You are currently browsing the category archive for the ‘ΚΚΕ’ category.

Τι ειπε ο γραμματεας του ΚΚΕ; Διαβαστε. ΚΚΕ δεν ειμαι. Ουτε μελος ουτε ψηφοφορος .Σε πολλες απο τις επιλογες αυτου του κομματος και της ηγεσιας του ειμαι αντιθετος απο τα αριστερα σεπολλες αλλες συμφωνω. Και διαφωνω πως στην αριστερα πρεπει να ισχυει «ενα ειναι το κομμα»αλλα το ΚΚΕ εχει με συνεπεια καταδειξει το αδιεξοδο της ΕΕ εδω και μισο αιωνα και δικαιωθηκε τελικα.

Εχουμε μπροστα μας εκλογες. Και ολα ειναι ανοιχτα στο τι θα επιλεξουμε απο τους φορεις που καλουνται να εκφρασουν τον αντικαπιταλιστικο χωρο.

ΚΚΕ

«Η καλύτερη άμυνα είναι η αντεπίθεση», λέει ο γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Ο στόχος για το κόμμα του στις επικείμενες εθνικές εκλογές είναι ισχυρό ΚΚΕ στη Βουλή και στο λαϊκό κίνημα, «για να δυναμώσει η αντίσταση, η αντεπίθεση, η ελπίδα, η προοπτική της κοινωνικής ευημερίας».

Ο κ. Κουτσούμπας επισημαίνει πως υπάρχει στροφή προς τα δεξιά, παραδέχεται ότι το ΚΚΕ έχει αδυναμίες, όμως «δεν μπορούμε να προσπερνάμε τις τεράστιες ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ στη συντηρητικοποίηση της κοινωνίας».

• Η εκλογική δύναμη του ΚΚΕ υποχώρησε και στις ευρωεκλογές (ελαφρά) και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Είναι αρκετή η εξήγηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με την πολιτική του συκοφάντησε τις ιδέες της Αριστεράς και έστρεψε τον κόσμο προς τα δεξιά; Γιατί οι δυσαρεστημένοι πολίτες δεν πήγαν προς τ’ αριστερά επιλέγοντας το ΚΚΕ και άλλες αντικαπιταλιστικές δυνάμεις;

Δεν είναι μόνο ότι συκοφάντησε τις αξίες και τα ιδανικά της Αριστεράς. Είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό. Ο ΣΥΡΙΖΑ απενοχοποίησε όλα όσα έβγαλαν τον λαό στον δρόμο τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και εκείνα για τα οποία πάλεψαν γενιές και γενιές αγωνιστών. Από τα μνημόνια, το ΝΑΤΟ και το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, μέχρι τις άθλιες πρακτικές των μετατάξεων και της εργασιακής ζούγκλας που αξιοποίησαν κατά κόρον η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Το πιο σημαντικό είναι ότι έστειλε αγνό κόσμο στην απογοήτευση, καλλιέργησε την εντύπωση ότι δεν υπάρχει εναλλακτική για τον λαό, πλην της σημερινής βαρβαρότητας. Φυσικά αυτό δεν συμβαίνει πρώτη φορά στην Ιστορία.

Είναι πολλά τα παραδείγματα που, μετά τις λεγόμενες «αριστερές» ή «σοσιαλιστικές» κυβερνήσεις διαχείρισης του συστήματος, επανέκαμπταν δριμύτερες οι δεξιές και ακροδεξιές δυνάμεις. Φυσικά επέδρασαν κι άλλοι παράγοντες σε αυτό που με ρωτάτε. Για παράδειγμα, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στήριξε με πάθος τους υποψηφίους της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ στους 4 δήμους που είχε πλειοψηφία το ΚΚΕ. Δεν υποτιμάμε τις δικές μας αδυναμίες, όμως δεν μπορούμε να προσπερνάμε με αυτό τις τεράστιες ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ στη συντηρητικοποίηση της κοινωνίας.

• Καλείτε τους εργαζόμενους να στηρίξουν το ΚΚΕ γιατί μόνο αυτό μπορεί να αντισταθεί στις πολιτικές της άρχουσας τάξης. Δεν είναι αμυντική αυτή η γραμμή; Στο ερώτημα «ποιος θα κυβερνήσει;», που θέτουν οι πολίτες σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, το ΚΚΕ τι απαντά; Το αφορά το ΚΚΕ ποιο κόμμα θα κυβερνά στον καπιταλισμό;

Το ερώτημα «ποιος θα κυβερνήσει» ανάμεσα στα 2 πρώτα κόμματα έθετε πάντα στον λαό ο δικομματισμός, για να τον παγιδέψει. Ο ΣΥΡΙΖΑ των μονοψήφιων ποσοστών, μέχρι πριν από 7 χρόνια, απέρριπτε αυτό το ερώτημα και καλά έκανε. Γιατί ο λαός ψηφίζει και για αντιπολίτευση, αν δεν μπορεί σ’ αυτές τις συνθήκες να έχει μια πραγματική λαϊκή διακυβέρνηση. Αρα υπάρχει και το εξής κρίσιμο ερώτημα σήμερα: Ποιος θα είναι αντιπολίτευση, από τη σκοπιά του λαού, απέναντι στην επόμενη κυβέρνηση; Ερώτημα που με τον τρόπο του βάζει ήδη και ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τη διαφορά των 10 μονάδων με τη Ν.Δ., που μοιάζει παγιωμένη.

Συνεπώς σε περίπτωση που θα είναι μια κυβέρνηση της Ν.Δ., η οποία στις δεσμεύσεις που έχει συμφωνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσθέσει τις νέες απαιτήσεις του κεφαλαίου, ποιος θα είναι πραγματική αντιπολίτευση; Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝ.ΑΛΛ.; Ή ο Βαρουφάκης και ο Βελόπουλος; Το ΚΚΕ θα είναι, όπως και ήταν απέναντι σε κάθε κυβέρνηση, όπως η σημερινή, που ψήφιζε και εφάρμοζε μνημόνια, ενίσχυε το αντεργατικό οικοδόμημα, περιόριζε το δικαίωμα στην απεργία και όλα αυτά τα πλάσαρε ως προοδευτικά. Η καλύτερη άμυνα είναι η αντεπίθεση. Και στις εκλογές αυτό που κρίνεται είναι το πόσο ισχυρό θα είναι το ΚΚΕ στη Βουλή και στο λαϊκό κίνημα, για να δυναμώσει η αντίσταση, η αντεπίθεση, η ελπίδα, η προοπτική της κοινωνικής ευημερίας.

• Ο βουλευτής του ΚΚΕ, Καραθανασόπουλος, απαντώντας στον Ευκλείδη Τσακαλώτο είπε ότι το ΚΚΕ δεν πρόκειται να γίνει χρήσιμο κόμμα για την αστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό όπως άλλα κόμματα που επέλεξαν αυτό τον δρόμο και κατέληξαν, όπως είπε, στον σκουπιδοντενεκέ της Ιστορίας. Μήπως όμως είναι και ένα ακίνδυνο για το σύστημα κόμμα, αν κρίνουμε από την επιρροή του στις μάζες;

Πάντως «αν κρίνουμε την επιρροή στις μάζες» μετρώντας κάποια στενά εκλογικά ποσοστά, θα καταλήξουμε σε συμπεράσματα Φρανκενστάιν. Και η Ν.Δ. έχει «επιρροή» σε εργατικό-λαϊκό κόσμο… Η επιρροή του ΚΚΕ, ο κόσμος που μας παρακολουθεί και βλέπει θετικά τη δράση, τη συμβολή των κομμουνιστών π.χ. στο εργατικό κίνημα για την οργάνωση της πάλης, ο κόσμος που συζητάει με το ΚΚΕ διευρύνεται, ακόμα κι αν δεν έχει αποφασίσει να μας ψηφίσει. Θα ήμασταν «ακίνδυνο» κόμμα αν είχαμε υιοθετήσει τον δήθεν «ρεαλισμό», την υποταγή στον -όντως- αρνητικό συσχετισμό στην Ελλάδα και διεθνώς.

Το ΚΚΕ με την αγωνιστική στάση του προφύλαξε ένα σημαντικό τμήμα εργαζομένων από αυταπάτες και ψεύτικες ελπίδες, μάλιστα με εκλογικό κόστος, για να μη γίνει ένα «ακίνδυνο» για το σύστημα κόμμα, άλλη μια εφεδρεία για αντιλαϊκές κυβερνήσεις. «Κίνδυνος» για το σύστημα, δηλαδή την καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία, την Ε.Ε., το ΝΑΤΟ, είναι η προγραμματική πρόταση του ΚΚΕ, ο ρόλος μας στην ανάπτυξη αγώνων για να μπουν εμπόδια στα χειρότερα, για να ανοίξει ο δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών και λαϊκών αναγκών.

Πίσω από αυτή τη γραμμή υπάρχει μόνο η ενσωμάτωση στο διεφθαρμένο σύστημα. Οσο για τον κ. Τσακαλώτο, τι να πω; Τα βρόμικα και φτηνιάρικα κόλπα του διεφθαρμένου ΠΑΣΟΚ, του αυριανισμού και του αισχρού αντικομμουνισμού δεν πιάνουν σήμερα. Το αντίθετο. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πληρώσει ακριβά την υιοθέτηση αυτής της επίθεσης ενάντια στο ΚΚΕ, άλλωστε πολλά στελέχη και μέλη του την είχαν υποστεί αυτή την επίθεση παλιότερα εκ μέρους του βαθέος ΠΑΣΟΚ, που τώρα έχει αγκαλιάσει.

• Η συντηρητική παράταξη παντού στην Ευρώπη έχει συνδεθεί με τη λιτότητα και τον νεοφιλελευθερισμό. Η σοσιαλδημοκρατία έχει συνθηκολογήσει με την κυρίαρχη ιδεολογία και η δύναμή της μειώνεται. Πουθενά όμως στην Ευρώπη δεν βλέπουμε να κερδίζουν έδαφος τα κόμματα που θέλουν να ανατρέψουν τον καπιταλισμό. Γιατί;

Εχουμε επίγνωση ότι ο συσχετισμός δύναμης στην Ευρώπη και διεθνώς είναι αρνητικός για τους λαούς. Βρισκόμαστε ακόμα σε φάση πισωγυρίσματος του κινήματος κι όχι σε φάση ανόδου του. Είναι μεγάλες οι ευθύνες της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας και της λεγόμενης «ανανεωτικής αριστεράς» που για δεκαετίες καλλιέργησαν και εξακολουθούν να καλλιεργούν αυταπάτες για δυνατότητα φιλολαϊκής στροφής μέσα στην Ε.Ε.

Αυτές οι δυνάμεις, με την πολιτική που ακολούθησαν όταν βρέθηκαν στη διακυβέρνηση, έγιναν οι καλύτεροι χορηγοί των λεγόμενων «νεοφιλελεύθερων» αλλά και ακροδεξιών δυνάμεων. Σ’ αυτό το αντιδραστικό πλαίσιο η δράση του ΚΚΕ στέλνει μήνυμα ελπίδας σε αγωνιστικές δυνάμεις σε άλλες χώρες, που παλεύουν σε δύσκολες συνθήκες. Ταυτόχρονα, και χωρίς να αναιρείται ο αρνητικός συσχετισμός, δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι υπάρχουν θετικά παραδείγματα και διεργασίες. Η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί και θα το αποδείξουν με την πάλη τους. Γι’ αυτό είμαστε σίγουροι, γι’ αυτό παλεύουμε, δημιουργούμε τις προϋποθέσεις.

• Ξένισε πολλούς η στάση του ΚΚΕ για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα στη χώρα που είχε ταχθεί υπέρ του συμβιβασμού στο θέμα του ονόματος της γειτονικής χώρας και είχε κατηγορηθεί για ενδοτισμό. Είναι, λέτε, νατοϊκής έμπνευσης η συμφωνία. Ωστόσο λύνει το επίμαχο ζήτημα.

Ποτέ το επίμαχο ζήτημα στην πραγματικότητα δεν ήταν η σύνθετη ονομασία. Εφευρέθηκε κι αυτό γιατί το επίμαχο ζήτημα για τους λαούς αφορά τα επικίνδυνα σχέδια των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια, που δυναμώνουν για να ανακόψουν την επιρροή Ρωσίας και Κίνας. Μέρος αυτών των σχεδίων ανέλαβε να προωθήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τη Συμφωνία των Πρεσπών με βασικό στόχο την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό ακριβώς αυτή η συμφωνία δεν λύνει προβλήματα, αντίθετα δημιουργεί πολύ περισσότερα.

Τα σπέρματα αλυτρωτισμού που περιέχει αυτή η συμφωνία μπορούν με κάθε ευκαιρία να αξιοποιηθούν από τους ιμπεριαλιστές, για να σπέρνουν το μίσος, τη διχόνοια ανάμεσα στους λαούς και με την πολιτική τού διαίρει και βασίλευε να προωθούν τα δικά τους συμφέροντα. Από πού προκύπτει ότι η στάση του ΚΚΕ ξένισε; Εκτός αν εννοείτε την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και τους περί αυτήν, που θέλουν να δικαιολογήσουν τη συνθηκολόγησή τους με το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., γιατί όποιος παρακολουθεί διαχρονικά τις θέσεις μας ξέρει πολύ καλά ότι με σταθερότητα αντιπαλεύουμε τον εθνικισμό, όπως και το ’92 όταν όλα τα πολιτικά κόμματα, ανάμεσά τους και ο τότε Συνασπισμός, συμμετείχαν στα εθνικιστικά συλλαλητήρια, αλλά και τα ιμπεριαλιστικά σχέδια τα οποία από τις αρχές του ’90 με τραγικό τρόπο υλοποιήθηκαν με τους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία και τη δημιουργία εκ μέρους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ κρατών προτεκτοράτων.

 

Σχόλιο της Τομεακής Επιτροπής Αργολίδας του ΚΚΕ  14/5/19

Με Δελτίου Τύπου ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρεται γιατί το ΚΚΕ τον κατηγόρησε (άδικα;) ότι συμφώνησε να δοθεί βήμα εν όψει εκλογών στη Χρυσή Αυγή στη συνεδρίαση της Διακομματικής Επιτροπής του Ναυπλίου. Λέει,  ότι οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ δεν παραβρέθηκαν στην επιτροπή και ότι ο κ. Σαλεσιώτης (που παραβρέθηκε) δεν εκπροσωπεί το ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή μας πληροφόρησαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαφωνεί με το δοθεί από τους Δήμους βήμα στους Ναζί!

Όλα τα παραπάνω θα… ίσχυαν αν την επόμενη μέρα δεν γινόταν η αντίστοιχη διακομματική επιτροπή στο Άργος. Εκεί, συμμετείχε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ (κ. Γρατσέας) που όχι μόνο δεν έβγαλε άχνα για τη Χρυσή Αυγή, αλλά ίσα-ίσα στρογγυλοκάθισε δίπλα στον γραμματέα των Ναζί και συνέβαλε στο να μπορούν οι Χρυσαυγίτες να χρησιμοποιούν υποδομές του Δήμου για να σκορπούν το ναζιστικό τους δηλητήριο.  Αυτή η στάση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αργολική πρωτοτυπία, δεν είναι εκτός γραμμής η τοπική οργάνωση! Τα ίδια κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στους περισσότερους Δήμους και Περιφέρειες της Ελλάδας. Έτσι χτίζεται το «προοδευτικό μέτωπο» του ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στην ακροδεξιά…

Το ΚΚΕ και Λαϊκή Συσπείρωση αποχώρησε από τις Διακομματικές Επιτροπές σε ένδειξη διαμαρτυρίας, δεν κάτσαμε να συζητήσουμε με του Ναζί-δολοφόνους και όσους τους νομιμοποιούν. Τη Χρυσή Αυγή ο λαός θα τη συντρίψει μόνο στηρίζοντας τη δύναμη που χτυπάει διαχρονικά το φασισμό και το σύστημα που τον γέννησε. Να γκρεμίσουμε τη Χρυσή Αυγή από την τρίτη θέση με ισχυρό ΚΚΕ παντού!

