You are currently browsing the category archive for the ‘Νεο Ναζισμος στην Ελλαδα’ category.

Πρώτα απ όλα το να γυρίσεις βίντεο με φόντο εγκυκλοπαίδειες μια εικονα και μια σημαια είναι ένα κάποιο σημάδι ποιος είσαι τι διαβαζεις και σε ποιους απευθύνεσαι. Και μετά ονομάζοντας με λατινικούς χαρακτήρες για τους διεθνείς ομοϊδεάτες σου το κόμμα Ηλχνες δείχνεις και την τσαπατσουλιά σου.Hellenic Hellenes γράφεται στα λατινικά το Έλληνες.Να δω πως θα το προφέρουν το ELLHNES οι ακροδεξιοί φίλοι του στην Αμερικη και την Γαλλια.Ομως ο άνθρωπος που έχει κεντισει τον αγκυλωτό σταυρό στο μπράτσο το παιδί από τα Βόρεια Προάστια με καταγωγη απο την Μανη   δεν είναι μόνο για γέλια.

Σιγουρα αυτό το διαχρονικό 7% των ακροδεξιών Ελλήνων θα ακούσει αυτά που τους λέει.Το αν θα ακολουθήσουν είναι θέμα της εξουσίας.Η εξουσία είναι αυτή που περιοδικά εμφανίζει κρατάει σε αναμονή  η εξαφανιζει αυτό τον πολιτικό χωρο. Και βλέποντας η πραγματική εξουσία το κοινωνικό πολιτικό οικονομικό αδιέξοδο της στον ορίζοντα ξεσκονίζει τις σημαίες με τις σβάστικες Για όλα φταίνε οι πρόσφυγες Εκεί να κοιτάτε.Εμεις δεν φταίμε για τίποτα.Πως λέμε φωνάζει ο κλεφτης;

Πάντως να την πω την κακία μου Φέρνει λίγο φυσιογνωμικα για Βόρειο Αφρικανός ο Κασιδιαρης και έχει και Τουρκικό επώνυμο.Να προσέχει μην τον περάσουν οι φίλοι του για Αιγύπτιο αλιεργατη η για Ιχνες απο την Συρια  (τι Ηλχνες τι Ιχνες )και έχει καλά ξεμπερδέματα.

 

απο Manos Saridakis
Κάτι πήρε το αυτί μου ότι ο Κασιδιάρης ίδρυσε νέο ναζιστικό κόμμα. Να του θυμήσουμε ότι ο παππούς του, που ήταν ο διοικητής των ταγματων ασφαλείας Πειραιά (τα αδέρφια Λουκάς και Δημήτρης Κασιδιάρης είχαν κάνει τρομερές πράξεις αγριότητας, και έπαιξαν και κομβικό ρόλο και στο Μπλόκο της Κοκκινιάς, ο δε Δημήτρης ήταν και ο καταδότης του ΕΛΑΣίτη ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Γόδα), εκτελέστηκε τελικά από την ΟΠΛΑ..
Α, και για να μην μπαίνουν και ιδέες στον Παναγιώταρο, να του θυμήσουμε ότι ο θείος του πατέρα του, Γιώργος Παναγιώταρος, ταγματασφαλίτης του 2ου τάγματος και πρωτοστατούντος στα γερμανικά μπλόκα, εκτελέστηκε επίσης από την ΟΠΛΑ στις 11/8/1944

Σύμφωνα με μαρτυρίες και στοιχεία που αναφέρει ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης στο βιβλίο του«Δεκεμβριανά 1944 – Η μάχη της Αθήνας» (εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2014, σελ. 376), στην ύστερη περίοδο της κατοχής η πολιτοφυλακή του ΕΛΑΣ μετέτρεψε το Άσυλο σε χώρο κράτησης και ανάκρισης αλλά και στρατωνισμού των μελών της. Τον Ιούνιο του 1945, το μεταβαρκιζιανό κράτος έσυρε σε δίκη 26 κομμουνιστές, με την κατηγορία ότι, κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών, εκτέλεσαν μέσα στο Άσυλο 400 αθώους εθνικόφρονες πολίτες.

Στην δίκη εμφανίστηκαν 70 μάρτυρες κατηγορίας και 100 υπερασπίσεως. Επειδή και η κατηγορία ήταν φτιαχτή και οι 26 κατηγορούμενοι κάθε άλλο παρά εκτελεστές ήσαν, η κατηγορούσα αρχή χρησιμοποίησε σωρεία ψευδομαρτύρων. Γράφει χαρακτηριστικά ο Ριζοσπάστης στις 27/6/1945: «Ο μάρτυρας Ηλ. Δημητριάδης, που είναι και πρόεδρος του Συλλόγου των Ομήρων, για να συμπληρώσει τις ψεύτικες καταθέσεις εναντίον των κατηγορουμένων, συμβουλευόταν κάθε τόσο σημειώσεις που του είχαν υπαγορεύσει. (…) Σε συνέχεια ο μάρτυρας ομολόγησε ότι δεν είδε κανένα να εκτελεί. Η υπεράσπιση ρώτησε το μάρτυρα, που είχε καταθέσει ότι όσοι έμπαιναν στο Άσυλο δεν έβγαιναν ζωντανοί, πώς συμβαίνει τότε να ζει αυτός. (…) Τέλος ο κ. πρόεδρος αναγνώρισε ότι ο μάρτυς υπερβάλλει».

Ανάμεσα στους ψευδομάρτυρες, ο κατηγορούμενος Γιώργος Αρχοντόπουλος αναγνώρισε τρεις χαφιέδες από εκείνους που είχαν πάρει μέρος στο μπλόκο της Κοκκινιάς τον προηγούμενο Αύγουστο. Ο ένας ήταν ο διαβόητος Θόδωρος Σαραντάρης, παλιός συνεργάτης της Γκεστάπο, τον οποίο χρησιμοποιούσαν οι ταγματασφαλίτες ως βασανιστή. Οι άλλοι δυο ήσαν ξαδέλφια, που ανήκαν στην «ειδική ασφάλεια» του Λάμπου από την περίοδο της κατοχής ως συνεργάτες των γερμανών. Τα ονόματα τους: Λουκάς και Δημήτριος Κασιδιάρης.

Όπως προκύπτει από την κατάθεση του Λουκά Κασιδιάρη, στην «ειδική ασφάλεια» υπηρέτησαν και άλλα δυο ξαδέλφια του Κασιδιαραίοι, ο Ιωάννης (αδελφός του Δημήτρη) και ο Σωτήριος, ο οποίος ως χωροφύλακας υπηρετούσε στο σταθμό τού Λιτόχωρου που χτύπησε ο ΕΛΑΣ το 1946. Όλοι κατάγονταν από το χωριό Λάγια της Μάνης κι έμεναν στα Μανιάτικα του Πειραιά, όπου γεννήθηκε και ο Παναγιώτης Κασιδιάρης αλλά και ο γυιος του Ηλίας.

«..Λουκάς και Δημήτρης Κασιδιάρης: Αδέλφια από τα Μανιάτικα του Πειραιά. Ο ένας ήταν πρεσαδόρος και ο άλλος οδηγός. Τα αδέλφια Κασιδιάρη ήταν από τους πρωταιτίους του Μπλόκου της Κοκκινιάς. Δίχως να φορούν κουκούλα και ενώ οι Γερμανοί είχαν γονατιστούς όλους τους άνδρες της περιοχής, τα αδέλφια Κασιδιάρη περνούσαν ανάμεσά τους και έδειχναν με το δάχτυλο στους Γερμανούς ποιοι έκαναν αντίσταση. Οι Γερμανοί, δίχως δεύτερη κουβέντα, τους σήκωναν όρθιους, τους έστηναν στον τοίχο και τους δολοφονούσαν.

»O Λουκάς και ο Δημήτρης Κασιδιάρης ανήκαν στην Ειδική Ασφάλεια, που συνεργαζόταν με τους Γερμανούς επί Κατοχής. Δεν πολέμησαν για την απελευθέρωση, δεν έχυσαν το αίμα τους για την ελευθερία όπως χιλιάδες άλλοι άνθρωποι. Προτίμησαν να συνεργαστούν με τους ναζί και να προδίδουν».[6]

Απο χθεσινο σχολιο στο ΦΒ σε σχεση με τον κοροναιο και τους προσφυγες στον Γαλαξια.

πες της με Παπαδόπουλο ο κορονοιος θα ήταν στην Μακρόνησο

Δυστυχως και στην Ερμιονιδα οι θαυμαστες της Χουντας οι φιλοβασιλικοι και οπαδοι της αντικομμουνιστικης ακρας δεξιας σε ολο της το φασμα δεν ειναι λιγοι. Κρυφτηκαν για λιγα χρονια μετα την μεταπολιτευση σε διαφορα κομματα και μετα ξαναβγηκαν στην επιφανεια σαν συγκροτημενος πολιτικος χωρος και λογος .

Η Ερμιονιδα εχει απο τα χρονια του εμφυλιου 1823-1825 μια παραδοση σε συντηρητικες αναφορες και πρακτικες. Παραδοση που εμεινε ζωντανη διαχρονικα και μεχρι σημερα οταν η ΧΑ εφτασε να εχει στην επαρχια μας απο τα υψηλοτερα πανελλαδικα ποσοστα (13,15% -1097 ψηφοι το 2012 οι 741 στο Κρανιδι). Εξ αλλου σχεδον ολα τα τοπικα ιστολογια αναρτουσαν τις ανακοινωσεις αυτου του νεοναζιστικου μορφωματος για χρονια, το κομμα εκανε συγκεντρωση στην κατω πλατεια και πορεια στο Κρανιδι , ο βουλευτης Αργολιδας Γαλεος  πηγαινε ανενοχλητος σε πανηγυρια, συναντουσε  φορεις, φωτογραφιζοταν με πολιτες, καθοταν στο τραπεζι του Δημαρχειου συνομιλητης διπλα σε αλλους εκπροσωπους.Πιστευετε πως αυτα τα νουμερα αφησαν αδιαφορους τους εκπροσωπους των δημοτικων παραταξεων οταν η εκλογη παιζοταν σε λιγες δεκαδες ψηφους στον δευτερο γυρο;

Χωρις αυτο να σημαινει φυσικα πως η επαρχια μας δεν εχει και καταβολες βαθιας δημοκρατικης παραδοσης αγωνων και κατακτησεων και ιστορια εθνικης αντιστασης στους κατακτητες με νεκρους και ηρωες κομμουνιστες σοσιαλιστες και δημοκρατες. Και ειναι μαλιστα ειρωνια και αντιφαση πως αυτοι που αμφισβητουν θεμελιακα το αστικο καθεστως ειναι αυτοι που και σημερα υπερασπιζονται την δημοκρατια και την Ελληνικη και διεθνη νομιμοτητα που με λογια και πραξεις οι φανατικοι ακροδεξιοι θελουν να ανατρεψουν. Και οι προσφυγες πολεμου ειναι ενα μονο παραδειγμα.

Απεναντι στη λεκτικη βια της ακρας δεξιας, τον θυμο, τα βιαια ενστικτα, τις βρισιες, τις απειλες, τον τσαμπουκα στο διαδικτυο (για την ωρα) οι αριστεροι (αλλα και οι κεντρωοι και δεξιοι δημοκρατες) εχουν μονο ενα οπλο. Την τεκμηριωμενη παραθεση επιχειρηματων, την προασπιση της νομιμοτητας σε οφελος της πλειοψηφιας την υπερασπιση της κοινωνικης δικαιοσυνης και του δημοσιου τομεα το πλατεμα και βαθεμα της δημοκρατιας

Ο αγωνας εναντια στην Χουντα, τον αυταρχισμο, τις μιζες και κομπινες της ολιγαρχιας και του πολιτικου κατεστημενου δεν τελειωσε το 73 που λεει και το συνθημα. Ο αγωνας για περισσοτερη δημοκρατια συνεχιζεται.

Οι υποστηριζομενες απο τους Αμερικανους χουντες κυριαρχουσαν στην Νοτια Ευρωπη (και οχι μονο) την δεκαετια του 1970. Πορτογαλια Ισπανια Ελλαδα και μια προσπαθεια να γινει και στην Ιταλια («επιχείρηση Gladio»)που δεν πετυχε. Εξαιρετικο το βιβλιο του Πουλαντζα Η κριση των δικτατοριων (Πουλαντζάς Νίκος Α. (2006), Η κρίση των δικτατοριών : Πορτογαλία, Ελλάδα, Ισπανία, Θεμέλιο, Αθήνα). Το γιατι κατερευσαν (η αφεθηκαν να καταρευσουν) και επιλεχθηκε το μοντελλο της συγχρονης δημοκρατιας ετσι οπως την ζησαμε στην εξελιξη της τα επομενα χρονια ειναι μια πελωρια συζητηση.

Γεγονος ειναι παντως πως αυτες οι μεταχουντικες δημοκρατιες που χτιστηκαν μεσα ΚΑΙ απο τους αγωνες των λαων εχουν πεθανει και στην θεση τους ζουμε καθεστωτα που ασκουν εξουσια αυταρχικων πρακτικων μεσα απο ενα δημοκρατικο κελυφος . Εχει ερθει η ωρα τα σκυλια του φασισμου που τα κρατουσε δεμενα για καποια χρονια η εξουσια να ξαναβγουν στους δρομους να κατακτησουν θεσεις στα κοινοβουλια να ελεγξουν ακομα και Ευρωπαικες κυβερνησεις. Οπως παντα οταν το κεφαλαιο περνα κριση η δημοκρατια στεκεται μπροστα στο αποσπασμα. Και αυτο δεν ειναι εθνικες εξαιρεσεις που θα μπορουσαν να ερμηνευτουν ιστορικα ειναι η ιδια η μετεξελιξη της ΕΕ σε μια νεου τυπου Γερμανικη αυτοκρατορια με την ιερα συμμαχια της και τους κατα τοπο υπαλληλους της.

panagoylis

Όσοι άνοιξαν τα ραδιόφωνά τους στις 06:30 το πρωί της Παρασκευής 21 Απριλίου 1967 πάγωσαν στο άκουσμα της είδησης. «Λόγω της δημιουργηθείσης εκρύθμου καταστάσεως, από του μεσονυκτίου ο στρατός ανέλαβεν την διακυβέρνησιν της χώρας»! Μέσα σε μία και μόνο πρόταση, η αυστηρή ανδρική φωνή είχε συμπυκνώσει όλα όσα θα ακολουθούσαν τις επόμενες 2.650 ημέρες.
Η πολύπαθη χώρα μόλις είχε μπει σε νέες περιπέτειες.

Όποιος κυκλοφορεί, πυροβολείται
Ένα δεύτερο διάγγελμα από τη συχνότητα του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας ενημερώνει λίγες ώρες αργότερα τον ελληνικό λαό πως το δικτατορικό καθεστώς, «λόγω της εκδήλου απειλής κατά της δημοσίας τάξεως και ασφάλειας της χώρας εξ εσωτερικών κινδύνων», αναστέλλει μια σειρά άρθρων του Συντάγματος. Παράλληλα, επιβάλλει στρατιωτικό νόμο.

https://www.facebook.com/groups/307884759391188/permalink/1412052152307771/

Σαν σήμερα, πριν 53 χρόνια, τα πρώτα θύματα της χούντας στην ευρύτερη περιοχή μας:

H24χρονη φοιτήτρια Μαρία Καλαβρού δολοφονήθηκε στην οδό Πατησίων στο ύψος της οδού Ανάφης από τον ανθυπίλαρχο Ιωάννη Αλμπάνη.

Ο 14χρονος Βασίλης Πεσλής δολοφονήθηκε στη διασταύρωση των οδών Σεπολίων και Χειμάρρας, κάτω από την πλατεία Αττικής από τον λοχία Λυμπέρη Ανδρικόπουλο.

Το απόσπασμα είναι από το ντοκιμαντέρ «Από τη Δικτατορία στη Δημοκρατία» του Νίκου Παπαθανασίου, παραγωγής ΕΤ1 1984 λεπτο 25

«Λόγω της δημιουργηθείσης εκρύθμου καταστάσεως, από του μεσονυκτίου ο στρατός ανέλαβεν την διακυβέρνησιν της χώρας»
Μετά τη δύση του ηλίου οποιοσδήποτε κυκλοφορεί στον δρόμο «θα πυροβολείται άνευ προειδοποιήσεως»! Απαγορεύεται επίσης πάσα συνάθροιση ή συγκέντρωση σε κλειστό χώρο ή την ύπαιθρο. «Πάσα τοιαύτη θα διαλύεται διά των όπλων» αναφέρει ο εκφωνητής εν μέσω εθνικών εμβατηρίων.

Νικηφορος Μανδηλαρας

Λόγω της ανάμειξής του στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ ως συνηγόρου υπεράσπισης και της πολιτικής του δράσης, ο Νικηφόρος Μανδηλαράς κινδύνευε μετά την επιβολή της δικτατορίας. Έτσι στις 17 Μαΐου του 1967 επιβιβάστηκε κρυφά στο πλοίο RITA-V με σκοπό να διαφύγει στην Κύπρο. Πέντε ημέρες αργότερα όμως λιμενικοί βρήκαν το πτώμα του στην παραλία Γενναδίου της Ρόδου.

Κατά την εκδοχή των αρχών, ο καπετάνιος του πλοίου Πέτρος Πόταγας έριξε τον Μανδηλαρά στη θάλασσα με ένα σωσίβιο, προκειμένου ο τελευταίος να κολυμπήσει ως την ακτή και να αποφύγει τη σύλληψη. Όμως ο δικηγόρος πηδώντας από το πλοίο, τραυματίστηκε στο κεφάλι και στη συνέχεια πνίγηκε και το πτώμα του ξεβράστηκε στην ακτή.

Υποστηρίζεται ωστόσο με βάση στοιχεία που υπάρχουν, ότι ο Νικηφόρος Μανδηλαράς πρέπει να βγήκε στην ακτή, όπου συνελήφθη και δολοφονήθηκε. Πρώτον ο Μανδήλαρας με τη σωματική διάπλαση που είχε ήταν απίθανο να τραυματιστεί πηδώντας από το πλοίο και να μην καταφέρει να κολυμπήσει μέχρι τη στεριά. Επίσης από φωτογραφίες του νεκρού Μανδηλαρά φαίνεται πως είχε δεχτεί χτυπήματα στο κεφάλι και είχε μια τρύπα στο θώρακα. Ακόμα όταν βρέθηκε το πτώμα του έτρεχε αίμα από το αυτί του, κάτι που δε θα μπορούσε να συμβεί αν είχε πνιγεί. Η δε έκθεση των γιατρών που εξέτασαν τη σορό του δεν υπεβλήθη άμεσα, αλλά αφού έφτασε από το εξωτερικό, λίγες μέρες αργότερα, ο ιατροδικαστής Καψάσκης.

Επιπλέον υπάρχει η μαρτυρία του Ροδίτη δικηγόρου Γιώργου Χιωτάκη, φίλου του Μανδηλαρά, δημάρχου Ρόδου το 1964 και πολιτευτή της Ένωσης Κέντρου, σύμφωνα με την οποία στις 18 Μαΐου τον πλησίασε μέσα στο δικαστικό μέγαρο ένας χωρικός και του είπε πως μεταφέρει μήνυμα του Μανδηλαρά που κρύβεται στην παραλία της Λάρδου. Ο Χιωτάκης με τον ίδιο χωρικό έστειλε μήνυμα στον Μανδηλαρά ζητώντας του να ορίσει τόπο συνάντησης, καθώς όμως δεν έλαβε απάντηση αποφάσισε την επομένη να ψάξει να τον βρει μόνος του. Στη διαδρομή με το αυτοκίνητο τον παρακολουθούσαν άνδρες της ασφάλειας και έμαθε ότι οι αρχές αναζητούσαν έναν δραπέτη. Δύο μέρες αργότερα ο Χιωτάκης έμαθε από τις εφημερίδες ότι ξεβράστηκε το πτώμα ενός αγνώστου άνδρα στην παραλία Γενναδίου.

Στη δίκη που ακολούθησε ο καπετάνιος Πέτρος Πόταγας καταδικάστηκε σε δώδεκα μήνες φυλάκιση για ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Αργότερα ο Πόταγας έφυγε οικογενειακώς για την Νότια Αφρική, όπου πολύ σύντομα απεβίωσε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Παρ’ όλες τις προσπάθειες που έγιναν μετά την πτώση τις δικτατορίας για να γίνει αναψηλάφηση της υπόθεσης, δεν κατέστη δυνατή η επανάληψη της δίκης. Στις 7 Δεκεμβρίου 1984 η υπόθεση ανασύρθηκε από το αρχείο και η Ολομέλεια Εφετών Αθηνών αποφάσισε την άσκηση νέας ποινικής δίωξης, χαρακτηρίζοντας τον θάνατο του Μανδηλαρά ανθρωποκτονία από πρόθεση. Η ποινική δίωξη στράφηκε κυρίως κατά των Κ. Παπαδόπουλου, αδελφού του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου, και Ι. Λαδά, ενώ ανακριτής ορίστηκε ο Εφέτης Αθηνών Α. Φλούδας. Σύμφωνα με βούλευμα που εκδόθηκε δύο χρόνια αργότερα, για τους παραπάνω προέκυψαν στοιχεία για ηθική αυτουργία. Εν τέλει η διερεύνηση δεν τελεσφόρησε και η υπόθεση ξαναμπήκε στο αρχείο

 

Παναγιωτης Εληςelhs

Γεννήθηκε στο Κόσμιο Ροδόπης. Υπήρξε κομμουνιστής. Κατά τη διάρκεια της κατοχής υπήρξε στέλεχος της Αντίστασης, συνελλήφθη, όμως, και στάλθηκε στη Βουλγαρία και εν συνεχεία στο Κουμάνοβο της Σερβίας.[1] Επέστρεψε στην Ελλάδα μετά την απελευθέρωση και κατατατάχθηκε στο στρατό ως κληρωτός. Λόγω πολιτικών φρονημάτων στάλθηκε στο ΒΕΤΟ (Δεύτερο Ειδικό Τάγμα Οπλιτών) στη Μακρόνησο, όπου και υποβλήθηκε σε φριχτά βασανιστήρια αρνούμενος να υπογράψει δήλωση μετανοίας.[1] Αργότερα εξορίστηκε στον Αή Στράτη.[2]

Την νύχτα του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967 συνελλήφθη και οδηγήθηκε με εκατοντάδες άλλους στον Ιππόδρομο Φαλήρου, όπου και κρατήθηκε. Στις 25 Απριλίου 1967 δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τον ανθυιπίλαρχο Κωνσταντίνο Κώτσαρη καθώς κατευθυνόταν προς τον θάλαμο.[3] Αυτόπτης μάρτυρας της δολοφονίας υπήρξε ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος.[2] Μετά την πτώση του Χούντας, τον Φεβρουάριο του 1975, ο Κωνσταντίνος Κώτσαρης, εν ενεργεία αξιωματικός με τον βαθμό του Ίλαρχου, συνελλήφθη μαζί με άλλους αξιωματικούς για την συμμετοχή του στο λεγόμενο πραξικόπημα της πυτζάμας (για την οποία αθωώθηκε) ενώ λίγο αργότερα αποστρατεύθηκε.[4] Για την δολοφονία του Έλη ασκήθηκε αυτεπάγγελτη δίωξη που είχε ως αποτέλεσμα την αρχική καταδίκη του Κώτσαρη σε οκτώ χρόνια κάθειρξη και τον υποβιβασμό του στον βαθμό του στρατιώτη.[4] Εν συνεχεία, όμως, το Αναθεωρητικό δικαστήριο μείωσε την ποινή του κατά δύο χρόνια.

Ταυτόχρονα, οι δυνάμεις ασφαλείας θα έχουν το δικαίωμα συλλήψεως και φυλακίσεως παντός προσώπου «άνευ τηρήσεως οιασδήποτε διατυπώσεως, ήτοι άνευ εντάλματος της αρμοδίας αρχής και χωρίς να συντρέχει αυτόφωρος κατάληψις», ενώ δεν ισχύουν πλέον το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου, το απαραβίαστο της αλληλογραφίας και η ίδρυση ή συμμετοχή σε σωματεία.

My beautiful picture

Προτομη του δεξιου βασιανισθεντος στρατιωτικου  Μουστακλη στο σημερινο Μουσειο ΕΑΤ/ΕΣΑ

Βασανίστηκε με φάλαγγα, του ξερίζωσαν τα νύχια με τανάλια, του έκαναν ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα, τον έθαψαν ζωντανό μέσα σε ένα κασόνι.

Ο λόγος γίνεται για τον Χρήστος Ρεκλείτη, ο οποίος μετά το πραξικόπημα της 21η Απριλίου 1967 πέρασε στην παρανομία, καθοδηγώντας τις πρώτες αντιστασιακές κινητοποιήσεις των οικοδόμων και των μαθητών.

Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου ανέλαβε επικεφαλής της Οργάνωσης Αθήνας Νέων του Πατριωτικού Μετώπου, μέχρι της σύλληψή του στις 12 Απριλίου 1968 και τη μεταφορά του στο 505 Τάγμα πεζοναυτών στο Διόνυσο Αττικής, όπου βασανίστηκε άγρια επί 25 ημέρες.

Τον μετέφεραν ημιθανή στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο, όπου νοσηλεύτηκε για ένα μήνα. Τον πήραν ξανά στο Διόνυσο για να συνεχιστούν τα βασανιστήρια εκεί, αλλά και στη Γενική Ασφάλεια, από όπου μεταφέρθηκε ξανά στο 401.

Οι τρεις πρωταίτιοι
Ερπυστριοφόρα τεθωρακισμένα άρματα μάχης έχουν καταλάβει καίρια σημεία της πρωτεύουσας κάνοντας επίδειξη δύναμης. Οι φωτογραφίες των τανκς που έχουν στραμμένες τις κάνες τους προς το ελληνικό Κοινοβούλιο σοκάρουν. Όσο περνά η μέρα γίνονται γνωστές όλο και περισσότερες λεπτομέρειες για την ταυτότητα των χουντικών. Επικεφαλής έχουν τεθεί τρεις επίορκοι αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς: ο 55χρονος ταξίαρχος Στυλιανός Παττακός και οι 48χρονοι συνταγματάρχες Γεώργιος Παπαδόπουλος και Νικόλαος Μακαρέζος, που είχαν φροντίσει να τοποθετήσουν εγκαίρως μυημένους συνεργάτες τους σε νευραλγικές θέσεις των Ενόπλων Δυνάμεων.

Το σχέδιο κατάλυσης της Δημοκρατίας άρχισε να υλοποιείται λίγο μετά τη μία τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου. Επί της ουσίας, εφαρμόστηκε μια παραλλαγή του σχεδίου «Περικλής», που είχε εκπονηθεί από την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών στα μέσα της δεκαετίας του ’50 για την αντιμετώπιση τυχόν εξωτερικού ή εσωτερικού κομμουνιστικού κινδύνου, σε συνάρτηση με το σχέδιο «Προμηθεύς», που βρισκόταν για καιρό κλειδωμένο στα συρτάρια του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης και είχε καταρτιστεί από το ΝΑΤΟ, επίσης για να εξουδετερωθεί τυχόν κομμουνιστική απειλή κατά της χώρας, το οποίο προέβλεπε την κατάληψη νευραλγικών κτηρίων και τη σύλληψη στελεχών της Αριστεράς. Έτσι λοιπόν, η διατα- γή που δόθηκε σε όσες στρατιωτικές μονάδες δεν είχαν μυηθεί ήταν «Εφαρμόσατε Σχέδιο Προμηθεύς».

Συλλήψεις με τα εσώρουχα
Οι πραξικοπηματίες επί της ουσίας κίνησαν μέσα στη νύχτα μονάχα τις στρατιωτικές μονάδες της Αττικής, ωστόσο αιφνιδίασαν τους πάντες. Η πρώτη αποστολή ανατέθηκε σε ολιγομελή τμήματα καταδρομέων (ΛΟΚ), τα οποία κατέλαβαν τα επικοινωνιακά κέντρα ώστε να μην δοθεί σήμα συναγερμού. Από το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων, που έδρευε στη σημερινή Πολυτεχνειούπολη, βγήκαν τα πρώτα τανκς με κατεύθυνση προς τη Βουλή, τα Υπουργεία, το Ίδρυμα Ραδιοφωνίας, τον ΟΤΕ και τα Ανάκτορα.

EATESA.jpg-aa

Την ίδια ώρα, ο 47χρονος συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς έδινε εντολές σε πιστούς κινηματίες στρατιωτικούς να προβούν σε συλλήψεις σημαινόντων πολιτικών όλων των ιδεολογικών αποχρώσεων. Άπαντες πιάστηκαν κυριολεκτικά στον ύπνο. Κάποιοι απ’ αυτούς μάλιστα δεν πρόλαβαν καν να ντυθούν και οδηγήθηκαν στα κρατητήρια με τα εσώρουχα ή τις πιτζάμες που φορούσαν. Ανάμεσα στους κρατούντες ήταν, μεταξύ άλλων, ο πρωθυπουργός Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο Γεώργιος Παπανδρέου και ο γιος του Ανδρέας, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Γεώργιος Ράλλης, ο Παναγιώτης Παπαληγούρας, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Μανώλης Γλέζος και ο Γιάννης Αλευράς.

Εξορισθεντες στην Γυαρο απο την Αργολιδα και την Ερμιονιδα

Τότε ο Παττακός του ξεκαθαρίζει πως: «Οι Επαναστάτες δεν συζητούν, απαιτούν»
Με την ανατολή του ηλίου οι πρωταίτιοι επισκέπτονται τον μόλις 27 ετών βασιλιά Κωνσταντίνο στα περικυκλωμένα από τον στρατό ανάκτορα του Τατοΐου και του ζητούν να ορκίσει την κυβέρνησή τους. Εκείνος αρχικά αρνείται και επιχειρεί να ανοίξει διάλογο μαζί τους. Τότε ο Παττακός του ξεκαθαρίζει πως: «Οι Επαναστάτες δεν συζητούν, απαιτούν». Ο άνακτας θέλει να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι ποια είναι η επιχειρησιακή κατάσταση στη χώρα. Μεταβαίνει στο Πεντάγωνο και αντιλαμβάνεται ότι η κατάσταση είναι όντως χαώδης.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και υπαίθριες δραστηριότητες

Καταφέρνει να συναντήσει εκεί για λίγα λεπτά τον συλληφθέντα πρωθυπουργό Παναγιώτη Κανελλόπουλο, που εισηγείται στον βασιλιά να διατάξει τους αξιωματικούς να καταθέσουν τα όπλα. Εκείνος όμως του ξεκαθαρίζει ότι δεν ελέγχει κανέναν από αυτούς που οπλοφορούσαν. Αργά το απόγευμα ο βασιλέας δείχνει να συμβιβάζεται, αποδεχόμενος τη νέα κυβέρνηση των πραξικοπηματιών. «Το έκανα για να μην χυθεί αίμα ελληνικό», θα πει αργότερα.

https://sikam.files.wordpress.com/2014/04/250px-junta.jpg

Πηγή: ethnos.gr

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, γυαλιά

Γιωργος Αγγελακης

Απο χτές σκέφτομαι τί θά μπορούσα νά γράψω γι αυτή τή μαύρη επέτειο.
Αποφάσισα ν αναφερθώ σ έναν κομμουνιστή κ την δική του εμπειρία όταν αντιμετώπισε τό κτήνος.

Ο Κώστας Κάππος*, ήταν 37 ετών πατέρας ενός ανήλικου αγοριού.
Στις 25 Απριλίου 1968 το απόγευμα συνελήφθη. Κρατήθηκε στη Γενική Ασφάλεια ένα μήνα και μετά οδηγήθηκε στο Διόνυσο.
Βασανίστηκε ένα μήνα εκεί και τον ξανάφεραν στην Ασφάλεια Αθηνών, από όπου οδηγήθηκε στη Λέρο. Καμία κατηγορία δεν απαγγέλθηκε εις βάρος του.
Κανένας μάρτυρας δεν τον κατάγγειλε για τίποτα. Η δουλειά του ήταν λογιστής. Αρτιμελής, καλοφτιαγμένος, από τη φύση του…
Το μόνο που δεν ήξερε ήταν η αντοχή του… Αυτή την δοκίμασε στον Διόνυσο και αργότερα στο Μπογιάτι. Όσοι τον ήξεραν πριν, είδαν ότι τόσο η φυσιογνωμία του, όσο και η διάπλαση του είχαν αλλοιωθεί. Τα βασανιστήρια είχαν αλλοιώσει τη διάπλαση και τη μορφή του.
Δεκαέξη βασανιστές, εκτός από εκείνους που έδιναν μόνο ξύλο, όργωσαν κυριολεκτικά το κορμί του. Νοσηρές διάνοιες, σατανικοί εφευρέτες.
Τέσσερεις στο Διόνυσο, 12 στο Μπογιάτι. Μετά από 500 περίπου ώρες βασανιστηρίων, που συνολικά πέρασε σε μπουντρούμια, φυλακές, στα κρατητήρια και στις απομονώσεις είναι σε θέση να εξηγήσει ένα λεξικό.
Το λεξικό των μαρτυρίων του
«ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ»: Έτσι έλεγαν οι δεσμοφύλακες κάτι λαμαρίνες που χτυπούσαν επί 12 ώρες συνέχεια πάνω στο κελί του στο Διόνυσο. Άρχιζαν στις 7 το απόγευμα και τελείωναν στις 7 το πρωί. Ο Κάπος λέει ότι γι΄ αυτή τη δουλειά σχηματίζονταν τέσσερεις βάρδιες «χειριστών».
«ΠΑΥΛΟΣ»: Φανατικός βασανιστής. Πιθανόν να πρόκειται για ψευδώνυμο.
Ο Κάππος τον συνάντησε μόνο για μια βραδυά όταν τον υπέβαλε σε «ειδικά βασανιστήρια».
Από τότε, η αναφορά και μόνο στο όνομα αυτό σήμαινε τρόμο. Του έλεγαν «θα φωνάξουμε τον Παύλο». Κατά την άποψη του Κάπου, ο βασανιστής αυτός ήταν «περιοδεύων».
Πρέπει να επισκέφτοταν πολλούς κρατουμένους. Ήταν ένα είδος «δασκάλου» για τους «άτσαλους» βασανιστές. Μεθοδικός και προσεχτικός.
«ΚΑΡΦΙ»: Ήταν μια από τις μεθόδους του «Παύλου». Του έδεναν με χειροπέδες τα χέρια και τον κρεμούσαν και τον κρεμούσαν για μισή ώρα με ένα καρφί στον τοίχο.
Συνέπειες: Αφυδάτωση και συρροή αίματος στα χέρια, αφού το βάρος του σώματος έπεφτε σ΄αυτά.
«ΛΑΚΚΟΣ»: ‘Ενας λάκκος στο χώμα όσο το μπόι ενός ανθρώπου.
Αυτό έγινε στο Διόνυσο. Τον έκλεισαν μέσα και τον σκέπασαν με λαμαρίνες και χώμα. Έξη ώρες έμεινε εκεί και όταν διαπίστωσαν ότι είχε χάσει τις αισθήσεις του, τον έδεσαν, έβαλαν μέσα ένα φαντάρο, που άρχισε να τον χτυπά μέχρι λιποθυμίας.
«ΑΚΙΝΗΣΙΑ»:Με ένα σπάγγο έδεσαν τα λαιμό με τα γεννητικά του όργανα. Σκυμμένος καθώς ήταν δεν μπορούσε να κάνει καμία κίνηση ούτε μπρός,
ούτε πίσω, ούτε στο πλάι.
To βασανιστήριο αυτό το εφάρμοζαν στο Μπογιάτι και το έλεγαν
«Διαρκή επίκυψη».
«ΤΣΙΜΕΝΤΟ»:Από τις 10 το βράδυ του έδεσαν τα χέρια σε μια ζώνη που του φόρεσαν στη μέση. Του έδεσαν τα πόδια και καθώς ήταν μπρούμυτα δεμένος πάνω σ΄ ένα κρεβάτι, έβαλαν στη ράχη του ένα σάκο με τσιμέντο.
Κατά τις πρωινές ώρες, είπε ο Κάπος, κόπηκε η αναπνοή του και θα πέθαινε από ασφυξία, αν δεν κατέβαλε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να φέρει το νύχι του μικρού του δακτύλου στο τσουβάλι και μετά από μια ώρα να αδειάσει το τσιμέντο από το τσουβάλι.
Ανάπνευσε, αλλά σε λίγο τον πήραν είδηση οι φρουροί τον έλυσαν και τον χτύπησαν.
«ΑΣΒΕΣΤΗΣ»:Toν έσκισαν με ξιφολόγχη στην κοιλιά, τον έδεσαν ανάσκελα
στο κρεβάτι, έβαλαν επάνω ένα κομμάτι ασβέστη ξερό.
Το έγκαυμα δεν έιχε φύγει γιά χρόνια μετά.
«ΠΕΙΝΑ»: Παροχή νερού
«ΔΙΨΑ»: Παροχή φαγητού
Μεθοδευμένες «δουλειές» και λεξικό άψογο. Στην επταετία μπορούσε ο καθένας να το «σπουδάσει», αδιάφορο αν ήταν γυναίκα ή άντρας, παιδί ή μεγάλος, εργάτης ή διανοούμενος, δυνατός ή αδύνατος.

Αυτή είναι η μόνη «εκπαιδευτική» κληρονομιά πού άφησαν πίσω τους οι φασίστες.
Ενα λεξικό βασανιστηρίων.

*(ο Κώστας Κάππος αποχώρησε απ τό ΚΚΕ λόγω τής απόφασης γιά συγκυβέρνηση το 89′)

Συνεπειες

Οι επιπτώσεις της επταετίας

Μια αρκετά διαδεδομένη άποψη για την περίοδο της δικτατορίας είναι πως ναι μεν επρόκειτο για ένα ανελεύθερο καθεστώς, με φυλακίσεις, βασανισμούς και εξορίες όσων –πραγματικά ή φανταστικά– αποτελούσαν κίνδυνο για τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη, αλλά στον τομέα της ευημερίας και της οικονομικής ανάπτυξης τα πράγματα πήγαιναν απ’ το καλό στο καλύτερο. Αυτό είναι ένα χονδροειδές ψέμα. Η δικτατορία ευτύχησε να πετύχει μια εξαιρετικά ευνοϊκή οικονομική συγκυρία, αφού τα χρόνια μέχρι το 1973 ήταν χρόνια μεγάλης ανάπτυξης διεθνώς. Αλλά η ανάπτυξη αυτή για την Ελλάδα σήμαινε κυρίως μια άνευ προηγουμένου μεταφορά πλούτου προς τις μεγάλες επιχειρήσεις κι ένα εντελώς σαθρό μοντέλο ανάπτυξης.

xounta1

Δεκάδες εργοστάσια φτιάχτηκαν χωρίς κανένα περιβαλλοντολογικό περιορισμό κι ολόκληρες περιοχές (Δ. Αττική, Δ. Μακεδονία, Καβάλα κλπ) καταδικάστηκαν στην υποβάθμιση και στον αργό θάνατο των κατοίκων τους. Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι «επενδύσεις» αυτές έγιναν κυρίως με χρηματοδότηση του κράτους με δανεικά κι αγύριστα (τότε ξεκίνησε ουσιαστικά η φάμπρικα της μεταφοράς κεφαλαίων στο εξωτερικό), και μάλιστα με ποσά που έφταναν μέχρι και το 90% της συνολικής επένδυσης! Δεν είναι βέβαια τυχαίο ότι αμέσως μετά τη μεταπολίτευση τα κανόνια άρχισαν να σκάνε το ένα μετά το άλλο, οδηγώντας σε μια ολόκληρη γενιά των περιβόητων «προβληματικών επιχειρήσεων», που φορτώθηκαν στις πλάτες της εθνικής οικονομίας. Σε αντιδιαστολή βεβαίως με τους ιδιοκτήτες τους, που συνέχισαν να τρώνε με χρυσά κουτάλια…

Ο άλλος πυλώνας της χουντικής οικονομίας ήταν φυσικά η οικοδομή, όπου συντελέστηκαν παρόμοια εγκλήματα, άσχετα αν αυτά είχαν ξεκινήσει ήδη από την δεκαετία του ’50. Προσφέροντας τεράστιες φοροαπαλλαγές στους εργολάβους και σχεδόν διπλασιάζοντας τους οικοδομικούς συντελεστές σ’ όλες τις πόλεις με πληθυσμό πάνω από 5000 κατοίκους, η δικτατορία είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη για το χάλι που παρουσιάζουν οι πόλεις σήμερα.

Εκτός από τις πιο πάνω φανερές και μετρήσιμες επιπτώσεις, τεράστια ήταν η καταστροφή και σ’ ένα πιο αφηρημένο αλλά εξίσου σπουδαίο επίπεδο. Στον τομέα των επιστημών και της τεχνολογίας, η Ελλάδα έχασε οριστικά το τραίνο, αφού την ίδια στιγμή που ο υπόλοιπος ανεπτυγμένος κόσμος προχωρούσε με άλματα, εδώ είχε αναγορευτεί υπέρτατος άρχων ο δεσπότης κι ο χωροφύλακας.

Εκλογες 1974-2019

 

21η Απριλίου: Χούντα καθαρμάτων, ηλιθίων και λαμογιών

https://sikam.files.wordpress.com/2015/09/ceb5ceb1cf84-ceb5cf83ceb1.jpg

Η ιστορική άγνοια αποτελεί λίπασμα για την πολιτική αφασία. Ο φασισμός γίνεται «ελκυστικός» έτσι: Πατώντας πάντα στο έδαφος της αφασίας και της άγνοιας.

Το κράτος μας με τους θύλακες της αέναης και μηδέποτε συντελούμενης «αποχουντοποίησης», συμπεριλαμβανομένης μερίδας της «τέταρτης εξουσίας» που υπηρετεί τον βούρκο, έχει κάθε λόγο να καλλιεργεί την αφασία και την άγνοια, ώστε έτσι να κρατά πάντα ζεστό τον κόρφο που επωάζει τα «φίδια» του.

Πάνω σε αυτό το έδαφος, της καλλιεργούμενης άγνοιας και της αφασίας, της ιστορικής παραχάραξης και της μαζικού τύπου πολιτικής λοβοτομής, αναπτύσσονται  οι γνωστές θεωρίες για το «πόσο καλύτερα ήταν τα πράγματα επί χούντας»…

Η μαύρη επέτειος αποτελεί μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να θυμηθούμε την αλήθεια.

Και η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει χούντα – στην Ελλάδα και οπουδήποτε στον κόσμο – που να μην είναι κυλισμένη στο αίμα της τρομοκρατίας, των δολοφονιών, στην αγριότητα των ανά τον κόσμο «ΕΑΤ – ΕΣΑ», στην ταξική βαρβαρότητα και στο βούρκο της διαφθοράς.

Οσον αφορά στο ζήτημα της διαφθοράς (*), της βρωμιάς και της δυσωδίας, με τους «ημέτερους» συνταγματάρχες είχαμε εκείνη ακριβώς τη διαφθορά και εκείνη την «τιμιότητα» που άρμοζε στη γελοιότητά τους:

  • Ήταν τόσο γελοίοι όσο και οι κομπίνες τους στην υπόθεση με τα «κρέατα του Μπαλόπουλου».Ήταν τόσο αντιφαυλοκράτες όσο και οι «τακτοποιήσεις» των γαμπρών του Παττακού, των αδερφών του Παπαδόπουλου και των ίδιων των πραξικοπηματιών που «νομοθέτησαν» τον… διπλασιασμό των μισθών τους

Σημειώστε: Μια από τις πρώτες πράξεις των χουνταίων ήταν να δώσουν αυξήσεις στον… εαυτό τους. Με τον Αναγκαστικό Νόμο 5/1967, οι «Παπαδόπουλοι» φρόντισαν να υπερδιπλασιάσουν τον μισθό του πρωθυπουργού από τις 23.600 στις 45.000 δραχμές και των υπουργών και υφυπουργών από τις 22.400 στις 35.000 δραχμές. Αυτοί ήταν που κατέβασαν τα τανκς για να σώσουν την Ελλάδα από την «φαυλοκρατία»…

  • Ήταν τόσο «τίμιοι» και αντικομφορμιστές όσο και οι τρεις βίλες του Παπαδόπουλου: Μια στο Ψυχικό, μία την Πάρνηθα και μια Τρίτη το Λαγονήσι (η τελευταία ήταν προσφορά του Ωνάση).
  • Ήταν τόσο «πατριώτες» που – εκτός του μέγιστου εγκλήματος κατά της Κύπρου – το βοούν και οι ληστρικές συμβάσεις με «Litton», «Μακντόναλντ», «Τομ Πάππας» και «Ζήμενς» – πάντα η… «Ζήμενς».
  • Ήταν τόσο θεομπαίχτες που έφτασαν να βουτάνε λεφτά ακόμα και από το… παγκάρι! Γνωστή η ιστορία με την ανέγερση του «θαυματουργού» (καθότι… αόρατος) Ναού του Σωτήρως. Μόνο από εκεί, από έναν προϋπολογισμό ύψους 450 εκατομμυρίων, φαγώθηκαν τα 400…

***

Εντούτοις, στο σημερινό σημείωμα θα εστιάσουμε ειδικότερα σε ένα μόνο από τα «καλά» της δικτατορίας, όπως το διακινούν τα φασιστοειδή: Σ’ αυτό το τόσο γελοίο όσο και «προσφιλές» τροπάρι περί του δήθεν «οικονομικού θαύματος» της χούντας των συνταγματαρχών.

1ο) Το δημόσιο χρέος από 32 δισ. δραχμές το 1966 εκτινάχτηκε στα 87,5 δισεκατομμύρια δραχμές τον Ιανουάριο του 1973 ενώ το 1974 απογειώθηκε στα 114 δισ. δραχμές. Δηλαδή ήταν τέτοιο το έγκλημα που συντελέστηκε στην ελληνική οικονομία επί χούντας ώστε το δημόσιο χρέος υπερτριπλασιάστηκε! Το επίτευγμα της χούντας ήταν τέτοιο που δεν μπορούσε να κρυφτεί ούτε επί των ημερών της. Στο «Βήµα» της 20/10/1973, καταγράφεται ότι στην εξαετία της δικτατορίας το εξωτερικό χρέος αυξήθηκε όσο δεν είχε αυξηθεί από την γέννηση του ελληνικού κράτους το 1821! Σε έξι χρόνια οι χουντικοί έκαναν το χρέος 1,5 φορά µεγαλύτερο απ’ όσο είχε αυξηθεί σε διάστηµα 145 χρόνων!

2ο) Το εμπορικό έλλειμμα το 1973 έγινε τέσσερις και πέντε φορές μεγαλύτερο από αυτό του 1968. Παρά τη λογοκρισία που ασκείτο στον Τύπο, ήταν τέτοια η κατρακύλα που δεν κρυβόταν με τίποτα: «Η δεύτερη µεγάλη θυσία της ελληνικής οικονοµίας κατά την περίοδο αυτήν (έγραφε το «Βήμα» στο ίδιο άρθρο) υπήρξε η θεαµατική διόγκωση του εµπορικού ισοζυγίου. Το έλλειµµα του εµπορικού ισοζυγίου από 745 εκατ. δολάρια προβλέπεται ότι θα φτάσει τελικά το τέλος του 1973 τα 2.600 εκατ. δολάρια, δηλαδή περίπου θα τετραπλασιασθεί»…

3ο) Στην Ελλάδα, που 1961-71 είχε το χαμηλότερο ποσοστό πληθωρισμού μεταξύ όλων των χωρών του ΟΟΣΑ (2,2%), ο δείκτης καταναλωτικών τιμών αυξήθηκε κατά 15,3% από το 1972 έως το 1973 και κατά 37,8% από τον Απρίλη του 1973 μέχρι τον Απρίλη του επόμενου έτους, και μάλιστα σε τομείς όπως τα είδη πρώτης ανάγκης και η υγεία. Το 1973 το ποσοστό του πληθωρισμού είχε επιφέρει μειώσεις των πραγματικών μισθών κατά 4%. Με δυο λόγια επί χούντας οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι. Πράγμα που επίσης δεν κρυβόταν με τίποτα. Ο Τύπος έγραφε (στο ίδιο): «Ο ανταγωνιστικός χαρακτήρας της οικονοµίας περιορίστηκε. Τα συµπτώµατα κερδοσκοπίας εντάθηκαν. Έχει ήδη σηµειωθεί ένταση στην ανισοκατανοµή µε την αύξηση της µερίδας των κερδών έναντι της µερίδας των µισθών στο εθνικό εισόδηµα. Πρέπει να προστεθεί ότι η τελευταία πληθωριστική διαδικασία δεν έθιξε τα υπέρογκα κέρδη της περιόδου αυτής».

4ο) Το ποσοστό των δαπανών για την εκπαίδευση στο σύνολο των γενικών κρατικών δαπανών μειώθηκε από 11,6% σε 10%, όταν οι δαπάνες για την «άμυνα» και «δημόσια ασφάλεια» του αστυνομοκρατικού καθεστώτος μέσα σε μια πενταετία σχεδόν διπλασιάστηκαν.

5ο) Οι προσωπικές καταθέσεις μειώθηκαν ως αποτέλεσμα της οικονομικής δυσχέρειας των λαϊκών στρωμάτων από 34,2 δισεκατομμύρια δραχμές το 1972 σε 19,6 δισεκατομμύρια δραχμές το 1973.

6ο) Στον αγροτικό τομέα, όπου απασχολείτο το 44% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, αντί της πενταετούς πρόβλεψης του καθεστώτος για ανάπτυξη 5,2%, η αγροτική οικονομία αναπτύχθηκε κατά μόλις 1,8% στην περίοδο 1967 – 1974, σε αντίθεση με το 4,2% κατά την περίοδο 1963 – 1966. Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν από το 63% του συνόλου των εξαγωγών το 1968 στο 48% το 1972. Το αποτέλεσμα ήταν το κατά κεφαλήν αγροτικό εισόδημα να πέσει από το 55% στο 43% του μέσου κατά κεφαλήν εθνικού εισοδήματος.

7ο) Οι φόροι που επιβάρυναν τα λαϊκά στρώματα ανέρχονταν στο 91% επί του συνόλου των φορολογικών εσόδων του καθεστώτος τα οποία αυξάνονταν σταθερά: Τα φορολογικά έσοδα από 27,4% του ΑΕΠ το 1966, επί συνταγματαρχών και μέχρι το 1972 αυξήθηκαν στο 29,2%. Αυτά για τα λαϊκά στρώματα. Από την άλλη:

  • Οι φόροι επί των επιχειρήσεων μειώθηκαν κατά 10,9% την περίοδο 1972 – 73.
  • Η φορολογική «μεταρρύθμιση» του 1968 μετέφερε το φορολογικό φορτίο στους ώμους της εργατικής τάξης με τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους πλουτοκράτες να απολαμβάνουν μεγαλύτερα φορολογικά προνόμια. Συνέπεια: Οι φοροαπαλλαγές 464 μεγάλων επιχειρήσεων το 1971 ήταν κατά τρεις φορές υψηλότερες από τους φόρους που οι ίδιες εταιρείες είχαν καταβάλει!
  • Τα φορολογικά έσοδα από τις ναυτιλιακές εταιρείες μειώθηκαν από 109 εκατομμύρια δραχμές το 1968 σε 29 εκατομμύρια το 1972 (μείωση 73%!), περίοδος κατά την οποία ο ελληνικός στόλος αυξήθηκε κατά 16,7 εκατομμύρια τόνους.

8ο) Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αυξήθηκε κατά οχτώ φορές, μεταξύ του 1967 και 1972. Το ισοζύγιο πληρωμών από μέσο πλεόνασμα 14,6 εκατ. δολαρίων την περίοδο 1960 – 66, εμφάνισε μέσο έλλειμμα την περίοδο 1967-73 ύψους 117 εκατομμυρίων δολαρίων.

9ο) Οσο για την «ανάπτυξη» που σημειώθηκε επί συνταγματαρχών, το άρθρο του οικονομολόγου Αδαμάντιου Πεπελάση στις 2/8/1974, είναι αποκαλυπτικό και για το χαρακτήρα της «ανάπτυξης» και για το ξεπούληµα της Ελλάδας στο ξένο κεφάλαιο. Γράφει:

«Η ανάπτυξη της επταετίας είχε αντιλαϊκό χαρακτήρα. Η µεγάλη µάζα δηλαδή επωµίσθηκε το βάρος της ανάπτυξης, καρπώθηκε τα λιγότερα ωφελήµατα κι έφερε το κόστος των διάφορων αντιφατικών και συγκυριακών µέτρων για την προσπάθεια επαναφοράς της οικονοµίας σε σχετική σταθερότητα και ισορροπία. Ιδιαίτερα τα µέτρα των τελευταίων 12 µηνών ήταν εξοντωτικά για τα µικρά εισοδήµατα. Η άνοδος των τιµών κατά 40%-45% το 1973 (και κατά 9% για το πρώτο εξάµηνο του 1974) υπερκάλυψε την αύξηση των αστικών εισοδηµάτων ενώ το αγροτικό εισόδηµα άρχισε να συρρικνώνεται σηµαντικά. Οι ξένες παραγωγικές επενδύσεις µειώνονται εντυπωσιακά. Ενώ στην περίοδο 1965-66 εισάγονται 200 εκατ. δολάρια για παραγωγικές επενδύσεις, σ’ όλη την επταετία 1967-1973 εισάγεται πραγµατικά το µισό περίπου της προηγούµενης επταετίας. Τα άλλα ξένα κεφάλαια που εισέρρευσαν ήταν ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ – αγορά γης, οικοπέδων και παρόµοια».

***

Από τη μια, λοιπόν, χούντα σήμαινε φορολογικά και κάθε λογής προνόμια σε ντόπια και ξένα μονοπώλια, χαριστικές πράξεις στους φιλικά προσκείμενους στη χούντα Ωνάσηδες και Τομ Πάπες, φτηνό και φιμωμένο εργατικό δυναμικό, απαλλαγές από δασμούς και πακτωλός επιχορηγήσεων («νόμοι» 89/1967 και 378/1968) σε εργολάβους, βιομήχανους, μεγαλεμπόρους, μεγαλοξενοδόχους, επιβολή 300 ειδικών μέτρων παροχής πλήρους ελευθερίας στο εγχώριο και ξένο κεφάλαιο να κερδοσποπεί χωρίς κανέναν έλεγχο.

Από την άλλη «ξεχαρβάλωμα» όλων των οικονομικών δεικτών, αποσάθρωση της εγχώριας παραγωγής, βάρη στο λαό και μια πλασματική «ανάπτυξη» που πίσω της έκρυβε αθρόες εισαγωγές, επιμήκυνση πιστώσεων και τεχνητή κυκλοφορία χρήματος, που προέκυπτε από αναγκαστικό δανεισμό κι άλλες τέτοιες υψηλού επιπέδου δημοσιονομικές αλχημείες.

Αυτό ήταν το οικονομικό… «θαύμα» του καθεστώτος των συνταγματαρχών. Αυτά είναι και τα παραμύθια της Χαλιμάς από τους γεμπελίσκους επιγόνους τους και από τους «τακτοποιημένους» εκείνης της μαύρης για τον τόπο περιόδου.

(Τα παραπάνω στοιχεία είδαν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας το 1975. Πηγή: Journal of the Hellenic Diaspora Vol 2 -1975-, Permanent URL:http://hdl.handle.net/10066/4929. Για αναλυτικότερη ενημέρωση στην επισκόπηση του Βασίλη Καρίφη, «Η ελληνική οικονομία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967 – 1974)», στο «greekjunda.blogspot.com»).

(*) Το βιβλίο του Διονύση Ελευθεράτου “Λαμόγια στο χακί”, εκδόσεις Τόπος, αποτελεί μια εξαιρετικά εμπεριστατωμένη έρευνα γύρω από την διαφθορά της απριλιανής χούντας

Η Γιορτη

Οι επώνυμοι
Η πρώτη επέτειος του πραξικοπήματος γιορτάστηκε «δόξη και τιμή» με ειδική φιέστα στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ήταν εκεί όλοι οι προσκυνημένοι καλλιτέχνες πρώτης, δεύτερης και τρίτης γραμμής που (όσοι θυμούνται) προκαλούσαν θλίψη στην κοινή, αντιδικτατορική, γνώμη. Δεν βλάπτει να θυμόμαστε (αντιθέτως, βλάπτει να ξεχνάμε) και να σημειώσουμε πως τίποτα δεν τους δικαιολογεί, ούτε αν φοβήθηκαν, ούτε αν εκβιάστηκαν, ούτε φυσικά αν τους άρεσε να γλείφουν τους ισχυρούς:
Παρουσιαστής του προγράμματος ο πολύς Γιώργος Οικονομίδης.Διευθυντές της ορχήστρας του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας οι κ.κ. Γιώργος Κατσαρός, Κώστας Κλάβας, Τάκης Αθηναίος, Τάκης Μωράκης και Ανδρέας Χατζηαποστόλου.
Τραγουδιστές και ηθοποιοί που έπαιξαν σε εθνικοχουντικά σκετς: Ρένα Βλαχοπούλου, Φώτης Δήμας, Μαρινέλλα, Γιάννης Βογιατζής, Κώστα Βουτσάς, Γιάννης Πουλόπουλος, Νινή Τζάνετ, Νίκος Σταυρίδης, Ντίνος Ηλιόπουλος, Σώτος Παναγόπουλος, Τρίο Γκρέκο, Νάντια Κωνσταντοπούλου, Ρένα Ντορ, Τζένη Βάνου, Σταμάτης Κόκοτας, Βίκυ Μοσχολιού, Τώνης Μαρούδας, Γιώργος Ζαμπέτας και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης με το γνωστό… Βατερλό του.
Για το τελευταίο, όσοι δεν γνωρίζουν, ας πληροφορηθούν: Σε επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη προς τον Μπιθικώτση, η οποία δημοσιεύτηκε στο όργανο της χούντας «Ελεύθερος Κόσμος» του Σάββα Κωνσταντόπουλου στις 16 Νοεμβρίου 1967, ο συνθέτης γράφει:
«Γρηγόρη.
Διάβασα με κατάπληξη ότι πρόκειται να τραγουδήσεις στα “Δειλινά” τον “Υμνο της Επαναστάσεως”. Νομίζω ότι είσαι αρκετά μεγάλος για να καταλαβαίνεις τι πρόκειται να κάνεις. Πόσες ευθύνες επωμίζεσαι και σε τι σοβαρούς κινδύνους μπαίνεις. Κάθισε σπίτι σου με αξιοπρέπεια. Μην γκρεμίζεις με μια κλωτσιά αυτό που χτίσαμε μαζί τόσα χρόνια. Μην ακούς τους κερδοσκόπους και τους προσκυνημένους. Μη ρίχνεις στο βούρκο το όνομά σου και το όνομα των παιδιών σου, που σε λίγο θα ντρέπονται για σένα. Κάνε τον άρρωστο. Φύγε για το εξωτερικό. Εκεί μπορείς ν’ αρχίσεις μια καινούργια καριέρα.
Η Μελίνα σε περιμένει. Γιατί αν εσύ ο Μπιθικώτσης, το πρωτοπαλίκαρο του Θεοδωράκη, γίνεις επίσημος τραγουδιστής της Δικτατορίας τραγουδώντας αυτό το άθλιο κατασκεύασμα θα πρέπει να ξέρεις ότι θα γίνεις ο πιο αχάριστος και τιποτένιος προδότης που γέννησε ο Λαός μας. Στο όνομα της φιλίας μας και για χάρη της γυναίκας σου, των παιδιών σου και όλων των αμέτρητων φίλων μας, σε ικετεύω να μ’ ακούσεις για τελευταία φορά. Μετά την Πέμπτη θα είναι αργά. Πάρα πολύ αργά.
(Υπογραφή: Μίκης Θεοδωράκης)
Αθήναι, Ιούλιος 1967».
Ο τραγουδιστής της «Ρωμιοσύνης» και του «Αξιον Εστί», εκτός από Ρίτσο και Ελύτη, αξιώθηκε τελικά να τραγουδήσει και… Ηλία Καραμανέα, κονφερασιέ και στιχουργό του «Υμνου» της δικτατορίας, σε μουσική του αρχιμουσικού Α. Ρεμούνδου. Την Πέμπτη 13 Ιουλίου 1967 σε μια καλλιτεχνική βραδιά υπό την αιγίδα του Κεντρικού Ραδιοφωνικού Σταθμού Ενόπλων Δυνάμεων, στο κέντρο «Δειλινά» της Γλυφάδας, η Βίκυ Μοσχολιού και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγούδησαν, σε πρώτη εκτέλεση, τον Υμνο της δικτατορίας:
Διαβάστε εδώ…
https://afmarx.wordpress.com/2007/04/21/pontiki/…

Ο σταυρος μεσα σε κυκλο ειναι το νεοναζιστικο συμβολο. Ειναι η σβαστικα στρογγυλεμενη.Ειναι το μυστικο σημαδι αναμεσα στους μυημενους παγκοσμια. Αναζητηστε το περιεργο Θ.Σας κλεινει πονηρα το ματι.

 

 

 

 

http://original-fippak.blogspot.com/2009/01/1918-1967.html  Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ (1918-1967)

Στο κείμενο αυτό, θα κάνουμε μια σύντομη παρουσίαση της ιστορίας της ακροδεξιάς στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, η σημαντικότερη ακροδεξιά οργάνωση ήταν η «Εθνική Ένωσις Ελλάς» (ΕΕΕ). Τα μέλη της ονομάζονταν χαλυβδόκρανοι και διακρίνονταν για το άσβεστο μίσος που έτρεφαν για τους Εβραίους. Η ρατσιστική αυτή οργάνωση ιδρύθηκε το 1927 στη Θεσσαλονίκη. Τον Ιούνιο του 1931 τα μέλη της ΕΕΕ έκαψαν την εβραϊκή φτωχογειτονιά Κάμπελ της Θεσσαλονίκης. Στη φτωχογειτονιά του Κάμπελ ζούσαν περίπου 220 εβραϊκές οικογένειες, οι περισσότερες σε παράγκες. Ένας μεγάλος αριθμός οπλισμένων ακροδεξιών υπό την καθοδήγηση της ΕΕΕ περικύκλωσε τη γειτονιά και προχώρησε σε καταστροφές κτιρίων, βιαιοπραγίες κατά των Εβραίων και δολοφονίες.

Στα χρόνια του μεσοπολέμου έδρασε και ο ακροδεξιός πολιτικός Γεώργιος Μερκούρης ( -1943), ο οποίος υπήρξε αρχηγός ενός μικρού ναζιστικού κόμματος που ονομαζόταν “Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος”. Το κόμμα αυτό, ιδρύθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1932 και είχε ναζιστικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με κάποιες άλλες πηγές, το κόμμα αυτό ιδρύθηκε το 1933. Ο Μερκούρης πολιτεύτηκε με το (δεξιό) «Λαϊκό Κόμμα». Το 1922 ορκίστηκε Υπουργός Επισιτισμού. Την περίοδο 1926-1927 διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας. Τη δεκαετία του 1930 εγκατέλειψε το «Λαϊκό Κόμμα» και ίδρυσε το «Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος». Όμως, το κόμμα του δεν είχε την επιτυχία που περίμενε και έτσι ο Μερκούρης βρέθηκε στο περιθώριο της πολιτικής σκηνής. Αμέσως μετά την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα (δηλαδή το 1941), ο Μερκούρης κινητοποιήθηκε για την επανασύσταση του «Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος» του οποίου η λειτουργία, όπως και όλων των άλλων πολιτικών κομμάτων, είχε απαγορευτεί το 1936 από το Μεταξά. Ανάμεσα σε αυτούς που έσπευσαν στο πλευρό του Μερκούρη για να τον βοηθήσουν ήταν και δύο άλλοτε βουλευτές του ΚΚΕ, οι Μιχάλης Τυρίμος και Μανώλης Μανωλέας. Το μόνο πολιτικό κόμμα που λειτούργησε νόμιμα στην περίοδο της Κατοχής (1941-1944) ήταν το «Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος». Η λειτουργία όλων των άλλων κομμάτων απαγορεύτηκε με απόφαση των Γερμανών και των δοσιλογικών κατοχικών κυβερνήσεων. Ο Μερκούρης δήλωνε γερμανόφιλος και ένθερμος υποστηρικτής του ναζισμού και ήλπιζε ότι οι Γερμανοί θα τον διόριζαν Πρωθυπουργό. Όμως οι προσδοκίες του διαψεύστηκαν. Τον Ιανουάριο του 1943 οι κατοχικές αρχές ανέθεσαν στο Μερκούρη τη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας. Στη θέση αυτή, ο Μερκούρης παρέμεινε ως το θάνατό του. Ταυτόχρονα με το διορισμό του όμως στη θέση αυτή, εγκατέλειπε την ενεργό πολιτική. Πέθανε το Δεκέμβριο του 1943. Ο Μερκούρης επέλεξε να ολοκληρώσει την προσωπική του πορεία στο γραφείο του υψηλόμισθου διοικητή της Εθνικής Τράπεζας κατά την περίοδο της Κατοχής, τη στιγμή που η πλειοψηφία των συμπολιτών του υπέφερε καθημερινά από την πείνα και την εξαθλίωση. (Αξίζει να αναφέρουμε ότι ήταν αδελφός του Σταμάτη Μερκούρη και θείος της Μελίνας Μερκούρη).

Αυτός που έγινε ο αδιαμφισβήτητος αρχηγός της ελληνικής ακροδεξιάς ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς. Ο στρατιωτικός και πολιτικός Ιωάννης Μεταξάς (1871-1941), γνωστός για τις φασιστικές του απόψεις και τα φιλοβασιλικά του αισθήματα, υπήρξε ο ιδρυτής του Κόμματος των Ελευθεροφρόνων. Στις εκλογές του Μαρτίου του 1933, οι Ελευθερόφρονες κέρδισαν 6 έδρες. Στις εκλογές του Ιουνίου του 1935, η Ένωση Βασιλοφρόνων (Ι. Μεταξάς, Ι. Ράλλης, Γ. Στράτος) συγκέντρωσε το 14,8 % των ψήφων και 7 έδρες. Στις 10-10-1935, ο Γ. Κονδύλης (φανατικός βασιλόφρονας), ο υποστράτηγος Α. Παπάγος (που αργότερα έγινε Πρωθυπουργός), ο υποναύαρχος Δ. Οικονόμου και ο υποπτέραρχος Γ. Ρέππας, ανέτρεψαν με πραξικοπηματικό τρόπο τη νόμιμη κυβέρνηση Π. Τσαλδάρη και πήραν στα χέρια τους την εξουσία. Στόχος τους ήταν η επαναφορά της μοναρχίας με πραξικοπηματικό τρόπο. Ο Γ. Κονδύλης αμέσως, με παράνομο ψήφισμα της Βουλής κατέλυσε την Αβασίλευτη Δημοκρατία και επανέφερε με πραξικοπηματικό τρόπο τη Μοναρχία. Στις 4-8-1936 ο Ιωάννης Μεταξάς αποκαλύπτει το πραγματικό του πρόσωπο και επιβάλει δικτατορία με τη σύμφωνη γνώμη του βασιλιά Γεωργίου του Β’. Η έναρξη της βασιλομεταξικής δικτατορίας γίνεται με δύο διατάγματα υπογεγραμμένα από το βασιλιά. Με τα διατάγματα αυτά, αναστέλλονται διάφορα άρθρα του Συντάγματος και αρχίζουν οι διώξεις σε βάρος διαφόρων δημοκρατικών πολιτών. Τα μέσα που χρησιμοποίησε ο Μεταξάς για την παγίωση του δικτατορικού καθεστώτος ήταν η τρομοκρατία, συλλήψεις, εκτοπίσεις και βασανιστήρια σε βάρος δημοκρατικών πολιτών, λογοκρισία και κατάργηση της δικαιοσύνης. Ένα από τα μεγαλύτερα φασιστικά εκτρώματα υπήρξε η ΕΟΝ (Εθνική Οργάνωση Νεολαίας) που ιδρύθηκε από τη δικτατορία του Μεταξά και ανέλαβε να κάνει μια συστηματική προπαγάνδα υπέρ των φασιστικών ιδεών στη νεολαία. Το 1939, με απόφαση της δικτατορικής κυβέρνησης, η εγγραφή των μαθητών στην ΕΟΝ έγινε υποχρεωτική.

Ένας άλλος ακροδεξιός ήταν ο στρατιωτικός Γεώργιος Γρίβας (Διγενής) (1898-1974), ο οποίος έγινε ευρύτατα γνωστός για τις δολοφονίες πολυάριθμων αριστερών πολιτών κατά την περίοδο της κατοχής, αλλά και αργότερα . Την περίοδο της κατοχής, ο Γρίβας ίδρυσε την ακροδεξιά τρομοκρατική οργάνωση «Χ», η οποία διακρινόταν για το άσβεστο μίσος της προς τον κομμουνισμό και το φιλοβασιλικό της προσανατολισμό. Οι δυνάμεις της Χωροφυλακής και της Εθνοφρουράς όχι μόνο δεν εμπόδιζαν την «Χ» να πραγματοποιεί το εγκληματικό της έργο και να δολοφονεί οπαδούς του ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο), αλλά πολλές φορές πραγματοποιούσαν και κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις με την οργάνωση αυτή εναντίον του ΕΑΜ. Το Δεκέμβριο του 1944 οι φονιάδες της «Χ» πολέμησαν μαζί με τους Άγγλους και αρκετούς ταγματασφαλίτες εναντίον του ΕΑΜ στην Αθήνα. Μετά τον πόλεμο ο Γρίβας ίδρυσε το Κόμμα των Χιτών. Χίτες ονομάζονταν τα μέλη της «Χ». Το 1946 ο Γρίβας παραιτήθηκε από την ενεργό υπηρεσία. Το 1959 η ελληνική Βουλή τον προήγαγε από αντισυνταγματάρχη σε αντιστράτηγο και του απένειμε ειδική σύνταξη. Τον Ιούνιο του 1964 η Κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου τον έστειλε στην Κύπρο ως επικεφαλής μιας μεραρχίας 5.000 στρατιωτών και του ανέθεσε την αρχηγία των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων και στη συνέχεια και της Εθνικής Φρουράς. Το Νοέμβριο του 1967, οι ελληνικές δυνάμεις της Κύπρου υπό το Γρίβα επιτέθηκαν στους Τουρκοκύπριους στις περιοχές Άγιος Θεόδωρος και Κοφίνου δυτικά της Λάρνακας, με αποτέλεσμα το θάνατο 22 Τουρκοκυπρίων. Η Τουρκία εκμεταλλευόμενη αυτή την εγκληματική ενέργεια απείλησε να εισβάλει στην Κύπρο, η ελληνική μεραρχία αποσύρθηκε από το νησί με απόφαση της ελληνικής χούντας και ο Γρίβας ανακλήθηκε. Το καλοκαίρι του 1971 ο Γρίβας επέστρεψε κρυφά στην Κύπρο και ίδρυσε την ένοπλη οργάνωση ΕΟΚΑ Β’. Σε συνεργασία με την ελληνική χούντα υπονόμευσε συστηματικά τον Πρόεδρο της Κύπρου Μακάριο.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να κάνουμε μια αναφορά στους Ταγματασφαλίτες. Ταγματασφαλίτες ονομάζονταν τα μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας. Τα τάγματα ασφαλείας (ή ευζωνικά τάγματα) ήταν ένοπλα σώματα, αποτελούμενα από Έλληνες, που ιδρύθηκαν το 1943 με απόφαση της κατοχικής κυβέρνησης Ιωάννη Ράλλη και συνεργάστηκαν με τον κατοχικό στρατό εναντίον των αντιστασιακών και εναντίον της ίδιας τους της πατρίδας. Οι ταγματασφαλίτες έκαναν με λίγα λόγια το χαφιεδισμό επάγγελμα (γι’ αυτό και αναφέρονται συχνά στα ιστορικά βιβλία ως δωσίλογοι ή χαφιέδες) και εξυπηρέτησαν με μεγάλη προθυμία τα σχέδια των ναζιστικών στρατευμάτων. Στο περιοδικό Ε ΙΣΤΟΡΙΚΑ της εφημερίδας Ελευθεροτυπία με τίτλο : «Γερμανική Κατοχή 1941-1944» διαβάζουμε : «Αρχικά συγκροτήθηκαν στην Πελοπόννησο τρία Τάγματα Ασφαλείας με 800 άνδρες το κάθε ένα, ενώ μέχρι το τέλος της Κατοχής ο αριθμός των ενόπλων ανήλθε σε περίπου 20.000 άνδρες. Σημειωτέον όμως ότι ήδη από τον Απρίλιο του ’43 δρούσαν υπό γερμανικό έλεγχο, αλλά «ανεπισήμως», «ανεξάρτητα» δωσίλογα σώματα, όπως αυτό υπό τον γερμανόφιλο συνταγματάρχη Γεώργιο Πούλο στη Θεσσαλονίκη, των οποίων η αγριότητα εναντίον του λαού είχε «εντυπωσιάσει» κι αυτούς τους κατακτητές.». Ένα βασικό χαρακτηριστικό των ταγματασφαλιτών ήταν το μίσος που έτρεφαν εναντίον των μελών της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΑΜ και εναντίον όλων των αριστερών πολιτών.

Ορισμένες οργανώσεις Ελλήνων χαφιέδων που συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς ήταν και οι ακόλουθες : Ελληνικός Στρατός, ΠΑΟ, ΕΕΣ, η ομάδα του Αλ. Παπαγεωργίου με κέντρο την Αθήνα κ.α. Ο Γεώργιος Πούλος, φανατικός οπαδός του ναζισμού, κατάφερε εύκολα να κερδίσει την εμπιστοσύνη των Γερμανών κατακτητών και να συγκροτήσει ένα ένοπλο εθελοντικό σώμα που θα έφερε γερμανικά όπλα. Το σώμα αυτό συμμετείχε σε πολλές επιχειρήσεις του Γερμανικού στρατού εναντίον του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ στη Μακεδονία. Οι άνδρες του Πούλου (που φορούσαν γερμανική στρατιωτική στολή και για το λόγο αυτό λέγονταν «γερμανοντυμένοι») έγιναν γνωστοί για την εγκληματική τους δράση έναντι κυρίως των αμάχων, όπως επίσης και για πολυάριθμες δολοφονίες και για τις λεηλασίες των περιουσιών των θυμάτων τους.

Αν θελήσουμε να παραθέσουμε όλα τα περιστατικά δολοφονιών και διαφόρων αποτρόπαιων πράξεων που πραγματοποίησαν οι Έλληνες χαφιέδες που συγκρότησαν τα Τάγματα Ασφαλείας σε συνεργασία με τα ναζιστικά στρατεύματα, θα χρειαστούμε ολόκληρο βιβλίο. Στις 14-4-1944, τα Τάγματα Ασφαλείας και οι Γερμανοί εκτέλεσαν 120 πατριώτες στο Αγρίνιο. Στις 22-25 Απριλίου 1944, ταγματασφαλίτες και Γερμανοί στρατιώτες πυρπόλησαν χωριά και προχώρησαν σε μαζικές εκτελέσεις πολιτών στα ορεινά της δυτικής Μακεδονίας. Στα τέλη Νοεμβρίου του 1943, οι Γερμανοί εκτέλεσαν 118 Έλληνες πολίτες στο Μονοδέντρι της Σπάρτης. Τους Έλληνες αυτούς, τους παρέδωσαν τα τοπικά Τάγματα Ασφαλείας στους Γερμανούς. Στις 5-4-1944 , με απόφαση του Ανωτάτου Αρχηγού των Ταγμάτων Ασφαλείας απαγχονίστηκαν στους Αμπελοκήπους 5 κομμουνιστές. Το Μάιο του 1944 οι ταγματασφαλίτες, με διοικητή τον Κουρκουλάκο, απαγχόνισαν 10 αγωνιστές στην Πάτρα. Στις 23-5-1944 οι ταγματασφαλίτες και οι Γερμανοί πυρπόλησαν το χωριό Λίμνη Αργολίδας και εκτέλεσαν 86 κατοίκους.

Οι χαφιέδες (ή δοσίλογοι) που συνεργάστηκαν με τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής μπορούν να χωριστούν σε 3 κατηγορίες : εθελοντές, εύζωνοι επίλεκτοι και τοπικές πολιτοφυλακές με εθνικές μειονοτικές ρίζες. Και οι 3 τύποι των ένοπλων συνεργατών των Γερμανών εξαρτιόνταν απόλυτα από τους Γερμανούς και οργανώνονταν, εφοδιάζονταν, τρέφονταν, οπλίζονταν και διοικούνταν από τον Ανώτατο Αρχηγό της Αστυνομίας των διαβόητων SS (HSSPF) για την Ελλάδα, Βάλτερ Σιμάνα, από τον Φεβρουάριο του 1944. Τα κατεξοχήν Τάγματα Ασφαλείας αποτέλεσαν διάφοροι στρατιωτικοί που διακρίνονταν για το μίσος τους προς το ΕΑΜ καθώς και αρκετά μέλη της χωροφυλακής.

Στο βιβλίο «Ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος, 1943-1950» στη σελ. 206 διαβάζουμε ότι :«Σε μερικές περιοχές όπως η Κρήτη, η νότια Πελοπόννησος και η Θεσσαλία, οι αντικομμουνιστικές συμμορίες ήταν περισσότερες από τις επίσημες δυνάμεις ασφαλείας μέχρι το τέλος του 1946 ή και αργότερα ακόμα. (…) Οι επίσημες δυνάμεις ασφαλείας βοηθούσαν τις δεύτερες [δηλαδή τις ακροδεξιές συμμορίες] διανέμοντάς τους όπλα σε μεγάλες ποσότητες (15.000 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1946 σύμφωνα με αγγλικούς υπολογισμούς), από τις κρυψώνες όπλων του ΕΛΑΣ που ανακαλύπτονταν. (…) Οι συμμορίες διατηρούσαν συνήθως φιλικές σχέσεις με τις επίσημες δυνάμεις, κι ανάμεσά τους γινόταν συνεχής ανταλλαγή μελών. Μερικοί συμμορίτες όπως οι Κατσαρέας, Ζάρας και Αντόν Τσαούς ήταν παλιοί αξιωματικοί του στρατού ή της αστυνομίας, ενώ άλλοι πήραν αργότερα στρατιωτικούς βαθμούς.»
Στη σελ. 207 του ίδιου βιβλίου διαβάζουμε σχετικά με τη μετά Βάρκιζα εποχή ότι : «Πολλές οργανώσεις και συμμορίες ενθαρρύνονταν από πράκτορες της «Χ» να συνάψουν σχέσεις με τη δική τους οργάνωση. Η «Χ» στρατολογούσε επίσης άφθονα μέλη από τις επίσημες δυνάμεις ασφαλείας. Τον Σεπτέμβριο, λόγου χάρη, αναφέρθηκε ότι ανήκαν στη «Χ» 500 χωροφύλακες της Θεσσαλονίκης , που φρουρούσαν για λογαριασμό της μεγάλες ποσότητες όπλων. Ο Γρίβας, ο αρχηγός της «Χ», συνεργαζόταν στενά με τον Κωνσταντίνο Βεντήρη ο οποίος, σύμφωνα με την αμερικανική πρεσβεία, ήταν αρχηγός του «εσωτερικού μυστικού κύκλου» του Γενικού Επιτελείου.». Στη σελ. 226 του ίδιου βιβλίου διαβάζουμε σχετικά με την περίοδο από τη Βάρκιζα στον Εμφύλιο ότι : «Ακόμη πιο εκτεταμένη υπήρξε η ‘ιδιωτική’ απονομή δικαιοσύνης από τις ένοπλες παρακρατικές συμμορίες της άκρας Δεξιάς – με ειδικά υψηλές επιδόσεις στην περιοχή της Πελοποννήσου και της Θεσσαλίας – οι οποίες ανήκαν στο ομοσπονδιακού χαρακτήρος «κόμμα των Χιτών» του κυπριακής καταγωγής Συνταγματάρχη Γ. Γρίβα. Οι περιορισμένες δυνάμεις της Χωροφυλακής και της Εθνοφρουράς, όταν δεν πραγματοποιούσαν κοινές επιχειρήσεις με τις συμμορίες αυτές, εφρόντιζαν να μην παρεμβαίνουν στο έργο τους». Μια άλλη ένοπλη ακροδεξιά συμμορία που έμεινε στην ιστορία για το μεγάλο αριθμό μελών του ΕΑΜ που δολοφόνησε ήταν αυτή του Ε. Μαγγανά, η οποία έδρασε στην Πελοπόννησο. Η συμμορία του Ε. Μαγγανά κατέλαβε την Καλαμάτα στις 20-21 Ιανουαρίου 1946. Πέντε αποσπάσματα της χωροφυλακής που στάλθηκαν στην Καλαμάτα για την καταδίωξη της συγκεκριμένης συμμορίας, όχι απλά δεν την καταδίωξαν, αλλά έστησαν διασκέδαση μαζί της. Έψησαν μάλιστα και έναν αμνόν και χόρεψαν με τους ακροδεξιούς συμμορίτες. Οι σχέσεις συνεργασίας του στρατού και της χωροφυλακής με τις παρακρατικές συμμορίες των «χιτών» αποτελούσαν καθημερινό φαινόμενο. Οι περισσότερες από τις ένοπλες ακροδεξιές συμμορίες απορροφήθηκαν από επίσημες δυνάμεις του κράτους, ιδίως από τις δυνάμεις τοπικής εθνοφυλακής (γνωστές στην αρχή ως ΜΑΥ ή ΜΑΔ και στη συνέχεια ως ΜΕΑ ή ΤΕΑ) που ιδρύθηκαν από το στρατό σε συνεργασία με το υπουργείο Εσωτερικών, από τον Οκτώβριο του 1946.

Στις πρώτες μεταπολεμικές εκλογές, δηλαδή αυτές του Μαρτίου 1946, την ακροδεξιά εκπροσώπησαν δύο κόμματα : το Κόμμα Εθνικοφρόνων (Θ. Τουρκοβασίλης) και το Κόμμα «Χ» (Κ. Ευσταθόπουλος), το οποίο πήρε το 0,17 % των ψήφων.

Στις εκλογές του 1950, την ακροδεξιά εκπροσώπησαν 3 κόμματα : το Κόμμα Ελληνικής Αναγεννήσεως (Κ. Κοτζιάς, Κ. Μανιαδάκης), το Κόμμα Εθνικοφρόνων (Θ. Τουρκοβασίλης) και το Εθνικό Αγροτικό Κόμμα Χιτών (Γ. Γρίβας) το οποίο πήρε το 0,84 % των ψήφων. Η δεξιά μετά τη νίκη της σε αυτές τις εκλογές (όπου σημειώθηκε ρεκόρ νοθείας), σχημάτισε κυβέρνηση υπό τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη. Η κυβέρνηση αυτή απομάκρυνε μεγάλο αριθμό αντιφρονούντων αξιωματικών από το στράτευμα και συνεργάστηκε στενά με την ακροδεξιά συνωμοτική οργάνωση ΙΔΕΑ για να εμποδίσει την αναρρίχηση δημοκρατικών αξιωματικών σε υψηλότερες θέσεις. Στο σημείο αυτό θα παραθέσουμε λίγες πληροφορίες για τον ΙΔΕΑ. Ο ΙΔΕΑ ήταν μια μυστική οργάνωση βασιλοφρόνων και συντηρητικών αξιωματικών. Στο βιβλίο «Ο βιασμός της ελληνικής δημοκρατίας», στο κεφάλαιο 1, αναφέρεται ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες παρακολουθούσαν τις δραστηριότητες των διάφορων συνωμοτικών οργανώσεων και γνώριζαν αρκετά στοιχεία για αυτές. Παραθέτουμε από το συγκεκριμένο κεφάλαιο το ακόλουθο απόσπασμα : «Από τη δεκαετία του ’50 είχαν συλλέξει πληροφορίες για τη δραστηριότητα της συνωμοτικής οργάνωσης ΙΔΕΑ (Ιερός Δεσμός Ελλήνων Αξιωματικών), που ιδρύθηκε το 1944, προτού λήξει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, ενόσω η ελληνική κυβέρνηση ήταν ακόμη εξόριστη στη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με την ανάλυση των ειδικών του Στέητ Ντηπάρτμεντ, ο ΙΔΕΑ δημιουργήθηκε από νεαρούς αξιωματικούς, οι οποίοι επεδίωκαν να ενισχύσουν τη θέση τους έναντι των βενιζελικών αξιωματικών που είχαν αποστρατευθεί ή αποταχθεί μετά το κίνημα του 1935 και ανακλήθηκαν στην ενεργό υπηρεσία από τους Βρετανούς. Ο βετεράνος αναλυτής των ελληνικών υποθέσεων στο Γραφείο Ερευνών και Συλλογής Πληροφοριών του Στέητ Ντηπάρτμεντ Χαρίλαος Λαγουδάκης ανέφερε πως ο ΙΔΕΑ χρησιμοποιούσε τον αντικομμουνισμό ως ιδεολογική κάλυψη, ενώ συμπεριλάμβανε αξιωματικούς που είχαν βαθμό ταγματάρχη ως και στρατηγού. Μετά την απελευθέρωση της χώρας από τη γερμανική κατοχή, ο ΙΔΕΑ πέρασε – σύμφωνα με τον Λαγουδάκη – στα χέρια των ταγματαρχών, οι οποίοι τον διατήρησαν ενεργό και πέρα από τον έλεγχο των ανώτατων αξιωματικών. Η αμερικανική πρεσβεία είχε επαφές με στελέχη του ΙΔΕΑ και παρακολουθούσε συστηματικά τις εσωτερικές εξελίξεις της ομάδας, ενώ οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ εκτιμούσαν ότι το εάν ο ΙΔΕΑ αποφάσιζε να προχωρήσει σε πραξικόπημα, «αυτό θα εξηρτάτο σε μεγάλο βαθμό … από το ποια θα ήταν η αμερικανική αντίδραση».

Στέλεχος της CIA, που υπηρέτησε στην Αθήνα τρεις φορές από το 1947 έως το 1966, υποστήριζε ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες αντιμετώπιζαν θετικά το ρόλο του ΙΔΕΑ και άλλων συνωμοτικών ομάδων, διότι εκτιμούσαν ότι δεν θα επέτρεπαν ποτέ την άνοδο αριστερών κομμάτων στην εξουσία ή ανοίγματα ελληνικών κυβερνήσεων προς το ανατολικό μπλοκ.» Στη συνέχεια στο ίδιο βιβλίο αναφέρεται ότι : «Ο ΙΔΕΑ εμφανίστηκε στο προσκήνιο τον Μάιο του 1951 με το αποτυχημένο κίνημα που εκδηλώθηκε όταν ο Παπάγος αποφάσισε να παραιτηθεί από την αρχιστρατηγία των Ενόπλων Δυνάμεων. (…) Το βράδυ της 30ης Μαΐου 1951, μόλις έγινε γνωστή η απόφασή του, τα ηγετικά στελέχη του ΙΔΕΑ κατέλαβαν τα γραφεία του ΓΕΕΘΑ και του ΓΕΣ στα Παλαιά Ανάκτορα. Ταυτόχρονα έμπιστοι συνεργάτες τους κατέλαβαν κρίσιμες εγκαταστάσεις στο κέντρο της Αθήνας.» Στο βιβλίο «Ο μεταπολεμικός κόσμος» αναφέρεται ότι οι ταγματάρχες Γ. Καραγιάννης και Ι. Καραμπότσιος, ηγετικά στελέχη του ΙΔΕΑ, αμέσως μετά τη νίκη της Δεξιάς στις εκλογές του 1946 ανέλαβαν την Διεύθυνση του Γραφείου του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Σχετικά με του κινηματίες του ΙΔΕΑ, το ίδιο βιβλίο αναφέρει ότι «Ελάχιστοι αξιωματικοί «οι πρωταίτιοι μόνον της αντιπειθαρχικής πράξεως», απομακρύνθηκαν από το στράτευμα και μόνον για ένα διάστημα, μέχρι δηλαδή να τους επαναφέρει ο Παπάγος ως πρωθυπουργός. Η ανάκριση δεν ολοκληρώθηκε και η υπόθεση δεν έφθασε ποτέ στην αίθουσα του Στρατοδικείου.» . Με λίγα λόγια οι περισσότεροι έπεσαν στα μαλακά. Μεταξύ των κινηματιών του 1951 ήταν και οι εξής : Γ. Κουρούκλης, Στ. Ταβουλάρης, Αλ. Χρηστέας, Δ. Παπαδόπουλος, Κ. Αναγνωστόπουλος και Δ. Καραχάλιος. Οι κινηματίες του ΙΔΕΑ παραπέμφθηκαν σε δίκη «επί εσχάτη προδοσία» αλλά τη γλύτωσαν καθώς τον Ιανουάριο του 1952 δημοσιεύθηκε διάταγμα αμνηστίας. Ο ΙΔΕΑ και η ΕΕΝΑ (Ένωση Ελλήνων Νεαρών Αξιωματικών) έμελλε να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο πραξικόπημα του 1967.

Το Σεπτέμβριο του 1946, σε συνθήκες πολύ χειρότερες από εκείνες των εκλογών του Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε το δημοψήφισμα για τη Μοναρχία. Η νόθευση του εκλογικού αποτελέσματος υπέρ της επαναφοράς της Μοναρχίας έμεινε στην ιστορία. Όπως αναφέρεται στο βιβλίο «Ο μεταπολεμικός κόσμος» : «Στην πραγματικότητα, η νοθεία των αποτελεσμάτων προσέλαβε τέτοιες διαστάσεις ώστε ακόμη και η AMFOGE 2 υποχρεώθηκε να χαρακτηρίσει το επίσημο αποτέλεσμα ‘εξωπραγματικό’».

Παρακάτω αναγράφονται τα ποσοστά ψήφων που συγκέντρωσαν τα ακροδεξιά κόμματα στις εκλογές που έγιναν την περίοδο 1950-1964.

Εκλογές 1950

Πολιτική Ανεξάρτητος Παράταξις (Κ. Κοτζιάς, Κ. Μανιαδάκης, Θ. Τουρκοβασίλης) 8,15 % 16 έδρες
Νέον Κόμμα (Σ. Μαρκεζίνης) 2,50% 1 έδρα
Εθνικό Αγροτικόν Κόμμα Χιτών (Γ. Γρίβας) 0,84 % 0 έδρες

Εκλογές 1956

Προοδευτικόν Κόμμα (Σ. Μαρκεζίνης) 2,22 % 0 έδρες
Κόμμα Αρχών Ιωάννου Μεταξά (Κ. Μανιαδάκης) 0,11 % 0 έδρες

Εκλογές 1958

Ορισμένα πρόσωπα της ακροδεξιάς συμμετείχαν στην Ένωση Λαϊκών Κομμάτων.
Ένωσις Λαϊκών Κομμάτων 2,94 % 4 έδρες

Εκλογές 1963

Κόμμα των Προοδευτικών (Σ. Μαρκεζίνης) 3,73 % 2 έδρες

Από το 1957 και μετά δημιουργούνται στην Ελλάδα πολυάριθμες ακροδεξιές (νεοφασιστικές) οργανώσεις και αναβιώνουν άλλες παλιότερες που την περίοδο εκείνη είχαν ατονήσει. Οι περισσότερες από τις οργανώσεις αυτές δρουν στο χώρο της νεολαίας (μαθητικής, φοιτητικής και εργαζόμενης). Αναφέρουμε ενδεικτικά τις ακόλουθες :

ΟΕΝ (Οργάνωση Εθνικής Νεολαίας)
ΣΕΝ (Σώμα Ελπιδοφόρων Νέων)
Σώμα Ελλήνων Αλκίμων (ή απλά Άλκιμοι για λόγους συντομίας)
Βασιλική Νεολαία
Εθνική Κοινωνική Οργάνωσις Φοιτητών (ΕΚΟΦ)
ΟΣΕΝ (η οποία έδρασε στο χώρο της μαθητικής νεολαίας).

Αξίζει να αναφέρουμε και κάποια πρόσωπα που δραστηριοποιήθηκαν έντονα στο χώρο της ακροδεξιάς στην προδικτατορική περίοδο. Ένας διάσημος ακροδεξιός ήταν ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης που υπήρξε στέλεχος της Νεολαίας της (δεξιάς) ΕΡΕ και καταδικάστηκε αρκετές φορές για διάφορα εγκλήματα. Το 1956 καταδικάστηκε για παράνομη οπλοφορία. Την περίοδο 1958-1961 ήταν ακόλουθος του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Β. Ελλάδος (επί κυβέρνησης Καραμανλή). Το 1961 εξελέγη βουλευτής της ΕΡΕ.

Άλλος διάσημος ακροδεξιός της προδικτατορικής περιόδου ήταν ο Κωνσταντίνος Πλεύρης (1940- ). Το 1960 ίδρυσε την Κίνηση της 4ης Αυγούστου που είχε φιλομεταξικό προσανατολισμό και εξέδιδε και ομώνυμη εφημερίδα. Την περίοδο 1958-1962 φοίτησε στην Πάντειο. Μετά την επιβολή της Χούντας διορίστηκε καθηγητής στη Σχολή Γενικής Μορφώσεως του Αρχηγείου Στρατού και καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων. Επίσης, διορίστηκε καθηγητής στις σχολές Αστυνομίας Πόλεων και Χωροφυλακής. Ήταν στενός συνεργάτης του χουντικού Ι. Λαδά και διευθυντής του ιδιαίτερου γραφείου του. Υπήρξε ο οργανωτικός υπεύθυνος των Αλκίμων. Είχε επαφές με Ιταλούς νεοφασίστες και συνεργάστηκε με την ΚΥΠ. Έχει δηλώσει ότι είναι ναζιστής και ρατσιστής.

Αξίζει να αναφέρουμε και μια άλλη γνωστή ακροδεξιά οργάνωση : την Αντικομμουνιστική Σταυροφορία Ελλάδος (ΑΣΕ) που είχε παραρτήματα σε διάφορες πόλεις. Αρχηγός της ήταν ο Θεόδωρος Παπαδόγκωνας, αντισυνταγματάρχης ε.α., υπαρχηγός των Ταγμάτων Ασφαλείας Πελοποννήσου στην Κατοχή και αδελφός του διαβόητου Αρχηγού των Ταγμάτων (δηλαδή του Δ. Παπαδόγκωνα).

Επίσης υπήρχε η Πανελλήνιος Εθνική Σταυροφορία (ΠΕΣ), η Εθνική Κοινωνική Εξόρμησις (ΕΚΕ), η «Πανελλήνιος Χριστιανική και Εθνική Άμυνα εν τούτω Νίκα» που έδρασε στη Βόρεια Ελλάδα και είχε για Πρόεδρο το Γεώργιο Τσίχλη (παλιό συνεργάτη του γερμανόφιλου δοσίλογου Γιοσμά), η Οργάνωσις Εθνικής Αντιστάσεως με αρχηγό το Λεωνίδα Βρεττάκο και έδρα την Αθήνα κ.α.
Αξίζει να αναφέρουμε και τη Ναζιστική Οργάνωση Αθηνών (ΝΟΑ) που λειτουργούσε σαν παράρτημα της δολοφονικής Κου Κλουξ Κλαν (ΚΚΚ) και καθοδηγιόταν από τον Horace Sherman Miller που ήταν σημαντικό στέλεχος της Κου Κλουξ Κλαν.

Η ΕΚΟΦ ιδρύθηκε το 1960. Είχε για έμβλημά της δύο δάδες. Τα μέλη της επιδόθηκαν σε πολυάριθμες βιαιοπραγίες, απειλές, προβοκάτσιες, σκευωρίες, μοίρασμα πλαστών προκηρύξεων και άλλες εγκληματικές ενέργειες. Η ΕΚΟΦ συνεργαζόταν στενά με την ΕΡΕ, ενώ αρκετά μέλη της ήταν και μέλη της ΕΡΕ ή της Νεολαίας της ΕΡΕ. Πρόεδρος της ΕΚΟΦ ήταν ο Παύλος Μανωλόπουλος, ηγετικό στέλεχος της Νεολαίας της ΕΡΕ, που αργότερα έγινε Υπουργός Εργασίας στη δικτατορική Κυβέρνηση Παπαδόπουλου. Ο αντιπρόεδρος της ΕΚΟΦ Λουκάς Παπαγγελής έγινε Υπουργός παρά τω Πρωθυπουργό επί Χούντας. Ο Λάκης Ιωαννίδης (ηγετικό στέλεχος της ΕΚΟΦ) έγινε ακόλουθος τύπου της Ελληνικής Πρεσβείας στο Παρίσι την περίοδο 1967-1970. Το 1963 η ΕΦΕΕ ζήτησε την άμεση διάλυση της ΕΚΟΦ. Για να αναφέρουμε ολόκληρη την εγκληματική δράση της οργάνωσης χρειαζόμαστε πολλές σελίδες. Αναφέρουμε ενδεικτικά ότι το Δεκέμβριο του 1960 οι ΕΚΟΦίτες επιτέθηκαν κατά των γραφείων της εφημερίδας «Μακεδονία». Το Μάιο του 1961 επιτέθηκαν κατά του βουλευτή Ζορμπά μέσα στη Βουλή. Το Σεπτέμβριο του 1961 η ΕΚΟΦ πραγματοποίησε επιδρομή στα γραφεία της ΔΕΣΠΑ (Διοικούσα Επιτροπή Συλλόγων Πανεπιστημίου Αθηνών), έσπασε διάφορα αντικείμενα και προχώρησε στον άγριο ξυλοδαρμό φοιτητών. Το Φεβρουάριο του 1963 έγινε βάρβαρη επιδρομή της ΕΚΟΦ στη γενική συνέλευση της Παντείου και άγριος ξυλοδαρμός πολλών φοιτητών. Η ΕΚΟΦ διαλύθηκε τελικά το 1968. Τα σημαντικότερα στελέχη της κατέλαβαν ηγετικά πόστα στον κρατικό μηχανισμό την περίοδο της δικτατορίας (1967-1974). Έγιναν Υπουργοί (Παύλος Μανωλόπουλος), Υφυπουργοί (π.χ. ο Χρήστος Μίχαλος από την ΟΕΝ, ο ΕΚΟΦίτης Λουκάς Παπαγγελής που έγινε Γενικός Γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών, ο ΕΚΟΦίτης Δημήτριος Καρακώστας, ο ΕΚΟΦίτης Γεώργιος Γεωργαλάς που το 1970 έγινε Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ), Νομάρχες (π.χ. Παύλος Μανωλόπουλος), δήμαρχοι (π.χ. ο Π. Λεοντιάδης που διορίστηκε από τη Χούντα δήμαρχος Κερατσινίου), ειδικοί σύμβουλοι (π.χ. ο Πανουσάκης Σωτήριος, ο Νικολιτσέας Δημήτριος που διορίστηκε από τη Χούντα σύμβουλος στο Υπουργείο Προεδρίας και το 1974 ήταν υποψήφιος βουλευτής της ακροδεξιάς ΕΔΕ, ο ναζιστής Κωνσταντίνος Πλεύρης), διπλωματικοί υπάλληλοι (Λάκης Ιωαννίδης) και ηγετικά στελέχη της Συμβουλευτικής Επιτροπής (π.χ. ο Παπαγγελής και ο Νικόλαος Μέρτζος που ήταν μέλος της ΕΚΟΦ και της Νεολαίας της ΕΡΕ).

Στο σημείο αυτό θα παραθέσουμε λίγες πληροφορίες και για το «Σώμα Ελλήνων Αλκίμων» (ή απλά Άλκιμοι για λόγους συντομίας). Οι Άλκιμοι ιδρύθηκαν το 1948. Μεταξύ των σκοπών αυτής της οργάνωσης ήταν και η «στρατιωτική προπαίδευσις των νέων». Από το 1956 και μετά, οι Άλκιμοι άρχισαν να φασιστικοποιούνται. Ο αρχηγός τους, υποστράτηγος ε.α. Κ. Κωστόπουλος είχε εκφράσει το θαυμασμό του για το δικτάτορα Μουσολίνι. Η στολή που φορούσαν οι Άλκιμοι έμοιαζε πολύ με τη στολή της ΕΟΝ του δικτάτορα Μεταξά. Απ’ το 1967 και μετά, οι χουντικοί ήθελαν μια νεολαιίστικη οργάνωση που θα έκανε προπαγάνδα υπέρ της στρατιωτικής δικτατορίας. Έτσι λοιπόν επέλεξαν τους Άλκιμους για να πραγματοποιήσουν την επιθυμία τους και τους χρηματοδότησαν με μεγάλα ποσά. Παράλληλα, τοποθέτησαν ως οργανωτικό υπεύθυνο στους Άλκιμους τον Κωνσταντίνο Πλεύρη που ήταν άτομο της εμπιστοσύνης τους.

Μια άλλη σημαντική ακροδεξιά οργάνωση ήταν η ΕΒΟΝ. Η ΕΒΟΝ ήταν βασιλική νεολαιίστικη οργάνωση με έδρα τον Πειραιά. Είχε σαν σκοπό την «ελληνοχριστιανικήν αγωγήν των Ελληνοπαίδων, την υπακοή εις το Βασιλέα και την στρατιωτικήν προπαίδευσιν των νέων». Ηγετικά στελέχη της ήταν ο Ιωάννης Τσερκέζος και ο Ιωάννης Φαντάκης.
Τέλος, υπήρχε και η Νεολαία Εθνικιστικής Δράσεως (Ν.Ε.Δ.), σημαντικά στελέχη της οποίας ήταν ο Μ. Βαρκλαντής και ο Κ. Συρμής. Και οι δύο ήταν στελέχη της Νεολαίας της ΕΡΕ.

Συγκεντρωθηκαν 498 υπογραφες ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΦΑΣΙΣΜΟΣ .
Θράσος Αβραάμ 5 ώρες

Μια μέρα σαν τη σημερινή, στις 27 Ιανουαρίου 1945, σοβιετικά στρατεύματα απελευθερώνουν το στρατόπεδο του Άουσβιτς βάζοντας τέλος στην φρίκη. Εκεί που δολοφονήθηκαν με βιομηχανικό τρόπο μέσα σε δυόμιση χρόνια 1,1 εκατομμύρια άνθρωποι, με το 1 εκατ. από αυτούς να είναι Εβραίοι. Σύμφωνα, με στοιχεία της ιστορικής έρευνας συνολικά, 58.886 Εβραίοι της Ελλάδας, άνδρες, γυναίκες και παιδιά βρήκαν το θάνατο στα γερμανικά στρατόπεδα εξόντωσης . Τα 3/4 των Ελλήνων Εβραίων εξοντώθηκαν στους θαλάμους αερίων του Μπίρκεναου (Άουσβιτς ΙΙ) αμέσως μετά την άφιξη τους.
Ο επιζών του Ολοκαυτώματος Ελί Βιζέλ είχε γράψει «Ο δήμιος σκοτώνει πάντα δυο φορές, τη δεύτερη με τη λήθη». Γι αυτό πρέπει να θυμόμαστε.Ποτέ ξανά φασισμός!

Και εδω η αληθινη ιστορια .Ο εγγονος του διοικητη του Αουσβιτς του Ρουντολφ Χερστ.Καλος και τρυφερος οικογενειαρχης στο σπιτι του ο παπους λεει  δολοφονος χιλιαδων ανθρωπων λιγα μετρα πιο περα.

Εδω η καταληξη του Δημιου του Αουσβιτς μετα την δικη της Νυρεμβεργης

 

Μιας και δεν βρηκαν προσφυγες ξεσπασαν πανω στο δημοσιογραφο της Ντοιτσε Βελε και η εικονα κανει τον γυρω του κοσμου βελτιωνοντας την τουριστικη εικονα της χωρας μας. Γερμανος ειναι βεβαια ο ανθρωπος αλλα αντιφασιστας και τον αναγνωρισαν…..Και μετα καποιοι «δημοκρατες» εθνικιστες ονειρευονται αντιπροσφυγικες κινητοποιησεις (με τους Χρυσαυγιτες παρεα)….Για να αδειασουμε απο προσφυγες και να ερθουν τουριστες. Η εστω Κινεζοι επενδυτες.

https://external.fbrs1-1.fna.fbcdn.net/safe_image.php?d=AQAqhwuHZlzkh-Db&w=540&h=282&url=http%3A%2F%2Fartinews.gr%2Fassets%2Fimages%2Ffacism%2FIakompi-.jpg&cfs=1&upscale=1&fallback=news_d_placeholder_publisher&_nc_hash=AQDlrx8u48Jh0bB7

Η φωτο (απο την επιθεση ΧΑ στους Αιγυπτιους Αλιεργατες το 2012) βρεθηκε στους σκληρους δισκους στελεχων της οργανωσης.

Ενα κόκκινο λάβαρο με έναν μαύρο κεραυνό στη μέση και συνοδεύεται από ένα μακρύ μαχαίρι (την «ξιφολόγχη» που τόσο πολύ αρέσει στον Μιχαλολιάκο να την «ακονίζει στο πεζοδρόμιο», φωτ. 5). Το σήμα αυτό είναι αντιγραμμένο από το σύμβολο της μεσοπολεμικής ναζιστικής οργάνωσης Βρετανική Ενωση Φασιστών και Εθνικοσοσιαλιστών (British Union of Fascists and National Socialists) του Οσβαλντ Μόσλεϊ, που διαλύθηκε από τη βρετανική κυβέρνηση μετά την έναρξη του πολέμου, το 1940. Ο Μόσλεϊ (Oswald Mosley, 1896-1980) παρέμεινε φυλακισμένος έως το 1943.

Στο μόνο που διαφέρουν οι μπλούζες των «Ομάδων Κρούσεως» από το εξώφυλλο του βιβλίου είναι ότι έχουν αντικαταστήσει το μακρύ μαχαίρι με μια σιδηρογροθιά

Ακόμα και ο ύμνος της «Ομάδας Κρούσεως» είναι ταυτόσημος με εκείνον της Χρυσής Αυγής, ο οποίος βέβαια αντιγράφει το εμβατήριο των χιτλερικών Ταγμάτων Εφόδου, το «Τραγούδι του Χορστ Βέσελ».

Πριν 7 χρόνια στις 17 Γεναρη 2013 εγινε η  δολοφονία του Πακιστανού εργάτη Σαχζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα από Χρυσαυγίτες.Η δολοφονία του είχε ηθικούς αυτουργούς όλους όσους έδωσαν δύναμη στους φασίστες.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, selfie

Ακολουθησε η δολοφονια του Παυλου Φυσσα τον Σεπτεμβρη της ιδιας χρονιας.

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

ΨΗΦΙΣΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΗΜΟΥ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

 

                                                         Κρανίδι, 8/10/2013                

                                                                     Αρ. Πρωτοκ. 12744

Ψήφισμα Δημοτικού Συμβουλίου

Δήμου Ερμιονίδας

——————————————-

Eκ του πρακτικού της 24ης συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου του έτους 2013 α.α 289/2013 απόφασης του Δ.Σ

Σήμερα ημέρα Δευτέρα 7η Οκτωβρίου 2013 κατά την 24η Συνεδρίαση ,το Δημοτικό Συμβούλιο ενέκρινε το παρακάτω ψήφισμα:

«Tα τελευταία γεγονότα με τη δολοφονία του Π. Φύσσα και την επίθεση στο Πέραμα συνέχεια δεκάδων επιθέσεων κατά μεταναστών μικροεπαγγελματιών εργαζομένων αναδεικνύουν το εγκληματικό πρόσωπο της Χ.Α. Είναι δύναμη που οργανώνεται και εκπαιδεύεται εναντίον του λαού και του εργατικού λαϊκού κινήματος. Είναι ναζιστική φασιστική οργάνωση φορέας αυτής της αντιδραστικής ιδεολογίας και τόσο η εγκληματική της δράση όσο και η ιδεολογία της δεν έχουν θέση στη χώρα της δημοκρατίας. Αναπτύχθηκε σε συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης σε περιόδους ιδεολογικοπολιτικής και οργανωτικής υποχώρησης και έγινε το στήριγμα της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής των τελευταίων χρόνων. Ο λαός έχει τη δύναμη να απορρίψει και να απομονώσει τις εγκληματικές απάνθρωπες θεωρίες της Χ.Α. Αποτελεί καθήκον και αναγκαιότητα να αποκαλύψουμε, να πολεμήσουμε και να ορθώσουμε τείχος στο δηλητήριο του φασισμού ναζισμού. Η μαζική πάλη μπορεί να απονομιμοποιήσει και να ξεριζώσει τη Χ.Α. οριστικά και τελεσίδικα μέσα στο λαό.

Το Δημοτικό μας Συμβούλιο καταδικάζει αυτές τις εγκληματικές ενέργειες που μοναδικό σκοπό έχουν τον κοινωνικό διχασμό, τον αποπροσανατολισμό του λαού και βάλλουν κατά της λαϊκής συνοχής».      

ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ   ΛΑΜΠΡΟΥ

Και την σπορά των ηττημένων του 1945 .Στις ευρωεκλογες 276 χιλιαδες Ελληνες ψηφισαν Νεοναζι.Μην ξεχνας!

Μην ξεχνας τι ειναι οι Ελληνες. Μαθε περισσοτερα για τους Ελληνες και την ιστορια τους

Νότης Παπαζαχαρόπουλος Αναρχικος σιδηρουργος απο την Πατρα νεκρος στη Μαχη της Μαδριτης το Μαρτιο του 1939 μαχομενος κατα του φασισμου.

«Σπάνιο φωτογραφικό ντοκουμέντο από των Ισπανικό εμφύλιο, στο οποίο αποδεικνύεται η ύπαρξη Ελλήνων μαχητών στης γραμμές των Ισπανών Αναρχικών.

Η συγκεκριμένη φωτογραφία, απεικονίζει Ισπανούς και Έλληνες Αναρχικούς, από την Πάτρα, οι οποίοι πολέμησαν στο πλευρό της Ταξιαρχίας του μεγάλου Ισπανού Αναρχικού Μπουοναβεντούρα Ντουρούτι, στα περίχωρα της Καταλονίας.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 4 άτομα, υπαίθριες δραστηριότητες

Πίσω από την ομάδα των Αναρχικών διακρίνεται ένα θωρακισμένο φορτηγό που κατασκεύασε ο Πατρινός Αναρχικός Νότης Παπαζαχαρόπουλος, καθιστός δεύτερος από δεξιά, οποίος ήταν σιδηρουργός στο επάγγελμα και εργάζονταν την δεκαετία του ’30 στο Λιμάνι της Πάτρας, μέχρι που άκουσε τις “σειρήνες” της επανάστασης στην Ισπανία και αποφάσισε να συνδέσει την τύχη του με τα όνειρα των Ισπανών συντρόφων του.

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/8f/%C2%A1No_pasar%C3%A1n%21_Madrid.jpg
Ο αδελφός του Νότη, Μπάμπης Παπαζαχαρόπουλος από τον Αϊ Γιώργη Λάγγουρα Πατρών, πέθανε στα τέλη της δεκαετίας του ’80 στην γενέτειρά του, σε βαθιά γεράματα. Αναρχικός και ο ίδιος, στη συνέχεια είχε ενταχθεί στης γραμμές του ΚΚΕ όπου πολέμησε στις τάξεις του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο τους Ναζί κατακτητές αλλά και στον εμφύλιο τους δοσίλογους και Ταγματασφαλίτες που είχαν συνεργαστεί συνειδητά με τον Γερμανό κατακτητή. Μακρονησιώτης και σεμνός αγωνιστής ο Μπάμπης Παπαζαχαρόπουλος όπως θυμούνται οι παλιοί Πατρινοί πάντα τιμούσε την μνήμη του αδελφού του οποίος άφησε την τελευταία του πνοή στην μεγάλη μάχη της Μαδρίτης, όπου οι Αναρχικοί αγωνιστές απέκρουσαν με ηρωισμό τα φασιστικά και ναζιστικά τάγματα του υμνητή του σφαγέα της Ευρώπης Χίτλερ, Στρατηγού Φράνκο.
Η συγκεκριμένη φωτογραφία αποδεικνύει την ύπαρξη Ελλήνων Αναρχικών, ανάμεσα στους μαχητές της CNT, καθώς στην κορυφή του θωρακισμένου φορτηγού διακρίνεται καθαρά η Ελληνική σημαία και δίπλα η κοκκινόμαυρη της CNT.

Το κείμενο είναι παρμένο από συντροφικό προφίλ ενώ έχει γραφτεί από τον Θεοδόση Πάνου.

από Antifa West Coast

Οι Έλληνες που συμμετείχαν στην απόβαση της Νορμανδίας. Έγιναν πρωτοσέλιδο στους New York Times. Ο ηρωικός στρατιώτης Έντυ Λαμπρός πήρε λάφυρο τη σβάστικα

 

Δικη

Άμεσο αντίκτυπο στην εξέλιξη της δίκης για τη Χρυσή Αυγή θα έχει ο νέος Ποινικός Κώδικας, ο οποίος προβλέπει σειρά αλλαγών και στις βασικές κακουργηματικές πράξεις που αφορούν στην εγκληματική οργάνωση. Λαμβάνοντας υπόψη τη βασική αρχή ότι ισχύει πάντοτε ο ηπιότερος νόμος, ακόμη και αναδρομικά, αλλάζει σημαντικά το πλαίσιο ποινής, τουλάχιστον για το αδίκημα της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης, το οποίο αφορά όλα τα ηγετικά στελέχη της Χρυσής Αυγής.

Σύμφωνα με τον καινούργιο κώδικα, έρχεται μία σημαντική μείωση ως προς το ελάχιστο όριο ποινής αναφορικά με το αδίκημα της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης. Έτσι, από ποινή κάθειρξης 10 έως 20 έτη που προβλεπόταν μέχρι πρότινος, από 1η Ιουλίου ο «διευθυντής» εγκληματικής οργάνωσης (ΠΚ 187 παρ.3) τιμωρείται με ποινή κάθειρξης τουλάχιστον πέντε χρόνων. Επί της ουσίας, ο καταδικασθείς για διεύθυνση αντιμετωπίζει πλέον την ίδια ποινή με εκείνη του απλού μέλος μίας εγκληματικής οργάνωσης. Ταυτόχρονα, όπως επισημαίνει ο συνήγορος πολιτικής αγωγής, Κ. Παπαδάκης, υπάρχει και η απαλοιφή της επιβαρυντικής περίστασης για τους διευθυντές που υπήρχε στο αρχικό σχέδιο νόμου, έτσι ώστε η εξίσωση της ελάχιστης ποινικής ευθύνης διευθυντών και εκτελεστικών οργάνων να είναι πλήρης και αδιάκριτη.

Ακόμα μία σημαντική τροποποίηση στον Ποινικό Κώδικα που σχετίζεται με τους κατηγορούμενους στη δίκη της Χρυσής Αυγής, είναι η κατάργηση της στέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων. Κι αυτό γιατί ο νέος νόμος δίνει το δικαίωμα ακόμα και στους καταδικασθέντες για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, παρά την αμετάκλητη καταδίκη τους, να θέτουν υποψηφιότητα και να εκλέγονται βουλευτές.

Οι καταγγελιες της αριστερας για τη σταση των ΣΥΡΙΖΑιων  σε Αργος και Ναυπλιο σε σχεση με παραχωρηση χωρου στην ΧΑ για προεκλογικες δραστηριοτητες ηταν απολυτα σωστες και επιβεβαιωνονται.Καθολου λαθος η παρεξηγηση δεν εγινε Ειναι κεντρικη πολιτικη αποφαση της κυβερνησης αυτη η τακτικη. Οπως παντα πολιτικαντηδες απατεωνες. Οχι δεν εγιναν φασιστες .Πιστευουν ομως πως οι ψηφοι στους Νεο Ναζι θα κοψουν ψηφους απο την ΝΔ και ετσι αυτοι οι «δημοκρατες» θα εχουν ξανα την πλειοψηφια. Τοσο Βαιμαρη οι ανιστορητοι. Τοσο καιροσκοποι τυχοδιωκτες πουλημενοι. Αριστερα στην κυβερνηση σε καπιταλιστικο καθεστως σημαινει ξεπουλημα. Ο ρολος της αριστερας δεν μπορει παρα να ειναι στην αντιπολιτευση σε κοινωνιες εκμεταλευσης πολυ περισσοτερο οταν η χωρα μας ειναι σε καθεστως οικονομικης και πολιτικης κατοχης.

Καμμια ψηφο σε Δημους και Περιφερεια σε ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ. Μην αφησετε το παρελθον τους να επιρεασει την κριση σας .Εχουν αλλαξει.Ειναι απεναντι μας πλεον οσοι εμειναν σε αυτο το νεο κομμα.

Υπουργειο Εσωτερικων

Ενώ ο δήμος Αθηναίων δεν έδωσε χώρο στα εκλογικά περίπτερα της Χρυσής Αυγής, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής αποφάσισε τελικά να δώσει χώρο στο νεοναζιστικό μόρφωμα και τα παρακλάδια του ενόψει των ευρωεκλογών και των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Συγκεκριμένα έκανε δεκτή την ένσταση της Χρυσής Αυγής και με αυτή την απόφαση η νεοναζιστική οργάνωση θα μπορεί να στήσει εκλογικά περίπτερα στη συμβολή των λεωφόρων Κανελλοπούλου και Μεσογείων.

Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση του δήμου Αθηναίων, που χαρακτήρισε «πρόκληση» την απόφαση της αποκεντρωμένης διοίκησης Αττικής.

Στην ανακοίνωσή του, ο δήμος «υπογραμμίζει την αταλάντευτη θέση του, όπως εκφράστηκε από την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, ότι ο φασισμός δεν έχει θέση στην Αθήνα».

«Η ανατροπή της βούλησης της δημοτικής αρχής συνιστά πρόκληση. Θέτουμε την απόφαση της αποκεντρωμένης διοίκησης Αττικής του υπουργείου Εσωτερικών, στην κρίση των πολιτών της Αθήνας» τονίζεται στην ανακοίνωση.

Αποκεντρωμενη Διοικηση

Μόνο ως πρόκληση μπορεί να θεωρηθεί η ανατροπή απόφασης του Δημοτικού Συμβούλιου Αθήνας να μην παραχωρηθεί χώρος στην ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής για εκλογικά περίπτερα ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, ένα όργανο που εποπτεύει τους δήμους και την περιφέρεια και στο οποίο συντονιστής είναι κυβερνητικό στέλεχος, έρχεται να ακυρώσει την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Αθήνας.

Στις 11 Απρίλη, κατά τη διάρκεια της διακομματικής και διαπαραταξιακής σύσκεψης για τον καθορισμό διευκολύνσεων που θα παρέχει ο δήμος στα κόμματα και τις δημοτικές παρατάξεις που θα λάβουν μέρος στις δημοτικές εκλογές και τις ευρωεκλογές, το Δημοτικό Συμβούλιο Αθήνας ενέκρινε ψήφισμα στο οποίο αναφερόταν με καθαρό τρόπο ότι «ο δήμος όσο διαρκεί η δίκη της Χρυσής Αυγής δεν θα παράσχει διευκολύνσεις, όσον αφορά πλατείες και χώρους για εκλογικά περίπτερα», τονίζοντας μάλιστα ότι «η Αθήνα είναι και θα παραμείνει πόλη αντιφασιστική».

Στη συνέχεια, ο Ηλίας Κασιδιάρης κατέθεσε ένσταση στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής απέναντι σε αυτή την απόφαση, η οποία με τη σειρά της όχι απλά έκανε δεκτή την ένσταση, αλλά αποφάσισε να παραχωρήσει απευθείας χώρο στην Χρυσή Αυγή, κάτι που βέβαια δεν αποτελεί αρμοδιότητά της.

Το βασικό ερώτημα είναι πως γίνεται η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής να γράφει στα παλιά της παπούτσια την απόφαση της πλειοψηφίας ενός Δημοτικού Συμβουλίου, προκειμένου να υποκύψει στα καπρίτσια του Κασιδιάρη και της Χρυσής Αυγής;

Όπως επίσης, πως γίνεται ένα κυβερνητικό στέλεχος, μιας δήθεν αριστερής κυβέρνησης, να κάνει πίσω στις απαιτήσεις των ναζιστών υπόδικων δολοφόνων;

Κάθε απόφαση που στέκεται απέναντι στην Χρυσή Αυγή, πέρα από το γεγονός ότι τους αφήνει εκτεθειμένους σε θεσμικό επίπεδο, δείχνει και το αποτέλεσμα των διαρκών πιέσεων που ασκεί το αντιφασιστικό κίνημα. Γιατί στην πραγματικότητα είναι αυτό το κίνημα που με την διαρκή του παρουσία στους δρόμους έβαλε φρένο σε κάθε προσπάθεια των φασιστών να κερδίσουν χώρο και κοινωνική απήχηση.

Ένα τέτοιο πρόσφατο παράδειγμα ήταν η αρνητική απόφαση του Δήμου Καλαμαριάς να παραχωρήσει στη φασιστική οργάνωση Ιερός Λόχος το πρώην στρατόπεδο Κόδρα για το Makedonian Pride. Και στη συνέχεια η μαζική αντιφασιστική συγκέντρωση φρόντισε να διασφαλίσει ότι δεν θα αφήσει κανένα περιθώριο στους φασίστες να χύσουν το δηλητήριό τους.

Με αυτή την απόφαση η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο στρέφεται ενάντια στο αντιφασιστικό κίνημα, αλλά δίνει ελεύθερο χώρο στην Χρυσή Αυγή προκειμένου να αναπτύξουν την φασιστική τους ρητορική και πρακτική. Αρκεί να δει κάποιος τις τελευταίες επιθέσεις που έχουν σημειωθεί το διάστημα της προεκλογικής περιόδου. Αναφέρουμε ενδεικτικά μερικές:

Στις 24 Απρίλη, στα Μετέωρα Θεσσαλονίκης, μέλη της ΟΚΔΕ δέχθηκαν φασιστική επίθεση από 15 άτομα, κατά τη διάρκεια μοιράσματος εκλογικού υλικού.

Στις 6 Μάη, στην πλατεία της Μενεμένης στη Θεσσαλονίκη, φασίστες του Ιερού Λόχου, επιτέθηκαν σε μέλη του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια αφισοκόλλησης.

Στις 4 Μάη, φασίστες πυρπόλησαν το εκλογικό περίπτερο της Λαϊκής Συσπείρωσης στον Άγιο Στέφανο, ενώ την ίδια μέρα σημειώθηκε λεκτική επίθεση σε ομάδα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Το να παραχωρήσει η ίδια η κυβέρνηση χώρο στην εγκληματική συμμορία κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι εξοργιστικό καθώς δίνει ταυτόχρονα το δικαίωμα στους φασίστες να απολαμβάνουν τα προνόμια της ελευθερίας και της δημοκρατίας, δυο έννοιες με τις οποίες είναι άσπονδοι εχθροί.

Η Αριστερά και το αντιφασιστικό κίνημα πρέπει να δώσει τη μάχη για να πάρει πίσω η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής και η κυβέρνηση αυτή την απαράδεκτη απόφαση. Πρέπει όλα τα αριστερά κόμματα και δημοτικές-περιφερειακές παρατάξεις να συγκροτήσουν κοινό αντιφασιστικό μέτωπο με στόχο να μην μπορέσουν να κάνουν ανενόχλητοι την προεκλογική τους εκστρατεία και να μειωθούν τα ποσοστά τους. Ένα τέτοιο μέτωπο πρέπει να παλέψει στους δρόμους και όπου αλλού χρειαστεί για γειτονιές καθαρές από φασίστες.

Κολωνος

 

 

Σχόλιο της Τομεακής Επιτροπής Αργολίδας του ΚΚΕ  14/5/19

Με Δελτίου Τύπου ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρεται γιατί το ΚΚΕ τον κατηγόρησε (άδικα;) ότι συμφώνησε να δοθεί βήμα εν όψει εκλογών στη Χρυσή Αυγή στη συνεδρίαση της Διακομματικής Επιτροπής του Ναυπλίου. Λέει,  ότι οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ δεν παραβρέθηκαν στην επιτροπή και ότι ο κ. Σαλεσιώτης (που παραβρέθηκε) δεν εκπροσωπεί το ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή μας πληροφόρησαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαφωνεί με το δοθεί από τους Δήμους βήμα στους Ναζί!

Όλα τα παραπάνω θα… ίσχυαν αν την επόμενη μέρα δεν γινόταν η αντίστοιχη διακομματική επιτροπή στο Άργος. Εκεί, συμμετείχε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ (κ. Γρατσέας) που όχι μόνο δεν έβγαλε άχνα για τη Χρυσή Αυγή, αλλά ίσα-ίσα στρογγυλοκάθισε δίπλα στον γραμματέα των Ναζί και συνέβαλε στο να μπορούν οι Χρυσαυγίτες να χρησιμοποιούν υποδομές του Δήμου για να σκορπούν το ναζιστικό τους δηλητήριο.  Αυτή η στάση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αργολική πρωτοτυπία, δεν είναι εκτός γραμμής η τοπική οργάνωση! Τα ίδια κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στους περισσότερους Δήμους και Περιφέρειες της Ελλάδας. Έτσι χτίζεται το «προοδευτικό μέτωπο» του ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στην ακροδεξιά…

Το ΚΚΕ και Λαϊκή Συσπείρωση αποχώρησε από τις Διακομματικές Επιτροπές σε ένδειξη διαμαρτυρίας, δεν κάτσαμε να συζητήσουμε με του Ναζί-δολοφόνους και όσους τους νομιμοποιούν. Τη Χρυσή Αυγή ο λαός θα τη συντρίψει μόνο στηρίζοντας τη δύναμη που χτυπάει διαχρονικά το φασισμό και το σύστημα που τον γέννησε. Να γκρεμίσουμε τη Χρυσή Αυγή από την τρίτη θέση με ισχυρό ΚΚΕ παντού!

 

Υ.Γ.: Είναι καλό οι οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ να ενημερώσουν τα στελέχη τους που είναι υποψήφιοι με το Σαλεσιώτη και ιδιαίτερα τον βουλευτή τους κ. Γκιόλα ότι δεν στηρίζουν το Σαλεσιώτη στο Ναύπλιο. Αυτή η παράταξη, με θέσεις και επικεφαλής που θυμίζουν ξαναζεσταμενη ΠΑΣΟΚική «σούπα» δεν  μπορεί να εκφράσει κανένα άνθρωπο που νιώθει αριστερός και προοδευτικός.

ΣΥΡΙΖΑ

Την προηγούμενη Πέμπτη, συνεδρίασε η προβλεπόμενη από το νόμο διακομματική επιτροπή στο δημαρχείο Ναυπλίου με θέμα τους χώρους που θα καταλάβουν με περίπτερα τα κόμματα, εν όψει των επερχόμενων εκλογών.
Στη συνεδρίαση αυτή, κατά την οποία δημιουργήθηκε ένταση και ζητήθηκε η απομάκρυνση εκπροσώπων της Χρυσής Αυγής, δεν παρέστη εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.
Με έκπληξη, διαβάσαμε την επομένη, ανακοινώσεις κατά του ΣΥΡΙΖΑ από το ΚΚΕ, τη ΛΑΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ότι τάχα συμφωνήσαμε ως ΣΥΡΙΖΑ να δοθεί περίπτερο στη Χρυσή Αυγή με το επιχείρημα ότι ο εκπρόσωπος του ανεξάρτητου δημοτικού συνδυασμού του κυρίου Σαλεσιώτη, στον οποίο είναι υποψήφιοι και συμπολίτες που πρόσκεινται στο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και από άλλα κόμματα, δεν αντέδρασε και δεν αποχώρησε από τη σύσκεψη.
Μάλιστα, αυτό έγινε αφορμή για σφοδρή γενική επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ και βέβαια να κατηγορηθεί ότι δείχνει ανοχή στη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!!!
Δεν είναι η πρώτη φορά που παραποιούνται γεγονότα και οι θέσεις μας για να μας πλήξουν, ούτε θα είναι η τελευταία, όμως, θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο στοιχειώδης σεβασμός στην αλήθεια, θα επικρατήσει τις λίγες μέρες που απομένουν μέχρι τις εκλογές.
Από την Ο.Μ. Ναυπλίου του ΣΥΡΙΖΑ
Δικιά μου σημείωση.Να δεχτώ πως ο Σύνδιασμος Σαλεσιωτη είναι ανεξάρτητος και απλά συμμετέχουν  στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.Θα συνεχίσουν να συμμετέχουν σε ένα συνδυασμό που  δίνει βήμα στην ΧΑ;

 

 

Follow me on Twitter

Μαΐου 2020
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.318.532

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Κώστας Τζιούμης: Μένουμε Τρίπολη - Ενισχύουμε τις τοπικές επιχειρήσεις (vid) 26 Μαΐου, 2020
    Στο κέντρο της Τρίπολης, όπου συνομίλησε με πολίτες, αλλά και επιχειρηματίες εστίασης, πήγε το μεσημέρι της Τρίτης (26/5/2020) ο Δήμαρχος κ. Κώστας Τζιούμης. Η δημοτική αρχή της Τρίπολης έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην επιτυχημένη επαναλειτουργία των καταστημάτων εστίασης, πάντοτε στο πλαίσιο που ορίζεται στις σχετικές υπουργικές αποφάσεις. Ο Δήμαρχος άκουσ […]
  • Συγκλονιστικός ο Κουρμπέλης: Έστω κι ένα παιδί να βρεθεί… 26 Μαΐου, 2020
    Με αφορμή τις δράσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Εξαφανισμένων Παιδιών, στις οποίες συμμετείχε ο Παναθηναϊκός, ο Δημήτρης Κουρμπέλης μίλησε στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ και επισήμανε την σημασία να αναδειχτεί το πρόβλημα των παιδιών που αγνοούνται, ενώ αναφέρθηκε και στην επανέναρξη του πρωταθλήματος. Αναλυτικά όσα είπε ο Δημήτρης Κουρμπέλης στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ Για την Παγκόσμια Μέ […]
  • Μπούζα: Ανακρίβειες και ψέματα ακόμη και για το LEADER Μεσσηνίας; 26 Μαΐου, 2020
    Βρισκόμαστε ένα χρόνο ακριβώς μετά τις Περιφερειακές εκλογές. Ας δούμε τι βιώνει σήμερα  η Πελοπόννησος.    Μία φανερή αγωνία του νικηφόρου συνδυασμού του κ.Νίκα  -  στο  Β΄γύρο των Περιφ. εκλογών και με πολλά ερωτηματικά- ,  να δείξει στην κοινωνία κάτι που δεν είναι. Παλεύει σύσσωμο το επικοινωνιακό του  «σύστημα» να  εμφανίσει μία «κατασκευασμένη» δήθεν α […]
  • Τσιόδρας: Χωρίς περιοριστικά μέτρα θα είχαμε πάνω από 13.000 νεκρούς 26 Μαΐου, 2020
    Κατά την ενημέρωση της Τρίτης 26 Μαΐου, ο ειδικός λοιμωξιολόγος Σωτήρης Τσιόδρας μίλησε για τα αποτελέσματα δύο μελετών, που δείχνουν ότι, αν η Ελλάδα δεν είχε λάβει αυστηρά μέτρα σήμερα, οι νεκροί θα είχαν φθάσει πάνω από 13.000. «Βάσει των μαθηματικών εκτιμήσεων, κάτω από το 1% του πληθυσμού είναι πραγματικά κρούσματα». Εν αναμονή των τελικών αποτελεσμάτων […]
  • Κορωνοϊός - Ελλάδα: 10 νέα κρούσματα, ένας νέος θάνατος 26 Μαΐου, 2020
    Κατά την ενημέρωση του υπουργείου Υγείας την Τρίτη 26 Μαΐου για την πορεία της πανδημίας στη χώρα μας, ο ειδικός λοιμωξιολόγος Σωτήρης Τσιόδρας ανακοίνωσε 10 νέα κρούσματα, συνολικά 2.892 στη χώρα μας, το 55% άνδρες. 18 συμπολίτες μας διασωληνωμένοι. Ακόμα, ανακοίνωσε έναν ακόμα καταγεγραμμένο θάνατο, συνολικά 173 στη χώρα. Ειδήσεις: ΕλλάδαTags: Υπουργείο Υγ […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

COVID19/SARS-CoV-2 ecorap SRF ΚΑΣΑ/ RDF ΚΑΠΑ Αδεσποτα Αναβαλος Ανακυκλωση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βαρουφακης Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιαννης Γεωργοπουλος Γιορτες ελιας ΔΕΗ ΔΕΣΦΑΚ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Δρομοι πεζοδρομια Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ ΤΕΡΝΑ Τατουλης Τζεμι Τσαμαδος Γιαννης Τσιρωνης ΧΑΔΑ Δισκουριων ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χουντα

Twitter Updates