You are currently browsing the category archive for the ‘Κριση’ category.

Η πλατεια ηταν αδεια και τρελλος απο σημαδια σα σκυλι………..

Χθες ψηφιστηκε το τεταρτο μνημονιο.Μην φοβαστε η ταξη επανερχεται οπως ειχα προβλεψει στην αρχη αυτης της διαδικασιας.Τα λεφτα δεν χαθηκαν.Κρυφτηκαν αλλαξαν χερια μαζευτηκαν σε πιο λιγα χερια  αλλα υπαρχουν.

Η κατοχη της χωρας μας μεσα απο την μετατροπη της σε αποικια χρεους ειχε πολλαπλους  στοχους.

Να δωσει ενα παραδειγμα τι θα παθουν οσοι λαοι σηκωσουν κεφαλι.Να ταπεινωσει μεχρι εξευτελισμου την αριστερα γενικα και τις ιδεες της σαν λυση μεσα απο την πιο πουλημενη εξουσιολαγνα διευθαρμενη εκδοχη της.

Να βαλει καπιταλιστικη «ταξη» στο εργασιακο τοπιο οι μεταρυθμισεις οπως τις λενε με ολα οσα γνωριζετε μην τα ξαναγραφω.Ωραρια ΣΣΕ μισθοι εργατικο δικαιο κλπ

Να διωξει απο την Ελλαδα μεγαλο μερος του επιστημονικου προσωπικου της και να το κανει μεταναστες στα ιμπεριαλιστικα κεντρα.Να σπρωξει στο περιθωριο της περιστασιακης εργασιας -ανεργιας την πλειοψηφια της εργατικης ταξης.Να κατεβασει τα μεροκαματα.Να ληστεψει για αλλη μια φορα ξεδιαντροπα της κρατησεις των συνταξεων.

Να ληστεψει τον δημοσιο πλουτο. Να καταργησει καθε προστασια των φυσικων πορων .Να ιδιωτικοποιησει νερο γη παραλιες θαλασσες ποταμια. Να στερησει απο τον λαο καθε δυνατοτητα εξοφλησης των ψευτοδανειων κλεβοντας καθε κερδοφορα δημοσια επιχειρηση.Να εφαρμοσει ενα φορολογικο  συστημα αμεσων και εμμεσων φορων οθωμανικου τυπου (χαρατσια)οπου ολα τα λεφτα που μαζευονται φευγουν εξω.

Να διαλυσει ακομα και την αστικη αντιπροσωπευτικη δημοκρατια καταργωντας ουσιαστικα το Συνταγμα και την Βουλη.Να διαφθειρει και ταπεινωσει τα πολιτικα κομματα.

Η κατακτηση αυτη ειχε καπιταλιστικα στοιχεια μιας και ολα αυτα ξεκινησαν απο την Θατσερ και εχουν επιβληθει (σταδιακα ομως και οχι σαν σοκ ) σε ολους τους εργαζομενους της Ευρωπης. Εχει ομως και ιμπεριαλιστικα χαρακτηριστικα  στο βαθμο που ταπεινωνει συλλογικα και την δικια μας την χωρα στους σχεδιασμους του Γερμανικου κεφαλαιου (που εχει πολυεθνικες διασυνδεσεις και ριζες αλλα εθνικη βαση)για κατακτηση της Ευρωπης με οικονομικα μεσα.

Η αντισταση αυτης της μειοψηφιας των Ελληνων (που αιωνες τωρα αντιστεκεται σε ξενους και ντοπιους δυναστες) ηταν μεγαλη.Η παθητικοτητα συμμετοχη αποδοχη της πλειοψηφιας (που αιωνες τωρα συνεργαζεται με την εξουσια ) επισης χαρακτηριστικη και αναμενομενη.

Υπηρξαν και στιγμες μεγαλειου που ενωθηκαμε ολοι (οι περισσοτεροι) και σηκωσαμε κεφαλι.Μας τσακισαν.

Σημερα ειμαστε στην αρχη.Η απεργια απετυχε η συγκεντρωση μπροστα στη Βουλη κατα την γνωμη μου απετυχε η ελπιδα για ενα αλλο δρομο (εστω εντιμου συμβιβασμου-ας μην γελιομαστε ο συσχετισμος ειναι σε βαρος μας για αλλη μια φορα)απετυχε.

Βιωνουμε την ολοκληρωτικη ηττα.

Βεβαιως θα ερθει η «αναπτυξη»κερδοφορια του κεφαλαιου.Τωρα που νικησαν θα αφησουν λεφτα στην κοινωνια για να δουλεψει ελεγχομενα το γραναζι των κερδων τους της παραπερα συσωρευσης πλουτου σε λιγα χερια.

Τα νεα παιδια στις κουζινες ειναι ευχαριστημενα αν βρουν δουλεια με 600 ευρω για τεσσερους μηνες.Την συνταξη που ποτε δεν θα παρουν δεν την σκεφτωνται.Τα νεα παιδια στις κουζινες και εδω ειναι το τραγικο βλεπουν θετικα την ΧΑ.Και ξερετε κατι.Το θεμα δεν ειναι αν θα ψηφισουν ΧΑ.Το θεμα ειναι πως ο τσαμπουκας γινεται νομιμοτητα.Κι οταν τον χειμωνα δεν θαχουν δραχμη στην τσεπη καποιοι  νεοι προλεταριοι θα σας σκοτωσουν για το ρολοι σας στην Αθηνα. Γιατι οχι; Το μαθημα ειναι ο θανατος σου η ζωη μου.Το μαθαινουν καθε μερα.Η Ελλαδα θα γινει Αμερικη.Ερχεται.

Πως αντιδρουν τα καθεστωτα οπου αυτη η διαδικασια εχει ολοκληρωθει;Με ισχυρη καταστολη δηθεν για αντιμετωπιση της βιας.Εκτελεσεις εν ψυχρω στη μεση του δρομου οχι οσων παρανομουν (αυτοι ξερουν να ελισονται)αλλα αθωων πολιτων, παιδιων που παιζουν στο δρομο.Οι κοινωνια του αυριο θα ειναι μη κοινωνια. Θα ειναι χαος στο δρομο και κρατικη καταστολη ταυτοχρονα. Ενοπλοι τρελαμενοι μπατσοι και συμμοριτες δολοφονοι θα ειναι η απειλη οσων κινουνται στο δρομο.Η και μεσα στα σπιτια μας.

Λιγοι ελαχιστοι παμπλουτοι και  μια αριστοκρατια γυρω στο 20% η και λιγωτερο να τρωνε τα ψιχουλα απο το τραπεζι τους.Οι υπολοιποι η μεγαλη πλειοψηφια στην ζουγκλα της αλληλοφαγωμαρας της φτωχιας της εξαθλιωσης της μεταναστευσης του ρατσισμου του Ναζισμου. Μεσα στις κοινωνιες σε εναν διαρκη σιωπηλο εμφυλιο, εξω απο τις κοινωνιες σε πολεμους αναμεσα σε δηθεν «εθνικα» κρατη για να ζει και βασιλευει η πολεμικη βιομηχανια .

Ειπαμε το μαθημα ειναι.Ο θανατος σου η ζωη μου.Πισω στη ζουγκλα.

Ενας αλλος κοσμος ειναι εφικτος.Για οσους δεν πιστευετε στην αυτοδιευθυνση και την αμεση δημοκρατια υπαρχει και μια αλλη κοινωνια εστω ελεγχομενης εκμεταλευσης ανθρωπου απο ανθρωπο αλλα οχι αυτο το χαος .

Υπηρχαν στο προσφατο παρελθον τετοιες καπιταλιστικες κοινωνιες.Με αγωνες των λαων κατακτηθηκαν πολλα πραγματα .Ομως επαναπαυθηκαμε.Σταματησαμε .Ικανοποιηθηκαμε απο τις κατακτησεις μας μπρος σε οσα υπηρχαν πριν και θεωρησαμε πως οσα ειχαμε θα ηταν για παντα.Πως πισω δεν γυρναμε .

Να που γυρναμε . Το κεφαλαιο αντεπιτεθηκε.Τριαντα χρονια τωρα ριχνει το ενα καστρο μετα το αλλο.Και στο τελος θα το κανει το μεγαλο βημα.Ο καπιταλισμος ειναι θεριο ανημερο.Δεν χορταινει δεν σταματα  απο μονος του παρα μονο μπροστα στα ερειπια ενος παγκοσμιου πολεμου.

Χρειαζομαστε εργαλεια να σταματησει ο κατηφορος,μα πανω απ ολα χρειαζομαστε ανθρωπους.Νεους ανθρωπους.Χωρις νεολαια δεν γινεται τιποτα.

Οι σκεψεις αυτες γεννηθηκαν απο ενα αρμα  στο μαθητικο παιδικο καραναβαλι Πορτο Χελιου που εγινε σημερα οπως ολα τα τελευταια 28 χρονια.

Στην φωτογραφια βλεπετε περιστοιχισμενο απο γουρουνια και γουρουνακια ενα αρμα που πανω του ειναι δυο εκλογικα παραβαν .Μεσα στα παραβαν αντι καλπης δυο λεκανες τουαλετας που ξεχειλιζουν απο σκατα..Ολη η εικονα περιγραφεται απο δυο πανο το ενα διαφημιση (της επιχειρησης χορηγου του αρματος) με ευχη για καλη αποκρια και το αλλο την πολιτικη θεση «ψηφισαμε γουρουνια στο σακι».

2

Καποιες σκεψεις λοιπον.

1.Δεν ψηφισαμε γουρουνια ( προφανως) .Πολιτικους (που δεν ειναι γουρουνια)και πολιτικες θεσεις ψηφισαμε η παρομοιωση ατυχης πολυ περισσοτερο οταν το αρμα περιστοιχιζεται απο νηπια και γονεις ντυμενους γουρουνια μεσα σε σακι που ειναι οι εκλεγμενοι εκπροσωποι μας.

Ξεραμε τι ψηφιζαμε απλα για αλλη μια φορα στην ιστορια του ο λαος μας προδοθηκε απο τους εκπροσωπους του. Αυτο οσοι διαβαζουμε ιστορια το γνωριζουμε πολυ περισσοτερο οι εκπαιδευτικοι .Το «σακι» της πολιτικης προτασης ΣΥΡΙΖΑ  ηταν ανοιχτο, οι ανθρωποι που ψηφιστηκαν ειχαν ιστορια αγωνων εντιμοτητας και προσφορας .Απλα μετα την εκλογη τους αλλαξαν και μας προδωσαν.Το ξαναγραφω δεν ειναι η πρωτη φορα στην ιστορια που πολιτικοι προδιδουν τις ελπιδες των ψηφοφορων τους.Και αυτο ισχυει και για την αριστερα  την Βαρκιζα τον Λιβανο κλπ.

Αυτο δεν σημαινει πως παντα οι πολιτικοι προδιδουν τον λαο, πολλοι εδωσαν την ζωη τους για την ελευθερια μας.Ουτε πως η πολιτικη γενικα και οι εκλογες ειναι τουαλετα που ξεχειλιζει λυματα. Για να γινωνται εκλογες να εχουμε συνταγμα και κοινοβουλιο εκλεγμενους εκπροσωπους δοθηκαν μαχες, χιλιαδες πεθαναν , βασανιστηκαν, εξοριστηκαν, φυλακιστηκαν .Η δημοκρατια δεν μας χαριστηκε. Την κατακτησαμε.Ξεκινωντας απο την επανασταση του 1821 που εγινε εναντια σε μια αυτοκρατορια που μας ειχε κατακτησει για 400 χρονια σαν την σημερινη της Γερμανικης ΕΕ.Μια επανασταση που επιμονα διεκδικησε απο την πρωτη στιγμη συνταγμα και εκλεγμενες κυβερνησεις σε μια εποχη που στην Ευρωπη κυβερνουσαν βασιλιαδες.Για να ερθουν αυτοι ακριβως οι ξενοι που μας βοηθησαν να επαναστατησουμε (για μας ηθελαν προτεκτορατο τους) με τα λεφτα και τα οπλα τους να μας επιβαλουν αυταρχικα καθεστωτα .Στα οποια οι προγονοι μας αντισταθηκαν διαχρονικα.Και με εκλογες.Και με εξεγερσεις σαν  την 3η Σεπτεμβρη που ζητησε και πηρε  συνταγμα απο τον Βαυαρο τοποτηρητη (και την συμμορια του).

2. Ειναι η αντιπροσωπευτικη δημοκρατια η καλυτερη δυνατη; Οχι. Η αποψη μου ειναι γνωστη.Για μενα η αμεση δημοκρατια ειναι το πολιτευμα που πλησιαζει στην δημοκρατια της Αρχαιας Αθηνας. Ειναι το αστικο κοινοβουλιο η καλυτερη μεθοδος εκπροσωπησης και οι επαγγελματιες πολιτικοι οι καλυτεροι δυνατοι εκπροσωποι;Και παλι οχι.

Για μενα δημοκρατια ειναι καλπη καθε μερα σε καθε κοινωνικο χωρο.Οχι λιγωτερες πολιτικες εκλογες.Το αντιθετο.Εκλογες με μεγαλη συμμετοχη και στα σωματεια τους συλλογους τους Δημους τις κοινοτητες, εκλογες παντου. συνεχεια.Και εκπροσωποι αμεσα ανακλητοι αν παραβιασουν την θεληση μας.

3.Η καλπη δεν ειναι τουαλετα με λυματα .Η καλπη γκρεμιζει την Ευρωπη του Μετερνιχ βγαζοντας την Αγγλια απο την ΕΕ. Η καλπη ισως βγαζει δυστυχως φασιστες σαν την ΧΑ , τον Τραμπ η αυριο την Λεπεν ανατρεποντας ομως τους σχεδιασμους της καθως πρεπει αρχουσας ταξης για κυριαρχια ραμενη στα μετρα της .Γιατι στην καλπη (και στην καλπη) ο λαος μπορει να πει την γνωμη του.Εστω την λαθος γνωμη του. Ακομα και αν αυτη η καλπη βγαζει καποιες  πολιτικες που βρωμανε  δεν ειναι τουαλετα . Δεν αποφασιζουν για την ζωη μας μονο οι βασιλιαδες  και οι πλουσιοι, εχουμε και μεις λογο. Μπορει κομματια αυτου του  λογου καποτε να μην μας αρεσουν αλλα ειναι η φωνη ενος κομματιου της κοινωνιας και πρεπει να ακουστει.Και μετα να δουμε τι θα κανουμε με το προβλημα αν υπαρχει προβλημα οπως τωρα με τον Τραμπ.Γιατι η πολιτικη δεν τελειωνει στην καλπη.Ουτε ασκειται καθε τεσσερα χρονια.

Ειμαι σιγουρος πως το αρμα αυτο εξεφρασε δυστυχως την πολιτικη αποψη μεγαλου μερους των ενηλικων που παρακολουθουσαν τα παιδακια να παρελαυνουν. Γι αυτο και γραφω αυτη την αναρτηση.Τα ιδια τα παιδακια μαλλον διασκεδασαν και αφησαν αυτη την εικονα της καλπης βουλωμενης τουαλετας , βαθια μεσα τους για να την επεξεργαστουν σαν πληροφορια στο μελλον σαν ενηλικοι ψηφοφοροι.

Ομως η πραγματικοτητα ειναι πιο συνθετη. Ειδικα σε αυτα τα χρονια που η δυνατοτητα των λαων να λενε την γνωμη τους για την ζωη τους με εκλογες και δημοψηφισματα αμφισβητειται δυναμικα απο τα κεντρα εξουσιας.Θυμαστε ολοι πως το ΟΧΙ μας στο δημοψηφισμα εγινε με τσαμπουκα της ΕΕ ενα πελωριο ΝΑΙ. Εξ αλλου στην Ευρωπη και αλλα δημοψηφισματα σε αλλες χωρες μεγαλυτερες απο την δικη μας ειχαν αναλογη τυχη οταν αμφισβητησαν τις κυριαρχες επιλογες του κεφαλαιου.Τις εκλογες δεν τις θελει η εξουσια.Τις εχουν επιβαλει οι λαοι με αγωνες.

Διαφωνω λοιπον με τη πολιτικη θεση του αρματος.Το παραβαν των εκλογων ειναι χωρος ιερος.Και η καλπη ειναι ενας ακομα χωρος (οχι ο μονος)οπου οι πολιτες εκφραζουν την γνωμη τους .Αυτο ειναι το μηνυμα που η κοινωνια πρεπει να στελνει στα μελη της και στα παιδια που αυριο θα γινουν πολιτες.Και αν η δημοκρατια μας δεν ειναι αυτη που θα θελαμε, ας την διορθωσουμε.Να την βαθυνουμε να την εμπλουτισουμε να την δυναμωσουμε. Ας φτιαξουμε νεα κομματα εργαλεια αν τα σημερινα δεν μας κανουν.Ας βγαλουμε με την ψηφο μας αλλες κυβερνησεις ας η σημερινη μας εξοντωνει.Η δημοκρατια δεν ειναι το προβλημα .Ειναι η λυση

Χωρις πολλα λογια.

Πανεπιστημιου Μπροστα στην Τραπεζα της Ελλαδας του κ Στουρναρα

%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%b3%ce%bf%cf%82

Λιγο πιο πανω μπροστα σε πανακριβο κοσμηματοπωλειο

loystros

Ομονοια

24-%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%b7-2016-minion

Πατησιων Τοσιτσα καποιοι εβαλαν το σημα της αναρχιας μετα την πυρποληση του αντρου του καπιταλισμου

24-%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%b7-2016-tositsa

 

Δεν λεω τιποτα εγω.Με εκφραζει

K.Μαραγκός για το Avantgarde

Η απεργία της ΠΝΟ έληξε ύστερα από 9 μέρες, παρά το γεγονός ότι δεν ικανοποιήθηκαν τα αιτήματα σχετικά με την επικείμενη αύξηση της φορολογίας των ναυτικών, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις του 3ου μνημονίου.  Το θέμα μας όμως δεν είναι αυτό, αλλά η στάση των αγροτών της Κρήτης που σχεδόν από την πρώτη μέρα της απεργίας λειτούργησαν ως πολιορκητικός κριός κατά των απεργών, μέχρι που φτάσαμε στα εκτεταμένα επεισόδια της Παρασκευής στο Λιμάνι του Ηρακλείου, αφού είχαν προηγηθεί αντίστοιχα μικρότερης έκτασης και τις προηγούμενες μέρες στο ίδιο λιμάνι καθώς και στη Σούδα.

Σε δήλωση του ο προέδρος της ΠΕΝΕΝ Αντώνης Νταλακογεώργος για τα γεγονότα αναφέρει ότι

«η επίθεση ενάντια στους απεργούς Ναυτεργάτες στο Ηράκλειο της Κρήτης οργανώθηκε και εκτελέστηκε από ομάδα 100-120 αγροτών στο Ε/Γ-Ο/Γ πλοίο «BLUE HORIZON» με σκοπό να επιβάλουν με την  ωμή βία την τρομοκρατία, φθάνοντας στο σημείο να πετάξουν στη πρύμνη του πλοίου δεκάδες καπνογόνα, πέτρες και αλλά αντικείμενα με αποτέλεσμα να θέσουν σε άμεσο κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα ακόμη και την ζωή των Ναυτεργατών-απεργών. Ταυτόχρονα έβαλαν φωτιά και κατέστρεψαν τα γραφεία ναυτιλιακής ακτοπλοϊκής εταιρίας…. Οι ευθύνες για τα θλιβερά και επικίνδυνα αυτά γεγονότα βαρύνουν αποκλειστικά την κυβέρνηση, το ΥΕΝ αλλά και τις αστυνομικές – λιμενικές δυνάμεις οι οποίες επέδειξαν πρωτοφανή αδράνεια απέναντι στις παρακρατικές δράσεις των λεγόμενων αγανακτισμένων αγροτών οι οποίοι στοχοποιούν ως εχθρό το μαχόμενο ναυτεργατικό κίνημα και τους Ναυτεργάτες που δίνουν ένα σκληρό και δύσκολο αγώνα που αφορά την ίδια την επαγγελματική τους υπόσταση. ..».

Τα βίντεο που κυκλοφορούν από την τραμπούκικη επίθεση δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για τα γεγονότα.  Είναι ακριβώς όπως τα περιγράφει ο πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ με μια διαφορά όμως που δεν υπάρχει λόγος κανείς να υποτιμά ή ακόμα χειρότερα να κρύβει κάτω από το χαλί. Δεν ήταν απλά «120 αγρότες» αλλά πολλές εκατοντάδες και μάλιστα με την πλήρη κάλυψη των αγροτικών συλλόγων της Κρήτης. Οι πρωταγωνιστές δεν ήταν κάποιοι άγνωστοι περιθωριακοί αγρότες που λειτούργησαν σαν παρακρατική ομάδα στο σκοτάδι. Έχουν όνομα και επίθετο και ηγούνται μεγάλων αγροτικών συλλόγων και οργανώσεων της Κρήτης από τα Χανιά μέχρι το Λασίθι.  Μπορεί αυτό να μην ταιριάζει στις φαντασιώσεις της αριστεράς για τα μπλόκα της κατακαημένης αγροτιάς, μπορεί να προκαλεί σύγχυση σε όσους πέρσι εκστασιάζονταν μπροστά στους αγρότες που είχαν ανέβει από την Κρήτη για να συμμετάσχουν στα αγροτικά συλλαλητήρια νομίζοντας ότι συγκροτείται ξανά το μεγάλο αντιμνημονιακό μέτωπο εργατών αγροτών αυτοαπασχολούμενων και λοιπών αγανακτισμένων από το μνημόνιο, αλλά δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι καθόλου όπως τα έχουν ορισμένοι στο κεφάλι τους.

Οι αγρότες που εδώ και δύο βδομάδες καθυβρίζουν τους ναυτεργάτες που παλεύουν να διασώσουν τα πενιχρά πλέον εισοδήματά τους από τη μνημονική λαίλαπα ήταν αυτοί που πέρσι τέτοιο καιρό ξεκίναγαν μαζί με τους δικηγόρους, τους γιατρούς και τους πολιτικούς μηχανικούς τον υπέρ πάντων αγώνα κατά του ασφαλιστικού του «κομμουνιστή» Κατρούγκαλου που άλλαζε τον τρόπο καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών συνδέοντάς τες με το εισόδημα. Δεν θα μιλήσουμε ξανά για το περιεχόμενο αυτής της κινητοποίησης και για τον υποκριτικό δήθεν αντιμνημονιακό της χαρακτήρα, με εξαίρεση πάντα τους συνδικαλιστές του ΚΚΕ που διαχωρίστηκαν εγκαίρως από το δεξιό σινάφι των μεγαλοαγροτών συνδικαλιστών και τότε και τώρα, που μοναδικό τους μέλημα ήταν η διαγραφή από το μητρώο των μικρών αγροτών έτσι ώστε να ωφελούνται μόνο οι «κατ΄επάγγελμα» μεγαλοαγρότες από τις αγροτικές επιδοτήσεις από τα ΕΣΠΑ, τις αποζημιώσεις από τον ΕΛΓΑ και τις ασφαλιστικές παροχές από τον ΟΓΑ.  Αυτά τα έχουμε ήδη επισημάνει και δεν παίρνουμε ούτε λέξη πίσω.

Δέκα μήνες μετά, ακριβώς αυτοί οι ίδιοι συνδικαλιστές, υποκατέστησαν τον κατασταλτικό μηχανισμό του κράτους κατά της απεργίας των ναυτεργατών. Σε ρόλο «λευκών σωμάτων» επιχείρησαν και εν μέρει πέτυχαν να καταστείλουν την ηρωική εργατική απεργία σε μια κρίσιμη στιγμή, επιβάλλοντας το νόμο και την τάξη στα λιμάνια. Προσοχή δεν λειτούργησαν συνεπικουρία του κράτους. Το υποκατέστησαν ανοιχτά, υπό την πλήρη κάλυψη των μητσοτάκηδων και των πασοκοποταμίσιων παρατρεχάμενων. Οι αγροτοπατέρες αφού καλούσαν το κράτος να εφαρμόσει κάποιο νόμο της ΝΔ για επιτάξεις πλοίων «ασφαλείας» σπάζοντας με το νόμο την απεργία, στο τέλος αποφάσισαν να αυτοδικήσουν επιβάλλοντας με τη βία τη θέλησή τους. Η απεργία σταμάτησε με απόφαση της πλειοψηφίας της ΠΝΟ την επόμενη μέρα το πρωί, αφού οι αγροτοπατέρες απειλούσαν ανοιχτά από την Παρασκευή ότι δεν θα μείνει τίποτα όρθιο την επόμενη και αφού κρατούσαν επί ώρες όμηρο τον λιμενάρχη του Ηρακλείου και κατήγγειλαν την κυβέρνηση που δεν καταστέλλει την απεργία των ναυτεργατών.

Οι πρωταγωνιστές τραμπούκοι

Τα επεισόδια στο λιμάνι του Ηρακλείου προετοιμάστηκαν τις προηγούμενες μέρες σε συσκέψεις και κινητοποιήσεις που απαιτούσαν την «εφαρμογή του νόμου» για δρομολόγια ασφαλείας σε περίπτωση απεργίας.  Για το σκοπό αυτό κινητοποιήθηκε σύσσωμη η αστική αντίδραση της Κρήτης, από τους μεγαλοαγρότες επιχειρηματίες μέχρι τις τοπικές αρχές υπό την πλήρη κάλυψη της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού. Στο κλίμα κοινωνικού αυτοματισμού συντάχθηκε στο τέλος και ο Σύριζα είτε για να γλυτώσει τις καρπαζιές, είτε για να ικανοποιήσει την «κοινή γνώμη» που διαμόρφωνε η αστική και μικροαστική αντίδραση εναντίον ενός εργατικού απεργιακού αγώνα.

Ένας από τους βασικούς οργανωτές της πολιορκίας του λιμανιού του Ηρακλείου την Παρασκευή ήταν ο Ενιαίος Αγροτικός Σύλλογος Παραγωγών Εκτός Εποχής Κηπευτικών και Αγροτικών Δραστηριοτήτων Φυτικής Παραγωγής Δήμου Ιεράπετρας. Σε ανακοίνωσή του πριν καλά-καλά ξεκινήσει η απεργία προεξοφλούσε, αφού περιέγραφε τα δεινά που ζουν οι αγρότες:

«Σ’ αυτά και πολλά άλλα οι παραγωγοί προσπαθούν να ανταποκριθούν με αβέβαιη την επόμενη μέρα. Τώρα έρχεται η 48ωρη  απεργία της Π.Ν.Ο, με προοπτική κλιμάκωσης.  Έχετε χρέος και ευθύνη να ζητήσετε άμεσα από τον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας  να εφαρμοστεί το άρθρο 25 του νόμου 4256/2014  το οποίο αναφέρει σαφώς ότι: Για τη διασφάλιση της συνοχής του νησιωτικού χώρου και της εδαφικής συνέχειας της χώρας, όταν διακόπτεται η τακτική ακτοπλοϊκή σύνδεση μεταξύ των ηπειρωτικών λιμένων και των νησιών, για λόγους οι οποίοι δεν οφείλονται σε ανωτέρα βία ή απαγόρευση απόπλου, εφαρμόζεται πρόγραμμα δρομολογίων έκτακτης ακτοπλοϊκής συγκοινωνίας. Σας καλούμε να παρέμβετε για την άμεση εφαρμογή του Νόμου και την επίλυση του προβλήματος που αφορά άμεσα την κοινωνία της Ιεράπετρας». 

Μάλιστα! Ενώ υποτίθεται οι ναυτεργάτες πλήττονται από την ίδια μνημονιακή πολιτική που πλήττονται και οι αγρότες, για τον Αγροτικό Σύλλογο Ιεράπετρας η απεργία των ναυτεργατών επιβαρύνει την δεινή θέση των αγροτών και ο υπουργός ναυτιλίας θα πρέπει να επιτάξει πλοία για να μην διακοπεί η ακτοπλοϊκή συγκοινωνία. Να επιστρατευτούν οι απεργοί, αυτό ζητάνε οι συγκεκριμένοι αγρότες.

Μήπως όμως ο σύλλογος αυτός είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση, που δεν εκφράζει τα γενικά αισθήματα του αγροτικού κόσμου; Καθόλου. Ο ίδιος σύλλογος πριν μερικούς μήνες ήταν στις επάλξεις κατά του ασφαλιστικού Κατρούγκαλου που αφορούσε τις ασφαλιστικές εισφορές των αγροτών, ενώ συμμετείχε -τρομάρα τους- στην απεργία της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις 12/11/15 και στο παναγροτικό συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 18/11/15 κατά το οποίο όλως τυχαίως  προπυλακίστηκε ο Λαφαζάνης και ο Στρατούλης.  Εδώ και οι σχετικές ανακοινώσεις του Συλλόγου για τη συμμετοχή του στις εν λόγω κινητοποιήσεις.  «Αγωνισταράδες» χωρίς καμιά αμφιβολία. Σε αυτούς πέρσι σύσσωμη η αριστερούλα μας είχε επενδύσει τις τύχες του αντιμνημονιακού αγώνος κατά του επάρατου και «τρισχειρότερου» (όπως απεφάνθη κι ο Μητσοτάκης και η παρέα του) 3ου μνημονίου. Τα άλλα δύο ήταν για το καλό μας.

Στην δυτική Κρήτη ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Κισσάμου Αντώνης Αρετουλάκης δήλωνε στο zarpanews.gr:

«Βρισκόμαστε στο λιμάνι της Σούδας για να διαμαρτυρηθούμε κατά της απεργίας που κάνει η ΠΝΟ εδώ και μέρες. Θεωρούμε πλέον πως αυτή η απεργία κάνει ζημιά καθαρά και μόνο στους αγρότες, τα τρόφιμα μας σαπίζουν και εμείς χάνουμε λεφτά μέσα σε αυτές τις δύσκολα οικονομικές εποχές. Η μόνη κοινωνική τάξη που θίγεται είναι ο αγροτικός κόσμος, κάθε χρόνο πριν τις γιορτές η ΠΝΟ ξεκινάει πάντα απεργίες».

Οι δηλώσεις του Αρετουλάκη γίνονται κατά τη διάρκεια επίθεσης στα γραφεία του Σύριζα στα Χανιά στις 7/12. Προφανώς για να καταγγελθεί το κυβερνητικό κόμμα που δεν καταστέλλει την απεργία των ναυτεργατών

Μάλιστα! Οι μόνοι θιγόμενοι αυτής της κοινωνίας είναι οι αγρότες. Από ποιους άραγε; Από τα μνημόνια; ΟΧΙ. Από την παγκοσμιοποίηση; ΟΧΙ. Από τη «γερμανική κατοχή»; ΟΧΙ. Από το διεθνές «σιωνιστικό» κεφάλαιο και τους τοκογλύφους; ΟΧΙ. Τελικά μετά από τις μπούρδες των αγανακτισμένων μικροαστών ο εχθρός συγκεκριμενοποιείται: Η εργατική τάξη. Επιτέλους ο εθνικός κορμός παίρνει την πλέον ξεκάθαρη θέση. Ελπίζουμε τώρα να το πάρουν χαμπάρι και όσοι επενδύουν τα πολιτικά τους όνειρα σε κάθε λογής κοινωνικό κατακάθι.

Προφανώς για τον κ.Αρετουλάκη οι ναυτεργάτες θα ανήκουν στους δυνάστες των αγροτών, θα ζούνε εις βάρος τους έχοντας μάλιστα και μόνιμο στόχο κάθε γιορτές τους αγρότες. Ένα πολεμικό ανακοινωθέν με άναρθρες κραυγές. Ο ορισμός της προβοκάτσιας. Το άτομο αυτό πριν κάτι μήνες ηγείτο του αγώνος κατά του 3ου μνημονίου. Τα δύο πρώτα δεν θα τα είχε πάρει καν χαμπάρι. Το αντιμνημονιακό ένστικτό του ξύπνησε όταν ήρθε το 3ο μνημόνιο. Είναι και «αριστερό» όποτε ένας λόγος παραπάνω για τα ορφανά των σαμαροβενιζέλων. Ορίστε τι μας έλεγε ο συγκεκριμένος αγροτοσυνδικαλιστής σύμφωνα με τα Χανιώτικα Νέα:

Στους αγρότες απευθύνθηκε και ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Κισάμου Αντώνης Αρετουλάκης δίνοντας κάποια νούμερα που δείχνουν τι θα αλλάξει στην καθημερινότητα των αγροτών από τα νέα μέτρα. “Ενας μεσαίος προς το καλός αγρότης που βγάζει 1300-1400 ευρώ το μήνα και έχει ένα ετήσιο εισόδημα 20.000 ευρώ θα πρέπει να πληρώσει φόρο 5.200 ευρώ, συν το 50% προκαταβολή για την επόμενη χρονιά που σημαίνει 8.680 ευρώ. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθούν και οι εισφορές για ΟΓΑ. Σήμερα ο ΟΓΑ είναι 1200 ευρώ το χρόνο. Με τον τριπλασιασμό τους πάνε 3.600 ευρώ το χρόνο. Άρα από τα 20.000 καθαρό εισόδημα ο αγρότης θα κληθεί να δώσει το 50% του εισοδήματος του. Πως θα ζήσει και θα επιβιώσει μια αγροτική οικογένεια; Με 500 και 600 ευρώ το μήνα; Δεν ζητάμε να μην πληρώσουμε αλλά να μας αφήσουν να επιβιώσουμε”. O κ. Αρετουλάκης επισήμανε ότι στόχος αυτών των μέτρων είναι η αγροτική γη να φύγει από τα χέρια των μικρομεσαίων αγροτών και να πάει σε τράπεζες ή μεγάλες εταιρείες τροφίμων.

Οι αγρότες να επιβιώσουν κ. Αρετουλάκη. Αλλά οι υπόλοιποι μεταξύ των οποίων και οι ναυτεργάτες να ψοφήσουν; Ο αξιέπαινος αυτός αγρότης μέσα σε όλα τα δεινά που έχει υποστεί εισέπραξε από πάνω και 41.122,35 € από την Περιφέρεια Κρήτης το Γενάρη του 2016, εν μέσω των αγροτικών κινητοποιήσεων, στο πλαίσιο υλοποίησης του αναπτυξιακού νόμου επιχορηγήσεως ύψους 7.732.264 ευρώ σε 68 επιχειρήσεις του νησιού μέσα στο 2015. Στα μέσα και στα έξω ο δύσμοιρος. Ας είναι.

Τι δεν μας είπε όμως ο συγκεκριμένος αγρότης επιχειρηματίας, που μπορεί να κλαίγεται για την αγροτική γη που θα φύγει από τα χέρια των μικρομεσαίων αγροτών και θα πάει σε τράπεζες ή μεγάλες εταιρείες τροφίμων. Ότι με την απεργία των ναυτεργατών τα φορτία προς τα ευρωπαϊκά σούπερ μάρκετ (γιατί περί αυτού πρόκειται) δεν θα έφταναν στην ώρα τους. Φλυαρίες και κλάψες για τις μεγάλες εταιρείες τροφίμων, αλλά πρώτοι στη μάσα από τις επιδοτήσεις από την ΕΕ και μια χαρά μπίζνες με τα ξένα μεγάλα σούπερ μάρκετ. Η υποκρισία σπάει κόκαλα.

Νόμος, τάξη, μπίζνες και ασφάλεια

Στο βίντεο αυτό οι αγροτοσυνδικαλιστές που πέρσι έστηναν τα μπλόκα της αγροτιάς ενάντια στο νόμο Κατρούγκαλου που αφορούσε τις εισφορές τους (και όχι ενάντια συνολικά στο νόμο που αύξανε τα όρια συνταξιοδότησης στους εργαζόμενους κατά μια 7ετία και μείωνε τις συντάξεις κατά 40%), σήμερα με στόμφο μας λένε: «Τα ψηφίσματα και οι νόμοι του κράτους πρέπει αν εφαρμόζονται, αλλιώς δεν λειτουργεί η δημοκρατία».  Μια τέτοια δήλωση θα ταίριαζε περισσότερο σε γενικό εισαγγελέα, αλλά ας το παραβλέψουμε. Ο αγροτοσυνδικαλιστής ανεξέλεγκτος και χωρίς κανείς να αντιδράει, ξεπερνάει τον εαυτό του. Και ποιος άλλωστε να αντιδράσει το θείο βρέφος της κοινωνικής αντιμνημονιακής συμμαχίας;  Ας κάνουμε καλύτερα τους κινέζους. Είναι προτιμότερο από το να αλλάξουμε μυαλά.

Αλλά σε ποιους νόμους αναφέρεται ο θεματοφύλαξ των νόμων του κράτους; Το εξηγεί αμέσως παρακάτω στο ίδιο βίντεο ο πασόκος Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης και ο γραμματέας της ΝΔ Λευτέρης Αυγενάκης:

«Η απεργία, αποτελεί καταστροφή για τους νησιώτες, για τους παραγωγούς, για αγρότες και κτηνοτρόφους, για όλους τους ανθρώπους που ζουν στα νησιά και έχουν καθημερινά την αγωνία, αν προκύψει το παραμικρό πρόβλημα, αν θα φτάσει το φορτίο με τα φάρμακα, με τα προϊόντα, με τα καύσιμα και μια σειρά άλλα τέτοια ζητήματα. Μετά από δική μου πρωτοβουλία, η τότε Κυβέρνηση της Ν.Δ. είχε ψηφίσει το άρθρ. 25 του ν. 4256/2014 για «πλοίο ασφαλείας» και προγραμματισμό δρομολογίου έκτακτης ακτοπλοϊκής συγκοινωνίας, ώστε να εξυπηρετηθούν από και προς τις νησιωτικές περιοχές αγρότες, έμποροι, πολίτες και να γίνει μεταφορά ειδών πρώτης ανάγκης και ευπαθών προϊόντων. Δυστυχώς, η ανευθυνότητα και η ανικανότητα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έκανε κι εδώ την εμφάνισή της. Κατήργησε το «πλοίο ασφαλείας»!  

Τι ομοιότης μεταξύ των δηλώσεων Αυγενάκη και του Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας. Λες και τις έγραψε το ίδιο πρόσωπο είναι. Το μάθαμε κι αυτό. Άρθρον 25 του ν. 4256/2014 επί κυβερνήσεως Σαμαρά. Βρε δεν πάτε στον αγύριστο καλύτερα και εσείς και οι νόμοι σας. Άντε καραγκιόζηδες της Νέας Δημοκρατίας, post imageάντε και όσοι κ…τρίβονται μαζί τους, όπως το έκαναν με τις γραβάτες και με τις πάνω πλατείες μαζί με τις εθνοαριστερές γκρούπες τους που μας τα έχουν πρήξει εδώ και 7 χρόνια ότι δεν υπάρχει δεξιά και αριστερά αλλά μόνο πληττόμενοι έλληνες από το μνημόνιο. Άντε τραβάτε στον Πέπε Γκρίλο να σας σώσει και πάρτε μαζί σας και τους ψεκασμένους του ΕΠΑΜ και της ΑΚΕΠ του «όλοι μαζί δεξιοί και αριστεροί να βγούμε στους δρόμους», μπας και χάσουμε λίγη βλακεία από γύρω μας.

Ακριβώς αυτή την κασέτα παίζουν οι γαλαζοπράσινοι αγροτοσυνδικαλιστές από κοινού με τα ορφανά των Σαμαροβενιζέλων της Κρήτης ενάντια στους απεργούς ναυτεργάτες ξερνώντας το μικροαστικό μίσος ενάντια στην εργατική τάξη.

Σε ένα άλλο βίντεο διακρίνονται στη σειρά ο Μιχάλης Μαλλιωτάκης πρόεδρος του Ενιαίου Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας, ο Πρίαμος Ιερωνυμάκης  πρόεδρος της Ομάδας Αμπελουργών Κρήτης και ο αντιπρόεδρος του εν λόγω συλλόγου Μύρων Χιλετζάκης. Οι άνθρωποι αυτοί είναι γνωστοί συνδικαλιστές και ταγμένοι σε συγκεκριμένες πολιτικές παρατάξεις. Όλοι τους παπαγαλίζουν το παραμύθι της ΝΔ. Να εφαρμοστεί ο νόμος που η σημερινή κυβέρνηση δεν υλοποιεί. Προφανώς μια κυβέρνηση του αγαπημένου τους Μητσοτάκη θα τον εφάρμοζε αμέσως, ε κύριοι αγροτοπατέρες, αυτό δεν θέλετε να μας πείτε. Ε όχι και να περιμένουμε 9 μέρες να σπάσει η απεργία των ναυτεργατών. Από την πρώτη μέρα στρατιωτικός νόμος. Αυτό λένε ορθά κοφτά τα τσιράκια των μητσοτάκηδων και των κεφαλογιάννηδων που κάποιοι τους έβλεπαν στην κάθοδο τους πέρσι στην Αθήνα και νόμιζαν ότι έφτασε το ιππικό του Άρη Βελουχιώτη.

Υπενθυμίζουμε σε όσους μπάζει η μνήμη τους, ότι ο Πρίαμος Ιερωνυμάκης ήταν ένας από τους ηθικούς αυτουργούς της επίθεσης στον Λαφαζάνη στις 18/1/15. Πρωτοπαλίκαρο της οικογένειας Μητσοτάκη στην περιοχή, ιδιοκτήτης οινοποιείου που εξελίσσεται κάνοντας χρήση των προγραμμάτων χρηματοδότησης από το ΕΣΠΑ. Και ένας από τους δυναμικά αναπτυσσόμενους επιχειρηματίες του κλάδου, κάτι που φανερώνει και το ύψος των επιδοτήσεων που λαμβάνει για την παραγωγή του καθώς ξεπερνούν τα δεκάδες χιλιάδες ευρώ.

Image result for Μύρων Χιλετζάκης

Ο αντιπρόεδρος του Ιερωνυμάκη, ο Μύρων Χιλετζάκης δεν έχει να ζηλέψει τίποτα σε αντίστοιχα κατορθώματα. Νταής συνδικαλιστής, έτοιμος πάντα να καταγγείλει την «κόκκινη χούντα» -όπως φαντάζεται στο κουρκούτι του- τον Σύριζα  για «τη φορολαίλαπα που φέρνει η κυβέρνηση λέγοντας ότι «οι παραγωγοί, οι νέοι, μένανε στη γη αλλά τώρα με τα τελευταία φορολογικά μέτρα θα φύγουν». Στην ερώτηση δε για το πώς θα συνεχίσουν να κατεβαίνουν στο νησί οι τοπικοί βουλευτές, ο αγρότης από την Κρήτη ήταν ξεκάθαρος: «Δεν ξέρω πως θα συνεχίσουν να κατεβαίνουν. Λένε ότι τα μέτρα είναι αναγκαία και θα φέρουν ανάπτυξη. Αν δεν μας φέρουν αναπτυξιακά μέτρα δεν θα συνεχίσουμε στα χωράφια.» [creteplus]

Αυτά πέρσι ενώ μέσω κινήματος γραβάτας και αγροτικής αγανάκτησης που κατέληγε στο κανιβάλισμα των φτωχών αγροτών και στο αίτημα για διαγραφή τους από το μητρώο για να τρώνε οι διάφοροι Χιλετζάκηδες μόνοι τους τις επιδοτήσεις. Ποιος τώρα; Ο κρατικοδίαιτος Μύρων Χιλετζάκης, ο οποίος  ήταν Σύμβουλος στο Υπουργείο Εσωτερικών τα έτη 2004 έως 2008 (κυβέρνηση Καραμανλή) και Ειδικός Σύμβουλος του κ. Δένδια, όταν αυτός ήταν υπουργός Δικαιοσύνης (σχετικά 4 και 5). Και αμέσως μετά Γενικός Γραμματέας στο Δήμο Μινώα Πεδιάδας.  [candianews.gr/].