 

Υ.Γ.: Είναι καλό οι οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ να ενημερώσουν τα στελέχη τους που είναι υποψήφιοι με το Σαλεσιώτη και ιδιαίτερα τον βουλευτή τους κ. Γκιόλα ότι δεν στηρίζουν το Σαλεσιώτη στο Ναύπλιο. Αυτή η παράταξη, με θέσεις και επικεφαλής που θυμίζουν ξαναζεσταμενη ΠΑΣΟΚική «σούπα» δεν  μπορεί να εκφράσει κανένα άνθρωπο που νιώθει αριστερός και προοδευτικός.

ΣΥΡΙΖΑ

Την προηγούμενη Πέμπτη, συνεδρίασε η προβλεπόμενη από το νόμο διακομματική επιτροπή στο δημαρχείο Ναυπλίου με θέμα τους χώρους που θα καταλάβουν με περίπτερα τα κόμματα, εν όψει των επερχόμενων εκλογών.
Στη συνεδρίαση αυτή, κατά την οποία δημιουργήθηκε ένταση και ζητήθηκε η απομάκρυνση εκπροσώπων της Χρυσής Αυγής, δεν παρέστη εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.
Με έκπληξη, διαβάσαμε την επομένη, ανακοινώσεις κατά του ΣΥΡΙΖΑ από το ΚΚΕ, τη ΛΑΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ότι τάχα συμφωνήσαμε ως ΣΥΡΙΖΑ να δοθεί περίπτερο στη Χρυσή Αυγή με το επιχείρημα ότι ο εκπρόσωπος του ανεξάρτητου δημοτικού συνδυασμού του κυρίου Σαλεσιώτη, στον οποίο είναι υποψήφιοι και συμπολίτες που πρόσκεινται στο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και από άλλα κόμματα, δεν αντέδρασε και δεν αποχώρησε από τη σύσκεψη.
Μάλιστα, αυτό έγινε αφορμή για σφοδρή γενική επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ και βέβαια να κατηγορηθεί ότι δείχνει ανοχή στη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!!!
Δεν είναι η πρώτη φορά που παραποιούνται γεγονότα και οι θέσεις μας για να μας πλήξουν, ούτε θα είναι η τελευταία, όμως, θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο στοιχειώδης σεβασμός στην αλήθεια, θα επικρατήσει τις λίγες μέρες που απομένουν μέχρι τις εκλογές.
Από την Ο.Μ. Ναυπλίου του ΣΥΡΙΖΑ
Δικιά μου σημείωση.Να δεχτώ πως ο Σύνδιασμος Σαλεσιωτη είναι ανεξάρτητος και απλά συμμετέχουν  στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.Θα συνεχίσουν να συμμετέχουν σε ένα συνδυασμό που  δίνει βήμα στην ΧΑ;

 

 

Ας γινει ξεκαθαρο Δημοκρατια δεν σημαινει να παραχωρεις δικαιωματα στους εχθρους της δημοκρατιας. Ο αγκυλωτος σταυρος δεν ειναι κομματι της δημοκρατιας ακομα και αν τον ψηφιζουν μισο εκατομμυριο ψηφοφοροι. Δημοκρατια δεν ειναι η ελευθερια να δολοφονουνται ανθρωποι η να προτρεπεις να δολοφονηθουν ανθρωποι.Ακομα κι αν σε ψηφιζουν μισο εκατομμυριο ανθρωποι.Και 11 εκατομμυρια ανθρωποι να ψηφιζουν φασισμο στην Ελλαδα  και μονο ενας δημοκρατης να μεινει στον πλανητη παλι η δημοκρατια θα πρεπει να αγωνιστει για να μην  νικησουν τελικα οι φασιστες. Εχουμε αρχισει να διεκδικουμε τα αυτονοητα.

https://anagnostis.org/article/kke-ta-bazei-me-osoys-stirixan-dikaioma-toy-hrysaygiti-na-ehei-logo

Στο θέμα που προέκυψε με τη συμμετοχή του Γραμματέα της Χρυσής Αυγής Αργολίδας στην διακομματική επιτροπή του Δήμου Ναυπλιέων, αναφέρεται το ΚΚΕ, που ήταν και η πρώτη παράταξη που αποχώρησε από την αίθουσα, ως ένδειξη διαμαρτυρίας.

Όπως σημειώνεται, μεταξύ άλλων, από την πλευρά του ΚΚΕ: «Αντί να γίνει αυτό, ο Δήμαρχος κ.Κωστούρος, ο κ. Αναγνωσταράς, η παράταξη του κ. Σαλεσιώτη καθώς και διάφοροι «προοδευτικοί» στήριξαν το δικαίωμα του Χρυσαυγίτη να έχει λόγο στη συνεδρίαση και να χρησιμοποιήσει τις υποδομές και εγκαταστάσεις του Δήμου για την προβολή της ναζιστικής ιδεολογίας».

Ναύπλιο: Πυροδοτεί αντιδράσεις η παρουσία της Χρυσής Αυγής στην διακομματική

Αναφέρει η ανακοίνωση του ΚΚΕ:

«Σήμερα συνεδρίασε η διακομματική επιτροπή του Δήμου Ναυπλιέων για την προβολή των κομμάτων και των παρατάξεων μέχρι τις εκλογές. Οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ και της Λαϊκής Συσπείρωσης απαίτησαν να μην πάρει μέρος στη συνεδρίαση ο Γραμματέας της Χρυσής Αυγής Αργολίδας. 

Αντί να γίνει αυτό, ο Δήμαρχος κ.Κωστούρος, ο κ. Αναγνωσταράς, η παράταξη του κ. Σαλεσιώτη καθώς και διάφοροι «προοδευτικοί» στήριξαν το δικαίωμα του Χρυσαυγίτη να έχει λόγο στη συνεδρίαση και να χρησιμοποιήσει τις υποδομές και εγκαταστάσεις του Δήμου για την προβολή της ναζιστικής ιδεολογίας. Μετά από αυτό το ξέπλυμα της εγκληματικής οργάνωσης από τους «παράγοντες» της πόλης, οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ και της Λαϊκής Συσπείρωσης αποχώρησαν από την συνεδρίαση πριν την έναρξή της.

Αυτή η στάση των υποψήφιων Δημάρχων και των εκπροσώπων των αστικών κομμάτων αποτελεί μεγάλη πρόκληση για τον λαό του Ναυπλίου και της ευρύτερης περιοχής, με τους εκατοντάδες ΕΑΜίτες και ΕΛΑΣίτες που σκοτώθηκαν πολεμώντας το φασισμό, με τους 48 εκτελεσμένους αγωνιστές στη μάντρα του νεκροταφείου, με την Ακροναυπλία.

Προκαλεί ιδιαίτερα, η στάση του υποψήφιου Δημάρχου που στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ (Σαλεσιώτης). Να λοιπόν ποια είναι τα «προοδευτικά μέτωπα» του ΣΥΡΙΖΑ, δήθεν κόντρα στην ακροδεξιά και το νεοφιλελευθερισμό. Από τη μία ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά για τον κίνδυνο της ακροδεξιάς και από την άλλη δίνει βήμα στην ΧΑ να προπαγανδίζει τις θέσεις της.

Αυτό το περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά άλλα, όπως οι κοινές φωτογραφήσεις με τους ναζί στα νησιά του Αιγαίου, οι κοινές συναθροίσεις σε μια σειρά εκδηλώσεις, η συγκυβέρνηση με τον ακροδεξιό Καμμένο για 4 χρόνια και τώρα με διάφορους ακροδεξιούς κ.λπ. Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που προωθεί αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, οι οποίες ελαφρύνουν τις ποινές των εγκληματικών οργανώσεων όπως η Χρυσή Αυγή, με τη δίκη να καθυστερεί τραγικά, που κρατάει ψηλά τη σημαία του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που αξιοποιούν αντιδραστικές δυνάμεις, υποδαυλίζουν τον εθνικισμό και πρωτοστατούν στον αντικομμουνισμό.

Σήμερα, 9 Μάη, μέρα που οι λαοί γιορτάζουν την επέτειο της αντιφασιστικής νίκης, μέρα που τσακίστηκε ο φασισμός, μέρα που μπήχθηκε η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο στην καρδιά του φασισμού, αυτοί, οι απόγονοι των ταγματασφαλιτών και των δοσίλογων, οι συνεργάτες των Γερμανών, αξιοποιούν τα «προνόμια» της αστικής δημοκρατίας –που τόσο πολύ τους εξυπηρετεί- για να σπείρουν το φασιστικό τους δηλητήριο και τον ρατσιστικό και μισαλλόδοξο λόγο τους.

Καλούμε κάθε λαϊκό άνθρωπο που είναι και νιώθει αριστερός και δημοκράτης, να καταδικάσει όσους ψαρεύουν στα θολά νερά του φασισμού, του εθνικισμού και του ρατσισμού. Ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται ούτε με διευκολύνσεις ούτε με τις δήθεν “προοδευτικές συμμαχίες” της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Ο λαός, οργανωμένος, μπορεί να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις, να απομονώσει τους δηλωμένους νοσταλγούς της χούντας, να τους κάνει ανεπιθύμητους παντού, να μην μπορούν να σηκώσουν κεφάλι. Να αναδείξει τρίτο κόμμα το ΚΚΕ γκρεμίζοντας τη Χρυσή Αυγή. Να στείλει με τη στάση του και με την ψήφο του μήνυμα καταδίκης στους Ναζί και σε όλους αυτούς που τους “χαϊδεύουν τα αυτιά” και τους δίνουν στασίδι.

Ο λαός του Ναυπλίου να βγάλει τα συμπεράσματά του από τέτοια γεγονότα, και να στηρίξει τη μόνη δύναμη που θα σταθεί στο πλάι του την επόμενη μέρα των εκλογών, βάζοντας μπροστά την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και όχι τα κέρδη των επιχειρηματιών. Η μόνη απάντηση στους ναζί, στο φασισμό και την ακροδεξιά, είναι η ενίσχυση του ΚΚΕ και της «Λαϊκής Συσπείρωσης» παντού!

Να μη δοθεί καμία δυνατότητα να νομιμοποιηθεί ο ναζισμός-φασισμός, με δημόσιο λόγο και δημόσιο χώρο».

https://anagnostis.org/article/panigyrizoyn-oi-hrysaygites-gia-ranteboy-me-mparoy-pics

Όπως αναφέρει η Χρυσή Αυγή στην ιστοσελίδα της «Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και εποικοδομητική ανταλλαγή απόψεων έγινε η συνάντηση του ο Συναγωνιστή Ι. Λαγού και του γραμματέα της Τ.Ο Αργολίδος, Αντρέα Ουλή με τον πρόεδρο του εργατικού κέντρου Ναυπλίου, Ραφαήλ Μπαρού». Και παρέχεται πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τη συνάντηση αυτή, η οποία έγινε πριν λίγες ημέρες, μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα».

Το ραντεβού των χρυσαυγιτών με τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου προβάλλεται με πηχυαίο τίτλο: «Περιοδεία υποψήφιου Ευρωβουλευτή Ιωάννη Λαγού στην Αργολίδα & συνάντηση με τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Ναυπλίου».

Να σημειωθεί ότι από την πλευρά του κου Μπαρού, δεν έχει γίνει καμία ανακοίνωση το θέμα.

https://anagnostis.org/article/empodia-stoys-hrysaygites-toy-argoys-apo-kke

 

Οταν ακους πολλες Μαρινες λιγα κοτερα να περιμενεις.και φτηνα.

Ναυπλιο

Η μαρίνα του Ναυπλίου θα είναι η πρώτη στη χώρα που θα υλοποιηθεί με Σύμπραξη Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα και αυτό οδηγεί σε ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα τόσο στην ποιότητα των παραγόμενων υπηρεσιών, όσο και στη μόχλευση πόρων της ιδιωτικής οικονομίας, προς όφελος φυσικά της περιφερειακής οικονομίας της Πελοποννήσου» τόνισε ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Πέτρος Τατούλης κατά την έγκριση της δημοπράτησης του έργου από το Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου, την Τρίτη 12 Μαρτίου.

«Για ακόμα μια φορά δημιουργούμε το μοντέλο που θα αποτελέσει την πυξίδα για τη χώρα στον τομέα αυτό» σημείωσε ακόμη ο Περιφερειάρχης και πρόσθεσε ότι «με το έργο αυτό μαζί με το έργο της εκβάθυνσης του λιμανιού του Ναυπλίου προβάλλουμε σημαντικά το Ναύπλιο και διεκδικούμε σε εθνικό επίπεδο κρίσιμο μερίδιο του τουρισμού σκαφών αναψυχής της Μεσογείου».

«Έχουμε ήδη δημιουργήσει ένα δίκτυο λιμανιών, αλιευτικών αγκυροβολίων και καταφυγίων, η μαρίνα του Ναυπλίου όμως θα αποτελέσει την κορωνίδα των λιμενικών μας έργων» τόνισε ακόμη ο Πέτρος Τατούλης και σημείωσε ότι «με το σπουδαίο αυτό έργο θα αναδείξουμε ακόμη περισσότερο τη μεγάλη κοσμοπολίτικη πόλη του Ναυπλίου».

Ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου ανέφερε επίσης ότι ο διαγωνισμός αυτός έχει ήδη συγκεντρώσει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον από τους μεγαλύτερους παράγοντες της αγοράς και ότι σύμφωνα με έναν πρόχειρο προϋπολογισμό θα απαιτήσει πόρους πάνω από 40 εκατομμύρια ευρώ, οι οποίοι θα προέλθουν από την ιδιωτική οικονομία.

Ο κ. Τατούλης, αφού αναφέρθηκε στην προσπάθεια που ξεκίνησε το 2013 από την Περιφερειακή αρχή σε αγαστή συνεργασία με τη Δημοτική αρχή του Ναυπλίου και το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο, δήλωσε ότι αμέσως μετά το μοντέλο αυτό θα εφαρμοστεί και για τη μαρίνα της Μονεμβάσιας και εξέφρασε την ελπίδα ότι η νέα δημοτική αρχή της Καλαμάτας θα συμφωνήσει για τη μαρίνα της μεγάλης πόλης της Πελοποννήσου.

Μαρινα

Του Μπάμπη Αντωνιάδη

(της ΑΛΛΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ και όχι της επιτροπής)

Τις τελευταίες ημέρες ζούμε το θρίαμβο της επένδυσης που αφορά την κατασκευή της μαρίνας Ναυπλίου. Ποτέ δεν ήμουν λάτρης αυτής της ιδέας.Όλα αυτά τα χρόνια, δεν έβλεπα και εξακολουθώ να μη βλέπω την αναπτυξιακή διάσταση αυτού του έργου. Κατά τη γνώμη μου, σημαντικότερη θα ήταν η κατασκευή ενός αγκυροβολίου σκαφών με μικρότερο κόστος και άμεση τουριστική απόδοση. Μ’ αυτό τον τρόπο, θα κερδίζαμε σε τουριστική υποδομή χωρίς να απαιτούνται κτηριακές εγκαταστάσεις δεκάδων τετραγωνικών μέτρων. Θέλουμε τον τουρισμό που προκύπτει από τα σκάφη, δεν ξέρω όμως αν θέλουμε ένα μόνιμο χώρο ελλιμενισμού που εκ των πραγμάτων απαιτεί και κτηριακές εγκαταστάσεις.Τι προβλέπει σήμερα η κατασκευή της μαρίνας:

Η μαρίνα θα καταλαμβάνει θαλάσσιο μέτωπο 320 μέτρων, προκειμένου να ελλιμενίζονται 210 σκάφη αναψυχής. Τα κτήρια θα έχουν συνολικό εμβαδόν 3.014 τ.μ, δηλαδή τρία στρέμματα. Θα είναι ισόγεια, με συνολικό ύψος τους 5.70 μ., (4.5 μ. συν 1.20 μ. για τη στέγη). Το κτήριο με χρήση εστιατόριου – αναψυκτήριου και super market θα έχει εμβαδόν 2.040 τ.μ. Ένα από τα κτήρια προβλέπεται να έχει ύψος 7.5 μ. συν 1.20μ. για τη στέγη, συνολικά δηλαδή 8.7 μ.

Θα φτιάξουμε έτσι ένα οικοδομικό φράγμα στην είσοδο της πόλης, από το ύψος περίπου της σημερινής περιφερειακής διοίκησης (κτήριο Νομαρχίας) και για μήκος 320 μέτρων προς το Ναύπλιο, με αποτέλεσμα να εξαφανίζεται η εικόνα της πόλης σε όποιον την προσεγγίζει από την παραλία. Αν σ’ αυτό το οικοδομικό φράγμα προσθέσουμε και τα κτήρια του τελωνείου, τις αποθήκες του τελωνείου και τον οίκο ναύτου, που έχουν χωρομετρηθεί αμέσως μετά τη μαρίνα (στο σημερινό χωματένιο οικόπεδο απέναντι από τα Γυμνάσια), τότε η παραλιακή εικόνα της πόλης αντικαθιστάται από ένα μέτωπο κτηρίων.

Επιπλέον, δεν μπορώ να κατανοήσω πως ένα έργο αρχικής εκτίμησης προϋπολογισμού 24.000.000 ευρώ μπορεί να γίνει με 9.000.000 ευρώ. Όσο και να έχουν πέσει οι τιμές, ακόμα και αν αφαιρεθεί το εργολαβικό όφελος, δεν προσεγγίζει το ποσό που ανακοινώθηκε. Εκτός αν δεν γίνουν κάποια έργα.

Από περιβαλλοντικής άποψης, οι ρύποι μιας μαρίνας, με μόνιμο ελλιμενισμό σκαφών και επισκευαστικό τομέα, είναι σημαντικοί και δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι αντιμετωπίζονται στην παρούσα μελέτη. Η μελέτη αυτή έχει γίνει μόνο για τη μαρίνα, χωρίς να υπολογιστούν οι συνολικοί ρύποι του αργολικού κόλπου και τα όρια ανοχής του. Ας σκεφτούμε ότι ο Αργολικός κόλπος είναι κλειστός χωρίς σημαντικά θαλάσσια ρεύματα, με πολλούς ρύπους από το αστικό και αγροτικό περιβάλλον. Δεν έχει προηγηθεί μελέτη ούτε υπάρχει νομικό πλαίσιο για τα όρια των ρύπων.

Δεν ξέρω ακόμα πόσοι θέλουν να φτιάξουμε ένα νέο διασκεδαστήριο λίγο έξω από την πόλη – γιατί αυτή τη χρήση θα έχουν τα μαγαζιά της μαρίνας – προκειμένου να έχει οικονομικά οφέλη ο ιδιώτης επενδυτής.

Δε θα ήταν καλύτερο, και οικονομικά πιο προσιτό, να κατασκευάζαμε ένα χώρο αγκυροβολίου σκαφών, στην περιοχή ανατολικά του Π στο κεντρικό λιμάνι; Μήπως συγκριτικά θα είχαμε μεγαλύτερα κέρδη;

Δεν βλέπω ούτε την αναπτυξιακή διάσταση του προτεινόμενου έργου. Δεν ξέρω τι μπορεί να προσφέρει στην πόλη και στην οικονομία της, εάν, στην καλύτερη περίπτωση, ελλιμενίζονται μόνιμα 210 σκάφη στην πόλη. Δεν μπορώ να κατανοήσω ούτε τη σχέση κόστους –οφέλους. Αυτό που σίγουρα βλέπω είναι να υποβαθμίζουμε ουσιαστικά την εικόνα της πόλης. Κτίζουμε όλο το παραλιακό μέτωπο και να χάνουμε τη μαγική εικόνα της πόλης από την παραλία.

Θέσεις εργασίας θα προκύψουν από την επισκευαστική ζώνη μιας μαρίνας. Πόσο μπορεί όμως αυτές οι θέσεις εργασίας να μπουν σε μια ζυγαριά σε σύγκριση με την υποβάθμιση της περιοχής;

Ό,τι φτιάχνουμε και δεν είναι ανατρέψιμο ουσιαστικά υποβαθμίζει την πόλη, όταν μάλιστα μιλάμε για το ιστορικό κέντρο. Ακόμα δε μάθαμε τίποτα από τα πολλά παραδείγματα κακής αναπτυξιακής πολιτικής στην πόλη. Κτίσαμε το Ξενία μέσα στο ενετικό κάστρο της Ακροναυπλίας και σήμερα έχουμε ένα ερείπιο. Κτίσαμε το Ξενία Παλλάς (παραμένει κλειστό τον περισσότερο χρόνο), αφού γκρεμίσαμε τις φύλακες της Ακροναυπλίας. Πότε θα ήταν καλύτερο το Ναύπλιο; Όταν θα είχε το κτήριο της Ακροναυπλίας ή σήμερα με το Ξενία και το Ξενία Παλλάς; Για μένα η απάντηση είναι προφανής. Μήπως το ίδιο θα συμβεί και με την κατασκευή της μαρίνας;

Αρνητικός στην ΣΔΙΤ για τη μαρίνα Ναυπλίου είναι ο Νίκος Γόντικας, γιατί όπως επισημαίνει αυτή δεν υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες αλλά την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματιών.

Όπως σημειώνει στην ανακοίνωσή της η Λαϊκή Συσπείρωση:

Κανένας περιφερειακός σύμβουλος να μην νομιμοποιήσει με την παρουσία του τις άθλιες και παράνομες μεθοδεύσεις των Τατούλη – Στρατηγάκου και Νικολάκου.

Με άθλιες και παράνομες μεθοδεύσεις η Περιφερειακή Αρχή, οι κ. Τατούλης – Στρατηγάκος και η κα. Νικολάκου επαναφέρουν στο Περιφερειακό Συμβούλιο την επίταξη – απαλλοτρίωση χωραφιών στην Παλαιόχουνη Αρκαδίας, που υποτίθεται ότι είχαν περιέλθει από το 2013 στην κυριότητα του ανάδοχου για την διαχείριση των απορριμμάτων με ΣΔΙΤ.

Με τις ίδιες άθλιες – αδιαφανείς και παράνομες μεθοδεύσεις φέρνουν στο Περιφερειακό Συμβούλιο και την μαρίνα στο Ναύπλιο, πάλι με ΣΔΙΤ και πάλι στα κρυφά.

Αρνούνται να καταθέσουν στην Οικονομική Επιτροπή και στο Περιφερειακό Συμβούλιο τα παραδοτέα του μόνιμου τεχνικού συμβούλου που έχουν για τα ΣΔΙΤ, που αμείβεται αδρά με απευθείας αναθέσεις για την συμβουλευτική υποστήριξη.

Όσο και να προσπαθούν να κρύψουν τις «πομπές» τους, όπως ο λαός έμαθε για τις «πομπές» τους για την διαχείριση των απορριμμάτων θα μάθει και για την μαρίνα του Ναυπλίου.

Για ένα έργο προϋπολογισμού πάνω από 20 εκατ. ευρώ φέρνουν στο ΠεΣυ μια εισήγηση δύο σελίδων που είναι όμως αποκαλυπτική. Παραχωρούν στεριά και θάλασσα για 40 χρόνια στον καπιταλιστή, που μπορεί ακόμα και τη θέση τη χωροθέτηση της μαρίνας να αλλάξει.

Θέλουν να κρύψουν ότι, όπου ο ιδιώτης θέλει, θα κατασκευάσει ένα ΜΟΛ χιλιάδων τ.μ. που θα διαθέτει εστιατόρια – καφετέριες – σούπερ μάρκετ και δεκάδες καταστήματα κάθε είδους. Ένα ανάθεμα χιλιάδων τ.μ. μέσα στη θάλασσα και στη στεριά με ολέθριες συνέπειες για τους ντόπιους αυτοαπασχολούμενους, κατοίκους και παραθεριστές.

Ο λαός έχει πείρα από τα ΣΔΙΤ. Η σχεδιασμένη μαρίνα δεν υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες αλλά την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματιών.

Καλούμε κάθε Περιφερειακό Σύμβουλο, που σέβεται τον εαυτό του να μην νομιμοποιήσει με την παρουσία του στη συνεδρίαση του ΠεΣυ αυτές τις αθλιότητες και παρανομίες, μάλιστα σε προεκλογική περίοδο. Οχτώ χρόνια δεν τους έφταναν; Θέλουν τώρα στα κρυφά να παραδώσουν στεριά και θάλασσα στο ιδιωτικό κεφάλαιο;

 

 

Τι δήλωσε για το ίδιο θέμα ο υποψήφιος δήμαρχος Ναυπλιέων με την Λαϊκή Συσπείρωση Κώστας Γκόνης:

Οσο θυμαμαι τον εαυτο μου ειμαι αντισταλινικος.Πιστευω πως αυτη η εξελιξη της επαναστασης του 1917 ηταν η χειροτερη δυνατη.Μπορουσε στα χρονια του φασισμου να υπαρχει μια μη ατσαλινη αριστερα;Πολλοι λενε πως οχι. Και λοιπον; Νικησε το ατσαλι την φωτια και που ειναι σημερα; Που ειναι η αριστερα σημερα; Αν η επαναστατημενη Ισπανια ηταν ενα αλλο μοντελλο αν ο Μαχνο και η Κροστανδη δεν ειχαν συντριβει απο τους Σταλινικους (μαζι και ο Τροτσκι τοτε)μηπως μια αλλη επαναστατικη αριστερα που θα μπορουσε να δει ολα τα χρωματα του κοινωνικου ουρανιου τοξου θα ηταν εδω να διεκδικει μαι αλλη κοινωνια; Και μαλιστα τα τελευταια χρονια ζουμε μια αναβιωση του μαυρο- ασπρο απολυτου Σταλινισμου οχι μονο στην παραδοσιακη αριστερα οπως εκφραζεται απο το ΚΚΕ αλλα και στην λεγομενη ριζοσπαστικη οπως εκφραστηκε ενα διαστημα σε καποιες τασεις του  ΣΥΡΙΖΑ και συνεχιζει σημερα στην ΛΑΕ.Εξ αλλου κακα τα ψεματα και στην λεγομενη ανανεωτικη αριστερα υπηρχε παντα ενας υπογειος Σταλινισμος που ειχε το πανω χερι και διεγραφε καθε αμφισβητηση.

Οσο για την λεγομενη προλεταριακη αριστερα (τους Μαοικους) αυτοι κι αν ηταν Σταλινικοι.Η διαφωνια τους με την ΕΣΣΔ μετα το 1956 και η καταγγελια του καθεστωτος για ρεβιζιονισμο ηταν ακριβως η αποσταλινοποιηση που ξεκινησε τοτε και ολοκληρωθηκε με τον Γκορμπατζωφ. Και που ειναι σημερα οι Μαοικοι;Που ειναι η ατσαλινη προλεταριακη Κινα;

Εχουμε την τυχη(;) στην Περιφερεια Πελοποννησου να ηγειται για χρονια ενας πολιτικος που στα νιατα του ηταν στο μαοικο  ΕΚΚΕ. Και στην Ερμιονιδα να αλληλοδιαδεχωνται στο αξιωμα του Δημαρχου δυο πολιτικοι που στα νιατα τους περασαν ο ενας απο την προλεταριακη-Μαοικη  αριστερα και ο αλλος απο την παραδοσιακη φιλο σοβιετικη.Θα μου πειτε περσινα ξινα σταφυλια.Ολοι στα νιατα τους καπου ηταν .Εχει περασει απο τοτε  μισος αιωνας και ολοι μας καπου αλλου καταληξαμε πολιτικα .Να σας πω και γω λοιπον ο ηλικιωμενος πως κλεινω τα ματια και μου φαινεται σαν χτες το ξυλο που εφαγα απο του Κνιτες.Πως οι οργανωσεις που συμμετειχαμε παιδια ειχαν σχεση με τον χαρακτηρα μας, την οικογενεια μας, τα θελω μας.

Μας αλλαξαν δεν λεω (η ζωη αλλαζει τους ανθρωπους) αλλα το θεμα ειναι ποσο βαθια .Ο Σταλινισμος δεν ηταν μονο πολιτικη ταση της αριστερας (και μην ακουσω για ακρα που συναντιωνται αυτα ειναι παιδικες αναλυσεις ακροδεξιου περιεχομενου)ηταν πανω απο ολα σταση ζωης φιλοσοφια αναδειξη του θρησκευτικου και εθνικιστικου  στοιχειου σαν κυριαρχου μεσα στην αριστερα.Δεν ειναι τυχαιο πως ο Βησαριονοβιτς ηταν μαθητης θεολογικης σχολης πριν γινει μπολσεβικος.

Ο ΚΟΥΤΒιτης Ζαχαριαδης που φυτευτηκε απο το ΚΚΣΕ στην ηγεσια του ΚΚΕ το 1930 (οταν η ταξικη καταγωγη των μελων του κομματος αλλαξε δραματικα) και οι επιγονοι του ηταν ειναι τραγικα προσωπα.Ευθυνονται για παρα πολλα (-δεν ξερω πια λεξη ταιριαζει εδω) που εγιναν στο κομμα αλλα και στη χωρα. Με τις πραξεις τον φανατισμο την διψα τους για εξουσια στιγματησαν αρνητικα την αριστερα περισσοτερο και απο την προπαγανδα των τους εχθρων της , Μακρυς ο καταλογος.Και ο Βελουχιωτης ο Πλουμπιδης ο Γυφτοδημος ειναι  ισως  οι πιο γνωστοι την στιγμη που χιλιαδες απλοι αγωνιστες βιωσαν το μαρτυριο που και ο ιδιος ο Ζαχαριαδης εζησε στο τελος της ζωης του.Και τα θυματα του Σταλινισμου ηταν σε ολο τον κοσμο.Απο τις δικες της Μοσχας το 1936-1938 αλλα και την επανασταση του 1936 στην Ισπανια μεχρι την δολοφονια του Τροτσκι στο Μεξικο η και την περιθωριοποιηση του Γκεβαρα που οδηγησε στην εκτελεση του στην Βολιβια.Με αυτες τις λιγες σκεψεις αναρτω το παρακατω

Ζαχαριαδης 

«Εμφανίζεται και μέσα κι έξω από τις συνελεύσεις
με απαράδεκτο αντιδιεθνιστικό πνεύμα
σε βάρος των αδελφών κομμουνιστικών κομμάτων»
(Απόφαση διαγραφής του Αλέξη Πάρνη, 16/10/1956)

Tο άρθρο που ακολουθεί έχει στόχο την ευσύνοπτη παρουσίαση δύο φακέλων από τα πρώην σοβιετικά (νυν ρωσικά) κρατικά αρχεία: του Νίκου Ζαχαριάδη, γενικού γραμματέα του ΚΚΕ από το 1931 ώς το 1956, και του κομμουνιστή ποιητή και λογοτέχνη Αλέξη Πάρνη που συνδεόταν μαζί του με δεσμούς φιλίας. Η ανάδειξή τους εντάσσεται μεθοδολογικά στην κατηγορία «μικροϊστορία» και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη, στον βαθμό που σκιαγραφεί τη μηχανική εξουσίας των κομμουνιστικών κομμάτων και τον τρόπο λήψης πολιτικών αποφάσεων.

Οι χρονιές 1956 και 1957 ήταν καθοριστικές τόσο για τον Αλέξη Πάρνη όσο και για τον πρώην ηγέτη του ΚΚΕ. Η 6η Πλατιά Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής (Κ.Ε.) του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (11-12 Μαρτίου 1956) αποφάσισε την καθαίρεση του Νίκου Ζαχαριάδη από τη θέση του γενικού γραμματέα της Κ.Ε. ύστερα από εισήγηση της «Διεθνούς Επιτροπής» των εργατικών και κομμουνιστικών κομμάτων Βουλγαρίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, Ρουμανίας, Τσεχοσλοβακίας και Σοβιετικής Ενωσης, κατά την περίοδο εργασιών του 20ού Συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ενωσης (ΚΚΣΕ).

Ταυτοχρόνως επικυρώθηκε και η οριστική απομάκρυνση του Νίκου Ζαχαριάδη από το Πολιτικό Γραφείο (Π.Γ.) της Κ.Ε. του ΚΚΕ. Κατά τη διάρκεια της 7ης Πλατιάς Ολομέλειας (19-24 Φεβρουαρίου 1957) ο Νίκος Ζαχαριάδης διαγράφηκε και από την Κεντρική Επιτροπή του ελληνικού κόμματος.

Η σφοδρή αντίθεση και των δύο στις ανωτέρω αποφάσεις είχε σημαντικές επιπτώσεις στον ύστερο βίο τους. Ο Νίκος Ζαχαριάδης οδηγήθηκε στην εξορία (Μποροβιτσί, Σουργκούτ) από τη νέα σοβιετική ηγεσία και ο Αλέξης Πάρνης, μετά τον καλλιτεχνικό θρίαμβο του θεατρικού έργου του «Το νησί της Αφροδίτης» (1960), αφιερωμένο στον αγώνα των Κυπρίων εναντίον των αγγλικών δυνάμεων κατοχής της μεγαλονήσου, δέχτηκε τα πυρά των συντρόφων του προκειμένου να προσυπογράψει την πολιτική καταδίκη του Νίκου Ζαχαριάδη.

Τα ιστορικά έγγραφα που ακολουθούν, και τα οποία δημοσιεύονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, αναφέρονται σε κομβικά στοιχεία του διαθέσιμου αρχειακού υλικού και η παρουσίασή τους δεν αποτελεί ενδελεχή ακαδημαϊκή ανάλυση αυτών των πρωτογενών πηγών. Στόχος του παρόντος άρθρου είναι η ενημέρωση των αναγνωστών και όχι η λεπτομερής επεξεργασία των αρχειακών τεκμηρίων, που θα απαιτούσε διαφορετική μεθοδολογική προσέγγιση.

Ολα τα αποσπάσματα των ιστορικών ντοκουμέντων που ακολουθούν μεταφράστηκαν από τη ρωσική στην ελληνική γλώσσα από τον γράφοντα.

Η διεύθυνση του Ρωσικού Κρατικού Αρχείου Σύγχρονης Ιστορίας (Российский государственный архив новейшей истории, РГАНИ) εξέδωσε σε αυτοτελή τόμο ένα μέρος του ατομικού πολιτικού φακέλου του Νίκου Ζαχαριάδη, ο οποίος αποχαρακτηρίστηκε την τελευταία χρονική περίοδο από τις αρμόδιες κρατικές ρωσικές αρχές. Αξίζει να αναφέρουμε ότι από το 2016 μέχρι σήμερα το Αρχειακό Κέντρο РГАНИ παραμένει κλειστό για τους ιστορικούς ερευνητές.

Το βιβλίο τιτλοφορείται «Νίκος Ζαχαριάδης, ζωή και πολιτική δραστηριότητα: 1923-1973» (Никос Захариадис, жизнь и политическая деятельность 1923-1973, εκδ. Нестор-История, Μόσχα 2017). Η ιστορική έρευνα, η επιμέλεια και η εισαγωγή υπογράφεται από τους ιστορικούς Λ.Α. Βελιτσάνσκαγια και Μ.Γ. Προζουμένσικοφ, υπό την άμεση εποπτεία της διευθύντριας του Κέντρου, Ν. Γκ. Τομιλίνα.

Το βιβλίο είναι τυπωμένο στη ρωσική γλώσσα κι αποτελείται από δύο κύρια μέρη: μια ιστοριογραφική εισαγωγή 16 σελίδων και το αρχειακό τμήμα, όπου παρουσιάζονται 169 σπάνια ιστορικά τεκμήρια για τον πολιτικό βίο του Ζαχαριάδη. Επισυνάπτονται επίσης 13 σελίδες πρωτότυπων φωτογραφικών ντοκουμέντων και τρεις επιπλέον σελίδες με προσωπικές φωτογραφίες του Νίκου Ζαχαριάδη.

Οπως αναφέρουν οι επιμελητές της έκδοσης, ο προσωπικός φάκελος του Νίκου Ζαχαριάδη περιέχει 400 ιστορικά τεκμήρια που ξεπερνούν τις 2.000 σελίδες. Το βιβλίο περιέχει ένα τμήμα αυτών των τεκμηρίων και αποτελεί πολύτιμη συμβολή στη μελέτη της ιστορίας του ελληνικού κομμουνιστικού κόμματος ειδικότερα και της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Κ.Δ.) γενικότερα.

«Δεν υπάρχουν ελαττώματα»
Η ατομική καρτέλα του Ζαχαριάδη στα αρχεία της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Ο «βαθμολογητής» του Στέλιος Σκλάβαινας, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ την επόμενη χρονιά, αποφαινόταν πως ο αρχηγός του κόμματος «δεν έχει ελαττώματα»Η ατομική καρτέλα του Ζαχαριάδη στα αρχεία της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Ο «βαθμολογητής» του Στέλιος Σκλάβαινας, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ την επόμενη χρονιά, αποφαινόταν πως ο αρχηγός του κόμματος «δεν έχει ελαττώματα» |

Τα πολιτικά κριτήρια δράσης του Νίκου Ζαχαριάδη ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα με τις συστηματικές σπουδές που διεξήγαγε στις ανώτατες κομματικές σχολές της Κ.Δ.

Από το 1922 έως το 1924 ο Ζαχαριάδης φοίτησε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Εργαζομένων της Ανατολής (Коммунистический университет трудящихся Востока имени И. В. Сталина, γνωστότερο με τα αρχικά ΚΟΥΤΒ). Από το 1924 έως το 1929 βρισκόταν στην Ελλάδα, όπου ανέλαβε καθοδηγητικές θέσεις στην Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαίων Ελλάδας (ΟΚΝΕ). Εν συνεχεία επέστρεψε στη Μόσχα προκειμένου να σπουδάσει στην ανώτατη κομματική σχολή της Κ.Δ.

Το 1931 ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος κάτω από συνθήκες που παρουσιάζονται αναλυτικά σε βιβλίο του γράφοντος, το οποίο θα κυκλοφορήσει τον ερχόμενο Φεβρουάριο («Ακρως Απόρρητο. Οι σχέσεις ΕΣΣΔ-ΚΚΕ, 1944-1952», εκδόσεις ΚΨΜ).

Το 1930 οι καθηγητές της Διεθνούς Λενινιστικής Σχολής ανέφεραν ότι ο Δημήτριεφ (πολιτικό ψευδώνυμο του Ζαχαριάδη στο εσωτερικό της Κ.Δ.) «έλυνε τα ζητήματα της ένοπλης εξέγερσης με λενινιστικό τρόπο. Το μάθημα το πέρασε. Μελέτησε σοβαρά και με μεγάλο ενδιαφέρον και πήρε το πιο ενεργό μέρος στην εργασία (της σχολής). Πειθαρχημένος. Θα φανεί χρήσιμος στην τελειοποίηση της οργανωτικής δουλειάς […] Εχει σωστή πολιτική γραμμή, πολιτικά σταθερός. Καλή πολιτική ανάπτυξη. Δύναται να προσεγγίζει τα διεθνή ζητήματα με επαρκή αυτονομία. Είναι σε θέση να συνδυάζει τις θεωρητικές γνώσεις με τα πολιτικά προβλήματα. Πειθαρχημένος» (Никос Захариадис, όπ.π, σ. 27).

Μερικά χρόνια αργότερα, σε μια άκρως απόρρητη αναφορά της 25ης Μαΐου 1935, ο Σίπνερ, ανώτατο στέλεχος της Κομμουνιστικής Διεθνούς[1], ζητά από τον Πιάτκοφ (Στέλιο Σκλάβαινα)[2] την πολιτική αξιολόγηση του Νίκου Ζαχαριάδη.

Ο Σκλάβαινας αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Είναι καλός στη συνωμοτική δουλειά, έχει ικανότητα να καθοδηγεί και να διαφωτίζει και άλλους. Είναι καλός στη συλλογική εργασία. Διατηρεί δεσμούς με το κόμμα. Είναι ισχυρός στην παράνομη δουλειά. Εχει πολύ μεγάλη οργανωτική εμπειρία. Ο σύντροφος είναι σεβαστός από όλα τα μέλη του καθοδηγητικού μηχανισμού και όλα τα μέλη του κόμματος […] Είναι πολιτικά προετοιμασμένος αλλά δεν μπορεί να έχει κολοσσιαίες θεωρητικές γνώσεις. Σωστά καταπιάνεται με τα ζητήματα, εμβαθύνει, και υιοθετεί σωστή πολιτική θέση. Δεν υπάρχουν ελαττώματα» (όπ.π., σ. 31).

Από τα πιο πάνω καθίσταται σαφές ότι «η προσέγγιση των διεθνών ζητημάτων με επαρκή αυτονομία» ήταν μια συνθήκη sine qua non, την οποία είχε θέσει η Κ.Δ., για την επιλογή των κομμουνιστικών στελεχών της καθοδήγησης των περιφερειακών δυτικών κομμουνιστικών κομμάτων.

Ο ιταλικός φασισμός, η άνοδος του εθνικοσοσιαλισμού στη Γερμανία, ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος και γενικότερα το πρόβλημα της ανάδυσης του φασισμού στην Ευρώπη οδήγησαν την Κ.Δ. στη σταδιακή ανάδειξη σκληραγωγημένων κομμουνιστικών στελεχών τα οποία θα ήταν σε θέση να λειτουργήσουν υπό οιοδήποτε καθεστώς, παρανομίας, διώξεων κ.λπ., δίχως να κλονιστούν.

Αμεσος στόχος: η πάλη εναντίον του φασισμού και η προώθηση της γενικής πολιτικής κατεύθυνσης της Κ.Δ. Υπό αυτή την έννοια η ανάδειξη του Νίκου Ζαχαριάδη στην ηγεσία του ΚΚΕ αποτέλεσε μια επιτυχία της Κ.Δ., καθώς παρά την οργανωτική αποσάθρωση του κομμουνιστικού κόμματος κατά την περίοδο Μεταξά, η πολιτική του δυναμική αλλά και επιρροή (ως έκφραση και των συνακόλουθων συνδικαλιστικών διεκδικήσεων) παρέμενε αρκετά ισχυρή, όπως τουλάχιστον αποδεικνύει ο ρόλος του ΚΚΕ εντός του ΕΑΜ κατά τα ύστερα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης.

Η σχετική αυτονομία του Νίκου Ζαχαριάδη απέναντι στην Κ.Δ. και τη Μόσχα (γράμμα του Οκτωβρίου 1940, θεωρία «δύο πόλων», μη συμμετοχή στις εκλογές του 1946, για να αναφερθούμε στις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις) δεν σχετιζόταν αποκλειστικά και μόνο με ίδια στοιχεία του χαρακτήρα του αλλά και με τη συγκεκριμένη μόρφωσή του, την κομμουνιστική τεχνική γνώση του και τους ευρύτερους πολιτικούς στόχους της Κ.Δ.

Η σχετική πολιτική αυτονομία του Νίκου Ζαχαριάδη, όπως αυτή εκφράστηκε στην πολιτική του στην Ελλάδα, δεν ήταν, με τη στενή έννοια, μια πράξη «απείθειας»· τουναντίον, αποτελούσε αντανάκλαση της ανώτατης πολιτικής εκπαίδευσής του στη Μόσχα και εγγραφόταν στους κανόνες αυξημένης λειτουργικής τυπικής ισχύος της Κ.Δ. και των πανεπιστημιακών σχολών της.

Το ρήγμα της Τασκένδης
Μόσχα, 9 Μαρτίου 1953. Στιγμιότυπο από την κηδεία του ΣτάλινΜόσχα, 9 Μαρτίου 1953. Στιγμιότυπο από την κηδεία του Στάλιν |

Μετά το πέρας του ελληνικού εμφύλιου πολέμου τα ένοπλα τμήματα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), ύστερα από έγκριση της ανώτατης σοβιετικής ηγεσίας και προσωπικά του Στάλιν, εγκαταστάθηκαν στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν.

Η σύγκρουση των Ελλήνων κομμουνιστών κατά τη δεκαετία του 1950 και αργότερα στην Τασκένδη και η δημιουργία δύο αντιμαχόμενων πολιτικών «παρατάξεων», των αποκαλούμενων (κατά την εγχώρια κομματική ορολογία) «ζαχαριαδικών» και «αντιζαχαριαδικών», εγγραφόταν στη γενικότερη προσπάθεια «αποσταλινοποίησης» του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ενωσης (ΚΚΣΕ), διαδικασία η οποία εντάθηκε μετά το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ το 1956.

Η «αποζαχαριαδοποίηση» ήταν έκφραση της νέας σοβιετικής πολιτικής που στρεφόταν κατά της «σταλινικής» παράδοσης διακυβέρνησης, τόσο στο πολιτικό αλλά εν πολλοίς και στο οικονομικό πεδίο. Εχει πλέον αποδειχτεί ιστορικά η εμπλοκή της ανώτατης ηγεσίας του ΚΚΣΕ στην πορεία εξέλιξης των γεγονότων στην Τασκένδη[3].

Το ζητούμενο για τους Σοβιετικούς ήταν να παρουσιαστεί η απομάκρυνση Ζαχαριάδη από την ηγεσία του ΚΚΕ ως αίτημα της πλειοψηφίας των μελών του ΚΚΕ.

Επ’ αυτού ξέσπασαν σφοδρές συγκρούσεις στην κοινότητα των Ελλήνων πολιτικών προσφύγων της Τασκένδης, οι οποίες οδήγησαν επί της ουσίας στη «σιωπηρή» διάσπαση του ΚΚΕ, που εισερχόταν σε περίοδο παρατεταμένης κρίσης, τουλάχιστον στο πλαίσιο των κοινοτήτων-πολιτειών της Τασκένδης.

«Ηθική πώρωση»
Ο Αλέξης Πάρνης στον Δημοκρατικό Στρατό (στη μέση).Ο Αλέξης Πάρνης στον Δημοκρατικό Στρατό (στη μέση). |

Σε αυτό το σημείο αξίζει να επιχειρήσουμε τη σύγκριση του ατομικού φακέλου του Ζαχαριάδη με τον αντίστοιχο του Αλέξη Πάρνη. O Αλέξης Πάρνης, σύμφωνα με το βιογραφικό του σημείωμα, γεννήθηκε την 26/4/1924 στον Πειραιά.

«Από το 1942 έως το 1944 εργάστηκε συνωμοτικά […] και ενεργά πήρε μέρος στις μάχες κατά των Γερμανών κατακτητών. Το 1944 συμμετείχε στις μάχες των Δεκεμβριανών εναντίον της επέμβασης των Βρετανών […] Από το 1946 έως το 1949 βρισκόταν στο ΔΣΕ […] και ενεργά συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις. Από το 1949 έως το 1951 βρισκόταν ως μετανάστης στην ΕΣΣΔ, ως επαναστάτης πολιτικός πρόσφυγας και ανέλαβε κομματικές εργασίες εντός της κοινότητας (των Ελλήνων πολιτικών προσφύγων) της Τασκένδης. Την 1η Νοεμβρίου 1951 έγινε φοιτητής του Λογοτεχνικού Ινστιτούτου Γκόρκι της Μόσχας».[4] 

Πριν προχωρήσουμε, αξίζει ν’ αναφερθεί ότι ο γράφων παρέδωσε πρόσφατα τον φάκελο του Αλέξη Πάρνη στον ίδιο. Το εν λόγω αρχειακό υλικό απόκειται στα Κρατικά Αρχεία Κοινωνικής και Πολιτικής Ιστορίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Στο πλαίσιο της μεταδιδακτορικής μου έρευνας, με θέμα την πολιτική βία στην πρώην Σοβιετική Ενωση και τις σχέσεις της Κομμουνιστικής Διεθνούς με τα δυτικά κομμουνιστικά κόμματα, αναζήτησα πληθώρα προσωπικών φακέλων πρώην μελών και καθοδηγητικών στελεχών των δυτικών κομμουνιστικών κομμάτων.

Το περιεχόμενο του ατομικού φακέλου του Αλέξη Πάρνη περιλαμβάνει στοιχεία που μας βοηθούν να κατανοήσουμε το γενικότερο πλαίσιο λειτουργίας του ΚΚΕ την περίοδο 1956-1958.

Εξαιρετικά αποκαλυπτικό γι’ αυτή τη λειτουργία είναι επί παραδείγματι το κείμενο της διαγραφής του Πάρνη από το κόμμα (16/10/1956), με τίτλο «Απόφαση της ΚΟΒ των σπουδαστών και των συντρόφων του ραδιοσταθμού για τη διαγραφή του Αλέξη Πάρνη από μέλος του ΚΚΕ»:

«Η συνέλευση, αφού συζήτησε λεπτομερειακά την όλη στάση του Πάρνη, διαπίστωσε:
α’. ο Πάρνης 7 μήνες μετά την 6η Ολομέλεια, όχι μόνο δεν θέλησε να καταλάβει την ιστορική για το κόμμα μας σημασία της, αλλά συνεχίζει μια χωρίς αρχές πάλη κατά των αποφάσεων της, κατά του ΚΚΕ και των αδελφών κομμάτων, που βοήθησαν το κόμμα μας να βγει απ’ τη θανάσιμη κρίση που το είχε ρίξει η παλιά ηγεσία του μ’ επικεφαλής τον τυχοδιώκτη Ζαχαριάδη. Μετέτρεψε το σπίτι του σε κέντρο αντικομματικής δουλειάς, όπου πραγματοποιούνταν ακόμα και φραξιονιστικές συσκέψεις με τη συμμετοχή του Ζαχαριάδη.
β’. Ο Πάρνης εμφανίζεται και μέσα κι έξω από τις συνελεύσεις με αντικομματικό φανατισμό και απαράδεκτο αντιδιεθνιστικό πνεύμα σε βάρος των αδελφών κομμουνιστικών κομμάτων και των ηγετών τους. Εκφράσεις σαν «Τι είναι ο Γκεοργκίου Ντεζ και πού πολέμησε;» «Ποιος έδωσε το δικαίωμα στ’ άλλα κόμματα να ανακατεύονται στα κομματικά μας ζητήματα», «Τα 6 κόμματα λένε ψέματα», «Σε πόσες μέρες, ώρες, ή λεπτά πήρε την απόφαση που ετοίμασαν τα κόμματα η 6η Ολομέλεια;» κ.λπ. … είναι η αντικομματική «επιχειρηματολογία» του Πάρνη, ενάντια στις ιστορικές αποφάσεις της 6ης Ολομέλειας.
γ’ Προξενεί αλγεινή εντύπωση ότι, για τον αντικομματικό-εθνικιστικό κατήφορο και την ηθική πώρωση του Πάρνη, το γεγονός ότι είναι πασίγνωστη η ανεκτίμητη, πραγματικά συγκινητική βοήθεια, που έδωσε και δίνει το ΚΚΣΕ στους Ελληνες πολιτικούς πρόσφυγες και στο κόμμα μας, ενώ ο ίδιος, εντελώς άγνωστος στην Ελλάδα, χάρη στην ολόπλευρη βοήθεια των σοβιετικών μας συντρόφων, αναδείχτηκε σε βαθμό που πραγματικά δεν του άξιζε, έχει την αναισχυντία και το θράσος να στρέφεται και ενάντια στους σοβιετικούς μας συντρόφους και στο ΚΚΣΕ…
δ’. Με ζαχαριαδικά «επιχειρήματα» … «ανατρέπει» όλες τις θέσεις της 6ης Ολομέλειας. Δικαιώνει σαν σωστή ακόμα και την εθνικιστική θέση του Ζαχαριάδη για τον ελληνικό άξονα με τους δύο πόλους – τον ένα στραμμένο προς νότο, κατά της Αγγλίας κ.λπ. και τον άλλο στραμμένο προς βορρά κατά των χωρών του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, λέγοντας πως αυτό ακριβώς σημαίνει … πολιτική ουδετερότητας […].
Με βάση τα παραπάνω η συνέλευση αποφασίζει: α’. διαγράφει τον Πάρνη από μέλος του ΚΚΕ σαν αντικομματικό, διεφθαρμένο στοιχείο, που παλεύει κατά της γραμμής του κόμματος, συνδέεται και δουλεύει για λογαριασμό της παλιάς χρεωκοπημένης καθοδήγησης του ΚΚΕ, χτυπά τις διεθνιστικές αρχές του Κόμματός μας και με την όλη τυχοδιωκτική του συμπεριφορά είναι ανάξιος να φέρει τον τίτλο του μέλους του Κόμματος».[5] 

Ο Ζαχαριάδης ζητά (μάταια) εξηγήσεις

↳ Πάνω αριστερά, παρέμβαση του Λογοτεχνικού Ινστιτούτου της Ενωσης Σοβιετικών Συγγραφέων για την άρση γραφειοκρατικών προβλημάτων σε σχέση με την έλευση της συζύγου του από την Τασκένδη στη Μόσχα (1953)· δεξιά, η προστατευτική παρέμβαση του Ζαχαριάδη στην Κ.Ε. του ΚΚΣΕ με την τυπική αποποίηση της μεταξύ τους σχέσης (1962) και κάτω η διαγραφή του από το ΚΚΕ (1956)

Λίγα χρόνια αργότερα ο Νίκος Ζαχαριάδης θα επανέλθει στο ζήτημα της «διεθνιστικής βοήθειας των αδελφών κομμάτων» με αποστολή γράμματος στην Κ.Ε. του ΚΚΣΕ.

Την 21η Μαρτίου 1961 θα γράψει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Από το 1950, όταν οι Βαφειάδης και Παρτσαλίδης διέδωσαν τη γνωστή, λαθεμένη, συκοφαντία εναντίον μου, και όταν η ειδική επιτροπή της ΚΕ του ΚΚΣΕ μελέτησε αυτό το ζήτημα, σχεδόν κάθε χρόνο σάς κάνω έκκληση και αιτούμαι το ξεκαθάρισμα αυτού του ζητήματος. Η αποκαλούμενη 7η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία συστάθηκε υπό την ανώτατη πατρωνία του σ. Κουούσινεν, πήρε την απόφαση να ελέγξει την «ύποπτη δραστηριότητα» του Ζαχαριάδη. Από τότε έχουν παρέλθει τέσσερα χρόνια και εξακολουθώ ακόμα να αναμένω τα αποτελέσματα του ελέγχου. Αυτό το ζήτημα ήταν και συνεχίζει να είναι όχι μόνο, και όχι τόσο, το δικό μου προσωπικό ζήτημα, αλλά πάνω απ’ όλα, και πρωτίστως, ένα πολιτικό ζήτημα καθώς η εφαρμογή του γνωστού πραξικοπήματος στο ΚΚΕ σχετίζεται με αυτό το ζήτημα. Η κλίκα των χρεοκοπημένων, την οποία ο σ. Κουούσινεν έβαλε στην καθοδήγηση του ΚΚΕ, είχε, βεβαίως, κάθε λόγο να επιθυμεί να επωφεληθεί από αυτό το παραπέτασμα καπνού και για πολλά χρόνια να κωλυσιεργεί προκειμένου να συγκαλύψει και να δικαιολογήσει τις παράνομες δραστηριότητές της. Μια τέτοια αοριστία και η μεταβίβαση του ελέγχου ‘ενοχής’ εναντίον του Ζαχαριάδη στο χρονοντούλαπο, είναι δυνατό να ικανοποίησαν και να ικανοποιούν τον σ. Κουούσινεν, καθώς του επέτρεψαν και του επιτρέπουν να επεμβαίνει ανενόχλητα στις υποθέσεις του ΚΚΕ» (Никос Захариадис, όπ.π., σ. 218).

Η ακριβώς ίδια συλλογιστική του Ζαχαριάδη συνεχίστηκε με αμείωτη ένταση και τα επόμενα χρόνια.

Την 1η Ιανουαρίου 1962 απέστειλε λ.χ. γράμμα στην Κ.Ε. του ΚΚΣΕ, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι «η ΚΕ του ΚΚΣΕ και το ΚΚΕ οφείλουν να προβούν σε ανοιχτή δήλωση η οποία να λέει ότι οι συκοφαντικές κατηγορίες εναντίον του Ζαχαριάδη, που ξεκίνησαν να προωθούνται στη Μόσχα το 1950 από τους Παρτσαλίδη και Βαφειάδη μαζί με τους Χότζα και Σέχου, όταν η τρόικα Μαλενκόφ – Μόλοτοφ – Σούσλοφ με δίκασε, και οι οποίες αναγνωρίστηκαν ουσιαστικά το 1956 από την πενταμελή ομάδα των Κουούσινεν – Ντέζ και των λοιπών -η οποία με έβγαλε από την αίθουσα συνεδριάσεων του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΣΕ και καταδίκασε πισώπλατα το ΚΚΕ- είναι αβάσιμες και αναληθείς και ότι [η Κ.Ε. του ΚΚΣΕ και το ΚΚΕ] οφείλουν να με αποκαταστήσουν εντός των μελών του ΚΚΕ» (όπ.π., σ. 240).

Ο Ζαχαριάδης δεν μπορούσε να ανεχτεί πολιτικά την υπόνοια ότι υπήρξε συνεργάτης του «ταξικού εχθρού». Από το 1950 κι ύστερα αγωνίστηκε προκειμένου να αποδείξει ότι ήταν πάντοτε πιστός αγωνιστής του ΚΚΕ και του ΚΚΣΕ. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, η σύγκρουσή του με την καθοδήγηση του ΚΚΣΕ πήρε μια νέα τροπή τον Φεβρουάριο του 1962.

Την 1η Φεβρουαρίου 1962 ο Ζαχαριάδης έστειλε το ακόλουθο γράμμα στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών:
«Παρακαλώ να μου γνωρίσετε αν εκκρεμούν εναντίον μου κατηγορίες για την κομμουνιστική επαναστατική μου δράση ενάντια στην αστικοτσιφλικάδικη αντίδραση και την υποδούλωση της Ελλάδας στον ξένο αμερικανικό ιμπεριαλισμό» (όπ.π., σ. 245).

Τα κίνητρα αυτής της πολιτικής κίνησης υψηλού συμβολισμού εξηγήθηκαν από τον ίδιο τον Ζαχαριάδη με πολιτικούς αλλά και ηθικούς όρους.

Στις 2 Φεβρουαρίου 1962, μέσω ενός νέου προσωπικού γράμματος το οποίο είχε πάλι ως αποδέκτη το ΚΚΣΕ, αναφέρονταν καταληκτικά από τον Ζαχαριάδη τα εξής:
«Το ΚΚΣΕ και το ΚΚΕ δεν ήταν ποτέ εχθροί μου. Θα καταδείξω απλά ότι η επαίσχυντη συκοφαντία δεν έχει πόδια να σταθεί. Και θα το καταδείξω με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο» (όπ.π., σ. 249).

Η προώθηση των ηθικών αιτημάτων του Ζαχαριάδη μέσω ανάλογων πολιτικών πράξεων, όπως η αποστολή γράμματος στον εισαγγελέα Αθηνών, αντιμετωπίστηκαν εχθρικά από τη σοβιετική ηγεσία, η οποία εκτιμούσε ότι ο Ζαχαριάδης στόχευε στη διεθνοποίηση του ζητήματός του.

Ταυτοχρόνως η στάση του αυτή αναδείκνυε διεθνώς τις πολιτικές διαφωνίες και τελικώς την απειθαρχία των εγχώριων κομμουνιστικών κομμάτων -η περίπτωση του ΚΚΕ ήταν ιδιότυπη αλλά ιδιαιτέρως χαρακτηριστική- απέναντι στις αποφάσεις του ΚΚΣΕ. Αυτές οι πολιτικές κινήσεις ερμηνεύτηκαν ως προσπάθειες εκβιασμού της σοβιετικής εξουσίας από τον τέως γενικό γραμματέα του ΚΚΕ και κατέληξαν τελικώς στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.

Ο Νίκος Ζαχαριάδης, εκτοπισμένος αρχικά στην περιοχή Μποροβιτσί της Σοβιετικής Ενωσης, στάλθηκε αργότερα στη Σιβηρία (Σουργκούτ) από τα όργανα κρατικής ασφάλειας της ΕΣΣΔ ύστερα από σχετική υπόδειξη της Κ.Ε. του ΚΚΣΕ.

«Ο Πάρνης δεν ήταν ποτέ οπαδός μου»

Σ’ αυτό το ιστορικό πλαίσιο, ο Νίκος Ζαχαριάδης, έχοντας εν τω μεταξύ πληροφορηθεί ότι η νέα Κ.Ε. του ΚΚΕ επιθυμούσε την παραδειγματική τιμωρία του Αλέξη Πάρνη σε επαγγελματικό, πολιτικό αλλά και προσωπικό επίπεδο λόγω της μη συμμόρφωσής του με το περιεχόμενο και το πνεύμα της 6ης και 7ης Πλατιάς Ολομέλειας, έστειλε στις 12 Μαρτίου 1962 ένα ακόμα αιχμηρό γράμμα με την παρακάτω δήλωση:

«Ο Κουούσινεν έχει αρπαχτεί από τις νεκρές ψυχές επιδιώκοντας να αποστερήσει από το ΚΚΕ ό,τι τίμιο έχει ακόμα απομείνει σ’ αυτό. Μήπως δεν βλέπετε ότι η κλίκα Κολιγιάννη-Παρτσαλίδη οδηγεί το ΚΚΕ αλλά και τους ίδιους στον γκρεμό; Θα πείτε ότι ο Ζαχαριάδης προστατεύει εκ νέου έναν εκ των οπαδών του. Σας πληροφορώ ότι ο Πάρνης δεν ήταν ποτέ οπαδός του Ζαχαριάδη. Εγινε ή φαντάζεται τον εαυτό του ως οπαδό του Ζαχαριάδη, δυνάμει της διαμαρτυρίας ενός διανοουμένου εναντίον των γνωστών γεγονότων που έλαβαν χώρα στο ΚΚΕ και με τα οποία δεν μπορεί να συμφωνήσει. Επί της ουσίας, μας χωρίζουν με τον Πάρνη πολύ σημαντικές διαφωνίες. Ομως ο Πάρνης είναι παιδί του λαού, γέννημα θρέμμα του κινήματός μας και είναι έγκλημα να υποστεί μια τέτοια καταδίωξη. Κατ’ αυτό τον τρόπο θέλετε να τον εξοντώσετε μόνο και μόνο για να μπορείτε να λέτε αργότερα, νίπτοντας τας χείρας: «Βλέπετε, είχαμε δίκιο!». Ομως ο λαός και το ΚΚΕ ποτέ δεν θα συγχωρήσουν ένα τέτοιο έγκλημα. Νομίζετε ότι δεν θα έρθει ο καιρός όπου θα σας ρωτήσουμε και για τον Πάρνη και πάνω απ’ όλα για το ΚΚΕ; Μη νομίζετε ότι εκφράζω εδώ μόνο τη δική μου γνώμη: Αυτό που αποφάσισα θα το εκπληρώσω μέχρι τέλους».[6] 

O Αλέξης Πάρνης αγνοούσε έως σήμερα την ύπαρξη αυτής της επιστολής. Σε ερώτηση του Στέλιου Ελληνιάδη, παρουσία του γράφοντος, λίγο μετά την παράδοση του σοβιετικού φακέλου στον ίδιο θα δηλώσει έκπληκτος και ιδιαίτερα συγκινημένος.

Ο ακόλουθος διάλογος είναι αποκαλυπτικός:

ΕΡ.: «Τι αισθάνθηκες και πώς το είδες αυτό το γράμμα του Ζαχαριάδη, μια ανακεφαλαίωση, θέλω να μας το πεις τώρα».
Α.Π.: «Σαν να ήταν ένα βραβείο που μου ήρθε, ανώτερο από το Νόμπελ, ηθικό βραβείο, ηθικής, που πραγματικά αυτό το λέω ειλικρινά και θέλω να με πιστέψετε, αν ερχόντουσαν τώρα και μου λέγανε πάρε το Νόμπελ αλλά άσε το γράμμα του Νίκου, θα έλεγα όχι το γράμμα του Νίκου, γιατί αυτό θα είναι ώς τον θάνατο, θα σε κρατήσει. Το Νόμπελ είναι μόνο λεφτά. Αυτό όμως είναι ας πούμε μια ηθική επιβράβευση από έναν άνθρωπο ο οποίος δεν έλεγε λόγια περιττά, δεν συνήθιζε να λέει τέτοια πράγματα και να λέει ότι θα πληρώσετε για τον Πάρνη, σαν να είναι ο Πάρνης ο Καρλ Μάρξ. Θα πληρώσετε για τον Πάρνη και το ΚΚΕ. Αρα με έβαζε πάρα πολύ ψηλά, τόσο που δεν το φανταζόμουνα ποτέ. Και αυτό το μαθαίνω ύστερα από μισό αιώνα. Δεν μου είπε τίποτα. Μπορούσε να μου πει, τόσοι γράψανε, έγραψα κι εγώ για σένα κάτι. Δεν είπε λέξη. Τι το κακό. Δεν είπε τίποτα. Πήγε στο Μποροβιτσί το έγραψε και σε ένα μήνα έφυγε για τη δική του τραγωδία. Αυτό μόνο κάνει για βιβλίο, παιδιά. Γίνεται βιβλίο μόνο αυτό».
ΕΡ.: «Σε ξάφνιασε πάντως, Αλέξη».
Α.Π.: «Με έριξε κάτω. Τι να σου πω, δηλαδή με ισοπέδωσε. Βέβαια εγώ τώρα είμαι σε μια ηλικία που βραβεύσεις και τέτοια δεν με ενδιαφέρουν, αλλά αυτό πραγματικά ήταν σημαντικό. Γιατί τον ήξερα καλά. Δεν ήταν ας πούμε, δεν έλεγε λόγια περιττά»[7] 

Υστερα απ’ όλα αυτά ο Αλέξης Πάρνης, μετά από διαβουλεύσεις με τον Νίκο Ζαχαριάδη και με τη σύμφωνη γνώμη της ανώτατης καθοδήγησης του ΚΚΣΕ, επέστρεψε στην Ελλάδα. Αντιθέτως, ο Νίκος Ζαχαριάδης εξορίστηκε στο Σουργκούτ της Σιβηρίας, όπου και αυτοκτόνησε την 1η Αυγούστου 1973.

Η τελευταία φράση του παραπάνω γράμματος του Ζαχαριάδη ερμηνεύτηκε από τη σοβιετική ηγεσία ως προσπάθεια «εκβιασμού» και σύνδεσης του προσωπικού του ζητήματος με την πολιτική πάλη των «ζαχαριαδικών» οπαδών του στην Τασκένδη.

Εκτοτε οι θέσεις του Ζαχαριάδη και του ΚΚΣΕ απέκλιναν: το ΚΚΣΕ αρνήθηκε την πλήρη αποκατάστασή του και θεώρησε πολιτικά επιζήμια την άμεση (ή έμμεση μέσω Ρουμανίας ή άλλης Λαϊκής Δημοκρατίας) επιστροφή του στην Ελλάδα.

Τελικά ο Ζαχαριάδης έδωσε στην ανώτατη σοβιετική ηγεσία τη δική του ερμηνεία για τα κίνητρα των πολιτικών πράξεών του μέσω του γράμματος που απέστειλε στην Κ.Ε. του ΚΚΣΕ στις 9 Μαΐου 1970:

«Αυτό το οποίο διαπράττω τώρα εδώ και περίπου ένα χρόνο (και έκανα το 1966, 1967, 1968) [8]δεν είναι έκφραση των διαφωνιών μου με το ΚΚΣΕ. Τα γεγονότα με έφεραν σε σύγκρουση με τα σοβιετικά όργανα ασφαλείας, παρά το ότι δεν παραβίασα κανένα σοβιετικό νόμο και δεν υπάρχει ουδεμία κατηγορία ενοχής σε βάρος μου για αντισοβιετική δραστηριότητα. Η αυθαιρεσία και οι ανομίες, οι οποίες χαρακτηρίζουν αυτή τη σύγκρουση, έγιναν επιτρεπτές αποκλειστικά από αυτά τα όργανα. Τον Ιανουάριο του 1924, ως ένας εκ των σπουδαστών της ΚΟΥΤΒ, στάθηκα φρουρά στη σορό του Λένιν στο Μέγαρο των Συνδικάτων και πήρα μέρος στην κηδεία του. Τότε, στα είκοσί μου χρόνια, έδωσα όρκο στον εαυτό μου να ακολουθώ, στον βαθμό που μου επιτρέπουν οι δυνάμεις μου, τον δρόμο του Λένιν. Η αίσθηση της υπευθυνότητας και η ηχώ των όρκων μου εκείνων των ημερών με έκαναν να γράψω αυτό το γράμμα, και τίποτα άλλο. Με το ΚΚΣΕ δεν είχα, δεν έχω και δεν μπορώ να έχω τους οιοδήποτε ανοιχτούς λογαριασμούς. Με σεβασμό, Ν. Ζαχαριάδης» (Никос Захариадис, όπ.π, σ. 433).

Ο Ζαχαριάδης με την κόρη του Ολγα στο Σουργκούτ της Σιβηρίας τον Αύγουστο του 1971, δύο χρόνια πριν από την αυτοκτονία τουΟ Ζαχαριάδης με την κόρη του Ολγα στο Σουργκούτ της Σιβηρίας τον Αύγουστο του 1971, δύο χρόνια πριν από την αυτοκτονία του |

Υπό αυτή την έννοια, και βάσει όσων παραθέσαμε, μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι ο Νίκος Ζαχαριάδης υπήρξε ίσως η πιο ιδιότυπη εκδοχή ηγετικού στελέχους της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

Το μεσσιανικό κυριολεκτικά αίσθημα αφοσίωσης και πίστης στον αγώνα για τη δημιουργία μιας κομμουνιστικής κοινωνίας, όπως ο ίδιος τον αντιλαμβανόταν στο πλαίσιο των βιωμάτων του και της συνακόλουθης εκπαίδευσής του από τη Διεθνή, μπορεί να εξηγήσει σε σημαντικό βαθμό την αταλάντευτη θέληση αλλά και αυταπάρνηση των Ελλήνων κομμουνιστών, που έδωσαν παρατεταμένους άοπλους και ένοπλους αγώνες στα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης και αργότερα.

Ο Αλέξης Πάρνης αποτελεί, με τη σειρά του, έναν άνθρωπο που εμπνεύστηκε από τις ίδιες αρχές και μπόρεσε εντός αυτού του πλαισίου να αναπτύξει τόσο την τέχνη του όσο και την ελευθερία του πνεύματός του, απαραίτητη παρακαταθήκη για κάθε πραγματικό καλλιτέχνη και δημιουργό.

*επισκέπτης καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας, Πολιτικών Κομμάτων και Κοινωνικών Κινημάτων του Κρατικού Πανεπιστημίου Λομονόσοφ της Μόσχας
⸏⸏⸏⸏⸏⸏⸏⸏⸏⸏⸏⸏⸏

[1] Шипнер (Кара Иванов Иван Генчевич). Μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Βουλγαρίας από το 1918. Το 1926 έγινε μέλος του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκων). Το 1939 έλαβε τη σοβιετική υπηκοότητα. Από το 1929 έως το 1934 βρέθηκε στην Κίνα για κομματικές εργασίες. Από το 1935 έως το 1937 ήταν ένα από τα μόνιμα στελέχη της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
[2] Πρόκειται για τον Στέλιο Σκλάβαινα. Το πραγματικό σοβιετικό ψευδώνυμό του ήταν Петков (Склавенас Антоний Георгиевич) και όχι Пятков όπως εκ παραδρομής αναφέρεται στο σοβιετικό έγγραφο. Ηταν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας κατά το 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς (25 Ιουλίου-20 Αυγούστου 1935).
[3] Γαβρίλης Λαμπάτος, Ελληνες πολιτικοί πρόσφυγες στην Τασκένδη, 1949-1957, Αθήνα 2001, εκδ. Κούριερ. Για μια ανάλυση των διασπάσεων του ΚΚΕ, βλ. επίσης Nikos Papadatos, Les communistes grecs et l’Union soviétique. Ηistoire de la scission du Parti communiste de Grèce, 1949-1968, Παρίσι 2016, εκδ. L’Harmattan.
[4] RGASPI, 495/207/697 (1ος Φάκελος), φ.152. Ρωσικό δακτυλογραφημένο κείμενο.
[5] RGASPI, 495/207/697 (1ος Φάκελος), φ. 122, 123, 125. Δακτυλογραφημένο ελληνικό κείμενο. Διατηρήθηκαν όλα τα γραμματικά και συντακτικά λάθη του πρωτοτύπου.
[6] RGASPI, 495/207/697, φ. 2,3. Δακτυλογραφημένη ρωσική μετάφραση της ελληνόγλωσσης επιστολής, που δεν βρίσκεται στον φάκελο. Οι υπογραμμίσεις στο πρωτότυπο.
[7] Στέλιος Ελληνιάδης (παρουσιαστής) και Νίκος Παπαδάτος (προσκεκλημένος): «Ενα ντέφι που πάει παντού», ραδιοφωνική εκπομπή αφιερωμένη στον Αλέξη Πάρνη (14/10/2018).
[8] Αναφέρεται στις πολιτικές διαμαρτυρίες του με τη μορφή απεργίας πείνας.

Επιμέλεια: Τάσος Κωστόπουλος

http://www.kke.gr/istoria/gia_thn_apokatastash_toy_nikoy_zaxariadh?morf=1

 

Για την αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη
15/11/11
Ο Νίκος Ζαχαριάδης, το τρίτο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας Ζαχαριάδη, γεννήθηκε στην Αδριανούπολη στις 27 Απριλίου 1903. Επειδή ο πατέρας του μετακινιόταν, ως υπάλληλος του γαλλικού μονοπώλιου καπνού «Ρεζί», πήγε στο δημοτικό σχολείο σε διάφορες πόλεις (Σκόπια, Νικομήδεια) και την πρώτη τάξη του γυμνασίου στην Αδριανούπολη.Σε νεαρή ηλικία δούλεψε στο λιμάνι της Κωνσταντινούπολης και στα καράβια της Μαύρης Θάλασσας. Στην «Πανεργατική» της Κωνσταντινούπολης (αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση) λειτουργούσε πυρήνας της Κομμουνιστικής Διεθνούς, του οποίου έγινε μέλος και στη συνέχεια γραμματέας. Το 1922 και 1923 πήγε ως ναυτεργάτης στη Σοβιετική Ενωση, όπου έγινε μέλος της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών. Το 1923 έγινε μέλος και του ΚΚ Τουρκίας. Το 1924 ήρθε στην Ελλάδα, έχοντας φοιτήσει στην ΚΟΥΤΒ (Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Εργαζομένων της Ανατολής). Δούλεψε στην ΟΚΝΕ Αθήνας και στη συνέχεια ως καθοδηγητικό στέλεχος στην ΟΚΝΕ Θεσσαλονίκης και στην Κομματική Οργάνωση. Το 1926 φυλακίστηκε στο Γεντικουλέ, από όπου απέδρασε. Το ίδιο διάστημα έγινε μέλος της ΚΕ της ΟΚΝΕ κι έπειτα ήρθε ως καθοδηγητής στην ΚΟ Πειραιά. Το 1927 έγινε γραμματέας της ΚΟ Θεσσαλίας. Το 1929 συνελήφθη, δραπέτευσε εκ νέου και φυγαδεύτηκε από το ΚΚΕ στη Σοβιετική Ενωση, από όπου επέστρεψε στην Ελλάδα το 1931 με απόφαση της ΚΔ. Κατά την παραμονή του στην ΕΣΣΔ έγινε μέλος του ΠΚΚ(μπ). Με βάση την κομματική του ταυτότητα, που εκδόθηκε από το ΚΚΕ το 1946, η κομματική του ηλικία υπολογίζεται από το 1921.

Ο Νίκος Ζαχαριάδης, Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ από το 1931-1935 και Γενικός Γραμματέας της έως το 1956, ήταν ηγέτης αφοσιωμένος στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον προλεταριακό διεθνισμό, στην πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση.

Ηγήθηκε του Κόμματος σε συνθήκες σκληρής ταξικής πάλης, διώξεων, εκτελέσεων, δράσης των κρατικών εγχώριων και ξένων μυστικών υπηρεσιών κατά του ΚΚΕ, ακόμα και διάβρωσης των κομματικών του οργανώσεων στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά.

Είχε σημαντική συμβολή στην ανάπτυξη του ΚΚΕ στα χρόνια 1931-1936, ενώ πρωτοστάτησε στη δημιουργία και στην ηρωική πάλη του ΔΣΕ (1946-1949), της κορυφαίας εκδήλωσης της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα. Εδειξε ακλόνητη επιμονή στην ανάγκη ύπαρξης και ενίσχυσης των παράνομων κομματικών οργανώσεων στα χρόνια 1949-1955, στο συνδυασμό της παράνομης με τη νόμιμη δράση.

Τον διέκριναν επαναστατική επαγρύπνηση, ταχύτητα στην ανάληψη πρωτοβουλιών, σθένος στην υπεράσπιση της γνώμης του. Ηταν λαϊκός ηγέτης, με διάθεση και πνεύμα ασυμβίβαστο, πρωτοπόρο και μαχητικό.

Ο Νίκος Ζαχαριάδης έζησε κρατούμενος στα κάτεργα της 4ης Αυγούστου από το 1936 μέχρι το 1941, όταν η ελληνική κυβέρνηση τον παρέδωσε στους Γερμανούς κατακτητές. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Γκεστάπο της Βιέννης και από εκεί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου, μέχρι το Μάη του 1945. Πέρασε την εννιάχρονη δοκιμασία αλύγιστος.

Κρίνοντας ιστορικά όλη τη διαδρομή του ΚΚΕ στην περίοδο που ήταν ΓΓ της ΚΕ, εκτιμάμε την αδυναμία του Ν. Ζαχαριάδη να οδηγήσει έγκαιρα το ΚΚΕ σε ολοκληρωμένα συμπεράσματα σε σχέση με τις αντιφάσεις στη στρατηγική του κόμματος, με αδυναμίες προγραμματικής επεξεργασίας που βάρυναν αρνητικά στο Κόμμα κατά τη δεκαετία του 1940. Η ευθύνη του Νίκου Ζαχαριάδη εντοπίζεται κυρίως στην αδυναμία του να διαμορφωθεί πρόγραμμα στο 7ο Συνέδριο (1945), που θα ενσωμάτωνε την πείρα από την αντικειμενική εκτίμηση των λαθών (Συμφωνίες Λιβάνου, Καζέρτας, Βάρκιζας). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα και τις αντιφάσεις, καθυστερήσεις και λάθη οργάνωσης του αγώνα του ΔΣΕ. Βεβαίως, η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη υπολογίζει ότι η στρατηγική του ΚΚΕ, όταν ήταν Γραμματέας και Γενικός Γραμματέας της ΚΕ ο Ν. Ζαχαριάδης, αντανακλούσε και τις αντιφάσεις της στρατηγικής του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Παράλληλα, εκτιμάμε ότι αν και ο Ν. Ζαχαριάδης είδε την αναγκαιότητα να διορθωθεί η στρατηγική του ΚΚΕ και το επιχείρησε το 1949 (5η Ολομέλεια) και το 1953 (Σχέδιο Προγράμματος), δεν τη θεμελίωσε με σωστή θεωρητική τεκμηρίωση, αφού στήριξε την αναγκαιότητα για αλλαγή της στρατηγικής στην αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων. Επίσης, παρά το γεγονός ότι συγκρούστηκε σε πολλά ζητήματα με την ηγεσία του ΠΚΚ (μπ)/ΚΚΣΕ, και ο ίδιος και η ΚΕ υποχώρησαν στις πιέσεις της, με αποτέλεσμα, το 1954, να αποσύρουν το Σχέδιο Προγράμματος.

Η 6η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (11-12 Μαρτίου 1956), που την συγκάλεσε η επιτροπή των έξι ΚΚ (ΕΣΣΔ, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Τσεχοσλοβακίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας), πήρε την παρακάτω απόφαση για τον Νίκο Ζαχαριάδη: «…η καθοδήγηση του Κόμματος και πρώτα απ’ όλα ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ σ. Νίκος Ζαχαριάδης κάνουν σοβαρά πολιτικά λάθη σεχταριστικού χαρακτήρα. […] Για τα σοβαρά πολιτικά λάθη που έκανε ο σ. Ζαχαριάδης και για τη συστηματική από μέρους του παραβίαση των αρχών της εσωκομματικής δημοκρατίας, η Ολομέλεια έκρινε απαραίτητο να καθαιρέσει τον Νίκο Ζαχαριάδη από Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ και να τον βγάλει από το Πολιτικό Γραφείο».

Η 7η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (18-24 Φεβρουαρίου 1957) αποφάσισε: «1) Καθαιρεί τον Ν. Ζαχαριάδη από την ΚΕ του ΚΚΕ. 2) Τον διαγράφει από το Κόμμα σαν αντικομματικό φραξιονιστικό αντιδιεθνιστικό, εχθρικό στοιχείο. 3) Η Ολομέλεια σημειώνει πως επειδή πολλές ενέργειες του Ν. Ζαχαριάδη, όπως π.χ. η υπόθεση Γουσόπουλου κλπ., ξεφεύγουν από το χαρακτήρα και τα πλαίσια των συνηθισμένων λαθών, θεωρεί ότι το κομματικό συμφέρον επιβάλλει να γίνει συστηματική και λεπτομερειακή παραπέρα έρευνα από το Κόμμα πάνω σ’ ολόκληρη τη ζωή και τη δράση του Ζαχαριάδη». Ως λόγοι της παραπάνω απόφασης προβλήθηκαν: «Η πολιτική γραμμή που επεξεργάστηκε και επέβαλε στο ΚΚΕ ο Ν. Ζαχαριάδης από το 1945 ήταν αριστερίστικη, σεχταριστική, τυχοδιωκτική. […] οδήγησε σε ήττα το ρωμαλέο ελληνικό δημοκρατικό κίνημα. […] Με τη γνωστή θέση του στη 12η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ του 1945 για τον «ελληνικό άξονα», αντικειμενικά δικαίωνε την επέμβαση των άγγλων ιμπεριαλιστών στην Ελλάδα. […] καλλιεργούσε συστηματικά και επίμονα τον αντισοβιετισμό και αντιδιεθνισμό. […] επέβαλε στο ΚΚΕ ανώμαλο εσωκομματικό καθεστώς. […] με την εγκληματική στάση του στα ζητήματα της παράνομης δουλειάς […] είναι ο κύριος υπεύθυνος για τα χτυπήματα που έδωσε η Ασφάλεια στο ΚΚΕ».

Η καθαίρεση του Ν. Ζαχαριάδη και η διαγραφή του ήταν πράξεις άδικες. Η κατηγορία εναντίον του, για συνεργασία με τον εχθρό ήταν πράξη συκοφαντική, ενώ οι κατηγορίες για καλλιέργεια της προσωπολατρίας και για την εγκαθίδρυση στο ΚΚΕ ανώμαλου εσωκομματικού καθεστώτος αποτελούσαν προπέτασμα καπνού και πρόσχημα για να περάσει στην πλειοψηφία των μελών της ΚΕ και του Κόμματος η δεξιά οπορτουνιστική στροφή.

Τόσο η επιτροπή των έξι ΚΚ, όσο και οι παραπάνω Ολομέλειες της ΚΕ του ΚΚΕ αξιοποίησαν αντιφάσεις της πολιτικής του Κόμματος όταν ήταν Γενικός Γραμματέας ο Ν. Ζαχαριάδης, καθώς και λαθεμένες ενέργειές του, όπως οι άστοχες και άδικες κατηγορίες κατά στελεχών του ΚΚΕ για συνεργασία τους με τον ταξικό αντίπαλο.

Η παραπάνω αποτίμηση του Ν. Ζαχαριάδη ως ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ γίνεται ως στοιχείο κρίσης της ωριμότητας και ικανότητας του ΚΚΕ στην καθοδήγηση της ταξικής πάλης σε ιδιαίτερα οξυμένες συνθήκες. Ωστόσο δεν παραβλέπονται οι αρνητικές επιδράσεις της ιδεολογικής κατάστασης και των πολιτικών επιλογών του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.

Η 7η Ολομέλεια της ΚΕ (9-13 Απριλίου 1964) ενέκρινε το πόρισμα της επιτροπής «για την υπόθεση του Νίκου Ζαχαριάδη» σύμφωνα με το οποίο πολλές από τις ενέργειες του Ν. Ζαχαριάδη «δημιουργούν σοβαρότατα ερωτηματικά για το πρόσωπό του σαν ύποπτο, εχθρικό και επικίνδυνο στοιχείο για το Κόμμα και το λαϊκό κίνημα […] οδηγούν αναπόφευκτα σε πράξεις που αντικειμενικά δεν προκαλούν μικρότερη ζημιά στο Κόμμα και στο λαϊκό κίνημα από τις πράξεις πρακτόρων του εχθρού». Το πόρισμα καταλόγιζε στο Ζαχαριάδη και ποινικές ευθύνες.

Τρία χρόνια αργότερα, η 11η Ολομέλεια της ΚΕ (27-30 Ιουνίου 1967) συζήτησε νέο πόρισμα της Επιτροπής Κομματικού Ελέγχου (ΕΚΕ) και κατέληξε: «Από την εξέταση της υπόθεσης Ζαχαριάδη δεν βγαίνει ότι ο Ν. Ζαχαριάδης είναι πράκτορας του εχθρού». Κρίνεται ως απαράδεκτο το γεγονός ότι, αυτό το πόρισμα, παρότι είχε απαλείψει την κατηγορία του πράκτορα, ωστόσο άφηνε να αιωρείται η υποψία. Ο απαράδεκτος εξορισμός του στο Σοργκούτ, καθώς και όλη η εκεί μεταχείριση από την ηγεσία του ΚΚΣΕ, με τη σύμπραξη και της τότε καθοδήγησης του ΚΚΕ, δεν δικαιολογείται εξαιτίας της λαθεμένης ενέργειας του Ζαχαριάδη να απευθυνθεί στην ελληνική δικαιοσύνη για να δικαστεί.

Το ΚΚΕ επί της ουσίας έχει αποκαταστήσει τον Νίκο Ζαχαριάδη εδώ και πολλά χρόνια (μεταφορά και ταφή της σορού του στην Ελλάδα, δημοσιεύματα κ.ά.). Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ ακυρώνει όλες τις αποφάσεις της 6ης και της 7ης Ολομέλειας (1956 και 1957) σε βάρος του Νίκου Ζαχαριάδη, καθώς και τα πορίσματα του 1964 και του 1967. Αποφασίζει την πλήρη αποκατάστασή του στο ΚΚΕ.

16 Ιούλη 2011

 

Ζητω συγνωμη αλλα τον κ Πετριδη δεν τον γνωριζω για να τον κρινουμε απο τις δρασεις του στην περιοχη.

Δυστυχως η πραγματικοτητα ειναι πως η αριστερα παραδοσιακη η ριζοσπαστικη απουσιαζει απο την επαρχια στα καθημερινα .Και αυτο ειναι πολυ αρνητικο.

Υποψηφιος Δημαρχος ΚΚΕ Ερμιονιδα

Υποψήφιος δήμαρχος Ερμιονίδας ο συνταξιούχος οδηγός τρόλεϊ Βασίλης Πετρίδης από τους Φούρνους.

Η ΚΟΒ ΕΡΜΙΟΝΗΣ, σας καλεί σε σύσκεψη

την Δευτέρα 30/07/2018,

ώρα 20:00,

στο Κρανίδι στο κιόσκι της πλατείας με θέμα:

«Οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και η θέση του ΚΚΕ»

ομιλήτρια Βασιλική Γκιόκα,

μέλος του Γραφείου Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ

και γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής Αργολίδας του ΚΚΕ.

Το ξερω! Ειναι απαραδεκτο οτι εφτασα 61 χρονων για να διαβασω αυτο το καταπληκτικο βιβλιο που εγραψε ο Αγγελος Ελεφαντης το 1976.Ομως ποτε δεν ειναι αργα ετσι δεν ειναι;Η ιστορια του ΚΚΕ  αλλα και η ιστορια του μεσοπολεμου στη χωρα μας.Πως εγινε η αλλαγη του ΚΚΕ το 1931 οταν με επεμβαση της Κομμουνιστικης διεθνους διοριστηκαν καποιοι νεαροι προσφυγες στην ηγεσια του κομματος;Τι προηγηθηκε; Τι ακολουθησε;

Ηταν αυτο το νεο κομμα ιδιο με το αρχικο στην λειτουργια του; Πως εγινε δυνατο το παλιο ΚΚΕ αποδυναμωμενο και απομωνομενο απο την κοινωνια να πολλαπλασιασει τα μελη του σε λιγα μολις χρονια να αυξησει τα εκλογικα του ποσοστα να γινει ρυθμιστης των πολιτικων εξελιξεων; Ηταν τελικα ο Ζαχαριαδης αγγελος , διαβολος η μηπως αναγκαιοτητα της εποχης του.Τι γινοταν στα αλλα ΚΚ εκεινη την εποχη; Τι ρολο επαιξαν οι προσφυγες στην Ελληνικη κοινωνια ποια η σχεση των αστικων κομματων και του παλατιου με τους Αγγλους Γαλλους Γερμανους; Πως φτασαμε στο δημοψηφισμα επαναφορας της βασιλειας στην Ελλαδα και γιατι ο Βενιζελος αναφωνησε πριν πεθανει ζητω ο Βασιλιας; Τι ηταν το κινημα του 35 και τι απεγιναν οι κινηματιες;Τι ακριβως ηταν ο Μεταξας και η δικτατορια του τι ταξικα συμφεροντα εκπροσωπουσαν ποια η σχεση του με τους Αγγλους  και ποια με τους Ναζι;Τελικα αυτο το ΟΧΙ γιατι το ειπε;Πως συγκροτηθηκε η ΓΣΕΕ γιατι διασπαστηκε στα πρωτα της χρονια;Τι απεγιναν οι γραμματεις του κομματος πριν το Ζαχαριαδη τι γνωριζετε γι αυτους;Ποια η συγκρουση στο εσωτερικο του κομματος αναμεσα σε Τροτσκιστες Μπουχαρινικους Αρχειομαρξιστες και τελικα Σταλινικους;Μπορουσε να υπαρχει αλλη εκβαση σε αυτη την διαπαλη;

Το ΚΚΕ το εχω γραψει πολλες φορες δεν ηταν μονο η ηγεσια του.Τα στελεχη του.Ηταν κι ο απλος κοσμος τα μελη  που εδωσαν την ζωη τους για μια καλυτερη κοινωνια. Και πολλες φορες προδοθηκαν και κατηγορηθηκαν και απο την ιδια τους την ηγεσια. Μια ηγεσια παντως και στελεχη που παρα τις αντιδημοκρατικες μεθοδους  στο εσωτερικο του κομματος σταθηκαν παντα στη πρωτη γραμμη του αγωνα παλλικαρια στις εξοριες στο εκτελεστικο αποσπασμα στα βασανιστηρια. Γιατι πιστευαν αυτο που εκαναν.Οχι μονο δεν ειχαν κανενα προσωπικο κερδος υλικο αλλα το αντιθετο θυσιασαν τις ζωες τις οικογενειες τους για τα πιστευω τους. Και το τραγικο ειναι πως η ζωη τους επεφυλαξε πολλες φορες ενα τελος μοναχικο απογοητευσης απομονωσης και καταδικης απο το ιδιο τους το κομμα σαν εκεινο του Ζαχαριαδη στη Σιβηρια, του Βελουχιωτη στην Αρτα , του Καραγιωργη στην Ρουμανια , του Πλουμπιδη στο Δαφνι , αλλα και πολλων αλλων

Ενα καταπληκτικο βιβλιο.Οχι μονο για να γνωρισουμε την ιστορια της χωρας μας και του εργατικου μας κινηματος αλα και την ιστορια του αρχαιοτερου πολιτικου κομματος της Ελλαδας που φετος κλεινει 100 χρονια υπαρξης δρασης αγωνων.Και κυριως να καταλαβουμε την σημερινη πολιτικη του ΚΚΕ την συνδεση της με εκεινο το μακρυνο 1930 η τουλαχιστον μεχρι το 1935  οταν η πολιτικη αποψη πως ολα τα κομματα και οι οργανωσεις (ακομα και της αριστερας)πλην ΚΚΕ ηταν φασιστικα και δεν χωρουσε συνεργασια μαζι τους ηταν η προμετωπιδα του Σταλινισμου και στην χωρα μας.

Να κατανοησουμε γιατι σημερα στο ΚΚΕ γινεται περιχαρακωση και παλινορθωση του Σταλινισμου των αποψεων και πρακτικων του  που σκοτωσαν το ονειρο εκατομμυριων ανθρωπων για μια αλλη κοινωνια και τελικα μας εφεραν η στον Πουτιν η στην Κινα.

Οπως γραφει ο Ελεφαντης για πολλα χρονια οι αριστεροι δεν μιλουσαν για τα στραβα του ΚΚΕ.Φοβοντουσαν μη τυχον και ο ταξικος εχθρος χρησιμοποιησει την κριτικη τους  για να χτυπησει το κομμα.Φοβοντουσαν μην τυχον και ξεκινωντας αυτη τη πορεια χαθουν και φυγουν στο τελος απο την αριστερα.Και δυστυχως αυτα εχουν γινει καποτε.

Ομως τωρα 100 χρονια μετα οι αριστεροι μπορουμε να μιλησουμε.Μπορουμε να δουμε που στραβωσε η πορεια.Μπορουμε παντα να χαραξουμε καινουργια πορεια συνεχεια της ιστοριας μας και παντα με τον ιδιο στοχο.Μια κοινωνια χωρις ταξεις που δεν θα υπαρχει εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο

Ξεκινω μια σειρα αναρτησεων με τις θεσεις εκπροσωπων στην συζητηση που εγινε στην Βουλη στις 16/05/2018 σε σχεση με την καυση απορριμματων.Επιτελους ξεκινησε μια καποια συζητηση εστω πισω απο κλειστες πορτες.

Ο συν Αργυριου στην Ειδικη μονιμη επιτροπη προστασιας περιβαλλοντος στη Βουλη 16/05/2018.

Καυση εναλλακτικων καυσιμων στην Ελληνικη τσιμεντοβιομηχανια

 

Τα μέλη της ΠΕΔ:

Κώστας Πελετίδης – Δήμαρχος Πατρέων

Κατερίνα Γεροπαναγιώτη – Πρόεδρος   Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πατρέων

Ελένη Μπίρλη – Αντιπρόεδρος ΚΟΔΗΠ Δήμου Πατρέων

Τίμος Παπανικολάου – Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Αγρινίου».

Λαικη Συσπειρωση

Με αφετηρία το νέο κύκλο των αναδιαρθρώσεων στο χώρο της τοπικής διοίκησης που φέρνει με το νομοσχέδιο “Κλεισθένης 1” η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, στήνεται διευρυμένα ένα πλαίσιο αποπροσανατολισμού και καθυπόταξης των εργατικών λαϊκών στρωμάτων εν μέσω διευρυμένης φτώχειας, ανεργίας και γενικευμένης ανασφάλειας, που κλιμακώνεται και προσαρμόζεται στις ανάγκες της νέας φάσης του κύκλου της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος.

  • Συμφωνούμε και στηρίζουμε, αφού άλλωστε αποτελεί από χρόνια διατυπωμένη θέση της «Λαϊκής Συσπείρωσης», την απλή αναλογική για την εκλογή του Δημοτικού και Περιφερειακού συμβουλίου στην βάση της ισοτιμίας της ψήφου.

Οι λεονταρισμοί και οι σκιαμαχίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ από τη μια μεριά, και της ΝΔ και του πρώην ΠΑΣΟΚ από την άλλη, γύρω από το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής για τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια, είναι ένα ακόμη επεισόδιο αποπροσανατολισμού. Πέρα από αντιπαραθέσεις – υπαρκτές και ανύπαρκτες – επιδιώκεται από την μεριά της κυβέρνησης προσπάθεια ευρύτατων συναινέσεων για να υπηρετηθεί πιο στέρεα η αντιλαϊκή ρότα. Για παράδειγμα τα κυβερνητικά επιτελεία δεν βρίσκουν καμία δυσκολία να είναι συνδαιτυμόνες στα “αναπτυξιακά συνέδρια” με τους “αντιπολιτευόμενους” Περιφερειάρχες – Δημάρχους. Το σύνολο των αστικών κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ και τα στελέχη τους σε ΚΕΔΕ, ΕΝΠΕ διαγκωνίζονται για το ποιος θα σηκώσει πιο ψηλά την σημαία “της αποκέντρωσης και της επιχειρηματικότητας”.

Απόδειξη είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τοπικών αρχών, πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων, τα συλλογικά τους επιτελεία ΚΕΔΕ – ΕΝΠΕ που λειτουργούν με στελέχη των αντίστοιχων κομμάτων και όχι μόνο, διαχειρίστηκαν σε πλήρη σύμπνοια την ίδια πολιτική. Υλοποίησαν την πολιτική επιβολής φόρων, των ελαστικών σχέσεων εργασίας, της εμπορευματοποίησης κοινωνικών τομέων, αποδέχτηκαν την περιστολή της κρατικής χρηματοδότησης, την διεύρυνση της ανταπόδοσης, της διασύνδεσης των τοπικών οργάνων με τις επιχειρήσεις και τις επιδιώξεις τους.

Στόχος να παραιτηθούν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και τα λαϊκά στρώματα από τις ανάγκες τους, να προσαρμόσουν τη ζωή και το μέλλον των παιδιών τους στο άρμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της επανάκαμψης της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομιλών ντόπιων και ξένων. Να ενσωματωθούν στο αφήγημα “του εθνικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης”, στο σχέδιο κερδοφορίας του Κεφαλαίου, που περνάει πάνω από τη συντριβή και καθήλωση των εργατικών λαϊκών αναγκών, δικαιωμάτων και διεκδικήσεων στα επιτρεπτά από το Κεφάλαιο όρια. Στόχοι στους οποίους συμπίπτουν οι αστικές δυνάμεις στο σύνολο τους.

Με το νομοσχέδιο η Κυβέρνηση:

  • Προχωρά σε νέα ληστεία στο λαϊκό εισόδημα με την ένταξη στην ανταπόδοση και των υπηρεσιών πράσινου. Μέτρο που θα έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την αύξηση των ανταποδοτικών τελών από το 2019 και που μπορεί να ξεπεράσει το 50%. Ένας ακόμη αντιλαϊκός μποναμάς που προστίθεται σε σειρά από ήδη ψηφισμένα μέτρα που βουλιάζουν το εισόδημα των λαϊκών νοικοκυριών και που υπογραμμίζει ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη πατά πάνω στα αποκαΐδια των λαϊκών δικαιωμάτων και αναγκών.
  • Προχωρά σε σταδιακή μεταφορά νέων φορολογικών βαρών στις πλάτες των λαϊκών νοικοκυριών και νομιμοποίηση παλιών μέσω της Τοπικής Διοίκησης. Αυτό κατά την γνώμη μας το προαναγγέλλουν και το προδικάζουν σειρά από διατάξεις, όπως αυτές της κατηγοριοποίησης των δήμων, καθώς και οι άλλες που φέρνουν σειρά από αλλαγές στην κατανομή των ΚΑΠ και τα κριτήρια που εισάγονται πχ “ίδια” έσοδα, επιχειρηματικότητα, κ.α. Την ώρα που με βάση ψηφισμένο νόμο και το Μεσοπρόθεσμο οι ΚΑΠ παραμένουν καθηλωμένοι και μειωμένοι κατά 62% έως και το 2021 τουλάχιστον. Αυτό που στρατηγικά επιδιώκεται είναι οι πόροι της τοπικής διοίκησης να έχουν ως κύρια πηγή τους την ανταποδοτικότητα και την επιχειρηματικότητα και η κρατική χρηματοδότηση να έχει “χαρακτήρα εξισορρόπησης”. Η κρατική χρηματοδότηση να συνεπικουρεί την επιχειρηματικότητα και την φοροεισπρακτική δεινότητα των δήμων.
  • Με βάση το νομοσχέδιο οι φορείς της τοπικής διοίκησης, Δήμοι και Περιφέρειες, δημοτικές επιχειρήσεις, αναπτυξιακές Α.Ε. κάθε είδους, διαδημοτικά δίκτυα και οι σύνδεσμοι τους εξοπλίζονται με νέο θεσμικό πλαίσιο ώστε να συνδράμουν, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, πιο αποφασιστικά τις ανάγκες κερδοφορίας και ανταγωνιστικότητας του Κεφαλαίου. Να έχουν πιο ενεργό ρόλο στην εξειδίκευση της αντιλαϊκής πολιτικής στην Περιφέρεια, να κάνουν “πιο ελκυστικό” το χώρο για την προσέλκυση κεφαλαίων και επενδύσεων. Παρά τις αντιρρήσεις των ΚΕΔΕ – ΕΝΠΕ ότι “δεν τρέχει ως θα έπρεπε” την αποκέντρωση, η κυβέρνηση με σειρά από διατάξεις και δυο κεφάλαια του Νομοσχεδίου με τίτλο «Ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης και της οικονομικής λειτουργίας των ΟΤΑ» και «Νέα πεδία αναπτυξιακής δράσης στην Τ.Α. και τα Ν.Π. των ΟΤΑ”, ανοίγει νέα πεδία για την άνθηση της επιχειρηματικότητας και την αποφασιστική συνδρομή της τοπικής διοίκησης σε έργα και υποδομές που υπηρετούν στρατηγικούς σχεδιασμούς μονοπωλιακών ομίλων. Ζητήματα όπως αυτά της απελευθέρωσης της Ενέργειας και της προώθησης των ΑΠΕ, μεταφορές, αγροτική παραγωγή, διαχείριση των απορριμμάτων, επιχειρηματική αξιοποίηση φυσικών πόρων και δημοτικής γης από το τουριστικό και άλλο Κεφάλαιο, η ληστρικά μακρόχρονη παραχώρηση σε επιχειρηματικούς ομίλους της δημοτικής ακίνητης περιουσίας και των υποδομών με συνοδεία προκλητικών φοροαπαλλαγών και διευκολύνσεων, μπαίνουν σε προτεραιότητα.
  • Νομοθετούν μια δήθεν αυτοτελή υπηρεσία με την κύρια αρμοδιότητα σε διορισμένο και με θητεία ανώτερο κρατικό υπάλληλο που προέρχεται από το Μητρώο στελεχών, κάτω από τον έλεγχο του υπουργού Εσωτερικών και σειρά από άλλα διαχειριστικά όργανα ελέγχου και διαμεσολάβησης, που ανεξάρτητα από ετικέτες και καινοφανή ονόματα που τους δίνουν, στόχο έχουν την απρόσκοπτη υλοποίηση της γενικής αντιλαϊκής πολιτικής και πυρήνα της την ανάκαμψη της κερδοφορίας του Κεφαλαίου. Το δόγμα “έλεγχος νομιμότητας και όχι σκοπιμότητας” είναι καινοφανές και αναδείχνεται από σειρά ρυθμίσεις του νομοσχεδίου που στόχο έχουν, όπως διάσπαρτα αναφέρεται, “τον έλεγχο συμμόρφωσης των ΟΤΑ” και τη “διαρκή αναβάθμιση της αποτελεσματικότητας της κρατικής εποπτείας κλπ” και αφού η τοπική διοίκηση είναι μέρος του αστικού κράτους και υπηρετεί συντεταγμένα την ιδία πολιτική.
  • Εδώ εντάσσονται και οι διατάξεις για το Οικονομικό Παρατηρητήριο καθώς και αυτές για το “Λογαριασμό εξυγίανσης των ΟΤΑ”. Κύριο εδώ είναι ότι παραμένει η διάταξη που έχει περάσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ότι τυχόν προσφυγή των δήμων στο Λογαριασμό επιτρέπεται μόνο αφού πρώτα έχουν εξαντλήσει τα περιθώρια αναζήτησης τραπεζικού δανεισμού τους. Αν οι τράπεζες δεν βρουν επενδυτικό ενδιαφέρον αναλαμβάνει το υπουργείο Εσωτερικών να επιβάλλει – σε προγραμματική συμφωνία με τον εκάστοτε Δήμο – το σχέδιο, δηλαδή, συρρίκνωσης υπηρεσιών, επιπλέον φόρων, απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις κλπ! Μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης ο δήμος και γνωστά τα υποζύγια που θα πληρώσουν.
  • Παραμένει το άρθρο που επιτρέπει να παυτούν αιρετοί και όργανα “για σοβαρούς λόγους δημόσιου συμφέροντος με απόφαση υπουργού” και μένει το ίδιο ασαφές και απειλητικό για όποιον δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις του αστικού κράτους και του Κεφαλαίου, για όποιον κοίταξε προς την μεριά των λαϊκών αναγκών και δικαιωμάτων.

Σαν «Λαϊκή Συσπείρωση» απορρίπτουμε και την παλιά και την νέα κόπια των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων στην τοπική διοίκηση. Οι διοικητικές αναδιαρθρώσεις που έγιναν και εξελίσσονται, ούτε έφεραν ούτε θα φέρουν ανάπτυξη προς όφελος του λαού. Καμία φιλολαϊκή τοπική ή περιφερική πολιτική δεν μπορεί να υπάρξει, όσο η γενική πολιτική παραμένει αντιλαϊκή. Καμιά ανάπτυξη για το λαό δεν μπορεί να εξασφαλιστεί σε τοπικό και περιφερικό επίπεδο, αν η κεντρική πολιτική είναι στα χέρια και στην εξουσία της αστικής τάξης και των κομμάτων της.

Η «Λαϊκή Συσπείρωση» στέκεται απέναντι στις αντιδραστικές αλλαγές. Με αυτή την θέση που αφορά τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα που πλήττονται, τους εκλεγμένους σε τοπική και περιφερειακή διοίκηση, επιδιώκουμε την οργάνωση της πάλης, τη διεκδίκηση, την εναντίωση σε κυβέρνηση και τοπικές αρχές που στηρίζουν τις αντιδραστικές ανατροπές. Η εναντίωση στις αντιδραστικές ανατροπές σε κράτος και τοπική διοίκηση για εργαζόμενους και εκλεγμένους στα τοπικά και περιφερικά όργανα σημαίνει πρώτα και κύρια την οργάνωση της πάλης για την συνολική ανατροπή της πολιτικής Κεφαλαίου και ΕΕ.

Καλούμε όσους από τους αιρετούς επιμένουν να έχουν ως αφετηρία τους τον αγώνα και τις αγωνίες του λαού, να μην εγκλωβιστούν στη λογική για το πώς οι δήμοι θα γίνουν πιο λειτουργικοί και αποτελεσματικοί στην προώθηση μιας βαθειάς αντιλαϊκής πολιτικής. Να μην εγκλωβιστούν σε δήθεν ιδιαιτερότητες της τοπικής διοίκησης, σε ιαχές περί χάους και ακυβερνησίας δήμων και περιφερειών κ.α. Κάτι τέτοιο συσκοτίζει τον ταξικό χαρακτήρα των αλλαγών που προωθεί και η σημερινή κυβέρνηση, το ζήσαμε με άλλο τρόπο – εξίσου αποπροσανατολιστικό – και στην φάση που ήρθε και ψηφίστηκε ο “Καλλικράτης”. Ρίχνει στάχτη στα μάτια για τον αντιλαϊκό χαρακτήρα των αλλαγών που ξεκίνησαν πολλά χρόνια πριν την καπιταλιστική κρίση και στόχο έχουν να προσαρμόσουν πιο πιστά την κρατική και τοπική διοίκηση στις ανάγκες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, πιο εχθρικά και αδιάφορα απέναντι στις λαϊκές ανάγκες.

  • -ΟΧΙ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΚΥΚΛΟ ΤΩΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΩΝ ΑΝΑΤΡΟΠΩΝ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ
  • ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΩΡΕΑΝ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΒΑΣΙΚΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ – ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.
  • ΑΝΤΙΤΑΣΣΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. — ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΠΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΜΕΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ.
  • ΜΟΝΙΜΗ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.
  • ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΟΥ ΚΑΘΙΣΤΑ ΔΗΜΟΥΣ & ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ ΠΕΔΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ.
  • ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΣΕ ΚΕΝΤΡΙΚΟ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΠΛΗΜΜΥΡΕΣ – ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ – ΣΕΙΣΜΟΥΣ – ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΑΠΟ ΚΑΙΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ – ΡΥΠΑΝΣΗ ΚΑΙ ΜΟΛΥΝΣΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΕΡΑ.
  • ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΓΙΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΣΕ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΑ, ΠΡΑΣΙΝΟ, ΚΛΠ.

 

 

8/5/2018

 

 

Follow me on Twitter

Ιουνίου 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.257.009

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Το νέο ΔΣ του Σωματείου Προσωπικού του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου Ιουνίου 25, 2019
    Το "ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ" έπειτα από τις εκλογές στις 6 Ιουνίου 2019 συγκροτήθηκε σε σώμα με την παρακάτω σύνθεση: Πρόεδρος        ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ Αντιπρόεδρος  ΜΑΛΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Γραμματέας    ΤΣΑΚΩΝΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ-ΚΥΡΙΑΚΗ                                          Ταμίας            ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Μέλη              ΔΗΜΗ […]
  • Ο αποχαιρετισμός του Γιώργου Α. Παπανδρέου στον Ροβέρτο Σπυρόπουλο Ιουνίου 25, 2019
    «Ένας αγαπημένος φίλος, ένας αγαπημένος σύντροφος, έφυγε ξαφνικά. Είναι δύσκολο να αποχαιρετάς ένα δικό σου άνθρωπο.  Είναι οι στιγμές που συνειδητοποιεί κανείς πόσα δεν πρόφτασε να συζητήσει, να μοιραστεί μαζί του, πόσα ακόμα θα ήθελε να του πει.  Ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, με τόσο έντονη παρουσία. Αυτό θυμάμαι, από όταν τον γνώρισα για πρώτη φόρα.   Ίσως […]
  • Ακόμα ένα τροχαίο στη Γρηγορίου Ε στην Τρίπολη Ιουνίου 25, 2019
    Ακόμα ένα τροχαίο ατύχημα σημειώθηκε το απόγευμα της Τρίτης 25 Ιουνίου στην οδό Γρηγορίου Ε' στην Τρίπολη λίγο μετά τις 17:00. Στο τροχαίο ενεπλάκησαν δύο οχήματα και δεν υπήρξε τραυματισμός. Στο σημείο έσπευσε η Αστυνομία. Το συγκεκριμένο σημείο, είναι «αγαπημένο» των τροχαίων ατυχημάτων καθώς συνήθως οι οδηγοί τείνουν να παραβιάζουν το STOP στην οδό Κ […]
  • Τα εκλογικά τμήματα σε όλες τις εκλογικές Περιφέρειες Ιουνίου 25, 2019
    Κατά τις εκλογές της 7ης Ιουλίου θα λειτουργήσουν 21.478 εκλογικά τμήματα. Σημειωτέον ότι στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 26ης Μαΐου είχαν λειτουργήσει 39.063.  Δείτε αναλυτικά τον αριθμό των εκλογικών τμημάτων στις 59 εκλογικές περιφέρειες της χώρας: ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΒΑΣΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΕΤΕΡΟΔΗΜΟΤΩΝ ΑΜΙΓΗ ΕΤΕΡΟΔΗΜΟΤΩΝ ΜΕΙΚΤΑ ΣΥΝΟΛΟ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΑΙΤΩΛ/ΝΙΑΣ 561 1 […]
  • Στροφή της Γεννηματά: Ψήφος ανοχής στη ΝΔ αν δεν έχει αυτοδυναμία Ιουνίου 25, 2019
    Η κυρία Φώφη Γεννηματά, πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, έκανε το «ένα κλικ» δεξιά, τελικώς σήμερα, σε συνέντευξή της στο Open. Όσον αφορά στο τι θα κάνει το Κίνημα Αλλαγής την επομένη των εκλογών -σε περίπτωση που δεν υπάρξει αυτοδυναμία- μετά και τη δήλωση Μητσοτάκη στον Ρ/Σ Θέμα ότι η χώρα θα πάει ξανά σε εκλογές τον Δεκαπενταύγουστο αν η ΝΔ δεν έχει αυτοδ […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΕΗ ΔΕΣΦΑΚ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Δρομοι πεζοδρομια Ηλεκτροφωτισμος Θεσεις καδων απορριμματων Καραβασιλη Καταφυκι Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Οδος Παντανασσης Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ ΤΕΡΝΑ Τατουλης Τσιρωνης Φαναρι Διογενη ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια πλαστικη σακουλα σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates