You are currently browsing the category archive for the ‘Προσωπα’ category.

Βασίλης Δημάκης. Σε απεργία πείνας και δίψας εδώ και 27 μέρες. Για το δικαίωμα στη μόρφωση. Υποψιάζομαι πως στην πλάτη του παίζονται παιχνίδια μικροπολιτικής. Ακροδεξιά ρητορική, κοιμισμένοι ψηφοφόροι που άγονται και φέρονται από κραυγάζοντες δημοκόλακες. Ψιλά γράμματα γι’ αυτούς ο κάθε Δημάκης . Κι αυτό είναι το χειρότερο. Αυτό το » ψιλά γράμματα».

Δημακης

Ο Βασίλης Δημάκης βρέθηκε στη φυλακή πάνω στο πέρασμα από την εφηβεία στην ενηλικίωσή του. Μεγάλωσε μέσα στη φυλακή, αφού ζει εδώ και 20 χρόνια σχεδόν ως κρατούμενος. Κάποια στιγμή βρέθηκε ανάμεσα στην αυτοκτονία, την παραβατικότητα και τη μόρφωση. Επέλεξε να διαβάσει πολύ και όντας κρατούμενος πέρασε στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από τις 14 Μαρτίου, εδώ και 25 ημέρες, βρίσκεται σε απεργία πείνας διεκδικώντας το δικαίωμά του στη μόρφωση για το οποίο αγωνίστηκε. Ένα δικαίωμα που επιφυλάσσει η πολιτεία για τους κρατουμένους αλλά η ίδια της η γραφειοκρατία και η αδιαφορία έρχεται να το συνθλίψει.

Αυτό έμαθε στο σχολείο της φυλακής. Κι αυτό έκανε κι έξω

Ο Βασίλης Δημάκης γεννήθηκε το 1979.

Στις 28/08/1998 φυλακίζεται στο Κορυδαλλό στο τότε τμήμα Ε’ για ανήλικους ως προσωρινά κρατούμενος, για «έγκλημα τιμής». Καταδικάστηκε και μεταφέρθηκε στις φυλακές Νέων Αυλώνα, από όπου, τρία χρόνια μετά, μεταφέρθηκε στην Κλειστή Φυλακή Αλικαρνασσού. Τους λίγους μήνες που παρέμεινε εκτός φυλακής από την ενηλικίωσή του και μετά, συνελήφθη για ληστείες που διέπραξε μόνος χωρίς πότε να ασκήσει σωματική βία εναντίον κάποιου ανθρώπου.  Πράξεις για τις οποίες εκτίει ακόμα βαρύτατες ποινές.

Αυτό «έμαθε στο σχολείο της φυλακής», κι αυτό έκανε, εξαιτίας της αδυναμίας του σωφρονιστικού συστήματος να παράσχει κάτι θετικό στο πλαίσιο του δήθεν επιδιωκομένου σωφρονισμού κατά τον εγκλεισμό.

Ο Βασίλης Δημάκης παρέμενε εκτός φυλακής μόνο για ελάχιστο χρονικό διάστημα μερικών μηνών, σε αντίθεση με τον συνολικό χρόνο εγκλεισμού του που αγγίζει τα δεκαεπτά χρόνια πραγματικής κράτησης. Χρόνος που, κατά τους κοινωνικούς επιστήμονες, είναι αδύνατον να υπάρξει οποιοδήποτε θετικό σωφρονιστικό αποτέλεσμα.

Αυτοκτονία ή μόρφωση

Έχοντας ήδη πατήσει τα 35 του χρόνια, συνειδητοποίησε όχι μόνο ότι έχει περάσει ολόκληρη την ενήλικη ζωή του έγκλειστος, αλλά ότι πρέπει να περάσει πολλά χρόνια ακόμα στη φυλακή εγκαταλείποντας κάθε όνειρο για κοινωνική συμβίωση, δημιουργία οικογένειας και επιστροφή στην κανονικότητα της επανένταξης.

Βρέθηκε, έτσι, μπροστά σε μια βαθιά προσωπική, κομβική, οριακή όσο και μεταμορφωτική βιωματική εμπειρία: ή θα έθετε τέλος στη ζωή του ή -σε πείσμα των αντίξοων και αντίθετων σε κάθε προοπτική αυτοβελτίωσης συνθηκών που βίωνε- θα διάλεγε τον αυτοσεβασμό, την προσήλωση στην κοινωνική εξύψωση, τη μόρφωση και την προκοπή. Ο Δημάκης ήρθε τότε συνειδητά σε κάθετη ρήξη με τις εσωτερικές και εξωτερικές συνθήκες που ευνοούσαν την παραβατικότητα, θέτοντας ως στόχο ζωής να γίνει όχι μόνο υπόδειγμα ανθρώπου αλλά και πηγή έμπνευσης, βοήθειας και στήριξης στους γύρω του, προσανατολιζόμενος πια στην αλληλέγγυα προσφορά της κοινωνίας.

Αριστούχος μαθητής, αριστούχος φοιτητής

Παίρνοντας τη ζωή στα χέρια του ξανά μαζί με την μεγάλη απόφαση από το 2015 έως και το 2017, μέσα από ανυπέρβλητες δυσκολίες, και όντας κρατούμενος, συνεχίζει την δευτεροβάθμια εκπαίδευση αρχικά ως κατ’ ιδίαν διδαχθείς στη φυλακή Γρεβενών και -κατόπιν μεταγωγής του ένα μόλις μήνα πριν τις εξετάσεις στη Φυλακή Πατρών- στο Εσπερινό Γενικό Λύκειο Πατρών, στα αντίστοιχα σχολικά έτη.

Την περίοδο της φοίτησής του στο σχολείο διακρίθηκε για τις μαθητικές επιδόσεις του, πετυχαίνοντας να βγάλει γενικό μέσο όρο 17.4. Το να μελετά κανείς στη φυλακή σε ένα κελί με άλλους 4 κρατούμενους μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι. Παρά τις διόλου ευκαταφρόνητες αντιξοότητες, όμως, ο Δημάκης αποφοίτησε με 19 και 9, όντας αριστούχος μαθητής.

Έδωσε πανελλήνιες εξετάσεις πετυχαίνοντας την εισαγωγή του στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Ε.Κ.Π.Α.). Κατάφερε μάλιστα να εισαχθεί δεύτερος σε κατάταξη, ανάμεσα σε όλους τους μαθητές των εσπερινών λυκείων της χώρας.

Η ιστορία της εκπαιδευτικής του πορείας είδε το φως της δημοσιότητας με αρκετά αφιερώματα στον Τύπο. Ακόμα και η συντηρητική «Καθημερινή» δημοσίευσε άρθρα σχετικά με την επιτυχία του Βασίλη Δημάκη, τη μαθητική διαδρομή του, την επιμονή του αλλά και τα εμπόδια και τις δυσκολίες που συνάντησε ως κρατούμενος στην προσπάθειά του να φοιτήσει πια στο Πανεπιστήμιο, από τον Αύγουστο του 2017.

Μεσολάβησε η εκπαιδευτική μεταγωγή του, όπως προβλέπει ο νόμος, από τις φυλακές του Αγίου Στεφάνου Πάτρας στον Κορυδαλλό, ώστε να ξεκινήσει τη φοίτησή του στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης, επιτυχία για την οποία ο Δημάκης έλαβε και έπαινο από τον υπουργό Δικαιοσύνης Σταύρο Κοντονή.

Ξεκινώντας από αυτό που είχε εγκαταλείψει πριν από 20 χρόνια, το σχολείο, κατάφερε να αναγεννηθεί, αρχίζοντας τη φοιτητική ζωή μέσα από τις φυλακές και έχοντας θέσει νέους, υψηλότερους στόχους.

Πρωτοετής φοιτητής του Πολιτικού της Νομικής, πλέον, έχει περάσει με υψηλότατη βαθμολογία τα μαθήματα που έχει δηλώσει όπως «Κοινωνιολογία», «Εισαγωγή στις Διεθνείς Σχέσεις, «Εισαγωγή στο Δίκαιο», καταρρίπτοντας και το τελευταίο επιχείρημα που του στερούσε ήδη αυθαίρετα το δικαίωμα της εκπαιδευτικής άδειας, όπως αυτή έχει καθοριστεί με βάση τον Σωφρονιστικό Κώδικα και τη σχετική κοινή υπουργική απόφαση.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι ο Δημάκης είναι ο μόνος που δεν πήρε την άδεια απ’ όσους είχαν τις προϋποθέσεις και ζήτησαν να την πάρουν -ανεξάρτητα από εκτιμήσεις για τη σοβαρότητα των όσων είχαν διαπράξει.

Επίσης, η παραδοχή ότι η εκπαίδευση εξ αποστάσεως είναι εγγυημένη μέσα από τη φυλακή έρχεται σε αντίφαση με την εκπαιδευτική μεταγωγή του στον Κορυδαλλό: Αν δεν συντρέχουν εκπαιδευτικοί λόγοι παρακολούθησης των μαθημάτων με φυσική παρουσία στη σχολή του, τότε ποιος ο λόγος της μεταγωγής του από την Πάτρα, αλήθεια; Έχουν δίκιο όσοι θεωρούν ότι έχει παρθεί εκ του πονηρού μία τέτοια απόφαση, η οποία μπορεί να δημιουργήσει νομικό προηγούμενο και δεδικασμένο σε βάρος όλων των φοιτητών κρατουμένων;

Αναρωτιέται εύλογα κανείς αν αυτό αποτελεί μία μεμονωμένη περίπτωση παραδειγματικής τιμωρίας εξαιτίας της ακτιβιστικής δράσης που είχε αναπτύξει ο Δημάκης ως υπερασπιστής δικαιωμάτων των κρατουμένων μιας και διεκδικούσε χώρο για μελέτη, θέρμανση, έστελνε συχνά επιστολές για τις συνθήκες κράτησης
καθώς και προτάσεις για τον σωφρονιστικό κώδικα, ενώ παρακίνησε αρκετούς κρατούμενους να διαβάσουν και να εισαχθούν στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Συμβούλιο Φυλακής ή φυλακισμένοι της γραφειοκρατίας;

Οι κρατούμενοι φοιτητές και φοιτήτριες μπορούν να λαμβάνουν εκπαιδευτική άδεια με ηλεκτρονική επιτήρηση, το γνωστό και ως «βραχιολάκι», για να παρακολουθούν τα μαθήματά τους στα ΑΕΙ ή τα ΤΕΙ τους. Όσοι και όσες από τους κρατούμενους δε, παρακολουθούν με επιτυχία τα μαθήματα και τις σπουδές τους, απολαμβάνουν τον ευεργετικό υπολογισμό έκτισης της ποινής τους, που συνεπάγεται ότι κάθε μέρα ένταξης σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα προσμετράται ως τρεις μέρες έκτισης ποινής.

Δυστυχώς, όμως, το Συμβούλιο της Φυλακής απέρριψε τρεις φορές το αίτημα του Δημάκη, αρνούμενο τη χορήγηση εκπαιδευτικής άδειας με ηλεκτρονική επιτήρηση, στερώντας του έτσι το να παρακολουθεί τα μαθήματα, να επισκέπτεται τη βιβλιοθήκη, να έχει πρόσβαση σε συγγράμματα και σημειώσεις, απαραίτητα για τη μελέτη ή τις εργασίες του. Του αρνήθηκε συνολικά δηλαδή το δικαίωμα του να πηγαίνει στο Πανεπιστήμιο, όπως το δικαιούται, δικαίωμα για το οποίο το ίδιο σύστημα διέταξε την εκπαιδευτική μεταγωγή του και τον μετέφερε από την Πάτρα στον Κορυδαλλό για να είναι στις φυλακές με τη μικρότερη γεωγραφική απόσταση από τη σχολή του.

Σήμερα ο Βασίλης Δημάκης βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 14 Μαρτίου διεκδικώντας το δικαίωμά του στη μόρφωση, δικαίωμα που η πολιτεία το επαινεί και το ανταμείβει και έπειτα αναίτια το εμποδίζει.

Η δικηγόρος του Βασίλη Δημάκη έκανε προσφυγή κατά της απόρριψης του αιτήματος της εκπαιδευτικής άδειας, καταθέτοντας μάλιστα και αίτημα επίσπευσης στην έκδοση της σχετικής απόφασης λόγω του κινδύνου που διατρέχει η ζωή του Βασίλη Δημάκη εξαιτίας της πολυήμερης απεργίας πείνας. Στο αρμόδιο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά δυστυχώς η υπόθεση Δημάκη δεν μπήκε στην ημερήσια διάταξη μιας και όπως μάθαμε, το Συμβούλιο ασχολείται κατεπειγόντως με τον όρο της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα που επιβλήθηκε στον εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη. Η καθυστέρηση αυτή οδήγησε τον Βασίλη Δημάκη στην απόφαση να μπει σήμερα, 6 Απριλίου, σε λευκή απεργία, δηλαδή αρνείται πια να λάβει πέραν της τροφής, νερό και ιατρική περίθαλψη.

Ο καθηγητής του Πολιτικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, Χρήστος Λυριντζής, εκ μέρους όλου του διδακτικού προσωπικού της σχολής θίγει το θέμα με μία σειρά επιστολών του προς την πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημάκη, Ηλέκτρα -Λήδα Κούτρα. Στις επιστολές του αυτές προτρέπει και συστήνει στους φοιτητές του Τμήματος, συμπεριλαμβανομένου και του Δημάκη, να παρακολουθούν ανελλιπώς τις διαλέξεις και τα σεμινάρια και να αξιοποιούν στο έπακρο τις εκπαιδευτικές υποδομές «ώστε να μην εξαιρείται κανείς από την ουσιαστική γνώση».

Στη ουσία, οι καθηγητές, ως προς το ζήτημα της υποχρεωτικότητας, θεωρούν επιβεβλημένη την παρακολούθηση των μαθημάτων, αν θέλει κάποιος να πει ότι συμμετέχει ουσιαστικά και επί ίσοις όροις στην εκπαιδευτική διαδικασία, κρίνοντας έτσι ως απαράδεκτη τη λογική που προσπαθούν να υιοθετήσουν κάποιοι με την «εκπαίδευση εξ αποστάσεως» και με ανύπαρκτα μέσα (βιβλιοθήκες, υπηρεσίες διαδικτύου, συγγράμματα, κ.λπ.) εντός των φυλακών.

Με ομόφωνα ψηφίσματα, ήδη μήνες πριν, οι φοιτητές των Σχολών Πολιτικού, Νομικού και Οικονομικού τμήματος του Ε.Κ.Π.Α. εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους προς το πρόσωπο του συμφοιτητή τους, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στο να ενταχθεί πλήρως με τη φυσική του παρουσία στη σχολή. Κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας, επίσης ομόφωνα, ο Φοιτητικός Σύλλογος της Νομικής Θεσσαλονίκης του Α.Π.Θ. καθώς και οι καθηγητές της Σχολής και το διοικητικό προσωπικό της εκπαιδευτικής κοινότητας στήριξαν την προσπάθειά του Δημάκη.

«Το επίδικο αυτονόητο δικαίωμά μου ξεπερνά την εκπαίδευση και αγγίζει την καρδιά της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς μου»

Ο ίδιος ο Βασίλης Δημάκης διερωτάται στην επικοινωνία που είχαμε για το TPP:

«Σε όποιον ισχυρισθεί ότι δεν είναι απαραίτητο να πάω στο Πανεπιστήμιο, θα τον ρωτήσω αυτό που ρώτησα με τη δήλωσή μου περί καθόδου σε απεργία πείνας: Στα δικά σας παιδιά αυτό θα λέγατε; Να μην πάνε στο πανεπιστήμιό τους; Ότι η παρουσία τους εκεί είναι επί ματαίω; Θα τους λέγατε μήπως ότι μια ωρίτσα την εβδομάδα, μέσα στην οποία θα πρέπει και να μπουν στο πόρταλ, να δηλώσουν μαθήματα, να κάνουν αιτήσεις, να δουν ανακοινώσεις κ.λπ. είναι αρκετή για την ακαδημαϊκή τους εξέλιξη; Ρωτάω με όλη την -ίσως σε υπερβολικό βαθμό και το πληρώνω – ειλικρίνεια που διαθέτω, και θεωρώντας ότι είναι η διαλεκτική μου, η αίσθησή μου για το δίκιο μου που με έχει καταλάβει σύγκορμο και τα επιχειρήματά μου, οι δημοκρατικές εγγυήσεις και οι Νόμοι, και όχι η απελπισία μου και η θραύση κάθε ψυχικής αντίστασής μου που θα σας πείσουν για τον δίκαιο χαρακτήρα του αιτήματός μου, και χωρίς καμία διάθεση “εκβιασμού”. Άλλωστε, δήλωσα προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν αποδέχομαι στον αγώνα μου για σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματά μου κανενός είδους “αλληλεγγύη” που δεν έχει ως όπλο της το δίκαιο χαρακτήρα του αιτήματός μου -αποκλειστικά και μόνον- και που δεν σέβεται το δημοκρατικό χαρακτήρα της διαμαρτυρίας και της εν γένει προσπάθειας μου. Θα ήθελα να μοιραστώ την αποφασιστικότητά μου, αντίστοιχη αυτής με την οποίαν οπλίστηκα για να διακόψω κάθε σχέση με την παραβατικότητα και να βελτιωθώ ριζικά, να μην ξαναφάω, ούτε να ξαναπιώ ποτέ, αν η Πολιτεία μού αρνηθεί το επίδικο αυτονόητο δικαίωμά μου, το οποίο ξεπερνά την εκπαίδευση και αγγίζει την ίδια την καρδιά της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς μου».

Αντί επιλόγου

Έρχονται στιγμές όπου το βαθύ χάσμα ανάμεσα στην κοινωνία και στον θεσμικό ρολό της δικαιοσύνης και των οργάνων της φαντάζει αγεφύρωτο.

Η θεωρία της ισονομίας και του κράτους δικαίου  δε, όταν αποτελεί μέρος μόνο ενός απλουστευμένου ευχολογίου θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο την ευρύτερη έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και την επί ίσοις όροις συμμετοχή, το αναφαίρετο  δικαίωμα εν προκειμένω των φυλακισμένων στη μόρφωση.

Το δικαίωμα αυτό κερδίζεται στην πράξη, πέρα από τη νομική τεχνογνωσία, μέσα στα καταστήματα κράτησης και είναι η μόνη κλωστή του κοινωνικού ιστού που του δίνει το ίδιο το σύστημα για να κρατιέται, αυτό το δικαίωμα στη μόρφωση που προέρχεται από τη φαρέτρα του πολιτικού μας πολιτισμού.

Τα ζητήματα της επανένταξης, της εργασίας και της εκπαίδευσης είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους, είναι ο πυρήνας των ατομικών δικαιωμάτων, έτσι ώστε η τιμωρητική διάσταση των ποινών και του εγκλεισμού να καθίσταται το τελευταίο, το άχρηστο κομμάτι του δικαιϊκού μας συστήματος.

Ο σωφρονισμός δε, όπως τίθεται από τον γραφειοκρατικό βραχίονα του Σωφρονιστικού Κώδικα, καταλήγει να γίνεται μια υπόθεση δικαίωσης των διατάξεών του, οι οποίες μόνιμα παρερμηνεύονται σε βάρος των κρατουμένων.

Η αρχή, όμως, του απαραβίαστου της ανθρώπινης αξίας δεν μπορεί να τίθεται υπό διαπραγμάτευση ούτε στην περίπτωση των παραβατικών κρατουμένων.

Εδώ και 25 ημέρες ο Βασίλης Δημάκης βρίσκεται σε απεργία πείνας έχοντας απολέσει περί το 15% του σωματικού βάρους του και διατρέχει άμεσο κίνδυνο η ζωή του. Διεκδικώντας το αυτονόητο δικαίωμα της εκπαιδευτικής άδειας, αφού πληροί όλες τις προϋποθέσεις, δεν ζητά καμιά εξαίρεση ή προνομιακή μεταχείριση από το Συμβούλιο των Φυλακών, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά και το Υπουργείο Δικαιοσύνης, ούτε ζητά την τροποποίηση του υπάρχοντος νόμου. Την εφαρμογή του νόμου ζητά, χωρίς διακρίσεις. Σε στέρηση ελευθερίας καταδικάστηκε, όχι σε στέρηση αξιοπρέπειας, γνώσης κι εκπαίδευσης.

Η άρνηση στον Βασίλη Δημάκη να ασκήσει το νόμιμο κατοχυρωμένο δικαίωμά του μπορεί να εκλαμβάνεται ως άλλη μία δικαστική αυθαιρεσία στα όρια της διοικητικής γραφειοκρατικής λογικής του συστήματος, αλλά δυστυχώς αποτελεί ευθεία βολή κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των κρατουμένων. Μια ευθεία βολή με στόχο τον αποχρωματισμό κάθε προσπάθειας επανένταξής τους στο εκπαιδευτικό σύστημα και με στόχο την ειλικρινή μεταμέλεια που διεκδικεί την επιστροφή στην κοινωνία.

Η συνολική στάση κάθε κρατικής δομής οφείλει να μην αποτελεί εμπόδιο σε οποιαδήποτε προοπτική αυτοβελτίωσης των κρατουμένων και εν τέλει στον σωφρονισμό τους. Αντιθέτως, οφείλει να διασφαλίζει και να συμβάλλει με όλα της τα μέσα στην πραγμάτωση αυτής της προοπτικής. Έτσι και μόνο έτσι, οι κατοχυρωμένες συνταγματικές αρχές αποκτούν τον αληθινό τους σηµασιολογικό και όχι τυπολατρικό χαρακτήρα.

Η άρνηση της πολιτείας μέσα από μια σειρά διοικητικών αποφάσεων να επιτρέψει το δικαίωμα στη μόρφωση, απαξιώνει το ίδιο το δικαίωμα στη μόρφωση, την εκπαίδευση αλλά και τον διαμεσολαβητικό ρόλο που η πολιτεία οφείλει να έχει στη σχέση του παραβάτη και της κοινωνικής επανένταξης του. Στην εξάλειψη της παραβατικότητας εντός κι εκτός φυλακής, η πολιτεία αντιλαμβάνεται ότι ο ρόλος της αρχίζει και τελειώνει στην τιμωρία και τη συμμόρφωση χωρίς μόρφωση;

*Πηγή: ThePressProject.gr

Επειδή υποθέτω πως όσα ακολουθούν είναι ενδεχόμενο να προκαλέσουν αντιδράσεις, σπεύδω να θυμισω σαν απάντηση, την ρήση του Σολωμού πως το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό. Καλό θα είναι να τη θυμόμαστε αυτή τη φράση κάθε φορά που η μισαλλοδοξία και ο φανατισμός, η εθνική τύφλωση και μυθολογία οδηγούν σε απώλεια του κριτικού πνεύματος, ακρογωνιαίου λίθου του Διαφωτισμού .Και να συμπληρωσω πως καθε ταξη, και η αρχουσα , κατασκευαζει τις «αληθειες» της προκειμενου να συγκροτισει την ιδεολογικη κυριαρχια της πανω στους πολιτες .Ετσι δεν ειναι τοσο τα ψεματα, οσο η αποσιωπηση, η αποκρυψη, το να παραμεριζουμε, να προσπερναμε βιαστικα, καποια σημαντικα ιστορικα σημεια. Να γραψω πως η εργατικη ταξη ο αγωνιζομενος λαος, πρεπει να ψαξει αναμεσα στις λεξεις και τους λογους των επισημων , να ανασυρει την δικια της αληθεια τους δικους της ηρωεες . Που ξεχασμενα θαμενα κατω απο το χωμα φωναζουν , δειχνουν τον δρομο, την συνεχεια, στον αγωνα για μια δικαιοτερη κοινωνια οπου δεν θα υπαρχει εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο οπου θα υπαρχει πλερια δημοκρατια σε αυτο τον πολυπαθο τοπο.

Στα ιστολογια αλλα και στις τελετες του Δημου μας εγινε χθες αναφορα και εκδηλωσεις για τον Παπαρσενη. Μια σημαντικη μορφη του τοπου μας που αναδειχθηκε πριν απο χρονια απο τον τοτε Δημαρχο κ Καμιζη.Και απο τοτε με επιμονη σε αναφορες σε διαφορα ιστολογια (και το δικο μου)αλλα και επισκεψεις στον χωρο της θυσιας του απο το Λαογραφικο Μουσειο η επιθυμια να γινει γνωστη η ιστορια του στην περιοχη μας και να τιμηθει οπως του πρεπει εγινε μεγαλυτερη.Αν και αυτο δεν φαινεται στην Γκουρι Βιτοριζα περιοχη που εχει παραχωρηθει με δωρεα στον Δημο μας (αναμεσα σε αλλα )απο τον Κωνσταντινο Ζέρβα και που συνηθως ειναι πνιγμενη στα αγριοχορτα και μη επισκεψιμη.Να σημειωθει πως στο παρελθον εθελοντες και καθαρισαν το μερος και βοηθησαν να τοποθετηθει πινακιδα ενημερωτικη

1

Ο Καμιζής απεδέχθη την δωρεά προς τον δήμο του πληρεξουσίου του Ζέρβα, δικηγόρου Παπαδημητρίου που περιέχει τα εξής ακίνητα:
1) Ένα αγροτικό κτήμα στην «Αγία Παρασκευή» του δήμου και του ιδίου, έκτασης 1478 τ.μ. (με την μέτρηση του τοπογράφου Γεωργίου Μήτσου) αξίας περίπου 45.000 ευρώ με αρχή το γνωστό τρίγωνο «Γκούρι Βιτόρες» απ’ όπου ξεκίνησε ο Παπαρσένης με τους Κρανιδιώτες που πήραν μέρος στην απελευθέρωση του Ναυπλίου κατά τον αγώνα του 1821.

Γιατι ομως ειναι σημαντικο να τιμουμε τους προγονους μας και τις θυσιες τους για την ελευθερια της χωρας μας;

Τα παιδια των σχολειων που συμμετειχαν χθες στις εορταστικες εκδηλωσεις μνημης τι νιωθουν γι αυτη την ταυτοτητα που χτιστηκε σιγα σιγα μεσα στους Ελληνες;Ειναι ονοματα και εικονες ημερομηνιες και μαχες ειναι ενα μπερδεμα η γιορτη του Πολυτεχνειου (Ελληνες εναντια σε Ελληνες), η 28η Οκτωβριου(το οχι του Μεταξα αλλα οχι η εθνικη αντισταση και ο εμφυλιος που ακολουθησε, ποιοι οι «καλοι» ποιοι οι «κακοι» και που οι ξενοι;) η 25η Μαρτιου (αλλα οχι οι εμφυλιοι που ακολουθησαν οπου ισχυουν  οσα εγραψα και για τον εμφυλιο 1940-1949) ολοι οι δικοι μας ηρωες, οι κακοι ειναι παντα εκει και ειναι ξενοι.

Εμεις οι Ελληνες ειμαστε παντα εδω ενωμενοι Χριστιανοι χωρις διαφορες, ταξεις, συμφεροντα….Ε καλα τωρα υπαρχουν και ελαχιστοι Ελληνες (Χριστιανοι) εφιαλτες συνεργατες των ξενων μπορει να υπηρχαν και «Ελληνοφωνοι » Μουσουλμανοι μετα απο 400 χρονια για να ταχουν καλα με τους Τουρκους.Οσο για του Αρβανητες αλλοι ηταν καλοι και Χριστιανοι (Ελληνες κατα βαθος και ας μιλουσαν Αρβανητικα που εμεις δεν τα καταλαβαινουμε) και αλλοι ηταν Αλβανοι καθαροι που μιλουσαν Αρβανητικα κι αυτοι, αλλα ηταν Μουσουλμανοι και αυτους τους λεμε Τουρκαλβανους.Υπήρχαν και Τουρκοι που μιλουσαν Τουρκικα και ηταν Μουσουλμανοι αλλα απο μαναδες Ελληνιδες Χριστιανες που τους μεγαλωσαν σαν Χριστιανους οπως ο Κιουταχης (Μεχμέτ Ρεσίτ πασάς γεννήθηκε στην Γεωργία το 1780 και ήταν γιος Έλληνα ορθόδοξου ιερέα καταγόμενου από τον Πόντο. Αιχμαλωτίστηκε σε μικρή ηλικία σε επιχείρηση του οθωμανικού στόλου και στο τελος της ζωης του υποστηριχθηκε απο την Ρωσσια)της πολιορκιας του Μεσολογγιου μεγαλος σφαγεας Βαλκανικων λαων.Ενα μπερδεμα .

Διαβαζοντας προσεχτικα τις αναφορες εκεινης της εποχης οπως καταγραφηκαν εν θερμω και οχι οπως σημερα που εχουν περασει απο φιλτρο καθαρσης γεννωνται αποριες .

Μνημη 

«Οταν ό Κεχαγιάμπεης (Μουσταφά Κε­χαγιάς) εισέβαλε από την Κορινθία στην Αργολίδα ό Παπα -Αρσένης θέλησε να τόν αναχαίτιση στο φράγμα του πόταμου Ξε­ριά. Άλλα τό φράγμα πού δεν ήταν ταμπούρι, άλλα κατασκεύα­σμα για την εμπόδιση των νερών του χειμάρρου δέν άντεξε στην ορμή του ξεκούραστου καί ορμητικού ίππικού των Τουρκαλβανών του Κεχαγιάμπεη καθώς καί του πεζικού του.«Ετσι όταν άρ­χισε νά κυκλώνεται το φράγμα, οι «Ελληνες αναγκάστηκαν νά υποχωρήσουν, για πολλούς δέ ή υποχώρηση μετατράπηκε σέ ά­τακτη φυγή. Άπό τούς φυγάδες τούς όποιους καταδίωκαν πιά oι Τούρκοι, μερικοί μέ 600 γυναικόπαιδα, κατάφυγαν στό παλαιό Φρούριο του «Αργους όπου ήταν τό Μοναστήρι της Κατακεκρυμμένης και άλλοι, οί πιο άοπλοι μέ άλλα γυναικόπαιδα, κατέφυγαν στους Αφεντικούς Μύλους.

Στις οχθες του Ξερια δολοφονηθηκε ο Οικονομου .Εκει ειναι και το μνημειο του. Αν περασετε ποτε αφηστε ενα λουλουδι.Γιατι ο Υδραιος Οικονομου ηταν παληκαρι.Ξεφτιλισε με την εξεγερση που παρακινησε στο νησι, τους συνεργατες των Αγγλων ντοπιους πλουσιους εφοπλιστες, που δεν θελαν την επανασταση γιατι θα τους χαλαγε τις δουλειες.Τους εσυρε τους προδοτες στην επανασταση και αυτοι για εκδικηση τον σκοτωσαν στελνοντας Ελληνες τραμπουκους φονιαδες να εκτελεσουν το συμβολαιο.Γιατι τον φοβοντουσαν τον Οικονομου.Σαν πλουσιοι ενιωθαν πως η υπαρξη του ο ηρωισμος του η αυτοθυσια η θεληση του για μια δικαιοτερη κοινωνια αιτημα που τοτε περνουσε μεσα απο την ελευθερια απο τον Οθωμανικο ζυγο και καθε ζυγο, τον εκανε μη διαχειρισιμο στους σχεδιασμους τους για το νεο κρατος υπο την οικονομικη και πολιτικη επικυριαρχια της αλλης αυτοκρατοριας, της Αγγλικης.

Απορια 

Οι Τούρκοι ήθελαν νά ενισχύσουν με τρόφιμα τ’ Άνάπλι πού κινδύνευε νά πέση από πείνα. «Εστειλαν 150 Τούρκους στρατιώ­τες στήν Κόρινθο άπό τ’ Άνάπλι. Οι στρατιώτες αυτοί πέρασαν,γιατί ήξεραν ελληνικά καί διέλαθαν και πέρασαν στα Δερβενά­κια και ήλθαν στην Κόρινθο σαν δήθεν χωριάτες «Ελληνες.

Δηλαδη 150 Τουρκοι στρατιωτες μιλουσαν Ελληνικα τοσο καλα (αλλα εμοιαζαν και με Ελληνες) που περασαν αναμεσα στους Αργολιδεις Ελληνες με την βαρια τοπικη προφορα τους σαν χωριατες!Μπραβο.

Φανταστειτε το αντιστοιχο σημερα  η χωρα μας ειναι υποδουλη στην αυτοκρατορια της ΕΕ υπο Γερμανικη κυριαρχια και με τα Αγγλικα κυριαρχη γλωσσα.

Οπως η Ανατολικη Ρωμαικη αυτοκρατορια που σημερα ονομαζουμε Βυζαντιο ειχε πολυεθνικο και πολυθρησκευτικο χαρακτηρα (οπως εξ αλλου και αυτοκρατορες) με κυριαρχη γλωσσα τα Ελληνικα που παρελαβαν απο τους Ελληνιστικους χρονους και τους απογονους του Μ Αλεξανδρου

Η Οθωμανικη αυτοκρατορια ηταν πολυεθνικη πολυθρησκευτικη υπο Τουρκικη κυριαρχια και με κυριαρχη θρησκεια τον Μουσουλμανισμο και γλωσσα την Τουρκικη , .Οι πληθυσμοι οριζονταν οχι με καποια εθνικη ταυτοτητα που δεν υπηρχε και θα ανετρεπε την αυτοκρατορια αλλα με βαση την γλωσσα την εντοπιοτητα και την (τις ) θρησκειες.Και φυσικα ολοι ηταν  υπηκοοι του Σουλτανου.

Σκεφτειτε λοιπον σημερα σε μια εμπολεμη συρραξη της Ελλαδας με την Ευρωπαικη  Ενωση μια ομαδα 150 Νατοικων Ευρωπαιων στρατιωτων  να περασουν απο το Κρανιδι μεταμφιεσμενοι σε Ελληνες χωριατες και εμεις εδω να μην το καταλαβουμε πως δεν ειναι απο την Ερμιονιδα  επειδη μιλανε Ελληνικα.Και μαλιστα τοτε σε μια εμπολεμη περιοχη  150 αντρες σε ηλικια καταλληλη για πολεμο  να  περασουν απο Κορινθο για Ναυπλιο για χωριατες που βγηκαν βολτα.Κατι αλλο εγινε εκει.Ουτε Συριοι ουτε Κουρδοι ουτε Αιγυπτιωτες ουτε απο τα βαθη της Ανατολης ηταν οι 150 «Τουρκοι»που περασαν για χωριατες.Και αυτο δεν ειναι λεπτομερεια.Γιατι δεν ηταν Γερμανοι οι χιλιαδες Γερμανοντυμενοι ταγματασφαλητες που μακελεψαν την χωρα απο το 1943 και μετα. Δυστυχως αυτη ειναι η αληθεια.

Αποψη γνωμη θελουμε να πιστευουμε 

Γιά τον Παπα – Αρσένη Κρέστα, παρ’ οτι τον είχε προκα­λέσει άλλοτε στους Μύλους ο Κολοκοτρώνης και τον είχε προσ­βάλει καί είχανε βαρεία φιλονικήσει, είπε ο Γέρος του Μωριά: «Ή Ελλάδα μας έχασεν έναν εξαίρετο πολεμιστή και έναν ενάρετο κληρικό. Ό Παπα – Αρσένης άφησε μεγάλο κενό στόν αγώνα τοΰ Γένους, πού ακολούθησε μέ το χαμό του».Οί Κρανιδιώτες καί οί πολεμιστές καί όλοι στην Έρμιονίδα δέν μπόρεσαν ποτέ να χω­νέψουν τον τόσο πρόωρο χαμό του ήρωα συμπατριώτη και αρχη­γού τους  Άρχιμ. Αρσένη Κρέστα. Γι΄αυτό  αίτιώνται τούς Κολοκοτρωναίους. Έμεις θέλουμε νά πιστεύουμε υπερβολή τήν πλη­ροφορία πού προέρχεται άπό τά κείμενα πού έσωσε ο Α. Μποΰζος. Ό πρόωρος χαμός τοΰ πολέμαρχου Παπα – Κρέστα, οφείλε­ται βέβαια στην αμέλεια του Ζαχαρία, πού άφησε ακάλυπτη τήν περιοχή μεταξύ του «Αγ. Βασίλη καί «Αγ. Σώστη καί κτύπησαν τούς Κρανιδιώτες οί Τούρκοι πού προσπέρασαν πισώπλατα. Έ­τσι δικαιολογούνται οί βαρείες υποψίες των Κρανιδιωτών, ότι τον Αρσένη τον σκότωσαν όπως ο Δαυίδ τον Ουρία, άλλα άπό τον Ζαχαριά, μέχρι τήν απόδοση ευθύνης στον Κολοκοτρώνη, υπάρχει μεγάλη απόσταση, έκτος εάν καί άλλες γερές ή παράλληλες ι­στορικές πηγές αποδείξουν κάποτε το βάσιμο τών υποψιών. «Αλ­λως τε καί ο Ζαχαριάς  σκοτώθηκε τότε.Ούτε νομίζουμε πώς στήν προκειμένη δυσκολώτατη στιγμή έπαιξε κάποιο εκδικητικό ρόλο, ή διαμάχη πού πάντοτε σοβούσε μεταξύ Κολοκοτρωναίων και Υδραίων στήν οποία οί Κρανιδιώτες, έκτος άπ’ τους  Μερεμεταίους,  Μανιάτες στήν καταγωγή, ήσαν πάντοτε μέ το μέρος τών Υδραίων.

Θελουμε να πιστευουμε πως…..Γιατι θελουμε να πιστευουμε;Ειχαν βαση οι βαρειες υποψιες των Κρανιδιωτων;

Υπαρχει ενα νημα που ενωνει τα διαφορετικα συμβαντα -γεγονοτα της Ελληνικης επαναστασης.Οι εμφυλιες διαμαχες, οι συνεργασιες τα αλισβερησια με τους  ξενους  παραγοντες, που καλοεβλεπαν σαν μελλοντικο προτεκτορατο, το αδυναμο νεο κρατος με την θεση στρατηγικης σημασιας για το εμποριο και τους επεκτατικους τους πολεμους.Οι τοπικιστικοι ανταγωνισμοι αναμεσα σε καπεταναιους ακομα και η διαφορετικη αποψη για την μορφη του κρατους.Θα ηταν ενα κρατος σαν την Ελβετια πολυεθνικο δημοκρατικο  με μεγαλη περιφερειακη αυτονομια και διοικητικη οργανωση (Ρηγας Φεραιος) η μηπως ενα κρατος στιβαρο με κεντρικη κυβερνηση με ολες τις εξουσιες να απορρεουν επο ενα διοικητικο κεντρο μια πολη οπου θα ζει ενας βασιλιας (ξενοφερτος) με στρατο βασιλικα ελεγχομενο και υψηλη φορολογια που θα κατευθυνει τα εσοδα στην αποπληρωμη δισβαστακτων εξωτερικων χρεων και στην καλοπεραση της αυλης και των γυρω απο αυτην πλουσιων που την στηριζουν.

Μιλαμε για τα χρονια που συσταθηκαν παγκοσμια τα κρατη και τα εθνη απο την καταρευση των αυτοκρατοριων.Μεχρι τοτε οι Ελληνοφωνοι Χριστιανοι ηταν ΡΩΜΙΟΙ δηλαδη απογονοι της Ανατολικης Ρωμαικης Αυτοκρατοριας (Βυζαντινης την λεμε σημερα).Καθολου δεν συμπαθησαν οι Ρωμαιοι  τους αρχαιους Ελληνες το εθνος τους (εθνικος ηταν βρισια)που εξ αλλου ειχαν κατακτησει , την θρησκεια (που την εφεραν στα δικα τους μετρα πριν την καταργησουν), την φιλοσοφια τους (που ποτε δεν ξεπερασαν). Αλλα αυτο ειναι μια αλλη συζητηση.

Ετσι λοιπον οι επαναστατες στην χωρα μας κοιτουσαν τριγυρω στην Γαλλια την Ιταλια την Γερμανια την Ισπανια τα αλλα Ευρωπαικα κρατη του διαφωτισμου και προσπαθουσαν να καταλαβουν τι ειδους κρατους θα τους εξασφαλιζε ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ελευθερια αναπτυξη και μορφωση.Πως λεμε ψωμι παιδεια ελευθερια; Ετσι ακριβως.Και γι αυτο ριζοσπαστες απο ολη την Ευρωπη που μοιραζονταν τις αγωνιες τους ηρθαν και σκοτωθηκαν στο πλευρο τους οπως χρονια αργοτερα το ιδιο εγινε με τις διεθνεις ταξιαρχιες για την υπερασπιση της Ισπανικης Δημοκρατιας απο την επιθεση του διεθνους φασισμου και τον Φρανκο το 1936. Γιατι η αρχαια Ελληνικη δημοκρατια ηταν φαρος και οροσημο οταν θεοι αρχοντοι βασιλιαδες τους γελουσαν με πλανα λογια για αιωνες . Οι λαοι στο μεγαλυτερο ξυπνημα της ιστοριας αναζητησαν την αληθεια.Και η Ελλαδα ηταν τοπος μαγικος η πηγη η αναφορα σε αυτη την αναζητηση. Σταθηκαν στο πλευρο της (στο πλευρο μας)οταν αναζητησε την νεα της ταυτοτητα.

Στην επανασταση κατα των Τουρκων εγινε οτι και στην Εθνικη αντισταση αναμεσα στους δεξιους του Ζερβα και τον ΕΛΑΣ.Ναι μεν πολεμουσαν και οι δυο τους Γερμανους (ο Γοργοποταμος συμβολιζει αυτη την κοινοτητα) αλλα ταυτοχρονα  προετοιμαζονταν και για το καθεστως μετα την νικη.Γιατι το επομενο καθεστως το εβλεπαν οι δυο πλευρες με πολυ διαφορετικη οπτικη.

Σε αυτο το πλαισιο λοιπον μπαινει ο Παπαρσενης, ο Οικονομου, η φυλακιση αργοτερα του Κολοκοτρωνη, η δολοφονια του Ανδρουτσου απο την Ακροπολη ,ακομα και η δολοφονια του Καποδιστρια.Εκει μπαινει ο Μακρυγιαννης ο Οθωνας η δυναστεια των Γλυξμπουργκ που μας εφεραν οι Αγγλοι η διαμαχη βασιλικων αντιβασιλικων η δικατορια του Μεταξα κατω απο τους Αγγλους ,η αναδειξη της αριστερας στο πολιτικο και κοινωνικο προσκηνιο, η εθνικη αντισταση και ο εμφυλιος που ακολουθησε με την καθοδηγηση πρωτα των Αγγλων και μετα των Αμερικανων της νεας αυτοκρατοριας δηλαδη.

Σε αυτο το πλαισιο μπαινει και ενας αλλος Κρεστας ξεχασμενος σημερα απο τους συγχρονους μου.Και ελπιζω μετα απο 200 χρονια οι κατοικοι αυτης της περιοχης ο Δημος μας οι συλλογοι να κανουν ενα προσκυνημα στην Μακροννησο για να τιμησουν τους συνεχιστες του Παπαρσενη. Αυτους τους Ελληνες που αγωνιστηκαν για λευτερια κοινωνικη δικαιοσυνη ανεξαρτησια δημοκρατια.Και ποτισαν με το αιμα τους αυτο το χωμα.Τιμη και δοξα στους προγονους μας.

Τα αποσπασματα ειναι απο το βιβλιο του συντροφου μου Βασιλη Λαδα «Σαν Παραμυθι»διατιθεται δωρεαν στο τηλεφωνο 6942771350.

ΚΡΕΣΤΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

krestas

Ολοι σχεδον ξερουν τον Παπαρσενη. Τον  ιερεα που πριν λαβει το χρισμα ειχε το ονομα Αλεξανδρος  Κρεστας και μετονομαστηκε σε Αρσενιο Τον Κρανιδιωτη που   εδωσε την ζωη του στα Δερβενακια αγωνιζομενος στο πλευρο του Κολοκοτρωνη οπου και ο απεριτος ταφος του.

Η Ερμιονιδα ομως εχει σε μια στηλη προς τιμην των σκοτωμενων για την ελευθερια και εναν αλλο Κρεστα. Τον Κοσμα Κρεστα το παληκαρι  με το μαυρο παλτο που σηκωθηκε ορθιο μπροστα στις σφαιρες και αντικρυσε καταματα τον θανατο στην σφαγη της Μακρονησου το διημερο 29 Φλεβαρη με 1 Μαρτη του 1948 .

Κρεστας

Ενα κορμι αναμεσα στα 350 που χαθηκαν  στον βυθο της θαλασσας την επομενη. Το φαντασμα του Κοσμα Κρεστα στοιχειωσε την ζωη του Βασιλη Λαδα του φιλου και συντροφου μου. Τωρα που κι αυτος πληρης ημερων πηγε να συναντησει τον παλιο του φιλο μενουν τα γραπτα για να μας θυμιζουν αυτη την ιστορια.  Απο το βιβλιο του Βασιλη Λαδα «Σαν Παραμυθι «οι σελιδες που ακολουθουν. Τα τρια βιβλια του Βασιλη Λαδα μπορειτε να τα βρειτε (χωρις να πληρωσετε) στο τηλεφωνο 6942771350

contentsegment_3465704w1000_h0_r0_p0_s1_v1jpg

135136137138139140141142143144145146147148149150

151152153

 

 

 

 

Πριν απο δυο χρονια τετοιες μερες ειχε πεθανει ο Θειος του Βασιλης Λαδας σε βαθια γεραματα.

http://energospolitis.gr/efyge-o-giannis-petroy/

Εχασε τη μάχη για τη ζωή ο Γιάννης Πέτρου

Έφυγε πριν λίγη ώρα από την ζωή ο γνωστός μουσικός και τραγουδοποιός Γιάννης Πέτρου.

Ο Γιάννης Πέτρου δεν κατάφερε να κερδίσει τη μάχη που έδινε να κρατηθεί στη ζωή από την περασμένη Δευτέρα, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, μετά από σφοδρό τροχαίο ατύχημα στην ε.ο Τρικάλων -Καλαμπάκας.

Μουσικός με ήθος, γνώσεις και μεγάλος αγωνιστής, που σίγουρα θα λείψει σε όλους μας.

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 3 μ.μ. στον Αγιο Βησσαρίωνα Καλαμπάκας

Ο Βασιλης Λαδας εφυγε απο τον κοσμο στις 15 Οκτωβρη του 2014 Τα τρια βιβλια του διατιθενται δωρεαν απο την Βιβλιοθηκη Κρανιδιου και στο τηλεφωνο 6942771350 υπαρχει πια μονο το «Σαν Παραμυθι».

an%cf%84%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b8%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b1%cf%82 cf83ceb1cebd-cf80ceb1cf81ceb1cebccf85ceb8ceb9cebacf81ceb1cebdceb9ceb4ceb9-ceb1cebbceb7ceb8ceb5ceb9ceb5cf82

Ενεργος πολιτης μεχρι την τελευταια στιγμη.Εδω στις τελευταιες εκλογες που ψηφισε.Οταν γυριζαμε σπιτι του με το αμαξι τραγουδησαμε πολυ ομορφα

eklogew

Τον γνωρισα την δεκαετια του 1990 . Ηταν ο συντροφος μου τα τελευταια χρονια , στις συζητησεις στις δρασεις στις διαφωνιες. Ηταν φιλος μου. Δυσκολος, ιδιαιτερος, ανθρωπος . Ειχε φιλους καλους . Ειχε και εχθρους. Πολλους. Μονος του στα γεραματα. Με πλατια μορφωση, ανθρωπος που διαβαζε πολυ, αγαπουσε τα ζωα, το σπιτι του στον καμπο ηταν ανοιχτο παντα. Δεν πιστευε στην μεταθανατο ζωη αλλα ειχε μια περιεργη σχεση με την θρησκεια.

Μεγάλωσα με πέντε αδελφές σε μια τοπική κοινωνία με άρρωστη σκληρότητα και υποταγή σε τρεις οικογένειες αμόρφωτων πλουσίων που ο λόγος τους ήταν νόμος για τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις οι οποίες σπαράσσοταν από εγκλήματα αυτοδικίας, τις περισσότερες φορές για ασήμαντους λόγους (κτηματικές διαφορές, ένα μέτρο χαντάκι για σύνορο κλπ). Υπήρχαν και εγκλήματα για λόγους ηθικής, όμως οι νέοι των «καλών» οικογενειών με άνεση γλεντούσαν και βίαζαν κατά βούληση. Σιχάθηκα αυτήν την κοινωνία και εφτά χρονών (το 1932) πίστεψα ότι μόνο η πίστη στο Θεό και στις 10 εντολές θα υπάρξει κοινωνία δικαιοσύνης και αγάπης! Παράλληλα με τη σκληρή αγροτική δουλειά, ήμουν παπαδάκι και βοηθός επιτρόπου στην εκκλησία, ψάλλοντας και υμνώντας το Θεό. Όταν όμως είδα το 1940 – 1942 νεκρούς από την πείνα και εκτελέσεις, συγκλονίστηκα σκεφτόμενος πως ο πανάγαθος Θεός επιτρέπει στα τέκνα του να αλληλοσπαράσονται σαν τα θηρία. Πως άφηνε ατιμώρητους τους προδότες και τους βασανιστές; Στις 23 Νοέμβρη του 1943 οργανώθηκα στην ΕΠΟΝ. Αγωνίστηκα, βασανίστηκα, εξορίστηκα στην Μακρόνησο (1947-1950) όπου έζησα τον «διάβολο» με ανθρώπινο πρόσωπο. Γιατί ο Θεός να αφήνει τόση ελευθερία στον διάβολο; Τέτοια ερωτήματα είναι για αφελείς, που πιστεύουν στην μετά θάνατον ζωή της ψυχής και την απόδοση θεικής δικαιοσύνης στον Βιβλικό Παράδεισο! Δεν πιστεύω σε Θεούς, διαβόλους, Παράδεισο και Κόλαση.

Καθε ειδους θρησκεια και το κομμουνιστικο κομμα. Αιρετικος (διαγραμμενος απο το τοπικο ΚΚΕ ακολουθησε τον Καππο στα χρονια της συγκρουσης  για  ΣΥΝ λογω πολιτικης διαφωνιας για την συγκυβερνηση με ΝΔ), πεισματαρης, φιλοσοφημενος ανθρωπος.Δημοτικος συμβουλος μετα την μεταπολιτευση.Προεδρος του αγροτικου συλλογου. Εγραψε και κατεγραψε σε τρια βιβλια την ιστορια της εθνικης αντιστασης στην Ερμιονιδα αλλα και γενικωτερα την τοπικη ιστορια . Πρωτοστατησε και καταφερε να στηθει επι δημαρχιας Κωστελενου το μνημειο εθνικης αντιστασης στην πλατεια Ρεπουλη εκει που κρεμαστηκαν απο τους Γερμανους οι πατριωτες. Με μεγαλη οικονομικη δωρεα του σαραντα χιλιαδων ευρω, επι δημαρχιας Σφυρη αγοραστηκαν τα οργανα της φιλαρμονικης Κρανιδιου. Λατρης της μουσικης επαιζε κιθαρα. Ο Βασιλης Λαδας ηταν πανω απ ολα Κρανιδιωτης. Λατρευε το Κρανιδι . Ηταν κομμουνιστης (καποιους απο εσας που διαβαζετε αυτες τις γραμμες σας οργανωσε και καθοδηγησε στο ΚΚΕ) διεθνιστης και πατριωτης.Μια γενια που ψηθηκε στην αντισταση στην Μακρονησο μετα. Ο συντροφος Βασιλης ποτε δεν προδωσε την γενια του. Το φαντασμα του συντροφου του Κρεστα να πεφτει νεκρος στην Μακρονησο απο τα πυρα των στρατιωτων τον στοιχειωσε για παντα.

Οσοι και οσες τον θυμαστε αφηστε ενα λουλουδι στον ταφο του στο Κρανιδι το Σαββατο 15 Οκτωβρη. Οχι γι αυτον.Κοπρια θα γινω ελεγε παντα.Για εμας και τα παιδια μας.Γιατι δεν πρεπει να λησμοναμε τους δικους μας ανθρωπους.

pano-plateia

Μικέλης Άβλιχος (1844-1917).

Ο Κεφαλλονίτης αναρχικός ποιητής

Ωραία τα λες, μας συγκινεί βαθιά η ομιλία σου,
αλλά μας βάζει εις πειρασμό η στρογγυλή κοιλία σου.”

(Είς προγάστορα ιεροκύρηκα)

Ο Μικέλης (Μιχαήλ) Άβλιχος ήταν σατιρικός ποιητής. Γεννήθηκε από εύπορους γονείς στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς το 1844 και σπούδασε στο εκεί Πετρίτσειο Γυμνάσιο και μετά στην Ελβετία στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης. Από την παιδική  του ηλικία βρέθηκε σε ένα περιβάλλον όπου δέχτηκε την επίδραση του ποιητή Ανδρέα Λασκαράτου και  αργότερα στην εφηβική του ηλικία των αναρχικών Πατρινών ριζοσπαστών όπως ο Ανδρέας Μομφεράτος. Ενθουσιάζεται με τον αγώνα τους και συνδέεται φιλικά μαζί τους. Στη Bέρνη κατα τη διάρκεια των σπουδών του  έρχεται ακόμη πιο κοντά με τις αναρχικές ιδέες,  γνωρίζει προσωπικά τον Mιχαήλ Mπακούνιν και γίνεται φίλος του, ενώ γίνεται και μέλος της A’ Διεθνούς. Κατά μία (ανεξακρίβωτη) πληροφορία, συμμετείχε στα γεγονότα της Παρισινής Κομμούνας.
Μετά το τέλος των σπουδών του, έζησε κάποια χρόνια στο Παρίσι, την Ζυρίχη και την Βενετία. Tο 1872 επέστρεψε για λίγο στην Κεφαλλονιά, με αρκετές γνώσεις και διάθεση για επαναστατική δράση. Τότε γνωρίσθηκε και συνεργάσθηκε για ένα διάστημα με τον Παναγιώτη Πανά και τον Aριστοτέλη Bαλαωρίτη, που και αυτός είχε επηρεασθεί αρχικά από τις αναρχικές ιδέες, αλλά τις “ξέχασε” κατόπιν όταν εξελέγη βουλευτής Επτανήσων.
Ξαναφεύγει για την Ευρώπη και το 1877 σε ηλικία 34 χρονών, επιστρέφει οριστικά στην Ελλάδα. Αρχικά για λόγους υγείας μένει ένα διάστημα στην Κέρκυρα ενώ αργότερα εγκαταστάθηκε μόνιμα πιά στο Ληξούρι.
Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, συνέχισε και συμπλήρωσε την ποίηση του συμπατριώτη του Λασκαράτου, εστιάζοντας την λεπτή ειρωνεία του στον αγώνα κατά της κοινωνικής αδικίας, της θρησκοληψίας, της πλουτοκρατίας και του πολέμου.
Η πολιτική και κοινωνιολογική εγκυκλοπαίδεια του Ανεξάρτητου, (Αθήνα 1934,) στη σελίδα 18 γράφει για τον ποιητή:
«Σατιρικός ποιητής γεννηθείς εν Ληξούρι Κεφαλληνία το 1844.Εσπούδασεν εν Βέρνη, όπου συνεδέθη μετά του ιδρυτού του νεωτέρου αναρχισμού Μπακούνιν, όστις είχε τότε μεγάλην επιρροήν μεταξύ των φοιτητικών κύκλων της Βέρνης.Αι αναρχικαί και επαναστατικαί ιδέαι του Μπακούνιν επέδρασαν μεγαλώς επί του Αβλίχου, του οποίου η ποίησης φέρει έκδηλον την επίδρασιν αυτήν.Είναι αντάξιος συνεχιστής του συμπατριώτου του Ανδρέα Λασκαράτου.Εις τα ποιήματα του εκαυτηρίασε το καθεστώς της εκμετάλλευσης, του μιλιταρισμού και την παπαδοκρατία.»

Χριστούγεννα

Στη φάτνη των χτηνών Χριστός γεννάται
χωρίς της Επιστήμης συνδρομή
η θεία Φύσις κάνει για μαμμή
κι ο δράκος, σαν αρνί, θεός κοιμάται.

Αύριον, άντρας, σα ληστής κρεμάται –
νέα του κόσμου θέλει οικοδομή.
Σταυρό του δίνει ο Νόμος πληρωμή -,
πλην άγιο φως στον τάφο του πλανάται.

Διάκοι του Βάαλ, δεν είναι δικός σας
αυτός της φάτνης ο φτωχός Χριστός,
που εκήρυξε για νόμο του τη χάρη.
Εσάς τιμή σας μόνη το στιχάρι.
Πομπές, θεοπομπές το ιδανικό σας,
κι είναι ο Θεός σας, σαν κι εσάς, μιαρός!

O Mικέλης  Άβλιχος άρχισε γρήγορα να γράφει στίχους και να ζει μόνος σαν ασκητής. Παρέμεινε αναρχικός και με τους στίχους του σατίριζε όλα τα κακώς κείμενα της εποχής του. H σάτιρά του, δουλεμένη, άμεση και καυστική, στρεφόταν κατά πάντων των δεινών του λαού. Δεν σκέφθηκε ποτέ να γράψει μια δική του θεωρητική άποψη και του αρκούσε να σατιρίζει το θεομπαίχτη, τον πατριώτη, το φοροεισπράκτορα, το θρησκόληπτο, το δικαστή, τον αστυνομικό, τον κυβερνήτη. Oι στίχοι του ήταν οργισμένοι και είχαν ένα εντελώς προσωπικό ύφος που τους έκανε να διαφέρουν από τους στίχους των άλλων σατιρικών ποιητών της εποχής του.
Συνήθως δεν υπέγραφε τα ποιήματά του με το πραγματικό του όνομα, αλλά χρησιμοποίησε περίπου 30 διαφορετικά ψευδώνυμα, αν και από το 1912-1913 έδωσε αρκετούς ενυπόγραφους με το πραγματικό του όνομα στίχους για δημοσίευση στο περιοδικό “Zιζάνιο”, όπου έκανε και τις τακτικότερες δημοσιεύσεις ποιημάτων του.

Εις Δικαστάς

Ω σεις, που θέσιν έχετε υψηλή,
που κρίνετε του κόσμου τ’ αδικήματα,
που νεύετε κι ανοίγει η φυλακή
ελεύθεροι να κάνετε ατοπήματα,

που τη ζωή το χέρι σας κρατεί
κάθε πολίτη την τιμή, τα χτήματα,
ακούσετε της Μούσας τη φωνή
που δε φοβάται φυλακή, προστίματα:

Το ζύγι της η Θέμις δε σας δίνει,
σαν άχυρο το δίκιο να ζυγίζετε
για να ‘χετε καιρό για το σεργιάνι.

Κι αν δε διψάτε για δικαιοσύνη
την πλάστιγγα κάνετε τηγάνι,
που μέσα εκεί τον κόσμο να τηγανίζετε.

Παρόλα αυτά, το ποιητικό του έργο είναι λιγοστό, αφού μόλις και μετά βίας ξεπερνάει ένα βιβλίο εκατό σελίδων. Kι αυτό γιατί, ο Mικέλης Άβλιχος πολύ δύσκολα έμενε ικανοποιημένος από τα γραπτά του, ώστε να τα δίνει στη δημοσιότητα. Πίστευε στην κοινωνική δύναμη της ποίησης και ειδικά της σάτιρας. Ήταν ακέραιος άνθρωπος, με σπάνια συνείδηση, εριστικός και αρκετά μετριόφρονας.
Η ποίηση του ακολουθεί την επτανησιακή παράδοση (όπου μάλιστα είναι και ο τελευταίος αυτής).
Ο λόγος του ήταν επαναστατικός και αντίθετος με το κοινωνικό καθεστώς και τις κυρίαρχες αξίες της εποχής του.
Χαρακτηρίζεται αθεϊστής, θεωρητικά αναρχικός και ριζοσπάστης. Μέσω των ποιημάτων του, ο Άβλιχος επιγραμματοποιεί κάθε υπόθεση κοινωνικού και πολιτικού περιεχομένου προσδίδοντας άλλοτε σαρκαστικό, άλλοτε ειρωνικό άλλοτε σατιρικό – και όχι μόνο – χαρακτήρα. Είναι εναντίον του πολέμου και του πατριωτισμού σε μια εποχή που οι  εθνοτικοί πόλεμοι στα Βαλκάνια διαδέχονται ο ένας τον άλλο. Χαρακτηριστική στιγμή της απέχθειας του για τον πόλεμο που του προξενούσε υπέρτατη πίκρα, είναι και το παρακάτω περιστατικό: Το βράδυ της κήρυξης του Βαλκανικού πολέμου το 1912 διαβάστηκε στη Μητρόπολη του Ληξουριού η ευχή της Ιεράς Συνόδου κατά των εχθρών της Ελλάδος. Ο Άβλιχος, έγραψε το παρακάτω ποίημα:

Η πρώτη παράκληση το βράδυ με την κήρυξη του πολέμου μας 1912

Η δέ δύναμις της αμαρτίας ο Νόμος.
(Παύλος προς Κορινθίους Α’ 15-56)

Φωτοπεριχυμένη η εκκλησιά,
μέσα με φόβο του θεού γυρεύουνε.
– Νίκας κατά βαρβάρων να μας δώσει.
Κι απ’ όξου κάτι βρώμικα σκυλιά
Σκουρδουμπελοκοπώντας σκαρδακεύουνε
χωρίς Πατρίδα και Θεό και Γνώση!

-Πέστε μου τώρα άνθρωποι λογικοί,
μέσα ή απ’ όξου είναι η λογική;
-Και ενώ από μέσα αντηχάει το Αμήν
των σκύλων είναι το Ειρήνη Υμίν;
Κι από την αναρχία έχετε τρόμο,
Μη μοιάσουμε τα ζώα χωρίς το νόμο;

Αν και ταξίδευε αρκετά παρέμεινε ο τύπος παραστατικού ανθρώπου που επιθυμεί να ζήσει και να πεθάνει στον τόπο που γεννήθηκε. Είχε ελάχιστους φίλους και στο τέλος πέθανε παραγνωρισμένος. Τα περισσότερα ποιήματα του δημοσιεύτηκαν  μετά τον θάνατο του και πολλά από αυτά μελοποιήθηκαν. Η διάσωση τους οφείλεται στον Μικέλη Τζανάτο, ο οποίος βοηθούσε τον Άβλιχο στα τελευταία χρόνια της ζωής του. Υπήρξε ωστόσο πολύ φειδωλός στις δημοσιεύσεις και γι’ αυτό το σύνολο της δημοσιευμένης ποιητικής του παραγωγής δεν ξεπερνά τις 100 σελίδες. Mέχρι τώρα έχει κυκλοφορήσει ένα μόνο βιβλίο με τα άπαντά του, στο οποίο περιλαμβάνεται ένας κριτικός πρόλογος του Kωστή Παλαμά και μια περισσότερο πλήρης βιογραφία του από τον Eπαμεινώνδα Mάλαινο το οποίο κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1959.

Ο μοχθηρός ψευδοφιλόπατρις

Το πρόσωπο του εκείνο το γιωμένο
Που της καρδιάς του δείχνει τη σκουριά
Το γέλιο το κρυφό και λυσσιασμένο
Που η δυστηχία των άλλων του γεννά

Το φθονερό του μάτι το σβησμένο
Που δείχνει βουλιμία για συμφορά
Μας εξηγούν γιατ’ είναι διψασμένο
Τ’ αχείλι του και πόλεμο ζητά

Διψάει να ιδή στα μούτρα φορεμένους
Πατέρες και μανάδες που μισεί
Να τους ιδεί στα δάκρυα τους πνιγμένου.
Θάναι δροσιά στην έρμη του ψυχή.
Για τούτο υπέρ Πατρίδος σκούζει, κράζει
Όρνιο, που για κουφάρια αναστενάζει.

Παρά την ευψυχία και την ισχυρή του προσωπικότητα, ο Άβλιχος δεν κατόρθωσε να επηρεάσει αποτελεσματικά την επτανησιακή διανόηση της εποχής του, και ενώ, όπως γράφει ο Κορδάτος, στην Αθήνα η ποίησή του εκτιμήθηκε πολύ, η ασφυκτικά ελεγχόμενη από τους πλούσιους και τους παπάδες τοπική κοινωνία τον οδήγησε γρήγορα στην απομόνωση. Πέθανε και τάφηκε στο Ληξούρι τον Νοέμβριο του 1917. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε στο επικήδειο άρθρο του για τον Άβλιχο ο Κωστής Παλαμάς:«Διεικέτο δυσμενώς προς το υφιστάμενον κοινωνικόν καθεστώς και εμίσει την στρατοκρατίαν και τον πόλεμον».
Έμεινε μέχρι τον θάνατό του συνεπής στις αθεϊστικές και αναρχικές θέσεις του και αποχαιρέτησε τους φίλους του με τα εξής τελευταία του λόγια: «Μην θρηνείτε, γιατί ο Μικέλης πάει στην ζωή».

Απ’ όλες τσι εφευρέσες του νού
εκείνη για τη μέλλουσα ζωή
να σε φυτεύουνε κουκί στη γή
κουκί να ξεφυτρώνεις τ’ ουρανού
και τέχνες κι επιστήμες βάνει κάτου
με τη γεωπονία του θανάτου

Ευάγριος Αληθινός

→Το παραπάνω κείμενο Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα Δρόμου Άπατρις – Τεύχος 17

Για να κατεβάσετε σε ψηφιακή μορφή το 17 φύλλο της παγκρήτιας εφημερίδας δρόμου Άπατρις – Μάρτης 2012 -πατήστε εδώ  ή εδώ

Επικοινωνία: Email : info@apatris.info | website: http://apatris.info

EΚΚΕ τζης δεν ειμουν ποτε οπως ο κ Τατουλης στα νιατα του.Ουτε Σταλινικος ουτε Μαοικος. Αλλου ημουν παντα και μαλιστα συγκρουστηκα με αυτες τις θεσεις. Ομως το ΕΚΚΕ ηταν παντα και ειναι σημερα κομματι της ριζοσπαστικης αριστερας με ολες τις αντιφασεις της ολη την ζωντανια της. Μιας αριστερας που δεν εξαργυρωνει τους αγωνες της στο πλευρο του λαου, με θεσεις εξουσιας. Μιας αριστερας που τα στελεχη της τελειωνουν την ζωη τους οπως την αρχισανε. Αριστεροι. Χωρις κωλοτουμπες, χωρις βαρεθηκα, απογοητευτηκα, κουραστηκα, δεν εχει νοημα, και ολα αυτα τα επιχειρηματα που τοσο συχνα ακουμε απο διαφορους «πρωην  αριστερους»και νυν ενσωματωμενους.Μιας αριστερας που γραφει ιστορια.Και ο σ Μπιστης με τους αγωνες του περασε στην ιστορια της χωρας μας.Ενα ακομα πετραδακι στο μεγαλο ψηφιδωτο των αγωνιστων.

Διαβαστε το αποχαιρετιστηριο στον συντροφο Μπιστη απο τους συναγωνιστες του. Αγνοηστε την ξυλινη ( καποιες στιγμες) γλωσσα του κειμενου. Κατω απο το ξυλο υπαρχει χυμος ζωης παθος αυτοθυσια συναισθημα συνεπεια .

Πισω απο την περιχαρακωση σε λεξεις και φρασεις τυποποιημενες κρυβεται αγαπη και συνεχεια. Πανω απο ολα αυτοι οι ανθρωποι εμειναν εκει στα πιστευω τους. Αληθινοι.Και αυτη η αληθεια τους, ας γινει παραδειγμα σε αυτους τους δυσκολους καιρους για ολους μας.Και στους συντροφους τους αλλα και σε ολους τους αλλους που βλεπουμε τριγυρω μας ενα υπερ ρεαλιστικο στριφογυρισμα οπου αυτο που σημερα ειναι αληθεια αυριο γινεται ψεμα και μεθαυριο ξανα αληθεια. Οσοι μεινουν σταθεροι στις βασικες τους αξιες ας γινουν παραδειγμα βραχος να πατησουμε.Αντιο συντροφε.

 

Ποιος ήταν ο σ. Χρίστος

mpistis-kideia-stefanΟ σ. Χρίστος γεννήθηκε στη Νέα Σμύρνη το 1939, λίγο πριν από την κατοχή και το λιμό. Γιος του βιοπαλαιστή Σπύρου και της δασκάλας Μαρίας, που γαλούχησαν τον ίδιο και τον αδερφό του Αντρέα με τις αρχές της κομμουνιστικής παράδοσης και της ρώσικης λογοτεχνίας. Ως έφηβος άλλαζε συνέχεια σχολεία λόγω συνεχών αποβολών, εξαιτίας των αθεϊστικών, «αιρετικών» απόψεών του. Αργότερα έγινε μαθητής του Κάρολου Κουν, από τη σχολή του οποίου αποφοίτησε με άριστα. Με προτροπή του ίδιου του Κουν μετανάστευσε 24 ετών στο Ανατολικό Βερολίνο, όπου δούλεψε με το Βerliner Ensemble και υπήρξε σκηνοθέτης και συνεργάτης της Ελένε Βάιγκελ την περίοδο 1963-68. Εκεί και στη συνέχεια στο Παρίσι έζησε την εποχή της επαναστατικής αναζήτησης και αμφισβήτησης, το Μάη του ’68, όπου συνδέθηκε με αντιδικτατορικές οργανώσεις και αγωνιστές. Από εκεί θα επέστρεφε οπλισμένος με την μπρεχτική αντίληψη για το θέατρο και όχι μόνο.

Εκείνη την περίοδο γεννήθηκε η πεποίθηση πως η χούντα στην Ελλάδα μπορεί και πρέπει να πέσει.

Το 1970 εγκαταστάθηκε στο Δυτικό Βερολίνο, όπου συνεργάστηκε με την πρωτοπορία του γερμανικού φοιτητικού κινήματος και πήρε ενεργό μέρος σε δυναμικές αντιχουντικές ενέργειες, όπως η προσπάθεια πυρπόλησης του Ελληνικού Προξενείου. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (ΕΚΚΕ), στο ιδρυτικό συνέδριο του οποίου εκλέχτηκε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου και του τριμελούς Κεντρικού Οργάνου. Το ΕΚΚΕ δημιουργήθηκε σε αντιπαράθεση με τις ιδέες της ειρηνικής μετεξέλιξης και «τη γραμμή ουράς» απέναντι στα κόμματα της αστικής τάξης, που ακολουθούσαν τα δυο ρεφορμιστικά ΚΚΕ. Ο Χρίστος, μέσα από την πολιτική γραμμή του ΕΚΚΕ, διαχωρίστηκε από τον εκφυλισμό και την παλινόρθωση στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, από τις επεμβάσεις, τα πραξικοπήματα, τις μαζικές διαγραφές του πιο επαναστατικού δυναμικού, τη διάσπαση και την κρίση στο ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα. Τίμησε και πίστεψε βαθιά στις μεγάλες στιγμές του ΚΚΕ της αντίστασης, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ, του πρώτου και του δεύτερου αντάρτικου. Εμπνεύστηκε από το Μάη του ΄68, από τον Τσε και την Πολιτιστική Επανάσταση της Κίνας.

Το 1973 ήρθε μαζί με άλλους συντρόφους παράνομα στην Ελλάδα για να συμμετάσχει στον αντιφασιστικό και αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του λαού μας. Τότε ιδρύθηκε στην Ελλάδα και το εξωτερικό η ΑΑΣΠΕ, η Αντιφασιστική Αντιϊμπεριαλιστική Φοιτητική Παράταξη που έπαιξε πρωτοπόρο ρόλο στην κατάληψη της Νομικής και του Πολυτεχνείου. Η γραμμή της ΑΑΣΠΕ για μαζική και ενεργητική αποχή από τις χουντοεκλογές στα πανεπιστήμια και η εναντίωση στην προσπάθεια «ομαλοποίησης» του χουντικού καθεστώτος όξυναν την κατάσταση και οδήγησαν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Γι’ αυτή του τη δράση ο Χρίστος, μαζί με άλλους συντρόφους του από το ΕΚΚΕ και την ΑΑΣΠΕ, συλλαμβάνεται, φυλακίζεται και βασανίζεται απάνθρωπα από τη χούντα μετά το μεγάλο χτύπημα της οργάνωσης από την Ασφάλεια το Μάρτη του 1974 στον Περισσό.

Στη μεταπολίτευση συνέχισε να δουλεύει ως υπεύθυνος για την επεξεργασία της πολιτικής γραμμής στις νέες συνθήκες. Αυτή την περίοδο παίζει ουσιαστικό ρόλο στους αγώνες για εκδημοκρατισμό στα πανεπιστήμια και στους χώρους δουλειάς. Με τη γραμμή «κάθε εργοστάσιο και σωματείο, κάθε κλάδος κι ένωση» βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα μαζί με τους συντρόφους του έξω από τα εργοστάσια, με απεργιακές επιτροπές ενάντια στον ν. 330 του Λάσκαρη και με απεργίες πείνας που έφτασαν και τον ένα μήνα. Έγινε σύμβολο για τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες μέσα από τις γνωστές «δίκες του ΕΚΚΕ».

Στα πανεπιστήμια με την ΑΑΣΠΕ, ενάντια στον 815 και την εντατικοποίηση των σπουδών, με την ΑΑΜΠΕ, φυτώριο μιας ανυπόταχτης μαθητιώσας νεολαίας, στους δρόμους, σπάζοντας τις απαγορεύσεις του «εθνάρχη» Καραμανλή τις Πρωτομαγιές, στις αφισοκολλήσεις, στις απεργίες, στις απεργίες, στους αγώνες για το βάθεμα της δημοκρατίας.

Με την ιστορική εισβολή στην Αμερικάνικη Πρεσβεία την πρώτη επέτειο της λαϊκής εξέγερσης του Πολυτεχνείου, στις 21 Απρίλη του 1975. Με συλλήψεις στους αγώνες συμπαράστασης ενάντια στο φασισμό του Φράνκο, στο πλευρό των Τούρκων, των Κούρδων και του κυπριακού λαού. Με τη δυναμική σύγκρουση με τις «σάρισες» ενάντια στις δυνάμεις καταστολής την Πρωτομαγιά το 1977, που ακολούθησε πογκρόμ βίας και συλλήψεων μελών του ΕΚΚΕ.

Στο πλευρό των φτωχών, η γραμμή του ΕΚΚΕ μέσω της ΑΑΣΠΕΤ, οργάνωσης των τεχνικών, που συνέβαλε στην υπεράσπιση των αυθαίρετων σπιτιών στο Πέραμα και με την Λαϊκή Αλληλεγγύη, ενέπνευσε καλλιτέχνες όπως η Μαρία Δημητριάδη και η Αφροδίτη Μάνου να τραγουδήσουν αυτά που έμειναν λιγότερο ή περισσότερο γνωστά σαν «τα τραγούδια του ΕΚΚΕ».

Ήδη από τις πρώτες νόμιμες εκλογές του 1974 κατέβηκε υποψήφιος της οργάνωσης στη Β΄ Αθήνας και συνέχισε να κατεβαίνει ως κομματικός υποψήφιος και στις μετέπειτα εκλογικές αναμετρήσεις. Μετά το 1977 επισκέφθηκε δύο φορές την Κίνα με κομματική αντιπροσωπεία που είχε πολιτική συνάντηση και συζητήσεις με το ΚΚΚίνας. Επίσης ταξίδεψε στο Νεπάλ μετά την ανατροπή, το 2006, του μοναρχοφασιστικού καθεστώτος από το ΚΚ Νεπάλ-Μαοϊκό. Συμμετείχε τακτικά σε διεθνιστικές συναντήσεις μ-λ οργανώσεων, καθώς και στις διεθνείς αντικαπιταλιστικές διαδηλώσεις από τη Γένοβα και μετά.

Ο Χρίστος και ο αδελφός του Αντρέας ήταν οι πρώτοι που γεύτηκαν την εφαρμογή του τρομονόμου νυχτιάτικα στο σπίτι τους, με ένοπλη εισβολή της αστυνομίας, με κατηγορίες για ηθική αυτουργία και δίκες που έπεφταν στο κενό εξαιτίας όχι μόνο του δίκαιου των αγώνων τους, αλλά και της πλατιάς λαϊκής συμπαράστασης που γέμιζε Σπόρτινγκ και γήπεδα.

Δεν υπέκυψε στις πιέσεις και στους εκβιασμούς, ούτε στα ζαχαρωμένα λόγια του ΠΑΣΟΚ, που εξαγόραζε κατά συρροή συνειδήσεις κλέβοντας αγωνιστικά παρελθόντα. Αντίθετα, συμμετέχοντας μέσα κι έξω από τους θεσμούς, αλλά κυρίως έξω από αυτούς, πάλεψε για την κοινωνική χειραφέτηση.

Συνεπής στις πολιτικές επιλογές των μετώπων και του επαναστατικού πόλου της Αριστεράς, ενάντια στο σεχταρισμό, την πολυδιάσπαση και την πολιτική ουράς του ρεφορμισμού, ιεραρχώντας την ενότητα των κομμουνιστών για την ανασυγκρότηση του επαναστατικού κόμματος της εργατικής τάξης, υπήρξε βασικός πυλώνας του πόλου-μετώπου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Ο μετωπικός του λόγος συνοδευόταν από επιμονή στην πράξη ήδη από τότε που το ρεύμα του ΕΚΚΕ ήταν ισχυρό, αλλά και αργότερα, στα δύσκολα για την Αριστερά χρόνια της παλινόρθωσης και του «τέλους της ιστορίας», με τις πολυδιασπάσεις, την απογοήτευση και τον διαλυτισμό που επικρατούσε. Μέσα από τα εγχειρήματα της Μαχόμενης Αριστεράς, του ΜΕΡΑ και μέχρι το τέλος της ζωής του ενεργός στην ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κρατούσε ψηλά τις σημαίες του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού.

Μέχρι την τελευταία στιγμή όχι μόνο πάλευε με σθένος ενάντια στη μακροχρόνια ασθένειά του, αλλά και συνέβαλλε ως ιστορικό στέλεχος του κομμουνιστικού κινήματος στην ενότητα της επαναστατικής αριστεράς.

Όχι μόνο στην πολιτική, αλλά και στην ιδιωτική του ζωή ήταν σπουδαίος σύντροφος, με σπάνιο ήθος, πολύπλευρη παιδεία και πολιτισμό,μαζί με βαθιά γνώση της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Ήταν ένα σπάνιο κράμα μαχητικότητας και ευγένειας που, παρ’ όλες τις γνώσεις του, δεν έχανε τα χαρακτηριστικά του αγνού λαϊκού αγωνιστή.

Μένει βαριά η παρακαταθήκη που μας αφήνει πίσω του. Με βουρκωμένα τα μάτια και με σφιχτή τη γροθιά θα συνεχίσουμε στα βήματα που χάραξε με τη στάση ζωής του, που ήταν το μεγαλείο, η αξιοπρέπεια και η πίστη στο δίκιο του αγώνα.

Χρίστο, θα είσαι μαζί μας στους αγώνες που έρχονται. Θα σ’ έχουμε για πάντα στην καρδιά μας και θα μας εμπνέεις, γιατί με τη στάση σου μας έκανες να φανταστούμε τον άνθρωπο της άλλης κοινωνίας, σύντροφε…

Οι σύντροφοί σου του ΕΚΚΕ

http://dimitriskamizis.blogspot.gr/2011/05/blog-post_31.html

http://stamdamd.blogspot.gr/2016/05/14-1924.html

 

Εμμανουηλ Ρεπουλης

repoylhs

Μερες που ειναι και μαθαινουμε για τις λιστες του Παναμα

Λεκκας

Το σημερινο ΝΙΚΚΙ ειναι εκεινο το ξενοδοχειο με το ονμα Γιουλη στα σκαλια του οποιου ο Στεφος ειχε αποθανατισει στις  31  Ιουλιου 1971 τον (με καταγωγη απο το Κρανιδι) Δημητρη Λεκα (η Λακα )διορισμενο απο την χουντα του Τοριχος προεδρο του Παναμα . Και μιας και εχουμε στην πανω πλατεια την προτομη ενος Κυπριου υπουργου που ο πατερας του ηταν Κρανιδιωτης ισως θα επρεπε να βαλουμε και ενος προεδρου του Παναμα που επισης ειχε πατερα Κρανιδιωτη.Νομιζω πως ο Λεκας ειναι ο κυριος με τα γυαλια και το ασπρο πουκαμισο αριστερα της ηλικιωμενης κυριας που υποβασταζεται.

My beautiful picture

Παναμα .

(Πρέπει επίσης να σημειώσω ότι τη συμφωνία παραχώρησης της διώρυγας από τους Αμερικανούς στους Παναμέζους, την υπέγραψε ένας Ελληνας. Ηταν ο Δημήτρης Λέκκας. Ο πρόεδρος του Παναμά την περίοδο του 1970.)

Για να ακριβολογουμε της χουντας του Παναμα 1969-1989.Εμεινε προεδρος βιτρινα μπροστα απο τον ανθρωπο της εξουσιας τον Ομαρ Τοριχος για εννια χρονια.(απο το 1972 και μετα ειχε περισσοτερες εξουσιες μετα την αλλαγη του συνταγματος)

Πεθανε τον Νοεμβρη του 1999.

