You are currently browsing the category archive for the ‘Προσωπα’ category.

 

https://el.m.wikipedia.org/wiki/Αντώνης_Κοντογεωργίου

Tα φραγματα στην κοιλαδα του ποταμου Ελαν στην Ουαλια εγιναν προκειμενου να υδροδοτηθει η Αγγλικη πολη Μπερμπινχαμ (σημερα ενα εκατομμυριο κατοικοι )σε αποσταση 140 χιλιομετρων περιπου.

Το νερο φτανει στην πολη με φυσικη ροη λογω υψομετρικης διαφορας.Ο τοτε δημαρχος της πολης (βιομηχανος και ριζοσπαστης αργοτερα συντηρητικος υπεροπτης και μισητος υπευθυνος γα τον πολεμο των Μποερς στην Ν Αφρικη )Τσαμπερλαιν σχεδιασε και υλοποιησε το εργο για να σωθουν οι κατοικοι απο τις επιδημιες (χολερα τυφο κλπ) που μεχρι τοτε θεριζαν τον πληθυσμο.Βεβαια τοτε οι Αγγλοι εκλεβαν το νερο των Ουαλων πραγμα που δεν ηταν  καθολου αρεστο στον τοπικο πληθυσμο που διαδηλωσε στο Λονδινο εναντια στο σχεδιο αυτο.Σχετικα διαβαστε εδω. Να γραψω παντως πως στα τελη της δεκαετιας του 60 οταν τα ενοπλα κινηματα σε ολο τον κοσμο γνωρισαν ανθιση εγιναν και επιθεσεις στο εργο αυτο απο την παρανομη εθνικιστικη οργανωση τον Μαρτιο του 1967.Προσπαθησαν να ανατιναξουν τους αγωγους μεταφορας του νερου στην περιοχη Crossgates κοντα στο  Llandrindod Wells με σαραντα μασουρια δυναμιτη αλλα απετυχαν.Την επομενη χρονια νεα προσπαθεια στο West Hagley στην περιοχη  Worcestershire απο την αριστερη εθνικιστικη οργανωση Mudiad Amddiffyn Cymru.(κινημα για την υπερασπιση της Ουαλιας)Αυτη τη φορα η εκρηξη πετυχε και ηταν μεγαλη.Εξ αλλου η οργανωση ΜΑC (1963-1969) ειχε κανει και αλλες ενοπλες ενεργειες σχετικες με φραγματα και υδροδοτησεις αλλα οχι μονο.https://www.youtube.com/watch?v=pl7SQdsJ4So η συνεντευξη του ηγετη της John Jenkins στο BBC2 το 2009 μετα απο 10 χρονια φυλακιση.

Σημερα απο τα φραγματα υδροδοτειται και η νοτια Ουαλια αν χρειαστει και παραγεται μικρης ποσοτητας ηλεκτρικη ενεργεια.

Στην πανεμορφη Κοιλαδα που πλεον ειναι κατω απο το νερο υπηρχε ενας οικισμος 400 κατοικων με την εκκλησια που βλεπετε στην φωτογραφια.

Στην περιοχη αυτη (Νantgwyllt)στο φραγμα Garreg Ddu κτιστηκε αλλος ναος σε αναμνηση αυτου που χαθηκε με την καμπανα της παλιας εκκλησιας να εχει μπει στην νεα.

Εδω οταν κτιζοταν το φραγμα στο βαθος η νεα τοτε εκκλησια

Στην ιδια περιοχη ηταν η κατοικια του Γιουρδη οπου εξ αλλου εμεινε παλιοτερα για ενα διαστημα και ο ποιητης  Περσυ Σελλευ (συζυγου της Μαιρη Σελευ που εγραψε τον Φρανκεσταιν και φιλος του Λορδου Βυρωνα).Κατα την εκκενωση της περιοχης εγινε εκταφη των οστων των νεκρων απο το νεκροταφειο του χωριου και ταφη τους σε νεκροταφειο γειτονικης πολης.

George Nicholas Yourdi

Μετριου αναστηματος Ελληνικης κοψιας , παντα καλοξυρισμενος , με παχυ μουστακι πυκνα φρυδια μαυρα μαλλια και σπινθηροβολο βλεμμα εντυπωσιαζε οσους τον συναντουσαν . Ο πατερας του ηταν Ελληνας προξενος στο Κορκ (σημερα Ιρλανδικη Δημοκρατια) και η μητερα του Ιρλανδη ετσι συνδιαζε την ομορφια και τα χαρακτηριστικα των δυο λαων .Αποφοιτος του ξακουστου Τρινιτυ Κολετζ στο Δουβλινο πτυχιουχος της σχολης τεχνων και μηχανικων.Εθεωρειτο στο επαγγελμα του ειδικος.Ειχε σημαντικη  εμπειρια σε εργα υδρευσης και εξειδικευση στην χρηση του τσιμεντου στην κατασκευες.Eργενης οπως οι περισσοτεροι στον επαγγελματικο του τομεα.Αφοσιωθηκε στο εργο.Γραφεται πως για 8 χρονια δεν εφυγε ουτε μια νυχτα απο την Κοιλαδα.Πηγαινε πανω κατω εξεταζοντας δινοντας οδηγιες ελεγχοντας τις εργασιες.

Σκληρος με τους εργατες .Διαβαστε τον κανονισμο για την καντινα.

Και καλα για το αλκοολ και τα τυχερα παιχνιδια.Η μουσικη,το τραγουδι;Γιατι απαγορευονταν;Οι γυναικες (συζυγοι των εργατων) γιατι απαγορευοταν να πανε στο μπαρ;

Εξ αλλου εργατες απο την περιοχη υπεβαλλαν γραπτο αιτημα στον Γιουρδη να ερχονται στην δουλεια με το τρενο μεταφορας των υλικων μιας και ερχονταν με τα ποδια απο χωρια σε μεγαλη αποσταση απο τα εργοταξια.Το αιτημα εξεταστηκε και δεν εγινε δεκτο.

Ποιος ηταν ομως αυτος ο ΕλληνοΙρλανδος Γιουρδης; Ψαχνοντας το ονομα βρηκα μονο πληροφοριες για την οικογενεια Γιουρδη στην Υδρα.Τυχαιο που πιθανα  ενας απογονος της Υδρουσας  εγινε ο αρχιμηχανικος ενος απο τα σημαντικωτερα εργα υδρευσης στην αλλη ακρη του κοσμου;Οι οικογενεια Γιουρδη σαν εφοπλιστικη και πολιτικη οικογενεια της Υδρας ειχε πιθανοτατα οικονομικες δοσοληψειες και σχεσεις με την Αγγλια και ισως αυτο εξηγει την τοποθετηση του πατερα του σαν προξενου της Ελλαδας σε Αγγλικη (τοτε) επαρχια.Στην Υδρα εμφανιζεται το ονομα Αναγνωστης Νικολαου Γιουρδης ηταν προεστος και πατερας του Λάζαρου Αναγνώστη Γιουρδή σημαντικου πολιτικου που διετελεσε και προεδρος της Βουλης των Ελληνων με μεγαλη κτηματικη περιουσια.Εξ αλλου στον Πειραια υπηρχε η Βρυση Γιουρδη (αλλη συμπτωση με νερο)που ανηκε σε κτηματια με αυτο το ονομα και εμεινε σαν τοπωνυμιο.(ΒΡΥΣΗ ΓΙΟΥΡΔΗ: Ο Γιουρδής (1845) ήταν Υδραίος οικοπεδούχος και επειδή στα οικόπεδά του υπήρχε βρύση η θέση ονομάστηκε έτσι. Η θέση βρύση Γιουρδή βρίσκεται στην σημερινή Φίλωνος. Υπήρχε μιά άποψη ότι η βρύση του Γιουρδή ήταν η προγενέστερη ονομασία της θέσης Τρούμπας αλλά προσωπικά διαφωνώ γιατί το λοιμοκαθαρτήριο ορίζεται πλησίον στην Βρύση Γιουρδή (Φίλωνος προς Άγιο Νικόλαο δηλαδή).)

Κατα μεσο ορο στα φραγματα δουλευαν πεντε χιλιαδες εργατες τον χρονο για δεκατρια χρονια μεχρι να ολοκληρωθουν οι εργασιες.Πανω απο πενηντα χιλιαδες ανθρωποι εργαστηκαν εδω απο το 1895 μεχρι να ολοκληρωθει η πρωτη φαση.

Οι εργαζομενοι ηταν απο 11 χρονων και πανω.Ζουσαν σε ενα καταυλισμο απο ξυλινα σπιτια

ειχαν εκκλησια σχολειο νοσοκομειο πυροσβεστικο σταθμο και φυσικα αστυνομικο τμημα.Ειναι αγνωστος ο αριθμος των νεκρων και τραυματιων.Εχουν γινει καταγραφες ομως θανατων και ατυχηματων.Απο εκρηξεις δυναμιτη πτωσεις και αλλες αιτιες.

Εδω το νοσοκομειο

 

Yπηρχαν λουτρα οπου οι εργατες και οι οικογενειες τους μπορουσαν να κανουν ζεστο μπανιο.Οι αντρες μπορουσαν να κανουν χρηση τεσσερες φορες την βδομαδα οι γυναικες μονο μια καθε τεταρτη.Για την πετσετα και το σαπουνι υπηρχε αντιτιμο.Αν το μπανιο κρατουσε πανω απο τριαντα λεπτα πληρωνες επιπλεον.

 

Τα εξη φραγματα

Τα τεσσερα του ποταμου Ελαν (ξεκινωντας απο το ψηλοτερο)

Craig Goch (το φραγμα στο μεγαλυτερο υψομετρο)

Pen y Garreg

Garreg Ddu (το βυθισμενο φραγμα κατω απο την γεφυρα εχει σαν στοχο να κρατα την σταθμη του νερου ψηλα για να μπορει να υπαρχει ροη νερου προς το Μπερμπινχαμ)

Caban Coch

Και τα δυο του ποταμου  Claerwen

Claerwen dam (εγκαινια το 1952 μετα απο εξη χρονια εργασιων)

https://www.elanvalley.org.uk/sites/default/files/fileman/claerwen.png

Dol y Mynach

Dol-y-Mynach

Πηγες για φωτογραφιες και πληροφοριες για τους εργατες και τον Γιουρδη

Το βιβλιο της Ριτα Μορτον The building of the Elan Valley Dams 1997

https://www.thefreelibrary.com/Victorian+engineering+at+its+dammed+finest…+How+Birmingham+built+…-a0434305357

https://www.thefreelibrary.com/Lost+village+of+the+dammed%3B+It%27s+100+years+since+the+Elan+valley+was…-a0121215117

Αντιφασιστικό Μέτωπο Αργολίδας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΥ ΔΕΙΛΑΚΗ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΑΛΩΒΗΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΙΛΑΠΑ ΤΗΣ ΄΄ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ΄΄ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΜΙΑΣ ΚΑΚΙΑΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΥ
Η παλιά πόλη του Ναυπλίου, όπως την γνωρίζουν σήμερα τόσο οι κάτοικοι όσο και τα εκατομμύρια των επισκεπτών της, αποτελεί από το 1962 ένα «ιστορικό διατηρητέο μνημείο» που κατάφερε να διασωθεί από την τσιμεντοποίηση, την αντιπαροχή και την ανεξέλεγκτη “ανάπτυξη” χάρη στον Νόμο και τους αγώνες μιας αρχαιολόγου. Πρόκειται για την Ευαγγελία Πρωτονοτάριου Δεϊλάκη, την προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων, που δεν δίστασε να συγκρουσθεί με τοπικά, επιχειρηματικά αλλά και πολιτικά συμφέροντα της εποχής προκειμένου να προστατεύσει αυτόν τον μικρό πολιτιστικό και αρχιτεκτονικό θησαυρό από τη στρεβλή οικονομική και τουριστική ανάπτυξη που σάρωνε τη χώρα. Εφαρμόζοντας με περισσή αυστηρότητα τον Αρχαιολογικό Νόμο και τη “Χάρτα της Βενετίας”, επέβαλε κανόνες και περιορισμούς σε κάθε μορφή επιχειρηματικής δραστηριότητας στην προστατευόμενη πόλη και συγκρούστηκε με εργολάβους και επιχειρηματίες που στα χρόνια της δικτατορίας θέλησαν να “εκσυγχρονίσουν” το Ναύπλιο με πολυκατοικίες και τσιμεντένια ξενοδοχεία. Στη μάχη της αυτή η Δεϊλάκη βρέθηκε απελπιστικά μόνη.

Οι κάτοικοι της πόλης την θεωρούσαν εχθρό της ανάπτυξης και των συμφερόντων τους, ο εμπορικός σύλλογος οργάνωνε απεργίες εναντίον της και οι παράγοντες του τόπου έστελναν παράπονα και καταγγελίες εις βάρος της στο καθεστώς των συνταγματαρχών. Όταν τελικά το 1973 κατάφεραν να πετύχουν την πολυπόθητη μετάθεση της αρχαιολόγου από το Ναύπλιο στον Βόλο ήταν πια γι’ αυτούς αργά. Ώς την πτώση της χούντας τρία τσιμεντένια κτήρια προλαβαίνουν να σηκωθούν στο Ναύπλιο και η πόλη περνά σχεδόν αλώβητη από τη λαίλαπα της “ανάπτυξης”. Το Ναύπλιο, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, είναι ό,τι ο Νόμος και η απαρέγκλιτη τήρησή του κατάφεραν να διατηρήσουν αναλλοίωτο. Αυτός ο μικρός αλλά ιστορικός πόλος έλξης εκατομμυρίων επισκεπτών είναι ό,τι σώθηκε από την τυφλή και αλόγιστη επιχειρηματικότητα που κάποτε ήθελε να ρίξει τη Δεϊλάκη στην πυρά και σήμερα απολαμβάνει τα τεράστια οφέλη της τότε αυστηρής εφαρμογής του Νόμου.

Η προσήλωση της αρχαιολόγου στη νομιμότητα έδωσε καρπούς ανεκτίμητης αξίας για τους σημερινούς κατοίκους της πόλης που οφείλουν ένα τεράστιο ευχαριστώ σε αυτή την επιστήμονα που κόντρα σε κάθε μορφή συμφερόντων και οπλισμένη με τον Αρχαιολογικό Νόμο έσωσε το Ναύπλιο από την “ανάπτυξη”.

Είναι ο ίδιος Νόμος που σήμερα τίθεται υπό αίρεση και μια κερκόπορτα ανοίγει στις ορέξεις όσων θεωρούν περιττή την άποψη των αρχαιολόγων για τη μορφή των δραστηριοτήτων που συνάδουν σε προστατευόμενες πόλεις και περιοχές. Και την κερκόπορτα αυτή την ανοίγει το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε στη Βουλή από το υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης με τίτλο «Νέο θεσμικό πλαίσιο για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας και άλλες διατάξεις» και προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, που σήμερα πραγματοποιούν 24ωρη απεργία ζητώντας την ανάκληση των σχετικών άρθρων.

Πόλεις όπως, για παράδειγμα, το Ναύπλιο αλλά και γενικότερα χώροι αρχαιολογικής και ιστορικής κληρονομιάς, ενδέχεται να αντιμετωπίσουν και πάλι τους ίδιους κινδύνους και ό,τι έσωσε τότε η δικαιωμένη τελικά από τον χρόνο και τα αποτελέσματα Δεϊλάκη μπορεί να χαθεί μισόν αιώνα μετά, αν εκλείψει η σχετική νομοθετική προστασία από τις “οικονομικές δραστηριότητες”.

Η “κακιά” αρχαιολόγος, που τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 δεν άφηνε τους Ναυπλιώτες να αλλάξουν ούτε παντζούρι στο σπίτι τους και αγωνίστηκε ώστε να μην γεμίσει η πόλη με τα ξενοδοχειακά τερατουργήματα που ο ΕΟΤ κατάφερε τελικά να σηκώσει πάνω στα τείχη της Ακροναυπλίας, κατάφερε ό,τι κατάφερε έχοντας στα χέρια της έναν νόμο. Χωρίς αυτόν τον νόμο καμία και κανένας αρχαιολόγος δεν θα μπορέσουν να σώσουν το Ναύπλιο και το κάθε Ναύπλιο.
σ.σ.: Η Ευαγγελία Πρωτονοτάριου Δεϊλάκη απεβίωσε στις 24 Ιουλίου 2002, σε ηλικία 71 χρονών
πηγή: Αυγή

Πέμπτη 25 Ιούλη 2002
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 25
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Απώλεια για την αρχαιολογία

Πέθανε την Τετάρτη η Ευαγγελία Πρωτονοταρίου – Δεϊλάκη, επίτιμος έφορος Αρχαιοτήτων του υπουργείου Πολιτισμού. Υπηρέτησε αρχικά ως επιμελήτρια και αργότερα ως έφορος στη Δ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Αργολιδο-Κορινθίας, διευθύντρια της Δ/νσης Αρχείων Μνημείων και τέλος, έφορος στην Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας, μέχρι το 1991, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε.

Η Ευαγγελία Πρωτονοταρίου – Δεϊλάκη διενήργησε μεγάλο αριθμό ανασκαφών στην Αργολιδο-Κορινθία με σημαντικότερες αυτές του μυκηναϊκού νεκροταφείου της Ναυπλίας, του Θολωτού μυκηναϊκού τάφου στην Καζάρμα, του νεολιθικού οικισμού στα Δενδρά, των μεσσοελλαδικών τύμβων του Αργους και του Ασκληπιείου Φενεού. Σε αυτήν οφείλεται επίσης η ανακάλυψη και η ανασκαφή του μικρού θεάτρου στην Παλαιά Επίδαυρο.

Ποια ηταν

Ευαγγελία Πρωτονοτάριος-Δειλάκη

Η αρχαιολόγος Ευαγγελία Πρωτονοτάριος-Δειλάκη συγκαταλέγεται ανάμεσα στους σπουδαιότερους Έλληνες αρχαιολόγους. Στην αξία του επιστημονικού της έργου θα πρέπει να συνεκτιμηθεί το πλούσιο ανασκαφικό της έργο και τα ευρήματα που η αρχαιολογική της σκαπάνη έφερε στο φως , το σύνολο των επιστημονικών δημοσιευμάτων και ερευνών της και το αποτέλεσμα της δραστηριότητας της από τις διάφορες υπεύθυνες θέσεις που βρέθηκε. Το τελευταίο ίσως αποτελεί και το σημαντικότερο, μιας και το μεγάλο πλήθος αρχαιολογικών και ιστορικών ευρημάτων που ανέδειξε , φαντάζει ελάχιστο μπροστά στο πλήθος εκείνων που μερίμνησε να διασωθούν μέσα από τις θέσεις που υπηρέτησε.Μια βόλτα στην παλιά πόλη του Ναυπλίου αρκεί για να το επιβεβαιώσει.

Υπήρξε για μεγάλο χρονικό διάστημα αρχικά επιμελήτρια και αργότερα έφορος στην Δ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Αργολιδο-Κορινθίας. Στη συνέχεια υπήρξε διευθύντρια της Διεύθυνσης Αρχείου Μνημείων και τέλος προϊσταμένη στη νεοσυσταθείσα το 1979 Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας, με αρμοδιότητες τότε σε όλη την επικράτεια .Έχοντας μακρά και πολύτιμη εμπειρία, κυρίως από την Αργολίδα, την αντιμετώπισε εξ αρχής σοβαρά και χρόνο με το χρόνο αυτή μεγάλωσε τόσο σε προσωπικό ποικίλων ειδικοτήτων, όπως απαιτείται από το αντικείμενό της, όσο και σε ερευνητικές δραστηριότητες (αρχαιολογικές και παλαιοντολογικές ανασκαφές σε σπήλαια) υποστηρίζοντας σθεναρά τους νέους επιστήμονες και τα προγράμματά τους και καθιστώντας αυτή την Εφορεία ουσιαστικά ένα ερευνητικό κέντρο, έτσι ώστε σήμερα να είναι περιζήτητη από πάρα πολλούς νέους επιστήμονες..Από την εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας αποχώρησε το 1991 οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Χρήστηκε ,επίσης επίτιμος έφορος Αρχαιοτήτων του υπουργείου Πολιτισμού.

 

Μερικά από τα ανασκαφικά της ευρήματα είναι :

  • η ανακάλυψη και ανασκαφή του μικρού θεάτρου στην Παλαιά Επίδαυρο
  • ανασκαφές του του Θολωτού μυκηναϊκού τάφου στην Kαζάρμα

 

  • ανασκαφές του του μυκηναϊκού νεκροταφείου της Ναυπλίας

 

  • ανασκαφές του του νεολιθικού οικισμού στα Δενδρά των μεσοελλαδικών τύμβων του Άργους και του Ασκληπιείου Φενεού.

 

Σημαντικό είναι και το πλήθος των δημοσιεύσεων της , μερικά εκ των οποίων είναι:

  • Πρωτονοτάριου- Δεϊλάκη Ε., «Ανασκαφή Φενεού 1958, 1959, 1961», ΑΔ 17 (1961/62), Χρονικά Β’, Αθήνα 1963, 57-61.

 

  • Πρωτονοτάριου- Δεϊλάκη Ε., «Καταστροφές από σεισμούς και πλημμύρες στην αρχαία Φενεό»,στο Καλλίστευμα, Μελέτες προς τιμήν της Όλγας Τζάχου-Αλεξανδρή, Αθήνα 2001, 433-438.

 

  • Πρωτονοταρίου-Δεϊλάκη Ε., «Από το Άργος του 8ου και 7ου αι.π.Χ.», from journal Annuario della Scuola Archeologica di Atene e delle Missioni Italiane in Oriente 60 (1982)

• Πρωτονοταρίου-Δεϊλάκη Ε., «Κτιστός πυραμιδοειδής τάφος εκ του νεκροταφείου Κραννώνος», Θεσσαλικά Γ΄ (1960), 29-43

.  Ευ. Πρωτονοταρίου-Δεϊλάκη, Οι Τύμβοι του Άργους, Αθήναι 1980

Αντίστοιχο του επιστημονικού της έργου ήταν το ήθος της και το σθένος της να προασπίζεται την διάσωση της αρχαιολογικής και ιστορικής κληρονομιάς μας. Παρόλο που αδυνατούμε να γνωρίζουμε τα προβλήματα , τις αντιδικίες και το έλλειμμα της κρατικής μέριμνας που πιθανώς να αντιμετωπίζει ο χώρος , γνωρίζουμε ότι στην επιμονή και το πείσμα της αρχαιολόγου Ευαγγελία Πρωτονοτάριου-Δειλάλη αποδίδεται η διάσωση της φυσιογνωμίας της παλιάς πόλης του Ναυπλίου. Ως προϊσταμένη της Εφορείας κλασσικών αρχαιοτήτων Αργολιδοκορινθίας ,έδωσε σκληρούς αγώνες για να μην αλλοιωθεί η παλιά πόλη από νεωτερισμούς και πολλές φορές ήρθε σε αντιπαράθεση με επαγγελματίες του Ναυπλίου, των οποίων, υποτίθεται ,θίγονταν κάποια μικρό-συμφέροντα. Μαζί με υποψιασμένους αρχιτέκτονες, οδήγησαν σε βασιλικό διάταγμα που προβλέπει τον αρχιτεκτονικό έλεγχο της παλιάς πόλης. Οποιαδήποτε νέα οικοδομή ή επισκευή έπρεπε να συμμορφώνεται με το τριγύρω αρχιτεκτονικό χρώμα. Βέβαια παρατυπίες και παρασπονδίες έγιναν, με κακό γουστα κτίρια-κουτιά, ιδίως στην περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Αλλά το μοναδικό αυτό σύνολο που αποτελεί τη πόλη του Ναυπλίου βασικά διαφυλάχθηκε, πράγμα σπανιότατο, αν όχι μοναδικό, πανελλαδικά. Η «Αρχαιολογία» παρακολουθούσε στενά κάθε διαμόρφωση, κάθε επισκευή, κάθε πανωσήκωμα Μάλιστα την εμμονή της στην προάσπιση της φυσιογνωμίας του παλιού Ναυπλίου την ..πλήρωσε με δυσμενή μετάθεση στη Μαγνησία ,για να επανέλθει αργότερα και μέχρι το 1978 , όταν μετατέθηκε στις κεντρικές υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού.

Το ίδιο ακριβώς σθένος διατήρησε σε όλη την διαδρομή της (όπως στην περίπτωση της εκμετάλευσης της μικρής Επιδαύρου). Σε αυτό οφείλεται το κύρος και ο σεβασμός που εμπνέει η προσωπικότητα της. Όταν το 2002 απεβίωσε , τόσο ο τοπικός όσο και ο πανελλήνιος τύπος αναφέρθηκε στο θλιβερό γεγονός και το έργο της. Χρόνια αργότερα.,Το 2008 , σε εκδήλωση απονομής φόρου τιμής στο Πρόσωπό της από την κοινότητα των Ναυπλιωτών εκφράστηκε η επιθυμία να αποδοθεί το όνομά της σε δρόμο της πόλης του Ναυπλίου.

Κάποια ενδεικτικά δημοσιεύματα για τη ζωή και το έργο της είναι:

– εισαγωγή του Γιώργου Ρούβαλη «Παλιά Αρχοντικά του Ναυπλίου – Περίπατος στην ομορφιά».
Μνήμη Ευαγγελίας Δεϊλάκη
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_11/07/2010_407241=========================================================

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=384844

http://www.nafplio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=138%3A2011-06-04-07-22-36&catid=36&Itemid=44
http://archive.enet.gr/online/online_text/c=113,dt=31.10.2006

http://www.hellinon.net/PELOPONISOS/Peloponisos4.htm

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22784&subid=2&pubid=51386948

http://www.aegeussociety.org/gr/index.php/new-books/details/the-tumuli-of-argos/

Καταλαβαινω  πως το να εισαι ηλικιωμενος σημαινει να βλεπεις να πυκνωνουν οι γραμμες αυτων που γνωριζες και  φευγουν απ τη ζωη.

Τασος Κατιντσάρος



Έφυγε από την ζωή το ιστορικό στέλεχος της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς Ο Tάσος Κατιντσάρος, ιστορικό στέλεχος της  Αριστεράς από την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Image may contain: 2 people, people standing and outdoor

Κατά τα πρώτα μεταδιδακτορικά χρόνια εντάχθηκε στην οργάνωση της Κ.Ο Μαχητής ενώ από το 1989  εντάχθηκε στο ΝΑΡ.Υπήρξε στέλεχος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΠΕ του ΝΑΡ για τη Κομμουνιστική Απελευθέρωση. Γεννήθηκε, μεγάλωσε, έζησε και ανέπτυξε έντονη πολιτική δράση στο Περιστέρι της Αττικής.

Image may contain: 1 person, text

27.9.2018

Ανακοίνωση της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποχαιρετά τον Τάσο Κατιντσάρο

Έφυγε σήμερα Δευτέρα 27/09/2018, σε ηλικία 63 χρονών ο σύντροφος Τάσος Κατιντσάρος, στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μέλος της ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ (Τάση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και της Πολιτικής Κίνησης «Σύγχρονο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ», μετά από γενναία και μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο.

Γεννήθηκε και έζησε στο Περιστέρι, και εντάχθηκε στο κομμουνιστικό κίνημα από τα μαθητικά του χρόνια, μέσα στη χούντα, μέσα από τις γραμμές της Κομμουνιστικής Οργάνωση «Μαχητής». Από τότε, έζησε σαν μαχητής, πάλεψε σαν μαχητής και έφυγε σαν μαχητής.

Ήταν από τους συνδημιουργούς της συντονιστικής επιτροπής εργαζομένων και μαθητών στην κατάληψη του Πολυτεχνείου, το Νοέμβρη του 1973. Συμμετείχε σε όλα τα μεγάλα γεγονότα της ριζοσπαστικής μεταπολίτευσης, μέσα από σχηματισμούς της επαναστατικής Αριστεράς.

Στα πέτρινα χρόνια της μεγάλης υποχώρησης του ‘90, αρχικά βοήθησε στη συγκρότηση της Εναλλακτικής Αντικαπιταλιστικής Συσπείρωσης και το 1990 προσχώρησε στο Νέο Αριστερό Ρεύμα, του οποίου υπήρξε αδιάλειπτα μέλος της Συντονιστικής και μετέπειτα, Πολιτικής Επιτροπής του, μέχρι το 2017.

Πίστεψε και πάλεψε με ανιδιοτέλεια για την ενότητα της επαναστατικής Αριστεράς. Συνέβαλλε αποφασιστικά  στην ίδρυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην οποία εξελέγη για χρόνια μέλος της ΚΣΕ και του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου. Τον Ιούνιο του 2018 συμμετείχε στην ίδρυση της Πολιτικής Κίνησης Σύγχρονο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

Μέχρι την τελευταία στιγμή αγωνίστηκε σταθερά και αισιόδοξα για την προγραμματική και μετωπική ανασυγκρότηση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος.

Η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφράζει τα βαθύτατα συλλυπητήριά της στην οικογένειά του και τους οικείους του.

Σύντροφε Τάσο, σε αποχαιρετούμε, μαζί με όλους τους συντρόφους και συναγωνιστές σου της δικτατορίας, της μεταπολίτευσης, των μετωπικών εγχειρημάτων, των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων στους οποίους έδωσες το «παρών».

Στους αγώνες αυτούς που θα δικαιωθούν αργά ή γρήγορα, θα πρωταγωνιστήσει μια σύγχρονη κομμουνιστική ελπίδα.

Η κηδεία θα γίνει  τη Δευτέρα 1/10 στις 4μμ, κοιμητήριο Περιστερίου.

Πώς περιμένουμε να επικρατήσει η δικαιοσύνη, όταν δεν υπάρχει σχεδόν κανείς να προσφέρει τον εαυτό του για ένα δίκαιο σκοπό; Μια τόσο ωραία και ηλιόλουστη μέρα και πρέπει να φύγω, άλλα τι πειράζει ο θάνατος μου, αν μέσω εμάς ξυπνήσουν και κινητοποιηθούν χιλιάδες;

Προσωπικη ευθυνη. Σημαινει οταν ο ανθρωπος βγει εξω απο την γραμμη του καθε φανατισμου της μαζας και υπερασπιστει την αλληλεγγυη την ειρηνη τον διωκομενο συνανθρωπο.

 

Sophia Magdalena Scholl, 9 Μαΐου 1921 – 22 Φεβρουαρίου 1943

 

Η Σόφι Μαγδαληνή Σολ (Sophia Magdalena Scholl, 9 Μαΐου 1921 – 22 Φεβρουαρίου 1943) ήταν Γερμανίδα φοιτήτρια και επαναστάτρια, ενεργό μέλος της μη βίαιης αντιστασιακής οργάνωσης Λευκό Ρόδο στη Ναζιστική Γερμανία. Καταδικάστηκε για προδοσία, αφού εντοπίστηκε να μοιράζει αντιπολεμικά φυλλάδια στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου με τον αδερφό της Χανς. Ως αποτέλεσμα,εκτελέστηκαν και οι δύο στη γκιλοτίνα. Από τη δεκαετία του 1970, η Σολ τιμάται ως μια από τις μεγαλύτερες ηρωίδες της Γερμανίας, για την αντίστασή της στο Τρίτο Ράιχ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο πατέρας της Σολ, ο Ρόμπερτ, ήταν δήμαρχος του βόρειου Baden, όταν γεννήθηκε η Σόφι. Ήταν η 4η από 6 παιδιά.Η Σολ ανατράφηκε ως Λουθηρανή. Πήγε σχολείο στην ηλικία των 7 ετών, μάθαινε πολύ εύκολα, και έζησε ανέμελα παιδικά χρόνια. Το 1930, η οικογένεια μετακόμισε στο Λούντβισμπουργκ και δύο χρόνια αργότερα στο Ουλμ, όπου ο πατέρας της εργαζόταν ως σύμβουλος επιχειρήσεων.
Το 1932, η Σολ άρχισε να παρακολουθεί ένα σχολείο θηλέων. Στην ηλικία των 12 ετών, επέλεξε να ενταχθεί στην οργάνωση Bund Deutscher Madel (Ομάδα Γερμανών κοριτσιών), όπως έκαναν οι περισσότερες από τις συμμαθήτριες της, αλλά ο αρχικός ενθουσιασμός της αντικαταστάθηκε από σκεπτικισμό. Είχε επίγνωση των αντικρουόμενων πολιτικών ιδεολογιών του πατέρα της, των φίλων της και, επίσης, μερικών από τους δασκάλους της. Η πολιτική συμπεριφορά είχε γίνει απαραίτητο κριτήριο στην επιλογή των φίλων της. Η σύλληψη των αδερφών και φίλων της το 1937 για συμμετοχή στο Γερμανικό Κίνημα Νεολαίας την επηρέασε βαθύτατα.
Είχε ταλέντο στο σχεδιασμό και τη ζωγραφική και για πρώτη φορά ήρθε σε επαφή με μερικούς «περιθωριακούς» καλλιτέχνες. Όντας φανατική αναγνώστρια,ανέπτυξε ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη φιλοσοφία και τη θεολογία. Η πίστη της στον Θεό και στην απαραίτητη αξιοπρέπεια του κάθε ανθρώπου διαμόρφωσε τη βάση για την αντι-ναζιστική της ιδεολογία.
Την άνοιξη του 1940, αποφοίτησε από το σχολείο θηλέων, όπου το αντικείμενο του δοκιμίου της ήταν » Το χέρι που κούνησε την Κούνια,κούνησε ολόκληρο τον Κόσμο «. Καθώς είχε μεγάλη αδυναμία στα παιδιά, έγινε δάσκαλος σε νηπιαγωγείο στο Ινστιτούτο Frobel στο Ουλμ. Επέλεξε αυτή την εργασία ελπίζοντας ότι θα αναγνωριστεί ως εναλλακτική υπηρεσία στο Reichsarbeitsdienst (Εθνική Υπηρεσία Εργασίας), κάτι το οποίο ήταν προαπαιτούμενο ώστε να εισαχθεί σε πανεπιστήμιο. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε, και την άνοιξη του 1941 ξεκίνησε μια εξάμηνη θητεία στη βοηθητική υπηρεσία πολέμου ως καθηγήτρια σε παιδικό σταθμό στο Μπλούμπεργκ. Το καθεστώς της Εθνικής Υπηρεσίας Εργασίας θύμιζε στρατιωτικό και αυτό προβλημάτισε τη Σολ και την οδήγησε στο να αρχίσει να εφαρμόζει παθητική αντίσταση.
Μετά την 6μηνη θητεία της, το Μάιο του 1942, γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου ως φοιτήτρια φιλοσοφίας και βιολογίας. Ο αδερφός της, Χανς, ο οποίος σπούδαζε ιατρική εκεί, την σύστησε στους φίλους του. Παρόλο που αυτή η ομάδα φίλων έγινε αργότερα γνωστή για τις πολιτικές της πεποιθήσεις, αρχικά συγκροτήθηκε λόγω της κοινής αγάπης για τις τέχνες, τη μουσική ,τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία και τη θεολογία. Ορειβασία, σκι και κολύμβηση έπαιζαν επίσης σημαντικό ρόλο για αυτούς. Παρακολουθούσαν συχνά συναυλίες,θεατρικές παραστάσεις και λογοτεχνικές διαλέξεις μαζί.
Στο Μόναχο, η Σολ γνώρισε ένα μεγάλο αριθμό καλλιτεχνών, συγγραφέων και φιλοσόφων, συγκεκριμένα τους Carl Muth και Theodor Haecker, οι οποίοι αποτέλεσαν σημαντικές γνωριμίες για εκείνη. Το ερώτημα, το οποίο ανέλυαν, ήταν το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ένα άτομο που ζει σε δικτατορικά καθεστώτα. Στη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών του 1942, η Σολ έπρεπε να υπηρετήσει σε ένα μεταλλουργικό εργοστάσιο στο Ουλμ. Την ίδια περίοδο, ο πατέρας της ήταν στη φυλακή, καθώς είχε μιλήσει αρνητικά σε έναν υπάλληλο του για τον Χίτλερ.

Προέλευση του Λευκού Ρόδου

Με βάση την αλληλογραφία μεταξύ εκείνης και του δεσμού της, Fritz Hartnagel (η οποία αναλύθηκε από τους Gunter Biemer και Jakob Knab του περιοδικού Newman Studien), έδωσε 2 τόμους από τις ομιλίες του Καρδινάλιου John Henry Newman στον Hartnagel, όταν τον έστειλαν στο ανατολικό μέτωπο, το Μάιο του 1942. Η ανακάλυψη από τον Jakob Knab δείχνει τη σημασία που έπαιζε η θρησκεία στη ζωή της Σολ και τονίστηκε σε ένα άρθρο στο Catholic Herald της Αγγλίας. Το Λευκό Ρόδο ιδρύθηκε, αφού η Σολ και οι άλλοι διάβασαν μια αντιναζιστική ομιλία από τον Clemens August Graf von Galen (Το λιοντάρι του Munster), τον Ρωμαιοκαθολικό Επίσκοπο του Munster. Παρόλο που ήταν Λουθηρανή η Σολ συγκινήθηκε.
Αυτή και οι υπόλοιποι είχαν τρομοκρατηθεί από τις αναφορές του Hartnagel για τη συμπεριφορά των Γερμανών στο ανατολικό μέτωπο όπου ο Hartnagel είδε σοβιετικούς στρατιώτες να εκτελούνται μέσα σε λάκκους και έμαθε για τις μαζικές δολοφονίες των Εβραίων. Η αλληλογραφία της με τον Hartnagel ανέλυε σε βάθος την «θεολογία της συνείδησης» η οποία αναπτύχθηκε στα γραπτά του Newman. Αυτό παρουσιάζεται ως η κύρια γραμμή άμυνας της στα πρακτικά των ανακρίσεών της, οι οποίες οδήγησαν στη «δίκη» και την εκτέλεση της. Αυτά τα πρακτικά έγιναν η βάση για την ταινία του 2005 «Οι τελευταίες μέρες της Σόφι Σολ».

Δραστηριότητες του Λευκού Ρόδου

Τα κύρια μέλη, αρχικά, ήταν ο Hans Scholl (ο αδερφός της Σόφι), ο Will Graf και ο Christoph Probst. Στις αρχές του καλοκαιριού του 1942, αυτή η ομάδα νεαρών συνέταξε 6 αντιναζιστικά, πολιτικά φυλλάδια. Αντίθετα με την κοινή αντίληψη, η Σόφι Σολ δε συμμετείχε στη συγγραφή αυτών των άρθρων. Αρχικά, ο αδερφός της, δεν την ενημέρωνε για τις δραστηριότητες του, αλλά, όταν τις ανακάλυψε, τον ακολούθησε και αποδείχθηκε πολύτιμη για την ομάδα καθώς, επειδή ήταν γυναίκα, η πιθανότητα να τη σταματήσουν τα SS ήταν πολύ μικρότερη. Αυτοαποκαλούμενοι το Λευκό Ρόδο, καλούσαν τους Γερμανούς να εφαρμόσουν παθητική αντίσταση εναντίον των Ναζί. Αυτή και τα υπόλοιπα μέλη του Λευκού Ρόδου συνελήφθησαν όταν διαμοίραζαν το 6ο φυλλάδιο, στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, στις 18 Φεβρουαρίου του 1943.
Στο Λαϊκό Δικαστήριο, μπροστά στον Δικαστή Rolan Freisler, στις 22 Φεβρουαρίου του 1943, καταγράφηκαν τα ακόλουθα λόγια της Σολ:

Κάποιος, τέλος πάντων, έπρεπε να κάνει την αρχή. Όσα γράψαμε και είπαμε τα πιστεύουν και άλλοι. Απλά δε τολμούν να εκφραστούν όπως εμείς.

Τάφοι των Hans Scholl, Sophie Scholl, και Christoph Probst, στο Perlacher Friedhof 48.097344°N 11.59949°E, δίπλα στη φυλακή Stadelheim του Μονάχου
Στις 22 Φεβρουαρίου του 1943, η Σολ, ο αδερφός της, Hans, και ο φίλος τους Christoph Probst κρίθηκαν ένοχοι για προδοσία, και καταδικάστηκαν σε θάνατο. Αποκεφαλίστηκαν όλοι στη γκιλοτίνα από τον εκτελεστή Johann Reichhart στη φυλακή Stadelheim του Μονάχου, μερικές ώρες αργότερα, στις 17:00. Την εκτέλεση επέβλεψε ο Walter Roemer, ο επικεφαλής του δικαστηρίου του Μονάχου. Οι αξιωματικοί της φυλακής, όταν περιέγραφαν αργότερα τη σκηνή, τόνισαν την τόλμη της Σολ, όταν περπατούσε προς την εκτέλεση της. Οι τελευταίες της λέξεις ήταν:

Πώς περιμένουμε να επικρατήσει η δικαιοσύνη, όταν δεν υπάρχει σχεδόν κανείς να προσφέρει τον εαυτό του για ένα δίκαιο σκοπό; Μια τόσο ωραία και ηλιόλουστη μέρα και πρέπει να φύγω, άλλα τι πειράζει ο θάνατος μου, αν μέσω εμάς ξυπνήσουν και κινητοποιηθούν χιλιάδες;

Ο Fritz Hartnagel απομακρύνθηκε από το Στάλινγκραντ τον Ιανουάριο του 1943, αλλά δεν επέστρεψε στη Γερμανία πριν την εκτέλεση της Σόφι. Αργότερα παντρεύτηκε την αδερφή της Σόφι, την Ελίζαμπεθ.
Μετά το θάνατο της, ένα αντίγραφο του 6ου φυλλαδίου βγήκε κρυφά από τη Γερμανία μέσω της Σκανδιναβίας και κατέληξε στην Αγγλία από τον Γερμανό νομικό Helmuth James Graf von Moltke, όπου χρησιμοποιήθηκε από τους Συμμάχους. Στα μέσα του 1943, έριξαν αεροπορικώς στη Γερμανία εκατομμύρια αντίγραφα προπαγάνδας της προκήρυξης, η οποία τώρα είχε μετονομαστεί σε Το Μανιφέστο των φοιτητών του Μονάχου.
Σε ιστορικό πλαίσιο, η κληρονομιά του Λευκού Ρόδου, έχει τεράστια σημασία για πολλούς μελετητές, τόσο για την επίδειξη τρομερού πνευματικού θάρρους, όσο κι ως μια καταγεγραμμένη περίπτωση εναντίωσης σε μια περίοδο έντονης καταστολής, λογοκρισίας και κομφορμιστικής πίεσης.
Η θεατρική συγγραφέας Lillian Garrett-Groag δήλωσε στο Newsday στις 22 Φεβρουαρίου του 1993 ότι » Είναι πιθανότατα η πιο αξιοθαύμαστη περίπτωση αντίστασης του 20ου αιώνα που μπορώ να σκεφτώ…το γεγονός ότι 5 μικρά παιδιά, μέσα στο στόμα του λύκου, που πραγματικά είχε σημασία, είχαν το απίστευτο θάρρος να κάνουν όλα όσα έκαναν, είναι ειλικρινά απίστευτο για μένα. Γνωρίζω ότι ο κόσμος είναι καλύτερος λόγω του ότι υπήρξαν αυτά τα άτομα, αλλά δε ξέρω γιατί. «
Στο ίδιο τεύχος του Newsday, ο ιστορικός του Ολοκαυτώματος Jud Newborn δήλωσε ότι » Δε μπορεί κάποιος να μετρήσει την επίδραση αυτού του είδους αντίστασης με βάση το ότι ανατινάχτηκε ένας Χ αριθμός από γέφυρες ή ότι έπεσε ένα καθεστώς….το Λευκό Ρόδο είχε περισσότερο μια συμβολική αξία, αλλά πρόκειται για μια πολύ σημαντική αξία. «
  • Στις 9 Μαΐου του 2014,η Google επέλεξε τη Σολ για το Google Doodle την ημέρα που θα ήταν τα 93α γενέθλιά της.

Προτομή της Σόφι Σολ 

Στις 22 Φεβρουαρίου του 2003, μια προτομή της Σολ τοποθετήθηκε από την κυβέρνηση της Βαυαρίας στο μνημείο Walhalla προς τιμήν της.
Το Ινστιτούτο Geschwister-Scholl για τις Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου πήρε αυτό το όνομα προς τιμήν της Σοφι Σολ και του αδερφού της Hans. Το Ινστιτούτο φιλοξενεί τα τμήματα πολιτικών επιστημών και επικοινωνιών του πανεπιστημίου και στεγάζεται στο κτήριο του Radio Free Europe κοντά στο Englischer Garten (Αγγλικός Κήπος) της πόλης. Γίνεται επίσης μια προσπάθεια από την επιτροπή φοιτητών του πανεπιστημίου, ώστε να μετονομαστεί το πανεπιστήμιο σε Πανεπιστήμιο Geschwister Scholl του Μονάχου.
Πολλά τοπικά σχολεία, όπως επίσης και αμέτρητοι δρόμοι και πλατείες στη Γερμανία, έχουν πάρει το όνομα της Σολ και του αδερφού της.
Το 2004, Γερμανοί προσκλήθηκαν από το γερμανικό δίκτυο ZDF να συμμετάσχουν στο Unsere Besten (Το καλύτερο μας) ένα εθνικό διαγωνισμό για να επιλεχθούν οι 10 σημαντικότεροι Γερμανοί όλων των εποχών. Οι ψηφοφόροι κάτω των 40 βοήθησαν τη Σολ και τον αδερφό της να τερματίσουν 4οι, πάνω από τους Μπαχ, Γκαίτε, Γουτεμβέργιος, Μπίσμαρκ, Βίλλυ Μπραντ και Άλμπερτ Άινσταϊν. Αν καταμετρούνταν μόνο οι ψήφοι των νεαρών ατόμων, η Σόφι και ο Hans θα τερμάτιζαν πρώτοι. Μερικά χρόνια νωρίτερα, οι αναγνώστες του Briditte, ένα γερμανικό περιοδικό για γυναίκες, ψήφισαν τη Σολ ως τη » Σημαντικότερη γυναίκα του 20ου αιώνα «.

Ταινίες, βιβλία και θεατρικά έργα

Το Φεβρουάριο του 2005, μια ταινία για τις τελευταίες μέρες της Σολ, Οι τελευταίες μέρες της Σόφι Σολ με τη Γιούλια Γιεντς στο ρόλο της Σολ κυκλοφόρησε. Περιέχοντας συνεντεύξεις και μαρτυρίες από επιζώντες, οι οποίες είχαν μείνει κρυμμένες στα αρχεία της Ανατολικής Γερμανίας μέχρι το 1990. Προτάθηκε για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας τον Ιανουάριο του 2006. Για την ερμηνεία της ως Σολ, η Γιεντς κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου, το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στα Γερμανικά Βραβεία Κινηματογράφου (Lolas) καθώς επίσης και την Αργυρή Άρκτο καλύτερης ηθοποιού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.
Το βιβλίο των Jud Newborn και Annette Dumbach του 1986 για το Λευκό Ρόδο Shattering the German Night (Little,Brown) επανεκδόθηκε σε μια εκτενή, ενημερωμένη και εικονογραφημένη έκδοση το 2006 με τίτλο Η Σόφι Σολ και το Λευκό Ρόδο, ώστε να συνοδεύσει την κυκλοφορία της νέας ταινίας και να προσφέρει μια μελέτη σχετικά με την ιστορία του Λευκού Ρόδου.
Το Φεβρουάριο του 2009, το History Press εξέδωσε το Σόφι Σολ : Η αληθινή ιστορία της γυναίκας που αψήφισε το Χίτλερ του Frank McDonough.
Το Φεβρουάριο του 2010, ο Carl Hanser Verlag εξέδωσε το Σόφι Σολ : Μια Βιογραφία (στα Γερμανικά), από την Barbara Beuys.
Υπήρχαν 3 παλαιότερες ταινίες σχετικά με την αντίσταση του Λευκού Ρόδου. Η πρώτη ταινία χρηματοδοτήθηκε από την κυβέρνηση του ομόσπονδου κρατιδίου της Βαυαρίας και κυκλοφόρησε στη δεκαετία του 1970 με τίτλο Das Versprechen (Η υπόσχεση). Το 1982, η ταινία Fünf letzte Tage (Οι πέντε τελευταίες μέρες) του Percy Adion παρουσίασε την Lena Stolze ως Σολ τις τελευταίες μέρες της από την οπτική γωνία της συγκρατούμενής της Else Gebel. Το ίδιο έτος, η Stolze επανέλαβε το ρόλο στην ταινία Το Λευκό Ρόδο του Michael Verhoeven. Σε μια συνέντευξη, η Stolze δήλωσε ότι ο ρόλος που έπαιξε ήταν «τιμή για εκείνη».
Το έργο της Αμερικανίδας θεατρικής συγγραφέως Lillian Garrett-Groag Το Λευκό Ρόδο παρουσιάζει τη Σολ ως πρωταγωνιστικό χαρακτήρα.

 

Χωρις αλλα σχολια

Ηριανα

Αθώοι κρίθηκαν ομόφωνα σήμερα από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας η Ηριάννα και ο Περικλής. Το δικαστήριο του δεύτερου βαθμού εκφώνησε σήμερα Πέμπτη την απόφασή του που έγινε δεκτή από τους πανηγυρισμούς του κατάμεστου ακροατηρίου.

Το δικαστήριο με την απόφασή του δικαιώνει τους δύο νεαρούς πρώην πλέον κατηγορούμενους που όμως παρέμειναν έγκλειστοι περισσότερο από ένα χρόνο καθώς το πρωτόδικο δικαστήριο όχι μόνο τους φόρτωσε στην πλάτη 13 χρόνια κάθειρξη αλλά δεν ανέστειλε και την ποινή τους.

Σύμφωνα με το σκεπτικό του Δικαστηρίου, που απέρριψε την καταδικαστική εισαγγελική εισήγηση, το μείγμα DNA που εξετάστηκε είναι επισφαλές αποδεικτικό μέσον.

Ακόμα όμως κι αν ήταν ασφαλής ένδειξη δε θα αρκούσε για να αχθεί το δικαστήριο σε καταδικαστική απόφαση, γιατί θα απαιτούνταν και άλλες αποδείξεις.

Στα αξιοσημείωτα του περιληπτικού σκεπτικού που ανακοίνωσε ο πρόεδρος είναι ακόμα ότι ο υποτιθέμενος αυτόπτης μάρτυρας (που δήθεν είχε αντιληφθεί την μεταφορά των όπλων και στη συνέχεια τα είχε και… ξεθάψει ) κρίθηκε αναξιόπιστος.

Παράλληλα ο πρόεδρος του δικαστηρίου τόνισε πως οι κοινωνικές συναναστροφές δεν ποινικοποιούνται.

Ακολουθεί ολόκληρο το περιληπτικό σκεπτικό που εκφώνησε ο πρόεδρος του δικαστηρίου Βασίλειος Κωστόπουλος (τα κενά αφορούν σημεία που δεν γράφηκαν καλά στο κασετόφωνο):

«Πρώτον. Η κατάθεση του Παπαλάμπρου ελέγχεται σοβαρά για την αξιοπιστία της.

Δεύτερον. Η άρση του τηλεφωνικού απορρήτου, οι κατ΄ οίκον έρευνες, η έρευνα αυτοκινήτου, η άρση τηλεφωνικού απορρήτου, δεν έδειξαν καμία εμπλοκή των κατηγορουμένων με την οργάνωση. Ειδικότερα, όσον αφορά την άρση τηλεφωνικών απορρήτων, δεν χρησιμοποίησαν στις τηλεφωνικές τους επικοινωνίες κωδικοποιημένη φρασεολογία, χρησιμοποιώντας είτε προκαθορισμένο κώδικα επικοινωνίας είτε συνθηματικές εκφράσεις, υπονοούμενα και ανεπαρκείς συντομογραφίες για την κατανοητή λειτουργία των συνδιαλεγόμενων.

Τρίτον. Δεν αποδείχθηκε ότι η μίσθωση της κατοικίας η οποία ήταν (…) λειτούργησε ως προκάλυμμα παράνομων δραστηριοτήτων.

Τέταρτον. Οι κοινωνικές συναναστροφές και η ιδεολογία δεν ποινικοποιούνται, είναι γνωστό. Το αποτύπωμα όσον αφορά (…) ήταν σε κινητό αντικείμενο (…). Οσον αφορά το DNA τώρα. Τo DNA, είναι γνωστό, είναι ένα πληροφοριακό εργαλείο για να το αξιοποιήσουμε για τις ανακριτικές έρευνες. Και πρόκειται για ένα εντόνως αμφισβητούμενο και επισφαλές δείγμα DNA, το οποίο το ένα είναι μεικτό και το άλλο μερικό. Πρόκειται για (…) ποσότητας και ποιότητας, το οποίο εξαντλήθηκε και δεν έχουμε τη δυνατότητα (…). Αλλά, ακόμα και αν θεωρηθεί ότι το γενετικό υλικό από την ανάλυση του DNA ήταν επαρκές, απλώς δείχνει την επαφή των κατηγορουμένων με το αντικείμενο του εγκλήματος. Η παρουσία αυτή όμως, δεν συνεπάγεται κατά πραγματολογική αναγκαιότητα ότι οι κατηγορούμενοι διέπραξαν τα εγκλήματα που τους αποδίδονται. Η όποια ευθύνη σύνδεσης των κατηγορουμένων με τις αξιόποινες πράξεις αποτελούν ένα μόνο ειδικό ενδεχόμενο. (…)».

Oχι στην εκδοση του Τουρκου κομμουνιστη αγωνιστη στην φασιστικη Τουρκια.

Η Τουρκία των στρατηγών, των μυστικών υπηρεσιών, των βασανιστηρίων. Η Τουρκία που η κυβέρνηση των Ισλαμιστών ισχυρίζεται ότι «εκδημοκρατίζεται», ελέω ΕΕ, την ώρα που σε φυλακές όπου κάθε κελί είναι κελί απομόνωσης, σαπίζουν χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι. Η Τουρκία που πολεμά την κουρδική μειονότητα, τον ίδιο της το λαό, εδώ και 21 χρόνια. Η Τουρκία που θα δικάσει μια δημοσιογράφο της «Junge Welt» γιατί κατήγγειλε το φρικτό πρόσωπο των κρατικών της δομών, που συνέλαβε τον Τεκίν Τανγκούν, τον πρόεδρο του TAYAD, του Συλλόγου Οικογενειών των Πολιτικών Κρατουμένων για τη Συμπαράσταση και την Αλληλοβοήθεια, γιατί μίλησε για το καθεστώς πλήρους λογοκρισίας των Μέσων για τα βασανιστήρια και τους 118 νεκρούς στις φυλακές. Η Τουρκία που φυλακίζει φοιτητές γιατί χειροκροτούν ειρωνικά τους ασφαλίτες που παρακολουθούν τις συγκεντρώσεις τους

 

Turgut Kaya

Λάβαμε την παρακάτω δήλωση με την ευγενική παράκληση να την δημοσιεύσουμε. Πρόκειται για τη δήλωση του Τούρκου κομμουνιστή Turgut Kaya που κινδυνεύει με απέλαση στη Τουρκία, ύστερα από απόφαση του ελληνικού κράτους. Επομένως,αν γίνει κάτι τέτοιο, η ζωή του βρίσκεται σε κίνδυνο. Η αλληλεγγύη σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να θεωρείται αυτονόητη.

“Φίλοι, σύντροφοι

Σήμερα, ο Άρειος Πάγος αποφάσισε την έκδοσή μου στο φασιστικό τουρκικό κράτος. Η σημασία της απόφασης είναι ενδεικτική το πώς αντιδραστικά κράτη συνεργάζονται όταν χρειάζεται. Διότι το ίδιο δικαστήριο αποφάσισε τη μη έκδοση των Τούρκων αξιωματικών που οργάνωσαν το φασιστικό πραξικόπημα. Αυτό δείχνει ότι τα αντιδραστικά κράτη συνεργάζονται όταν πρόκειται για επαναστάτες και κομμουνιστές. Δύο τάξεις, δύο εχθρικά στρατόπεδα συνεχίζουν την πάλη.

Συνελήφθηκα στην Ελλάδα ως επαναστάτης. Οποιαδήποτε άλλη πληροφορία που κυκλοφορεί εξυπηρετεί την αντίδραση και τον εχθρό. Δεν εξυπηρετεί την τάξη μας και τον λαό μας.

Αυτή τη στιγμή είμαι στην επικίνδυνη θέση να εκδοθώ από το ελληνικό κράτος στο φασιστικό τουρκικό κράτος. Η διεθνής συμπαράσταση που έχει ξεκινήσει είναι πολύ σημαντική και πολύτιμη.

Στέλνω σε όλους τους επαναστατικούς μου χαιρετισμούς. Ο αγώνας συνεχίζεται.

Τώρα, η διαδικασία έκδοσης είναι στα χέρια του υπουργού Δικαιοσύνης. Πληροφορώ τους πάντες ότι αύριο θα αρχίσω απεργία πείνας ενάντια στην συνεργασία των δύο αντιδραστικών κρατών για να σταματήσει η διαδικασία έκδοσης και να αφεθώ αμέσως ελεύθερος.
Ζήτω η διεθνής αλληλεγγύη

Με επαναστατικούς χαιρετισμούς
Turgut Kaya
30-05-2018″

Αλληλεγγυη

Στα χέρια του υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή βρίσκεται το μέλλον του 45χρονου Τούρκου αγωνιστή Τουργκούτ Καγιά μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου υπέρ της έκδοσής του στην Τουρκία, απόφαση που θέτει ανοιχτά τη ζωή του σε κίνδυνο.

Από σήμερα ο Καγιά ξεκινά απεργία πείνας ζητώντας να αφεθεί ελεύθερος. «Φίλοι, σύντροφοι. Η δικαστική απόφαση είναι ενδεικτική για το πώς αντιδραστικά κράτη συνεργάζονται όταν χρειάζεται. Το ίδιο δικαστήριο αποφάσισε τη μη έκδοση των Τούρκων αξιωματικών που οργάνωσαν το φασιστικό πραξικόπημα. Αυτό δείχνει ότι τα αντιδραστικά κράτη συνεργάζονται όταν πρόκειται για επαναστάτες και κομμουνιστές. Δύο τάξεις, δύο εχθρικά στρατόπεδα συνεχίζουν την πάλη. Συνελήφθην στην Ελλάδα ως επαναστάτης. Οποιαδήποτε άλλη πληροφορία που κυκλοφορεί εξυπηρετεί την αντίδραση και τον εχθρό. Δεν εξυπηρετεί την τάξη μας και τον λαό μας» δήλωσε χθες από τη φυλακή ο Καγιά.

Αιτών πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα, δημοσιογράφος και ιστορικός στο επάγγελμα στη γειτονική χώρα, ο Καγιά έχει υποστεί επανειλημμένα σοβαρά βασανιστήρια από τις τουρκικές αρχές και έχει περάσει χρόνια στην απομόνωση (6 χρόνια σε κελιά τύπου F) εξαιτίας των αγώνων του για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Συνελήφθη αρχικά στα μέσα Απριλίου του 2015 μαζί με άλλους τρεις Τούρκους σε μια συντονισμένη πανευρωπαϊκή επιχείρηση κατά μελών της ΑΤΙΚ, της Συνομοσπονδίας Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη.

Απελευθερώθηκε και συνελήφθη εκ νέου τον περασμένο Φεβρουάριο από τις ελληνικές αρχές ύστερα από ερυθρά αγγελία της Ιντερπόλ.

Σε προηγούμενη καταγγελία του Τουργκούτ Καγιά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της κυβέρνησης της Τουρκίας για κακομεταχείριση, η τουρκική κυβέρνηση αναγκάστηκε να δεχτεί εξωδικαστικό συμβιβασμό λόγω των συντριπτικών αποδεικτικών στοιχείων εναντίον της.

«Η απόφαση του Αρείου Πάγου είναι άδικη και υποκρύπτει πολιτική συμφωνία ή συμπαιγνία με την καταπιεστική κυβέρνηση της Τουρκίας υπό την ηγεσία του Ερντογάν και του ΑΚΡ. Καλούμε κάθε προοδευτικό και δημοκράτη, κάθε οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο να συσπειρωθούν και να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους για την υπόθεση του Τουργκούτ Καγιά» αναφέρει η Επιτροπή Αλληλεγγύης που συστάθηκε με στόχο την άμεση απελευθέρωσή του.

Για τον σκοπό αυτό ανοιχτή σύσκεψη προγραμματίζεται σήμερα στις 16.00 στα γραφεία του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου στα Εξάρχεια (Λόντου 6 και Μεσολογγίου).

Ποιος ειναι

Ο 45χρονος Τουργκούτ Καγιά κατάγεται από την Τραπεζούντα του Πόντου/Μαύρη Θάλασσα και βρίσκονταν στη λίστα των ‘τρομοκρατών’ του τουρκικού υπουργείου Εσωτερικών που έχουν διαφύγει και αναζητούνται στο εξωτερικό. Για τον Τουργκούτ Καγιά είχε εκδοθεί ακόμη και ερυθρό δελτίο από την Ιντερπόλ για αδικήματα που είχε διαπράξει, τα οποία ωστόσο δεν αναφέρονται επ’ ακριβώς, αλλά και για εκκρεμή ποινή φυλάκισης στην Τουρκία.

Είναι μέλος του ‘εκτός νόμου’, όπως χαρακτηρίζεται, Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος/Μαρξιστικού Λενινιστικού, TKP/ML – TİKKO (δηλ. προφέρεται ως Τε-Κα-Με-Λε – Τίκο). Πρόκειται για μία αριστερή οργάνωση, η οποία χαρακτηρίζεται ‘τρομοκρατική’ από τις τουρκικές αρχές και μερίδα του τουρκικού τύπου.

Ο Τουργκούτ Καγιά είχε εισέλθει στην Ελλάδα τον περασμένο Φεβρουάριο, αλλά συνελήφθη και οδηγήθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού. Αμέσως έκανε αίτηση για χορήγηση πολιτικού ασύλου, η οποία απορρίφθηκε με την απόφαση του Αρείου Πάγου στις 30 Μαίου 2018.

O Τουργκούτ Καγιά είχε συλληφθεί ξανά στην Ελλάδα το 2015, ωστόσο 40 ημέρες μετά είχε αφεθεί ελεύθερος από τις ελληνικές αρχές.

Κάποιες αριστερές οργανώσεις στην Τουρκία κάνουν λόγο για ‘απόφαση – όνειδος’ και ότι αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα του ‘παζαριού’ που διεξάγει η Ελλάδα με το τουρκικό κράτος για την απελευθέρωση φυλακισμένων στις δύο χώρες. Και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τη ζωή του Τουργκούτ Καγιά άμα τη επιστροφή του στην Τουρκία.

Τουρκικο Κομμουνιστικο Κομμα Μαρξιστικο/ Λενινιστικο και το ενοπλο σκελος του ΤΙΚΚΟ (Τουρκικός Εργατο-Αγροτικός Απελευθερωτικός Στρατός)

What is TiKKO and what are its aims ?

TiKKO is a Maoist guerrilla organisation, the armed wing of the TKP/ML [2], engaged in People’s War in Turkey and the part of Kurdistan under Turkish control with the aim of bringing down the Fascist Turkish state. The TKP/ML was founded in 1972 in order to take over the role of guiding the Turkish proletariat previously led by the TKP [3], which had become Revisionist and no longer accepted Marxism-Leninism, falling prey to national-chauvism and failing to criticise the Kemalist brand of Fascism [4] that forms the bedrock of the Republic of Turkey, splitting especially due differences over the Kurdish national question.

TKP/ML is known for being the first party to have recognised the existence of the Kurdish nation and to fight for its rights. In a country where history is written in the blood of massacres, genocide, coups and an ultra-jingoistic education system, the Party is also renowned for its criticisms of Kemalism which it sees as a form of Fascism, as well as its support for the struggles waged by the Armenian people and the Alevis with whom it maintains strong ties.
TKP/ML was the first organisation to set up a guerrilla, initially mainly in the Alevi and Kurdish regions in the East of the country.

Ο ιδρυτης του κομματος  ΙΜΠΡΑΗΜ ΚΑΪΠΑΚΚΑΓΙΑ (ΙΜΠΟ) (1949-1973)

Τούρκος επαναστάτης, ιδρυτής του TKP/M-L (Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας/Μαρξιστικό – Λενινιστικό) και του T.I.K.K.O. (Τουρκικός Εργατο-Αγροτικός Απελευθερωτικός Στρατός). Δολοφονήθηκε ύστερα από φριχτά βασανιστήρια, στις φυλακές του Ντιγιαρμπακίρ, στις 18 Μάη 1973, σε ηλικία 24 χρονών, και έγινε σύμβολο του επαναστατικού κινήματος στην Τουρκία. Ο Καϋπάκκαγια, άφησε επίσης, σημαντικό θεωρητικό έργο, αντιτάχθηκε έμπρακτα στο ρεφορμισμό και στο ρεβιζιονισμό, υπεράσπισε τη γραμμή του ένοπλου λαϊκού αγώνα, ενώ είχε ταχθεί ανοιχτά υπέρ της εθνικής αυτοδιάθεσης του Κουρδικού λαού.

Ο Ιμπραήμ Καϊπάκκαγια (Ίμπο) γεννήθηκε το 1949 κάτω από πολύ φτωχικές συνθήκες στα νοτιοανατολικά της Τουρκίας (στη περιοχή Çorum). Παρά τις δυσκολίες, όντας γιός μιας φτωχής αγροτικής οικογένειας, κατάφερε με σκληρή δουλειά να τελειώσει το σχολείο και να σπουδάσει δάσκαλος.
Μόλις ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του, συνέχισε τις σπουδές του στη Φυσική. Λόγω της καταγωγής του ένιωσε για τα καλά τι σημαίνει η εκμετάλλευση και καταπίεση του Τουρκικού και Κουρδικού λαού, κάτι που δεν τον άφησε ανεπηρέαστο. Από νωρίς εντάχθηκε στο «Επαναστατικό Εργατικό και Αγροτικό Κόμμα της Τουρκίας» (TIIKP). Κατά τη διάρκεια της ένταξής του στο κόμμα αυτό ο Ίμπο και αρκετοί άλλοι σύντροφοί του επηρεάστηκαν της επαναστατικές – προλεταριακές ιδέες του Μάο Τσετούνγκ, και ήρθε σε ρήξη με την πλειοψηφία του κόμματος. Το 1972 σε ηλικία 23 χρόνων μαζί με μια χούφτα συντρόφους, και αφού δεν επικράτησαν κατά τη διάρκεια της διαπάλης των δύο γραμμών στο κόμμα, αποφάσισαν να ιδρύσουν το TKP/ML, το Τούρκικο Κομμουνιστικό Κόμμα/ Μαρξιστικό-Λενινιστικό, και αμέσως μετά το ένοπλο τμήμα του, τον Εργατοαγροτικό Απελευθερωτικό Στρατό της Τουρκίας (TIKKO).
Κατά τη διάρκεια μιας ένοπλης σύγκρουσης το 1973 τον συνέλαβαν. Για εβδομάδες και αφού είχε υποστεί φρικτά βασανιστήρια, τελικά στις 18 Μαΐου του ίδιου έτους, δολοφονήθηκε από τους μπράβους του τουρκικού κράτους.
Ο Ίμπο ήταν μόλις 24 χρόνων, έδωσε τη ζωή του για τους σκοπούς της επανάστασης. Η προσωπική του ιστορία, η ζωή του και ο πολιτικός του αγώνας, είναι καταγεγραμμένη στο βιβλίο «Ματωμένος Μάης», που μέχρι και σήμερα είναι απαγορευμένο στην Τουρκία.
Ο Ιμπραήμ Καϊπάκκαγια, αν και πολύ νέος όταν δολοφονήθηκε από το Τουρκικό κράτος, πρόλαβε να αφήσει σημαντικό θεωρητικό έργο. Ένα θεωρητικό έργο που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της ιδεολογικοπολιτικής διαμάχης και στάθηκε πολύτιμη συμβολή στην ίδρυση του TKP/ML. Το θεωρητικό του έργο στηρίχτηκε και ήταν στενά συνδεδεμένο με τη πράξη, θεμέλιό του ήταν ο Μαρξισμός Λενινισμός Μαοϊσμός και η αναζήτηση της προσαρμογής του στις Τούρκικες συνθήκες. Η ίδρυση του TKP/ML θα ήταν αδύνατη αν δεν υπήρχε η κάθετη αντίθεση με τον ρεφορμισμό και το ρεβιζιονισμό στο θεωρητικό και πρακτικό έργο του Καϊπάκκαγια και των συντρόφων του. Θα ήταν αδύνατη αν, παράλληλα με τη διαμάχη ενάντια σε αυτά τα ρεύματα και την υπεράσπιση του επαναστατικού κομμουνισμού, οι ιδρυτές του TKP/ML δεν μελετούσαν και δεν πατούσαν γερά στη Τουρκική πραγματικότητα. Ο Ιμπραήμ Καϊπάκκαγια αποτελεί πρότυπο για όλους τους νέους επαναστάτες. Πρότυπο και γι’ αυτά που έκανε αλλά και για το θεωρητικό του έργο που αξίζει ιδιαίτερης προσοχής.

Εκδηλωση πριν πεντε χρονια τον Ιουνιο 2013 στην πλατεια Τακσιμ στην Πολη

 

Αντιγραφω απο το διαδικτυο.
Lukas Koutras
1 min ·

Γνωριζοντας τα πραγματα ζωντας τα και οχι ακούγοντας αφηγήσεις, οι μητέρες που μεγαλωνουν διαφορετικά παιδια (διαφορετικά και οχι λιγοτερο παιδια) εχουν τον αμεριστο θαυμασμο μου.

Την μαμα της φωτογραφίας την θαυμαζω λιγο παραπανω για τους δικους μου λόγους.
Το αποσπασμα που ακολουθει, ειναι απο ομιλία της στα πλαισια εκδήλωσης της εθελοντικής ομάδας αλληλεγγύης του Δήμου Ερμιονιδας.

Η αντιγραφή του κειμενου εγινε απο τον τοιχο του Μίλτος Ιωαννίδης που καλυψε δημοσιογραφικα την εκδήλωση.

Μαρία Μπουκουβάλα
«…Υπάρχουν, όμως, και κάποιες μανούλες, που έχουν να αντιμετωπίσουν περισσότερες δυσκολίες.
Μανούλες, που τα παιδιά τους έχουν κινητικά, διανοητικά ή ψυχολογικά προβλήματα.
Μανούλες, που δεν έχουν ακούσει ούτε μια φορά τη λέξη «μαμά» από τα χείλη των παιδιών τους και ενδεχομένως να μην την ακούσουν ποτέ.
Μανούλες, που μεγαλώνουν τα παιδιά τους με απεριόριστη αγάπη και αξιοπρέπεια σε μια χώρα που, ας μη γελιόμαστε, δεν στέκεται καθόλου στο πλευρό τους.
Σε αυτές τις μαμάδες αξίζει λίγη περισσότερη κατανόηση, αποδοχή και σεβασμός.
Επειδή άκουσαν τα χειρότερα από το στόμα των γιατρών. Αλλά κατάφεραν να μαζέψουν τα κομμάτια τους και να συνεχίσουν.
Επειδή αντιμετωπίζουν καθημερινά τα βλέμματα, τις κακίες και τα αρνητικά σχόλια με αξιοπρέπεια και στωϊκοτητα.
Επειδή είναι δυνατές, τόσο δυνατές που και οι ίδιες απορούν με τη δύναμη τους.
Επειδή, εκτός από μαμάδες, είναι και γιατροί και φυσιοθεραπευτές και λογοθεραπευτές και οτιδήποτε άλλο χρειάζεται το παιδί τους.
Επειδή κάποιες μέρες είναι πιο δύσκολες από τις άλλες, όμως αυτές δεν το βάζουν κάτω.
Επειδή πάντα ελπίζουν, ακόμα κι όταν φαινομενικά δεν υπάρχει ελπίδα.
Επειδή έχουν ανεξάντλητη υπομονή.
Επειδή γνωρίζουν πως το παιδί τους τις χρειάζεται όσο τίποτα άλλο στον κόσμο.
Επειδή θα έδιναν και τη ζωή τους, για να κάνουν τα παιδιά τους όλα αυτά τα μικρά….δήθεν ενοχλητικά πράγματα, που κάνουν τα άλλα παιδιά.
Επειδή τελικά, όταν κοιτάζουν τα παιδιά τους, δεν βλέπουν παιδιά με ειδικές ανάγκες, αλλά μονάχα τα αγγελούδια τους και που δεν θα τα άλλαζαν για τίποτα στον κόσμο.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ ΚΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΑΝΕΣ….ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΑΝΕΣ….».

Συνεχιζεται σημερα η δικη.Φυσικα η Καφκικη υποθεση της Ηριαννας ειναι μοναδικη οπως καθε περιπτωση ανθρωπου που μπλεκει στα γραναζια της εξουσιας .

Ομως αν ειδωθει μεσα στο γενικωτερο πλαισιο οπου μελη της ελιτ οικονομικης πολιτικης δημοσιογραφικης κα συλλαμβανονται με τη γιδα στη πλατη για εγκληματα τρομακτικα που επιρεαζουν την ζωη μας καταδικαζονται με πολυχρονες ποινες και αφηνονται  ελευθεροι με αναστολη (και τα λεφτα στη τσεπη)τοτε η καταδικη και φυλακιση της Ηραννας σε 13 χρονια μας γεμιζει οργη .

Εδω ειναι βαπορια με ηρωινη, σκανδαλα και κομπινες σε φαρμακα για τον καρκινο, οικονομικα εγκληματα σε εξοπλιστικα στο χρηματιστηριο στο ποδοσφαιρο φονιαδες του Φυσσα και μεταναστων με μαρτυρες αποδειξεις συμμετοχη σε μαφιοζικου τυπου οργανωσεις και η κοινωνια εσυ και εγω απειλειται απο την Ηριαννα;Πλακα μας κανουν;Να αφησουν την κοπελα ελευθερη.Το DNA (το «εξαντλημενο χαμενο» δειγμα κακης ποιοτητας «μερικως μερους της παλαμης» ) οι ανωνυμοι αφαντοι μαρτυρες καταδοτες και τα σεντουκια του Αλαντιν με οπλα που δεν ταυτιζονται με καμμια πραξη ενοπλης οργανωσης δεν μπορουν  να γινουν  αλλοθι στους σχεδιασμους τους.

Ενα βιντεο που σηκωσαν φιλοι της για την περιπτωση.

Στις 10 Μαΐου στο Εφετείο Αθηνών συνεχίζεται η εκδίκαση της υπόθεσης της Ηριάννας.
Θα είμαστε όλοι εκεί-δίπλα στην Ηριάννα.
Για την Ηριάννα. Για το δίκιο. Για όλους μας.

Αυτη ειναι η προιστορια του ανθρωπου που παραδοθηκε αφου για δυο χρονια ηταν καταζητουμενος. Το θεμα λοιπον οταν συλλαμβανεται απο το κρατος ενας αντιπαλος του (το οποιο κρατος, στην οποια εποχη , την οποια εξουσια) αν οι αρχες εχουν ηθικο και νομικο δικαιωμα να τον βασανισουν.

Με  δεδομενο το στοιχειο πως ολοι ειναι αθωοι μεχρι να αποδειχθει το αντιθετο Αλλα και  οταν, αν, καταδικαστει στην συνεχεια απο καποιο δικαστηριο αν οι αρχες εχουν δικαιωμα να τον βασανισουν εξευτελισουν σκοτωσουν τελικα, για παραδειγματισμο/ εκδικηση /προληψη.Και η απαντηση πρεπει να παρει υπ οψιν της δυο σκελη.

Το πρωτο ειναι η περιπτωση λαθους.Οπως αυτα που βλεπουμε να γινωνται στους δρομους της Αμερικης οπου μαυροι εκτελουνται στην μεση του δρομου επειδη το οργανο «νομιζε πως».Η ακομα ανθρωποι περασαν χρονια στη φυλακη για να αποδειχθει μετα πως ηταν αθωοι.Σε αυτη την περιπτωση ολοι μπορει να βρεθουμε μπλεγμενοι σε μια Καφκικη περιπετεια οπου προσπαθουμε να αποδειξουμε πως δεν ειμαστε ελεφαντες τυλιγμενοι σε μια κολα χαρτι.

Το δευτερο ειναι η περιπτωση σκευωριας.«Ναι ειμαι ενεργος πολιτης ναι ειχα ερωτικη σχεση με καποιον που κατηγορηθηκε πως ειναι μπλεγμενος σε παρανομες πραξεις και στην συνεχεια αθωωθηκε « αλλα στην προσπαθεια τους οι μηχανισμοι να στησουν μια υποθεση «με εμπλεκουν σε πραξεις τις οποιες δεν γνωριζα και δεν συμμετειχα πολυ περισσοτερο που ο κατηγορουμενος φιλος μου μεσω του οποιου με ενεπλεξαν τελικα αποδειχτηκε αθωος.»

Εκει στοχος ειναι φυσικα να δημιουργηθει μεσω του φοβου μια ζωνη υγειονομικου ελεγχου γυρω απο τους παρανομους τους ενοπλους τους αμφισβητιες γενικωτερα και ετσι να οδηγηθουν σε κοινωνικη απομονωση και ασφυξια.Και το τραγικο ειναι πως οι μηχανισμοι εχουν συμπαραστατες  καποιους στα ΜΜΕ που στιγματιζουν ανθρωπους με βαση εικασιες και πληροφοριες απο ανωνυμες πηγες.

Ομως ο καθε ανθρωπος που βρισκεται σε αυτη τη θεση ειναι θυμα.Αθωο για οσα κατηγορειται.

Δεν γνωριζουμε αν ο Π Ασπιωτης ηταν μελος ενοπλης οργανωσης και συνεργατης του Μαζιωτη οπως τον κατηγορει η αστυνομια ,παντως τα οπλα δεν ειχαν χρησιμοποιηθει.Ομως η οργανωμενη κοινωνια δεν βασανιζει πολιτες.Στην δημοκρατια δεν χωρανε Γκουανταναμο.

Να θυμισω πως πολλοι απο οσους κυβερνησαν κρατη σε καποια στιγμη της ζωης τους συνελληφθησαν βασανιστηκαν φυλακιστηκαν για πολλα χρονια.Θεωρηθηκαν τρομοκρατες παρανομοι αυτοι που αργοτερα τιμηθηκαν απο την κοινωνια και την ιστορια οπως ο Μαντελα για παραδειγμα.Το τι ειναι παρανομο και τι νομιμο  τι δικαιωνεται ιστορικα και τι οχι ειναι μια μεγαλη συζητηση που φανταζομαι απασχολησε και τον Κολοκοτρωνη στο κελι του στο Παλαμιδι.

«Την 27.4.1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι, παρά τους Μολάους, κατόπιν μίας εξ ενέδρας επιθέσεως, εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανό στρατηγό και τρεις συνοδούς του αξιωματικούς και ετραυμάτισαν πολλούς Γερμανούς στρατιώτες. Εις αντίποινα θα εκτελεσθούν:

1. Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1η Μαΐου 1944.

2. Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών, τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην, έξωθι των χωρίων.

Υπό την εντύπωσιν του κακουργήματος τούτου, Έλληνες εθελονταί (σσ: ταγματασφαλίτες) εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς.

Ο στρατιωτικός Διοικητής Ελλάδος

Παναγιωτης Ασπιωτης

Στις 6 Φλεβάρη του 2016 κλιμάκιο αστυνομικών της «αντιτρομοκρατικής» βασανίζει τον Παναγιώτη Ασπιώτη στη Διεύθυνση Μεταγωγών στην Πέτρου Ράλλη προκειμένου να του αποσπάσει γενετικό υλικό. Τι κι αν η τελευταία τροποποίηση του σχετικού νόμου προβλέπει πως η διαδικασία λήψης DNA πρέπει να γίνεται με σεβασμό στην προσωπικότητα του κατηγορούμενου, ο Παναγιώτης Ασπιώτης τελικά όχι μόνο βασανίστηκε αλλά επιπλέον βρέθηκε να κατηγορείται για αντίσταση κατά τη αρχής με συνέπεια να καταδικαστεί πρωτόδικα σε ποινή φυλάκισης ενός έτους.

Στις 2 Μάη ο Παναγιώτης Ασπιώτης θα δικαστεί ξανά, μετά από την έφεση που υπέβαλε κατά της πρωτόδικης καταδικαστικής απόφασης.

Το χρονικό του ενορχηστρωμένου βασανισμού του από διάφορους φορείς εξουσίας μάς περιγράφει ο ίδιος σε συνέντευξη που παραχώρησε αποκλειστικά στο The Case / οmniatv.

– Πότε και πού πραγματοποιήθηκε το περιστατικό του βασανισμού σου; Ένα σύντομο χρονικό.

Οι κλούβες από Ναύπλιο προς Κορυδαλλό φεύγουν κάθε Πέμπτη, προκείμενου να μεταγάγουν όσους έχουν δικαστικές υποχρεώσεις. Ενώ λοιπόν είχα ετοιμαστεί από την Πέμπτη, δεν με βάλανε μαζί με τους άλλους και μου είπαν ότι θα φύγω την Παρασκευή. Τελικά έφυγα το Σάββατο μόνος μου, χωρίς άλλους κρατούμενους, με ένα μικρό κλουβάκι. Μου είχε κάνει εντύπωση που έφευγα μόνος μου και για να βεβαιωθώ ρώτησα τους αστυνομικούς στην κλούβα πού πηγαίνουμε και μου απάντησαν ότι πηγαίνουμε Κορυδαλλό. Κατά τις 12 το μεσημέρι ξεκινήσαμε και δυο ώρες μετά, αντί να πάμε στις φυλακές Κορυδαλλού, σταματήσαμε στη Διεύθυνση Μεταγωγών στην Πέτρου Ράλλη. Τους ρώτησα γιατί σταματήσαμε εδώ και μου απάντησαν ότι θα συνεχίσει άλλη κλούβα μέχρι τη φυλακή μαζί με άλλους κρατούμενους. Με πήγαν πάνω και μόλις φτάνουμε στον όροφο μου λένε ότι θα μπω στην απομόνωση. Τους ρωτάω γιατί και μου απαντάνε ότι έχουν εντολές. Θα μείνεις εδώ μου λένε γιατί δεν δέχεται ο Κορυδαλλός μεταγωγές το Σάββατο. Στις 14.05 είχα φτάσει στον όροφο και στις 14.15 έκλεισαν όλα τα καρτοτηλέφωνα από όλους τους θαλάμους.

Στις 14.20 έρχονται δύο ασφαλίτες της «αντιτρομοκρατικής» και μου λένε ότι έχουν εισαγγελική εντολή να μου πάρουν DNA με κάθε τρόπο. Τους λέω πως δεν υπάρχει περίπτωση να δώσω και μου λένε ή με το καλό ή με το άσχημο θα σου πάρουμε γιατί έχει δώσει εντολή ο Νικόπουλος -ο Ειδικός Εφέτης Ανακριτής που με κάλεσε για τη συμπληρωματική δίωξη- και μου δείχνουν ένα χαρτί εκεί και μου λένε θα σου πάρουμε με κάθε μέσο. Στην αρχή μου έλεγαν να μπω μέσα στο κελί να το συζητήσουμε. Εγώ δεν έμπαινα γιατί ήξερα ότι εκεί δεν μας παίρνουν οι κάμερες. Αφού είδαν ότι δεν έμπαινα έφυγαν. Μετά από λίγο με φωνάζουν οι μπάτσοι του Μεταγωγών και καθώς πλησιάζω μου λένε να μου φορέσουν χειροπέδες. Τους λέω ότι δεν βάζω γιατί απαγορεύεται μέσα στην πτέρυγα. Βλέπω τότε από μια γωνία να ξεπροβάλει διακριτικά το κεφάλι ενός ασφαλίτη που φορούσε φουλφέις. Μου ξαναζητήσανε να μου περάσουν χειροπέδες και εγώ αρνήθηκα πάλι και έρχονται κατά πάνω μου έξι-εφτά κουκουλωμένοι. Γαντζώνομαι τότε από την κιγκλίδα, γιατί σκέφτηκα ότι είναι να γίνει να γίνει εδώ τουλάχιστον που έχει κάμερες και είναι ελεγχόμενο. Με λαβές τελικά καταφέρνουν να με βγάλουν από τα κάγκελα και να με ρίξουν κάτω. Προσπαθούν να μου βάλουν χειροπέδες πισθάγκωνα και με χτυπάνε. Κάποια στιγμή τα καταφέρνουν. Κάποιος μου χτυπάει το κεφάλι στο πάτωμα. Σε κάποια φάση μου βάζουν χειροπέδες και με σέρνουν καμιά εικοσαριά μέτρα στην άλλη άκρη. Μέχρι εδώ τα έχουν καταγράψει οι κάμερες. Εκεί όμως που με έσυραν σε ένα δωμάτιο, όχι κελί, είναι τελείως τυφλό από κάμερες. Δεν φαίνεται ούτε ποιος βγαίνει ούτε ποιος μπαίνει. Δεν φαίνεται εκεί ποιος έχει μπει ούτε ότι έχω μπει εγώ.

Μόλις με βάλανε στο δωμάτιο ζήτησαν βοήθεια από τους μπάτσους του Μεταγωγών. Με είχαν κάτω στο πάτωμα δεμένο πισθάγκωνα και προσπαθούσαν να μου ανοίξουν το στόμα, εγώ δεν το άνοιγα, και αρχίζουν να μου πιάνουν τα πόδια. Παρότι δεν κλώτσαγα, το πρώτο πράγμα ήταν να με πιάσουν και να μπλοκάρουν τα πόδια μου. Οι μπάτσοι της «αντιτρομοκρατικής» προσπαθούσαν να μου ανοίξουν το στόμα. Άρχισαν να πατάνε πάνω στα πόδια μου, στον αστράγαλο, με δύναμη και ένας άλλος με το γόνατο με πίεζε στα πλευρά, από όπου έπαθα και αποκόλληση. Η αποκόλληση στα πλευρά πονάει πολύ και για μέρες, αλλά δεν φαίνεται από τον ιατροδικαστή. Με πίεζαν με τα γόνατα στα πλευρά. Όσο πέρναγε η ώρα και εγώ δεν άνοιγα άρχισαν να με χτυπάνε στο στομάχι με μπουνιές. Ο επικεφαλής, ο Ράπτης, έβλεπε ότι δεν έβγαινε άκρη και τους έλεγε να με βάλουν σε καρέκλα για πιο εύκολα. Με βάραγαν μπουνιές. Σε εκείνη τη φάση δεν θυμάμαι αν έφαγα και κλωτσιές.

Με βάζουν τελικά σε μια καρέκλα, μου κάνουν κάποιες λαβές και αρχίζουν να με πνίγουν. Ο ένας με έπιασε από το λαιμό και το σβέρκο, ο άλλος μου έκλεισε τη μύτη και ένας τρίτος μου γύρισε το πιγούνι προς τα πάνω. Αυτός ο πνιγμός κράτησε κανένα τρίλεπτο περίπου. Κάποια στιγμή άρχισε να ακούγεται μια κραυγή, ένας βρόγχος, από μένα που δεν μπορούσα να το ελέγξω. Έβγαινε μόνο του. Κάτι σαν γρύλισμα, δεν μπορώ να στο περιγράψω. Εγώ προσπαθούσα να μην ανοίξω το στόμα μου αλλά με τόση πίεση άνοιξε τελικά μόνο του. Βάζουν μέσα μια μπατονέτα άλλα έσπασε και την κατάπια. Μετά μου έβαλαν δεύτερη και μου το πήραν.

Στο μεταξύ επειδή αυτοί φώναζαν -εγώ δεν φώναζα για να μην ανοίξω το στόμα μου- οι κρατούμενοι νόμιζαν ότι φωνάζω εγώ και ξεσηκωθήκαν. Κυρίως οι Αλβανοί γιατί νόμιζαν ότι ήταν ένας δικός τους. Αυτό το είπε στο δικαστήριο και ένας αξιωματικός του Μεταγωγών που ήρθε να καταθέσει. Είπε ότι αυτός σε κάποια φάση έφυγε για να ηρεμήσει τους κρατούμενους. Η φασαρία που άκουγαν όμως ήταν από τους μπάτσους που έβριζαν και γκάριζαν.

Με το που πήραν το DNA, φεύγει ο επικεφαλής τους έξω από το δωμάτιο για να πάρει στο κινητό και να δώσει συνοπτική αναφορά στην υπηρεσία του. Και όταν έφυγε αυτός οι υπόλοιποι άρχισαν να χτυπάνε και με κλωτσιές και με μπουνιές, χωρίς λόγο πια αφού μου είχαν πάρει το DNA. Εκδικητικά.

– Και αφού σου πήραν το DNA τι έγινε;

Μετά με πήγαν στο νοσοκομείο, στο Γενικό Κρατικό Αθηνών, με τρία χτυπήματα και επειδή είχα κάνει πολλούς εμετούς με μετέφεραν για αξονική τομογραφία στο ΚΑΤ μήπως έχω πάθει διάσειση αλλά δεν είχα κάτι. Στον ανακριτή Νικόπουλο πήγα Δευτέρα 8 του μήνα. Αυτός έκανε ότι δεν είδε τίποτα από τα χτυπήματά μου. Πήρα αναβολή και όταν ξαναπήγα μου είπε ο Ασπρογέρακας, ο εισαγγελέας, ότι θα ζητήσει το βίντεο αλλά δεν ασχολήθηκε ποτέ και αυτό είναι ενδεικτικό της συγκάλυψης που επιχειρούν.

– Για ποιο λόγο θεωρείς ότι επιχειρούν να συγκαλύψουν το γεγονός;

Καταρχήν πιστεύω ότι ο λόγος που οι δικαστές καλύπτουν την αστυνομία έχει να κάνει με τον νόμο Παρασκευόπουλου που λέει ότι η διαδικασία αυτή πρέπει να γίνεται με σεβασμό στην αξιοπρέπεια του κατηγορούμενου, οπότε τους βάζει περιορισμούς στην ασυδοσία και κάπως πρέπει να τους ξεπεράσουν. Έτσι πλέον απλά οι δικαστές καλύπτουν τους αστυνομικούς, προκειμένου να ξεπεράσουν τους περιορισμούς που προβλέπει ο νόμος. Αν δεν είχαν την κάλυψη του ανακριτή δεν θα μπορούσαν να το κάνουν.

Υπάρχουν και δεδομένα όμως που δείχνουν ότι προσπαθούν να συγκαλύψουν την υπόθεση. Καταρχήν όταν τελικά έφτασα στη φυλακή του Κορυδαλλού, εμφανώς χτυπημένος, έκαναν αναφορά ότι με παρέλαβαν τραυματισμένο για να είναι καλυμμένοι. Μάλιστα λίγες μέρες μετά με κάλεσε η επόπτης εισαγγελέας της φυλακής για να δώσω κατάθεση και της είπα τι ακριβώς έγινε. Ό,τι σου έχω πει υπάρχει και στην κατάθεση μου.

Επίσης έκανα και μήνυση. Μήνυση όμως μου έκαναν και αυτοί. Αυτό είναι πάγια τακτική της αστυνομίας. Και στις διαδηλώσεις όταν έχουν κάποιον χτυπημένο και αποδεικνύεται και από ιατρικά έγγραφα, κάνουν μήνυση για αντίσταση κατά της αρχής. Είναι η άμυνά τους για να καλυφθούν. Το περιστατικό έγινε το Σάββατο και αυτοί έκαναν αναφορά ότι δήθεν τους χτύπησα την Κυριακή. Είχε πάρει διαστάσεις το θέμα και σκέφτηκαν να είναι καλυμμένοι. Την Κυριακή θυμήθηκαν ότι τους χτύπησα. Και ενώ η δική τους μήνυση δεν μου κοινοποιήθηκε εγκαίρως αλλά μου ήρθε ξαφνικά κλήση για να δικαστώ, η δική μου ταξιδεύει από εισαγγελικό γραφείο σε εισαγγελικό γραφείο και από πόλη σε πόλη. Από την εισαγγελία Πειραιά πήγε στην εισαγγελία Αθηνών και από εκεί χωρίς κανέναν λόγο στην εισαγγελία Ναυπλίου. Σκοπός τους είναι να ξεχαστεί σε κάποιο συρτάρι μέχρι να παραγραφεί.

– Στις 2 Μάη είναι το εφετείο της συγκεκριμένης υπόθεσης. Στο πρωτόδικο τι είχε γίνει;

Το πρωτόδικο έγινε στις 14 Απρίλη του 2017. Στο δικαστήριο κάναμε το αίτημα να έρθει το βίντεο από τις κάμερες της Διεύθυνσης Μεταγωγών, όμως για κάποιον ανεξήγητο λόγο απορρίφθηκε.

Στο πρωτόδικο ο επικεφαλής της «αντιτρομοκρατικής» είπε ότι ήρθε μόνος του με έναν μόνο συνάδελφό του αστυνομικό και μετά –για να καταλάβεις τι ψέματα λένε και σε τι αντιφάσεις πέφτουν- τραυμάτισα, λέει, τρεις συναδέλφους του. Επίσης κατέθεσε ότι χτυπούσα μόνος μου το κεφάλι μου στον τοίχο. Ο αξιωματικός του Μεταγωγών κάνει λόγο για εφτά με οκτώ αστυνομικούς της «αντιτρομοκρατικής», δηλαδή αυτό που λέω εγώ. Μάλιστα κατέθεσε ότι σε κάποια φάση έφυγε γιατί δεν ήθελε να βλέπει, όποτε δεν ξέρει τι έγινε από ένα σημείο και ύστερα.

Ο εισαγγελέας πρότεινε την αθώωσή μου, καθώς έλαβε υπόψην του την κατάθεση του αξιωματικού του Μεταγωγών που είπε ότι δεν με είδε να χτυπάω παρά μόνο ότι αρνήθηκα να βάλω χειροπέδες και γαντζώθηκα στα κάγκελα. Έκρινε ότι αυτό δεν είναι αντίσταση αλλά απείθεια, που λόγω της μικρής ποινής που επισύρει είχε τότε παραγραφεί, και κατέληξε ότι πρέπει να κηρυχθώ αθώος. Ωστόσο, και παρά την αθωωτική πρόταση του εισαγγελέα, το δικαστήριο μου επέβαλε ποινή 12 μηνών φυλάκισης για την αρχική κατηγορία της αντίστασης κατά της αρχής.

Θεωρείς ότι με κάποιον τρόπο εκτός της «αντιτρομοκρατικής» συνεργάστηκαν περισσότεροι παράγοντες;

Έγινε ενορχηστρωμένη κοροϊδία που πήραν μέρος η φυλακή Ναύπλιου, η Διεύθυνση Μεταγωγών και ο Ειδικός Εφέτης Ανακριτής, που έδωσε και την εντολή του βασανισμού μου. Η ιστορία όμως συνεχίζεται με την ενορχηστρωμένη προσπάθεια συγκάλυψης, στην οποία συμμετέχουν οι δικαστές που μετακινούν τη μήνυσή μου από πόλη σε πόλη και οι δικαστές που δεν δέχονται να προσκομιστεί το βίντεο στη διαδικασία. Μιλάμε για πλήρη συγκάλυψη. Είχε γίνει μάλιστα και σχετική επερώτηση στη Βουλή από τη βουλευτή του Σύριζα Κατριβάνου, με τον υπουργό Προστασίας του ΠολίτηΤόσκα να δεσμεύεται ότι θα διατάξει ΕΔΕ που δεν έγινε ποτέ. Μιλάμε για πλήρη συγκάλυψη. Τώρα έχει ξεκινήσει έρευνα ο Συνήγορος του Πολίτη, η οποία βρίσκεται σε αρχικό στάδιο

Follow me on Twitter

Δεκέμβριος 2018
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.210.725

Αρχείο

RSS Περιφερεια Πελοποννησου Αποφασεις

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS arcadia portal

  • Τα γκολ του αγώνα Απόλλων Παραλιμνιου - Αστέρας 0-4 Δεκέμβριος 18, 2018
    Ο Αστέρας Τρίπολης στο τρίτο παιχνίδι της φάσης των ομίλων του κυπέλλου Ελλάδος νίκησε πολύ εύκολα στις Σέρρες τον Απόλλωνα Παραλιμνίου με τέρματα που σημείωσαν οι Τσιλιανίδης, Μπαστιάνος, Ρόλε και Βαλιέντε σε μια αναμέτρηση με πολλά νέα πρόσωπα στην ενδεκάδα των κιτρινομπλέ. Δείτε γκολ της άνετης νίκης του Αστέρα Τρίπολης κόντρα στον Απόλλωνα Παραλιμνίου. Ε […]
  • Πότε κλείνουν τα σχολεία για Χριστούγεννα και πότε ανοίγουν για το 2019 Δεκέμβριος 18, 2018
    Το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων υπενθυμίζει ότι σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία για τη λειτουργία των σχολικών μονάδων  Πρωτοβάθμιας και  Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, τα σχολεία θα μείνουν κλειστά από τη Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου έως και τη Δευτέρα 7 Ιανουαρίου, για τις εορτές  των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και των Θεοφανείων. Ειδήσεις: Αρκ […]
  • Παρουσίαση του Λευκώματος του Μίμη Δομάζου στην Τρίπολη Δεκέμβριος 18, 2018
    Ο Δήμος Τρίπολης και η εκδοτική εταιρεία Welcome συνδιοργανώνουν τιμητική εκδήλωση για την παρουσία του Λευκώματος “Μυστικά και … άλλες αποκαλύψεις” για το θρύλο του Ελληνικού ποδοσφαίρου Μίμη Δομάζο την Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου στις 7.00 το απόγευμα στο Αποστολοπούλειο Πνευματικό Κέντρο.  Η είσοδος θα είναι ελεύθερη. Ειδήσεις: ΑρκαδίαΠολιτισμόςΑθλητισμόςTags: Δ […]
  • Πρώτος και καλύτερος ο Αστέρας στον όμιλό του Δεκέμβριος 18, 2018
    Με 3 νίκες σε 3 παιχνίδια ο Αστέρας Τρίπολης πήρε την πρώτη θέση στον όμιλο του και πέρασε στην επόμενη φάση του κυπέλλου Ελλάδος έχοντας επίσης 7 τέρματα υπέρ και μόλις 1 κατά. Έτσι λοιπόν η αρκαδική ομάδα την Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου και ώρα 11:30 στα γραφεία της ΕΠΟ στο πάρκο Γουδί θα πραγματοποιηθεί η κλήρωση για την επόμενη φάση του θεσμού. Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: […]
  • Μία υπέροχη Χριστουγεννιάτικη γιορτή στο ΚΑΠΗ Τρίπολης (pics,vid) Δεκέμβριος 18, 2018
    Σε μία ζεστή και εορταστική ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε η φετινή χριστουγεννιάτικη γιορτή στον χώρο του εντευκτηρίου του Κ.Α.Π.Η στην Τρίπολη. Το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου Δήμου Τρίπολης  την Τρίτη 18 Δεκεμβρίου διοργάνωσε μια χριστουγεννιάτικη γιορτή για τα μέλη του ΚΑΠΗ, με κάλαντα και ποιήματα από τους μαθητές του Κατηχητικού σχολείου της Μεταμόρφωσ […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΕΗ ΔΕΣΦΑΚ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ηλεκτροφωτισμος Θεσεις καδων απορριμματων Καραβασιλη Καταφυκι Κοιλαδα Κοκα Κολα απεργια Μαρινα Πορτο Χελιου Μεταρυθμιση στην Αυτοδιοικηση 2018 Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα Πυρηνικα Ρεπουλης Ρεστης Ακτη Πλεπι Πορτο Υδρα ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σαλαντι Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Φαναρι Διογενη ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates