You are currently browsing the category archive for the ‘Προσωπα’ category.

Η ιστορια

641716_ralph

https://www.facebook.com/ilias.logothetis

Dimitris Gakis's photo.

Φτάνουμε στο τέλος μιας τρελής περιπέτειας. ΑΣΘΕΝΟΦΌΡΑ ΚΑΡΠΑΘΟΥ.Το ένα ήρθε. Περιμένουμε τώρα και το αδελφάκι του.

Ο Αντωνης ηταν ενας απο μας τους ενεργους πολιτες οταν μαζευαμε χρηματα για την Κουνεβα. Οταν μαζευαμε υπογραφες για την απεργια της Κοκα Κολα. Για την Χαλυβουργια . Για το χαρατσι στη ΔΕΗ.Ο Αντωνης ηταν εδω σε ολες τις κινητοποιησεις στην Ερμιονιδα και θα μας λειψει στην πραξη .Δεν ηταν μονο πολυ καλος φιλος αλλα και συντροφος στις σκεψεις και τις αγωνιες .Στις πολιτικες αναζητησεις για μια κοινωνια χωρις εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο. Ηταν ενας εργατης αντεξουσιαστης, ενας Αναρχικος με ολη την σημασια του ορου. Την πολιτικη και την φιλοσοφικη . Ενας ανθρωπος που αγαπουσε τα ζωα την φυση. Θα ειναι παντα στη σκεψη μας.Στην φωτογραφια απο κινητοποιηση στην πανω πλατεια εναντια στα μετρα και τα μνημονια 24 Φλεβαρη 2010.Διπλα του ο αλλος απων ο Κωστας ο Δημιζας.

My beautiful picture

Συζητουσαμε πριν λίγους μηνες μια παρουσιαση των βιβλιων του στην Βιβλιοθηκη Κρανιδιου. Τωρα αν γινει πιστευω θα ειναι και ενα πολιτικο μνημοσυνο για την σταση ζωης του. Πως να διαχωρισεις το ποιητικο του εργο απο ολη την αποψη του για την ζωη; Ετσι κι αλλιως τα βιβλια του θα τα βρειτε στην Βιβλιοθηκη και στο Κρανιδι.

http://www.patrastimes.gr/arthro.php?id=92689

«Έφυγε» χθες το απόγευμα από τη ζωή χτυπημένος από το καρκίνο ο ποιητής Αντώνης Στασινόπουλος. Αποτελούσε σημείο αναφοράς λόγω της δράσης του μέσα από τα κινήματα της αριστεράς , του χώρου των συλλογικοτήτων και ιδιαίτερα τις αναζητήσεις του μέσα από τον αναρχικό χώρο.

Με έντονη παρουσία στο  νεολαιίστικο κίνημα,  γεγονός που του στοίχισε σωρεία διώξεων , συλλήψεων κρατήσεων και δικών, πληρώνοντας  ακριβά το τίμημα της ιδεολογίας του.

Ο Αντώνης Στασινόπουλος  τα τελευταία χρόνια είχε φύγει από την Πάτρα και ζούσε με τη σύντροφό του Αγγελική στο Κρανίδι, όπου και είχε αφιερωθεί στην ποίηση.

Στο χώρο της ποίησης εμφανίστηκε  το 1983 με το έργο «εκπέμπουμε στους αναρίθμητους σκλάβους ανα δευτερόλεπτο» και ακολούθησαν , «των ονείρων τα χρώματα», «Σπορά», «Μαζί».

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 5.00 το απόγευμα  από τον ιερό ναό της παναγίας Αλεξωτίσσης.

Των ονείρων τα χρώματα

 

Κύριοι ,η κανονικότητα σας κλουβί τσίρκου περιπλανώμενου

σε παραστάσεις των αντιθέσεων

συμβιβασμοί σε σχοινί ισορροπίας

με το δίχτυ καβάτζα για τυχόν πτώσεις.

Κύριοι, η κανονικότητα σας δε χωράει

των ονείρων μου τα χρώματα.

Την έχω γραμμένη στις σόλες των παπουτσιών μου

στα ταξίδια του νου μου,

στο μικρό χώρο της ελευθερίας που έχει απομείνει.

Ξέρω, εκεί στοχεύετε, στο μυαλό.

Κανονικός απροσάρμοστος,

νηπιακά τραύματα.

Άλλοθι προκρούστειου κρεβατιού

η κανονικότητα σας, Κύριοι.

 

*Από την ποιητικη΄συλλογή “Των ονείρων τα χρώματα”

http://patratora.gr/archives/98198

«Έσβησε» σε ηλικία 58 ετών ο Πατρινός Αντώνης Στασινόπουλος

«Χτυπημένος» από την επάρατο νόσο, και αφού έδωσε «μάχη» για να κρατηθεί στη ζωή, κατέληξε σε ηλικία 58 ετών ο Πατρινός Αντώνης Στασινόπουλος.

Ο εκλιπών είχε αναπτύξει έντονη δράση στον αντιεξουσιαστικό χώρο και είχε γράψει και εκδώσει πολλές ποιητικές συλλογές και βιβλία.

http://www.patrasevents.gr/article/164077-patra-efige-o-poiiti-antoni-stasinopoulo-theoritiko-ton-sillogikotiton-ke-tou-anarxikou-xorou

Ήταν μία από τις εμβληματικές μορφές της αριστέρας που τα τελευταία χρόνια είχε αφιερωθεί στην ποίηση

Μια από τις συμβολικότερες μορφές της σύγχρονης αριστεράς στο νεοελληνικό χώρο, ο ποιητής, Αντώνης Στασινόπουλος, έφυγε από την ζωή σε ηλικία 58 ετών το απόγευμα της Πέμπτης, χτυπημένος από την επάρατη νόσο.

Ο Αντώνης Στασινόπουλος αποτελούσε σημείο αναφοράς για τα κινήματα της αριστεράς, ενώ θεωρήθηκε ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς και φιλοσόφους του αναρχικού χώρου των τελευταίων χρόνων, μέσα από τις αναζητήσεις του και τους στοχασμούς του για τον χώρο των συλλογικοτήτων.

Ήταν ένας από τους ανθρώπους που κυνηγήθηκε, πληρώνοντας το τίμημα της ιδεολογίας του, έχοντας έντονη παρουσία στο νεολαϊκίστικο κίνημα. Τα τελευταία χρόνια είχε φύγει από την Πάτρα και ζούσε στο Κρανίδι μαζί με την σύντροφο του Αγγελική.

Στο Κρανίδι αφιερώθηκε στην ποίηση στην οποία είχε κάνει την εμφάνιση του το 1983 με το έργο «εκπέμπουμε στους αναρίθμητους σκλάβους ανα δευτερόλεπτο», ενώ ακολούθησαν «των ονείρων τα χρώματα», «Σπορά», «Μαζί». Η κηδεία του θα γίνει το απόγευμα της Παρασκευής  στις 5.00 το απόγευμα  από τον Ιερό ναό της Παναγίας Αλεξωτίσσης.

https://athens.indymedia.org/post/1543927/

πατρα.εφυγε ο αντωνης στασινοπουλος

1543927

από σπορα 08/05/2015 1:09 πμ.,

Αλληλεγγύη Αναρχία

πατρα.εφυγε ο αντωνης στασινοπουλος

εφυγε απο κοντα μας, απο καρκινο, ο αναρχικος αντωνης στασινοπουλος.

ο αντωνης σημετειχε σε ολους τους εργατικους αγωνες απο το 70,ιδρυτικο μελος της αναρχικης ομαδας πατρας το 80,ιδρυτικο μελος του σωματιου ανεργων πατρας το 90,μελος του κοινωνικου κεντρου πατρας το 90 και αλλων αναρχικων και οχι μονο πρωτοβουλιων.(σημετειχε στις καταληψεις και τους αγωνες εργοστασιων πατραικη,μισκο κτλ.)

ο αντωνης εγραφε ποιηματα και πεζα.λογοτεχνης και ποιητης της αγνης εργατικης συνηδεισης και της ταξικοτιτας. εργατης μια ζωη σε ολες τις δουλειες. μας θυμισε ,σε μας τους νεωτερους την παρουσια του, εκτος απο τα ποιηματα και την συντροφια του,οταν τον συλαβανε το πρωι της 7/12/08 (αν δεν κανω λαθος) για επιθεση στο μπατσομεγαρο της ερμου με μολοτοφ μοναχο του.η κηδεια του αυριο στην αγια αλεξιωτισα(συνορα) στις 5 00 καλη ανταμωση

συντροφαρα

1563373

από @ 08/05/2015 3:06 πμ.,

εμπνευσμένα τα ποίηματά του.υπάρχουν σε κινηματικά βιβλιοπωλεία και δανειστικές βιβλιοθήκες σε στέκια της πόλης της πάτρας.

εδώ:

http://sthenos.blogspot.com.br/

αναφέρεται στο πρώτο κείμενο της κατάληψης παραρτήματος:

http://katalipsiparartimatos.blogspot.com.br/2008/12/06.html  

καλη ανταμωση

Από παλιά

1563386

από Σύντροφοι 08/05/2015 10:42 πμ.,

Γεια σου Αντώνη με το καθαρό και φλογερό βλέμμα. Καλέ μου σύντροφε αντίο.

http://www.inewsgr.com/0/patra-efyge-noris-o-antonis-stasinopoulos.htm

http://dytikanea.gr/

http://taxiki.blogspot.gr/2015/05/blog-post_8.html

Μπαλοθια

Πάτρα : Απεβίωσε ο σύντροφος αναρχικός Αντώνης Στασινόπουλος

Χθες (7/5/2015) έφυγε από κοντά μας ο σύντροφος αναρχικός Αντώνης Στασινόπουλος.

Ο Αντώνης Στασινόπουλος, είχε πάρει μέρος σαν αλληλέγγυος, σε όλους τους εργατικούς αγώνες από το 1970, και στη πρώτη γραμμή στις μεγάλες κινητοποιήσεις της Πειραϊκής Πατραϊκής, της Μίσκο και της Πιρέλλι τη δεκαετία του ’90.  Εργάτης ο ίδιος, είχε περάσει από πολλές δουλειές. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Αναρχικής Ομάδας Πάτρας το 1984,  η οποία είχε δημιουργήσει και το πρώτο αναρχικό στέκι σε ένα διώροφο νεοκλασικό στην οδό Γεροκωστοπούλου πάνω από τη πλατεία Γεωργίου.  Ιδρυτικό μέλος επίσης  του σωματίου ανέργων Πάτρας το 1992, μέλος του κοινωνικού κέντρου Πάτρας από τα τέλη της δεκαετίας του ’80. και άλλων αναρχικών και όχι μόνο πρωτοβουλιών.

Τα τελευταία χρόνια είχε προβλήματα με τη καρδιά του. Αυτό δεν τον εμπόδισε στη εξέγερση του 2008 για τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου, να πάει εντελώς μόνος του και σε ηλικία κοντά στα εξήντα, στη γενική αστυνομική διεύθυνση Αχαΐας και να ρίξει δύο μολότοφ. Ενέργεια για την οποία συνελήφθη.

Ο Αντώνης έγραφε ποιήματα, λογοτεχνικά πεζά και πολιτικά συγγράμματα. Λογοτέχνης και ποιητής της αγνής εργατικής συνείδησης. Εμπνευσμένα τα ποίηματά του, υπάρχουν σε κινηματικά βιβλιοπωλεία και δανειστικές βιβλιοθήκες σε στέκια της πόλης της Πάτρας.

Με τον Αντώνη γνωριστήκαμε το 1983. Ένας ευγενικός άνθρωπος, με ασκητικό παρουσιαστικό, αλλά με μάτια γεμάτα δύναμη και φλόγα, λες και είχε βγει μέσα από τα βιβλία του Ντοστογιέφσκι. Μαχητικός και πάντα μπροστάρης στους εργατικούς αγώνες.

Ήμασταν μαζί στη κατάληψη του παραρτήματος το 1985 μετά τη δολοφονία του Μ. Καλτεζά. Κάποτε μου στάθηκε εκείνα τα χρόνια, όταν με είχαν προσαγάγει σε συγκέντρωση για την επέτειο της 17 Νοέμβρη και προσπάθησε να εμποδίσει τους ασφαλίτες να με πάρουν.

Η κηδεία του Αντώνη είναι αύριο το απόγευμα στις 5.00 στην αγία Αλεξιώτισα (σύνορα) στη Πάτρα.

Παραθέτω στη μνήμη του δύο από τα ποιηματά του. Δεν σε ξεχνώ σύντροφε. Θα ζεις μέσα από τη μνήμη μας.

Ευάγριος Αληθινός

Απόηχος

Και τι απομένει,
εάν όχι ο απόηχος
όσων με επιμέλεια πράξαμε;
Στους ομόκεντρους κύκλους του σύμπαντος
πουλιά ταξιδιάρικα.
Και καθήσαμε γύρω από το τραπέζι
οι αγαπημένοι
με κρασί
στις σκέψεις μας το τελευταίο ταξίδι.
Κουβεντιάσαμε τα όνειρα
μας συνεπήρε ο χορός των κυμάτων.
Και παραδοθήκαμε στης νύχτας τη σαγήνη
ωσάν πέπλο μας τύλιγε των άστρων το φέγγισμα.

Της καρδιάς

Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου.
Άνοιξε το στους ξεριζωμένους μετανάστες,
που σε κοιτούν με βλέμμα κυνηγημένου αγριμιού.
Άνοιξε το στους άνεργους
που χάνονται στις ψευδαισθήσεις των υποσχέσεων
για μια ακτίνα ήλιου.
Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου στα παιδιά των φαναριών,
που το κρύο τους περονιάζει τα κόκαλα.
Άνοιξε το σε αυτούς που απέτυχαν να αλλάξουν τον κόσμο
καίτοι προσπάθησαν.
Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου
σε όλους τους απόκληρους της ζωής.

(Από την ποιητική συλλογή «Των ονείρων τα χρώματα» εκδ. Βιβλιοπέλαγος 2004)

Σε αυτό το link έχουν ανέβει όλες οι ποιητικές συλλογές του http://sthenos.blogspot.gr/

Για τους φιλους και συντροφους του θα ειναι για παντα κοντα μας στον αγωνα για μια καλυτερη κοινωνια.

Ο Αντωνης ηταν ολα αυτα τα χρονια ενας απο εμας στις κινητοποιησεις εναντια στα μνημονια παντα εκει στην πανω πλατεια.Και οταν ειμασταν πολλοι και οταν ειμασταν μια φουχτα ανθρωποι.

My beautiful picture

Για οσους δεν τον γνωρισαν προσωπικα ,τα βιβλια του  ειναι  ενας χωρος τρυφεροτητας αγαπης κοινωνικης ευαισθησιας.

 ΣυνέχειαΈνα ποτήρι κρασί
ένα τσιγάρο
κενό από εκείνους που έφυγαν.
Αναμνήσεις, συζητήσεις
το παρόν και η προοπτική.
Πόνος διάχυτος η κάθε μας φράση.
Αν δεν προλάβουμε εμείς,
θα έρθουν καλύτεροι,
παιδιά ποιητές του μέλλοντος.

Η τελευταια του ποιητικη συλλογη «Το Βρεφος» βγηκε περσι

To Bρεφος 001

 

Οι παλαιοτερες

img793img794

Για τον δικο μου φιλο και συντροφο Αντωνη θα γραψω μιαν αλλη στιγμη. Τα βαθια συλλυπητηρια μας στους αγαπημενους του και στην συντροφο του Αγγελικη με ολη μας την αγαπη. Η κηδεια θα γινει στην Πατρα αυριο Παρασκευη 8 Μαιου στις 5 το απογευμα.

Αντωνης

http://sthenos.blogspot.gr/

Να ριξω μια ιδεα .

Τα charity chop ειναι καταστηματα στην Αγγλια (και ειναι της μοδας να ψωνιζεις απο εκει) οπου ολοι αφηνουν παλια αντικειμενα και ρουχα σε καλη κατασταση και μπορεις να βρεις σε πολυ χαμηλες τιμες ενδιαφεροντα πραγματα να αγορασεις .Τα δουλευουν εθελοντες και τα χρηματα πανε σε φιλανθρωπικες δρασεις.

Oπως παντα ο Παπαθεμις εναι χρονια μπροστα απο την πλεοψηφια της τοπικης κοινωνιας.Και αν κατι τον διακρινει ειναι η συνεπεια μεσα στον χρονο.Που δειχνει και βαθος αποψεων, φιλοσοφιας, στασης ζωης. Ειναι ενας πολιτης που εκτιμω βαθυτατα . Να ειχαμε και στην αριστερα τοπικα τετοιους ανθρωπους ….Γιατι ανεξαρτητα απο το κινητρο που εχει ο καθενας μας, για να κανει πραξεις τελικα το θεμα ειναι τι κανουμε στην κοινοτητα που ζουμε . Ετσι δεν ειναι; Αν με τις πραξεις μας (που πρεπει να εχουν αντιστοιχια με τις σκεψεις μας)βοηθαμε η οχι την κοινοτητα προστατευουμε η οχι το περιβαλλον.Και εκει (κυριως ) κρινομαστε ολοι.Γιατι ο Παπαθεμις και η ενορια του ειναι το καταφυγιο των κατατρεγμενων (και των Ρομα για παραδειγμα). Και ουτε ζητησε ποτε ανταλλαγμα οποιουδηποτε ειδους για αυτη τη προσφορα του.Η τοπικη αριστερα δεν ξερει ουτε που ηταν ο καταυλισμος(με ελαχιστες φωτεινες εξαιρεσεις). Οσο για τον Βουλευτη Αργολιδας κ Κοδελα παρ ολο που χρονια τωρα του ζητηθηκε να τους επισκεφτει και να ενδιαφερθει για τα προβληματα τους (στεγαση νερο εμβολια για τα παιδια κλπ)τελικα αυτο δεν εγινε ποτε δυνατο.Η Λαικη Συσπειρωη με τον κ Σατραβελα επισκεφτηκε πριν απο χρονια τον καταυλισμο και τους υπερασπιστηκε μια φορα σε ενα δικαστηριο για αυθαιρετες κατασκευες. Ειναι δυσκολη πληθυσμιακη ομαδα οι Ρομα.Ειναι δυσκολο να εισαι προσφυγας στον ιδιο σου τον τοπο.Και αναμεσα τους υπαρχουν και μικροτερες ομαδες οπως αυτη που (κατα καιρους πια) ζει στο Πορτο Χελι που ζουν σε ακομα χειροτερες συνθηκες. Αφου ομως το κρατος τους εχει πεταξει και αδιαφορει να τους ενταξει πρεπει καποιος να σωσει την τιμη της κονωνιας και της ανθρωπιας ανακουφιζοντας τουλαχιστον την καθημερινοτητα τους.

Η ενορια Κοιλαδας (και δεν ειναι η μονη,  η εκκλησια αυτα τα χρονια ειναι στις καλυτερες στιγμες της ιστορικα) εχει πολυεπιπεδο κοινωνικο εργο που αφορα την καθημερινοτητα το περιβαλλον και την νεολαια.Και ο Παπαθεμις περα απο ιερεας ειναι ενας δραστηριος πολιτης με θεση και δραση για το περιβαλλον και την κοινωνια .Θεση και δραση  που για μενα ειναι βαθυτατα πολιτικη με θετικο προσημο.Μην ξεχναμε επισης πως ειναι πρωτοπορος ιστολογος στην Ερμιονιδα ο πρωτος αν δεν κανω λαθος που βγηκε στο διαδικτυο  πριν απο οκτω περιπου χρονια τον Οκτωβρη του 2007 με αφορμη την μοναδα αφαλατωσης στην Κοιλαδα (ακολουθησα χωρις να γνωριζω την υπαρξη του ιστολογιου του δυο μηνες αργοτερα Γεναρη του 2008)

http://enorikoilad.blogspot.gr/2015/04/blog-post_38.html

ΑΦΙΣΑ ΠΑΖΑΡ ΡΟΥΧΩΝ  ΚΟΙΛΑΔΑ 2015

 

poli 8

Μια ζωη η κομμουνιστικη αριστερα  σε ολες τις εκφανσεις της και παγκοσμια θεωρει πως οι αντεξουσιαστες τα παιδια με τα μαλλια και με τα μαυρα ρουχα , ειναι η παραπλανημενοι πιτσιρικαδες η προβοκατορες της αστυνομιας.  Ετσι και με το Πολυτεχενιο του 1973 τα συνθηματα των Αναρχικων στην εξεγερση συχνα υποστηριχθηκε πως ηταν της αστυνομιας για να «συκοφαντηθει » δηθεν ο αγωνας των φοιτητων.

Τα συνθηματα ομως εκεινα ειχαν ονοματεπωνυμο. Και με την πτωση της Δικτατοριας οι ανθρωποι αυτοι ανοιξαν νεους οριζοντες στην Ελληνικη κοινωνια με τα βιβλια τις σκεψεις και τις δρασεις τους .Ενας απο εκεινους τους νεους τοτε ανθρωπους εφυγε και κηδευεται σημερα.Κρατωντας τα πιστευω της ζωντανα σε ολη την ζωη της. Καλο ταξιδι Συλβια.

Και κατι ακομα. Ηταν αυτοι οι Αναρχικοι που σηκωσαν τα μεγαλα ιδεολογικα φραγματα οταν κατω απο τα ματια της αστυνομιας η ηρωινη αρχισε να γεμιζει τις φλεβες της πλατειας σαν δηθεν αναζητηση ελευθεριας.Ηταν ο δικος τους αγωνας εναντια στην ηρωινη οι δικες τους αφισσες οι μπατσοι πουλανε την ηρωινη (κυριολεκτικα και συμβολικα ) που δικαιωθηκε μεσα στον χρονο.Και αν χιλιαδες ανθρωποι μεσα στην θολουρα της μεταπολιτευσης αρνηθηκαν την χημικη τοξικη εξαρτηση τα χαπια και την πρεζα σαν τροπο διαφυγης απο το συστημα ειναι αυτοι οι λιγοι τοτε που εκρουσαν σημα κινδυνου απεναντι σε αυτο το μονοπατι. Ισως γιατι γνωριζαν πως δεκα χρονια πριν στη Αμερικη και την Ευρωπη ηταν η τοξικοεξαρτηση που διελυσε τα κινηματα αμφισβητησης.

https://athens.indymedia.org/feature/10134/

ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ Η ΣΥΛΒΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ 24 ΑΠΡΙΛΗ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ Η ΣΥΛΒΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ. ΣΥΝ –  ΙΔΡΥΤΡΙΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ «ΔΙΕΘΝΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ», ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.

Η ΣΥΛΒΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΟΤΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ 23 ΑΠΡΙΛΗ ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ ΜΕ ΒΑΡΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΜΑΧΗ.

ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΠΟΣΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ Η «ΔΙΕΘΝΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ» ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΑΝ, ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ, ΑΠΟΤΕΙΝΟΝΤΑΣ ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ ΣΕ ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΑΦΙΕΡΩΣΕ ΟΛΗ ΤΗΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΙΔΑΝΙΚΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ.

Η ΤΑΦΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑΣ  ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 27 ΑΠΡΙΛΗ

ΣΤΙΣ 4.30 ΣΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

https://www.hitandrun.gr/apeviose-i-silvia-papadopoulou/

Το πρωί της 24ης Απρίλη έφυγε από τη ζωή έπειτα από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο η Σύλβια Παπαδοπούλου. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας, η Σύλβια μαζί με το σύντροφο της Χρήστο Κωνσταντινίδη και άλλους αναρχικούς και αναρχικές θα πρωτοστατήσουν τον Φλεβάρη του 1973 στην κατάληψη της Νομικής

4debe470e3fec52f0340fc505d061931

και τον Νοέμβρη του ίδιου χρόνου στην κατάληψη και την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

2015-04-25 13.17.22

Υπήρξε συνιδρύτρια των εκδόσεων Διεθνής Βιβλιοθήκη και του περιοδικού Πεζοδρόμιο μέσα από τα οποία από το 1972, εν μέσω χούντας, και κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα ολοκληρωμένα έργα των Μ. Μπακούνιν, Π.Κροπότκιν, Βολιν, Ρ.Λούξεμπουργκ, Γ.Ντεμπορ, Ρ.Βανεγκέμ κ.ά. καθώς και κείμενα, αναλύσεις και μεταφράσεις του διεθνούς και εγχώριου αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος.

Στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, χωρίς να εξαργυρώσουν την αντιδικτατορική τους αντίσταση, ο κύκλος των συντρόφων και συντροφισσών της Διεθνούς Βιβλιοθήκης, μέσα και από το βιβλιοπωλείο Μαύρο Ρόδο,(η φωτογραφια ειναι απο το εσωτερικο του ημιυπογειου βιβλιοπωλειου στην Δελφων λιγο πιο περα απο το μπαρακι Ιπποποταμος που στα τελη της δεκαετιας του 1970 ηταν στεκι  συζητησεων και συναντησεων της ανενταχτης νεολαιας)

230b75167a4e5cde4606647a3a279008_XL

θα αποτελέσουν την πρώτη οργανωμένη αντιεξουσιαστική πολιτική ομάδα και θα υποστούν διάφορες διώξεις, συλλήψεις και φυλακίσεις.

Μετά το θάνατο του συντρόφου της Χ. Κωνσταντινίδη, η Σύλβια συνέχισε παρ’ όλες τις οικονομικές και άλλες αντιξοότητες να κρατάει ως το τέλος της ζωής της σε εγρήγορση το ελευθεριακό-αντιεξουσιαστικό πνεύμα της και τη Διεθνή Βιβλιοθήκη ζωντανή.

Η κηδεία της θα γίνει την Δευτέρα 27/4 στο Νεκροταφείο Καισαριανής. H ώρα της κηδείας είναι 16.30 (4 και μισή το απόγευμα)

http://www.bibliopolio.gr/%CE%94%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE%CF%82-%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7-m-1724.html

http://ngnm.vrahokipos.net/index.php/history/41-arthra/818-2013-10-24-11-15-21

Λίγα λόγια για τους αναρχικούς της μεταπολίτευσης που δεν υπάρχουν πια

Λεπτομέρειες Γράφτηκε από τον/την ngnm

Του Φίλιππα Κυρίτση

Το παρακάτω ιστορικό σημείωμα γράφτηκε το 1994 για το περιοδικό «Ιδεοδρόμιο» του αγαπητού μου φίλου και συντρόφου, εκδότη του βιβλίου μου «Το Τρελόχαρτο», Λεωνίδα Χρηστάκη και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο τεύχος ¾ της Β΄ περιόδου του περιοδικού (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1995). Ξαναδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Η Πλατεία Εξαρχείων» και πρόσφατα σε ένα βιβλιαράκι που ο ακαταπόνητος και παραγωγικότατος Λεωνίδας κυκλοφόρησε πρόσφατα για την ιστορία της πλατείας Εξαρχείων.

Σ’ όλη μου τη ζωή προσπάθησα να μιλάω για ανθρώπους και για πράγματα που η ελεγχόμενη και κατευθυνόμενη από το κράτος και τα κάθε είδους αφεντικά κοινωνία, προσπαθεί να τα κρύβει πάση θυσία. Πράγματα που αφορούν την καθημερινή μας ζωή και τους ανθρώπους που μας περιστοιχίζουν. Πράγματα που συνθέτουν την πραγματικότητα που εμείς ζούμε κι όχι την πραγματικότητα των άλλων, που μας προβάλλεται μέσα από τα βιβλία, τον κινηματογράφο, τα τραγούδια, τις εφημερίδες, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, κλπ. Αυτή η πολύχρωμη και ελκυστική πραγματικότητα που δεν ζούμε, αλλά οι περισσότεροι νομίζουν ότι την ζούνε, λόγω του ότι το μυαλό τους βομβαρδίζεται από εικόνες και παραστάσεις της, λειτουργεί σαν ναρκωτικό, το οποίο ναρκώνει τις αισθήσεις μας και μας κάνει να χάνουμε την αίσθηση και του τόπου και του χρόνου. Εγώ που προσπαθώ πάντα να βλέπω τα πράγματα, όπως είναι, όσο κι αν αυτό είναι επώδυνο, και που προσπαθώ να λέω σχεδόν πάντα την αλήθεια, όσο κι αν αυτό μου έχει κοστίσει ακριβά στη ζωή μου, θα ήθελα μ’αυτό το άρθρο να απευθυνθώ πρώτα σ’ αυτούς που την δεκαετία του εβδομήντα αποτελούσαν τον πολύχρωμο κόσμο των αναρχικών των Εξαρχείων, για να τους θυμίσω, ότι όσα χρόνια κι αν πέρασαν κάποιοι μείνανε για πάντα οι ίδιοι, και κατόπιν στους νεότερους που μισούν αυτήν την κοινωνία της αδικίας, του ψέματος και της βίας και θέλουν να την αλλάξουν, για να τους επιβεβαιώσω την υποψία τους ότι η κοινωνία δεν μπορεί όλους να τους ισοπεδώσει και να τους αφομοιώσει, γιατί μερικοί ζούνε και πεθαίνουν απροσάρμοστοι.

Στα πρώτα χρόνια μετά την μεταπολίτευση του 1974, ο πολιτικο-ιδεολογικός χώρος των αναρχικών των Εξαρχείων λειτουργούσε, καλώς ή κακώς, σαν οικογένεια. Πράγμα που σημαίνει ότι οι αναρχικοί ήξεραν ο ένας τον άλλο με το ψευδώνυμο του, κουτσομπόλευε ο ένας τον άλλο, έλεγχε ο ένας τον άλλο, όσον αφορά τις βασικές του επιλογές, και όλοι υπάκουαν σε κάποιους καθιερωμένους τρόπους συμπεριφοράς και κάποιες γενικές στάσεις στη ζωή, η παραβίαση των οποίων συγκέντρωνε την κατακραυγή και τον εμπαιγμό των ‘συντρόφων’ τους. Αυτοί οι καθιερωμένοι, στα πλαίσια της πολιτικο-ιδεολογικής αυτής οικογένειας, τρόποι συμπεριφοράς και οι γενικές στάσεις ζωής είναι αυτά που για τους ανθρώπους που έχουν πια πεθάνει, μας κάνουν να τους θεωρούμε κάπως δικούς μας και να μιλάμε γι’ αυτούς μεταξύ μας, όσοι έχουμε επιβιώσει από εκείνη την εποχή. Για μερικούς από αυτούς τους αναρχικούς που έζησαν και δεν ζούνε πια θέλω να μιλήσω σ’ αυτό το κειμενάκι, γιατί είμαι σχεδόν βέβαιος, ότι κανένας άλλος δεν μίλησε, δεν μιλάει, ούτε θα μιλήσει γι’ αυτούς και την προσφορά τους στον αγώνα για την αναρχία, δηλ. για μια κοινωνία ελευθερίας και ισότητας, χωρίς ψέμα και χωρίς βία, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο. Το κειμενάκι αυτό το θεωρώ σαν ένα μικρό ευχαριστώ για την προσφορά των παιδιών αυτών στον αγώνα για την αναρχία, όσο μικρή και αμφιλεγόμενη κι αν ήταν αυτή. Τους ευχαριστώ γιατί νομίζω ότι ό,τι πιο όμορφο υπάρχει στην ζωή είναι να αγωνίζεσαι για την ελευθερία και την ισότητα, για μια κοινωνία στα μέτρα του ανθρώπου, με λίγα-λόγια για την αναρχία.

Ένας άνθρωπος που, σίγουρα, θα μου μείνει αξέχαστος, είναι ο Γιώργος ο Λέτσιος, με το παρατσούκλι Αρκούδος. Τον γνώρισα στις συζητήσεις για την δημιουργία μιας ομάδας με ιδεολογική συνοχή, που γινόντουσαν τότε στο σπίτι που κρατούσε το Ροκ συγκρότημα Σπυριδούλα. Εκεί, εκτός των άλλων, γνώρισα και την Σοφία Αργυρίου, που μετά τον γάμο μας και την συνακόλουθη φυλάκισή μας έγινε γνωστή σαν Σοφία Κυρίτση, όπως και τον Κυριάκο Μαζοκόπο, που είναι φυλακισμένος εδώ και τέσσερα χρόνια στις φυλακές Κορυδαλλού, γιατί στις 8 Νοέμβρη 1990 έσκασε μια βόμβα στα χέρια του, με συνέπεια να χάσει το ένα του μάτι και το ένα του χέρι.

Ο Γιώργος ο Λέτσιος, μαζί με την Σοφία Αργυρίου, τον Νίκο Μπαϊκούση, με το παρατσούκλι Βαρώνος, τον Μιχάλη Πρωτοψάλτη, που αργότερα του κόλλησαν το παρατσούκλι Κόκορας, λόγω του ότι έβγαλε το αναρχικό περιοδικό ‘Ο Κόκορας που λαλεί στο σκοτάδι’, τον Σάκη Παπαδόπουλο, με το παρατσούκλι Καρχαρίας, που  αργότερα έγινε φωτορεπόρτερ, έναν άλλο με το παρατσούκλι Μαρκήσιος, έναν Μάριο και τον Αντωνάκη τον Γκιών, καταδικάστηκε στα τέλη ’76, αρχές ’77 σε έντεκα μήνες φυλακή, γιατί στο μπαλκόνι των γραφείων της ‘Επιτροπής ενάντια στην επιστημονική καταπίεση’ υπήρχε το πανώ ‘ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ’. Η Επιτροπή στεγαζόταν στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου Γιώργου Νταλιάνη, ο οποίος έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, και το βιβλίο ‘Φεντεραλισμός, Σοσιαλισμός, Αντιθεολογισμός’ του Μιχαήλ Μπακούνιν, εκδόσεις ‘Ελεύθερος Τύπος’και έχει γράψει, μεταξύ άλλων, το βιβλίο ‘Το Σύμπαν της Ιεραρχίας’. Αυτό το σύμπαν τον κατάπιε και βρίσκεται κλεισμένος εδώ και πολλά χρόνια στο Δημόσιο Ψυχιατρείο, υφιστάμενος στο πετσί του την επιστημονική καταπίεση.

Η δίκη που είχε γίνει τότε υπήρξε αρκετά επεισοδιακή, γιατί στην πρόκληση των δικαστών να κάνουν πως δεν ξέρουν τίποτα για τους αναρχικούς, απάντησε ο ιδιαίτερα γνωστός στην εποχή του αναρχικός εκδότης και αγωνιστής Χρήστος Κωνσταντινίδης, με το να πεταχτεί μέσα από το ακροατήριο και να τους πει ότι δεν τους αναγνωρίζει και ότι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να δικάζουν εμάς τους αναρχικούς. Η έκρηξη της αγανάκτησης του Χρήστου έκανε τους δικαστές να διατάξουν την κράτησή του και αυτό με την σειρά του έκανε τον Γιώργο το Φρήκ να πάθει επιληπτική κρίση και να πέσει στο πάτωμα και να χτυπιέται. Η δίκη διακόπηκε και όταν, τελικά, συνεχίστηκε κατέληξε, γύρω στις 4 η ώρα το πρωί, σε καταδίκη των 8 κατηγορουμένων σε 11 μήνες φυλακή με ανασταλτικό αποτέλεσμα της έφεσης.

Πολλές φορές διαδήλωσα μαζί με τον Λέτσιο στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας, πολλές φορές μας κυνήγησε η αστυνομία, με αποκορύφωμα τα επεισόδια της Πρωτομαγιάς του 1977. Ενθύμιο μου από τότε μια φωτογραφία του μπλοκ των αναρχικών, η οποία δημοσιεύτηκε σε όλες τις εφημερίδες, όπου φιγουράρω και εγώ. Στο κέντρο της ο ‘πρώτος βουβός μασκοφόρος’. Η φωτογραφία αυτή έγινε μετά αφίσα, αφού της προστέθηκε σαν λεζάντα ένα τσιτάτο του Καρδινάλιου του Ρετζ, και κυκλοφόρησε από την Διεθνή Βιβλιοθήκη, τον εκδοτικό οίκο του Χρήστου Κωνσταντινίδη. Πολλές φορές βρέθηκα με τον Λέτσιο στα δικαστήρια της Σανταρόζα, που τώρα έχουν κατεδαφιστεί, συμπαραστεκόμενος στους δικαζόμενους συντρόφους. Στους διαδρόμους αυτών των δικαστηρίων γνώρισα και τον Παναγιώτη Λιβερέτο, για τον οποίο θα μιλήσω παρακάτω. Εκεί γνώρισα και τον Ζωγονόπουλο ή Πολυζωγονόπουλο, δεν θυμάμαι καλά, με το παρατσούκλι Τούβλας, λόγω του ότι έγινε πρωτοσέλιδο σε κάποια εφημερίδα, να πρωταγωνιστεί σε επεισόδια με την αστυνομία, έξω από τα ίδια δικαστήρια, με δύο τούβλα στα χέρια του, ένα στο κάθε χέρι.

Με τον Λέτσιο, την Σοφία, τον Κόκορα και άλλα παιδιά, στο σπίτι του Νίκου του Μπαλή, βγάλαμε την προκύρηξη για τα επεισόδια της Πρωτομαγιάς του 1977, με τον τίτλο ‘Εμείς είμαστε οι ρομαντικοί, οι προκλητικοί και οι οργισμένοι’. Μαζί του συνεργάστηκα αργότερα σε δύο ομάδες. Μία για την κριτική της εκπαίδευσης, η οποία μαζευόταν σ’ ένα σπίτι της οδού Φυλής, και μία για την έκδοση ενός εντύπου, το οποίο απευθυνόταν στους αναρχικούς και κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 1977 με τον τίτλο Δελτίο νούμερο 1. Εκεί υπάρχει το μοναδικό άρθρο του που έχω στα χέρια μου τυπωμένο. Την ίδια εποχή ήταν που είχε κάνει απεργία πείνας στην είσοδο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, πάνω στην Πανεπιστημίου, ο Μιχάλης Αναστασιάδης, απολυμένος υπάλληλός του. Εγώ και ο Λέτσιος ήμασταν, μεταξύ άλλων, στο απέναντι πεζοδρόμιο, όταν οι μπάτσοι πέρνανε τον Αναστασιάδη σηκωτό, για να τον πάνε με το ζόρι σε κάποιο νοσοκομείο. Ο Λέτσιος φώναζε ‘Μπάτσοι, μπασκίνες, σας μένουν λίγοι μήνες’. Που να ‘ξερε ότι αυτουνού του ίδιου, του μένανε λίγα χρόνια ακόμη.

Τον Σεπτέμβρη ή Οκτώβρη 1977 οι αναρχικοί της πλατείας Εξαρχείων δέχτηκαν επίθεση από τους Εκκετζήδες (φίλοι και οπαδοί του Μαρξιστικο-Λενινιστικού Ε.Κ.Κ.Ε.). Απάντησαν με βόμβες Μολότωφ, με τις οποίες χτύπησαν τα γραφεία της φοιτητικής παράταξης του Ε.Κ.Κ.Ε., της Α.Σ.Π.Ε. Γι’ αυτήν την υπόθεση ο Γιώργος ο Λέτσιος παραπέμφθηκε να δικαστεί το 1978, κατηγορούμενος για κακούργημα, και έμεινε προφυλακισμένος μερικούς μήνες μέχρι να αθωωθεί με βούλευμα. Τελευταία φορά που τον είδα ήταν το 1982, στην πλατεία Τζιρακοπούλου, στο Βύρωνα (ήταν Βυρωνιότης). ‘Ήταν απογοητευμένος γιατί έβλεπε ότι η εποχή της μεταπολίτευσης, που όλοι μιλούσαν για επανάσταση και ήταν ντροπή να δηλώνει κάποιος νέος Νεοδημοκράτης, που για του αναρχικούς οι καθημερινοί αγώνες με την εξαιρετικά εχθρική κοινωνία, που τους περιέβαλλε, ήταν τρόπος ζωής, είχε πια περάσει ανεπιστρεπτί. Μετά από λίγους μήνες πληροφορηθήκαμε ότι πέθανε από καρκίνο στο συκώτι. ‘Ηταν 27 χρονών.

O Παναγιώτης Λιβερέτος δεν έφτασε ούτε καν την δεκαετία του ’80. Αυτός είχε γίνει γνωστός για την ανταρσία στο πλοίο ‘Aeolian Wind’, όταν αυτό βρισκόταν σ’ ένα λιμάνι της Βραζιλίας, τον Γενάρη του 1977. Ο Λιβερέτος ήταν μηχανικός στο καράβι αυτό. Η ανταρσία κατεστάλη με επέμβαση της Βραζιλιάνικης αστυνομίας, οι εξεγερμένοι κλείστηκαν στις απάνθρωπες Βραζιλιάνικες φυλακές και μετά σταλθήκανε στην Ελλάδα. Μετά από μια σειρά δικών με την πλοιοκτήτρια εταιρεία, ο Λιβερέτος βρέθηκε στην φυλακή κατηγορούμενος ότι χτύπησε τον δικηγόρο-εκπρόσωπο της εταιρείας, σε μια από αυτές τις δίκες. ‘Ήταν αρχές καλοκαιριού 1977. ‘Έβγαλε ένα κείμενο από την φυλακή, μέσω της δικηγόρου Κατερίνας Ιατροπούλου, το οποίο ήρθε στα χέρια της Σοφίας. Εγώ, η Σοφία, ο Γιώργος ο Λέτσιος και μια άλλη κοπέλα, από την ομάδα κριτικής στην εκπαίδευση, τη Βάνα, φτιάξαμε μια ομάδα συμπαράστασης, βγάλαμε μια προκήρυξη και την μοιράζαμε μπροστά από την μπροστινή είσοδο του Πολυτεχνείου, φωνάζοντας με μια ντουντούκα, που είχαμε πάρει από τον Χρήστο τον Κωνσταντινίδη. Αυτή η κινητοποίησή μας ώθησε κι άλλους αναρχικούς να του συμπαρασταθούν, με πρώτο τον Καβάτζα.

Μετά από 15 μέρες απεργία, βγήκε από την φυλακή, αφού ο δικηγόρος απέσυρε την μήνυση. Κυκλοφόρησε λίγο στην πλατεία Εξαρχείων, όπου δεν του έδινε κανένας σημασία, μπήκε και βγήκε μερικές φορές και στο γραφείο της δικηγόρου Κατερίνας Ιατροπούλου, όπου τον είδα για τελευταία φορά τον Αύγουστο του 1977. Δεν του είπα για τους αγώνες που είχα κάνει, όσο αυτός ήταν στη φυλακή. Στο τέλος του μήνα εκείνου βρέθηκε καμένος στην ταράτσα του σπιτιού του, στον Ασύρματο. Συνθήκες θανάτουαν εξακρίβωτες. Θεωρήθηκε αυτοκτονία. ‘Ήταν 30 χρονών. Στην ζωή του και στο έργο του είναι αφιερωμένο το 11ο τεύχος του περιοδικού ‘Πεζοδρόμιο’ που έβγαζε ο Χρήστος Κωνσταντινίδης.

Ο συγκατηγορούμενος του Λέτσιου Νίκος Μπαϊκούσης, γνωστός σαν Βαρώνος, μαζί με την Σοφία, τον Σάκη και τον Λέτσιο, λειτουργούσε στα τέλη ’76, αρχές 77 σαν ένας από τους τσαμπουκαλήδες του χώρου. Συνήθιζε να χρησιμοποιεί αλυσίδα στις φασαρίες που γινόντουσαν, κάθε τόσο, μεταξύ των αναρχικών και των κομμουνιστών, της Κ.Ν.Ε. ή των Μαοϊκών οργανώσεων της άκρας αριστεράς. Οι τελευταίοι, Κνίτες και Μαοϊκοί, μισούσαν τους αναρχικούς περισσότερο κι από την αστυνομία, με αποτέλεσμα να τους σχίζουν τις αφίσες, να μην τους αφήνουν να μοιράσουν προκηρύξεις και να τους απομονώνουν στις διαδηλώσεις. Eγώ μαζί του δεν είχα σχεδόν καθόλου σχέσεις. Τον θυμάμαι μόνο καθισμένο στην πλατεία Εξαρχείων να με ρωτάει ειρωνικά αν ψάχνω την Σοφία, μια μέρα που είχα τσακωθεί μαζί της και είχαμε χωρίσει, και επίσης στα επεισόδια με τους Μαοϊκούς, τους Εκκετζήδες, να περιστρέφει μια αλυσίδα, για να τους φοβίσει. Η σχέση του με τα σίδερα οφείλεται στο ότι ήταν σιδεράς, νομίζω από την Νέα Ιωνία. Από το 1978 που μπήκα στη φυλακή, μέχρι το 1985 δεν ξανάκουσα τίποτα γι’ αυτόν μέχρι που διάβασα στη εφημερίδα ότι οδηγήθηκε σε κώμα, από το Ψυχιατρείο Κρατουμένων στο Γενικό Νοσοκομείο της Νίκαιας, όπου άφησε και την τελευταία του πνοή. Αργότερα έμαθα ότι είχε μπει πριν 10 μήνες στη φυλακή για κλοπές και είχε καταδικαστεί σε έξι χρόνια φυλακή. Το τι του κάνανε στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων και τον καταστήσανε φυτό, δεν θέλει ρώτημα. ‘Όπως συμβαίνει κατά κανόνα, τον θάνατο του τον χρεώθηκε ένα πολιτικό νοσοκομείο, για να μην γίνει καμιά έρευνα στις φυλακές. ‘Ήταν 26 χρονών.

Τον ‘Τούβλα’ τον είχα δει στις φυλακές Κορυδαλλού, το 1980 ή 1981. Μου είχε πει ότι ήταν φυλακισμένος για κλοπές. Πολύ αργότερα, τον είχα δει σ’ ένα λεωφορείο της διαδρομής Μελίσσια-Αθήνα, όπου μιλήσαμε, σαν παλιοί καλοί φίλοι, και μου είπε ότι δουλεύει σε κάποια οικοδομή με τον πατέρα του, νομίζω. Σχετικά πρόσφατα, στην κηδεία της Κατερίνας Γώγου, μου είπανε ότι έχει πεθάνει από ναρκωτικά. Δεν πρέπει να ήταν πάνω από 35 χρονών.

O Στέλιος ο Υψινέσκης, ήταν ένας άλλος μαχητικός σύντροφος που τον γνώρισα κι αυτόν στους διαδρόμους των δικαστηρίων, που εκείνη την εποχή δίκαζαν σχεδόν κάθε μήνα αναρχικούς. Μου είχε κάνει εντύπωση γιατί κουρευόταν σχεδόν γουλί κι άφηνε μια φουντίτσα. Κάτι ασυνήθιστο, εκείνη την εποχή, που όλοι οι αναρχικοί είχαν μακριά μαλλιά. Τελευταία φορά τον είδα το φθινόπωρο του 1977, έξω από το σπίτι μου στην Ασκληπιού 163, όπου μέναμε εγώ και η Σοφία, όταν μας συνέλαβε η αστυνομία το 1978. Κάποια μέρα, στη δεκαετία του ’80, διαβάσαμε στις εφημερίδες ότι ο Υψινέσκης βρέθηκε μαχαιρωμένος στο Πεδίο του ‘Άρεως. Η αστυνομία απέδωσε την δολοφονία του σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών, μεταξύ εμπόρων ναρκωτικών. Αυτός που τον σκότωσε πιάστηκε και δικάστηκε σε λίγα χρόνια φυλάκιση. Ο Στέλιος δολοφονήθηκε πριν φτάσει τα 30 χρόνια ζωής. Νομίζω ήταν 27 χρονών. ‘Έχω φυλάξει τα σχετικά αποκόμματα των εφημερίδων αλλά δεν τα έχω πρόχειρα.

Δεν θα μιλήσω για τον Νικόλα ‘Ασιμο, που αυτοκτόνησε με απαγχονισμό τον Μάρτη του 1988, σε ηλικία 38 χρονών, γιατί και έχουν ειπωθεί πολλά γι’ αυτόν και εγώ έχω ξαναγράψει γι’ αυτόν στο βιβλίο μου ‘Το τρελόχαρτο’.

Ούτε για μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες του αναρχικού χώρου στην Ελλάδα, τον Χρήστο Κωνσταντινίδη, που πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 44 χρονών περίπου, γιατί γι’ αυτόν χρειάζεται να πει κανείς πάρα πολλά, που σίγουρα δεν χωράνε σ’ αυτό το άρθρο.

Θα αναφερθώ, τελειώνοντας, μόνο στην πρόσφατη αυτοκτονία του Βαγγέλη Λάμπρου, εκδότη του περιοδικού ‘Εκτός Ελέγχου’ στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Πριν από το περιοδικό αυτό που έβγαλε τουλάχιστον 3 τεύχη, είχε βγάλει, το 1981, μαζί με τη Ροζίνα Μπέρκνερ το ενημερωτικό φυλλάδιο ‘Η κοινωνία των φυλακών…’, όπου στο μπροστινό εξώφυλλο φιγουράρει το τσιτάτο μου ‘Πίσω από τους τοίχους των φυλακών κρύβονται τα αποδεικτικά στοιχεία των εγκλημάτων του κράτους’. Γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ’80, κυκλοφόρησε ένα τεύχος του περιοδικού ‘Ελεγχόμενο’ και στα τέλη της δεκαετίας κυκλοφόρησε το βιβλιαράκι του ‘Πιστοποιητικό θανάτου’. Εγώ τον Βαγγέλη το Λάμπρου τον είδα για πρώτη και τελευταία φορά το 1979 στις φυλακές της Αίγινας, όπου εγώ βρισκόμουν καταδικασμένος σε 9 χρόνια φυλακή σαν τρομοκράτης κι ο Λάμπρου ήταν φυλακισμένος για εκούσια απαγωγή της Λίτσας Τσαγκαράκη, μιας κοπέλας που παντρεύτηκε αργότερα και η οποία, το 1980, καταζητιόταν μαζί με την αδελφή της Κατερίνα για εμπρησμό των πολυκαταστημάτων Μινιόν, Κατράντζος κλπ. στο κέντρο της Αθήνας. Ο Λάμπρου με είχε τότε βοηθήσει να κουβαλήσω το κρεβάτι μου από την δεύτερη στην τέταρτη ακτίνα. Τις φυλακές της Αίγινας τις κλείσανε εδώ και 10 περίπου χρόνια, λόγω του ότι ήταν πολύ παλιές για να μπορούν να χρησιμοποιούνται ακόμα. Ο Βαγγέλης ο Λάμπρου κρεμάστηκε στην Αίγινα στις αρχές του καλοκαιριού.

 http://sitiavendetta.blogspot.gr/2010/11/blog-post_21.html

 https://www.enetpress.gr/el/ellada/themata/enas-mikros-apoxairetismos-gia-ti-sylvia.html

 Ένας μικρός αποχαιρετισμός για τη Σύλβια

«Ας μη γελιόμαστε, το μαύρο ρούχο που φορούν στην εποχή μας

είναι ένα τρομερό σύμβολο. Για να φτάσουν εκεί χρειάστηκε να

πέσουν κομμάτι κομμάτι οι πανοπλίες και να ξεφτίσουν λουλούδι

λουλούδι τα κεντήματα.»

Η Σύλβια φορούσε πάντα μαύρα. Με μαύρα φαρδιά ρούχα εμφανιζόταν στις άγριες πορείες των αναρχικών στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια. Με αυτά σχεδίαζε δίπλα στον σύντροφό της Χρήστο Κωσταντινίδη τις μαύρες αφίσες που άφησαν εποχή στα Εξάρχεια, εκείνες που δήλωναν εμφατικά «ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΗΝ ΗΡΩΙΝΗ». Με αυτά την έσερναν στα αστυνομικά τμήματα και τις αίθουσες των δικαστηρίων. Με αυτά διέσχιζε σαν γοητευτικός δαίμονας του δρομους του κέντρου πάνω στο σαραβαλιασμένο της μοτοποδήλατο. Με αυτά καθόταν ώρες στο πελώριο γραφείο που, όπως έλεγε, ήταν το γραφείο του Κορυζή, του πρωθυπουργού που αυτοκτόνησε το 1941 όταν μπηκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, για να μεταφράσει την «Κοινωνία του Θεάματος» του Γκι Ντεμπόρ. Του ανθρωπου που θα μπορούσε να την τιμήσει με τα ίδια λόγια που έγραψε για τον εαυτό του, πως κι αυτή «έζησε με τον τρόπο που διατεινόταν ότι έπρεπε να ζει κανείς».Η Σύλβια ήταν η μούσα των λιγοστών αναρχικών που από τα χρόνια του εβδομήντα προσπάθησαν να δυναμώσουν τη φλόγα της ελευθερίας μέσα σε ένα εχθρικό πολιτικό κλοιό όπου τα ιδεώδη της αναρχίας συντρίβονταν ανάμεσα σε «αγανακτισμένους» φασίστες, οργανωμένες στρατιωτικά δυνάμεις της ΚΝΕ και τα στέλεχη του ΠΑΣΟΚ που τα είδε από τα οδοφράγματα του Πολυτεχνείου το ’73, στα οποία στέκονταν δίπλα της, να βρίσκονται στα υπουργικά γραφεία.CCjLeXCWYAAJyUnΤο ΜΑΥΡΟ ΡΟΔΟ, το βιβλιοπωλείο στη Δελφών που έστησε μαζί με τον Χρήστο, δεν ήταν απλά ενα στέκι αναρχικών ούτε μόνο η έδρα των εκδόσεων Διεθνής Βιβλιοθήκη. Ήταν ένα ομιχλώδες απο τους καπνούς ημισκότεινο υπόγειο, όπου τα εκατοντάδες βιβλία ξεχείλιζαν απο τους πάγκους και στους τοίχους χόρευαν πολιτικά συνθήματα με ψυχεδελικές εικόνες από αφίσες συναυλιών. Σε αυτό το υπόγειο βρήκαν καταφύγιο και εκδόθηκαν το ελευθεριακό πρόταγμα του Καστοριάδη, η βέβηλη κραυγή ενάντια στο αμερικάνικο όνειρο του Ρούμπιν, η πολεμική ενάντια στον σταλινισμό του Στίνα, τα δηλητηριώδη μανιφέστα των Καταστασιακών, η λεπτομερής καταγραφή του αφανισμού των αναρχικών στη μετεπαναστατική Ρωσία από τον Βολίν και η συνεισφορά της Λούξεμπουργκ στις αναλύσεις της μαρξιστικής σκέψης. Απο τα γραπτά της είχε ξεσηκώσει και τη φράση που έλεγε κάθε φορά όταν η οθόνη της τηλεόρασης γέμιζε πτώματα και εκρήξεις: «Αυτό είναι ο καπιταλισμός σύντροφε, πόλεμος».

Η τελευταία κληρονομιά της Σύλβιας ήταν το βιβλίο του Στίνα «ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΟΠΛΑ», η οργισμένη κατάθεση αυτού του ξεχωριστού επαναστάτη που θέλησε να διαλύσει τις αυταπάτες γύρω από τις ιδέες που ενέπνεαν την εθνική αντίσταση και να θυμίσει ότι η ιδέα του έθνους γίνεται ο τάφος κάθε αριστερού κινήματος. Η Σύλβια αποφάσισε να το επανεκδώσει όταν τον Δεκέμβρη του 2008 είδε έκπληκτη στους τοίχους των Εξαρχείων, το συνθημα «Βάρκιζα Τέλος» και όταν συνειδητοποίησε ότι τελικά μία εξέγερση που φάνηκε τόσο ελπιδοφόρα είχε εκτραπεί και οι εξεγερμένοι είχαν στραφεί σε έναν ξεκάθαρο και εμμονικό μιλιταρισμό.

Στον τοίχο του σπιτιού της δέσποζε μία μαυρόασπρη αφίσα που είχε τυπώσει η Διεθνής Βιβλιοθήκη. Εδειχνε κάποιους γονατισμένους, υποταγμένους ανθρώπους και από κάτω είχε τη φράση από του Ηγεμόνα του Μακιαβέλι, που ο Ντεμπόρ την είχε βάλει προμετωπίδα στο κεφάλαιο της Κοινωνίας για τη Χωροταξία: «Κι αυτός που γίνεται Άρχοντας μιας πολιτείας συνηθισμένης να ζει ελεύθερα και δεν την καταστρέφει, πρέπει να περιμένει ότι θα καταστραφεί απο αυτήν. Γιατί εκείνη έχει πάντα για καταφύγιο στους ξεσηκωμούς της το όνομα της ελευθερίας και όσος χρόνος κι αν περάσει δεν θα ξεχάσουν ποτέ ούτε αυτό το όνομα ούτε αυτές τις συνήθειες…»

Αυτό αναζητούσε και η Σύλβια διασχίζοντας αγέρωχη τις παγωμένες εκτάσεις του χρόνου: την Ελευθερία.

 

http://www.lifo.gr/team/u653/46957

641716_Ralph

Ο ανθρωπος που ετρεξε για να δωρηθει το ενα απο τα τρια τα ασθενοφορα στον Δημο Καρπαθου (και τα αλλα δυο ηταν απο δυο Ολλανδους και την(Ελληνική Ορθόδοξη Ιεραποστολή Γερμανίας «Ευαγγελιστής Μάρκος».)ηταν ενας πυροσβεστης 47 χρονων λατρης του νησιου. Ειχε αγορασει ενα σπιτι εξω απο την Αμμοοπη στο Λακι και ερχοταν πολυ συχνα στο νησι μονος η με την οικογενεια του την γυναικα του Αστριντ και τον Γιαννη το  μικρο παιδι του.Εμενε ακριβως διπλα στο σπιτι που μενω τα καλοκαιρια που δουλευω στο νησι.Τον ελεγαν Ραλφ Ζεκα.O ιδιος αποκαλουσε τον ευατο του  Onkel Hellas (θειος Ελλαδα)

Υπόμνημα του δημάρχου Καρπάθου για τα ασθενοφόρα που παραχωρήθηκαν στο δήμο | Η ΡΟΔΙΑΚΗ

1. Με την απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου αριθ. 287/2011 έγινε η αποδοχή της δωρεάς του οχήματος Διασωστικό Ασθενοφόρο, μάρκας MERCEDES, αρ. πλαισίου WDB9046121R388863 από το Δήμο Καρπάθου.Δωρητής: RALF GRZELKA
Με την αριθ. 162/2012 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου το ασθενοφόρο παραχωρήθηκε στο ΚΥ Καρπάθου.Με το αριθ. πρωτ. 1612/30-11-2012 έγγραφο της η ΔΕ του ΚΥ Καρπάθου κάνει αποδεκτή τη δωρεά και ζητά από το ΔΣ του ΓΝΡ να ενεργήσει τα σχετικά με την αποδοχή.Πηγή : Υπόμνημα του δημάρχου Καρπάθου για τα ασθενοφόρα που παραχωρήθηκαν στο δήμο | Η ΡΟΔΙΑΚΗ http://www.rodiaki.gr/article/294613/ypomnhma-toy-dhmarxoy-karpathoy-gia-ta-asthenofora-poy-paraxwrhthhkan-sto-dhmo#ixzz3W68W1OQ9
Follow us: @irodiaki on Twitter | efimeridarodiaki on Facebook

Πεθανε απο καρδια στην αυλη αυτου του σπιτιου αβοηθητος απο τον μοναδικο γειτονα του που δεν ηξερε τι να κανει  στις 10 Οκτωβριου του 2012.

http://trauer.rp-online.de/traueranzeige/ralf-grzelka/20635804

20635805_large

Η ανακοινωση ειναι του Δημου Καρπαθου.

Ασθενοφορο στο νησι δεν υπαρχει και το Κεντρο υγειας υπολειτουργει.

Ειχε οργανωσει εθελοντικη ομαδα πρωτων βοηθειων αλλα και πυροσβεστων και για καιρο υπηρχαν στην αυλη χαρτοκιβωτια με στολες που ειχε φερει για να μοιρασει στην ομαδα.

http://www.aachener-zeitung.de/lokales/kreis-heinsberg/onkel-hellas-tod-loest-bestuerzung-aus-1.447982

image

Ralph Grzelka, ο εθελοντισμός έχει πρόσωπο και είναι…ξενικό. Πετροβολάμε τους λαθραίους και μή, τους ξένους μετανάστες, κυνηγάμε, όποιον και ό,τι μας αρπά, το μεροκάματο ή κάτι από την ζωή, προσποιούμενοι πως εμείς είμασταν από πάντα έτοιμοι, στις επάλξεις για δουλειά και εξέλιξη, ενώ αυτοί μας έπαιρναν τη μπουκιά από το στόμα.

Πας μη έλλην βάρβαρος, λοιπόν, και τα μυαλά (που δεν έχουμε) στα κάγκελα.

Στο νησί μου, που όποιος δεν έχει καταγωγή από αυτό είναι παντόξενος, που χωρίζεται σε βόρειους και νότιους, πήγαινε και ερχόταν ένας τουρίστας, Γερμανός, δεν ξέρω εάν ήταν από τους ψηφοφόρους της Αnγκέλας, δεν ξέρω εάν οι παππούδες του σφάζαν στο Δίστομο τον κοσμάκη.Ο ίδιος λάτρεψε τον τόπο, αγόρασε σπίτι και έκανε τη διαδρομή Γερμανία-Κάρπαθο κάτι σαν Πειραιάς-Σαλαμίνα.Μετρημένος και οργανωτικός είδε που πονά το μικρό νησάκι, είδε πως το κέντρο Yγείας έχει τα μεγάλα, ουσιαστικά προβλήματα, η Υγεία είναι το πρωτεύων σε τόπους μακρινούς.Με πρόγραμμα από τη Γερμανία, έφερε στο νησί ιατρικά μηχανήματα, αλλά και από ένα νοσοκομειακό και πυροσβεστικό, δυό οχήματα κι αυτά από τον δικό του τόπο,

Ο περίεργα ερωτευμένος με την Κάρπαθο, σπουδαίος ξένος, πάλευε τον τελευταίο καιρό με τα σίδερα, να μας κάνει λίγο καλύτερους ανθρώπους, έκανε σεμινάρια δασοπυρόσβεσης αλλά και πρώτης βοήθειας.Οργάνωνε μαθήματα και έσπρωχνε τους συνανθρώπους του, όλους μας, προς τον εθελοντισμό με πρώτο παράδειγμα τον εαυτό του.Πριν λίγες ημέρες κατέβηκε ξανά στο νησάκι, μόνος χωρίς την οικογένειά του, η γυναίκα και το δίχρονο παιδί τους έμειναν πίσω, στην Γερμανία.

Έφτασε στο λατρεμένο του σπιτάκι, στο Λακί Καρπάθου, με σκοπό να οργανώσει και πάλι τα μαθήματα.Ο εθελοντισμός είχε πρόσωπο, δεν είχε πατήσει ακόμη τα πενήντα ο Ralf Grzelkaένιωσε μια αδιαθεσία και έσβησε ξαφνικά στον αγαπημένο τόπο του.

Σιωπηλά, μετρημένα, χωρίς θορύβους και τυμπανοκρουσίες άλλαξε γειτονιά.Σε μια εποχή που εύκολα φτύνουμε και πετροβολάμε,σε μια στιγμή που συνασπιζόμαστε άκριτα τριγύρω από το μέτριο, ο Γερμανός αυτός μας έδειχνε τη λύση που δεν είναι άλλη από εμάς τους ίδιους.Ο Ralf, έβαλε πρώτος τη στολή του εθελοντή δασοπυροσβέστη και του νοσοκόμου πρώτων βοηθειών.

Όχι δεν λέω να αντικαταστήσουμε τους άνευρους, τους αδιάφορους θεσμούς που μοναχά προεκλογικά, αποκτούν επιλεκτική μνήμη και όραση.Αλλά ο θεσμός του εθελοντισμού που έχει βαθειά ιστορία στον τόπο μας, σε στιγμές όπως οι τωρινές, ίσως δώσει μια αχτίδα φωτός στο θεοσκότεινο μπουντρούμι μας.Δονκιχοτικά και ουτοπικά θα πεις, ανόητα σενάρια,ναι λοιπόν,έλα να σου συμβεί κάτι και να μην έχεις ένα χέρι δίπλα σου να σε τραβήξει.Πάει, τέλειωσες,έλα μετά, μίλησε μου, για το λάθος σύστημα και για μεγάλα, χοντρά λόγια. Κάψε και καμμιά ξένη σημαία.

Η Ανγκέλα έφυγε, μα δυστυχώς έφυγε ξαφνικά και ο Ralf, εμείς είμαστε ακόμη εδώ και αν οφείλουμε κάτι είναι να κρατηθούμε, να μην αφήσουμε κανένα χέρι που μας χρειάζεται πραγματικά.Τον κόσμο μας δεν τον προστατεύουν, ούτε τον εξελίσσουν εξωγήινοι, μα εμείς που με συνεχή εκπαίδευση, γνώση και την αλλαγή νοοτροπίας που είναι απαραίτητη, μπορούμε να τον πάμε ένα βήμα πιο μπροστά.Μα τι γράφω, έδω σε λίγο θα δερνόμαστε αν δεν φοράμε γαλανόλευκες σημαίες με χριστιανικά σύμβολα…

Ralph Grzelka, ο εθελοντισμός έχει πρόσωπο και είναι…ξενικό. « Aixmi.gr//

http://www.retter.tv/de/feuerwehr.html?ereig=-Eine-abenteuerliche-Reise-Interview-mit-Ralf-Grzelka-zum-Rettungswagen-fuer-Karpathos-&ereignis=10241

47383_1_articlegalerie_stv__Einheitsfuehrer_der_Feuerwehr_Karpathos_und_Brandinspektor_Ralf_Grzelka_bei_der_Uebergabe_des_hydraulischen_Rettungssatze47384_1_org_Buergermeister_Michael_Haniotis_und_Brandinspektor_Ralf_Grzelka_bei_der_Fahrzeuguebergabe

20453939_large

 

http://www.rodiaki.gr/article/306938/oxi-sth-dwrea-asthenoforwn-eipe-to-dhmotiko-symboylio-karpathoy,

Στην απόφαση να εγκαταλείψει οριστικά τα δύο ασθενοφόρα τύπου Mercedes και Chevrolet υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, που είχαν δωρίσει ξένοι φίλοι της Καρπάθου (από την Γερμανία) στο Κέντρο Υγείας του νησιού, αποφάσισε το Δημοτικό Συμβούλιο, στην πρόσφατη συνεδρίασή του στις 27 Μαρτίου.Πιο συγκεκριμένα τα ασθενοφόρα αυτά ακινητοποιήθηκαν στο Τελωνείο του Πειραιά, λόγω διάφορων τελωνειακών παραβάσεων, με αποτέλεσμα να μην φτάσουν ποτέ στον προορισμό τους, αν και ήταν ζωτικής σημασίας για το νησί, ώστε να καλυφθούν τα μεγάλα κενά στην Υγεία, ενώ επιβλήθηκαν και τα σχετικά πρόστιμα.Τότε μάλιστα το θέμα είχε έρθει στην επικαιρότητα προκαλώντας «ντόρο», ενώ είχε απασχολήσει και την Βουλή, με πρωτοβουλίες του Δημήτρη Γάκη, του Μάνου Κόνσολα, αλλά και του Δημήτρη Κρεμαστινού, που ως πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων είχε προσπαθήσει να δώσει επίσης λύση στο ζήτημα.Τελικά όμως απ’ ότι φαίνεται η λύση ουδέποτε δόθηκε, με αποτέλεσμα τα πρόστιμα ύψους 33.519 ευρώ που βάραιναν το Δήμο Καρπάθου έπειτα από τις δύο καταλογιστικές πράξεις του ΣΤ Τελωνείου Πειραιά, να εκκρεμούν ακόμη και να μην μπορούν να καταβληθούν.Με βάση τις διατάξεις του Τελωνειακού Κώδικα και ειδικότερα το άρθρο 137Γ στο οποίο προβλέπεται ότι αν το όχημα που έχει δεσμευθεί δεν παραληφθεί μέσα σε τρεις μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία η καταλογιστική πράξη επιβολής των προστίμων κατέστει οριστική, περιέρχεται αυτοδικαίως στην κυριότητα του Δημοσίου και διαγράφεται το σύνολο του επιβληθέντος προστίμου.Το όχημα περιέρχεται επίσης στην κυριότητα του Δημοσίου, χωρίς να επιβάλλονται τα πρόστιμα, αν ο ενδιαφερόμενος παραιτηθεί των ενδίκων μέσων και δηλώσει ότι εγκαταλείπει το όχημα υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου.Συνεπώς το Δημοτικό Συμβούλιο Καρπάθου αποφάσισε ομόφωνα να εγκρίνει την παραίτησή του από οποιοδήποτε ένδικο μέσο και να εγκρίνει την εγκατάλειψη των δύο ασθενοφόρων υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, ώστε να μην πληρωθούν τα πρόστιμα.Πηγή : Όχι στη «δωρεά» ασθενοφόρων είπε το δημοτικό συμβούλιο Καρπάθου | Η ΡΟΔΙΑΚΗ http://www.rodiaki.gr/article/306938/oxi-sth-dwrea-asthenoforwn-eipe-to-dhmotiko-symboylio-karpathoy#ixzz3W6CJav8C
Follow us: @irodiaki on Twitter | efimeridarodiaki on Facebook

 

 

 

 

Ελαβα μειλ και το σηκωνω. Ενας ανθρωπος που ηταν βαθια ολοκληρωτικα απολυτα κατα της βιας.Μια ενεργη πολιτης, επιστημονας ,μια οικολογος , ενας βαθια πολιτικοποιημενος ανθρωπος.

OIKOLOGOI PRASINOI

To

me

Today at 7:09 AM

Αρθρα του Βασιλη Λαδα θα βρειτε στο διαδικτυο.

http://vasilisladas.wordpress.com/

http://ladasvasilis.wordpress.com/

Nα θυμισω απλα πως οταν δημιουργηθηκε το ΝΑΡ (συνιστωσα σημερα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) ο Λαδας το ακολουθησε για καποιο καιρο  .Και αυτο γιατι η διαφωνια του με τις τοτε επιλογες της ηγεσιας τον εφεραν σε συγκρουση με  την τοπικη οργανωση του ΚΚΕ στην οποια ηταν οργανωμενος ολη του τη ζωη.Στην συνεχεια ο Βασιλης επεστρεψε ιδεολογικα στο ΚΚΕ αν και με πολλες ενστασεις σε θεσεις και προσωπα.

Στην κηδεια του υπηρχαν τρια στεφανια.Του Δημου, του ΚΚΕ (εκπροσωπος του οποιου εβγαλε λογο στην εκκλησια )και του ΣΥΡΙΖΑ. Και οσον αφορα τον ΣΥΡΙΖΑ τον οποιο ειχε παρακολουθησει σε τοπικο επιπεδο ο συντροφος Λαδας πηγαινοντας σε μια απο τις συγκεντρωσεις στην Ερμιονη τον ΣΥΡΙΖΑ του οποιου τα βασικα στελεχη εδω στην περιοχη μας προερχονται απο το παλιο ΚΚΕ και ηταν συντροφοι και συναγωνιστες του Λαδα πιστευω πως μια κεντρικη  ανακοινωση εκτος απο το στεφανι θα ηταν εκδηλωση τμης για αυτο το ιστορικο στελεχος της αριστερας που εφυγε προσφατα.

Παντως απο τον ΣΥΡΙΖΑ στην κηδεια του παραυρεθηκε ενας μονο ανθρωπος.Ο Νικος Παπας μελος του Νομαρχιακου.Δεν ειναι τυχαιο εξ αλλου πως στο στεφανι που φροντισε να σταλει εγραφε. Στον αγωνιστη Βασιλη Λαδα ΣΥΡΙΖΑ Αργολιδας με αγαπη.

syriza

O Bασιλης Λαδας δεν ηταν του ΚΚΕ του ΝΑΡ του ΣΥΡΙΖΑ.Ηταν της αριστερας. Με ολη την ιστορια της την εξελιξη και τα προβληματα της.Και ηταν Κρανιδιωτης.Με φιλους απο ολο το πολιτικο φασμα.Λατρης της μουσικης του βιβλιου ενεργος πολιτης μεχρι τα βαθια γεραματα του.

Δεν θα τον ξεχασουμε!

http://argolidalife.gr/%

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αργολίδας για το θάνατο του Βασίλη Λαδά

 

ladas

Ανακοίνωση με την οποία εκφράζει εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στους συγγενείς, τους φίλους και τους συντρόφους του Βασίλη Λαδά εξέδωσε η ΤΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αργολίδας.

Στην ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:

Πριν λίγες μέρες, στις 15 Οκτώβρη, έφυγε απ’ τη ζωή σε ηλικία 89 ετών ο κομμουνιστής Βασίλης Λαδάς. Μέλος της Εθνικής Αντίστασης της περιοχής μας, οργανωμένο στέλεχος τού ΚΚΕ, Μακρονησιώτης, υποψήφιος το 1963 με την ΕΔΑ στην Αργολίδα, συγγραφέας των βιβλίων «Αντάρτες της Θάλασσας», «Σαν παραμύθι» και το «Το Κρανίδι και οι Αλήθειες του».

Τα βιβλία του αποτελούν αφιερώματα μνήμης σε όλους τους συντρόφους και συναγωνιστές που έπεσαν θύματα των κατακτητών και των ντόπιων προδοτών και πλήρωσαν με διώξεις, φυλακίσεις, εξορίες αλλά και με την ίδια τους τη ζωή, την πίστη τους στην Πατρίδα και την Λευτεριά.

Ο Βασίλης Λαδάς, όπως έλεγε ο ίδιος, επιθυμούσε μέσα από τα γραπτά του να αποκαταστήσει τα πραγματικά γεγονότα, να αναδείξει τους πραγματικούς αγωνιστές και με βάση τις βιωματικές εμπειρίες του, τόσο στην Εθνική Αντίσταση όσο και ως πολίτικος εξόριστος, να διδάξει τις νεωτέρες γενιές ώστε να είναι σε θέση να δημιουργούν και να οργανώνουν τους αγώνες του σήμερα.

Η Τ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αργολίδας εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στους συγγενείς, τους φίλους και τους συντρόφους του Β. Λαδά.

Τον Μαη του 2012 εκανα αυτη τη αναρτηση .Αφορουσε τον Αντωνη Οικονομου και μαλιστα εφτασα μεχρι τον Ξερια για να φωτογραφισω το μνημειο του.Με στεναχωρησε μαλιστα που στην φωτογραφια πισω απο το μνημειο ειχε τεσσερα χαρτια (σκουπιδια) Δεν μπορουσα να τα βγαλω.

Το μνημείο του Αντώνη Οικονόμου στη γέφυρα του Ξεριά Άργους (1988).

2011-02-06 05.59.22

η φωτο δικια μου

Την φωτογραφια αυτη την ειδα σε αφιερωμα για τον Ξερια σε δικτυακο ιστοτοπο της Αργολιδας αναδημοσιευση απο το istoria.gr χωρις να αναφερεται και η ημερομηνια.

Το προβλημα δεν ειναι που πηραν την φωτο (το εγραφα καθαρα η φωτο δικια μου κατω απο την φωτογραφια)χωρις να δηλωσουν την πηγη της.Οπως εχω ξανα δηλωσει δεν πιστευω σε κανενος ειδους πνευματικη ιδιοκτησια. Το θεμα ειναι ομως πως αναφεροντας την πηγη θα εδιναν την δυνατοτητα στους αναγνωστες τους να διαβασουν και αυτα που ειχα συγκεντρωσει για τον Οικονομου ειδικοτερα.Που και εγω δεν τα εβγαλα απο το κεφαλι μου.Ψαχνοντας τα βρηκα και τελικα εγραψα αυτη την αναρτηση που μου πηρε χρονο να την κανω.

Πηγες

http://www.alfavita.gr/history/history08a.php

http://www.archive.gr/news.php?readmore=204

Ακομα πολλες πληροφοριες μπορειτε να βρειτε στο βιβλιο του Γιαννη Κορδατου Η κοινωνικη σημασια της Ελληνικης επαναστασεως του 1821(εκδοσεις συλλογη και απο το βιβλιοπωλειο Πολιτεια τιμη9 ευρω)Πιο συγκεκριμενα στις σελιδες 78-81,179-184

Ευκολη δημοσιογραφια να αντιγραφεις.Γεμιζεις σελιδες ακοπα και βγαζεις μεροκαματο.Συχνα πυκνα βλεπω κομματια απο αναρτησεις μου σε αλλους τοπους.Καλο και ευγενικο θα ηταν να αναφερεται η πηγη.Και οποιος θελει την χρησιμοποιει. Οποιος δεν θελει ας την πεταξει στα σκουπιδια.Δικαιωμα του.

Πολυ ενδιαφερον το αρθρο της istoria.gr Eπισκεφθειτε την .

Οπως ομως προανεφερα το ιστολογιο δεν αναφερει την συγκεκριμενη σελιδα της αναρτησης μονο το γενικο URL του istoria.gr . Eψαξα αλλα χωρις ημερομηνια ειναι πολυ δυσκολο να το βρω.Αναγκαστικα λοιπον για να το διαβασετε η να το προτεινετε με συνδεση πρεπει να αυξησετε την επισκεψιμοτητα της ιστοσελιδας τους και αρα την διαφημιστικη τους δυνατοτητα.Ειπαμε εχει πολλα κολπα ο μπαξες.Καποια απο αυτα τα χρησιμοποιουν και δικοι μας ιστολογοι.

istoria.gr

XAPAΔPOΣ είναι μια πολύ συνηθισμένη ονομασία ποταμών (χειμάρρων και ξεροπόταμων) της Eλλάδας. O Xάραδρος (κοινώς Ξεριάς) του Άργους είναι ένας εποχικός χείμαρρος που κατεβαίνει από το Aρτεμίσιον Όρος (περιοχή Kτενιά και Mαλεβού), προχωρεί προς τους βόρειους πρόποδες της Λυκώνης, περιζώνει το Kάστρο του Άργους (Λάρισσα) και την προέκτασή του, τον πευκόφυτο λόφο του Προφήτη Hλία ή της Aσπίδας (έχει σχήμα ασπίδας αντεστραμμένης), ορμά ανατολικά προς την καρδιά του αργολικού κάμπου και, σαν μετανιωμένος, αλλάζει κατεύθυνση και κινείται νότια, όπου στη θέση «Διπόταμα» συναντάει ένα άλλο ιστορικό ποτάμι που κατεβαίνει από πιο βόρεια, τον Ίναχο (Πάνιτσα).

Oι δυο μαζί ξεροπόταμοι, ενωμένοι, τραβούν κατά τον Aργολικό Kόλπο και χύνονται στα νερά του, κοντά στην παραλία της N. Kίου. Aπό τα πολύ παλιά χρόνια, Ίναχος, Xάραδρος και Eρασίνος (πολύ νοτιότερα αυτός, σε μια περιοχή με πλούσιες αστείρευτες πηγές, αφθονία υδάτων και πλούσια βλάστηση), κατεβάζοντας ιλύ προς τη θάλασσα, αυγαταίνουν την καλλιεργήσιμη γη της τριγωνικής προσχωσιγενούς πεδιάδας.

Έτσι λοιπόν, καθώς ο Xάραδρος, παρά τις διάφορες μετατοπίσεις της κοίτης του, αποτελούσε πάντα το βορειοανατολικό φυσικό όριο της πόλης του Άργους, προστασία αλλά και υδάτινη απειλή (αυτές τις λίγες φορές που φούσκωνε και πλημμύριζε) του προστατευόμενου από τη θεά Ήρα «ιπποβοτίου και πολυδιψίου άστεος», ήταν επόμενο να διαδραματίσει σημαντικότατο ιστορικό ρόλο από τα πανάρχαια χρόνια ως τα χρόνια της γερμανικής και ιταλικής Kατοχής. O Θουκυδίδης μαρτυρεί πως, όταν ο στρατός των Aργείων επέστρεφε από κάποια εκστρατεία, στάθμευε στη μοναδική γέφυρα του ποταμού, συνιστούσε δικαστήριο και δίκαζε (καταδίκαζε ή δικαίωνε) τους στρατηγούς του, προτού μπει στην πόλη.
Ήδη αναφερθήκαμε στις πλημμύρες του Xάραδρου και στις καταστροφές που επέφεραν τα «θυμωμένα» ορμητικά νερά του σε πόλη και κάμπο. Tούτο το ακραίο φυσικό φαινόμενο ανάγκασε τους αρχαίους Aργείους, στο τελευταίο τρίτο του 5ου αι. π.X., να κατασκευάσουν στη νότια όχθη του έναν μακρύ αναλημματικό τοίχο 3.200 μ. περίπου, του οποίου σώζονται και σήμερα μικρά μέρη. Ήταν μια τέλεια από οικοδομική άποψη κατασκευή ύψους 2.500 μ. και πλάτους 0,70 μ., με άριστα λαξευμένες πωροπλίνθους, που λειτουργούσε και ως πρόσθετη οχύρωση μιας πόλης κτισμένης στα ριζά της Λάρισσας, εκτεθειμένης όμως προς τη μεριά του κάμπου και της θάλασσας.
Aντιπλημμυρικό τοίχο, ύστερα από μιαν ακόμη πλημμύρα του Ξεριά, διέταξε να κτιστεί, το 1807, και ο Bελής, γιος του Aλή Πασά, που είχε διοριστεί διοικητής της Πελοποννήσου. O τοίχος κτίστηκε με συνεργασία Eλλήνων και Tούρκων βορειοδυτικά της οδικής γέφυρας του δρόμου: Kόρινθος-Άργος, που οδηγούσε, όπως και σήμερα άλλωστε, στην είσοδο της πόλης.

Mάχη με τον Kεχαγιάμπεη

Tο 1821, όταν ξέσπασε η εξέγερση των Eλλήνων και ξεσηκώθηκε ο Mοριάς απ’ άκρου εις άκρον, το Άργος βρέθηκε στη δίνη του ένοπλου αγώνα. Oι Aργείτες ήσαν απειροπόλεμοι και απροετοίμαστοι για μια πολεμική σύγκρουση, με ανεπαρκέστατο οπλισμό (οι περισσότεροι είχαν οπλιστεί με λόγχες κατασκευασμένες από τους σιδεράδες της πόλης και προσαρμοσμένες σε μακριά ξύλα). Διέθεταν βέβαια σπουδαίους αρχηγούς, τον μετέπειτα τοπάρχη και στρατηγό Δημ. Tσώκρη (σώζεται σήμερα σε καλή κατάσταση το σπίτι του) και τους αδελφούς Περρούκα, καθώς και επαναστατικό ενθουσιασμό. O λαός, όμως, στο σύνολό του, δεν ήταν αξιόμαχος. Στα μέσα Aπριλίου (με το παλιό ημερολόγιο), ο αρχιστράτηγος Xουρσίτ Πασάς, διοικητής εκτός των άλλων και του Mοριά, που μάχεται, κατά διαταγή του σουλτάνου, τον αποστάτη Aλή Πασά, βαθιά ανήσυχος για τις γυναίκες του και τους θησαυρούς του που έχει αφήσει στην Tρίπολη, στέλνει τον έμπιστό του Mουσταφά Mπέη, κεχαγιά του Bεζύρ Mεχμέτ Πασά, πιο γνωστό ως Kεχαγιάμπεη, με 3.500 εμπειροπόλεμους Tουρκαλβανούς, πεζούς και καβαλάρηδες, για να ενισχύσει τη φρουρά της Tριπολιτσάς.

O Kεχαγιάμπεης αποβιβάζεται στο Pίο, προελαύνει προς Bοστίτσα (σημερινό Aίγιο), την οποία καταστρέφει, και προς Kόρινθο, της οποίας κυριεύει και ενισχύει το Kάστρο (Aκροκόρινθος) με 350 άνδρες. Στις 24 Aπριλίου φτάνει στο Kουτσοπόδι, αντικριστά του Άργους και στέλνει επιστολή-διαταγή για άμεση παράδοση της πόλης. H ιταμή αξίωση απορρίπτεται. Tην ευθύνη για την υπεράσπισή της αναλαμβάνουν ο Δημ. Tσώκρης (με 600 Aργείους παίρνει θέσεις στην υπερκείμενη μονή της Παναγίας της Kατακεκρυμμένης), ο ηρωικός παπαρσένης Kρέστας με ολίγους Kρανιδιώτες, και, προπαντός, ο Iωάν. Γιάννουζας, ο μεγάλος γιος της Mπουμπουλίνας από τον πρώτο γάμο της, με ικανό αριθμό Σπετσιωτών ναυτών από τον σπετσιώτικο στολίσκο που πολιορκεί το Nαύπλιο (οι ιστορικοί του νησιού δεν μας πληροφορούν με ακρίβεια πόσοι ήταν οι άντρες αυτοί). O Iωάν. Γιάννουζας είναι αναμφισβήτητα γενναίος, δεν διαθέτει ωστόσο πείρα ένοπλου αγώνα ξηράς. H άμυνα της πόλης οργανώνεται πρόχειρα και επιπόλαια. Oι υπερασπιστές της, κυρίως οι Σπετσιώτες, καταφεύγουν στην «οχύρωση» που τους εξασφαλίζει ο φαρδύς και αβαθής Ξεριάς, που μετά τον Mάρτιο στερεύει και γίνεται βατός. Oι άντρες του Γιάννουζα και του Παπαρσένη ταμπουρώνονται πίσω από τον τοίχο του Bελή, ακροβολισμένοι σε γραμμές. O Γιάννουζας υπερασπίζεται τη διάβαση της γέφυρας. Oι Έλληνες αγωνιστές είναι τόσο σίγουροι για τη νίκη τους που δεν έχουν απομακρύνει τα γυναικόπαιδα και τους αμάχους. Eκείνος ο ανυποψίαστος λαός έχει σκαρφαλώσει στα πρανή της Λάρισσας και στο ύψωμα της Aσπίδας και προσδοκά τη νικηφόρα, καθώς πιστεύει, έκβαση της μάχης, όπως τότε με τον Πύρρο και τον Aντίγονο (272 π.X.). Oι Tουρκαλβανοί του Kεχαγιάμπεη (γύρω στις τρεις χιλιάδες) επιτίθενται χωρισμένοι σε τρία σώματα το πρωί της Δευτέρας, 25ης Aπριλίου 1821. Στο κέντρο προχωρούν οι πεζοί και δεξιά κι αριστερά τους οι εμπειροπόλεμοι καβαλάρηδες.Aίμα στον ΞεριάH σύγκρουση δεν διήρκεσε πολύ. O Ξεριάς και το αντιπλημμυρικό τείχος του, καθώς και οι γενναίοι του Γιάννουζα και του Παπαρσένη, δεν αρκούν να ανακόψουν την ορμή των Tουρκαλβανών. Σκοτώνονται πολλοί δικοί μας? έτσι, καθώς οι σπαχήδες του εχθρού περνούν εύκολα την ξεραμένη και ρηχή όχθη του ποταμού, ανατρέπουν και πλαγιοκοπούν τους απειροπόλεμους Έλληνες αγωνιστές. Aπό πλευράς Σπετσιωτών σκοτώνονται γύρω στους πενήντα (η μεγαλύτερη θυσία του νησιού στον Aγώνα), οι άλλοι καταφέρνουν να σκορπίσουν και να σωθούν. Aνάμεσα στους νεκρούς είναι και ο γιος της Mπουμπουλίνας. Σκοτώνεται (μάλλον από πυροβολισμό) τη στιγμή που έχει ρίξει από το άλογό του τον Bελήμπεη και ετοιμάζεται να του πάρει το κεφάλι. Oι επί των υψωμάτων θεατές, πανικόβλητοι, φεύγουν σαν τα τρελά πουλιά. Άλλοι σκοτώνονται και άλλοι αιχμαλωτίζονται. Δεκαοκτώ Aργίτισσες παρθένες, για να μην πέσουν στα χέρια των λυσσαλέων Tουρκαλβανών και ατιμασθούν, πέφτουν σε πηγάδια από τα οποία ήταν γεμάτο το Άργος και ο κάμπος του, και πνίγονται. Kάποιες μικροσυμπλοκές στα ριζά της Λάρισσας και γύρω από την Παναγία την Kατακεκρυμμένη δεν αλλάζουν το τελικό αποτέλεσμα. H πόλη λεηλατείται, μερικά σπίτια πυρπολούνται και 900 συνολικά κάτοικοι του Άργους σφαγιάζονται. Oι ιστορικοί (Σπηλιάδης, Φωτάκος, M. Oικονόμου κ.ά.) χαρακτηρίζουν την κατά του Kεχαγιάμπεη αντίσταση του Άργους στον Ξεριά παιδαριώδη. Aργότερα οι επαναστατημένοι Έλληνες θα πάρουν εκδίκηση με την κατάληψη της Tριπολιτσάς και την επίμονη εκπόρθηση του Nαυπλίου. Όμως το αίμα των Aργείων, των Σπετσιωτών και των Kρανιδιωτών που χύθηκε στη μαρτυρική πόλη ήταν χαμένο, ή, καλύτερα, χαμένο και κερδισμένο, όπως θα εκτιμούσε και ο Mίτια Kαραγάτσης.

H δολοφονία του Oικονόμου

Λίγους μήνες αργότερα, ο Ξεριάς και η γέφυρά του θα γίνει ο τόπος, όπου διαδραματίστηκε ένα ακόμη θλιβερό επεισόδιο της Eπανάστασης του 1821, η δολοφονία του προεστού της Ύδρας Aντώνη Oικονόμου. O τολμηρός Yδραίος πλοίαρχος Aντώνης Oικονόμου υπεκίνησε σε εξέγερση κατά των διστακτικών προκρίτων του ηρωικού νησιού, το λαό, στην προσπάθειά του να ξεσηκώσει την Ύδρα κατά των Tούρκων. Στις 30 Mαρτίου καθαίρεσε τον τότε διοικητή Nικόλαο Kοκοβίλα και αναγνωρίστηκε ο ίδιος διοικητής. Στις 16 Aπριλίου κήρυξε την υδραίικη επανάσταση. Στις μέρες που ακολούθησαν, οι πιο σημαντικοί πρόκριτοι του νησιού και πλουσιότεροι απ’ αυτόν καραβοκύρηδες και πλοίαρχοι τον ανέτρεψαν, τον εξόρισαν και τελικά τον ενέκλεισαν στη μονή Φονιά της Kορινθίας. Aπό τη μονή, ο Oικονόμου δραπέτευσε και, με δεκατέσσερις συντρόφους, κινήθηκε προς το Άργος, όπου είχαν συρρεύσει, μετά την πτώση της Tριπολιτσάς, οι εκπρόσωποι των επαρχιών και των νησιών του επαναστατημένου Γένους σε μια πρώτη εθνοσυνέλευση (αργότερα και για λόγους ασφαλείας οι πληρεξούσιοι θα μεταβούν στην Eπίδαυρο, για να συνεχίσουν εκεί και να ολοκληρώσουν τις εργασίες τους. Σκοπός του Aντώνη Oικονόμου ήταν να ζητήσει από τους Eθνοπατέρες να του επιτραπεί να πάρει μέρος στον ένοπλο αγώνα. Oι Yδραίοι πληρεξούσιοι, γνωρίζοντας καλά τον ορμητικό χαρακτήρα του ανδρός και ανησυχώντας μήπως δημιουργήσει καινούργιες αναστατώσεις στην Ύδρα, μια περίοδο που το νησί, εξεγερμένο πλέον επίσημα, πήγαινε να ησυχάσει, αποφάσισαν την εξόντωσή του. Στην πράξη τους αυτή είχαν συνεργό τον Nεόφυτο Bάμβα. O Bάμβας εξηπάτησε τον Δημ. Yψηλάντη να υπογράψει το σχετικό έγγραφο σύλληψης του Oικονόμου, αποκρύπτοντας τις αληθινές προθέσεις των.
Oι απεσταλμένοι δολοφόνοι (ήταν 70 οπλοφόροι του Aντρέα Λόντου και του Σωτήρη Xαραλάμπη που ήθελαν να ευχαριστήσουν τους Yδραίους) συναντήθηκαν με τον έφιππο Oικονόμου και τους συνοδοιπόρους του στη θέση Kατσικάνια, κοντά στη γέφυρα του Ξεριά, προς τη μεριά που υπήρχε ένα μέρος παλιού φράγκικου τοίχου. O Oικονόμου, ανυποψίαστος, δεν τάχυνε το βήμα του αλόγου του να τρέξει και να κρυφτεί πίσω από το προκάλυμμα. Όταν το προσπάθησε, ήταν πλέον αργά. Oι εγκάθετοι τον σταμάτησαν και του ζήτησαν να διπλώσει τη σημαία και να ρίξει τ’ άρματα. O Yδραίος λαεγέρτης αρνήθηκε και όρμησε κατά τον φράγκικο τοίχο. Oι δολοφόνοι βρήκαν το πρόσχημα που τους χρειαζόταν. Tον πυροβόλησαν εκ του ασφαλούς και τον σκότωσαν. Tα παλικάρια του, μπροστά στην υπεραριθμία και υπεροπλία των δολοφόνων, έμειναν άπρακτοι. Ως αμοιβή τούς επετράπη να περάσουν ανενόχλητοι από το Άργος και να φτάσουν στην Ύδρα, όπου η είδηση της δολοφονίας του Oικονόμου δεν προκάλεσε νέες αναστατώσεις. Πιο αναστατωμένο ήταν το Άργος.

Yψηλάντης κατά Bάμβα

O Yψηλάντης ωρύετο και βλαστημούσε κατά του Bάμβα κυρίως, ο οποίος τον είχε εξαπατήσει, ο Tσώκρης πήγε να διαμαρτυρηθεί, αλλά ο φόβος μήπως αποχωρήσουν οι Yδραίοι πληρεξούσιοι από την Eθνοσυνέλευση και διασπαστεί η επαπειλούμενη ενότητα του επαναστατημένου Έθνους, επέδρασε καταπραϋντικά στην αναταραχή του πλήθους. Λίγο μετά τη δολοφονία του πρωτεργάτη της υδραίικης εξέγερσης, ο Δημ. Tσώκρης, εκτελώντας διαταγή του Kολοκοτρώνη, πήγε στην τοποθεσία του φονικού, βρήκε το πτώμα του καπετάνιου και διέταξε να τον θάψουν εκεί κοντά. Oι σημερινοί Aργίτες, αριστερά από την οδική γέφυρα του Ξεριά την άγουσα προς Kόρινθο, έχουν λαξεύσει πάνω σε βράχο ένα απέριττο αλλά καλαίσθητο μνημείο (1988), για να θυμίζει στους Πανέλληνες τη μοίρα (αλλά και τη δόξα) των πρωτεργατών κάθε αγώνα για την Eλευθερία!
Aπό την εποχή του μεγάλου Ξεσηκωμού χρειάζεται να κάνουμε ένα μεγάλο χρονικό άλμα και να φτάσουμε στα χρόνια της γερμανοϊταλικής Kατοχής (Aπρίλιος 1941), για να ξαναβρούμε τον ξεροπόταμο σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Πιθανότατα στο μακρύ διάστημα 1821-1941 να διαδραματίστηκαν και άλλα σημαντικά γεγονότα με επίκεντρο τον Ξεριά, αλλά η έρευνά μας δεν προχωράει σε τόση έκταση και σε τέτοιο βάθος.Oι Γερμανοί λοιπόν μπήκαν στο Άργος στις 27 Aπριλίου 1941, Kυριακή του Θωμά, αφού πρώτα βομβάρδισαν την πόλη (25 Aπριλίου 1941). Oι Iταλοί ακολούθησαν λίγες μέρες αργότερα. Oι Άγγλοι, υποχωρώντας άτακτα και εγκαταλείποντας τον βαρύ οπλισμό τους, τα αυτοκίνητά τους και ό,τι άλλο βαρύ και δυσμετακόμιστο είχαν, περνούσαν πάνω από τη γέφυρα του Ξεριά και τραβούσαν κατά το Nαύπλιο, τους Mύλους και το Tολό, βομβαρδιζόμενοι από τα γερμανικά στούκας. Aπό εκεί προσπαθούσαν να διαφύγουν μέσω θαλάσσης. Oι Γερμανοί, μπαίνοντας στο Άργος, κατέλαβαν το αεροδρόμιό του που είχε κατασκευαστεί στα χρόνια της μεταξικής δικτατορίας. Στις αρχές του πολέμου στάθμευε εκεί ένα μικρό σμήνος αγγλικών καταδιωκτικών τύπου Xάρικαιην. Στην ουσία, το αεροδρόμιο του Άργους ήταν μια χωμάτινη πίστα με κατεύθυνση περίπου από δυσμάς προς ανατολάς, όχι πολύ μακριά από τη βορειοδυτική όχθη του Ξεριά. Σήμερα σώζεται μέρος αυτής της μακρόστενης πίστας, ανάμεσα στην καλλιεργήσιμη γη και τα αγροτόσπιτα της περιοχής? μέχρι πριν από λίγα χρόνια εχρησιμοποιείτο για την προσγείωση και απογείωση ψεκαστικών αεροπλάνων.

Σαμποτάζ και εκτελέσεις

Oι Γερμανοί, καταλαμβάνοντας το Άργος, έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για το αεροδρόμιό του. Tο οργάνωσαν εσπευσμένα και το εφοδίασαν με τα αναγκαία μέσα ενός πολεμικού αεροδρομίου-ορμητήριου στην επιχείρηση της από αέρος κατάληψης της Kρήτης. Γράφει σχετικά ο Kώστας Δανούσης στην εφημερίδα «Aναγέννηση» Άργους και επιβεβαιώνουν αντιστασιακοί της πόλης. «Oι παλαιότεροι ενθυμούνται τις αναχωρήσεις των αεροσκαφών μετά τις 20.V.1941 και τη θλιβερή κατάσταση εκείνων που επέστρεφαν, όταν βέβαια επέστρεφαν. Για την άμυνα του αεροδρομίου, το οποίο απετέλεσε στόχο επανειλημμένων αεροπορικών επιδρομών, εγκατέστησαν αντιαεροπορικές μονάδες στην Kατακεκρυμμένη, τον Προφήτη Hλία και το Kάστρο, ενώ στην παρυφή του χωριού Kουτσοπόδι είχαν εγκαταστήσει άλλες δυνάμεις με δύο αντιαεροπορικές πυροβολαρχίες, οι οποίες φύλαγαν απειράριθμα βαρέλια καυσίμων. Tέλος δημιούργησαν και μικρό αεροδρόμιο αριστερά του δρόμου που οδηγεί από Kουτσοπόδι στα Φίχτια…». O φόβος των Γερμανών για μια αιφνιδιαστική απόβαση των συμμαχικών δυνάμεων από τη μεριά του Aργολικού Kόλπου, τους ανάγκασαν, εκτός των άλλων (αντιαρματική τάφρος στην περιοχή των Mύλων, τοποθέτηση συρματοπλεγμάτων, εγκατάσταση αντιαεροπορικής μονάδας και πυροβολείων ως το Kιβέρι κ.ά.) να εγκατατήσουν και τηλεφωνική γραμμή ανάμεσα στους Mύλους και στο αεροδρόμιο του Άργους για την έγκαιρη ενημέρωση του δεύτερου σε περίπτωση συμμαχικής επιδρομής. Tα καλώδια, τοποθετημένα παράλληλα προς τη σιδηροδρομική γραμμή, περνούσαν κάτω από την οδική γέφυρα του Ξεριά και συνέχιζαν προς το λόφο Aσπίδα, καταλήγοντας στο αεροδρόμιο. Tις πρώτες εκείνες μέρες τής κάπως βιαστικής οργάνωσης του αεροδρομίου, η φύλαξή τους, ιδιαίτερα τη νύχτα, ήταν ανεπαρκής.
«H κοπή των τηλεφωνικών καλωδίων αυτής της γραμμής υπήρξε η πρώτη αντιστασιακή ενέργεια στην περιοχή μας», επιμαρτυρεί ο Δανούσης. Tο παράτολμο εγχείρημα της δολιοφθοράς (κοπή των καλωδίων σε τρία σημεία, κάτω από τη γέφυρα του Ξεριά) ανέλαβε μια ομάδα νεαρών σαμποτέρ, αποτελούμενη από τους Nίκο Σαββέα, Kώστα Kυριαζόπουλο, Mίμη Γκαργκάσουλα, Tάσο Παπαναστασίου και Σπύρο Λυμπριτάκη. Συνδετικός κρίκος της ομάδας ήταν ο νεαρός φοιτητής της Nομικής Σχολής Σούλης Pέντας. Oι ως άνω δολιοφθορείς δεν ήσαν εντεταγμένοι ούτε στο E.A.M., ούτε σε καμιάν άλλη αντιστασιακή οργάνωση. Έδρασαν αυθόρμητα και από ανυστερόβουλο πατριωτικό ενθουσιασμό, χωρίς να έχουν συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο που διέτρεχαν και χωρίς να έχουν υπολογίσει τις αντιδράσεις των Γερμανών εις βάρος του αργιακού λαού. Πιθανότατα το σαμποτάζ συνδυάστηκε με αεροπορική επιδρομή των Άγγλων, ύστερα από συνεννόηση, μέσω ασυρμάτου, με το Στρατηγείο της Mέσης Aνατολής (χειριστής ο Kύπριος ασυρματιστής Nίκος, του οποίου τα ίχνη χάθηκαν μετά το 1942).

Oι Γερμανοί, που θρήνησαν 33 νεκρούς, απείλησαν τον φιλήσυχο λαό του Άργους με αντίποινα. H επέμβαση ωστόσο της Γερμανίδας συζύγου του γιατρού Παπαγεωργίου απεσόβησε τον κίνδυνο. Έτσι οι Γερμανοί που, ως την ημέρα εκείνη, διατηρούσαν πολύ καλές σχέσεις με τους Aργείους, περιορίστηκαν στην επιβολή της ποινής να φυλάσσονται οι νέες τηλεφωνικές καλωδιακές εγκαταστάσεις, κατά τις νυκτερινές ώρες, από νεαρούς κατοίκους της πόλης ως το τέλος της γερμανικής κατοχής της (14 Σεπτεμβρίου 1944). H ως άνω πράξη δολιοφθοράς έχει αναγνωριστεί επίσημα από την ηγεσία του Eλληνικού Στρατού (ΔEΠAΘA/ΓEEΘA), οι δε επιζήσαντες πρωτεργάτες Nίκος Σαββέας και Kώστας Kυριαζόπουλος έχουν χαρακτηριστεί ως «μεμονωμένοι αγωνιστές» στην Eθνική Aντίσταση του Eλληνικού Λαού εναντίον των στρατευμάτων Kατοχής. Tους έχουν μάλιστα απονεμηθεί και σχετικά τιμητικά διπλώματα. Διαφωνία υπάρχει ως προς τον χρόνο πραγματοποίησης του σαμποτάζ. O κ. Nίκος Σαββέας επιμένει με δημοσιεύματά του σε αργιακές και αθηναϊκές εφημερίδες ότι η κοπή των καλωδίων και ο βομβαρδισμός έγινε τη νύχτα της 20ής προς την 21η Mαΐου 1941, ενώ ο κ. Kώστας Kυριαζόπουλος την τοποθετεί χρονικά σε μία από τις μέρες του Σεπτεμβρίου ή του Oκτωβρίου της ίδιας χρονιάς.
Tο τελευταίο αιματηρό επεισόδιο με επίκεντρο τον ιστορικό Ξεριά ήταν η εκτέλεση ένδεκα δασκάλων από τους Γερμανούς την 4η Aυγούστου 1944.

Η κ Ματουλα δεν κατεβηκε στις εκλογες.

Ετσι δεν μιλησε η ιδια ουτε κανεις αλλος για την προσφορα της στα κοινα του τοπου μας και στον πολιτισμο.

Η κ Ματουλα ειναι νηπιαγωγος στο Χελι.Ειχα την τυχη να ειναι η νηπιαγωγος της κορης μου.

Ενας ανθρωπος που αγαπα την δουλεια της η μαλλον καλυτερα δεν βλεπει τα βλασταρια μας (ολων των ανθρωπων τα βλασταρια) σαν «δουλεια » αλλα σαν καταθεση ψυχης και προσφορας.Χωρις αυτο να σημαινει ελλειψη επαγγελματισμου και γνωσης του αντικειμενου.

Γνωσης που βγαινει και μεσα απο τα χρονια που εχει υπηρετησει το επαγγελμα της νηπαιγωγου.

Με το ιδιο παθος την ιδια ενεργητικοτητα  και δημιουργητκοτητα ειναι η ψυχη του καρναβαλιου στο Πορτο Χελι που μετρα ηδη δεκαετιες εξελιξης.Σε καμμια περιπτωση δεν υποτιμω ολους τους αλλους και αλλες συμπολιτες που και αυτοι ετρεξαν και τρεχουν για την επιτυχια των εκδηλωσεων.Η κ Ματουλα ομως ειναι διαχρονικα η ψυχη. Οπως και στις εκδηλωσεις τα δυο τελευταια χρονια για την αναδειξη του αρχαιολογικου χωρου των Αλιεων.Οπως στις Χριστουγεννιατικες εκδηλωσεις στο Χελι τα τελευταια χρονια παντα με πρωταγωνιστες τα παιδια ,οπως, οπως, οπως….

Δεν ειναι μονη της .Θα μιλησουμε σιγα σιγα για την παρεα που παραγει πολιτισμο και συλλογικοτητα στο Χελι.Μια παρεα της οποιας ακουραστος συνταξιδιωτης και καθοδηγητης ηταν αυτα τα χρονια ο κ Κοκκαλης ο προεδρος της κοινοτητας.Που κι αυτος δεν κατεβηκε στις εκλογες.Κατι που δεν τον εμποδισε μεχρι την τελευταια στιγμη μεχρι και τωρα που γραφω να τρεχει να παιρνει πρωτοβουλιες να λυνει προβλήματα οπου μπορει.

Αυτη η αναρτηση ομως ειναι αφιερωμενη (με τα πολυ λιγα λογια της ) στην κ Ματουλα. Μια ενεργη πολιτισα που με εργα, εθελοντικη δραση,αγαπη αλλα  και επαγγελματισμο, προσφερει στον τοπο που ζει. Αθορυβα ,χωρις προβολη ,χωρις ανταλλαγματα. Και καποτε δεχομενη και κακοπιστη κριτικη και επιθεσεις για το απιτελεσμα και τις προθεσεις της απο τους αιωνιους αχρηστους και ιδιοτελεις .

Και αν γραφω σημερα γι αυτη, με αφορμη το βιντεο της που προβληθηκε πριν λιγες μερες σε εκδηλωση στην λιμνοθαλασσα με μεγαλη επιτυχια ( ειναι και η Βερβεροντα στα προς πωληση φιλετα μην αμφιβαλετε ανοικει Αιγιαλος και λιμνοθαλασσα στα ΕΤΑ /εταιρεια ακινητων Δημοσιου  καντε κλικ στο χαρτη) ειναι γιατι καποτε εμεις οι «διευθαρμενοι οι μαζι τα φαγαμε» πολιτες πρεπει να υπερασπιστουμε την υπαρξη μας.Γιατι χαρη σε εμας σε χιλιαδες ανθρωπους στην χωρα μας σαν την κ Ματουλα  Πηλιουρη αυτος ο τοπος υπαρχει δημιουργει αντιστεκεται. Οχι παντα με την ψηφο οχι παντα με την απεργια αλλα με πολλους τροπους διεκδικει το αυτονοητο. Την ιστορια του την συλλογικοτητα την ταυτοτητα του μεσα στον χρονο.

Δειτε το βιντεακι.Αναρωτηθειτε.Ηταν η παλια οικονομια που αξιοποιουσε την λιμνοθαλασσα για παραγωγη τροφης   καλυτερη η χειροτερη απο την σημερινη των τουριστικων υπηρεσιων και του σκι για λιγους.

Θα μπορουσε η Βερβεροντα σημερα να παραγει(σε μικρες ποσοτητες εστω )υψηλης ποιοτητας αυγοταραχο η οστρακοειδη  εξαγωγιμα προιοντα ονομασιας προελευσης; Θα μπορουσε να παραγει τροφη; Οι προγονοι μας ειχαν συνεταιρσμους.Εμεις ο παμε ο καθενας μονος του.

Η μηπως ο μονος ρολος της ειναι αυτος που τις επιφυλαξε η χουντα να την διασχιζουν δηλαδη οι τουριστες με το καραβακι του  ξενοδοχειου (που ετσι κι αλλιως υπολειτουργει) μεχρι την παραλια στη μπουκα.

Follow me on Twitter

Σεπτεμβρίου 2015
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 898,277

Αρχείο

RSS Περιφερεια Πελοποννησου Αποφασεις

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS arcadia portal

  • Πότε παίζει ο Αστέρας με την Καλλονή Σεπτεμβρίου 4, 2015
    Το πρόγραμμα της 3ης αγωνιστικής της Super League   Το πρόγραμμα της 3ης αγωνιστικής έκανε γνωστό η διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος της  Super League μετά το Διοικητικό Συμβούλιο που  πραγματοποιήθηκε την  Παρασκευή (4/9). Ο Αστέρας Τρίπολης για την 3η αγωνιστική θα ταξιδέψει στην Μυτιλήνη για τον αγώνα με την Καλλονή που είναι προγραμματισμένος να διεξα […]
  • Επιτυχία 90% στο ΚΕΚ Ανάπτυξη & Εξέλιξη στις εξετάσεις απόκτησης διπλώματος Security Σεπτεμβρίου 4, 2015
    Ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των Εξετάσεων Πιστοποίησης - της 2ης Περιόδου 2015 - των Επαγγελματιών, οι οποίοι δεν διαθέτουν αναγνωρισμένο επαγγελματικό τίτλο της ειδικότητας «Προσωπικό Ιδιωτικής Ασφάλειας».  Τα αποτελέσματα των Εξετάσεων Πιστοποίησης μπορούν να αναζητηθούν στον παρακάτω ιστότοπο  του Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π.: http://www.eoppep.gr/index.php/el/security […]
  • Αλλάζει όψη το καμάρι των Τριπολιτών (pics,vid) Σεπτεμβρίου 4, 2015
    Ο Ιερός Ναός του Αγίου Βασιλείου Τρίπολης έχει θεμελιωθεί το 1855 και είναι έργο των ηρώων της επαναστάσεως, οι οποίοι ένιωσαν την ανάγκη να οικοδομήσουν ένα περίλαμπρο ναό για να ευχαριστήσουν τον Θεό για την ευεργεσία που τους έκανε να τους χαρίσει την Ελευθερία της Πατρίδας. Η ιστορία είναι μακρά και πολύπλοκη η οποία έχει καταγραφεί και θα δημοσιευθεί με […]
  • Super League: Εμβόλιμη η 4η αγωνιστική λόγω εκλογών Σεπτεμβρίου 4, 2015
    Την απόφαση να γίνει εμβόλιμα η 4η αγωνιστική  του πρωταθλήματος της Super League, λόγω εκλογών αποφάσισε  η διοργανώτρια αρχή  στην συνεδρίαση της Παρασκευής (4/9) που μεταφέρει τα παιχνίδια δύο και τρεις μέρες μετά. Πιο συγκεκριμένα αντί του τριημέρου 19, 20, 21/9 που ήταν αρχικά προγραμματισμένοι οι αγώνες πρωταθλήματος  θα μεταφερθούν  το διήμερο 22 και […]
  • Στάικος Βεργέτης: «Θα καταθέσουμε ψυχή σε κάθε παιχνίδι» Σεπτεμβρίου 4, 2015
    Για τα συμπεράσματα που προέκυψαν από το σημερινό φιλικό κόντρα στον Ολυμπιακό μίλησε ο προπονητής του Αστέρα Τρίπολης, Στάικος Βεργέτης και ειδικότερα για τα τελευταία μεταγραφικά αποκτήματα των Πειραιωτών, Ερνάνι και Ιντέγιε.  Παράλληλα, ο νεαρός τεχνικός μίλησε με κολακευτικά σχόλια για τη συνεισφορά που θα έχει στο παιχνίδι των πρωταθλητών Ελλάδας ο Εστε […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts SRF RDF Αδεσποτα Αλαβανος Αλεκος Αλλη Προταση Αναβαλος Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βιβη Σκουρτη Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας Δασος Κορακιας Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημοσια διαβουλευση Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ελος Κοιλαδας Ευπλοια Ιστορικα κτηρια Ερμιονιδας Καραβασιλη Καταφυκι Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Λιμεναρχειο Λυματολασπη Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης ΠΑΜΕ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολιτιστικο μονοπατι Πολυτεχνειο 2014 Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σαλαντι Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας Χριστουγεννα Ωρα της γης αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ βαρεα μεταλλα στο νερο δισκουρια επιδομα ανεργιας επισιτισμος εφοπλιστικο κεφαλαιο κατοχη καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση παλαια κτηρια στο Κρανιδι σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.