Mετα τον αμφιλεγομενο Τοριχος (σκοτωθηκε σε περιεργο αεροπορικο δυστυχημα το 1981 CIA; και οι φτωχοι τον εκλαψαν) ανελαβε ο περιφημος ναρκω- Νοριεγκα στον Παναμα (προτεκτορατο της Αμερικης που αποσχισθηκε απο την Κολομβια το 1903) και το 1989 εγινε εισβολη των Αμερικανων η πρωτη της οικογενειας Μπους .Αργοτερα ο γιος του Τοριχος εκλεχτηκε προεδρος της χωρας.

panamacanal6

Πρωτος διεσχισε την διωρυγα ενας Ελληνας ο καπεταν Νικητας ενω πολλοι Ελληνες εργατες πεθαναν κατα τις εργασιες.

http://barbudosdesierramaestra.blogspot.gr/2011/07/jaime-roldos-aguilera.html#!/2011/07/jaime-roldos-aguilera.html

Στο ντοκυμαντέρ, ο Τζον Πέρκινς, μετανιωμενος για τον εγκληματικό ρόλο που έπαιξε υπηρετώντας δήθεν την πατρίδα του αλλά, στην πραγματικότητα, βλάπτοντας τον κόσμο της Λατινικής Αμερικής, ταξιδεύει σε χώρες που έβλαψε και διηγείται την εμπειρία του ως «οικονομικός δολοφόνος» σε πλατειά ακροατήρια. Το κλικ! που ξανάφερε τον εγκέφαλο και την καρδιά του Πέρκινς στην ανθρώπινη πορεία τους, ήταν ο (πανομοιότυπος με του Ρολντός και δυο μόλις μήνες αργότερα) θάνατος του Ομάρ Τορίχος (Omar Torrijos), προέδρου του Παναμά, τον οποίο ο Πέρκινς θαύμαζε για τα προτερήματα και την ανυστεροβουλία του. Κατά τη διάρκεια της διήγησης, παρουσιάζονται και άλλοι ομιλητές, καθώς επίσης εικόνες και ντοκουμέντα από την ιστορία και την πραγματικότητα των τόπων αυτών. Πάμε λοιπόν

Οι χουντες αυτες και οι εισβολες , αφησαν στον Παναμα μια θλιβερη κληρονομια κοινωνικης εγκληματικοτητας που συνεχιζουν οι συμμοριες οπως αυτη των » παιδιων του κρυου ταφου»

http://www.inews.gr/61/o-dimitris-lakkas-bakas-gios-metanasti.htm

d_lakkas2

Λες και τον ακούω τώρα:

Όταν έγινε το 1969 πραξικόπημα στο Παναμά και οι επικεφαλής που
ήταν φίλοι μου -ένας στρατηγός, ένας ναύαρχος και ένας πτέραρχος- κατέλαβαν το προεδρικό μέγαρο, με κάλεσαν κατεπειγόντως και μου ζήτησαν το εξής: Να επιλέξω έναν από αυτούς για πρόεδρο και να τον ορκίσει ο πριμάτος, που περίμενε στο σαλόνι… Βγαίνω από το γραφείο και ο δεσπότης μου λέει: Για να μη σφαχτούνε μεταξύ τους, θα κάνω εσένα πρόεδρο! Με ορκίζει βιαστικά και ξαφνικά γίνομαι νούμερο ένα του Παναμά , ποιός; εγώ ο γιός του μετανάστη Βασίλη Μπάκκα που όταν έφυγε από τη Χίο δεν είχε βρακί να φορέσει! Τότε είναι που πίστεψα, ότι ένας Έλληνας -από τη Κεφαλονιά αυτός- είχε γίνει φύλαρχος στη ζούγκλα!
Τωρα ο δημοσιογραφος εκανε τους προγονους του Λεκα Χιωτες αλλα δεν πειραζει.
Στην υπογραφη της συμφωνιας παραδοσης της διωρυγας απο τις ΗΠΑ στον Παναμα στο Φορτ Κλαυτον το 1977 ο Τοριχος ηταν μεθυσμενος.Εδω η φωτογραφια με τον τοτε Αμερικανο προεδρο Καρτερ. Τον Λεκα δεν το βλεπω.
Jimmy_Carter_and_General_Omar_Torrijos_signing_the_Panama_Canal_Treaty

http://en.wikipedia.org/wiki/Demetrio_B._Lakas

Demetrio B. Lakas

From Wikipedia, the free encyclopedia

Jump to: navigation, search

Demetrio B. Lakas
In office
December 19, 19691 – October 11, 1978
Preceded by José María Pinilla2
Succeeded by Aristides Royo
Personal details
Born (1925-08-29)August 29, 1925
Colón, Panama
Died November 2, 1999(1999-11-02) (aged 74)
Nationality Panama
1 Lakas began his term in office as the Chairmen of the Provisional Junta of Government.
2 Fábrega was the military Chairmen of the Provisional Junta of Government.

Demetrio Basilio Lakas Bahas (August 29, 1925 in Colón, Panama – November 2, 1999 in Panama City) was president of Panama from December 19, 1969 to October 11, 1978. Lakas graduated from Texas Tech University in 1963 and was honored as a distinguished alumnus in 1970.[1]

Lakas’ presidency was primarily during rule of military officer Omar Torrijos, and was marked by media censorship and suppression of opposition movements. He also negotiated the 1977 Torrijos–Carter Treaty that transferred control of the Panama Canal from the US to Panama.[2]

http://www.koutouzis.gr/afieroma.htm

Ο Δημήτριος Λάκκας ή Λέκκας , γιος μετανάστη από το Κρανίδι υπήρξε πρόεδρος της στρατιωτικής κυβέρνησης του Παναμά. Διορίστηκε στις 19-12-1969. Ηταν ο πρώτος μη στρατιωτικός που μπήκε στην τότε κυβέρνηση του Παναμά, που απαρτιζόταν από στρατιωτικούς, την «επαναστατική κυβέρνηση». Μέχρι τότε ο Λάκκας ήταν γενικός διευθυντής του Οργανισμού Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Μιας καιτο αναφεραμε δειτε και για τον Χελιωτη Πικουλα

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%9B%CE%AC%CE%BA%CE%B1%CF%82

Ο Δημήτριος Λάκας Μπάχας (Ισπανικά : Demetrio Basilio Lakas Gahas) (19251999) ήταν ελληνικής καταγωγής Πρόεδρος του Παναμά την περίοδο 1969 -1978.

Ήταν γιος του Έλληνα μετανάστη Βασιλείου Λάκκα. Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1925 στη Κολόν του Παναμά. Μετά τη συμπλήρωση των εγκυκλίων σπουδών του φοίτησε στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τέξας.
Επιστρέφοντας στη χώρα του ασχολήθηκε έντονα με την πολιτική παράλληλα με την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως μηχανικός. Ασχολούμενος με την πολιτική κατέλαβε διάφορες διοικητικές θέσεις μεταξύ των οποίων και διοικητής του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Στις 19 Δεκεμβρίου του 1969 ο στρατηγός Ομάρ Τορίγιος Χερέρα μετά από πραξικόπημα διόρισε τον Δ. Λάκα Πρόεδρο της χώρας κατά την μεταβατική κυβέρνηση αντικαθιστώντας τον μέχρι τότε πρόεδρο Χοσέ Μαρία Πινίλα. Το 1972 ο Δ. Λάκας ανέλαβε συνταγματικός Πρόεδρος. Θέση την οποία διατήρησε μέχρι τις 11 Οκτωβρίου του 1978 όπου τον διαδέχθηκε ο Α. Ρόγιο. Ένα χρόνο μετά την εκλογή του έλαβε ειδική τιμητική διάκριση από το Πανεπιστήμιο που αποφοίτησε.
Απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου του 1999 στον Παναμά.

http://www.nytimes.com/1999/11/07/world/demetrio-lakas-74-panama-leader-who-had-role-in-shaping-canal-pacts.html

Demetrio Lakas, 74, Panama Leader Who Had Role in Shaping Canal Pacts

By ERIC PACE
Published: November 07, 1999

Demetrio B. Lakas, president of Panama from 1972 to 1978 during the government of Brig. Gen. Omar Torrijos Herrera, died on Tuesday in a hospital in Panama City. He was 74.

The cause was a heart ailment, The Associated Press reported.

Mr. Lakas was an engineer who was popular among businessmen. During his term, General Torrijos, the leader of the National Guard, governed under a Constitution that gave him extraordinary power over the government and army.

»Lakas was in many respects the man who kept the wheels of government turning in Panama on a day-to-day basis,» and »not the figurehead executive that some observers assumed,» a former United States ambassador to Panama, William J. Jorden, wrote in 1984 in a book, »Panama Odyssey.» But, he wrote, »The central authority, the final decision-making power, belonged to Torrijos.»

As president, Mr. Lakas had a role in contacts between Panama and the United States that led to two treaties between the two nations under which Panama will gain control over the Panama Canal at the end of this year.

In 1969, General Torrijos named Mr. Lakas, a close friend, president of the provisional government council. Mr. Lakas held that post until 1972, when he was elected president by the 505-member Assembly of Community Representatives. He was succeeded by Aristides Royo.

When Mr. Lakas was president, the government controlled the news media strictly and opposed dissent. It also had populist spending programs. An important moment during his term as provisional president occurred in 1970, when he had a 50-minute meeting with President Richard M. Nixon in Washington that set the stage for subsequent negotiations about the canal.

As Mr. Jorden wrote in his book, when the two presidents’ talk turned to Panama and the canal, »Lakas told Nixon that emotions were heating up among his countrymen.»

Negotiations had been tried in the mid-1960’s, but they produced treaties that Panama did not accept.

Mr. Nixon assured Mr. Lakas that something could be done about that.

New talks began in 1971 in Washington, with the Panamanian ambassador to the United States leading the Panamanian negotiating team. In 1972, angry over the slow pace of the the talks, the ambassador said he was quitting and returned to Panama.

But Mr. Lakas declined to accept his resignation and told him to resume negotiating.

Two draft treaties were signed in September 1977 and were approved by a referendum in Panama in October 1977 and by the United States House of Representatives in 1977 and then by the United States Senate.

The son of Greek immigrants, Mr. Lakas was born in Colon, Panama, the big Caribbean port, and went on to study at Texas Wesleyan College in Fort Worth and Texas Technical College in Lubbock.

Survivors include his wife, Elizabeth; two sons, and a daughter.

Ενας δημιουργικος, τρυφερος , γελαστος ανθρωπος, εφυγε σημερα απο κοντα μας μετα απο μαχη λιγων μηνων με την ασθενεια.Η Χαρα πολυγραφοτατη συγγραφεας, ζωγραφος και απο τα πρωτα μελη της παλιας ΘΟΕ ηταν ενας ανθρωπος που μονο φιλους ειχε .Τα βαθια συλλυπητηρια στην οικογενεια της. Θα την θυμομαστε παντα με αγαπη.

Βιβλιογραφια

Ιριδα

Το φιλι του ανεμου

Μια θεση στο φεγγαρι

Ο κυκλος της Βροχης

Βαθυ κοκκινο η Αγαπη

Οι γλαροι του Βοσπορου

Να με θυμασαι οπου και νασαι

Μεινε λιγο ακομα

https://www.skroutz.gr/books/a.47093.%CE%A3%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CE%A7%CE%B1%CF%81%CE%AC.html

 

2015-12-31 14.11.00

Το κολαστηριο του ΕΑΤ ΕΣΑ στην Αθηνα σημερα μουσειο.Με αφορμη τον θανατο του Μακη Ψωμιαδη απο ανακοπη.Βλεπετε κανεις δεν ειναι ασυλληπτος τελικα.Ολοι μας ανθρωποι της εξουσιας αλλα και θυματα αυτων των ανθρωπων περαστικοι ειμαστε απο αυτη τη ζωη.Αν το καταλαβουμε θα γινουμε λιγωτερο επιθετικοι και αλλαζονες.Οσο για την νυχτα; Παντα εχει τις ακρες της στην «μερα»της ακροδεξιας  και αλλοθι τον χωρο του αθλητισμου.Σημειωση.Την ΑΕΚ την πηρε ο Ψωμιαδης απο την SOE -Τροχανα.

Δειτε την καταληξη (λεπτο 43.50). Δειτε ποιοι νομικοι ηταν οι υπερασπιστες του (λεπτο 45)Ο Βολος ειναι το σημερινο παραδειγμα οπου μαλιστα η ακροδεξια «νυχτα» κατεβαινει με επιτυχια και στην πολιτικη (εκτος απο τον «αθλητισμο»)αντικαθιστωντας και ξεπερνωντας τους προστατες της κατι που στην Ιταλια εχει γινει εδω και πολλα χρονια.

Δειτε το βιντεο Ο ασύλληπτος Μάκης Ψωμιάδης from Kouti Pandoras on Vimeo.και ακουστε πως μιλουσε ο εκλιπων (λεπτο 00,49).Την μαγκια το συρσιμο της φωνης αναρωτηθειτε ποιον η ποιους πολιτικους της ΝΔ σας θυμιζει αυτο το στυλ ομιλιας.Υπαρχει  κανενα πολιτικο κομμα να καθαρισει την χωρα απο ολα αυτα; Υπαρχει κυβερνηση της αριστερας να βαλει τελος ;

http://www.koutipandoras.gr/article/9358/fakelos-makis-psomiadis-poios-einai-o-asylliptos-makis

Οι σχέσεις με την Χούντα…
Το λαθρεμπόριο χρυσού…
Οι απαγωγές…
Και οι περίεργες παραδοσιακές σχέσεις με την αστυνομία…
Ο Χρυσόστομος ή Μάκης Ψωμιάδης είναι πλέον από τα πιο γνωστά πρόσωπα στην Ελλάδα, πόσοι όμως γνωρίζουν ποιος είναι πραγματικά και ποια είναι η δράση του; Εναντίον του Μάκη Ψωμιάδη έχουν εκδοθεί εντάλματα της Interpol, έχει κατηγορηθεί για λαθρεμπορία χρυσού, απαγωγές, συκοφαντία, έχει καταδικαστεί, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει ούτε μια μέρα φυλακή. Ο «Αγαπούλας» μέχρι σήμερα κατάφερε να υπερπηδήσει καταγγελίες και εισαγγελικές έρευνες. Σήμερα το απόγευμα όμως συνελήφθη μετά από συντονισμένη επιχείρηση της αστυνομίας και δυνάμεων της αντιτρομοκρατικής στο σπίτι του στο Σούνιο.
Ποιος είναι όμως ο Μακης Ψωμιαδης;
Η εκπομπή «Το Κουτί τα Πανδώρας» στις 21 Ιουλίου παρουσίασε μία αποκαλυπτική έρευνα για το πρόσωπο του και τις «δραστηριότητες» του.
Είναι ο ρασοφόρος των ΕΑΤ-ΕΣΑ;
Ο Χρυσόστομος Ψωμιάδης έκανε την πρώτη του εμφάνιση στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, όταν στις 26 Αυγούστου του 1975, στην δίκη των βασανιστών του ΕΑΤ ΕΣΑ, ο μάρτυρας στη δίκη, Ιωάννης Κοντός, αποκαλύπτει πως ανάμεσα στους βασανιστές, υπήρχε και ένας ρασοφόρος ο οποίος μ’ ένα γκλομπ χτυπούσε όποιον έμπαινε στα κρατητήρια της ΕΣΑ. Ο μάρτυρας στη δίκη, Ιωάννης Κοντός, καταθέτει πως ο ρασοφόρος βασανιστής ονομαζόταν Πολύκαρπος Ψυχογιός. Το δικαστήριο απευθύνθηκε στον κατηγορούμενο Μιχάλη Πέτρου, αρχιβασανιστή του ΕΑΤ ΕΣΑ, για να επιβεβαιώσει όσα ακούστηκαν. Ο Πέτρου κατέθεσε: «Δεν ήταν παπάς αλλά ψευτοπαπάς. Γιός ιερέα. Χρησιμοποιούσε τα ράσα του πατέρα του για να μεταμφιέζεται. Ξέρω ακριβώς το όνομα, τη διεύθυνση και το τηλέφωνό του» Λίγο αργότερα, ο Πέτρου αποκάλυψε το πραγματικό όνομα του βασανιστή ρασοφόρου: «Ονομάζεται Χρυσόστομος Ψωμιάδης, είναι γιος του ιερέα της Νέας Φιλαδέλφειας και η καταγωγή του είναι από την Καβάλα». Από εκείνη την στιγμή δημιουργήθηκε μεγάλη σύγχυση για το ποιος είναι τελικά ο ρασοφόρος των ΕΑΤ-ΕΣΑ.

Ο Μάκης Ψωμιάδης όμως εντοπίζεται και στην δίκη των βασανιστών όπου δηλώνει συμπαραστάτης του κατηγορούμενου χουντικού Θανόπουλου. «Πήγα στο στρατοδικείο για να συμπαρασταθώ στον Θανόπουλο που ήταν καλύτερος από αδελφός μου» δηλώνει ο Ψωμιάδης. Η οικογένεια του Μάκη Ψωμιάδη εμφανίζεται να ανήκει στον κύκλο του βασανιστή Σπανού και να έχει σχέσεις με τον Ιωαννίδη μέσω του αρχιμανδρίτη Άνθιμου Αραμπατζόγλου, γνωστού Ιωαννιδικού και θείου του Μάκη Ψωμιάδη. Ο Μάκης Ψωμιάδης αποδίδει τις επισκέψεις στο ΕΑΤ ΕΣΑ στον γιορτασμό του Πάσχα για χάρη του…οβελία. Ο Μάκης Ψωμιάδης, όπως αποκαλύπτουν τα ΝΕΑ στις 26 Αυγούστου του 1975 μοίραζε με τον χουντικό αρχιμανδρίτη θείο του αυγά και τσουρέκια στους Εσατζήδες υπό τις κραυγές των βασανισμένων. Οι γείτονες της οικογένειας τον σκιαγραφούν ως φίλο του Πέτρου, και προπαγανδιστή και στρατολόγο της χούντας. Οι εφημερίδες της εποχής τον αποκαλούν τραμπούκο, χουντικό, παιδοβούβαλο που τρομοκρατεί και χτυπά μάρτυρες κατηγορίας της χούντας.

Δεύτερη φορά που απασχολεί τα ΜΜΕ.
Κατηγορείται για απαγωγή.

Όταν ο Μάκης Ψωμιάδης έκλεισε τα 26 του χρόνια, πρωταγωνίστησε για ακόμα μία φορά στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Μαζί με άλλα 15 άτομα κατηγορείται για την απαγωγή του μικροεφοπλιστή Νίκου Σεχόπουλου. Ο Μάκης κατάφερε να αποσπάσει από τον Σεχόπουλο, λόγω χρεών που εμφάνισε, μια 6οροφη πολυκατοικία στην οδό Ιπποκράτους 122. Ο Σεχόπουλος με βάση το κατηγορητήριο της εποχής, κρατήθηκε όμηρος σε σπίτια στην Αθήνα αλλά και στον Καναδά επί 3 μήνες. Ο Μάκης αυτή τη φορά μαζί με τους υπόλοιπους 15 αθωώθηκε.

Διεθνή ένταλμα σύλληψης για τον Μάκη Ψωμιάδη

Το 1987 ο Αγαπούλας καταζητείτε από την Interpol. Σύμφωνα με τον ανακριτή της Γενεύης Μπάρμπι Καπολ, ο Ψωμιάδης αγόρασε από την εταιρεία DECAFIN 165 κιλά χρυσού για τα οποία πλήρωσε με ακάλυπτες επιταγές.

Γίνεται πρόεδρος της ΑΕΚ -Δέχεται επίθεση και πυροβολισμό.

Δύο χρόνια μετά όμως από το διεθνές ένταλμα σύλληψης του, ο Ψωμιάδης αναλαμβάνει την προεδρία της ομάδας basket της ΑΕΚ. Την ίδια μέρα μάλιστα δέχεται επίθεση έξω από την Αίγλη Ζαππείου. Μεταφέρει σε μία τσάντα τις εισπράξεις από το εστιατόριο. Ένας από τους πολύ σκληρούς της νύχτας, ο Ολλανδός, τον μαχαιρώνει στους γλουτούς. Ο σκληρός με τους άλλους, Μάκης Ψωμιάδης, εκλιπαρεί για τη ζωή του. Ο Ολλανδός τον πυροβολεί στα πόδια και φεύγει. Οδηγείται στην κλινική Απολλώνειο από όπου και δραπετεύει για να μην συλληφθεί λόγω των ενταλμάτων που εκκρεμούν εις βάρος του.

Λαθρεμπόριο χρυσού ή δερμάτων αλεπούς

Την δεκαετία του 90 οι ερευνητές της ειδικής υπηρεσίας τελωνειακών ερευνών, που αργότερα μετονομάστηκε σε ΣΔΟΕ, έχουν πληροφορίες πως μια ομάδα υπό τον Μάκη Ψωμιάδη , κάνει λαθρεμπόριο χρυσού. Η έρευνα για τον λαθραίο χρυσό οδηγεί στο όνομα του Μάκη Ψωμιάδη. Μετά από μια μυστική επιχείρηση, οι αρχές κάνουν έφοδο σε ένα διαμέρισμα του Ψωμιάδη στην Καλογρέζα. Δεν βρίσκουν χρυσό αλλά μερικά λαθραία δέρματα αλεπούς. Σχηματίζεται δικογραφία, αλλά ο Ψωμιάδης δείχνει ελβετικό διαβατήριο, πληρώνει ένα πρόστιμο και απελευθερώνεται.

Βασανισμός ανθρώπου

Η έρευνα για το λαθρεμπόριο οδήγησε όμως στην αποκάλυψη και κατάσχεση μαγνητοταινιών όπου ακούγεται ο Ψωμιάδης να ανακρίνει και να βασανίζει τον άλλοτε συνέταιρο του (στο λαθρεμπόριο χρυσού) επειδή πληροφορήθηκε πως εισήγαγε φτηνότερο λαθραίο χρυσό.

Στα κατασχεμένα ντοκουμέντα υπάρχει και μία κασέτα όπου ακούγεται ο Μάκης να συνομιλεί με αστυνομικούς και να κανονίζει τον χρηματισμό τους για να μπορέσει να βάλει λαθραίο χρυσό. Τα ντοκουμέντα δεν αξιοποιήθηκαν μέχρι σήμερα.

Η κόντρα με τον Λαλιώτη

Το 1995 ο Μάκης Ψωμιάδης γίνεται εκδότης. Εκδίδει την εφημερίδα ΟΝΟΜΑ. Στις 15 Ιανουαρίου του 1996 ο Μάκης Ψωμιάδης, κατηγορεί στην εφημερίδα του τον Κώστα Λαλιώτη, υπουργό Περιβάλλοντος για χρηματισμό. Ο Κώστας Λαλιώτης μιλά για πληρωμένους δολοφόνους του υποκόσμου που στοχεύουν στην εξόντωσή του. Παρουσιάζει βεβαιώσεις της τράπεζας πως τα παραστατικά είναι πλαστά και μηνύει τον Ψωμιάδη για συκοφαντική δυσφήμηση, για ψευδή καταμήνυση και για πλαστογραφία κατά του Δημοσίου αφού προκαλούσε ζημιά στο Δημόσιο. Οι δίκες τελεσιδίκησαν μετά από 6 χρόνια.

Ο Ψωμιάδης καταδικάστηκε σε 3 χρόνια για συκοφαντική δυσφήμιση και 3 για ψευδή καταμήνυση. Για την πλαστογραφία κατά του Δημοσίου καταδικάστηκε σε κάθειρξη 12 ετών. Στο εφετείο όμως οι δικαστές αποφάσισαν πως δεν αναστοιχειοθετείτο κακουργηματική πλαστογραφία κατά του Δημοσίου αλλά πλημμεληματική κατά του Κώστα Λαλιώτη. Το πλημμέλημα λοιπόν είχε παραγραφεί και ο Ψωμιάδης για μία ακόμη φορά ήταν ελεύθερος λόγω παραγραφής του αδικήματος

Πλαστές βεβαιώσεις από νοσοκομεία

Ο Ψωμιάδης ζητούσε αναβολές για λόγους υγείας σε κάθε δίκη που εκκρεμούσε εις βάρος του. Σε μία των περιπτώσεων, γιατρός του Ωνασείου έδωσε βεβαίωση εισαγωγής του Ψωμιάδη λόγω καρδιακών προβλημάτων. Όπως διαπιστώθηκε αργότερα, η βεβαίωση ήταν πλαστή. Ο γιατρός εκδιώχθηκε από το Ωνάσειο, διαγράφηκε από τον ιατρικό σύλλογο και τελικώς αυτοκτόνησε.
Σε μία άλλη περίπτωση, με βεβαίωση από το Σωτηρία, ο Ψωμιάδης δεν εμφανίστηκε στο δικαστήριο, προφασιζόμενος ότι έχει φυματίωση. Την ίδια μέρα αρκετοί τον είδαν να κυκλοφορεί με πούρο στο δρόμο. Διατάχθηκε η βίαιη προσαγωγή του. Ο γιατρός που έδωσε τη βεβαίωση δήλωσε πως την έδωσε γιατί είδε αίμα στο μαντήλι του.

Ακόμα μία απαγωγή

Το 2002 ο πρώην μπασκετμπολίστας της ΑΕΚ Ντάνι Βρεινς , έδωσε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εφημερίδα Salt Lake Tribune. Σε αυτή κατηγορούσε τον Ψωμιάδη ότι όταν είχε αρνηθεί να παίξει σε κάποιον αγώνα, απήγαγε τον φίλο του Κωνσταντίνο και απειλούσε πως θα τον κάνει κομμάτια. Οι ελληνικές αρχές δεν προσπάθησαν να διαλευκάνουν την υπόθεση γιατί ο αμερικανός παίκτης δεν έκανε ποτέ καταγγελία. Έτσι η φήμη του Ψωμιάδη τιμωρού έμεινε να πλανάται μέσα και έξω απ τα γήπεδα.

Δείτε την αποκαλυπτική εκπομπή «Ο ασύλληπτος Μάκης Ψωμιάδης»

 

Follow me on Twitter

Απρίλιος 2018
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1,139,206

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • «Χρυσός» Κοκκάλας στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα taekwondo στην Εσθονία Απρίλιος 26, 2018
    Ο Παναγιώτης Κοκκάλας ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του Ευρωπαικού βάθρου και για μία ακόμα φορά κάνει υπερήφανη όλη την Αρκαδία σηκώνοντας την Ελληνική σημαία στον ουρανό. Ο Αρκάς πρωταθλητής μας έγραψε και πάλι ιστορία κατακτώντας την πρώτη θέση στο Πανευρωπαικό πρωτάθλημα taekwondo στην Εσθονία και την κατηγορία 3 νταν την Πέμπτη 26 Απριλίου. Η συγκλονιστική πρ […]
  • Τι είναι τα οδοντικά εμφυτεύματα Απρίλιος 26, 2018
    Το οδοντικό εμφύτευμα είναι μία τεχνητή οδοντική ρίζα που τοποθετείται στη γνάθο για να συγκρατήσει την στεφάνη, γέφυρα ήοδοντοστοιχία σε περιπτώσεις απώλειας δοντιού ή δοντιώναντίστοιχα. Τα οδοντικά εμφυτεύματα κατασκευάζονται από τιτάνιο ή ζιρκόνιο, υλικάαπόλυτα βιοσυμβατά, που κυριολεκτικά ενσωματώνονται στο περιβάλλον οστό. Πάνω στο εμφύτευμα εφαρμόζεται […]
  • Αγνοείται 84χρονος από τα Τσιτάλια Κυνουρίας Απρίλιος 26, 2018
    Αγνοείται από χτες στις 6 το απόγευμα ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ ΗΛΙΑΣ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ετών 84, στην ευρύτερη περιοχή των Τσιταλίων, Πελετών και Πουλίθρων του Δήμου Νότιας Κυνουρίας. Ο ηλικιωμένος συμπατριώτης μας από τα Τσιτάλια όταν χάθηκε φορούσε καρό πουκάμισο, πράσινη ζακέτα, μαύρο τζιν παντελόνι και μποτάκια, ενώ κρατούσε μαγκούρα και σκαπτικό εργαλείο. Στις έρευνες γ […]
  • Έκτακτη συνεδρίαση του ΔΣ Μεγαλόπολης Απρίλιος 26, 2018
    Σας προσκαλούμε όπως, την 27η του μήνα Απριλίου του έτους 2018, ημέρα της εβδομάδας Παρασκευή και ώρα 15:00 μ.μ., προσέλθετε στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Μεγαλόπολης, σε έκτακτη συνεδρίαση, προκειμένου να συζητηθούν και να ληφθούν αποφάσεις για τα παρακάτω θέματα: 1. Διάθεση πίστωσης – Διοργάνωση Αθλητικής Εκδήλωσης αγώνα δρόμου στην πό […]
  • Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Ρίψεων «Μ. Μανωλόπουλος» Απρίλιος 26, 2018
    Οι καλύτεροι αθλητές των ρίψεων της χώρας μας δίνουν το καθιερωμένο τους ραντεβού στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΡΙΨΕΩΝ ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 05/05/2018 στο ΔΑΚ Δήμου Τρίπολης. Οι αγώνες θα είναι κριτήριο για την στελέχωση των Εθνικών Ομάδων όλων των κατηγοριών και θα ξεκινήσουν το πρωί με τις μικρές κατηγορίες και θα ολοκληρωθούν με τους καλύ […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο ΠΡΩΣΥΝΑΤ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Πυρηνικη ενεργεια Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ αφαλατωση δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια πλαστικη σακουλα σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates