You are currently browsing the category archive for the ‘Προσωπα’ category.

Επειδή υποθέτω πως όσα ακολουθούν είναι ενδεχόμενο να προκαλέσουν αντιδράσεις, σπεύδω να θυμισω σαν απάντηση, την ρήση του Σολωμού πως το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό. Καλό θα είναι να τη θυμόμαστε αυτή τη φράση κάθε φορά που η μισαλλοδοξία και ο φανατισμός, η εθνική τύφλωση και μυθολογία οδηγούν σε απώλεια του κριτικού πνεύματος, ακρογωνιαίου λίθου του Διαφωτισμού .Και να συμπληρωσω πως καθε ταξη, και η αρχουσα , κατασκευαζει τις «αληθειες» της προκειμενου να συγκροτισει την ιδεολογικη κυριαρχια της πανω στους πολιτες .Ετσι δεν ειναι τοσο τα ψεματα, οσο η αποσιωπηση, η αποκρυψη, το να παραμεριζουμε, να προσπερναμε βιαστικα, καποια σημαντικα ιστορικα σημεια. Να γραψω πως η εργατικη ταξη ο αγωνιζομενος λαος, πρεπει να ψαξει αναμεσα στις λεξεις και τους λογους των επισημων , να ανασυρει την δικια της αληθεια τους δικους της ηρωεες . Που ξεχασμενα θαμενα κατω απο το χωμα φωναζουν , δειχνουν τον δρομο, την συνεχεια, στον αγωνα για μια δικαιοτερη κοινωνια οπου δεν θα υπαρχει εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο οπου θα υπαρχει πλερια δημοκρατια σε αυτο τον πολυπαθο τοπο.

Στα ιστολογια αλλα και στις τελετες του Δημου μας εγινε χθες αναφορα και εκδηλωσεις για τον Παπαρσενη. Μια σημαντικη μορφη του τοπου μας που αναδειχθηκε πριν απο χρονια απο τον τοτε Δημαρχο κ Καμιζη.Και απο τοτε με επιμονη σε αναφορες σε διαφορα ιστολογια (και το δικο μου)αλλα και επισκεψεις στον χωρο της θυσιας του απο το Λαογραφικο Μουσειο η επιθυμια να γινει γνωστη η ιστορια του στην περιοχη μας και να τιμηθει οπως του πρεπει εγινε μεγαλυτερη.Αν και αυτο δεν φαινεται στην Γκουρι Βιτοριζα περιοχη που εχει παραχωρηθει με δωρεα στον Δημο μας (αναμεσα σε αλλα )απο τον Κωνσταντινο Ζέρβα και που συνηθως ειναι πνιγμενη στα αγριοχορτα και μη επισκεψιμη.Να σημειωθει πως στο παρελθον εθελοντες και καθαρισαν το μερος και βοηθησαν να τοποθετηθει πινακιδα ενημερωτικη

1

Ο Καμιζής απεδέχθη την δωρεά προς τον δήμο του πληρεξουσίου του Ζέρβα, δικηγόρου Παπαδημητρίου που περιέχει τα εξής ακίνητα:
1) Ένα αγροτικό κτήμα στην «Αγία Παρασκευή» του δήμου και του ιδίου, έκτασης 1478 τ.μ. (με την μέτρηση του τοπογράφου Γεωργίου Μήτσου) αξίας περίπου 45.000 ευρώ με αρχή το γνωστό τρίγωνο «Γκούρι Βιτόρες» απ’ όπου ξεκίνησε ο Παπαρσένης με τους Κρανιδιώτες που πήραν μέρος στην απελευθέρωση του Ναυπλίου κατά τον αγώνα του 1821.

Γιατι ομως ειναι σημαντικο να τιμουμε τους προγονους μας και τις θυσιες τους για την ελευθερια της χωρας μας;

Τα παιδια των σχολειων που συμμετειχαν χθες στις εορταστικες εκδηλωσεις μνημης τι νιωθουν γι αυτη την ταυτοτητα που χτιστηκε σιγα σιγα μεσα στους Ελληνες;Ειναι ονοματα και εικονες ημερομηνιες και μαχες ειναι ενα μπερδεμα η γιορτη του Πολυτεχνειου (Ελληνες εναντια σε Ελληνες), η 28η Οκτωβριου(το οχι του Μεταξα αλλα οχι η εθνικη αντισταση και ο εμφυλιος που ακολουθησε, ποιοι οι «καλοι» ποιοι οι «κακοι» και που οι ξενοι;) η 25η Μαρτιου (αλλα οχι οι εμφυλιοι που ακολουθησαν οπου ισχυουν  οσα εγραψα και για τον εμφυλιο 1940-1949) ολοι οι δικοι μας ηρωες, οι κακοι ειναι παντα εκει και ειναι ξενοι.

Εμεις οι Ελληνες ειμαστε παντα εδω ενωμενοι Χριστιανοι χωρις διαφορες, ταξεις, συμφεροντα….Ε καλα τωρα υπαρχουν και ελαχιστοι Ελληνες (Χριστιανοι) εφιαλτες συνεργατες των ξενων μπορει να υπηρχαν και «Ελληνοφωνοι » Μουσουλμανοι μετα απο 400 χρονια για να ταχουν καλα με τους Τουρκους.Οσο για του Αρβανητες αλλοι ηταν καλοι και Χριστιανοι (Ελληνες κατα βαθος και ας μιλουσαν Αρβανητικα που εμεις δεν τα καταλαβαινουμε) και αλλοι ηταν Αλβανοι καθαροι που μιλουσαν Αρβανητικα κι αυτοι, αλλα ηταν Μουσουλμανοι και αυτους τους λεμε Τουρκαλβανους.Υπήρχαν και Τουρκοι που μιλουσαν Τουρκικα και ηταν Μουσουλμανοι αλλα απο μαναδες Ελληνιδες Χριστιανες που τους μεγαλωσαν σαν Χριστιανους οπως ο Κιουταχης (Μεχμέτ Ρεσίτ πασάς γεννήθηκε στην Γεωργία το 1780 και ήταν γιος Έλληνα ορθόδοξου ιερέα καταγόμενου από τον Πόντο. Αιχμαλωτίστηκε σε μικρή ηλικία σε επιχείρηση του οθωμανικού στόλου και στο τελος της ζωης του υποστηριχθηκε απο την Ρωσσια)της πολιορκιας του Μεσολογγιου μεγαλος σφαγεας Βαλκανικων λαων.Ενα μπερδεμα .

Διαβαζοντας προσεχτικα τις αναφορες εκεινης της εποχης οπως καταγραφηκαν εν θερμω και οχι οπως σημερα που εχουν περασει απο φιλτρο καθαρσης γεννωνται αποριες .

Μνημη 

«Οταν ό Κεχαγιάμπεης (Μουσταφά Κε­χαγιάς) εισέβαλε από την Κορινθία στην Αργολίδα ό Παπα -Αρσένης θέλησε να τόν αναχαίτιση στο φράγμα του πόταμου Ξε­ριά. Άλλα τό φράγμα πού δεν ήταν ταμπούρι, άλλα κατασκεύα­σμα για την εμπόδιση των νερών του χειμάρρου δέν άντεξε στην ορμή του ξεκούραστου καί ορμητικού ίππικού των Τουρκαλβανών του Κεχαγιάμπεη καθώς καί του πεζικού του.«Ετσι όταν άρ­χισε νά κυκλώνεται το φράγμα, οι «Ελληνες αναγκάστηκαν νά υποχωρήσουν, για πολλούς δέ ή υποχώρηση μετατράπηκε σέ ά­τακτη φυγή. Άπό τούς φυγάδες τούς όποιους καταδίωκαν πιά oι Τούρκοι, μερικοί μέ 600 γυναικόπαιδα, κατάφυγαν στό παλαιό Φρούριο του «Αργους όπου ήταν τό Μοναστήρι της Κατακεκρυμμένης και άλλοι, οί πιο άοπλοι μέ άλλα γυναικόπαιδα, κατέφυγαν στους Αφεντικούς Μύλους.

Στις οχθες του Ξερια δολοφονηθηκε ο Οικονομου .Εκει ειναι και το μνημειο του. Αν περασετε ποτε αφηστε ενα λουλουδι.Γιατι ο Υδραιος Οικονομου ηταν παληκαρι.Ξεφτιλισε με την εξεγερση που παρακινησε στο νησι, τους συνεργατες των Αγγλων ντοπιους πλουσιους εφοπλιστες, που δεν θελαν την επανασταση γιατι θα τους χαλαγε τις δουλειες.Τους εσυρε τους προδοτες στην επανασταση και αυτοι για εκδικηση τον σκοτωσαν στελνοντας Ελληνες τραμπουκους φονιαδες να εκτελεσουν το συμβολαιο.Γιατι τον φοβοντουσαν τον Οικονομου.Σαν πλουσιοι ενιωθαν πως η υπαρξη του ο ηρωισμος του η αυτοθυσια η θεληση του για μια δικαιοτερη κοινωνια αιτημα που τοτε περνουσε μεσα απο την ελευθερια απο τον Οθωμανικο ζυγο και καθε ζυγο, τον εκανε μη διαχειρισιμο στους σχεδιασμους τους για το νεο κρατος υπο την οικονομικη και πολιτικη επικυριαρχια της αλλης αυτοκρατοριας, της Αγγλικης.

Απορια 

Οι Τούρκοι ήθελαν νά ενισχύσουν με τρόφιμα τ’ Άνάπλι πού κινδύνευε νά πέση από πείνα. «Εστειλαν 150 Τούρκους στρατιώ­τες στήν Κόρινθο άπό τ’ Άνάπλι. Οι στρατιώτες αυτοί πέρασαν,γιατί ήξεραν ελληνικά καί διέλαθαν και πέρασαν στα Δερβενά­κια και ήλθαν στην Κόρινθο σαν δήθεν χωριάτες «Ελληνες.

Δηλαδη 150 Τουρκοι στρατιωτες μιλουσαν Ελληνικα τοσο καλα (αλλα εμοιαζαν και με Ελληνες) που περασαν αναμεσα στους Αργολιδεις Ελληνες με την βαρια τοπικη προφορα τους σαν χωριατες!Μπραβο.

Φανταστειτε το αντιστοιχο σημερα  η χωρα μας ειναι υποδουλη στην αυτοκρατορια της ΕΕ υπο Γερμανικη κυριαρχια και με τα Αγγλικα κυριαρχη γλωσσα.

Οπως η Ανατολικη Ρωμαικη αυτοκρατορια που σημερα ονομαζουμε Βυζαντιο ειχε πολυεθνικο και πολυθρησκευτικο χαρακτηρα (οπως εξ αλλου και αυτοκρατορες) με κυριαρχη γλωσσα τα Ελληνικα που παρελαβαν απο τους Ελληνιστικους χρονους και τους απογονους του Μ Αλεξανδρου

Η Οθωμανικη αυτοκρατορια ηταν πολυεθνικη πολυθρησκευτικη υπο Τουρκικη κυριαρχια και με κυριαρχη θρησκεια τον Μουσουλμανισμο και γλωσσα την Τουρκικη , .Οι πληθυσμοι οριζονταν οχι με καποια εθνικη ταυτοτητα που δεν υπηρχε και θα ανετρεπε την αυτοκρατορια αλλα με βαση την γλωσσα την εντοπιοτητα και την (τις ) θρησκειες.Και φυσικα ολοι ηταν  υπηκοοι του Σουλτανου.

Σκεφτειτε λοιπον σημερα σε μια εμπολεμη συρραξη της Ελλαδας με την Ευρωπαικη  Ενωση μια ομαδα 150 Νατοικων Ευρωπαιων στρατιωτων  να περασουν απο το Κρανιδι μεταμφιεσμενοι σε Ελληνες χωριατες και εμεις εδω να μην το καταλαβουμε πως δεν ειναι απο την Ερμιονιδα  επειδη μιλανε Ελληνικα.Και μαλιστα τοτε σε μια εμπολεμη περιοχη  150 αντρες σε ηλικια καταλληλη για πολεμο  να  περασουν απο Κορινθο για Ναυπλιο για χωριατες που βγηκαν βολτα.Κατι αλλο εγινε εκει.Ουτε Συριοι ουτε Κουρδοι ουτε Αιγυπτιωτες ουτε απο τα βαθη της Ανατολης ηταν οι 150 «Τουρκοι»που περασαν για χωριατες.Και αυτο δεν ειναι λεπτομερεια.Γιατι δεν ηταν Γερμανοι οι χιλιαδες Γερμανοντυμενοι ταγματασφαλητες που μακελεψαν την χωρα απο το 1943 και μετα. Δυστυχως αυτη ειναι η αληθεια.

Αποψη γνωμη θελουμε να πιστευουμε 

Γιά τον Παπα – Αρσένη Κρέστα, παρ’ οτι τον είχε προκα­λέσει άλλοτε στους Μύλους ο Κολοκοτρώνης και τον είχε προσ­βάλει καί είχανε βαρεία φιλονικήσει, είπε ο Γέρος του Μωριά: «Ή Ελλάδα μας έχασεν έναν εξαίρετο πολεμιστή και έναν ενάρετο κληρικό. Ό Παπα – Αρσένης άφησε μεγάλο κενό στόν αγώνα τοΰ Γένους, πού ακολούθησε μέ το χαμό του».Οί Κρανιδιώτες καί οί πολεμιστές καί όλοι στην Έρμιονίδα δέν μπόρεσαν ποτέ να χω­νέψουν τον τόσο πρόωρο χαμό του ήρωα συμπατριώτη και αρχη­γού τους  Άρχιμ. Αρσένη Κρέστα. Γι΄αυτό  αίτιώνται τούς Κολοκοτρωναίους. Έμεις θέλουμε νά πιστεύουμε υπερβολή τήν πλη­ροφορία πού προέρχεται άπό τά κείμενα πού έσωσε ο Α. Μποΰζος. Ό πρόωρος χαμός τοΰ πολέμαρχου Παπα – Κρέστα, οφείλε­ται βέβαια στην αμέλεια του Ζαχαρία, πού άφησε ακάλυπτη τήν περιοχή μεταξύ του «Αγ. Βασίλη καί «Αγ. Σώστη καί κτύπησαν τούς Κρανιδιώτες οί Τούρκοι πού προσπέρασαν πισώπλατα. Έ­τσι δικαιολογούνται οί βαρείες υποψίες των Κρανιδιωτών, ότι τον Αρσένη τον σκότωσαν όπως ο Δαυίδ τον Ουρία, άλλα άπό τον Ζαχαριά, μέχρι τήν απόδοση ευθύνης στον Κολοκοτρώνη, υπάρχει μεγάλη απόσταση, έκτος εάν καί άλλες γερές ή παράλληλες ι­στορικές πηγές αποδείξουν κάποτε το βάσιμο τών υποψιών. «Αλ­λως τε καί ο Ζαχαριάς  σκοτώθηκε τότε.Ούτε νομίζουμε πώς στήν προκειμένη δυσκολώτατη στιγμή έπαιξε κάποιο εκδικητικό ρόλο, ή διαμάχη πού πάντοτε σοβούσε μεταξύ Κολοκοτρωναίων και Υδραίων στήν οποία οί Κρανιδιώτες, έκτος άπ’ τους  Μερεμεταίους,  Μανιάτες στήν καταγωγή, ήσαν πάντοτε μέ το μέρος τών Υδραίων.

Θελουμε να πιστευουμε πως…..Γιατι θελουμε να πιστευουμε;Ειχαν βαση οι βαρειες υποψιες των Κρανιδιωτων;

Υπαρχει ενα νημα που ενωνει τα διαφορετικα συμβαντα -γεγονοτα της Ελληνικης επαναστασης.Οι εμφυλιες διαμαχες, οι συνεργασιες τα αλισβερησια με τους  ξενους  παραγοντες, που καλοεβλεπαν σαν μελλοντικο προτεκτορατο, το αδυναμο νεο κρατος με την θεση στρατηγικης σημασιας για το εμποριο και τους επεκτατικους τους πολεμους.Οι τοπικιστικοι ανταγωνισμοι αναμεσα σε καπεταναιους ακομα και η διαφορετικη αποψη για την μορφη του κρατους.Θα ηταν ενα κρατος σαν την Ελβετια πολυεθνικο δημοκρατικο  με μεγαλη περιφερειακη αυτονομια και διοικητικη οργανωση (Ρηγας Φεραιος) η μηπως ενα κρατος στιβαρο με κεντρικη κυβερνηση με ολες τις εξουσιες να απορρεουν επο ενα διοικητικο κεντρο μια πολη οπου θα ζει ενας βασιλιας (ξενοφερτος) με στρατο βασιλικα ελεγχομενο και υψηλη φορολογια που θα κατευθυνει τα εσοδα στην αποπληρωμη δισβαστακτων εξωτερικων χρεων και στην καλοπεραση της αυλης και των γυρω απο αυτην πλουσιων που την στηριζουν.

Μιλαμε για τα χρονια που συσταθηκαν παγκοσμια τα κρατη και τα εθνη απο την καταρευση των αυτοκρατοριων.Μεχρι τοτε οι Ελληνοφωνοι Χριστιανοι ηταν ΡΩΜΙΟΙ δηλαδη απογονοι της Ανατολικης Ρωμαικης Αυτοκρατοριας (Βυζαντινης την λεμε σημερα).Καθολου δεν συμπαθησαν οι Ρωμαιοι  τους αρχαιους Ελληνες το εθνος τους (εθνικος ηταν βρισια)που εξ αλλου ειχαν κατακτησει , την θρησκεια (που την εφεραν στα δικα τους μετρα πριν την καταργησουν), την φιλοσοφια τους (που ποτε δεν ξεπερασαν). Αλλα αυτο ειναι μια αλλη συζητηση.

Ετσι λοιπον οι επαναστατες στην χωρα μας κοιτουσαν τριγυρω στην Γαλλια την Ιταλια την Γερμανια την Ισπανια τα αλλα Ευρωπαικα κρατη του διαφωτισμου και προσπαθουσαν να καταλαβουν τι ειδους κρατους θα τους εξασφαλιζε ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ελευθερια αναπτυξη και μορφωση.Πως λεμε ψωμι παιδεια ελευθερια; Ετσι ακριβως.Και γι αυτο ριζοσπαστες απο ολη την Ευρωπη που μοιραζονταν τις αγωνιες τους ηρθαν και σκοτωθηκαν στο πλευρο τους οπως χρονια αργοτερα το ιδιο εγινε με τις διεθνεις ταξιαρχιες για την υπερασπιση της Ισπανικης Δημοκρατιας απο την επιθεση του διεθνους φασισμου και τον Φρανκο το 1936. Γιατι η αρχαια Ελληνικη δημοκρατια ηταν φαρος και οροσημο οταν θεοι αρχοντοι βασιλιαδες τους γελουσαν με πλανα λογια για αιωνες . Οι λαοι στο μεγαλυτερο ξυπνημα της ιστοριας αναζητησαν την αληθεια.Και η Ελλαδα ηταν τοπος μαγικος η πηγη η αναφορα σε αυτη την αναζητηση. Σταθηκαν στο πλευρο της (στο πλευρο μας)οταν αναζητησε την νεα της ταυτοτητα.

Στην επανασταση κατα των Τουρκων εγινε οτι και στην Εθνικη αντισταση αναμεσα στους δεξιους του Ζερβα και τον ΕΛΑΣ.Ναι μεν πολεμουσαν και οι δυο τους Γερμανους (ο Γοργοποταμος συμβολιζει αυτη την κοινοτητα) αλλα ταυτοχρονα  προετοιμαζονταν και για το καθεστως μετα την νικη.Γιατι το επομενο καθεστως το εβλεπαν οι δυο πλευρες με πολυ διαφορετικη οπτικη.

Σε αυτο το πλαισιο λοιπον μπαινει ο Παπαρσενης, ο Οικονομου, η φυλακιση αργοτερα του Κολοκοτρωνη, η δολοφονια του Ανδρουτσου απο την Ακροπολη ,ακομα και η δολοφονια του Καποδιστρια.Εκει μπαινει ο Μακρυγιαννης ο Οθωνας η δυναστεια των Γλυξμπουργκ που μας εφεραν οι Αγγλοι η διαμαχη βασιλικων αντιβασιλικων η δικατορια του Μεταξα κατω απο τους Αγγλους ,η αναδειξη της αριστερας στο πολιτικο και κοινωνικο προσκηνιο, η εθνικη αντισταση και ο εμφυλιος που ακολουθησε με την καθοδηγηση πρωτα των Αγγλων και μετα των Αμερικανων της νεας αυτοκρατοριας δηλαδη.

Σε αυτο το πλαισιο μπαινει και ενας αλλος Κρεστας ξεχασμενος σημερα απο τους συγχρονους μου.Και ελπιζω μετα απο 200 χρονια οι κατοικοι αυτης της περιοχης ο Δημος μας οι συλλογοι να κανουν ενα προσκυνημα στην Μακροννησο για να τιμησουν τους συνεχιστες του Παπαρσενη. Αυτους τους Ελληνες που αγωνιστηκαν για λευτερια κοινωνικη δικαιοσυνη ανεξαρτησια δημοκρατια.Και ποτισαν με το αιμα τους αυτο το χωμα.Τιμη και δοξα στους προγονους μας.

Τα αποσπασματα ειναι απο το βιβλιο του συντροφου μου Βασιλη Λαδα «Σαν Παραμυθι»διατιθεται δωρεαν στο τηλεφωνο 6942771350.

ΚΡΕΣΤΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

krestas

Ολοι σχεδον ξερουν τον Παπαρσενη. Τον  ιερεα που πριν λαβει το χρισμα ειχε το ονομα Αλεξανδρος  Κρεστας και μετονομαστηκε σε Αρσενιο Τον Κρανιδιωτη που   εδωσε την ζωη του στα Δερβενακια αγωνιζομενος στο πλευρο του Κολοκοτρωνη οπου και ο απεριτος ταφος του.

Η Ερμιονιδα ομως εχει σε μια στηλη προς τιμην των σκοτωμενων για την ελευθερια και εναν αλλο Κρεστα. Τον Κοσμα Κρεστα το παληκαρι  με το μαυρο παλτο που σηκωθηκε ορθιο μπροστα στις σφαιρες και αντικρυσε καταματα τον θανατο στην σφαγη της Μακρονησου το διημερο 29 Φλεβαρη με 1 Μαρτη του 1948 .

Κρεστας

Ενα κορμι αναμεσα στα 350 που χαθηκαν  στον βυθο της θαλασσας την επομενη. Το φαντασμα του Κοσμα Κρεστα στοιχειωσε την ζωη του Βασιλη Λαδα του φιλου και συντροφου μου. Τωρα που κι αυτος πληρης ημερων πηγε να συναντησει τον παλιο του φιλο μενουν τα γραπτα για να μας θυμιζουν αυτη την ιστορια.  Απο το βιβλιο του Βασιλη Λαδα «Σαν Παραμυθι «οι σελιδες που ακολουθουν. Τα τρια βιβλια του Βασιλη Λαδα μπορειτε να τα βρειτε (χωρις να πληρωσετε) στο τηλεφωνο 6942771350

contentsegment_3465704w1000_h0_r0_p0_s1_v1jpg

135136137138139140141142143144145146147148149150

151152153

 

 

 

 

Πριν απο δυο χρονια τετοιες μερες ειχε πεθανει ο Θειος του Βασιλης Λαδας σε βαθια γεραματα.

http://energospolitis.gr/efyge-o-giannis-petroy/

Εχασε τη μάχη για τη ζωή ο Γιάννης Πέτρου

Έφυγε πριν λίγη ώρα από την ζωή ο γνωστός μουσικός και τραγουδοποιός Γιάννης Πέτρου.

Ο Γιάννης Πέτρου δεν κατάφερε να κερδίσει τη μάχη που έδινε να κρατηθεί στη ζωή από την περασμένη Δευτέρα, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, μετά από σφοδρό τροχαίο ατύχημα στην ε.ο Τρικάλων -Καλαμπάκας.

Μουσικός με ήθος, γνώσεις και μεγάλος αγωνιστής, που σίγουρα θα λείψει σε όλους μας.

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 3 μ.μ. στον Αγιο Βησσαρίωνα Καλαμπάκας

Ο Βασιλης Λαδας εφυγε απο τον κοσμο στις 15 Οκτωβρη του 2014 Τα τρια βιβλια του διατιθενται δωρεαν απο την Βιβλιοθηκη Κρανιδιου και στο τηλεφωνο 6942771350 υπαρχει πια μονο το «Σαν Παραμυθι».

an%cf%84%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b8%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b1%cf%82 cf83ceb1cebd-cf80ceb1cf81ceb1cebccf85ceb8ceb9cebacf81ceb1cebdceb9ceb4ceb9-ceb1cebbceb7ceb8ceb5ceb9ceb5cf82

Ενεργος πολιτης μεχρι την τελευταια στιγμη.Εδω στις τελευταιες εκλογες που ψηφισε.Οταν γυριζαμε σπιτι του με το αμαξι τραγουδησαμε πολυ ομορφα

eklogew

Τον γνωρισα την δεκαετια του 1990 . Ηταν ο συντροφος μου τα τελευταια χρονια , στις συζητησεις στις δρασεις στις διαφωνιες. Ηταν φιλος μου. Δυσκολος, ιδιαιτερος, ανθρωπος . Ειχε φιλους καλους . Ειχε και εχθρους. Πολλους. Μονος του στα γεραματα. Με πλατια μορφωση, ανθρωπος που διαβαζε πολυ, αγαπουσε τα ζωα, το σπιτι του στον καμπο ηταν ανοιχτο παντα. Δεν πιστευε στην μεταθανατο ζωη αλλα ειχε μια περιεργη σχεση με την θρησκεια.

Μεγάλωσα με πέντε αδελφές σε μια τοπική κοινωνία με άρρωστη σκληρότητα και υποταγή σε τρεις οικογένειες αμόρφωτων πλουσίων που ο λόγος τους ήταν νόμος για τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις οι οποίες σπαράσσοταν από εγκλήματα αυτοδικίας, τις περισσότερες φορές για ασήμαντους λόγους (κτηματικές διαφορές, ένα μέτρο χαντάκι για σύνορο κλπ). Υπήρχαν και εγκλήματα για λόγους ηθικής, όμως οι νέοι των «καλών» οικογενειών με άνεση γλεντούσαν και βίαζαν κατά βούληση. Σιχάθηκα αυτήν την κοινωνία και εφτά χρονών (το 1932) πίστεψα ότι μόνο η πίστη στο Θεό και στις 10 εντολές θα υπάρξει κοινωνία δικαιοσύνης και αγάπης! Παράλληλα με τη σκληρή αγροτική δουλειά, ήμουν παπαδάκι και βοηθός επιτρόπου στην εκκλησία, ψάλλοντας και υμνώντας το Θεό. Όταν όμως είδα το 1940 – 1942 νεκρούς από την πείνα και εκτελέσεις, συγκλονίστηκα σκεφτόμενος πως ο πανάγαθος Θεός επιτρέπει στα τέκνα του να αλληλοσπαράσονται σαν τα θηρία. Πως άφηνε ατιμώρητους τους προδότες και τους βασανιστές; Στις 23 Νοέμβρη του 1943 οργανώθηκα στην ΕΠΟΝ. Αγωνίστηκα, βασανίστηκα, εξορίστηκα στην Μακρόνησο (1947-1950) όπου έζησα τον «διάβολο» με ανθρώπινο πρόσωπο. Γιατί ο Θεός να αφήνει τόση ελευθερία στον διάβολο; Τέτοια ερωτήματα είναι για αφελείς, που πιστεύουν στην μετά θάνατον ζωή της ψυχής και την απόδοση θεικής δικαιοσύνης στον Βιβλικό Παράδεισο! Δεν πιστεύω σε Θεούς, διαβόλους, Παράδεισο και Κόλαση.

Καθε ειδους θρησκεια και το κομμουνιστικο κομμα. Αιρετικος (διαγραμμενος απο το τοπικο ΚΚΕ ακολουθησε τον Καππο στα χρονια της συγκρουσης  για  ΣΥΝ λογω πολιτικης διαφωνιας για την συγκυβερνηση με ΝΔ), πεισματαρης, φιλοσοφημενος ανθρωπος.Δημοτικος συμβουλος μετα την μεταπολιτευση.Προεδρος του αγροτικου συλλογου. Εγραψε και κατεγραψε σε τρια βιβλια την ιστορια της εθνικης αντιστασης στην Ερμιονιδα αλλα και γενικωτερα την τοπικη ιστορια . Πρωτοστατησε και καταφερε να στηθει επι δημαρχιας Κωστελενου το μνημειο εθνικης αντιστασης στην πλατεια Ρεπουλη εκει που κρεμαστηκαν απο τους Γερμανους οι πατριωτες. Με μεγαλη οικονομικη δωρεα του σαραντα χιλιαδων ευρω, επι δημαρχιας Σφυρη αγοραστηκαν τα οργανα της φιλαρμονικης Κρανιδιου. Λατρης της μουσικης επαιζε κιθαρα. Ο Βασιλης Λαδας ηταν πανω απ ολα Κρανιδιωτης. Λατρευε το Κρανιδι . Ηταν κομμουνιστης (καποιους απο εσας που διαβαζετε αυτες τις γραμμες σας οργανωσε και καθοδηγησε στο ΚΚΕ) διεθνιστης και πατριωτης.Μια γενια που ψηθηκε στην αντισταση στην Μακρονησο μετα. Ο συντροφος Βασιλης ποτε δεν προδωσε την γενια του. Το φαντασμα του συντροφου του Κρεστα να πεφτει νεκρος στην Μακρονησο απο τα πυρα των στρατιωτων τον στοιχειωσε για παντα.

Οσοι και οσες τον θυμαστε αφηστε ενα λουλουδι στον ταφο του στο Κρανιδι το Σαββατο 15 Οκτωβρη. Οχι γι αυτον.Κοπρια θα γινω ελεγε παντα.Για εμας και τα παιδια μας.Γιατι δεν πρεπει να λησμοναμε τους δικους μας ανθρωπους.

pano-plateia

Μικέλης Άβλιχος (1844-1917).

Ο Κεφαλλονίτης αναρχικός ποιητής

Ωραία τα λες, μας συγκινεί βαθιά η ομιλία σου,
αλλά μας βάζει εις πειρασμό η στρογγυλή κοιλία σου.”

(Είς προγάστορα ιεροκύρηκα)

Ο Μικέλης (Μιχαήλ) Άβλιχος ήταν σατιρικός ποιητής. Γεννήθηκε από εύπορους γονείς στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς το 1844 και σπούδασε στο εκεί Πετρίτσειο Γυμνάσιο και μετά στην Ελβετία στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης. Από την παιδική  του ηλικία βρέθηκε σε ένα περιβάλλον όπου δέχτηκε την επίδραση του ποιητή Ανδρέα Λασκαράτου και  αργότερα στην εφηβική του ηλικία των αναρχικών Πατρινών ριζοσπαστών όπως ο Ανδρέας Μομφεράτος. Ενθουσιάζεται με τον αγώνα τους και συνδέεται φιλικά μαζί τους. Στη Bέρνη κατα τη διάρκεια των σπουδών του  έρχεται ακόμη πιο κοντά με τις αναρχικές ιδέες,  γνωρίζει προσωπικά τον Mιχαήλ Mπακούνιν και γίνεται φίλος του, ενώ γίνεται και μέλος της A’ Διεθνούς. Κατά μία (ανεξακρίβωτη) πληροφορία, συμμετείχε στα γεγονότα της Παρισινής Κομμούνας.
Μετά το τέλος των σπουδών του, έζησε κάποια χρόνια στο Παρίσι, την Ζυρίχη και την Βενετία. Tο 1872 επέστρεψε για λίγο στην Κεφαλλονιά, με αρκετές γνώσεις και διάθεση για επαναστατική δράση. Τότε γνωρίσθηκε και συνεργάσθηκε για ένα διάστημα με τον Παναγιώτη Πανά και τον Aριστοτέλη Bαλαωρίτη, που και αυτός είχε επηρεασθεί αρχικά από τις αναρχικές ιδέες, αλλά τις “ξέχασε” κατόπιν όταν εξελέγη βουλευτής Επτανήσων.
Ξαναφεύγει για την Ευρώπη και το 1877 σε ηλικία 34 χρονών, επιστρέφει οριστικά στην Ελλάδα. Αρχικά για λόγους υγείας μένει ένα διάστημα στην Κέρκυρα ενώ αργότερα εγκαταστάθηκε μόνιμα πιά στο Ληξούρι.
Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, συνέχισε και συμπλήρωσε την ποίηση του συμπατριώτη του Λασκαράτου, εστιάζοντας την λεπτή ειρωνεία του στον αγώνα κατά της κοινωνικής αδικίας, της θρησκοληψίας, της πλουτοκρατίας και του πολέμου.
Η πολιτική και κοινωνιολογική εγκυκλοπαίδεια του Ανεξάρτητου, (Αθήνα 1934,) στη σελίδα 18 γράφει για τον ποιητή:
«Σατιρικός ποιητής γεννηθείς εν Ληξούρι Κεφαλληνία το 1844.Εσπούδασεν εν Βέρνη, όπου συνεδέθη μετά του ιδρυτού του νεωτέρου αναρχισμού Μπακούνιν, όστις είχε τότε μεγάλην επιρροήν μεταξύ των φοιτητικών κύκλων της Βέρνης.Αι αναρχικαί και επαναστατικαί ιδέαι του Μπακούνιν επέδρασαν μεγαλώς επί του Αβλίχου, του οποίου η ποίησης φέρει έκδηλον την επίδρασιν αυτήν.Είναι αντάξιος συνεχιστής του συμπατριώτου του Ανδρέα Λασκαράτου.Εις τα ποιήματα του εκαυτηρίασε το καθεστώς της εκμετάλλευσης, του μιλιταρισμού και την παπαδοκρατία.»

Χριστούγεννα

Στη φάτνη των χτηνών Χριστός γεννάται
χωρίς της Επιστήμης συνδρομή
η θεία Φύσις κάνει για μαμμή
κι ο δράκος, σαν αρνί, θεός κοιμάται.

Αύριον, άντρας, σα ληστής κρεμάται –
νέα του κόσμου θέλει οικοδομή.
Σταυρό του δίνει ο Νόμος πληρωμή -,
πλην άγιο φως στον τάφο του πλανάται.

Διάκοι του Βάαλ, δεν είναι δικός σας
αυτός της φάτνης ο φτωχός Χριστός,
που εκήρυξε για νόμο του τη χάρη.
Εσάς τιμή σας μόνη το στιχάρι.
Πομπές, θεοπομπές το ιδανικό σας,
κι είναι ο Θεός σας, σαν κι εσάς, μιαρός!

O Mικέλης  Άβλιχος άρχισε γρήγορα να γράφει στίχους και να ζει μόνος σαν ασκητής. Παρέμεινε αναρχικός και με τους στίχους του σατίριζε όλα τα κακώς κείμενα της εποχής του. H σάτιρά του, δουλεμένη, άμεση και καυστική, στρεφόταν κατά πάντων των δεινών του λαού. Δεν σκέφθηκε ποτέ να γράψει μια δική του θεωρητική άποψη και του αρκούσε να σατιρίζει το θεομπαίχτη, τον πατριώτη, το φοροεισπράκτορα, το θρησκόληπτο, το δικαστή, τον αστυνομικό, τον κυβερνήτη. Oι στίχοι του ήταν οργισμένοι και είχαν ένα εντελώς προσωπικό ύφος που τους έκανε να διαφέρουν από τους στίχους των άλλων σατιρικών ποιητών της εποχής του.
Συνήθως δεν υπέγραφε τα ποιήματά του με το πραγματικό του όνομα, αλλά χρησιμοποίησε περίπου 30 διαφορετικά ψευδώνυμα, αν και από το 1912-1913 έδωσε αρκετούς ενυπόγραφους με το πραγματικό του όνομα στίχους για δημοσίευση στο περιοδικό “Zιζάνιο”, όπου έκανε και τις τακτικότερες δημοσιεύσεις ποιημάτων του.

Εις Δικαστάς

Ω σεις, που θέσιν έχετε υψηλή,
που κρίνετε του κόσμου τ’ αδικήματα,
που νεύετε κι ανοίγει η φυλακή
ελεύθεροι να κάνετε ατοπήματα,

που τη ζωή το χέρι σας κρατεί
κάθε πολίτη την τιμή, τα χτήματα,
ακούσετε της Μούσας τη φωνή
που δε φοβάται φυλακή, προστίματα:

Το ζύγι της η Θέμις δε σας δίνει,
σαν άχυρο το δίκιο να ζυγίζετε
για να ‘χετε καιρό για το σεργιάνι.

Κι αν δε διψάτε για δικαιοσύνη
την πλάστιγγα κάνετε τηγάνι,
που μέσα εκεί τον κόσμο να τηγανίζετε.

Παρόλα αυτά, το ποιητικό του έργο είναι λιγοστό, αφού μόλις και μετά βίας ξεπερνάει ένα βιβλίο εκατό σελίδων. Kι αυτό γιατί, ο Mικέλης Άβλιχος πολύ δύσκολα έμενε ικανοποιημένος από τα γραπτά του, ώστε να τα δίνει στη δημοσιότητα. Πίστευε στην κοινωνική δύναμη της ποίησης και ειδικά της σάτιρας. Ήταν ακέραιος άνθρωπος, με σπάνια συνείδηση, εριστικός και αρκετά μετριόφρονας.
Η ποίηση του ακολουθεί την επτανησιακή παράδοση (όπου μάλιστα είναι και ο τελευταίος αυτής).
Ο λόγος του ήταν επαναστατικός και αντίθετος με το κοινωνικό καθεστώς και τις κυρίαρχες αξίες της εποχής του.
Χαρακτηρίζεται αθεϊστής, θεωρητικά αναρχικός και ριζοσπάστης. Μέσω των ποιημάτων του, ο Άβλιχος επιγραμματοποιεί κάθε υπόθεση κοινωνικού και πολιτικού περιεχομένου προσδίδοντας άλλοτε σαρκαστικό, άλλοτε ειρωνικό άλλοτε σατιρικό – και όχι μόνο – χαρακτήρα. Είναι εναντίον του πολέμου και του πατριωτισμού σε μια εποχή που οι  εθνοτικοί πόλεμοι στα Βαλκάνια διαδέχονται ο ένας τον άλλο. Χαρακτηριστική στιγμή της απέχθειας του για τον πόλεμο που του προξενούσε υπέρτατη πίκρα, είναι και το παρακάτω περιστατικό: Το βράδυ της κήρυξης του Βαλκανικού πολέμου το 1912 διαβάστηκε στη Μητρόπολη του Ληξουριού η ευχή της Ιεράς Συνόδου κατά των εχθρών της Ελλάδος. Ο Άβλιχος, έγραψε το παρακάτω ποίημα:

Η πρώτη παράκληση το βράδυ με την κήρυξη του πολέμου μας 1912

Η δέ δύναμις της αμαρτίας ο Νόμος.
(Παύλος προς Κορινθίους Α’ 15-56)

Φωτοπεριχυμένη η εκκλησιά,
μέσα με φόβο του θεού γυρεύουνε.
– Νίκας κατά βαρβάρων να μας δώσει.
Κι απ’ όξου κάτι βρώμικα σκυλιά
Σκουρδουμπελοκοπώντας σκαρδακεύουνε
χωρίς Πατρίδα και Θεό και Γνώση!

-Πέστε μου τώρα άνθρωποι λογικοί,
μέσα ή απ’ όξου είναι η λογική;
-Και ενώ από μέσα αντηχάει το Αμήν
των σκύλων είναι το Ειρήνη Υμίν;
Κι από την αναρχία έχετε τρόμο,
Μη μοιάσουμε τα ζώα χωρίς το νόμο;

Αν και ταξίδευε αρκετά παρέμεινε ο τύπος παραστατικού ανθρώπου που επιθυμεί να ζήσει και να πεθάνει στον τόπο που γεννήθηκε. Είχε ελάχιστους φίλους και στο τέλος πέθανε παραγνωρισμένος. Τα περισσότερα ποιήματα του δημοσιεύτηκαν  μετά τον θάνατο του και πολλά από αυτά μελοποιήθηκαν. Η διάσωση τους οφείλεται στον Μικέλη Τζανάτο, ο οποίος βοηθούσε τον Άβλιχο στα τελευταία χρόνια της ζωής του. Υπήρξε ωστόσο πολύ φειδωλός στις δημοσιεύσεις και γι’ αυτό το σύνολο της δημοσιευμένης ποιητικής του παραγωγής δεν ξεπερνά τις 100 σελίδες. Mέχρι τώρα έχει κυκλοφορήσει ένα μόνο βιβλίο με τα άπαντά του, στο οποίο περιλαμβάνεται ένας κριτικός πρόλογος του Kωστή Παλαμά και μια περισσότερο πλήρης βιογραφία του από τον Eπαμεινώνδα Mάλαινο το οποίο κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1959.

Ο μοχθηρός ψευδοφιλόπατρις

Το πρόσωπο του εκείνο το γιωμένο
Που της καρδιάς του δείχνει τη σκουριά
Το γέλιο το κρυφό και λυσσιασμένο
Που η δυστηχία των άλλων του γεννά

Το φθονερό του μάτι το σβησμένο
Που δείχνει βουλιμία για συμφορά
Μας εξηγούν γιατ’ είναι διψασμένο
Τ’ αχείλι του και πόλεμο ζητά

Διψάει να ιδή στα μούτρα φορεμένους
Πατέρες και μανάδες που μισεί
Να τους ιδεί στα δάκρυα τους πνιγμένου.
Θάναι δροσιά στην έρμη του ψυχή.
Για τούτο υπέρ Πατρίδος σκούζει, κράζει
Όρνιο, που για κουφάρια αναστενάζει.

Παρά την ευψυχία και την ισχυρή του προσωπικότητα, ο Άβλιχος δεν κατόρθωσε να επηρεάσει αποτελεσματικά την επτανησιακή διανόηση της εποχής του, και ενώ, όπως γράφει ο Κορδάτος, στην Αθήνα η ποίησή του εκτιμήθηκε πολύ, η ασφυκτικά ελεγχόμενη από τους πλούσιους και τους παπάδες τοπική κοινωνία τον οδήγησε γρήγορα στην απομόνωση. Πέθανε και τάφηκε στο Ληξούρι τον Νοέμβριο του 1917. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε στο επικήδειο άρθρο του για τον Άβλιχο ο Κωστής Παλαμάς:«Διεικέτο δυσμενώς προς το υφιστάμενον κοινωνικόν καθεστώς και εμίσει την στρατοκρατίαν και τον πόλεμον».
Έμεινε μέχρι τον θάνατό του συνεπής στις αθεϊστικές και αναρχικές θέσεις του και αποχαιρέτησε τους φίλους του με τα εξής τελευταία του λόγια: «Μην θρηνείτε, γιατί ο Μικέλης πάει στην ζωή».

Απ’ όλες τσι εφευρέσες του νού
εκείνη για τη μέλλουσα ζωή
να σε φυτεύουνε κουκί στη γή
κουκί να ξεφυτρώνεις τ’ ουρανού
και τέχνες κι επιστήμες βάνει κάτου
με τη γεωπονία του θανάτου

Ευάγριος Αληθινός

→Το παραπάνω κείμενο Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα Δρόμου Άπατρις – Τεύχος 17

Για να κατεβάσετε σε ψηφιακή μορφή το 17 φύλλο της παγκρήτιας εφημερίδας δρόμου Άπατρις – Μάρτης 2012 -πατήστε εδώ  ή εδώ

Επικοινωνία: Email : info@apatris.info | website: http://apatris.info

EΚΚΕ τζης δεν ειμουν ποτε οπως ο κ Τατουλης στα νιατα του.Ουτε Σταλινικος ουτε Μαοικος. Αλλου ημουν παντα και μαλιστα συγκρουστηκα με αυτες τις θεσεις. Ομως το ΕΚΚΕ ηταν παντα και ειναι σημερα κομματι της ριζοσπαστικης αριστερας με ολες τις αντιφασεις της ολη την ζωντανια της. Μιας αριστερας που δεν εξαργυρωνει τους αγωνες της στο πλευρο του λαου, με θεσεις εξουσιας. Μιας αριστερας που τα στελεχη της τελειωνουν την ζωη τους οπως την αρχισανε. Αριστεροι. Χωρις κωλοτουμπες, χωρις βαρεθηκα, απογοητευτηκα, κουραστηκα, δεν εχει νοημα, και ολα αυτα τα επιχειρηματα που τοσο συχνα ακουμε απο διαφορους «πρωην  αριστερους»και νυν ενσωματωμενους.Μιας αριστερας που γραφει ιστορια.Και ο σ Μπιστης με τους αγωνες του περασε στην ιστορια της χωρας μας.Ενα ακομα πετραδακι στο μεγαλο ψηφιδωτο των αγωνιστων.

Διαβαστε το αποχαιρετιστηριο στον συντροφο Μπιστη απο τους συναγωνιστες του. Αγνοηστε την ξυλινη ( καποιες στιγμες) γλωσσα του κειμενου. Κατω απο το ξυλο υπαρχει χυμος ζωης παθος αυτοθυσια συναισθημα συνεπεια .

Πισω απο την περιχαρακωση σε λεξεις και φρασεις τυποποιημενες κρυβεται αγαπη και συνεχεια. Πανω απο ολα αυτοι οι ανθρωποι εμειναν εκει στα πιστευω τους. Αληθινοι.Και αυτη η αληθεια τους, ας γινει παραδειγμα σε αυτους τους δυσκολους καιρους για ολους μας.Και στους συντροφους τους αλλα και σε ολους τους αλλους που βλεπουμε τριγυρω μας ενα υπερ ρεαλιστικο στριφογυρισμα οπου αυτο που σημερα ειναι αληθεια αυριο γινεται ψεμα και μεθαυριο ξανα αληθεια. Οσοι μεινουν σταθεροι στις βασικες τους αξιες ας γινουν παραδειγμα βραχος να πατησουμε.Αντιο συντροφε.

 

Ποιος ήταν ο σ. Χρίστος

mpistis-kideia-stefanΟ σ. Χρίστος γεννήθηκε στη Νέα Σμύρνη το 1939, λίγο πριν από την κατοχή και το λιμό. Γιος του βιοπαλαιστή Σπύρου και της δασκάλας Μαρίας, που γαλούχησαν τον ίδιο και τον αδερφό του Αντρέα με τις αρχές της κομμουνιστικής παράδοσης και της ρώσικης λογοτεχνίας. Ως έφηβος άλλαζε συνέχεια σχολεία λόγω συνεχών αποβολών, εξαιτίας των αθεϊστικών, «αιρετικών» απόψεών του. Αργότερα έγινε μαθητής του Κάρολου Κουν, από τη σχολή του οποίου αποφοίτησε με άριστα. Με προτροπή του ίδιου του Κουν μετανάστευσε 24 ετών στο Ανατολικό Βερολίνο, όπου δούλεψε με το Βerliner Ensemble και υπήρξε σκηνοθέτης και συνεργάτης της Ελένε Βάιγκελ την περίοδο 1963-68. Εκεί και στη συνέχεια στο Παρίσι έζησε την εποχή της επαναστατικής αναζήτησης και αμφισβήτησης, το Μάη του ’68, όπου συνδέθηκε με αντιδικτατορικές οργανώσεις και αγωνιστές. Από εκεί θα επέστρεφε οπλισμένος με την μπρεχτική αντίληψη για το θέατρο και όχι μόνο.

Εκείνη την περίοδο γεννήθηκε η πεποίθηση πως η χούντα στην Ελλάδα μπορεί και πρέπει να πέσει.

Το 1970 εγκαταστάθηκε στο Δυτικό Βερολίνο, όπου συνεργάστηκε με την πρωτοπορία του γερμανικού φοιτητικού κινήματος και πήρε ενεργό μέρος σε δυναμικές αντιχουντικές ενέργειες, όπως η προσπάθεια πυρπόλησης του Ελληνικού Προξενείου. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (ΕΚΚΕ), στο ιδρυτικό συνέδριο του οποίου εκλέχτηκε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου και του τριμελούς Κεντρικού Οργάνου. Το ΕΚΚΕ δημιουργήθηκε σε αντιπαράθεση με τις ιδέες της ειρηνικής μετεξέλιξης και «τη γραμμή ουράς» απέναντι στα κόμματα της αστικής τάξης, που ακολουθούσαν τα δυο ρεφορμιστικά ΚΚΕ. Ο Χρίστος, μέσα από την πολιτική γραμμή του ΕΚΚΕ, διαχωρίστηκε από τον εκφυλισμό και την παλινόρθωση στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, από τις επεμβάσεις, τα πραξικοπήματα, τις μαζικές διαγραφές του πιο επαναστατικού δυναμικού, τη διάσπαση και την κρίση στο ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα. Τίμησε και πίστεψε βαθιά στις μεγάλες στιγμές του ΚΚΕ της αντίστασης, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ, του πρώτου και του δεύτερου αντάρτικου. Εμπνεύστηκε από το Μάη του ΄68, από τον Τσε και την Πολιτιστική Επανάσταση της Κίνας.

Το 1973 ήρθε μαζί με άλλους συντρόφους παράνομα στην Ελλάδα για να συμμετάσχει στον αντιφασιστικό και αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του λαού μας. Τότε ιδρύθηκε στην Ελλάδα και το εξωτερικό η ΑΑΣΠΕ, η Αντιφασιστική Αντιϊμπεριαλιστική Φοιτητική Παράταξη που έπαιξε πρωτοπόρο ρόλο στην κατάληψη της Νομικής και του Πολυτεχνείου. Η γραμμή της ΑΑΣΠΕ για μαζική και ενεργητική αποχή από τις χουντοεκλογές στα πανεπιστήμια και η εναντίωση στην προσπάθεια «ομαλοποίησης» του χουντικού καθεστώτος όξυναν την κατάσταση και οδήγησαν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Γι’ αυτή του τη δράση ο Χρίστος, μαζί με άλλους συντρόφους του από το ΕΚΚΕ και την ΑΑΣΠΕ, συλλαμβάνεται, φυλακίζεται και βασανίζεται απάνθρωπα από τη χούντα μετά το μεγάλο χτύπημα της οργάνωσης από την Ασφάλεια το Μάρτη του 1974 στον Περισσό.

Στη μεταπολίτευση συνέχισε να δουλεύει ως υπεύθυνος για την επεξεργασία της πολιτικής γραμμής στις νέες συνθήκες. Αυτή την περίοδο παίζει ουσιαστικό ρόλο στους αγώνες για εκδημοκρατισμό στα πανεπιστήμια και στους χώρους δουλειάς. Με τη γραμμή «κάθε εργοστάσιο και σωματείο, κάθε κλάδος κι ένωση» βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα μαζί με τους συντρόφους του έξω από τα εργοστάσια, με απεργιακές επιτροπές ενάντια στον ν. 330 του Λάσκαρη και με απεργίες πείνας που έφτασαν και τον ένα μήνα. Έγινε σύμβολο για τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες μέσα από τις γνωστές «δίκες του ΕΚΚΕ».

Στα πανεπιστήμια με την ΑΑΣΠΕ, ενάντια στον 815 και την εντατικοποίηση των σπουδών, με την ΑΑΜΠΕ, φυτώριο μιας ανυπόταχτης μαθητιώσας νεολαίας, στους δρόμους, σπάζοντας τις απαγορεύσεις του «εθνάρχη» Καραμανλή τις Πρωτομαγιές, στις αφισοκολλήσεις, στις απεργίες, στις απεργίες, στους αγώνες για το βάθεμα της δημοκρατίας.

Με την ιστορική εισβολή στην Αμερικάνικη Πρεσβεία την πρώτη επέτειο της λαϊκής εξέγερσης του Πολυτεχνείου, στις 21 Απρίλη του 1975. Με συλλήψεις στους αγώνες συμπαράστασης ενάντια στο φασισμό του Φράνκο, στο πλευρό των Τούρκων, των Κούρδων και του κυπριακού λαού. Με τη δυναμική σύγκρουση με τις «σάρισες» ενάντια στις δυνάμεις καταστολής την Πρωτομαγιά το 1977, που ακολούθησε πογκρόμ βίας και συλλήψεων μελών του ΕΚΚΕ.

Στο πλευρό των φτωχών, η γραμμή του ΕΚΚΕ μέσω της ΑΑΣΠΕΤ, οργάνωσης των τεχνικών, που συνέβαλε στην υπεράσπιση των αυθαίρετων σπιτιών στο Πέραμα και με την Λαϊκή Αλληλεγγύη, ενέπνευσε καλλιτέχνες όπως η Μαρία Δημητριάδη και η Αφροδίτη Μάνου να τραγουδήσουν αυτά που έμειναν λιγότερο ή περισσότερο γνωστά σαν «τα τραγούδια του ΕΚΚΕ».

Ήδη από τις πρώτες νόμιμες εκλογές του 1974 κατέβηκε υποψήφιος της οργάνωσης στη Β΄ Αθήνας και συνέχισε να κατεβαίνει ως κομματικός υποψήφιος και στις μετέπειτα εκλογικές αναμετρήσεις. Μετά το 1977 επισκέφθηκε δύο φορές την Κίνα με κομματική αντιπροσωπεία που είχε πολιτική συνάντηση και συζητήσεις με το ΚΚΚίνας. Επίσης ταξίδεψε στο Νεπάλ μετά την ανατροπή, το 2006, του μοναρχοφασιστικού καθεστώτος από το ΚΚ Νεπάλ-Μαοϊκό. Συμμετείχε τακτικά σε διεθνιστικές συναντήσεις μ-λ οργανώσεων, καθώς και στις διεθνείς αντικαπιταλιστικές διαδηλώσεις από τη Γένοβα και μετά.

Ο Χρίστος και ο αδελφός του Αντρέας ήταν οι πρώτοι που γεύτηκαν την εφαρμογή του τρομονόμου νυχτιάτικα στο σπίτι τους, με ένοπλη εισβολή της αστυνομίας, με κατηγορίες για ηθική αυτουργία και δίκες που έπεφταν στο κενό εξαιτίας όχι μόνο του δίκαιου των αγώνων τους, αλλά και της πλατιάς λαϊκής συμπαράστασης που γέμιζε Σπόρτινγκ και γήπεδα.

Δεν υπέκυψε στις πιέσεις και στους εκβιασμούς, ούτε στα ζαχαρωμένα λόγια του ΠΑΣΟΚ, που εξαγόραζε κατά συρροή συνειδήσεις κλέβοντας αγωνιστικά παρελθόντα. Αντίθετα, συμμετέχοντας μέσα κι έξω από τους θεσμούς, αλλά κυρίως έξω από αυτούς, πάλεψε για την κοινωνική χειραφέτηση.

Συνεπής στις πολιτικές επιλογές των μετώπων και του επαναστατικού πόλου της Αριστεράς, ενάντια στο σεχταρισμό, την πολυδιάσπαση και την πολιτική ουράς του ρεφορμισμού, ιεραρχώντας την ενότητα των κομμουνιστών για την ανασυγκρότηση του επαναστατικού κόμματος της εργατικής τάξης, υπήρξε βασικός πυλώνας του πόλου-μετώπου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Ο μετωπικός του λόγος συνοδευόταν από επιμονή στην πράξη ήδη από τότε που το ρεύμα του ΕΚΚΕ ήταν ισχυρό, αλλά και αργότερα, στα δύσκολα για την Αριστερά χρόνια της παλινόρθωσης και του «τέλους της ιστορίας», με τις πολυδιασπάσεις, την απογοήτευση και τον διαλυτισμό που επικρατούσε. Μέσα από τα εγχειρήματα της Μαχόμενης Αριστεράς, του ΜΕΡΑ και μέχρι το τέλος της ζωής του ενεργός στην ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κρατούσε ψηλά τις σημαίες του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού.

Μέχρι την τελευταία στιγμή όχι μόνο πάλευε με σθένος ενάντια στη μακροχρόνια ασθένειά του, αλλά και συνέβαλλε ως ιστορικό στέλεχος του κομμουνιστικού κινήματος στην ενότητα της επαναστατικής αριστεράς.

Όχι μόνο στην πολιτική, αλλά και στην ιδιωτική του ζωή ήταν σπουδαίος σύντροφος, με σπάνιο ήθος, πολύπλευρη παιδεία και πολιτισμό,μαζί με βαθιά γνώση της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Ήταν ένα σπάνιο κράμα μαχητικότητας και ευγένειας που, παρ’ όλες τις γνώσεις του, δεν έχανε τα χαρακτηριστικά του αγνού λαϊκού αγωνιστή.

Μένει βαριά η παρακαταθήκη που μας αφήνει πίσω του. Με βουρκωμένα τα μάτια και με σφιχτή τη γροθιά θα συνεχίσουμε στα βήματα που χάραξε με τη στάση ζωής του, που ήταν το μεγαλείο, η αξιοπρέπεια και η πίστη στο δίκιο του αγώνα.

Χρίστο, θα είσαι μαζί μας στους αγώνες που έρχονται. Θα σ’ έχουμε για πάντα στην καρδιά μας και θα μας εμπνέεις, γιατί με τη στάση σου μας έκανες να φανταστούμε τον άνθρωπο της άλλης κοινωνίας, σύντροφε…

Οι σύντροφοί σου του ΕΚΚΕ

http://dimitriskamizis.blogspot.gr/2011/05/blog-post_31.html

http://stamdamd.blogspot.gr/2016/05/14-1924.html

 

Εμμανουηλ Ρεπουλης

repoylhs

Μερες που ειναι και μαθαινουμε για τις λιστες του Παναμα

Λεκκας

Το σημερινο ΝΙΚΚΙ ειναι εκεινο το ξενοδοχειο με το ονμα Γιουλη στα σκαλια του οποιου ο Στεφος ειχε αποθανατισει στις  31  Ιουλιου 1971 τον (με καταγωγη απο το Κρανιδι) Δημητρη Λεκα (η Λακα )διορισμενο απο την χουντα του Τοριχος προεδρο του Παναμα . Και μιας και εχουμε στην πανω πλατεια την προτομη ενος Κυπριου υπουργου που ο πατερας του ηταν Κρανιδιωτης ισως θα επρεπε να βαλουμε και ενος προεδρου του Παναμα που επισης ειχε πατερα Κρανιδιωτη.Νομιζω πως ο Λεκας ειναι ο κυριος με τα γυαλια και το ασπρο πουκαμισο αριστερα της ηλικιωμενης κυριας που υποβασταζεται.

My beautiful picture

Παναμα .

(Πρέπει επίσης να σημειώσω ότι τη συμφωνία παραχώρησης της διώρυγας από τους Αμερικανούς στους Παναμέζους, την υπέγραψε ένας Ελληνας. Ηταν ο Δημήτρης Λέκκας. Ο πρόεδρος του Παναμά την περίοδο του 1970.)

Για να ακριβολογουμε της χουντας του Παναμα 1969-1989.Εμεινε προεδρος βιτρινα μπροστα απο τον ανθρωπο της εξουσιας τον Ομαρ Τοριχος για εννια χρονια.(απο το 1972 και μετα ειχε περισσοτερες εξουσιες μετα την αλλαγη του συνταγματος)

Πεθανε τον Νοεμβρη του 1999.

Mετα τον αμφιλεγομενο Τοριχος (σκοτωθηκε σε περιεργο αεροπορικο δυστυχημα το 1981 CIA; και οι φτωχοι τον εκλαψαν) ανελαβε ο περιφημος ναρκω- Νοριεγκα στον Παναμα (προτεκτορατο της Αμερικης που αποσχισθηκε απο την Κολομβια το 1903) και το 1989 εγινε εισβολη των Αμερικανων η πρωτη της οικογενειας Μπους .Αργοτερα ο γιος του Τοριχος εκλεχτηκε προεδρος της χωρας.

panamacanal6

Πρωτος διεσχισε την διωρυγα ενας Ελληνας ο καπεταν Νικητας ενω πολλοι Ελληνες εργατες πεθαναν κατα τις εργασιες.

http://barbudosdesierramaestra.blogspot.gr/2011/07/jaime-roldos-aguilera.html#!/2011/07/jaime-roldos-aguilera.html

Στο ντοκυμαντέρ, ο Τζον Πέρκινς, μετανιωμενος για τον εγκληματικό ρόλο που έπαιξε υπηρετώντας δήθεν την πατρίδα του αλλά, στην πραγματικότητα, βλάπτοντας τον κόσμο της Λατινικής Αμερικής, ταξιδεύει σε χώρες που έβλαψε και διηγείται την εμπειρία του ως «οικονομικός δολοφόνος» σε πλατειά ακροατήρια. Το κλικ! που ξανάφερε τον εγκέφαλο και την καρδιά του Πέρκινς στην ανθρώπινη πορεία τους, ήταν ο (πανομοιότυπος με του Ρολντός και δυο μόλις μήνες αργότερα) θάνατος του Ομάρ Τορίχος (Omar Torrijos), προέδρου του Παναμά, τον οποίο ο Πέρκινς θαύμαζε για τα προτερήματα και την ανυστεροβουλία του. Κατά τη διάρκεια της διήγησης, παρουσιάζονται και άλλοι ομιλητές, καθώς επίσης εικόνες και ντοκουμέντα από την ιστορία και την πραγματικότητα των τόπων αυτών. Πάμε λοιπόν

Οι χουντες αυτες και οι εισβολες , αφησαν στον Παναμα μια θλιβερη κληρονομια κοινωνικης εγκληματικοτητας που συνεχιζουν οι συμμοριες οπως αυτη των » παιδιων του κρυου ταφου»

http://www.inews.gr/61/o-dimitris-lakkas-bakas-gios-metanasti.htm

d_lakkas2

Λες και τον ακούω τώρα:

Όταν έγινε το 1969 πραξικόπημα στο Παναμά και οι επικεφαλής που
ήταν φίλοι μου -ένας στρατηγός, ένας ναύαρχος και ένας πτέραρχος- κατέλαβαν το προεδρικό μέγαρο, με κάλεσαν κατεπειγόντως και μου ζήτησαν το εξής: Να επιλέξω έναν από αυτούς για πρόεδρο και να τον ορκίσει ο πριμάτος, που περίμενε στο σαλόνι… Βγαίνω από το γραφείο και ο δεσπότης μου λέει: Για να μη σφαχτούνε μεταξύ τους, θα κάνω εσένα πρόεδρο! Με ορκίζει βιαστικά και ξαφνικά γίνομαι νούμερο ένα του Παναμά , ποιός; εγώ ο γιός του μετανάστη Βασίλη Μπάκκα που όταν έφυγε από τη Χίο δεν είχε βρακί να φορέσει! Τότε είναι που πίστεψα, ότι ένας Έλληνας -από τη Κεφαλονιά αυτός- είχε γίνει φύλαρχος στη ζούγκλα!
Τωρα ο δημοσιογραφος εκανε τους προγονους του Λεκα Χιωτες αλλα δεν πειραζει.
Στην υπογραφη της συμφωνιας παραδοσης της διωρυγας απο τις ΗΠΑ στον Παναμα στο Φορτ Κλαυτον το 1977 ο Τοριχος ηταν μεθυσμενος.Εδω η φωτογραφια με τον τοτε Αμερικανο προεδρο Καρτερ. Τον Λεκα δεν το βλεπω.
Jimmy_Carter_and_General_Omar_Torrijos_signing_the_Panama_Canal_Treaty

http://en.wikipedia.org/wiki/Demetrio_B._Lakas

Demetrio B. Lakas

From Wikipedia, the free encyclopedia

Jump to: navigation, search

Demetrio B. Lakas
In office
December 19, 19691 – October 11, 1978
Preceded by José María Pinilla2
Succeeded by Aristides Royo
Personal details
Born (1925-08-29)August 29, 1925
Colón, Panama
Died November 2, 1999(1999-11-02) (aged 74)
Nationality Panama
1 Lakas began his term in office as the Chairmen of the Provisional Junta of Government.
2 Fábrega was the military Chairmen of the Provisional Junta of Government.

Demetrio Basilio Lakas Bahas (August 29, 1925 in Colón, Panama – November 2, 1999 in Panama City) was president of Panama from December 19, 1969 to October 11, 1978. Lakas graduated from Texas Tech University in 1963 and was honored as a distinguished alumnus in 1970.[1]

Lakas’ presidency was primarily during rule of military officer Omar Torrijos, and was marked by media censorship and suppression of opposition movements. He also negotiated the 1977 Torrijos–Carter Treaty that transferred control of the Panama Canal from the US to Panama.[2]

http://www.koutouzis.gr/afieroma.htm

Ο Δημήτριος Λάκκας ή Λέκκας , γιος μετανάστη από το Κρανίδι υπήρξε πρόεδρος της στρατιωτικής κυβέρνησης του Παναμά. Διορίστηκε στις 19-12-1969. Ηταν ο πρώτος μη στρατιωτικός που μπήκε στην τότε κυβέρνηση του Παναμά, που απαρτιζόταν από στρατιωτικούς, την «επαναστατική κυβέρνηση». Μέχρι τότε ο Λάκκας ήταν γενικός διευθυντής του Οργανισμού Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Μιας καιτο αναφεραμε δειτε και για τον Χελιωτη Πικουλα

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%9B%CE%AC%CE%BA%CE%B1%CF%82

Ο Δημήτριος Λάκας Μπάχας (Ισπανικά : Demetrio Basilio Lakas Gahas) (19251999) ήταν ελληνικής καταγωγής Πρόεδρος του Παναμά την περίοδο 1969 -1978.

Ήταν γιος του Έλληνα μετανάστη Βασιλείου Λάκκα. Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1925 στη Κολόν του Παναμά. Μετά τη συμπλήρωση των εγκυκλίων σπουδών του φοίτησε στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τέξας.
Επιστρέφοντας στη χώρα του ασχολήθηκε έντονα με την πολιτική παράλληλα με την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως μηχανικός. Ασχολούμενος με την πολιτική κατέλαβε διάφορες διοικητικές θέσεις μεταξύ των οποίων και διοικητής του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Στις 19 Δεκεμβρίου του 1969 ο στρατηγός Ομάρ Τορίγιος Χερέρα μετά από πραξικόπημα διόρισε τον Δ. Λάκα Πρόεδρο της χώρας κατά την μεταβατική κυβέρνηση αντικαθιστώντας τον μέχρι τότε πρόεδρο Χοσέ Μαρία Πινίλα. Το 1972 ο Δ. Λάκας ανέλαβε συνταγματικός Πρόεδρος. Θέση την οποία διατήρησε μέχρι τις 11 Οκτωβρίου του 1978 όπου τον διαδέχθηκε ο Α. Ρόγιο. Ένα χρόνο μετά την εκλογή του έλαβε ειδική τιμητική διάκριση από το Πανεπιστήμιο που αποφοίτησε.
Απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου του 1999 στον Παναμά.

http://www.nytimes.com/1999/11/07/world/demetrio-lakas-74-panama-leader-who-had-role-in-shaping-canal-pacts.html

Demetrio Lakas, 74, Panama Leader Who Had Role in Shaping Canal Pacts

By ERIC PACE
Published: November 07, 1999

Demetrio B. Lakas, president of Panama from 1972 to 1978 during the government of Brig. Gen. Omar Torrijos Herrera, died on Tuesday in a hospital in Panama City. He was 74.

The cause was a heart ailment, The Associated Press reported.

Mr. Lakas was an engineer who was popular among businessmen. During his term, General Torrijos, the leader of the National Guard, governed under a Constitution that gave him extraordinary power over the government and army.

»Lakas was in many respects the man who kept the wheels of government turning in Panama on a day-to-day basis,» and »not the figurehead executive that some observers assumed,» a former United States ambassador to Panama, William J. Jorden, wrote in 1984 in a book, »Panama Odyssey.» But, he wrote, »The central authority, the final decision-making power, belonged to Torrijos.»

As president, Mr. Lakas had a role in contacts between Panama and the United States that led to two treaties between the two nations under which Panama will gain control over the Panama Canal at the end of this year.

In 1969, General Torrijos named Mr. Lakas, a close friend, president of the provisional government council. Mr. Lakas held that post until 1972, when he was elected president by the 505-member Assembly of Community Representatives. He was succeeded by Aristides Royo.

When Mr. Lakas was president, the government controlled the news media strictly and opposed dissent. It also had populist spending programs. An important moment during his term as provisional president occurred in 1970, when he had a 50-minute meeting with President Richard M. Nixon in Washington that set the stage for subsequent negotiations about the canal.

As Mr. Jorden wrote in his book, when the two presidents’ talk turned to Panama and the canal, »Lakas told Nixon that emotions were heating up among his countrymen.»

Negotiations had been tried in the mid-1960’s, but they produced treaties that Panama did not accept.

Mr. Nixon assured Mr. Lakas that something could be done about that.

New talks began in 1971 in Washington, with the Panamanian ambassador to the United States leading the Panamanian negotiating team. In 1972, angry over the slow pace of the the talks, the ambassador said he was quitting and returned to Panama.

But Mr. Lakas declined to accept his resignation and told him to resume negotiating.

Two draft treaties were signed in September 1977 and were approved by a referendum in Panama in October 1977 and by the United States House of Representatives in 1977 and then by the United States Senate.

The son of Greek immigrants, Mr. Lakas was born in Colon, Panama, the big Caribbean port, and went on to study at Texas Wesleyan College in Fort Worth and Texas Technical College in Lubbock.

Survivors include his wife, Elizabeth; two sons, and a daughter.

Ενας δημιουργικος, τρυφερος , γελαστος ανθρωπος, εφυγε σημερα απο κοντα μας μετα απο μαχη λιγων μηνων με την ασθενεια.Η Χαρα πολυγραφοτατη συγγραφεας, ζωγραφος και απο τα πρωτα μελη της παλιας ΘΟΕ ηταν ενας ανθρωπος που μονο φιλους ειχε .Τα βαθια συλλυπητηρια στην οικογενεια της. Θα την θυμομαστε παντα με αγαπη.

Βιβλιογραφια

Ιριδα

Το φιλι του ανεμου

Μια θεση στο φεγγαρι

Ο κυκλος της Βροχης

Βαθυ κοκκινο η Αγαπη

Οι γλαροι του Βοσπορου

Να με θυμασαι οπου και νασαι

Μεινε λιγο ακομα

https://www.skroutz.gr/books/a.47093.%CE%A3%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CE%A7%CE%B1%CF%81%CE%AC.html

 

2015-12-31 14.11.00

Το κολαστηριο του ΕΑΤ ΕΣΑ στην Αθηνα σημερα μουσειο.Με αφορμη τον θανατο του Μακη Ψωμιαδη απο ανακοπη.Βλεπετε κανεις δεν ειναι ασυλληπτος τελικα.Ολοι μας ανθρωποι της εξουσιας αλλα και θυματα αυτων των ανθρωπων περαστικοι ειμαστε απο αυτη τη ζωη.Αν το καταλαβουμε θα γινουμε λιγωτερο επιθετικοι και αλλαζονες.Οσο για την νυχτα; Παντα εχει τις ακρες της στην «μερα»της ακροδεξιας  και αλλοθι τον χωρο του αθλητισμου.Σημειωση.Την ΑΕΚ την πηρε ο Ψωμιαδης απο την SOE -Τροχανα.

Δειτε την καταληξη (λεπτο 43.50). Δειτε ποιοι νομικοι ηταν οι υπερασπιστες του (λεπτο 45)Ο Βολος ειναι το σημερινο παραδειγμα οπου μαλιστα η ακροδεξια «νυχτα» κατεβαινει με επιτυχια και στην πολιτικη (εκτος απο τον «αθλητισμο»)αντικαθιστωντας και ξεπερνωντας τους προστατες της κατι που στην Ιταλια εχει γινει εδω και πολλα χρονια.

Δειτε το βιντεο Ο ασύλληπτος Μάκης Ψωμιάδης from Kouti Pandoras on Vimeo.και ακουστε πως μιλουσε ο εκλιπων (λεπτο 00,49).Την μαγκια το συρσιμο της φωνης αναρωτηθειτε ποιον η ποιους πολιτικους της ΝΔ σας θυμιζει αυτο το στυλ ομιλιας.Υπαρχει  κανενα πολιτικο κομμα να καθαρισει την χωρα απο ολα αυτα; Υπαρχει κυβερνηση της αριστερας να βαλει τελος ;

http://www.koutipandoras.gr/article/9358/fakelos-makis-psomiadis-poios-einai-o-asylliptos-makis

Οι σχέσεις με την Χούντα…
Το λαθρεμπόριο χρυσού…
Οι απαγωγές…
Και οι περίεργες παραδοσιακές σχέσεις με την αστυνομία…
Ο Χρυσόστομος ή Μάκης Ψωμιάδης είναι πλέον από τα πιο γνωστά πρόσωπα στην Ελλάδα, πόσοι όμως γνωρίζουν ποιος είναι πραγματικά και ποια είναι η δράση του; Εναντίον του Μάκη Ψωμιάδη έχουν εκδοθεί εντάλματα της Interpol, έχει κατηγορηθεί για λαθρεμπορία χρυσού, απαγωγές, συκοφαντία, έχει καταδικαστεί, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει ούτε μια μέρα φυλακή. Ο «Αγαπούλας» μέχρι σήμερα κατάφερε να υπερπηδήσει καταγγελίες και εισαγγελικές έρευνες. Σήμερα το απόγευμα όμως συνελήφθη μετά από συντονισμένη επιχείρηση της αστυνομίας και δυνάμεων της αντιτρομοκρατικής στο σπίτι του στο Σούνιο.
Ποιος είναι όμως ο Μακης Ψωμιαδης;
Η εκπομπή «Το Κουτί τα Πανδώρας» στις 21 Ιουλίου παρουσίασε μία αποκαλυπτική έρευνα για το πρόσωπο του και τις «δραστηριότητες» του.
Είναι ο ρασοφόρος των ΕΑΤ-ΕΣΑ;
Ο Χρυσόστομος Ψωμιάδης έκανε την πρώτη του εμφάνιση στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, όταν στις 26 Αυγούστου του 1975, στην δίκη των βασανιστών του ΕΑΤ ΕΣΑ, ο μάρτυρας στη δίκη, Ιωάννης Κοντός, αποκαλύπτει πως ανάμεσα στους βασανιστές, υπήρχε και ένας ρασοφόρος ο οποίος μ’ ένα γκλομπ χτυπούσε όποιον έμπαινε στα κρατητήρια της ΕΣΑ. Ο μάρτυρας στη δίκη, Ιωάννης Κοντός, καταθέτει πως ο ρασοφόρος βασανιστής ονομαζόταν Πολύκαρπος Ψυχογιός. Το δικαστήριο απευθύνθηκε στον κατηγορούμενο Μιχάλη Πέτρου, αρχιβασανιστή του ΕΑΤ ΕΣΑ, για να επιβεβαιώσει όσα ακούστηκαν. Ο Πέτρου κατέθεσε: «Δεν ήταν παπάς αλλά ψευτοπαπάς. Γιός ιερέα. Χρησιμοποιούσε τα ράσα του πατέρα του για να μεταμφιέζεται. Ξέρω ακριβώς το όνομα, τη διεύθυνση και το τηλέφωνό του» Λίγο αργότερα, ο Πέτρου αποκάλυψε το πραγματικό όνομα του βασανιστή ρασοφόρου: «Ονομάζεται Χρυσόστομος Ψωμιάδης, είναι γιος του ιερέα της Νέας Φιλαδέλφειας και η καταγωγή του είναι από την Καβάλα». Από εκείνη την στιγμή δημιουργήθηκε μεγάλη σύγχυση για το ποιος είναι τελικά ο ρασοφόρος των ΕΑΤ-ΕΣΑ.

Ο Μάκης Ψωμιάδης όμως εντοπίζεται και στην δίκη των βασανιστών όπου δηλώνει συμπαραστάτης του κατηγορούμενου χουντικού Θανόπουλου. «Πήγα στο στρατοδικείο για να συμπαρασταθώ στον Θανόπουλο που ήταν καλύτερος από αδελφός μου» δηλώνει ο Ψωμιάδης. Η οικογένεια του Μάκη Ψωμιάδη εμφανίζεται να ανήκει στον κύκλο του βασανιστή Σπανού και να έχει σχέσεις με τον Ιωαννίδη μέσω του αρχιμανδρίτη Άνθιμου Αραμπατζόγλου, γνωστού Ιωαννιδικού και θείου του Μάκη Ψωμιάδη. Ο Μάκης Ψωμιάδης αποδίδει τις επισκέψεις στο ΕΑΤ ΕΣΑ στον γιορτασμό του Πάσχα για χάρη του…οβελία. Ο Μάκης Ψωμιάδης, όπως αποκαλύπτουν τα ΝΕΑ στις 26 Αυγούστου του 1975 μοίραζε με τον χουντικό αρχιμανδρίτη θείο του αυγά και τσουρέκια στους Εσατζήδες υπό τις κραυγές των βασανισμένων. Οι γείτονες της οικογένειας τον σκιαγραφούν ως φίλο του Πέτρου, και προπαγανδιστή και στρατολόγο της χούντας. Οι εφημερίδες της εποχής τον αποκαλούν τραμπούκο, χουντικό, παιδοβούβαλο που τρομοκρατεί και χτυπά μάρτυρες κατηγορίας της χούντας.

Δεύτερη φορά που απασχολεί τα ΜΜΕ.
Κατηγορείται για απαγωγή.

Όταν ο Μάκης Ψωμιάδης έκλεισε τα 26 του χρόνια, πρωταγωνίστησε για ακόμα μία φορά στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Μαζί με άλλα 15 άτομα κατηγορείται για την απαγωγή του μικροεφοπλιστή Νίκου Σεχόπουλου. Ο Μάκης κατάφερε να αποσπάσει από τον Σεχόπουλο, λόγω χρεών που εμφάνισε, μια 6οροφη πολυκατοικία στην οδό Ιπποκράτους 122. Ο Σεχόπουλος με βάση το κατηγορητήριο της εποχής, κρατήθηκε όμηρος σε σπίτια στην Αθήνα αλλά και στον Καναδά επί 3 μήνες. Ο Μάκης αυτή τη φορά μαζί με τους υπόλοιπους 15 αθωώθηκε.

Διεθνή ένταλμα σύλληψης για τον Μάκη Ψωμιάδη

Το 1987 ο Αγαπούλας καταζητείτε από την Interpol. Σύμφωνα με τον ανακριτή της Γενεύης Μπάρμπι Καπολ, ο Ψωμιάδης αγόρασε από την εταιρεία DECAFIN 165 κιλά χρυσού για τα οποία πλήρωσε με ακάλυπτες επιταγές.

Γίνεται πρόεδρος της ΑΕΚ -Δέχεται επίθεση και πυροβολισμό.

Δύο χρόνια μετά όμως από το διεθνές ένταλμα σύλληψης του, ο Ψωμιάδης αναλαμβάνει την προεδρία της ομάδας basket της ΑΕΚ. Την ίδια μέρα μάλιστα δέχεται επίθεση έξω από την Αίγλη Ζαππείου. Μεταφέρει σε μία τσάντα τις εισπράξεις από το εστιατόριο. Ένας από τους πολύ σκληρούς της νύχτας, ο Ολλανδός, τον μαχαιρώνει στους γλουτούς. Ο σκληρός με τους άλλους, Μάκης Ψωμιάδης, εκλιπαρεί για τη ζωή του. Ο Ολλανδός τον πυροβολεί στα πόδια και φεύγει. Οδηγείται στην κλινική Απολλώνειο από όπου και δραπετεύει για να μην συλληφθεί λόγω των ενταλμάτων που εκκρεμούν εις βάρος του.

Λαθρεμπόριο χρυσού ή δερμάτων αλεπούς

Την δεκαετία του 90 οι ερευνητές της ειδικής υπηρεσίας τελωνειακών ερευνών, που αργότερα μετονομάστηκε σε ΣΔΟΕ, έχουν πληροφορίες πως μια ομάδα υπό τον Μάκη Ψωμιάδη , κάνει λαθρεμπόριο χρυσού. Η έρευνα για τον λαθραίο χρυσό οδηγεί στο όνομα του Μάκη Ψωμιάδη. Μετά από μια μυστική επιχείρηση, οι αρχές κάνουν έφοδο σε ένα διαμέρισμα του Ψωμιάδη στην Καλογρέζα. Δεν βρίσκουν χρυσό αλλά μερικά λαθραία δέρματα αλεπούς. Σχηματίζεται δικογραφία, αλλά ο Ψωμιάδης δείχνει ελβετικό διαβατήριο, πληρώνει ένα πρόστιμο και απελευθερώνεται.

Βασανισμός ανθρώπου

Η έρευνα για το λαθρεμπόριο οδήγησε όμως στην αποκάλυψη και κατάσχεση μαγνητοταινιών όπου ακούγεται ο Ψωμιάδης να ανακρίνει και να βασανίζει τον άλλοτε συνέταιρο του (στο λαθρεμπόριο χρυσού) επειδή πληροφορήθηκε πως εισήγαγε φτηνότερο λαθραίο χρυσό.

Στα κατασχεμένα ντοκουμέντα υπάρχει και μία κασέτα όπου ακούγεται ο Μάκης να συνομιλεί με αστυνομικούς και να κανονίζει τον χρηματισμό τους για να μπορέσει να βάλει λαθραίο χρυσό. Τα ντοκουμέντα δεν αξιοποιήθηκαν μέχρι σήμερα.

Η κόντρα με τον Λαλιώτη

Το 1995 ο Μάκης Ψωμιάδης γίνεται εκδότης. Εκδίδει την εφημερίδα ΟΝΟΜΑ. Στις 15 Ιανουαρίου του 1996 ο Μάκης Ψωμιάδης, κατηγορεί στην εφημερίδα του τον Κώστα Λαλιώτη, υπουργό Περιβάλλοντος για χρηματισμό. Ο Κώστας Λαλιώτης μιλά για πληρωμένους δολοφόνους του υποκόσμου που στοχεύουν στην εξόντωσή του. Παρουσιάζει βεβαιώσεις της τράπεζας πως τα παραστατικά είναι πλαστά και μηνύει τον Ψωμιάδη για συκοφαντική δυσφήμηση, για ψευδή καταμήνυση και για πλαστογραφία κατά του Δημοσίου αφού προκαλούσε ζημιά στο Δημόσιο. Οι δίκες τελεσιδίκησαν μετά από 6 χρόνια.

Ο Ψωμιάδης καταδικάστηκε σε 3 χρόνια για συκοφαντική δυσφήμιση και 3 για ψευδή καταμήνυση. Για την πλαστογραφία κατά του Δημοσίου καταδικάστηκε σε κάθειρξη 12 ετών. Στο εφετείο όμως οι δικαστές αποφάσισαν πως δεν αναστοιχειοθετείτο κακουργηματική πλαστογραφία κατά του Δημοσίου αλλά πλημμεληματική κατά του Κώστα Λαλιώτη. Το πλημμέλημα λοιπόν είχε παραγραφεί και ο Ψωμιάδης για μία ακόμη φορά ήταν ελεύθερος λόγω παραγραφής του αδικήματος

Πλαστές βεβαιώσεις από νοσοκομεία

Ο Ψωμιάδης ζητούσε αναβολές για λόγους υγείας σε κάθε δίκη που εκκρεμούσε εις βάρος του. Σε μία των περιπτώσεων, γιατρός του Ωνασείου έδωσε βεβαίωση εισαγωγής του Ψωμιάδη λόγω καρδιακών προβλημάτων. Όπως διαπιστώθηκε αργότερα, η βεβαίωση ήταν πλαστή. Ο γιατρός εκδιώχθηκε από το Ωνάσειο, διαγράφηκε από τον ιατρικό σύλλογο και τελικώς αυτοκτόνησε.
Σε μία άλλη περίπτωση, με βεβαίωση από το Σωτηρία, ο Ψωμιάδης δεν εμφανίστηκε στο δικαστήριο, προφασιζόμενος ότι έχει φυματίωση. Την ίδια μέρα αρκετοί τον είδαν να κυκλοφορεί με πούρο στο δρόμο. Διατάχθηκε η βίαιη προσαγωγή του. Ο γιατρός που έδωσε τη βεβαίωση δήλωσε πως την έδωσε γιατί είδε αίμα στο μαντήλι του.

Ακόμα μία απαγωγή

Το 2002 ο πρώην μπασκετμπολίστας της ΑΕΚ Ντάνι Βρεινς , έδωσε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εφημερίδα Salt Lake Tribune. Σε αυτή κατηγορούσε τον Ψωμιάδη ότι όταν είχε αρνηθεί να παίξει σε κάποιον αγώνα, απήγαγε τον φίλο του Κωνσταντίνο και απειλούσε πως θα τον κάνει κομμάτια. Οι ελληνικές αρχές δεν προσπάθησαν να διαλευκάνουν την υπόθεση γιατί ο αμερικανός παίκτης δεν έκανε ποτέ καταγγελία. Έτσι η φήμη του Ψωμιάδη τιμωρού έμεινε να πλανάται μέσα και έξω απ τα γήπεδα.

Δείτε την αποκαλυπτική εκπομπή «Ο ασύλληπτος Μάκης Ψωμιάδης»

 

Ηταν αδερφη του παππου μου .Πατερα της μανας μου.Αυτοκτονησε 32 χρονων Ιουνιο του 1944.

Γεωργιος Παπαοδογιαννης Θεανω ΚριεμαδηΣτην φωτο οι γονεις της Θεανώ Κριεμάδη(απο οικογενεια στρατιωτικων με σχεσεις με την Γαλλια και με αδερφο τον βουλευτη Μεγαριδος Κων. Κριεμαδη  26/2-29/11 1872 και 23/6/1874-19/5/1875)-Γεώργιος Παπαδόγιαννης, λοχαγός Πεζικού.

Ο Γεώργιος Παπαδόγιαννης (την μανα μου ελεγαν Γεωργια)πεθανε σε ατυχημα  και αφησε την γυναικα του με 6 παιδια.Την Μαιρη,την Κλυτω ,την Ευα,τον Ηρακλη,τον Σολωνα ,και τον παπου μου Κωστα.Ολοι και ολες πεθαναν σε προχωρημενη ηλικια.Εκτος της Κλυτους που αυτοκτονησε 32 χρονων.

Oι παρακατω πληροφοριες ειναι απο την πρωτη μου ξαδερφη  Αμαλια Ρουβαλη κορη της πολυαγαπημενης μου θειας  Τερεζας Παπαδόγιαννη-Ρουβαλη αδερφης της μανας μου που πολυ καλα γνωριζει οσα περιγραφει.

15/12/15 προγονώντας…

Από το ιστολόγιο του αδερφού Μάκη Κατσαΐτη:
η σειρά των αδερφών ήταν: Εύα, (παντρεμμένη με βενιζελικό στρατιωτικό γιατρό), Μαίρη (παντρεμμένη με τον Δημήτρη Μανωλέσο, πολιτευτή του Κέντρου, Διοικητή του τότε Γενικού Λογιστηρίου και μετέπειτα υποδιοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος) , Κώστας (αξιωματικός όπως ο πατέρας του, παππούς του Μάκη και της ιστολόγου) , Σόλων (λογιστής και μεταφραστής) , Ηρακλής (επιχειρηματίας), Κλυτίτσα. Όταν παντρεύτηκε ο Σόλων, έβγαλε την μοναχοκόρη του Κλυτώ, εις μνήμην της μικρής του αδερφής Κλυτίτσας.
Στα οικογενειακά άλμπουμ υπάρχει μία φωτογραφία της Κλυτίτσας γύρω στα 25, ξανθή, ψηλή κι ευθυτενής, με ωραίο σώμα και ωραιότερο ακόμη φεγγοβόλο χαμόγελο.
Ο μύθος χάνεται στις αναμνήσεις των απογόνων, στις δικές μου, από αφηγήσεις του παππού Κώστα, της μάνας μου και της Ζωρζέτας (μάνας του Μάκη), των δύο θυγατέρων του Κωνσταντίνου Παπαδόγιαννη, ήταν πως όταν η Κλυτώ αντίκρυσε το πτώμα του Χωμενίδη να κρέμεται από το δέντρο στα Ψηλά Αλώνια στην Πάτρα,στις 9/5/1944, γύρισε στην Ακράτα, όπου τους στέγαζαν οι γονείς του Χρήστου Χωμενίδη, έπεσε από το μπαλκόνι και σκοτώθηκε. Ο Χρήστος Χωμενίδης https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CF%81%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%A7%CF%89%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82_(%CE%95%CE%91%CE%9C)  
*  με τις δέουσες επιφυλάξεις ως κατωτέρω *  ήταν παντρεμμένος σε πρώτο γάμο με την αδερφή του Δημήτρη Γληνού, όντως, αλλά ο γάμος δεν διήρκεσε μόνο λίγους μήνες, πλην λίγα χρόνια, αφού γεννήθηκε από αυτόν ο Άγγελος, πατέρας του εξ αγχιστείας ξαδέρφου Χρήστου Χωμενίδη, που γράφει βιβλία. Ο Άγγελος, μετέπειτα δικηγόρος Αθηνών, παντρεύτηκε με τη Νίκη, κόρη του κομμουνιστή Βασίλη Νεφελούδη, (1906-2004) βουλευτή του ΚΚΕ και μετέπειτα της ΕΔΑ, ηγετικού στελέχους στη συνέχεια του ΚΚΕ ες, μαζί με τον αδελφό του Παύλο Νεφελούδη, εξ ου και το περισινό βιβλίο του Χρήστου Χωμενίδη «Νίκη», όπου και εκεί αναγράφεται κάτι για την Κλυτίτσα. Ο  εγγονός Χρήστος Χωμενίδης, μετά από πολλές συνομιλίες με μέλη της στενής οικογένειας της γράφουσας, και με τη Ζωρζέτα (πριν πεθάνει) και με του λόγου μου, αποφάσισε να ονομάσει το κοριτσάκι του Νίκη-Κλυτώ.
Ο Χρήστος Χωμενίδης (γεννήτωρ) γνώρισε την Κλυτώ (Κλυταιμνήστρα) Παπαδόγιαννη στην Ακροναυπλία του Ναυπλίου, από τον παππού Κωνσταντίνο Παπαδόγιαννη, αξιωματικό πυροβολικού και άκρως βενιζελικό, που είχε συμμετάσχει στο Κίνημα του 1935, προκαλώντας την εξέγερση του Σπερχειού. Και οι δυο τους κρατούνταν στις φυλακές της Ακροναυπλίας, ο μεν Χωμενίδης ως αντίθετος του καθεστώτος, ο δε Παπαδόγιαννης ως θανατοποινίτης μετά την δίκη των αξιωματικών του Κινήματος του ’35.  Είχαν γνωρισθεί στην εκστρατεία της Μικρασίας όπου συνυπηρέτησαν στον Ελληνικό στρατό. Κατ’ άλλους στην ευρύτερη οικογένεια, Χρήστος και Κλυτώ είχαν παντρευτεί μυστικά το ’38 ή ’39, σ’ ένα ξωκκλήσι..Η οικογένεια της Κλυτίτσας διείπετο από αυστηρές  για την εποχή αρχές, ίδιον της αστικής τάξης, στην οποία ανήκε, εξάλλου, και ο Χωμενίδης, λίγο δύσκολο να είχαν «ανεχθεί»  στις οικογένειες αυτές «ελεύθερη» συμβίωση για μέλος της και δη θήλυ… (το «ελευθεριακή», που αναφέρει ο σημερινός συγγραφέας  Χωμενίδης,δημιουργεί, ερήμην του, προφανώς, άλλους συνειρμούς, προσοχή, η αναφορά σε συγκεκριμένη εποχή)..
Μικρή διόρθωση: αυτή η οικογένεια (Κριεμάδη-Παπαδόγιαννη) επ’ ουδενί ήταν «αριστερή» με σημερινούς όρους, απλώς, προοδευτική, με λίγο πιο ανοιχτούς ορίζοντες του πλαισίου της δικής της εποχής. Για καθορισμό όρων και ενοιών…
Σύνδεσμοι που παραθέτει και ο Μάκης Κατσαΐτης βρίθουν από λάθη, τα οποία ορθώς ο ίδιος επισημαίνει και «διορθώνει» στο δικό του ιστολόγιο’ η Ιστορία ακόμη συγγράφεται και για χάρη της αλήθειας των γεγονότων ως συνέβησαν κι όχι όπως θα μπορούσαν να είχαν συμβεί σε επίπεδο φαντασιακό αναφέρονται εδώ τα παρόντα. Καλά γνωρίζουμε πως η προφορική αφήγηση (με πολλές εκφάνσεις) αποτελεί πηγή συγγραφής της Ιστορίας αλλά η επιστήμη απαιτεί αυστηρά την απόλυτη διασταύρωση πηγών. Εξάλλου, η τεχνολογία συμβοηθεί την επιστήμη αλλά το διαδίκτυο υπολείπεται ακόμη επί πολύ ως προς την φερεγγυότητα των πηγών. https://sikam.wordpress.com/2015/12/14/k%CE%BB%CF%85%CF%84%CF%8E-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B4%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B7/  Σημ.: το παρόν αναπαράγεται και αναρτάται με μικρές διευκρινήσεις διότι αποτελεί εν δυνάμει μέρος της νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας, για κανέναν άλλο λόγο.-

Ο συγγραφεας Χρηστος Χωμενιδης αναφερεται στην Κλυτω.Ο αδερφος της (παππους μου Κωστας Παπαδόγιαννης) εκεινες τις μερες του 44 και λιγο αργοτερα το καλοκαιρι , ειχε συλληφθει, αποδρασει, περασει στην παρανομια και απο εκει στο επιτελειο του Μπακιρτζη στις Ομαδες Μεραρχιων Μακεδονιας του ΕΛΑΣ. Εφευγαν οι Γερμανοι κατακτητες και το κενο εξουσιας επρεπε να γεμισει. Μερες που ξεκινουσε (η συνεχιζοταν απο την κατοχη και την δικτατορια Μεταξα και ακομα πιο πισω) ο εμφυλιος πολεμος αναμεσα σε δυο κοσμους .Ολα τα αδερφια ηταν αριστεροι και μορφωμενοι-ες μιλουσαν ξενες γλωσσες και η Κλυτω οπως και ο Σολων ηταν μεταφραστες.Εξ αλλου ο στρατιωτικος αδερφος της μητερας τους ηταν στην Γαλλια για εκπαιδευση οπου και πηγε και ο Κωστας Παπαδογιαννης  (1917)για να  εκπαιδευθει σαν πιλοτος. Ηταν ξεκαθαρο σε ποιο κοσμο ανηκαν.Γραφει ο συγγραφεας κ Χρηστος Χωμενιδης εγγονος του Χρηστου Χωμενιδη

Η Κλυτώ διέθετε τη μόρφωση μιας μοσχαναθρεμμένης θυγατέρας στρατηγού της εποχής – μετέφραζε από τα γαλλικά, ήξερε πιάνο. Περιγράφεται επίσης ως κοκέτα, μπριόζα, αισθησιακή, όμορφη

Επικεφαλης η συμμετοχος του ταγματασφαλιτικου αποσπασματος που κρεμασε στα ψηλα αλωνια Πατρας τον αγαπημενο της συντροφο Χωμενιδη (και την οδηγησε στην αυτοκτονια) ηταν συμφωνα με καποιες μαρτυριες  ο μετεπειτα δικτατορας Παπαδοπουλος.Αλλη εκδοχη Στην Πάτρα, οι Ταγματασφαλίτες (με διοικητή το Ν. Κουρκουλάκο που επί χούντας διορίστηκε Διευθυντής της Αγροτικής Τράπεζας) απαγχονίζουν 10 άτομα, μεταξύ των οποίων ήταν και οι Χρ. Χωμενίδης και Δ. Πετρίδης (ιδρυτικά στελέχη της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΑΜ).

Μικρη χωρα η Ελλαδα.Στην περιγραφη του εγκληματος των ταγματαλητων απο τον κ Μοσχο που θα διαβασετε πιο κατω απο λαθος αναφερεται η Κλυτω Παπαδογιαννη σαν η συζυγος του Χωμενιδη που ειχε το επωνυμου Γληνου.Επικοινωνησα μαζι του τον ενημερωσα για οσα θα διαβασετε και εκανε νεα αναρτηση με τα διορθωμενα στοιχεια.Παρακολουθειστε το ιστολογιο του εχει πολυ ενδιαφερον.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=24283

Μία φορά το χρόνο έμπαινε ο πατέρας μου σε εκκλησία: Κάθε ενάτη Μαϊου. Δεν φίλαγε εικονίσματα, δεν έκανε καν τον σταυρό του. Άναβε μόνο δυο κεράκια και στεκόταν για λίγο σιωπηλός. «Το ένα είναι για τον παππού σου. Το άλλο για την Κλυτώ…», μου εξηγούσε όταν βγαίναμε στο προαύλιο.

Την ιστορία του παππού μου μπορούσα να τη βρω -ως σύντομη τουλάχιστον αναφορά- και στα βιβλία. Ο Χρήστος Χωμενίδης, γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδας, ιδρυτικό μέλος του ΕΑΜ, σταλμένος από την Κυβέρνηση των Βουνών στην Πελοπόννησο για να διοργανώσει τις ελεύθερες εκλογές, συνελήφθη από τους Γερμανούς ενώ διέσχιζε με βάρκα τον Κορινθιακό, φυλακίστηκε και απαγχονίστηκε στην Πάτρα στις 9 Μαΐου του 1944. Όσα περαιτέρω στοιχεία μάθαινα από ανθρώπους κυρίως που τον είχαν γνωρίσει προσωπικά («εγώ θα σου πω για τον παππούλη σου!» μου έταζαν διάφοροι πρέσβυτες και με καλούσαν σιμά τους) μεγάλωναν τον μύθο του. Ότι ήταν εξαιρετικά μορφωμένος, απ’ τους ελάχιστους της γενιάς του που είχαν σπουδάσει στο εξωτερικό. Πως ήτανε μπαρουτοκαπνισμένος -πολεμιστής στη Μικρασία- μα και παράλληλα κομψότατος, σε μια φωτογραφία του 1925 εικονίζεται στο Παρίσι με μαύρο κοστούμι, ρεπούμπλικα, μονόκλ και δερμάτινες γκέτες. Πως είχε πρωτοστατήσει στη δημιουργία ενός σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης κινήματος, που όμως δεν μπορούσε να έχει και σπουδαία τύχη στην πολωμένη Ελλάδα του Μεσοπολέμου, όπου ο κόσμος διχαζόταν σε Βενιζελικούς και Βασιλόφρονες και όσοι ριζοσπαστικοποιούνταν, ακολουθούσαν το ΚΚΕ. Πως είχε δώσει το 1930 μία διάλεξη για τη Βιολογία, χαρακτηρίζοντάς την επιστήμη του μέλλοντος. Πως είχε παντρευτεί μια πληθωρικότατη γυναίκα, τη γιαγιά μου, αδελφή του Δημήτρη Γληνού, όμως είχαν χωρίσει ύστερα από λίγους μόλις μήνες -τι τόλμη για τα συμβατικά εκείνα χρόνια!- λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων. Πως διέθετε αξιοσημείωτη ευφράδεια και γοητεία – «όλες τον ερωτεύονταν τον πάππο σου!», μου είπε πρόσφατα μία κυρία ενενήντα ετών και μου τον σκιαγράφησε με χρώματα που δεν αποτυπώνονται εκ των πραγμάτων σε καμία φωτογραφία. Ότι αντιμετώπισε με παρρησία το εκτελεστικό απόσπασμα, επικεφαλής του οποίου -σύμφωνα με μία τρομερή φήμη- ήταν ο μετέπειτα δικτάτωρ Γεώργιος Παπαδόπουλος, ταγματασφαλίτης τότε στην Πάτρα.

Η Κλυτώ όμως ποια ήταν; Η Κλυτώ ήταν η σύντροφος της ζωής του. Δεν είχαν παντρευτεί, καθώς εμφορούμενοι από επαναστατικό πνεύμα απέρριπταν πλέον αμφότεροι τέτοια καλούπια. Συζούσαν σε ένα σπίτι στα Εξάρχεια αλλά και σε όποιο νησί του Αιγαίου βρισκόταν ο παππούς μου εξόριστος. Η Κλυτώ διέθετε τη μόρφωση μιας μοσχαναθρεμμένης θυγατέρας στρατηγού της εποχής – μετέφραζε από τα γαλλικά, ήξερε πιάνο. Περιγράφεται επίσης ως κοκέτα, μπριόζα, αισθησιακή, όμορφη, μα κυρίως ωραία. Σε μια από τις λίγες της φωτογραφίες που έχω δει, παίζει πινάκλ και χαμογελά στο φακό τσαχπίνικα, κρύβοντας το μισό της πρόσωπο πίσω απ’ τα τραπουλόχαρτα. Κατά την Κατοχή παρέμεινε εξαιρετική -λένε- οικοδέσποινα και ας μην είχε να κεράσει τους επισκέπτες παρά την μπομπότα και το υποκατάστατο του καφέ ρεβυθόζουμο που μοίραζαν στα συσσίτια. Το φρόνημα όσο και το κέφι της διατηρούνταν αμείωτο – κι εκείνη όπως και ο παππούς μου κάθε άλλο παρά προσέβλεπαν σε ένα ηρωικό τέλος. Έλπιζαν ότι θα συνέβαλλαν στη δημιουργία μιας καινούριας Ελλάδας. Ζούσαν σε αισιόδοξους, κατά βάθος, καιρούς.

Αρκετοί -υποθέτω- θα είχατε μιαν ανάλογη με την Κλυτώ γιαγιά ή θεία, που η προσωπικότητά της θα σας μεταφέρθηκε μέσα από οικογενειακές διηγήσεις. Φανταστείτε λοιπόν εκείνη την κοπέλα, τριανταδύο χρονών ήταν μόνο, να φτάνει το πρωί της ενάτης Μαΐου στις φυλακές της Πάτρας για να επισκεφθεί τον αγαπημένο της. «Ο άντρας σου σε περιμένει στην πλατεία», της λένε οι δεσμοφύλακες. Ανυποψίαστη σπεύδει και τον αντικρίζει να αιωρείται από ένα δέντρο, ανάμεσα σε άλλους εννιά κρεμασμένους. Ο δήμιός του, του έχει κλέψει το ρολόι, φοράει ωστόσο -ανατριχιαστική λεπτομέρεια- το επίσημο κοστούμι του, που δεν το είχε πουλήσει στη μαύρη αγορά γιατί σκόπευε να το βάλει την ημέρα της Απελευθέρωσης. Η Κλυτώ πέφτει στα πόδια του και σπαράζει. Ζητάει το σώμα του -«αύριο θα το πάρεις» την πληροφορούν οι τσολιάδες- οι εκτελεσθέντες έπρεπε να μένουν σε κοινή θέα επί μιαν ολόκληρη μέρα προς παραδειγματισμόν των περαστικών. Την επομένη καταφέρνει, χρηματίζοντας τον νεκροθάφτη, να τον βάλει σε έναν ατομικό και όχι στον ομαδικό τάφο. Πηγαίνει στα πεθερικά της στην Ακράτα Αχαΐας.

Βρίσκεται σε απόλυτη απόγνωση. Ζητάει από τον πατέρα μου να μείνει μαζί της όμως εκείνος -δεκατριών χρονών παιδί- όσο και να την αγαπάει, λαχταράει να επιστρέψει στη μαμά του. Αποπειράται να αυτοκτονήσει, τη σώζουν την τελευταία στιγμή. Οι περισσότερες γυναίκες που χάνουν τους άντρες τους είτε ξαναφτιάχνουν τη ζωή τους είτε γερνάνε διακονώντας την ηρωική τους μνήμη. Μα η Κλυτώ δεν έχει τέτοια πρόθεση. «Βρήκα μια εξαιρετική μοδίστρα που το έσκασε από τα καμένα Καλάβρυτα!», λέει μια μέρα στις κουνιάδες της. «Πρέπει όλες να ραφτούμε για το μνημόσυνο του Χρήστου…». Εκλαμβάνουν εκείνες τον ενθουσιασμό της ως καλό σημάδι. Καλούν τη μοδίστρα σπίτι, ξεκινάνε τις πρόβες. Ανάμεσα σε μεζούρες και υφάσματα, η Κλυτώ διαφεύγει της προσοχής τους. Παίρνει μια μαύρη ζώνη, βγαίνει στο περιβόλι και κρεμιέται από μια λεμονιά.

Την ιστορία αυτή την άκουγα από τα παιδικά μου χρόνια με την ίδια πάντα συγκίνηση. Ένιωθα ένα χρέος προς την Κλυτώ, δεν ήξερα όμως πώς να το εξοφλήσω. Κι ένα βιβλίο ακόμα θα κινδύνευε -λόγω της απόστασής μου από τα γεγονότα και τα πρόσωπα- να γλιστρήσει είτε προς τον μελοδραματισμό είτε προς την ψυχρότητα. Ώσπου ένα απόγευμα, όταν η καλή μου ήταν έγκυος στην κόρη μας, πληροφορήθηκα τυχαία ένα περιστατικό, το οποίο μου έδειξε το δρόμο: Δύο γυναίκες είχαν, λέει, πλησιάσει την Κλυτώ, τον καιρό που περιπλανιόταν απεγνωσμένη στην Ακράτα. «Τι τον κλαις», της είχαν πει «τόσο πολύ τον Χωμενίδη; Αφού δεν είσαι χήρα του! Δεν σε είχε στεφανώσει! Δεν σου είχε δώσει το όνομά του!». Ευθύς κατάλαβα τι της χρωστούσαμε.

Τώρα που γράφω, μια τρίχρονη σχεδόν Νίκη-Κλυταιμνήστρα Χωμενίδη τρώει το φρούτο της και αδημονεί να πάει στην παιδική χαρά.

http://gzmosxos.blogspot.gr/2011/05/11-9-5-44.html

Ο απαγχονισμός των 11 πατριωτών στα Ψηλαλώνια Πατρών στις 9-5-44

Ενα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα των γερμανοτσολιάδων

 

Φωτογραφία από το βιβλίο του Στ. Σαράφη «Ο ΕΛΑΣ»

Παρακάτω σας παρουσιάζω απόσπασμα για τους απαγχονισμένους στα Ψηλαλώνια Πατρών, από το βιβλίο μου «ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ της Κατοχής και της Αντίστασης» που θα εκδοθεί προσεχώς.
ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ειδεχθέστερα εγκλήματα των τσολιάδων στην Αχαΐα, είναι ο απαγχονισμός των ένδεκα αγωνιστών του ΕΑΜ στα πεύκα της πλατείας Υψηλών Αλωνίων Πατρών, στις 9-5-44. Άλλα ειδεχθή εγκλήματά των που διαπράχθηκαν είναι αυτό στις 13-4-44, ανήμερα Μ. Πέμπτης, με το κρέμασμα του δικηγόρου Βασ. Βουλγαράκη, που κατηγορήθηκε για το σκόρπισμα ΕΑΜικών προκηρύξεων, αντικατοχικού περιεχομένου και στις 3-7-44, στην ίδια πλατεία, που κρέμασαν τον 24χρονο ιδ. υπάλληλο Θαν. Λουρόπουλο, μέλος του Νομαρχιακού Συμβουλίου της ΕΠΟΝ Αιτωλοακαρνανίας. Μεταξύ των απαγχονισμένων της 9-5-44 περιλαμβάνεται ο 43χρονος, δικηγόρος Χρ. Χωμενίδης και ο 40χρονος επίσης δικηγόρος, Δημήτρης (Τάκης) Πετρίδης, εθνοσύμβουλος της ΠΕΕΑ για το Αγρίνιο, γιος του Π. Πετρίδη, πρώην υπουργού του Βενιζέλου.

Στις 10 Μάρτη 1944 συγκροτείται στη Βίνιανη, από το ΕΑΜ, η Προσωρινή Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), ενώ ο Χρήστος Χωμενίδης, πρώτος Γεν. Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΣΚΕ) με απόφαση της ηγεσίας της ΠΕΕΑ, στα μέσα του Απριλίου 1944, ορίζεται Πρόεδρος Δ.Ε. Πελοποννήσου της Κυβέρνησης του Βουνού και υπεύθυνος για την εποπτεία των εκλογών που γίνονται, μια εβδομάδα αργότερα, από τις 23 Απριλίου έως το τέλος του μήνα σε όλη τη χώρα και λαβαίνουν μέρος 1.800.000 πολίτες άνδρες, γυναίκες και νέοι άνω των 18 ετών. Αναχωρώντας, με συνοδεία ένοπλου αντάρτη, από τη Στερεά με τον εθνοσύμβουλο Τάκη Πετρίδη για την Ακράτα, στην Πελοπόννησο, για να αναλάβει τα καθήκοντά του, έπεσε θύμα προδοσίας!

Το καΐκι ξεκινάει από την απέναντι ακτή, διασχίζοντας μέσα στην νύχτα τον Κορινθιακό που φρουρείται άγρυπνα από την γερμανική ακταιωρό ’’Ντόιτσλαντ’’ κι ενώ πλησιάζουν στο Μωριά, συλλαμβάνονται προδομένοι, κατά μια πληροφορία, όταν ο προβολέας της ακταιωρού τους εντοπίζει. Ο ΕΛΑΣίτης εκτελείται επί τόπου, ενώ αρνούμενοι να συνεργαστούν με τους καταχτητές, οι Χωμενίδης και Πετρίδης φυλακίζονται στην Πάτρα. Το ΕΑΜ Πάτρας προσφέρεται να οργανώσει απόδραση του Χωμενίδη, όμως ο ίδιος το αρνείται καθώς ξέρει ότι θα εκτελεστούν άλλοι ως αντίποινα για την πράξη του. (Εφημερίδα του ΑΚΕ ’’Νέος Δρόμος’’ της 15-4-1946).

ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ 8ης Μαΐου 1944, ταγματασφαλίτες με εντολή του πλοίαρχου Αλεξάντερ Μάγκνους, που εκτελεί χρέη στρατιωτικού διοικητή Πάτρας, ως αρχαιότερος αξιωματικός καθ’ ότι ο Γερμανός διοικητής Πατρών απουσιάζει και ανώτερος αξιωματικός του Πεζικού ήταν ταγματάρχης([1]), παίρνουν από το κρατητήριο των Ταγμάτων Ασφαλείας στου Βουδ ένδεκα κρατούμενους. Την ευθύνη της φυλακής του Βουδ είχε ο λοχίας Λέκκας του Τάγματος Ασφαλείας. Ο Μάγκνους είχε εκδώσει διαταγή για εκτέλεση δέκα κομμουνιστών και μάλλον από λάθος μέσα στη νύχτα πήραν ένδεκα κρατούμενους. Μεταξύ των κρατουμένων είναι οι Χωμενίδης και Πετρίδης.

Προς τις πρώτες πρωινές ώρες της 9ης Μαΐου 1944 κρεμάνε στα πεύκα, κυκλικά της πλατείας των Υψηλών Αλωνίων τους αγωνιστές, σε ένδειξη αντιποίνων για συμβάν που έγινε τις βραδινές ώρες της 8ης Μαρτίου. Έναν ακόμη αγωνιστή, τον 24χρονο Κωνστ. Κακό, τον κρεμάνε σε μια μουριά που βρισκότανε απέναντι από την πλατεία, στο πεζοδρόμιο της συμβολής των οδών Καρατζά (Υψηλών Αλωνίων) και Αθαν. Διάκου, όπου και η κατάληξη της υπάρχουσας ανηφοριάς([2]).

Ο Α. Μάγκνους από την 9-5-44, επιβάλλει περιοριστικά μέτρα([3]), περιλαμβάνοντα απαγόρευση εισόδου και εξόδου από την πόλη, απαγόρευση έκδοσης αδειών πάσης φύσεως ταξιδίου με σιδηρόδρομο, κλείσιμο καφενείων, κινηματοθεάτρων κ.ά., που άρει([4]) την Δευτέρα 15-5-44, ενώ την προηγούμενη ημέρα υποδέχεται τα μέρα αυτά με δουλικότητα ο τοπικός Τύπος. «Η επί τινας μόνον ημέρας τήρησις των μέτρων τούτων, δια μιαν έτι φοράν μαρτυρεί την γενναιοδωρία των εν λόγω Αρχών Κατοχής…» και καλεί τον πατραΐκό λαό «να επιδείξη εις το εξής νομιμόφρονα στάσιν και συμπεριφορά», γράφει σε πρωτοσέλιδο ο Νεολόγος.

Επίσημα, από την γερμανική Διοίκηση η ευθύνη για το έγκλημα των Ψηλαλωνίων Πατρών επιρρίφθηκε σε ’’αγνώστους μέχρι τούδε δράστες’’, αλλά στην ουσία επρόκειτο για συγκάλυψη του σκυλοκαυγά μεταξύ τσολιάδων του 5/42 και Γερμανών, που έγινε το ίδιο βράδυ της 8 Μαΐου, ώρα 9.50΄ και οδήγησε στο φόνο δυο Γερμανών ναυτών και άλλων δυο οπλιτών του 5/42 καθώς και του διερχομένου εκείνη τη νύχτα ανύποπτου πολίτη Θεμιστοκλή Διακίδη, οι οποίοι δέχθηκαν τυφλά πυρά, που ρίχτηκαν για ξεκαθάρισμα λογαριασμών, στην διασταύρωση των οδών Τριών Ναυάρχων και Κανακάρη, σε κοντινό πορνείο, μετά από οινοποσία στο ταβερνείο του αστυνομικού Χρ. Τασώνη, που βρισκόταν μια γωνία πιο κάτω. Στο αυτό το ταβερνείο διασκέδαζαν νωρίτερα οι Γερμανοί ναύτες με τους ταγματασφαλίτες του 5/42 Συντάγματος και αστυφύλακες της Πάτρας και είχε προηγηθεί ένταση..

Την ώρα της εκτέλεσης ήταν παρούσα και η σύζυγος του Χωμενίδη, Κλυτώ Γληνού (αδελφή του Δημ. Γληνού), που τον άκουσε να της απευθύνει τα στερνά περήφανα λόγια παρηγοριάς. Ο επίλογος για την χήρα του Χωμενίδη γράφεται ένα πρωί, λίγες μέρες μετά, στο πατρικό σπίτι του Χρ. Χωμενίδη στην Ακράτα. Οι συγγενείς της αντικρίζουν την τραγική Κλυτώ κρεμασμένη σε μια ανθισμένη λεμονιά του κήπου([5]).

ΣΤΟΝ ΧΡ. ΧΩΜΕΝΙΔΗ οφείλεται η ονομασία Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, κατά την συγκρότηση του ΕΑΜ, μας πληροφορεί ο Θανάσης Χατζής, πρώτος Γραμματέας του ΕΑΜ, όταν στις 27-9-1941 συνήλθαν «αντιπρόσωποι τεσσάρων άξιων της πατρίδας κομμάτων», ήτοι ο Λευτ. Αποστόλου του ΚΚΕ, ο Χρ. Χωμενίδης του ΣΚΕ, ο Ηλ. Τσιριμώκος του ΕΛΔ και ο Απ. Βογιατζής του ΑΚΕ([6]).

Τους απαγχονισθέντες ένδεκα πατριώτες κράτησαν στα δένδρα όλη μέρα, προς εκφοβισμό των Πατρινών και την επομένη τους έθαψαν στο κτήμα του Μουρτζούχου, πίσω από το ΚΕΤχ, αφού τους μετέφεραν με χειρόκαρα που στάθμευαν μπροστά από το στρατόπεδο.

http://gzmosxos.blogspot.gr/2013/05/9-5-1944.html

Χωμενιδης

Ένα από τα ειδεχθέστεραεγκλήματα των τσολιάδων και των ναζί στην Αχαΐα, είναι ο απαγχονισμός των ένδεκα αγωνιστών του ΕΑΜ στα πεύκα της πλατείας Υψηλών Αλωνίων Πατρών, στις9-5-44.

Μεταξύ των απαγχονισμένων περιλαμβάνεται ο 43χρονος, δικηγόρος Χρ. Χωμενίδης και ο40χρονος επίσης δικηγόρος, Δημήτρης (Τάκης) Πετρίδης, εθνοσύμβουλος της ΠΕΕΑ για το Αγρίνιο, γιος του Π. Πετρίδη, πρώην υπουργού του Βενιζέλου. Αλλά και οι Κ. Κακός, Κ. Γρίβας, Κυρ. Καψής, Αργ. Παπαδόπουλος, Ν. Κόντης, Παν. Μανιάτης,Θοδ. Βαρκάς, Τρύφ. Μαστρογιαννόπουλος, Χρ. Συλαΐδης.

Στις 10 Μάρτη 1944συγκροτείται στη Βίνιανη, από το ΕΑΜ, η Προσωρινή Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), ενώ ο Χρήστος Χωμενίδης, πρώτος Γεν. Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΣΚΕ) με απόφαση της ηγεσίας της ΠΕΕΑ, στα μέσα του Απριλίου 1944, ορίζεται Πρόεδρος Δ.Ε. Πελοποννήσου της Κυβέρνησης του Βουνού και υπεύθυνος για την εποπτεία των εκλογών που γίνονται μυστικά λόγω του φόβου των ναζί, μια εβδομάδα αργότερα, από τις 23 Απριλίου έως το τέλος του μήνα σε όλη τη χώρα και λαβαίνουν μέρος 1.800.000 πολίτες άνδρες, γυναίκες και νέοι άνω των 18 ετών.Αναχωρώντας, με συνοδεία ένοπλου αντάρτη, από τη Στερεά με τον εθνοσύμβουλο Τάκη Πετρίδη για την Ακράτα, στην Πελοπόννησο, για να αναλάβει τα καθήκοντά του,έπεσε θύμα προδοσίας!

Το καΐκι ξεκινάει από την απέναντι ακτή, διασχίζοντας μέσα στην νύχτα τον Κορινθιακό που φρουρείται άγρυπνα από την γερμανική ακταιωρό ’’Ντόιτσλαντ’’ κι ενώ πλησιάζουν στο Μωρηά,συλλαμβάνονται προδομένοι, κατά μια πληροφορία, όταν ο προβολέας της ακταιωρού τους εντοπίζει. Ο ΕΛΑΣίτης εκτελείται επί τόπου, ενώ αρνούμενοι να συνεργαστούν με τους καταχτητές, οι Χωμενίδης και Πετρίδης φυλακίζονται στην Πάτρα. Το ΕΑΜ Πάτρας προσφέρεται να οργανώσει απόδραση του Χωμενίδη, όμως ο ίδιος το αρνείται καθώς ξέρει ότι θα εκτελεστούν άλλοι ως αντίποινα για την πράξη του. (Εφημερίδα του ΑΚΕ ’’Νέος Δρόμος’’ της 15-4-1946).

Την νύχτα της 8ηςΜαΐου 1944, ταγματασφαλίτες με εντολή του πλοίαρχου Αλεξάντερ Μάγκνους, που εκτελεί χρέη στρατιωτικού διοικητή Πάτρας, ως αρχαιότερος αξιωματικός καθ’ ότι ο Γερμανός διοικητής Πατρών απουσιάζει και ανώτερος αξιωματικός του Πεζικού ήταν ο ταγματάρχης Ντιπέ, παίρνουν από τη φυλακή των Ταγμάτων Ασφαλείας,απέναντι από του Βουδ, όπου πρώτα στεγάζονταν οι αποθήκες Ζαπάντη, ένδεκα κρατούμενους. Αυτή η φυλακή των Ταγμάτων ήταν στη συμβολή της οδού Χαραλάμπη με την Ασημάκη Φωτήλα, αριστερά απέναντί από το στρατώνα του Βουδ. Την ευθύνη της φυλακής του Βουδ είχε ο λοχίας Λέκκας του Τάγματος Ασφαλείας. Ο Μάγκνους είχε εκδώσει διαταγή για εκτέλεση δέκα κομμουνιστών και μάλλον από λάθος μέσα στη νύχτα πήραν ένδεκα κρατούμενους. Μεταξύ των κρατουμένων είναι οι Χωμενίδης και Πετρίδης.

Προς τις πρώτες νυκτερινές ώρες της 9ης Μαΐου 1944, πριν χαράξει η ημέρα, κρεμάνε στα πεύκα, κυκλικά της πλατείας των Υψηλών Αλωνίων τους αγωνιστές, σε ένδειξη αντιποίνων για συμβάν που έγινε τις βραδινές ώρες της 8ης Μαΐου.Έναν ακόμη αγωνιστή, τον 24χρονο Κωνστ. Κακό, τον κρεμάνε σε μια μουριά που βρισκότανε απέναντι από την πλατεία, στο πεζοδρόμιο της συμβολής των οδών Καρατζά (Υψηλών Αλωνίων)και Αθαν. Διάκου, όπου και η κατάληξη της υπάρχουσας ανηφοριάς. (Ο κορμός αυτής της μουριάς προεξείχε του εδάφους και τον ξερίζωσε προ τριετίας συνεργείο εργολάβου που ανέλαβε εκ μέρους του Δήμου Πατρέων την ανακατασκευή των πεζοδρομίων πέριξ της πλατείας Υψηλών Αλωνίων).

Ο Α. Μάγκνους από την 9 Μαΐου 44, επιβάλλει περιοριστικά μέτρα, περιλαμβάνοντα απαγόρευση εισόδου και εξόδου από την πόλη,απαγόρευση έκδοσης αδειών πάσης φύσεως ταξιδίου με σιδηρόδρομο, κλείσιμο καφενείων, κινηματοθεάτρων κ.ά., που άρει την Δευτέρα 15-5-44, ενώ την προηγούμενη ημέρα υποδέχεται τα μέτρα αυτά με δουλικότητα ο τοπικός Τύπος. «Η επί τινας μόνον ημέρας τήρησις των μέτρων τούτων,δια μιαν έτι φοράν μαρτυρεί την γενναιοδωρία των εν λόγω Αρχών Κατοχής…» και καλεί τον πατραΐκό λαό «να επιδείξη εις το εξής νομιμόφρονα στάσιν και συμπεριφορά», γράφει σε πρωτοσέλιδο ο Νεολόγος.

 

Επίσημα, από την γερμανική Διοίκηση η ευθύνη για το έγκλημα των Ψηλαλωνίων Πατρών επιρρίφθηκε σε’’αγνώστους μέχρι τούδε δράστες’’, αλλά στην ουσία επρόκειτο για συγκάλυψη του σκυλοκαυγά μεταξύ τσολιάδων του 5/42 και Γερμανών, που έγινε το ίδιο βράδυ της8 Μαΐου, ώρα 9.50΄ και οδήγησε στο φόνο δυο Γερμανών ναυτών και άλλων δυο οπλιτών του 5/42 καθώς και του διερχομένου εκείνη τη νύχτα ανύποπτου πολίτη Θεμιστοκλή Διακίδη, οι οποίοι δέχθηκαν τυφλά πυρά, που ρίχτηκαν για ξεκαθάρισμα λογαριασμών, στην διασταύρωση των οδών Τριών Ναυάρχων και Κανακάρη, σε κοντινό πορνείο, μετά από οινοποσία στο ταβερνείο του αστυνομικού Χρ. Τασώνη, που βρισκόταν μια γωνία πιο κάτω. Στο αυτό το ταβερνείο διασκέδαζαν νωρίτερα οι Γερμανοί ναύτες με τους ταγματασφαλίτες του 5/42 Συντάγματος και αστυφύλακες της Πάτρας και είχε προηγηθεί ένταση.

Την ώρα της εκτέλεσης ήταν παρούσα και η σύζυγος του Χωμενίδη, Κλυτώ Γληνού (αδελφή του Δημ. Γληνού),που τον άκουσε να της απευθύνει τα στερνά περήφανα λόγια παρηγοριάς. Ο επίλογος για την χήρα του Χωμενίδη γράφεται ένα πρωί, λίγες μέρες μετά, στο πατρικό σπίτι του Χρ. Χωμενίδη στην Ακράτα. Οι συγγενείς της αντικρίζουν την τραγική Κλυτώ κρεμασμένη σε μια ανθισμένη λεμονιά του κήπου.

Στον Χρ. Χωμενίδη οφείλεται η ονομασία Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, κατά την συγκρότηση του ΕΑΜ, μας πληροφορεί ο Θανάσης Χατζής, πρώτος Γραμματέας του ΕΑΜ, όταν στις 27-9-1941 συνήλθαν «αντιπρόσωποι τεσσάρων άξιων της πατρίδας κομμάτων»,ήτοι ο Λευτ. Αποστόλου του ΚΚΕ, ο Χρ. Χωμενίδης του ΣΚΕ, ο Ηλ. Τσιριμώκος του ΕΛΔ και ο Απ. Βογιατζής του ΑΚΕ.

Τους απαγχονισθέντες ένδεκα πατριώτες κράτησαν στα δένδρα όλη μέρα, προς εκφοβισμό των Πατρινών και την επομένη τους έθαψαν στο κτήμα του Μουρτζούχου, πίσω από το ΚΕΤχ, αφού τους μετέφεραν αχθοφόροι με χειρόκαρα που στάθμευαν μπροστά από το στρατόπεδο.

Σύμφωνα με μαρτυρία του αυτόπτη μάρτυρα ΕΠΟΝίτη Παύλου Μαρινάκη, η διάταξη των απαγχονισμένων ήταν η παρακάτω:

«Γύρω, γύρω στα πεύκα των Ψηλαλωνίων κρέμασαν τους αγωνιστές, έναν εδώ, Χείλ. Πατρέως στη γωνία, έναν,πιο δίπλα, εκεί που τότε ήταν η είσοδος του θερινού κινηματογράφου “Ζενίθ,,.Έναν παραπέρα μεταξύ των οδών Ερενστρώλε και Καρατζά. Τρεις μαζί στο ίδιο πεύκο εκεί που αρχίζει η οδός Σισσίνη, μάλιστα ο ένας, ο Κώστας Γρίβας, είχε πυροβοληθεί στο κεφάλι στην προσπάθειά του να αρπάξει το αυτόματο του ταγματασφαλίτη Χρ. Τζούδου, ενώ οι άλλοι δύο ήσαν κρεμασμένοι στο ίδιο κλαδί του πεύκου πλάτη-πλάτη. Μάλιστα αυτή τη σκηνή διάλεξαν για να φωτογραφηθούν απαθανατίζοντας το… κατόρθωμά τους ένας Γερμανός και τρεις ταγματασφαλίτες.Παρακάτω, στη συμβολή της οδού Καρατζά με την Αθ. Διάκου, απέναντι σήμερα από το περίπτερο υπήρχαν άλλοι δύο κρεμασμένοι σε δύο δένδρα και απέναντι, εκεί που αρχίζει ο κατήφορος της Αθ. Διάκου προς την οδό Γούναρη, άλλος ένας κρεμασμένος από μια μουριά. Αυτός ήταν ο Κώστας Κακός». (Σ.σ.: Σύμφωνα με άλλη μαρτυρία ταγματασφαλίτη, είχε πυροβοληθεί στα πόδια όταν προσπάθησε να δραπετεύσει). «Τέλος ένας ακόμη ήταν κρεμασμένος εκεί που αρχίζει η οδός Τεμπονέρα, πρώην Βύρωνος, απέναντι από το αρχοντικό της οικογένειας Μενούνου, το οποίο ήταν και το αρχηγείο του διοικητή των Ταγμάτων Ασφαλείας Ν. Κουρκουλάκου».

Όμως ακριβώς στην ίδια μεριά, άλλη μέρα, είχαν κρεμάσει και τον ποιητή Φώτο Πασχαλινό, καταγόμενο από τον Πύργο Ηλείας. Ακόμη απέναντι από το χώρο του “Ζενίθ,, ο Κουρκουλάκος έχει κρεμάσει τους δικούς του ταγματασφαλίτες.

«Ένα από τα τελευταία πράγματα που έκαναν οι Γερμανοί αποχωρώντας από την Πελοπόννησο, ήταν να αφήσουν στα Τάγματα Ασφαλείας αποθήκες με πυρομαχικά και οπλισμό, για να συνεχίσουν τον πόλεμο εναντίον των αντιστασιακών. Ο Διοικητής των ευζωνικών Ταγμάτων Πλυτζανόπουλος (στην Αθήνα) υποστήριξε, καθώς πλησίαζε η απελευθέρωση,ότι οι Γερμανοί έπρεπε να αποχωρήσουν από την Ελλάδα χωρίς προβλήματα, για να αποφευχθεί περαιτέρω αιματοκύλισμα. Τα Τάγματα Ασφαλείας κάλυψαν την αποχώρηση των Γερμανών, εντυπωσιάζοντας τον Γερμανό Διοικητή τους Βάλτερ Σιμάνα με την πίστη και την αγωνιστικότητά τους».

Follow me on Twitter

Δεκεμβρίου 2016
Δ T Τ T Π S S
« Νοέ.    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1,028,256

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Να μην γκρεμίσει ό,τι έχτισε με κόπο ο Αρκαδικός Δεκεμβρίου 8, 2016
    Ο Αρκαδικός μετά την ήττα της περασμένης αγωνιστικής από την Καβάλα ψάχνει να μπει και πάλι στον ίσιο δρόμο, αυτόν που με πολύ κόπο έδειξε να ακολουθεί με τις τρεις συνεχόμενες νίκες του. Ξεκινώντας από την αναμέτρηση με την Καβάλα, ο Αρκαδικός έχασε τη σταθερά του -που δεν είναι άλλη από την άμυνά του- και μαζί και τον αγώνα κόντρα σε μια ομάδα με τους ίδιο […]
  • ΟΑΕΔ: Πότε καταβάλλονται επιδόματα και δώρο Χριστουγέννων Δεκεμβρίου 8, 2016
    Ο ΟΑΕΔ ανακοινώνει ότι από την Παρασκευή 16.12.2016 θα καταβάλλεται το Δώρο Χριστουγέννων 2016 στους επιδοτούμενους ανέργους και στις δικαιούχους της ειδικής παροχής προστασίας μητρότητας. Επίσης σύμφωνα με την ανακοίνωση από την Παρασκευή 16.12.2016 θα προπληρώνονται τα επιδόματα ανεργίας, τα επιδόματα μακροχρονίως ανέργων και τα βοηθήματα ανεργίας των αυτο […]
  • Δώρα και χαμόγελα από Αστέρα και Stoiximan στο Σικιαρίδειο ίδρυμα (pics,vid) Δεκεμβρίου 8, 2016
    Οι ποδοσφαιριστές της ομάδας μας Κώστας Τριανταφυλλόπουλος και Centric Gondo, μαζί με τον πρόεδρο Γιώργο Μποροβήλο και τον υπεύθυνο επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων της ΠΑΕ Γιάννη Ντάλλα, ταξίδεψαν στην Αθήνα προκειμένου να μοιράσουν δώρα και αναμνηστικά του ΑΣΤΕΡΑ στους μαθητές του Σικιαρίδειου Ιδρύματος. Αυτή η επίσκεψη έγινε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά […]
  • Σήμερα το άναµµα του Χριστουγεννιάτικου δέντρου της Τρίπολης Δεκεμβρίου 8, 2016
    Την Πέμπτη 8 ∆εκεµβρίου, στην πλατεία Πετρινού ο ∆ήµαρχος της πόλης και όλοι οι δηµότες ανάβουµε τα πολύχρωµα φώτα του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Και φέτος τα παραµυθένια σπιτάκια του χριστουγεννιάτικου χωριού ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες τους σε µικρούς και µεγάλους. Ηθοποιοί, µουσικοί της δηµοτικής φιλαρµονικής, οι παιδικές χορωδίες του Ορφέα και της χορω […]
  • Σε ποιον ανήκει το σπίτι του Κολοκοτρώνη στο Λιμποβίσι; Δεκεμβρίου 8, 2016
    Σε συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Τρίπολης την Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου συζητήθηκε ένα σοβαρά θέμα το οποίο αφορά μία αντιδικία του Δήμου σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς ακινήτου στο χωριό Λιμποβίσι και το έννομο συμφέρον του Δήμου Τρίπολης για συμμετοχή σε εκκρεμή δίκη ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Τρίπολης.  Συγκεκριμένα ο […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημητρης Σφυρης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ελος Κοιλαδας ΙΓΜΕ Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο ΠΡΩΣΥΝΑΤ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ βαρεα μεταλλα στο νερο δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο κατοχη καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates