You are currently browsing the category archive for the ‘Προσωπα’ category.

http://dimitriskamizis.blogspot.gr/2011/05/blog-post_31.html

http://stamdamd.blogspot.gr/2016/05/14-1924.html

 

Εμμανουηλ Ρεπουλης

repoylhs

Μερες που ειναι και μαθαινουμε για τις λιστες του Παναμα

Λεκκας

Το σημερινο ΝΙΚΚΙ ειναι εκεινο το ξενοδοχειο με το ονμα Γιουλη στα σκαλια του οποιου ο Στεφος ειχε αποθανατισει στις  31  Ιουλιου 1971 τον (με καταγωγη απο το Κρανιδι) Δημητρη Λεκα (η Λακα )διορισμενο απο την χουντα του Τοριχος προεδρο του Παναμα . Και μιας και εχουμε στην πανω πλατεια την προτομη ενος Κυπριου υπουργου που ο πατερας του ηταν Κρανιδιωτης ισως θα επρεπε να βαλουμε και ενος προεδρου του Παναμα που επισης ειχε πατερα Κρανιδιωτη.Νομιζω πως ο Λεκας ειναι ο κυριος με τα γυαλια και το ασπρο πουκαμισο αριστερα της ηλικιωμενης κυριας που υποβασταζεται.

My beautiful picture

Παναμα .

(Πρέπει επίσης να σημειώσω ότι τη συμφωνία παραχώρησης της διώρυγας από τους Αμερικανούς στους Παναμέζους, την υπέγραψε ένας Ελληνας. Ηταν ο Δημήτρης Λέκκας. Ο πρόεδρος του Παναμά την περίοδο του 1970.)

Για να ακριβολογουμε της χουντας του Παναμα 1969-1989.Εμεινε προεδρος βιτρινα μπροστα απο τον ανθρωπο της εξουσιας τον Ομαρ Τοριχος για εννια χρονια.(απο το 1972 και μετα ειχε περισσοτερες εξουσιες μετα την αλλαγη του συνταγματος)

Πεθανε τον Νοεμβρη του 1999.

Mετα τον αμφιλεγομενο Τοριχος (σκοτωθηκε σε περιεργο αεροπορικο δυστυχημα το 1981 CIA; και οι φτωχοι τον εκλαψαν) ανελαβε ο περιφημος ναρκω- Νοριεγκα στον Παναμα (προτεκτορατο της Αμερικης που αποσχισθηκε απο την Κολομβια το 1903) και το 1989 εγινε εισβολη των Αμερικανων η πρωτη της οικογενειας Μπους .Αργοτερα ο γιος του Τοριχος εκλεχτηκε προεδρος της χωρας.

panamacanal6

Πρωτος διεσχισε την διωρυγα ενας Ελληνας ο καπεταν Νικητας ενω πολλοι Ελληνες εργατες πεθαναν κατα τις εργασιες.

http://barbudosdesierramaestra.blogspot.gr/2011/07/jaime-roldos-aguilera.html#!/2011/07/jaime-roldos-aguilera.html

Στο ντοκυμαντέρ, ο Τζον Πέρκινς, μετανιωμενος για τον εγκληματικό ρόλο που έπαιξε υπηρετώντας δήθεν την πατρίδα του αλλά, στην πραγματικότητα, βλάπτοντας τον κόσμο της Λατινικής Αμερικής, ταξιδεύει σε χώρες που έβλαψε και διηγείται την εμπειρία του ως «οικονομικός δολοφόνος» σε πλατειά ακροατήρια. Το κλικ! που ξανάφερε τον εγκέφαλο και την καρδιά του Πέρκινς στην ανθρώπινη πορεία τους, ήταν ο (πανομοιότυπος με του Ρολντός και δυο μόλις μήνες αργότερα) θάνατος του Ομάρ Τορίχος (Omar Torrijos), προέδρου του Παναμά, τον οποίο ο Πέρκινς θαύμαζε για τα προτερήματα και την ανυστεροβουλία του. Κατά τη διάρκεια της διήγησης, παρουσιάζονται και άλλοι ομιλητές, καθώς επίσης εικόνες και ντοκουμέντα από την ιστορία και την πραγματικότητα των τόπων αυτών. Πάμε λοιπόν

Οι χουντες αυτες και οι εισβολες , αφησαν στον Παναμα μια θλιβερη κληρονομια κοινωνικης εγκληματικοτητας που συνεχιζουν οι συμμοριες οπως αυτη των » παιδιων του κρυου ταφου»

http://www.inews.gr/61/o-dimitris-lakkas-bakas-gios-metanasti.htm

d_lakkas2

Λες και τον ακούω τώρα:

Όταν έγινε το 1969 πραξικόπημα στο Παναμά και οι επικεφαλής που
ήταν φίλοι μου -ένας στρατηγός, ένας ναύαρχος και ένας πτέραρχος- κατέλαβαν το προεδρικό μέγαρο, με κάλεσαν κατεπειγόντως και μου ζήτησαν το εξής: Να επιλέξω έναν από αυτούς για πρόεδρο και να τον ορκίσει ο πριμάτος, που περίμενε στο σαλόνι… Βγαίνω από το γραφείο και ο δεσπότης μου λέει: Για να μη σφαχτούνε μεταξύ τους, θα κάνω εσένα πρόεδρο! Με ορκίζει βιαστικά και ξαφνικά γίνομαι νούμερο ένα του Παναμά , ποιός; εγώ ο γιός του μετανάστη Βασίλη Μπάκκα που όταν έφυγε από τη Χίο δεν είχε βρακί να φορέσει! Τότε είναι που πίστεψα, ότι ένας Έλληνας -από τη Κεφαλονιά αυτός- είχε γίνει φύλαρχος στη ζούγκλα!
Τωρα ο δημοσιογραφος εκανε τους προγονους του Λεκα Χιωτες αλλα δεν πειραζει.
Στην υπογραφη της συμφωνιας παραδοσης της διωρυγας απο τις ΗΠΑ στον Παναμα στο Φορτ Κλαυτον το 1977 ο Τοριχος ηταν μεθυσμενος.Εδω η φωτογραφια με τον τοτε Αμερικανο προεδρο Καρτερ. Τον Λεκα δεν το βλεπω.
Jimmy_Carter_and_General_Omar_Torrijos_signing_the_Panama_Canal_Treaty

http://en.wikipedia.org/wiki/Demetrio_B._Lakas

Demetrio B. Lakas

From Wikipedia, the free encyclopedia

Jump to: navigation, search

Demetrio B. Lakas
In office
December 19, 19691 – October 11, 1978
Preceded by José María Pinilla2
Succeeded by Aristides Royo
Personal details
Born (1925-08-29)August 29, 1925
Colón, Panama
Died November 2, 1999(1999-11-02) (aged 74)
Nationality Panama
1 Lakas began his term in office as the Chairmen of the Provisional Junta of Government.
2 Fábrega was the military Chairmen of the Provisional Junta of Government.

Demetrio Basilio Lakas Bahas (August 29, 1925 in Colón, Panama – November 2, 1999 in Panama City) was president of Panama from December 19, 1969 to October 11, 1978. Lakas graduated from Texas Tech University in 1963 and was honored as a distinguished alumnus in 1970.[1]

Lakas’ presidency was primarily during rule of military officer Omar Torrijos, and was marked by media censorship and suppression of opposition movements. He also negotiated the 1977 Torrijos–Carter Treaty that transferred control of the Panama Canal from the US to Panama.[2]

http://www.koutouzis.gr/afieroma.htm

Ο Δημήτριος Λάκκας ή Λέκκας , γιος μετανάστη από το Κρανίδι υπήρξε πρόεδρος της στρατιωτικής κυβέρνησης του Παναμά. Διορίστηκε στις 19-12-1969. Ηταν ο πρώτος μη στρατιωτικός που μπήκε στην τότε κυβέρνηση του Παναμά, που απαρτιζόταν από στρατιωτικούς, την «επαναστατική κυβέρνηση». Μέχρι τότε ο Λάκκας ήταν γενικός διευθυντής του Οργανισμού Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Μιας καιτο αναφεραμε δειτε και για τον Χελιωτη Πικουλα

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%9B%CE%AC%CE%BA%CE%B1%CF%82

Ο Δημήτριος Λάκας Μπάχας (Ισπανικά : Demetrio Basilio Lakas Gahas) (19251999) ήταν ελληνικής καταγωγής Πρόεδρος του Παναμά την περίοδο 1969 -1978.

Ήταν γιος του Έλληνα μετανάστη Βασιλείου Λάκκα. Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1925 στη Κολόν του Παναμά. Μετά τη συμπλήρωση των εγκυκλίων σπουδών του φοίτησε στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τέξας.
Επιστρέφοντας στη χώρα του ασχολήθηκε έντονα με την πολιτική παράλληλα με την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως μηχανικός. Ασχολούμενος με την πολιτική κατέλαβε διάφορες διοικητικές θέσεις μεταξύ των οποίων και διοικητής του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Στις 19 Δεκεμβρίου του 1969 ο στρατηγός Ομάρ Τορίγιος Χερέρα μετά από πραξικόπημα διόρισε τον Δ. Λάκα Πρόεδρο της χώρας κατά την μεταβατική κυβέρνηση αντικαθιστώντας τον μέχρι τότε πρόεδρο Χοσέ Μαρία Πινίλα. Το 1972 ο Δ. Λάκας ανέλαβε συνταγματικός Πρόεδρος. Θέση την οποία διατήρησε μέχρι τις 11 Οκτωβρίου του 1978 όπου τον διαδέχθηκε ο Α. Ρόγιο. Ένα χρόνο μετά την εκλογή του έλαβε ειδική τιμητική διάκριση από το Πανεπιστήμιο που αποφοίτησε.
Απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου του 1999 στον Παναμά.

http://www.nytimes.com/1999/11/07/world/demetrio-lakas-74-panama-leader-who-had-role-in-shaping-canal-pacts.html

Demetrio Lakas, 74, Panama Leader Who Had Role in Shaping Canal Pacts

By ERIC PACE
Published: November 07, 1999

Demetrio B. Lakas, president of Panama from 1972 to 1978 during the government of Brig. Gen. Omar Torrijos Herrera, died on Tuesday in a hospital in Panama City. He was 74.

The cause was a heart ailment, The Associated Press reported.

Mr. Lakas was an engineer who was popular among businessmen. During his term, General Torrijos, the leader of the National Guard, governed under a Constitution that gave him extraordinary power over the government and army.

»Lakas was in many respects the man who kept the wheels of government turning in Panama on a day-to-day basis,» and »not the figurehead executive that some observers assumed,» a former United States ambassador to Panama, William J. Jorden, wrote in 1984 in a book, »Panama Odyssey.» But, he wrote, »The central authority, the final decision-making power, belonged to Torrijos.»

As president, Mr. Lakas had a role in contacts between Panama and the United States that led to two treaties between the two nations under which Panama will gain control over the Panama Canal at the end of this year.

In 1969, General Torrijos named Mr. Lakas, a close friend, president of the provisional government council. Mr. Lakas held that post until 1972, when he was elected president by the 505-member Assembly of Community Representatives. He was succeeded by Aristides Royo.

When Mr. Lakas was president, the government controlled the news media strictly and opposed dissent. It also had populist spending programs. An important moment during his term as provisional president occurred in 1970, when he had a 50-minute meeting with President Richard M. Nixon in Washington that set the stage for subsequent negotiations about the canal.

As Mr. Jorden wrote in his book, when the two presidents’ talk turned to Panama and the canal, »Lakas told Nixon that emotions were heating up among his countrymen.»

Negotiations had been tried in the mid-1960’s, but they produced treaties that Panama did not accept.

Mr. Nixon assured Mr. Lakas that something could be done about that.

New talks began in 1971 in Washington, with the Panamanian ambassador to the United States leading the Panamanian negotiating team. In 1972, angry over the slow pace of the the talks, the ambassador said he was quitting and returned to Panama.

But Mr. Lakas declined to accept his resignation and told him to resume negotiating.

Two draft treaties were signed in September 1977 and were approved by a referendum in Panama in October 1977 and by the United States House of Representatives in 1977 and then by the United States Senate.

The son of Greek immigrants, Mr. Lakas was born in Colon, Panama, the big Caribbean port, and went on to study at Texas Wesleyan College in Fort Worth and Texas Technical College in Lubbock.

Survivors include his wife, Elizabeth; two sons, and a daughter.

Ενας δημιουργικος, τρυφερος , γελαστος ανθρωπος, εφυγε σημερα απο κοντα μας μετα απο μαχη λιγων μηνων με την ασθενεια.Η Χαρα πολυγραφοτατη συγγραφεας, ζωγραφος και απο τα πρωτα μελη της παλιας ΘΟΕ ηταν ενας ανθρωπος που μονο φιλους ειχε .Τα βαθια συλλυπητηρια στην οικογενεια της. Θα την θυμομαστε παντα με αγαπη.

Βιβλιογραφια

Ιριδα

Το φιλι του ανεμου

Μια θεση στο φεγγαρι

Ο κυκλος της Βροχης

Βαθυ κοκκινο η Αγαπη

Οι γλαροι του Βοσπορου

Να με θυμασαι οπου και νασαι

Μεινε λιγο ακομα

https://www.skroutz.gr/books/a.47093.%CE%A3%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CE%A7%CE%B1%CF%81%CE%AC.html

 

2015-12-31 14.11.00

Το κολαστηριο του ΕΑΤ ΕΣΑ στην Αθηνα σημερα μουσειο.Με αφορμη τον θανατο του Μακη Ψωμιαδη απο ανακοπη.Βλεπετε κανεις δεν ειναι ασυλληπτος τελικα.Ολοι μας ανθρωποι της εξουσιας αλλα και θυματα αυτων των ανθρωπων περαστικοι ειμαστε απο αυτη τη ζωη.Αν το καταλαβουμε θα γινουμε λιγωτερο επιθετικοι και αλλαζονες.Οσο για την νυχτα; Παντα εχει τις ακρες της στην «μερα»της ακροδεξιας  και αλλοθι τον χωρο του αθλητισμου.Σημειωση.Την ΑΕΚ την πηρε ο Ψωμιαδης απο την SOE -Τροχανα.

Δειτε την καταληξη (λεπτο 43.50). Δειτε ποιοι νομικοι ηταν οι υπερασπιστες του (λεπτο 45)Ο Βολος ειναι το σημερινο παραδειγμα οπου μαλιστα η ακροδεξια «νυχτα» κατεβαινει με επιτυχια και στην πολιτικη (εκτος απο τον «αθλητισμο»)αντικαθιστωντας και ξεπερνωντας τους προστατες της κατι που στην Ιταλια εχει γινει εδω και πολλα χρονια.

Δειτε το βιντεο Ο ασύλληπτος Μάκης Ψωμιάδης from Kouti Pandoras on Vimeo.και ακουστε πως μιλουσε ο εκλιπων (λεπτο 00,49).Την μαγκια το συρσιμο της φωνης αναρωτηθειτε ποιον η ποιους πολιτικους της ΝΔ σας θυμιζει αυτο το στυλ ομιλιας.Υπαρχει  κανενα πολιτικο κομμα να καθαρισει την χωρα απο ολα αυτα; Υπαρχει κυβερνηση της αριστερας να βαλει τελος ;

http://www.koutipandoras.gr/article/9358/fakelos-makis-psomiadis-poios-einai-o-asylliptos-makis

Οι σχέσεις με την Χούντα…
Το λαθρεμπόριο χρυσού…
Οι απαγωγές…
Και οι περίεργες παραδοσιακές σχέσεις με την αστυνομία…
Ο Χρυσόστομος ή Μάκης Ψωμιάδης είναι πλέον από τα πιο γνωστά πρόσωπα στην Ελλάδα, πόσοι όμως γνωρίζουν ποιος είναι πραγματικά και ποια είναι η δράση του; Εναντίον του Μάκη Ψωμιάδη έχουν εκδοθεί εντάλματα της Interpol, έχει κατηγορηθεί για λαθρεμπορία χρυσού, απαγωγές, συκοφαντία, έχει καταδικαστεί, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει ούτε μια μέρα φυλακή. Ο «Αγαπούλας» μέχρι σήμερα κατάφερε να υπερπηδήσει καταγγελίες και εισαγγελικές έρευνες. Σήμερα το απόγευμα όμως συνελήφθη μετά από συντονισμένη επιχείρηση της αστυνομίας και δυνάμεων της αντιτρομοκρατικής στο σπίτι του στο Σούνιο.
Ποιος είναι όμως ο Μακης Ψωμιαδης;
Η εκπομπή «Το Κουτί τα Πανδώρας» στις 21 Ιουλίου παρουσίασε μία αποκαλυπτική έρευνα για το πρόσωπο του και τις «δραστηριότητες» του.
Είναι ο ρασοφόρος των ΕΑΤ-ΕΣΑ;
Ο Χρυσόστομος Ψωμιάδης έκανε την πρώτη του εμφάνιση στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, όταν στις 26 Αυγούστου του 1975, στην δίκη των βασανιστών του ΕΑΤ ΕΣΑ, ο μάρτυρας στη δίκη, Ιωάννης Κοντός, αποκαλύπτει πως ανάμεσα στους βασανιστές, υπήρχε και ένας ρασοφόρος ο οποίος μ’ ένα γκλομπ χτυπούσε όποιον έμπαινε στα κρατητήρια της ΕΣΑ. Ο μάρτυρας στη δίκη, Ιωάννης Κοντός, καταθέτει πως ο ρασοφόρος βασανιστής ονομαζόταν Πολύκαρπος Ψυχογιός. Το δικαστήριο απευθύνθηκε στον κατηγορούμενο Μιχάλη Πέτρου, αρχιβασανιστή του ΕΑΤ ΕΣΑ, για να επιβεβαιώσει όσα ακούστηκαν. Ο Πέτρου κατέθεσε: «Δεν ήταν παπάς αλλά ψευτοπαπάς. Γιός ιερέα. Χρησιμοποιούσε τα ράσα του πατέρα του για να μεταμφιέζεται. Ξέρω ακριβώς το όνομα, τη διεύθυνση και το τηλέφωνό του» Λίγο αργότερα, ο Πέτρου αποκάλυψε το πραγματικό όνομα του βασανιστή ρασοφόρου: «Ονομάζεται Χρυσόστομος Ψωμιάδης, είναι γιος του ιερέα της Νέας Φιλαδέλφειας και η καταγωγή του είναι από την Καβάλα». Από εκείνη την στιγμή δημιουργήθηκε μεγάλη σύγχυση για το ποιος είναι τελικά ο ρασοφόρος των ΕΑΤ-ΕΣΑ.

Ο Μάκης Ψωμιάδης όμως εντοπίζεται και στην δίκη των βασανιστών όπου δηλώνει συμπαραστάτης του κατηγορούμενου χουντικού Θανόπουλου. «Πήγα στο στρατοδικείο για να συμπαρασταθώ στον Θανόπουλο που ήταν καλύτερος από αδελφός μου» δηλώνει ο Ψωμιάδης. Η οικογένεια του Μάκη Ψωμιάδη εμφανίζεται να ανήκει στον κύκλο του βασανιστή Σπανού και να έχει σχέσεις με τον Ιωαννίδη μέσω του αρχιμανδρίτη Άνθιμου Αραμπατζόγλου, γνωστού Ιωαννιδικού και θείου του Μάκη Ψωμιάδη. Ο Μάκης Ψωμιάδης αποδίδει τις επισκέψεις στο ΕΑΤ ΕΣΑ στον γιορτασμό του Πάσχα για χάρη του…οβελία. Ο Μάκης Ψωμιάδης, όπως αποκαλύπτουν τα ΝΕΑ στις 26 Αυγούστου του 1975 μοίραζε με τον χουντικό αρχιμανδρίτη θείο του αυγά και τσουρέκια στους Εσατζήδες υπό τις κραυγές των βασανισμένων. Οι γείτονες της οικογένειας τον σκιαγραφούν ως φίλο του Πέτρου, και προπαγανδιστή και στρατολόγο της χούντας. Οι εφημερίδες της εποχής τον αποκαλούν τραμπούκο, χουντικό, παιδοβούβαλο που τρομοκρατεί και χτυπά μάρτυρες κατηγορίας της χούντας.

Δεύτερη φορά που απασχολεί τα ΜΜΕ.
Κατηγορείται για απαγωγή.

Όταν ο Μάκης Ψωμιάδης έκλεισε τα 26 του χρόνια, πρωταγωνίστησε για ακόμα μία φορά στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Μαζί με άλλα 15 άτομα κατηγορείται για την απαγωγή του μικροεφοπλιστή Νίκου Σεχόπουλου. Ο Μάκης κατάφερε να αποσπάσει από τον Σεχόπουλο, λόγω χρεών που εμφάνισε, μια 6οροφη πολυκατοικία στην οδό Ιπποκράτους 122. Ο Σεχόπουλος με βάση το κατηγορητήριο της εποχής, κρατήθηκε όμηρος σε σπίτια στην Αθήνα αλλά και στον Καναδά επί 3 μήνες. Ο Μάκης αυτή τη φορά μαζί με τους υπόλοιπους 15 αθωώθηκε.

Διεθνή ένταλμα σύλληψης για τον Μάκη Ψωμιάδη

Το 1987 ο Αγαπούλας καταζητείτε από την Interpol. Σύμφωνα με τον ανακριτή της Γενεύης Μπάρμπι Καπολ, ο Ψωμιάδης αγόρασε από την εταιρεία DECAFIN 165 κιλά χρυσού για τα οποία πλήρωσε με ακάλυπτες επιταγές.

Γίνεται πρόεδρος της ΑΕΚ -Δέχεται επίθεση και πυροβολισμό.

Δύο χρόνια μετά όμως από το διεθνές ένταλμα σύλληψης του, ο Ψωμιάδης αναλαμβάνει την προεδρία της ομάδας basket της ΑΕΚ. Την ίδια μέρα μάλιστα δέχεται επίθεση έξω από την Αίγλη Ζαππείου. Μεταφέρει σε μία τσάντα τις εισπράξεις από το εστιατόριο. Ένας από τους πολύ σκληρούς της νύχτας, ο Ολλανδός, τον μαχαιρώνει στους γλουτούς. Ο σκληρός με τους άλλους, Μάκης Ψωμιάδης, εκλιπαρεί για τη ζωή του. Ο Ολλανδός τον πυροβολεί στα πόδια και φεύγει. Οδηγείται στην κλινική Απολλώνειο από όπου και δραπετεύει για να μην συλληφθεί λόγω των ενταλμάτων που εκκρεμούν εις βάρος του.

Λαθρεμπόριο χρυσού ή δερμάτων αλεπούς

Την δεκαετία του 90 οι ερευνητές της ειδικής υπηρεσίας τελωνειακών ερευνών, που αργότερα μετονομάστηκε σε ΣΔΟΕ, έχουν πληροφορίες πως μια ομάδα υπό τον Μάκη Ψωμιάδη , κάνει λαθρεμπόριο χρυσού. Η έρευνα για τον λαθραίο χρυσό οδηγεί στο όνομα του Μάκη Ψωμιάδη. Μετά από μια μυστική επιχείρηση, οι αρχές κάνουν έφοδο σε ένα διαμέρισμα του Ψωμιάδη στην Καλογρέζα. Δεν βρίσκουν χρυσό αλλά μερικά λαθραία δέρματα αλεπούς. Σχηματίζεται δικογραφία, αλλά ο Ψωμιάδης δείχνει ελβετικό διαβατήριο, πληρώνει ένα πρόστιμο και απελευθερώνεται.

Βασανισμός ανθρώπου

Η έρευνα για το λαθρεμπόριο οδήγησε όμως στην αποκάλυψη και κατάσχεση μαγνητοταινιών όπου ακούγεται ο Ψωμιάδης να ανακρίνει και να βασανίζει τον άλλοτε συνέταιρο του (στο λαθρεμπόριο χρυσού) επειδή πληροφορήθηκε πως εισήγαγε φτηνότερο λαθραίο χρυσό.

Στα κατασχεμένα ντοκουμέντα υπάρχει και μία κασέτα όπου ακούγεται ο Μάκης να συνομιλεί με αστυνομικούς και να κανονίζει τον χρηματισμό τους για να μπορέσει να βάλει λαθραίο χρυσό. Τα ντοκουμέντα δεν αξιοποιήθηκαν μέχρι σήμερα.

Η κόντρα με τον Λαλιώτη

Το 1995 ο Μάκης Ψωμιάδης γίνεται εκδότης. Εκδίδει την εφημερίδα ΟΝΟΜΑ. Στις 15 Ιανουαρίου του 1996 ο Μάκης Ψωμιάδης, κατηγορεί στην εφημερίδα του τον Κώστα Λαλιώτη, υπουργό Περιβάλλοντος για χρηματισμό. Ο Κώστας Λαλιώτης μιλά για πληρωμένους δολοφόνους του υποκόσμου που στοχεύουν στην εξόντωσή του. Παρουσιάζει βεβαιώσεις της τράπεζας πως τα παραστατικά είναι πλαστά και μηνύει τον Ψωμιάδη για συκοφαντική δυσφήμηση, για ψευδή καταμήνυση και για πλαστογραφία κατά του Δημοσίου αφού προκαλούσε ζημιά στο Δημόσιο. Οι δίκες τελεσιδίκησαν μετά από 6 χρόνια.

Ο Ψωμιάδης καταδικάστηκε σε 3 χρόνια για συκοφαντική δυσφήμιση και 3 για ψευδή καταμήνυση. Για την πλαστογραφία κατά του Δημοσίου καταδικάστηκε σε κάθειρξη 12 ετών. Στο εφετείο όμως οι δικαστές αποφάσισαν πως δεν αναστοιχειοθετείτο κακουργηματική πλαστογραφία κατά του Δημοσίου αλλά πλημμεληματική κατά του Κώστα Λαλιώτη. Το πλημμέλημα λοιπόν είχε παραγραφεί και ο Ψωμιάδης για μία ακόμη φορά ήταν ελεύθερος λόγω παραγραφής του αδικήματος

Πλαστές βεβαιώσεις από νοσοκομεία

Ο Ψωμιάδης ζητούσε αναβολές για λόγους υγείας σε κάθε δίκη που εκκρεμούσε εις βάρος του. Σε μία των περιπτώσεων, γιατρός του Ωνασείου έδωσε βεβαίωση εισαγωγής του Ψωμιάδη λόγω καρδιακών προβλημάτων. Όπως διαπιστώθηκε αργότερα, η βεβαίωση ήταν πλαστή. Ο γιατρός εκδιώχθηκε από το Ωνάσειο, διαγράφηκε από τον ιατρικό σύλλογο και τελικώς αυτοκτόνησε.
Σε μία άλλη περίπτωση, με βεβαίωση από το Σωτηρία, ο Ψωμιάδης δεν εμφανίστηκε στο δικαστήριο, προφασιζόμενος ότι έχει φυματίωση. Την ίδια μέρα αρκετοί τον είδαν να κυκλοφορεί με πούρο στο δρόμο. Διατάχθηκε η βίαιη προσαγωγή του. Ο γιατρός που έδωσε τη βεβαίωση δήλωσε πως την έδωσε γιατί είδε αίμα στο μαντήλι του.

Ακόμα μία απαγωγή

Το 2002 ο πρώην μπασκετμπολίστας της ΑΕΚ Ντάνι Βρεινς , έδωσε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εφημερίδα Salt Lake Tribune. Σε αυτή κατηγορούσε τον Ψωμιάδη ότι όταν είχε αρνηθεί να παίξει σε κάποιον αγώνα, απήγαγε τον φίλο του Κωνσταντίνο και απειλούσε πως θα τον κάνει κομμάτια. Οι ελληνικές αρχές δεν προσπάθησαν να διαλευκάνουν την υπόθεση γιατί ο αμερικανός παίκτης δεν έκανε ποτέ καταγγελία. Έτσι η φήμη του Ψωμιάδη τιμωρού έμεινε να πλανάται μέσα και έξω απ τα γήπεδα.

Δείτε την αποκαλυπτική εκπομπή «Ο ασύλληπτος Μάκης Ψωμιάδης»

 

Ηταν αδερφη του παππου μου .Πατερα της μανας μου.Αυτοκτονησε 32 χρονων Ιουνιο του 1944.

Γεωργιος Παπαοδογιαννης Θεανω ΚριεμαδηΣτην φωτο οι γονεις της Θεανώ Κριεμάδη(απο οικογενεια στρατιωτικων με σχεσεις με την Γαλλια και με αδερφο τον βουλευτη Μεγαριδος Κων. Κριεμαδη  26/2-29/11 1872 και 23/6/1874-19/5/1875)-Γεώργιος Παπαδόγιαννης, λοχαγός Πεζικού.

Ο Γεώργιος Παπαδόγιαννης (την μανα μου ελεγαν Γεωργια)πεθανε σε ατυχημα  και αφησε την γυναικα του με 6 παιδια.Την Μαιρη,την Κλυτω ,την Ευα,τον Ηρακλη,τον Σολωνα ,και τον παπου μου Κωστα.Ολοι και ολες πεθαναν σε προχωρημενη ηλικια.Εκτος της Κλυτους που αυτοκτονησε 32 χρονων.

Oι παρακατω πληροφοριες ειναι απο την πρωτη μου ξαδερφη  Αμαλια Ρουβαλη κορη της πολυαγαπημενης μου θειας  Τερεζας Παπαδόγιαννη-Ρουβαλη αδερφης της μανας μου που πολυ καλα γνωριζει οσα περιγραφει.

15/12/15 προγονώντας…

Από το ιστολόγιο του αδερφού Μάκη Κατσαΐτη:
η σειρά των αδερφών ήταν: Εύα, (παντρεμμένη με βενιζελικό στρατιωτικό γιατρό), Μαίρη (παντρεμμένη με τον Δημήτρη Μανωλέσο, πολιτευτή του Κέντρου, Διοικητή του τότε Γενικού Λογιστηρίου και μετέπειτα υποδιοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος) , Κώστας (αξιωματικός όπως ο πατέρας του, παππούς του Μάκη και της ιστολόγου) , Σόλων (λογιστής και μεταφραστής) , Ηρακλής (επιχειρηματίας), Κλυτίτσα. Όταν παντρεύτηκε ο Σόλων, έβγαλε την μοναχοκόρη του Κλυτώ, εις μνήμην της μικρής του αδερφής Κλυτίτσας.
Στα οικογενειακά άλμπουμ υπάρχει μία φωτογραφία της Κλυτίτσας γύρω στα 25, ξανθή, ψηλή κι ευθυτενής, με ωραίο σώμα και ωραιότερο ακόμη φεγγοβόλο χαμόγελο.
Ο μύθος χάνεται στις αναμνήσεις των απογόνων, στις δικές μου, από αφηγήσεις του παππού Κώστα, της μάνας μου και της Ζωρζέτας (μάνας του Μάκη), των δύο θυγατέρων του Κωνσταντίνου Παπαδόγιαννη, ήταν πως όταν η Κλυτώ αντίκρυσε το πτώμα του Χωμενίδη να κρέμεται από το δέντρο στα Ψηλά Αλώνια στην Πάτρα,στις 9/5/1944, γύρισε στην Ακράτα, όπου τους στέγαζαν οι γονείς του Χρήστου Χωμενίδη, έπεσε από το μπαλκόνι και σκοτώθηκε. Ο Χρήστος Χωμενίδης https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CF%81%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%A7%CF%89%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82_(%CE%95%CE%91%CE%9C)  
*  με τις δέουσες επιφυλάξεις ως κατωτέρω *  ήταν παντρεμμένος σε πρώτο γάμο με την αδερφή του Δημήτρη Γληνού, όντως, αλλά ο γάμος δεν διήρκεσε μόνο λίγους μήνες, πλην λίγα χρόνια, αφού γεννήθηκε από αυτόν ο Άγγελος, πατέρας του εξ αγχιστείας ξαδέρφου Χρήστου Χωμενίδη, που γράφει βιβλία. Ο Άγγελος, μετέπειτα δικηγόρος Αθηνών, παντρεύτηκε με τη Νίκη, κόρη του κομμουνιστή Βασίλη Νεφελούδη, (1906-2004) βουλευτή του ΚΚΕ και μετέπειτα της ΕΔΑ, ηγετικού στελέχους στη συνέχεια του ΚΚΕ ες, μαζί με τον αδελφό του Παύλο Νεφελούδη, εξ ου και το περισινό βιβλίο του Χρήστου Χωμενίδη «Νίκη», όπου και εκεί αναγράφεται κάτι για την Κλυτίτσα. Ο  εγγονός Χρήστος Χωμενίδης, μετά από πολλές συνομιλίες με μέλη της στενής οικογένειας της γράφουσας, και με τη Ζωρζέτα (πριν πεθάνει) και με του λόγου μου, αποφάσισε να ονομάσει το κοριτσάκι του Νίκη-Κλυτώ.
Ο Χρήστος Χωμενίδης (γεννήτωρ) γνώρισε την Κλυτώ (Κλυταιμνήστρα) Παπαδόγιαννη στην Ακροναυπλία του Ναυπλίου, από τον παππού Κωνσταντίνο Παπαδόγιαννη, αξιωματικό πυροβολικού και άκρως βενιζελικό, που είχε συμμετάσχει στο Κίνημα του 1935, προκαλώντας την εξέγερση του Σπερχειού. Και οι δυο τους κρατούνταν στις φυλακές της Ακροναυπλίας, ο μεν Χωμενίδης ως αντίθετος του καθεστώτος, ο δε Παπαδόγιαννης ως θανατοποινίτης μετά την δίκη των αξιωματικών του Κινήματος του ’35.  Είχαν γνωρισθεί στην εκστρατεία της Μικρασίας όπου συνυπηρέτησαν στον Ελληνικό στρατό. Κατ’ άλλους στην ευρύτερη οικογένεια, Χρήστος και Κλυτώ είχαν παντρευτεί μυστικά το ’38 ή ’39, σ’ ένα ξωκκλήσι..Η οικογένεια της Κλυτίτσας διείπετο από αυστηρές  για την εποχή αρχές, ίδιον της αστικής τάξης, στην οποία ανήκε, εξάλλου, και ο Χωμενίδης, λίγο δύσκολο να είχαν «ανεχθεί»  στις οικογένειες αυτές «ελεύθερη» συμβίωση για μέλος της και δη θήλυ… (το «ελευθεριακή», που αναφέρει ο σημερινός συγγραφέας  Χωμενίδης,δημιουργεί, ερήμην του, προφανώς, άλλους συνειρμούς, προσοχή, η αναφορά σε συγκεκριμένη εποχή)..
Μικρή διόρθωση: αυτή η οικογένεια (Κριεμάδη-Παπαδόγιαννη) επ’ ουδενί ήταν «αριστερή» με σημερινούς όρους, απλώς, προοδευτική, με λίγο πιο ανοιχτούς ορίζοντες του πλαισίου της δικής της εποχής. Για καθορισμό όρων και ενοιών…
Σύνδεσμοι που παραθέτει και ο Μάκης Κατσαΐτης βρίθουν από λάθη, τα οποία ορθώς ο ίδιος επισημαίνει και «διορθώνει» στο δικό του ιστολόγιο’ η Ιστορία ακόμη συγγράφεται και για χάρη της αλήθειας των γεγονότων ως συνέβησαν κι όχι όπως θα μπορούσαν να είχαν συμβεί σε επίπεδο φαντασιακό αναφέρονται εδώ τα παρόντα. Καλά γνωρίζουμε πως η προφορική αφήγηση (με πολλές εκφάνσεις) αποτελεί πηγή συγγραφής της Ιστορίας αλλά η επιστήμη απαιτεί αυστηρά την απόλυτη διασταύρωση πηγών. Εξάλλου, η τεχνολογία συμβοηθεί την επιστήμη αλλά το διαδίκτυο υπολείπεται ακόμη επί πολύ ως προς την φερεγγυότητα των πηγών. https://sikam.wordpress.com/2015/12/14/k%CE%BB%CF%85%CF%84%CF%8E-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B4%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B7/  Σημ.: το παρόν αναπαράγεται και αναρτάται με μικρές διευκρινήσεις διότι αποτελεί εν δυνάμει μέρος της νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας, για κανέναν άλλο λόγο.-

Ο συγγραφεας Χρηστος Χωμενιδης αναφερεται στην Κλυτω.Ο αδερφος της (παππους μου Κωστας Παπαδόγιαννης) εκεινες τις μερες του 44 και λιγο αργοτερα το καλοκαιρι , ειχε συλληφθει, αποδρασει, περασει στην παρανομια και απο εκει στο επιτελειο του Μπακιρτζη στις Ομαδες Μεραρχιων Μακεδονιας του ΕΛΑΣ. Εφευγαν οι Γερμανοι κατακτητες και το κενο εξουσιας επρεπε να γεμισει. Μερες που ξεκινουσε (η συνεχιζοταν απο την κατοχη και την δικτατορια Μεταξα και ακομα πιο πισω) ο εμφυλιος πολεμος αναμεσα σε δυο κοσμους .Ολα τα αδερφια ηταν αριστεροι και μορφωμενοι-ες μιλουσαν ξενες γλωσσες και η Κλυτω οπως και ο Σολων ηταν μεταφραστες.Εξ αλλου ο στρατιωτικος αδερφος της μητερας τους ηταν στην Γαλλια για εκπαιδευση οπου και πηγε και ο Κωστας Παπαδογιαννης  (1917)για να  εκπαιδευθει σαν πιλοτος. Ηταν ξεκαθαρο σε ποιο κοσμο ανηκαν.Γραφει ο συγγραφεας κ Χρηστος Χωμενιδης εγγονος του Χρηστου Χωμενιδη

Η Κλυτώ διέθετε τη μόρφωση μιας μοσχαναθρεμμένης θυγατέρας στρατηγού της εποχής – μετέφραζε από τα γαλλικά, ήξερε πιάνο. Περιγράφεται επίσης ως κοκέτα, μπριόζα, αισθησιακή, όμορφη

Επικεφαλης η συμμετοχος του ταγματασφαλιτικου αποσπασματος που κρεμασε στα ψηλα αλωνια Πατρας τον αγαπημενο της συντροφο Χωμενιδη (και την οδηγησε στην αυτοκτονια) ηταν συμφωνα με καποιες μαρτυριες  ο μετεπειτα δικτατορας Παπαδοπουλος.Αλλη εκδοχη Στην Πάτρα, οι Ταγματασφαλίτες (με διοικητή το Ν. Κουρκουλάκο που επί χούντας διορίστηκε Διευθυντής της Αγροτικής Τράπεζας) απαγχονίζουν 10 άτομα, μεταξύ των οποίων ήταν και οι Χρ. Χωμενίδης και Δ. Πετρίδης (ιδρυτικά στελέχη της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΑΜ).

Μικρη χωρα η Ελλαδα.Στην περιγραφη του εγκληματος των ταγματαλητων απο τον κ Μοσχο που θα διαβασετε πιο κατω απο λαθος αναφερεται η Κλυτω Παπαδογιαννη σαν η συζυγος του Χωμενιδη που ειχε το επωνυμου Γληνου.Επικοινωνησα μαζι του τον ενημερωσα για οσα θα διαβασετε και εκανε νεα αναρτηση με τα διορθωμενα στοιχεια.Παρακολουθειστε το ιστολογιο του εχει πολυ ενδιαφερον.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=24283

Μία φορά το χρόνο έμπαινε ο πατέρας μου σε εκκλησία: Κάθε ενάτη Μαϊου. Δεν φίλαγε εικονίσματα, δεν έκανε καν τον σταυρό του. Άναβε μόνο δυο κεράκια και στεκόταν για λίγο σιωπηλός. «Το ένα είναι για τον παππού σου. Το άλλο για την Κλυτώ…», μου εξηγούσε όταν βγαίναμε στο προαύλιο.

Την ιστορία του παππού μου μπορούσα να τη βρω -ως σύντομη τουλάχιστον αναφορά- και στα βιβλία. Ο Χρήστος Χωμενίδης, γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδας, ιδρυτικό μέλος του ΕΑΜ, σταλμένος από την Κυβέρνηση των Βουνών στην Πελοπόννησο για να διοργανώσει τις ελεύθερες εκλογές, συνελήφθη από τους Γερμανούς ενώ διέσχιζε με βάρκα τον Κορινθιακό, φυλακίστηκε και απαγχονίστηκε στην Πάτρα στις 9 Μαΐου του 1944. Όσα περαιτέρω στοιχεία μάθαινα από ανθρώπους κυρίως που τον είχαν γνωρίσει προσωπικά («εγώ θα σου πω για τον παππούλη σου!» μου έταζαν διάφοροι πρέσβυτες και με καλούσαν σιμά τους) μεγάλωναν τον μύθο του. Ότι ήταν εξαιρετικά μορφωμένος, απ’ τους ελάχιστους της γενιάς του που είχαν σπουδάσει στο εξωτερικό. Πως ήτανε μπαρουτοκαπνισμένος -πολεμιστής στη Μικρασία- μα και παράλληλα κομψότατος, σε μια φωτογραφία του 1925 εικονίζεται στο Παρίσι με μαύρο κοστούμι, ρεπούμπλικα, μονόκλ και δερμάτινες γκέτες. Πως είχε πρωτοστατήσει στη δημιουργία ενός σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης κινήματος, που όμως δεν μπορούσε να έχει και σπουδαία τύχη στην πολωμένη Ελλάδα του Μεσοπολέμου, όπου ο κόσμος διχαζόταν σε Βενιζελικούς και Βασιλόφρονες και όσοι ριζοσπαστικοποιούνταν, ακολουθούσαν το ΚΚΕ. Πως είχε δώσει το 1930 μία διάλεξη για τη Βιολογία, χαρακτηρίζοντάς την επιστήμη του μέλλοντος. Πως είχε παντρευτεί μια πληθωρικότατη γυναίκα, τη γιαγιά μου, αδελφή του Δημήτρη Γληνού, όμως είχαν χωρίσει ύστερα από λίγους μόλις μήνες -τι τόλμη για τα συμβατικά εκείνα χρόνια!- λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων. Πως διέθετε αξιοσημείωτη ευφράδεια και γοητεία – «όλες τον ερωτεύονταν τον πάππο σου!», μου είπε πρόσφατα μία κυρία ενενήντα ετών και μου τον σκιαγράφησε με χρώματα που δεν αποτυπώνονται εκ των πραγμάτων σε καμία φωτογραφία. Ότι αντιμετώπισε με παρρησία το εκτελεστικό απόσπασμα, επικεφαλής του οποίου -σύμφωνα με μία τρομερή φήμη- ήταν ο μετέπειτα δικτάτωρ Γεώργιος Παπαδόπουλος, ταγματασφαλίτης τότε στην Πάτρα.

Η Κλυτώ όμως ποια ήταν; Η Κλυτώ ήταν η σύντροφος της ζωής του. Δεν είχαν παντρευτεί, καθώς εμφορούμενοι από επαναστατικό πνεύμα απέρριπταν πλέον αμφότεροι τέτοια καλούπια. Συζούσαν σε ένα σπίτι στα Εξάρχεια αλλά και σε όποιο νησί του Αιγαίου βρισκόταν ο παππούς μου εξόριστος. Η Κλυτώ διέθετε τη μόρφωση μιας μοσχαναθρεμμένης θυγατέρας στρατηγού της εποχής – μετέφραζε από τα γαλλικά, ήξερε πιάνο. Περιγράφεται επίσης ως κοκέτα, μπριόζα, αισθησιακή, όμορφη, μα κυρίως ωραία. Σε μια από τις λίγες της φωτογραφίες που έχω δει, παίζει πινάκλ και χαμογελά στο φακό τσαχπίνικα, κρύβοντας το μισό της πρόσωπο πίσω απ’ τα τραπουλόχαρτα. Κατά την Κατοχή παρέμεινε εξαιρετική -λένε- οικοδέσποινα και ας μην είχε να κεράσει τους επισκέπτες παρά την μπομπότα και το υποκατάστατο του καφέ ρεβυθόζουμο που μοίραζαν στα συσσίτια. Το φρόνημα όσο και το κέφι της διατηρούνταν αμείωτο – κι εκείνη όπως και ο παππούς μου κάθε άλλο παρά προσέβλεπαν σε ένα ηρωικό τέλος. Έλπιζαν ότι θα συνέβαλλαν στη δημιουργία μιας καινούριας Ελλάδας. Ζούσαν σε αισιόδοξους, κατά βάθος, καιρούς.

Αρκετοί -υποθέτω- θα είχατε μιαν ανάλογη με την Κλυτώ γιαγιά ή θεία, που η προσωπικότητά της θα σας μεταφέρθηκε μέσα από οικογενειακές διηγήσεις. Φανταστείτε λοιπόν εκείνη την κοπέλα, τριανταδύο χρονών ήταν μόνο, να φτάνει το πρωί της ενάτης Μαΐου στις φυλακές της Πάτρας για να επισκεφθεί τον αγαπημένο της. «Ο άντρας σου σε περιμένει στην πλατεία», της λένε οι δεσμοφύλακες. Ανυποψίαστη σπεύδει και τον αντικρίζει να αιωρείται από ένα δέντρο, ανάμεσα σε άλλους εννιά κρεμασμένους. Ο δήμιός του, του έχει κλέψει το ρολόι, φοράει ωστόσο -ανατριχιαστική λεπτομέρεια- το επίσημο κοστούμι του, που δεν το είχε πουλήσει στη μαύρη αγορά γιατί σκόπευε να το βάλει την ημέρα της Απελευθέρωσης. Η Κλυτώ πέφτει στα πόδια του και σπαράζει. Ζητάει το σώμα του -«αύριο θα το πάρεις» την πληροφορούν οι τσολιάδες- οι εκτελεσθέντες έπρεπε να μένουν σε κοινή θέα επί μιαν ολόκληρη μέρα προς παραδειγματισμόν των περαστικών. Την επομένη καταφέρνει, χρηματίζοντας τον νεκροθάφτη, να τον βάλει σε έναν ατομικό και όχι στον ομαδικό τάφο. Πηγαίνει στα πεθερικά της στην Ακράτα Αχαΐας.

Βρίσκεται σε απόλυτη απόγνωση. Ζητάει από τον πατέρα μου να μείνει μαζί της όμως εκείνος -δεκατριών χρονών παιδί- όσο και να την αγαπάει, λαχταράει να επιστρέψει στη μαμά του. Αποπειράται να αυτοκτονήσει, τη σώζουν την τελευταία στιγμή. Οι περισσότερες γυναίκες που χάνουν τους άντρες τους είτε ξαναφτιάχνουν τη ζωή τους είτε γερνάνε διακονώντας την ηρωική τους μνήμη. Μα η Κλυτώ δεν έχει τέτοια πρόθεση. «Βρήκα μια εξαιρετική μοδίστρα που το έσκασε από τα καμένα Καλάβρυτα!», λέει μια μέρα στις κουνιάδες της. «Πρέπει όλες να ραφτούμε για το μνημόσυνο του Χρήστου…». Εκλαμβάνουν εκείνες τον ενθουσιασμό της ως καλό σημάδι. Καλούν τη μοδίστρα σπίτι, ξεκινάνε τις πρόβες. Ανάμεσα σε μεζούρες και υφάσματα, η Κλυτώ διαφεύγει της προσοχής τους. Παίρνει μια μαύρη ζώνη, βγαίνει στο περιβόλι και κρεμιέται από μια λεμονιά.

Την ιστορία αυτή την άκουγα από τα παιδικά μου χρόνια με την ίδια πάντα συγκίνηση. Ένιωθα ένα χρέος προς την Κλυτώ, δεν ήξερα όμως πώς να το εξοφλήσω. Κι ένα βιβλίο ακόμα θα κινδύνευε -λόγω της απόστασής μου από τα γεγονότα και τα πρόσωπα- να γλιστρήσει είτε προς τον μελοδραματισμό είτε προς την ψυχρότητα. Ώσπου ένα απόγευμα, όταν η καλή μου ήταν έγκυος στην κόρη μας, πληροφορήθηκα τυχαία ένα περιστατικό, το οποίο μου έδειξε το δρόμο: Δύο γυναίκες είχαν, λέει, πλησιάσει την Κλυτώ, τον καιρό που περιπλανιόταν απεγνωσμένη στην Ακράτα. «Τι τον κλαις», της είχαν πει «τόσο πολύ τον Χωμενίδη; Αφού δεν είσαι χήρα του! Δεν σε είχε στεφανώσει! Δεν σου είχε δώσει το όνομά του!». Ευθύς κατάλαβα τι της χρωστούσαμε.

Τώρα που γράφω, μια τρίχρονη σχεδόν Νίκη-Κλυταιμνήστρα Χωμενίδη τρώει το φρούτο της και αδημονεί να πάει στην παιδική χαρά.

http://gzmosxos.blogspot.gr/2011/05/11-9-5-44.html

Ο απαγχονισμός των 11 πατριωτών στα Ψηλαλώνια Πατρών στις 9-5-44

Ενα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα των γερμανοτσολιάδων

 

Φωτογραφία από το βιβλίο του Στ. Σαράφη «Ο ΕΛΑΣ»

Παρακάτω σας παρουσιάζω απόσπασμα για τους απαγχονισμένους στα Ψηλαλώνια Πατρών, από το βιβλίο μου «ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ της Κατοχής και της Αντίστασης» που θα εκδοθεί προσεχώς.
ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ειδεχθέστερα εγκλήματα των τσολιάδων στην Αχαΐα, είναι ο απαγχονισμός των ένδεκα αγωνιστών του ΕΑΜ στα πεύκα της πλατείας Υψηλών Αλωνίων Πατρών, στις 9-5-44. Άλλα ειδεχθή εγκλήματά των που διαπράχθηκαν είναι αυτό στις 13-4-44, ανήμερα Μ. Πέμπτης, με το κρέμασμα του δικηγόρου Βασ. Βουλγαράκη, που κατηγορήθηκε για το σκόρπισμα ΕΑΜικών προκηρύξεων, αντικατοχικού περιεχομένου και στις 3-7-44, στην ίδια πλατεία, που κρέμασαν τον 24χρονο ιδ. υπάλληλο Θαν. Λουρόπουλο, μέλος του Νομαρχιακού Συμβουλίου της ΕΠΟΝ Αιτωλοακαρνανίας. Μεταξύ των απαγχονισμένων της 9-5-44 περιλαμβάνεται ο 43χρονος, δικηγόρος Χρ. Χωμενίδης και ο 40χρονος επίσης δικηγόρος, Δημήτρης (Τάκης) Πετρίδης, εθνοσύμβουλος της ΠΕΕΑ για το Αγρίνιο, γιος του Π. Πετρίδη, πρώην υπουργού του Βενιζέλου.

Στις 10 Μάρτη 1944 συγκροτείται στη Βίνιανη, από το ΕΑΜ, η Προσωρινή Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), ενώ ο Χρήστος Χωμενίδης, πρώτος Γεν. Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΣΚΕ) με απόφαση της ηγεσίας της ΠΕΕΑ, στα μέσα του Απριλίου 1944, ορίζεται Πρόεδρος Δ.Ε. Πελοποννήσου της Κυβέρνησης του Βουνού και υπεύθυνος για την εποπτεία των εκλογών που γίνονται, μια εβδομάδα αργότερα, από τις 23 Απριλίου έως το τέλος του μήνα σε όλη τη χώρα και λαβαίνουν μέρος 1.800.000 πολίτες άνδρες, γυναίκες και νέοι άνω των 18 ετών. Αναχωρώντας, με συνοδεία ένοπλου αντάρτη, από τη Στερεά με τον εθνοσύμβουλο Τάκη Πετρίδη για την Ακράτα, στην Πελοπόννησο, για να αναλάβει τα καθήκοντά του, έπεσε θύμα προδοσίας!

Το καΐκι ξεκινάει από την απέναντι ακτή, διασχίζοντας μέσα στην νύχτα τον Κορινθιακό που φρουρείται άγρυπνα από την γερμανική ακταιωρό ’’Ντόιτσλαντ’’ κι ενώ πλησιάζουν στο Μωριά, συλλαμβάνονται προδομένοι, κατά μια πληροφορία, όταν ο προβολέας της ακταιωρού τους εντοπίζει. Ο ΕΛΑΣίτης εκτελείται επί τόπου, ενώ αρνούμενοι να συνεργαστούν με τους καταχτητές, οι Χωμενίδης και Πετρίδης φυλακίζονται στην Πάτρα. Το ΕΑΜ Πάτρας προσφέρεται να οργανώσει απόδραση του Χωμενίδη, όμως ο ίδιος το αρνείται καθώς ξέρει ότι θα εκτελεστούν άλλοι ως αντίποινα για την πράξη του. (Εφημερίδα του ΑΚΕ ’’Νέος Δρόμος’’ της 15-4-1946).

ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ 8ης Μαΐου 1944, ταγματασφαλίτες με εντολή του πλοίαρχου Αλεξάντερ Μάγκνους, που εκτελεί χρέη στρατιωτικού διοικητή Πάτρας, ως αρχαιότερος αξιωματικός καθ’ ότι ο Γερμανός διοικητής Πατρών απουσιάζει και ανώτερος αξιωματικός του Πεζικού ήταν ταγματάρχης([1]), παίρνουν από το κρατητήριο των Ταγμάτων Ασφαλείας στου Βουδ ένδεκα κρατούμενους. Την ευθύνη της φυλακής του Βουδ είχε ο λοχίας Λέκκας του Τάγματος Ασφαλείας. Ο Μάγκνους είχε εκδώσει διαταγή για εκτέλεση δέκα κομμουνιστών και μάλλον από λάθος μέσα στη νύχτα πήραν ένδεκα κρατούμενους. Μεταξύ των κρατουμένων είναι οι Χωμενίδης και Πετρίδης.

Προς τις πρώτες πρωινές ώρες της 9ης Μαΐου 1944 κρεμάνε στα πεύκα, κυκλικά της πλατείας των Υψηλών Αλωνίων τους αγωνιστές, σε ένδειξη αντιποίνων για συμβάν που έγινε τις βραδινές ώρες της 8ης Μαρτίου. Έναν ακόμη αγωνιστή, τον 24χρονο Κωνστ. Κακό, τον κρεμάνε σε μια μουριά που βρισκότανε απέναντι από την πλατεία, στο πεζοδρόμιο της συμβολής των οδών Καρατζά (Υψηλών Αλωνίων) και Αθαν. Διάκου, όπου και η κατάληξη της υπάρχουσας ανηφοριάς([2]).

Ο Α. Μάγκνους από την 9-5-44, επιβάλλει περιοριστικά μέτρα([3]), περιλαμβάνοντα απαγόρευση εισόδου και εξόδου από την πόλη, απαγόρευση έκδοσης αδειών πάσης φύσεως ταξιδίου με σιδηρόδρομο, κλείσιμο καφενείων, κινηματοθεάτρων κ.ά., που άρει([4]) την Δευτέρα 15-5-44, ενώ την προηγούμενη ημέρα υποδέχεται τα μέρα αυτά με δουλικότητα ο τοπικός Τύπος. «Η επί τινας μόνον ημέρας τήρησις των μέτρων τούτων, δια μιαν έτι φοράν μαρτυρεί την γενναιοδωρία των εν λόγω Αρχών Κατοχής…» και καλεί τον πατραΐκό λαό «να επιδείξη εις το εξής νομιμόφρονα στάσιν και συμπεριφορά», γράφει σε πρωτοσέλιδο ο Νεολόγος.

Επίσημα, από την γερμανική Διοίκηση η ευθύνη για το έγκλημα των Ψηλαλωνίων Πατρών επιρρίφθηκε σε ’’αγνώστους μέχρι τούδε δράστες’’, αλλά στην ουσία επρόκειτο για συγκάλυψη του σκυλοκαυγά μεταξύ τσολιάδων του 5/42 και Γερμανών, που έγινε το ίδιο βράδυ της 8 Μαΐου, ώρα 9.50΄ και οδήγησε στο φόνο δυο Γερμανών ναυτών και άλλων δυο οπλιτών του 5/42 καθώς και του διερχομένου εκείνη τη νύχτα ανύποπτου πολίτη Θεμιστοκλή Διακίδη, οι οποίοι δέχθηκαν τυφλά πυρά, που ρίχτηκαν για ξεκαθάρισμα λογαριασμών, στην διασταύρωση των οδών Τριών Ναυάρχων και Κανακάρη, σε κοντινό πορνείο, μετά από οινοποσία στο ταβερνείο του αστυνομικού Χρ. Τασώνη, που βρισκόταν μια γωνία πιο κάτω. Στο αυτό το ταβερνείο διασκέδαζαν νωρίτερα οι Γερμανοί ναύτες με τους ταγματασφαλίτες του 5/42 Συντάγματος και αστυφύλακες της Πάτρας και είχε προηγηθεί ένταση..

Την ώρα της εκτέλεσης ήταν παρούσα και η σύζυγος του Χωμενίδη, Κλυτώ Γληνού (αδελφή του Δημ. Γληνού), που τον άκουσε να της απευθύνει τα στερνά περήφανα λόγια παρηγοριάς. Ο επίλογος για την χήρα του Χωμενίδη γράφεται ένα πρωί, λίγες μέρες μετά, στο πατρικό σπίτι του Χρ. Χωμενίδη στην Ακράτα. Οι συγγενείς της αντικρίζουν την τραγική Κλυτώ κρεμασμένη σε μια ανθισμένη λεμονιά του κήπου([5]).

ΣΤΟΝ ΧΡ. ΧΩΜΕΝΙΔΗ οφείλεται η ονομασία Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, κατά την συγκρότηση του ΕΑΜ, μας πληροφορεί ο Θανάσης Χατζής, πρώτος Γραμματέας του ΕΑΜ, όταν στις 27-9-1941 συνήλθαν «αντιπρόσωποι τεσσάρων άξιων της πατρίδας κομμάτων», ήτοι ο Λευτ. Αποστόλου του ΚΚΕ, ο Χρ. Χωμενίδης του ΣΚΕ, ο Ηλ. Τσιριμώκος του ΕΛΔ και ο Απ. Βογιατζής του ΑΚΕ([6]).

Τους απαγχονισθέντες ένδεκα πατριώτες κράτησαν στα δένδρα όλη μέρα, προς εκφοβισμό των Πατρινών και την επομένη τους έθαψαν στο κτήμα του Μουρτζούχου, πίσω από το ΚΕΤχ, αφού τους μετέφεραν με χειρόκαρα που στάθμευαν μπροστά από το στρατόπεδο.

http://gzmosxos.blogspot.gr/2013/05/9-5-1944.html

Χωμενιδης

Ένα από τα ειδεχθέστεραεγκλήματα των τσολιάδων και των ναζί στην Αχαΐα, είναι ο απαγχονισμός των ένδεκα αγωνιστών του ΕΑΜ στα πεύκα της πλατείας Υψηλών Αλωνίων Πατρών, στις9-5-44.

Μεταξύ των απαγχονισμένων περιλαμβάνεται ο 43χρονος, δικηγόρος Χρ. Χωμενίδης και ο40χρονος επίσης δικηγόρος, Δημήτρης (Τάκης) Πετρίδης, εθνοσύμβουλος της ΠΕΕΑ για το Αγρίνιο, γιος του Π. Πετρίδη, πρώην υπουργού του Βενιζέλου. Αλλά και οι Κ. Κακός, Κ. Γρίβας, Κυρ. Καψής, Αργ. Παπαδόπουλος, Ν. Κόντης, Παν. Μανιάτης,Θοδ. Βαρκάς, Τρύφ. Μαστρογιαννόπουλος, Χρ. Συλαΐδης.

Στις 10 Μάρτη 1944συγκροτείται στη Βίνιανη, από το ΕΑΜ, η Προσωρινή Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), ενώ ο Χρήστος Χωμενίδης, πρώτος Γεν. Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΣΚΕ) με απόφαση της ηγεσίας της ΠΕΕΑ, στα μέσα του Απριλίου 1944, ορίζεται Πρόεδρος Δ.Ε. Πελοποννήσου της Κυβέρνησης του Βουνού και υπεύθυνος για την εποπτεία των εκλογών που γίνονται μυστικά λόγω του φόβου των ναζί, μια εβδομάδα αργότερα, από τις 23 Απριλίου έως το τέλος του μήνα σε όλη τη χώρα και λαβαίνουν μέρος 1.800.000 πολίτες άνδρες, γυναίκες και νέοι άνω των 18 ετών.Αναχωρώντας, με συνοδεία ένοπλου αντάρτη, από τη Στερεά με τον εθνοσύμβουλο Τάκη Πετρίδη για την Ακράτα, στην Πελοπόννησο, για να αναλάβει τα καθήκοντά του,έπεσε θύμα προδοσίας!

Το καΐκι ξεκινάει από την απέναντι ακτή, διασχίζοντας μέσα στην νύχτα τον Κορινθιακό που φρουρείται άγρυπνα από την γερμανική ακταιωρό ’’Ντόιτσλαντ’’ κι ενώ πλησιάζουν στο Μωρηά,συλλαμβάνονται προδομένοι, κατά μια πληροφορία, όταν ο προβολέας της ακταιωρού τους εντοπίζει. Ο ΕΛΑΣίτης εκτελείται επί τόπου, ενώ αρνούμενοι να συνεργαστούν με τους καταχτητές, οι Χωμενίδης και Πετρίδης φυλακίζονται στην Πάτρα. Το ΕΑΜ Πάτρας προσφέρεται να οργανώσει απόδραση του Χωμενίδη, όμως ο ίδιος το αρνείται καθώς ξέρει ότι θα εκτελεστούν άλλοι ως αντίποινα για την πράξη του. (Εφημερίδα του ΑΚΕ ’’Νέος Δρόμος’’ της 15-4-1946).

Την νύχτα της 8ηςΜαΐου 1944, ταγματασφαλίτες με εντολή του πλοίαρχου Αλεξάντερ Μάγκνους, που εκτελεί χρέη στρατιωτικού διοικητή Πάτρας, ως αρχαιότερος αξιωματικός καθ’ ότι ο Γερμανός διοικητής Πατρών απουσιάζει και ανώτερος αξιωματικός του Πεζικού ήταν ο ταγματάρχης Ντιπέ, παίρνουν από τη φυλακή των Ταγμάτων Ασφαλείας,απέναντι από του Βουδ, όπου πρώτα στεγάζονταν οι αποθήκες Ζαπάντη, ένδεκα κρατούμενους. Αυτή η φυλακή των Ταγμάτων ήταν στη συμβολή της οδού Χαραλάμπη με την Ασημάκη Φωτήλα, αριστερά απέναντί από το στρατώνα του Βουδ. Την ευθύνη της φυλακής του Βουδ είχε ο λοχίας Λέκκας του Τάγματος Ασφαλείας. Ο Μάγκνους είχε εκδώσει διαταγή για εκτέλεση δέκα κομμουνιστών και μάλλον από λάθος μέσα στη νύχτα πήραν ένδεκα κρατούμενους. Μεταξύ των κρατουμένων είναι οι Χωμενίδης και Πετρίδης.

Προς τις πρώτες νυκτερινές ώρες της 9ης Μαΐου 1944, πριν χαράξει η ημέρα, κρεμάνε στα πεύκα, κυκλικά της πλατείας των Υψηλών Αλωνίων τους αγωνιστές, σε ένδειξη αντιποίνων για συμβάν που έγινε τις βραδινές ώρες της 8ης Μαΐου.Έναν ακόμη αγωνιστή, τον 24χρονο Κωνστ. Κακό, τον κρεμάνε σε μια μουριά που βρισκότανε απέναντι από την πλατεία, στο πεζοδρόμιο της συμβολής των οδών Καρατζά (Υψηλών Αλωνίων)και Αθαν. Διάκου, όπου και η κατάληξη της υπάρχουσας ανηφοριάς. (Ο κορμός αυτής της μουριάς προεξείχε του εδάφους και τον ξερίζωσε προ τριετίας συνεργείο εργολάβου που ανέλαβε εκ μέρους του Δήμου Πατρέων την ανακατασκευή των πεζοδρομίων πέριξ της πλατείας Υψηλών Αλωνίων).

Ο Α. Μάγκνους από την 9 Μαΐου 44, επιβάλλει περιοριστικά μέτρα, περιλαμβάνοντα απαγόρευση εισόδου και εξόδου από την πόλη,απαγόρευση έκδοσης αδειών πάσης φύσεως ταξιδίου με σιδηρόδρομο, κλείσιμο καφενείων, κινηματοθεάτρων κ.ά., που άρει την Δευτέρα 15-5-44, ενώ την προηγούμενη ημέρα υποδέχεται τα μέτρα αυτά με δουλικότητα ο τοπικός Τύπος. «Η επί τινας μόνον ημέρας τήρησις των μέτρων τούτων,δια μιαν έτι φοράν μαρτυρεί την γενναιοδωρία των εν λόγω Αρχών Κατοχής…» και καλεί τον πατραΐκό λαό «να επιδείξη εις το εξής νομιμόφρονα στάσιν και συμπεριφορά», γράφει σε πρωτοσέλιδο ο Νεολόγος.

 

Επίσημα, από την γερμανική Διοίκηση η ευθύνη για το έγκλημα των Ψηλαλωνίων Πατρών επιρρίφθηκε σε’’αγνώστους μέχρι τούδε δράστες’’, αλλά στην ουσία επρόκειτο για συγκάλυψη του σκυλοκαυγά μεταξύ τσολιάδων του 5/42 και Γερμανών, που έγινε το ίδιο βράδυ της8 Μαΐου, ώρα 9.50΄ και οδήγησε στο φόνο δυο Γερμανών ναυτών και άλλων δυο οπλιτών του 5/42 καθώς και του διερχομένου εκείνη τη νύχτα ανύποπτου πολίτη Θεμιστοκλή Διακίδη, οι οποίοι δέχθηκαν τυφλά πυρά, που ρίχτηκαν για ξεκαθάρισμα λογαριασμών, στην διασταύρωση των οδών Τριών Ναυάρχων και Κανακάρη, σε κοντινό πορνείο, μετά από οινοποσία στο ταβερνείο του αστυνομικού Χρ. Τασώνη, που βρισκόταν μια γωνία πιο κάτω. Στο αυτό το ταβερνείο διασκέδαζαν νωρίτερα οι Γερμανοί ναύτες με τους ταγματασφαλίτες του 5/42 Συντάγματος και αστυφύλακες της Πάτρας και είχε προηγηθεί ένταση.

Την ώρα της εκτέλεσης ήταν παρούσα και η σύζυγος του Χωμενίδη, Κλυτώ Γληνού (αδελφή του Δημ. Γληνού),που τον άκουσε να της απευθύνει τα στερνά περήφανα λόγια παρηγοριάς. Ο επίλογος για την χήρα του Χωμενίδη γράφεται ένα πρωί, λίγες μέρες μετά, στο πατρικό σπίτι του Χρ. Χωμενίδη στην Ακράτα. Οι συγγενείς της αντικρίζουν την τραγική Κλυτώ κρεμασμένη σε μια ανθισμένη λεμονιά του κήπου.

Στον Χρ. Χωμενίδη οφείλεται η ονομασία Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, κατά την συγκρότηση του ΕΑΜ, μας πληροφορεί ο Θανάσης Χατζής, πρώτος Γραμματέας του ΕΑΜ, όταν στις 27-9-1941 συνήλθαν «αντιπρόσωποι τεσσάρων άξιων της πατρίδας κομμάτων»,ήτοι ο Λευτ. Αποστόλου του ΚΚΕ, ο Χρ. Χωμενίδης του ΣΚΕ, ο Ηλ. Τσιριμώκος του ΕΛΔ και ο Απ. Βογιατζής του ΑΚΕ.

Τους απαγχονισθέντες ένδεκα πατριώτες κράτησαν στα δένδρα όλη μέρα, προς εκφοβισμό των Πατρινών και την επομένη τους έθαψαν στο κτήμα του Μουρτζούχου, πίσω από το ΚΕΤχ, αφού τους μετέφεραν αχθοφόροι με χειρόκαρα που στάθμευαν μπροστά από το στρατόπεδο.

Σύμφωνα με μαρτυρία του αυτόπτη μάρτυρα ΕΠΟΝίτη Παύλου Μαρινάκη, η διάταξη των απαγχονισμένων ήταν η παρακάτω:

«Γύρω, γύρω στα πεύκα των Ψηλαλωνίων κρέμασαν τους αγωνιστές, έναν εδώ, Χείλ. Πατρέως στη γωνία, έναν,πιο δίπλα, εκεί που τότε ήταν η είσοδος του θερινού κινηματογράφου “Ζενίθ,,.Έναν παραπέρα μεταξύ των οδών Ερενστρώλε και Καρατζά. Τρεις μαζί στο ίδιο πεύκο εκεί που αρχίζει η οδός Σισσίνη, μάλιστα ο ένας, ο Κώστας Γρίβας, είχε πυροβοληθεί στο κεφάλι στην προσπάθειά του να αρπάξει το αυτόματο του ταγματασφαλίτη Χρ. Τζούδου, ενώ οι άλλοι δύο ήσαν κρεμασμένοι στο ίδιο κλαδί του πεύκου πλάτη-πλάτη. Μάλιστα αυτή τη σκηνή διάλεξαν για να φωτογραφηθούν απαθανατίζοντας το… κατόρθωμά τους ένας Γερμανός και τρεις ταγματασφαλίτες.Παρακάτω, στη συμβολή της οδού Καρατζά με την Αθ. Διάκου, απέναντι σήμερα από το περίπτερο υπήρχαν άλλοι δύο κρεμασμένοι σε δύο δένδρα και απέναντι, εκεί που αρχίζει ο κατήφορος της Αθ. Διάκου προς την οδό Γούναρη, άλλος ένας κρεμασμένος από μια μουριά. Αυτός ήταν ο Κώστας Κακός». (Σ.σ.: Σύμφωνα με άλλη μαρτυρία ταγματασφαλίτη, είχε πυροβοληθεί στα πόδια όταν προσπάθησε να δραπετεύσει). «Τέλος ένας ακόμη ήταν κρεμασμένος εκεί που αρχίζει η οδός Τεμπονέρα, πρώην Βύρωνος, απέναντι από το αρχοντικό της οικογένειας Μενούνου, το οποίο ήταν και το αρχηγείο του διοικητή των Ταγμάτων Ασφαλείας Ν. Κουρκουλάκου».

Όμως ακριβώς στην ίδια μεριά, άλλη μέρα, είχαν κρεμάσει και τον ποιητή Φώτο Πασχαλινό, καταγόμενο από τον Πύργο Ηλείας. Ακόμη απέναντι από το χώρο του “Ζενίθ,, ο Κουρκουλάκος έχει κρεμάσει τους δικούς του ταγματασφαλίτες.

«Ένα από τα τελευταία πράγματα που έκαναν οι Γερμανοί αποχωρώντας από την Πελοπόννησο, ήταν να αφήσουν στα Τάγματα Ασφαλείας αποθήκες με πυρομαχικά και οπλισμό, για να συνεχίσουν τον πόλεμο εναντίον των αντιστασιακών. Ο Διοικητής των ευζωνικών Ταγμάτων Πλυτζανόπουλος (στην Αθήνα) υποστήριξε, καθώς πλησίαζε η απελευθέρωση,ότι οι Γερμανοί έπρεπε να αποχωρήσουν από την Ελλάδα χωρίς προβλήματα, για να αποφευχθεί περαιτέρω αιματοκύλισμα. Τα Τάγματα Ασφαλείας κάλυψαν την αποχώρηση των Γερμανών, εντυπωσιάζοντας τον Γερμανό Διοικητή τους Βάλτερ Σιμάνα με την πίστη και την αγωνιστικότητά τους».

Η ιστορια

641716_ralph

https://www.facebook.com/ilias.logothetis

Dimitris Gakis's photo.

Φτάνουμε στο τέλος μιας τρελής περιπέτειας. ΑΣΘΕΝΟΦΌΡΑ ΚΑΡΠΑΘΟΥ.Το ένα ήρθε. Περιμένουμε τώρα και το αδελφάκι του.

Ο Αντωνης ηταν ενας απο μας τους ενεργους πολιτες οταν μαζευαμε χρηματα για την Κουνεβα. Οταν μαζευαμε υπογραφες για την απεργια της Κοκα Κολα. Για την Χαλυβουργια . Για το χαρατσι στη ΔΕΗ.Ο Αντωνης ηταν εδω σε ολες τις κινητοποιησεις στην Ερμιονιδα και θα μας λειψει στην πραξη .Δεν ηταν μονο πολυ καλος φιλος αλλα και συντροφος στις σκεψεις και τις αγωνιες .Στις πολιτικες αναζητησεις για μια κοινωνια χωρις εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο. Ηταν ενας εργατης αντεξουσιαστης, ενας Αναρχικος με ολη την σημασια του ορου. Την πολιτικη και την φιλοσοφικη . Ενας ανθρωπος που αγαπουσε τα ζωα την φυση. Θα ειναι παντα στη σκεψη μας.Στην φωτογραφια απο κινητοποιηση στην πανω πλατεια εναντια στα μετρα και τα μνημονια 24 Φλεβαρη 2010.Διπλα του ο αλλος απων ο Κωστας ο Δημιζας.

My beautiful picture

Συζητουσαμε πριν λίγους μηνες μια παρουσιαση των βιβλιων του στην Βιβλιοθηκη Κρανιδιου. Τωρα αν γινει πιστευω θα ειναι και ενα πολιτικο μνημοσυνο για την σταση ζωης του. Πως να διαχωρισεις το ποιητικο του εργο απο ολη την αποψη του για την ζωη; Ετσι κι αλλιως τα βιβλια του θα τα βρειτε στην Βιβλιοθηκη και στο Κρανιδι.

http://www.patrastimes.gr/arthro.php?id=92689

«Έφυγε» χθες το απόγευμα από τη ζωή χτυπημένος από το καρκίνο ο ποιητής Αντώνης Στασινόπουλος. Αποτελούσε σημείο αναφοράς λόγω της δράσης του μέσα από τα κινήματα της αριστεράς , του χώρου των συλλογικοτήτων και ιδιαίτερα τις αναζητήσεις του μέσα από τον αναρχικό χώρο.

Με έντονη παρουσία στο  νεολαιίστικο κίνημα,  γεγονός που του στοίχισε σωρεία διώξεων , συλλήψεων κρατήσεων και δικών, πληρώνοντας  ακριβά το τίμημα της ιδεολογίας του.

Ο Αντώνης Στασινόπουλος  τα τελευταία χρόνια είχε φύγει από την Πάτρα και ζούσε με τη σύντροφό του Αγγελική στο Κρανίδι, όπου και είχε αφιερωθεί στην ποίηση.

Στο χώρο της ποίησης εμφανίστηκε  το 1983 με το έργο «εκπέμπουμε στους αναρίθμητους σκλάβους ανα δευτερόλεπτο» και ακολούθησαν , «των ονείρων τα χρώματα», «Σπορά», «Μαζί».

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 5.00 το απόγευμα  από τον ιερό ναό της παναγίας Αλεξωτίσσης.

Των ονείρων τα χρώματα

 

Κύριοι ,η κανονικότητα σας κλουβί τσίρκου περιπλανώμενου

σε παραστάσεις των αντιθέσεων

συμβιβασμοί σε σχοινί ισορροπίας

με το δίχτυ καβάτζα για τυχόν πτώσεις.

Κύριοι, η κανονικότητα σας δε χωράει

των ονείρων μου τα χρώματα.

Την έχω γραμμένη στις σόλες των παπουτσιών μου

στα ταξίδια του νου μου,

στο μικρό χώρο της ελευθερίας που έχει απομείνει.

Ξέρω, εκεί στοχεύετε, στο μυαλό.

Κανονικός απροσάρμοστος,

νηπιακά τραύματα.

Άλλοθι προκρούστειου κρεβατιού

η κανονικότητα σας, Κύριοι.

 

*Από την ποιητικη΄συλλογή “Των ονείρων τα χρώματα”

http://patratora.gr/archives/98198

«Έσβησε» σε ηλικία 58 ετών ο Πατρινός Αντώνης Στασινόπουλος

«Χτυπημένος» από την επάρατο νόσο, και αφού έδωσε «μάχη» για να κρατηθεί στη ζωή, κατέληξε σε ηλικία 58 ετών ο Πατρινός Αντώνης Στασινόπουλος.

Ο εκλιπών είχε αναπτύξει έντονη δράση στον αντιεξουσιαστικό χώρο και είχε γράψει και εκδώσει πολλές ποιητικές συλλογές και βιβλία.

http://www.patrasevents.gr/article/164077-patra-efige-o-poiiti-antoni-stasinopoulo-theoritiko-ton-sillogikotiton-ke-tou-anarxikou-xorou

Ήταν μία από τις εμβληματικές μορφές της αριστέρας που τα τελευταία χρόνια είχε αφιερωθεί στην ποίηση

Μια από τις συμβολικότερες μορφές της σύγχρονης αριστεράς στο νεοελληνικό χώρο, ο ποιητής, Αντώνης Στασινόπουλος, έφυγε από την ζωή σε ηλικία 58 ετών το απόγευμα της Πέμπτης, χτυπημένος από την επάρατη νόσο.

Ο Αντώνης Στασινόπουλος αποτελούσε σημείο αναφοράς για τα κινήματα της αριστεράς, ενώ θεωρήθηκε ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς και φιλοσόφους του αναρχικού χώρου των τελευταίων χρόνων, μέσα από τις αναζητήσεις του και τους στοχασμούς του για τον χώρο των συλλογικοτήτων.

Ήταν ένας από τους ανθρώπους που κυνηγήθηκε, πληρώνοντας το τίμημα της ιδεολογίας του, έχοντας έντονη παρουσία στο νεολαϊκίστικο κίνημα. Τα τελευταία χρόνια είχε φύγει από την Πάτρα και ζούσε στο Κρανίδι μαζί με την σύντροφο του Αγγελική.

Στο Κρανίδι αφιερώθηκε στην ποίηση στην οποία είχε κάνει την εμφάνιση του το 1983 με το έργο «εκπέμπουμε στους αναρίθμητους σκλάβους ανα δευτερόλεπτο», ενώ ακολούθησαν «των ονείρων τα χρώματα», «Σπορά», «Μαζί». Η κηδεία του θα γίνει το απόγευμα της Παρασκευής  στις 5.00 το απόγευμα  από τον Ιερό ναό της Παναγίας Αλεξωτίσσης.

https://athens.indymedia.org/post/1543927/

πατρα.εφυγε ο αντωνης στασινοπουλος

1543927

από σπορα 08/05/2015 1:09 πμ.,

Αλληλεγγύη Αναρχία

πατρα.εφυγε ο αντωνης στασινοπουλος

εφυγε απο κοντα μας, απο καρκινο, ο αναρχικος αντωνης στασινοπουλος.

ο αντωνης σημετειχε σε ολους τους εργατικους αγωνες απο το 70,ιδρυτικο μελος της αναρχικης ομαδας πατρας το 80,ιδρυτικο μελος του σωματιου ανεργων πατρας το 90,μελος του κοινωνικου κεντρου πατρας το 90 και αλλων αναρχικων και οχι μονο πρωτοβουλιων.(σημετειχε στις καταληψεις και τους αγωνες εργοστασιων πατραικη,μισκο κτλ.)

ο αντωνης εγραφε ποιηματα και πεζα.λογοτεχνης και ποιητης της αγνης εργατικης συνηδεισης και της ταξικοτιτας. εργατης μια ζωη σε ολες τις δουλειες. μας θυμισε ,σε μας τους νεωτερους την παρουσια του, εκτος απο τα ποιηματα και την συντροφια του,οταν τον συλαβανε το πρωι της 7/12/08 (αν δεν κανω λαθος) για επιθεση στο μπατσομεγαρο της ερμου με μολοτοφ μοναχο του.η κηδεια του αυριο στην αγια αλεξιωτισα(συνορα) στις 5 00 καλη ανταμωση

συντροφαρα

1563373

από @ 08/05/2015 3:06 πμ.,

εμπνευσμένα τα ποίηματά του.υπάρχουν σε κινηματικά βιβλιοπωλεία και δανειστικές βιβλιοθήκες σε στέκια της πόλης της πάτρας.

εδώ:

http://sthenos.blogspot.com.br/

αναφέρεται στο πρώτο κείμενο της κατάληψης παραρτήματος:

http://katalipsiparartimatos.blogspot.com.br/2008/12/06.html  

καλη ανταμωση

Από παλιά

1563386

από Σύντροφοι 08/05/2015 10:42 πμ.,

Γεια σου Αντώνη με το καθαρό και φλογερό βλέμμα. Καλέ μου σύντροφε αντίο.

http://www.inewsgr.com/0/patra-efyge-noris-o-antonis-stasinopoulos.htm

http://dytikanea.gr/

http://taxiki.blogspot.gr/2015/05/blog-post_8.html

Μπαλοθια

Πάτρα : Απεβίωσε ο σύντροφος αναρχικός Αντώνης Στασινόπουλος

Χθες (7/5/2015) έφυγε από κοντά μας ο σύντροφος αναρχικός Αντώνης Στασινόπουλος.

Ο Αντώνης Στασινόπουλος, είχε πάρει μέρος σαν αλληλέγγυος, σε όλους τους εργατικούς αγώνες από το 1970, και στη πρώτη γραμμή στις μεγάλες κινητοποιήσεις της Πειραϊκής Πατραϊκής, της Μίσκο και της Πιρέλλι τη δεκαετία του ’90.  Εργάτης ο ίδιος, είχε περάσει από πολλές δουλειές. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Αναρχικής Ομάδας Πάτρας το 1984,  η οποία είχε δημιουργήσει και το πρώτο αναρχικό στέκι σε ένα διώροφο νεοκλασικό στην οδό Γεροκωστοπούλου πάνω από τη πλατεία Γεωργίου.  Ιδρυτικό μέλος επίσης  του σωματίου ανέργων Πάτρας το 1992, μέλος του κοινωνικού κέντρου Πάτρας από τα τέλη της δεκαετίας του ’80. και άλλων αναρχικών και όχι μόνο πρωτοβουλιών.

Τα τελευταία χρόνια είχε προβλήματα με τη καρδιά του. Αυτό δεν τον εμπόδισε στη εξέγερση του 2008 για τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου, να πάει εντελώς μόνος του και σε ηλικία κοντά στα εξήντα, στη γενική αστυνομική διεύθυνση Αχαΐας και να ρίξει δύο μολότοφ. Ενέργεια για την οποία συνελήφθη.

Ο Αντώνης έγραφε ποιήματα, λογοτεχνικά πεζά και πολιτικά συγγράμματα. Λογοτέχνης και ποιητής της αγνής εργατικής συνείδησης. Εμπνευσμένα τα ποίηματά του, υπάρχουν σε κινηματικά βιβλιοπωλεία και δανειστικές βιβλιοθήκες σε στέκια της πόλης της Πάτρας.

Με τον Αντώνη γνωριστήκαμε το 1983. Ένας ευγενικός άνθρωπος, με ασκητικό παρουσιαστικό, αλλά με μάτια γεμάτα δύναμη και φλόγα, λες και είχε βγει μέσα από τα βιβλία του Ντοστογιέφσκι. Μαχητικός και πάντα μπροστάρης στους εργατικούς αγώνες.

Ήμασταν μαζί στη κατάληψη του παραρτήματος το 1985 μετά τη δολοφονία του Μ. Καλτεζά. Κάποτε μου στάθηκε εκείνα τα χρόνια, όταν με είχαν προσαγάγει σε συγκέντρωση για την επέτειο της 17 Νοέμβρη και προσπάθησε να εμποδίσει τους ασφαλίτες να με πάρουν.

Η κηδεία του Αντώνη είναι αύριο το απόγευμα στις 5.00 στην αγία Αλεξιώτισα (σύνορα) στη Πάτρα.

Παραθέτω στη μνήμη του δύο από τα ποιηματά του. Δεν σε ξεχνώ σύντροφε. Θα ζεις μέσα από τη μνήμη μας.

Ευάγριος Αληθινός

Απόηχος

Και τι απομένει,
εάν όχι ο απόηχος
όσων με επιμέλεια πράξαμε;
Στους ομόκεντρους κύκλους του σύμπαντος
πουλιά ταξιδιάρικα.
Και καθήσαμε γύρω από το τραπέζι
οι αγαπημένοι
με κρασί
στις σκέψεις μας το τελευταίο ταξίδι.
Κουβεντιάσαμε τα όνειρα
μας συνεπήρε ο χορός των κυμάτων.
Και παραδοθήκαμε στης νύχτας τη σαγήνη
ωσάν πέπλο μας τύλιγε των άστρων το φέγγισμα.

Της καρδιάς

Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου.
Άνοιξε το στους ξεριζωμένους μετανάστες,
που σε κοιτούν με βλέμμα κυνηγημένου αγριμιού.
Άνοιξε το στους άνεργους
που χάνονται στις ψευδαισθήσεις των υποσχέσεων
για μια ακτίνα ήλιου.
Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου στα παιδιά των φαναριών,
που το κρύο τους περονιάζει τα κόκαλα.
Άνοιξε το σε αυτούς που απέτυχαν να αλλάξουν τον κόσμο
καίτοι προσπάθησαν.
Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου
σε όλους τους απόκληρους της ζωής.

(Από την ποιητική συλλογή «Των ονείρων τα χρώματα» εκδ. Βιβλιοπέλαγος 2004)

Σε αυτό το link έχουν ανέβει όλες οι ποιητικές συλλογές του http://sthenos.blogspot.gr/

Για τους φιλους και συντροφους του θα ειναι για παντα κοντα μας στον αγωνα για μια καλυτερη κοινωνια.

Ο Αντωνης ηταν ολα αυτα τα χρονια ενας απο εμας στις κινητοποιησεις εναντια στα μνημονια παντα εκει στην πανω πλατεια.Και οταν ειμασταν πολλοι και οταν ειμασταν μια φουχτα ανθρωποι.

My beautiful picture

Για οσους δεν τον γνωρισαν προσωπικα ,τα βιβλια του  ειναι  ενας χωρος τρυφεροτητας αγαπης κοινωνικης ευαισθησιας.

 ΣυνέχειαΈνα ποτήρι κρασί
ένα τσιγάρο
κενό από εκείνους που έφυγαν.
Αναμνήσεις, συζητήσεις
το παρόν και η προοπτική.
Πόνος διάχυτος η κάθε μας φράση.
Αν δεν προλάβουμε εμείς,
θα έρθουν καλύτεροι,
παιδιά ποιητές του μέλλοντος.

Η τελευταια του ποιητικη συλλογη «Το Βρεφος» βγηκε περσι

To Bρεφος 001

 

Οι παλαιοτερες

img793img794

Για τον δικο μου φιλο και συντροφο Αντωνη θα γραψω μιαν αλλη στιγμη. Τα βαθια συλλυπητηρια μας στους αγαπημενους του και στην συντροφο του Αγγελικη με ολη μας την αγαπη. Η κηδεια θα γινει στην Πατρα αυριο Παρασκευη 8 Μαιου στις 5 το απογευμα.

Αντωνης

http://sthenos.blogspot.gr/

Να ριξω μια ιδεα .

Τα charity chop ειναι καταστηματα στην Αγγλια (και ειναι της μοδας να ψωνιζεις απο εκει) οπου ολοι αφηνουν παλια αντικειμενα και ρουχα σε καλη κατασταση και μπορεις να βρεις σε πολυ χαμηλες τιμες ενδιαφεροντα πραγματα να αγορασεις .Τα δουλευουν εθελοντες και τα χρηματα πανε σε φιλανθρωπικες δρασεις.

Oπως παντα ο Παπαθεμις εναι χρονια μπροστα απο την πλεοψηφια της τοπικης κοινωνιας.Και αν κατι τον διακρινει ειναι η συνεπεια μεσα στον χρονο.Που δειχνει και βαθος αποψεων, φιλοσοφιας, στασης ζωης. Ειναι ενας πολιτης που εκτιμω βαθυτατα . Να ειχαμε και στην αριστερα τοπικα τετοιους ανθρωπους ….Γιατι ανεξαρτητα απο το κινητρο που εχει ο καθενας μας, για να κανει πραξεις τελικα το θεμα ειναι τι κανουμε στην κοινοτητα που ζουμε . Ετσι δεν ειναι; Αν με τις πραξεις μας (που πρεπει να εχουν αντιστοιχια με τις σκεψεις μας)βοηθαμε η οχι την κοινοτητα προστατευουμε η οχι το περιβαλλον.Και εκει (κυριως ) κρινομαστε ολοι.Γιατι ο Παπαθεμις και η ενορια του ειναι το καταφυγιο των κατατρεγμενων (και των Ρομα για παραδειγμα). Και ουτε ζητησε ποτε ανταλλαγμα οποιουδηποτε ειδους για αυτη τη προσφορα του.Η τοπικη αριστερα δεν ξερει ουτε που ηταν ο καταυλισμος(με ελαχιστες φωτεινες εξαιρεσεις). Οσο για τον Βουλευτη Αργολιδας κ Κοδελα παρ ολο που χρονια τωρα του ζητηθηκε να τους επισκεφτει και να ενδιαφερθει για τα προβληματα τους (στεγαση νερο εμβολια για τα παιδια κλπ)τελικα αυτο δεν εγινε ποτε δυνατο.Η Λαικη Συσπειρωη με τον κ Σατραβελα επισκεφτηκε πριν απο χρονια τον καταυλισμο και τους υπερασπιστηκε μια φορα σε ενα δικαστηριο για αυθαιρετες κατασκευες. Ειναι δυσκολη πληθυσμιακη ομαδα οι Ρομα.Ειναι δυσκολο να εισαι προσφυγας στον ιδιο σου τον τοπο.Και αναμεσα τους υπαρχουν και μικροτερες ομαδες οπως αυτη που (κατα καιρους πια) ζει στο Πορτο Χελι που ζουν σε ακομα χειροτερες συνθηκες. Αφου ομως το κρατος τους εχει πεταξει και αδιαφορει να τους ενταξει πρεπει καποιος να σωσει την τιμη της κονωνιας και της ανθρωπιας ανακουφιζοντας τουλαχιστον την καθημερινοτητα τους.

Η ενορια Κοιλαδας (και δεν ειναι η μονη,  η εκκλησια αυτα τα χρονια ειναι στις καλυτερες στιγμες της ιστορικα) εχει πολυεπιπεδο κοινωνικο εργο που αφορα την καθημερινοτητα το περιβαλλον και την νεολαια.Και ο Παπαθεμις περα απο ιερεας ειναι ενας δραστηριος πολιτης με θεση και δραση για το περιβαλλον και την κοινωνια .Θεση και δραση  που για μενα ειναι βαθυτατα πολιτικη με θετικο προσημο.Μην ξεχναμε επισης πως ειναι πρωτοπορος ιστολογος στην Ερμιονιδα ο πρωτος αν δεν κανω λαθος που βγηκε στο διαδικτυο  πριν απο οκτω περιπου χρονια τον Οκτωβρη του 2007 με αφορμη την μοναδα αφαλατωσης στην Κοιλαδα (ακολουθησα χωρις να γνωριζω την υπαρξη του ιστολογιου του δυο μηνες αργοτερα Γεναρη του 2008)

http://enorikoilad.blogspot.gr/2015/04/blog-post_38.html

ΑΦΙΣΑ ΠΑΖΑΡ ΡΟΥΧΩΝ  ΚΟΙΛΑΔΑ 2015

 

poli 8

Μια ζωη η κομμουνιστικη αριστερα  σε ολες τις εκφανσεις της και παγκοσμια θεωρει πως οι αντεξουσιαστες τα παιδια με τα μαλλια και με τα μαυρα ρουχα , ειναι η παραπλανημενοι πιτσιρικαδες η προβοκατορες της αστυνομιας.  Ετσι και με το Πολυτεχενιο του 1973 τα συνθηματα των Αναρχικων στην εξεγερση συχνα υποστηριχθηκε πως ηταν της αστυνομιας για να «συκοφαντηθει » δηθεν ο αγωνας των φοιτητων.

Τα συνθηματα ομως εκεινα ειχαν ονοματεπωνυμο. Και με την πτωση της Δικτατοριας οι ανθρωποι αυτοι ανοιξαν νεους οριζοντες στην Ελληνικη κοινωνια με τα βιβλια τις σκεψεις και τις δρασεις τους .Ενας απο εκεινους τους νεους τοτε ανθρωπους εφυγε και κηδευεται σημερα.Κρατωντας τα πιστευω της ζωντανα σε ολη την ζωη της. Καλο ταξιδι Συλβια.

Και κατι ακομα. Ηταν αυτοι οι Αναρχικοι που σηκωσαν τα μεγαλα ιδεολογικα φραγματα οταν κατω απο τα ματια της αστυνομιας η ηρωινη αρχισε να γεμιζει τις φλεβες της πλατειας σαν δηθεν αναζητηση ελευθεριας.Ηταν ο δικος τους αγωνας εναντια στην ηρωινη οι δικες τους αφισσες οι μπατσοι πουλανε την ηρωινη (κυριολεκτικα και συμβολικα ) που δικαιωθηκε μεσα στον χρονο.Και αν χιλιαδες ανθρωποι μεσα στην θολουρα της μεταπολιτευσης αρνηθηκαν την χημικη τοξικη εξαρτηση τα χαπια και την πρεζα σαν τροπο διαφυγης απο το συστημα ειναι αυτοι οι λιγοι τοτε που εκρουσαν σημα κινδυνου απεναντι σε αυτο το μονοπατι. Ισως γιατι γνωριζαν πως δεκα χρονια πριν στη Αμερικη και την Ευρωπη ηταν η τοξικοεξαρτηση που διελυσε τα κινηματα αμφισβητησης.

https://athens.indymedia.org/feature/10134/

ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ Η ΣΥΛΒΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ 24 ΑΠΡΙΛΗ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ Η ΣΥΛΒΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ. ΣΥΝ –  ΙΔΡΥΤΡΙΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ «ΔΙΕΘΝΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ», ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.

Η ΣΥΛΒΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΟΤΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ 23 ΑΠΡΙΛΗ ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ ΜΕ ΒΑΡΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΜΑΧΗ.

ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΠΟΣΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ Η «ΔΙΕΘΝΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ» ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΑΝ, ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ, ΑΠΟΤΕΙΝΟΝΤΑΣ ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ ΣΕ ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΑΦΙΕΡΩΣΕ ΟΛΗ ΤΗΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΙΔΑΝΙΚΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ.

Η ΤΑΦΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑΣ  ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 27 ΑΠΡΙΛΗ

ΣΤΙΣ 4.30 ΣΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

https://www.hitandrun.gr/apeviose-i-silvia-papadopoulou/

Το πρωί της 24ης Απρίλη έφυγε από τη ζωή έπειτα από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο η Σύλβια Παπαδοπούλου. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας, η Σύλβια μαζί με το σύντροφο της Χρήστο Κωνσταντινίδη και άλλους αναρχικούς και αναρχικές θα πρωτοστατήσουν τον Φλεβάρη του 1973 στην κατάληψη της Νομικής

4debe470e3fec52f0340fc505d061931

και τον Νοέμβρη του ίδιου χρόνου στην κατάληψη και την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

2015-04-25 13.17.22

Υπήρξε συνιδρύτρια των εκδόσεων Διεθνής Βιβλιοθήκη και του περιοδικού Πεζοδρόμιο μέσα από τα οποία από το 1972, εν μέσω χούντας, και κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα ολοκληρωμένα έργα των Μ. Μπακούνιν, Π.Κροπότκιν, Βολιν, Ρ.Λούξεμπουργκ, Γ.Ντεμπορ, Ρ.Βανεγκέμ κ.ά. καθώς και κείμενα, αναλύσεις και μεταφράσεις του διεθνούς και εγχώριου αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος.

Στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, χωρίς να εξαργυρώσουν την αντιδικτατορική τους αντίσταση, ο κύκλος των συντρόφων και συντροφισσών της Διεθνούς Βιβλιοθήκης, μέσα και από το βιβλιοπωλείο Μαύρο Ρόδο,(η φωτογραφια ειναι απο το εσωτερικο του ημιυπογειου βιβλιοπωλειου στην Δελφων λιγο πιο περα απο το μπαρακι Ιπποποταμος που στα τελη της δεκαετιας του 1970 ηταν στεκι  συζητησεων και συναντησεων της ανενταχτης νεολαιας)

230b75167a4e5cde4606647a3a279008_XL

θα αποτελέσουν την πρώτη οργανωμένη αντιεξουσιαστική πολιτική ομάδα και θα υποστούν διάφορες διώξεις, συλλήψεις και φυλακίσεις.

Μετά το θάνατο του συντρόφου της Χ. Κωνσταντινίδη, η Σύλβια συνέχισε παρ’ όλες τις οικονομικές και άλλες αντιξοότητες να κρατάει ως το τέλος της ζωής της σε εγρήγορση το ελευθεριακό-αντιεξουσιαστικό πνεύμα της και τη Διεθνή Βιβλιοθήκη ζωντανή.

Η κηδεία της θα γίνει την Δευτέρα 27/4 στο Νεκροταφείο Καισαριανής. H ώρα της κηδείας είναι 16.30 (4 και μισή το απόγευμα)

http://www.bibliopolio.gr/%CE%94%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE%CF%82-%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7-m-1724.html

http://ngnm.vrahokipos.net/index.php/history/41-arthra/818-2013-10-24-11-15-21

Λίγα λόγια για τους αναρχικούς της μεταπολίτευσης που δεν υπάρχουν πια

Λεπτομέρειες Γράφτηκε από τον/την ngnm

Του Φίλιππα Κυρίτση

Το παρακάτω ιστορικό σημείωμα γράφτηκε το 1994 για το περιοδικό «Ιδεοδρόμιο» του αγαπητού μου φίλου και συντρόφου, εκδότη του βιβλίου μου «Το Τρελόχαρτο», Λεωνίδα Χρηστάκη και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο τεύχος ¾ της Β΄ περιόδου του περιοδικού (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1995). Ξαναδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Η Πλατεία Εξαρχείων» και πρόσφατα σε ένα βιβλιαράκι που ο ακαταπόνητος και παραγωγικότατος Λεωνίδας κυκλοφόρησε πρόσφατα για την ιστορία της πλατείας Εξαρχείων.

Σ’ όλη μου τη ζωή προσπάθησα να μιλάω για ανθρώπους και για πράγματα που η ελεγχόμενη και κατευθυνόμενη από το κράτος και τα κάθε είδους αφεντικά κοινωνία, προσπαθεί να τα κρύβει πάση θυσία. Πράγματα που αφορούν την καθημερινή μας ζωή και τους ανθρώπους που μας περιστοιχίζουν. Πράγματα που συνθέτουν την πραγματικότητα που εμείς ζούμε κι όχι την πραγματικότητα των άλλων, που μας προβάλλεται μέσα από τα βιβλία, τον κινηματογράφο, τα τραγούδια, τις εφημερίδες, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, κλπ. Αυτή η πολύχρωμη και ελκυστική πραγματικότητα που δεν ζούμε, αλλά οι περισσότεροι νομίζουν ότι την ζούνε, λόγω του ότι το μυαλό τους βομβαρδίζεται από εικόνες και παραστάσεις της, λειτουργεί σαν ναρκωτικό, το οποίο ναρκώνει τις αισθήσεις μας και μας κάνει να χάνουμε την αίσθηση και του τόπου και του χρόνου. Εγώ που προσπαθώ πάντα να βλέπω τα πράγματα, όπως είναι, όσο κι αν αυτό είναι επώδυνο, και που προσπαθώ να λέω σχεδόν πάντα την αλήθεια, όσο κι αν αυτό μου έχει κοστίσει ακριβά στη ζωή μου, θα ήθελα μ’αυτό το άρθρο να απευθυνθώ πρώτα σ’ αυτούς που την δεκαετία του εβδομήντα αποτελούσαν τον πολύχρωμο κόσμο των αναρχικών των Εξαρχείων, για να τους θυμίσω, ότι όσα χρόνια κι αν πέρασαν κάποιοι μείνανε για πάντα οι ίδιοι, και κατόπιν στους νεότερους που μισούν αυτήν την κοινωνία της αδικίας, του ψέματος και της βίας και θέλουν να την αλλάξουν, για να τους επιβεβαιώσω την υποψία τους ότι η κοινωνία δεν μπορεί όλους να τους ισοπεδώσει και να τους αφομοιώσει, γιατί μερικοί ζούνε και πεθαίνουν απροσάρμοστοι.

Στα πρώτα χρόνια μετά την μεταπολίτευση του 1974, ο πολιτικο-ιδεολογικός χώρος των αναρχικών των Εξαρχείων λειτουργούσε, καλώς ή κακώς, σαν οικογένεια. Πράγμα που σημαίνει ότι οι αναρχικοί ήξεραν ο ένας τον άλλο με το ψευδώνυμο του, κουτσομπόλευε ο ένας τον άλλο, έλεγχε ο ένας τον άλλο, όσον αφορά τις βασικές του επιλογές, και όλοι υπάκουαν σε κάποιους καθιερωμένους τρόπους συμπεριφοράς και κάποιες γενικές στάσεις στη ζωή, η παραβίαση των οποίων συγκέντρωνε την κατακραυγή και τον εμπαιγμό των ‘συντρόφων’ τους. Αυτοί οι καθιερωμένοι, στα πλαίσια της πολιτικο-ιδεολογικής αυτής οικογένειας, τρόποι συμπεριφοράς και οι γενικές στάσεις ζωής είναι αυτά που για τους ανθρώπους που έχουν πια πεθάνει, μας κάνουν να τους θεωρούμε κάπως δικούς μας και να μιλάμε γι’ αυτούς μεταξύ μας, όσοι έχουμε επιβιώσει από εκείνη την εποχή. Για μερικούς από αυτούς τους αναρχικούς που έζησαν και δεν ζούνε πια θέλω να μιλήσω σ’ αυτό το κειμενάκι, γιατί είμαι σχεδόν βέβαιος, ότι κανένας άλλος δεν μίλησε, δεν μιλάει, ούτε θα μιλήσει γι’ αυτούς και την προσφορά τους στον αγώνα για την αναρχία, δηλ. για μια κοινωνία ελευθερίας και ισότητας, χωρίς ψέμα και χωρίς βία, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο. Το κειμενάκι αυτό το θεωρώ σαν ένα μικρό ευχαριστώ για την προσφορά των παιδιών αυτών στον αγώνα για την αναρχία, όσο μικρή και αμφιλεγόμενη κι αν ήταν αυτή. Τους ευχαριστώ γιατί νομίζω ότι ό,τι πιο όμορφο υπάρχει στην ζωή είναι να αγωνίζεσαι για την ελευθερία και την ισότητα, για μια κοινωνία στα μέτρα του ανθρώπου, με λίγα-λόγια για την αναρχία.

Ένας άνθρωπος που, σίγουρα, θα μου μείνει αξέχαστος, είναι ο Γιώργος ο Λέτσιος, με το παρατσούκλι Αρκούδος. Τον γνώρισα στις συζητήσεις για την δημιουργία μιας ομάδας με ιδεολογική συνοχή, που γινόντουσαν τότε στο σπίτι που κρατούσε το Ροκ συγκρότημα Σπυριδούλα. Εκεί, εκτός των άλλων, γνώρισα και την Σοφία Αργυρίου, που μετά τον γάμο μας και την συνακόλουθη φυλάκισή μας έγινε γνωστή σαν Σοφία Κυρίτση, όπως και τον Κυριάκο Μαζοκόπο, που είναι φυλακισμένος εδώ και τέσσερα χρόνια στις φυλακές Κορυδαλλού, γιατί στις 8 Νοέμβρη 1990 έσκασε μια βόμβα στα χέρια του, με συνέπεια να χάσει το ένα του μάτι και το ένα του χέρι.

Ο Γιώργος ο Λέτσιος, μαζί με την Σοφία Αργυρίου, τον Νίκο Μπαϊκούση, με το παρατσούκλι Βαρώνος, τον Μιχάλη Πρωτοψάλτη, που αργότερα του κόλλησαν το παρατσούκλι Κόκορας, λόγω του ότι έβγαλε το αναρχικό περιοδικό ‘Ο Κόκορας που λαλεί στο σκοτάδι’, τον Σάκη Παπαδόπουλο, με το παρατσούκλι Καρχαρίας, που  αργότερα έγινε φωτορεπόρτερ, έναν άλλο με το παρατσούκλι Μαρκήσιος, έναν Μάριο και τον Αντωνάκη τον Γκιών, καταδικάστηκε στα τέλη ’76, αρχές ’77 σε έντεκα μήνες φυλακή, γιατί στο μπαλκόνι των γραφείων της ‘Επιτροπής ενάντια στην επιστημονική καταπίεση’ υπήρχε το πανώ ‘ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ’. Η Επιτροπή στεγαζόταν στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου Γιώργου Νταλιάνη, ο οποίος έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, και το βιβλίο ‘Φεντεραλισμός, Σοσιαλισμός, Αντιθεολογισμός’ του Μιχαήλ Μπακούνιν, εκδόσεις ‘Ελεύθερος Τύπος’και έχει γράψει, μεταξύ άλλων, το βιβλίο ‘Το Σύμπαν της Ιεραρχίας’. Αυτό το σύμπαν τον κατάπιε και βρίσκεται κλεισμένος εδώ και πολλά χρόνια στο Δημόσιο Ψυχιατρείο, υφιστάμενος στο πετσί του την επιστημονική καταπίεση.

Η δίκη που είχε γίνει τότε υπήρξε αρκετά επεισοδιακή, γιατί στην πρόκληση των δικαστών να κάνουν πως δεν ξέρουν τίποτα για τους αναρχικούς, απάντησε ο ιδιαίτερα γνωστός στην εποχή του αναρχικός εκδότης και αγωνιστής Χρήστος Κωνσταντινίδης, με το να πεταχτεί μέσα από το ακροατήριο και να τους πει ότι δεν τους αναγνωρίζει και ότι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να δικάζουν εμάς τους αναρχικούς. Η έκρηξη της αγανάκτησης του Χρήστου έκανε τους δικαστές να διατάξουν την κράτησή του και αυτό με την σειρά του έκανε τον Γιώργο το Φρήκ να πάθει επιληπτική κρίση και να πέσει στο πάτωμα και να χτυπιέται. Η δίκη διακόπηκε και όταν, τελικά, συνεχίστηκε κατέληξε, γύρω στις 4 η ώρα το πρωί, σε καταδίκη των 8 κατηγορουμένων σε 11 μήνες φυλακή με ανασταλτικό αποτέλεσμα της έφεσης.

Πολλές φορές διαδήλωσα μαζί με τον Λέτσιο στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας, πολλές φορές μας κυνήγησε η αστυνομία, με αποκορύφωμα τα επεισόδια της Πρωτομαγιάς του 1977. Ενθύμιο μου από τότε μια φωτογραφία του μπλοκ των αναρχικών, η οποία δημοσιεύτηκε σε όλες τις εφημερίδες, όπου φιγουράρω και εγώ. Στο κέντρο της ο ‘πρώτος βουβός μασκοφόρος’. Η φωτογραφία αυτή έγινε μετά αφίσα, αφού της προστέθηκε σαν λεζάντα ένα τσιτάτο του Καρδινάλιου του Ρετζ, και κυκλοφόρησε από την Διεθνή Βιβλιοθήκη, τον εκδοτικό οίκο του Χρήστου Κωνσταντινίδη. Πολλές φορές βρέθηκα με τον Λέτσιο στα δικαστήρια της Σανταρόζα, που τώρα έχουν κατεδαφιστεί, συμπαραστεκόμενος στους δικαζόμενους συντρόφους. Στους διαδρόμους αυτών των δικαστηρίων γνώρισα και τον Παναγιώτη Λιβερέτο, για τον οποίο θα μιλήσω παρακάτω. Εκεί γνώρισα και τον Ζωγονόπουλο ή Πολυζωγονόπουλο, δεν θυμάμαι καλά, με το παρατσούκλι Τούβλας, λόγω του ότι έγινε πρωτοσέλιδο σε κάποια εφημερίδα, να πρωταγωνιστεί σε επεισόδια με την αστυνομία, έξω από τα ίδια δικαστήρια, με δύο τούβλα στα χέρια του, ένα στο κάθε χέρι.

Με τον Λέτσιο, την Σοφία, τον Κόκορα και άλλα παιδιά, στο σπίτι του Νίκου του Μπαλή, βγάλαμε την προκύρηξη για τα επεισόδια της Πρωτομαγιάς του 1977, με τον τίτλο ‘Εμείς είμαστε οι ρομαντικοί, οι προκλητικοί και οι οργισμένοι’. Μαζί του συνεργάστηκα αργότερα σε δύο ομάδες. Μία για την κριτική της εκπαίδευσης, η οποία μαζευόταν σ’ ένα σπίτι της οδού Φυλής, και μία για την έκδοση ενός εντύπου, το οποίο απευθυνόταν στους αναρχικούς και κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 1977 με τον τίτλο Δελτίο νούμερο 1. Εκεί υπάρχει το μοναδικό άρθρο του που έχω στα χέρια μου τυπωμένο. Την ίδια εποχή ήταν που είχε κάνει απεργία πείνας στην είσοδο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, πάνω στην Πανεπιστημίου, ο Μιχάλης Αναστασιάδης, απολυμένος υπάλληλός του. Εγώ και ο Λέτσιος ήμασταν, μεταξύ άλλων, στο απέναντι πεζοδρόμιο, όταν οι μπάτσοι πέρνανε τον Αναστασιάδη σηκωτό, για να τον πάνε με το ζόρι σε κάποιο νοσοκομείο. Ο Λέτσιος φώναζε ‘Μπάτσοι, μπασκίνες, σας μένουν λίγοι μήνες’. Που να ‘ξερε ότι αυτουνού του ίδιου, του μένανε λίγα χρόνια ακόμη.

Τον Σεπτέμβρη ή Οκτώβρη 1977 οι αναρχικοί της πλατείας Εξαρχείων δέχτηκαν επίθεση από τους Εκκετζήδες (φίλοι και οπαδοί του Μαρξιστικο-Λενινιστικού Ε.Κ.Κ.Ε.). Απάντησαν με βόμβες Μολότωφ, με τις οποίες χτύπησαν τα γραφεία της φοιτητικής παράταξης του Ε.Κ.Κ.Ε., της Α.Σ.Π.Ε. Γι’ αυτήν την υπόθεση ο Γιώργος ο Λέτσιος παραπέμφθηκε να δικαστεί το 1978, κατηγορούμενος για κακούργημα, και έμεινε προφυλακισμένος μερικούς μήνες μέχρι να αθωωθεί με βούλευμα. Τελευταία φορά που τον είδα ήταν το 1982, στην πλατεία Τζιρακοπούλου, στο Βύρωνα (ήταν Βυρωνιότης). ‘Ήταν απογοητευμένος γιατί έβλεπε ότι η εποχή της μεταπολίτευσης, που όλοι μιλούσαν για επανάσταση και ήταν ντροπή να δηλώνει κάποιος νέος Νεοδημοκράτης, που για του αναρχικούς οι καθημερινοί αγώνες με την εξαιρετικά εχθρική κοινωνία, που τους περιέβαλλε, ήταν τρόπος ζωής, είχε πια περάσει ανεπιστρεπτί. Μετά από λίγους μήνες πληροφορηθήκαμε ότι πέθανε από καρκίνο στο συκώτι. ‘Ηταν 27 χρονών.

O Παναγιώτης Λιβερέτος δεν έφτασε ούτε καν την δεκαετία του ’80. Αυτός είχε γίνει γνωστός για την ανταρσία στο πλοίο ‘Aeolian Wind’, όταν αυτό βρισκόταν σ’ ένα λιμάνι της Βραζιλίας, τον Γενάρη του 1977. Ο Λιβερέτος ήταν μηχανικός στο καράβι αυτό. Η ανταρσία κατεστάλη με επέμβαση της Βραζιλιάνικης αστυνομίας, οι εξεγερμένοι κλείστηκαν στις απάνθρωπες Βραζιλιάνικες φυλακές και μετά σταλθήκανε στην Ελλάδα. Μετά από μια σειρά δικών με την πλοιοκτήτρια εταιρεία, ο Λιβερέτος βρέθηκε στην φυλακή κατηγορούμενος ότι χτύπησε τον δικηγόρο-εκπρόσωπο της εταιρείας, σε μια από αυτές τις δίκες. ‘Ήταν αρχές καλοκαιριού 1977. ‘Έβγαλε ένα κείμενο από την φυλακή, μέσω της δικηγόρου Κατερίνας Ιατροπούλου, το οποίο ήρθε στα χέρια της Σοφίας. Εγώ, η Σοφία, ο Γιώργος ο Λέτσιος και μια άλλη κοπέλα, από την ομάδα κριτικής στην εκπαίδευση, τη Βάνα, φτιάξαμε μια ομάδα συμπαράστασης, βγάλαμε μια προκήρυξη και την μοιράζαμε μπροστά από την μπροστινή είσοδο του Πολυτεχνείου, φωνάζοντας με μια ντουντούκα, που είχαμε πάρει από τον Χρήστο τον Κωνσταντινίδη. Αυτή η κινητοποίησή μας ώθησε κι άλλους αναρχικούς να του συμπαρασταθούν, με πρώτο τον Καβάτζα.

Μετά από 15 μέρες απεργία, βγήκε από την φυλακή, αφού ο δικηγόρος απέσυρε την μήνυση. Κυκλοφόρησε λίγο στην πλατεία Εξαρχείων, όπου δεν του έδινε κανένας σημασία, μπήκε και βγήκε μερικές φορές και στο γραφείο της δικηγόρου Κατερίνας Ιατροπούλου, όπου τον είδα για τελευταία φορά τον Αύγουστο του 1977. Δεν του είπα για τους αγώνες που είχα κάνει, όσο αυτός ήταν στη φυλακή. Στο τέλος του μήνα εκείνου βρέθηκε καμένος στην ταράτσα του σπιτιού του, στον Ασύρματο. Συνθήκες θανάτουαν εξακρίβωτες. Θεωρήθηκε αυτοκτονία. ‘Ήταν 30 χρονών. Στην ζωή του και στο έργο του είναι αφιερωμένο το 11ο τεύχος του περιοδικού ‘Πεζοδρόμιο’ που έβγαζε ο Χρήστος Κωνσταντινίδης.

Ο συγκατηγορούμενος του Λέτσιου Νίκος Μπαϊκούσης, γνωστός σαν Βαρώνος, μαζί με την Σοφία, τον Σάκη και τον Λέτσιο, λειτουργούσε στα τέλη ’76, αρχές 77 σαν ένας από τους τσαμπουκαλήδες του χώρου. Συνήθιζε να χρησιμοποιεί αλυσίδα στις φασαρίες που γινόντουσαν, κάθε τόσο, μεταξύ των αναρχικών και των κομμουνιστών, της Κ.Ν.Ε. ή των Μαοϊκών οργανώσεων της άκρας αριστεράς. Οι τελευταίοι, Κνίτες και Μαοϊκοί, μισούσαν τους αναρχικούς περισσότερο κι από την αστυνομία, με αποτέλεσμα να τους σχίζουν τις αφίσες, να μην τους αφήνουν να μοιράσουν προκηρύξεις και να τους απομονώνουν στις διαδηλώσεις. Eγώ μαζί του δεν είχα σχεδόν καθόλου σχέσεις. Τον θυμάμαι μόνο καθισμένο στην πλατεία Εξαρχείων να με ρωτάει ειρωνικά αν ψάχνω την Σοφία, μια μέρα που είχα τσακωθεί μαζί της και είχαμε χωρίσει, και επίσης στα επεισόδια με τους Μαοϊκούς, τους Εκκετζήδες, να περιστρέφει μια αλυσίδα, για να τους φοβίσει. Η σχέση του με τα σίδερα οφείλεται στο ότι ήταν σιδεράς, νομίζω από την Νέα Ιωνία. Από το 1978 που μπήκα στη φυλακή, μέχρι το 1985 δεν ξανάκουσα τίποτα γι’ αυτόν μέχρι που διάβασα στη εφημερίδα ότι οδηγήθηκε σε κώμα, από το Ψυχιατρείο Κρατουμένων στο Γενικό Νοσοκομείο της Νίκαιας, όπου άφησε και την τελευταία του πνοή. Αργότερα έμαθα ότι είχε μπει πριν 10 μήνες στη φυλακή για κλοπές και είχε καταδικαστεί σε έξι χρόνια φυλακή. Το τι του κάνανε στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων και τον καταστήσανε φυτό, δεν θέλει ρώτημα. ‘Όπως συμβαίνει κατά κανόνα, τον θάνατο του τον χρεώθηκε ένα πολιτικό νοσοκομείο, για να μην γίνει καμιά έρευνα στις φυλακές. ‘Ήταν 26 χρονών.

Τον ‘Τούβλα’ τον είχα δει στις φυλακές Κορυδαλλού, το 1980 ή 1981. Μου είχε πει ότι ήταν φυλακισμένος για κλοπές. Πολύ αργότερα, τον είχα δει σ’ ένα λεωφορείο της διαδρομής Μελίσσια-Αθήνα, όπου μιλήσαμε, σαν παλιοί καλοί φίλοι, και μου είπε ότι δουλεύει σε κάποια οικοδομή με τον πατέρα του, νομίζω. Σχετικά πρόσφατα, στην κηδεία της Κατερίνας Γώγου, μου είπανε ότι έχει πεθάνει από ναρκωτικά. Δεν πρέπει να ήταν πάνω από 35 χρονών.

O Στέλιος ο Υψινέσκης, ήταν ένας άλλος μαχητικός σύντροφος που τον γνώρισα κι αυτόν στους διαδρόμους των δικαστηρίων, που εκείνη την εποχή δίκαζαν σχεδόν κάθε μήνα αναρχικούς. Μου είχε κάνει εντύπωση γιατί κουρευόταν σχεδόν γουλί κι άφηνε μια φουντίτσα. Κάτι ασυνήθιστο, εκείνη την εποχή, που όλοι οι αναρχικοί είχαν μακριά μαλλιά. Τελευταία φορά τον είδα το φθινόπωρο του 1977, έξω από το σπίτι μου στην Ασκληπιού 163, όπου μέναμε εγώ και η Σοφία, όταν μας συνέλαβε η αστυνομία το 1978. Κάποια μέρα, στη δεκαετία του ’80, διαβάσαμε στις εφημερίδες ότι ο Υψινέσκης βρέθηκε μαχαιρωμένος στο Πεδίο του ‘Άρεως. Η αστυνομία απέδωσε την δολοφονία του σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών, μεταξύ εμπόρων ναρκωτικών. Αυτός που τον σκότωσε πιάστηκε και δικάστηκε σε λίγα χρόνια φυλάκιση. Ο Στέλιος δολοφονήθηκε πριν φτάσει τα 30 χρόνια ζωής. Νομίζω ήταν 27 χρονών. ‘Έχω φυλάξει τα σχετικά αποκόμματα των εφημερίδων αλλά δεν τα έχω πρόχειρα.

Δεν θα μιλήσω για τον Νικόλα ‘Ασιμο, που αυτοκτόνησε με απαγχονισμό τον Μάρτη του 1988, σε ηλικία 38 χρονών, γιατί και έχουν ειπωθεί πολλά γι’ αυτόν και εγώ έχω ξαναγράψει γι’ αυτόν στο βιβλίο μου ‘Το τρελόχαρτο’.

Ούτε για μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες του αναρχικού χώρου στην Ελλάδα, τον Χρήστο Κωνσταντινίδη, που πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 44 χρονών περίπου, γιατί γι’ αυτόν χρειάζεται να πει κανείς πάρα πολλά, που σίγουρα δεν χωράνε σ’ αυτό το άρθρο.

Θα αναφερθώ, τελειώνοντας, μόνο στην πρόσφατη αυτοκτονία του Βαγγέλη Λάμπρου, εκδότη του περιοδικού ‘Εκτός Ελέγχου’ στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Πριν από το περιοδικό αυτό που έβγαλε τουλάχιστον 3 τεύχη, είχε βγάλει, το 1981, μαζί με τη Ροζίνα Μπέρκνερ το ενημερωτικό φυλλάδιο ‘Η κοινωνία των φυλακών…’, όπου στο μπροστινό εξώφυλλο φιγουράρει το τσιτάτο μου ‘Πίσω από τους τοίχους των φυλακών κρύβονται τα αποδεικτικά στοιχεία των εγκλημάτων του κράτους’. Γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ’80, κυκλοφόρησε ένα τεύχος του περιοδικού ‘Ελεγχόμενο’ και στα τέλη της δεκαετίας κυκλοφόρησε το βιβλιαράκι του ‘Πιστοποιητικό θανάτου’. Εγώ τον Βαγγέλη το Λάμπρου τον είδα για πρώτη και τελευταία φορά το 1979 στις φυλακές της Αίγινας, όπου εγώ βρισκόμουν καταδικασμένος σε 9 χρόνια φυλακή σαν τρομοκράτης κι ο Λάμπρου ήταν φυλακισμένος για εκούσια απαγωγή της Λίτσας Τσαγκαράκη, μιας κοπέλας που παντρεύτηκε αργότερα και η οποία, το 1980, καταζητιόταν μαζί με την αδελφή της Κατερίνα για εμπρησμό των πολυκαταστημάτων Μινιόν, Κατράντζος κλπ. στο κέντρο της Αθήνας. Ο Λάμπρου με είχε τότε βοηθήσει να κουβαλήσω το κρεβάτι μου από την δεύτερη στην τέταρτη ακτίνα. Τις φυλακές της Αίγινας τις κλείσανε εδώ και 10 περίπου χρόνια, λόγω του ότι ήταν πολύ παλιές για να μπορούν να χρησιμοποιούνται ακόμα. Ο Βαγγέλης ο Λάμπρου κρεμάστηκε στην Αίγινα στις αρχές του καλοκαιριού.

 http://sitiavendetta.blogspot.gr/2010/11/blog-post_21.html

 https://www.enetpress.gr/el/ellada/themata/enas-mikros-apoxairetismos-gia-ti-sylvia.html

 Ένας μικρός αποχαιρετισμός για τη Σύλβια

«Ας μη γελιόμαστε, το μαύρο ρούχο που φορούν στην εποχή μας

είναι ένα τρομερό σύμβολο. Για να φτάσουν εκεί χρειάστηκε να

πέσουν κομμάτι κομμάτι οι πανοπλίες και να ξεφτίσουν λουλούδι

λουλούδι τα κεντήματα.»

Η Σύλβια φορούσε πάντα μαύρα. Με μαύρα φαρδιά ρούχα εμφανιζόταν στις άγριες πορείες των αναρχικών στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια. Με αυτά σχεδίαζε δίπλα στον σύντροφό της Χρήστο Κωσταντινίδη τις μαύρες αφίσες που άφησαν εποχή στα Εξάρχεια, εκείνες που δήλωναν εμφατικά «ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΗΝ ΗΡΩΙΝΗ». Με αυτά την έσερναν στα αστυνομικά τμήματα και τις αίθουσες των δικαστηρίων. Με αυτά διέσχιζε σαν γοητευτικός δαίμονας του δρομους του κέντρου πάνω στο σαραβαλιασμένο της μοτοποδήλατο. Με αυτά καθόταν ώρες στο πελώριο γραφείο που, όπως έλεγε, ήταν το γραφείο του Κορυζή, του πρωθυπουργού που αυτοκτόνησε το 1941 όταν μπηκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, για να μεταφράσει την «Κοινωνία του Θεάματος» του Γκι Ντεμπόρ. Του ανθρωπου που θα μπορούσε να την τιμήσει με τα ίδια λόγια που έγραψε για τον εαυτό του, πως κι αυτή «έζησε με τον τρόπο που διατεινόταν ότι έπρεπε να ζει κανείς».Η Σύλβια ήταν η μούσα των λιγοστών αναρχικών που από τα χρόνια του εβδομήντα προσπάθησαν να δυναμώσουν τη φλόγα της ελευθερίας μέσα σε ένα εχθρικό πολιτικό κλοιό όπου τα ιδεώδη της αναρχίας συντρίβονταν ανάμεσα σε «αγανακτισμένους» φασίστες, οργανωμένες στρατιωτικά δυνάμεις της ΚΝΕ και τα στέλεχη του ΠΑΣΟΚ που τα είδε από τα οδοφράγματα του Πολυτεχνείου το ’73, στα οποία στέκονταν δίπλα της, να βρίσκονται στα υπουργικά γραφεία.CCjLeXCWYAAJyUnΤο ΜΑΥΡΟ ΡΟΔΟ, το βιβλιοπωλείο στη Δελφών που έστησε μαζί με τον Χρήστο, δεν ήταν απλά ενα στέκι αναρχικών ούτε μόνο η έδρα των εκδόσεων Διεθνής Βιβλιοθήκη. Ήταν ένα ομιχλώδες απο τους καπνούς ημισκότεινο υπόγειο, όπου τα εκατοντάδες βιβλία ξεχείλιζαν απο τους πάγκους και στους τοίχους χόρευαν πολιτικά συνθήματα με ψυχεδελικές εικόνες από αφίσες συναυλιών. Σε αυτό το υπόγειο βρήκαν καταφύγιο και εκδόθηκαν το ελευθεριακό πρόταγμα του Καστοριάδη, η βέβηλη κραυγή ενάντια στο αμερικάνικο όνειρο του Ρούμπιν, η πολεμική ενάντια στον σταλινισμό του Στίνα, τα δηλητηριώδη μανιφέστα των Καταστασιακών, η λεπτομερής καταγραφή του αφανισμού των αναρχικών στη μετεπαναστατική Ρωσία από τον Βολίν και η συνεισφορά της Λούξεμπουργκ στις αναλύσεις της μαρξιστικής σκέψης. Απο τα γραπτά της είχε ξεσηκώσει και τη φράση που έλεγε κάθε φορά όταν η οθόνη της τηλεόρασης γέμιζε πτώματα και εκρήξεις: «Αυτό είναι ο καπιταλισμός σύντροφε, πόλεμος».

Η τελευταία κληρονομιά της Σύλβιας ήταν το βιβλίο του Στίνα «ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΟΠΛΑ», η οργισμένη κατάθεση αυτού του ξεχωριστού επαναστάτη που θέλησε να διαλύσει τις αυταπάτες γύρω από τις ιδέες που ενέπνεαν την εθνική αντίσταση και να θυμίσει ότι η ιδέα του έθνους γίνεται ο τάφος κάθε αριστερού κινήματος. Η Σύλβια αποφάσισε να το επανεκδώσει όταν τον Δεκέμβρη του 2008 είδε έκπληκτη στους τοίχους των Εξαρχείων, το συνθημα «Βάρκιζα Τέλος» και όταν συνειδητοποίησε ότι τελικά μία εξέγερση που φάνηκε τόσο ελπιδοφόρα είχε εκτραπεί και οι εξεγερμένοι είχαν στραφεί σε έναν ξεκάθαρο και εμμονικό μιλιταρισμό.

Στον τοίχο του σπιτιού της δέσποζε μία μαυρόασπρη αφίσα που είχε τυπώσει η Διεθνής Βιβλιοθήκη. Εδειχνε κάποιους γονατισμένους, υποταγμένους ανθρώπους και από κάτω είχε τη φράση από του Ηγεμόνα του Μακιαβέλι, που ο Ντεμπόρ την είχε βάλει προμετωπίδα στο κεφάλαιο της Κοινωνίας για τη Χωροταξία: «Κι αυτός που γίνεται Άρχοντας μιας πολιτείας συνηθισμένης να ζει ελεύθερα και δεν την καταστρέφει, πρέπει να περιμένει ότι θα καταστραφεί απο αυτήν. Γιατί εκείνη έχει πάντα για καταφύγιο στους ξεσηκωμούς της το όνομα της ελευθερίας και όσος χρόνος κι αν περάσει δεν θα ξεχάσουν ποτέ ούτε αυτό το όνομα ούτε αυτές τις συνήθειες…»

Αυτό αναζητούσε και η Σύλβια διασχίζοντας αγέρωχη τις παγωμένες εκτάσεις του χρόνου: την Ελευθερία.

 

Follow me on Twitter

Ιουλίου 2016
Δ T Τ T Π S S
« Jun    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 994,105

Αρχείο

RSS Περιφερεια Πελοποννησου Αποφασεις

RSS arcadia portal

  • Η Πλάκα Λεωνιδίου το βράδυ Ιουλίου 23, 2016
    Η Πλάκα Λεωνιδίου Η φωτογραφία ανήκει στον Κωνσταντίνο Τρανά Μπορείτε να συμμετέχετε και εσείς στην στήλη "Η φωτογραφία της ημέρας". Στείλτε με email:info@arcadiaportal.gr, την φωτογραφία από κάθε περιοχή της Αρκαδίας. Ειδήσεις: Διασκέδαση […]
  • Αυλαία του 3ου Παπαφλέσσεια Tennis Open (pics) Ιουλίου 23, 2016
    Έπεσε η αυλαία του 3ου Παπαφλέσσεια Tennis Open, του τουρνουά ανοικτής συμμετοχής της Καλαμάτας. Το τουρνουά είναι ημερολογιακά το πρώτο τουρνουά της σειράς Peloponnesus Tennis Masters, μίας σειράς συλλογής πόντων των τριών τουρνουά της Πελοποννήσου (Παπαφλέσσεια Tennis Open-O.A.Καλαμάτας, Athlisis Cup-Ρήγας Αργολίδας, Κολοκοτρώνεια Tennis Open-ΑΕΚ Τρίπολης) […]
  • Τσουχτερός ο συμπληρωματικός ΕΝΦΙΑ για τα αγροτεμάχια Ιουλίου 23, 2016
    Αντιμέτωποι με μεγάλες αυξήσεις στον ΕΝΦΙΑ θα βρεθούν εντός ολίγων ημερών περισσότεροι από 1,6 εκατ. φορολογούμενοι που έχουν στην κυριότητά τους αγροτεμάχια, με την ανάρτηση των εκκαθαριστικών στο TAXISnet. Εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες και λοιποί φορολογούμενοι που είναι ιδιοκτήτες αγροτικών εκτάσεων, καθώς τα αγροτεμάχια, οι αγροί, τα βοσκοτόπια και οι λοι […]
  • Ελεύθερο Internet σε κεντρικά σημεία του Παραλίου Άστρους Ιουλίου 23, 2016
    Όπως διαπιστώνει το astrosnews.gr, στο κέντρο του Παραλίου Άστρους, που συγκεντρώνει καθημερινά τους καλοκαιρινούς μήνες εκατοντάδες επισκέπτες, η πρόσβαση στο Διαδίκτυο είναι ελεύθερη. Ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας προσφέρει στους επισκέπτες του τουριστικού θερέτρου τη δυνατότητα να συνδεθούν στο Διαδίκτυο στο Λιμάνι, στο Θέατρο και στην κεντρική πλατεία. Με αυ […]
  • ΟΓΑ: Ξεκίνησε η παραλαβή των δελτίων για τον Κοινωνικό Τουρισμό Ιουλίου 23, 2016
    Από σήμερα και έως τις 31/8/2016 θα μπορούν οι κληρωθέντες των προγραμμάτων του ΛΑΕ/ΟΓΑ να προσέρχονται, σε οποιοδήποτε ΚΕΠ, για να παραλάβουν τα δελτία τους για τον κοινωνικό τουρισμό. Μετά την ημερομηνία αυτή και ειδικότερα από 5/9/2016, τυχόν αδιάθετα δελτία θα διανέμονται, με σειρά προτεραιότητας προσέλευσης στα ΚΕΠ σε όσους υπέβαλαν αίτηση συμμετοχής στ […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Απεργια 4 Φλεβαρη 2016 Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δεματοποιητης Δημαρακης Θανασης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ελος Κοιλαδας Ευπλοια Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Λιμεναρχειο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ βαρεα μεταλλα στο νερο δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 36 ακόμα followers