You are currently browsing the category archive for the ‘Πολυτεχνειο’ category.

Η Χουντα δεν ηταν μονο πολιτικη εκτροπη και καταργηση της Δημοκρατιας των συνδικατων των εκλογων των πολιτικων κομματων ΟΛΩΝ των πολιτικων κομματων.

Ηταν και η χωρις κοινωνικες αντιστασεις ολοκληρωση μιας πορειας «εκσυγχρονισμου» που ειχε ξεκινησει το αστικο κατεστημενο οι νικητες δηλαδη του εμφυλιου απο τα τελη της δεκαετιας του 1950 επι Καραμανλη.

Νικητες της δεξιας που εστειλαν εκατονταδες χιλιαδες ανεργους Ελληνες εργατες στο Βελγιο την Γερμανια και αλλες χωρες (για την χρηματοδοτουμενη απο τους Αμερικανους ανοικοδομηση τους) τη στιγμη που χαριζαν τα χρεη των ηττημενων Γερμανων (και εδιναν αμνηστια στους εγκληματιες Ναζι) προς τη χωρα μας.

Με τα διαφορα οικονομικα πακετα βοηθειας ανοικοδομησης των Αμερικανων (που πηραν την προπολεμικη σκυταλη απο τους Αγγλους) η χωρα γινεται προκεχωρημενο φυλακιο του αντι κομμουνιστικου καπιταλισμου στα νοτια του Συμφωνου της Βαρσοβιας .Και οχι μονο.

Αλλα και σταθμος πολεμικος και οικονομικος για τα συμφεροντα τους προς την Μεση Ανατολη και την Αιγυπτο. Ετσι  ο Καραμανλης επαιξε σαν γνησιος  εκφραστης μεγαλης μεριδας του Ελληνικου ξενοδουλου μεγαλου  κεφαλαιου την εκσυγχρονιστικη του πολιτικη.Μιμουμενος ειναι αληθεια αυτο που γινοταν σε ολο τον πλανητη Ανατολη και Δυση.

Εκσυγχρονισμου που θεωρησε καθε τι παλιο και παραδοσιακο σαν περιτο. Που γκρεμισε σε ολες τις πολεις και τα χωρια τα παλια σπιτια μονοκατοικιες και τα αντικατεστησε με τα γνωστα τσιμεντενια κουτια που ονομασαμε πολυκατοικιες .Και μαλιστα μετεφερε απο τις αδειες λογω μεταπολεμικης μεταναστευσης επαρχιες εργατικο δυναμικο (οικοδομους)που κι αυτο με τη σειρα του χρειαζονταν υπογεια για να ζησει . Που καταργησε το Τραμ σταθερης τροχιας και εφερε τα λεωφορεια που ειχαν προσβαση στις μακρυνες εργατικες γειτονιες.Που μπαζωσε ρεματα και ποταμια υγροτοπους και λιμνες .

Ετσι δημιουργηθηκε μεσα σε λιγα χρονια το τερας της υδροκεφαλης Αθηνας ενα δασος απο τσιμεντο χωρις δρομους παρκα ομορφα σπιτια. Κι αυτο το εκσυγχρονιστικο ακαλαισθητο μη λειτουργικο μοντελο ακολουθησαν και οι υπολοιπες Ελληνικες πολεις η συντριπτικη πλειοψηφια των χωριων. Με εμβασματα απο το εξωτερικο των ξενιτεμενων των ναυτικων με την σκληρη δουλεια στις οικοδομες και τον τουρισμο

Ετσι η Χουντα συνεχισε με τις ΜΟΜΑ και στο Πορτο Χελι οπου σχεδιαζοταν πολεμικο αεροδρομιο (και ναυτικος σταθμος;)του ΝΑΤΟ το καταστροφικο εργο του Καραμανλη. Ο οποιος εφυγε σαν Τριανταφυλλιδης απο την χωρα λογω της συγκρουσης του με την Φρικη και το παλατι που επεμενε να το παιζει εξουσια οπως παλια.

Ο πανεμορφος κολπος  μπαζωνεται σε μεγαλο μερος του και γινεται λιμανι τα παλια σπιτια αμφιθεατρικα χτισμενα στους λοφους γκρεμιζονται και χτιζονται δυοροφες ακαλαισθητες πολυκατοικιες τα δρομακια γινονται στενα.

Η φωτογραφια απο αξιολογη σελιδα του ΦΒ με πλουσιο φωτογραφικο υλικο οπου παρουσιαζεται η αρχη της καταστροφης.Καταστροφης που σημερα συνεχιζεται με την Μαρινα και νεα Μπαζωματα.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και υπαίθριες δραστηριότητες

Ναι το Πολυτεχνειο Ζει! Οχι μονο σαν διεκδικηση περισσοτερης δημοκρατιας αλλα και μιας αλλου τυπου αισθητικης του δομημενου χωρου σαν μια αλλη αποψη για την σχεση του ανθρωπου με τη φυση το περιβαλλον αλλα και την σχεση του καθε ξεχωριστου ανθρωπου με την κοινωνια.

Μαρτυρια

Μιλά ο Α. Σκευοφύλαξ, ο έφεδρος στρατιώτης, οδηγός του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, 30 χρόνια μετά τη 17η Νοέμβρη του 1973, στον δημοσιογράφο Κώστα Χατζίδη.

«Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στο στρατό είχα δέκα μήνες. Ήμουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι “μαυροσκούφηδες” ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. “Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα” μας έλεγαν, κι εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά το σταθμό του Πολυτεχνείου. “Παλιοκουμμούνια θα καλοπεράσετε!”, λέγαμε».

Τα λόγια του μετανιωμένου οδηγού του καταραμένου τανκ δεν φωτίζουν μόνο εκείνη την ιστορική στιγμή, αλλά και το τι επικρατούσε μέσα στο στράτευμα, στους επίλεκτους της χούντας, και πώς οι πρωτεργάτες της επταετίας και τα τσιράκια τους μεταμόρφωναν τα απλά φανταράκια σε τέρατα, βασανιστές, πειθήνια όργανά τους.

Ο Σκευοφύλαξ συνεχίζει να ξεδιπλώνει την ιστορία εκείνης της νύχτας: «Στη 1:15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαμε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του IKA, στη στάση Σόνια, σταματήσαμε γιατί ο δρόμος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγματα, φωτιές και ακινητοποιημένα λεωφορεία. Με διάφορες μανούβρες αριστερά-δεξιά, μπρος-πίσω, άνοιξα το δρόμο και προχωρήσαμε» θυμάται. Ο δρόμος για τα τανκς ήταν ανοιχτός πλέον προς το Πολυτεχνείο. «Όταν φτάσαμε στη διασταύρωση της λεωφόρου Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, μας έδωσαν εντολή να σταματήσουμε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, μείναμε περίπου μία ώρα. Ο κόσμος θυμάμαι ότι μας φώναζε “είμαστε αδέλφια, είμαστε αδέλφια”. Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα».

Επιχείρηση «Εκκένωσις του Πολυτεχνείου»
Με νεότερη εντολή των στρατιωτικών τα πέντε τανκς προωθούνται προς το Μουσείο, για την επιχείρηση «Εκκένωσις του Πολυτεχνείου». H ώρα έχει πάει 2 το πρωί. «Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Έδειχναν πανικόβλητοι». Ο Σκευοφύλαξ φέρνει στη μνήμη του τα φοβισμένα πρόσωπα των συνομηλίκων του που ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο.

Χαμηλώνει το βλέμμα του: «Και εγώ, να σκεφτείς ότι τους έβλεπα σαν μαμούνια που ήθελα να τα φάω!

»Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: “Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!”. Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».


(Φωτ.: Βασίλης Καραμανώλης / Αρχείο Μανώλη Νταλούκα)

Λίγα λεπτά αργότερα ο Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου, εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα κι εγώ από το άρμα και μπήκα στο χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί» λέει με ειλικρίνεια.

Μετά την εισβολή και το τανκ περίπτερο
Μέσα στο Πολυτεχνείο ο Σκευοφύλαξ είδε πολλούς τραυματίες και ίσως, όπως λέει, και νεκρούς. «Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολύ χτυπημένοι, θυμάμαι ότι είδα πολλούς τραυματίες, ενώ τρεις-τέσσερις ήταν σωριασμένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγμή ένας φοιτητής όρμησε κατά πάνω μου και μου είπε: “Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες;”. Αφήνιασα. Έβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: “Σκάσε ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω”. Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή… Αν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα!

»Τέτοιος ήμουν. Ένας φασίστας».

Παρά τον πόνο τους, οι φοιτητές θα δείξουν μεγαλείο ψυχής απέναντι στον στρατιώτη που ισοπέδωσε το όνειρό τους. Αδιάψευστη απόδειξη, η μαρτυρία του Σκευοφύλακα: «Όπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Όταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Όσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ’ όσα τους κάναμε… Δεν μπορώ να το συγχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..».

Οι ελεύθεροι σκοπευτές
Όπως σημειώνεται σε επίσημη έκθεση για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, μετά την εισβολή του τανκ και των λοκατζήδων «πιάνουν δουλειά» οι άνδρες της ΚΥΠ, οι ελεύθεροι σκοπευτές, αστυνομικοί με τεράστια σίδερα στα χέρια και χτυπούν μέχρι θανάτου όποιον βρίσκουν. «Απομακρυνόμενοι όμως του Πολυτεχνείου αγωνιώδεις τους αναμένουν εκπλήξεις. Από παντού τους καταδιώκουν και τους κτυπούν. Εις την γωνίαν των οδών Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας άνδρες της ΚΥΠ εν πολιτική περιβολή τους χτυπούν ανηλεώς και πυροβολούν κατ’ αυτών, ενώ εις την ταράτσαν ενός των αυτόθι κτηρίων έχουν εγκαταστήσει πολυβόλον.

»Εις τας ταράτσας των γύρω κτηρίων επισημαίνονται ελεύθεροι σκοπευταί υπό του ιδίου Διευθυντού της Αστυνομίας να επιτελούν το φονικόν έργον των»!

Τιμώμενο πρόσωπο
Όταν επέστρεψε στο Γουδί, στη βάση των Τεθωρακισμένων, ο Σκευοφύλαξ έγινε δεκτός με ζητωκραυγές. Ήταν το τιμώμενο πρόσωπο. «Όταν γυρίσαμε στο στρατόπεδο, έγινα ήρωας. Οι στρατιωτικοί μού έδιναν συγχαρητήρια. Τότε αισθανόμουν ότι ήμουν κάποιος, ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα «παλιοκουμμούνια», όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Ένιωθα περήφανος. Ήμουν και εγώ φασίστας».

Τα επόμενα χρόνια ο Σκευοφύλαξ θα χαθεί μέσα στο πλήθος της πόλης. Ποτέ δεν μίλαγε για το Πολυτεχνείο. Ήρθε σε δύσκολη θέση, όπως είπε, μόνο μία φορά. Θυμάται: «Στη δουλειά πριν από χρόνια κάποιος άκουσε πώς με λένε και ρώτησε αν έχω κάποια σχέση με τον “πορτάκια”, όπως είπε, του Πολυτεχνείου. “Ξάδελφός μου είναι, μακρινός. Σκοτώθηκε σε τροχαίο” απάντησα. Είμαι ένας άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρόνων. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο! Οι φίλοι μου δεν ξέρουν ποιος είμαι, ούτε κανείς στη γειτονιά. Μόνο η γυναίκα μου το ξέρει. Της το είπα ύστερα από χρόνια. Στα παιδιά μου δεν το είπα ακόμη».

Ήταν παλικάρια
Για τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στη χούντα, ο Σκευοφύλαξ μιλά με κολακευτικά λόγια. «Είχαν μεγάλη ψυχή. Ήταν παλικάρια. Δεν ξέρω αν έχει νόημα, αλλά θα ήθελα να τους πω μια μεγάλη συγγνώμη». Ο οδηγός του τανκ που μπήκε στο Πολυτεχνείο δεν θα ξεχάσει τη νεαρή φοιτήτρια που τραυματίστηκε σοβαρά κατά την εισβολή του τανκ, την καθηγήτρια –σήμερα– του Πανεπιστημίου Αθηνών Πέπη Ρηγοπούλου. «Πιστεύω ότι αν τη δω σήμερα, δεν θα ξέρω τι να της πω. Πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια πέρασε από το μυαλό μου να την συναντήσω, αλλά σταματούσα. Θα ήθελα να τη δω, να της πω… Δεν τολμάω όμως.

»Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις».

Σίγουρα υπάρχουν δεκάδες παιδιά της εποχής εκείνης που αισθάνονται την ίδια ντροπή, για τη στάση τους, είτε υπηρετούσαν στις επίλεκτες ομάδες της χούντας (ΕΣΑ, ΛΟΚ, τεθωρακισμένα κτλ.), είτε σε άλλες θέσεις στο στρατό ή στα σώματα ασφαλείας. Υπάρχουν βεβαίως κι εκείνοι που δεν μετάνιωσαν ποτέ και είναι υπερήφανοι για τα όσα έγιναν στην επταετία. Οι νοσταλγοί, αυτοί που στελέχωσαν ακροδεξιά, φασιστικά, νεοναζιστικά μορφώματα. Αυτοί που ό,τι θυμούνται χαίρονται και διαστρεβλώνουν την ιστορία, με δήθεν μαρτυρίες και θεωρίες βγαλμένες από το δικό τους αλμανάκ του μίσους. Όμως ο λαός δεν ξεχνά. Ή μάλλον δεν πρέπει να ξεχνά…

___
Αποσπάσματα από τη συνέντευξη που είχε δώσει ο Α. Σκευοφύλαξ στον Κώστα Χατζίδη, η οποία δημοσιεύτηκε στις 9/11/2003 στην εφ. Το Βήμα.

 

 

Δυναμική πορεία μετά τα επεισόδια στην ΑΣΟΕΕ

Η ΝΔ στελνει μηνυμα για το πως αντιλαμβανεται το συνθημα Νομος και Ταξη.Αντιμετωπιση του προβληματος τοξικες ουσιες (μην ξεχνατε το ΝΟΟΡ1) σε μαζικο επιπεδο αντιμετωπιση της νεανικης αμφισβητησης αντιμετωπιση του φοιτικου κινηματος.Η ΝΔ κανει το λαθος που εκαναν πολλοι πριν απο αυτην .Παει με τον τσαμπουκα να σπασει τις αντιδρασεις στην φτωχια. Παει να κανει Λατινικη Αμερικη την Ελλαδα .Θα τα πουμε στη συνεχεια. Εχει ταλεντο η ΝΔ να φτιαχνει νεες γενιες αγωνιστων.

Αυτοι ειναι οι μερικες εκατονταδες φοιτητες που ειδαν τα ΜΜΕ

 

ΑΣΟΕΕ

Την αντίδραση των κομμάτων, κυρίως της Αριστεράς, κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής, προκάλεσε η βίαιη εισβολή ισχυρών δυνάμεων της αστυνομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ), πνίγοντας στα χημικά τους φοιτητές που «έσπασαν» το λοκ άουτ της Συγκλήτου στη σχολή, εν όψει της επετείου του Πολυτεχνείου.

Από την εισβολή των ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ τραυματίστηκαν τουλάχιστον πέντε άτομα.

ΣΥΡΙΖΑ: Ατζέντα «Νόμος και τάξη»

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Χαρίτσης, μιλώντας στη διαδικτυακή τηλεόραση του ιστότοπου thecaller.gr, τόνισε ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης, καθώς «δεν μπορεί να διαχειριστεί τις ακροδεξιές αντιδράσεις εντός της Ν.Δ.».

Με αφορμή τα γεγονότα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, σημείωσε ότι «η Ν.Δ. πυροδοτεί μεγάλες εντάσεις πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου, προχωρώντας σε συγκρούσεις με τους φοιτητές σήμερα στην ΑΣΟΕΕ, αλλά και με την κλιμάκωση των αστυνομικών επιχειρήσεων στα Εξάρχεια. Έτσι “χαϊδεύει” τα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας χωρίς όμως να απαντά στα πραγματικά προβλήματα».

Νωρίτερα με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου, η αξιωματική αντιπολίτευση τόνισε ότι «η προσπάθεια της κυβέρνησης να συγκρατήσει το ακροδεξιό ακροατήριο της με νόμο και τάξη πυροδοτεί επικίνδυνες καταστάσεις» και πως «ο κ. Μητσοτάκης, αφού δεν καταφέρνει να μαζέψει ούτε τους βουλευτές του για το μπάχαλο που έχει δημιουργήσει στο προσφυγικό, βάζει μπροστά μαζί με τον κ. Χρυσοχοΐδη το δόγμα «νόμος και τάξη» για να συγκρατήσουν το ακροδεξιό ακροατήριό τους».

EUROKINISSI/ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

«Η εισβολή των ΜΑΤ στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και οι απρόκλητες επιθέσεις με ξύλο και χημικά σε φοιτήτριες, φοιτητές και δημοσιογράφους αποτελούν επικοινωνιακό αντιπερισπασμό της κυβέρνησης, μήπως και ξεχαστεί το φιάσκο στη διαχείριση του προσφυγικού. Οι εικόνες ντροπής στην ΑΣΟΕΕ, η κατασυκοφάντηση του φοιτητικού κινήματος και του ασύλου παραπέμπουν σε σκοτεινές εποχές, που η νεολαία ήταν ο εσωτερικός εχθρός και νόμος ήταν το δίκαιο του χωροφύλακα. Ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει τον αυταρχικό κατήφορο της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, που το μόνο που πετυχαίνει με την ανευθυνότητά της είναι να πυροδοτεί επικίνδυνες καταστάσεις», συμπλήρωσε.

Ανάλογου περιεχομένου ήταν η αντίδραση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Φίλη, που χαρακτήρισε «πρωτοφανή» όσα συνέβησαν. «Θυμίζουν άλλες εποχές, πριν πολλά χρόνια» είπε και αναφέρθηκε σε «παραβίαση του Πανεπιστημιακού ασύλου από δυνάμεις της αστυνομίας».

Από την πλευρά του, ο αρμόδιος τομεάρχης του κόμματος, Γιάννης Ραγκούσης, χαρακτήρισε «ασύμμετρη και αδικαιολόγητη» την επιχείρηση της αστυνομίας στην ΑΣΟΕΕ.

Στ. Πέτσας: Ο ΣΥΡΙΖΑ ταυτίζεται με «μπαχαλάκηδες»

Απαντώντας στην κριτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας επιτέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, κατηγορώντας τον ότι επιλέγει να ταυτιστεί με τους «μπαχαλάκηδες».

Όπως είπε, χθες η αστυνομία «εξάρθρωσε γιάφκα» στα υπόγεια της ΑΣΟΕΕ, όμως «από τον, λαλίστατο κατά τα άλλα, ΣΥΡΙΖΑ δεν ακούσαμε κουβέντα».

Και «σήμερα είδαμε στελέχη του να πρωτοστατούν σε διαδηλώσεις προκειμένου να συνεχιστεί η ίδια νοσηρή κατάσταση. Η σημερινή ένοχη στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση υπέθαλψε επί 4,5 χρόνια αυτές τις συμπεριφορές».

Κίνημα Αλλαγής: Αδικαιολόγητος υπερβάλλων ζήλος

«Η επέμβαση των αστυνομικών χθες στην ΑΣΟΕΕ για την αποκάλυψη του οπλοστασίου των αναρχικών, ήταν επιβεβλημένη. Σήμερα όμως δεν δικαιολογούνται ο υπερβάλλον ζήλος που έδειξε η αστυνομία και οι σκηνές βίας που έπρεπε με περιφρούρηση του χώρου να είχαν αποφευχθεί», τονίζει το Κίνημα Αλλαγής στη δική του ανακοίνωση.

Εν όψει και της επετείου της 17ης Νοέμβρη και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το Κίνημα Αλλαγής σημειώνει ότι «χρειάζεται ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση από όλες τις πλευρές» επισημαίνοντας ότι «κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αμαυρώνει τον αγώνα των φοιτητών για δημοκρατία και ελευθερία. Και όταν λέμε κανένας, εννοούμε κανένας…».

ΜέΡΑ25: Ωμή βία και χημικά

Αντιδρώντας στα γεγονότα, βουλευτές και κομματικά στελέχη του ΜέΡΑ25 με δηλώσεις τους τόνισαν ότι «όλοι μαζί, θα βρεθούμε κόντρα και απέναντι στο νέο ολιγαρχικό αυταρχισμό που εκπροσωπεί η κυβέρνηση της ΝΔ».

Στην ανακοίνωση του κόμματος, αυτή είναι η θέση των αντιπροέδρου της Βουλής Σοφίας Σακοράφα, των βουλευτών Κλέωνα Γρηγοριάδη και Φωτεινής Μπακαδήμα, του εκπροσώπου Τύπου Μιχάλη Κριθαρίδη και της αναπληρώτριας εκπροσώπου Τύπου Δανάης Στράτου, που βρέθηκαν στη ΓΑΔΑ για να συμπαρασταθούν στα δύο στελέχη του κόμματος (των Κ. Ντάσκα και Κ. Μαρματάκη) που προσήχθησαν και να απαιτήσουν την άμεση απελευθέρωση τους, πράγμα που έγινε.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, «την ώρα που εξελίσσονταν η ωμή βία των ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ με τόνους από χημικά και ξυλοδαρμούς απέναντι στους φοιτητές και άλλους συγκεντρωμένους – μετά την κατάργηση του ασύλου από την κυβέρνηση – αποχώρησαν τελικά οι συγκεντρωμένοι, αν και ήδη είχαν γίνει δεκάδες προσαγωγές στην ΓΑΔΑ, μεταξύ των οποίων και δυο επιστημονικών συνεργατών του ΜέΡΑ25 που παραβρίσκονταν στον χώρο προκειμένου να ενημερώνουν την κοινοβουλευτική ομάδα μας για την εξέλιξη της κατάστασης».

ΚΝΕ: Παραβίαση πανεπιστημιακού ασύλου

Η ΚΝΕ από την πλευρά της κατήγγειλε «την παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου και την καταστολή φοιτητών που αντιδρούσαν στην απόφαση της Συγκλήτου για lock-out του ιδρύματος μέχρι τη 17η Νοέμβρη».

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: «Βάρβαρη επίθεση»

Σε ανακοίνωσή της η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «καταγγέλλει την βάρβαρη επίθεση των ΜΑΤ».

Μεταξύ άλλων τονίζει ότι «σαν χουντικές δυνάμεις κατοχής τα τάγματα εφόδου του Χρυσοχοΐδη, της Κεραμέως και του Μητσοτάκη χτυπάνε φοιτητές και καταλαμβάνουν την ΑΣΟΕΕ ρίχνοντας χημικά, κρότου λάμψης και κάνοντας συλλήψεις φοιτητών!».

ΛΑ.Ε.: Πρωτοφανείς πρακτικές

«Η Ν.Δ., εφαρμόζοντας το δόγμα “νόμος και τάξη”, επιχειρεί, με πρωτοφανείς πρακτικές καταστολής, να επιβάλει σιγή στο φοιτητικό και κοινωνικό κίνημα», σχολιάζει μεταξύ άλλων στη δική της ανακοίνωση η Λαϊκή Ενότητα.

Λαμπρος Γουλας

Ο Λ Γούλας από την πλευρά του περιγράφει αναλυτικά το χρονικό:

«Όταν σχόλασα από τη δουλειά, πήγα με το αφεντικό μου σ’ ένα διπλανό μαγαζί να φάμε και να δούμε τον Ολυμπιακό. Κάποια στιγμή άρχισαν να καταφθάνουν μηνύματα στο κινητό μου ότι γίνεται χαμός στην πλατεία και ότι η Αστυνομία έχει αποκλείσει το καφενείο. Πήγα χωρίς δεύτερη σκέψη, γιατί βρίσκονταν μέσα αρκετοί σύντροφοι και φίλοι μου. Η εικόνα που αντίκρισα μόλις έφτασα ήταν αποκαλυπτική. Δε μπορούσες ούτε να μπεις, ούτε να βγεις από το καφενείο. Οι είσοδοι ήταν αποκλεισμένοι από την Αστυνομία.

Έκατσα απ’ έξω, όπου ήδη μαζευόταν κόσμος και διαμαρτύρονταν. Ζητούσαν να φύγουν τα ΜΑΤ και να ελευθερωθεί ο χώρος. Ξεκίνησαν να φεύγουν και ο κόσμος που βρισκόταν στην πλατεία φώναζε συνθήματα. Εγώ βρισκόμουν στη γωνία Τοσίτσα και Τσαμαδού. Χωρίς την παραμικρή αφορμή αρχίσουν κα ρίχνουν χημικά. Εμένα άνοιξαν τη φυσούνα στο πρόσωπο μου κανονικά. Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου εκείνη τη στιγμή. Προσπάθησα να φύγω για να απομακρυνθώ από τα δακρυγόνα. Ένας ματατζής μου έριξε μια κλωτσιά από πίσω κι έπεσα κάτω. Έρχονται κι άλλοι από την ίδια διμοιρία, πέφτουν πάνω μου και με βαράνε με το γκλοπ ενώ ήμουν ακινητοποιημένος. Με σηκώνουν, με κρατάνε δύο ματατζήδες από τα χέρια κι ένας με πιάνει από το σβέρκο και με ξαναγυρίζουν προς την πλατεία. Αγχώθηκα γιατί δεν καταλάβαινα τι γίνεται. Εμφανίζεται μάλλον η άλλη μισή ομάδα της διμοιρίας, με πετάνε σ’ αυτούς και αρχίζει το πανηγύρι.

Σ’ όλη τη διαδρομή στην Τσαμαδού και στην Τοσίτσα με χτυπούσαν. Κάναμε δεξιά στη Μπουμπουλίνας και λίγο πριν φτάσουμε στο Υπουργείο Πολιτισμού ακούω τον έναν που λέει «μη τον πάτε στο Υπουργείο, έχει κάμερες, βάλτε τον εδώ πέρα». Με βάζουν σε μια γωνία κι ούτε που ξέρω πόσο με χτύπησαν, έχασα το μέτρημα. Ο ένας από αυτούς ήταν πιο τρελαμένος, μου κοπάναγε το κεφάλι στον τοίχο και προσπαθούσα να το προστατέψω. Αυτός κάποια στιγμή έδωσε εντολή να με γδύσουν. Με πέταγε ο ένας στον άλλον και προσπαθούσαν να μου βγάλουν τα ρούχα. Έδωσα μάχη να κρατήσω το εσώρουχο μου. Με πετάνε γυμνό, μόνο με το εσώρουχο στον τοίχο και ούρλιαζαν «στον τοίχο». Αρχίζουν και ψάχνουν τα πράγματα μου. Δε βρίσκουν τίποτα ούτε στην τσάντα μου, ούτε στα ρούχα μου. Βγάζει ο συγκεκριμένος την ταυτότητα μου, διαβάζει «Γούλας» και μου κοπανάει ξανά το κεφάλι. Μετά ανοίγει το πορτοφόλι μου. Βρίσκει τα χρήματα μου, λέει μια εξυπνάδα που δεν τη θυμάμαι και αρχίζει να τα σκορπάει. Το αντιλαμβάνομαι, γυρίζω και προσπαθώ να τα μαζέψω. Αυτοί χλεύαζαν και με χτυπούσαν πάλι πετώντας με ο ένας στον άλλον. Μετά από κανα πεντάλεπτο κυνηγητό και ξύλο τέτοιου τύπου, με πιάνει πάλι ο συγκεκριμένος και με κολλάει στον τοίχο. Τότε συνέβη κάτι φοβερό. Μου κατεβάζει το εσώρουχο, κολλάει από πίσω μου και φωνάζει «Έτσι γαμάνε οι χακί. Στα Εξάρχεια έχουμε χούντα ρε, το κατάλαβες; Όποιος δε δέχεται φάπα και πούτσα δε θα μπαίνει στα Εξάρχεια. Εμείς κάνουμε κουμάντο». Τελείωσε όλο αυτό. Έχασα τη αίσθηση του χρόνου αλλά νομίζω ότι όλη η φάση πρέπει να διήρκεσε περίπου ένα μισάωρο.

Ήρθαν από την Άμεση Δράση. Μου είπαν να ντυθώ, μου πέρασαν χειροπέδες πισθάγκωνα και με έβαλαν πάλι βίαια στο περιπολικό. Έφτασα στην ασφάλεια χτυπημένος, πρησμένος και σέρνοντας την αριστερή μου πλευρά. Με το που μπήκα, άκουσα που λέγανε «μας φέρανε το Γούλα». Παρότι είχα άλλους 14 προσαχθέντες , με βάλανε σ’ ένα γραφείο μόνο μου. Μέσα σε τρία λεπτά, άκουσα που λέγανε «Διώξτε τους όλους, κρατάμε μόνο το Γούλα».

Ζήτησα να πάρω τηλέφωνο τη δικηγόρο μου. «Μην ανησυχείς – μου είπαν – ξέρει, θα πάρει μόνη της». Όντως, δεν ξέρω αν παρακολουθούν και τη δικηγόρο μου αλλά μετά από 5 λεπτά πήρε. Έκανε πολλές παρεμβάσεις ζητώντας να με μεταφέρουν στο νοσοκομείο.

Μετά από μια ώρα με πήγαν στον Ευαγγελισμό, σαν εγκληματία βέβαια, με χειροπέδες. Οι γιατροί μου φέρθηκαν μια χαρά, απαίτησαν να βγουν οι χειροπέδες, μου έδωσαν πρώτες βοήθειες, μου έκαναν εξετάσεις. Επέστρεψα στη ΓΑΔΑ και μετά αυτόφωρο.

Στο δικαστήριο είχε δηλωθεί ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον μου ένας αστυνομικός από τη διμοιρία. Εννοείται πως δεν εμφανίστηκε. Απαίτησα να εμφανιστεί κι έτσι το δικαστήριο πήρε αναβολή για τις 20 Νοέμβρη».

Κλαμπ

Μια νέα καταγγελία – μαρτυρία έρχεται στο φως από την έφοδο της αστυνομίας στο κλαμπ στο Γκάζι. Τα όσα καταγγέλλονται αποκαλύπτουν τον αυταρχισμό αλλά και τις αυθαιρεσίες των αστυνομικών.

Υπενθυμίζεται πως το κλίμα καταστολής, πανικού και τρομοκρατίας αποκάλυψε αρχικά, με ανάρτησή του στο Facebook, ο dj του κλαμπ Γιώργος Απέργης, ενώ ενδεικτικό είναι και το βίντεο ντοκουμέντο από τις πρώτες στιγμές της εφόδου. Μια νεαρή γυναίκα που ήταν μέσα στο μαγαζί έρχεται να προσθέσει νέα στοιχεία. «Ενώ ήμουν μέσα στην τουαλέτα, εμφανίζεται κάποια και μου ανοίγει την πόρτα. Φορούσε μπλε γάντια. Μου λέει “έφοδος της Αστυνομίας, γδυθείτε”», αναφέρει στο newsit. «Κάνεις πολύ μεγάλο λάθος», ήταν η απάντηση αστυνομικού όταν φώναξε πως έχουμε Δημοκρατία και παραβιάζονται δικαιώματα.

Αναλυτικά η καταγγελία της

«Μπήκα στο μαγαζί περίπου στις 2:00 πληρώνοντας την είσοδο των πέντε ευρώ» λέει η νεαρή κοπέλα. «Κάποια στιγμή αποφάσισα να πάω στην τουαλέτα. Ενώ ήμουν μέσα, εμφανίζεται κάποια και μου ανοίγει την πόρτα. Φορούσε μπλε γάντια. Μου λέει “έφοδος της Αστυνομίας, γδυθείτε”. Φορούσε πολιτικά, όχι στολή. Την είχα δει και νωρίτερα στον χώρο του κλαμπ. Ήταν ώρα εκεί» αναφέρει η ίδια και προσθέτει:

«Όταν μου είπε να γδυθώ αντέδρασα. Τη ρώτησα τι είναι αυτά που λέει. Μου απάντησε να σκάσω και να γδυθώ. Μ’ έπιασε πανικός. Συνέχισα να αντιδρώ και να της φωνάζω να με αφήσει. Μου ζήτησε να τελειώνω. Μου είπε “δεν θα καθίσουμε όλη την ώρα εδώ για εσένα, έχουμε και δουλειά”».

 

Όπως σημειώνει η αστυνομικός την ανάγκασε να μείνει με τα εσώρουχα. «Έμεινα με τα εσώρουχα. Έβαλε τα χέρια της μέσα στο σουτιέν μου και με έπιασε από πίσω. Εκείνη τη στιγμή δεν είχα καταλάβει τι συμβαίνει στους άλλους χώρους του κλαμπ. Μόλις με αφήνει και ανεβαίνω από την τουαλέτα, βλέπω το μαγαζί γεμάτο αστυνομικούς της ΟΠΚΕ και όλο τον κόσμο πεσμένο κάτω. Προσπάθησα να πάω δίπλα στο αγόρι μου και στη φίλη μου που ήταν εκεί αλλά δεν με άφηναν.

«Ξαφνικά με σήκωσαν και με ξαναπήγαν στις τουαλέτες. Μου είπαν να βγάλω τον σκασμό και να μη μυξοκλαίω. Εκεί τρελάθηκα. Με σήκωσαν όρθια. Άρχισα να τους φωνάζω ότι έχουμε δικαιώματα. Μου φώναζαν να σκάσω. Είπα σε έναν άνδρα της ΟΠΚΕ ότι έχουμε δημοκρατία και μου απάντησε “κάνεις πολύ μεγάλο λάθος”. Επέμενε να μου φωνάζει να σταματήσω να μιλάω και αναρωτιόταν γιατί αντιδρώ αφού δεν είχα κάτι πάνω μου. Μέχρι τις 6:00 το πρωί ήταν ακόμη αστυνομικοί έξω από το μαγαζί και απ’ έξω υπήρχαν κλούβες. Από την πρώτη στιγμή υπήρχαν μέσα στο μαγαζί αστυνομικοί της Ασφάλειας. Έγινε κανονική επιδρομή» καταλήγει η νεαρή κοπέλα.

Χρήση υδροβόλων οχημάτων στα επεισόδια για το Πολυτεχνείο

Αγγλια

Οταν ηταν Δημαρχος Λονδινου το 2014 ο φασιστας Μπορις Τζονσον αγοραστηκαν απο την Γερμανικη αστυνομια τρεις εκτοξευτηρες νερου κατα διαδηλωτων για  323 χιλιαδες λιρες (συν 12 χιλιαδες η ασφαλεια τους) και πουληθηκαν (χωρις ποτε να χρησιμοποιηθουν ) απο τον σημερινο δημαρχο Σαντικ Καν για παλιοσιδερα 3675 λιρες  ο καθενας μιας και κανεις ποτε δεν ενδιαφερθηκε να τους αγορασει.

Προσεξτε.Αγορασαμε τον ενα και μοναδικο Αιαντα απο τους φασιστες Σιωνιστες το 2009 στην ιδια περιπου τιμη που οι Αγγλοι αγορασαν τρια αντιστοιχα οχηματα.(323 χιλιαδες λιρες ειναι περιπου 363 χιλιαδες ευρω).Ισως γι αυτο ισως για αλλους λογους οι σφαγεις των Παλαιστινιων συμμαχοι του Τσιπρα μας εκαναν ΔΩΡΟ το 2012 αλλα τρια θωρακισμενα πυροσβεστικα οχηματα τυπου εκτοξευτηρας νερου κατα εσωτερικου εχθρου

Και μετα μου λετε ολοι μαζι τα φαγαμε!

Police officers training with a water cannon

Three unusable water cannon bought by Boris Johnson when he was mayor of London have been sold for scrap, at a net loss of more than £300,000.Johnson bought the crowd-control vehicles from the German police in 2014, in anticipation of social unrest, without checking whether they could be used on London’s streets. In one of his most humiliating episodes as mayor, the then home secretary, Theresa May, banned them from use anywhere in England and Wales. It left the capital’s taxpayers with three expensive white elephants.

The current mayor, Sadiq Khan, pledged to claw back as much money as possible on the redundant vehicles by selling them. But after almost two years the mayor’s office admitted defeat in its attempt to find a reputable buyer.

It announced on Monday that it had agreed to sell the vehicles for just £11,025 to Reclamations Ollerton, a scrap metal yard in Newark, Nottinghamshire.

Την χρησιμοποιηση του Αιαντα αποφασισε το διδυμο ΣΥΡΙΖΑ ΝΔ Γεροβασιλη Παπακωστα.Ειναι που θα καταργουσε τα ΜΑΤ ο Τσιπρας….

ΑΙΑΝΤΑΣ

Η καταστολή πλήθους με εκτόξευση νερού επιχειρείται να εμφανιστεί εδώ και χρόνια από την ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ως η πλέον σύγχρονη και ακίνδυνη μέθοδος αντιμετώπισης διαδηλωτών. Μόνο που δυστυχώς για τους ιθύνοντες, δεν ισχύει ούτε το «σύγχρονη» ούτε το «ακίνδυνη».

Τα πρώτα σχέδια για το πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί η συγκεκριμένη μέθοδος τα είχαν επεξεργαστεί επιτελείς στο Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας ήδη από το 2002 και όποτε τους ζητούνταν από την ηγεσία να σταματήσουν τη «βροχή» από δακρυγόνα και χημικά, οι εκάστοτε υπεύθυνοι τα έβγαζαν στην επιφάνεια και τα παρουσίαζαν στην πολιτική ηγεσία ως το λιγότερο ακίνδυνο μέσο καταστολής.

Λάθος στη ρύθμιση

Αλλά δυστυχώς οι εκτοξευτές νερού δεν είναι τόσο αθώοι όσο φαίνονται, αφού σε τυχόν λάθος στη ρύθμιση της πίεσης του νερού, μπορεί να προκληθούν τραυματισμοί. Αν κάποιος, δηλαδή, στοχεύει να ρίξει νερό σε ένα μπλοκ διαδηλωτών που είναι σε μεγάλη απόσταση και ξαφνικά μέσα στη «ριπή» του νερού περάσει σε κοντινή απόσταση άλλος διαδηλωτής ελλοχεύει κίνδυνος σοβαρού τραυματισμού του.

Η πίεση του νερού είναι ιδιαίτερα μεγάλη και η λάθος ρύθμισή της δεν αποκλείεται να αποβεί μοιραία ακόμη και για πολίτη που μπορεί να μη συμμετέχει στα επεισόδια.

Η ώς τώρα ιστορία έχει δείξει ότι η χρήση υδροβόλου οχήματος κατά των ταραχών μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρό τραυματισμό ή θάνατο.

Τρεις θάνατοι είχαν καταγραφεί το 1996 στην Ινδονησία (το όχημα περιείχε αμμωνία), τρεις επίσης στη Ζιμπάμπουε το 2007 εξαιτίας του πανικού που προκλήθηκε από τη χρήση του, ένας στην Τουρκία το 2013, όταν το όχημα φορτώθηκε με δακρυγόνο υγρό, ένας στην Ουκρανία το 2014 από πνευμονία που προκάλεσε το παγωμένο νερό κι ένας στη Νότια Κορέα το 2016, όπου ένας αγρότης ηλικίας 68 ετών υπέκυψε από τα τραύματα που προκλήθηκαν στο σώμα του.

Στη Γερμανία, τέλος, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης διαμαρτυρίας στη Στουτγάρδη, ένας διαδηλωτής χτυπήθηκε στο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να χάσει την όρασή του.

Από το Ισραήλ

Χρήση υδροβόλων οχημάτων στα επεισόδια για το Πολυτεχνείο EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

Σκέψεις να χρησιμοποιηθούν υδροβόλα οχήματα υπήρξαν λίγο πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών της Αθήνας, όμως ναυάγησαν καθώς προέβλεπαν τη χρήση πυροσβεστικών οχημάτων και οι πυροσβέστες αντέδρασαν στο να χρησιμοποιηθούν ως κατασταλτικός μηχανισμός.

Η δολοφονία του 15χρονου Γρηγορόπουλου και τα επεισόδια του Δεκεμβρίου του 2008 έβγαλαν τα σχέδια από το συρτάρι και στις αρχές του 2009 αγοράστηκε από το Ισραήλ το πρώτο όχημα εκτόξευσης νερού, ο γνωστός «Αίαντας Ι».

Αν και κόστισε 350.000 ευρώ δεν χρησιμοποιήθηκε μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου του 2010 οπότε διέλυσε συγκέντρωση κατοίκων της Κερατέας που διαμαρτύρονταν για τη δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή τους.

Το καλοκαίρι του 2011 με τους «Αγανακτισμένους», ο «Αίαντας» είχε καθημερινή παρουσία στη Ρηγίλλης, σε πολύ κοντινή απόσταση από την πλατεία Συντάγματος, αλλά ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε.

Τα σχέδια για χρήση αντίστοιχων οχημάτων αναθερμάνθηκαν στις αρχές τους Σεπτεμβρίου 2012 που το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δέχθηκε την δωρεά του Ισραήλ και πήρε άλλα τρία ίδια με τον πρώτο «Αίαντα» οχήματα. Παρ’ όλα αυτά κανένα δεν είχε χρησιμοποιηθεί μέχρι προχθές.

 

 

 

Εξω απο τα γραφεια του ΝΑΡ συνιστωσας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κολησαν προκλητικα την απαγορευση για διαδηλωσεις οι «πρωτη φορα αριστερα».

apagoeysg

Τι να πω ο κατηφορος δεν εχει τελος.Θα φυγουν στο τελος τελειως απαξιωμενοι.Τοση λαχταρα για εξουσια που ξεπουλανε μια ζωη;Τι να την κανετε μωρε αυτη την εξουσια; Ουτε καν ολοκληρη δεν σας αφηνουν να την εχετε.Θυρωροι ειστε οχι θυροκολητες.Κουνια που σας κουναγε.

Αλλα ειναι το ιδιο συνδρομο του καλου και του κακου.Να φυγει ο Τσιπρας και να ερθει ο Μητσοτακης; Να φυγει ο Ομπαμα και να ερθει ο Τραμπ; Να φυγει ο Ολαντ και να ερθει η Λεπεν; Μα αυτο ακριβως γινεται.Φευγει ο καλος και ερχεται ο κακος μετα φευγει ο κακος και ερχεται ο καλος και στην τελικη ο πλανητης συνεχιζει να καταστρεφεται η φτωχια εξαπλωνεται η διαλυση του κοινωνικου ιστου ολοκληρωνεται μεχρι να ερθει ο μεγαλος σωτηρας του κεφαλαιου ο πολεμος και να ξαναρχισει το γαιτανακι απ την αρχη.

Διαδηλωνουμε κατα του πλανηταρχη και σημερα οπως και χτες. Γιατι οποιος και ναναι στα πραγματα με βελουδινο η σιδερενιο γαντι βαδιζουμε προς την καταστροφη.Γι αυτο διαδηλωνουμε.

getimage

Διαδηλωνουμε οπως στο Πολυτεχνειο το 1973 εξω οι ΗΠΑ εξω το ΝΑΤΟ.

Για ειρηνη δημοκρατια πολιτικα και κοινωνικα δικαιωματα ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ κ Τσιπρα.

Πρωτη φορα τοσο ξεφτιλισμενοι πρωην αριστεροι.Η αριστερα ειναι παντα εδω

15037291_1257601204313330_6272031326826142175_n

To διαβασα στον γειτονα μου αρεσε το σηκωνω και γω.Οταν πρωτακουσα το συνθημα ΕΑΜ ΕΛΑΣ Πολυτεχνειο μετα την μεταπολιτευση ειμουν στο ΚΚΕεσ.Μας λεγανε λοιπον στο κομμα να μην το φωναζουμε γιατι θα τρομαζαν οι αστοι  «δημοκρατες» θα χαλαγε η ΕΑΔΕ με τον Καραμανλη.Ομως η μανα μου (που σαν παιδακι ηταν στην πλατεια Συνταγματος με την γιαγια μου στα Δεκεμβριανα οταν ο παπους μου ηταν ΕΛΑΣιτης στην Μακεδονια με τον Μπακιρτζη)μου ειχε φυσηξει την πνοη αυτου του συνθηματος στην ψυχη μου πριν ακομα γινει συνθημα.

Γιατι το Πολυτεχνειο του 73 ηταν η συνεχεια των αγωνων της αριστερας για δημοκρατια ανεξαρτησια κοινωνικη δικαιοσυνη.Οταν φωναζαμε «ΛΑΕ πεινας γιατι τους προσκυνας» (Το 1972 ο Τύπος βοούσε πια για την τραγική κατάσταση της οικονοµίας. Στις 13.9.1972 τα «Νέα» έγραφαν στον τίτλο του ρεπορτάζ τους: «Κατά 7,7 δισ. αυξήθηκε το 1971 το δηµόσιο χρέος».)λειτουργουσαμε σαν η συνειδηση μιας κοινωνιας ηττας.

«Η ανάπτυξη της επταετίας είχε αντιλαϊκό χαρακτήρα. Η µεγάλη µάζα δηλαδή επωµίσθηκε το βάρος της ανάπτυξης, καρπώθηκε τα λιγότερα ωφελήµατα κι έφερε το κόστος των διάφορων αντιφατικών και συγκυριακών µέτρων για την προσπάθεια επαναφοράς της οικονοµίας σε σχετική σταθερότητα και ισορροπία. Ιδιαίτερα τα µέτρα των τελευταίων 12 µηνών ήταν εξοντωτικά για τα µικρά εισοδήµατα.

Η άνοδος των τιµών κατά 40%-45% το 1973 (και κατά 9% για το πρώτο εξάµηνο του 1974) υπερκάλυψε την αύξηση των αστικών εισοδηµάτων ενώ το αγροτι κό εισόδηµα άρχισε να συρρικνώνεται σηµαντικά

Βαζαμε  λοιπον το  οριο, το ξεκινημα, των αγωνων μιας νεας γενιας σε νεες συνθηκες .Μιας γενιας που πολλα καταφερε, σε αλλα ηττηθηκε, και βεβαιως σε καποια προδοθηκε απο τα μεσα.Εξ αλλου δεν υπαρχει χειροτερος συντηρητικος απο τον ανανηψαντα.Τον πρωην αριστερο που προσπαθει να πεισει τον εαυτο του (και τα αφεντικα του) πως ξεκοψε απο τις νεανικες του αμαρτιες.

Το ποια δημοκρατια θα ειχαμε στην Ελλαδα μετα την παραδοση της εξουσιας απο τους Χουντικους στο παλιο κατεστημενο ηταν κατι ζητουμενο.Και αυτο το ζητουμενο  (να μην γινει η χωρα μας σαν την Τουρκια τυπικα δημοκρατια ουσιαστικα κηδεμονευομενο απο τους στρατιωτικους και τους ξενους πολιτευμα ) το διεκδικησε η γενια μας στο δρομο και τους χωρους δουλειας.Οσο μπορεσε. Γιατι τωρα μια νεα γενια παιρνει την σκυταλη.

Ο αγωνας συνεχιζεται.Το Πολυτεχνειο ζει.

9__536_x_398_

http://stamdamd.blogspot.gr/2015/11/1973_19.html

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Στον απόηχο του εορτασμού μνήμης της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο 1973…

e-mail αναγνώστη του blog…
 ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973

Κάθε χρόνο ακόμα και το Νοέμβρη του 1974 γίνεται μία συζήτηση αμπελοφιλοσοφίας από όλους εκείνους που δεν ήθελαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου, για το τι ήταν η εξέγερση αυτή.

Στη συζήτηση αυτή συμμετέχουν όλοι εκείνοι οι απόντες, όλοι εκείνοι που τις μέρες εκείνες το αντιπάλεψαν με νύχια και με δόντια να μη γίνει.

Στο ετερόκλητο αυτό συνονθύλευμα της συζήτησης τα τελευταία χρόνια έχουν μπει οι δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής, οι φερέλπιδες νέοι των κομμάτων που οδήγησαν τη χώρα σε αυτό το κατάντημα, οι απόγονοι των χαφιέδων και των βασανιστών της Χούντας και όλοι μαζί καταλήγουν στο συμπέρασμα «δεν ήταν και τίποτα η εξέγερση του Πολυτεχνείου ή πιο ύπουλα αυτοί που την έκαναν την πούλησαν».

Επειδή λοιπόν οι περισσότεροι από εκείνους που πήραν ενεργά μέρος στην εξέγερση του Πολυτεχνείου συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να κάνουν καθημερινές εξεγέρσεις σε όλα τα επίπεδα της ζωής τους, έχουν μείνει τους πληροφορούμε σε εκείνη τη Νύχτα της Παρασκευής προς  ξημέρωμα Σαββάτου. 
Τους πληροφορούμε ότι δεν θέλουν να ξημερώσουν, ίσως και να φοβούνται το πρωί Κρατάνε τις αξίες της εξέγερσης μέσα τους που η μεγαλύτερη ήταν η αλληλεγγύη και η αδελφοσύνη μεταξύ μας σε ότι κάνουμε στη ζωή. 
Κρατάνε τις αξίες της ανιδιοτελούς προσφοράς στον συνάνθρωπο και την κοινωνία, αντιμετωπίζουν κάθε εξουσία εκ προοιμίου ύποπτη, επιλέγουν να μην σκύβουν διπλώνοντας τη μέση τους, να μη γλύφουν, διότι αυτές ήταν οι αξίες της εξέγερσης που με μεγάλη επιμέλεια αποκρύπτουν.

Όλοι οι ύπουλοι προσπαθούν να κρύψουν τις αξίες πίσω από το σύνθημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τσιμουδιά για τις αξίες αυτές που φοβούνται όλοι αυτοί που το αντιπαλεύουν όπως το αντιπάλεψαν οι χαφιέδες και βασανιστές πρόγονοί τους.

Θεωρούμε ότι το λιγότερο που μπορούμε να προσφέρουμε ως θυσία στη μνήμη του Σπαρτίδη, του Κομνηνού (αμούστακοι νεκροί μαθητές της εξέγερσης), είναι να μείνουμε σε εκείνη τη νύχτα της Παρασκευής. Για μας αυτή είναι  η Μεγάλη Παρασκευή όχι του επιτάφιου θρήνου, αλλά της επικράτησης των αξιών για τη Μεγάλη Ανάσταση και μέχρι τότε το μόνο που μπορούν να κάνουν όλοι οι απόντες από αυτές τις αξίες να ασχημονούν όπως οι αρχαίοι Κλαζομενίεις αλλά μόνο να ασχημονούν.

Κάτω λοιπόν τα χέρια σας από τις αξίες μας 
«Εκάς οι βέβηλοι».

 

http://www.koutipandoras.gr/article/102974/katarreei-o-mythos-toy-oikonomikoy-thaymatos-tis-hoyntas

Μύθος αποδεικνύεται ένα απο τα βασικά επιχειρήματα των ακροδεξιών περί του «οικονομικού θαύματος» της χούντας.

Σύμφωνα με τους ακροδεξιούς, η χούντα παρέδωσε μια ακμάζουσα οικονομία χωρίς χρέος. Κι όμως τα στοιχεία λένε κάτι τελείως διαφορετικό.

Σύμφωνα με το Ποντίκι, δεν υπήρξε ποτέ ανάπτυξη επί δικτατορίας.

“Εκτός κι αν µπορεί να θεωρηθεί επίτευγµα το (απογοητευτικό) +0,9%, τη στιγµή που όλη η Αθήνα χτιζόταν, οι Έλληνες µετανάστες και οι ναυτικοί τόνωναν τις καταθέσεις µε δεκάδες χιλιάδες εµβάσµατα από το εξωτερικό, ενώ η Ελλάδα από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 προσπαθούσε να σηκώσει για πρώτη φορά κεφάλι, ύστερα από την Κατοχή, τον Εµφύλιο και την κατάµαυρη δεκαετία του ’50. Μόνο οι υπερεργολάβοι και οι ρουφιάνοι πλούτισαν, λοιπόν, στην οδυνηρή εφταετία σκανδάλων”, σημειώνει το Ποντίκι.

Στη συνέχεια παρουσιάζει μια σειρά από δημοσιεύματα από τη περίοδο της χούντας. Διαβάστε:

“Σύµφωνα µε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λοιπόν, το 1974 το δηµόσιο χρέος είχε ανέβει στο 20,8% επί του ΑΕΠ, στα 114 δισ. δρχ. εκείνη τη χρονιά, µε τον εσωτερικό κι εξωτερικό δανεισµό να γιγαντώνονται. Το χρέος ξεκίνησε από 37,8 δισ. δρχ. το 1967, ενώ το 1973 ήταν ήδη στα 87 δισ., µε το έλλειµµα στο εµπορικό ισοζύγιο να είναι 4,5 φορές ψηλότερο και τις καταθέσεις, παρά τις διαρκείς τονωτικές ενέσεις των Ελλήνων µεταναστών, να µειώνονται δραµατικά µετά το 1970. Ο πληθωρισµός κάλπαζε, το πραγµατικό εισόδηµα µειωνόταν, οι φόροι έκαναν επέλαση, το ίδιο και η ακρίβεια.

Τζάµπα… εργολάβοι

Ακόµα και µια ελαφριά µείωση του εξωτερικού δανεισµού ήταν τεχνητή, αφού οι εργοληπτικές εταιρείες έπαιρναν τα δάνεια από το εξωτερικό µε εγγύηση ελληνικού ∆ηµοσίου και στη συνέχεια γίνονταν ανάδοχες των δηµόσιων έργων, µε παραχώρηση των δανείων στο ελληνικό κράτος. ∆εκάδες τέτοια δάνεια – συµβάσεις έγιναν και µ’ αυτήν την πατέντα – µετατροπή και το χρέος φαινόταν ως «εσωτερικό». Καραµπινάτη δηµιουργική λογιστική, δηλαδή, του «µυστράκια» Παττακού και τον οµοϊδεατών του.

Από το 1971, λοιπόν, η κατάσταση στην οικονοµία δεν µπορούσε να κρυφτεί άλλο. ∆εν θα ήταν, µάλιστα, υπερβολή να πούµε ότι τότε άρχιζε να χτίζεται πια για τα καλά η λερναία ύδρα του χρέους.

Στις 6.4.1971 οι εφηµερίδες δηµοσιεύουν: «Αύξηση κατά 23,5% σηµείωσε το δηµόσιο χρέος εντός του πρώτου 5µήνου του 1970, έναντι του 1969, κι έφθασε τα 58,3 δισεκατοµµύρια δρχ. τον Μάιο του περασµένου έτους, έναντι 47,2 που ήταν τον Μάιο του 1969, σύµφωνα µε στοιχεία της ΕΣΥΕ».

Στις 22.9.1971 υπάρχει στα «Νέα» οικονοµική ανάλυση του Κωνσταντίνου Κόλµερ, όπου διαβάζουµε ότι «ναι µεν σηµειώθηκε το 1970 µια επιβράδυνση στην αύξηση του ρυθµού αυξήσεως του χρέους στο 12% έναντι 25% του 1969 (σ.σ.: πάλι επί χούντας είχε εκτιναχθεί, δηλαδή), όµως σηµειώθηκε µια ουσιώδης αύξηση του κρατικού δανεισµού µε έντοκα γραµµάτια και διπλασιασµός του δανεισµού σε συνάλλαγµα». Παρατίθενται, µάλιστα, και αποκαλυπτικά στοιχεία για το δηµόσιο χρέος από το 1958, µε πηγή πάντα τη στατιστική υπηρεσία:

∆ΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΣΕ ∆ΙΣ. ∆ΡΧ.

1958………………………………………………..3,5

1959………………………………………………..8,0

1960………………………………………………..9,7

1961………………………………………………11,6

1962………………………………………………13,1

1963………………………………………………17,6

1964………………………………………………21,4

1965………………………………………………25,4

1966………………………………………………32,0

1967………………………………………………37,8

1968………………………………………………45,3

1969………………………………………………56,7

1970………………………………………………63,7

Από το 1966, δηλαδή, που το χρέος ήταν 32 δισ., διπλασιάστηκε µέχρι το 1970 στα 63,7 δισ.

Σύµφωνα, εξάλλου, µε στοιχεία του ∆εκεµβρίου του 1971, υπήρξε «αύξηση των εισαγωγών µ’ έναν ρυθµό 15% περίπου, µε ταυτόχρονη µείωση των εξαγωγών κατά 5%, διαφορά που διεύρυνε το έλλειµµα του εµπορικού ισοζυγίου». Πάτωναν οι εξαγωγές, θέριευαν οι εισαγωγές…

Το 1972 ο Τύπος βοούσε πια για την τραγική κατάσταση της οικονοµίας. Στις 13.9.1972 τα «Νέα» έγραφαν στον τίτλο του ρεπορτάζ τους: «Κατά 7,7 δισ. αυξήθηκε το 1971 το δηµόσιο χρέος». Και συνέχιζαν:

«Αυξήθηκε κατά 7,7 δισεκατοµµύρια δραχµές το δηµόσιο χρέος της Ελλάδας κατά τη διάρκεια του 1971. Σύµφωνα µε τα στατιστικά στοιχεία του τελευταίου τεύχους του ∆ελτίου Στατιστικής ∆ηµοσίων Οικονοµικών, κατά το τέλος του 1971 το συνολικό δηµόσιο χρέος ανήλθε σε 71,4 δισ. δραχµές». Από 63,7 που ήταν το 1970!

Με τη σηµείωση ότι µειώθηκε κατά 600 εκατ. δρχ. το χρέος σε ξένο νόµισµα και αυξήθηκε κατά 1,8 δισ. το χρέος σε εγχώριο νόµισµα. Με την πατέντα, που λέγαµε.

Στον «Οικονοµικό Ταχυδρόµο», στις 15.2.1973, τα σηµάδια κατρακύλας της οικονοµίας συνεχίζονται: «Μεταξύ Μαΐου 1971 και 1972 το δηµόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 7.118 εκατ. δρχ. ή σε ποσοστό 10% κι έφθασε στο ύψος των 73.806 εκατ. δρχ.».

«Θυσίες και κόστος»

Το πιο ενδιαφέρον άρθρο όλης εκείνης της εποχής το ξετρυπώσαµε στο «Βήµα». Στις 20.10.1973 υπήρχε πρωτοσέλιδη ανάλυση µε τίτλο «Ο απολογισµός µιας εξαετίας, θυσίες και κόστος». Τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτά τα περί «µηδενικών χρεών» δεν µπορούν να λέγονται ούτε γι’ αστείο. Πιο τρανταχτή διαπίστωση; Ότι στην εξαετία της δικτατορίας το εξωτερικό χρέος έγινε 1,5 φορά µεγαλύτερο απ’ όσο είχε φθάσει σε διάστηµα 145 χρόνων. Από καταβολής ελληνικού κράτους! Ιδού τα σηµαντικότερα αποσπάσµατα:

♦ «∆ιαπιστώθηκε στο προηγούµενο σηµείωµα ότι από τα προβαλλόµενα σαν επιτεύγµατα της οικονοµικής της εξαετίας, η µεν οικονοµική σταθερότητα όχι µόνο δεν εξασφαλίστηκε, αλλά αντίθετα διαταράχθηκε κατά τρόπο επικίνδυνο, η αύξηση του συναλλαγµατικού αποθέµατος είναι εικονική και οφείλεται στο δανεισµό από το εξωτερικό, ο δε ρυθµός αναδιάρθρωσης της οικονοµίας υπήρξε κατώτερος των δαπανών και δυσαναλόγως µικρότερος σε σχέση µε το παρελθόν».

♦ «Η µόνη διαφορά έναντι του παρελθόντος είναι η αποκληθείσα µε µετριοφροσύνη «ταχύρρυθµη ανάπτυξη», δηλαδή η επίτευξη πρόσθετου ρυθµού ανάπτυξης έναντι του παρελθόντος κατά 0,9% τον χρόνο, σύµφωνα µε τα επίσηµα στοιχεία. Ποιες όµως υπήρξαν οι θυσίες για να καταλήξουµε σ’ αυτό το ασήµαντο ποσοτικά και ανεπαρκές ποιοτικά ποσοστό ετήσιας αύξησης του εισοδήµατος;».

♦ «Μια από τις σπουδαιότερες θυσίες της εξαετούς περιόδου που προορίζεται να επηρεάσει δυσµενώς τις εξελίξεις της οικονοµίας στο µέλλον είναι η αύξηση του εξωτερικού χρέους της οικονοµίας. Το συνολικό εξωτερικό χρέος της Ελλάδας όπως είχε διαµορφωθεί µε τις ρυθµίσεις των προπολεµικών χρεών ανερχόταν από το 1821 µέχρι και το 1966 σε 1.110 εκατ. δολάρια περίπου».

♦ «Μέσα σε έξι χρόνια το χρέος αυτό ξεπέρασε τα 2.700 εκατ. δολάρια, χωρίς να υπολογίζονται οι καταθέσεις σε συνάλλαγµα από το εξωτερικό. Ήρκεσαν, δηλαδή, έξι χρόνια για να γίνει το εξωτερικό χρέος της χώρας 1,5 φορά µεγαλύτερο απ’ όσο είχε φθάσει σε διάστηµα 145 χρόνων. Και αυτό για έναν πρόσθετο ρυθµό ετήσιας αύξησης 0,9%».

♦ «Ακόµα και το δηµόσιο εξωτερικό χρέος που από την εθνική ανεξαρτησία ως το 1966 δεν ξεπερνούσε τα 300 εκατοµµύρια δολάρια έφθασε κατά την τελευταία εξαετία τα 700 εκατ. δολάρια, το δε εσωτερικό δηµόσιο χρέος από 32 δισ. δρχ. φθάνει τώρα περίπου τα 80 δισ. Ας σηµειωθεί ότι τώρα µέρος των δανείων του κεντρικού προϋπολογισµού πραγµατοποιείται µέσω Τραπέζης Ελλάδος και δεν εµφανίζεται στους λογαριασµούς του δηµόσιου χρέους»!

Οι πλούσιοι, πλουσιότεροι

Και συνέχιζε η εφηµερίδα στον απολογισµό που έκανε τον Οκτώβριο του 1973 µε το εµπορικό ισοζύγιο: «Η δεύτερη µεγάλη θυσία της ελληνικής οικονοµίας κατά την περίοδο αυτήν υπήρξε η θεαµατική διόγκωση του εµπορικού ισοζυγίου. Το έλλειµµα του εµπορικού ισοζυγίου από 745 εκατ. δολάρια προβλέπεται ότι θα φτάσει τελικά το τέλος του 1973 τα 2.600 εκατ. δολάρια, δηλαδή περίπου θα τετραπλασιασθεί. Εκείνο πάντως που είναι άκρως ανησυχητικό είναι η αλµατική αύξηση των εισαγωγών που από 1.150 δισ. το 1966 προβλέπεται να φθάσει τα 3.500 τουλάχιστον το 1973. Η αύξηση αυτή των εισαγωγών αντανακλά αφενός µεν τον χαµηλό βαθµό ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονοµίας, αφετέρου δε την ανεπάρκεια της εγχώριας παραγωγής».

Στη συνέχεια διαβάζουµε ότι οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι: «Ο ανταγωνιστικός χαρακτήρας της οικονοµίας περιορίστηκε. Τα συµπτώµατα κερδοσκοπίας εντάθηκαν. Έχει ήδη σηµειωθεί ένταση στην ανισοκατανοµή µε την αύξηση της µερίδας των κερδών έναντι της µερίδας των µισθών στο εθνικό εισόδηµα. Πρέπει να προστεθεί ότι η τελευταία πληθωριστική διαδικασία δεν έθιξε τα υπέρογκα κέρδη της περιόδου αυτής».

Μόλις λίγες εβδοµάδες µετά την πτώση της χούντας, ο οικονοµολόγος Αδαµάντιος Πεπελάσης δηµοσιεύει άρθρο του (2.8.1974), στο οποίο κάνει λόγο για ξεπούληµα της Ελλάδας στα ξένα κεφάλαια από τους Συνταγµατάρχες:

«Η ανάπτυξη της επταετίας είχε αντιλαϊκό χαρακτήρα. Η µεγάλη µάζα δηλαδή επωµίσθηκε το βάρος της ανάπτυξης, καρπώθηκε τα λιγότερα ωφελήµατα κι έφερε το κόστος των διάφορων αντιφατικών και συγκυριακών µέτρων για την προσπάθεια επαναφοράς της οικονοµίας σε σχετική σταθερότητα και ισορροπία. Ιδιαίτερα τα µέτρα των τελευταίων 12 µηνών ήταν εξοντωτικά για τα µικρά εισοδήµατα.

Η άνοδος των τιµών κατά 40%-45% το 1973 (και κατά 9% για το πρώτο εξάµηνο του 1974) υπερκάλυψε την αύξηση των αστικών εισοδηµάτων ενώ το αγροτι κό εισόδηµα άρχισε να συρρικνώνεται σηµαντικά. Οι ξένες παραγωγικές επενδύσεις µειώνονται εντυπωσιακά. Ενώ στην περίοδο 1965-66 εισάγονται 200 εκατ. δολάρια για παραγωγικές επενδύσεις, σ’ όλη την επταετία 1967-1973 εισάγεται πραγµατικά το µισό περίπου της προηγούµενης επταετίας. Τα άλλα ξένα κεφάλαια που εισέρρευσαν ήταν ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ – αγορά γης, οικοπέδων και παρόµοια».

Τελικά, αυτά τα περί «οικονοµικού θαύµατος της χούντας» δεν είναι απλά παραµύθια της Χαλιµάς, αλλά όσοι τα λένε προσπαθούν να βγάλουν λάδι, γκεµπελικά και προκλητικά, µια καταστροφική οικονοµική περίοδο που βάλτωσε τη χώρα σε όλα τα επίπεδα… Και το ότι κάποιοι θέλουνε να ξεχνάνε τόσο εύκολα, είτε επειδή είναι ωφεληµένοι από σκοτεινές περιόδους σαν την εφταετία είτε επειδή έστω είναι ανιστόρητοι, δεν πάει να πει ότι όλοι έχουµε πάθει µαζικό Αλτσχάιµερ και οµαδική τύφλωση…

Τώρα που η βιτρίνα του προσκυνήματος έσβησε τα φώτα, το μόνο απομεινάρι είναι το θλιβερό, ανάξιο ιστορικό αποτύπωμα μιας γενιάς που βεβηλώνει τους νεκρούς της με τους αθλιότερους συμβιβασμούς. Η γενιά του Πολυτεχνείου ως ύαινα επιβιώνει πολιτικά τρώγοντας τα νεκρά παιδιά της. 
Καλό ξημέρωμα.

CT8owI1WIAAfTfL.jpg large

Διαβασα στο ΦΒ αυτο το σχολιο της κ Κουτση υποψηφιας βουλευτου του ΣΥΡΙΖΑ (με χιλιαδες ψηφοφορους να την επιλεγουν)σε παλιοτερη εκλογικη αναμετρηση, και αποχωρησασας μαζι  με αλλους συντροφους της( απο την Ερμιονιδα) μετα την στροφη αυτου του κομματος  σε μνημονιακους συμβιβασμους.

Αποχωρησε χωρις να δηλωσει παντως απο τοτε την σημερινη της ταυτοτητα ουτε με δημοσια δηλωση ουτε (που ειναι και το σημαντικωτερο ) με παρουσια σε πολιτικες δρασεις .

Μια γενια υαινα λοιπον που αφηνει αναξιο θλιβερο αποτυπωμα…………………

Γενικευσεις, που σαν τετοιες σηκωνουν πολλες ερμηνειες.

Μιας και στα δεκαξη μου ειμουν στο Πολυτεχνειο (του 1973) και στην μαθητικη συνελευση (που εγινε σε αυτη την αιθουσα

1

μεχρι τις εννεα το βραδυ της μοιραιας εκεινης νυχτας) σημερα κοντα στα εξηντα συνεχιζω να ειμαι της γενιας εκεινης πολιτικα και πρακτικα, θα ειθελα να σημειωσω καποιες σκεψεις οχι σαν απολογια μια γενιας που φευγει σε μια γενια που ερχεται και την αμφισβητει (απολυτα σεβαστο και επιθυμητο) οσο και αν αυτη η γενικευμενη αμφισβητηση γινεται με θυμο χωρις πολιτικη τεκμηριωση και αγγιζει τα ορια της υβρης εστω και με λογοτεχνικο μανδυα.Οχι λοιπον σαν απολογια αλλα σαν υπερασπιση αυτης της γενιας.Της γενιας μου.Που πηρε το νημα απο την προηγουμενη των γονιων μας και την παραδιδει με περηφανεια στα παιδια μας.Γιατι εμεις δεν κιοτεψαμε δεν πουληθηκαμε δεν αφησαμε στιγμη να σβυσει η φωτια που μας εκαψε τον Νοεμβρη του 73. Και ολους τους Νοεμβρηδες απο τοτε.Και συναντιομαστε καθε χρονο ανανεωνοντας εκεινη την υποσχεση.

4

Καποιες παρατηρησεις λοιπον σε εναν ανθρωπο που ποθησε να εκφρασει την ριζοσπαστικη αριστερα στο Ελληνικο κοινοβουλιο. Θεωρωντας πως το αξιζει

1.Για να φτασουν παλιοτερα  οι αριστεροι στην θεση του εκπροσωπου της αριστερας προηγουνταν αγωνες χρονων.Θυσιες που αποδεικνυαν πως το φορτιο αυτο θα το σηκωσουν με επαρκια. Θυσιες οχι μονο προσωπικες αλλα και που τις μοιραζοταν ολη η οικογενεια. Δεν μιλαμε μονο για την δυσκολια να εξασφαλιστει το μεροκαματο αλλα για εκτελεσεις εξοριες βασανιστηρια και ολα οσα ξερετε καλα οι μεγαλυτεροι. Οι βουλευτες της αριστερας ηταν συνδικαλιστες, ενεργα μελη της τοπικης κοινωνιας σε κοινωνικες δρασεις  , πρωτοποροι στους αγωνες για μια κοινωνια χωρις εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο, εγραφαν αρθρα πολιτικης αναλυσης που συζητιοταν για καιρο μετα την δημοσιοποιηση τους.Σημερα φαινεται πως τα λαικ στο ΦΒ, οι φωτογραφιες του εαυτου και τα ωραια γενικολογα λογια μιας καποιας φιλοσοφιας /ευαισθησιας ειναι αρκετα για να φερουν στο κομμα χιλιαδες ψηφους.Δεν καταλαβαινω  πως και γιατι και δεν συμφωνω αλλα αυτη ειναι η πραγματικοτητα.

Η θεση του υποψηφιου βουλευτη της αριστερας στο παρελθον  ηταν θεση μεγαλης ευθυνης . Μιας ζωης. Θα ειθελα ( σαν αριστερος)  η κ Κουτση που ανελαβε αυτη την ευθυνη (γιατι αραγε; πιστευει πως με τους αγωνες της απεκτησε αυτο το δικαιωμα;) τους 2 χιλιαδες ψηφους  δηλαδη, να την διαχειριστει τουλαχιστον στην υπολοιπη ζωη της με το βαρος που της αναλογει τιμωντας οσους προηγηθηκαν σε καθε δημοσια τοποθετηση της .

2.Την τελευταια βδομαδα (μονο )ανθρωποι (ΚΑΙ της γενιας του Πολυτεχνειου και νεοτεροι )καταφεραν δυο τρια πραγματακια εδω που ζουμε.

Εδωσαν μαχη για να πετυχει η πανελλαδικη απεργια της 12ης Νοεμβριου(οχι με επιτυχια). Να κανει ολα τα εμβολια του ενα μικρο παιδακι( ο Αριστος ),ανασφαλιστης ανυπαντρης νεας μητερας.Να γινει εκδηλωση στο Ναυπλιο συμπαραστασης στους Τουρκους και Κουρδους αγωνιστες. Συναντηση στην Τριπολη για προβληματα της περιφερειας (και τα σκουπιδια). Να γινει κινητοποιηση στο Ναυπλιο εναντια στην επισκεψη βουλευτη της ΧΑ. Να γινει στην Αθηνα η συγκεντρωση και διαδηλωση για το Πολυτεχνειο 2015 που  συσπειρωσε δεκαδες χιλιαδες αγωνιστες νεους και μεγαλυτερους στην αντισταση εναντια  στα μνημονια και για την ειρηνη στην περιοχη μας και ολο τον κοσμο. Ηδη δραση εχει ξεκινησει στην Αθηνα εναντια σε κυκλωματα εκμεταλευσης ανηλικων γυναικων μεταναστων με καταγγελιες σε φορεις και ενημερωση του τυπου.

Αυτα σε μια βδομαδα.Γιατι κοντα μισο αιωνα τωρα η γενια του Πολυτεχνειου ( εκατονταδες χιλιαδες εργαζομενοι) αγωνιζεται για δημοκρατια δικαιοσυνη σοσιαλισμο.Ουτε συμβιβασμενη ειναι ουτε υαινα ουτε εξαργυρωσε με θεσεις εξουσιας τα πιστευω και τους αγωνες της.

Προφανως η κ Κουτση δεν αναφερεται σε αυτους τους ανθρωπους αλλα στους πρωην συντροφους της που περνωντας απο τα δυο ΚΚΕ στον ΣΥΝ και απο κει στον ΣΥΡΙΖΑ ειναι σημερα οι εκτελεστες του τριτου μνημονιου.

Και καλα κανει και τους κρινει αυτους τους πρωην συντροφους της (αν και δεν συμφωνω με τους ακραιους χαρακτηρισμους )αλλα αυτοι δεν ειναι συλληβδην «η γενια του Πολυτεχνειου». Ειναι καποιοι ανθρωποι των οποιων τις προσωπικες επιλογες την προσωπικη διαδρομη κρινουμε οι υπολοιποι. Και αυτους η ακρα δεξια φωτογραφιζει και περιφερει στην δημοσια σφαιρα λεγωντας πως μια ολοκληρη γενια η αριστερα μαλιστα αυτης της γενιας ειναι υαινες.Ψευτες κλεφτες απατεωνες.

3 Αν λοιπον η πρωην υποψηφια βουλευτης της ριζοσπαστικης αριστερας αναζητα λαικ στο ΦΒ κατηγορωντας την προηγουμενη γενια της αριστερας την γενια του Πολυτεχνειου( χωρις εισαγωγικα) που ειναι στον δρομο μισο αιωνα για κατοχυρωση και διευρυνση της δημοκρατιας , καλο θα ηταν να κανει εμπρακτη κριτικη στις «πολιτικες υαινες» οπως μας αποκαλει και μεσα απο τα πολιτικα αρθρα της και την πολιτικη δραση της να αποδειξει πως η δικη της δραση το δικο της πολιτικο παρελθον και κυριως οι δικες της προτασεις για το μελλον ειναι αυτες που αποτελουν την συνεχεια των αγωνων της αριστερας.Και να ηγηθει,( οπως φιλοδοξησε σαν υποψηφια βουλευτης), της δικης της «γενιας»σε αγωνες ανταξιους των προηουμενων γενεων.

4.Προσωπικη μου εκτιμηση ειναι πως μεχρι στιγμης η κ Κουτση δεν εχει ανταποκριθει στο υψος της ευθυνης που της αναλογει.Και θα συνεχισω να περιμενω την κ Κουτση στην καθημερινοτητα.Να διαφωνουμε να τα βρισκουμε αλλα να μην βριζει ο ενας τον αλλο κ Κουτση.

Δεν μιλω σαν εκπροσωπος γενιας.Μιλω σαν μια μικρη ψηφιδα στην εικονα μιας  ριζοσπαστικης αριστερας που δρα και προτεινει καθε στιγμη μια αλλη κατευθυνση για την επιλυση των προβληματων μας.Με λογικη και ευαισθησια παντα για το μεγαλο αλλα και το μικρο και «ασημαντο».

Η συντομη δημοσια συναισθηματικη και καθολου πολιτικη τοποθετηση σας με αφορμη συγκεκριμενους ανθρωπους/πολιτικους εκτιμω πως  εξυβρισε τους αγωνες μιας γενιας. Τους αγωνες της αριστερας που εχτισε τα «Πολυτεχνεια» απο το 73 μεχρι σημερα. Που μετρα ας μην το ξεχναμε και νεκρους και διωκομενους αριστερους απο τις κυβερνησεις που ακολουθησαν την πτωση της δικτατοριας και τους μηχανισμους καταστολης.

Αλλα αυτο ειναι αντικειμενο μιας αλλης αναρτησης.

5

http://www.argolikeseidhseis.gr/2014/11/

Πορεια αποψε στο Ναυπλιο εκατονταδων πολιτων.Η Ερμιονιδα εδωσε το παρον με τις μικρες της δυναμεις.

Αντιφασιστικο Μετωπο Αργολιδας ,ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΛΜΕ, ΣΥΡΙΖΑ και ανενταχτοι πολιτες εστειλαν τα δικα τους μηνυματα πως ο αγωνας συνεχιζεται .Για Ψωμι, παιδεια, Ελευθερια,Εμπρος για της γενιας μας τα Πολυτεχνεια

17N 2

17N 3

17N 6

https://efhbos.wordpress.com/2008/11/17/21aprili-youtube/

 

Ρωτησε ενας συμμαθητης σημερα την κορη μου «σκοτωθηκαν στ αληθεια ανθρωποι στο Πολυτεχνειο;»

Γυρισε σπιτι και με ρωτησε λοιπον σκοτωθηκαν ανθρωποι στο Πολυτεχνειο;Ξεροντας την απαντηση αλλα θελοντας για αλλη μια φορα να την επιβεβαιωσει.Γιατι καποιος μεγαλος την λερωσε την μνημη, με την ελπιδα σιγα σιγα να ξεθωριασει.

Λαθος γραφω. Πολλοι μεγαλοι εχουν αυτο το στοχο.Να ξεπλυνουν το αιμα μεσα στην αμφιβολια.

«Δεν γινωνται βασανιστηρια»  μας ελεγε η Χουντα τοτε,  ωραια περνανε στους τοπους εξοριας οι δημοκρατες εγραφαν οι διαπιστευμενοι δημοσιογραφοι της δικτατοριας τους δινουν τοσο φαγητο που παχυναν και ζητανε λιγωτερο για να μην χαλασει η σιλουετα τους.

Αμφιβολια λοιπον.Σκοτωθηκαν στ αληθεια ανθρωποι στην εξεγερση του Πολυτεχνειου; Δολοφονηθηκαν απο τους φασιστες ;

ΝΑΙ  ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΑΝ  ΑΝΘΡΩΠΟΙ  ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Και στο Πολυτεχνειο και στις αλλες εξεγερσεις στους αγωνες του λαου μας για λευτερια και ανεξαρτησια σκοτωθηκαν χιλιαδες ανθρωποι. Δημοκρατες ,αριστεροι, κομμουνιστες.Και αλλοι βασανιστηκαν εξοριστηκαν φυλακιστηκαν ταπεινωθηκαν για χρονια .Και αυτοι ειναι οι ηρωες που οι οικογενεις μας φυλανε την μνημη τους ευβλαβικα.Γιατι ειναι και οι αλλοι.Αυτοι που εμειναν εξω απο την κοινωνια.Που δεν σπουδασαν που δεν βρηκανε δουλεια γιατι δεν εσκυψαν το κεφαλι δεν υπεγραψαν το χαρτι κοινωνικων φρονηματων.Που εφυγαν απο την επαρχια και κρυφτηκαν στις μεγαλουπολεις η και στο εξωτερικο , γιατι στο χωριο δεν μπορουσαν να ανασανουν διωκομενοι απο το μετεμφυλιακο κρατος.

Γιατι η νεα γενια δεν ξερει τι σημαινει να διπλωνεις την εφημεριδα, δεν ξερει τι σημαινει να μην μπορεις να τραγουδησεις τα τραγουδια της εθνικης αντιστασης, να δεις ταινιες κομμενες απο τη λογοκρισια ,να διαβασεις βιβλια και εντυπα που αμφισβητουν την κοινωνικη ταξη των αφεντικων και την ιστορια που εγραψε.

Η νεα γενια θεωρει δεδομενη την ποτισμενη με αιμα ελευθερια που απολαμβανει.Και μακαρι να μην καταλαβει ποτε πως υπαρχουν και αλλα καθεστωτα.

Θα δωσω λοιπον στην κορη μου να διαβασει αυτο που αναδημοσιευω.Για να μην μπορει ο συμμαθητης της να την αγγιξει οταν  της  κανει τετοιες ερωτησεις .Γιατι σε αυτες τις ερωτησεις δεν απαντας.Ειναι σαν να σε ρωτα καποιος στις δωδεκα το μεσημερι αν ειναι σκοταδι.Μαλλον θελει να σε τρελανει.Αλλα τι φταιει το παιδακι; Οτι ακουει στο σπιτι του επαναλαμβανει.Γι αυτο η ΧΑ εχει 7% ψηφοφορους.Ερχονται απο παλια.Και δυστυχως ας μην κλεινουμε τα ματια θα τους εχουμε διπλα μας για παντα.Υπηρχαν παντου και παντα και σε ολες τις χωρες.

Υπηρχε ολοκαυτωμα των Ναζι ;Σκοτωθηκε ο Αλλιεντε; Υπηρχαν νεκροι στην Ελληνικη επανασταση το 1821; Εγινε ποτε μια επανασταση των εργατων στην Ρωσσια το 1917; Εγινε η Γαλλικη επανασταση; Υπηρξε ο Σπαρτακος; Παει πισω η συγκρουση τα ερωτηματα και η αντιπαραθεση.Για καποιους απο εμας οι απαντησεις ειναι ξεκαθαρες.Αλλοι οι ενοχοι προτιμουν να συνεχισουν να ρωτουν.Και να σκοτωνουν με ματια γεματα απορια αν αυτο που κανουν συμβαινει στ αληθεια.

http://argolika.gr/index.php/2014-25-96-44-85-11/2013-44-34-89-23-12/2013-10-18-08-30-27/4607-o-argeiths-parakratikos-pou-skotose-diadhlotes-sto-polytexneio

ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Ένας Αργείτης, ο Ηλίας Τσιαπούρης, ήταν εκ των πρωταγωνιστών στο Πολυτεχνείο, τη νύχτα της 16ης προς 17η Νοεμβρίου 1973. Όμως, δεν ήταν από εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους για τη Δημοκρατία. Ήταν ο δολοφόνος τους…

Από την ταράτσα του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως στην οδό Μπουμπουλίνας, πυροβολούσε μαζί με άλλους παρακρατικούς, τους διαδηλωτές που βρίσκονταν στους δρόμους γύρω από το Πολυτεχνείο. Σκότωσε δύο νέους και τραυμάτισε 17. Το δικαστήριο τον καταδίκασε ερήμην, αφού είχε προλάβει να διαφύγει στο εξωτερικό.

Πριν από ένα χρόνο κυκλοφόρησε το βιβλίο «Χρυσή Αυγή. Πολιτικός Οδοδείκτης» με συγγραφέα τον ακροδεξιό Ίωνα Φιλίππου στο οποίο περιγράφεται και η δράση του Τσιαπούρη τη νύχτα του Πολυτεχνείου. Πίσω από το ψευδώνυμο του συγγραφέα, βρίσκεται, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο της «Εφημερίδας των Συντακτών» Δημήτρη Ψαρρά, ο Γιάννης Περδικάρης, συνιδρυτής της Χρυσής Αυγής.

Οι δύο δολοφονίες και οι 17 τραυματισμοί που αποδόθηκαν στον Τσιαπούρη έγιναν με μακρύκαννο όπλο γύρω στις 11.30 τη νύχτα της 16ης Νοεμβρίου.

Οι νεκροί ήταν:
– Η 22χρονη φοιτήτρια Toril Margrethe Engeland από τη Νορβηγία. Τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».

– Ο 26χροονος ιδιωτικός υπάλληλος Βασίλειος Φάμελλος, από τον Πύργο, κάτοικος Κυψέλης. Τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.

Την παρουσία του Αργείτη ελεύθερου σκοπευτή επιβεβαίωσε κατά τη δίκη του Πολυτεχνείου ο χωροφύλακας Ρηγάκης ο οποίος δεν γνώριζε «αν είναι της Ασφάλειας ή αν ήταν απλώς πολίτης υγιών φρονημάτων που ήλθε να μας βοηθήσει». Ωστόσο, όπως είπε, τον ξαναείδε στο υπουργείο άλλες δύο φορές…

Ο Τσιαπούρης κατόρθωσε να διαφύγει πριν από την άσκηση δίωξης εναντίον του. Βρέθηκε στο Λονδίνο και μετά στη Νότια Αμερική. Δέκα χρόνια αργότερα, βρέθηκε δολοφονημένος στην Κολομβία. Η σορός του μεταφέρθηκε στο Άργος όπου κηδεύτηκε. Όπως αναφέρει στο βιβλίο του ο «Ίωνας Φιλίππου»: «…αυτοεξόριστος, πέθανε άδοξα».

Ο φασίστας συγγραφέας,δεν κρύβει τον θαυμασμό του για τον δολοφόνο, τον οποίο χαρακτηρίζει «οπλολάγνο»:
«Η μοίρα του Ηλία αποτυπώνονταν ανάγλυφα στον χαρακτήρα του. Παρορμητικός και ακραίος, δίχως πολιτική σκέψη, ωστόσο ήταν ένας πιστός στρατιώτης του εθνικοσοσιαλισμού, γενναίος, ακατάβλητος και ριψοκίνδυνος αγωνιστής, αφιερωμένος στον αγώνα ψυχή τε και σώματι. Τον θυμάμαι μόνο, εντελώς μόνο, να στέκεται προκαλώντας τις ορδές των μπολσεβίκων που συνωθούνταν διαδηλώνοντας στα σκαλοπάτια της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πολυτεχνείου, την παραμονή των γεγονότων. Περνώντας από κοντά του, έστρεψα αλλού το βλέμμα μου και απομακρύνθηκα προς την έξοδο, γιατί δεν είχα το κουράγιο να εκτεθώ δίπλα του».

Γιώργος Νικολόπουλος

http://www.sansimera.gr/biographies/592

Έλληνας στρατιωτικός, από τους πρωταίτιους του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967. Καταδικασμένος σε ισόβια για τη δολοφονία του νεαρού Μιχάλη Μυρογιάννη κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, υπήρξε ο τελευταίος χουντικός που παρέμενε έγκλειστος στις φυλακές Κορυδαλλού.

Γιος του αντιστρατήγου Βασιλείου Ντερτιλή, πρώτου διοικητή των Ταγμάτων Ασφαλείας στην Κατοχή, ο Νικόλαος Ντερτιλής γεννήθηκε το 1921. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συνελήφθη και κρατήθηκε από τους Γερμανούς στο Χαϊδάρι και στη συνέχεια ως αξιωματικός πήρε μέρος σε πολλές μάχες του Εμφυλίου Πολέμου. Το 1950 γίνεται εκπαιδευτής στη Σχολή Ευελπίδων και λίγο αργότερα συμμετέχει με το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα στον Πόλεμο της Κορέας.

Το 1964, έχοντας τον βαθμό του ταγματάρχη, μεταβαίνει με ψεύτικο διαβατήριο στην Κύπρο. Υπό τις διαταγές του στρατηγού Γρίβα, καταλαμβάνει το τουρκοκυπριακό προγεφύρωμα της Μασούρας (4-8 Αυγούστου 1964) κατά τη διάρκεια των διακοινοτικών ταραχών και αρχίζει τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των Τουρκοκυπρίων. Όταν ο Γρίβας τού ζητά από τον ασύρματο να τεθεί κάποιο όριο στη μεταχείριση των αμάχων, αυτός εκνευρισμένος πυροβολεί τον ασύρματο!

Το 1966, ενώ υπηρετεί στο 16ο Σύνταγμα Πεζικού στη Νιγρίτα Σερρών, μυείται στην ομάδα των αξιωματικών που προετοιμάζουν το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, του οποίου θα αποτελέσει ένα από τα ηγετικά στελέχη. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσής του τις πρώτες πρωινές ώρες της 21ης Απριλίου, ο Ντερτιλής και οι άνδρες του θα καταλάβουν πολλές κρίσιμες υπηρεσίες για τη λειτουργία του κράτους. «Τους έπιασα στον ύπνο με πολύ λίγους, αλλά αποφασισμένους άνδρες και ένα σχέδιο που εφαρμόστηκε με αποφασιστικότητα», είχε πει. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ο Ντερτιλής και το τάγμα του βγήκαν για να ελέγξουν 28 στόχους. «3:50 το πρωί είχε τελειώσει η επιχείρηση». Ο αιφνιδιασμός είχε πετύχει και η Δικτατορία επιβλήθηκε στην Ελλάδα για επτά χρόνια. Ο Ντερτιλής παρέμεινε στο στρατό και έφθασε μέχρι τον βαθμό του ταξίαρχου.

Στις 30 Δεκεμβρίου 1975 καταδικάστηκε από το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών σε ισόβια δεσμά και διαρκή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων για τη δολοφονία του 20χρονου ηλεκτρολόγου Μιχάλη Μυρογιάννη το μεσημέρι της 18ης Νοεμβρίου 1973, κατά τη διάρκεια των γεγονότων του Πολυτεχνείου. Η καταδίκη του στηρίχτηκε στη μαρτυρία του οδηγού του. «Ο νεαρός έπεσε σαν κοτόπουλο», περιγράφει στην κατάθεσή του ο 21 ετών τότε Αντώνης Αγριτέλης, και συνεχίζει: «Μετά το φόνο, ο Ντερτιλής σαν να μη συνέβαινε τίποτα μπήκε στο τζιπ και χτυπώντας με στην πλάτη μου είπε: «Με παραδέχεσαι ρε; Σαράντα πέντε χρονών άνθρωπος και με τη μία στο κεφάλι!»»…

Ο Ντερτιλής παρέμεινε έγκλειστος επί 38 χρόνια στην έκτη πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού, αρνούμενος να υπογράψει αίτημα αποφυλάκισης, όπως εδικαιούτο από το νόμο, για «λόγους αρχής», όπως πολλές φορές είχε δηλώσει. Στις 6 Δεκεμβρίου 2012 μεταφέρθηκε με οξύ ισχαιμικό επεισόδιο στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», εξαιτίας της ψυχολογικής πίεσης που του επέφερε ο χαμός του γιου του, Βασίλη, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 62 ετών από εγκεφαλικό ανεύρυσμα. Ο ίδιος δεν παρέστη στην κηδεία του γιου του (1 Δεκεμβρίου 2013) καθώς, πιστός στις αρχές του, δεν ήθελε να καταθέσει σχετικό αίτημα προς τη διεύθυνση των φυλακών, ακόμη και μετά την εντολή του υπουργού Δικαιοσύνης Αντώνη Ρουπακιώτη να «διευκολυνθεί», εφόσον θα επιθυμούσε να παραβρεθεί στη νεκρώσιμη ακολουθία.

Ο Νικόλαος Ντερτιλής άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός» στις 28 Ιανουαρίου 2013, σε ηλικία 92 ετών.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/592#ixzz3J9TiEKvJ

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%B5%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%AF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85

Ακολουθεί ο κατάλογος των νεκρών του Πολυτεχνείου σύμφωνα με την έρευνα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.[4]

  1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
  2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).
  3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.
  4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».
  5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.
  6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».
  7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.
  8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.
  9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.
  10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Άγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).
  11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.
  12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Αυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
  13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.
  14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.
  15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
  16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.
  17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 5 1/2 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
  18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Άγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
  19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ’ Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
  20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ’ Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.
  21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλαος Ντερτιλής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
  22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.
  23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικοπόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.
  24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Άνω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα.

https://twitter.com/hashtag/rbnews?src=hash

B2Z09DBIYAAv4VC

Follow me on Twitter

Ιανουαρίου 2020
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.293.585

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Η αποστολή του Αστέρα για τον αγώνα με τον ΠΑΟΚ 18 Ιανουαρίου, 2020
    Ο ΑΣΤΕΡΑΣ αντιμετωπίζει τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα (19/01, 18:00) στο πλαίσιο της 19ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος Super League Ελλάδα 2019-2020. ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ   ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ 1. Παπαδόπουλος, 93. Μιχαήλ   ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ 3. Τασουλής, 4. Πασαλίδης, 15. Suarez, 27. Κώτσιρας, 33. Martinez, 34. Matricardi   ΜΕΣΟΙ 6. Valiente, 7. Marc Fernandez, 8. Borja Fernandez […]
  • Η εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου στην Περιφέρεια Πελοποννήσου 18 Ιανουαρίου, 2020
    Ο αντιπεριφερειάρχης Βασίλης Καπέλιος ορίστηκε από τον περιφερειάρχη Πελοποννήσου Παναγιώτη Νίκα ως αρμόδιος για την επίβλεψη της εφαρμογής του αντικαπνιστικού νόμου στην Περιφέρεια. Σε υπηρεσιακό επίπεδο, αρμόδιος για την εφαρμογή του εν λόγω νόμου είναι ο γενικός διευθυντής υγείας της Περιφέρειας. Ας σημειωθεί ότι ήδη σε εγκύκλιο που έχει εκδοθεί στο τέλος […]
  • Ομιλία για την εθνική στρατηγική και τα Ελληνοτουρκικά στην Τρίπολη (pics,vid) 18 Ιανουαρίου, 2020
    Εκδήλωση με θέμα «Κράτος, εθνική ανεξαρτησία και εθνική στρατηγική τον 21ο αιώνα» πραγματοποιήθηκε  το Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2020 στο κατάμεστο Αποστολοπούλειο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρίπολης. Διοργανωτές ήταν ο πολιτιστικός φορέας «Μέλισσα του Ελληνισμού» και ο δήμος Τρίπολης, ενώ ομιλητές ήταν ο κ. Παναγιώτης Ήφαιστος, Ομ. Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων - […]
  • Κοπή πίτας στην 6η ΥΠΕ (pics) 18 Ιανουαρίου, 2020
    Η 6η Υ.ΠΕ έκοψε σήμερα την πρωτοχρονιάτικη πίτα της, την οποία ευλόγησε ο Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος και παραβρέθηκε ο Περιφερειάρχης Δυτ.Ελλάδας Νεκτάριος Φαρμάκης. Ο Διοικητής ευχήθηκε Καλή και Δημιουργική χρονιά σε όλους τους εργαζόμενους. Γιάννης Καρβέλης Ειδήσεις: ΠελοπόννησοςΥγείαTags: 6η ΥΠΕ […]
  • Τηλεφωνικές επαφές Μητσοτάκη με φόντο την αυριανή διάσκεψη του Βερολίνου 18 Ιανουαρίου, 2020
    Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε το Σάββατο εκτενή τηλεφωνική συνομιλία με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Charles Michel. Στη συνομιλία, η οποία έγινε με πρωτοβουλία του κ. Michel, συζητήθηκαν όλα τα τρέχοντα θέματα που αφορούν την Ελλάδα με αιχμή τη συμπεριφορά της Τουρκίας, τη Λιβύη και τη Διάσκεψη του Βερολίνου. Στη διάρκεια της συνομιλίας ε […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

ecorap SRF ΚΑΣΑ/ RDF ΚΑΠΑ Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΕΗ ΔΕΣΦΑΚ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Δρομοι πεζοδρομια Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Οδος Παντανασσης Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα ΤΑΙΠΕΔ ΤΕΡΝΑ Τατουλης Τζεμι Τσιρωνης Φαναρι Διογενη Φωτιες ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 5 Κοκκιναρι Βαθυ Ποταμι Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates