You are currently browsing the category archive for the ‘Κεφαλονια’ category.

Αχ αυτη η ιστορια. Καρφι στην μνημη. Λογχη στα πλευρα.

Αχ αυτοι οι ξενοδουλοι Γερμανοι (η αλλοτε Αγγλοφιλοι) Βασιλιαδες ποσο κακο εκαναν στην χωρα .

Οταν διαδραματιζονται τα γεγονοτα που θα διαβασετε βασιλισα της Ελλαδας (και γυναικα του Κωνσταντινου Α) ηταν η Sophie von Preußen,κορη του Φρειδερίκου Γ΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας και αδερφη του Γερμανου Καιζερ Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας . Η περιφημη Σοφια απο την οποια πηρε και το ονομα ο κεντρικος δρομος της Αθηνας οπου και η Αμερικανικη Πρεσβεια.

H.M. Queen Sophia of Greece.png

Υπήρξε μέλος του Οίκου των Χοεντσόλλερν και ήταν κόρη του Αυτοκράτορα της Γερμανίας και Βασιλέα της Πρωσίας Φρειδερίκου Γ´ της Γερμανίας, αδελφή του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας, καθώς και μητέρα τριών βασιλέων, του Γεωργίου Β΄, του Αλεξάνδρου και του Παύλου (πατερα του Κωνσταντινου Β τελευταιου μοναρχη της Ελλαδας).

Γεννήθηκε στα Νέα Ανάκτορα του Πότσδαμ στις 14 Ιουνίου του 1870 και ήταν το πέμπτο (εν ζωή) παιδί του τότε Διαδόχου του γερμανικού θρόνου και μετέπειτα Αυτοκράτορα, Φρειδερίκου του Γ΄, και της μετέπειτα Αυτοκράτειρας Βικτωρίας. Από την πλευρά του πατέρα της ήταν εγγονή του Αυτοκράτορα της Γερμανίας Γουλιέλμου Α΄, ενώ από την πλευρά της μητέρας της εγγονή της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Απο εκει κρατουσε και το γαλαζιο αιμα του Φιλιππου (που πεθανε προσφατα) συζυγου και μακρυνου ξαδερφου της Ελισαβετ σημερινης βασιλισας της Αγγλιας . Αδέλφια της ήταν ο μετέπειτα Αυτοκράτορας της Γερμανίας Γουλιέλμος Β΄, η Καρλόττα, ο Ερρίκος, η Βικτωρία και η Μαργαρίτα, ενώ είχε και άλλα δύο αδέλφια, που πέθαναν σε νεαρή ηλικία.

Ενα γυρισμα της τυχης και η Κυπρος θα ηταν μεσα στα συνορα της σημερινης Ελλαδας.

Ας μην ξεχναμε πως τα επτανησα ηταν προσωπικο δωρο το 1863 της Αγγλιας στον πρωτο διορισμενο τοποτηρητη του προτεκτορατου τους (την υποψηφιότητά του για τον ελληνικό θρόνο προωθεί εντατικά ο Καρλ Γιόαχιμ Χάμπρο, Βρετανός τραπεζίτης δανικής καταγωγής.), ξεπεσμενο Δανο αριστοκρατη(οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν ήδη δεσμευτεί με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1832 να μην ανέλθει στο θρόνο της Ελλάδας γόνος καμιάς δικής τους βασιλικής οικογένειας) ,Χριστιανό Γουλιέλμο Φερδινάνδο Αδόλφο Γεώργιο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Γκλύξμπουρκ τον Γεωργιο τον Α (μητρική γλώσσα του Γεώργιου ήταν τα Δανικά και μιλούσε Αγγλικά σαν δεύτερη γλώσσα. Διδάχθηκε επίσης γαλλικά και γερμανικά.)που στην συνεχεια το 1864 τα δωρισε στον Ελληνικο κρατος .

Οι Βρετανοί παραχωρούσαν τα νησιά, προίκα στο νέο βασιλιά της Ελλάδας, σε ανταπόδοση του όρου που είχαν θέσει: Ότι ο νέος μονάρχης δε θα επιβουλευόταν τα εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας

Καλο ετσι;

https://www.facebook.com/groups/480388978795255/permalink/1804868193013987/

Το Λιμάνι του Αργοστολίου, οι Άγγλοι και η Κύπρος, ή αλλιώς το “Cyprus-Argostoli Arrangement”.
Ο Sir John Stavridis (1867-1948), γιος Έλληνα μεγαλέμπορου στην Αγγλία και πολιτογραφημένος Βρετανός , ήταν μέλος του ΔΣ της Ιονικής Τράπεζας και επισήμως ήδη από το 1903, Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στο Λονδίνο. Ήταν μακράν το πιο δικτυωμένο μέλος της ελληνικής παροικίας την εποχή εκείνη και τα γεγονότα της ιστορίας που ακολουθεί, το επιβεβαιώνουν.
Βρισκόμαστε στα τέλη του 1912. Τα σύννεφα του μεγάλου πολέμου πυκνώνουν και η Μ. Βρετανία, που ήδη βρίσκεται σε κατάσταση «εγκάρδιας συνεννόησης» με την Γαλλία, μελετά στρατηγικές συμμαχίες σε επίπεδο μεγάλης εικόνας αλλά και πρακτικούς τρόπους προετοιμασίας σε επίπεδο τακτικής για να στηθεί απέναντι στις Κεντρικές Δυνάμεις.
Η Ελλάδα βρίσκεται στη μέση του πρώτου Βαλκανικού Πολέμου και στον ορίζοντα της νίκης έναντι των Τούρκων διαφαίνονται ήδη οι ανάγκες διεθνών διπλωματικών ερεισμάτων, που θα βάλουν πλάτη στον ενδοβαλκανικό συσχετισμό δυνάμεων.
Η ιδέα ήταν του Winston Churchill, πρώτου Λόρδου του Ναυαρχείου τότε (δηλαδή υπουργού Ναυτικού), αλλά την πρώτη κρούση έκανε ο Lloyd George, Υπουργός Οικονομικών τότε, στον παλιό του φίλο από τα χρόνια της Νομικής, John Stavridi.
Οι Αγγλία διέθετε ναυτικές βάσεις στο Γιβραλτάρ, τη Μάλτα και την Κύπρο. Αλλά ο φόβος της ήταν η Αδριατική. Από εκεί θα κατέβαινε ο Αυστριακός στόλος και ακόμη χειρότερα ο Ιταλικός! Γιατί τίποτα βέβαια δεν εγγυόταν τότε ότι η Ιταλία θα συμμαχούσε με την Αγγλία σε περίπτωση πολέμου και μάλιστα χρειάστηκε ατέλειωτο «ψηστήρι» μέχρι το 1915 για να συμβεί αυτό στην πράξη. Τα προηγούμενα σημεία ελέγχου σε καμία περίπτωση δεν διασφάλιζαν τον έλεγχο της Αδριατικής. Ο Churchill είχε στο μυαλό του την Κεφαλονιά! (Όχι βέβαια ότι σκεφτόταν πάντα σωστά, αλλά στην προκειμένη περίπτωση είχε δίκιο…) Με ναυτική βάση στο Αργοστόλι έκλεινε το στόμιο της Αδριατικής για τις Κεντρικές Δυνάμεις…
Η πρώτη συνάντηση Loyd George με τον Stavridi έγινε 10 Νοεμβρίου του 1912. Σε αυτήν την πρώτη ανεπίσημη συνάντηση ο Εγγλέζος “πούλησε” στον Πρόξενο λίγη από Μεγάλη Ιδέα: «προσωπικά του είπε ο Loyd George, δεν θα άφηνα στον Τούρκο, ούτε την Κωνσταντινούπολη…” Κλείστηκε ραντεβού για τις 18/11, όπου θα ήταν παρών και ο Churchill.
Lloyd George
upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/5f/Dav...H συνάντηση έγινε στο προσωπικό γραφείο του George στο κοινοβούλιο, όπου ο Churchill είναι αποκαλυπτικός. “Θέλουμε το Αργοστόλι, θέλουμε το λιμάνι του. Εννοείται ότι δεν θέλουμε προσάρτηση ή αλλαγή σημαίας, ούτε καν μακροχρόνια μίσθωση… Θέλουμε το δικαίωμα της χρήσης του Λιμένα με μυστική συμφωνία… Σε αντάλλαγμα σας δίνουμε την Κύπρο!”
upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/bc/Sir...Ο ίδιος ο Churchill είχε επισκεφτεί την Κύπρο το 1907 και είχε γνώση του αιτήματος της Ένωσης… Ήταν αρκετά έξυπνος για να επιχειρήσει να πουλήσει πρωθύστερα ένα ιστορικό δικαίωμα στον ιδιοκτήτη του, αρκεί να κερδίσει κάτι χρήσιμο από αυτό…
Στις επόμενες ημέρες ο Lloyd George ενημέρωσε τον Stavridi ότι το σχέδιο ήταν σε γνώση του πρωθυπουργού Herbert Asquith και του υπουργού των εξωτερικών Edward Grey. Μπορούσαν να ξεκινήσουν επίσημες διαπραγματεύσεις με τον Έλληνα πρωθυπουργό Βενιζέλο, που είχε φτάσει στο Λονδίνο.
Στις συναντήσεις με τον Βενιζέλο οι Lloyd George και Churchill το έκαναν ακόμη καλύτερο: του είπαν πως η ανταλλαγή Κύπρου-Αργοστολίου δεν θα ήταν μια μεμονωμένη συμφωνία με την Ελλάδα. Η Ελλάδα θα έμπαινε στην Entente Αγγλίας-Γαλλίας ως ο τρίτος σημαντικός πόλος της συμμαχίας και τοποτηρητής της στην Αν. Μεσόγειο. Στο breakfast με τον Έλληνα πρωθυπουργό της 17/12/1912, έφτασαν να κουβεντιάζουν λεπτομέρειες της ναυτικής πολιτικής της Ελλάδας, όπως την ακύρωση της παραγγελίας ενός θωρηκτού που έτρεχε σε Γερμανικά Ναυπηγεία εκείνη την εποχή (οι business είναι πάντα business) και την αναπροσαρμογή της ναυτικής άμυνας σε μικρότερα και πιο ευέλικτα σκάφη, αφού οι Άγγλοι θα ήταν … δίπλα.
Οι βρετανοί πολιτικοί ζήτησαν από τον Βενιζέλο να κρατήσει τη μυστικότητα των συνομιλιών, μέχρι τις επίσημες ανακοινώσεις μετά το τέλος των Βαλκανικών και τον “κατάλληλο” χειρισμό του παράγοντα Τουρκία… Φοβόντουσαν βέβαια τις διαρροές εκ μέρους του Διαδόχου Κωνσταντίνου, γαμπρού του Κάιζερ προς την απέναντι πλευρά…
Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας - Times News
Ο Βενιζέλος έφυγε από το Λονδίνο ενθουσιασμένος. Φανταζόταν της Ελλάδα με ελεύθερο τον ζωτικό της χώρο στην Αν. Μεσόγειο, κυρίαρχο στην περιοχή, ισοϋψή των Μεγάλων Δυνάμεων της Αγγλίας και της Γαλλίας…
Στην πορεία οι προτεραιότητες άλλαξαν εκατέρωθεν. Στην Ελλάδα χρειάστηκε δεύτερος βαλκανικός, στην Αγγλία η αναβλητικότητα του πρωθυπουργου  Asquith τράβηξε τους ρυθμούς αλλού, μέχρι που έσκασε το Ιρλανδικό. Στα 1914, τα πράγματα ήταν πια διαφορετικά… Σε λίγο ξεκίνησε ο 1ος Παγκόσμιος.
Την παραπάνω ιστορία μυστικής διπλωματίας, καταγράφει στο ημερολόγιο του ο Sir John Stavridis. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην την πιστέψουμε. Άλλωστε την επιβεβαιώνει εμμέσως ο ίδιος ο Βενιζέλος το 1931. Γραπτό memorandum των επαφών υπάρχει και στο Αγγλικό Ναυαρχείο, χωρίς υπογραφές και ονόματα, όπως είναι λογικό…
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε το “Ionian Vision: Greece in Asia Minor, 1919-1922” του Michael Llewellyn Smith ή το “Greek Naval Strategy and Policy 1910-1919” του Zisis Fotakis.
Υ.Γ. Το ζήτημα του Λιμανιού είναι τόσο σημαντικό, όσο δεν μπορούμε να φανταστούμε. Το παραλιακό μέτωπο της πόλης συνολικά, όσο και η λιμνοθάλασσα συνδιαστικά, είναι δώρα της φύσης ανεπανάληπτα. Κάθε κουβέντα για το μέλλον τους πρέπει να είναι ενδελεχής, εξαντλητική, επιστημονική και με όραμα κοσμοπολίτικο για πενήντα και εκατό χρόνια μετά!

Ολυμπια Τραυλου

Ο ΘΕΙΟΣ ΜΟΥ ΣΠΥΡΟΣ ΣΙΜΟΝΕΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΡΑΚΑΤΑ ΠΥΛΑΡΟΥ (1907-1946): Υπάλληλος στο υπουργείο Παιδείας, πολέμησε στο αλβανικό έπος, με
κρυοπαγήματα γύρισε με τα πόδια τυλιγμένα, στη Θεσσαλονικη και από εκεί με τραίνο στην Αθήνα. Ήταν ιδεολόγος αριστερος, χωρίς ενεργό δράση. Όταν του ζητήθηκε από το υπουργείο σαν υπάλληλος να αποκηρύξει εγγράφως τον κομμουνισμο, εκείνος αρνηθηκε και σύρθηκε στις εξοριες. Του έσπασαν οι χωροφύλακες με το κοντάκι όπλου την σπονδυλική στήλη και έμεινε παράλυτος. Τον μετέφεραν ημιθανή σε κουβέρτα στο Γενικό Κρατικό, όπου παθολόγος ήταν ο αδελφός του, Ανδρέας Σιμωνετου. Τέσσαρες μέρες μετά πέθανε στα χέρια του αδερφού του, μόλις 39 ετών.

Η Πυλαρος έβγαλε τον Μαρίνο Αντυπα .Η Κεφαλονια είναι ένα νησί με μεγάλη παράδοση της αριστεράς αλλά και της άκρας δεξιάς.Τοπος καταγωγής του Μεταξά. Τοπος που συγκρουσθηκε ο ΕΛΑΣ Κεφαλονιας με την ΠΟΚ (Πατριωτική Οργάνωση Κεφαλλονιάς) τους αντικομμουνιστες συνεργατες των Γερμανων.Σημαντικο βιβλιο ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗ 1944-1950 ΛΟΥΚΑΤΟΣ ΣΠΥΡΟΣ Εκδότης: ΝΟΒΟΛΙ

Η Πυλαρος το μερος που εβγαλε ξακουστους τυροκομους που πηγαιναν στην Ιταλια να διδαξουν την τεχνη στα τυροκομια της γειτονικης χωρας.

Αλλα οι Κεφαλονιτες τυροκομοι εφτασαν μεχρι την Τραχια

Το χωριό φτιάχτηκε από κεφαλλονίτες τυροκόμους και απέκτησε γρήγορα παράδοση στην τυροκομία. Σήμερα παράγει σπουδαία κεφαλογραβιέρα, βούτυρο, μυζήθρα, γραβιέρα, φέτα, όλα με ντόπιο αιγοπρόβειο γάλα. Δοκιμάστε γραβιέρα και φέτα στο λαδόχαρτο με ζυμωτό ψωμί ή ντόπια σταρένια παξιμάδια. Τα τυριά της Τραχειάς γεμίζουν το στόμα με μυρωδιές από θυμάρι και αγριόχορτα και το ψωμί έχει μια γήινη πυκνή γεύση. Ένα μυθικό κολατσιό για τους ταξιδιώτες της γης των μύθων…

https://www.argolikeseidhseis.gr/2020/10/blog-post_67.html

Χθες ολοκληρώθηκε με επιτυχία ακόμα μια εθελοντική δράση της Κοινότητας Κρανιδίου!  Ο κόσμος ανταποκρίθηκε άμεσα και καταφέραμε να συγκεντρώσουμε αρκετά είδη πρώτης ανάγκης για τους πληγέντες της Αγ.Ευθυμίας στην Κεφαλονιά. 

Τα πράγματα συλλέχθηκαν και έχουν ήδη σταλεί προς την περιοχή.
Θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά πρωτίστως τον κόσμο που συνεισέφερε σε αυτή την προσπάθεια!
Έπειτα ευχαριστούμε το ΜΑΜ καφέ Πεντέλη Βλαχογιάννη και το κατάστημα της Ντορέλας Πιτσά, που δέχτηκαν να γίνουν σημεία συλλογής των ειδών
Τέλος, ευχαριστούμε ιδιαιτέρως τη μεταφορική εταιρεία Αργολίδος «ΝΟΝΗ» και τον Κ. Χάρη Ακριώτη για την άμισθη μεταφορά των πραγμάτων στην Αθήνα.
Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους, γιατί μέσα από την έμπρακτη αλληλεγγύη συνδράμουμε με τον τρόπο μας στην ανακούφιση των αναξιοπαθούντων.
Κοινότητα Κρανιδίου
Με καταγωγή από την Παλικη  Κεφαλονιτης και έχοντας δουλέψει κάποιες σεζόν στο νησί, ( και τρία χρόνια στην Αγ Ευφημια,) πρώτα από όλα ένα μεγάλο ευχαριστώ στην κοινότητα Κρανιδιου για την συμπαράσταση. Ειναι η δεύτερη φορα που η Ερμιονιδα στέλνει ειδη πρώτης ανάγκης στην Κεφαλονιά το ίδιο είχε γίνει και στους σεισμούς του 2014 που έπληξαν περισσότερο το Ληξούρι (αλλα μην ψαξετε τι απεγιναν οσα στειλαμε).
Πολλοι Αγιοφημιωτες λενε το χωριο τους Ευθημια οπως γραφει και η ανακοινωση της κοινοτητας Κρανιδιου αλλα αυτο ειναι παραφθορα του λογου. Αγ Ευφημια λεγεται το χωριο της Πυλαρου. Αν και γενικα οι Κεφαλονιτες ειναι ευθυμοι τυποι. Ολοι μερα βλαστημανε και το βραδυ τραγουδανε.

Βεβαίως και φταίνε οι εγκαταστάσεις των ανεμογεννητριών πάνω από την χαράδρα της Πυλαρου. Εχουν διαμορφωθεί πελώριες επιφάνειες και το νερό κυλά με μεγαλη ορμη και ταχύτητα  προς τον κόλπο της Αγ Ευφημιας παρασύροντας βράχους και λάσπες.

Για τρίτη φορά σε ένα μήνα πλημμύρισε η Αγία Ευφημία! (εικόνες - video)

Αυτο το αποψιλωμενο βουνο την Αγ Δυνατη που βλεπετε πανω απο την Αγ Ευφημια ειναι γεματο ανεμογεννητριες

Φταίει όμως και η ανεξέλεγκτη δόμηση πάνω στην διαδρομή του νερού πριν αυτό φτάσει στη θάλασσα.Τα σπίτια έχουν φτιάξει ένα φράγμα που εμποδίζει το νερό να βρει διεξοδο.

Τα ιδια εγιναν και περσι τετοιες μερες τα ιδια περσι τον Νοεμβρη τα ιδια θα γινονται σε καθε νεροποντη.

Ειναι τα πολλα νεοχτιστα σπιτια και οι μαντρες πανω στην κοιτη του ρεματος που συγκρατουν τον ογκο του νερου και τελικα ξεσπαει με ορμη προς τη θαλασσα .Παντως καποια λιγα σπιτια υπηρχαν σε αυτο το σημειο και τα παλια χρονια.Εδω προσεισμικη φωτογραφια της Αγιαφημιας

 

Και αυτό δεν το λέει ο κοινοτάρχης στην συνέντευξη του.

 

Τα ιδια και στην Ασσο (που δεν εχει ανεμογεννητριες απο πανω της).

Δεν φταιει η φυση.Το νερο χιλιαδες χρονια τωρα τραβαει τον δρομο του. Οι ανθρωποι φταινε γι αυτα που παθαινουν. Η αναπτυξη των τελευταιων χρονων φταιει. Τα χωρια αυτα υπαρχουν αιωνες και οι ανθρωποι δεν εχτιζαν σπιτια μεσα στα ρεματα αλλα στο πλαι. Εμεις τα τελευταια χρονια φερθηκαμε με αλλαζονια στην φυση.Χτισαμε σπιτια και μαγαζια διπλα στη θαλασσα γιατι αυτο ζητουσαν οι τουριστες. Και την πατησαμε. Δυστυχως ο συντροφος της Λαικης Συσπειρωσης δεν θιγει καθολου αυτο το θεμα.

Κατα τα αλλα πραγματι η τοποθετηση βιομηχανικων παρκων ανεμογεννητριων πανω απο φαραγγια ειναι χωρις λογικη.Και οι συνεπειες αναμενομενες. Εξ αλλου ολοι οι κατοικοι γνωριζουν το προβλημα εδω και χρονια.

Όπου δεν πίπτει έστω και λίγο σεβασμός, πίπτουν… ανεμογεννήτριες.
Λίγες μόνο ημέρες μετά από μια πρωτόγνωρη καταστροφή στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη, με ανθρώπους να μην έχουν καταφέρει ακόμη να ξεφύγουν από την μάχη με τις λάσπες και τις πέτρες, με οικογένειες και ζωές άστεγες και την φύση πληγωμένη βαθιά και για μεγάλο χρονικό διάστημα και πριν καλά-καλά προλάβει να στεγνώσει το μελάνι των ειδικών που έγραψαν για τον κρίσιμο ρόλο των αιολικών πάρκων της Πυλάρου στην επιτάχυνση των δραματικών συνεπειών του Ιανού στην περιοχή αυτή, ένα θεσμικό Όργανο τοπικής διοίκησης, δείχνει να πατά σε άλλον… πλανήτη.
Και αποτελεί, χωρίς καμιά αμφιβολία, τουλάχιστον έλλειψη και του στοιχειώδους σεβασμού προς τους κατοίκους των πληττόμενων περιοχών, για να μην μιλήσουμε για πολιτικό πολιτισμό, η εκτός τόπου και χρόνου απόφαση ενός συλλογικού Οργάνου όπως το Λιμενικό Ταμείο Κεφαλονιάς-Ιθάκης και μάλιστα με διαπαραταξιακή (!!!) πλειοψηφία, με την οποία επιτρέπεται ο (σημερινός 4/10) ελλιμενισμός φορτηγού πλοίου με σκοπό την εκφόρτωση νέων ανεμογεννητριών και μάλιστα στο λιμάνι ενός δήμου, αυτόν της Σάμης, που βρίσκεται ακόμη βουτηγμένος στα λασπωμένα απόνερα ενός πρωτόγνωρου πλημμυρικού φαινομένου.
Πέρα από την ουσία, ακόμη και σε επίπεδο πολιτικού ή κοινωνικού συμβολισμού, η δια… περιφοράς ψήφιση και έγκριση μιας τέτοιας… ενέργειας, είναι από άκρη σε άκρη, λέξη σε λέξη, παντελώς προκλητική, εξοργιστική έως και απαράδεκτη. Ειδικά σε τέτοιες συνθήκες, με μεγάλο τμήμα των τοπικών κοινωνιών πραγματικά “γονατισμένο” από το βάρος αυτής της καταστροφής. Είναι, επιπλέον και υβριστικό, ξεκάθαρα αλαζονικό και με περισσή πολιτική αυθάδεια, συμπολίτες μας να υποφέρουν από τον επιστημονικά και τεχνικά αποδεδειγμένο ρόλο των αιολικών πάρκων στην περιφέρειά μας και τα μέτρα που ποτέ δεν ελήφθησαν και εν μέσω μιας τέτοιας κρίσης, να δίνεται το… ελεύθερο για μεταφορά ακόμη περισσότερου αιολικού… αίσχους. Επαναλαμβάνω, ειδικά αυτή την στιγμή.
Είναι όμως και λυπηρό. Ειδικά για τον δήμο Σάμης, αυτόν που βρίσκεται σήμερα “γυμνός” από εύκολες υπογραφές και ανεκτέλεστα έργα, “ξεσπιτωμένος”, βρώμικος και εξαντλημένος, ακριβώς στο “μάτι ενός διαχρονικού κυκλώνα” που ακόμη και σήμερα δεν του έχει αποδοθεί (άραγε, γιατί) η δέουσα προσοχή, αξία, σημασία και γιατί όχι και ευθύνη. Και που “κρύβεται” πίσω από την διαχρονική απροθυμία ενός συστήματος που ανδρώθηκε με τέτοιες “εύκολες” και κερδοφόρες για κάποιους εκμεταλλεύσεις, που συναλλάσσεται ελεύθερα σε θεσμικά και μη όργανα και που σε αρκετές περιπτώσεις σπεύδει να συνδράμει τους πληγέντες. Και είναι λυπηρό, ακριβώς γιατί μια δημοτική Αρχή ενός κατεστραμμένου από πλημμύρες δήμου που εκλέχτηκε και μάλιστα σχετικά πρόσφατα με κινηματική και περιβαλλοντική ρητορεία, να σπεύδει τώρα όχι απλά να μην αντιδρά αλλά ακόμη χειρότερα να συμφωνήσει στο απαράδεκτο και ανεπίκαιρο διατακτικό του Λιμενικού Ταμείου, σε μια εντελώς… “λάθος” στιγμή.
Το συγκεκριμένο θέμα που ανέδειξε το μέλος του Λιμενικού Ταμείου της Λαϊκής Συσπείρωσης Ιθάκης το οποίο και μόνο του καταψήφισε, καθώς και η αναφορά χωρίς κανείς να δώσει την παραμικρή σημασία στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο Σάμης για τις πλημμύρες από τον δημοτικό σύμβουλο και πάλι της ίδιας παράταξης, δεν είναι ένα-όπως πιθανόν να επιχειρηθεί να παρουσιαστεί-απλό ΟΧΙ και μάλιστα εξ αριστερών, ούτε φυσικά πρόκειται για μια τυπική διαδικασία αδειοδότησης στο γράμμα του Νόμου. Είναι πολλά περισσότερα. Είναι όπως αναφέρεται στην συγκεκριμένη απόφαση από τον σύμβουλο που δεν υπερψήφισε: “…τουλάχιστον ύβρις προς τους κατοίκους της Αγίας Ευφημίας, οι οποίοι είδαν πριν από 15 μέρες τις περιουσίες τους να καταστρέφονται για μια ακόμα φορά από τις πλημμύρες που προκάλεσε η άναρχη τοποθέτηση των ανεμογεννητριών πάνω από τον οικισμό, να καλούνται τα μέλη του ΔΣ του Λιμενικού Ταμείου Κεφαλληνίας και Ιθάκης να δεχτούν τον ελλιμενισμό πλοίου το οποίο μεταφέρει και άλλες ανεμογεννήτριες…”.
Και μόνο αυτό φτάνει για να καταδείξει πολλά περισσότερα από όσα “επιτρέπει” η συγκεκριμένη απόφαση. Μια απόφαση πολιτική με στίγμα βαθύτατα κοινωνικό και περιβαλλοντικό. Κι όσο κι αν σπεύσουν οι συνήθεις υποστηρικτές και για τους δικούς τους λόγους να ξεκινήσουν μια συζήτηση για τις μύριες άλλες αιτίες των πλημμυρικών φαινομένων πλην των αιολικών, οι απαντήσεις τόσο των ειδικών, όσο και των ίδιων των κατοίκων, αυτών που ουδέποτε συναλλάχθηκαν ή ωφελήθηκαν, δεν χωρούν καμιά αμφισβήτηση για τον βαθμό συμμετοχής τους στις καταστροφές που συντελούνται και στις βαθιές πληγές που αφήνει μια συχνά άστοχη, πρόχειρη, βιαστική και χωρίς ουσιαστικό έλεγχο εγκατάστασή τους στο ίδιο το περιβάλλον. Όπως και η συνολική εμπειρία στην χώρα μας για την χωροθέτηση τους, σε βάρος της ίδιας της φύσης και των τοπικών κοινωνιών.
Δυστυχώς, πλην της Λαϊκής Συσπείρωσης που το ανέδειξε στα αρμόδια Όργανα, το κρίσιμο αυτό ζήτημα βρήκε τις τοπικές κοινωνίες να παλεύουν με τις λάσπες, χωρίς την δυνατότητα ενημέρωσης αλλά και το περιβαλλοντικό κίνημα ανυποψίαστο. Και ασχέτως ποιος ο τελικός προορισμός του συγκεκριμένου φορτίου, ακόμη και η παραμονή του για λίγες ημέρες, πόσο μάλλον ο προορισμός τους για εγκατάσταση στα όρια ενός “πληγωμένου” δήμου είναι απαράδεκτη, προκλητική και υβριστική. Ειδικά για τους δημότες Σάμης που ζουν με τους κατοίκους της Αγίας Ευφημίας και συνολικά της Πυλάρου τόσο συχνά έναν τόσο τραγικό εφιάλτη. Γι αυτό και η παρούσα δημοτική Αρχή της περιοχής, όπως και οι σύμβουλοι που υπερψήφισαν δεν οφείλουν στις τοπικές κοινωνίες απλά μια εξήγηση έστω και αυτήν την στιγμή του ελλιμενισμού στο λιμάνι της Σάμης με τραγικό φόντο την κατεστραμμένη Αγία Ευφημία, αλλά πολλά περισσότερα. Οφείλουν να το σταματήσουν…
Οφείλουν ακόμη, την επόμενη φορά να ρωτήσουν και τις ίδιες τις κοινωνίες. Εκτός κι αν όπου δεν πίπτει σεβασμός, πίπτουν ανεμογεννήτριες. Και μπορεί αυτές τις στιγμές εξαιτίας των συνθηκών που επικρατούν να μην προετοιμάστηκε μια… υποδοχή στο νέο φορτίο (στις πλάτες κάποιας άμοιρης κοινωνίας κι όπως ακούγεται στην περιοχή της Σάμης), την επόμενη φορά όμως η κοινωνίας μας μαζικά και δυναμικά θα είναι εκεί, όπως ακριβώς με τις εξορύξεις υδρογονανθράκων, για να φωνάξει “ΟΧΙ άλλα περιβαλλοντικά και κοινωνικά εγκλήματα”. “ΟΧΙ άλλα συμφέροντα που καταστρέφουν τους τόπους και τις ζωές μας”, “ΟΧΙ άλλες τέτοιες υπογραφές, σιωπές και ανοχές”.
Σταύρος Αντύπας.
ΑΚΗΣ ΤΣΕΛΕΝΤΗΣ

ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΘΕΝ ΜΕΛΕΤΕΣ ΠΕΡΙΒΑΝΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
(Ομιλώ μετά λόγου γνώσεως καθ´ οτι έχουμε εκπονήσει εγώ και η ομάδα μου πολλές Γεωφυσικές μελέτες σεισμικής επικινδυνότητας και θεμελίωσης Αιολικών πάρκων και έχουν δει πολλά τα μάτια μου)

Τι είναι μια ΜΠΕ (Μελέτη Περιβαντολογικών Επιπτώσεων) που δικαιολογεί την καταστροφή πολλών βουνών μας με εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών; Λίγο έκθεση ιδεών, λίγο copy paste ΠΟΛΥ ΔΙΑΠΛΟΚΗ και έτοιμη!!!

Δεν υπάρχει καμιά αμφισβήτηση για τον βαθμό συμμετοχής των Αιολικών πάρκων στις καταστροφές που συντελούνται και στις βαθιές πληγές που αφήνει μια συχνά άστοχη, πρόχειρη, βιαστική και χωρίς ουσιαστικό έλεγχο εγκατάστασή τους στο ίδιο το περιβάλλον.

Ας ξεχάσουμε τον Ιανό και ας πάμε λίγα χρόνια πιο πίσω.
Οι εγκαταστάσεις των αιολικών πάρκων σε Αγία Δυνατή, Θηνια Μέγα Λάκκο έχει ισοπέδωσε εκατοντάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα βουνών δίχως κανένα αντιπλημμυρικο έργο και αποκατάσταση τοπίου με δενδροφυτευσεις.

Επίσης η μεγάλη διάνοιξη του δρόμου Διβαρατων Διληνατων με ελάχιστη έως μηδαμινή αντιπλημμυρικη υποδομη είναι ενδεικτική της διαφθοράς που εγκρίνονται οι εγκαταστάσεις αιολικών πάρκων και οι διανοιξεις δρόμων σε περιοχές με επικινδυνοτητα πλημμυρών.

Το φαινόμενο στην Πυλαρο έχει ξεκινήσει από το 2015 με την καταστροφή των Δρακοπουλατων, ενώ τα τελευταία χρόνια η Αγία Ευφημια πνίγηκε τρεις φορές. Δεν χρειάζεται να αναφέρω περισσότερα. Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι με τον επόμενο Ιανό θα βιώσουμε τα ίδια και αν όχι χειρότερα προβλήματα αν δε λάβουμε τα κατάλληλα μέτρα.

Εκεί που πρόκειται να εγκατασταθούν οι νέες ανεμογεννήτριες θα προκαλέςουν προβλήματα στα ρέματα θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την περιοχή του Καραβομύλου, των Λιβαθινάτων και των Πουλάτων ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΟΥΝ ΣΩΣΤΑ ΕΡΓΑ ΥΠΟΔΟΜΗΣ και όχι άρπα-κόλλα εγκαταστάσεις όπως γινόταν μέχρι τώρα.

Η απρονοησία που ξεκίνησε από το 2006 που επέτρεψε την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στη Φάλαρη χωρίς τα απαιτούμενα αντιπλημμυρικά έργα, κρατάει αιχμάλωτη την Αγία Ευφημία.

Έχει καταστρέψει τα σπίτια και την οικονομία των κατοίκων της περιοχής. Έχει φέρει σοβαρό πλήγμα στην συνολική εικόνα του νησιού. Υπάρχουν σοβαρές και διαφορετικές πολιτικές ευθύνες που δεν είναι ώρα να τις αναζητήσουμε τώρα.
Οι πρόσφατες πλημμύρες προκάλεσαν καταστροφές συγκρίσιμες με αυτές του σεισμού του 1953.

Δεν είναι αρκετό να κατασκευάζονται λεκάνες ανάσχεσης και μικρόεμπόδια με «ζαρντινιέρες». Απαιτείται πλήρη υδραυλική μελέτη των ορεινών όγκων. Μόνο μια τέτοια μελέτη μπορεί να δώσει συνολική λύση στο πρόβλημα προσφέροντας μακροχρόνια ασφάλεια στους κατοίκους.

ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΤΗ ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΝΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΕΣ ΓΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΝΟΣ ΑΙΟΛΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΜΠΕ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΙΣΟΤΟΠΟ. ΘΑ ΤΑ ΜΑΘΕΤΕ ΟΛΑ.

Αρκει ένας απλός δασολόγος με μηδενικές γνώσεις υδραυλικής μηχανικής να αποφασίσει για τέτοια σημαντικά και υψίστης περιβαντολογικής σημασίας έργα!!!ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΟ Link!!!:

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Προσωπικά δεν είμαι ενάντια στις πράσινες μορφές ενέργειας αλλά οι διαδικασίες εγκατάστασης Αιολικών και Ηλιακών πάρκων ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΡΠΑ-ΚΟΛΛΑ αλλά με τα προβλεπόμενα από διεθνείς κανονισμούς πρωτόκολλα. Δυστυχώς αυτο δε γίνεται και το μάρμαρο το πληρώνουν οι κάτοικοι.

Σχόλιο στο ΦΒ

Δηλαδή φταίνε οι ανεμογεννήτριες για το ότι κατεβαίνουν τα νερά από το βουνό και δεν υπάρχει καμιά πρόβλεψη για το που αυτά θα καταλήγουν. Στην Άσσο η καταστροφή οφείλεται στις ανεμογεννήτριες ή στο γεγονός ότι προφανώς κάποιο ρέμα μπαζώθηκε και η δύναμη του νερού ήταν τέτοια που τα κατέβασε μέσα στο χωριό; Επίσης το άρθρο αναφέρει τις τοποθετήσεις των ειδικών. Υπάρχει κάποιο link προς αυτές;

Και κλείνοντας για να μην βρίζουμε τη χώρα μας.Τα ίδια συμβαίνουν σε όλο τον πλανήτη.Η ανάπτυξη σε συνδυασμό με την κλιματική αλλαγή ( και αυτή προϊόν της οικονομίας μας) φερνουν καταστροφη.Ενας άλλος δρόμος δεν είναι απλά εφικτός.Ειναι αναγκαίος.

https://www.kathimerini.gr/society/561103744/oi-cheimarroi-kai-ta-potamia-einai-oi-neoi-echthroi/

Πλημμύρες συνέβαιναν πάντα. Ομως, πλέον, κάτι έχει αλλάξει. Από τη Μάνδρα το 2017 έως τα Ιόνια Νησιά και την Καρδίτσα τον φετινό Σεπτέμβριο, οι πολίτες και η πολιτεία έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν ότι όλα αυτά για τα οποία προειδοποιούσαν οι επιστήμονες την τελευταία δεκαετία είναι μια πραγματικότητα. Τα ποτάμια και οι χείμαρροι δείχνουν να γίνονται οι νέοι «εχθροί», μια ξεκάθαρη υπενθύμιση ότι η κλιματική αλλαγή είναι πλέον γεγονός – και οι ανθρώπινες επεμβάσεις στη φύση δεν συγχωρούνται. Οι ειδικοί επιστήμονες, μηχανικοί και υδρολόγοι, επισημαίνουν ότι πρέπει να αλλάξει ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τις πλημμύρες, από το πώς σχεδιάζουμε έργα μέχρι το πώς «εκπαιδευόμαστε» για επικίνδυνες καταστάσεις.
Ο πολλαπλασιασμός των «αιφνίδιων πλημμυρών» είναι η νέα πραγματικότητα. «Υπάρχουν πολλές αιτίες για μια πλημμύρα. Κατ’ αρχάς το φυσικό αίτιο, δηλαδή μια μεγάλη καταιγίδα. Υπάρχουν και οι ανθρωπογενείς παρεμβάσεις, που μεσολαβούν ανάμεσα στη βροχή και την πλημμύρα: οι πυρκαγιές, τα κακοσχεδιασμένα ή ανεπαρκή έργα, η δόμηση στις κοίτες και στις παρόχθιες περιοχές. Ολα αυτά είναι γνωστά. Είναι όμως μόνο η μία πλευρά», εξηγεί η Μαρία Μιμίκου, ομότιμη καθηγήτρια υδρολογίας και υδατικών πόρων στο ΕΜΠ.

«Σε αυτή τη φυσική και ανθρωπογενή παρέμβαση έρχεται πλέον η αλλαγή του κλίματος και του μικροκλίματος, φαινόμενα που καταγράφαμε επιστημονικά ήδη από τη δεκαετία του ’90. Τα αίτια που προκαλούν καταιγίδες έχουν πλέον αλλάξει και τα φαινόμενα αυτά είναι πιο συχνά και πιο ραγδαία. Επομένως, πρέπει να αλλάξει και η προσέγγισή μας. Τα αντιπλημμυρικά έργα, όπως τα εννοούσαμε μέχρι σήμερα δεν επαρκούν πια γιατί μειώνεται ο χρόνος που μεσολαβεί ανάμεσα σε μια ισχυρή καταιγίδα και μια πλημμύρα».

Με ποιες επιλογές αφήνει αυτό την πολιτεία και τους πολίτες; «Ιδανικά, θα έπρεπε οι πλημμυρικές ζώνες των ποταμών να απελευθερωθούν. Επειδή όμως αυτό δεν είναι εφικτό σε πολλές περιπτώσεις, για να είμαστε όσο το δυνατόν πιο ασφαλείς πρέπει να δημιουργηθεί ένα σύστημα έγκαιρης πρόγνωσης και ειδοποίησης», εκτιμά η κ. Μιμίκου. «Αυτό πρέπει να περιλαμβάνει τόσο μετεωρολογικά δεδομένα όσο και υδρολογικά σε πραγματικό χρόνο, ώστε να δίδεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο αντίδρασης. Σε πολλές χώρες αυτό είναι μια ολόκληρη επιστήμη, στον Τάμεση υπάρχει μέχρι και πολιτοφυλακή που κινητοποιείται σε περιπτώσεις πλημμυρών».

Μετεγκαταστάσεις

«Κατά τη γνώμη μου, στις περιπτώσεις οικισμών ή σημαντικών υποδομών που βρίσκονται μέσα στις πλημμυρικές ζώνες των ποταμών πρέπει η πολιτεία να δρομολογεί τη μετεγκατάστασή τους», εξηγεί ο Θανάσης Λουκάς, αναπλ. καθηγητής Υδρολογίας και Διαχείρισης Υδατικών Πόρων στο ΑΠΘ. «Στις περιοχές κοντά στις ζώνες αυτές πρέπει να θεσπιστούν ειδικοί κανονισμοί ώστε οι κατασκευές να κινδυνεύουν λιγότερο, λ.χ. τα κτίρια να είναι υπερυψωμένα και να μην έχουν υπόγεια, τα δίκτυα αποχέτευσης να έχουν βαλβίδες αντεπιστροφής ώστε να “σφραγίζουν” όταν το νερό ανεβαίνει. Για τα υφιστάμενα αντιπλημμυρικά έργα, πρέπει να μελετηθούν επεμβάσεις για την καλύτερη υδραυλική λειτουργία τους τα οποία να συμπληρωθούν με φυτεύσεις στις όχθες των ποταμών και υδατορεμάτων, έργα αποθήκευσης νερού και αφαίρεση των έργων που δεν είναι αποδοτικά. Τέλος, πρέπει να αναπτυχθούν σταδιακά μέτρα ενημέρωσης και ετοιμότητας του πληθυσμού».

ADVERTISING

Παράλληλα πρέπει να αναθεωρηθούν οι προδιαγραφές των νέων αντιπλημμυρικών έργων. «Ο σχεδιασμός ακολουθεί κάποιες παραδοχές», εξηγεί ο Κώστας Λουπασάκης, διευθυντής του τομέα Γεωλογικών Επιστημών του ΕΜΠ. «Για λόγους οικονομίας συχνά βλέπουμε μικρότερες παροχές στον σχεδιασμό έργων που θεωρείται ότι δεν θα προκαλέσουν μεγάλη ζημιά αν πλημμυρίσουν. Επιπλέον, οι παρεμβάσεις που επιλέγονται για να προστατεύσουν την κοίτη από τη διάβρωση συχνά γίνονται με κατασκευές που ο ποταμός μπορεί να παρασύρει, όπως λ.χ. συρματοκιβώτια. Οταν διπλασιάζεται η ταχύτητα του νερού, τετραπλασιάζεται η μεταφορική του ικανότητα. Οι τσιμεντένιες κατασκευές αυξάνουν την ταχύτητα του νερού και διαταράσσουν τις φυσικές λειτουργίες ενός ρέματος. Πρέπει λοιπόν να επιτρέψουμε στα ρέματά μας να έχουν τη σωστή διατομή, να μεριμνήσουμε για κάθε τεχνικό έργο που περιορίζει την κοίτη τους και να επιτρέψουμε στην παρόχθια βλάστηση να αναπτυχθεί».

Εκτός από τη φιλοσοφία των νέων έργων, πρέπει να βελτιωθεί και η γνώση μας για τις υδρολογικές συνθήκες στη χώρα. «Η προσέγγιση μας στα αντιπλημμυρικά έργα πρέπει να αλλάξει», προσθέτει ο κ. Λουκάς. «Τα έργα που έχουμε σήμερα σχεδιάστηκαν πριν από 20-30 χρόνια με τιμές βροχοπτώσεων προ εξηκονταετίας. Είναι λογικό τα έργα αυτά να μην μπορούν να ανταποκριθούν. Εκτός λοιπόν από την επικαιροποίηση των προδιαγραφών, που μελετά τα τελευταία χρόνια το υπουργείο Υποδομών, πρέπει να γίνει και επικαιροποίηση των μετεωρολογικών και υδρολογικών στοιχείων, ώστε τα μοντέλα στα οποία βασίζεται ο σχεδιασμός να είναι πιο αξιόπιστα. Πρέπει να δουλέψουμε και στην προετοιμασία του κόσμου, ειδικά στις περιοχές που κινδυνεύουν, στην ανάπτυξη συστημάτων έγκαιρης ειδοποίησης. Τέλος, πρέπει να έχουμε ένα συγκεκριμένο σχέδιο για την “επόμενη ημέρα” μιας καταστροφής, που να περιλαμβάνει από μέτρα οικονομικής βοήθειας και νομικής υποστήριξης των πληγέντων, έως δράσεις περιβαλλοντικής αποκατάστασης».

Τα συστήματα έγκαιρης ειδοποίησης

Κατά καιρούς πραγματοποιούνται στη χώρα μας πολλά –συνήθως πιλοτικά– προγράμματα για τη δημιουργία συστημάτων ειδοποίησης για πλημμύρες σε χειμάρρους και ρέματα. Ενα τέτοιο πρόγραμμα είναι το ERMIS-F (χρηματοδοτούμενο από το κοινοτικό πρόγραμμα Interreg), που αφορά περιοχές στην Ελλάδα (Λέσβο και Χανιά) και στην Κύπρο. Στο πλαίσιο του προγράμματος δημιουργήθηκε μια ψηφιακή πύλη με πλήθος εφαρμογών και πληροφοριών, το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του όμως αφορά την ανάπτυξη και λειτουργία ενός συστήματος πρόβλεψης πλημμυρικού κινδύνου. «Επελέγησαν η Καλλονή της Λέσβου και ο Δαράτσος στα Χανιά. Εκεί εγκαταστάθηκαν αυτόματα όργανα μέτρησης της στάθμης των χειμάρρων και αυτόματοι μετεωρολογικοί σταθμοί στα ανάντι των ποταμών», εξηγεί η Ράνια Τζωράκη, αναπλ. καθηγήτρια διαχείρισης λεκανών απορροής και παράκτιου περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. «Οταν υπάρχει αύξηση της βροχόπτωσης, τότε το σύστημα μπορεί να προβλέψει την άνοδο της στάθμης σε πραγματικό χρόνο και να ενημερώσει αυτόματα την υπηρεσία πολιτικής προστασίας ώστε να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες».
Το σύστημα λειτουργεί εδώ και μία τριετία, με αποτέλεσμα να έχει δοκιμαστεί στην πράξη. «Χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές στην Καλλονή. Σε έντονες βροχοπτώσεις έδωσε εντολή η Περιφέρεια να απομακρυνθούν σταθμευμένα αυτοκίνητα και κάδοι απορριμμάτων. Ενώ οι επιχειρηματίες που βρίσκονται κοντά στο ρέμα συμβουλεύονταν την εφαρμογή για να δουν εάν πρέπει να καλύψουν τις βιτρίνες τους. Επειδή η περιοχή έχει πληγεί αρκετές φορές από πλημμύρες, ο κόσμος είναι ευαισθητοποιημένος. Η τοπική κοινωνία ενημερώθηκε και συμμετείχε στον καθορισμό προτάσεων για αντιπλημμυρικά έργα». Ενα ζήτημα, βέβαια, στα ερευνητικά προγράμματα είναι να μη χαθούν μετά την ολοκλήρωσή τους. «Η αποκεντρωμένη διοίκηση έχει υιοθετήσει το σύστημα, ενώ οι μετεωρολογικοί σταθμοί εντάχθηκαν στο δίκτυο του Εθνικού Αστεροσκοπείου. Ελπίζω, λοιπόν, ότι δεν θα πάψει να λειτουργεί στο τέλος της χρονιάς».

Θυμαμαι στην οικογενεια του πατερα μου (παρ ολο που πηγαν Αθηνα απο το Αργοστολι το 1928 και η καταγωγη του προπαπου μου και της γιαγιας μου  ηταν Ληξουριωτικη) μιλαγανε Κεφαλονιτικα .

Τα «παλια» Κεφαλονιτικα με την επτανησιακη τραγουδιστη προφορα. Ξεθυμασμενα βεβαια ( ηταν μεγαλωμενα τα παιδια στην Αθηνα πρωτευουσιανοι)  αλλα ακομα και γω τα απογευματα » γουσταρω ενα μπουρμπουλο μετα απο την αλιαδα » Γιατι «σκορδαλια δεν τρως ποτε το βραδυ ειναι βαρια θα σε πειραξει στο στομαχι » .

Και να θυμηθουμε πως η γλωσσα ειναι κατι ζωντανο.Δεχεται δινει αλλαζει οι λεξεις το χρωμα η προφορα εξελισονται κι αυτο δεν ειναι κακο. Καλο ειναι. Οποιος απο μας βρισκοταν με ενα μαγικο τροπο στην Τσακωνια την αρχαιοτητα δεν θα καταλαβαινε γρι απο την Δωρικη διαλεκτο.Και αν βρισκομασταν παλι λιγους αιωνες μετα στην Ανατολικη Ρωμαικη αυτοκρατορια στον Βολο θα ακουγαμε μια ξενη γλωσσα, Κι ομως οι Ρωμιοι Ελληνικα μιλουσαν σε καθε εποχη.Οι ριζες ιδιες ηταν. Ομως γλωσσα δεν ειναι οι ριζες .Κι αν μπορω να τραγουδησω την αγαπη μου στην πορτα σου κι εσυ το καταλαβεις παλι καλα.

Παμε λοιπον να δουμε τις λεξεις τις ξενες που εγιναν Ελληνικες.Και να θυμομαστε τα 500 χρονια Οθωμανικος ζυγος μυθος ειναι.Δεν ισχυουν για ολη την Ελλαδα ουτε ειναι παντου 500 χρονια. Καλως η κακως περασαν και αλλοι κατακτητες  απο εδω κι ολοι κατι αφησαν στην ταυτοτητα μας. Αλλα οι Λατινοι με αρχη τους Ρωμαιους  και στην συνεχεια τους υπολοιπους ( με καταγωγη την περιοχη που σημερα λεμε Ιταλια ) ηταν εδω πανω απο χιλια χρονια μεχρι το 1948 που ενωθηκαν τα δωδεκανησα με το Ελληνικο κρατος. Πηγαιναν κι ερχοντουσαν Τους διναμε και μας εδιναν.

Κομπογιο

Κεφαλονίτικα …με καταγωγή ιταλική.
Η καθομιλούμενη ελληνική γλώσσα είναι κατάσπαρτη από λέξεις και εκφράσεις ιταλικής προέλευσης. Το ίδιο συμβαίνει και με την ιταλική γλώσσα που είναι γεμάτη με ελληνικές λέξεις. Αυτό είναι αποτέλεσμα της μακραίωνης συνάφειας των δύο πολιτισμών, ελληνικού και ρωμαϊκού, που κυριαρχούσαν στη λεκάνη της Μεσογείου.
Η Κεφαλονιά επί τρεις αιώνες έζησε την ενετική κυριαρχία. Αλλά και πολλούς άλλους αιώνες βίωσε τη λεηλασία από ηγεμόνες, βασιλιάδες, πειρατές και σταυροφόρους-άρπαγες. Το κεφαλονίτικο γλωσσικό ιδίωμα φέρει την ισχυρή επίδραση αυτών των χρόνων. Αυτή η επίδραση στη γλώσσα του λαού παλιότερα ήταν πολύ πιο έντονη .Γυρίζουμε λοιπόν στο παρελθόν,60 χρόνια πριν, πάμε στο Ληξούρι και βολτάρουμε στις ρούγες και τα σοκάκια.με τα αυτιά και μάτια ανοιχτά και με συναισθήματα πολλά… Μπαίνει το 1956,ευτυχές,τρόπος του λέγειν…
  1. Το γαϊδαράκο τον λέμε μπουρίκο και το μουλάρι μούλα. Buricco, mula. Mula όμως σημαίνει και το νόθο. Τα υιοθετημένα παιδιά τα λένε μούλους ή μούλικα με μεγάλη δόση ρατσισμού. Η λέξη είναι υβριστική και προσβλητική όταν λέγεται. Εάν κάποιος πάλι είναι νευριασμένος πολύ χωρίς να εκδηλώνει το θυμό του, λέμε αυτός είναι μουλωμένος ή έχει μουλώσει!
  2. Κάσα είναι το κιβώτιο, κασόνι το μεγάλο κιβώτιο, κασέτα το μικρό, κασετίνα το πολύ μικρό.Cassa, cassone. Kάσα λέμε και το πλαίσιο της πόρτας ή κασαδούρα αν προτιμάτε.
  3. Αν θέλεις να δεις το Ληξούρι από ψηλά θα πας στην λότζα. Loggia,ο εξώστης.
  4. Λίγο έξω από το Ληξούρι είναι το μοναστήρι της Παναγίας στο Κορωνάτο. Coronato είναι ο εστεμμένος και με αυτό το επίθετο υπονοείται η Παναγία,corona=στέμμα.
  5. Το σουλάτσο-βόλτα είναι σπορ δημοφιλές στο Ληξούρι..Sollazzo.Μετά έχουμε το σουλατσάρω και το σουλατσαδόρο που μαζί με τον τοκιστή κάνουν ένα ωραίο συνδιασμό!
  6. Κάθε μαγαζί έχει τις σκαντζιές-ράφια, τα κατζέλα-συρτάρια και το τεζάκι-ταμείο. Scansia, cancello, Tesoro ο θησαυρός.
  7. Την πόρτα όλοι την ξέρουμε. Πορτόνι είναι η κεντρική είσοδος, πορτιέρης είναι ο θυρωρός.
  8. Το δυτικό άνεμο τον λέμε πουνέντε, τον ανατολικό τον λέμε λεβάντε, το νότιο όστρια..Ponente, Levante, austro. Το φιόρο του λεβάντε, το γνωστό λουλούδι της ανατολής ,η Ζάκυνθος.Toν ανατολικό δυνατό άνεμο τον λέμε γραίο ή γραίγο και συχνά είναι καταστροφικός αφού εκσφενδονίζει το κύμα και καταβρέχει τα δέντρα.Η λέξη προέρχεται από το grego vento (ελληνικός άνεμος) και είναι για την Ιταλία ανατολικής κατεύθυνσης. Σιρόκος-scirocco, NA ,άνεμος.
  9. Tην όψη του ανθρώπου τη λέμε τσιέρα, και το μυαλό τσερβέλο.Ciera, cervello.
  10. O Μπάμπης φοράει παλιά ρούχα-στράτσες και κυκλοφορεί ρέτζελος-ρακένδυτος.Straccio=ράκος, lazzaro=ρακένδυτος.Το χαρτί που τυλίγουμε το κρέας το λέμε στρατσόχαρτο.
  11. Η Ασπασία κάνει στο παιδί της όλα τα κοκάνια και θα το κακομάθει. Cuccagna=χάδια.
  12. Τη μπουκάλα τη λέμε μποτίλια ή μπότσα και την νταμιτζάνα μποτσόνα. Boccia=φιάλη, boccione η νταμιζάνα.
  13. Casseruola είναι η πασίγνωστη κατσαρόλα, Pignatta-πινιάτα η χύτρα.Padela, το τηγάνι, ή το αβαθές σκεύος.
  14. Τρατάρω-φιλεύω,βίζιτα η επίσκεψη,τραταμέντο η περιποίηση,τσατσάρα-zazzara η χτένα, τράττο ή έκταση στο χώρο ή το χρόνο, αμόρε η αγάπη, κόρτε το φλερτ, τσέλο ο ουρανός, λούνα η σελήνη, στέλλα το άστρο, κάντο το τραγούδι, κανταδόρος,τέμπο,βαπόρι,πόρτο το λιμάνι,ζάντα,τσόντα,μάνικα,μανέστρα,φαρίνα το λευκό αλεύρι,γαλαρία,γάμπα,φόκο η φωτιά, γάμπαρι η καραβίδα, κομπανία η συντροφιά, καβάλο ο ίππος καβαλιέρε ο…Μπερλουσκόνι.
  15. Τράβα είναι τα χοντρά ξύλινα δοκάρια που χρησιμοποιούμε στα σπίτια ή στις μπαράκες, ενώ τραβέρσες τα εγκάρσια δοκάρια. Trave, traversa, baracca.
  16. Όταν η μάνα μου άκουε κάποιο συγκλονιστικό γεγονός στουπίριζε δηλαδή απορούσε και έλεγε: Αυτό είναι καπουντόπερα! Όταν ο πατέρας μου άκουγε κάτι απρόσμενο αναφωνούσε: Ω, ρε, μπουσουλότο! Όταν χάνεις την πυξίδα, τότε χάνεις το μπούσουλα! Capodopera=αριστούργημα,Bussolotto=κουτί ταχυδακτυλουργού,Bussola, η πυξίδα.
  17. Capace είναι ο καπάτσος,Buffo ή ridicolo ο γελοίος.Birbante ο φαύλος, lezzo ο βρωμιάρης.Arlecchino o γελωτοποιός,strambo-στράμπος ο ιδιότροπος,μπαγάσας-bagascia ο αχρείος,ματσαράγκας-mazzeranga o απατεώνας.
  18. Φαλημέντο λέμε τη χρεωκοπία, φαλήρησε- χρεωκόπησε. Πάντως είτε με φαλημέντο είτε με χρεωκοπία οι φτωχοί πληρώνουν την πλούσια νύφη και τότε και τώρα.
  19. Όταν σκάβω το αμπέλι κάνω κουλούμια δηλαδή μικρούς σωρούς χώματος.Cumulo ο σωρός. Όταν συγκεντρώνω την οικογένεια κουλουμώνω τη φαμίλια. Culumare.
  20. Όταν θέλουν να κάνουν μια ανακοίνωση στον κόσμο, χτυπάει η καμπάνα του Αγίου Γερασίμου ή του Παντοκράτορα, μερικές φορές. Αυτό το λέμε μπροκλάμο. Μετά ο ντελάλης πηγαίνει στο φόρο και εκφωνεί την ανακοίνωση. Proclama= διακήρυξη, foro η αγορά.
  21. Μέτρα και σταθμά: Για το βάρος έχουμε τη λίτρα=453 γραμμάρια. Η λίτρα (lb)διαιρείται σε 16 ογγιές (oz). Τα υγρά τα μετράμε σε πίντες. Μία pinta περίπου μισό λίτρο. Για τη βενζίνη το γαλόνι περίπου 4 λίτρα. Για τις ελιές χρησιμοποιείται και το βατσέλι, περίπου 80 λίτρες, ένα σακί, ενώ για το κρασί το σέκιο, περίπου ένας κουβάς. Οι μοδίστρες για τα υφάσματα και οι μηχανικοί για τα οικόπεδα χρησιμοποιούν τον πήχυ. Σχετική με τη λίτρα είναι και η μεταφορική έκφραση:ο Μπάμπης είναι 16 ογγιές, δηλ. ακέραιος. Το ¼ της λίτρας το λέμε ένα κουάρτο.
  22. Για το ζύγισμα χρησιμοποιούμε την μπαλάντζα-balanza και τα σταθμά τα λέμε πέζα. Το απόβαρο το λέμε τάρα-tara.
  23. Ο Τάσης είναι μπακάλης. Ποτέ δεν κάνει σκόντο-έκπτωση.Τα προϊόντα του είναι πολλές φορές σκάρτα-ακατάλληλα,και το ζύγισμα του σκάρσο-λειψό, γι αυτό δεν πάω ποτέ στο μαγαζί του.sconto, scarto, scarso.
  24. Male σημαίνει κακό και η θεία Ασπασία όταν την ξεκουφαίναμε το μεσημέρι από τις φωνές κακό μαλίνο να σας βρει μας …ευχόταν.
  25. Χαιρετούρες: Μποντζόρνο-καλημέρα, μπόνα σέρα-καλησπέρα,μπόνα νότε –καληνύχτα, μπενβενούτο-καλώς ήρθες.Μπονβιάτζο-καλό ταξίδι.Αριβεντέρτσι-εις το επανιδείν.
  26. Τα λεφτά τα λέμε καμιά φορά και μπαγιόκο. Το baiocco ήτανε παλιά νόμισμα του Βατικανού.
  27. Punta σημαίνει πόνος, σουβλιά αλλά και αιχμή. Όταν κρυολογώ λοιπόν έχω πούντα, αλλά και το ακρωτήρι Πούντα το λένε.
  28. Πιάτσα η πλατεία, πούρος ο καθαρός, πέτο το στήθος, σπάλα η πλάτη, πρόβα η δοκιμή, πρόβα τζενεράλε η γενική δοκιμή, μπουνάτσα η νηνεμία, μπούκα η τρύπα, μπουκάρω, τσίφρα η υπογραφή, τσιμινιέρα η καπνοδόχος, κολέτο το περιλαίμιο, κολώνα η στήλη, κάζο το περιστατικό, στρωμάτσο το αχυρόστρωμα, στόφα το ύφασμα αλλά και το ταλέντο, σφόρτσα η προσπάθεια ,σοσιετά η κοινωνία, γαλαντερία η κομψότητα, μπολέτα το γραμματόσημο, βίνο το κρασί, φλάσκα το νεροκολόκυθο, βιτέλλο το μοσχάρι, βότσε η φωνή, άνιμα η ψυχή, άρια η αύρα, αριέττα το αεράκι το τραγουδάκι…βάρδια και βαρδιάνοι (φρουροί).
  29. Είχαμε τρυγήσει τη σταφίδα για δεύτερο χέρι και ο πατέρας είπε: Μπάμπη ότι απέμεινε είναι το “πεκούλι” σου. Εγώ κατάλαβα ότι πρέπει να μαζέψω όσες σταφίδες είχαν ξεγελάσει και η αξία τους θα ήταν δική μου αμοιβή. Όμως τη λέξη “πεκούλι” δεν τη γνώριζα. Πολλά χρόνια αργότερα διαβάζοντας παγκόσμια ιστορία, έμαθα ότι το μερίδιο των δουλοπάροικων που έπαιρναν από τους γαιοκτήμονες λεγόταν peculium και η απορία λύθηκε.
  30. Με τον πρωϊνό σεισμό έπαθα μεγάλο σπαβέντο, σπαβεντάρισα. Spavento φόβος, τρόμος.
  31. Βήσαλο,λέμε το κομμάτι από σπασμένο κεραμίδι. Με αυτό και με πηλό φτιάχνουμε στα χωριά τους φούρνους.Besalis.
  32. H μάνα μου με έστειλε να πάρω σπίρτο και της έφερα οινόπνευμα. Άλλη φορά με λέει σπίρτο.Spirito, πνεύμα.,και είμαι σπιρτόζος.
  33. Κάποια φορά η μάνα μου με λέει αλόκιο. Locco, o μωρός..
  34. Έχω μόνο ένα φελί μπακαλάο, μου είπε η μάννα μου. Οfella=κομμάτι, λατινική λέξη
  35. Κομό, λέμε το έπιπλο με συρτάρια που βάζουμε μέσα ρούχα..
  36. Valeo πάει να πει μπορώ και στους Σουλλάρους τους δυνατούς άντρες τους λένε Βαλέντους.
  37. Σήμερα θα φάμε πουλέντα μου είπε ο πατέρας και η χαρά μου ήταν μεγάλη. Polenta, χυλός από αλεύρι σταριού ή καλαμποκιού.Bobotta το ψωμί από καλαμπόκι. Κουμπάνια, λέει ο πατέρας τον εφοδιασμό της οικογένειας με τρόφιμα.
  38. Έπεσε μια σταγόνα λάδι στο ύφασμα και έκανε μια μάκια. Macchia,κηλίδα
  39. Η αρρώστια, λέγεται μαλάτια. Έχω μαλίνο-είμαι άσχημα. Έχω ούρτο-ερεθισμό. Είμαι για το λαζαρέτο-λοιμωδών νόσων. Είμαι σέκος-ξερός.Είναι ραμολιμέντο-έχει πάθει μαλάκυνση. Έχω φαστίδιο δηλαδή σκοτούρα, πλήξη. Έχω φουμάδες-εξάψεις.Μαλάρια, male aria, (κακός άνεμος) η ελονοσία.Σκολαμέντο-Scolamento η βλεννόροια.Λουμπάγκο η οσφυαλγία,ινφλουέντζα το κρυολόγημα,ντελίριο το παραμιλητό.
  40. Στη ρούγα του Αγίου Γερασίμου κόσμος πάει και έρχεται.Ruga,η στροφή. Καντούνι το στενό δρομάκι.Cantuccio.
  41. Τώρα βρισιές. Ρουφιάνα η μαστρωπός, σκρόφα η γουρούνα, σμπίρος ο μπάτσος.Ruffiana,scrofa,sbirro.Curva η κυρτή, Spione-σπιούνος ο κατάσκοπος.Porco,το γουρούνι. Γομπός ο καμπούρης, κανάγιας ο παλιάνθρωπος canaglia..
  42. Ο Μάκης είναι καλός δικηγόρος. Όλος ο κόσμος τον στιμάρει .Έχει μεγάλο ρισπέτο. Η μάνα του δεν το είχε μέρετο. Rispetto σεβασμός, Stimare εκτιμώ, Meritare αξίζει. Άλλοι τον θεωρούν μαγκιώρο, maggiore…
  43. Όταν ο ψαράς έχει πολλά ψάρια τα σπατσάρει, δηλαδή τα ξεπουλάει και ρίχνει την τιμή. Τώρα σπατσάρουν κάποιοι τα αεροδρόμια. Spacciare.
  44. Luce,lume το φως. Λουμίνο το φωτάκι, το λυχνάρι. Καμίνι, καμινέτο η μικρή εστία.
  45. Την Πρωτοχρονιά οι παπάδες στις εκκλησίες βγάζουν δίσκο, ζητούν μποναμά. Οι πιστοί δεν αρνούνται να βοηθήσουν τους ποιμένες. Bonamano-φιλοδώρημα
  46. Όταν βρέξετε ένα γατάκι, αυτό θα πάει να κρυφτεί, πάει να μουκιάσει. Mucchiare=κρύβομαι.
  47. Ταμπέλα η επιγραφή, τανάλια η δαγκάνα, τάβλα η σανίδα, ταβλάτσο η φαρδιά σανίδα που χρησιμοποιούν διάφοροι πλανόδιοι μικροπωλητές, απαρταμέντο το διαμέρισμα, μπάφα η κηλίδα, μπάλλο ο χορός, βένα η φλέβα,βέντο ο άνεμος και βέντολα το φυσερό, βεντάλια, βεστιάριο η ιματιοθήκη, βέρο το αληθινό, πανιότα το καρβέλι, πόντε η γέφυρα, πρόβα η δοκιμή, πρόζα η πεζογραφία, πάτσε η ειρήνη, γκοβέρνο η κυβέρνηση, κομάντο η διοίκηση, κομπάρε ο …κουμπάρος, βίτσιο η ιδιοτροπία, τριστέτζα η στενοχώρια, ατζούρο το γαλάζιο, μπλαβό το ελαφρό γαλάζιο..
  48. Τα παιδιά φτιάχνουν λαστικέρες για να κυνηγούν πουλιά ή να παίζουν .Κόβουν ένα κλαράκι σε σχήμα Υ στο οποίο δένουν μετά τα λάστιχα. Το ξυλαράκι αυτό το λέμε πουντέλι. Puntello, στήριγμα.
  49. Περνούσαμε με τον πατέρα μου έξω από κάποιο σπίτι. Μιά ασυνήθιστη κίνηση ανθρώπων και κάποιοι ήχοι μας τράβηξαν την προσοχή. Τι συμβαίνει ρώτησα. Πρέπει να κάνουν κορότο μου απάντησε. Αργότερα το έψαξα, τότε δεν κατάλαβα. Corrotto, μοιρολόϊ
  50. Διάφοροι χαρακτήρες ανθρώπων τώρα: Μαριόλα η πονηρή, μαράνο ο αναξιόπιστος, μίζερος ο άθλιος, ιναμοράτο ο ερωτευμένος, τένερος ή ντελικάτος ο τρυφερός, γαλάντης ο ερωτικός, γαλαντόμος ο γεμάτος ευγένεια, γκρατσιόζα η χαριτωμένη, γράσσος ο παχύς, γκρόσσο ο μεγάλος, φρέσκος ο δροσερός, .ιλουμινάτοι οι φωτισμένοι,τζελόζο ο ζηλιάρης, μπιτζάρο ο παράξενος..
  51. Στις αποκριές πολλοί φοράνε μπαρμπούτες και κάνουν διάφορες μπούρλες.Burla,φάρσα και σκέρτσα-αστεία,κασκαρίκες είναι οι φάρσες,cascare-πέφτω..Με το καρναβάλι τελειώνει η κατανάλωση κρέατος,carnem levare.
  52. Tην Πρωτομαγιά φτιάχνουμε γιρλάντες με μαργαρίτες και τις περνάμε στο λαιμό. Τις λέμε γολάνες-collana. Έτσι λέμε και το περιλαίμιο των αλόγων όπου προσδένονται οι ιμάντες του κάρου ή του αλετριού.
  53. .Στο τέλος του καλοκαιριού πηγαίνουμε τα βαρέλια του κρασιού στην ακροθαλασσιά. Τα γεμίζουμε θαλασσινό νερό και τα αφήνουμε μερικές μέρες να στανιάρουν. Stagnare, στεγανοποιώ.
  54. Λάτα, λέμε τον τενεκέ. Λατό λέμε τη λαμαρίνα από λευκοσίδηρο. Λατονιέρη λέμε το λευκοσιδηρουργό που φτιάχνει ένα σωρό αντικείμενα όπως μπουργιά, σωλήνες, ποτίστρες, βαρέλια, δοχεία λαδιού, ταψιά κλπ.Latoniere.
  55. Φάβρος είναι ο σιδηρουργός, αλλά …μακελλάρης-χασάπης ο Μουσολίνι!
  56. Τους στύλους με τη λαμπάδα που κρατούσαν τα παιδιά στην εκκλησία κατά τη μικρή και μεγάλη έξοδο, ο πατέρας μου τους έλεγε τόρτσα. Torcia, πυρσός, δάδα.
  57. Πάμπολα ρήματα ιταλικής προέλευσης χρησιμοποιούμε καθημερινά. Ένα μικρό δείγμα: Λασκάρω,μολάρω-αφήνω,βολτάρω,τζιράρω,στουκάρω,σαλτάρω,σαλπάρω,ρετάρω-έρπω,ρομαντζάρω,σονάρω,σκάβω,αγιούτο-βοηθώ aiuto ,τραμπαλίζομαι-ταλαντεύομαι, αγραπώνω-αρπάζω aggrapare, ασπέτο-περιμένω, σαλούτο-χαιρετώ, μπατάρω-ανατρέπω,κογιονάρω-κοροϊδεύω-.coglionare,mangiare-τρώγω, κοντραστάρω-εναντιώνομαι,καργάρω-cargar-σφίγγω δυνατά, κοντρολάρω-ελέγχω, μαϊνάρω-χαλαρώνω, υποστέλλω, καλμάρω-ηρεμώ, καλάρω ρίχνω τα δίχτυα για ψάρεμα…cozzare-κοτσάρω σημαίνει προσαρτώ,αγαντάρω, αγάντα σημαίνει αντέχω,agguantare,αβαντάρω,αβάντα σημαίνει υποστηρίζω,avantare.
  58. Μαρκάρω, σημαίνει σημαδεύω Μαρκάτος ο σημαδεμένος, ο διακεκριμένος. Λεγάτος ο απεσταλμένος. Καμινάρης ο ασχολούμενος με τα καμίνια. Καβαλλιεράτος ο ιππότης, Μουλίνος ο μυλωνάς, Πελεγρίνης ο προσκυνητής, Καρούζος ο εργάτης μεταλλείων θείου στη Σικελία, Καλιγάς ο πεταλωτής αλόγων, Σκαρλάτος ο κατακόκκινος,
  59. Muro είναι ο τοίχος. Μοροφίντα λέμε τα χωρίσματα των δωματίων που τα φτιάχνουμε με σανιδάκια-καδινέλια και ενδιάμεσα βάζουμε φύκια θαλάσσης που είναι μονωτικό της εποχής.
  60. .Umbra,είναι η σκιά και η ομπρέλα μας κάνει και για σκιά!
  61. Vaccina είναι η γελάδα. Έτσι όμως λέμε το δαμαλισμό που γίνεται στα παιδιά του Δημοτικού. Γίνεται συνήθως στο πάνω και πίσω μέρος του βραχίονα για να μην φαίνεται. Μερικά κορίτσια το κάνουν στο πάνω μέρος του ποδιού και εγώ δεν συμφωνώ με αυτή την άποψη!
  62. Crepare, σκάω. Σκασμός και κρέπα μας λένε όταν το στόμα λέει παραπάνω από ότι πρέπει.
  63. Στις εξετάσεις πήγα φούντο, φουντάρισα, Fondo. Φουντάκι λέμε το κατακάθι του καφέ που πάει στον πάτο.
  64. Είσαι καλό μόστρο του λόγου σου, μου είπε ο καθηγητής. Νόμισα ότι η λέξη προέρχεται από το monstra που μάθαμε στα λατινικά και σημαίνει προθήκη, όψη. Έκανα λάθος, mostro=τέρας.
  65. Είμαι απίκο-apicco, έτοιμος για αναχώρηση, όπως τα πλοία που έχουν σηκώσει άγκυρα.Βίρα τις άγκυρες,Virare-τραβώ.Έχω κόντρα τον άνεμο,orza-όρτσα.
  66. Όταν πουλάμε ντομάτες ή άλλα προϊόντα, έρχεται ο μανάφης τα βλέπει γίνεται συμφωνία και δίνει καπάρο-προκαταβολή. Επίσης υπολογίζει περίπου-καρατάρει- την ποσότητα.Caparra, caratare-ζυγίζω με καράτια
  67. O σεισμός του 53 σμπαράλιασε όλα τα σπίτια. Λίγα που δεν έπεσαν πάθανε μεγάλο στραπάτσο.Sbaragliare-διαλύω, strapazzare-κακομεταχειρίζομαι.
  68. Η Σπυριδούλα είναι καλή μοδίστρα. Της αρέσει το σέστο, είναι σεστάδα. Sesto-ταξη. Την πτυχή στα ρούχα τη λέει πιέτα-piega..Συχνά κάνει μανταρίσματα,mandare,επιδιορθώσεις .
  69. Τη σκορδαλιά τη λέμε αλιάδα,alium το σκόρδο.Όταν ζεις σε βάρος άλλου,λέμε ζεις αμάκα,Βελέσι λέμε το κομπινεζόν,vellessio.To μέτρο το λέμε πασέτο.Στο σινεμά παίρνουμε passa-tempo.Στα μαλλιά οι γυναίκες βάζουν τη μπόλια-μαντήλι,imbogio.Ένα όμορφο κορίτσι μπορείς να το πεις πιτσούνι-piccione.Το συνιδιοκτήτη θα τον πεις παρτινέβελο-parcenevole.
Ο αδελφός μου ο Μεμάς έζησε μικρός τη γερμανική και ιταλική κατοχή. Έτσι έμαθε πολλές ιταλικές λέξεις από πρώτο χέρι. Χρόνια αργότερα τις επαναλάμβανε ή μάλλον τις ξαναζούσε. Αναφέρω μερικές αποτίοντας και ένα φόρο τιμής τώρα που δεν είναι μαζί μου: Μπομπαρνταμέντο ο βομβαρδισμός, σμπαραμέντο ο πυροβολισμός, σφορτζαμέντο το ζόρισμα, ουφίτσιο το γραφείο, σερβίτζιο η υπηρεσία, ραπόρτο η αναφορά, παντιέρα η σημαία, άρμα, απαράτο η προετοιμασία, Φαντερία το πεζικό, μπατερία η πυροβολαρχία, κολονέλο ο συνταγματάρχης, κομανταντε ο διοικητής, κομισάριο ο επίτροπος, ορντινάτσα ο ιπποκόμος,οφιτσάλε ο αξιωματικός,καζέρμα ο στρατώνας, μαγκιόρος ο μεγάλος-ισχυρός. Το πρωϊ φώναζε σβέλια σούμπιτο και έπρεπε να ξυπνήσω αμέσως. Τσέρτο έλεγε το σίγουρο, φλάσκα το παγούρι, παραπέτο το στηθαίο, πίκολο το μικρό, περίκολο τον κίνδυνο, τον ερχομό αρεβάρισμα, το θόρυβο στρέπιτο, την αλήθεια βεραμέντε, σπόντα την απάντηση…
  1. Φρατέλο ο αδελφός, ραγκάτσα η κοπέλα, πάντρε, μάντρε, νόνο ο παππούς, τζίο ο θείος ή συνηθέστερα μπάρμπας, φίλιο ο γιός.
  2. Καπίστρι είναι το σκοινί που δένουμε στα ζώα. Έτσι όμως λέγεται και το σκοινί της αγχόνης που έβαλαν σε κάποιους αγωνιστές της ελευθερίας.. Capestro. Καπιστράνα λέγεται όλο το σύστημα που προσαρμόζεται στην κεφαλή του ζώου.
  3. Μερικά ονόματα γυναικών: Τζόγια είναι η χαρά. Σερένα η γαλήνια. Κιάρα η διαυγής. Στέλλα το αστέρι. Βέρα η αληθινή. Κλάρα η ένδοξη. Μπέλλα η όμορφη. Ροζα το τριαντάφυλλο. Ρεγγίνα η βασίλισσα. Λουκία η φωτεινή. Συλβάνα η δασόβια. Αγκιολίνα το αγγελούδι. Σόνια η ονειρεμένη!
  4. Λέξεις: Σκάτολα το κουτί, ράτσα, ρίγα ο χάρακας, ρίμα η ομοιοκαταληξία, ρίσκο, σβέλτος, λίμπερο ο ελεύθερος, λιμπερτά η ελευθερία, ρουμπινέτο η κάνουλα, σέσουλα, στέκα η βέργα, στάμπα η σφραγίδα ή ο τύπος, σούσουρο ο ψύθιρος, ράσπα η λίμα, μόρσα η μέγγενη, σκαλπέλο η σμίλη, σπέκιο ο καθρέφτης, κάμπος το χωράφι, μοντάνια το βουνό, κούρα η βοήθεια, κάρο το αμάξι, καρέτα το δίτροχο, κάζα το σπίτι, καζίνο,κόρο ο χορός, φιέστα, φρένο, φούρια, φουρνέλο, φορκέτα το πηρούνι, φόκο η φωτιά, φούμο ο καπνός, φινέστρα το παράθυρο, φατσολέτο το μαντήλι, κουζινέτο ο τριβέας, μπρατέλα η τιράντα, στιβάλια οι μπότες, ρεπόσο το αναπαυτήριο,.ριτσέτα η συνταγή, φορτούνα η τύχη, μπρούσκος ο δριμύς, μπουρλότο το πυρπολικό, κουπόνι, μουράγιο, πέργκολα, πισκαρία η ψαραγορά, σκούφια-cuffia, φινίτο το τέλος.
  5. Τα βρέφη τα φασκιώνουν, δηλαδή τα δένουν σφιχτά με λουρίδες υφασματος. Από τη λέξη fascio=ένωση, δέσιμο, το κόμμα του Μουσολίνι λέγεται φασιστικό.Φακιόλι,είναι το μαντήλι που δένουν οι γυναίκες.
  6. Λέξεις: Καρτέλλα, κάλτσα, μπάλλα το δέμα, μπάρα το χώρισμα, μπανάλ ο τετριμμένος, μπάσσος ο χαμηλός, μπαούλο το κιβώτιο, κασσέλα η θήκη, καδένα η αλυσίδα, κατράμι η πίσσα, καστέλλι ο πύργος, μπόγιας ο δήμιος, μπριλάντι το λαμπρό, μπριόζος ο ζωηρός, τσίρκολο ο κύκλος αλλά και η πανηγυρική συγκέντρωση, φουριόζος …ο Ορλάντο του Τάσσου.
  7. Barba είναι τα γένεια και μπαρμπέρης ο κουρέας. Τις μπούκλες τις λέμε μπόκολα. Μπλόκο ο αποκλεισμός. Κρεματόριο λέμε το χώρο αποτέφρωσης και το μυαλό μας πάει σε απάνθρωπες ιστορίες.
  8. Στην κατοχή οι άνθρωποι πέθαιναν για ένα μπουκούνι ψωμί. Boccone, η μπουκιά.
  9. Ποιος δεν ξέρει το σάλτο,salto.Σαλτάρω,σαλταδόρος αυτός που με αθέμιτα μέσα καταλαμβάνει κάποια θέση,saltadore.Η λέξη αυτή πήρε και ηρωϊκή σημασία επί κατοχής αφού έτσι έλεγαν τα παιδιά που σκαρφάλωναν στα γερμανικά καμιόνια για να αρπάξουν λίγο ψωμί…
  10. Τι είναι η τσαπέλλα τα σύκα; Μια κυκλική συσκευασία. Ciambella, κουλούρι
  11. Φόρμα είναι ο τύπος το καλούπι. Κονφορμιστής αυτός που πάει με τους καθιερωμένους τύπους, ο ομοιόμορφος. Φορμάρω, σημαίνει διαμορφώνω.
  12. Caricο.σημαίνει φόρτιση, φορτίο. Η θεία Αφροδίτη που δεν αφειδευόταν καθόλου το γιό της τον απειλούσε με άγριο καρίκωμα. Fidanzare, εμπιστεύομαι Caricare, φορτώνω..Αλλά και οι μοδίστρες όταν επιδιωρθώνουν ένα ρούχο,το καρικώνουν.
  13. Ντοκουμέντα είναι οι αποδείξεις, ντούτσε ο αρχηγός, κάμπαλος ο αγροφύλακας, καμπανία η ύπαιθρος ή οι καλλιέργειες, καναλέτο το μικρό αυλάκι, καντηλιέρης το κηροπήγιο, κάρμεν το ποίημα., κονφέττο το ζαχαρωτό,μάντολα το αμύγδαλο, βαρκαρόλλα η λεμβωδία,
  14. Άφησες την μπαράκα αβέρτη και θα μας κλέψουνε μου είπε μια μέρα ο πατέρας. Τι θα μας κλέψουνε ρώτησα. Το averto είναι βενετσιάνικη λέξη και σημαίνει ανοιχτό. Το αντίστοιχο ιταλικό είναι aperto από όπου βγαίνει ο Απρίλης.
  15. Παχτώνω, σημαίνει νοικιάζω κάποιο χωράφι,pactum.
  16. Semina είναι η σπορά και όταν γίνεται σπορά κάνουμε σεμινάριο!
  17. Το χωράφι που καλλιεργούμε το διαμορφώνουμε σε ορθογώνια κομμάτια που τα λέμε κάρινες,γνωστή και η καρίνα του πλοίου. Εάν ένα φυτό χαλάσει, το αντικαθιστούμε το ρεφάρουμε.
  18. Το “δούναι-λαβείν’ το λέμε νταραβέρι, dare-avere.
  19. Ταμπάρο λέμε το χοντρό παλτό, καζάκα το μπουφάν.
  20. Έχω ένα γρουπέτο στην πλάτη είπε ο πατέρας και με ενοχλεί .Εμείς διαπιστώσαμε κάποια σκλήρυνση-κόμπο.Όταν ήταν πολύ κουρασμένος ο πατέρας έλεγε, είμαι κούρβουλο-κούτσουρο.
  21. Ο θείος ο Φώτης τα θέλει όλα δικά του. Μας κάνει τον καπουράλο, είπε ο Μεμάς. Caporale-δεκανέας.
  22. Οι άλλοι τη λένε μουσμουλιά και μούσμουλα, εμείς μεσπολιά και μέσπολα. Nespola.
  23. Σιλέντζιο το σιωπητήριο, σόλε ο ήλιος, σπετάκολο το θέαμα, σόλο ο μόνος,σοφίτα,σιλουέτα,κουράγιο,κομπρέσσα,κονσέρβα,ταλέντο,ταρίφα,αρμάρι,βέργα,τρόμπα,μανιβέλα,βίτα η ζωή, βίβο το σταθερό το ζωντανό, ντίβα η θεά, ντόλτσε το γλυκό, φιοριτούρα ο καλλωπισμός, τέστα το κεφάλι, τέρα η γη, ταράτσα ο εξώστης, τάπα το πώμα, ντάνα η στίβα,βίγλα η σκοπιά, λίστα, λίνγκουα η γλώσσα, λίμπρο το βιβλίο, μανούβρα, μόστρα η βιτρίνα, νοβιτά η καινοτομία, τεμπεραμέντο η ιδιοσυγκρασία, βέσπα η σφήκα, μπαγκατέλα τα ασήμαντα πράγματα, γούρνα-Urna, μπάρκο, ουμανιτά η ανθρωπότης, κάουζα η αιτία, πάουζα η παύση, τσίμη η κορυφή, σκουλαμέντο το στράγγισμα, γαλαρία, τόμπολα το πέσιμο,μερκάτο η αγορά. πετάλα η πεταλίδα.σαράκο το πριόνι,σανγκουίνι το ματωμένο!.
  24. Η Δέσποινα διακρίνεται για την φινέτσα-λεπτότητα, τενερέτσα-τρυφερότητα και μπελέντζα-ομορφιά.
  25. Φοράω κρεμεζί καμιτσέτα-κατακόκκινη μπλούζα.
  26. Σερενάτα το νυχτερινό ερωτικό τραγούδι.Ταραντελα, χορός από τον Τάραντα.Σαλαμάστρα το σκοινί του πλοίου.Ρεβερέντζα η υπόκλιση.Πανέρι-pane για ψωμί,scutella ,πήλινο δοχείο.
  27. Κρετίνος ο ηλίθιος, σκέτος ο γνήσιος, μούτος ο άφωνος, πατατούκος ο ασουλούποτος, πόβερος ο φτωχός, περικολόζο το επικίνδυνο, πάσο το βήμα, πασαρέλα, παούρα ο φόβος, πρεμούρα η βιασύνη, πριμαβέρα η άνοιξη, παντσέτα η κοιλιά, πούλβερη η σκόνη, πίκα το δόρυ, πόπολο ο λαός, πλέμπα ο όχλος, περφέτο το τέλειο, οπινιόνε η γνώμη, ποέτα ο ποιητής ποεζία το σπουδαίο ποίημα, και καρτούτσο το ¼ του λίτρου., όπερα το έργο, αβαρία η ζημιά, κοντράστο η αντίθεση, ονόρε η τιμή, πετεινάτος ο χτενισμένος, πόζα, πόστα ο σταθμός, πόστο η θέση, παντρόνε το αφεντικό, πρεσέντζα η παρουσία., παρτίτο το κόμμα,
  28. .Όποιον συναντούσε ο πατέρας τον έλεγε κολέα. Collega,συνάδελφος.
  29. Corda , είναι η χορδή, το σχοινί. Κόρδες λέμε και τις ρίζες των δένδρων. .Κόρδα λέμε και τις ρίζες της γλυκόριζως που πουλάγαμε για να φτιάχνουν οι Άγγλοι χαλβάδες.
  30. Τη φούντα του καλαμποκιού ο Μεμάς την έλεγε τούτολο.Tutolo.Tη δουλειά που κάνει ο μάστορας τη λέμε φατούρα, ενώ το εργοστάσιο φάμπρικα.
  31. Τη φαλτσέτα την ξέρουμε. Falcheto είναι το γεράκι.
  32. To καλοκαίρι κάποτε τα βόδια αγριεύουν. Λέμε τα έπιασε ντάβανος. Tafano-οίστρος. Καμιά φορά το παθαίνουν και οι άνθρωποι!
  33. Κόμοδα είναι οι ανέσεις, μομπίλια τα κινητά πράγματα.
  34. Ντεζιντέριο το θαυμάσιο, ντρίτο το ευθύ.
  35. Mano είναι το χέρι. Μανίκι, μάνικα, μανιέρα, μανικέτα, μανιφατούρα η χειροτεχνία, μανιφέστο η διακήρυξη.
  36. Το κοπλιμέντο όλοι το ξέρουμε και το κάνουμε.Στο Ληξούρι όμως το λέμε κουβλιμέντο για να ακούγεται πιο μπάσσο γιατί το κοπλιμέντο είναι πιο λέτζερο-ελαφρύ!
  37. Μεγάλο κάζο έγινε απόψε στη γειτονιά των Αρχαγγέλων. Ο Μεμάγγελος και ο Σπυράγγελος βγάλανε τα μάτια τους. Ο Μεμάγγελος λέει ότι αβαντζέρνει κι άλλα από το Σπυράγγελο, ενώ ο Σπυράγγελος πολύ τον κοντραστάρει Avanzare-.έχω λαμβάνειν. Contrastare-αμφισβητώ
  38. Λέξεις: Σκαντζάρω, σκάντζα, αλλάζω βάρδια..scansare. Σκαπουλάρω, γλυτώνω από κάποιο κίνδυνο,scapolare.Σούδα-suda το χαντάκι.Σπετσαρία το φαρμακείο και σπετσιέρης ο φαρμακοποιός,spezieri. Ρεστάρω, είμαι ρέστος, απένταρος, πάω για χρεωκοπία,restare,resto.
  39. Κρεσέντο είναι η βαθμιαία αύξηση του ήχου, ή η αυξανόμενη ένταση μιας διαδικασίας..
  40. Γαλότσα,γκαρναρόμπα,καραντίνα,γκέττο,καραμπόλα,καραμπίνα, κάστρο,καρτέλλα,κουκέτα,κορνέτα,λατέρνα,λεζάντα,λίμα,λίμπα,λίστα,λακέρδα,κρούστα,μαντολάτο,μινόρε,μινιατούρα,μιράκολο,μπουρίνι,μπουγαρίνι,μπούγιο,σκαρμούτσο,τακος,Talequale=όμοια,τέντα,τέζα,τσούρμο-ciurma.Tabula-dore, ταμπουλαδόρος,ο καλός στο τάβλι…
  41. Φινάλε το τέλος.
Φινάλε δεν μπορεί να υπάρξει, αφού ο καθένας μπορεί να προσθέσει τη δική του γνώση και εμπειρία. Όπως φινάλε δεν έχουν οι μνήμες και η αγάπη για αυτόν τον τόπο και τους ανθρώπους του.
.
Μπάμπης Γαλανός.Αύγουστος 2019.

 

Καταπληκτικο αρθρο Παλι κοσμογυρισμενος Κεφαλονιτης απο πισω

Ευλογια

Η επάρατη νόσος της ευλογιάς πού εξαφανίστηκε επίσημα από την οικουμένη (WHO 1984), αποτελούσε κατά τον 18ο αιώνα μία εξαιρετικά σοβαρή ιογενή εξανθηματική νόσο της παιδικής ηλικίας, πολύ μεταδοτική, με υψηλά ποσοστά θνησιμότητας (10-30%), αλλά και σοβαρών επιπλοκών όπως τύφλωσης, λόγω της ιογενούς κερατίτιδας που προκαλούσε.

Σε όσα από τα παιδιά διασώζονταν, παρέμεναν δύσμορφα σημάδια-ουλές (ιδιαίτερα στο πρόσωπο), τα οποία τα συνόδευαν σε ολόκληρη τη ζωή τους (βλογιοκομμένος).

Η ανακάλυψη του δαμαλισμού, του εμβολιασμού δηλαδή εναντίον της ευλογιάς, έγινε το 1796 από τον Βρεττανό ιατρό Edward Jenner (1749-1823) (Εικ. 1), δίδοντάς του τον τίτλο του ευεργέτη της ανθρωπότητας. Η ανακάλυψη αυτή αποτέλεσε το πρώτο βήμα για την πρόοδο των εμβολιασμών.

Ο Edward Jenner (1749-1823)

Εικ. 1: Ο Edward Jenner (1749-1823) [Προσωπογραφία του J. R. Smith, 1800, Wellcome Library, London].

Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν, ότι δύο Έλληνες ιατροί των αρχών του 18ου αιώνα, ο Εμμανουήλ Τιμόνης (1669-1718/1720) και ο Ιάκωβος Πυλαρινός (1659-1718), δημοσίευσαν το 1714 στο Αγγλικό περιοδικό “Philosophical Transactions” της Royal Society του Λονδίνου, την πρώτη επιστημονική εφαρμογή του εμβολιασμού που ονομάσθηκε «ευλογιασμός» (variolatio) και αποτέλεσε πρόδρομο μέθοδο του δαμαλισμού (vaccinatio), ως προληπτικής εν γένει μεθόδου κατά των πολλών και ενίοτε σοβαρών ασθενειών της παιδικής ηλικίας.

Ο «ευλογιασμός», ο οποίος εφαρμοζόταν από την λαϊκή ιατρική για την προστασία από την ευλογιά, ως μέθοδος τεχνητής ανοσοποίησης, συνίστατο στη λήψη υγρού (πύου) από φλύκταινες ελαφρά πασχόντων από ευλογιά ή ευρισκομένων στο στάδιο της αναρρώσεως και στην συνέχεια στην εμφύτευση (ενοφθαλμισμό) μετά από σκαριφισμούς στο δέρμα υγιών παιδιών, με αποτέλεσμα να εκδηλώνεται ηπιότερη νόσος, να καθίστανται τα παιδιά άνοσα και να μην προσβάλλονται πλέον από τη μάστιγα της ευλογιάς.

Ο Εμμανουήλ Τιμόνης, γεννημένος στη Χίο, σπούδασε στην Ιατροφιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Πάδοβας της Ιταλίας. Άσκησε την Ιατρική στην Κωνσταντινούπολη. Έγινε ιατρός της Υψηλής Πύλης και αρχίατρος του Σουλτάνου, ενώ συνέχισε τις σπουδές του στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης της Αγγλίας. Ανακηρύχθηκε διδάκτωρ το 1703 και έγινε μέλος της Βασιλικής Ιατρικής Εταιρείας του Λονδίνου (Royal Society of London). Στις 27 Μαίου 1714, σε συνεδρία της Εταιρείας, παρουσιάσθηκαν οι παρατηρήσεις του Εμμανουήλ Τιμόνη περί της επιστημονικής μεθόδου του «ευλογιασμού», από τον φίλο του ιατρό John Woodward με τίτλο «Μία πραγματεία ή ιστορία της προλήψεως της ευλογιάς με εντομή ή ενοφθαλμισμό, όπως από καιρό εφαρμόζεται στην Κωνσταντινούπολη. Απόσπασμα της επιστολής του Εμμανουήλ Τιμόνη». Την ίδια χρονιά η εργασία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου (Φιλοσοφικά Πρακτικά) (Εικ. 2 ).

Η πρώτη σελίδα της εργασίας του Εμμανουήλ Τιμόνη για την εφαρμογή του ‘ευλογιασμού’

Εικ. 2: Η πρώτη σελίδα (σελ. 72) της εργασίας του Εμμανουήλ Τιμόνη για την εφαρμογή του ‘ευλογιασμού’ στο Αγγλικό περιοδικό Philosophical Transactions.

Ο Ιάκωβος Πυλαρινός, γεννημένος στο Ληξούρι της Κεφαλλονιάς κι έχοντας σπουδάσει στη Νομική και Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Πάδοβας , την ίδια χρονιά (1714) δημοσίευσε στο περιοδικό της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου (Φιλοσοφικά Πρακτικά), τη μελέτη του για τον «ευλογιασμό» με τίτλο “ Pylarinus, James. M. D. A new and safe method of procuring the small pox by transplantation, lately invented and drawn into use”. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ιάκωβος Πυλαρινός αφού περιηγήθηκε την κυρίως Ελλάδα, Ρωσία, Μολδοβλαχία, Αίγυπτο και Μικρά Ασία, άσκησε την Ιατρική αφιλοκερδώς σε διάφορες περιοχές, διατελώντας μεταξύ άλλων προσωπικός ιατρός του ηγεμόνα της Σερβίας, του Βενετσιάνου στρατηγού Φραγκίσκου Μοροζίνη, του διοικητή της Κρήτης Ισμαήλ Πασά, των ηγεμόνων της Μολδοβλαχίας, καθώς επίσης και αρχίατρος του Μεγάλου Πέτρου της Ρωσίας. Τελικά εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1715 δημοσίευσε στη Βενετία με την έγκριση της Ιεράς Εξετάσεως στη λατινική γλώσσα τη σημαντική μελέτη του για τον «ευλογιασμό» με τίτλο “Nova et tuta Variolas Excitandi per Transplantationem Methodus; Nuper inventa & in usum tracta…”, δηλ. «Νέα και ασφαλής μέθοδος αποφυγής της ευλογιάς δια μετεμφυτεύσεως, η οποία εφευρέθηκε προσφάτως και έχει τεθεί σε χρήση» (Εικ. 3).

Η πρώτη σελίδα (σελ. 393) της εργασίας του Ιάκωβου Πυλαρινού για την εφαρμογή του ‘ευλογιασμού’

Η πρώτη σελίδα (σελ. 393) της εργασίας του Ιάκωβου Πυλαρινού για την εφαρμογή του ‘ευλογιασμού’ στο Αγγλικό περιοδικό Philosophical Transactions.

Ο Ιάκωβος Πυλαρινός περιγράφει με αξιοθαύμαστο τρόπο ότι παρατηρώντας μιά απλή Ελληνίδα χωρική κάπου στη Θεσσαλία, εντυπωσιάσθηκε από το γεγονός πώς τρίβοντας η γυναίκα αυτή τη πληγή κάποιου προβάτου προσβεβλημένου από ευλογιά, ενοφθάλμιζε κατόπιν τον γδαρμένο ιστό στο χέρι παιδιών, πού με αυτόν τον τρόπο αποκτούσαν ανοσία στο καταραμμένο νόσημα. Αναφέρει στη μελέτη του ότι είχε εφαρμόσει από το 1701 τον εμβολιασμό σε πειραματικό στάδιο σε παιδιά της Κωνσταντινούπολης. Και οι δύο Έλληνες πρωτοπόροι ιατροί σημειώνουν, ότι η μέθοδος του «ευλογιασμού» προήλθε από την Ασία και οι ντόπιοι πληθυσμοί κυρίως της Κιρκασίας και της Γεωργίας, τη χρησιμοποιούσαν για την προφύλαξη των παιδιών τους από τις παραμορφώσεις που προκαλούσε η νόσος.

Διαπιστώνεται λοιπόν ότι η συμβολή των Ελλήνων ιατρών Τιμόνη και Πυλαρινού, ως εισηγητών της πρώτης επιστημονικής εφαρμογής του εμβολιασμού για την καταπολέμηση της ευλογιάς, με την μέθοδο του «ευλογιασμού», στις αρχές του 18ου αιώνα, υπήρξε καθοριστική για την συστηματική αντιμετώπιση του νοσήματος της ευλογιάς.

Ο Edward Jenner αξιοποίησε τις εμπειρικές του παρατηρήσεις και αναμφίβολα είχε υπόψη του τις πρωτότυπες και νεωτερίζουσες εργασίες των Ελήνων ιατρών Τιμόνη και Πυλαρινού. Έτσι πέτυχε να επιλύσει ριζικά το πρόβλημα της ευλογιάς, και κατετάγη στη χορεία των Μεγάλων Ιατρών και Ευεργετών της Ανθρωπότητας. Εν τούτοις δεν υπάρχει καμμία γκραβούρα, χαλκογραφία, ή λιθογραφία πού να αναπαριστά το πορτραίτο του Ιάκωβου Πυλαρινού ή του Εμμανουήλ Τιμόνη ούτε αναφορές στο έργο τους

Ο ΜΥΛΩΝΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

Γράφει:

Ο ΜΥΛΩΝΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
Αναπληρωτής Διευθυντής Στοματικός και Γναθοπροσωπικός Χειρουργός στο Θεραπευτήριο Metropolitan

Πηγή: metropolitan-hospital

https://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi/224964/katiggeilan-ti-skliri-epithesi-poy-dehontai-oi-ergazomenoi-ston-toyrismo

Τη σκληρή επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι του κλάδου στα δικαιώματά τους, με πρόσχημα την πανδημία και την απόφασή τους να μην επιτρέψουν για άλλη μια φορά τους μεγαλοεπιχειρηματίες να πιουν στην υγειά των «κορόιδων», αλλά οργανωμένα, αγωνιστικά να τους επιστρέψουν τον λογαριασμό, διαμήνυσε το Συνδικάτο Εργαζομένων στις Τουριστικές Επισιτιστικές Επιχειρήσεις Θεσσαλονίκης – Πιερίας – Χαλκιδικής.

Στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που έδωσε σήμερα, παρουσίασε ένα πλούσιο πρόγραμμα δράσης το οποίο θα αγκαλιάσει όσο το δυνατόν περισσότερους χώρους δουλειάς και θα κορυφωθεί στις 28 Μαΐου με μαχητική κινητοποίηση στα γραφεία της Ένωσης Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης (δείτε πάνω βίντεο). Τα μέλη του ΔΣ του Συνδικάτου μετά τις εισηγήσεις απάντησαν σε ερωτήσεις των δημοσιογράφων (δείτε εδώ βίντεο). 

Εισηγητικά ο Κυριάκος Τσιαούσης, πρόεδρος του ΣΕΤΕΠΕ, παρουσίασε την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο σημειώνοντας ότι «από το πρώτο ξέσπασμα του ιού, οι εργοδότες του κλάδου, παρόλο που όλα τα προηγούμενα χρόνια τα κέρδη τους κατέρριπταν το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, δεν δίστασαν να απολύσουν εργαζόμενους, να αλλάξουν συμβάσεις, να μειώσουν μεροκάματα, να επιβάλουν μονομερώς άδειες και πολλά ακόμη. 

(…) Η εικόνα που έρχεται είναι ότι πολλές επιχειρήσεις, κυρίως εποχιακού χαρακτήρα δεν θα ανοίξουν. Ενώ κάποιοι άλλοι συνεχίζουν τον εκβιασμό της λογικής «ανοίγω δεν ανοίγω», επιδιώκοντας να αποσπάσουν ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυση, να εκβιάσουν ακόμα περισσότερο τους εργαζόμενους για να χαμηλώσουν τις απαιτήσεις τους».

Κατήγγειλε ακόμα την κυβέρνηση που ενώ από τη μια επιβραβεύει τους μεγαλοεργοδότες, σπεύδοντας να πάρει μια σειρά από μέτρα ενίσχυσης τους, πολλοί εργαζόμενοι του κλάδου δεν κατάφεραν να πάρουν ούτε τα ψίχουλα του επιδόματος ενίσχυσης, όντας απασχολούμενοι με συμβάσεις της μιας ημέρας ή ακόμη και ανασφάλιστοι.

Επιπλέον ανέφερε ότι θα πληθύνουν κατά χιλιάδες οι άνεργοι ενώ και όσοι παραμείνουν στη δουλειά τους θα δουν τα μεροκάματα να πετσοκόβονται με τα έκτακτα μέτρα, που μόνο έκτακτα δεν θα είναι. Παράλληλα πληθαίνουν καθημερινά οι απλήρωτοι.

Η Βιργινία Τατσιούδη, γραμματέας του ΣΕΤΕΠΕ, παρουσίασε το διεκδικητικό πλαίσιο του Συνδικάτου, που απαντά στις ανάγκες εργαζομένων και σπουδαστών – πρακτικάριων.

Αναλυτικά περιλαμβάνει:

  • Κατάργηση όλων των αντεργατικών ΠΝΠ.
  • Με ευθύνη των εργοδοτών και του κράτους να διασφαλιστεί το εισόδημα των εργαζομένων στα ξενοδοχεία και τον επισιτισμό, ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας, με βάση τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
  • Επαναπρόσληψη όλων όσοι εργάστηκαν το 2019 στον Επισιτισμό – Τουρισμό ως εποχιακοί, ανεξάρτητα από τη διάρκεια και τη σχέση εργασίας. Η επαναπρόσληψη να γίνει στις προβλεπόμενες από τις συμβάσεις καταληκτικές ημερομηνίες, το αργότερο την 10η Ιουνίου.
  • Να ακυρωθούν οι χιλιάδες απολύσεις που έγιναν μέχρι σήμερα, να απαγορευτούν για το επόμενο διάστημα.
  • Να τηρηθούν υποχρεωτικά όλες οι Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας στα ξενοδοχεία και στα επισιτιστικά καταστήματα.
  • Να μην εφαρμοστεί η εκ περιτροπής εργασία. Καμία αρνητική αλλαγή στις συμβάσεις εργασίας.
  • Επέκταση της άδειας ειδικού σκοπού χωρίς επιβάρυνση των εργαζομένων.
  • Άμεσα μέσα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Να γίνουν δωρεάν τα τεστ για Covid-19 σε όλους τους εργαζόμενους. Να γίνουν προσλήψεις επιπλέον προσωπικού για την ορθή εφαρμογή των πρωτοκόλλων προστασίας των πελατών και των εργαζομένων.
  • Επίδομα ανεργίας 600 ευρώ για όλους τους ανέργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις για όλο το διάστημα της ανεργίας με διασφάλιση όλων των ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Άμεση καταβολή 3μηνης επιδότησης ανεργίας (1.800 ευρώ) σε όλους όσοι εργάστηκαν στον Επισιτισμό – Τουρισμό, ξενοδοχεία το 2019 ως εποχιακοί, με οποιαδήποτε σχέση εργασίας και δεν έχουν μέχρι τώρα λάβει καμία στήριξη.
  • Παύση πληρωμών σε ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, τράπεζες. Να απαγορευτούν οι πλειστηριασμοί στα λαϊκά νοικοκυριά. Διαγραφή των χρεών των εργατικών οικογενειών. Να ισχύσουν για όλους τα μέτρα μείωσης ενοικίου, αναστολής καταβολής δόσεων δανείου και ρυθμίσεων στην εφορία.
  • Να γίνουν όλες οι αναγκαίες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία.

Ιδιαίτερα για τους σπουδαστές:

· Να ενταχθούν οι πρακτικάριοι στον Τουρισμό – Επισιτισμό στο έκτακτο επίδομα στήριξης.

· Να μπει τέλος στην απλήρωτη πρακτική άσκηση.

· Όλοι οι άνεργοι σπουδαστές να «περάσουν» στο επίδομα ανεργίας για όσο διαρκεί η ανεργία.

· Να μην μπει κανένα εμπόδιο στην ολοκλήρωση της ειδικότητας σε περίπτωση μη εύρεσης πρακτικής άσκησης.

Στο πλαίσιο του δεκαήμερου δράσης το Συνδικάτο προγραμματίζει:

Τετάρτη 20/5 στις 11.00, παρέμβαση στον πεζόδρομο Καλαμαριάς.

Πέμπτη 21/5 στις 11.00, παρέμβαση σε χώρους μαθητείας.

Πέμπτη 21/5 στις 19.30, σύσκεψη με εργαζόμενους στην Καλαμαριά.

Παρασκευή 22/5 στις 11.00, παρέμβαση στα Λαδάδικα.

Παρασκευή 22/5 στις 19.30 στα γραφεία του Συλλόγου Γυναικών Τούμπας σύσκεψη με εργαζόμενους της περιοχής.

Σάββατο 23/5 στις 11.30, παρέμβαση στην Τούμπα.

Κυριακή 24/5 στις 19.30, σύσκεψη με σπουδαστές του κλάδου, σε συντονισμό με τους αντίστοιχους συλλόγους.

Δευτέρα 25/5 στις 11.30, παρέμβαση στον Εύοσμο.

Δευτέρα 25/5 στις 19.30, στο Πάρκο των Εθνών στον Εύοσμο (Περικλέους δίπλα από το Κέντρο Υγείας) σύσκεψη με συναδέλφους της περιοχής.

Τρίτη 26/5 στις 19.00, μηχανοκίνητη πορεία (ραντεβού στο υπαίθριο πάρκινγκ δίπλα από την πλατεία στον Εύοσμο).

Πέμπτη 28/5 κεντρική παρέμβαση στην Ένωση Ξενοδόχων με σημείο εκκίνησης στις 11 το πρωί στην Καμάρα.

Αιθιοπικη Κοινοτητα Ελλαδας

2ο Φεστιβάλ Αιθιοπικής Κουλτούρας στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης

Φεστιβαλ Δεκεμβρης 2019

Για δεύτερη χρονιά πραγματοποιείται το Φεστιβάλ Αιθιοπικής Κουλτούρας, αυτό το Σαββατοκύριακο 7 και 8 Δεκεμβρίου. Διοργανώνεται στην καρδιά της Αθήνας, στην τόσο αγαπητή στους Αθηναίους Δημοτική Αγορά Κυψέλης και είναι μια ευκαιρία να γνωρίσουμε την ξεχωριστή κουλτούρα αυτής της πανάρχαιας χώρας, αλλά και την αθόρυβη αιθιοπική κοινότητα της Αθήνας, μια από τις παλαιότερες κοινότητες μεταναστών στο ελληνικό έδαφος.
Το πρόγραμμα του φεστιβάλ περιλαμβάνει: μουσική, χορό, σεμινάριο αιθιοπικής κουζίνας, προβολή του ντοκιμαντέρ «Three Days Of Freedom», θεματικά σετ από 4 dj.

Επίσης θα γίνει συζήτηση open-mike με θέμα: «Η Ιδιαιτερότητα Και Η Περηφάνεια Των Ελληνοαφρικανών Της Αθήνας», ενώ θα πραγματοποιηθούν live συνδέσεις με ραδιοφωνικό σταθμό στην Αντίς Αμπέμπα και ένα fashion show.

Συλλογος Ελληνων Αιθιοπιας

https://sites.google.com/a/xereteoti.com/xereteoti-com/about-me/20597466_1434460539974423_3841723783969584698_n.jpg

Η σελιδα στο ΦΒ

Το Εθνικό Θέατρο της Αιθιοπίας στο Ηρώδειο.

  • Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2018 στις 8 μ.μ. – 11 μ.μ. UTC+03

Αιθιοπική κοινότητα στην Αθήνα

Η Ελληνίδα πρόξενος της αφρικανικής χώρας στην Αθήνα Κατερίνα Αρμενάκη, εξήγησε το τραγούδι για την κοινή ανάγκη ανάπτυξης: «Χιλιάδες Αιθίοπες στην Ελλάδα και λίγες πλέον εκατοντάδες Έλληνες στην Αιθιοπία, όσοι ζουν μόνιμα στις δυο χώρες, νιώθουν αρμονικά, αγαπούν την γη που τους φιλοξενεί! Η Μαρία Κουκούτση, κόρη Αιθίοπα πατέρα και Ελληνίδας μητέρας, ζει εδώ 25 χρόνια και μας έδωσε πληροφορία-απόδειξη ότι η προσπάθεια του λαού τους αγγίζει τα όρια της απόγνωσης: «Τις τελευταίες μέρες, πολλοί Αιθίοπες συνεχίζουν να έρχονται ώστε να μείνουν μόνιμα στην Ελλάδα… Καταλαβαίνουν πως δεν υπάρχει διέξοδος, εδώ και ενώνονται με τις μάζες των Σύριων προσφύγων ώστε να φθάσουν κι αυτοί στη Γερμανία!».

Αιθιοπικη εκκλησια στην Αθηνα (πρόκειται για την παλαιά εκκλησία της Κοιμήσεως Θεοτόκου Μούγλων που παραχωρήθηκε στην αιθιοπική κοινότητα το 1989 Πηγή: Protagon.gr) Οι Αιθίοπες χριστιανοί είναι Κόπτες. Οι περισσότεροι Κόπτες  (20-25 εκατομμυρια παγκοσμια ημ μεγαλη πλειοψηφια στην Αιγυπτο ) υπάγονται πνευματικά στην Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία Αλεξανδρείας Ιστορικά, ομιλούν την Κοπτική γλώσσα, η οποία αποτελεί άμεσο απόγονο της Δημοτικής αιγυπτιακής η οποία ομιλούνταν κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής περιόδου.Το 1959 χορηγήθηκε αυτοκεφαλία στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αιθιοπίας. Αυτή επεκτάθηκε και στην Ορθόδοξη Εκκλησίας της Ερυθραίας το 1998 μετά τον επιτυχημένο πόλεμο της Ανεξαρτησίας της από την Αιθιοπία.

Η πρόσοψη της αιθιοπικής εκκλησίας. ( Google maps)

Γυναίκες στα λευκά. Το εκκλησίασμα

Κοπτες

Σύμφωνα με τον Νίκο Κουρεμένο, Δρ. Κοπτικών Σπουδών στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ «Κόπτες ονομάζονται οι αυτόχθονες Χριστιανοί της Αιγύπτου που ανάγουν τις ρίζες από την αποστολική εποχή. Ανήκουν δογματικά στη λεγόμενη οικογένεια των προ-Χαλκηδονίων Εκκλησίων (μαζί με τους Αρμένιους και τους Συρο- ιακωβίτες) και αποκόπηκαν από την αρχαία αδιαίρετη Εκκλησία μετά τη Δ’ Οικουμενική Σύνοδο του 451 στη Χαλκηδόνα, επειδή δεν αποδέχτηκαν τις αποφάσεις της για τη χριστολογική διδασκαλία των δυο φύσεων των Χριστού. Για το λόγο αυτό για πολλούς αιώνες αποκαλούνταν «Μονοφυσίτες», όρος, ωστόσο, ο οποίος έχει απορριφθεί από το σύγχρονο οικουμενικό διάλογο. Πρόκειται, λοιπόν, για μια χριστιανική κοινότητα με αρχαία παράδοση με έντονη την επίδραση της μοναστική πνευματικότητας, αφού ο Κοπτικός Μοναχισμός αποτελεί τη ζωντανή συνέχεια της ασκητικής παράδοσης που άνθισε στις ερήμους της Αιγύπτου μόλις από τον 4ο αιώνα.

Αιθιοπικη θρησκευτικη κοινοτητα

«Η χριστιανική αιθιοπική κοινότητα εμφανίζεται στην Ελλάδα μετά την πτώση του Χριστιανού αυτοκράτορα Χαϊλέ Σελασιέ», σημειώνει ο γραμματέας της Ορθόδοξης Αιθιοπικής Εκκλησίας στην Αθήνα κ. Μαράουϊ Μελέσε. «Τότε, όσοι σπουδάζαμε στη Θεολογική Σχολή της Αθήνας διαπιστώσαμε ότι υπήρχε ανάγκη για εκκλησία και απευθυνθήκαμε στο υπ. Παιδείας και την Αρχιεπισκοπή».

Στη λειτουργία όλοι προσέρχονται ανυπόδητοι, τυλιγμένοι σε λευκό λεπτό ύφασμα – οι γυναίκες το φοράνε από το κεφάλι, ως ένδειξη σεβασμού στην επικοινωνία με το Θείο και για να μην προκαλούν την προσοχή των ανδρών. Οι λευκοντυμένες φιγούρες μοιάζουν με αγγέλους επί γης.

Η κραυγή «λι, λι, λι» από τη λέξη «αλληλούια» είναι ο τρόπος για να εκφράσουν τη χαρά τους. Η αιθιοπική λίρα «κραρ» και τα τύμπανα «καμπερό» συνθέτουν το μουσικό μέρος της λειτουργίας. Οι ψαλμοί είναι στην αιθιοπική διάλεκτο «γκιζ» και ψάλλονται (τι ευχάριστη έκπληξη για τη θέση της γυναίκας στη συγκεκριμένη κοινωνία) από γυναίκες. «Οι ψάλτριες είναι 12», εξηγεί ο ευσεβής Αιθίοπας, «αλλά δεν μπόρεσαν να έρθουν όλες διότι δουλεύουν στα σπίτια. Το Πάσχα, όμως, θα καταφέρουν να έρθουν».

Οι χριστιανοί Αιθίοπες δεν βάφουν αυγά, δεν τρώνε μαγειρίτσα, ούτε έχουν εντυπωσιακές λαμπάδες. Απλά κεριά έχουν στην Ανάσταση και το αναστάσιμο φαγητό είναι ένα ιδιαίτερα μαγειρεμένο κοτόπουλο που χρειάζεται τουλάχιστον τρεις ώρες για να ετοιμασθεί.

Το μεσημέρι του Πάσχα τα παιδιά επισκέπτονται τους γονείς και για να τους τιμήσουν, τους προσφέρουν πολύτιμα αγαθά – αρνιά και άλλα ζωντανά στα χωριά. Εάν δεν υπάρχουν γονείς, ανταλλάσσονται επισκέψεις στα σπίτια. Σερβίρεται ειδικός καφές -εξάλλου στην επαρχία Καφάρ της Αιθιοπίας «γεννήθηκε»- και γίνονται σημαντικές, εκ καρδίας συζητήσεις.

Διονύσης Φωκάς   Διαχειριστής2 ώρες

Η εξαγωγή καφέ από την Αιθιοπία τον 19ο και τον 20ο αιώνα, ήταν Κεφαλονίτικη υπόθεση

Η ιστορία του καφέ ξεκίνησε στην Αιθιοπία, στο παρελθόν η χώρα ονομαζόταν Αβησσυνία ενώ η τωρινή ονομασία της προέρχεται από τους αρχαίους Έλληνες που την ονόμαζαν έτσι.Η παλαιότερη αξιόπιστη αναφορά στην κατανάλωση καφέ ή στην γνώση καφεόδεντρων εμφανίζεται στα μέσα του 15ου αιώνα, στα μοναστήρια των Σούφι της Υεμένης. Όταν ο καφές πρωτοήρθε στην Ευρώπη ήταν γνωστός ως «αραβικό κρασί». Η πρώτη αναφορά γίνεται περίπου το 900 μ.χ. στα γραπτά ενός γιατρού από την Περσία και υπολογίζεται ότι η παρασκευή του καφέ όπως τη γνωρίζουμε σήμερα (με καβούρδισμα των σπόρων δηλαδή και βράσιμό τους) άρχισε περί τον 14ο αιώνα. Ο καφές (ως έτοιμο προϊόν, καθώς οι Άραβες απαγόρευαν αυστηρά την εξαγωγή σπόρων) πέρασε από τη Βενετία στην Ευρώπη που διατηρούσε ισχυρές εμπορικές σχέσεις με τον αραβικό κόσμο, στα τέλη του 16ου αιώνα. Διατέθηκε αρχικά από τους Βενετούς εμπόρους στους πλούσιους, σαν εξωτικό είδος.

Οι αδελφοί Λιβιεράτου από την Αγία Θέκλη

Η περιοχή γύρω από το Harrar στην Αιθιοπία είναι γνωστή για την παραγωγή του καφέ και οι Έλληνες ανέλαβαν την εξαγωγή του. Μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες, ήταν οι Αδελφοί Λιβιεράτοι, από την Αγία Θέκλη στην Κεφαλονιά. Ο Γρηγόριος γεννήθηκε το 1837, ο Αναστάσιος το 1842 και ο Νικόλαος το 1847.

Ξεκίνησαν ως έμποροι σιταριού στη Ρουμανία, στα μέσα του 18ου αιώνα και αργότερα μετακόμισαν στην Αίγυπτο. Ένας από τους αδελφούς, ο Αναστάσιος μετακόμισε στη Υεμένη και έγινε ο πρώτος εξαγωγέας καφέ, με το όνομα Moka Coffee. Άνοιξε το πρώτο γραφείο του, στη Hodeidah της Υεμένης και το χρησιμοποιούσε και ως προξενείο της Γαλλίας. Η εταιρεία Livieratos επεκτάθηκε στην πόλη Harrar της Αιθιοπίας, η οποία ήταν το σημαντικότερο κέντρο καφέ ολόκληρης της βορειοανατολικής Αφρικής.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα, άνοιξε υποκαταστήματα σε όλα τα λιμένια της Ερυθράς Θάλασσας. Τα δύο αδέλφια του, ο Νικόλαος και ο Γρηγόριος, μετακόμισαν στη Μασσαλία και τη Νέα Υόρκη αντίστοιχα, για να διευθύνουν τα εκεί γραφεία τους.

Ο Γιάννης Γερολυμάτος, υπάλληλος των Λιβιεράτων και πρόξενος των Βρετανών

Οι αδελφοί Λιβιεράτοι έδωσαν τη διοίκηση των γραφείων τους, στην Ερυθρά Θάλασσα και στην Αιθιοπία, σε συγγενείς και συμπατριώτες τους, από την Κεφαλονιά. Ένας από αυτούς ήταν ο Γιάννης Γερολυμάτος. Ξεκίνησε ως υπάλληλος των Livieratos Bros, σύντομα έγινε ένας από τους πλουσιότερους εμπόρους, στην Αιθιοπία και οι Βρετανοί τον έκαναν πρόξενό τους στο Χάραρ, το 1905. Το νόμισμα που χρησιμοποιούσαν στην περιοχή, ήταν το Αυστριακό τάλληρο (Thaller) της Βασίλισσας Μαρίας-Θηρεσίας. Λόγω έλλειψης νομισμάτων χαμηλότερης αξίας, χρησιμοποιούσαν σφαίρες, χάντρες και ράβδους αλατιού για ρέστα.

Το 1904, η βρετανική κυβέρνηση υπέγραψε μιά συμφωνία με τον Αυτοκράτορα Menelik, σύμφωνα με την οποία, η Gambela έγινε ελεύθερο λιμάνι για τη διακίνηση αγαθών μεταξύ των δύο χωρών (Αιθιοπίας και Αγγλο-Αιγυπτιακού Σουδάν). Γίνονταν εξαγωγές καφέ, κεριού, ελεφαντόδοντου και εισαγωγές οινοπνευμάτων, ύφασμάτων, σαπουνιού, αλατιού και χάντρων.

Ο Γιάννης Γερολυμάτος πήρε άδεια για να εισαγάγει αλκοολούχα ποτά και έστειλε τον Έλληνα, Τιμολέοντα, ως πράκτορά του στη Γκαμπέλα. Ο Γερόλυμάτος επέστρεψε στην Αίγυπτο το 1912 και πέθανε το 1919.

Η προσφορά των Λιβιεράτων στην πατρίδα τους

Οι αδελφοί Λιβιεράτοι ανήγειραν το 1891 την Λιβιεράτειο σχολή η οποία ξεκίνησε την λειτουργία της την 1η Σεπτεμβρίου του 1892, τα παιδιά από την Αγία Θέκλη και την Ανωγή μπορούσαν να πάνε εκεί Δημοτικό και Σχολαρχείο, τους δίνονταν όλα τα μέσα να σπουδάσουν σε ανώτερες σχολές και πολλοί απόφοιτοι κατέληξαν να είναι διευθυντές, πράκτορες και υπάλληλοι των γραφείων τους. Με αυτό τον τρόπο συντέλεσαν στην οικονομική ευεξία πολλών οικογενειών της περιοχής. Ανοικοδόμησαν τον ενοριακό ναό της Αγίας Θέκλης τον οποίο αγιογράφησε ο τότε γνωστός κοσμηματογράφος και αγιογράφος Κ. Λιόκης , διάνοιξαν και επέστρωσαν δρόμους στο χωριό τους, βοήθησαν χρηματικά τους ντόπιους αγρότες όταν ο περονόσπορος έπληξε την παραγωγή τους, προίκησαν πολλά κορίτσια και συνέβαλαν σε πολλά κοινωφελή έργα. Οι αδελφοί Λιβεράτοι εγκαταστάθηκαν οριστικά στην Αθήνα όπου έφτιαξαν το μέγαρο “Ερμής” επί της λεωφόρου Πανεπιστημίου,ήταν το πρώτο κτίριο που είχε δύο κλιμακοστάσια στην Αθήνα, ήταν τέραστιο για την εποχή του με πολύ μεγάλο βάθος, μεγάλη ταράτσα και συναρπαστική θέα.

Οι αδελφοί Φιλιππάτου από τα Πουλάτα

Ο Παναγής Φιλιππάτος, με ρίζες από την Κεφαλονιά, ήρθε στην Αιθιοπία, την δεκαετία του 1920. Καταγόταν από το χωριό Πουλάτα της επαρχίας Σάμης, του νομού Κεφαλλήνιας. Σε ηλικία 21 χρονών και μετά την ολοκληρώσει των στρατιωτικών υποχρεώσεων, έφυγε από το νησί που γεννήθηκε και πήρε τον δρόμο για την Αιθιοπία.

Άνθρωπος με μεγάλη οξυδέρκεια, ο οποίος με επιτυχημένες επαγγελματικές δραστηριότητες, είχε αποκτήσει μεγάλη οικονομική επιφάνεια. Δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή του Ντέντερ, της επαρχίας Χάραρ, όπου μαζί με τα αδέλφια του, Θεόδωρο και Βασίλη, ασχολήθηκαν με την εξαγωγή του καφέ και δημιούργησαν εμπορικό οίκο, με την επωνυμία Filippatos Bros.

Δυστυχώς, η οικονομική ισχύς του Παναγή Φιλιππάτου, κράτησε μόνο μέχρι το 1950. Οι ‘’τυχοδιωκτες’’ που ήταν μάστιγα την εποχή εκείνη, τον παρέσυραν, με αποτέλεσμα την χρεοκοπία του. Μετά από αυτήν, έφυγε, για το Τζιμπουτί. Πέθανε εκεί, από τον καημό του. Ήταν μόλις 52 χρονών.

Ασχολήθηκε και με τα κοινά, διατέλεσε επί σειρά ετών μέλος του Δ.Σ της Ελληνικής Κοινότητας της Ντίρε Ντάουας.

Πηγές

1. Σύμμικτα Τσιτσέλης (Τόμος Α)

2. Greeks of Africa – Grecs de l’ Afrique

3. Πολύβιος Βαλεντής στην σελίδα facebook ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΙΘΙΟΠΙΑΣ (η φωτογραφία προέρχεται επίσης από εκεί)

Η εικόνα ίσως περιέχει: 4 άτομα, άτομα κάθονται

Στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αργοστολίου ο αξιότιμος Δημοτικός Σύμβουλος κ. Ανουσάκης με τρόπο που μπορεί να πληροφορηθείτε από τα ΜΜΕ και οπωσδήποτε θα αξιολογήσετε ελεύθερα, αποκάλεσε τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Νίκο Βαλλιανάτο «γιαουρτά» και συνόδευσε τον χαρακτηρισμό με άλλα που έκρινε ως «προσδιοριστικά» για τον Πρόεδρο.
Δεν θα κρίνω τον κύριο Ανουσάκη. Δεν μου επιτρέπεται. Απλά θα υπενθυμίσω το του Μαχάτμα Γκάντι. «ο άνθρωπος είναι το σύνολο των πράξεων του». Η οικογένεια του Μάρκου Βαλλιανάτου ζούσε στα Βαλσαμάτα πριν ακόμα από το 1800. Ο ίδιος και στην συνέχεια ο γιός του ο Στάθης και ο εγγονάς του ο Γεράσιμος ζούσανε με τα ζωντανά τους στο Ρούδι, κτηνοτρόφοι και εμπειρικοί τυροκόμοι. Ο Γεράσιμος Βαλλιανάτος γεννήθηκε περί το 1870 και το 1900 κατέβηκε στο Αργοστόλι όπου, εκεί που σήμερα βρίσκεται το Ξενοδοχείο «Χαρά» έφτιαξε το σπίτι του και το μαγαζί του. Ήταν ο πρώτος παρασκευαστής γιαουρτιού. Ο Γεράσιμος Βαλλιανάτος, πρώτα ο ίδιος και μετά οι γιοί του, κύρια ο Σωτήρης και ο Βαγγέλης πουλούσαν γιαούρτι σε ολόκληρο το Αργοστόλι με τα ποδάρια τους. Ζευόντουσαν δύο λάτες εμαγιέ ο κάθε ένας 15κιλες και γυρίζανε την Πόλη σφυρίζοντας με σφυρίχτρα για να γνωστοποιήσουν την παρουσία τους και την πραμάτεια. Η πώληση γινόταν με την «Λίτρα». Βγαίνανε οι κυράδες με το πιατέλο τους, από την λάτα με μια σπάτουλα βγάζανε οι «γιαουρτάδες» το γιαούρτι, το ζυγίζανε στα Πέζα και χρεώνανε με την «Λίτρα». Προτιμητέο το «καϊμάκι». Όλοι θέλανε το απάνω γιαούρτι από την λάτα. Το «καϊμάκι».
Από τα χέρια του Σωτήρη Βαλλιανάτου, από τα χέρια της Γυναίκας του της Κυρά-Κάτες, από τα χέρια του Βαγγέλη, του «Καλόγερου» έφαγαν κόσμος και κοσμάκης, ακόμα και την περίοδο του Πολέμου. Έζησε και γλύτωσε κόσμος από τους «γιαουρτάδες». Αλλά αυτό που δεν νικιέται είναι ο Εμφύλιος και ο Διχασμός. Ο αδελφός του Σωτήρη και του Βαγγέλη, ο Κώστας ήταν στην Αντίσταση, αρχικά στον ΕΑΜ. Καταδικάζεται σε θάνατο και για να γλυτώσει φυγαδεύεται από τα αδέλφια του στον Πειραιά και από εκεί στα αμπάρια ενός πλοίου με καπετάνιο τον Χαρίλαο Μαρκόπουλο από την Λακύθρα. Βελγικό Κονγκό και τελικός προορισμός η Αυστραλία. Ο «γιαουρτάς» Κώστας Βαλλιανάτος έφυγε το 1947 και γύρισε στην Ελλάδα το 1975, σχεδόν μετά από 30 χρόνια «αμνηστευμένος» από ένα Κράτος που έτσι τίμησε όσους αντιστάθηκαν. Υπεύθυνοι για την διαφυγή του Κώστα Βαλλιανάτου κρίνονται ο Σωτήρης και ο Βαγγέλης. Συλλαμβάνονται και εξορίζονται στην Μακρόνησο το 1949 και παραμένουν εξόριστοι 10 μήνες. Τότε διακόπτεται η παραγωγή του γιαουρτιού. Η γυναίκα του Σωτήρη, η Κάτε έχει ήδη δυό παιδιά, τον Γεράσιμο και την Νία, περιμένει την γέννηση του Νικόλα, ο Σωτήρης είναι στην Μακρόνησο. Ήταν εξόριστος και όταν γεννήθηκε ο Νικόλας «ο γιαουρτάς».
Ο Βαγγέλης ο Βαλλιανάτος ήταν ένας αγαθός, άκακος Άνθρωπος. Τον πήγανε στην Μακρόνησο, αλλά ο Βαγγέλης δεν είχε καμία σχέση ούτε με Δεξιά ούτε με Αριστερά. Εκεί στην Μακρόνησο άφησε γενειάδα και όλη μέρα είχε μία Αγία Γραφή και διάβαζε. Από κεί, από την γενειάδα του βγήκε το «Καλόγερος». Κάποια μέρα ο Διοικητής τον πήρε χαμπάρι ότι είναι μπαμπάι και τον φωνάζει «Εσύ είσαι άνθρωπος του Θεού και της Εκκλησίας. Ετοιμάσου να πας στο σπίτι σου». Ο «Καλόγερος» του απάντησε: «Κύριε Διοικητά καλύτερα να πάει ο αδελφός μου ο Σωτήρης που έχει οικογένεια και παιδιά και άσε εμένα που είμαι μονάχος μου». Αυτήν την αδελφική αγάπη εκτίμησε ο Διοικητής και στείλανε πίσω και τον Σωτήρη και τον Βαγγέλη και έτσι το Αργοστόλι συνάντησε ξανά τους «Γιαουρτάδες του» μέχρι τον σεισμό του 1953. Δεν κράτησαν κακία σε αυτούς που τους εξόρισαν και έκοψαν την ζωή τους στα δύο. «Εκ λάθους. Μας πήγαν στην Μακρόνησο εκ λάθους», απαντούσαν σε όσους τους ρωτούσαν.
Ο σεισμός τους αναγκάζει να μεταφέρουν την ζωή τους στα Τραυλιάτα. Εκεί η κυρά-Κάτε παρασκευάζει το γιαούρτι και ο Σωτήρης με τον Βαγγέλη γυρνάνε ολόκληρη την Λειβαθώ με τα ποδάρια. Ο ένας από τον Σιναπιά τα «καπετανοχώρια», Κεραμειές, Σπαρτιά, Κοριάνα, Κλείσματα, Πεσάδα, Δοριζάτα, Καραβάδο και ο άλλος, Μεταξάτα, Σβορωνάτα, Σαρλάτα, Μηνιές ,Λακήθρα. Το 1955 επιστρέφουν πίσω στο Αργοστόλι και εγκαθίστανται με την ανοικοδόμηση στο γνωστό σπίτι των Βαλλιανάτων. Σημαντικό γεγονός που αλλάζει την Ιστορία των «γιαουρτάδων» είναι η αγορά ηλεκτρικού ψυγείου το 1956. Πρόκειται για το δεύτερο ηλεκτρικό ψυγείο στην Κεφαλονιά, μετά το ψυγείο του Μακρή. Αυτό τους επιτρέπει να παράγουν μέχρι 5000 χιλιάδες γιαούρτια καθημερινά σε πήλινα παδέλια. Τα παδέλια την επομένη έπρεπε να επιστραφούν από τους πελάτες και η ψημένη η Κυρά-Κάτε έπρεπε να τα βράσει για καθαρισμό και απολύμανση αφού οι περισσότεροι δεν είχαν το φιλότιμο να τα επιστρέψουν πλυμένα.
Εκεί στο γιαουρτάδικο του Βαλλιανάτου πέρασε ολόκληρο το Αργοστόλι. Περνούσε κάθε απόγευμα όποιος ήθελε γιαούρτι. Γιατροί, Δικηγόροι, επαγγελματίες, νοικοκυρές, όλοι. Και οι Δικαστές. Ο Σκορδιάς, ο Δαδούκης, ο Μάμαλος. Όλοι ήταν παράλληλα πελάτες και φίλοι του Σωτήρη, του Βαγγέλη, των «γιαουρτάδων». Ο Μάμαλος ήταν όπως πολλοί ξέρουν αυστηρός. Δεν χαριζόταν ούτε στην Μάνα του. Αυστηρός, αλλά δίκαιος. Πάει η Αγορανομία και μηνύει τον Σωτήρη για «υπερβολικό κέρδος». Πούλαγε το κεσέ 2 δεκάρες παραπάνω. Παραμονή του Δικαστηρίου ο Σωτήρης με το θάρρος που είχε στον Μάμαλο του λέει. «Αύριο με έχουνε στο Δικαστήριο για 2 δεκάρες». Ο Μάμαλος δεν απάντησε, αλλά ο Σωτήρης σκέφτηκε πως ο Μάμαλος θα κάνει το «καθήκον» του απέναντι του. Κάθεται στο εδώλιο με την σιγουριά που του έδινε η παρουσία του Μάμαλου στην Έδρα. «Ένοχος. 15 μέρες για τις 2 δεκάρες και 15 μέρες για αυτό που ξέρεις Βαλλιανάτε», του την μπουμπουνίζει ο Μάμαλος. Του επέβαλε ποινή «για την κουβέντα» που του είπε. Ο Σωτήρης όσο ζούσε «το φύσαγε και δεν κρύωνε» με τον Μάμαλο, που τον εκτιμούσε απεριόριστα για την κρίση και το κύρος του. Και η εκτίμηση αυτή ήταν αμοιβαία ανάμεσα σε έναν Δικαστή και έναν «γιαουρτά». Η εκτίμηση της τοπικής κοινωνίας και ο σεβασμός ήταν απεριόριστος στον Σωτήρη Βαλλιανάτο και την οικογένεια του.
Τα γιαούρτια του Βαλλιανάτου έφταναν σε ολόκληρη την Κεφαλονιά με το ΚΤΕΛ. Από το Φισκάρδο μέχρι τον Πόρο μέσα σε κασέλες. Τότε δεν υπήρχαν τα τυποποιημένα. Γινόταν αγώνας δρόμου αλλά τα γιαούρτια του Βαλλιανάτου ταξίδευαν παντού στην Κεφαλονιά. Το 1976 φτιάχνεται το τυροκομείο του Βαλλιανάτου στον Κούταβο. Ο Διονύσης Βαλλιανάτος ο «Μπούλης» είναι τυροκόμος τρίτης γενιάς και δίνει νέα ώθηση στην παραγωγή του γιαουρτιού «Βαλλιανάτου» που κυριαρχεί για 30 ακόμα χρόνια στην Κεφαλονιά. Ο Νικόλας αναλαμβάνει πιο πολύ την διακίνηση. Ο «Μπούλης» και ο Νικόλας είναι οι τελευταίοι μέχρι σήμερα «γιαουρτάδες» της οικογένειας Βαλλιανάτου. Για περισσότερο από 100 χρόνια αυτοί οι Βαλλιανάτοι σημάδεψαν με την δράση τους και τον μόχθο τους την ζωή της Κεφαλονιάς. Αυτοί οι «γιαουρτάδες».
Δεν το γράφω για τον Νικόλα. Τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου. Δεν το γράφω για τα παιδιά και την οικογένεια του Σωτήρη, δεν το Γράφω για τον Βαγγέλη. Δεν το γράφω για τον Μαρίνο, τον Στάθη, τον Γεράσιμο Βαλλιαννάτο. Ούτε για να κάνω καμία αξιολόγηση στην συμπεριφορά του κυρίου Ανουσάκη. Το κάνω για την ίδια την ημέρα και την μνήμη του Σωτήρη του ίδιου. 20 Φεβρουαρίου 1990 έφυγε από την ζωή ο Σωτήρης Βαλλιανάτος. Πριν 30 χρόνια, σαν σήμερα. Στην κηδεία του βρέθηκαν στα Τραυλίατα περισσότεροι από 3000 άνθρωποι. Έκλεισαν οι δρόμοι. Όλοι να τιμήσουν τον Σωτήρη τον «Γιαουρτά». Το γράφω ακόμα για να υπογραμίσω το δικαίωμα των απλών ανθρώπων, των εργατών, των παπουτσήδων, των λατινιέρηδων, των ξυλουργών, των τυροκόμων, των σιδεράδων. Όλων να μετέχουν στην Δημόσια ζωή. Το γράφω στο όνομα όλων μας. Στο όνομα των απλών ανθρώπων Το γράφω για όλους εμάς που νοιώθουμε και ξέρουμε να τιμάμε «τους γιαουρτάδες».

ΠΗΓΗ: kefalonitis-onos.blogspot.com

Θυμιζω πως στους σεισμους στο Ληξουρι πριν λιγα χρονια η Ερμιονιδα συμπαρασταθηκε ενεργα συγκεντρωνοντας ειδη πρωτης αναγκης.Καλυτερα μην σας πω την τυχη τους. Θυμιζω παντως πως ενας απο τους πρωτεργατες αυτης της προσπαθειας ηταν και ο πρωτος σε ψηφους (577)της ΠΡΟΣΥΕΡ κ. Γουτος.

Αληθεια τι γινεται με τις κινηματογραφικες προβολες στην Ερμιονιδα;

Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2018  Eγκαίνια με την προβολή της πρώτης ταινίας «Ο Λόγος του Βασιλιά» από το δημοτικό σινεμά…Στο Πνευματικό Κέντρο Ερμιόνης (Σχολείο Συγγρού)  Μια πρωτοβουλία της  κινηματογραφικής ομάδας της  «Κοινωφελούς Επιχείρησης Αθλητισμού & Περιβάλλοντος»  του Δήμου Ερμιονίδας. 

Αληθεια τι γινεται με το κτηριο Συγγρου στο Κρανιδι πρωην κινηματογραφο;

Για να βγαλει εναν Κεκατο μια επαρχια χρειαζεται δουλεια χρονων. Πολλοι ανθρωποι να εμπλακουν να γνωρισουν να αγαπησουν το σινεμα να γινει η Ερμιονιδα τοπος ενος Φεστιβαλ κινηματογραφικων ταινιων να αποκτησουμε επιτελους μια κινηματογραφικη λεσχη να γυρισουν τα παιδια στα σχολια μικρα φιλμακια και τοσα αλλα.

Το ξαναγραφω ο κ Σφυρης αφηνει πισω του καμμενη γη.Κανενα οραμα καμμια παρακαταθηκη.Εκτος αν θεωρουμε πολιτιστικη παρακαταθηκη τα Σκανδιναυικα ρεαλιτυ σοου για τα οποια καμαρωνει πως τα εφερε στην επαρχια ο προεδρος της  Επιτροπής Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής, Δήμου Ερμιονίδας / Εκπρόσωπος Δήμου Ερμιονίδας στον Φορέα Διαχείρησης  Απορριμμάτων / Εκπρόσωπος Δήμου Ερμιονίδας στην ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ ΑΕ (Μαρίνες Ερμιόνης & Πορτοχελίου) κ Λαδας (με το εντυπωσιακο βιογραφικο )που πηρε 146 ψηφους στις προσφατες εκλογες σαν ανταμοιβη για το εργο του σε ολα αυτα στα οποια ηταν εκπροσωπος του Δημου.

Τον Κεφαλονιτη κ Κεκατο τον γνωρισα πριν λιγα χρονια τον Αυγουστο του 2016 στις προβολες ταινιων που οργανωσε (και διοργανωνει ακομα)σε παραλιες της Κeφαλονιας  το Sea Nema οπου εθελοντικα βοηθησαμε σαν οικογενεια σε δυο προβολες στο κτημα Χαριτατου (Γνησιο Αντιγραφο)

Η εικόνα ίσως περιέχει: νύχτα, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

και στα Λεπεδα (Παρισι Τεξας)

Η εικόνα ίσως περιέχει: νύχτα

Με χαρα παρακολουθω την πορεια του

Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης που τιμήθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα για φιλμ μικρού μήκους, έχει τους ίδιους φίλους απ’ όταν ήταν παιδάκι 5 ετών

Πρόσωπο των ημερών χάρη στην ιδιαίτερα σημαντική βράβευση του με τον Χρυσό Φοίνικα στην κατηγορία των ταινιών μικρού μήκους, με το φιλμ «Η Απόσταση ανάμεσα στον ουρανό κι εμάς» στο 72ο Διεθνές Φεστιβάλ των Καννών είναι ο Κεφαλονίτης Βασίλης Κεκάτος, ένας νέος, ταλαντούχος δημιουργός που απέδειξε ότι όταν έχεις ταλέντο, πάθος και επιμονή μπορείς να επιτύχεις τα πάντα.

Ντυμένος με επίσημο σκούρο σμόκιν και παπιγιόν ο Έλληνας κινηματογραφικός δημιουργός που πάντα παρακολουθούσε σε live streaming από το laptop του τις τελετές απονομής των βραβείων των λαμπερών Καννών, αυτή τη φορά ήταν ο ίδιος ο πρωταγωνιστής. Σε ένα ωραίο 4σέλιδο αφιέρωμα – συνέντευξη στο περιοδικό Gala που επιμελήθηκε η δημοσιογράφος Μαρία Λεμονιά, ο Βασίλης Κεκάτος εκμυστηρεύθηκε ότι η έκπληξη και αγωνία του ξεκίνησε 2 μέρες πριν από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Δέχθηκε, όπως είπε ένα τηλεφώνημα που του γνωστοποιούσαν την υποψηφιότητα του. Βρισκόταν ήδη στις Κάννες με τον διευθυντή φωτογραφίας της ταινίας Γιώργο Βαλσαμή και παρόλο που ο ίδιος δεν πίνει, ένιωσε να του έχουν ανέβει οι παλμοί και χρειαζόταν οπωσδήποτε ένα τσίπουρο για να διαχειριστεί την κατάσταση.

Λεπεδα 2016

Η εικόνα ίσως περιέχει: νύχτα και υπαίθριες δραστηριότητες

Για μια νέα Ελευθερία – Είδαμε τη μυστική προβολή της ταινίας του Βασίλη Κεκάτου στο Άστορ

Αφιερωμενο στην γενια του πατερα μου.Που κι αυτος γεννηθηκε το 1916 στο Αργοστολι. Eδω ο πατερας μου 17/03/ 1942 (πριν γινει ο ιερος Λοχος οπου κατεταγει μετα )φυγας απο τον συνθηκολογημενο στρατο των Τσολακογλου πολεμα τους Ναζι στον Αγγλικο στρατο στο 68 Medium Regiment LAD στην Marcha Matrouh.Καθιστος δευτερος απο αριστερα .

Ο Κλωνης εγινε το 1932 αυτο που σημερα λενε λαθρομεταναστης στην Αμερικη.Για διαβαστε την ιστορια του.

Βαγγελης Κλωνης

Είναι ίσως η διασημότερη φωτογραφία του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, τραβηγμένη από τον σπουδαίο Γιουτζίν Σμιθ. Δείχνει καλύτερα από κάθε άλλη τη γενναιότητα και το θάρρος του ανώνυμου Αμερικάνου φαντάρου που πολέμησε για την ελευθερία.

Με το τσιγάρο να κρέμεται μάγκικα στα χείλη, και με ένα βλέμμα που τσακίζει κόκαλα, αυτός ο στρατιώτης έγινε το σύμβολο της Μεγαλύτερης Γενιάς των Αμερικάνων. Αυτός ο στρατιώτης, όμως, δεν είναι Αμερικανός, είναι ο Έλληνας Ευάγγελος Κλωνής!Ο Ευάγγελος Κλωνής γεννήθηκε στον Άγιο Γεώργιο της κοινότητας Πάστρας (της Κεφαλονιάς) το 1916. Ήταν το δεύτερο παιδί μιας φτωχής οικογένειας που συνολικά θα αποκτούσε οκτώ. Παράτησε το σχολείο στην Τρίτη Δημοτικού. Στα 14 του μετακόμισε στην Αθήνα, όπου δούλευε ο μεγαλύτερος αδερφός του. Εκεί δούλεψε σαν εισπράκτορας στο λεωφορείο ενός άλλου Κεφαλλονίτη, του Γεράσιμου Αρσένη: Φορούσε την άσπρη του στολή και έκοβε τα εισιτήρια.

Ότι έβγαζε το έστελνε στη μητέρα του, αλλά τα λεφτά ήταν λίγα. Μια μέρα, όταν ήταν 16 χρονών, το λεωφορείο είχε σταματήσει στον Πειραιά, και ο Βαγγέλης είδε κάτι ναύτες να μεταφέρουν ψώνια σ’ ένα καράβι. Ο Βαγγέλης πήγε αμέσως στον Αρσένη, του έδωσε τις εισπράξεις της ημέρας και του είπε: «Εγώ φεύγω. Πες στη μάνα μου ότι θα της στείλω λεφτά από την Αμερική». Και πήγε στο κρεοπωλείο, και φορτώθηκε ένα κομμάτι κρέας, και μπήκε σκυφτός στο καράβι, και κρύφτηκε στα αμπάρια.

Μετά από αρκετές περιπέτειες και με τη βοήθεια του καπετάνιου (ήταν κι αυτός κεφαλλονίτης) ο Βαγγέλης κατέληξε στο Λος Άντζελες.

Στο Λος Άντζελες έπιασε δουλειά στο ανθοπωλείο ενός άλλου κεφαλονίτη, του Σπύρου Στεφανάτου (ο οποίος σήμερα ζει στην Κεφαλονιά –είναι 94 χρονών). Η πόλη όμως δεν του άρεσε –είχε πολύ κόσμο, και δεν είχε συνηθίσει. Μετακόμισε στο Ντένβερ του Κολοράντο, όπου δούλευε σαν πιατάς σε ένα εστιατόριο, και κάποια στιγμή πήρε και μια δικιά του καντίνα με χοτ-ντογκ και τα πούλαγε στο δρόμο.
Μια ελληνοπούλα τον ερωτεύτηκε, και ήθελε να τον παντρευτεί.

Αυτός όμως αρνήθηκε –υποστήριξε ότι ήταν μικρός ακόμα, και έπρεπε να βοηθήσει την οικογένειά του στην Ελλάδα. Οπότε αυτή τον απείλησε ότι θα τον καταδώσει στις Αρχές, καθώς εξακολουθούσε να ζει και να δουλεύει στη χώρα παράνομα.

Ετσι ο Βαγγέλης έφυγε μετά από μια Οδύσεια στην Αμερική επέστρεψε και πάλι στο Ντένβερ, όπου το κλίμα του άρεσε, ελπίζοντας ότι η κοπελιά θα είχε βρει κάποιον άλλο, και θα τον άφηνε ήσυχο. Έτσι έγινε, αλλά δεν έμελλε να μείνει ούτε εκεί για πολύ. Ένας κεφαλλονίτης φίλος του πρότεινε να πάνε στη Σάντα Φε του Νιου Μέξικο για να βρούνε κάποιους φίλους (κεφαλλονίτες φυσικά), και τον ακολούθησε.


O Κλωνής στο jaz-bar που διατηρούσε στη Ν. Ορλεάνη

Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα: Εξακολουθούσε να είναι παράνομος. Όταν άρχισε ο Πόλεμος, βγήκε ένα νέο διάταγμα που καλούσε τους παράνομους μετανάστες να καταταγούν, με αντάλλαγμα την αμερικανική υπηκοότητα. Έτσι ο Βαγγέλης Κλωνής αποφάσισε να πάει στον πόλεμο.

Η θητεία του Βαγγέλη Κλωνή είναι ένα μεγάλο μυστήριο. Ο Βαγγέλης Κλωνής, μετά την κατάταξή του, ταξίδεψε στο Fort Bliss στο Τέξας όπου εκπαιδεύτηκε με το στρατό ξηράς. Χάρη στις εντυπωσιακές του επιδόσεις (ήταν άριστος σκοπευτής) τον έστειλαν στην Βιρτζίνια, στη Βάση των Πεζοναυτών.

Στη συνέχεια πήγε στη Γιούμα της Αριζόνα, όπου εκπαιδεύτηκε στην έρημο, και μετά επέστρεψε στη Βάση της Βιρτζίνια με το Στρατό. Η εκπαίδευσή του είχε πια τελειώσει, και περίμενε να ακούσει που θα τον στείλουν, πιθανότατα στον Ειρηνικό, όταν ένας βαθμοφόρος ήρθε και τον βρήκε και του ζήτησε να μιλήσουν ιδιαιτέρως. «Σου έχω άσχημα νέα», του είπε. «Οι Γερμανοί σκότωσαν την οικογένειά σου στην Ελλάδα. Δεν έζησε κανείς. Μπορείς, αν θέλεις, να πάρεις μια άδεια και να επιστρέψεις στο σπίτι σου στην Σαντα Φε». Ο Βαγγέλης δεν ήθελε να πάει στην Σάντα Φε, μπορούσε να κλάψει κι εκεί που ήταν. Ζήτησε μόνο ένα πράγμα: «Στείλτε με στην Ευρώπη. Θέλω να πάω στους Γερμανούς».

Στη συνέχεια πήγε στη Γιούμα της Αριζόνα, όπου εκπαιδεύτηκε στην έρημο, και μετά επέστρεψε στη Βάση της Βιρτζίνια με το Στρατό. Η εκπαίδευσή του είχε πια τελειώσει, και περίμενε να ακούσει που θα τον στείλουν, πιθανότατα στον Ειρηνικό, όταν ένας βαθμοφόρος ήρθε και τον βρήκε και του ζήτησε να μιλήσουν ιδιαιτέρως. «Σου έχω άσχημα νέα», του είπε. «Οι Γερμανοί σκότωσαν την οικογένειά σου στην Ελλάδα. Δεν έζησε κανείς. Μπορείς, αν θέλεις, να πάρεις μια άδεια και να επιστρέψεις στο σπίτι σου στην Σαντα Φε». Ο Βαγγέλης δεν ήθελε να πάει στην Σάντα Φε, μπορούσε να κλάψει κι εκεί που ήταν. Ζήτησε μόνο ένα πράγμα: «Στείλτε με στην Ευρώπη. Θέλω να πάω στους Γερμανούς».

Ο Κλωνής πολέμησε στην Αυστρία, την Πολωνία, τη Γερμανία, μπήκε στο Βερολίνο και το Παρίσι, ενώ υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι πήγε και στον Ειρηνικό. Για τίποτα από όλα αυτά δεν μιλούσε, όμως, δεμένος από όρκους και διαταγές. Υπάρχουν πολλά στοιχεία που συνηγορούν ότι δεν ήταν ένας απλός φαντάρος. Πήρε ασυνήθιστα πολλά μετάλλια (η οικογένειά του αυτό τον καιρό προσπαθεί να εντοπίσει ακριβώς πόσα και ποια), και δέχτηκε και μια θερμότατη ευχαριστήρια επιστολή από τον Πρόεδρο Τρούμαν με ιδιόχειρη υπογραφή. Ο Νίκος Κλωνής έχει ρωτήσει δεκάδες βετεράνους, αλλά ακόμα δεν έχει βρει κανένα που έλαβε τέτοια επιστολή μετά τον πόλεμο.

Ο Βαγγέλης Κλωνής πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου του 1989. Κηδεύτηκε στα Κοριάνα, και όλοι όσοι τον ήξεραν κράτησαν μαζί τους ο καθένας τη δική του, προσωπική εικόνα γι’ αυτόν. Υπήρχε όμως μια άλλη εικόνα, πολύ διάσημη, που κυκλοφορούσε εδώ και χρόνια, αλλά κανείς δεν την είχε συνδέσει με τον Βαγγέλη. Μέχρι το 1991.

«Μια μέρα», θυμάται η Κική Κλωνή, «είχα πάει με το Νίκο και τα εγγόνια μου στο εμπορικό κέντρο. Ο Νίκος είχε πάει να πάρει περιοδικά, κι εγώ πήγα με τα εγγόνια για να τους πάρω παιχνίδια. Κάποια στιγμή βλέπω το Νίκο να έρχεται τρέχοντας. «Μάνα τρέχα!» φώναζε. «Ο πατέρας!» Και εκεί, στο εξώφυλλο του περιοδικού Life, ήταν ο άντρας μου, με στρατιωτικό κράνος και ένα τσιγάρο στο στόμα, και κοίταζε βλοσυρά προς τα πίσω».

Ο αμερικανός φωτογράφος Γιουτζίν Σμιθ πήρε διάσημες φωτογραφίες από τον πόλεμο, ανάμεσα στις οποίες και δύο λήψεις του Βαγγέλη Κλωνή: Η φωτογραφία με το τσιγάρο, και η εικόνα με το παγούρι, η οποία πριν από λίγα χρόνια έγινε γραμματόσημο στις ΗΠΑ.

Πηγή: http://usa.greekreporter.gr

Ιουνίου 2021
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.421.633

Αρχείο

RSS Ερμιονιδα μας αρεσει δεν μας αρεσει

  • Ο ύστατος χαιρετισμός στην Ανθούλα - > Για ποιο ταξίδι κίνησες να πας, να με θυμάσαι και να μ' αγαπάς....
    Στα μάτια παίζει τ’ άστρο της αυγήςο ήλιος πλένει τ’ όνειρο της γηςπλατύ ποτάμι η αγάπη και βαθύκουράστηκε και πάει να κοιμηθείΓια ποιο ταξίδι κίνησες να παςνα με θυμάσαι και να μ’ αγαπάςσου κλέβει η ανατολή μικρό φιλίΣτα χείλη καίει πικρό μικρό φιλίποιο μακρινό ταξίδι σε καλείθα φύγεις ξένε, άσπρα τα πανιάπαραμονεύει η λησμονιάΓια ποιο ταξίδι κίνησες να πας […]
  • Με τρυφερά λόγια κατευοδώνει την Ανθούλα - ο Βουλευτής Αργολίδας Γιάννης Γκιόλας
     ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΘΟΥΛΑ ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ ΔΟΥΡΟΥΚΟΥ Αποχαιρετάμε σήμερα στην Ερμιόνη την λαϊκή  ζωγράφο και λογοτέχνη, Ανθούλα  Λαζαρίδου- Δουρούκου, που έφυγε πλήρης ημερών, σεβασμού, αγάπης, και ευγνωμοσύνης από τους συμπατριώτες της.Σημείωση του blog - >  Έργο της εκλιπούσας, που απεικονίζει το ταξίδι Ερμιονιτών σπογγαλιέων στην Αφρική, ενώ αγαπημένα τους […]

RSS arcadia portal

  • Τσακώνικες συνταγές: Πατάτες με μελιτζάνες γιαχνί 19 Ιουνίου, 2021
    Καλοκαιράκι, η μελιτζάνα στα καλύτερά της. Ντοματούλες ζάχαρη και τι πιο εύκολο από το να φτιάξουμε μια νόστιμη παραδοσιακή συνταγή με υλικά από τον κήπο μας ή από την λαϊκή αγορά. Οι «Τσακώνικες Συνταγές» είναι εδώ και η συγγραφέας  Ελένη Μάνου από το Λεωνίδιο, θα σας δώσει την καλύτερη συνταγή που οι Τσάκωνες έφτιαχναν στο σπιτικό τους. Η συνταγή είναι στα […]
  • Εορτάζει το εξωκκλήσι της Αγίας Τριάδος στο Λεβίδι 19 Ιουνίου, 2021
    Την Δευτέρα 21 Ιουνίου εορτάζει το μόνιμο εξωκλήσι της Αγίας Τριάδος. Την Κυριακή 20 Ιουνίου θα τελεστεί Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός στις 19:00. Ανήμερα της εορτής θα τελεστεί όρθρος και Πανηγυρική Θεία Λειτουργία στις 07:30. Στον όρθρο και στην πανηγυρική θεία Λειτουργία το χορό των Ιεροψαλτών θα διευθύνει ο Λαμπαδάριος του Καθεδρικού Μητροπολιτικού Ιερού Ν […]
  • Πελοπόννησος: 3.000 ευρώ πρόστιμο σε ιδιοκτήτη καφέ – εστιατορίου για υπέρβαση ωραρίου λειτουργίας 19 Ιουνίου, 2021
    Εντατικοί έλεγχοι πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα από τις Υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας για την εφαρμογή των μέτρων αποφυγής και περιορισμού της διάδοσης του κορωνοϊού. Χθες, Παρασκευή 18 Ιουνίου πραγματοποιήθηκαν σε όλη την επικράτεια 73.471 έλεγχοι, από τους οποίους οι 36.985 στο Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος». Βεβαιώθηκαν συνολικά 2 […]
  • Κανένα νέο κρούσμα κορωνοϊού στην Αρκαδία 19 Ιουνίου, 2021
    Κανένα νέο κρούσμα κορωνοϊού δεν ανακοινώθηκε για την Αρκαδία το Σάββατο 19 Ιουνίου. Ακόμα, ανακοινώθηκαν ένα κρούσμα στην Αργολίδα, 8 στην Αχαΐα, 2 στην Κορινθία, 3 στη Λακωνία, 3 στη Μεσσηνία. Τα νέα εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα της νόσου που καταγράφηκαν τις τελευταίες 24 ώρες είναι 394. Οι νέοι θάνατοι ασθενών με COVID#19 είναι 20. Ο αριθμός των […]
  • Κορωνοϊός: 394 νέα κρούσματα στη χώρα μας, 20 νέοι θάνατοι και 301 διασωληνωμένοι 19 Ιουνίου, 2021
    Τα νέα εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα της νόσου που καταγράφηκαν τις τελευταίες 24 ώρες είναι 394. Οι νέοι θάνατοι ασθενών με COVID#19 είναι 20. Ο αριθμός των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι είναι 301 (64.5% άνδρες).   Ειδήσεις: ΑρκαδίαΠελοπόννησοςΕλλάδαΥγείαTags: Κορωνοϊός […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

COVID19/SARS-CoV-2 ecorap SRF ΚΑΣΑ/ RDF ΚΑΠΑ Αγωνιστικη Συνεργασια Πελοποννησου Αδεσποτα Αναβαλος Ανακυκλωση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βαρουφακης Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιαννης Γεωργοπουλος Γιορτες ελιας ΔΕΗ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Διαφανεια στην υποθεση ΔΕΣΦΑΚ (Σφαγεια Κρανιδιου) Διαφανεια στο Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Διαφανεια στο σκανδαλο του Δεματοποιητη Διδυμα Δρομοι πεζοδρομια ΕΤΑΔ-ΤΑΙΠΕΔ Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα-η εποχή του Γαλαξια ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα ΤΕΡΝΑ ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ Τατουλης Τζεμι Τσαμαδος Γιαννης Τσιρωνης Φωτιες ΧΑΔΑ Δισκουριων ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Χρυση Αυγη Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χουντα