Μιλάμε για τον ορισμό του κρατικοδίαιτου αγροτοεπιχειρηματία. Τι λέτε κύριοι κατ’ επάγγελμα αγρότες που θέλετε να πετάξετε τους υπόλοιπους στον Καιάδα. Ο Χιλετζάκης είναι σίγουρα «κατ’ επάγγελμα αγρότης» ή πρέπει να μπει κι αυτός στη λίστα των 800 χιλιάδων αγροτών που ασκούν και άλλες δραστηριότητες και πρέπει να διαγραφούν από τα μητρώα αγροτών. Και εσείς που τα λέτε όλα αυτά μήπως καλύτερα να γραφτείτε στον ΟΑΕΕ γιατί από ότι φαίνεται μάλλον για επιχειρηματίες κάνετε, με εξαγωγική δραστηριότητα με το «παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο» πάρα για κατακαημένη αγροτιά.  Είναι όντως δύσκολο να συγκρατήσει κανείς τη ψυχραιμία του με τέτοιου είδους λαμόγια.

Related imageΌσο για τον Μαλλιωτάκη, αυτός είναι ειδήμων σε ότι αφορά τα «πλοία ασφαλείας». Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που κατά τη διάρκεια των αγροτικών κινητοποιήσεων (!!!!!!) στις αρχές του χρόνου, την ώρα που υποτίθεται οι αγρότες ζήταγαν την υποστήριξη του κόσμου για τον αγώνα τους, ο συγκεκριμένος με αφορμή την επικείμενη 48ωρη απεργία από την  Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία για την Πέμπτη και Παρασκευή 4 και 5 Φεβρουαρίου απαιτούσε από τον αρμόδιο υπουργό Κουρουμπλή να εφαρμόσει το σχετικό νόμο. Η γελοιότητα και η υποκρισία των πραιτοριανών του κράτους ξεπερνάει κάθε όριο. Προφανώς ακόμα και κατά τη διάρκεια των μπλόκων της αγροτιάς οι επιχειρηματίες αγροτοσυνδικαλιστές συνέχιζαν απρόσκοπτα να πουλάνε την πραμάτεια τους στους «διεθνείς τοκογλύφους» και εδώ να μας πουλάνε φούμαρα για την ελληνική αγροτιά που χάνεται και για την πατρίδα τους που θέλουν πίσω. Μιλάμε για απίστευτο δούλεμα. Ε κύριε Μαλλιωτάκη; Μήπως είχατε κάποιον άλλο λόγο εν μέσω αγροτικών κινητοποιήσεων να κόπτεστε για το αν θα μπουν πλοία ασφαλείας σε μια 48ωρη απεργία της ΠΝΟ; Καλά για πόσα φορτηγά μιλάμε εδώ πέρα; Δεν μπορούσαν να περιμένουν ούτε δύο μέρες;

Μπορεί κανείς να αντιληφθεί ύστερα από όλα αυτά ποιοι είναι έτοιμοι από τώρα να αποτελέσουν σε οποιαδήποτε περίπτωση όξυνσης της ταξικής πάλης τα ελληνικά Freikorps  (Λευκά Σώματα) που θα επιχειρήσουν να τσακίσουν εν τη γενέσει της κάθε επαναστατική προοπτική.

Στο βίντεο που παρελαύνουν οι αγροτοπατέρες  της Κρήτης εμφανίζεται  στο 1.30 εκτός των άλλων μια ακόμα προσωπικότητα, ο Γιώργος Ντισπυράκης υποψήφιος στο συνδυασμό του Περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρου Αρναουτάκη, γραμματέας της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Ν. Ηρακλείου και πρόεδρος του αγροτικού συλλόγου Τυμπακίου, σε ρόλο θύματος για μας πει για τις ζημιές που ήδη έχουν γίνει αλλά κανείς δεν τους παίρνει στα σοβαρά. Χρειάζεται ελεεινό θράσος από όλη αυτή την κουστωδία την ώρα που κανιβαλίζει τους ανθρώπους που δίνουν μάχη για τη ζωή τους να παριστάνουν και τα θύματα.

Αστική αντεπανάσταση και κανιβαλισμός

Η στάση των αγροτοσυνδικαλιστών της  Κρήτης δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Ούτε μπορεί να υποβαθμιστεί σαν ένα μεμονωμένο περιστατικό μιας μειοψηφίας.  Στην πραγματικότητα πρόκειται για την πιο τρανή απόδειξη ότι δεν υπάρχουν γενικώς πληττόμενοι από το μνημόνιο. Ότι το μνημόνιο δεν είναι μια εθνική καταστροφή που γεννά τα ίδια συναισθήματα. Το μνημόνιο είναι κυρίως μια ταξική καταστροφή. Είναι το τέλος του κοινωνικού συμβολαίου. Είναι ένα συντριπτικό χτύπημα στην εργατική τάξη και στα εργασιακά δικαιώματα. Ταυτόχρονα είναι η ισοπέδωση του κράτους πρόνοιας, όλων εκείνων των παροχών που το κεφάλαιο ήταν αναγκασμένο να παρέχει στην εργασία, υπό τη μορφή επιδομάτων, συντάξεων, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, παιδεία κοκ σε μια περίοδο που τα ποσοστά κέρδους άφηναν περιθώρια για πολιτικές ενσωμάτωσης του εργατικού κινήματος. Πάνω σε αυτή τη συνθήκη χτίστηκε το μεταπολεμικό μοντέλο αναπαραγωγής του καπιταλιστικού συστήματος.  Το μοντέλο αυτό έχει πλέον φάει τα ψωμιά του, μεταξύ μιας κολοσσιαίας φούσκας ιδιωτικών και δημόσιων δανείων καθώς και μιας πολλαπλάσιας φούσκας πλασματικού κεφαλαίου που αναζητώντας αποδόσεις τρώνε από κοινού ακόμα και τους πόρους που είναι απολύτως αναγκαίοι για την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης και κάθε πραγματικής παραγωγικής διαδικασίας.

Η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και η αποψίλωση του κράτους πρόνοιας είναι μια από τις προϋποθέσεις για μια νέα βίαιη καπιταλιστική πρωταρχική συσσώρευση ύστερα από την καταστροφή του περιττού σταθερού και μεταβλητού κεφαλαίου. Δεν μας απασχολεί αυτή τη στιγμή αν θα αποδώσει το σχέδιο. Και αν ο καπιταλισμός θα  μπορέσει ποτέ να επανέλθει σε ρυθμούς «ανάπτυξης» που να επιτρέπουν ένα επόμενο κύμα αναπαραγωγής του. Προς το παρόν το σύστημα βουλιάζει στην εντροπία και αυτό παρασέρνει ακόμα περισσότερο μικρά και απροστάτευτα κεφάλαια στη δίνη της καταστροφής και της χρεοκοπίας.

Για την αριστερά η καταστροφή των μικροαστών και η προοπτική της βίαιης προλεταριοποίησής τους, τους φέρνει αναγκαστικά δίπλα στο στρατόπεδο του προλεταριάτου. Λάθος. Ο μικροαστός στην προοπτική της καταστροφής αντιδρά λυσσαλέα όχι ενάντια στο κεφάλαιο που τον σπρώχνει στο γκρεμό αλλά ενάντια στο προλεταριάτο. Με αυτή την αντίδραση επιχειρεί να διαπραγματευτεί με το μεγάλο κεφάλαιο τη θέση του στη νέα κατανομή ακόμα κι αν η οικονομική του ένδεια δεν του αφήνει πολλά περιθώρια διαπραγμάτευσης. Έτσι ο μόνος δρόμος που του απομένει είναι να διαπραγματευτεί πολιτικά. Αυτός είναι και ο λόγος που οι μικροαστοί «ριζοσπαστικοποιούνται» στρεφόμενοι σε ακροδεξιά ή ακόμα και σε φασιστικά μορφώματα που τους υπόσχονται ένα σχέδιο διάσωσης, με πολύ μπλα-μπλα ενάντια στο αδιόρατο «ξένο κεφάλαιο» αλλά επί του πρακτέου κλωτσιές σε όσους βρίσκονται στον πάτο της κοινωνικής πυραμίδας: Τους μετανάστες, τους πρόσφυγες αλλά ακόμα και την ντόπια εργατική τάξη. Και σίγουρα κατά των δημοσίων υπαλλήλων  και των συνταξιούχων που «τρώνε τσάμπα τα λεφτά μας». Εδώ ακριβώς τα συμφέροντα της πληττόμενης μικροαστικής τάξης ταυτίζονται με αυτά του μεγάλου κεφαλαίου. Στο τσάκισμα της εργατικής τάξης, στη διάλυση του «περιττού κράτους πρόνοιας». Στη συντριβή όλων όσων σε αυτές τις «δύσκολες ώρες που περνάει το έθνος» συνεχίζουν να προτάσσουν τα κάθε λογής δικαιώματα (μετανάστες, πρόσφυγες, εργασία κλπ). Να φύγουν όλες αυτές οι προστασίες από τη μέση, όλα τα «βαρίδια» της προηγούμενης ταξικής συνεννόησης (αυτοί τα λένε μεταπολιτευτικές εμμονές που επέβαλε η ηγεμονία της αριστεράς) «για να πάρει μπροστά η εθνική οικονομία». Αυτό απαιτεί η αστική τάξη και ξωπίσω της τα μικροαστικά μαντρόσκυλα. Αλλά ακόμα και άνεργοι και εργαζόμενοι που βλέπουν εκεί ένα δρόμο σωτηρίας. Αυτή είναι η ατζέντα του μικροαστικού κανιβαλισμού που η αστική αντεπανάσταση χτίζει μαζί του το νέο μπλοκ εξουσίας.  Με αυτόν τον τρόπο η μικροαστική αγανάκτηση γίνεται εκ νέου χρήσιμη στο μεγάλο κεφάλαιο.  Στο ρόλο του πραιτοριανού, της αυλής της αστικής εξουσίας.

Η αστική τάξη δεν κυβερνάει μόνη της. Αυτό κάποτε ας το συνειδητοποιήσει η αριστερά ή έστω ο κόσμος της. Η αστική τάξη μπορεί να κυβερνήσει μόνο στο βαθμό που εξασφαλίζει την ηγεμονία της σε ευρύτερα τμήματα του πληθυσμού. Μόνο στο βαθμό που συγκροτεί γύρω της ένα στιβαρό αστικό μπλοκ εξουσίας. Αυτό σημαίνει κοινωνικές συμμαχίες, που δεν προκύπτουν εκ των προτέρων βάσει κάποιου σχεδίου. Πολλές φορές προκύπτουν εξ ανάγκης. Μεταπολεμικά η αστική τάξη αναγκάστηκε κάτω από ένα ορισμένο συσχετισμό δύναμης να διαπραγματεύεται με τις ηγεσίες των συνδικάτων και της πανίσχυρης ρεφορμιστικής αριστεράς σε μια εποχή που υπήρχε και αντίπαλο δέος στα ανατολικά που όπως και να ‘χει αποτελούσε στη συνείδηση της οργανωμένης εργατικής τάξης μια εναλλακτική. Σήμερα η αστική τάξη έχοντας τελειώσει με αυτές τις εκκρεμότητες χτίζει άλλου τύπου κοινωνικές συμμαχίες με ανάλογες πολιτικές εκπροσωπήσεις. Τα εθνικιστικά ρεύματα στην Ευρώπη είναι ο νέος κυβερνητικός εταίρος, ένας νέος πυλώνας σταθερότητας του συστήματος και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ισοπεδωθεί μια και καλή η συνειδητή εργατική τάξη και όλα τα υπολείμματα της παλιάς ισορροπίας του 20ου αιώνα.

Το μνημόνιο είναι η αστική λύση στην κρίση και όχι μια λύση που δήθεν «μας επιβάλλεται απ’ έξω». Αυτό είναι ένα παραμύθι για να την σκαπουλάρει η ελληνική αστική τάξη, τα αφεντικά της χώρας. Είναι ένα κόλπο για να επιβάλουν εκ νέου την στραπατσαρισμένη ηγεμονία τους στην υπόλοιπη κοινωνία δήθεν για να αντιμετωπιστεί μια εθνική κρίση.  Τις μπούρδες για την εθνική καταστροφή που έφεραν τα μνημόνια τις πλασάρει το ίδιο κοινωνικοπολιτικό μπλοκ για να κρύψει τον κυρίαρχο ταξικό χαρακτήρα της μνημονιακής αστικής αντεπανάστασης. Μιλάνε για εθνική τραγωδία μόνο και μόνο για να υποτάξουν κάτω από τη δική τους μπότα την εργατική τάξη. Στο βαθμό που κάποιοι αντιδρούν σε αυτή την αφήγηση βαπτίζονται αμέσως εθνικοί προδότες και πράκτορες του Σόρος.

Πάνω σε αυτή τη βάση νομιμοποιείται και η «κατάσταση έκτακτης ανάγκης». «Ε δεν μπορεί τώρα που βρήκαμε 10 σούπερ μάρκετ στας Ευρώπας να πουλήσουμε τις ντομάτες μας να  μας σαμποτάρουν οι ναυτεργάτες». Αυτό είναι εσχάτη προδοσία. Κάπως έτσι οι ναυτεργάτες  γίνονται εχθροί του έθνους. Αφού σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες δεν αφήνουν να διεξαχθεί απρόσκοπτα το εμπόριο αγροτικών προϊόντων. Με ποιους; Μα με τα ξένα σούπερ μάρκετ που δεν χαμπαριάζουν από ελληνικά κόλπα και «μεταπολιτευτικές συμπεριφορές που μας επέβαλε η άρρωστη αριστερή ηγεμονία». Ξαφνικά η επάρατη Ευρώπη που μας καταδυναστεύει γίνεται η λύση στο πρόβλημα, αφού είναι και μια αγορά για τις εθνικά περήφανες ντομάτες των θερμοκηπίων από το Τυμπάκι και τη Σητεία.

Να πού καταλήγουν οι φαιδρότητες της βαλλόμενης απ’ έξω Ελλαδίτσας που παλεύει για την ανάκτηση της εθνικής της κυριαρχίας. Όποιος δεν τα ξεκαθαρίζει αυτά στο μυαλό του όλο και κάποιο δίκιο θα έβρισκε στα κατορθώματα των τραμπουκοειδών που έδρασαν στο λιμάνι του Ηρακλείου.

Είναι όλοι οι αγρότες το ίδιο;

Όχι δεν είναι. Ούτε όλοι οι μικροαστοί της πόλης αναγκαστικά θα επιδιώξουν να ενταχθούν στην ιερά συμμαχία του κεφαλαίου. Κάθε ένας με τις επιλογές του. Οι αγρότες της Νίκαιας που κατέβηκαν στην Αθήνα με τα λάβαρα του Μαρίνου Αντύπα δεν είναι σύμμαχος της αστικής τάξης. Οι μικροαστοί που εκδηλώνονται όχι μόνο κατά του μνημονίου, αλλά και υπέρ των εργατικών δικαιωμάτων, που υπερασπίζονται το δημόσιο σχολείο, τη δημόσια υγεία, τα δημόσια πάρκα κλπ. δεν είναι σύμμαχος της αστικής τάξης. Η εργατική τάξη στο βαθμό που δεν ταυτίζει τα συμφέροντά της με αυτά των αφεντικών της, προφανώς και δεν εντάσσεται στο άρχων μπλοκ εξουσίας. Η εργατική τάξη που βλέπει στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, της γης τους κολασμένους και όχι τον «εξισλαμισμό της χώρας από τους πράκτορες του Σόρος», προφανώς και δεν χάσκει από την προπαγάνδα της αστικής τάξης. Ούτε ψάχνει κάποιο τρόπο για να πουλήσει εκδούλεψη στην αστική τάξη.

Για να το πούμε διαφορετικά. Το μνημόνιο και η κρίση μπορεί να πλήττει ακόμα και τμήματα του κεφαλαίου και σίγουρα του μικρού κεφαλαίου που τα απαξιώνει και τα οδηγεί στη χρεοκοπία. Στέλνει το 25% του πληθυσμού στην ανεργία και άλλο τόσο στην υποαπασχόληση, και στην απλήρωτη εργασία.  Ακόμα κι όσοι κατάφεραν να κρατήσουν τη δουλειά τους έχασαν το 40% ίσως και το 50% του μισθού τους αν συμπεριλάβει κανείς την αύξηση της άμεσης και έμμεσης φορολογίας. Οι συνταξιούχοι το ίδιο. Όμως αυτό δεν οδηγεί στην ίδια συμπεριφορά. Ούτε συγκροτεί κάποιο ξεκάθαρο αντιμνημονιακό μπλοκ σαν ένα πρώτο βήμα για την ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας στο δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση. Αντίθετα η αντιμνημονιακή σούπα χωράει τα πάντα και πρώτα απ’ όλα τα φασιστοειδή και τους κανίβαλους.  Κάθε ελληνάρας εθνόμαγκας μπορεί να το παίζει και αντιμνημονιακός χωρίς να αναρωτιέται κανείς πώς το καταφέρνει. Γι’ αυτό και πίσω από αυτή τη σούπα κρύβεται η ελληνική αστική τάξη και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι που δήθεν διαπραγματεύονται σκληρά και περήφανα με τους ξένους δανειστές.

Η μνημονιακή λαίλαπα είναι μια ταξική αστική αντεπανάσταση από την οποία ένα μέρος του ελληνικού πληθυσμού (δηλαδή η ελληνική άρχουσα τάξη μαζί και η αυλή της και όσοι προσδοκούν να επιβιώσουν κανιβαλίζοντας τους διπλανούς τους, όπως οι αγρότες της Κρήτης που άπλωσαν τα βρωμόχερά τους στα ταξικά μας αδέλφια) επιχειρεί να επωφεληθεί προς ίδιον όφελος, φορτώνοντας με τον πιο χυδαίο τρόπο τα βάρη της κρίσης στους πιο αδύναμους και τσακίζοντας όλους όσους μπαίνουν εμπόδιο στον κανιβαλισμό τους. Αυτός ο κανιβαλισμός με τη σειρά του δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας ακήρυχτος εμφύλιος ταξικός πόλεμος που έχει επιβάλει η αστική εξουσία στην υπόλοιπη κοινωνία.

Σε αυτή τη βάση μπορούμε να κουβεντιάσουμε οποιοδήποτε είδος μετώπου και ενός προγράμματος έκτακτης ανάγκης ενάντια στη μνημονιακή αντεπανάσταση, αλλά με έναν απαράβατο όρο. Καμία συμμαχία με την άρχουσα τάξη. Καμία συμμαχία με την αυλή της. Καμία συμμαχία με όσους επιδιώκουν να σωθούν πουλώντας εξυπηρέτηση σε αυτούς που έκλεψαν και λεηλάτησαν και συνεχίζουν να το κάνουν τη δημόσια περιουσία και τον ιδρώτα της εργατικής τάξης ντόπιας και ξένης. Καμία συμμαχία επίσης με όσους μέσα στην κρίση κανιβαλίζουν τους διπλανούς τους και τους από κάτω τους, που θεωρούν περιττά τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, των κατατρεγμένων προσφύγων και μεταναστών. Καμία συμμαχία με όσους μιλάνε για νόμο και τάξη και ειδικά με αυτούς που βιάζονται να υποκαταστήσουν το κράτος στον κατασταλτικό του ρόλο. Όλα αυτά πρέπει να είναι γραμμένα στην πρώτη παραγραφο οποιουδήποτε αντιμνημονιακού μετώπου. Όσο δεν είναι τότε αποτελεί ένα ακόμα ξέπλυμα της αστικής αντίδρασης, μια ακόμα αποδοχή της αστικής ηγεμονίας πάνω στις υποτελείς τάξεις. Αυτά τα μέτωπα οδηγούν μαθηματικά στην Γκαζέρτα, στο Λίβανο, στη Βάρκιζα, στο καραμανλής ή τανκς, στον Τζαννετάκη, και στο 3ο μνημόνιο.  Καμία λύση δεν θα υπάρξει προς όφελος του προλεταριάτου, όσο οι συνειδητές του δυνάμεις δεν σπάνε μια και καλή με τα ιδεολογήματα της ψωροκόσταινας που βάλλεται από ξένες δυνάμεις, όσο δεν σηκώνουν ψηλά τη δικιά τους σημαία, όσο δεν απαντάνε έμπρακτα στον ακήρυχτο εμφύλιο πόλεμο που έχει κηρύξει η αστική τάξη. Και όσο συνεχίζει να αντιμετωπίζει τους πραιτοριανούς σαν εν δυνάμει σύμμαχο σε κάποιο δήθεν κοινό αγώνα για την εθνική απελευθέρωση.

Στα μυαλά των τραμπούκων που επιτέθηκαν στους ναυτεργάτες τα πράγματα είναι ξακάθαρα. Μας εξήγησαν με απλά λόγια ότι κάποιοι είναι από δω και κάποιοι από κει. Ας γίνουν ξεκάθαρα και στις γραμμές όσων εξοργίστηκαν από αυτό το χτύπημα. Ας τελειώνουμε μια και καλή με τις πάνω πλατείες, με τους εθνολεβέντες κάγκουρες, με τα μαντρόσκυλα των αφεντικών και του κράτους, με τους φιλελέδες, τους παραιτηθείτε, τα κινήματα της γραβάτας και με κάθε κανίβαλο. Αυτή είναι η αυλή της αστικής αντεπανάστασης. Αυτοί είναι που έχουν κηρύξει τον πόλεμο στις εργατικές κατακτήσεις και σε όσους κατά τη γνώμη τους περισσεύουν ή πιάνουν τον τόπο, ξεκινώντας πάντα από τους ευκολότερους στόχους. Η καταστροφή της εργατικής τάξης ως ανταγωνιστικής δύναμης στο κεφάλαιο και όχι ως αντικείμενο εκμετάλλευσης είναι ο στόχος του κεφαλαίου και όλων αυτών των χρήσιμων ηλίθιων. Ας το βάλουν, όλοι όσοι βρίσκονται απέναντι, καλά στο μυαλό τους και ας πάρουν τα μέτρα τους. Και πάνω απ’ όλα όταν τους βλέπουν να κατεβαίνουν στο δρόμο να μην νομίσουν ότι σηκώθηκε ο λαός από τους καναπέδες του. Απλά έρχονται τα Freikorps  να μας σπάσουν τα κεφάλια.

sortlink: http://wp.me/pryYN-2Sh

Μην παρεξηγηθω.Βεβαιως και οι Ουγγροι ειναι σημερα ευρωπαιοι πολιτες. Η Ουγγαρια ειναι μια απο τις χωρες που συνθετουν πολιτιστικα το Ευρωπαικο παζλ με τα καλα και τα κακα του. Οπως και ολες οι αλλες χωρες και οι λαοι της Ευρωπης οπως καθαριστηκαν και συγκροτηθηκαν μεσα απο την γεννεση των εθνικων κρατων τα τελευταια 200 χρονια.

Ομως μεσα στον λαο αυτο υπαρχουν  οι Ουγγροι που ειναι σημερινοι Ευρωπαιοι και εκεινοι που συνεχιζουν να  ειναι απογονοι των βαρβαρων (οπως ισχυει για ολους τους Ευρωπαιους). Αυτοι οι ακροδεξιοι Ουγγροι υπερασπιζονται αξιες που δεν ειναι της συγχρονης Ευρωπης ειναι καταλοιπα αυτων που ηρθαν απο «εκει», ορδες επιδρομεων βαρβαρων πολεμιστων. Ειναι αυτη η πολιτιστική και θρησκευτική ταυτότητα της Ευρώπης;

Τους εγκατεστησαν στην Ουγγαρια πριν απο χιλια χρονια

magyar_arival

Πιασαν εθνικιστικο στασιδι και τωρα δεν σηκωνονται να κατσει και κανενας αλλος . Για να μην πω κιολας πως καλοβλεπουν μια Ελλαδα εξω απο την Ευρωπη. Εξ αλλου δεν ξεχναμε.

Ο Ναζισμος και φασισμος η ακρα δεξια στην Ευρωπη που τοσα χρονια μας βασανιζουν γεννηθηκαν μεσα απο την ηττα  των εραγαζομενων απο τα ποταμια αιμα που εχυσε η αριστερα τον περασμενο αιωνα στον αγωνα για μια κοινωνια χωρις εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο.

Η ακροδεξια Ουγγαρια (Μικλος Χορτι)μετα την συντριβη της αριστερας στην χωρα (επανασταση των Ροδων 1918 – 23 Μαρτιου 1919 Μπελα Κουν) ηταν συμμαχος με τον φασιστα Μουσολινι (μετα την συντριβη της αριστερας στην Ιταλια)την Αυστριακη ακροδεξια (μετα την συντριβη των εργατων χειμώνα του 1918/1919) και τον Ναζι Χιτλερ (οπου και εκει ειχε συντριβει η κομμουνα του Μοναχου και η εξεγερση των Σπαρτακιστων απο τους σοσιαλδημοκρατες) η Ελλαδα ηταν εναντιον τους. Και αυτο εξηγει την σημερινη πλειοψηφουσα ακροδεξια πολιτικη αποψη στη χωρα τους . Τον χασανε τον πολεμο οι φασιστες.Και τωρα πανε για την ρεβανς.

https://left.gr/news/i-oyggaria-tha-organosei-dimopsifisma-gia-eyropaiko-shedio-metegkatastasis-ton-prosfygon

«Η κυβέρνηση αποφάσισε τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος για το ζήτημα των υποχρεωτικών ποσοστώσεων ανακατανομής» των προσφύγων, δήλωσε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο Ορμπάν, ο οποίος ανήκει στη συντηρητική παράταξη. Η κυβέρνησή του είχε ήδη προσφύγει τον Δεκέμβριο ενώπιον της ευρωπαϊκης δικαιοσύνης κατά των ποσοστώσεων μετεγκατάστασης που υιοθετήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2015 από την ΕΕ.Ο πρωθυπουργός δεν ανακοίνωσε κάποια ημερομηνία για το δημοψήφισμα.Όπως έκανε γνωστό ο Ορμπάν, το ερώτημα που θα τεθεί στους ούγγρους ψηφοφόρους θα είναι το ακόλουθο: «Θέλετε η Ευρωπαϊκή Ένωση να διατάξει μια υποχρεωτική μετεγκατάσταση μη ούγγρων προσφύγων στην Ουγγαρία χωρίς την έγκριση του ουγγρικού κοινοβουλίου;».Ο Ορμπάν, η αντιπροσφυγική ρητορική του οποίου είναι πολύ έντονη, εκτιμά ότι δεν είναι δυνατό «να παίρνουμε πάνω στην πλάτη λαών, ενάντια στη βούληση λαών, αποφάσεις που αλλάζουν τη ζωή τους και τη ζωή των μελλοντικών γενεών», καθώς θεωρεί ότι οι ποσοστώσεις αυτές «θα αναδιαμορφώσουν την πολιτιστική και θρησκευτική ταυτότητα της Ευρώπης». – See more at: https://left.gr/news/i-oyggaria-tha-organosei-dimopsifisma-gia-eyropaiko-shedio-metegkatastasis-ton-prosfygon#sthash.EaOFkTeV.dpuf

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CF%85%CE%B3%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1

Κατοικημένη από Ιλλυριούς και στη συνέχεια από Κέλτες, η σημερινή Ουγγαρία περιήλθε υπό την εξουσία της Ρώμης ως επαρχία της Παννονίας. Με την πτώση της Αυτοκρατορίας στην περιοχή εισέβαλαν Γότθοι, Ούννοι, Λογγοβάρδοι και τέλος οι Άβαροι, των οποίων η κυριαρχία διήρκεσε μέχρι την εποχή του Καρλομάγνου. Η χώρα πρωτοεμφανίζεται στην ιστορία ως ανεξάρτητο Βασίλειο το 1001.

Η καταγωγή των Ούγγρων (Μαγυάρων) είναι κάτι που προκαλεί διαφωνίες και συζητήσεις μεταξύ ιστορικών και ανθρωπολόγων. Κατά γενική ομολογία όμως οι επτά φυλές των Μαγυάρων ήρθαν στη κεντρική Ευρώπη από τα Ουράλια και ενώθηκαν υπό τον Άρπαντ γύρω στο 895. Οι νομάδες Μαγυάροι έκαναν επιδρομές που έφτασαν έως και την Ιβηρική χερσόνησο, μέχρι που ο βασιλιάς Στέφανος (997-1038) επέβαλε το Χριστιανισμό και καθιέρωσε τη μόνιμη εγκατάστασή τους στις σημερινές περίπου περιοχές που κατοικούν.

https://avantgarde2009.wordpress.com/2011/12/10/hungary-1919/

 

Στα τέλη του 1918 το τέλος του α΄ ιμπεριαλιστικού πολέμου έβρισκε τη γη της ανατολικής Ευρώπης σε μια κατάσταση χάους. Η κατάρρευση των τριών αυτοκρατοριών (Γερμανία, Αυστρία, Ρωσία) άφησε ένα τεράστιο κενό που προσπαθούσαν να καλύψουν οι πόθοι των διάφορων εθνών που έβλεπαν ορατό το ενδεχόμενο να αποκτήσουν το δικό τους κράτος και σε συνεργασία με τους νικητές της Αντάτ μοίραζαν τα σύνορα. Οι λαοί της περιοχής, φλογισμένοι από το παράδειγμα των μπολσεβίκων στη Ρωσία έθεταν το αίτημα της κοινωνικής απελευθέρωσης σε σύγκρουση με τα καταρρέοντα καθεστώτα, τους νικητές της Αντάτ και τις εθνικιστικές αστικές τάξεις της περιοχής. Τις κοινωνικές στερήσεις που ο πόλεμος είχε προκαλέσει, η κατάρρευση τις όξυνε απερίγραπτα. Οι φαντάροι που γύριζαν από τα μέτωπα στις πόλεις τους δεν κουβαλούσαν μόνο τα όπλα τους, αλλά και την οργή τους για έναν πόλεμο που δεν κατάλαβαν γιατί πολεμούσαν, αλλά -συχνά- και τις προκηρύξεις των μπολσεβίκων. Το υλικό για την επανάσταση στην κεντρική Ευρώπη ήταν έτοιμο.
Στην Ουγγαρία τα χαρακτηριστικά της διάλυσης και της λαϊκής αφύπνισης είναι εντονότερα από οπουδήποτε αλλού. Η εξέγερση του στόλου στο Κάταρο, που καταπνίγηκε, ήταν το προανάκρουσμα της επερχόμενης θύελας. Ο συνεχιζόμενος πόλεμος και οι στερήσεις έχουν φέρει τις μάζες στα όρια της ανοχής τους. Το παράδειγμα της ρώσικης επανάστασης που συνεπαίρνει τους καταπιεσμένους συμβάλει σε μια πρωτόγνωρη ριζοσπαστικοποίηση των μαζών, που ωστόσο παραμένει βουβή. Ένας πιο προσεχτικός παρατηρητής μπορεί να συλλάβει τις διεργασίες στη συνείδηση των μαζών. Αδιάψευστο στοιχείο η διάθεση των εργατών να οργανωθούν. Από 150 χιλιάδες συνδικαλισμένους εργάτες στην αρχή του 17 στο τέλος της χρονιάς έχουν φτάσει τις 700 χιλιάδες.
Αν ολόκληρο το 1917 ήταν περίοδος στοιχειακών διεργασιών, την επόμενη χρονιά το προλεταριάτο και οι καπιταλιστές δοκιμάζουν ο ένας τις αντοχές του άλλου. Η χρονιά ξεκινά με τη γενική απεργία (για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο) που παραλύει τα πάντα. Σαν συντονιστές της απεργίας ξεπίδησαν τα πρώτα εργατικά συμβούλια κάτω από τον πολιτικό έλεγχο των σοσιαλδημοκρατών. Η αστυνομία απαντάει με διώξεις των πρωτοπόρων, αλλά το καζάνι εξακολουθεί να βράζει με σποραδικές πράξεις ανταρσίας στο στρατό και την επαρχία, όλη την άνοιξη και το καλοκαίρι.

Ο Οκτώβρης των «ρόδων»

Τον Οκτώβρη, μετά τη συνθηκολόγηση της Βουλγαρίας, έγινε σε όλους φανερό ότι η Ουγγαρία είχε χάσει τον πόλεμο. Η διαταγή επιστροφής των στρατιωτών πίσω ήταν η τελευταία διαταγή της κυβέρνησης. Η δομή και η πειθαρχεία του στρατού καταρρέει και κανείς πια δεν μπορούσε να ελέγξει τους στρατιώτες που πλημμύρησαν τη πρωτεύουσα και τις πόλεις κρατώντας τα όπλα τους. Η οργή από τον άδικο πόλεμο και τις μάταιες θυσίες συναντάει την οργή για τις στερήσεις και τη φτώχια. Συγκροτούνται τα πρώτα συμβούλια στρατιωτών. Μέσα σε διάστημα 4-5 ημερών επικρατεί απόλυτη διάλυση. Η κυβέρνηση είναι απόλυτα ανίκανη να κάνει οτιδήποτε και, όταν το συμβούλιο των στρατιωτών στο Φιούμε καταλαμβάνει την πόλη, παραιτείται.
Οι καπιταλιστές στρέφουν τις ελπίδες τους στον Καρολύι, ηγέτη του Κόμματος Ανεξαρτησίας. Η φιλοαντατική του στάση όλο το προηγούμενο διάστημα τον έκανε αγαπητό στους νικητές του πολέμου. Ο ίδιος ήταν ένας από τους πλουσιότερους γεωκτήμονες, αλλά οι δημοκρατικές και ουμανιστικές του θέσεις δημιουργούσαν προσδοκίες στον ούγγρικο λαό.
Την επόμενη της παραίτησης της κυβέρνησης μια συγκέντρωση έξω από το σπίτι του Καρολύι μεταβάλλεται σε μαχητική διαδήλωση για τη δημοκρατία. Βαδίζοντας προς τα ανάκτορα συγκρούεται με την αστυνομία. Για 4 μέρες στους δρόμους οι διαδηλώσεις και οι συγκρούσεις συγκλονίζουν τη Βουδαπέστη. Όταν στις 30 διατάσσεται ο στρατός να τις καταστείλει, οι στρατιώτες ενώνονται με το πλήθος. Ξηλώνουν τα εθνόσημα και τα αντικαθιστούν με τριαντάφυλλα που έδωσαν το όνομά τους στην επανάσταση.
Η εξέγερση έχει ρίξει τη μοναρχία. Στις 16/11 ανακηρύσσεται η δημοκρατία και ο Καρολύι είναι ο αδιαφιλονίκητος αρχηγός της. Η κυβέρνηση είναι συνασπισμός των Ανεξάρτητων, των Ριζοσπαστών, (δυο μικρά αστικά-δημοκρατικά κόμματα) πραγματική δύναμη όμως είναι οι Σοσιαλδημοκράτες. Το ΣΔΚ είναι η μοναδική οργάνωση της εργατικής τάξης στην Ουγγαρία. Με πολύ γερές ρίζες στους εργάτες, αλλά και στην επαρχία, έχει στους κόλπους του από δεξιούς εθνικιστές, Μπερσταϊνικούς, μέχρι αριστερούς διεθνιστές και αναρχοσυνδικαλιστές. Έξω από το κόμμα, αλλά σε σχέση μαζί του, βρίσκονται η ομάδα διανοουμένων «κύκλος Γαλιλαίου» και η ομάδα σορελικών του Έρβιν Σζαμπο. Η κυβέρνηση Καρολύι δημιουργεί στον ούγγρικο λαό προσδοκίες σαρωτικών κοινωνικών αλλαγών, που φυσικά δεν αργεί να διαψεύσει.
Στις δυο βδομάδες του Οκτώβρη του ’18 αλλάζει ο χάρτης της κεντρικής Ευρώπης. Τις μέρες της επανάστασης των ρόδων, με λιγότερο θορυβώδικο τρόπο στη Βιέννη οι σοσιαλδημοκράτες παίρνουν την κυβέρνηση. Με ηγέτες τον Μπάουερ και τον Φρ. Άντλερ (το λαοφιλή δολοφόνο του μιλιταριστή πρωθυπουργού) το ΣΔΚ Αυστρίας έχει τη φήμη του «ακροαριστερού» στα πλαίσια της 2ης Διεθνούς. Δύο μόλις μέρες μετά, μια κυβέρνηση του ΣΔΚ και του ΑνεξάρτητουΣΔΚ μετά την εξέγερση του Μονάχου καταλαμβάνει την κυβέρνηση στη Βαυαρία με επικεφαλής τον Άϊσνερ. Η ανταρσία των ναυτών του Κιέλου διαλύει τη γερμανική αυτοκρατορία και επιβάλλει το ΣΔΚ στην κυβέρνηση, ενώ σε όλη τη Γερμανία δημιουργούνται εργατικά συμβούλια που διεκδικούν τον έλεγχο πόλεων.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα

Κάτω από τη σαρωτική φλόγα της ρώσικης επανάστασης η προσδοκία της κοινωνικής απελευθέρωσης γινόταν από μακρινό όραμα δυνατότητα του παρόντος και άμεσο καθήκον. Η ίδρυση του ΚΚ αντανακλούσε την ανυπομονησία των εργαζόμενων μαζών να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους. Ο πυρήνας του ΚΚ έχει δημιουργηθεί στη Ρωσία από ούγγρους αιχμάλωτους. Ανάμεσα σε αυτούς ο Μπέλα Κουν (αιχμάλωτος ο ίδιος) συγκρότησε μια ομάδα αφοσιωμένων κομμουνιστών σαν τους Πορ, Κέλνερ, Ραμπίνοβιτς, που αποτέλεσαν την ουγγρική ομάδα των μπολσεβίκων. Έζησαν τη φωτιά της ρώσικης επανάστασης και επιστρέφουν στην Ουγγαρία το Νοέμβρη. Η μικρή αυτή ομάδα λειτουργεί σαν καταλύτης. Η αίγλη των μπολσεβίκων και της ρώσικης επανάστασης, η αμεσότητα της σοσιαλιστικής επανάστασης προσελκύει στο νέο κόμμα ένα ενθουσιώδες, αλλά ετερόκλητο πλήθος.
Επιφανείς συνδικαλιστές ηγέτες και αριστεροί σοσιαλιστές σαν τον Αλμπάρι, αναρχοσυνδικαλιστές σαν τον Κόρβιν και τον Σζαμουέλυ, ο «κύκλος του Γαλιλαίου» με τον Λούκατς, οι σορελικοί, βιάζονται να ενωθούν με την ομάδα του Μπέλα Κουν και την ομάδα των «ρώσων». Μια βδομάδα αργότερα, στις 24/11 ιδρύεται το Κομμουνιστικό Κόμμα Ουγγαρίας. Στις μέρες που θα ακολουθήσουν θα αναδειχτούν ολοφάνερα η αδυναμίες και οι αυταπάτες αυτής της ετερόκλητης ηγεσίας.

Οι μέρες της αστικής δημοκρατίας

Ο νέος χάρτης της κεντρικής Ευρώπης είναι εξαιρετικά ασταθής. Στο χώρο που μοιράζονταν πρώτα τρεις αυτοκρατορίες τώρα έχουν προκύψει καμιά δεκαριά νέα εθνικά κράτη με επικεφαλής αστικά κόμματα που στρέφονται στην Αντάτ για να ασφαλίσουν τις θέσεις τους. Τα στρατεύματα των νικητών ιμπεριαλιστών της Αντάτ σαστισμένα δεν ρισκάρουν να επέμβουν στο χάος. Στις μητροπόλεις των διαλυμένων αυτοκρατοριών έχουν αναλάβει τις κυβερνήσεις οι σοσιαλδημοκράτες για πρώτη φορά στην ιστορία. Εγκαθιδρύοντας δημοκρατικά πολιτεύματα και παίρνοντας κάποια φιλεργατικά μέτρα προσπαθούν να σώσουν τον καπιταλισμό από τις επαναστατημένες μάζες.
Γιατί το ποτάμι της εξέγερσης φουσκώνει ολοένα μέσα στο Νοέμβριο. Βλέποντας πως οι χιλιόχρονες αυτοκρατορίες καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα, οι εργαζόμενες μάζες δεν βλέπουν το λόγο να σταματήσουν την πορεία τους. Παντού έχουν δημιουργηθεί συμβούλια εργατών, αγροτών και στρατιωτών που επιχειρούν να πάρουν μόνοι τους όσα αρνούνται να δώσουν οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις. Στα συμβούλια αυτά τον πολιτικό έλεγχο γενικά τον έχουν τα ΣΔΚ, αλλά το χάσμα ανάμεσα στις προσδοκίες των από κάτω και τα μέτρα των από πάνω δεν αργεί να ανοίξει, απειλώντας να διαλύσει τις εύθραυστες ισορροπίες.
Στην Ουγγαρία η κυβέρνηση Καρολύι βρίσκεται αντιμέτωπη με τις λαϊκές διεκδικήσεις από την πρώτη στιγμή. Όλος ο Δεκέμβριος είναι μήνας διαδηλώσεων. Η πιο σημαντική από αυτές, μια ένοπλη διαδήλωση των στρατιωτών που καθοδηγείται από αριστερούς σοσιαλδημοκράτες και κομμουνιστές αναγκάζει τον υπουργό πολέμου σε παραίτηση. Στην επαρχία οι αγρότες εξεγείρονται απαιτώντας μοίρασμα της γης. Σε δυο περιπτώσεις δεν περιμένουν, αλλά καίνε τους πύργους των ευγενών και μοιράζουν τη γη μόνοι τους. Οι διαδηλώσεις των στρατιωτών είναι ακατάπαυστες, ενώ στο τέλος του χρόνου τα συμβούλια των εργατών προχωρούν σε μια πρωτοφανέρωτη ως τότε κίνηση, καταλαμβάνοντας τα μεγάλα εργοστάσια. Η επανάσταση δεν περιμένει. Μπαίνοντας το ’19, η πρώτη απόπειρα έρχεται στο Βερολίνο με την εξέγερση του Σπάρτακου. Και ενώ ο κόσμος παγώνει στις 15/1 μαθαίνοντας τη δολοφονία της Ρόζας και του Λήπκνεχτ, στην Ουγγαρία το κίνημα κορυφώνεται. Την ίδια εκείνη μέρα οι εξεγερμένοι αγρότες καταλαμβάνουν την επαρχιακή πόλη Σαλγκεταριάν. Ο Καρολύι αναγκάζεται για πρώτη φορά να συγκρουστεί ευθέως με την εξέγερση.
Το αγροτικό ζήτημα δεν μπορεί να περιμένει στιγμή. Ο Καρολύι στο σχέδιο για αναδασμό της γης συναντά τη λυσσασμένη αντίσταση της εκκλησίας και των γαιοκτημόνων. Τελικά η αγροτική μεταρρύθμιση που ανακοινώνει η κυβέρνηση στις 16/2 αποδεικνύεται μια φάρσα. Ο Καρολύι σε μια προσπάθεια να πείσει για τις αγνές του προθέσεις μοιράζει την τεράστια περιουσία του στους ακτήμονες, αλλά, φυσικά, το παράδειγμά του δεν το ακολουθεί κανείς. Ακόμα και αν ο «ούγγρος Κερένσκυ» διέφερε από τον ρώσο ομόλογό του στις προθέσεις, καθόλου δεν αφορά αυτό την πορεία της ταξικής πάλης που μετρά αποτελέσματα. Και το αποτέλεσμα ήταν πως οι αγρότες οργίστηκαν από μια κυβέρνηση που κατάλαβαν ότι τους κοροϊδεύει.

Η σύγκρουση και πτώση

Το ΚΚ αξιοποιώντας την έκρυθμη κατάσταση με ανυποχώρητη αντιπολίτευση στην κυβέρνηση και το ΣΔΚ, γρήγορα μαζικοποιείται. Επιδοκιμάζοντας τις καταλήψεις γης από τους αγρότες, την άρνηση για καταβολή ενοικίου των ανέργων και τα αιτήματα των στρατιωτών, γίνεται πόλος έλξης για τις κινητοποιημένες μάζες. Αν και δεν έχει αποκτήσει ακόμα σοβαρά ερείσματα στους εργάτες, αντίθετα έχει να παρουσιάσει σοβαρές επιτυχίες στο στρατό και κυρίως στους άνεργους. Όχι μόνο κατάφερε να οργανώσει το τεράστιο πλήθος ανέργων που κατέκλυζε την πρωτεύουσα, αλλά το μετέτρεψε σε εμπροσθοφυλακή της επερχόμενης επανάστασης. Από εδώ ξεκίνησε και η σπίθα της αντιπαράθεσης.
«Νεπσζαβα» ονομαζόταν η εφημερίδα του ΣΔΚ. Στα χέρια της δεξιάς πτέρυγας του ΣΔΚ είχε ξεκινήσει τις προηγούμενες μέρες μια κανονική εκστρατεία ενάντια στο ΚΚ. Στις 19/2 δημοσίευσε ένα χυδαίο άρθρο που ενάντια στα συμβούλια ανέργων. Μια πορεία ανέργων καθοδηγούμενη από το ΚΚ την επόμενη στα γραφεία της ΣΔΚ εφημερίδας εξελίχθηκε σε πολύνεκρη μάχη με την αστυνομία. Εκεί συνελήφθη ο Μπελα Κουν και κλείστηκε στη φυλακή όπου χτυπήθηκε και βασανίστηκε μέχρι αναισθησίας. Ένα μήνα μόνο μετά τη δολοφονία της Ρόζας το γεγονός συντάραξε την Ουγγαρία. Το αποτέλεσμα ήταν πως όχι μόνο δεν τσάκισε το ΚΚ, αλλά του χάρισε μεγάλη λαϊκή συμπάθεια. Η αντιστροφή του κλίματος ήταν φανερή. Δύο από τα μεγαλύτερα συνδικάτα (μεταλλωρύχοι και λιθογράφοι) προσχώρησαν στο ΚΚ εγκαταλείποντας το ΣΔΚ. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να παραχωρήσει στον Μπέλα Κουν κάθε άνεση και αυτός από τη καθοδηγούσε χωρίς κανένα πρόβλημα ένα κόμμα που μεγάλωνε μέρα τη μέρα.
Και ενώ στο εσωτερικό το καζάνι κόντευε να εκραγεί, το τελικό χτύπημα ήρθε απ’ έξω. Στην εξωτερική πολιτική η κυβέρνηση Καρολύι με μια φιλοαντατική διπλωματία προσπαθεί να περισώσει τα ουγγρικά εδάφη που απειλούνται από τη Ρουμανία, την Τσεχία και τη Σερβία. Οι ιμπεριαλιστές της Αντάτ προσπαθώντας να προλάβουν τα χειρότερα στην περιοχή, κάνουν στροφή και παίρνουν ευθέως το μέρος των φιλοδυτικών κρατών γύρω από την Ουγγαρία. Στις 20/3 με μια διακοίνωση ζητάν από την Ουγγαρία να παραδώσει τα μισά εδάφη της σε Ρουμανία, Τσεχία και Σερβία και επιτρέπουν στους στρατούς των κρατών αυτών να τα καταλάβουν. Η πολιτική της κυβέρνησης που έχει χρεοκοπήσει στο εσωτερικό ανίκανη να ικανοποιήσει τους λαϊκούς πόθους, τώρα βλέπει να χρεοκοπεί και η φιλοαντατική της εξωτερική πολιτική. Την ίδια κι όλας μέρα ο Καρολύι παραιτείται με μια απίθανη δήλωση πως αφήνει την ευθύνη της διακυβέρνησης στο ουγγρικό προλεταριάτο.
Το ίδιο βράδυ μια αντιπροσωπεία αριστερών σοσιαλδημοκρατών βρήκαν την ηγεσία του ΚΚ στη φυλακή. Το βράδυ 20 προς 21 Μάρτη, μέσα στη φυλακή παίρνεται η απόφαση ένωσης του ΚΚ με το ΣΔΚ, και η ανακήρυξη της Σοσιαλιστικής Ουγγρικής Δημοκρατίας των Συμβουλίων. Το πρωί οι κομμουνιστές βγαίνουν από τη φυλακή και αναλαμβάνουν καθήκοντα κυβέρνησης. Δεν υπάρχει κανένας να τους σταματήσει.

Σοσιαλδημοκράτες και κομμουνιστές

Το προλεταριάτο στην Ευρώπη βρίσκεται σε επίθεση. Λίγες μέρες νωρίτερα είχε ιδρυθεί η Κομμουνιστική Διεθνής με σκοπό να συντονίσει την εργατική έφοδο. Η ίδρυση των ΚΚ είχε καταλυτική επίδραση στην ταξική πάλη της κεντρικής Ευρώπης. Στην Ουγγαρία με ηλικία μόλις 4 μηνών είχε αποκτήσει τεράστιο κύρος στις πιο ριζοσπαστικοποιημένες μάζες. Το σπουδαιότερο ωστόσο είναι πως επιτάχυνε τις διεργασίες στη σοσιαλδημοκρατία. Το ΣΔΚ, μοναδικό κόμμα της εργατικής τάξης μέχρι πριν λίγο, ένωνε μια αριστερή πτέρυγα που προσανατολιζόταν προς την επανάσταση και μια δεξιά τάση που τρόμαζε στο ενδεχόμενό της. Μετά την ενοποίηση οι πιο δεξιοί του ΣΔΚ έφυγαν από τη χώρα και βρήκαν καταφύγιο στην αγκαλιά της Αντάτ, που μαζί με τους γαιοκτήμονες τους καπιταλιστές και τους υπηρέτες τους που εγκατέλειπαν τη Βουδαπέστη τρέχοντας οργάνωναν την αντεπανάσταση.
Το έδαφος είχε μείνει ανοιχτό στους αριστερούς του ΣΔΚ. Το ΣΔΚ όμως απείχε πολύ από το να είναι ένα επαναστατικό κόμμα, ακόμα και την ώρα που τα γεγονότα το έσπρωχναν σε αυτό το δρόμο. Στον τεράστιο γραφειοκρατικό μηχανισμό του είχαν βρει καταφύγιο κάθε είδους καριερίστες, που αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν με βαριά καρδιά την αριστερή πτέρυγα στην ένωση με το ΚΚ όχι με τη θέλησή τους, αλλά εξαιτίας της αδυναμίας τους. Η ενοποίηση δεν έδωσε την ευκαιρία στους προωθημένους αριστερούς να κόψουν μια για πάντα με το βαρίδι του κέντρου.
Το ΚΚ αιφνιδιάστηκε απόλυτα από τις εξελίξεις. Από τη φυλακή στην κυβέρνηση, ζαλισμένοι από την ταχύτητα των γεγονότων, δεν πρόβαλε καμιά αντίρρηση στην ενοποίηση. Οι σκόρπιες επιφυλάξεις ορισμένων σαν του Μπέλα Σζάντο πνίγονταν στο γενικό ενθουσιασμό. Η σοσιαλδημοκρατία είχε δώσει βέβαια δείγματα των προθέσεών της με τη στάση της στον πόλεμο. Οι ηγέτες του ΣΔΚ στη Γερμανία δολοφονούσαν πριν λίγο τη Ρόζα. Αυτές τις μέρες όμως όλα δείχναν πιθανά.
Η ηγεσία άλλωστε του ΚΚ δεν ήταν πολύ πιο ξεκάθαρη από την αριστερά του ΣΔΚ και αυτό δυστυχώς είναι αλήθεια. Χαρακτηριστική είναι η θέση του Λούκατς, από τους διανοούμενους τότε του ΚΚ. Ο απίθανος αυτός θεωρητικός (που τον «ανακάλυψε» η ανάγκη των ευρωκομμουνιστών να αντιπαραβάλλουν κάτι στους μπολσεβίκους) δίνει ξεκάθαρα το κλίμα της εποχής καθώς γίνεται υπέρμαχος όχι μόνο της συγχώνευσης αλλά και της …διάλυσης και των δύο κομμάτων. «Μόλις έγινε αυτό [σ.σ. να φτάσει το προλεταριάτο στην ηγεσία] εξαφανίστηκε ο λόγος ύπαρξης του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, καθώς και του κομμουνιστικού». (Τακτική και Ηθική, 1919)
Απέναντι στις ταλαντεύσεις του ΣΔΚ το ΚΚ είχε βέβαια ξεκάθαρες προθέσεις. Αλλά οι συσχετισμοί ήταν συντριπτικοί. Στο συνέδριο του ενωμένου Ούγγρικου Σοσιαλιστικού Κόμματος οι αναλογία ήταν 1/20 υπέρ των σοσιαλδημοκρατών.
Στον απολογισμό των γεγονότων της Ουγγαρίας ο Μπέλα Σζάντο κρίνοντας την ενοποίηση στις 21/3 θα πει: «εκείνη τη μέρα φυτεύτηκε ο σπόρος της πτώσης της δικτατορίας του προλεταριάτου».

Η δημοκρατία των συμβουλίων

Η νέα κυβέρνηση προχώρησε αμέσως σε σοσιαλιστικά μέτρα. Εθνικοποίησε τις επιχειρήσεις με πάνω από 10 εργάτες και παρέδωσε τη διεύθυνσή τους στα άμεσα εκλεγμένα συμβούλια τους. Στο οξυμένο οικιστικό πρόβλημα η κυβέρνηση δήμευσε όλες τις βίλες και τα ανάκτορα των πλουσίων, περιορίζοντας σε 2 δωμάτια. Τα υπόλοιπα παραχωρήθηκαν στις επιτροπές αστέγων, που ανέλαβαν και την ευθύνη του κτιρίου. Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση δεν καθιέρωσε μόνο τη δωρεάν εκπαίδευση, αλλά και την οργάνωσε σε πρωτοποριακές βάσεις. Τα μεικτά σχολεία και το μάθημα σεξουαλικής αγωγής σκανδάλιζαν τους συντηρητικούς και τον κλήρο, αλλά ενθουσίαζαν το λαό. Η εργατικές πολιτοφυλακές και τα επαναστατικά στρατοδικεία, άμεσα ελεγχόμενα από τα συμβούλια ανέλαβαν τη φρούρηση της επαναστατικής τάξης. Μέσα σε μια βδομάδα η Ουγγαρία πέρασε σε άλλη εποχή.
Και ενώ η πρωτεύουσα στήριζε ολόψυχα την επανάσταση, η επαρχία περίμενε ακόμα το μοίρασμα της γης.
Στις 4/4 το διάταγμα για την αγροτική μεταρρύθμιση αιφνιδιάζει τους πάντες. Αντί να μοιράσει τη γη στους ακτήμονες όπως όλοι περίμεναν παίρνει ένα εξαιρετικά προωθημένο μέτρο: εθνικοποιεί τη γη την οποία θα καλλιεργούν οι συνεταιρισμοί των αγροτών. Η κυβέρνηση προσπαθούσε να λύσει το επισιτισμό των πόλεων που είχε γίνει επιτακτικός. Από την άλλη παρέχοντας στους αγρότες αφειδώς κάθε είδους προϊόντα και μέσα εργασίας, που δεν τα είχαν φανταστεί ποτέ πριν, ανέβασε σαφώς το βιοτικό τους επίπεδο. Η ουσία όμως είναι πως δεν κατόρθωσε να απαλύνει τη δυσαρέσκεια του αγροτικού πληθυσμού που είχε δώσει τόσο αίμα για να περάσει η γη στα χέρια του. Το πρώτο ρίγμα στην κοινωνική βάση του νέου καθεστώτος ήταν πραγματικότητα.

Στο μάτι του κυκλώνα

Η Ουγγαρία των συμβουλίων απέδειξε ότι η σοσιαλιστική επανάσταση δεν ήταν «ρώσικη ιδιομορφία», αλλά άμεση δυνατότητα. Η Ρωσία που αμύνεται για ένα χρόνο ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς και λευκούς στρατούς δεν είναι μόνη της. Το «φάντασμα» του Μαρξ που «πλανιέται πάνω από την Ευρώπη», παίρνει σάρκα και οστά και σαρώνει τα καπιταλιστικά κράτη. Στις 13/4 καταρρέει η λαϊκίστικη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του Μονάχου και οι εξεγερμένοι φέρνουν στην εξουσία τον Λεβινέ του ΚΚ Βαυαρίας. Οι ιμπεριαλιστές (νικητές και νικημένοι) ενώνουν τις δυνάμεις τους ενάντια στον κύριο εχθρό τους, το προλεταριάτο. Η Κομμούνα της Βαυαρίας κρατάει μόλις μια βδομάδα, όταν οι δολοφόνοι της Ρόζας ρίχνουν και το τελευταίο οδόφραγμα στο Μόναχο. Η Ουγγαρία, φυσικά, είναι πολύ πιο δύσκολη περίπτωση.
Η Αντάτ αρχικά τρομαγμένη από την επανάσταση βιάζεται να πάρει πίσω τη διακοίνωση που αποτέλεσε την αφορμή της επανάστασης. Έστειλε μάλιστα ειδικό απεσταλμένο στη Βουδαπέστη για νέες διαπραγματεύσεις. Φυσικά, οι ιμπεριαλιστές ήθελαν απλώς να κερδίσουν χρόνο. Ο κόκκινος στρατός προελαύνοντας στην Ουκρανία απείχε μια ανάσα από την ουγγρική πεδιάδα. Η ένωση των δυο εργατικών κρατών ήταν ένας εφιάλτης που οι ιμπεριαλιστές ούτε να σκεφτούν δεν ήθελαν. Ενάντια στις εισηγήσεις πολλών στελεχών του ΚΚ να μη σεβαστεί τα αστικά σύνορα και, εισβάλλοντας στην Ουκρανία, να ενωθεί με το ρώσικο στρατό, ο Μπέλα Κουν ταλαντευόμενος προτίμησε να μπει σε διαπραγματεύσεις με την Αντάτ. Οι ιμπεριαλιστές κέρδισαν τον απαραίτητο χρόνο. Στις 16/4 με την καθοδήγηση της Αντάτ εισβάλει από το νότο ο ρουμάνικος στρατός και από το βορά ο τσέχικος. Την Πρωτομαγιά του 19 την ώρα που τα φράι-κορπς εξαπολύουν τη λευκή τρομοκρατία στο Μόναχο, οι εισβολείς προελαύνουν στην ουγγρική πεδιάδα.
Το εργατικό κράτος πρέπει να προστατεύσει τον εαυτό του. Στην έκκληση του Μπέλα Κουν για κατάταξη στον κόκκινο στρατό στις 2 Μάη ανταποκρίνονται σε δυο μέρες 100.000 εργάτες που παίρνουν τα όπλα. Η αντεπίθεση του κόκκινου στρατού πετάει τους εισβολείς σε ένα μήνα έξω από τη χώρα. Και όχι μόνο. Με τον ούγγρικο στρατό να πλησιάζει οι εργάτες και η αγρότες στη Σλοβακία εξεγείρονται και καταλαμβάνουν την εξουσία, ανακηρύσσοντας τη Δημοκρατία των Συμβουλίων της Σλοβακίας. Η Αντάτ βιάζεται να τρέξει για νέες διαπραγματεύσεις με την κομμουνιστική κυβέρνηση της Βουδαπέστης.

Η αντεπανάσταση

Ενώ το καλύτερο κομμάτι των εργατών είναι με το όπλο στο χέρι, στο εσωτερικό τα πράγματα γίνονται όλο και πιο δύσκολα. Η κατάσταση «ζωής ή θανάτου» της δημοκρατίας των συμβουλίων απαιτούσε σκληρά μέτρα και συγκεντρωτικό έλεγχο. Η κυβέρνηση εξακολουθεί να «αποκεντρώνει τις ευθύνες της» ενθαρρύνοντας κάθε πρωτοβουλία που προερχόταν από τα τοπικά σοβιέτ. Το αποτέλεσμα ήταν πως αντί να καταφύγει άμεσα σε έκτακτα μέτρα σωτηρίας και ερωτοτροπούσε με λογικές «απονέκρωσης του κράτους» παίρνοντας το ένα αντιφατικό μέτρο πίσω από το άλλο. Γιατί τα συμβούλια δεν είναι εξ ορισμού επαναστατικά. Η επαναστατικότητά τους δεν καθορίζεται από τη σύνθεσή τους, αλλά από την πολιτική που υιοθετούν. Τα συμβούλια που ελέγχονταν από σοσιαλδημοκράτες έδωσαν την άδεια στον Έμπερτ να τσακίσει την εξέγερση του Σπάρτακου, τα συμβούλια που ελέγχονταν από τους μενσεβίκους στήριζαν τον Κερένσκυ. Στην Ουγγαρία φαινόταν τώρα ξεκάθαρα το λάθος της ένωσης με τους σοσιαλδημοκράτες. Όλος ο συντηρητισμός του παλιού ΣΔΚ βάραινε στα διάφορα τοπικά συμβούλια δημιουργώντας άπειρες μικρές και μεγάλες εστίες προστριβής με την κεντρική εξουσία. Για να χρησιμοποιήσουμε ξανά τον απολογισμό που κάνει ο Μπέλα Σζάντο, » ο καθένας πρέπει να παραδεχτεί ότι το διοικητικό έργο που επιτέλεσαν αυτά τα σοβιέτ δεν ήταν κομμουνιστικού χαρακτήρα». Είναι μια μετριοπαθής περιγραφή μιας πολύ πιο σκληρής πραγματικότητας.
Η αντεπανάσταση, με επίκεντρο βασικά τη Βιέννη, ποτέ δεν σταμάτησε να οργανώνει την ανατροπή της κομμουνιστικής κυβέρνησης. Συγκεντρώνοντας χρήματα, οργανώνοντας ένοπλες ομάδες μισθοφόρων, εξαγοράζοντας λειτουργούς, με αποκορύφωμα ήταν το πραξικόπημα στις 24/6. Η αποτυχία του ανάγκασε την αντεπανάσταση να προχωρήσει πιο προσεχτικά. Με συνδετικούς κρίκους τους δεξιούς σοσιαλδημοκράτες που είχαν εγκαταλείψει τη χώρα ξεκίνησε η διάβρωση «από τα μέσα», από τα συμβούλια εκείνα που βρίσκονταν στον έλεγχο των κεντρώων γραφειοκρατών του παλιού ΣΔΚ. Αρχικά η κρίση εκδηλώθηκε σαν κωλυσιεργία, αργότερα σαν σαμποτάζ. Σε λίγο ξεκίνησαν κάποιες σποραδικές απεργίες. Τότε για πρώτη φορά τέθηκε από μερικά συμβούλια το αίτημα που θα ακουστεί μετά από 3 χρόνια στην Κροστάνδη: Συμβούλια χωρίς τους κομμουνιστές. Μπορεί στην περίπτωση της Κροστάνδης μια ρομαντική επανεξέταση της ιστορίας να γεμίζει τους κάθε είδους συμβουλιακούς ακόμα και σήμερα με αμφιβολίες για το αντεπαναστατικό περιεχόμενο του συνθήματος. Στην περίπτωση της Ουγγαρίας όμως δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία: Το σύνθημα αυτό έριξαν εκείνοι που στη Βιέννη σχημάτιζαν τον μισθοφορικό στρατό του Χόρτυ, οι γαιοκτήμονες, οι καπιταλιστές και τα όργανά τους. Αδύναμοι προς το παρόν σε μια καταμέτωπο αντιπαράθεση με το εργατικό κράτος, προσπαθούσαν να κλονίσουν τους πιο καθυστερημένους εργάτες.
Ο Μπέλα Κουν στην κυβέρνηση δίστασε να πατάξει αυτές τις τάσεις, ισορροπώντας διαρκώς ανάμεσα στην αναγκαιότητα κόκκινης τρομοκρατίας και στην υποχώρηση στις διάφορες δημοκρατικίστικες πιέσεις. Χαρακτηριστικό αυτής της ταλάντευσης είναι πως έδωσε χάρη στους πραξικοπηματίες, όπως και στο παρελθόν έσωσε τους αστυνόμους εκείνους που τον είχαν χτυπήσει από την οργή του πλήθους. Το χειρότερο έγκλημα, όμως της επανάστασης είναι να χαριστεί στους εχθρούς της. Με την πολιτοφυλακή που στο μεγαλύτερό μέρος της πολεμούσε στο μέτωπο, τις εκδηλώσεις της αντεπανάστασης προσπάθησε να ξεκαθαρίσει μια ειδική ομάδα «αστυνομικών καθηκόντων», που χαρακτηριστικά ονόμαζαν τον εαυτό τους «φίλους του Λένιν». Η διαρκή απροθυμία όμως της κεντρικής εξουσίας για ριζικά μέτρα, περιόριζε τη δράση της ομάδας στην τιμωρία αποκλειστικά ακροδεξιών και μόνο στο βαθμό που έμπρακτα ξεσηκώνονταν ενάντια στα συμβούλια. Είναι χαρακτηριστικό πως ο ίδιος ο Χόρτυ δίνει σαν αριθμό θυμάτων της κόκκινης τρομοκρατίας 234 άτομα.

Τους δισταγμούς της νέας κυβέρνησης συναγωνίζεται ο ερασιτεχνισμός διαφόρων στελεχών της που θεωρούν τους διάφορους «σοσιαλιστικούς πειραματισμούς» πιο επείγοντες από τη σωτηρία του εργατικού κράτους. Ειδικά στην οικονομική πολιτική ο ερασιτεχνισμός είναι απίθανος. Μετά τον ατυχή νόμο για τη γη, θέλοντας να αντιμετωπίσει την τραγική οικονομική κατάσταση, τυπώνει πληθωριστικό νόμισμα, που οι αγρότες αρνούνται να το δεχτούν και να πουλήσουν τα προϊόντα τους μ’ αυτό.

Ο πόλεμος

Η ίδια δισταχτική πολιτική ακολουθήθηκε από τον Μπέλα Κουν και στο εξωτερικό. Ο ίδιος άνθρωπος που βρισκόμενος στη Ρωσία χαλούσε τον κόσμο για το «συμβιβασμό του Μπρεστ-Λιτόφσκ», σαν κομισάριος εξωτερικών έδειξε την πιο εγκληματική υποχωρητικότητα. Στα μέσα του Ιούνη, ο ουγγρικός στρατός έχει απωθήσει τσέχους και ρουμάνους έξω από τη χώρα και επιπλέον έχει μπει και στη γειτονική Σλοβακία που έχει εγκαθιδρυθεί επαναστατική κυβέρνηση.
Θέλοντας γρήγορες επιτυχίες, ο Μπέλα Κουν στέλνει κάποιον απίθανο με το όνομα Μπαντελχάιμ στη Βιέννη για να βοηθήσει το νεαρό και μικρό ΚΚΑυστρίας. Η Βιέννη πραγματικά έβραζε από τις λαϊκές κινητοποιήσεις, που όμως ήταν εύκολα διαχειρίσημες από τους «αριστερούς» σοσιαλδημοκράτες της κυβέρνησης. Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος της αργής ανάπτυξης του ΚΚΑυ. Ο απερίγραπτος αυτός τυχοδιώκτης παρουσιάζεται σαν δήθεν απεσταλμένος της ΚΔ και παρασύρει το άπειρο ΚΚΑυ σε ένα απελπισμένο και καταδικασμένο από την αρχή πραξικόπημα, που το διαλύει.
Το πέρασμα από τον τυχοδιωκτισμό στον οπορτουνισμό είναι εύκολο. Μετά την αποτυχία της Βιέννης ο Μπέλα Κουν θέλοντας να δείξει καλή διαγωγή στην Αντάτ για να κερδίσει χρόνο αποσύρει τον κόκκινο στρατό από τη Σλοβακία με την υπόσχεση να μείνουν οι ρουμάνοι και οι τσέχοι έξω από τα ουγγρικά σύνορα. Με την αποχώρηση των κόκκινων στρατιωτών η μικρή Σλοβακία υποκύπτει στο στρατό των τσέχων στις 17/7. Η μικρή Δημοκρατία των Συμβουλίων κράτησε ακριβώς ένα μήνα.
Η υπόσχεση της Αντάτ κράτησε ακριβώς όσο χρειάστηκε να υποταχτεί η Σλοβακία. Τρεις μέρες μετά εισβάλει ο τσέχικος στρατός από το βορά και ο ρουμάνικος από το νότο, αυτή τη φορά με τη βοήθεια και των γαλλικών στρατευμάτων. Αποκαρδιωμένος και καταπονημένος ο κόκκινος στρατός δεν αντέχει αυτή την επίθεση. Στις 29/7 τα ρουμάνικα στρατεύματα βρίσκονται έξω από την Βουδαπέστη. Όλα πια έχουν χαθεί. Οι σοσιαλιστές αναγκάζουν τους κομμουνιστές να παραιτηθούν. Την επόμενη ο Μπέλα Κουν δραπετεύει από τη χώρα.

Η πτώση

Η λογική «συμβούλια χωρίς κομμουνιστές» που προπαγανδιζόταν από την αντίδραση το προηγούμενο διάστημα, τώρα γίνεται σημαία των μετριοπαθών σοσιαλιστών που θέλουν να σώσουν το τομάρι τους μπροστά στην προέλαση των ρουμάνων. «Εμείς θέλουμε ησυχία, δεν θέλουμε ακρότητες, για όλα φταίνε οι κομουνιστές που είναι ακραίοι». Αναγκάζοντας σε παραίτηση την κυβέρνηση Μπέλα Κουν αναλαμβάνει ο Πάϊντελ επικεφαλής μιας «συνδικαλιστικής κυβέρνησης χωρίς πολιτικές προτιμήσεις» όπως ονομάζει η ίδια τον εαυτό της. Φυσικά και ο Πάίντελ και οι υπουργοί του είχαν «πολιτικές προτιμήσεις». Ήταν σοσιαλδημοκράτες της δεξιάς και η κυβέρνηση τους σκοπό είχε να παραδώσει την εξουσία πίσω στα αφεντικά. Αντιγράφουμε από τον απολογισμό του Μπέλα Σζάντο. «Με εντολή της κυβέρνησης Πάϊντελ, όλα τα τοπικά σοβιέτ και τα πολιτικά επιτροπάτα διατάχτηκαν να παραμείνουν στο πόστο τους μέχρι νεωτέρας εντολής. Για το γενικό συμφέρον αυτή η διαταγή γενικά εφαρμόστηκε, αν και απρόθυμα. Λίγες μέρες αργότερα αυτοί οι ευσυνείδητοι σύντροφοι, ανάμεσα σε φριχτούς προπηλακισμούς και ύβρεις, συλλαμβάνονταν ή βασανίζονταν μέχρι θανάτου».
Η «συνδικαλιστική» κυβέρνηση και τα «σοβιέτ χωρίς κομμουνιστές» κράτησαν μόλις πέντε μέρες. Τόσο χρειάστηκε ώστε να παραδώσουν την κυβέρνηση στον δεξιό Φρίντριχ, τις συμμορίες της δεξιάς και το στρατό των συμμάχων. Η λευκή τρομοκρατία σαρώνει τη χώρα. Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις της κυβέρνησης οι νεκροί ξεπερνούν τις 5000, αλλά στην πραγματικότητα είναι πολλοί περισσότεροι. Αυτή ήταν η τύχη μιας επανάστασης που φάνηκε τόσο μεγαλόψυχη απέναντι στους εχθρούς της.

Με την πτώση της Ουγγαρίας των Συμβουλίων τσακίζεται το πρώτο κύμα της επανάστασης που σάρωσε το 1919 την κεντρική Ευρώπη από το Βερολίνο μέχρι τη Βουδαπέστη. Η ήττα αυτή είχε τραγικές συνέπειες, όχι μόνο για τη δυτική Ευρώπη, αλλά και για την τύχη του πρώτου εργατικού κράτους. Η απομόνωσή της επανάστασης σε μια καθυστερημένη χώρα σαν τη Ρωσία ήταν η αιτία που την οδήγησε σταδιακά στον εκφυλισμό της. Η απογοήτευση που σκόρπισε η ήττα στις ρώσικες μάζες και η περικύκλωση της δικτατορίας του προλεταριάτου επέτρεψαν στη γραφειοκρατική κάστα να πισωγυρίσει το άλμα της ανθρωπότητας, οδηγώντας το πρώτο εργατικό κράτος στον εκφυλισμό και τελικά τη διάλυση.
Πρωταρχική αιτία για την ήττα αυτή ήταν ο προδοτικός ρόλος της σοσιαλδημοκρατίας, που δεν δίστασε ούτε λεπτό να πάρει το μέρος των αφεντικών και να αναλάβει από κοινού μαζί τους το έργο της κατάπνιξης της προλεταριακής επανάστασης.
Δεν θα πρέπει όμως οι επαναστάτες να εξαντλήσουν τα συμπεράσματα τους στην καταγγελία της σοσιαλδημοκρατίας. Από τις επαναστάσεις αυτές δεν έλειψε ούτε το πάθος των μαζών, ούτε ο ηρωϊσμός τους. Έλειψε μια έμπειρη ηγεσία που να καταφέρει χωρίς ταλαντεύσεις να οδηγήσει τους εργάτες στην κατάληψη της εξουσίας και να την περιφρουρήσει αποτελεσματικά, χωρίς να χαρίζεται στους ταξικούς αντιπάλους. Αυτό που είχε το ρώσικο προλεταριάτο, αλλά δεν είχε το ευρωπαϊκό, ήταν ένα μπολσεβίκικο κόμμα. Ένα κόμμα που συγκέντρωνε τα πιο πρωτοπόρα στοιχεία της τάξης και είχε δοκιμαστεί και προετοιμαστεί χρόνια για αυτό το ενδεχόμενο. Τα νεαρά και άπειρα κομμουνιστικά κόμματα στην κεντρική Ευρώπη, ιδρυμένα λίγους μήνες ή και μέρες πριν το ξέσπασμα της επανάστασης δεν μπόρεσαν να παίξουν αυτό το ρόλο. Αυτό που απέδειξε με τόσο οδυνηρό τρόπο η ήττα του επαναστατικού κύματος το 1919 είναι ο αναντικατάστατος ρόλος μιας αποφασισμένης και δοκιμασμένης ηγεσίας.

K. Ρουσίτης

Δημοσιεύτηκε στην Εργατική Εξουσία, Απρίλης 2000, Νο36

Σχετικά: ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ (22/3/1919)

http://costaslapavitsas.blogspot.gr/2016/02/blog-post_10.html

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Αναμένοντας την τέλεια καταιγίδα

Έξι χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, με την κοινωνία και την πολιτική ζωή σε συνεχή αναστάτωση, η Ελλάδα όχι μόνο δεν σταθεροποιείται, αλλά φαίνεται να μπαίνει σε συνθήκες τέλειας καταιγίδας.

Η πρώτη ένδειξη είναι ότι στις 9 Φεβρουαρίου το Χρηματιστήριο Αθηνών έκλεισε στις 450 μονάδες, όταν στις 31 Δεκεμβρίου 2015 ήταν στις 631 μονάδες. Η γιγαντιαία πτώση έχει επίκεντρο την κατακρήμνιση των τραπεζικών μετοχών λόγω της αποχώρησης ξένων κεφαλαίων. Τα χρηματιστήρια βέβαια υποχωρούν παγκοσμίως, καθώς αρχίζουν να εμφανίζονται και πάλι συνθήκες παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Ο δείκτης Ντάου Τζόουνς της Νέας Υόρκης, για παράδειγμα, έχει πέσει από 17500 μονάδες το Δεκέμβριο του 2015 σε 16000 μονάδες σήμερα. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες βρίσκονται σε εξαιρετικά εύθραυστη κατάσταση. Η αθηναϊκή κατάρρευση όμως εκφράζει και την ξεχωριστή αδυναμία της ελληνικής οικονομίας.

Η ελληνική αδυναμία φαίνεται και από τη γρήγορη άνοδο του σπρεντ των δεκαετών ομολόγων σε σχέση με τα γερμανικά. Στις 8 Ιουλίου 2015, λίγο μετά το δημοψήφισμα, το σπρεντ ήταν πάνω από 19%. Η συνθηκολόγηση Τσίπρα και το νέο Μνημόνιο έφερε καθοδική πορεία μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου 2015, με το σπρεντ να πέφτει κάτω από το 7%. Μετά το Νοέμβριο το σπρεντ ανέβηκε συστηματικά, ενώ τις τελευταίες μέρες έχει εκτιναχθεί πάνω από 10%. Η ελληνική κυβέρνηση θεωρείται ολοένα και πιο επίφοβη από τις διεθνείς αγορές.

Η εκτίμηση των αγορών είναι λογική διότι η περιβόητη αξιολόγηση που θα επιτρέψει την εκταμίευση ποσών από τη δανειακή σύμβαση δεν φαίνεται ότι θα ολοκληρωθεί σύντομα. Συγκεκριμένα, η μείωση συνταξιοδοτικών δαπανών κατά 1,8 δις είναι αδύνατον να επιτευχθεί με το σχέδιο Κατρούγκαλου, πράγμα που σημαίνει περικοπές σε επικουρικές και ίσως και σε κύριες συντάξεις. Η ευρύτερη δομική αλλαγή του συνταξιοδοτικού έχει ήδη συναντήσει τεράστιες κοινωνικές αντιδράσεις και πολύ δύσκολα θα επιβληθεί. Η αλλαγή του φορολογικού συστήματος με την αύξηση του ανώτατου συντελεστή δεν φαίνεται να γίνεται αποδεκτή από τους δανειστές. Η χειρότερη νάρκη ίσως αποδειχθεί η ρύθμιση των «κόκκινων δανείων», καθώς οι τράπεζες έχουν αρχίσει να πιέζουν δραματικά τους δανειολήπτες. Πως θα τακτοποιηθούν αυτές οι εκκρεμότητες σε εύλογο διάστημα για να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση;

Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης πρέπει οπωσδήποτε να γίνει σε εύθετο χρόνο γιατί το επιβάλλουν οι επερχόμενες πληρωμές του χρέους. Ο Πίνακας 1 είναι από τον οδηγό των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς και άρα απαιτεί σχετική προσοχή, αλλά είναι ενημερωτικός:

Πίνακας 1: Πληρωμές δημόσιου χρέους, 2016 (δις ευρώ)

Μήνας Φεβ Μαρ Απρ Μαϊ Ιουν Ιουλ Αυγ Σεπ Οκτ Νοε Δεκ
Ποσό 2,4 5,5 2,7 1,4 2,3 4,4 0 0,5 0 0 0,3

Ο κύριος όγκος των πληρωμών είναι βραχυπρόθεσμα γραμμάτια που συνήθως αναχρηματοδοτούνται από τις ελληνικές τράπεζες, έστω κι αν δημιουργούν προβλήματα ρευστότητας στην αγορά. Τον Μάρτιο η πίεση των γραμματίων θα είναι μεγάλη και πρέπει επίσης να πληρωθούν 0,9 δις στο ΔΝΤ. Τον Ιούλιο θα απαιτηθούν 3,2 δις για το ΔΝΤ και την ΕΚΤ που θα χρειαστούν εξωτερική χρηματοδότηση. Αυτό είναι το απόλυτο όριο για την αξιολόγηση.

Όσο θα πλησιάζει το καλοκαίρι και θα καθυστερεί η αξιολόγηση, τόσο θα ορθώνεται το φάσμα της έλλειψης ρευστότητας, όπως το 2015. Αυτό χωρίς καν να υπολογίσουμε ότι η Κομισιόν, δηλαδή ο υποτιθέμενος «μαλακός εταίρος», μόλις έκανε αναφορά σε επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα που πρέπει να πάρει η Ελλάδα. Την ίδια στιγμή η ελληνική οικονομία είναι εξουθενωμένη και σε πορεία ύφεσης, όπως έχει αναλυθεί σε προηγούμενη ανάρτηση. Οι τράπεζες είναι τραυματισμένες και δεν έχουν δυνατότητα γρήγορης επέκτασης της πίστωσης. Απορεί κανείς με τους κυβερνώντες και τους διάφορους μνημονιακούς που προσπαθούν να μας πείσουν ότι η Ελλάδα θα καταπλήξει την υφήλιο. Η κατάσταση μάλλον θα επιδεινωθεί, καθώς θα εφαρμόζεται το Μνημόνιο.

Πως λοιπόν θα αντιμετωπίσει η κυβέρνηση Τσίπρα την κοινωνική αναταραχή που ξεδιπλώνεται ολοένα και πιο έντονη; Τι θα δώσει στους αγρότες; Τι θα πει στους ελεύθερους επαγγελματίες; Πως θα καθησυχάσει τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες; Με ποιόν ακριβώς τρόπο θα δεχθούν τα μέτρα, ώστε να προσπαθήσει η κυβέρνηση να ολοκληρώσει την αξιολόγηση; Αντίστοιχα, τι θα πει στους δανειστές που ήδη πιέζουν για επιπλέον μέτρα; Ποια μεγαλοφυή «πολιτική διαπραγμάτευση» θα επιχειρήσει τώρα;

Στο πλαίσιο αυτό είναι πιθανόν να ξανακάνει την εμφάνισή της η προοπτική εξόδου από το ευρώ, ο ελέφαντας στο δωμάτιο της ελληνικής πολιτικής ζωής. Η αποτυχημένη και εμμονική παραμονή στην ΟΝΕ αποκαλύπτει τη χρεοκοπία και το αδιέξοδο του πολιτικού συστήματος. Όταν θα τεθεί ξανά το ζήτημα του νομίσματος, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με ψυχραιμία και προετοιμασία άλλων δυνάμεων. Το πρόβλημα έχει πλέον πάρει διαστάσεις εθνικής επιβίωσης.

Η συνθήκη όμως που απειλεί να φέρει την τέλεια καταιγίδα είναι το μεταναστευτικό. Οι όροι του είναι εξαιρετικά σύνθετοι, κυρίως γιατί η ΕΕ δεν έχει συνεκτική πολιτική. Η Γαλλία απλώς κρύβεται και η Γερμανία, μετά από ένα μεγάλο κύμα εισδοχής, προσπαθεί να δημιουργήσει «υγειονομικές ζώνες» στα σύνορα της ΕΕ. Η ελληνική κυβέρνηση, χωρίς μεταναστευτική πολιτική, άγεται και φέρεται από τους ισχυρούς και τους γείτονες. Από τη μια, δεν τολμάει να ανοίξει τα χερσαία σύνορα για ασφαλή δίοδο των κατατρεγμένων. Από την άλλη, επιλέγει να μη στείλει το ναυτικό στα θαλάσσια περάσματα γιατί – πολύ σωστά – θα υπάρξει διεθνής κατακραυγή. Ούτε μπρος, ούτε πίσω. Έτσι προδιαγράφεται μια ακόμη πανωλεθρία.

Καθώς θα καλυτερεύει ο καιρός, οι ροές θα εκτοξευθούν, γιγαντώνοντας τις πιέσεις από τα χότσποτ. Ο δρόμος μπροστά εμπεριέχει τον κίνδυνο ευθείας αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, κλειστών συνόρων, αποβολής από τη συνθήκη Σένγκεν, ακόμη και δημιουργίας στρατοπέδων μεταναστών που θα είναι αδύνατον για το ελληνικό κράτος να διαχειριστεί με αξιοπρεπείς όρους. Οι εντάσεις από το συνδυασμό λιτότητας, ύφεσης, έλλειψης ρευστότητας, αδυναμίας ολοκλήρωσης της αξιολόγησης, εκτεταμένων κοινωνικών αντιδράσεων και εθνικής ανυποληψίας θα είναι κολοσσιαίες.

Μετά από έξι χρόνια μνημονιακών πολιτικών με στόχο να εξυπηρετείται το χρέος και να παραμείνει η χώρα στην ΟΝΕ, ώστε να προστατευτούν τα εγχώρια συμφέροντα με οποιοδήποτε κόστος, η Ελλάδα παρουσιάζει εικόνα τραγική. Η χώρα έχει φτωχύνει δραματικά, το κράτος είναι υπό διάλυση, η κοινωνία έχει τραυματιστεί βαρύτατα, η ανεργία είναι τεράστια, η εκπαιδευμένη νεολαία μεταναστεύει και δεν υπάρχει προοπτική ταχύρρυθμης ανάπτυξης. Οι κυρίαρχες τάξεις και μαζί το πολιτικό σύστημα έχουν χρεοκοπήσει, χωρίς καμία πρόταση εναλλακτικής πορείας. Πρόκειται για ιστορική αποτυχία που μεταφράζεται σε γεωπολιτική αδυναμία και εθνική ασημαντότητα. Εκτός από αποικία χρέους, είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να μετατραπεί η χώρα και σε δορυφόρο ισχυρότερων τοπικών δυνάμεων της Ανατολικής Μεσογείου.

Το 2010 η επιθυμητή λύση για την Ελλάδα ήταν σχετικά απλή, αρκεί να γινόταν παύση πληρωμών και έξοδος από το ευρώ, με τη συνακόλουθη κοινωνική και παραγωγική ανασυγκρότηση. Σήμερα αυτά δεν είναι παρά ημίμετρα. Η κρίση πλέον παίρνει διαστάσεις εθνικής συμφοράς και απαιτεί ολοκληρωτικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα. Οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που μπορούν να φέρουν τις αλλαγές θα συζητηθούν σε επόμενη ανάρτηση.

Πριν απο λιγα μολις χρονια ηταν  επιστημονικη φαντασια να δουμε ξενους στρατιωτες στους δρομους της Ελλαδας να σκοτωνουν ανθρωπους.Ξενους ανθρωπους φυσικα στην αρχη. Γιατι στην αρχη οι σκοτωμενοι παντα χωριζονται σε δικους μας και «ξενους»  ανθρωπους ,τα σκοτωμενα παιδια χωριζονται σε Δικα μας και Ξενα παιδια. Μετα η εννοια του «αλλου» του «ξενου»   διευρυνεται σταδιακα μεχρι που αγκαλιαζει ΟΛΟΥΣ τους ανθρωπους. Αλλα τοτε ειναι αργα πια.

Τωρα η φαντασια γινεται πραγματικοτητα. Ερχεται το ΝΑΤΟ των μισθοφορων (ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ιδιο συνδικατο)με προσχημα το προσφυγικο.Γιατι ερχεται το ΝΑΤΟ αν τοσα χρονια πληρωνουμε σε Γαλλια Αμερικη και Γερμανια με το αιμα μας εξοπλιστικα προγραμματα δυσαναλογα με το ΑΕΠ μας; Δεν αξιζουν οσα μας πουλησαν; Μηπως ο Ελληνικος στρατος, η Ελληνικη κυβερνηση αρνειται να σκοτωνει γυναικοπαιδα ;

Και τι θα κανει ο ξενος στρατος μπροστα σε μια βαρκα με αοπλα γυναικοπαιδα για να την σταματησει; Το μονο που μπορει να κανει ο στρατος.Η μηπως οι στρατιωτικοι μηχανισμοι δεν σκοτωνουν αυτη τη στιγμη γυναικοπαιδα στην γειτονια μας. Θελετε φωτογραφιες; Γιατι ο στρατος εχει οπλα για να τα χρησιμοποιει. Σε επεμβασεις σε αλλες χωρες (μονος η με συμμαχιες), σε δικτατοριες ανοικτες η καλυμενες μεσα στη χωρα (οπως καλα γνωριζουμε οι Ελληνες) και καποτε για την αμυνα της χωρας απο επιθεσεις  αλλων συμμαχικων η μη στρατων (παντα φυσικα μεσα απο ευρυτερες  συμμαχιες με αλλους φιλιους στρατους και για την εξυπηρετηση κατα κυριο λογο των συμφεροντων μεγαλων δυναμεων που ηγουνται των συμμαχιων). Και απο κοντα εκατομβη αοπλων ανυπερασπιστων ανθρωπων (παραπλευρες απωλειες τις λενε)απο βομβαρδισμους, εισβολες, ομηριες, βιασμους, εκτελεσεις, πιθανων υποπτων για συνεργασια με τον «εχθρο».

Οι προσφυγες ειναι φυγαδες αλλων στρατων και πολεμων στις πατριδες τους και ερχομενοι για να βρουν καταφυγιο  και πιθανη σωτηρια εδω που δεν γινεται πολεμος συναντουν αλλους στρατους (η μηπως τους ιδιους;) να τους εμποδιζουν. Να τους λενε γυριστε πισω να πεθανετε.

Και ομως απο την ΣΥΡΙΑ  οπως απο την αρχη λεει το ΚΚΕ μπορουν να μπουν οι προσφυγες σε τσαρτερ και να μοιραστουν σε ολες τις Ευρωπαικες χωρες. Γινεται . Εικοσι εξη εκατομμυρια επισκεπτες δεχτηκε η Ελλαδα περσι σε λιγους μηνες .Και ο Σαρκοζι παιδι προσφυγων ειναι.Και οι ηγετες του εργατικου κομματος στην Αγγλια παιδια προσφυγων ειναι. Γιατι λοιπον η πλουσια Ευρωπη των 500  εκατομμυριων φοβαται σημερα λιγα εκατομμυρια προσφυγες; Και τι λεει; Γυριστε πισω να πεθανετε!

Η αν τα καταφερετε να περασετε παγωμενες θαλασσες ναρκοπεδια και κοφτερα συρματοπλεγματα  ειναι τα στρατοπεδα συγκεντρωσης (φυλασομενα απο το στρατο)που σας περιμενουν  η αγριεμενος ακροδεξιος οχλος που φοβαται τους κατατρεγμενους. Τι φοβαται; Την μυρωδια του πολεμου που πλησιαζει. Το χαος τον θανατο το αδιεξοδο. Πιστευουν πως αν οι προσφυγες μεινουν μακρυα θα μεινει και ο πολεμος μακρυα.Αυτοι θα ειναι οι αυριανοι  δοσιλογοι και συνεργατες των ΝΑΤΟικων οπως οι προγονοι τους των χιτλερικων

Ομως ο πολεμος ειναι ηδη εδω με την οικονομικη του μορφη. Τους νοιαζει στην ΚΩ μη τυχον και οι προσφυγες διωξουν τους τουριστες. Τιποτ αλλο δεν τους νοιαζει. Πως θα τα βγαλουν περα οι επιχειρησεις με αυτη την οικονομικη πολιτικη με 23% ΦΠΑ στην εστιαση; Πως θα ζησουμε οι εργαζομενοι και οι συνταξιουχοι με ενα 500 αρικο; Αυτο δεν ειναι πολεμος;

Την πολιτικη του μορφη. Ειναι δημοκρατια αυτο το καθεστως σημερα; Ειναι αστικη κοινοβουλευτικη δημοκρατια με τηρηση του Συνταγματος της νομοθετικης λειτουργιας της βουλης και του δικαιου;Ειναι ανεξαρτητη χωρα η Ελλαδα που ο πρωθυπουργος της δημοσια εξυβριζεται και δεν αντιδρα που δεν μπορει να αυξησει τις εργοδοτικες εισφορες;

Το  ΝΑΤΟ ερχεται στην Ελλαδα γιατι ο πολεμος ειναι εδω.Εχει αρχισει και αυτοι παιρνουν τα μετρα τους.Τι θα γινει αν οι Ελληνες δεν μπορουν να πληρωσουν αυτα που ζητανε οι επικυριαρχοι; Αν οι αγροτες μπουκαρουν στις πολεις αμφισβητωντας τα μνημονια ; Οι ΝΑΤΟικοι πανοπλοι στρατιωτες θα βγαζουν φωτογραφιες η θα κανουν την Αθηνα, Καμπουλ;Ποιο κομμα θα γινει η βιτρινα τους;Το ΝΑΤΟ ειναι στρατος κατοχης. Οπου παει γινεται κατοχη της χωρας.

Μου ελεγε ο φιλος και συντροφος μου Βασιλης Λαδας πριν φυγει. Σας λυπαμαι γι αυτα που θα ζησετε. Ποσο δικιο ειχε!Ερχεται το σκοταδι.

ΥΓ Να κανω καθαρο πως αναφερομενος στον στρατιωτικο μηχανισμο σαν εργαλειο δεν εννοω τους στρατιωτες που υπηρετουν την θητεια τους και μπαινουν στην πρωτη γραμμη θανατου καθε φορα που ξεσπα πολεμος υπακουωντας σε διαταγες. Ξεκαθαριζοντας και παλι πως τους ιμπεριαλιστικους πολεμους σημερα τους κανουν κυριως επαγγελματιες υψηλα αμοιβομενοι μισθοφοροι οπως αυτοι των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ

Εκει θελουν να μας πανε. Αυτο ειναι το σχεδιο

http://www.efsyn.gr/arthro/american-dreaming

American dreaming

Αστεγη Αμερικανίδα γιαγιά που ζει σε τροχόσπιτοΗ 80χρονη Ντολόρες Γουέστφολ στο τροχόσπιτο της

Μια που τις τελευταίες εβδομάδες καταπιάστηκα λόγω επικαιρότητας με τα πολιτικά πράγματα (και αδιέξοδα) των ΗΠΑ, λέω σήμερα ν’ αλλάξω τροπάρι και να κλείσω αυτό το άτυπο αφιέρωμα με μια ιστορία που διάβασα πριν από λίγες μέρες στους «Los Angeles Times» και μάλλον έχει περισσότερα πράγματα να πει για την «άλλη», την αληθινή Αμερική, από τα τεκταινόμενα στους διαδρόμους του Καπιτωλίου και τα στούντιο των μεγάλων αμερικανικών καναλιών.

Η πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας λέγεται Ντολόρες Γουέστφολ και σε λίγους μήνες κλείνει τα 80 της χρόνια. Είναι μια κοντούλα, λεπτοκαμωμένη αλλά πεισματάρα Αμερικάνα γιαγιά, που έζησε για δεκαετίες το αμερικανικό όνειρο και τώρα, στα γεράματα, βρέθηκε μαζί με εκατομμύρια άλλους ηλικιωμένους «στην απέξω».

Γέννημα-θρέμμα Νεοϋορκέζα, κοσμοπολίτισσα και διαβασμένη, σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων και δούλεψε για χρόνια ως υπάλληλος σε τράπεζες και μουσεία, ενώ αργότερα ασχολήθηκε με τη διακόσμηση εσωτερικών χώρων.

Εζησε μια καλή, ανεξάρτητη ζωή: έβγαλε αρκετά χρήματα, παντρεύτηκε δύο φορές, χώρισε άλλες τόσες, και πριν από μερικά χρόνια όλα έδειχναν ότι θα απολάμβανε ήσυχα ήσυχα τη σύνταξή της στην ηλιόλουστη Καλιφόρνια, όπου είχε αγοράσει ένα σπιτάκι με δάνειο.

Λογάριαζε, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο – τους αδηφάγους τραπεζίτες της Wall Street και τη Μεγάλη Υφεση του 2007-8.

Μέσα σε λίγους μήνες, ο κόσμος της Ντολόρες και μυριάδων ακόμη Αμερικανών κατέρρευσε. Οι οικονομίες της, που τις είχε επενδύσει στο χρηματιστήριο, εξανεμίστηκαν, έχασε το σπίτι της, και βρέθηκε ξαφνικά με χρέη πάνω από 50.000 δολάρια.

Είχε βέβαια τη σύνταξή της –κάπου 1.200 δολάρια τον μήνα– αλλά δεν ήταν αρκετά για να την κρατήσουν στη μεσαία τάξη.

Πέρασε χωρίς καλά καλά να το καταλάβει σε μια νέα κατηγορία ανθρώπων – αυτών που, όπως γράφουν οι «L.A. Times», είναι «πολύ φτωχοί για να σταματήσουν να δουλεύουν, και πολύ νέοι για να πεθάνουν» («Too poor to retire and too young to die»).

Οταν συνειδητοποίησε ότι θα χάσει το σπίτι της, την άνοιξη του 2008, σκέφτηκε όπως λέει πολύ σοβαρά να αυτοκτονήσει, αλλά δεν το έκανε: είχε ακόμα ζωή μέσα της και δεν θα τη χάριζε σε κανέναν.

Κι έτσι, από τη μια μέρα στην άλλη μετατράπηκε σε νομάδα. Με τα λεφτά που της άφησε η καλύτερή της φίλη πριν πεθάνει, αγόρασε ένα αυτοκινούμενο τροχόσπιτο, το βάφτισε «Big Foot» και βγήκε στους δρόμους. «Πούλησα ό,τι έπιπλα μου είχαν μείνει κι έφυγα. Ούτε την γκαραζόπορτα δεν έκλεισα…», λέει.

Αλλωστε όταν ήταν νέα, το όνειρό της ήταν να ταξιδέψει σε όλη την Αμερική: και η ανάγκη, ο μόνος Θεός, έκανε την επιθυμία της πραγματικότητα, έστω και με αυτόν τον διεστραμμένο τρόπο…

Στα εφτά χρόνια που περάσαν, η τρομερή γιαγιά έχει γυρίσει 33 Πολιτείες, οδηγώντας δεκάδες χιλιάδες μίλια για να πάει από την μια εποχική δουλειά στην άλλη.

Εργάζεται κυρίως σε ξενοδοχεία, λούνα παρκ, εμπορικά κέντρα, αποθήκες και κάνει πάσης φύσεως δουλειές του ποδαριού, με τον βασικό μισθό των 8-10 δολαρίων την ώρα.

Διαλέγει, βέβαια, πρωτίστως εργοδότες που της επιτρέπουν να παρκάρει το τροχόσπιτο και να «τραβάει» ρεύμα και νερό χωρίς να της ζητούν πρόσθετο νοίκι.

Και θεωρεί τον εαυτό της τυχερό: δεν χρειάζεται τουλάχιστον να καθαρίζει τουαλέτες ή να μαζεύει γογγύλια και καλαμπόκι στους αγρούς, όπως αναγκάζονται να κάνουν χιλιάδες άλλοι νεο-νομάδες.

Ο ρεπόρτερ των «Times», ο Τζον Γκλιόνα, την βρήκε ξεναγό σε ένα θεματικό πάρκο στη λίμνη Ντάριεν, ένα καλοκαιρινό θέρετρο στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης.

Το ωρομίσθιό της είναι 9 δολάρια την ώρα – αρκετά για να συμπληρώνει το εισόδημά της και να επισκευάζει τις ζημιές στο ταλαιπωρημένο της τροχόσπιτο, που μπάζει νερά από παντού όταν βρέχει.

«Ενας από τους δυο μας θα “παραδώσει” πρώτος – η εγώ ή ο “Big Foot”», λέει γελώντας.

Στο πάρκινγκ που μένει ζουν καμιά δεκαπενταριά ακόμη εποχικοί εργαζόμενοι: οι περισσότεροι είναι άνω των 60. Πρέπει να φύγει κι από εκεί: ακόμη δεν ξέρει αν θα καταλήξει στη Γεωργία, όπου έχει βρει μια δουλειά σε mall, ή στο Μέριλαντ, για μια θέση πωλήτριας «πόρτα-πόρτα».

Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί να σταματήσει να δουλεύει: πριν από λίγο καιρό έφαγε μια κλήση 300 δολαρίων για υπερβολική ταχύτητα – την πιάσανε να πηγαίνει με 43 μίλια την ώρα σε δρόμο με όριο τα 35 μίλια.

Πήγε να πάθει έμφραγμα – 300 δολάρια είναι ο προϋπολογισμός της για τρόφιμα δύο μηνών. Επεισε, τελικά, τον δικαστή να της μειώσει το πρόστιμο στα 75 δολάρια.

Κι όταν, κάποια στιγμή στη Φλόριντα, ένας νεαρός ένοπλος προσπάθησε να τη ληστέψει στο ATM, του έμπηξε τις φωνές –«Δεν έχω άλλα λεφτά, ρε βλάκα!»– και ο κλέφτης το έβαλε στα πόδια!

Ομως και το κουράγιο κάποια στιγμή τελειώνει: «Νιώθω όλο και περισσότερο ανήμπορη. Δεν μπορώ πια να στέκομαι όρθια για ώρες. Δεν έχω ακόμη απελπιστεί, αλλά δεν θα αργήσω», λέει, χωρίς να χάνει το πικρό χαμόγελό της.

Σαν την Ντολόρες υπάρχουν ακόμη εκατομμύρια. Τα επίσημα στατιστικά από την τελευταία απογραφή αναφέρουν ότι σχεδόν το ένα τρίτο των ανθρώπων πάνω από τα 55 δεν έχουν κάποιο εξασφαλισμένο συνταξιοδοτικό πρόγραμμα ή οικονομίες και ζουν με λιγότερα από 19.000 δολάρια τον χρόνο.

Σε μια χώρα που δεν έχει καθολική ασφάλιση, και όπου οι εργοδοτικές εισφορές αποτελούν μακρινό όνειρο για τους περισσότερους, οχτώ στους δέκα Αμερικανούς θεωρούν βέβαιο πως δεν θα μπορέσουν να «αράξουν» πριν από τα 70 ή και καθόλου.

Αλλωστε, πολλοί έχασαν τα σπίτια τους: από τα 4,7 εκατ. κατασχέσεις πρώτης κατοικίας που έγιναν από τις τράπεζες μεταξύ 2007 και 2011, πάνω από ενάμισι εκατομμύριο αφορούσαν σπίτια ανθρώπων άνω των 50 ετών – και οι μελέτες δείχνουν ότι το πιο ευάλωτο κομμάτι αυτής της καταραμένης «πίτας» των αποσυνάγωγων είναι, ως συνήθως, οι γυναίκες.

Τα γραφω με τα δικα μου λογια αλλα οι ειδικοι τα λενε καλυτερα.Αν οχι καλυτερα παντως πιο πειστικα.Και σε βαθος. Δυο αρθρα για οσους βλεπουν την καταστροφη να ερχεται και προσπαθουν να εξηγησουν στους υπολοιπους. Στην πραγματικοτητα η Ελλαδα εχει φυγει απο το ευρω λεει ο Γιανης. Η διαφορετικα υπαρχουν δυο ευρω.Ενα το ευρωπαικο και ενα το Ελληνικο που ειναι εγκλωβισμενο στις χρεοκοπημενες τραπεζες που φορτωνουν τα  χρεη τους στις επομενες γενιες των Ελληνων.Ποια ανορθωση λεει ο κ Βερουτης στο δευτερο αρθρο.Με τα μετρα ΣΥΡΑΝΕΛ εξαφανιζεται η μεσαια ταξη.Η σπρωχνεται στην μαυρη οικονομια.Στην παρανομια.Διαβαστε τα αρθρα ειναι ευκολα και κατανοητα.

Και κατι ακομα. Συμφωνα με τον Γκαρντιαν η ατμομηχανη Κινα χτες εκλεισε δευτερη φορα σε μια βδομαδα για μιση ωρα το Χρηματιστηριο της για να σταματησει την κατρακυλα.Κατι που τα δικα μας ΜΜΕ απαξιωσαν να μνημονευσουν.

Και κατω απο την Κινα ειναι οι ΗΠΑ με τρισεκατομμυρια χρεος .Οσον αφορα τους καυγαδες αναμεσα σε Σουνητες και Σιιτες και τις επιπτωσεις στην τιμη του πετρελαιου (που βυθιζεται ασταματητα παρασυρωντας οικονομιες πολλων χωρων και ισως σωζοντας αλλες)αυτα ολα μονο να καθυστερησουν το μεγαλο κανονι μπορουν.

Η λυση στην παρατεταμενη καπιταλιστικη κριση ειναι για αλλη μια φορα η πολεμος η αναδιανομη του πλουτου. Αυξηση στα μεροκαματα και τις συνταξεις δηλαδη για να πεσει ρευστο στην αγορα. Ρευστο που εχει μαζευτει σε πολυ λιγα χερια προκαλωντας ασφυξια στη οικονομια.Αλλιως η παγκοσμια οικονομια δεν σηκωνει κεφαλι.

Και δεν μιλαμε για μια επαρχια του καπιταλισμου ενα προτεκτορατο οπως εχουν καταντησει την Ελλαδα.Μιλαμε για την καρδια του παγκοσμιου καπιταλισμου τις χωρες που σημερα σερνουν τον χορο. Που εχει μαθει να λυνει τις διαδοχικες κρισεις του και να ανακαμπτει παντα με πολεμους . Τοπικους η παγκοσμιους.Με καταστροφη δηλαδη ανθρωπων και παραγωγικων μεσων.Θα τους αφησουμε;

Δειτε τη ταινια που μολις κυκλοφορησε The big short.Περιγραφει απλα πως φτασαμε ως εδω.Ποιοι εχασαν και ποιοι κερδισαν.Γιατι εσπασε η φουσκα πρωτα στην Αμερικη και μετα στον κοσμο.Τι ειναι τα CDS    και γιατι χαθηκαν σπιτια , λεφτα συνταξεων και καταθεσεις η καλυτερα πως χαθηκαν για τον κοσμο και περασαν σε λιγα χερια.Γιατι δεν επροκειτο για τζογο των χρηματιστων μονο που συμπαρεσυρε στην πτωση του το παγκοσμιο οικονομικο συστημα.Προκειται για μια ιστορικη απατη των τραπεζων (των στελεχων των τραπεζων) σε βαρος της κοινωνιας παγκοσμια.Και κανεις δεν εχει τιμωρηθει.(σημ το ρολο της στριπτριζους με τα πολλα σπιτια παιζει Ελληνιδα)

http://www.hitandrun.gr/varoufakis-i-ellada-me-ta-capital-controls-echi-kathestos-diplou-nomismatos/

«Στις 18 Αυγούστου του 2015, λίγες εβδομάδες μετά που τραβήχτηκε το βύσμα από τις τράπεζες στην Ελλάδα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ελληνικό υποκατάστημα της, η Τράπεζα της Ελλάδα, στην πραγματικότητα επισημοποιήσαν ένα νομισματικό καθεστώς διπλού νομίσματος». Αυτά αναφέρει σε άρθρο του στο Project Syndicate, ο πρώην ΥΠΟΙΚ κ. Γιάνης Βαρουφάκης, επισημαίνοντας παράλληλα ότι τα capital controls επιβλήθηκαν προκειμένου η κυβέρνηση να προχωρήσει σε συμφωνία με τους δανειστές .

«Φανταστείτε το παράδειγμα ενός καταθέτη στην Αριζόνα, ο οποίος επιτρέπεται να κάνει ανάληψη μόνο μικρών χρηματικών ποσών κάθε βδομάδα και αντιμετωπίζει περιορισμούς σχετικά με το πόσα χρήματα θα μπορούσε να τραβήξει σε τραπεζικό λογαριασμό στην Καλιφόρνια. Οι εν λόγω έλεγχοι κεφαλαίων, αν ποτέ επιβάλλονταν, θα σήμαιναν το τέλος του δολαρίου ως ένα ενιαίου νομίσματος, διότι τα εν λόγω capital controls είναι εντελώς ασύμβατα με μια νομισματική ένωση», τονίζει και προσθέτει:

«Η Ελλάδα σήμερα (και πριν από αυτή η Κύπρος) προσφέρει μια περιπτωσιολογική μελέτη για το πώς οι έλεγχοι κεφαλαίου διακλαδώνουν ένα νόμισμα και στρεβλώνουν τα επιχειρηματικά κίνητρα.

Η διαδικασία είναι απλή. Μόλις οι καταθέσεις σε ευρώ φυλακίζονται μέσα σε ένα εθνικό τραπεζικό σύστημα, το νόμισμα χωρίζεται ουσιαστικά σε δύο: τράπεζα ευρώ (BE) και το χαρτί, ή δωρεάν ευρώ», υποστηρίζει ο Γιάνης Βαρουφάκης, σημειώνοντας πως ξαφνικά αναδύεται μια άτυπη συναλλαγματική ισοτιμία μεταξύ των δύο νομισμάτων».

«Σκεφτείτε έναν Έλληνα καταθέτη να επιθυμεί να μετατρέψει ένα μεγάλο ποσό της ΒΕ σε FE (ας πούμε, να πληρώσει για τις ιατρικές δαπάνες στο εξωτερικό, ή να ξεπληρώσει ένα χρέος της εταιρείας σε μια μη – Ελληνική οντότητα)», λέει ο κ. Βαρουφάκης.

«Υποθέτοντας ότι καταθέτες βρίσκουν πρόθυμους κατόχους FE, οι οποίοι επιθυμούν να αγοράσουν τα BE τους, τότε προκύπτει μια ουσιαστική ΒΕ – FE συναλλαγματικών ισοτιμιών, που ποικίλει ανάλογα με το μέγεθος της συναλλαγής, με τους κατόχους της BE να έχουν μια σχετική ανυπομονησία για το πόσο θα διαρκέσουν τα capital controls», καταλήγει.

http://www.capital.gr/story/3093739

Του Άγη Βερούτη

Οι πρόσφατες εξελίξεις στο Ασφαλιστικό, με το «Σχέδιο Κατρούγκαλου” για δραματική αύξηση στις εισφορές συνταξιοδοτικής αυτασφάλισης στο 20% του καθαρού εισοδήματος του ελεύθερου επαγγελματία, με άλλο 20% για κλάδο υγείας, επικουρικά ταμεία, ΟΑΕΔ κλπ, σε συνδυασμό με την βαρύτατη φορολόγηση σε ό,τι μένει με 29% συν προκαταβολή επόμενης χρήσης άλλα 29% (από το 2017), συν 4%-8% έκτακτη εισφορά που μόνο έκτακτη δεν είναι, συν τέλος επιτηδεύματος άλλα 650 ευρώ ετησίως, κόστος ενέργειας υπερδιπλάσιο από της Γερμανίας, κλπ, δείχνουν προς μια κατεύθυνση:

-τον αφανισμό κάθε «επιχειρηματικότητας ανάγκης”, ή ουσιαστικό «Διωγμό των Μικρομεσαίων” από τη χώρα.

Το ελληνικό κράτος απαλλοτριώνει, από ένα αρχικά αξιοπρεπές εισόδημα πχ 2.000 ευρών το μήνα:

– (20%+20%)=40% για αυτασφάλιση,

– συν από το υπολειπόμενο 60% το (29%+29%+4%) = 0,6Χ62% = 37,2% για φόρους,

– συν 650 ευρώ τέλος επιτηδεύματος (650/24.000=2,71%),

δηλαδή συνολικά 79,91% άμεσης φορολόγησης.

Αυτό το 80% στρογγυλεμένο, είναι μάλιστα πριν αρχίσει η έμμεση φορολογία, με το ΦΠΑ 23% σε ό,τι αγοράζει κανείς, τις πληρωμές των κρατικών προστίμων και τόκων αλλά και κεφαλαίου σε τραπεζικά δάνεια, φόρο στα καύσιμα, φόρο στην τηλεφωνία, φόρο στις ασφαλιστικές καλύψεις, τέλη κυκλοφορίας κλπ κλπ μη εκπιπτόμενα.

Το κράτος λειτουργεί ως να θέλει να δολοφονήσει οικονομικά όποιον ιδιώτη τολμάει να σκεφτεί να δημιουργήσει πλούτο για την κοινωνία και τον εαυτό του.

Οι πραγματικές επιπτώσεις θα είναι αρχικά να εκτοξευθεί η ανεργία στο 70%, να καταρρεύσουν στο μηδέν τα δημόσια έσοδα (οι φόροι όποιου αμείβεται από το κράτος είναι απλά έκπτωση στην αμοιβή του και ΔΕΝ γεμίζουν τα ταμεία), και να υποχρεωθεί η χώρα τελικά να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα. Νομοτελειακά. Με βεβαιότητα.

Χωρίς παραγωγική οικονομία, το εθνικό νόμισμα είναι απλά χαρτοπόλεμος, κονφετί.

Οι λόγοι που μπορεί να σχεδιάζουν κάποιοι να αφανίσουν την επιχειρηματικότητα και την αυτοαπασχόληση από τη χώρα μας ποικίλουν λίγο, αλλά έχουν την ίδια κατάληξη. Το εθνικό νόμισμα σε συνθήκες χειρότερες από αυτές της Βορείου Κορέας, ώσπου νομοτελειακά να πάψει η Ελλάδα να υφίσταται ως χώρα.

Μια χώρα χωρίς παραγωγική οικονομία παύει να είναι χώρα. Είναι απλά περιοχή. Σε λιμό.

Με το 97% των επιχειρήσεων της χώρας να είναι μικρομεσαίες, ο διωγμός θα τις ωθήσει ή να μεταναστεύσουν στη γειτονική Βουλγαρία πχ με 10% σταθερή φορολογία και φιλικό περιβάλλον, όπως ήδη έκαναν 60.000 επιχειρήσεις από την έναρξη των κάπιταλ κοντρόλς, ή απλά να κλείσουν, και τους όποιους ικανούς να μεταναστεύσουν αφήνοντας πίσω ανήμπορους να μεταναστεύσουν και κρατικούς υπαλλήλους.

Στη συνέχεια, με κρατικό νόμισμα, οι μισθωτοί του δημοσίου θα αγοράσουν ό,τι υπάρχει στη χώρα, και κατόπιν με πιθανή αλλαγή της φορολόγησης προς το φυσιολογικό θα επέλθει πλήρης μεταβίβαση του ιδιωτικού πλούτου από τα χέρια των μεν στους δε, αλλά η χώρα στο μεταξύ θα πάψει να υπάρχει με κατεστραμμένη την παραγωγική οικονομία.

Σίγουρα πάντως η στόχευση της φορολόγησης στον υπερθετικό βαθμό δεν είναι η αύξηση των εισπράξεων: είναι γνωστή και στους πρωτοετείς των οικονομικών σχολών η καμπύλη Λαφέρ, που δείχνει ότι οι εισπράξεις πέφτουν όταν το σύνολο άμεσης και έμμεση φορολόγησης ξεπεράσει το συντελεστή του 65%-70%. Όπως έγινε και με τα τέλη κυκλοφορίας.

Ακόμα και αν κάποιος αποδεχθεί πως οι σημερινοί κυβερνώντες είναι απλώς αυτοκτονικά ηλίθιοι, όπως κατέδειξε η αρχική διαπραγμάτευση του Ιανουαρίου – Ιουλίου του 2015, είναι άξιον απορίας πώς οι θεσμοί της Τρόικας, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Ένωση συναινούν σε μια πρωτοφανή σχεδιαζόμενη Οικονομική Γενοκτονία μιας Ευρωπαϊκής χώρας με την ολοκληρωτική διάλυση της παραγωγικής οικονομίας της, χώρας μάλιστα που αποκαλούν εταίρο!!!

Είναι χειρότερο το ότι μάλιστα σκοπεύουν οι διεθνείς θεσμοί να συντηρούν με τα δανεικά τους αυτή τη γενοκτονία, μέχρις της ολοκλήρωσής της, ουσιαστικά αναλαμβάνοντας την συνευθύνη του συνεργού για το έργο.

Η πιθανότητα οι οργανισμοί αυτοί, επαναλαμβάνω, να μην ξέρουν πού οδηγούν αυτά τα μέτρα, είναι ανύπαρκτη! Ξέρουν με ακρίβεια ημέρας πού οδηγεί η κατάργηση των 100 δόσεων, που η αύξηση των εισφορών, που η αύξηση της φορολογίας εισοδήματος, που η αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος, και που η αύξηση της τιμής της ενέργειας!

Ξέρουν τα πάντα!

Η βύθιση της χώρας σε ακραία φτώχεια, σε εσωτερική διαμάχη, σε οικονομική κατάρρευση και τελικά αφανισμό είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα των παρόντων φορολογικών και ασφαλιστικών δρομολογήσεων, όπως δείχνει πως αυτές θα υλοποιηθούν.

Αυτών των δρομολογήσεων που σχεδιάζει η ίδια η ελληνική κυβέρνηση αριστερών μαρξιστών – λενινιστών του ΣΥΡΙΖΑ σε αγαστή συνεργασία με τους δεξιούς – εθνικιστές των ΑΝΕΛ, αλλά κυρίως που η διεθνής κοινότητα και οι θεσμοί τις (!) αποδέχονται και χρηματοδοτούν ώστε να εξωθήσουν την Ελλάδα στην ανυπαρξία.

Παρόμοιο οικονομικό διωγμό, μάλιστα με περιουσιολόγιο που επεβλήθη με κατοχικό διάταγμα το 1942, μοιάζει να υπήρξε στην ιστορία μόνον α) εναντίον των εμπόρων επί Λένιν το 1917-18, β) εναντίον των Ελλήνων της Μικρασίας στην Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 επί Αττατούρκ, γ) εναντίον των Εβραίων της Γερμανίας το 1938-44 επί Χίτλερ, εναντίον των Ελλήνων επί Γερμανικής Κατοχής το 1941-44, και εναντίον των αστών στην Κόκκινη Επανάσταση του Μάο στην Κίνα.

Ποτέ όμως μια τέτοια αντίστοιχη οικονομική γενοκτονία δεν έχει επιχειρηθεί ενάντια σε ένα Λαό με την χρηματοδότηση διεθνών θεσμών όπως το ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και η Ευρωπαϊκή Ένωση, που συντηρούν ουσιαστικά στην εξουσία με τα δανεικά τους, μια κυβέρνηση που υλοποιεί αυτή τη δρομολόγηση.

Είναι άξιον απορίας το γιατί.

Ακολουθείστε τον Αγη Βερούτη στο twitter @Agissilaos
agissilaos@gmail.com

 

Αν θελετε να μαθετε περισσοτερα για την συνοικια Skid Row  (υπαρχει και ομωνυμο χεβυ μεταλ συγκροτημα) δειτε τα βιντεο στο τελος της αναρτησης

Οχι δεν ειναι προσφυγες στην πλατεια Βικτωριας.Δεν ειναι Ελληνες προσφυγες η μεταναστες στην Αμερικη στις αρχες του περασμενου αιωνα σαν αυτους που εμεναν στους καταυλισμους

ludlow

που εξεγερθηκαν με τον Λουη Τικα(Ηλίας Σπαντιδάκης)στο Λαντλοου της Αμερικης (υπαρχει και στην Αγγλια).

untitled

Δεν ειναι ακομα οι αστεγοι περιφερομενοι της οικονομικης κρισης του 1928 που τοσο καλα περιεγραψε ο Σταινμπεκ στα σταφυλια της οργης.Οταν οι τραπεζες ετρωγαν τις σαρκες των ανθρωπων.Αυτοι που αναζητουσαν τα χρυσα πορτοκαλλια στην Καλιφορνια και βρηκαν τον ρατσισμο και τον θανατο.

Δεν ειναι τελος οι Ρομα της ΔΕΠΟΣ στο Πορτο Χελι που ζοςυν σε παραγκες χωρις νερο φαγητο και κοινωνικο κρατος.

noembris 008

Ειναι σημερα Αμερικανοι πολιτες Αφρικανικης καταγωγης απογονοι  εκεινων που στοιβαχτηκαν σε δουλεμπορικα στην εκβολη του Νιγηρα ποταμου για να δουλεψουν σκλαβοι στις φυτειες και τα εργοστασια των λευκων Αμερικανων για να χτισουν το Αμερικανικο καπιταλιστικο θαυμα. Και τωρα με μαυρο Αμερικανο προεδρο  ζουν αστεγοι στα πεζοδρομια του Λος Αντζελες .Στο Skid Row του Λος Αντζελες οπου βρισκεται και το Χολυγουντ .Η γειτονια αυτη των καταφρονεμενων καταλαμβανει 50 τετραγωνα και ειναι κεντρο φτωχιας για πανω απο 100 χρονια.Αλλα το να μενουν ανθρωποι σε χαρτοκιβωτια στο δρομο και μαλιστα χιλιαδες ανθρωποι ειναι κατι καινουργιο που γνωριζει αλματωδη αυξηση.

Θυμιζοντας μας ποσο ταξικη ειναι η κοινωνια μας.Και πως η Αμερικη των ευκαιριων για καθε ατομο ειναι η χωρα της ευκαιριας να πατησεις αν μπορεις πανω στα πτωματα των συνανθρωπων σου και να παρεις τον πλουτο της κοινωνιας για παρτη σου.

Σημερα που τα διεθνη χρηματιστηρια (και της Κινας/ Γερμανιας) καταρρεουν, ο εφιαλτης ενος τριτου παγκοσμιου πολεμου φανταζει πιο πραγματικος απο ποτε.Και τα λογια του συντροφου και φιλου Βασιλη Λαδα γινωνται τοσο σημαντικα.Μαναδες ολου του κοσμου.Μην στελνετε τα παιδια σας να πολεμησουν.

Απο τα ΟΙΚΟβηματα νο 14 της Οικολογικης Κινησης Ερμιονιδας πισω στο μακρυνο 1992 ενα αρθρο για την τοτε εξεγερση στο ΛΑ με αφορμη την δολοφονια ενος μαυρου απο εναν λευκο αστυνομικο

OIKO14-1header

OIKO14-3F

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%BF%CF%82_%CE%86%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%82

Το Λος Άντζελες (στα ισπανικά Los Angeles = Οι Άγγελοι) ή στην Αμερικανική αργκό L.A., ελ έι) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών από άποψη πληθυσμού, καθώς και ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά, πολιτιστικά επιστημονικά και ψυχαγωγικά κέντρα του κόσμου. Βρίσκεται στη δυτική ακτή των Η.Π.Α., στην πολιτεία της Καλιφόρνιας. Έχει 3,85 εκατομμύρια κατοίκους σύμφωνα με εκτίμηση του 2006 και έκταση 1.214,9 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η αχανής μητροπολιτική περιοχή του Λος Άντζελες εκτιμάται ότι αριθμεί περίπου 13 εκατομμύρια κατοίκους, οι οποίοι αποκαλούνται Angelenos. Η πόλη αποτελεί ένα από τα πιο κοσμοπολίτικα μέρη στον κόσμο, καθώς κατοικούν άνθρωποι προερχόμενοι από κάθε γωνιά της γης, που προσελκύονται από το ευχάριστο κλίμα, τον έντονο και γεμάτο ενέργεια τρόπο ζωής αλλά και την υπόσχεση του αμερικανικού ονείρου.

http://news.sky.com/story/1612754/states-of-emergency-over-homeless-crisis

States Of Emergency Over Homeless Crisis

Some major US cities are struggling to manage rising homeless populations which have spread beyond the areas known as Skid Row.

13:06, UK,Sunday 27 December 2015

Homeless people in Los Angeles

Play video «Homelessness Epidemic In America»

Video: Homelessness Epidemic In America

A growing number of American cities are declaring states of emergency in the fight to cure a spreading epidemic of homelessness.

The cities of Portland, Denver and Seattle – along with the entire state of Hawaii – have become the latest to take extreme measures.

The city of Los Angeles stopped just short of declaring its own state of emergency but campaigners say what is happening there is «the worst manmade disaster in the US».

The 50-block area of downtown LA known as Skid Row has been a national emblem of homelessness for more than 100 years.

Homeless people in Los Angeles

But the shambolic shanty town of tents and cardboard boxes is growing. The official figures show homelessness in LA has increased by 12% but experts believe the rise is much greater.

Reverend Andy Bales is the chief executive of the Union Rescue Mission. It has been on Skid Row for as long as it has existed and Rev Bales has been here for decades too.

Homeless people in Los Angeles

Play video «Skid Row ‘Is An Absolute Disaster'»

Video: Skid Row ‘Is An Absolute Disaster’

He told Sky News: «I don’t care what anyone says homelessness is an epidemic across the United States.

«Skid Row is an absolute disaster. In fact it is the worst manmade disaster in the US.

«The violence, the chaos has greatly increased. It is startling. Most of all we need a change of heart about these precious people who are dying on our streets.»

He describes a $100m pledge by the city of LA to help Skid Row as «a start», but says a whole array of public services need to be overhauled to tackle a huge and complex issue.

Plenty on Skid Row doubt the problem will ever be solved.

Walter Sanders has lived there for 15 years and says too few of those who live alongside him want to help themselves.

«People come from all over the world come to Los Angeles, California and Skid Row to be homeless. From what I see it can’t be solved, unless you drop an atom bomb on it. That would solve it.»

If you want an insight into life on Skid Row, Chauncey Crowder can give it to you.

He arrived from Tennessee a few days ago. He says he has seen «people taking dope, having sex, everything you can imagine» on the streets. «It is a zoo here,» he says.

President and First Lady Barack and Michelle Obama have highlighted the problem of homelessness amongst military veterans but it remains stubbornly high.

Christopher Catarusa, who has just turned 33, saw action with the US Marines in Iraq. He now lives in a makeshift shelter a few blocks from Beverly Hills. He says the country he served is failing him.

«It was never an issue when I was serving because then I thought as soon as I got out it would be job city,» he said. «It was like that until I ran into problems.

«The government doesn’t even take care of the people let alone the veterans.»

Follow me on Twitter

Ιουλίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιον.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1,080,220

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Επί τάπητος η αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας Ιουλίου 22, 2017
    Στις 21 Ιουλίου 2017 πραγματοποιήθηκε συνάντηση στο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων στην οποία συμμετείχαν ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κ. Γαβρόγλου, ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Α. Χαρίτσης, o Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος Β’, ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων κ. Γ. […]
  • Ντεμπούτο Ντοναρούμα στην Μίλαν κόντρα στην Μπάγερν Ιουλίου 22, 2017
    Την πρώτη του συμμετοχή κάτω από τα δοκάρια της Μίλαν πραγματοποίησε ο πρώην τερματοφύλακας του Αστέρα Τρίπολης Αντόνιο Ντοναρούμα το Σάββατο 22 Ιουλίου στην φιλική αναμέτρηση κόντρα στην Μπάγερν Μονάχου. Ο Αντόνιο πέρασε στον αγωνιστικό χώρο στο 80ο λεπτό στην θέση του Τζίτζιο σε μια ιδιαίτερη στιγμή για τα δύο αδέρφια με τον πρωήν πορτιέρο του Αστέρα Τρίπο […]
  • Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ ΠαραΤυρό - Open art experience 2017! Ιουλίου 22, 2017
     Στον Τυρό Νότιας Κυνουρίας γεννιέται ένα φεστιβάλ συμμετοχικό, τέχνης και εξωστρέφειας. Πρωτεϊκό και πολυσήμαντο σαν τ´ όνομά του, το «ΠαραΤυρό» φιλοδοξεί να καταστήσει την πανέμορφη συμπρωτεύουσα της Τσακωνιάς τόπο ζύμωσης και συναίρεσης της πλούσιας παράδοσης του τόπου με μια εξίσου πληθωρική γεύση σύγχρονων μορφών καλλιτεχνικής έκφρασης. Τι θα παρατηρήσε […]
  • Όταν η Εθνική Εφήβων και ο Χατζής κατακτούσαν τον κόσμο Ιουλίου 22, 2017
    22 Ιουλίου 1995 20 χρόνια συμπληρώνονται σαν σήμερα από την ημέρα εκείνη που τα "χρυσά" παιδιά της Εθνικής ομάδας μπάσκετ των εφήβων κατακτούσαν την κορυφή του κόσμου ξυπνώντας ημέρες του 1987. Ανάμεσα τους βρίσκονταν και ένας από τους κορυφαίους Έλληνες μπασκετμπολίστες που φόρεσε στο τέλος της καριέρας του και την φανέλα του Αρκαδικού συμβάλοντας […]
  • Εξιχνιάστηκε περίπτωση απάτης ηλικιωμένου στην Αρκαδία Ιουλίου 22, 2017
    Στο πλαίσιο αντιμετώπισης της εγκληματικότητας, καθώς και της διαμόρφωσης ασφαλών συνθηκών διαβίωσης των πολιτών, πραγματοποιήθηκε χθες (21.7.2017), εκτεταμένη αστυνομική επιχείρηση στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Η επιχείρηση οργανώθηκε και υλοποιήθηκε από τις Διευθύνσεις Αστυνομίας Αργολίδας, Αρκαδίας, Κορινθίας, Λακωνίας και Μεσσηνίας, σύμφωνα με τον επιχει […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο ΠΡΩΣΥΝΑΤ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Πυρηνικη ενεργεια Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ βαρεα μεταλλα στο νερο δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια πλαστικη σακουλα σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα