http://www.argolikeseidhseis.gr/2015/03/blog-post_75.html

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

Εκδήλωση με θέμα » Κρατικός Αυταρχισμός και Καταστολή: Η Επόμενη Μέρα » από το Αντιφασιστικό – Αντιρατσιστικό Μέτωπο Αργολίδας

Τα αποτελέσματα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου 2015 έρχονται σε μια χρονική στιγμή που, στο πλαίσιο της οικοδόμησης του αυταρχικού και κατασταλτικού κράτους «έκτακτης ανάγκης» της προηγούμενης περιόδου, έχουν ήδη γιγαντωθεί μηχανισμοί και έχουν ορθωθεί τείχη που ακύρωσαν στην πράξη κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα και ατομικές ελευθερίες που κατακτήθηκαν με αγώνες δεκαετιών.

Η πορεία αυτή πήρε τεράστιες διαστάσεις τα τελευταία χρόνια, καθώς τα δικαιώματα και η ίδια η δημοκρατία βρέθηκαν στο στόχαστρο αυτών που επέβαλαν στο λαό τα μνημόνια, τη διαρκή άγρια λιτότητα, τη φτώχεια, τη διάλυση των εργατικών κατακτήσεων, την τεράστια ανεργία και την εξοντωτική φορολογία.
Οι μηχανισμοί του κράτους (αστυνομία, «δικαιοσύνη», νομοθετική εξουσία κ.λπ.) μαζί με αυτούς του παρακράτους, μέρος του οποίου είναι η ναζιστική Χρυσή Αυγή, εμπέδωσαν ένα καθεστώς φόβου και πειθάρχησης προκειμένου να συνεχίσουν χωρίς αντιστάσεις την εκμετάλλευση του λαού, προς όφελος των συμφερόντων των κυρίαρχων τάξεων και των δανειστών.
Έτσι λοιπόν στο προηγούμενο χρονικό διάστημα είχαμε:
-Γιγάντωση των κατασταλτικών μηχανισμών, οι οποίοι έδρασαν με ανεξέλεγκτο και εγκληματικό τρόπο έξω από κάθε πλαίσιο δημοκρατικής νομιμότητας, σαν πραγματικός στρατός κατοχής (ΜΑΤ, Δέλτα, Δίας). Παραδείγματα υπήρξαν πολλά σε όλη τη χώρα: Στις Σκουριές, την Κερατέα και τη Λευκίμη, ενάντια σε ανθρώπους που αγωνίζονταν για την προστασία του περιβάλλοντος και της ζωής τους, σε απεργίες (π.χ. ξύλο στις καθαρίστριες) και διαδηλώσεις (πρωτοφανής χρήση βίας στις διαδηλώσεις των Πλατειών το 2011, τον Φλεβάρη 2012 κ.λπ.)
-Άνθιση της «βιομηχανίας» κήρυξης των απεργιών ως παράνομων και καταχρηστικών από τα δικαστήρια αλλά και συχνές επιστρατεύσεις απεργών με αποφάσεις των κυβερνήσεων (ναυτεργάτες, μετρό, καθηγητές κ.λπ.)
-Ανηλεείς δικαστικές διώξεις αγωνιστών που αντιστέκονται στα άγρια μέτρα λιτότητας, αφαίμαξης του λαϊκού εισοδήματος και εκποίησης της δημόσιας περιουσίας. Παραδείγματα υπήρξαν πολλά: Σε τοπικό επίπεδο μάλιστα είχαμε την αναίτια και απαράδεκτη δίωξη των 6 συναγωνιστών της Κίνησης Ενάντια στο ΤΑΙΠΕΔ και στο ξεπούλημα της αργολικής γης, δικαστικές διώξεις αγωνιζόμενων αγροτών σε μπλόκα διαμαρτυρίας ή πολιτών που στάθηκαν εμπράκτως αντίθετοι στα ληστρικά διόδια των εθνικών δρόμων, δίωξη πολίτη που το μόνο «αδίκημά» του ήταν η έκφραση γνώμης με πικέτες μπροστά από το δημαρχείο Ναυπλίου κ.λπ.
-Δημιουργία ασφυκτικού κλοιού γύρω από τη νεολαία με διώξεις μαθητών και φοιτητών που επιχειρούν καταλήψεις και άλλες αγωνιστικές κινητοποιήσεις, υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματά τους, την ελευθερία του λόγου και το -καταργημένο πια- πανεπιστημιακό άσυλο.
-Δημιουργία φυλακών τύπου Γ’, άθλιες συνθήκες κράτησης και καταπάτηση κάθε έννοιας ατομικού δικαιώματος των φυλακισμένων (τελευταίο παράδειγμα η απεργία πείνας του Ν. Ρωμανού), δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών που το μόνο «έγκλημά» τους ήταν ότι βρέθηκαν διωγμένοι από τις χώρες τους από τον πόλεμο, τη φτώχεια και την ανεργία.
-Ως επιστέγασμα αυτής της πορείας αυταρχικοποίησης της κοινωνικής και πολιτικής ζωής στη χώρα ήρθε το κλείσιμο της ΕΡΤ, το «μαύρο» στην ενημέρωση και η πλήρης παράδοσή της στους εργολάβους των ΜΜΕ.
Μετά το αποτέλεσμα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου μια νέα κατάσταση φαίνεται να διαμορφώνεται τουλάχιστον σε επίπεδο των προεκλογικών διακηρύξεων. Και παρά το γεγονός ότι η προσοχή όλων είναι στραμμένη προς τη διαπραγμάτευση με την ΕΕ και την οικονομία, το Αντιφασιστικό Αντιρατσιστικό Μέτωπο Αργολίδας, θεωρώντας το θέμα του κρατικού αυταρχισμού και της καταστολής κρίσιμο για τη δημοκρατία και τα κοινωνικά, πολιτικά δικαιώματα, θα επιχειρήσει να το αναδείξει, στοχεύοντας στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας.Στο πλαίσιο αυτό θέτει σε δημόσιο διάλογο και προσκαλεί τα κόμματα, τις πολιτικές οργανώσεις, τους κοινωνικούς φορείς και τους πολίτες της Αργολίδας να πάρουν θέση σε ζητήματα όπως:• η κατάργηση των ειδικών σωμάτων της αστυνομίας που το προηγούμενο διάστημα χτύπησαν με ιδιαίτερη μανία τις κινητοποιήσεις του λαού (ΜΑΤ, Δέλτα, ΔΙΑΣ κ.λπ.)
• η κατάργηση εκείνων των νομοθετικών διατάξεων που περιστέλλουν το δικαίωμα στην απεργία και τη διαμαρτυρία (πολιτική επιστράτευση, κήρυξη απεργιών ως παράνομων και καταχρηστικών)
• η επαναφορά του πανεπιστημιακού ασύλου και της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών στους χώρους της εκπαίδευσης
• η παύση των διώξεων για τους αγωνιστές που σύρθηκαν στα δικαστήρια (διόδια, Σκουριές, Αντι-ΤΑΙΠΕΔ, αγροτικές κινητοποιήσεις κ.λπ.)
• η κατάργηση των φυλακών τύπου Γ΄, η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων, το κλείσιμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών
• ο κοινωνικός έλεγχος των ΜΜΕ και η επαναλειτουργία της ΕΡΤ
καθώς και σε πλήθος άλλων ζητημάτων που τίθενται εκ των πραγμάτων και έχουν σχέση με τη δημοκρατία, τα κοινωνικά, πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες.

Κομβικό σημείο αυτού του διαλόγου θα είναι η διοργάνωση εκδήλωσης-συζήτησης στην οποία σας προσκαλούμε, που θα γίνει στις 6 Μαρτίου 2015, ημέρα Παρασκευή ,στις 7 μ.μ., στο κτίριο του Βουλευτικού στο Ναύπλιο με ομιλητές τους :
Δημήτρη Μπελαντή , δικηγόρο ,
Δημήτρη Σαραφιανό, δικηγόρο
και Γιάννη Μιχαλόπουλο
, αρχιτέκτονα , εν των μηνυθέντων για συμμετοχή σε διαδήλωση ενάντια στο ΤΑΙΠΕΔ και θέμα  «ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ : Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ»
ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ

Από μέρα σε μέρα αναμένεται η ανακοίνωση για τον ορισμό της δίκης της Χρυσής Αυγής. Εν τω μεταξύ, συμπληρώνεται το δεκαοκτάμηνο κράτησης των πρώτων συλληφθέντων και οι κατηγορούμενοι για συμμετοχή και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης θα αρχίσουν να αποφυλακίζονται, με πρώτο τον κατηγορούμενο ως φυσικό αυτουργό της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, τον Γιώργο Ρουπακιά.

Η πολύμηνη καθυστέρηση της δίκης επιβεβαιώνει το γεγονός ότι, αντίθετα από όσα ισχυρίζεται η ναζιστική οργάνωση, δεν ήταν η κυβερνητική παρέμβαση στη Δικαιοσύνη που προσδιορίζει τη δικαστική διερεύνηση των ναζιστικών εγκλημάτων, αλλά το ακριβώς αντίθετο.

Μετά τις πρώτες κινήσεις που οδήγησαν στις συλλήψεις τον Σεπτέμβριο του 2013, η κυβέρνηση Σαμαρά άφησε τη Δικαιοσύνη να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Και βέβαια εγκατέλειψε τους δικαστικούς λειτουργούς που ανέλαβαν την υπόθεση έρμαιο στις απειλές και τις συκοφαντίες των ναζιστών.

Αυταπάρνηση

Χάρη στην αυταπάρνηση και το δημοκρατικό ήθος ορισμένων απ’ αυτούς έγινε δυνατή η συγκρότηση της κατηγορίας. Και ήταν τόσο καλά δομημένη και στοιχειοθετημένη αυτή η κατηγορία, ώστε σιγά σιγά πάψαμε να ακούμε τα παπαγαλάκια των ναζιστών να επαναλαμβάνουν τα περί «ανίσχυρου κατηγορητηρίου».

Το νέο τροπάριο των κρυφών υποστηρικτών της Χρυσής Αυγής στέκεται μόνο σε τυπικά έως και νομικίστικα επιχειρήματα. Διαφαίνεται δηλαδή η νέα υπερασπιστική γραμμή της οργάνωσης, η οποία επιχειρεί να απογυμνώσει την υπόθεση από κάθε πολιτικό χαρακτήρα, εμφανίζοντάς την ως προϊόν τυπικών δικονομικών σφαλμάτων.

Ούτε λέξη δεν γίνεται πλέον για την ουσία των κακουργημάτων που βαρύνουν τους υπόδικους. Οι χρυσαυγίτες γνωρίζουν ότι εκεί, στην ουσία δηλαδή της ποινικής υπόθεσης, βρίσκεται η αδυναμία τους και έτσι προσπαθούν με νομικίστικα επιχειρήματα να καταρρίψουν το κατηγορητήριο, με πρώτο στόχο να βρεθεί τρόπος μέσω ενστάσεων να μην προχωρήσει καν η δίκη.

1. Είχαμε πρώτα απ’ όλα τη γνωστή μειοψηφία ενός εφέτη στο συμβούλιο που εξέτασε την υπόθεση. Ο εφέτης υιοθέτησε στην ουσία τους ισχυρισμούς των κατηγορουμένων, οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν μια συζήτηση που γινόταν σε νομικούς κύκλους σε σχέση με την ενδεχόμενη τροποποίηση του άρθρου 187.1 του Π.Κ.

Ο δικαστής που μειοψήφησε θεώρησε ότι πρέπει να εκπέσει η κατηγορία της ένταξης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης διότι, σύμφωνα με τη Σύμβαση του Παλέρμο, απαιτείται οικονομικό κίνητρο για τον χαρακτηρισμό μιας οργάνωσης ως εγκληματικής.

Το σκεπτικό του εφέτη σταματάει απότομα στο σημείο αυτό, ενώ η φυσιολογική επόμενη σκέψη του θα ήταν να μετατραπούν οι κατηγορίες και να υπαχθεί επομένως η Χρυσή Αυγή στις ένοπλες εγκληματικές οργανώσεις που δικάζονται με τον (νέο) αντιτρομοκρατικό νόμο (187.Α) στον βαθμό που όλα τα χαρακτηριστικά της δράσης της πληρούν τις προϋποθέσεις καταδίκης της σύμφωνα με τον 187.Α.

2. Μία βδομάδα μετά την έκδοση του βουλεύματος και τη δημοσιοποίηση της μειοψηφούσας απαλλακτικής άποψης είχαμε δημοσίευμα στο (ασφαλώς μη χρυσαυγίτικο) έντυπο «Ποντίκι», με τίτλο «Στον αέρα η δίκη της Χρυσής Αυγής» και υπότιτλο «Μια σοβαρή παράλειψη στην ογκώδη δικογραφία μπορεί να βγάλει άκυρο το κατηγορητήριο» (12.2.2015).

Η είδηση για το «Ποντίκι» είναι ότι δεν περιλαμβάνεται στη δίωξη η κατηγορία της «συγκρότησης εγκληματικής οργάνωσης».

Ενδιαφέρον έχει και το κλείσιμο του άρθρου, στο οποίο υπάρχει και πολιτική κατάληξη που εμπλέκει άμεσα τον ΣΥΡΙΖΑ στη μεθόδευση αναθεώρησης της δικαστικής διαδικασίας: «Δικαιολογημένες λοιπόν οι ενστάσεις και οι επιφυλάξεις σχετικά με τη δομή του κατηγορητηρίου βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων κοινοβουλευτικών κομμάτων αναφορικά με την επιτυχή ή όχι κατάληξη της δίκης σχετικά με την εγκληματική δράση της νεοναζιστικής οργάνωσης και των ταγμάτων εφόδου, που φέρονται να καθοδηγούνταν εξ ολοκλήρου από τον Μιχαλολιάκο και άλλα πρωτοκλασάτα στελέχη της Χρυσής Αυγής».

3. Πέρασαν δέκα μέρες από το δημοσίευμα του «Ποντικιού» και φρόντισε να το επιβεβαιώσει με εντελώς άκομψο τρόπο η ίδια η πρόεδρος της Βουλής, η οποία προσπάθησε να εξαρτήσει τη νόμιμη λειτουργία της Βουλής από την παρουσία των προφυλακισμένων χρυσαυγιτών.

«Η σύνθεση της Βουλής δεν μπορεί να επηρεάζεται από άλλα όργανα, από άλλες λειτουργίες του δημοκρατικού πολιτεύματος», είπε η πρόεδρος, θέτοντας ανοιχτά υπό αμφισβήτηση τις επιλογές της Δικαιοσύνης και δίνοντας -άθελά της ασφαλώς- ένα χέρι βοηθείας στην οργάνωση. Μπορεί η πρότασή της να απορρίφθηκε από όλες τις πτέρυγες, ακόμα και από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το μήνυμα που στάλθηκε στην κοινωνία και την ίδια τη Δικαιοσύνη ήταν ισχυρό και σαφές.

Το ζήτημα είναι εξόχως πολιτικό. Και οι απόψεις που χαϊδεύουν τα αυτιά των χρυσαυγιτών δεν μπορεί να αντιμετωπιστούν παρά μόνο πολιτικά. Την πρόκληση αυτή δεν μπορεί να την αποφύγει η κυβέρνηση. Το γεγονός ότι συζητάμε γι’ αυτά τα περιφερειακά ζητήματα δείχνει ότι ακόμα και ο στενός κύκλος των χρυσαυγιτών θεωρεί το ζήτημα της ουσίας χαμένο. Αυτοί γνωρίζουν καλύτερα από όλους μας. Και γνωρίζουν ότι όλο και περισσότερα στοιχεία της εγκληματικής δράσης θα αποκαλύπτονται. Το αστείο είναι ότι αυτά τα στοιχεία προέρχονται τώρα «εξ οικείων».

Υπό τον τίτλο «Η σφιχτή δομή έφερε την επιτυχία», ο γνωστός ακτιβιστής της Ακροδεξιάς Δημήτρης Παπαγεωργίου, στο τελευταίο φύλλο του «Ελεύθερου Κόσμου», έχει μια σημαντική αποκάλυψη για τον τρόπο δράσης της Χ.Α., το κεντρικό δηλαδή ζήτημα που θα απασχολήσει το δικαστήριο:

«Πραγματικά είναι πολύ δύσκολο για κάποιον να υποδείξει ένα “σωστό μονοπάτι” στη Χρυσή Αυγή, τη στιγμή που ήταν ακριβώς η μονολιθικότητά της που την έφερε στο σημείο επιτυχίας που έχει σήμερα. Η μονολιθικότητα, η έλλειψη “εσωτερικής δημοκρατίας” και η σκληρή ιεραρχία της. Θυμάμαι όταν ο γράφων σε ηλικία 24 ετών ως μέλος της Χρυσής Αυγής είχε προτείνει στον Γ.Γ. του κόμματος ένα σχέδιο ομόκεντρων κύκλων που θα επέτρεπε την επέκταση της Χρυσής Αυγής εκτός των παραδοσιακών της περιοχών. Η αντίδραση του Γ.Γ. ήταν ότι αντιθέτως θα έπρεπε να καθετοποιηθεί περαιτέρω η ιεραρχία και να γίνει πιο σκληρή. Δεν ισχυρίζομαι φυσικά ότι είχα εγώ δίκιο, αφού αυτό το “σύστημα” δούλεψε. Βασίζεται όμως σε πολύ συγκεκριμένους παράγοντες. Πάντως, όσοι ελπίζουν να “αλλάξουν” τη Χρυσή Αυγή θα πρέπει να έχουν υπόψη τους τα παραπάνω».

ΥΓ Η αφισα κοληθηκε στο Κρανιδι απο μελη του αντιφασιστικου στην Ερμιονιδα

Ειναι μια παλια ιστορια απο το 2009 και την τοτε δημοτικη αρχη με Δημαρχο παλι τον κ Σφυρη. Μπορειτε να ανατρεξετε στις σχετικες αναρτησεις και να θυμηθειτε ολα τα σχετικα.Σε συντομια

Θα φτιαχναμε λοιπον με χρηματοδοτηση ΕΣΠΑ δυο κεντρα στο παλιο Δημοτικο Κοιλαδας και στο κτηριο Μηλιση οπου θα γινονταν αυτα

Politistiko monopati2

Politistiko monopati_28

Καθολου μονοπατι λοιπον.Δυο αιθουσες με βιντεο θα ηταν. Διαδραστικα βιντεο δεν λεω και με γυαλια ειδικα αλλα το ολον θα ηταν δυο αιθουσες με βιντεο.

Στην αρχη μιλουσαμε για προυπολογισμο 3 εκατομμυριων ευρω

Στις 13/5/ 2009 εγκρίθηκε από το Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης η μελέτη υπό τον τίτλο : « Οικοτουριστικές Διαδρομές Δήμου Κρανιδίου» . Ύψους 3.000.000 ευρώ. Η μεγαλύτερη οικοτουριστική διαδρομή στην Ελλάδα. Το έργο εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ και θα δημοπρατηθεί.

που αργοτερα επεσε στις 391 χιλιαδες.

Το έργο, συνολικού προϋπολογισμού 391.100,00€, προέβλεπε την δημιουργία δύο ψηφιακών μουσείων, ένα στο Πορτοχέλι στο κτίριο Μίληση και ένα στην Ερμιόνη στο κτίριο του Δημαρχείου.

Διαβαζω λοιπον στο τελευταιο τευχος (71)του καυτου ντοκουμεντου  που κυκλοφορει στα περιπτερα σχετικα με τα εργα που ενταχθηκαν στα ΕΣΠΑ και αναρωτιεμαι ποιος ιδιωτης θα μπορουσε θεωρητικα να συμμετεχει στην αποροφηση των σχετικων κονδυλιων για την υλοποιηση του εργου.

Γιατι κακα τα ψεματα δεν πιστευω πως κανενας διαλυμενος απο τα μνημονια Δημος μπορει με τις δικες του υπηρεσιες να στησει ψηφιακο μουσειο. Καποιο ΣΔΙΤ κρυβεται παντα πισω απο αυτες τις δουλειες και ετσι το κοινοτικο χρημα μοιραζεται σε ιδιωτικες εταιρειες.

Για να ξεκινησουμε ομως ψαχνοντας την σχετικη λιστα στην σελιδα 41 του περιοδικου βρισκω κατι που ταιριαζει με το θεμα μας οσον αφορα την χρηματοδοτηση δημοσιων φορεων. Ειναι ενα κονδυλι πανω απο 58 εκατομμυρια για ολη την χωρα και αφορα τα εξης

Politistiko monoptai3

Αλλα και ιδιωτικοι φορεις εταιρειες δηλαδη μπορουν να συμμετεχουν οπως φαινεται στην παρακατω αναφορα στην σελιδα 45 με ενα διαθεσιμο ποσο πανω απο 3 εκατομμυρια.

Politistiko monopati4 001

 

Ψαχνοντας λοιπον για περισσοτερα στοιχεια βρηκα αυτο  που αφορα διαφημιστικη εταιρεια με το ιδιο ονομα με εναν απο τους αναδοχους των 3 εκατομμυριων και εχει ημερομηνια 17 Μαιου 2010.

Πάνω από 300 επαγγελματίες στο χώρο της διαφήμισης έχουν πληγεί απο το κανόνι της Max Productions το οποίο μέρα με την ημέρα εκτυλίσσεται και ολοκληρώνεται μπροστά στα μάτια όλων.

Γνωμη μου ειναι πως η Ερμιονιδα δεν χρειαζεται αιθουσες ψηφιακων παρουσιασεων.Αιθουσες που μαλιστα θα κοστιζαν εκατονταδες χιλιαδες ευρω το λιγωτερο και θα ειχαν μηδενικη χρησιμοτητα.

Η Ερμιονιδα χρειαζεται ενα μονοπατι βατο που να το περπατανε ανθρωποι και πινακιδες μεχρι την  χορταριασμενη Ακροπολη των Αλιεων που σημερα ειναι εκαταλειμενη και μη προσβασιμη.

My beautiful picture

Αναστηλωση και επισκεψιμοτητα του Καστρου της Οριας στην Θερμησια.

My beautiful picture

Συντηρηση των φρεσκο στις εκκλησιες του 1200 μονη Αυγου , Αγ Γεωργιο Διδυμων και Αγ Τριαδα Πικροδαφνης.

My beautiful picture

Συντηρηση της μονης Αυγου.

dekemvris2014 023

Αποκατασταση των ψηφιδωτων και ολοκληρωση των εργασιων στην Παλαιοχριστιανικη της Ερμιονης.

pal0011

Ολοκληρωση του Μουσειου του σπηλαιου Φραγχθι στο ημιτελες παλαιο Δημοτικο Κοιλαδας και συνδεση του με το επισκεψιμο πλεον σπηλαιο.Τα ευρηματα του σπηλαιου στολιζουν σημερα τις προθηκες του αρχαιολογικου στο Ναυπλιο.

My beautiful picture

Αυτα για να αρχισουμε γιατι αυτος ο τοπος ειναι μια  πολιτιστικη και ιστορικη λεωφορος και οχι μονοπατι.

Αλλα πανω απ ολα η Ερμιονιδα δεν χρειαζεται ΕΣΠΑ και ευρω.Πολιτες χρειαζεται.Ενεργους ευαισθητους δραστηριους. Συλλογικοτητες πολιτιστικες και δημοτικες παραταξεις που θα αγωνιζονται για μια καλυτερη ζωη για την υπερασπιση της ταυτοτητας αυτου του τοπου μεσα στον χρονο. Πολιτιστικους συλλογους που δεν θα αναλωνονται στην διενεργεια χοροεσπεριδων, αποκριατικων γλεντιων, καρναβαλιων (για τα μαγαζια) και εκδρομων αναψυχης  για να «μαζεψουμε λεφτα».Χτες Κυριακη με εισητηριο 5 ευρω εγινε μια διωρη υπεροχη ξεναγηση στον αρχαιολογικο χωρο της Επιδαυρου δυο βηματα απο την περιοχη μας.Ξερετε ποσοι ηρθαν απο την Ερμιονιδα;Ενας.Ξερετε ποσοι ακολουθουν την ομαδα μας στα παιχνιδια της εκτος επαρχιας;

Οταν θα βρεθουν  αυτοι οι πολιτες θα βρεθουν και τα λεφτα και θα πιασουν τοπο γιατι θα μετραμε την καθε δεκαρα . Οχι λοιπον προεκλογικα ταξιματα ουτε μοιρασμα πακτωλου χρηματων σε συνεργαζομενους με την πολιτικη εξουσια (ντοπια και ξενη) εργολαβους .

Οχι να αναδειξουμε την κληρονομια μας για τα τουριστικα λεωφορεια και τα χρηματα που θα φερουν.Να αναδειξουμε την κληρονομια μας για εμας και τα παιδια μας.Και οταν εμεις αγαπησουμε τον τοπο μας (οχι τα λεφτα που μας φερνει) τοτε ας ερθουν και οι τουριστες.Και τα λεφτα τους. Κακο δεν κανουν αν μπορουμε να τα διαχειριστουμε ορθολογικα με διαφανεια και να εξασφαλισουμε  αειφορο αναπτυξη, ποιοτητα ζωης και θεσεις εργασιας για τους απογονους μας εδω που ζουμε χιλιαδες χρονια τωρα.

Πριν απο δυο χρονια η μνημονιακη κυβερνηση της δεξιας εβαλε περιορισμους για τους παλιοτερους εργαζομενους στον τουρισμο επισιτισμο εποχικα. Ειπαν πως θα μας κοψουν τελειως το επιδομα ανεργειας αν ειμασταν παλιοι.

Ξεσηκωθηκαν και οι πετρες και τελικα περσι και φετος μας εδωσαν τρεις μηνες αντι για πεντε. Και το θεμα παγωσε.

Τοτε οι βουλευτες του ΣΥΡΙΖΑ αντιπολιτευση  εκαναν επερωτησεις στη Βουλη. Οχι ο κ Κοδελας δεν ηταν αναμεσα στους υπογραφοντες .Σημερα ειναι Κυβερνηση το κομμα τους.Εχουμε  μνημονιακη κυβερνηση της αριστερας.Για να δουμε θα μας δωσουν τους δυο μηνες που οι αλλοι οι δεξιοι μας εκλεψαν, η το θεμα θα περασει στο ντουκου.

Και καλο θα ηταν οι αρμοδιοι να ερευνησουν μια φημη που γυρνα στην πιατσα.Ειναι λεει κατι μεγαλο ξενοδοχοι στη Ροδο που πληρωνουν το 60% του ταπεινωμενου πλεον μισθου των ξενοδοχουπαλληλων στην διαρκεια του χειμωνα (ενα επιδομα ανεργειας δηλαδη) σε καποια στελεχη τους που εχουν αποφασισει πως τους ειναι χρησιμα , δημιουργωντας μια στρατια εξαρτωμενων απο την εργοδοσια εργαζομενων μεσα στο χαος της ανεργειας και διασπωντας  την εργατικη ταξη σε μια ακομα υποκατηγορια.

Anergeia

 

Τι ακριβως γινεται μην με ρωτησετε. Ο κ Τσιρωνης ειναι ιστορικο στελεχος του χωρου της πολιτικης Οικολογιας εδω και δεκαετιες και μελος του κομματος των Οικολογων Πρασινων. Ειμαι σιγουρος πως γνωριζει παρα πολυ καλα το θεμα γι αυτο και οι αποψεις του ειναι πολυ σοβαρες και ανοιγουν πιθανοτητες για τους εμπορους της ενεργειας .Το παιχνιδι παιζεται πισω απο κλειστες πορτες οπως παντα και δηλωσεις τετοιου ειδους σπειρουν συγχυση και μετρανε αντιδρασεις.

Ενα μονο.

Καθαρο βιοαποδομησιμο δεν υπαρχει στην Ελλαδα. Αυτο που θα βγαζουν μεσα απο τα συμμεικτα τα διαφορα ΕΜΑΚ θα εχει μεσα και αλλα σκουπιδια. Ανοιξτε εναν καφε καδο του Δημου μας και θα το διαπιστωσετε. Μεσα υπαρχουν σκουπιδια.Αυτος ειναι ο Καφε καδος της οδου Διονυσιου Βουλγαρη στο Κρανιδι το μεσημερι της Πεμπτης 26 Φεβρουαριου

28Flevari 2015 305

Τα βιοαποδομησιμα ειναι σφιχτα δεμενα μεσα σε πλαστικες σακουλες.Αυτη ειναι η καλυτερη περιπτωση βιοαποδομησιμα μεσα σε πλαστικες σακουλες. Γιατι καποιες φορες βλεπουμε σκουπιδια γενικως μεσα στον καδο.

Σε ποιο συστημα αναφερεται λοιπον ο κ υπουργος; Γιατι στην Ελλαδα διαχωρισμος του βιοαποδομησιμου δεν υπαρχει στην πραξη.Τι θα καιει το εργοστασιο; Και τι ειδους εργοστασιο θα ειναι αυτο;

Αν ξεκινησουμε με την καυση του «καθαρου» βιοαποδομησιμου θα ακολουθησουν τα  RDF  και  SRF δηλαδη οπως το λεει και το ονομα τους τα καυσιμα προερχομενα απο απορριμματα.RDF (Refuse Derived Fuel Καυσιμο Προερχομενο αποΑποβλητα ) και  SRF( Solid Refuse Fuel –Καυσιμο απο Στερεα Αποβλητα)

Εξ αλλου τι ειναι τελικα το SRF; Ειναι το RDF με οργανικα βιοαποδομησιμα.

Καύσιμο SRF: Είναι κάτι ανάλογο με το RDF μαζί όμως με οργανικά υλικά. Περιλαμβάνει τα καύσιμα κλάσματα των απορριμμάτων, που διαχωρίζονται σε μονάδες μηχανικής – βιολογικής επεξεργασίας. Όπως και στην περίπτωση του RDF αποτελείται από τα ίδια υλικά και επιπροσθέτως περιέχει και ξηρή οργανική ύλη από την διαχείριση των βιοαποικοδομήσιμων. Η διαχείριση του SRF είναι ανάλογη με αυτή του RDF.

Καύσιμο RDF (Refuse Derived Fuel): Περιλαμβάνει τα καύσιμα κλάσματα των απορριμμάτων, που διαχωρίζονται σε μονάδες μηχανικής επεξεργασίας. Αποτελείται κυρίως από χαρτί (~50%), πλαστικά (~10%), άλλα καύσιμα υλικά (~30% π.χ. ξύλο και κάποιες οργανικές ενώσεις) και μη καύσιμα υλικά (~10%). Το παραγόμενο υλικό συμπυκνώνεται είτε σε μορφή σφαιριδίων είτε σε μορφή μπρικετών, που μπορούν να καούν σε ένα συμβατικό λέβητα στερεών καυσίμων, όταν αναμιχθούν με ικανές ποσότητες κάρβουνου ή άλλου συμβατικού καυσίμου. Το RDF μπορεί να καεί είτε σε ειδικές μονάδες (ρευστοποιημένης κλίνης), είτε σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, είτε τέλος σε τσιμεντοβιομηχανίες. Κατά την καύση του το RDF παρουσιάζει τα ίδια προβλήματα, όπως και η καύση του συνόλου των απορριμμάτων, καθώς επίσης η αποθήκευση του RDF μπορεί να επηρεασθεί αρνητικά από το αρχικό ποσοστό υγρασίας των απορριμμάτων.

http://wastepostblog.mgmedia.gr/2015/02/blog-post_805.html

Οι νέες προδιαγραφές επεξεργασίας των οικιακών απορριμμάτων, που αναμένεται να τεθούν σε διαβούλευση τις προσεχείς εβδομάδες, θα στοχεύουν στη δραστική μείωση του όγκου που θα καταλήγει στην ταφή. Δεν απέκλεισε ακόμη το ενδεχόμενο καύσης, με την προϋπόθεση ότι θα χρησιμοποιείται μόνον καθαρό βιοαποδομήσιμο υπόλειμμα.

Ολοι σχεδον ξερουν τον Παπαρσενη. Τον  ιερεα που πριν λαβει το χρισμα ειχε το ονομα Αλεξανδρος  Κρεστας και μετονομαστηκε σε Αρσενιο Τον Κρανιδιωτη που   εδωσε την ζωη του στα Δερβενακια αγωνιζομενος στο πλευρο του Κολοκοτρωνη οπου και ο απεριτος ταφος του.

Η Ερμιονιδα ομως εχει σε μια στηλη προς τιμην των σκοτωμενων για την ελευθερια και εναν αλλο Κρεστα. Τον Κοσμα Κρεστα το παληκαρι  με το μαυρο παλτο που σηκωθηκε ορθιο μπροστα στις σφαιρες και αντικρυσε καταματα τον θανατο στην σφαγη της Μακρονησου το διημερο 29 Φλεβαρη με 1 Μαρτη του 1948 .

Κρεστας

Ενα κορμι αναμεσα στα 350 που χαθηκαν  στον βυθο της θαλασσας την επομενη. Το φαντασμα του Κοσμα Κρεστα στοιχειωσε την ζωη του Βασιλη Λαδα του φιλου και συντροφου μου. Τωρα που κι αυτος πληρης ημερων πηγε να συναντησει τον παλιο του φιλο μενουν τα γραπτα για να μας θυμιζουν αυτη την ιστορια.  Απο το βιβλιο του Βασιλη Λαδα «Σαν Παραμυθι «οι σελιδες που ακολουθουν. Τα τρια βιβλια του Βασιλη Λαδα μπορειτε να τα βρειτε (χωρις να πληρωσετε) στο τηλεφωνο 6942771350

contentsegment_3465704w1000_h0_r0_p0_s1_v1jpg

135136137138139140141142143144145146147148149150

151152153

 

 

Το κειμενο ειναι των Σπύρου Λαπατσιώρα, Γιάννη Μηλιού και Δημήτρη Π. Σωτηρόπουλου και ειναι κειμενο προβληματισμου

Χωρις εισαγωγη  απο την πηγη

Μόνη διέξοδος η φυγή προς τα εμπρός!

των Σπύρου Λαπατσιώρα, Γιάννη Μηλιού και Δημήτρη Π. Σωτηρόπουλου

1. Εισαγωγή

Μία αποτίμηση της «μεταβατικής» συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου είναι ότι αποτελεί ανακωχή που επετεύχθη με πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης και αποδοχή από την άλλη πλευρά (των «θεσμών»). Στο επόμενο διάστημα, μέχρι το πέρας του τετραμήνου, θα διαμορφωθούν οι όροι διαπραγμάτευσης για την επόμενη συμφωνία. Αυτό κατά μία έννοια σημαίνει ότι δεν κρίθηκε τίποτα ακόμη. Όμως, η αποτίμηση αυτή είναι επισφαλής. Πρώτον, η ίδια η «μεταβατική» συμφωνία αλλάζει το συσχετισμό δύναμης. Δεύτερον, επειδή οι «εχθροπραξίες» θα συνεχίζονται σε όλη τη διάρκεια του τετραμήνου (έλεγχος των δεσμεύσεων και επανερμηνεία των όρων της από κάθε πλευρά) απαιτείται να κατανοήσουμε πρώτα το τοπίο των διαπραγματεύσεων.

2. Συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου: Ένα πρώτο βήμα σε ολισθηρό έδαφος …

2α. Οι στόχοι της διαπραγμάτευσης

Η ελληνική κυβέρνηση προσήλθε στο Eurogroup της 12ης Φεβρουαρίου, δηλαδή στην πρώτη ουσιαστική φάση της διαπραγμάτευσης, με αίτημα μια συμφωνία σε ένα νέο «πρόγραμμα-γέφυρα», δηλώνοντας ρητά ότι είναι αδύνατη η παράταση του υπάρχοντος προγράμματος, που έχει απορριφθεί από τον ελληνικό λαό:

1. Το «πρόγραμμα-γέφυρα» δεν θα περιελάμβανε όρους, αξιολογήσεις κλπ., αλλά μια επίσημη αποτύπωση της βούλησης όλων των πλευρών για διαπραγμάτευση χωρίς πιέσεις και εκβιασμούς και χωρίς οποιαδήποτε μονομερή ενέργεια.

2. Στο πλαίσιο αυτό η Ελλάδα θα παραιτείτο από τις εναπομείνασες δόσεις του προηγούμενου προγράμματος – πέραν των 1, 9 δις ευρώ που οφείλουν να επιστρέψουν η ΕΚΤ και οι Κεντρικές Τράπεζες των κρατών-μελών από τα κέρδη που είχαν από τη διακράτηση ελληνικών ομολόγων (προγράμματα SMP και ANFA) – και θα της δινόταν η δυνατότητα έκδοσης εντόκων γραμματίων πέρα από το όριο των 15 δις, ώστε να καλύψει τυχόν έκτακτες ανάγκες.

3. Στο τέλος της μεταβατικής αυτής περιόδου, (α) η Ελλάδα θα καταθέσει τις τελικές της προτάσεις, που σύμφωνα με τις Προγραμματικές Δηλώσεις της κυβέρνησης θα περιλαμβάνουν ένα νέο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικήςγια τα επόμενα 3-4 χρόνια και ένα νέο εθνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων και παράλληλα (β) θα τεθεί το ζήτημα της διαπραγμάτευσης για αναδιάρθρωση-ελάφρυνση του δημόσιου χρέους.

Η γερμανική κυβέρνηση αλλά και οι «θεσμοί» (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) προσήλθαν στη διαπραγμάτευση με τη θέση ότι η Ελλάδα έπρεπε να ζητήσει εξάμηνη «τεχνική επέκταση» του υφιστάμενου Προγράμματος (το οποίο για επικοινωνιακούς λόγους δέχθηκαν να μετονομαστεί σε «υφιστάμενο διακανονισμό» – existing arrangement), ώστε να γίνει δυνατή η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης (successful completion of the review).

2β. Η έκβαση της διαπραγμάτευσης

Η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου περιλαμβάνει τετράμηνη παράταση της «Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης (Master Financial Assistance Facility Agreement, MFFA), η οποία θεμελιώνεται σε ένα σύνολο δεσμεύσεων».

Η παράταση της Σύμβασης («η οποία θεμελιώνεται σε ένα σύνολο δεσμεύσεων») σημαίνει: (α) αξιολογήσεις από τους τρεις «θεσμούς», (β) δεσμεύσεις ή όρους, (γ) συνέχιση της χρηματοδότησης με βάση το πλάνο των δόσεων του υφιστάμενου Προγράμματος, εφόσον υπάρξει θετική αξιολόγηση, (δ) επιστροφή των κερδών της ΕΚΤ και των εθνικών ΚΤ από τη διακράτηση ελληνικών ομολόγων, και πάλι όμως εφόσον υπάρξει θετική αξιολόγηση από τους «θεσμούς» (δεδομένης μάλιστα της «ανεξαρτησίας» της ΕΚΤ).

Με δυο λόγια πρόκειται για την απόρριψη-απόσυρση των σημείων (1) και (2) με τα οποία προσήλθε η ελληνική κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση. Πρέπει επίσης να σημειώσουμε εδώ ότι δεν υπάρχει καμία ρητή αναφορά στην κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών (π.χ. ότι θα επιτραπεί η έκδοση εντόκων για να πληρωθούν χρεολύσια, τόκοι και έκτακτες ανάγκες) μέχρι την ολοκλήρωση της αξιολόγησης – εκτός αν η αναφορά στην «ανεξαρτησία της ΕΚΤ» υπονοεί την «ευχέρεια» αυτής να εξετάζει κατά πόσο η ελληνική κυβέρνηση ανταποκρίνεται «θετικά» στις «δεσμεύσεις» που συνοδεύουν την επέκταση της συμφωνίας (γεγονός το οποίο αναμφισβήτητα δυσχεραίνει τις όποιες «ερμηνευτικές» προσπάθειες προτίθεται να κάνει η κυβέρνηση σχετικά με τη συμφωνία).

Ταυτόχρονα, στη Συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου περιλαμβάνεται η θέση: «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύθηκαν επίσης να εγγυηθούν τα απαραίτητα πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα ή τα έσοδα που απαιτούνται για να εγγυηθούν τη βιωσιμότητα του χρέους, όπως όριζε το ανακοινωθέν του Γιούρογκρουπ του Νοεμβρίου του 2012». Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση παραιτείται από το στόχο διαπραγμάτευσης για την αναδιάρθρωση-απομείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους και υιοθετεί το «πρόγραμμα βιωσιμότητας» που στηρίζεται στην «πληρωμή του κεφαλαίου του χρέους» μέσω πρωτογενών πλεονασμάτων. Αυτό σημαίνει την απόρριψη-απόσυρση και του σκέλους (β) του σημείου (3) με το οποίο προσήλθε η ελληνική κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση.

Αυτό που κέρδισε η ελληνική κυβέρνηση (πέρα από την αλλαγή στην ορολογία, για την οποία έγινε τόση συζήτηση), είναι:

Α) Το σκέλος (α) του σημείου (3) των προτάσεών της, δηλαδή την ευχέρεια να προτείνει εκείνη προς έγκριση από τους «θεσμούς» τις μεταρρυθμίσεις για τη δημοσιονομική σταθεροποίηση και την ανάπτυξη. Έτσι απορρίφθηκαν τα μέτρα που είχε συμφωνήσει η προηγούμενη κυβέρνηση (μείωση συντάξεων και αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά) και συμφωνήθηκε να δοθεί το βάρος στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της λαθρεμπορίας, στη μεταρρύθμιση του δημοσίου, στην αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος κλπ.1

Β) Η διαπραγμάτευση για το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2015. Αντί του συμφωνημένου 3% του ΑΕΠ, η συμφωνία αφήνει το ζήτημα ανοιχτό για τον προσδιορισμό ενός χαμηλότερου ποσοστού: «Οι θεσμοί, σε ό, τι αφορά τον στόχο για το πρωτογενές πλεόνασμα το 2015, θα λάβουν υπόψη τους τις οικονομικές συνθήκες του 2015».

Επομένως καθίσταται σαφές ότι αν η συμφωνία συνιστά ανακωχή, στην προκειμένη περίπτωση ανακωχή δεν σημαίνει «ισοπαλία»: Η συμφωνία αποτελεί ένα πρώτο βήμα σε ολισθηρό έδαφος. Ναι μεν δίνεται χρόνος για το επόμενο βήμα, αλλά το τοπίο που οργανώνεται είναι ασφυκτικό, ελάχιστα θυμίζει τα minimum που επιζητούσε η κυβέρνηση μέχρι και τις 12 Φεβρουαρίου.

3. Υπάρχει ακόμα περιθώριο για αμφισβήτηση του νεοφιλελευθερισμού;

3α. Η επιτήρηση ως ισορροπία ανάμεσα σε «πολιτικό» και «ηθικό» κίνδυνο.

Η πολιτική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ και της ευρωπαϊκής Αριστεράς είναι η ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή εκείνης της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που επιδιώκει να εναποθέσει όλες τις κοινωνικές διαδικασίες (από την εκπαίδευση και την κοινωνική ασφάλιση μέχρι το δημόσιο χρέος) στη δικαιοδοσία και το «ρυθμιστικό ρόλο» των αγορών. Η ευρωπαϊκή Αριστερά επιδιώκει έτσι να διασφαλίσει εκείνη την ελευθερία άσκησης κυβερνητικής πολιτικής, που θα της επιτρέψει να περιορίσει την ισχύ των αγορών, φέρνοντας στο προσκήνιο τις κοινωνικές ανάγκες.

Ο νεοφιλελευθερισμός είναι ένα «πρόγραμμα» συνεχούς ενίσχυσης των συμφερόντων του κεφαλαίου, σε βάρος των συμφερόντων των εργαζομένων, των επαγγελματιών, των συνταξιούχων, της νεολαίας, των μικρομεσαίων. Ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός, όπως εκφράζεται, για παράδειγμα, από τον κ. Σόιμπλε, δεν στερείται ορθολογικών στόχων και στρατηγικής, παρά τις ρητορικές ευκολίες που δίνει ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός σε όποιον τον χρησιμοποιεί. Επιχειρεί να επιλύσει και μέχρι στιγμής το κάνει, ορθολογικά, δύο προβλήματα:

Πρώτον, τη νομιμοποίηση ενός εργασιακού μοντέλου χωρίς δικαιώματα και κοινωνική προστασία, με χαμηλές και εύκαμπτες αμοιβές, χωρίς ουσιαστική διαπραγματευτική δυνατότητα από τη μεριά των εργαζομένων, έτσι ώστε να δημιουργηθούν ευνοϊκές συνθήκες για την κερδοφορία και τη συσσώρευση κεφαλαίου.

Δεύτερον, την οργάνωση της Ευρωζώνης (συντονισμός δημοσιονομικών πολιτικών, τραπεζική ενοποίηση, προγράμματα διάσωσης κλπ.) με στόχο μία Οικονομική και Νομισματική Ένωση στην οποία τα κράτη μέλη δεν θα υποκύπτουν στον «ηθικό κίνδυνο» να στηρίζουν κοινωνικές (ή άλλες) δαπάνες προσφεύγοντας στον δημόσιο δανεισμό. Τα κράτη υποβάλλονται στο δίλημμα λιτότητα-περικοπές-ιδιωτικοποιήσεις ή κίνδυνος χρεοστασίου, με αποτέλεσμα στη δεύτερη περίπτωση την αποδοχή ενός προγράμματος διάσωσης, το περιεχόμενο του οποίου είναι φυσικά και πάλι λιτότητα-περικοπές-ιδιωτικοποιήσεις.

Αυτή η ακραία οπτική επιθυμεί ιδιωτικοποιήσεις και πρωτογενή πλεονάσματα για να αποπληρωθεί το χρέος ενώ δεν αντιτίθεται σε μεταρρυθμίσεις όπως αυτές τις οποίες προτείνει η ελληνική κυβέρνηση (και ενδεχομένως έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία) – όπως η καλύτερη οργάνωση των συστημάτων είσπραξης (φόροι, εισφορές), η αναδιοργάνωση του δημοσίου τομέα, 2 η αποδυνάμωση γενικά των ολιγοπωλίων. Μπορεί ακόμα να καλωσορίσει ένα νέο πολιτικό προσωπικό, καθώς κατανοεί ότι έχει επιταχυνθεί ο κύκλος φθοράς και έλλειψης λαϊκής νομιμοποίησης του παλιού πολιτικού προσωπικού. Η διατήρηση του παλιού προσωπικού, εφόσον αυτό έχει απαξιωθεί στη συνείδηση της κοινωνικής πλειοψηφίας, θεωρείται από τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική «πολιτικός κίνδυνος», διότι μπορεί να οδηγήσει στις ανεξέλεγκτες ατραπούς μιας κοινωνικής έκρηξης.

Ο νεοφιλελευθερισμός θεωρεί όμως παράλληλα «ηθικό κίνδυνο» (moral hazard) κάθε πολιτική που στηρίζει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, διευρύνει το δημόσιο χώρο, επεκτείνει το κοινωνικό κράτος, θέτει την αναπαραγωγή της κοινωνίας πέρα και έξω από την εμβέλεια δράσης των αγορών.

Με άλλα λόγια, το ζητούμενο του νεοφιλελευθερισμού είναι τόση λιτότητα, όση απαιτείται ώστε να μην αυξάνει ο «πολιτικός κίνδυνος», ενώ ταυτόχρονα αποτρέπεται ο «ηθικός κίνδυνος».

Γενικά μιλώντας, οι δύο κίνδυνοι, «ηθικός» και «πολιτικός», κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση, λόγω των συνεπειών με τις οποίες είναι συνδεδεμένοι στην τρέχουσα συγκυρία. Όταν μειώνεται ο «ηθικός» κίνδυνος, αυξάνει ο «πολιτικός» και αντίστροφα. Επομένως, η ένταση μεταξύ αυτών των δύο αυτών τάσεων καταλήγει, όταν συναντούνται, στην ανίχνευση της εκάστοτε κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ «ηθικού κινδύνου» (όταν οι κυβερνήσεις υποκύψουν στον «κίνδυνο» να αποδεχθούν συμφέροντα των κατώτερων τάξεων) και «πολιτικού κινδύνου» (να αποδιαρθρωθούν οι πολιτικές ελίτ και να προκύψουν φαινόμενα ανεξέλεγκτων μαζικών κινητοποιήσεων). Οι «ανεξάρτητες αρχές» που δεν ελέγχονται «δημοκρατικά», ειδικά για θέματα που αφορούν την «οικονομία», με κύριο παράδειγμα την «ανεξαρτησία» της ΕΚΤ, είναι μία μέθοδος ανίχνευσης της ισορροπίας ανάμεσα στους δύο «κινδύνους». Αυτό όμως δεν θεωρείται επαρκές.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον καθοριστικό ρόλο έχει πλέον αναλάβει η «αξιολόγηση των συμφωνιών». Αν προσέξουμε τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου θα δούμε ότι δεν είναι εντελώς κλειστή για αιτήματα που αυξάνουν τον «ηθικό κίνδυνο», δηλαδή προωθούν ρυθμίσεις υπέρ του κοινωνικού κράτους και της εργασίας. Όμως, βασικό σημείο της συμφωνίας είναι ότι οι «θεσμοί» θα αξιολογούν ποιες μεταρρυθμίσεις (δεν) δημιουργούν προβλήματα στα δημόσια οικονομικά, στις προοπτικές οικονομικής μεγέθυνσης και στη σταθερότητα και ομαλή λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος.3 Η αξιολόγηση, δηλαδή η επιτήρηση, αποτελεί σημαντική τροχοπέδη στην υλοποίηση του προγράμματος και των κοινωνικών μετασχηματισμών που επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Πέραν του ρητώς ανοικτού ακόμη ζητήματος της κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών, δείγματα γραφής της συνεχούς αξιολόγησης, που εγείρει τόσο η συμφωνία όσο και η σχέση με την ΕΚΤ ως έμμεσου χρηματοδότη, αποτελεί τόσο η επιστολή της ΕΚΤ, αλλά και αυτή του ΔΝΤ, που «ερμηνεύουν» τις μεταρρυθμίσεις ως «ισοδύναμα» μέτρα των δεσμεύσεων που περιγράφονταν στο παλιότερο «Πρόγραμμα». Ειδικά το ΔΝΤ δεν παραιτείται από την ολοκλήρωση των μέτρων για το άνοιγμα των επαγγελμάτων, τις ιδιωτικοποιήσεις, την αγορά εργασίας και το ασφαλιστικό, που περιγραφόταν στο παλιότερο «Πρόγραμμα». Αξίζει να σημειωθεί ότι η μη-ποσοτικοποίηση των στόχων, το μη-καθορισμένο έλλειμμα, η απουσία οποιασδήποτε ρητής συζήτησης για τον υπολογισμό του δημοσιονομικού κενού, καθιστά ανοικτό και συνεχώς «ερμηνεύσιμο» ζήτημα τον υπολογισμό της απόδοσης των μέτρων ως «ισοδυνάμων».4

3β. Πού κρίθηκε η διαπραγμάτευση: Για τη διαπραγματευτική τακτική και στρατηγική

Το βασικό ερώτημα για τη σημασία της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου, πέραν των στρατηγικών που διαπλέκονται και συμπυκνώνονται σε αυτήν, είναι τι δυνατότητες (παρά τα ασφυκτικά περιθώρια) αφήνει στην κυβέρνηση για να υλοποιήσει το πρόγραμμά της. Προηγουμένως όμως χρειάζεται να ανιχνεύσουμε τις «δυσκολίες» που οδήγησαν την κυβέρνηση στην αναδίπλωση της 20ής Φεβρουαρίου.

Η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου καθορίστηκε προφανώς τόσο από εξωτερικούς παράγοντες, το δεδομένο και γνωστό νεοφιλελεύθερο πλαίσιο των «θεσμών», όσο όμως και από εσωτερικούς, οι οποίοι τελικά έπαιξαν και τον καθοριστικό ρόλο.

Δευτερεύουσα μόνον σημασία έπαιξε η ελλιπής προετοιμασία της κυβέρνησης και οι αντιφατικές τακτικές του ΥΠΟΙΚ, όπως για παράδειγμα:

Πρώτον: Η απουσία σοβαρού σχεδίου που να στηρίζεται σε αριθμούς και ανάλυση. Ακόμη και στο Παράρτημα που δημοσίευσε το ΥΠΟΙΚ ως τεχνική σύνοψη φαίνεται το επιφανειακό επίπεδο. Επιπλέον, σε αυτό γίνεται η κρίσιμη παραδοχή ότι η βιωσιμότητα του χρέους συνδέεται με τα πρωτογενή πλεονάσματα (θέση που συνιστά σημαντική στρατηγική υποχώρηση).

Δεύτερον: Η εκφορά κάποιων γενικών αρχών της πρότασης για την απομείωση του χρέους από το Λονδίνο. Εδώ υπάρχει τακτικό σφάλμα: Χωρίς συνάντηση με την ΕΚΤ ανακοινώνεται μία πρόταση, από χώρα εκτός Ευρωζώνης, η οποία εμπλέκει τα ομόλογα που κατέχει η ΕΚΤ σε συμφωνία ανταλλαγής. Πρόκειται για πρόταση αλλαγής των κανόνων της ΕΚΤ, η οποία ωθεί την ΕΚΤ κατευθείαν, χωρίς δεύτερη κουβέντα, σε θέση άρνησης για προφανείς λόγους που συνδέονται με την πολιτική της και τις ισορροπίες που τηρούνται στο ΔΣ, αλλά και την επίθεση που ήδη δέχεται για «παραβίαση των κανόνων» που την διέπουν, με την πολιτική «ποσοτικής χαλάρωσης». Είναι επίσης προφανές ότι δεν χρειάζεται να εμπλακεί άμεσα η ΕΚΤ σε μία τέτοια συμφωνία, αλλά το ίδιο μπορούσε να γίνει με άλλους τρόπους, οι οποίοι είναι συμβατοί με τις τρέχουσες ισορροπίες. Το άλλο κομμάτι της πρότασης, τα δάνεια σε EFSF συνδεδεμένα με τους ρυθμούς μεγέθυνσης, συνιστά γενικόλογη πρόταση και προφανώς αφορά το δεύτερο στάδιο της διαπραγμάτευσης.

Τρίτον: Φάνηκε ότι η κυβέρνηση έδωσε πολύ μεγάλο βάρος στην επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος, σε σχέση με άλλες διαστάσεις. Αυτό αποτελεί αρνητικό σημάδι και για το εσωτερικό και για το εξωτερικό. Για παράδειγμα, το περιστατικό με τον Ντάιεσεμπλουμ προφανώς τόνωσε το «εθνικό αίσθημα», αλλά συγχρόνως αφαίρεσε διαπραγματευτική ισχύ από τη στιγμή που όλο το Σαββατοκύριακο ασχολήθηκε η κυβέρνηση με το να καθησυχάζει τις αγορές που θα άνοιγαν την Δευτέρα, γεγονός που σηματοδότησε ότι η κυβέρνηση δεν έχει σταθερή τακτική διαπραγμάτευσης (και φυσικά στην ίδια συνάντηση ακόμη και σε μη έμπειρους παρατηρητές φάνηκε ότι δεν υπάρχει και ομάδα ισότιμων κυβερνητικών μελών στη διαπραγμάτευση).

Είναι εύκολα κατανοητό πώς αυτή η κακά στημένη διαπραγμάτευση, παρά τις εργατοώρες που αφιέρωσαν οι πρωταγωνιστές της, είχε τα χαρακτηριστικά άλματος με δεμένα μάτια. Επίσης, οι διαφορές και οι κακοί χειρισμοί και οι μετατοπίσεις έδειξαν στους εταίρους ότι η ελληνική πλευρά είναι επιδεκτική χειρισμών.

Όμως τελικά η διαπραγμάτευση δεν κρίθηκε τόσο στο επίπεδο των τακτικών κινήσεων ή στο εξωτερικό, όσο στο εσωτερικό. Εκείνο που καθόρισε την αναδίπλωση της ελληνικής πλευράς ήταν η στρατηγική πολιτική απόφαση για οικοδόμηση συμπαγών σχέσεων κοινωνικής εκπροσώπησης με εκείνα τα κοινωνικά στρώματα που θεωρούν ως αδιανόητη τη διαταραχή της «ομαλότητας της αγοράς», τη στιγμή που όλοι γνώριζαν τη σημασία και το χαρακτήρα της αναμέτρησης. Το συζητημένο σενάριο ενός bankrun οφείλει πάντα να εντάσσεται (και άρα να εξετάζεται, πέρα από τις επιμέρους τεχνικές αντιμετώπισης) στο πλαίσιο ενός κοινωνικού συσχετισμού δύναμης. Παράλληλα είναι αδιανόητο να υιοθετείται το επιχείρημα ότι συνέχεια μιας υποτιθέμενης «κατάρρευσης των τραπεζών» θα ήταν η «έξοδος από το ευρώ», ένα σενάριο μηδενικής πιθανότητας, που αποτέλεσε απλώς «επιχείρημα» των κυβερνήσεων Παπανδρέου – Παπαδήμου – Σαμαρά για να αποδεχθεί η ελληνική κοινωνία τα Μνημόνια, και αποτελεί πάντα «όπλο» ακραίων νεοφιλελεύθερων, τύπου Σόιμπλε.5

3γ. Το διακύβευμα: Τίποτα δεν είναι δυνατό να αλλάξει, ή ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός;

Όσα προηγήθηκαν μας οδηγούν στο συμπέρασμα, με την πιο ήπια διατύπωση, ότι έχει συνομολογηθεί μία συμφωνία, η οποία περιορίζει σημαντικά την άσκηση πολιτικής στα δημόσια οικονομικά αλλά και σε άλλους τομείς. Επομένως, το οικονομικό τοπίο στο οποίο βασίζεται η κυβέρνηση για τη διαπραγμάτευση και την αξιολόγηση της τελικής συμφωνίας είναι ολισθηρό.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση επιλέγει να παρουσιάζει την προφανή υποχώρηση και την αναγκαστική αλλαγή του προγράμματός της ως «νίκη», αποτελεί κακό σημάδι για τη συνέχεια, επειδή δείχνει ότι περισσότερο ενδιαφέρεται για την επικοινωνία παρά για την ουσία. Αυτό ίσως προοπτικά να αποτελέσει την πραγματική ήττα, εφόσον το σήμα το οποίο εκπέμπεται και εισπράττεται από την κοινωνία ενισχύει την πεποίθηση: «μην πιστεύεις τους πολιτικούς σε ό, τι λένε, επάγγελμα κάνουν για να είναι κυβέρνηση».

Ας αναλογιστούμε το εξής απλό δεδομένο: Η κυβέρνηση αυτή δεν προήλθε επειδή υποστήριξε το 70% του Μνημονίου – αν μάλιστα το είχε υποστηρίξει ίσως να μην περιλαμβανόταν καν στον κοινοβουλευτικό χάρτη σήμερα. Η επιχείρηση επανεγγραφής της εντολής της, ώστε να περιλαμβάνει το 70% του Μνημονίου αποτελεί εγχείρημα αλλαγής των σχέσεων εκπροσώπησης και των κοινωνικών συμμαχιών στις οποίες στηρίζεται. Επειδή προφανώς το 70% αυτό καθαυτό είναι ένα νούμερο του αέρα (γιατί όχι 68% ή 72%; με βάση τις σελίδες, τα υποκεφάλαια, ή τα μέτρα;), η επιλογή του αποτελεί διακύβευμα ερμηνείας και συγκρότησης σχέσεων εκπροσώπησης. Το ερώτημα, το οποίο είναι ανοικτό ακόμη για την κυβέρνηση, είναι αν θα επικρατήσει η επικοινωνιακή λογική της «νίκης» και της παράβλεψης των κρίσιμων ζητημάτων που αναδείχθηκαν, ή θα επιχειρηθεί να αναλυθεί σε βάθος η υποχώρηση που συνιστά η συμφωνία και οι όροι αυτής της υποχώρησης όσο υπάρχει χρόνος (πολύ λίγος, μιας και άμεσα ξεκινά ήδη ο επόμενος γύρος διαπραγμάτευσης).

Με τα νέα αρνητικά δεδομένα που συνεπάγεται η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν μία μόνο οδό εξόδου από το αδιέξοδο του νεοφιλελεύθερου ευρωπαϊκού κλοιού: Την έφοδο προς τα εμπρός!

– Την έφοδο προς τα εμπρός με όχημα την αλήθεια: Να ξεκινήσει κανείς από την παραδοχή των υποχωρήσεων, με στόχο να αναζητηθούν οι τρόποι, ώστε να μην υπάρξει μακροπρόθεσμη βλάβη, δηλαδή η κυβέρνηση να επαναφέρει στην ημερήσια διάταξη τις προγραμματικές μας δεσμεύσεις για αναδιανομή εισοδήματος και ισχύος προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας, για ανοικοδόμηση του κοινωνικού κράτους, για δημοκρατία και συμμετοχή.

– Την έφοδο προς τα μπρος, με όχημα τόσο τη ριζική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, ώστε επιτέλους το κεφάλαιο να επωμιστεί τα βάρη που του αναλογούν, όσο και με την εξυγίανση της δημόσιας ζωής από τις έκνομες πρακτικές στις οποίες επιδίδεται μερίδα της ελληνικής ολιγαρχίας: Λαθρεμπορία πετρελαιοειδών και προϊόντων καπνού, ενδο-ομιλικές συναλλαγές, φοροδιαφυγή, καταχρηστική δανειοδότηση κλπ.

Απαιτείται δηλαδή άμεσα μια νέα ορμητικότητα αλλαγών στο εσωτερικό της χώρας, έτσι ώστε να οικοδομηθούν σε νέες βάσεις οι συμμαχίες με τις κατώτερες τάξεις. Μεταφορικά, αυτό που λείπει και που δυστυχώς μοιάζει να απομακρύνεται με τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, είναι ένα εσωτερικό «μνημόνιο για τον πλούτο», με παράλληλη βελτίωση των όρων ζωής των λαϊκών τάξεων. Ο στόχος «να πληρώσει η ολιγαρχία» δεν ήταν ποτέ περισσότερο επίκαιρος.

Σε μια κοινωνία που η απώλεια του 25% του ΑΕΠ και η φτωχοποίηση μεγάλου τμήματος του πληθυσμού δεν είναι παρά η ορατή όψη της ραγδαίας όξυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων, σε μια κοινωνία που η τεράστια ανεργία είναι το συμπλήρωμα ενός εκτεταμένου εργασιακού μεσαίωνα, σε μια κοινωνία πολλαπλών αντιθέσεων αλλά και υψηλών προσδοκιών, η «δημοτικότητα» της κυβέρνησης δεν θα διατηρηθεί στο 87% ή στο 80% για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Για να παραμείνει η κυβερνητική πολιτική ηγεμονική, θα πρέπει να ταχθεί καθαρά με τα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας, να αμφισβητήσει τη στρατηγική νεοφιλελευθερισμού. Περιθώριο για «εθναρχική» πολιτική, που να υπερασπίζεται γενικά και αόριστα κάθε τι «ελληνικό» ή «ευρωπαϊκό» δεν υπάρχει, δεν υπήρξε άλλωστε ποτέ, αλλά ούτε και θα υπάρξει ποτέ στην προβληματική της Αριστεράς.

 

1 Και στο σημείο αυτό βέβαια, οι τελικές αποφάσεις απαιτούν την έγκριση των «θεσμών»: «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από την ακύρωση μέτρων και από μονομερείς αλλαγές των πολιτικών και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα επηρέαζαν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους, την ανάκαμψη της οικονομίας ή τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως αυτά αξιολογούνται από τους θεσμούς».

2 Αλλά και εδώ ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες: στις μορφές που θα λάβει η αναδιοργάνωση.

3 Να μην ξεχνάμε για παράδειγμα, ότι η μεγέθυνση στο τρέχον πρόγραμμα εξαρτάται από τις εξαγωγές και η αύξηση των μισθών θεωρείται ότι μειώνει τους βαθμούς ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και εμποδίζει την αύξηση των εξαγωγών (λανθασμένη άποψη, όπως προκύπτει πλέον και εμπειρικά, αλλά αυτή είναι η κυρίαρχη θεώρηση των «θεσμών»). Επίσης, άλλο παράδειγμα, η ρύθμιση των «κόκκινων δανείων» προφανώς επηρεάζει το χρηματοπιστωτικό σύστημα και επομένως είναι υπό αίρεση ως πρόγραμμα αλλά και ως προς τον βαθμό, το χρόνο και τους όρους εφαρμογής της αν υπάρξει ως πρόγραμμα.

4 Στην επιστολή του προς τον Jeroen Dijsselbloem με ημερομηνία 24/2/2015, ο Mario Draghi επισημαίνει: «Σημειώνουμε ότι οι δεσμεύσεις που περιγράφονται από τις [ελληνικές] αρχές διαφέρουν από τις υπάρχουσες δεσμεύσεις του προγράμματος σε ορισμένους τομείς. Σε τέτοιες περιπτώσεις, θα πρέπει να αξιολογηθεί κατά τη διάρκεια της επανεξέτασης, εάν τα μέτρα που δεν γίνονται αποδεκτά από τις αρχές αντικατασταθούν με μέτρα ίσης ή καλύτερης ποιότητας όσον αφορά την επίτευξη των στόχων του προγράμματος». (“We note that the commitments outlined by the authorities differ from existing programme commitments in a number of areas. In such cases, we will have to assess during the review whether measures which are not accepted by the authorities are replaced with measures of equal or better quality in terms of achieving the objectives of the programme”).

5 To “Grexit” ως επαρκή λόγο συμβιβασμού χρησιμοποιεί, π.χ., ο James Galbraith: «Μη συμφωνία θα σήμαινε ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων, ή διαφορετικά κατάρρευση τραπεζών, χρεοστάσιο και πρόωρη έξοδο από το ευρώ» (“No agreement would have meant capital controls, or else bank failures, debt default, and early exit from the Euro”): “Reading The Greek Deal Correctly”, http://www.socialeurope.eu/2015/02/greek-deal

 

Αναδημοσιευω το αρθρο του καλου φιλου.Τον θυμαστε πιθανα απο την ημεριδα για το νερο που εγινε στο Κρανιδι πριν τις δημοτικες εκλογες  και ηταν εισηγητης μαζι με τον Βασιλη Γιοκαρη.

http://www.efsyn.gr/arthro/meres-alitheias-0

Μετά τις μέρες ευφορίας ακολούθησαν οι μέρες διάψευσης και κριτικής. Τι είδους όμως κριτικής όταν τα χρόνια της μεγάλης επαγγελίας, μέχρι και έναν μήνα πριν, όλοι, έστω σχεδόν όλοι, συμφωνούσαν στον ΣΥΡΙΖΑ πως το χρέος μπορεί να διαγραφεί, η δανειακή σύμβαση και το Μνημόνιο θα πεταχτούν στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας και θα έρθουν επιτέλους μέρες όμορφες, με την ευρωζώνη να υποκλίνεται στην ανερχόμενη δυναμική της ελληνικής νεοαριστερής πολιτικής πραγματικότητας… Κι όταν, μάλιστα, μέχρι μια-δυο βδομάδες πριν, σχεδόν όλοι μαζί περίμεναν το γενναίο διαπραγματευτικό θαύμα…

Η κριτική που γίνεται τούτες τις ώρες προς τον ΣΥΡΙΖΑ από στελέχη του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ (μεταξύ αυτών και μερικά από τα επιφανέστερα) δεν έχει καμία αξία εάν δεν συνοδεύεται από αυτοκριτική κι εάν δεν συμπεριλάβει ωφέλιμη γνώση και προπαντός αυτογνωσία. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διέψευσε τον εαυτό του μόνο επειδή δεν τήρησε τις υποσχέσεις του, αλλά προπαντός γιατί έδωσε τις λάθος υποσχέσεις. Ούτε μόνο γιατί πρότεινε λύσεις ανέφικτες, μέσα τουλάχιστον στο συγκεκριμένο ευρωπαϊκό πλαίσιο που τις τοποθετούσε, αλλά γιατί δεν πρότεινε τις πραγματικές, ρεαλιστικές και συνάμα θεμελιωτικές, αναδημιουργικές λύσεις. Ούτε ακόμη γιατί δεν διαπραγματεύτηκε τόσο γενναία το πρόγραμμά του, όσο ζητούν τώρα οι εκ των έσω κυρίως επικριτές του, αλλά γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, ως ενιαίο όλον, επί τέσσερα χρόνια αναλώθηκε στα εύκολα, στην επικοινωνιακή ρητορική, προβάλλοντας ως απόλυτο πλεονέκτημα την υποτιθέμενη διαπραγματευτική του δεινότητα.

Δεν διάβασε όμως ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε την Ελλάδα σωστά, δεν διέγνωσε δηλαδή τις πραγματικές της παθογένειες (αντίθετα τις ενθάρρυνε), ούτε κατάλαβε τους αποφασιστικούς οικονομικούς και πολιτικούς μηχανισμούς της ευρωζώνης μέσα στους οποίους δεσμεύτηκε να αναζητήσει λύση… Ετσι, ο ΣΥΡΙΖΑ παγιδεύτηκε στον ίδιο τον πολιτικό του λόγο, στον ταχτικισμό του και στη σπουδή του να κυβερνήσει χωρίς ρεαλιστικό όραμα, χωρίς γενικό σχέδιο και χωρίς εξειδικευμένο προγραμματισμό.

Συνιστούν τα παραπάνω συνήθεις «μετά Χριστόν» κακεντρεχείς αριστερόστροφες προφητείες; Μάλλον όχι. Αλλωστε γράφτηκαν σε άρθρα που δημοσιεύτηκαν στην «Εφ.Συν.» τον Νοέμβρη του 2012 και τον Φλεβάρη του 2013:

«[…] Από αυτήν την Ε.Ε. είναι πρόδηλο ότι η Ελλάδα ουκ αν λάβοι. […] Η Ε.Ε., υποκείμενη στη δοκιμασία της σύγχρονης εντεινόμενης παγκοσμιοποίησης, βυθίζεται σε δομική κρίση ανταγωνιστικότητας. […] Η μακρού κύματος δομική κρίση της ευρωπαϊκής οικονομίας δείχνει πως τα υπερεθνικά χρηματοπιστωτικά κέντρα δεν πρόκειται να δεχθούν καθαρές διαγραφές εξωτερικού χρέους και ουσιαστικές δανειακές διευκολύνσεις. Συνεπώς, ενδοτική ή επιθετική διαπραγμάτευση, ας το πάρουμε απόφαση, δεν πρόκειται να αλλάξει τα χρηματοοικονομικά δεδομένα. […]

»[…] Η σημερινή “αποκαλυπτική” γνωριμία –με καθυστέρηση 30 χρόνων– του ελληνικού πολιτικού συστήματος με την Ε.Ε. ανέδειξε την ιδεολογική και πολιτική κενότητα τόσο του κυβερνητικού όσο και του αντικυβερνητικού “διαπραγματευτικού” λόγου. Εξηγεί τον εγκλεισμό του σε επιχειρηματολογίες τηλεοπτικών παραθύρων, εξηγεί ακόμη την ένδεια καλοδουλεμένων, οικονομικο-κοινωνικά αξιολογημένων σχεδίων. Οι προτάσεις συνεπώς της Ευρωπαϊκής Αριστεράς που εξαντλούνται σε διαχειριστικού τύπου νομισματο-πιστωτικές αναπροσαρμογές, με σκοπό την αύξηση της ρευστότητας, την πλασματική αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας κ.λπ., τελικά εξανεμίζονται όταν αυτή βρεθεί, όπως στη Γαλλία (του Ολαντρέου τότε…), στην εξουσία».

Υπήρξε άραγε, τότε, εκτός από κριτική και κάποια πρόταση; Ή μήπως επρόκειτο για κριτική που προέτρεπε στην έξοδο από την ευρωζώνη στο όνομα μιας κάποιας ανέφικτης αντικαπιταλιστικής ανατροπής; Υπήρξε πρόταση, εντός Ευρωπαϊκής Ενωσης, όχι όμως αναγκαστικά και εντός ευρωζώνης, που σύμφωνα με τα τότε γραφόμενα συνοψίζεται στα εξής:

«[…] ξεκίνημα νέου παραγωγικού κύκλου […] άρθρωση στον διεθνή καταμερισμό εργασίας με τη δημιουργία και υποστήριξη κλάδων τεχνολογικής πυκνότητας, καινοτόμων εφαρμογών και έντασης εξειδικευμένης εργασίας, παράλληλα με τη σχετική απεξάρτηση αυτού του κύκλου από την ανάγκη ισχυρών εξωτερικών επενδυτικών εισροών. […] Βέβαια, ένα επεξεργασμένο σχέδιο σύγχρονης βιομηχανικής επαναθεμελίωσης ([…] και ολοκληρωμένης αγροτικής αναδιάρθρωσης) της παραγωγικά εκθεμελιωμένης χώρας απαιτεί ιδέες, μεθοδολογία, ευέλικτες διαδικασίες και εργαλεία εφαρμογής. Απαιτεί ταυτόχρονα δίκαια και βιώσιμα κοινωνικά συμβόλαια […]».

Για να τεθεί, λίγους μήνες αργότερα, το ζήτημα «ενός κατάλληλου για την Ελλάδα προτύπου ενδογενούς ανάπτυξης». Σε ό,τι αφορά το πλαίσιο και τις προϋποθέσεις υλοποίησης αυτής της πρότασης, είχε γραφτεί:

«Ομως, και ιδού το πρόβλημα, η επίτευξη των παραπάνω στόχων δεν μπορεί να γίνει χωρίς επανακαθορισμούς ως προς τις ευρωπαϊκές πολιτικές που εφαρμόστηκαν, όπως εφαρμόστηκαν, στα πιο πάνω παραγωγικά πεδία. Χωρίς ειδικούς περιορισμούς στην ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και προϊόντων. Χωρίς ιδιαίτερη αντιμετώπιση των τεχνολογικών “εισιτηρίων εισόδου” και χωρίς προστασία, μέχρις ενηλικιώσεως, των αναδυόμενων ευαίσθητων παραγωγικών φωλεών. Χωρίς, προπαντός, σαφή μετατόπιση του κέντρου βάρους των διαπραγματεύσεων από τη χρηματοπιστωτική-δανειακή σφαίρα στη σφαίρα υλοποίησης κατάλληλων εθνικών οικονομικών-παραγωγικών πολιτικών».

Εφικτή άραγε η παραπάνω διεκδίκηση, που βέβαια συνεπάγεται συμφωνία επί ενός κατά το σουηδικό παράδειγμα (εντός Ε.Ε., εκτός ευρωζώνης) πρωτοκόλλου; Επί ενός δηλαδή παρενθετικού καθεστώτος, ειδικού σκοπού, ορισμένου χρόνου; Εφικτή πιστεύουμε, ρεαλιστική και πολιτικά περισσότερο νομιμοποιημένη από αυτές που προβλήθηκαν.

Αυτά γράφονταν τότε… Τώρα, μετά την προσγείωση στην άτεγκτη πραγματικότητα, δεν χρειάζονται ούτε οι επίσημες δημόσιες ρητορικές στρεβλώσεις ούτε οι (μη αυτοκριτικές) επικρίσεις, που τείνουν να εγκλωβίσουν τον λαό για ακόμη μια φορά σε αντιπαραθέσεις παλαιάς κοπής. Ενα τέτοιο χωρίς ουσία ενδοοικογενειακό σκηνικό, πάλι μακριά από την αλήθεια θα μας πάει..

* δρος Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων

genaris 5 conteiner

Θυμαστε ασφαλως το σημειο οπου συμμεικτα απορριμματα αδειαζαν στο εδαφος και μετα με φορτωτη εμπαιναν σε εμπορευματοκιβωτια που εφευγαν για αγνωστη μεχρι σημερα κατευθυνση

Ηταν πανω στον κεντρικο δρομο Κρανιδι Πορτο Χελι στο αριστερο μερος πηγαινοντας στο Χελι στην τοποθεσια Κοκκιναρι πανω απο τον χειμαρο Βαθυ Ποταμι. Χωματινα αναχωματα που αφηναν οστοσω μια κεντρικη εισοδο εκλειναν την θεα προς το ποταμι και την κλεινουν ακομα.

1Martios2015 020

Πολλες φορες τα βραδυα στο σημειο μυριζε καπνο. Πλεον το μερος δεν χρησιμοποιειται για μεταφορτωση και εχει καθαριστει. Ειναι ετσι ομως;

1Martios2015 022

Οι φωτογραφιες αφηνουν ερωτηματικα Πρωτα απο ολα υπαρχουν μπαζα πισω απο τα χωματινα αναχωματα που εχουν μεσα και λιγα σκουπιδια. Ειναι αυτα που ηταν στο εδαφος οταν καθαρισε ο φορτωτης.

Παμε πισω απο τα αναχωματα ομως.

28Flevari 2015 128Flevari 2015 228Flevari 2015 3

Προφανως καποιοι αποφασισαν πως μιας και στον χωρο γινεται διαχειριση απορριμματων μπορουν να αδειασουν τα μπαζα τους αν και τα κλαδεματα που ειναι μπροστα απο τα μπαζα ειναι πολλα για να προερχονται απο ενα σπιτι.  Οπως και τα μπαζα εξ αλλου. Ακριβως απο κατω υπαρχει μια κατασταση που εχει γινει απο μηχανηματα. Και αυτο δημιουργει φοβους πως και τα καινουργια μπαζα θα ακολουθησουν τα παλιοτερα

28Flevari 2015 4

Ναι ειναι χωματα και κλαδια που εχουν σπρωχτει πρρος τον χειμαρο αλλα ειναι και σκουπιδια αναμεσα τους. Ειναι θεμα χρονου το νερο του χειμαρου να τα παρασυρει. Εξ αλλου αερας και βροχη θα τα σπρωξουν προς τα κατω αργα η γρηγορα. Και ο χειμαρος ειναι ορμητικος (εδω φωτογραφια παλιοτερη λιγα μετρα πιο πανω)

My beautiful picture

Να τα παρει λοιπον το ποταμι;Και που βγαινει το ποταμι; Στην Πετροθαλασσα στο βαλτο στα Φλαμπουρα. Βλεπετε ολα τα ποταμια καπου καταληγουν.

 

 

 

28Flevari 2015 Ευαγγελισμος

Η φωτο ειναι απο τα εξωτερικα ιατρεια του Νοσοκομειου Ευαγγελισμος και συγκεκριμενα τις αντρικες τουαλετες και αυτη η κατασταση ειναι πανω απο τρεις μηνες τουλαχιστον.

Στον Ευαγγελισμο εξυπηρετουνται χιλιαδες Ελληνες πολιτες που εχουν πληρωσει στην διαρκεια της ζωης τους απειρα λεφτα σε κρατησεις απο τον μισθο τους για να εξασφαλισουν αυτη τη κατασταση.

Αν οι δανειστες μας θελουν να κανουν την Ελλαδα τριτοκοσμικη χωρα αν Ευρωπαικη Ενωση και ευρω σημαινει αυτο το χαλι στο μεγαλυτερο νοσοκομειο της χωρας να το βρασω και το ευρω τους και την Ενωση τους και την ταπεινωση που δεχομαστε απο τους αμεσους απογονους εκεινων που εκαναν δυο παγκοσμιους πολεμους για να βαλουν τους Ευρωπαικους λαους κατω απο την εξουσια τους.

Αν πλεονασμα σημαινει αυτο το χαλι να πανε να ζητησουν τα λεφτα απο τις μιζες των αχρηστων υποβρυχιων τους απο τον υπουργο οικονομιας του 4ου ΡΑΙΧ. Εμεις τελειωσαμε.

Και ομως την ιδια στιγμη που τα νοσοκομεια ειναι σε αυτη τη κατασταση αυθονο χρημα Κοινοτικο και κρατικο ρεει για τους εθνικους εργολαβους αυτους τους πεντε που ολοι ξερετε και εχουν και εφημεριδες και καναλια και ποδοσφαιρικες ομαδες και οτι θελουν.

Σε μια χωρα που το ταξιδι με αυτοκινητο γινεται ολο και πιο απαγορευτικο λογω τιμης βενζινης και διοδιων και τα αυτοκινηρτα ολο και πιο λιγα στους δρομους χτιζουμε μετα μανιας με δανεικο χρημα πελωριους αυτοκινητοδρομους για να παμε διακοπες η μηπως για να μεταφερουμε τα εμπορευματα μας; Θυμιζω στην διαρκεια τουλαχιστον της δικιας μου ζωης ειναι η τριτη Εθνικη οδος που στηνεται (με τα διοδια μας ασφαλως ασφαλως) προς οφελος αυτη τη φορα των εθνικων εργολαβων που θα εισπρατουν τους φορους -διοδια ακομα και απο τα εγγονια μας.Τα οποια θα πρεπει να πληρωνουν και τους τοκους και τα κεφαλαια στους δανειστες που μας δινουν τα κεφαλαια για να φτιαξουμε τους δρομους. Ωραια κομπινα μου φαινεται.

28Flevari 2015ergolaboi

28Flevari 2015 1

Εγινε την Πεμπτη το βραδυ κατω απο βροχη καποιες στιγμες η συγκεντρωση που καλεσε ιη ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Συνταγμα κατα της πολιτικης της κυβερνησης

Λιγος κοσμος κατω απο χιλιοι ανθρωποι. Η Αργολιδα εκπροσωπηθηκε απο τρεις ανθρωπους. Σε ερωτησεις απαντησαμε σε καναλι της Ιαπωνικης τηλεορασης.

13 Aprili 2015 227

 

28Flevari 2015 2

Οι περισσοτεροι συμμετεχοντες ηταν νεοι ανθρωποι και μαλιστα φοιτητες.

Εκει και ο παντα παρων Γιαννης Φελεκης με μια σημαια στον ωμο.

28Flevari 2015 3

Στο κλησιμο της πορειας τα πανο του ΕΠΑΜ

28Flevari 2015 4

Στα Προπυλαια ειχαν την ιδια ωρα συγκεντρωση οι Αναρχικοι που εκαναν δικια τους πορεια.Προφανως φωτο των Αναρχικων δεν πηρα.

 

28Flevari 2015 6

Η πορεια διαλυθηκε στα Προπυλαια μετα απο μια ωρα

28Flevari 2015 5

28Flevari 2015 7

28Flevari 2015 8

 

Follow me on Twitter

Φεβρουαρίου 2018
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιαν.    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1,122,389

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Οι διαιτητές των αγώνων σε Α' και Β' Αρκαδίας Φεβρουαρίου 22, 2018
    Ορίσθηκαν οι διαιτητές των αναμετρήσεων για την 16η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Α’ Αρκαδίας καθώς επίσης και των αγώνων για την 15η αγωνιστική των δύο ομίλων του πρωταθλήματος της Β' Αρκαδίας Αποτελέσματα Σάββατο (24/2, 15:00) Βρασιές-Ορχομενός: Γκριτζέπης-Νίκα-Μπαλάσης ΑΕΚ Τρίπολης-Τεγέα: Διαμαντόπουλος-Τριανταφύλλου-Τσούκας Ερμής Μελιγούς-Κορακοβ […]
  • Πρόσκληση για το Πρόγραμμα «Στέγη και εργασία για τους άστεγους» Φεβρουαρίου 22, 2018
    Η αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Θεανώ Φωτίου, στο πλαίσιο υλοποίησης του Προγράμματος «Στέγαση και Εργασία για τους αστέγους», καλεί Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α’ βαθμού και Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, εποπτευόμενα από τη Γενική Γραμματεία Κοινωνικής Αλληλεγγύης να υποβάλουν, μεμονωμένα ή συνεργα […]
  • Η ταινία «Καζαντζάκης» στο Δημοτικό Κινηματογράφο Μεγαλόπολης Φεβρουαρίου 22, 2018
    Την Παρασκευή 23, Σάββατο 24 και Κυριακή 25 Φεβρουαρίου  2018 στον Δημοτικό Κινηματογράφο Μεγαλόπολης, ο οποίος βρίσκεται στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Μεγαλόπολης, θα προβάλλεται η ελληνική ταινία του Γιάννη Σμαραγδή:  «ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ». Η ταινία θα προβάλλεται κάθε βράδυ στις 8:00μ.μ.  με γενική είσοδο 5€. Υπόθεση: Διαβάζοντας στη σύζυγό του Ελένη την αυτοβιογρα […]
  • Ετήσιο μνημόσυνο για τους ευεργέτες και δωρητές του Δήμου Νότιας Κυνουρίας Φεβρουαρίου 22, 2018
    Το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018 και ώρα 09:00 θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών Λεωνιδίου, το καθιερωμένο ετήσιο ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ και ΔΩΡΗΤΩΝ του Δήμου Νότιας Κυνουρίας. Παρακαλούνται οι Δημότες να συμπροσευχηθούν μαζί μας για την ανάπαυση των ψυχών, εκφράζοντες ευγνωμοσύνη για τις ευεργεσίες τους. Το Δημοτικό Συμβο […]
  • O Αρκαδικός στο Tripolis Sports Camp 2018 Φεβρουαρίου 22, 2018
    Ανακοινώνεται για 2η συνεχόμενη χρονιά η  λειτουργία του πρώτου ολοήμερου Sports Camp στην Πελοπόννησο και ειδικότερα την Τρίπολη. Το Tripolis Sports Camp πέρυσι αποτέλεσε την πρώτη επίσημη συνεργασία της ΑΕΚ Τρίπολης με τον Κολυμβητικό Όμιλο Αρκαδίας, έχοντας σαν στόχο την διαπαιδαγώγηση των μικρών πρωταγωνιστών της ζωής, τα παιδιά. Φέτος ένα απο τα πιο ιστ […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο ΠΡΩΣΥΝΑΤ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Πυρηνικη ενεργεια Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ αφαλατωση δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια πλαστικη σακουλα σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα