You are currently browsing the category archive for the ‘Μουσικη’ category.

https://www.cnn.gr/news/ellada/story/224067/pethane-o-nikos-spyropoylos-idrytiko-melos-toy-sygkrotimatos-spyridoyla

Πέθανε ο Νίκος Σπυρόπουλος,

ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος «Σπυριδούλα»

Πέθανε ο Νίκος Σπυρόπουλος, ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος «Σπυριδούλα»

Σε ηλικία 63 ετών «έφυγε» από τη ζωή ο κιθαρίστας Νίκος Σπυρόπουλος, ο οποίος μαζί με τον αδελφό του, Βασίλη, είχαν ιδρύσει το 1977 ένα από τα σπουδαιότερα ροκ συγκροτήματα στην Ελλάδα, τη «Σπυριδούλα».

Την είδηση του θανάτου του Νίκου Σπυρόπουλου έκανε γνωστή, με ανάρτησή του στο Facebook ο επίσης μουσικός και ηθοποιός, Δημήτρης Πουλικάκος.

Στο συγκρότημα «Σπυριδούλα»οι Βασίλης και Νίκος Σπυρόπουλος έπαιζαν κιθάρα, πλαισιωμένοι από τους Αντρέα Μουζακίτη (ντραμς), το Μάκη Μπλαζή (μπάσο) και τους Κώστα Κουρεμένο και Γιώργο Κοτσμανίδη στα φωνητικά.

Το όνομα της ροκ μπάντας το πρότεινε ο συνεργάτης τους Γιώργος Γαϊτάνος, εμπνευσμένος από την ιστορία της Σπυριδούλας Ράπτη, θύματος ενός εγκλήματος που είχε σοκάρει την κοινή γνώμη το 1956. Η 12χρονη οικιακή βοηθός είχε βασανιστεί επί 36 ώρες με ηλεκτρικό σίδερο από το ανδρόγυνο που την μεγάλωνε.

Οι «Σπυριδούλα» ξεκίνησαν συναυλίες όπου έπαιζαν κατά κύριο λόγο διασκευές από Rolling Stones, Lou Reed, Velvet Underground καθώς και μπλουζ και γρήγορα τράβηξε το ενδιαφέρον του σχετικού κοινού Το 1978 είχαν ήδη αποχωρήσει οι Κουρεμένος, Κοτσμανίδης και Μπλαζής, με τον τελευταίο να αντικαθίσταται από τον Τόλη Μαστρόκαλο ενώ λίγο μετά ο Μουζακίτης αντικαταστάθηκε από τον Τάσο Φωτοδήμο.

Η ανάρτηση του Δημήτρη Πουλικάκου στο Facebook

Η συνεργασία με τον Παύλο Σιδηρόπουλο: Ο «Μπάμπης ο Φλου» και η «Ώρα του Stuff»

Στις 6 Νοεμβρίου του 1977 ο Δημήτρης Πουλικάκος είδε ζωντανά το συγκρότημα στο κινηματοθέατρο «Κνωσός». Γνωρίζοντας πως ο Παύλος Σιδηρόπουλος, με τον οποίο είχε συνεργαστεί πρόσφατα, έψαχνε μουσικούς για να ηχογραφήσει τις συνθέσεις του, του πρότεινε να τους συναντήσει. Ο Σιδηρόπουλος αρχικά συνεργάστηκε σε προσωρινή βάση με το συγκρότημα, ερμηνεύοντας δύο τραγούδια του Έλβις Πρίσλεϊ στις συναυλίες τους στην επαρχία. Η συνεργασία τους οριστικοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1978 με σκοπό την ηχογράφηση του άλμπουμ «Φλου».

Το συγκρότημα και ο Σιδηρόπουλος ξεκίνησαν εντατικές πρόβες επάνω στα κομμάτια του δίσκου στο κλαμπ Hobby που τους είχε παραχωρηθεί. Τον Οκτώβριο μπήκαν στο στούντιο και ηχογράφησαν αρχικά ένα ντέμο με δύο κομμάτια, τα «Μπάμπης ο Φλου» και «Ξέσπασμα», με το τελευταίο να είναι διασκευή ενός κομματιού που είχε ηχογραφήσει ο Σιδηρόπουλος με το προηγούμενο του συγκρότημα, τους Δάμων και Φιντίας. Την παραγωγή του δίσκου ανέλαβε ο Θοδωρής Σαραντής για λογαριασμό της ΕΜΙΕΛ και οι ηχογραφήσεις έγιναν στούντιο της Columbia στη Ριζούπολη. Συμμετείχε μια σειρά έμπειρων μουσικών όπως Νίκος Πολίτης (κατά καιρούς μέλος του Εξαδάκτυλου και των Socrates) και ο Δημήτρης Πολύτιμος (MGC και Εξαδάκτυλος). Στο κομμάτι «Ώρα του Stuff» έκανε φωνητικά η Δήμητρα Γαλάνη. Οι ηχογραφήσεις σύμφωνα με μαρτυρίες ήταν δύσκολες με τον Σιδηρόπουλο να έρχεται σε ρήξη με το συγκρότημα,εν μέρει λόγω των προβλημάτων εθισμού που ήδη είχε.

Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1979. Παρά τις πολύ θετικές κριτικές του δίσκου από τον ειδικο τύπο οι πωλήσεις του άλμπουμ ήταν απογοητευτικές και δεν ξεπέρασαν τις 5.000. Τα επόμενα χρόνια όμως η δημοτικότητα του θα αυξανόταν θεαματικά, με διαρκείς επανεκδόσεις. Οι «Σπυριδούλα» με τον Σιδηρόπουλο έκαναν μια σειρά ζωντανών συναυλιών για την υποστήριξη του δίσκου όμως λίγους μήνες μετά οι δρόμοι τους χώρισαν.

Η συνέχεια του συγκροτήματος και η διάλυση

Μετά από μια σύντομη περίοδο ζωντανών εμφανίσεων, το συγκρότημα μπήκε στη περιπέτεια των ανακατατάξεων και απ’ τις τάξεις του πέρασαν αρκετοί μουσικοί, όπως ο Νίκος Ζιώγαλας (τραγούδι), ο Πάνος Κατσιμίχας (φυσαρμόνικα, τραγούδι), ο Bees (ντραμς) κ.α.

Το 1982 βρίσκουμε τους αδελφούς Σπυρόπουλου μαζί με την Μελίνα Καρακώστα (μπάσο), τον Άκη Περδίκη (ντραμς) και τον Παύλο Βακατάτση (τραγούδι, πλήκτρα), με τους οποίους ηχογράφησαν το άλμπουμ «Νάυλον Ντέφια Και Ψόφια Κέφια», που έτυχε θερμής ανταπόκρισης από το κοινο, το δε ομώνυμο τραγούδι συγκαταλέγεται ανάμεσα στα δημοφιλέστερα τραγούδια-σταθμούς της ελληνόφωνης ποκ δισκογραφίας.

Τρία χρόνια μετά κι αφού ο Νίκος Δόικας είχε αντικαταστήσει την Μελίνα Καρακώστα, το σχήμα διάλυσε και οι Σπυρόπουλοι έφτιαξαν στα τέλη του ’86 την Συμμορία.

Οι επανεμφανίσεις του συγκροτήματος

Το 1994 οι Σπυριδούλα επανεμφανίστηκαν στο μουσικό προσκήνιο με το άλμπουμ Ταξίδι Στο Κέντρο Της Πόλης, με σύνθεση τους αδελφούς Βασίλη και Νίκο Σπυρόπουλο (κιθάρες), τον Σωτήρη Θεοχάρη (τραγούδι) από τους Αδιέξοδο, τον Νίκο Δόικα (μπάσο) από τους Echo Tattoo και τον Διονύση Στεφανόπουλο (ντραμς) από τους Stained Veil. Έκαναν αρκετές ζωντανές εμφανίσεις και τρία χρόνια μετά κυκλοφόρησαν σε ανεξάρτητη παραγωγή το άλμπουμ Σε Τροχιά Με Απόκλιση, με βασικό συνθέτη, στιχουργό και τραγουδιστή τον παλιόφιλο Παύλο Βακατάτση, με τους Σπυροπουλαίους και τον Δόικα κανονικά στη θέση τους και τον Δημήτρη Δημητρίου (ντραμς) να συμπληρώνει το σχήμα, ενώ στην ηχογράφηση τους βοήθησαν ο Αλέξης Ιωάννου (κιθάρα, φωνή), ο Θοδωρής Ρέλλος (σαξόφωνο), ο Νίκος Κοκκάλας (κρουστά) και η Σοφία Νοητή (φωνητικά).

Στις αρχές τού 1998 οι Σπυριδούλα συμπλήρωσαν είκοσι χρόνια ζωής, με την σύνθεση να την αποτελούν ο Βασίλης Σπυρόπουλος (κιθάρα, τραγούδι), ο Νίκος Σπυρόπουλος (κιθάρα, πλήκτρα, τραγούδι), ο Αλέξης Ιωάννου (κιθάρα, φωνή), ο Νίκος Δόικας (μπάσο) και ο Παναγιώτης Βουρδουμπάς (τύμπανα).

Το 1999, μετά τον θάνατο του Ν.Δόικα, το συγκρότημα διαλύθηκε και πάλι για να επανασυνδεθεί το 2004, με τους Σπυροπουλαίους πάντα και τον Βαγγέλη Χάνο στο μπάσο, τον Γιώργο Μανδηλά στη φωνή και ακουστική κιθάρα, την Αφροδίτη Ρήγα στα πλήκτρα, κρουστά και φωνητικά και τον Βουρδουμπά στα ντραμς. Με αυτή τη σύνθεση κυκλοφόρησαν το 2006 το άλμπουμ Το βλέμμα των ανθρώπων, που πήρε πολύ καλές κριτικές και θεωρείται από πολλούς η ωριμότερη δουλειά τους.

Το 2008 αποχωρεί ο Μανδηλάς και το 2011 η Ρήγα, έτσι η σημερινή σύνθεση του συγκροτήματος είναι: Ν. Σπυρόπουλος (φωνή, κιθάρα), Βασίλης Σπυρόπουλος (κιθάρα, φωνητικά), Β.Χάνος (μπάσο, φωνητικά) και Π. Βουρδουμπάς (τύμπανα).

Απο συναυλια στα Πηγαδια Καρπαθου το 2012 φωτογραφια δικια μου

Το βρηκα στον τοιχο του Μιχαλη Μπουναρτζιδη στο ΦΒ. Ιανος λοιπον; Καλο και κακο σε ενα προσωπο ;Ποιητικη σιγουρα η προσεγγιση του Χατζηδακι.Βαζει σε πειρασμο την σκεψη.

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο

Θυμαμαι τον Μητροπανο το 1980 πελατη στο PLM .Οκτω χρονια (17 Απριλίου 2012) χωρις τη φωνη του ενος απο τους μεγαλυτερους λαικους τραγουδιστες μαζι με τον Στράτο Διονυσίου, τον Καζαντζίδη, τον Γαβαλά και τον Αγγελόπουλο”.

Τον παλιο εργατη , αριστερο στους  Λαμπρακηδες,το «βλαχακι «,τον Μητροπανο της εφηβειας μας μεσα στη χουντα τον Αγιο Φεβρουαριο ,Τον δρομο για τα Κυθηρα και τοσα αλλα απο τοτε.

Με έναυσμα την Παγκόσμια Ημέρα Χορού!

Μετά την επιτυχία της «Κοκκινοφορεμένης» , τα μέλη της Χορευτικής Ομάδας Ερμιόνης & οι λατρευτοί μας «Πεντάηχοι» , επιστρέφουν με ένα ακόμα ερμιονίτικο τραγούδι που τιτλοφορείται: «Δυο χρόνια ήμουν στο Ναυτικό» ή «Ναυτικό».

Λίγα λόγια για το τραγούδι:
Είναι ένα τραγούδι, επτάσημο, συρτό (καλαματιανό) που κατάγεται από την Ερμιόνη και οι στίχοι του καταγράφηκαν από την Βιβή Δημ. Σκούρτη, που τους αποτύπωσε στο βιβλίο της, που εκδόθηκε το 2018 με τίτλο: «Η μουσικοχορευτική παράδοση της Ερμιόνης», μέσα απ’ την διήγηση της Μαρίας Χόντα – Παυλίδου & της Φανής Θεοδώρου.

Τον Μάιο του 2019 οι ηχογραφήσεις των ντόπιων τραγουδιών ξεκίνησαν με την επιμέλεια της #χοερ & του #pentaichon και ελπίζουμε να είναι όλα καλά για να σας την παρουσιάσουμε το καλοκαίρι του 2020!

Καλή ακρόαση!!!

Στο βίντεο συμμετέχουν (με σειρά εμφάνισης):
Για το «Πεντάηχον» :
Κώστας Καραμέσιος: κρουστά
Χάρης Λύγκος: βιολί
Παναγιώτης Σταθάκης: λαούτο
Αγγελική Παρδάλη: φωνή & σαντούρι
Πάνος Σκουτέρης: φλογέρα & φωνη (Special Thanks for Video Editing)

Για τη Χορευτική Ομάδα Ερμιόνης (με σειρά εμφάνισης):
Αναστασία Τσεγκή
Κωστής Σκούρτης
Ειρήνη Κομμά
Άγγελος Σκούρτης
Ελένη Σκούρτη
Θάλεια Αλεξάκη
Κωνσταντίνα Θανασιά
Κώστας Αγγέλης
Τέτα Ντουνέτα
Λίτσα Κουτρουμπή
Κωνσταντία Σέρφα
Αποστολία Στάικου
Γεωργία Παλυβού
Εβίτα Κομμά
Νατάσα Βρεττού
Μιρέλα Ζωγράφου
Υρώ Σαρδελή
Γεωργία Δημαράκη
Σταματίνα Μέξη
Μαρία Καλαμαρά
Καλομοίρα Κρινή

Στην φωτογραφία του τέλους, που ανήκει στο αρχείο της Βιβής Δημ. Σκούρτη, απεικονίζονται: Ειρήνη Σταματίου, Κατερίνα Ρήγα – Παπαμιχαήλ, Κώστας Παπαμιχαήλ, Φώτης Κομμάς.

Σας ευχαριστούμε!

Μουσταφά Κοτσάκ (Mustafa Koçak)

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, γυαλιά ηλίου

Πριν πεθάνει ο Κοτσάκ είχε φτάσει να είναι 29 κιλά

Αρχες του μηνα ειχε πεθανει η απεργος πεινας HELİN BÖLEK.Θυμιζω πως και αλλος απεργος πεινας ο Ibrahim Gökçek  ειναι σε κρισιμη κατασταση

Ο Μουσταφά Κοτσάκ (Mustafa Koçak), ο οποίος βρισκόταν στην 297η μέρα απεργίας πείνας στις τουρκικές φυλακές ζητώντας μια δίκαιη δίκη έχασε τη ζωή του. Πρόκειται για τον δεύτερο απεργό πείνας που πεθαίνει στις τουρκικές φυλακές το τελευταίο διάστημα μετά την τραγουδίστρια του συγκροτήματος Grup Yorum, Ελίν Μπολέκ.

Ο Κοτσάκ είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη με μοναδικό στοιχείο την μυστική κατάθεση δύο μαρτύρων, οι οποίοι είχαν συλληφθεί και προσπαθούσαν να γλιτώσουν τους εαυτούς τους. Με βάση αυτές τις καταθέσεις ο Κοτσάκ ενοχοποιήθηκε και οδηγήθηκε σε ειδικές φυλακές όπου βασανίστηκε. Η κατηγορία του ήταν ότι προμήθευσε με οπλισμό μια τρομοκρατική οργάνωση παρότι δε βρέθηκε κανένα βίντεο, καμία φωτογραφία, κανένα δακτυλικό αποτύπωμα, καμία τηλεφωνική συνομιλία που να τον ενοχοποιεί. Μοναχά ανώνυμες καταθέσεις βασανισμένων συλληφθέντων.

Το δικηγορικό γραφείο που υπερασπίζεται τους απεργούς πείνας δήλωσε: «Το κράτος δολοφόνησε τον Μουσταφά, ο οποίος πέρασε στην αθανασία μέσω της αντίστασής του»

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κάθεται

Η μεγαλύτερη αδερφή του Κοτσάκ, Αϊσέ, με ανάρτησή της στα social media περιέγραψε την τελευταία τους τηλεφωνική συνομιλία, όταν ο αδερφός της της είπε ότι δεν μπορεί πλέον να αναπνεύσει και να μιλήσει. «Μας επιτρεπόταν μόνο να τον ακούμε για δέκα λεπτά, δύο φορές την εβδομάδα».

Παρόλο που η υγεία του βρισκόταν σε πολύ κακή κατάσταση η διοίκηση των φυλακών και τα δικαστήρια δεν τον απελευθέρωναν, ούτε δέχονταν να επανεξετάσουν την υπόθεσή του ενώ αρκετές φορές διατάχθηκε η αναγκαστική σίτισή του, την οποία ο ίδιος αρνούνταν. Όπως λένε οι δικηγόροι του, ουσιαστικά το κράτος προτίμησε να τον παρακολουθεί να πεθαίνει.

Πέρα από τα δύο πρόσφατα θύματα απ’ την απεργία πείνας, υπάρχουν άλλοι πέντε αγωνιστές – πολιτικοί κρατούμενοι στις τουρκικές φυλακές που διεκδικούν μια δίκαιη δίκη. Οι Εμπρού Τιμτίκ (Ebru Timtik) και Αϊτάτς Ουνσάλ (στην 113η και 82η ημέρα απεργίας πείνας αντίστοιχα), ένα ακόμη μέλος του συγκροτήματος των Grup Yorum, ο Ιμπραήμ Γκιοκτσέκ (İbrahim Gökçek, 312η μέρα) και οι Ντιντέμ Ακμάν και Οζγκιούρ Καράκαγια (Didem Akman, Özgür Karakaya) οι οποίοι βρίσκονται σε απεργία πείνας επί 62 ημέρες.

Σε παλαιότερη επιστολή που είχε δημοσιοποιήσει μέσω των δικηγόρων του, ο Μουσταφά Κοτσάκ είχε διηγηθεί τη σύλληψή του το 2017 και την προσπάθεια των αστυνομικών αρχών να εξαγοράσουν μια ψευδομαρτυρία του με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Όταν ο Κοτσάκ αρνήθηκε να ενοχοποιήσει άλλους ανθρώπους, όπως ενοχοποίησαν τον ίδιον ακολούθησαν τα επόμενα:

«Υποβλήθησα σε ψυχολογικά και σωματικά βασανιστήρια. Οι μόνιμοι ξυλοδαρμοί ήταν το πιο αθώο πράγμα που μου έκαναν. Με κρέμασαν από τα χέρια μου ενώ μου είχαν περάσει χειροπέδες πίσω από την πλάτη, μου έβγαλαν τα ρούχα, κάλυψαν με ένα σακί το κεφάλι μου, πάνω στο οποίο είχαν βάλει τσίγκινα κουτιά. Χτυπούσαν αυτά τα κουτιά για δεκάδες λεπτά πάνω από το κεφάλι μου ενώ παράλληλα έβριζαν εμένα και την οικογένειά μου. Απείλησαν ακόμα ότι θα βιάσουν την έγκυο αδερφή μου. Αυτά τα βασανιστήρια κράτησαν 12 ημέρες.»

Πριν πεθάνε ο Κοτσάκ είχε φτάσει να είναι 29 κιλά ενώ μετά την τελευταία υποχρεωτική σίτιση στην οποία είχε υποβληθεί έλεγε ότι νιώθει όλο του το σώμα να καίει. Παράλληλα είχε χάσει τα δόντια του και τα άκρα του είχαν πρηστεί. Φυσικά κανένας ένοχος άνθρωπος δε ρισκάρει έτσι τη ζωή του.

Δεν έχουμε πολλά να σχολιάσουμε για τον ηρωισμό και την αυταπάρνηση αυτών των ανθρώπων.

Το μόνο που θέλουμε να δούμε είναι οι θυσίες τους να δικαιωθούν, τα «λευκά κελιά» να κλείσουν και τα αιτήματά τους να ικανοποιηθούν.

https://youtu.be/jzxPJcVIr80

Listen to Living In A Ghost Town: https://RollingStones.lnk.to/GhostTownVD

Lyrics

I’M A GHOST LIVING IN A GHOST TOWN

I’M A GHOST LIVING IN A GHOST TOWN

YOU CAN LOOK FOR ME BUT I CAN’T BE FOUND

YOU CAN SEARCH FOR ME I HAD TO GO UNDERGROUND

LIFE WAS SO BEAUTIFUL THEN WE ALL GOT LOCKED DOWN

FEEL A LIKE GHOST LIVING IN A GHOST TOWN

ONCE THIS PLACE WAS HUMMING AND THE AIR WAS FULL OF DRUMMING

THE SOUNDS OF CYMBALS CRASHING

GLASSES WERE ALL SMASHING

TRUMPETS WERE ALL SCREAMING

SAXOPHONES WERE BLARING

NOBODY WAS CARING

IF IT’S DAY OR NIGHT

I’M A GHOST LIVING IN A GHOST TOWN

I’M GOING NOWHERE

SHUT UP ALL ALONE

SO MUCH TIME TO LOSE

JUST STARING AT MY PHONE

EVERY NIGHT I AM DREAMING THAT YOU’LL COME AND CREEP IN MY BED

PLEASE LET THIS BE OVER NOT STUCK IN A WORLD WITHOUT END

PREACHERS WERE ALL PREACHING CHARITIES BESEECHING

POLITITIANS DEALING THIEVES WERE HAPPY STEALING

WIDOWS WERE ALL WEEPING

THERES NO BEDS FOR US TO SLEEP IN

ALWAYS HAD THE FEELING IT WOULD ALL COME TUMBLING DOWN

I’M A GHOST LIVING IN A GHOST TOWN

YOU CAN LOOK FOR ME BUT I CAN’T BE FOUND

WE’RE ALL LIVING IN A GHOST TOWN

LIVING IN A GHOST TOWN

WE WERE SO BEAUTIFUL

I WAS YOUR MAN ABOUT TOWN

LIVING IN THIS GHOST TOWN

IT ISN’T ANY FUN

IF I WANT A PARTY

IT’S A PARTY OF ONE

Απλα Μουσικη απο την Σαβινα

Ένα ξεχωριστό “πάντρεμα” των μουσικών παραδόσεων της Κρήτης και της Μεσογείου με επιλεγμένα κομμάτια σε Jazz διασκευές του πιανίστα Σπύρου Μάνεση και συνοδεία του Λευτέρη Ανδριώτη στην κρητική λύρα παρουσιάζει η αισθαντική, ευρείας εκφραστικότητας και δυναμικής φωνή της Σαβίνας Γιαννάτου.
Η προφορικότητα των μουσικών πολιτισμών της Μεσογείου, οι σκοποί της κρητικής γης “δένονται” με τον ήχο της κρητικής λύρας και τα ιδιώματα των αυτοσχεδιασμών της Jazz μουσικής.
Η συναυλία της πολυαγαπημένης ερμηνεύτριας, SAVINA YANNATOU “In Cretan Mode”, δόθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2020 στην Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού» του ΠΣΚΗ στο πλαίσιο του Φεστιβάλ με αφιέρωμα στη Jazz μουσική σκηνή, Jazz In Progress – Heraklion Jazz Festival 2020 που παρουσιάστηκε την περίοδο 25 – 31 Ιανουαρίου 2020 στο ΠΣΚΗ με την καλλιτεχνική επιμέλεια της Χρυσάννας Καρέλλη.
Σαβίνα Γιαννάτου | φωνή Σπύρος Μάνεσης | πιάνο Λευτέρης Ανδριώτης | κρητική λύρα – – – – – – – –
Sareri hovin mernem, παραδοσιακό Αρμενίας
Tulbah, Παλαιστινιακό παραδοσιακό του γάμου
Yad Anuga, Ισραηλινό (Βασισμένο στους στίχους του Ζalman Sneour από το μακροσκελές ποίημα Et Kol Liba Masra Lo (“Του χάρισε την καρδιά της”)
Wa habibi, Ύμνος της Μεγάλης Παρασκευής των Χριστιανών Μαρωνιτών του Λιβάνου
Τi ne Oder Un ne koder, παραδοσιακό Αλβανίας
Κολυμπαριανός Συρτός, Κρήτη (οργανικό)
Κόρη λυγερή (ριζίτικο), Κρήτη
Ballo sardo (Χορός από τη Σαρδηνία), Σαρδηνία
Sumiglia, Κορσική (Στίχοι: Marcellu Acquaviva, Μουσική: Ghjuvan-Claudiu Acquaviva)
Βράδυ, μουσική σύνθεση Λένας Πλάτωνος σε ποίηση Κώστα Καρυωτάκη
Blue in Green, Bill Evans (οργανικό) [1959] Αυτοσχεδιασμός πάνω στο Μy Foolish Heart του Victor Young
Orrio to fengo (Ghetonia), παραδοσιακό από τα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας
A mon Dié, παραδοσιακό Γουαδελούπης
Encore Σμυρνέϊκο μινόρε, Δημήτρης Σέμσης [1932]

Υμνος

Πραγματικά συγκινήθηκα όταν πρωτοέμαθα ότι αυτοί δεν είναι οι στίχοι ενός σύγχρονου τραγουδιού αλλά του αρχαιότερου δείγματος μουσικής σύνθεσης (με μουσική σημειογραφία) στον κόσμο, που έχει διασωθεί μέχρι σήμερα. Ακόμα περισσότερο με γοήτευσε η μελωδία που σε συνδυασμό με το στίχο αποτελούν ένα πολύ όμορφο, απλό και ταυτόχρονα καθηλωτικό τραγούδι. Πρόκειται για επιτάφια επιγραφή που ένας άντρας, ο Σείκιλος, αφιέρωσε στη γυναίκα του, Ευτέρπη, πάνω σε μια μικρή στρογγυλή μαρμάρινη στήλη, χρονολογούμενη από τον 2ο αι. π.Χ. ως τον 1ο μ.Χ.·

Seikilos2Ανακαλύφθηκε από το W. Μ. Ramsay το 1883, κοντά στις αρχαίες Τράλλεις της Μ. Ασίας. Η στήλη χάθηκε κατά τη διάρκεια του ολοκαυτώματος της Μικράς Ασία (1922) αλλά αργότερα βρέθηκε πάλι, σπασμένη στη βάση της: μια γυναίκα τη χρησιμοποιούσε ως γλάστρα στον κήπο της, και η βάση ήταν κομμένη οριζόντια. Σήμερα εκτίθεται στο εθνικό μουσείο της Δανίας.

Το ποιητικό κείμενο της επιγραφής αποτελείται από δύο μέρη: το πρώτο, χωρίς μελωδία, είναι η αφιέρωση: “Εικών η λίθος ειμί, τίθησί με Σείκιλος ένθα μνήμης αθανάτου, σήμα πολυχρόνιον” (Εικόνα είμαι, αυτή η πέτρα· ο Σείκιλος με αφιερώνει σε αθάνατη μνήμη, ένα μνημείο για πολλά χρόνια). Το δεύτερο μέρος, το κύριο επιτάφιο, με μουσική, είναι οι στίχοι την μετάφραση των οποίων είδαμε στην αρχή: “Οσον ζής φαίνου, Μηδέν όλως σύ λυπού Προς ολίγον εστί το ζήν Το τέλος ο χρόνος απαιτεί”. Το επιτάφιο τελειώνει με τις λέξεις Σείκιλος-Ευτέρ[πη] (ο Σείκιλος στην Ευτέρπη).

seikilos-epitaphΠιθανό να αναρρωτιέστε: δεν υπάρχουν παλαιότερα δείγματα μουσικής σημειογραφίας ; Η απάντηση είναι ότι υπάρχουν μεν (για παράδειγμα οι Δελφικοί Ύμνοι), αλλά η μοναδικότητα της επιγραφής του Σείκιλου έγκειται ακριβώς στο ότι αποτελεί μια ολοκληρωμένη, παρότι σύντομη, σύνθεση. Όπως λέει ο Reinach, “είναι το πιο πλήρες και πιο ευανάγνωστο δείγμα της αρχαίας γραφής που έφτασε σε μας”. Μη φανταστείτε βέβαια πεντάγραμμο και κλειδί του σολ. Οι νότες της αρχαιοελληνικής σημειογραφίας δεν ήταν παρά γράμματα (κατί αντίστοιχο με το A,B,C,D,E,F,G της αγγλικής σημειογραφίας) που γράφονταν πάνω από τις συλλαβές των στίχων ενώ οι χρονικές αξίες συμβολίζονταν με κάποιες γραμμές που γράφονταν πάνω από τα γράμματα (π.χ. ένας χρόνος = καμία γραμμή πάνω από το γράμμα, δύο χρόνοι = μία παύλα πάνω από το γράμμα, τρεις χρόνοι = μια γωνία και ένας κύκλος κτλ.). Στην παρακάτω φωτογραφία διακρίνονται καθαρά τα μουσικά σύμβολά πάνω από τις συλλαβές:

Έτσι, η μελωδία “μεταφρασμένη” στη σημερινή δυτική σημειογραφία έχει ώς εξής:

seik-partitoura

Άραγε τί είναι πιο διαχρονικό; η μαρμάρινη στήλη που μας άφησε ο Σείκιλος ή το ίδιο το τραγούδι του, που θα μπορούσε να απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως εποχής; Το δέος των ανθρώπων απέναντι στο παρελθόν τους ή η νοσταλγία της απλότητας από την οποία φαίνεται πως διαρκώς απομακρυνεται η ανθρωπότητα;

Ας μη βαρύνουμε με άλλα βαθυστόχαστα ερωτήματα αυτή τη στήλη! 🙂 Πάντως, αν γράψετε τη λέξη “Seikilos” στο πεδίο αναζήτησης του youtube.com, θα δείτε αρκετούς ανθρώπους από διάφορες εθνικότητες που επιχειρούν να παίξουν ή να τραγουδήσουν στα αρχαία ελληνικά το τραγούδι του Σεικίλου.
Εσάς πώς σας φάνηκε αυτό το τραγούδι;

Αι γενεαί πάσαι,
ύμνον τη Ταφή Σου,
προσφέρουσι Χριστέ μου.
Καθελών του ξύλου, ο Αριμαθείας,
εν τάφω Σε κηδεύει.
Μυροφόροι ήλθον,
μύρα σοι, Χριστέ μου,
κομίζουσαι προφρόνως.
Δεύρο πάσα κτίσις,
ύμνους εξοδίους,
προσοίωμεν τω Κτίστη.
Ούς έθρεψε το μάννα,
εκίνησαν την πτέρναν,
κατά του ευεργέτου.
Ιωσήφ κηδεύει, συν τω Νικοδήμω,
νεκροπρεπώς τον Κτίστην.

Ω γλυκύ μου έαρ,
γλυκύτατόν μου Τέκνον,
πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ,
Θεέ μου πλαστουργέ μου,
πώς πάθος κατεδέξω;
Έρραναν τον τάφον
αι Μυροφόροι μύρα,
λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου,
Πατήρ Υιός και Πνεύμα,
ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου,
Ανάστασιν, Παρθένε,
αξίωσον σους δούλους.

Τα Εγκώμια στη βυζαντινή υμνολογία είνα ειδικά τροπάρια που ψάλλονται κατά τον όρθρο του Μεγάλου Σαββάτου. Κατά την τελετουργία ψάλλονται το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, εντός των ναών, λίγο πριν την εκφορά του Επιταφίου, όπου μερικά εξ αυτών και επαναλαμβάνονται κατά την εκφορά.Πρόκειται για 185 σύντομα τροπάρια που παρεμβάλλονται μετά τον 118ο ψαλμό, (ψαλμό του Αμώμου) ακολουθώντας σε τρεις στάσεις.

Η πρώτη στάση σε ήχο πλάγιο α΄ αρχίζει με το εγκώμιο «Η ζωή εν τάφω, κατετέθης, Χριστέ…».
Η δεύτερη στάση σε ήχο πλάγιο α΄ αρχίζει με το εγκώμιο «Άξιον εστί μεγαλύνειν σε τον Ζωοδότην…» και
Η τρίτη στάση σε ήχο γ΄ αρχίζει με το εγκώμιο «Αι γενεαί πάσαι ύμνον τη ταφή Σου προσφέρουσι, Χριστέ μου».

Και οι τρεις παραπάνω στάσεις καταλήγουν με το ίδιο εγκώμιο με το οποίο ξεκινούν ενώ ο ιερέας ή αρχιερέας που λειτουργεί θυμιατίζει τον επιτάφιο και από τις τέσσερις πλευρές του. Στη συνέχεια ακολουθούν ευλογητάρια και στιχηρά ιδιόμελα.Τα εγκώμια αυτά είναι από «τα πιο αγαπητά ψάλματα των ορθοδόξων», γεμάτα από έντονα συγκινησιακά αισθήματα.[1]

Ιστορικά αποδίδονται κυρίως ως λαϊκής έμπνευσης δημιουργήματα που φέρονται σε κώδικες με διάφορες παραλλαγές.

 

Follow me on Twitter

Ιουλίου 2020
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.331.058

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Οδηγίες προς τους πολίτες για την προστασία ανηλίκων από το διαδίκτυο 11 Ιουλίου, 2020
    Το διαδίκτυο είναι ένας καινούριος κόσμος και για πολλούς πρωτόγνωρος. Προσφέρει διαδραστικότητα, έντονη εναλλαγή εικόνων και συναισθημάτων. Είναι μια εικονική κοινωνία, η οποία διαμορφώνεται παράλληλα με την πραγματικότητα. Η ασφάλεια του σπιτιού μας όμως, στο οποίο βρίσκεται ο υπολογιστής, μπορεί να μας οδηγήσει στο να μην αντιληφθούμε την απειλή καθώς ο κ […]
  • Αγία Σοφία: Σιωπή του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και της Εκκλησίας της Ελλάδας 11 Ιουλίου, 2020
    Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και η εκκλησία της Ελλάδας τηρούν σιγή ιχθύος, μετά την απόφαση-πρόκληση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, να μετατρέψει τον ιστορικό ναό της Αγίας Σοφίας σε τζαμί αναγγελοντας ότι η άλλοτε βυζαντινή βασιλική θα υποδεχθεί πιστούς για τη μουσουλμανική προσευχή την Παρασκευή 24η Ιουλίου. Καμία επίσημη ανακοίνωση δεν έχει […]
  • Νέο ΔΣ του Συλλόγου «Φίλοι αρχαίου θεάτρου Μεγαλόπολης» 11 Ιουλίου, 2020
    Λόγω των περιοριστικών μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού, η Γενική Συνέλευση με αρχαιρεσίες του Συλλόγου «Φίλοι του Αρχαίου Θεάτρου Μεγαλόπολης» αναβλήθηκε και η θητεία του Δ.Σ. παρατάθηκε για ένα χρόνο. -Μετά την παραίτηση του κ. Κων/νου Φίλανδρου, από πρόεδρος του Δ.Σ., για προσωπικούς λόγους, έγινε ανασύσταση του Δ.Σ. Μετά από μυστικ […]
  • Πατρών Χρυσόστομος: Μαύρη ημέρα για την παγκόσμια πολιτιστικὴ κληρονομιά 11 Ιουλίου, 2020
    Πατρῶν Χρυσόστομος : «Μαύρη ἡμέρα γιὰ τήν παγκόσμια πολιτιστικὴ κληρονομιά». Ἐκφράζομε τὴν βαθειά μας θλίψη, τὴν προσωπική, τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου τῆς Μητροπόλεώς μας καὶ τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ γιὰ τὴν ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας τῆς Τουρκίας περὶ τῆς μετατροπῆς τῆς «Ἁγίας Σοφίας» σὲ τζαμὶ καὶ ἑνώνομε τὴν φωνὴ τῆς διαμαρτυρίας μας μὲ ὅλο τὸν πολιτισμένο κόσμ […]
  • ΟΑΕΔ: Παράταση για τις αιτήσεις εγγραφών στους βρεφονηπιακούς σταθμούς 11 Ιουλίου, 2020
    Παρατείνεται μέχρι την Κυριακή 12 Ιουλίου 2020 και ώρα 23:59, η προθεσμία υποβολής ηλεκτρονικών αιτήσεων για εγγραφές-επανεγγραφές βρεφών-νηπίων στους Βρεφονηπιακούς Σταθμούς (ΒΝΣ) του Οργανισμού,  για τη σχολική χρονιά 2020- 2021. Ειδήσεις: ΕλλάδαTags: ΟΑΕΔΕκπαίδευση […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

COVID19/SARS-CoV-2 ecorap SRF ΚΑΣΑ/ RDF ΚΑΠΑ Αδεσποτα Αναβαλος Ανακυκλωση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βαρουφακης Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιαννης Γεωργοπουλος Γιορτες ελιας ΔΕΗ ΔΕΣΦΑΚ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Δρομοι πεζοδρομια Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ ΤΕΡΝΑ ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ Τατουλης Τζεμι Τσαμαδος Γιαννης Τσιρωνης ΧΑΔΑ Δισκουριων ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χουντα

Twitter Updates