δραματικές συνέπειες του Ρωσικού Εμφυλίου. Το 1922 η οικογένεια (οι γονείς, οι δύο μεγαλύτερες αδελφές της και η ίδια) φτάνουν ύστερα από περιπετειώδη περίπλου στη Βραζιλία. Με πρωτοβουλία του πατέρα αλλάζουν τα ονόματα σε βραζιλιάνικα και η μικρή Χάγια γίνεται Κλαρίσε.

Μητρική της γλώσσα ήταν τα γίντις και τη στοιχειώδη εκπαίδευσή της την κάνει σε εβραιοβραζιλιάνικο σχολείο. Το 1930 πεθαίνει η μητέρα της έπειτα από πολύχρονη οδυνηρή αρρώστια που την κρατούσε παράλυτη στο κρεβάτι.

Σε ηλικία δεκατριών ετών διαβάζει τον «Λύκο της στέπας» του Ερμαν Εσε και το «Εγκλημα και τιμωρία» του Ντοστογιέφκι. Αποφασίζει ότι θέλει να γίνει συγγραφέας.

Σπουδάζει νομικά στο Πανεπιστήμιο του Ρίο ντε Ζανέιρο. Το 1940 πεθαίνει ο πατέρας της κατά τη διάρκεια μιας εγχείρησης ρουτίνας. Η Κλαρίσε απομακρύνεται από την εβραϊκή θρησκεία και αρχίζει να εργάζεται ως δημοσιογράφος, πρώτα στο Εθνικό Πρακτορείο Ειδήσεων και στη συνέχεια σε περιοδικά (ιδίως γυναικεία) και εφημερίδες, άλλοτε με ψευδώνυμο και άλλοτε με το όνομά της. Αποκτά τη βραζιλιάνικη υπηκοότητα το 1943, οπότε παντρεύεται με ένα συμφοιτητή της που γίνεται διπλωμάτης. Ακολουθεί τον άντρα της σε Ιταλία, Ελβετία, Αγγλία, ΗΠΑ, αποκτά δύο γιους (από τους οποίους ο ένας πάσχει από σχιζοφρένεια). Παίρνει διαζύγιο το 1959 και επιστρέφει οριστικά στο Ρίο.

Το 1966 αποκοιμιέται με αναμμένο τσιγάρο, με αποτέλεσμα να πάρει φωτιά το διαμέρισμά της, να απανθρακωθεί το δωμάτιό της και να βρεθεί στο νοσοκομείο μεταξύ ζωής και θανάτου για τρεις ημέρες. Το δεξί της χέρι σχεδόν ακρωτηριάζεται και η νοσηλεία θα διαρκέσει δύο μήνες.

Το 1968 στρατεύεται στον αγώνα κατά της στρατιωτικής δικτατορίας.

Από το 1974 ασχολείται συστηματικά με τη μετάφραση.

Το 1977 πεθαίνει από καρκίνο σε ηλικία 57 ετών.

Το ιδιόμορφο έργο, η ζωή και η προσωπικότητα της Κλαρίσε Λισπέκτορ σημάδεψαν ανεξίτηλα τα γράμματα της Βραζιλίας. Η Γαλλίδα συγγραφέας και φιλόσοφος Ελέν Σιξούς φτάνει στο σημείο να πει ότι η βραζιλιάνικη λογοτεχνία χωρίζεται σε δύο περιόδους, την π.Κ. (προ Κλαρίσε) και την μ.Κ. (μετά Κλαρίσε), συγκρίνοντάς την με τον Κάφκα («αν αυτός ήταν γυναίκα»), τον Ρίλκε («αν αυτός ήταν Βραζιλιάνος Εβραίος γεννημένος στην Ουκρανία»), τον Ρεμπό («αν αυτός ήταν μάνα») και με τον Χάιντεγκερ («αν αυτός είχε μπορέσει να σταματήσει να είναι Γερμανός»). Πολλοί επίσης είναι εκείνοι που τη θεωρούν συγγενή του Τζέιμς Τζόις και της Βιρτζίνια Γουλφ.

Το έργο της Κλαρίσε Λισπέκτορ διακρίνεται για το ελλειπτικό και αποσπασματικό ύφος του, φανερό ήδη στο πρώτο μυθιστόρημά της «Κοντά στην άγρια καρδιά» (το μόνο που κυκλοφορεί στα ελληνικά, σε μετάφραση Αμαλίας Ρούβαλη, εκδόσεις Τυπωθήτω, 2008), που εκδόθηκε το 1943. Η ιδιαιτερότητα της γραφής της δεν επιτρέπει την ένταξή του σε κάποιο λογοτεχνικό κίνημα ή κάτι παρόμοιο. Η ίδια, άλλωστε, είχε εκφράσει την απομόνωση που ένιωθε στα βραζιλιάνικα γράμματα. Τα κείμενά της δεν είναι δυνατό να ερμηνευτούν μόνο από μία οπτική γωνία, είτε αυτή είναι υπαρξιακή και μεταφυσική, όπως γίνεται συνήθως με το έργο της, είτε κοινωνική και ιστορική, όπως κάνουν πιο πρόσφατες προσεγγίσεις.

Εκδόθηκαν 8 μυθιστορήματά της, μία νουβέλα και πολλές συλλογές διηγημάτων και χρονογραφημάτων. Επίσης μια σειρά έργων για παιδιά που άρχισε να γράφει μετά τη γέννηση των γιων της.

Μόνο μέσα μου… νομίζω πως μόνο αν ψάξω βαθιά μέσα μου θεωρώντας τον εαυτό μου ως έναν από τους εκπροσώπους όλων μας, μόνο τότε ίσως μπορέσω να καταλάβω γιατί με πονάει τόσο ο θάνατος ενός κοινού εγκληματία. Και γιατί νιώθω μεγαλύτερη ανάγκη να μετρήσω τους δεκατρείς πυροβολισμούς που σκότωσαν τον Μινεϊρίνιο παρά τα δικά του εγκλήματα. Ρώτησα τη μαγείρισσά μου τι γνώμη είχε για το θέμα και είδα το πρόσωπό της να συσπάται ακούσια προδίδοντας την εσωτερική διαπάλη που τη βασάνιζε, την αδυναμία της να καταλάβει τι ακριβώς ένιωθε, την ανησυχία της μήπως φανερώσει τα αντιφατικά συναισθήματα που της ήταν αδύνατο να συμβιβάσει μέσα της. Γεγονότα αμείλικτα, αμείλικτο όμως και το βίαιο συναίσθημα οργισμένης θλίψης. Μια βασανιστική εσωτερική διαπάλη την παρέλυε: ναι, ο Μινεϊρίνιο ήταν ένας επικίνδυνος κακοποιός και είχε σκοτώσει ένα σωρό κόσμο… εμείς όμως τον θέλαμε ζωντανό. Η μαγείρισσα με κοίταξε με επιφύλαξη μοιάζοντας να με κοιτάζει σαν την προσωποποίηση της δικαιοσύνης που είχε πάρει την εκδίκησή της. Εμφανώς θυμωμένη μαζί μου, επειδή της είχα ανασκαλέψει τα εσώψυχα, είπε ψυχρά: «Η γνώμη μου εμένα δεν έχει σημασία. Ποιος δεν το ξέρει πως ο Μινεϊρίνιο ήταν εγκληματίας; Για μένα πάντως την ψυχούλα του την έσωσε και τώρα είναι σίγουρα στον Παράδεισο». «Ναι, της απάντησα, πιο σίγουρα από πολλούς άλλους που δεν σκότωσαν ποτέ κανένα».

Γιατί; Ο πρώτος νόμος, ο νόμος που προστατεύει το αναντικατάστατο σώμα και την αναντικατάστατη ζωή λέει ου φονεύσεις. Ο νόμος αυτός αποτελεί για μένα τη μεγαλύτερη εγγύηση: χάρη σ’ αυτόν δεν με σκοτώνουν -και ομολογώ ότι δεν θέλω να πεθάνω- και χάρη σ’ αυτόν δεν με αφήνουν να σκοτώσω, γιατί αν σκότωνα, αυτό θα ήταν για μένα το απόλυτο σκοτάδι.

Αυτός είναι ο νόμος. Υπάρχει όμως και κάτι που, αν και με έκανε να ακούσω τον πρώτο πυροβολισμό με ανακούφιση, στον τρίτο με βάζει σε κατάσταση εγρήγορσης, στον τέταρτο με αναστατώνει, ο πέμπτος και ο έκτος με γεμίζουν ντροπή, με τον έβδομο και τον όγδοο ακούω την καρδιά μου να καλπάζει από φρίκη, στον ένατο και τον δέκατο το στόμα μου τρεμουλιάζει, στον ενδέκατο ψελλίζω τρομοκρατημένη το όνομα του Θεού, στον δωδέκατο φωνάζω αδελφέ μου. Ο δέκατος τρίτος πυροβολισμός με δολοφονεί – γιατί εγώ είμαι ο άλλος. Γιατί θέλω να είμαι ο άλλος.

Παρόμοια δικαιοσύνη να ξαγρυπνά τον ύπνο μου, εγώ την απεχθάνομαι και ντρέπομαι που έχω την ανάγκη της. Στο μεταξύ κοιμάμαι και δήθεν σώζομαι. Εμείς, οι απαραίτητοι κουτοπόνηροι. Για να μπορεί το σπίτι μου να συνεχίσει να υπάρχει, το πρώτο καθήκον που επιβάλλω στον εαυτό μου είναι να είμαι κουτοπόνηρη, να μην εκφράζω την οργή και την αγάπη μου, να τις κρατώ μέσα μου. Αν σταματήσω να είμαι κουτοπόνηρη, το σπίτι μου θα αρχίσει να κλονίζεται. Ξεχνώ πως κάτω από το σπίτι υπάρχει ένα οικόπεδο, το έδαφος στο οποίο θα μπορούσε να χτιστεί ένα καινούργιο σπίτι. Στο μεταξύ κοιμόμαστε και δήθεν σωζόμαστε. Μέχρι που μας ξυπνούν δεκατρείς πυροβολισμοί, και μόνο τότε λέω με φρίκη και με μεγάλη καθυστέρηση -εικοσιοκτώ χρόνια μετά τη γέννηση του Μινεϊρίνιο- ότι μαζί με τον περικυκλωμένο άντρα, μαζί του δεν μας σκοτώνετε. Γιατί ξέρω πως αυτός είναι το λάθος μου. Πολύ συχνά όμως, μα τον Θεό, από μια ολόκληρη ζωή το μόνο που μένει είναι ένα λάθος, και ξέρω ότι δεν γίνεται να σωθούμε αν δεν καταλάβουμε το λάθος μας. Το λάθος μου εμένα είναι ο καθρέφτης μου, ο καθρέφτης που μου δείχνει σε τι κατάντια οδήγησα σιωπηλά έναν άνθρωπο. Το λάθος μου είναι ο τρόπος με τον οποίο είδα τη ζωή να ανοίγεται στη σάρκα του, και τρόμαξα μπροστά στο υλικό απ’ το οποίο είναι φτιαγμένη η ζωή -τον πλακούντα και το αίμα- και σάστισα στη θέα της ζωντανής λάσπης. Μαζί με τον Μινεϊρίνιο τινάχτηκε στον αέρα και ο δικός μου τρόπος ζωής. Πώς γίνεται, λοιπόν, να μην αγαπήσω τον άνθρωπο που μέχρι τον δέκατο τρίτο πυροβολισμό έζησε όσα εγώ κοιμόμουν; Η τρομαγμένη βία του. Η αθώα βία του – αθώα όχι ως προς τις συνέπειες, αλλά αθώα από μόνη της, αγνή σαν τη βία ενός παιδιού που δεν το φρόντισε πατέρας. Ολα όσα σ’ εκείνον είναι βία, για εμάς είναι απωθημένα, και αποφεύγουμε να κοιταζόμαστε μεταξύ μας για να μην κινδυνέψουμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο. Για να μην κλονιστεί το σπίτι. Η βία που ξέσπασε στα σωθικά του Μινεϊρίνιο και που μόνο αν ένα ανθρώπινο χέρι, το χέρι της ελπίδας, ακουμπούσε στο θολωμένο και άρρωστο κεφάλι του θα μπορούσε να την καταλαγιάσει κάνοντας τα έκπληκτα μάτια του να σηκωθούν ψηλά και να πλημμυρίσουν επιτέλους με δάκρυα. Κι εγώ, μόνο όταν βρέθηκε σωριασμένο το ακίνητο σώμα του χωρίς σκούφο και χωρίς παπούτσια, μόνο τότε συνειδητοποιώ πως είχα ξεχάσει να του πω: κι εγώ επίσης.

Οχι, παρόμοιο σπίτι δεν το θέλω. Θέλω μια δικαιοσύνη που αν υπήρχε θα είχε δώσει μια ευκαιρία σ’ εκείνο το αγνό πράγμα που είναι γεμάτο εγκατάλειψη και Μινεϊρίνιο – αυτό το πράγμα που κινεί βουνά και είναι το ίδιο μ’ εκείνο που τον έκανε να επιθυμεί μια γυναίκα «σαν τρελός», το ίδιο που τον έκανε να περάσει από μια πόρτα τόσο στενή που του ξέσκισε τη γύμνια. Είναι ένα πράγμα βαθιά φωλιασμένο μέσα μας που είναι τόσο έντονο και καθαρό σαν ένα επικίνδυνο γραμμάριο ραδίου, ένας σπόρος ζωής που αν στον ποδοπατήσουν μετατρέπεται σε κάτι απειλητικό: μια ποδοπατημένη αγάπη. Αυτό το πράγμα που για τον Μινεϊρίνιο έγινε μαχαίρι είναι το ίδιο που εμένα με κάνει να δίνω νερό στον διπλανό μου, όχι επειδή μου περισσεύει το νερό, αλλά επειδή κι εγώ επίσης ξέρω τι θα πει δίψα, κι εγώ επίσης δοκίμασα στο πετσί μου τι θα πει χαμός, παρόλο που δεν χάθηκα. Η αυθεντική δικαιοσύνη, αυτή δεν θα με έκανε να ντρέπομαι. Εφτασε πια ο καιρός να γίνουμε, ειρωνικά ή όχι, περισσότερο θεϊκοί. Αν έχουμε την ικανότητα να μαντεύουμε πώς ίσως μοιάζει η καλοσύνη του Θεού, αυτό οφείλεται στο ότι ξέρουμε από εμάς τους ίδιους τι είναι καλοσύνη: αυτό που νιώθει ένας άνθρωπος πριν κολλήσει την αρρώστια του εγκλήματος. Εξακολουθώ, ωστόσο, να ελπίζω πως ο Θεός είναι πατέρας, επειδή ξέρω πως ένας άντρας μπορεί να είναι ο πατέρας ενός άλλου άντρα. Και εξακολουθώ να μένω στο ετοιμόρροπο σπίτι. Ομως αυτό το σπίτι που διπλοκλειδώνω προσεχτικά δεν αντέχει, με την πρώτη θύελλα η κλειδαμπαρωμένη πόρτα του θα τιναχτεί στον αέρα. Στέκεται όμως ακόμη όρθιο, και ο Μινεϊρίνιο έζησε στο πόδι μου την οργή του, όσο εγώ ήμουν ήσυχη. Μέχρι που τον σκότωσαν μαζί με την αποπροσανατολισμένη ενέργειά του, την ίδια ώρα που ένας επινοημένος βιαστικά θεός ευλογεί την οργανωμένη αχρειότητά μου και τη σαστισμένη δικαιοσύνη μου: οι τοίχοι του σπιτιού μου στέκουν όρθιοι χάρη στη βεβαιότητα ότι πάντα θα βρίσκω την κατάλληλη δικαιολογία, οι πραγματικοί μου φίλοι όμως δεν θα με δικαιολογήσουν, ενώ οι εχθροί μου που είναι οι συνένοχοί μου, αυτοί θα με χαιρετήσουν ικανοποιημένοι. Εμένα με κρατάει όρθια η πεποίθηση ότι πάντα θα μπορώ να κατασκευάζω έναν θεό κατ’ εικόνα και ομοίωση όσων χρειάζομαι για να κοιμάμαι ήσυχη, ενώ οι άλλοι θα παριστάνουν ότι δήθεν είμαστε όλοι βέβαιοι και ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο. Ολα τούτα επειδή εμείς είμαστε οι απαραίτητοι κουτοπόνηροι, στυλοβάτες ενός κάποιου πράγματος. Και πάνω απ’ όλα προσπαθούμε να μην καταλάβουμε.

Γιατί όποιος καταλαβαίνει χαλάει. Υπάρχει κάτι μέσα μας που θα μπορούσε να ξεχαρβαλώσει τα πάντα – κάτι που καταλαβαίνει. Αυτό το κάτι βουβαίνεται μπροστά στον άντρα χωρίς το σκούφο και τα παπούτσια, που για να τα αποκτήσει έκανε ληστεία μετά φόνου, και βουβαίνεται μπροστά στον χρυσό Αϊ-Γιώργη με τα διαμάντια. Αυτό το πολύ σοβαρό κάτι που φωλιάζει μέσα μου γίνεται ακόμη πιο σοβαρό μπροστά στον διάτρητο από σφαίρες άντρα. Αυτό το κάτι είναι άραγε ο δολοφόνος που κουβαλάω μέσα μου; Οχι, είναι η απόγνωση που κουβαλάμε όλοι μας. Και σαν τρελοί το συνειδητοποιούμε αντικρίζοντας το σώμα του νεκρού άντρα που μέσα του είχε πάρει φωτιά το γραμμάριο του ραδίου. Το συνειδητοποιούμε όμως σαν τρελοί, όχι ως απαραίτητοι κουτοπόνηροι. Ετσι κι εγώ, σαν τρελός μπουκάρω στη ζωή που συχνά δεν έχει πόρτα, σαν τρελός καταλαβαίνω αυτό που είναι επικίνδυνο να καταλάβεις, και σαν τρελός συγκλονίζομαι από μια βαθιά αγάπη, την αγάπη που νιώθω όταν συνειδητοποιώ πως το ράδιο θα εκπέμψει έτσι κι αλλιώς την ακτινοβολία του, αν όχι με την εμπιστοσύνη, την ελπίδα ή την αγάπη, με το μίζερο και αρρωστημένο κουράγιο της καταστροφής. Αν δεν ήμουν τρελός, θα ήμουν οκτακόσιοι αστυνομικοί με οκτακόσια μυδράλια και θα ήμουν περήφανος γι’ αυτό.

Μέχρι να έρθει μια δικαιοσύνη λίγο πιο τρελή. Μια δικαιοσύνη που αποδέχεται πως ο καθένας μας μπορεί να μιλήσει για λογαριασμό ενός απελπισμένου ανθρώπου που στερήθηκε το λόγο, ενός ανθρώπου που συνεννοείται μόνο με απαίσιες άναρθρες κραυγές. Μια αυθεντική δικαιοσύνη που δεν ξεχνά πως τη μεγάλη μάχη τη δίνουμε ενάντια στο φόβο και πως όταν ένας άνθρωπος σκοτώνει τόσο πολύ, το κάνει επειδή φοβάται πολύ. Πάνω απ’ όλα, μια δικαιοσύνη με αυτογνωσία που να μπορεί να δει πως όλοι εμείς, η ζωντανή λάσπη, έχουμε τη σκοτεινή πλευρά μας, και για το λόγο αυτόν η κακία του ενός ανθρώπου δεν μπορεί να παραδίδεται στην κακία του άλλου: για να μην μπορεί κανείς να δολοφονεί ελεύθερα και νόμιμα. Μια δικαιοσύνη που δεν ξεχνά ότι είμαστε όλοι επικίνδυνοι και ότι την ώρα που ο τιμητής σκοτώνει, δεν το κάνει για να μας προστατεύσει ούτε θέλει απλώς να εξουδετερώσει έναν εγκληματία, αλλά στην πραγματικότητα διαπράττει το δικό του ιδιόμορφο και από καιρό προμελετημένο έγκλημα. Την ώρα που ο τιμητής σκοτώνει έναν εγκληματία, την ίδια στιγμή δολοφονείται ένας αθώος. Οχι, δεν θέλω να εξιδανικεύσω τίποτα, ούτε θέλω να μεταμορφώσω τα πράγματα σε λέξεις, σε ένα μείγμα συγγνώμης και αμφίβολης φιλανθρωπίας, ώστε να μπορώ να κοιμάμαι ήσυχη, εγώ και όλοι εμείς που βρίσκουμε καταφύγιο στην αφαίρεση.

Αυτό που θέλω εγώ είναι πολύ πιο τραχύ και δύσκολο: θέλω το οικόπεδο.

Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Σπύρος Παντελάκης

…………………………………………………………………………………………………………………………

Διαβάστε

*Yodith Rosenbaun

«Ethics in literature: reading Clarice Lispector’s “Mineirinho”»

(Estudos Avancados 24, 69, 2010)

Μελέτη για το χρονογράφημα της Λισπέκτορ από την καθηγήτρια Βραζιλιάνικης Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Σάο Πάουλο Ιουντίτ Ροζενμπάουμ.

*Benjamin Moser

«Why This World: A Biography of Clarice Lispector». Oxford University Press, ΗΠΑ 2009

Βιογραφικά στοιχεία για την Κλαρίσε Λισπέκτορ.

Συνδεθείτε

*http://www.claricelispector.com.br

Ιστότοπος αφιερωμένος στην Κλαρίσε Λισπέκτορ, τη ζωή και το έργο της

Δείτε

*«Mineirinho, Vivo ou Morto»

(του Aurelio Teixeira, 1967)

Η ιστορία του Μινεϊρίνιο σε μια ταινία για λαϊκή κατανάλωση. Δείγμα της μεγάλης αίσθησης που είχε προκαλέσει η ζωή και κυρίως ο θάνατος του κυνηγημένου κακοποιού.

ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ: Τάσος Κωστόπουλος, Αντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς ios@efsyn.gr

 

Ελαβα με μαιλ καταπληκτικη ομιλια του κ Γοντικα

Τρίπολη 20-10-2014

 

Παρέμβαση του επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Νίκου Γόντικα στη συνεδρίαση του ΠεΣυ με θέμα τη διαχείριση των απορριμμάτων.

 

Συρθήκατε στη σημερινή συνεδρίαση κάτω από το βάρος της οξυμένης και ανεξέλεγκτης κατάστασης που έχει διαμορφωθεί και της συγκέντρωσης των απαιτούμενων υπογραφών από τη μειοψηφία.

Παραδώστε το μνημόνιο συνεργασίας Περιφέρειας-ΕΥΔΑΠ για τη διαχείριση των υδάτων στην Πελοπόννησο για να μη γίνει τι ίδιο και γι’ αυτό το θέμα.

Δεν μπορείτε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, να επικαλείστε την απαράδεκτη κατάσταση που υπάρχει στην Πελοπόννησο με τα σκουπίδια, γιατί εσείς τη δημιουργήσατε. Κυβερνήσεις και συγκυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είχαμε, εσείς ελέγχατε τις διορισμένες ή αιρετές νομαρχίες και περιφέρειες, εσείς της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ με τη συμβολή του ΣΥΡΙΖΑ διοικούσατε τους Δήμους και με τον Καποδίστρια και με τον Καλλικράτη.

Πατάτε στα αποκαϊδια της δική σας πολιτικής, για να πάτε ένα βήμα παραπέρα, να παραδώσετε την τόσο χρυσοφόρα για το κεφάλαιο διαχείριση των απορριμμάτων στους καπιταλιστικούς ομίλους.

Δεν μπορείτε να μιλάτε εσείς για μαφία των σκουπιδιών, γιατί δεν πρέπει να είστε αχάριστοι, οι μικροί και μεγάλοι εργολάβοι εσάς στήριζαν, δικοί σας άνθρωποι είναι. Γιατί αν βρωμάει μια φορά η δράση τους και βρωμάει, βρωμάει στην νιοστή η δράση των μετρημένων στα δάχτυλα καπιταλιστικών ομίλων, που μοιράζονται τις δουλειές στα μεγάλα έργα, στην ενέργεια, στην διαχείριση των απορριμμάτων, και μάλιστα με εγγυημένη κερδοφορία με τις ρήτρες ποσότητας και άλλα τέτοια.

Είναι μικρός ο τόπος και γνωριζόμαστε, όσο και να εξορκίζετε το παρελθόν σας, για να κρύβετε τις σημερινές στοχεύσεις σας, δεν θα τα καταφέρετε.

Ήρθατε σαν άσπονδοι, αμόλυντοι και ανεξάρτητοι, αλλά υπάρχουν και οι τωρινές σας επιλογές, που αποδεικνύουν ότι εξυπηρετείτε τα μεγάλα συμφέροντα.

Το 2012 κλείσατε στα χαρτιά όλους τους ΧΑΔΑ στη Πελοπόννησο. Που πάνε τα σκουπίδια; Δεν ξέρετε; Προκαλεί ο κ. Τζαβάρας υπουργός της κυβέρνησης με αυτά που λέει στα κανάλια.

Ποιος κυβερνούσε αυτόν τον τόπο όταν γίνονταν αυτά που λέει στα κανάλια; Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ, το ΛΑΟΣ, ο Καμένος.

Ποιος έδινε εντολή και πλήρωνε τους εργολάβους; Οι εκλεκτοί της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και λοιπών διαθέσιμων του ΣΥΡΙΖΑ που σε μια σειρά Δήμους συνδιοικούσαν.

Ποιος δεν άφησε ούτε ένα νόμιμο χώρο διάθεσης απορριμμάτων στην Πελοπόννησο; Εσείς κύριοι της πλειοψηφίας και κάποιοι από τη μειοψηφία.

Το 2011 εσείς με απόφασή σας αναθέσατε τα πάντα στο ανάδοχο που θα έπαιρνε τη δουλειά, δηλαδή στην ΤΕΡΝΑ. Κι όταν λέμε τα πάντα, εννοούμε τα πάντα. Μελέτες, χωροθέτηση, δηλαδή που θα φτιάξουν τα σκουπιδοεργοστάσιά τους, που θα φτιάξουν τους ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ, την κατασκευή και τη λειτουργία των εγκαταστάσεων, ακόμα και τον έλεγχο και την τιμολόγηση.

Κάποιοι λένε ότι δεν ήξεραν πχ ότι η χωροθέτηση παραδίδεται στους ιδιώτες, στην ΤΕΡΝΑ. Τώρα δεν μπορεί να λέτε δεν ξέραμε ή δεν ξέρουμε τι έρχεται. Δέκα μήνες, 60 στελέχη των πέντε καπιταλιστικών ομίλων συνδιαλέγονται εν κρυπτό για τους όρους και τις προϋποθέσεις για το μεγάλο φαγοπότι, για την εγγυημένη κερδοφορία τους, με διαιτητή το αστικό κράτος, την Περιφέρεια, το ΥΠΕΚΑ, τη γραμματεία ΣΔΙΤ. Αυτό για εμάς είναι διαπλοκή του αστικού κράτους με τους επιχειρηματίες.

Θέλετε και την πρακτική του έκφραση;

Ο πριν από δέκα χρόνια Γενικός Γραμματέας του ΥΠΕΚΑ είναι τώρα εκπρόσωπος της ΤΕΡΝΑ, ο τεχνικός σύμβουλος της Περιφέρειας για την διαχείριση των απορριμμάτων που μανατζάριζε τη δουλειά, μόλις τελείωσε το έργο και παραδόθηκε η διαχείριση των απορριμμάτων στην ΤΕΡΝΑ, πήρε ένα εκατομμύριο για τη μελέτη αποκατάστασης των ενεργών ΧΑΔΑ στην Πελοπόννησο. Αλήθεια τι μελετάει; Αφού δουλεύουν οι ΧΑΔΑ πηγαίνουν σκουπίδια οι εργολάβοι τώρα που μιλάμε και το ξέρετε κι εσείς και ας καμώνεστε ότι δεν το γνωρίζετε. Είναι σαν τα 150 εκατομμύρια που έχουν δοθεί για μελέτες τις προηγούμενες δεκαετίες από Δημοτικές και Νομαρχιακές Αρχές για την διαχείριση των απορριμμάτων στη Πελοπόννησο. Ζητήσαμε στοιχεία, δεν μας τα δώσατε.

Και κατέληξαν οι εν κρυπτώ συζητήσεις σε 65€ τον τόνο να πληρώνει ο λαός στην πόρτα της ΤΕΡΝΑ, που μαζί με το ΦΠΑ, την αποκομιδή, τη μεταφορά, τις ρήτρες ποσότητας και ποιότητας, να ξεπεράσει το συνολικό κόστος τα 150€ ο τόνος, δηλαδή να πληρώνουμε το σκουπίδι χρυσάφι.

Χωροθέτησαν τα εργοστάσιά τους, τους χώρους ταφής και τους σταθμούς μεταφόρτωσης σε κατοικημένες περιοχές, δίπλα σε σπίτια και χωριά, σε γη υψηλής παραγωγικότητας, σε αναδασωτέες εκτάσεις, πάνω σε υδροφόρους ορίζοντες, δίπλα στη θάλασσα.

Αντιτείνετε ότι θα είναι τα πλέον σύγχρονα σκουπιδοεργοστάσια. Λέτε ψέματα. Παρωχημένη τεχνολογία έχουν και μόνο το ότι θα θάβεται το 45% αρκεί για απόδειξη.

Θα ελέγχονται οι αυστηροί περιβαλλοντικοί όροι λέτε. Κοροϊδεύεται, ιδιώτης ελεγκτής θα ελέγχει και θα βγάζει πορίσματα που θα συμφέρουν την ΤΕΡΝΑ που θα πληρώνει τον ιδιώτη μελετητή. Και μόνο το γεγονός ότι η ίδια μελετητική εταιρεία το 2010 χωροθετούσε κάπου στα όρια Αργολίδας-Κορινθίας τα εργοστάσια και τις εγκαταστάσεις για τα σκουπίδι της Κορινθίας, Αργολίδας, Κυνουρίας και Μαντινείας και το 2013 χωροθέτησε για τα σκουπίδια των ίδιων περιοχών στην Παλιόχουνη στην άλλη άκρη αρκεί σαν αποδειχτικό.

Αρνηθήκατε να δώσετε στο ΠεΣυ και στην οικονομική επιτροπή επίσημα έγγραφα αλληλογραφίας Περιφέρειας-καπιταλιστικών ομίλων που αποδεικνύουν τα παραπάνω και ιδιαίτερα όσα έχουν σχέση με την κοστολόγηση. Όμως διέρρευσαν κι εκτίθεστε.

Φτάσατε στο σημείο να παραποιήσατε, να παραχαράξετε ουσιαστικά να πλαστογραφήσετε την εισήγηση για την ΜΠΕ της αρμόδιας Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Περιφέρειας και αντί για τις δέκα σελίδες που αυτή ήταν, να παρουσιάσετε τις 6. Και δεν έλειπαν κυρίες και κύριοι συνάδελφοι 4 σελίδες στην αρχή, ενδιάμεσα ή στο τέλος. Έλειπαν σημεία φωτιά για την ΤΕΡΝΑ και την Περιφέρεια.

Να δυο τρία σημεία που έλειπαν:

  • Ότι οι σταθμοί μεταβατικής διαχείρισης θα κάνουν υπαίθρια κομποστοποίηση
  • Ότι το εργοστάσιο και ο χώρος ταφής στην Καλλιρόη είναι πάνω σε σεισμογενές ρήγμα, δίπλα σε ποτάμι
  • Ότι οι εναλλακτικές θέσεις που προτάθηκαν ήταν απορριπτέες εξ αρχής και τέθηκαν για να καλύψουν τυπικά, ναι έτσι λέει η πραγματική εισήγηση, να καλύψουν τυπικά την ανάγκη εναλλακτικών προτάσεων
  • Ότι η επιλογή της Τρίπολης ως κέντρο βάρους παραγωγής απορριμμάτων άρα και η Παλιόχουνη για τις εγκαταστάσεις της πρώτης υποενότητας δηλαδή των νομών Κορινθίας, Αργολίδας και των επαρχιών Μαντινείας και Κυνουρίας, είναι εντελώς λανθασμένη θεώρηση λέει η αποκρυβείσα εισήγηση κ.α.

Και τα κάνατε όλα αυτά με την πλήρη κάλυψη της κυβέρνησης, αφού σε σχετική ερώτηση βουλευτών στη Βουλή για παραχάραξη εισήγησης υπουργός απαντά ότι με «ευθύνη του προέδρου και της γραμματείας του ΠεΣυ διαβιβάστηκε στα μέλη μια και μόνο εισήγηση» δηλαδή από την πόλη έρχομαι και στην κορυφή κανέλλα.

Ποιος είπε ότι διαβιβάστηκαν πολλές εισηγήσεις; Μια διαβιβάστηκε και μάλιστα ανυπόγραφη 6 σελίδων, η οποία όμως είναι παραποιημένη, παραχαραγμένη, πλαστογραφημένη, διαλέξτε εσείς χαρακτηρισμό, αφού έχουμε στα χέρια μας και είναι στη διάθεση των μελών του ΠεΣυ η 10σελιδη εισήγηση μα τις υπογραφές των υπαλλήλων και μάλιστα μονογραφημένη σε κάθε σελίδα. Έλεος ο εμπαιγμός έχει και όρια.

Μας είπαν κάτοικοι της Καλλιρόης ότι έχει γίνει μηνυτήρια αναφορά στον Άρειο Πάγο, αν δεν μπει στο αρχείο, ας περιμένουμε μέχρι το 2020 ή το 2030 να κινηθούν οι διαδικασίες αφού πρώτα η ΤΕΡΝΑ φτιάξει τις εγκαταστάσεις της. Έτσι δεν έγινε και με τις παρανομίες και αυθαιρεσίες στο Βασιλίτσι, στη Μπέρμερη κι αλλού;

Έχουμε λοιπόν συνάδελφοι μπροστά μας ένα νόμιμο κι αμαρτωλό έργο στη Πελοπόννησο, δίπλα σε δεκάδες άλλα, όπου δρόμοι βυθίζονται, γεφύρια γκρεμίζονται, λιμενοβραχίονες και προβλήτες λιμανιών σπάνε και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αστοχίες βαφτίζονται.

Αμαρτωλό και όχι μόνο, για την εγγυημένη κερδοφορία της ΤΕΡΝΑ, αλλά αμαρτωλό και για το έγκλημα που θα συντελεστεί στο περιβάλλων, στον υδροφόρο ορίζοντα, στην υγεία των κατοίκων και των επόμενων γενεών.

Αμαρτωλό όχι μόνο γιατί δίνεται νόμιμα με τα ΣΔΙΤ σαν πρώτη δόση προίκα στην ΤΕΡΝΑ πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ, και τα όποια ίδια κεφάλαια θα είναι δάνεια με την εγγύηση του Δημοσίου, αλλά και γιατί στην πορεία θα είναι κι άλλα τα πανωπροίκια.

Ας δούμε τώρα μετά τις εκλογές τι μεθοδεύετε:

Ο ΠΕΣΔΑ που συνεχώς επικαλείστε προβλέπει 11 σταθμούς μεταφόρτωσης. Και είναι λογικό. Δεν γίνετε το απορριμματοφόρο να κάνει εκατοντάδες χιλιόμετρα την ημέρα.

Πέρα από τα κόστη που θα είναι τεράστια, θα μένουν στο δρόμο τα σαράβαλα που πολλοί Δήμοι διαθέτουν.

Θα υπογράψετε η ΤΕΡΝΑ να κατασκευάσει και να λειτουργεί δυο σταθμούς μεταφόρτωσης, ένα στην Κιο και ένα στο Σπαθοβούνι που θα γίνουν ανοιχτοί σκουπιδότοποι να το θυμάστε.

Και τα σκουπίδια από το Λεωνίδιο στην Παλιοχούνη, από την Πύλο, τη Μάνη, τα Τρόπαια και την Κοντοβάζαινα, στην Καλλιρόη από τη Νεάπολη και την Αρεόπολη στη Σκάλα πως θα μεταφερθούν με τα απορριμματοφόρα των δήμων;

Ήδη αδειοδοτήθηκε στη Βόρεια Κυνουρία και θα αδειοδοτηθούν κι άλλα στην πορεία εγκαταστάσεις προσωρινής διαχείρισης Δήμων όπου θα έχουν ΚΔΑΥ-κομποστοποιητή-δεματοποιητή. Κάποιοι θα το παρουσιάσουν μάλιστα και σαν αντίσταση στις επιλογές της ΤΕΡΝΑ και της Περιφέρειας. Είναι όμως κάλπικη αυτή η αντίσταση, όπως δευτερεύουσες είναι οι αντιρρήσεις και οι διαφωνίες Δημάρχων με την Περιφέρεια για τη διαχείριση των απορριμμάτων, το ΕΣΠΑ και άλλα τέτοια μεγάλα έργα.

Τσακώνονται για το ποιος θα έχει τη διαχείριση, τη νομή των κονδυλίων γι’ αυτά τα έργα. Και ο κ. Τατούλης, η Περιφέρεια, δεν είναι διατεθειμένοι να εκχωρήσουν σε άλλους τη διαχείριση των εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ με το διαγωνισμό που τελειώνει ή τα 32 εκατομμύρια ευρώ για την αποκατάσταση των ενεργών ΧΑΔΑ, που από το 2012 υποτίθεται ότι έχουν γίνει ανενεργοί, αφού με απόφαση του κ. Περιφερειάρχη έχουν κλείσει.

Κάποιοι δήμαρχοι θα διαχειριστούν τα πιο κάτω έργα:

Θα κατασκευαστούν από κάποιους Δήμους χώροι προσωρινής τάχα διαχείρισης, αξίας 5-7-10 εκατομμύρια ευρώ ο καθένας, με πόρους κοινοτικούς, εθνικούς ή και του Δήμου ακόμα, δηλαδή χρήματα του λαού κι όταν σε 3-5 χρόνια η ΤΕΡΝΑ θα έχει κατασκευάσει τις εγκαταστάσεις της, και θα είναι σε πλήρη εφαρμογή οι όροι της σύμβασης της ΣΔΙΤ, πχ οι ρήτρες ποσότητας και ποιότητας οι Δημοτικές αρχές θα παρακαλάνε την ΤΕΡΝΑ να πάρει αυτές τις επιμέρους μονάδες γιατί δεν θα αντέχουν τα βάρη από την λειτουργία των μονάδων και τις ρήτρες.

Και θα μας λέτε τότε ότι, αυτό το κάνετε και για περιβαντολογικούς λόγους, γιατί θα έχουν διαμορφωθεί καμιά δεκαριά ανοιχτοί σκουπιδότοποι τύπου Διδύμων και Πύλου, όπου έγιναν αυτές οι προσωρινές μονάδες. Είναι τα πανωπροίκια δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που θα δώσετε στην ΤΕΡΝΑ, σαν αυτά που δίνεται τώρα για ολοκλήρωση οδικών αξόνων, λιμανιών κι άλλων έργων υποδομής.

Να γιατί σας λέμε ότι δουλέψατε και θα υπογράψετε εγγυημένη κερδοφορία εκατομμυρίων ευρώ για την ΤΕΡΝΑ σε μια περίοδο καπιταλιστικής κρίσης όπου κόβονται μισθοί, συντάξεις, δαπάνες για παιδεία, υγεία, πρόνοια.

Γιατί υπάρχουν δυο Ελλάδες συνάδελφοι. Η Ελλάδα των εργαζομένων, των αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων, της νεολαίας, των γυναικών που πλήττεται από την κρίση και η Ελλάδα των καπιταλιστών που επωφελείται από την κρίση. Μόνο η ΤΕΡΝΑ το τελευταίο εξάμηνο του 2013 παρουσίασε κέρδη ύψους 34,9 εκατομμυρίων ευρώ από 27 εκατομμύρια το αντίστοιχο διάστημα του 2012.

Αυτή είναι η ανάπτυξη που ευαγγελίζεστε ‘όλες οι δυνάμεις του ευρωμονόδρομου, κίνητρα, δάνεια, επιχορηγήσεις, διαμόρφωση των υποδομών για την καπιταλιστική ανάκαμψη.

Συνάδελφοι η επιστήμη η τεχνική έχει κάνει άλματα και μπορούν να αντιμετωπιστούν οι αρνητικές επιπτώσεις από τέτοιες δραστηριότητες αυτό δεν γίνετε, γιατί ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής χρειάζεται την επιστήμη και την τεχνική για να ανοίγει δρόμους κυρίως για την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου.

Συγκρούονται σήμερα αντικειμενικά δύο διαφορετικοί δρόμοι ανάπτυξης. Ο δρόμος που υπηρετεί την διέξοδο από την κρίση σε όφελος των συμφερόντων του κεφαλαίου και σε βάρους του λαού, αυτόν υπηρετεί το αστικό κράτος, κρίκος του οποίου είναι και η Περιφέρεια.

Υπάρχει όμως κι ο άλλος δρόμος που υπηρετεί το λαό και τις πραγματικές διευρυνόμενες ανάγκες του. Μόνο σ αυτό το δρόμο η επιστήμη και η τεχνική μπορεί να συνεισφέρει με τα επιτεύγματά της «στην απαλλαγή του ανθρώπου από τα βάσανα και το μόχθο» όπως έλεγε και ο Μπρεχτ.

Στον αντίποδα της πολιτικής που ακολουθήτε χρόνια τώρα, επανειλημμένα στο ΠεΣυ έχουμε καταθέσει τη δική μας πρόταση.

Η διαχείριση των απορριμμάτων να γίνεται μέσα από ένα ενιαίο δημόσιο κρατικό φορέα, χωρίς καμιά ανάμειξη ιδιωτών, χωρίς καμιά επιβάρυνση των λαϊκών στρωμάτων, που πληρώνουν ήδη πολλά με την υπέρογκη φορολογία, τα χαράτσια και τα λεγόμενα ανταποδοτικά τέλη.

Ο φορέας αυτός θα κάνει τις χωροθετήσεις με επιστημονικά κριτήρια, θα επιλέγει τις μεθόδους διαχείρισης με προτεραιότητα με πολιτικές μείωσης της παραγωγής απορριμμάτων, τη διαλογή στην πηγή, την ανακύκλωση και τη κομποστοποίηση.

Θα παίρνει μέτρα περιορισμού των επιπτώσεων από την εγκατάσταση των μονάδων στις περιοχές που θα χωροθετηθούν, και για τους εργαζόμενους σε αυτούς τους χώρους. Θα παίρνονται ειδικά μέτρα για τα επικίνδυνα ιατρικά και βιομηχανικά απόβλητα.

perifereia 045sfiris

Ζητησε τον λογο να τοποθετηθει.Και κατηγορησε την αντιπολιτευση του Δημου του πως δεν ενεκρινε τους καφε καδους που ζητησε να εγκριθουν για κομποστοποιηση .Δεν ενδιεφερε τους περιφερειακους συμβουλους και δεν μπορουσε να υπαρχει αντιλογος.

Για παραδειγμα η Δυνατη Ερμιονιδα και ο κ Γεωργοπουλος θα μπορουσαν να πουνε ΑΥΤΑ και AYTA

Ο κ Τοκας και η ΝΕΔΥΠΕΡ ΑΥΤΑ

Ο κ Λαμπρου και η ΠΡΟΣΥΕΡ ΑΥΤΑ

Ο κ Λυμπεροπουλος και η ΡΙΚΕΣ δεν λειτουργουν το ιστολογιο τους. Η Λαικη Συσπειρωση απαντησε μεσα απο τον κ Γοντικα κεντρικα.

Δηλωσε υπερ της Οικολογιας και κατα των Οικολογων.Ρωτησε ξανα και ξανα αν υπηρχε αλλη προταση ποτε απο κανενα.Οχι μονο προτασεις αλλα και δρασεις υπηρξαν .Απο το 1990 γινωνται προσπαθειες στην Ερμιονιδα  για διαχωρισμο στην πηγη να μην φτανουν ποτε δηλαδη τα απορριμματα στον καδο σαν συμμεικτα.Παλι δεν μπορουσε να υπαρχει αντιλογος απο τους Οικολογους εκεινη τη στιγμη .Ετοιμαζεται ομως και πολυ συντομα Θα ερθει η απαντηση στον κ Δημαρχο απο την πλευρα της Πελοπονησσος Οικολογικη

Δεν εκανε κουβεντα για τους δεματοποιητες σαν επιλογη διαχειρισης των συμμεικτων απορριμματων.Μαλιστα υπερασπιστηκε τον δεματοποιητη στα Διδυμα και κατηγορησε την ΠΠΣΕ για το σημερινο χαλι..Την  ιδια στιγμη ομως που υπερασπιζοταν την δεματοποιηση συμμεικτων απορριμματων δηλωσε πως ολοι μεσα στην αιθουσα συμφωνουν στην ανακυκλωση κομποστοποιηση μη εξηγωντας πως γινεται αυτο οταν δεν υπαρχει διαχωρισμος στην πηγη.Οταν δηλαδη στην βαρελα του σκουπιδιαρικου μαζευουμε και συμπιεζουμε χαρτι πλαστικο γυαλι αλουμινιο και βιοαποδομησιμα.

Στο τελος  ζητησε με επιμονη ξανα  και ξανα απο την αντιπολιτευση να του υποδειξει χωρους ΧΥΤΥ στην Αργολιδα.

Ελαβε την απαντηση απο ομιλητη πως δεν ειναι δουλεια της αντιπολιτευσης η χωροθετηση ΧΥΤΥ αλλα επιστημονων και του κρατους που λαμβανει αποφασεις μαζι με τους πολιτες.

Μια μικρη παρατηρηση.Δεν ειναι δυνατον και σε επιπεδο Δημου και σε επιπεδο Περιφερειας ο κ Δημαρχος να βλεπει παντου αντιπαλους στο συνολο της αντιπολιτευσης.Το να κατεχεις την εξουσια σημαινει πανω απο ολα να πειθεις τους περισσοτερους πως η δικια σου αποψη πραξη ιδεολογια ειναι η καλυτερη.Οταν το πετυχαινει μονο με τους δικους σου τοτε κατι δεν παει καλα στην διαχειριση της εξουσιας.

Ας μην ειναι σιγουροι οι σημερινοι διαχειριστες της εξουσιας πως οι δικες τους επιλογες θα ειναι και αυριο οι κρατουσες.Αν στις εκλογες βγει μια κυβερνηση της Αριστερας με συμμετοχη και του χωρου της πολιτικης Οικολογιας να ειναι σιγουροι οπως και η περιφερειαρχης Αττικης κ Δουρου δηλωνει πως ολοι αυτοι οι σχεδιασμοι θα αναθεωρηθουν.Ασε που δεν υπαρχουν και λεφτα για επιδοτησεις πανακριβων εργοστασιων τυπου ΕΜΑΚ.

Χτες το συνολο της αντιπολιτευσης στο Περιφερειακο Συμβουλιο , ολες οι παραταξεις, συμφωνησαν με τις αποχρωσεις της η καθε μια πως ο μονος τροπος διαχειρισης των απορριμματων ειναι μειωση του ογκου, διαχωρισμος στην πηγη, ανακυκλωση /κομποστοποιηση υγειονομικη ταφη του υπολοιπου σε διαδημοτικους ΧΥΤΥ.

Εχει μεγαλη σημασια αυτη η συμφωνια. Δειχνει μια αλλαγη νοοτροπιας φιλοσοφιας μεγαλου μερους των πολιτων στην διαχειριση των απορριμματων.Οι Οικολογοι μπορει να ειμαστε λιγοι αλλα τα επιχειρηματα μας επεισαν τελικα παρα  πολλους.

Η παραταξη Τατουλη και η ΔΗΣΥΕΡ που υλοποιει σε τοπικο επιπεδο αυτες τις επιλογες βλεπουν ολα αυτα τα χρονια τα σκουπιδια κατ αρχην σαν εναν σωρο.Σαν συμμεικτα. Και λενε πως αυτος ο σωρος τα χαρτια υγειας οι καρπουζοφλουδες  τα αλουμινενια κουτακια τα πλαστικα μπουκαλια οι συσκευασιες φυτοφαρμακων ολα μαζι πιεσμενα και ανακατεμενα θα ταξιδευουν με ενδιαμεσους σταθμους σε ολη την Πελοπονησσο μεχρι τα εργοστασια χωματερες της ΤΕΡΝΑ.

Ετσι απο την δεματοποιηση των συμμεικτων περασαμε στα κοντεινερ των συμμεικτων.Και παντα διπλα σε καθε επιλογη υπαρχει και μια μεγαλυτερη η μικροτερη ανοιχτη χωματερη συμμεικτων.

Οκτωβρης 2014 Κοντεινερ

perifereia 047kados

26 Σεπτεμβριου 2010 χωματερη διπλα στον δεματοποιητη μαζι με δεματα λιγο μετα την εναρξη λειτουργιας.

My beautiful picture

Εκει η εταιρεια θα τραβα οτι ανακυκλωσιμο μπορει  και τα υπολοιπα μετα απο ενεργειακη αξιοποιηση (του βιοαποδομησιμου που επισης υθα ανασυρεται απο τα συμπιεσμενα σκουπιδια  ) θα θαβωνται.Αλλα και το βιοαποδομησιμο μετα την «ενεργειακη του αξιοποιηση» θα σκεπαζει την χωματερη η θα κλεινει νταμαρια θα ειναι δηλαδη μπαζα.Οχι κομποστ.

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=26/09/2010&id=206934

Τι είναι η βιοξήρανση

Κατά τη διαδικασία της βιολογικής ξήρανσης τα σκουπίδια μπαίνουν μέσα σε κλειστούς βιοαντιδραστήρες και απομακρύνεται η υγρασία τους. Βασικός σκοπός είναι η προεπεξεργασία τους για μετατροπή τους σε SRF (Στερεό Ανακτηθέν Καύσιμο). «Κύριος σκοπός της όλης επεξεργασίας (του συνδυασμού βιολογικής ξήρανσης των απορριμμάτων και καύσης του SRF) είναι η χρήση των απορριμμάτων ως καυσίμου για παραγωγή ενέργειας», διαβάζουμε σε εισήγηση του ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Σπ. Δανέλλη. Συμπληρώνει μάλιστα πως αποτελεί «παγκόσμια πρωτοτυπία η προώθηση μονάδων βιολογικής ξήρανσης, των οποίων η παραγωγή SRF είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από την ποσότητα που μπορεί η αγορά (τσιμεντοβιομηχανία, πρωτογενής παραγωγή σιδήρου) να απορροφήσει. Καθίσταται άρα αυτονόητο πως η βιολογική ξήρανση αποτελεί τον προπομπό και αρχικό στάδιο επεξεργασίας των απορριμμάτων πριν την τροφοδοσία τους στη μονάδα καύσης».

Δεν μας λενε τα ανακυκλωσιμα χαρτι/πλαστικο που θα τραβανε απο τα συμμεικτα που θα πηγαινουν.Μεχρι σημερα οι μπαλες απο RDF (κυριως χαρτι και πλαστικο ) επισης θαβωνται οπου εχει ακολουθηθει αυτη η μεθοδος.Προβλεπωνταν επισης για καψιμο σε τσιμεντοβιομηχανιες αλλα για πολλους λογους αυτο δεν εγινε ποτε.

http://www.ecocrete.gr/index.php?option=content&task=view&id=4227

Η ιστορία του RDF

Έτσι λοιπόν όταν στη δεκαετία του 90’ τέθηκε το θέμα των στρατηγικών επιλογών, μεταξύ των οποίων και της δημιουργίας τριών ΕΜΑΚ, για την αντιμετώπιση του προβλήματος των απορριμμάτων στην Αττική, ως Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης (ΟΕΑ) ήμασταν αρνητικοί στην μηχανική ανακύκλωση μέσω ΕΜΑΚ για τους εξής λόγους:

Ήταν και είναι ακριβή μονάδα, τόσο από άποψη επένδυσης όσο και στο λειτουργικό κόστος.

Η καθαρότητα των παραγόμενων ανακυκλώσιμων υλικών είναι πολύ μικρή, συγκρινόμενη με την Διαλογή στην Πηγή (ΔσΠ). Πρακτικά το ΕΜΑΚ παράγει σίδερο και κακής ποιότητας αλουμίνιο (ελπίζουμε να έχει βελτιωθεί σήμερα) και γυαλί, ενώ τα χαρτιά, τα πλαστικά και άλλα υλικά δεν διαχωρίζονται όπως είναι αναμειγμένα με τα υπόλοιπα σκουπίδια.

Το παραγόμενο κομπόστ αποτελεί τη χειρότερη δυνατή ποιότητα που μπορεί να παραχθεί από μονάδες κομποστοποίησης, αφού μπορεί να περιέχει ξένες ύλες ή και επικίνδυνες ουσίες π.χ. βαρέα μέταλλα, καρκινογόνες ενώσεις κ.α., και γι’ αυτό το λόγο μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για αποκατάσταση ΧΥΤΑ, χωματερών ή λατομείων, ενώ θα πρέπει να ελεγχθεί πολύ προσεκτικά κάποια άλλη πιθανή χρήση του και το πιο πιθανό να αποκλειστεί.

Μεταθέτοντας το πρόβλημα σε μια μονάδα που κάνει διαλογή των σκουπιδιών, που μαζεύονται όλα μαζί στις μαύρες σακούλες, χωρίς διαλογή από τους ίδιους τους πολίτες, διαιωνίζουμε το πρόβλημα με άλλη μορφή. Βασικό μειονέκτημα της μηχανικής ανακύκλωσης είναι ότι αφήνει τους πολίτες απέξω και δεν τους εκπαιδεύει για την ανακύκλωση και μείωση των απορριμμάτων, που είναι το ζητούμενο σήμερα των σύγχρονων πολιτικών διαχείρισης των απορριμμάτων. Ενώ με προγράμματα ενημέρωσης, συστήματα πληρωμής των τελών καθαριότητας με βάση την αρχή «πληρώνω όπως πετάω τα σκουπίδια μου» επιδιώκεται η ενεργοποίηση του πολίτη. Με την μηχανική ανακύκλωση εφησυχάζονται οι πολίτες, ότι ένα «μαγικό κουτί» θα μας «ανακυκλώσει» τα απορρίμματά μας και εμείς δεν χρειάζεται θα κάνουμε τίποτε.

Παράγει σημαντική ποσότητα υπολειμμάτων (περίπου το 25-40% των εισερχομένων κ.β.), τα οποία θα πρέπει να οδηγηθούν στο ΧΥΤΑ ή σε κάποια άλλη λύση τελικής διάθεσης.

Μεταξύ άλλων παράγεται σημαντική ποσότητα RDF (πλαστικό, χαρτί και άλλα καύσιμα υλικά), που δεν είχε προβλεφθεί τι θα γίνει (!!!), παρά τις επισημάνσεις και άλλων φορέων όχι μόνο της ΟΕΑ.

Τελος Πρασινα σημεια προβλεπωνται απο τον ΠΕΣΔΑ.Ειναι αυτα που στην αρχη της θητειας της εφτιαξε η ΠΠΣΕ.Σημεια δηλαδη οπου οι πολιτες τοποθετουν διαχωρισμενα τα ανακυκλωσιμα απορριμματα τους αναλογα με το ρευμα.Πρασινο σημειο και συμμεικτα ειναι εννοιες αντιθετες.Τον ΠΕΣΔΑ βρηκε ανελυσε και παρουσιασε προς τιμην του ο κ Σταματακης πρωην προεδρος της ΠΑΠΟΕΡ στην ιστοσελιδα της οργανωσης.

ΣΕΛ 4

Η δημιουργία δικτύου συλλογής ανακυκλώσιμων υλικών και ειδικών αποβλήτων  (Πράσινα Σημεία – Green Points). Πρόκειται για μια παρέμβαση που θα βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής της τοπικής κοινωνίας. Το δίκτυο θα δέχεται ανακυκλώσιμα υλικά και απόβλητα που δε συλλέγονται με τον κλασικό τρόπο αποκομιδής

Επειδη ολα αυτα που σχεδιαζωνται αν γινουν ποτε θα περασουν χρονια.

Και επειδη το πιθανοτερο ειναι πως οι κυβερνησεις θα αλλαξουν και οι σχεδιασμοι και αυτοι θα αλλαξουν ξανα και ξανα.

Επειδη ομως καθε μερα καθε ενας απο μας παραγει τα απορριμματα που του αναλογουν.

Και επειδη το πολιτικο και οικονομικο τοπιο ειναι ρευστο

ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΣΥΜΜΕΙΚΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ

Καμμια καινουργια χωματερη ιδιως στην εισοδο της πολης

Το μονο συμμεικτο που μπορει να συγκεντρωθει να ειναι το υπολοιπο μετα τον σχολαστικο διαχωρισμο στην πηγη και αποσυρση των ανακυκλωσιμων και βιοαποδομησιμων απο τους καδους.Και αυτο το υπολοιπο οπως οριζει η εθνικη και ευρωπαικη νομοθεσια μπορει και πρεπει να οδηγειται σε ΧΥΤΥ χωρους υγειονομικης ταφης υπολοιπου.

Καθε αλλος σχεδιασμος καθε διαχειριση των απορριμματων σαν συμμεικτα οδηγει στα σημερινα αδιεξοδα η στην καλυτερη περιπτωση στις υπερ χωματερες της ΤΕΡΝΑ στην αλλη ακρη της Πελοπονησου.Με βλαβη στο περιβαλλον και την τσεπη μας.

Ελαβα μαιλ και το σηκωνω. Χωρις πολλα σχολια.Η πολιτικη αντιπαραθεση δεν μπορει να λυθει στις δικαστικες αιθουσες.Ο χωρος της πολιτικης Οικολογιας εχει ιστορια και θεσεις για την προστασια του περιβαλλοντος και των κοινωνικων δικαιωματων .Οι διωξεις εναντιον μελων και στελεχων αυτου του χωρου το μονο που πετυχαινουν ειναι το δυναμωμα μας και τελικα την δημοσιοποιηση των θεσεων μας.

 

20/10/2014

Οι κυνηγοί δικάζουν τους Οικολόγους!
Δίκη την Τετάρτη στην Κοζάνη γιατί έκαναν κριτική στη Θηροφυλακή

Την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2014 εκδικάζεται στο Πρωτοδικείο Κοζάνης η μήνυση εναντίον δύο στελεχών των Οικολόγων Πράσινων, της Βασιλικής Νάκου και του Λάζαρου Τσικριτζή, που το 2012 συνυπέγραψαν ανακοίνωση του κόμματος για περιστατικό λαθροθηρίας στην προστατευόμενη περιοχή των Πρεσπών.

Η μήνυση έχει κατατεθεί από τον Πρόεδρο της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας-Θράκης (ΚΟΜΑΘ) κ. Ι. Πολυχρόνη και δύο ομοσπονδιακούς θηροφύλακες της ΚΟΜΑΘ από την περιοχή της Φλώρινας.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι κατηγορούνται για συκοφαντική δυσφήμηση από κοινού κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, διότι ισχυρίζονται ότι οι οικολόγοι έβλαψαν την τιμή και την υπόληψη τους, ζητώντας -μεταξύ άλλων- «-Να ελεγχθεί η απουσία της Θηροφυλακής, η οποία αν και ειδοποιήθηκε, δεν επενέβη. Έχουμε επανειλημμένα θέσει το πρόβλημα της δομής αυτής της υπηρεσίας, που συχνά συγκαλύπτει αντί να ελέγχει τους παράνομους κυνηγούς».

Οι Οικολόγοι Πράσινοι εκτιμούν πως πρόκειται για μια προσπάθεια των κυνηγών να φιμώσουν όσους διατυπώνουν αρνητική ή έστω κριτική γνώμη απέναντι στη δομή της θηροφυλακής και στον τρόπο με τον οποίο ασκείται η θηροφύλαξη στη χώρα μας. Μην έχοντας, λοιπόν, πολλά να πουν για το ίδιο το περιστατικό, στο οποίο εμπλέκονταν γνωστή ομάδα κυνηγών του κυνηγετικού συλλόγου Φλώρινας, καθώς και ο Δήμαρχος Πρεσπών και έχει ασκηθεί δίωξη από την εισαγγελία Φλώρινας, επιδίδονται σε επίθεση κατά των Οικολόγων Πράσινων, που ζήτησαν με την ανακοίνωσή τους την παρέμβαση της Δικαιοσύνης, τον έλεγχο της απουσίας της θηροφυλακής από το συμβάν και την αναθεώρηση του πλαισίου λειτουργίας των Φορέων Διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών με αρμοδιότητες δημόσιας αρχής, ώστε να είναι πιο αποτελεσματική η φύλαξη που παρέχουν οι φύλακές τους.

«Προφανώς για τους κυνηγούς είναι καταδικαστέο ένα πολιτικό κόμμα να ζητά να αποδοθεί δικαιοσύνη και να παρεμβαίνει στο δημόσιο διάλογο προτείνοντας τρόπους βελτίωσης της περιβαλλοντικής προστασίας» δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Παρόλα αυτά, οι Οικολόγοι Πράσινοι επιμένουμε να διεκδικούμε τη δημόσια φύλαξη του φυσικού πλούτου, από αρχές και υπηρεσίες που θα εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και όχι τα συμφέροντα ομάδων, όσο ισχυρές και να είναι αυτές, και όπου δεν θα είναι δυνατόν ο ελεγχόμενος να ελέγχει τον ελεγκτή του! Δηλώνουμε δε ότι σε καμία περίπτωση δεν πτοούμαστε και θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε την άγρια φύση, ανεξαρτήτως κόστους».

Για περισσότερες πληροφορίες: 6976 448442

Τι να πω ; Και χιονοδρομικο κεντρο στην Κορακια.Βλεπετε η γιορτη ελιας δεν πετυχε τις τρεις προηγουμενες χρονιες τον Νοεμβρη μιας και μονο οι εσωστρεφεις ντοπιοι την αγκαλιασαν.

kosmos

Τωρα θα την γιορταζουν και οι εξωστρεφεις τουριστες των ξενοδοχειων μετα το Πασχα καποια ημερομηνια που ακομα δεν την ξερουμε.Ολα για παρτη τους. Η εξωστρεφεια συνδεεται με την τουριστικη βιομηχανια ακομα και για παραδοσιακα προιοντα που εποχιακα δεν εχουν σχεση με το καλοκαιρι.

Μονο που κατα την γνωμη μου μπαινουμε σε διαδικασια καταργησης της γιορτης ελαιολαδου σαν εναν τοπικο θεσμο μια τοπικη γιορτη που εχει βεβαιως σχεση με την εποχη ,που αναφερεται στην τοπικη παραγωγη αυτης της εποχης , στους κατοικους της περιοχης μας παραγωγους και καταναλωτες του παραδοσιακου εκλεκτου ελαιολαδου της Ερμιονιδας.

Ετσι το ενιωσαν ετσι το ειχαν ετσι το αγαπησαν το λαδακι.Οχι μονο σαν εμπορευμα προς πωληση αλλα και σαν τροπο ζωης.Σαν μυρωδια τετοια εποχη ,σαν ενισχυση της τοπικης οικονομιας που αλλοτε ζουσε καλες μερες απο τωρα μεχρι και τον Γεναρη οποτε ηταν καλη χρονια.

Η αντιθεση μου με τις αξιες της  ΔΗΣΥΕΡ ειναι βαθια .Πολιτικη, φιλοσοφικη, υπαρξιακη, θαλεγα.Οσο περνανε οι μερες γινεται και για μενα και για πολλους αλλους ολο και πιο φανερο.

Μιλαω σαν ενας μοναχα  εθελοντης απο τους πολλους (και περισσοτερες πολλες)  που ολα αυτα τα χρονια δωσαμε την ψυχη μας και ειδαμε να μεγαλωνει αυτο το δεντρακι.Κριμα.

My beautiful picture

ΥΓ Το γεγονος ειναι πως η γιορτη ελιας εγινε το 2011 το 2012 και το 2013.Το 2014 πρωτη χρονια που κατεκτησε η ΔΗΣΥΕΡ την πλειοψηφια  στο Δημοτικο συμβουλιο γιορτη της ελιας ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ.

http://www.dimosermionidas.gr/44

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΕΛΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΚΡΑΝΙΔΙ 17/10/2014

 

Ο Δήμος Ερμιονίδας και η Δημοτική Κοινότητα Κρανιδίου αποφάσισαν

την αναβολή της γιορτής Ελιάς και Ελαιολάδου, που λαμβάνει χώρα στο

Κρανίδι συνήθως το πρώτο Σαββατοκύριακο του Νοεμβρίου και την

μεταφορά της την εβδομάδα μετά το Πάσχα του 2015.

Η απόφαση λήφθηκε με γνώμονα την καλύτερη διοργάνωση, την

εξωστρέφεια του χαρακτήρα της γιορτής και την μεγαλύτερη δυνατή

συμμετοχή και επισκεψιμότητα.

Για να ξεκινησουμε.Τα δυο ιστολογια του οπου μπορειτε να βρειτε σκεψεις του.Το πρωτο ξεκινησε στις 10 Φλεβαρη του 2010.Ηταν αδερφο στα δικα μου αλλα διαχειριστης ηταν ο ιδιος.Μου εδινε τα κειμενα του και τα σηκωνα.Το δευτερο του το εφτιαξα με δικους του κωδικους αργοτερα και συνεχισα να τον βοηθω στην αναρτηση.

http://vasilisladas.wordpress.com/

http://ladasvasilis.wordpress.com/

Διαφορα αρθρα σε αυτο εδω το ιστολογιο σχετικα με τον συντροφο Βασιλη

ΕΔΩ  αρθρα του  στο ιστολογιο του γειτονα Σταματη Δαμαλιτη

Ο συντροφος εφυγε πριν απο δυο μερες και πηγε να βρει τον συναγωνιστη του  Κοσμα Κρεστα .Το παληκαρι εκεινο που σηκωθηκε ορθιο με το μαυρο παλτο να ανεμιζει στον αερα ορθιο απεναντι στα πολυβολα που γαζωναν τους Μακρονησιωτες. Ενα φαντασμα που ποτε δεν εφυγε απο το μυαλο του Βασιλη.Τωρα εφυγε πληρης ημερων και ο Βασιλης.Τον ξεγελασε τον θανατο πολλες φορες. Και οταν στεκοταν στο Ηρωων σε καθε εθνικη εορτη καταθετοντας το στεφανι των αγωνιστων της εθνικης αντιστασης ο τελευταιος αυτος της γενιας του θαλεγες ψηλωνε πανω απο το μποι του γιατι αυτος ενιωθε την τιμη που αρμοζει  στους πεσοντες για την ελευθερια.Και ας βουιζε τριγυρω του μελισι η κουβεντα της νεολαιας και ας ξεσγιγγαν στα κρυφα την γραβατα οι επισημοι αυτος στην παλτεια που οι Γερμανοι κρεμασαν πατριωτες μπροστα στα ματια του παγωνε θαρρεις τον χρονο.Υποσχεση πως ο αγωνας δεν τελειωσε.Ποτε δεν τελειωνει

Ξεκινωντας λοιπον σημερα φιλε Βασιλη μια σειρα αναρτησεων με αφορμη εσενα αναρτησεων που θα κρατησουν οσο υπαρχει αυτο το ιστολογιο και ο διαχειριστης του, σου υποσχομαι πως οσα πιστεψες και για οσα αγωνιστηκες δεν θα παψουν να υπαρχουν.

Για ενα κοσμο ειρηνης χωρις πολεμους .Ενα στοχο που τοσο πιστεψες στα τελευταια σου διαισθανομενος με την πειρα των εκατο περιπου χρονων της ζωης σου την απειλη που ερχεται απο το μελλον.

Για μια κοινωνια αδερφοσυνης χωρις ρατσισμους εξ αλλου οι πιο κοντινοι σου ανθρωποι τα τελευταια χρονια ηταν και Ινδοι φιλοι σου .Χωρις αδικια και εκμεταλευση.

Για μια κοινωνια ελευθερη απο τα δεσμα της θρησκειας και καθε αυταρχικης ιδεολογιας οπως τοσο συχνα μου ελεγες.

Για εναν κοσμο που τα πουλια, τα ζωα που τοσο αγαπησες και σε αγαπησαν, θα ζουσαν αρμονικα μεσα στη φυση.

Για την μυρωδια της ανθισμενης πορτοκαλλιας που σημαδεψε την ζωη σου την αρμονια με την φυση μεσα στην οποια εζησες και λατρεψες εσυ ο αγροτης.

Συνεχιζουμε καλε μου φιλε και συντροφε .Σε θυμομαστε και συνεχιζουμε.

http://stamdamd.blogspot.gr/2014/10/blog-post_74.html

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Το τελευταίο αντίο- Καλό σου ταξίδι Σύντροφε Βασίλη Λαδά!

Σήμερα το απόγευμα, λίγοι  συμπολίτες – Κρανιδιώτες, σύντροφοι ομοΐδεάτες,  αιρετοί του Δήμου Ερμιονίδας και φίλοι, συνόδεψαν «στην τελευταία μας κατοικία» – στο Δημοτικό κοιμητήριο Κρανιδίου, τον αγωνιστή των υψηλών ιδανικών των δημοκρατικών μας θεσμών και της ελευθερίας του ανθρώπου, Βασίλη Λαδά. Μεγάλη ήταν και η προσφορά  του εκλιπόντος στα κοινά του τόπου ως αιρετός καθώς και στους συλλογικούς φορείς και τελευταία δωρητής όλων των μουσικών οργάνων της δημοτικής φιλαρμονικής.  Έτσι, η παρουσία της δημοτικής μπάντας ήταν αυτή που τίμησε ιδιαίτερα το φευγιό του αείμνηστου συμπολίτη μας.
Η  νεκρώσιμος  ακολουθία εψάλλει  στον μητροπολιτικό Ι.Ν. Ιωάννου Προδρόμου και στο τέλος της τελετουργίας εκ μέρους των συντρόφων του εκφώνησε μικρό επικήδειο λόγο ο σύντροφός του Στυλιανός Τσίχλας και κατόπιν η αντιδήμαρχος Κέλλυ Φωστίνη διάβασε ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου.
 
 
Στην έξοδο του Ναού ήταν παρατεταγμένη η δημοτική μπάντα
και  παιάνιζε ανάλογα για το γεγονός μουσικά  κομμάτια.
 
Η δημοτική φιλαρμονική παραβρέθηκε και στο κοιμητήριο, όπου μετά το τέλος της εκκλησιαστικής τελετουργίας την ώρα της μεταφοράς της σορού του νεκρού στο μνήμα του,  τον συνόδεψε μουσικά με το κομμάτι «Αιωνία η μνήμη», σύνθεση του μαέστρου μας Τάκη Μανιάτη.
 
Αυτή ήταν και η μόνη ιδιαίτερη τιμητική νότα (κατά τη γνώμη μας) 
για το τελευταίο αντίο του αξιοσέβαστου συμπολίτη μας…
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.
 

ΥΓ. Το πιο πάνω μουσικό κομμάτι είναι γραμμένο για πνευστά και κρουστά όργανα φιλαρμονικής και γράφτηκε από το μαέστρο μας Τάκη Μανιάτη μετά από επιθυμία (γραμμένη στη Διαθήκη) από τον  άλλο αείμνηστο μαέστρο Γιώργο  Παπαθανασίου  με πολλές χορωδιακές συμμετοχές με τη χορωδία της Νίκαιας σε εκδηλώσεις στην Ερμιονίδα, τόσο με ευρωπαϊκή χορωδιακή μουσική  και τραγούδια, όσο και με  χορωδιακή βυζαντινή μουσική και εκκλησιαστικόυς ύμνους στους Ι. Ναούς της περιοχής. 

Θεωρούμε πως αυτό ήταν και η καλύτερη τιμή που έγινε στον εκλιπόντα
 Βασίλη Λαδά, βαθύς γνώστης της μουσικής και της ιστορίας της ο ίδιος…

Ελαβα μειλ και το σηκωνω.Διαφωνια δεν εχω στις προτασεις.

Οπως πιστευω πως πρεπει να εχουμε μια κοινωνια χωρις εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο.Χωρις ατομικη ιδιοκτησια στα μεσα παραγωγης.

Επειδη ομως ειμαστε στην Ελλαδα του 2014 και οι πολιτες φαινεται πως πλειοψηφικα δεν συμφωνουν με αυτο το πλαισιο πως παρα την επιθεση που δεχονται σκυβουν το κεφαλι και επειδη τα πολιτικα κομματα καλουνται να δωσουν λυσεις ΚΑΙ σε καθημερινα προβληματα οπως αυτο της καταληστευσης των συνταξεων η της αρπαγης απο ιδιωτες των παραλιων με δεδομενη την πολιτικη σταση του μεγαλυτερου μερους του λαου  , δεν με βρισκει συμφωνο η καταγγελια του ΣΥΡΙΖΑ σαν εχθρου .

Συμβιβασμενος ισως. Αποπροσανατολιστικος ο λογος της ηγεσιας τους ισως. Πολλοι ΠΑΣΟΚοι παλιας κοπης μεσα του μπορει. Συζητητης κεντρων με τα οποια η αριστερα καμμια σχεση δεν εχει σιγουρα. Αλλα αν το διλημμα ειναι Τσιπρας η Σαμαρας συγνωμη αλλα δεν τους βαζω στο ιδιο τσουβαλι. Ο ΣΥΡΙΖΑ και παρα πολλοι συναγωνιστες μεσα του ειναι δικοι μου ανθρωποι. Γνωριστηκαμε στους ιδιους κοινωνικους αγωνες συμεριζονται τις ιδιες ανησυχιες ειναι αριστεροι. Με ολες τις ενστασεις μου λοιπον, απο την πλευρα της μαχομενης ριζοσπαστικης πολιτικης οικολογιας ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ο Αλαβανος και ολα τα κομματα και οι οργανωσεις της αριστερας ειμαστε στην μια πλευρα του λοφου.Εκει μας βαζουν οι αντιπαλοι μας και εκει ειμαστε. Με ολες τις διαφορες μας. Και αν μπορουσαμε να συνεργαστουμε (με ολες τις διαφορες μας) ο λαος θα μας στηριζε να περασουμε τον καβο.Και μετα βλεπουμε

Το δελτιο τυπου του ΚΚΕ

Η πρόταση του ΚΚΕ για ουσιαστική ελάφρυνση των χρεών του λαού

 

Αρκετά κράτησε η ληστεία των τραπεζών, ο εμπαιγμός ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και η νέα κοροϊδία του ΣΥΡΙΖΑ! Μόνο οι θέσεις του ΚΚΕ και η πρόταση νόμου που έχει καταθέσει στη Βουλή ανακουφίζουν τα λαϊκά στρώματα από τα χρέη.

Τα κύρια άρθρα της πρότασης νόμου του ΚΚΕ προβλέπουν:

  • Διαγραφή του 50% των οφειλών εφόσον το ύψος των δανείων δεν ξεπερνά τις 200.000 ευρώ για στεγαστικά δάνεια, τις 30.000 ευρώ για καταναλωτικά και τις 20.000 ευρώ για τις πιστωτικές κάρτες.
  • Αναστολή της πληρωμής για τους ανέργους για όσο διάστημα βρίσκονται στην ανεργία.
  • Διαγραφή τόκων από την οφειλή των λαϊκών νοικοκυριών προς τα πιστωτικά ιδρύματα.
  • Διαγραφή των ποσών των τόκων που κεφαλαιοποιήθηκαν και ανατοκίστηκαν.
  • Μείωση των οφειλών των ΕΒΕ προς τα πιστωτικά ιδρύματα σε ποσοστό 30% εάν διατηρούν την επιχείρησή τους και κατά 50% εάν την έχουν κλείσει και είναι άνεργοι και για ύψος δανείων μέχρι 300.000 ευρώ.
  • Μείωση των οφειλών των φτωχών αγροτοκτηνοτρόφων και ψαράδων προς τα πιστωτικά ιδρύματα, οι οποίες αφορούν την επαγγελματική τους δραστηριότητα, σε ποσοστό 30% και για ύψος δανείων μέχρι 300.000 ευρώ.
  • Παύση πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης εκ μέρους των πιστωτικών ιδρυμάτων εναντίον των λαϊκών οικογενειών, των ανέργων, των αυτοαπασχολούμενων, των μικρών ΕΒΕ, των αγροτοκτηνοτρόφων και των ψαράδων.
  • Περιορισμός της υποθήκης στο ύψος του αρχικού δανείου.

ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΜΕ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΟΥ

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ ΝΔ – ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑ

Όσα υπόσχονταν για ανακούφιση των υπερχρεωμένων λαϊκών νοικοκυριών, φτωχών αγροτών, αυτοαπασχολούμενων και ΕΒΕ αποδεικνύονται ψέματα.

Οι θέσεις τους φανερώνουν ότι δεν νοιάζονται για το πώς θα απαλλάξουν τα λαϊκά στρώματα από το βραχνά του τραπεζικού χρέους, αλλά για το πώς θα διασφαλιστούν τα συμφέροντα των τραπεζικών ομίλων.

Τ.Ε. ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ του ΚΚΕ

Ελαβα ενημερωτικο μαιλ και το σηκωνω

Σύλλογοι Εργαζομένων και Ερευνητών  ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ

           16/10/2014

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Διήμερο εκδηλώσεων διοργανώνουν οι Εργαζόμενοι του Αγροκτήματος Λυκόβρυσης  του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, ο   Δήμος  Λυκόβρυσης – Πεύκης και η

 η Επιτροπή φορέων του κτήματος πρώην ΕΘΙΑΓΕ  στις  17 και 18 Οκτωβρίου  στο αγρόκτημα του ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ της Λυκόβρυσης με αφορμή τις  εξελίξεις σχετικά  με  την  παραχώρηση  του από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων  στο ΤΑΙΠΕΔ και την πρόταση δημιουργίας Business Park (Εμπορικό Πάρκο).

Το αγρόκτημα  έκτασης 98 στρεμμάτων  βρίσκεται στα  διοικητικά όρια του Δήμου Λυκόβρυσης-Πεύκης και τα 23  στρεμ. είχαν παραχωρηθεί  από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥΠΑΑΤ) στους Δήμους Μεταμόρφωσης και Λυκόβρυσης.

Στο χώρο στεγάζονται τέσσερα  Ερευνητικά Ινστιτούτα: α. Τεχνολογίας Γεωργικών Προϊόντων, β. Οίνου, γ. Αμπέλου και δ. Εδαφολογίας του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ καθώς υπηρεσίες του ΥΠΑΑΤ (Εργαστήριο Ελέγχου Κυκλοφορίας Ζωοτροφών,  Εργαστ. Υπολειμμάτων Φυτοφαρμάκων, Εδαφοϋδρολογικό, ΠΕΓΕΑΛ και  δύο Εργαστήρια Αναφοράς).

Σε έκταση περίπου 40 στρεμ. υπάρχει η αμπελογραφική συλλογή του Ινστιτούτου Αμπέλου Αθήνας (Ι.Α.Α) στην οποία διατηρείται πολύτιμο αμπελουργικό γενετικό υλικό περίπου 700 αυτοχθόνων και ξενικών ποικιλιών, η μεγαλύτερη στο χώρο των Βαλκανίων.

Το συγκεκριμένο ακίνητο ( Σοφ. Βενιζέλου 1, Λυκόβρυση) εμβαδού 75 περίπου στρεμμάτων, μετά των υφισταμένων κτιριακών εγκαταστάσεων ήταν κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου και ανήκε στη διαχείριση του ΥΠΑΑ&Τ.  Το ακίνητο της  Λυκόβρυσης παραχωρήθηκε για εκποίηση – πώληση μέσω του ΤΑΙΠΕΔ (κωδικό ΑΒΚ 218, σύμφωνα με την απόφαση 243/14.11.2013).

Η  απαράδεκτη  αυτή απόφαση πώλησης από  το ΤΑΙΠΕΔ,  πέρα από  την καταστροφή της εθνικής κληρονομιάς, θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον των υπηρεσιών – Ινστιτούτων του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ και του ΥΠΑΑΤ, και για το μέλλον της ευρύτερης  περιοχής.

Οι εκδηλώσεις που προγραμματίστηκαν είναι οι ακόλουθες:

·         Συνέντευξη τύπου στις 17.10.14 και ώρα 12:00 μ.μ. στο Ινστιτούτο Αμπέλου στο αγρόκτημα από το Δήμαρχο Λυκόβρυσης – Πεύκης και εκπροσώπους – Δ/ντές των εργαζομένων των υπηρεσιών του κτήματος.

·         Επίσκεψη – ξενάγηση  πολιτών στα Ινστιτούτα – Εργαστήρια και στους λοιπούς χώρους του κτήματος, αμπελώνας και καλλιέργεια ιπποφαούς και θερμοκήπια, το Σάββατο 18.10.2014 και ώρα από 13:00μ.μ έως 17:00μ.μ. Επιπλέον οι επισκέπτες θα μπορούν να  δοκιμάσουν  κρασιά του Οινοποιείου μας.

Οι  Εργαζομένων του   ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ και των υπηρεσιών του ΥΠΑΑΤ στο κτήμα της Λυκόβρυσης, εκφράζουν την οργή, αγανάκτηση και την έντονη αντίθεσή τους στο προωθούμενο σχέδιο, μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, εκποίησης του  πιο πάνω αγροκτήματος σε ιδιώτες. Καταγγέλλουν το σχέδιο πιθανής απομάκρυνσης εργαζομένων μέσω της προσχηματικής εκποίησης.  Οι εν λόγω ενέργειες υποβαθμίζουν το εξειδικευμένο επιστημονικό έργο, απαξιώνουν την προσφορά των υπηρεσιών προς τον Έλληνα αγρότη και καταναλωτή και καταστρέφουν την πολύτιμη και μοναδική Εθνική Κληρονομιά συλλογής αμπέλου.  Οι εργαζόμενοι  και οι ερευνητές του ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ θα υπερασπισθούν το επιστημονικό έργο τους, τον κοινωνικό χαρακτήρα και την Εθνική Περιουσία του αγροκτήματος της Λυκόβρυσης.

Θα συντονίσουν τη δράση τους  με σκοπό  τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα του κτήματος, σε συνεργασία  με τη τοπική κοινωνία των πολιτών, το Δήμο Λυκόβρυσης – Πεύκης, και την Επιτροπή φορέων  του κτήματος ΕΘΙΑΓΕ (ΥΠΑΑ&Τ και ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ), με στόχο την περιφρούρηση του συμφέροντος του Έλληνα αγρότη και καταναλωτή.

Απαιτούμε την άρση της εκποίησης-πώλησης του κτήματος Λυκόβρυσης από το ΤΑΙΠΕΔ και τη διασφάλιση του δημοσίου    χαρακτήρα του ακινήτου με  την ήπια αξιοποίηση  του σαν «Πρότυπο Αγροτικό Κέντρο». Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις εκδηλώσεις επικοινωνήστε  στο τηλ. 210 28 45 940.

 

2013-02-07 9:49 GMT+02:00 Σύλλογος εργαζομένων ΔΗΜΗΤΡΑ <syllego.dimitra@gmail.com>:

Η μονη λυση που θα σωσει το περιβαλλον και την τσεπη μας ειναι

1.Μειωση των απορριμματων

2.Διαχωρισμο στην πηγη τους καδους των ανακυκλωσιμων/βιοαποδομησιμων απο τα συμμεικτα

3.Ανακυκλωση /κομποστοποιηση

4.Υγειονομικη ταφη υπολοιπου σε διαδημοτικους ΧΥΤΥ

http://prosyer.com/

http://rikersymmetoxi.blogspot.gr/

http://nediper.gr/?action=viewArticle&articleId=227

http://www.dinatiermionida.blogspot.gr/2014/10/blog-post_98.html

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

ΜΕ ΠΡΟΤΑΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΚΤΑΚΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ.

Πέμπτη 16-10-2014


ΠΡΟΣ
κ. Δημαράκη Αριστείδη
Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου
του Δήμου Ερμιονίδας


Θέμα : Σύγκλιση Δημοτικού Συμβουλίου


Κύριε Πρόεδρε,

Κάνοντας χρήση του άρθρου 67, παράγραφος 2 του Νόμου 3852 /2010, στο οποίο ορίζεται σαφώς ότι η σύγκλιση του Δημοτικού Συμβουλίου μπορεί να γίνει όταν το ζητήσει το 1/3 τουλάχιστον του συνολικού αριθμού των μελών του συμβουλίου ή το σύνολο των συμβούλων της μειοψηφίας.
Παρακαλούμε να συγκαλέσετε το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ερμιονίδας μέσα στην προθεσμία που ορίζεται στον Νόμο, μετά την αίτησή μας, με θέματα της ημερήσιας διάταξης:

α) Οι βασικές κατευθύνσεις της νέας Δημοτικής Αρχής στο θέμα της διαχείρισης απορριμμάτων στο Δήμο μας και ποιες είναι οι άμεσες ενέργειες που έχετε προγραμματίσει για την επίλυση του μεγάλου αυτού ζητήματος.

β) Να μας ενημερώσετε σχετικά με την πρωτοβουλία ιδιώτη επιχειρηματία να δημιουργήσει «πράσινο σημείο» στα όρια της Δ.Κ. Κρανιδίου του Δήμου Ερμιονίδας.

 


Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι :Γεωργόπουλος Ιωάννης
Λάμπρου Αναστάσιος
Τόκας Αναστάσιος
Λυμπερόπουλος Κώστας
Γανώσης Ιωσήφ
Σιάνα-Γκαμίλη Ελένη
Μαχαίρας Μανώλης
Μπαλαμπάνης Χρήστος
Αντωνόπουλος Αντώνης
Κρητικός Ανδρέας
Πουλής Γιώργος

Follow me on Twitter

Ιουλίου 2016
Δ T Τ T Π S S
« Jun    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 995,088

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Πέντε προσλήψεις στη ΔΕΥΑΤ Ιουλίου 28, 2016
    Η Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Τρίπολης, ανακοινώνει ότι θα προσλάβει προσωπικό με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, πέντε (5) ατόμων ΤΕ Διοικητικού λογιστικού, ΔΕ Χειριστή Μηχανήματος Έργου (εκσκαφέα-φορτωτή), ΔΕ Οδηγό φορτηγού και ΥΕ εργατών, για διάστημα οκτώ (8) μηνών, για την κάλυψη εποχικών και παροδικών αναγκών σύμφωνα μ […]
  • Βαθμολογίες των Παπαφλεσσείων 2016 Ιουλίου 28, 2016
    Ανακοινώθηκαν, απο την οργανωτική επιτροπή του PTM 2016, οι συνολικές βαθμολογίες του Peloponnesus Tennis Masters Series μετά και το πρώτο τουρνουά της σειράς: ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΕΙΑ 2016.  Σε λίγο καιρό αναμένεται και η προκήρυξη του PTM 2016, που θα γίνει αμέσως μετά το τουρνουά των ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΕΙΩΝ 2016. Πατήστε ΕΔΩ για να δείτε αναλυτικά τις βαθμολογίες σε όλες τις […]
  • Ερωτηματολόγιο στα πλαίσια του προγράμματος Ανασκαφής και Έρευνας στο Όρος Λύκαιο Ιουλίου 28, 2016
    Στο πλαίσιο του Προγράμματος Ανασκαφής και Έρευνας του Λύκαιου Όρους (lykaionexcavation.org) έχει δημιουργηθεί ένα ερωτηματολόγιο που στόχο έχει να καταγράψει τις απόψεις και γνώσεις για το Λύκαιο Όρος, κατοίκων και ανθρώπων με καταγωγή από την περιοχή. Οι αρμόδιοι ζητούν από τους πολίτες να συμπληρώσουν το ερωτηματολόγιο και στη συνέχεια να προωθηθεί σε όπο […]
  • Ενημέρωση-Πρόληψη-Καταστολή: Το τρίπτυχο για την αποτελεσματική δασοπροστασία Ιουλίου 28, 2016
    Η αντιμετώπιση δασικών πυρκαγιών βασίζεται στο τρίπτυχο ενημέρωση-πρόληψη-καταστολή που χαρακτηρίζει και την προτεραιότητα των δράσεων για την αποτελεσματική δασοπροστασία. Βρισκόμαστε στην κορύφωση της αντιπυρικής περιόδου και οι πιθανότητες εκδήλωσης πυρκαγιάς στην ύπαιθρο είναι αυξημένες. Ιδιαίτερα οι παράγοντες που καθορίζουν την έναρξη και εξάπλωση μιας […]
  • Ανάκληση 4.485 Mazda RX8 και BT50 λόγω προβλήματος στους αερόσακους Ιουλίου 28, 2016
    Στην ανάκληση RX8 (SE) και BT50 (B-Series) προχωρά η εταιρεία Mazda Κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης σε συνεργασία με τις υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας.  Η ανάκληση αφορά συνολικά 4.485 οχήματα, με τους εξής αριθμούς πλαισίου και ημερομηνίες παραγωγής:  RX8: JMZ SE**** ** 100089 έως 150684 που έχουν κατασκευαστεί μεταξύ Φεβρουαρίου 2003 […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Απεργια 4 Φλεβαρη 2016 Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δεματοποιητης Δημαρακης Θανασης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ελος Κοιλαδας Ευπλοια Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Λιμεναρχειο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ βαρεα μεταλλα στο νερο δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 37 ακόμα followers