You are currently browsing the category archive for the ‘Ιστορια’ category.

http://ermionida.gr/

Ειναι η Πεμπτη σελιδα περιλαμβανοντας και τις αρχικες σελιδες των Δημων Κρανιδιου -Ερμιονης.

Μια περιπετεια ειναι η παρουσια του Δημου στο διαδικτυο. Ασυνεχεια ,πολλα λεφτα για να στηθουν σελιδες που σνεχεια ειχαν προβληματα και ελλειψεις και σιγουρα δεν υπαρχει σημερα τοσα χρονια μετα ενα αρχειο ηλεκτρονικο δελτιων τυπου εκδηλωσεων και αποφασεων του Δημου.Ειναι ολα διασπαρτα σε προσωπικα ιστολογια σε σελιδες που εχουν καταρευσει σε διευθυνσεις που πλεον δεν ισχυουν.

Δεν κρινουμε ακομα την σελιδα που ειναι προς διαμορφωση μια πρωτη παρατηρηση.Λειπει τελειως μια σελιδα για την ιστορια του τοπου.Τουλαχιστον σε τρεις γλωσσες.Θυμιζω πως η Ερμιονιδα εχει γνωρισει για αιωνες λαους οπως οι Φραγκοι οι Ενετοι οι Τουρκοι και οι Αρβανιτες που εχουν αφησει τα σημαδια τους στα τοπωνυμια και την ιστορια του τοπου.

Ιστορικα ιστολογια για την επαρχια με ενα πρωτο υλικο προς επεξεργασια υπαρχουν.Ισως καποιος να ενδιαφερθει να συγκροτησει μια ενοτητα με αυτο το περιεχομενο το πρωταρχικο υλικο καθως και φωτογραφιες οσον αφορα εμενα ειναι στην διαθεση ολων αρκει να αναφερεται η πηγη.

1.https://halieisportoheli.wordpress.com/

2.https://istorikhermionida.wordpress.com/

3.http://moniavgou.blogspot.gr/

4.https://franchthi.wordpress.com/

Υπαρχουν επισης και αυτα τα ιστολογια που δεν ειναι δικα μου

http://ermioniallotekaitora.blogspot.gr/

http://home.comcast.net/~btse1/halieis/halieis.htm

Επειδη η γλωσσα Αγγλικα δεν ανοιγει ας κανει την επιμελεια των κειμενων καποιος με μητρικη γλωσσα τα Αγγλικα γιατι συνηθως οι Αγγλοι γελουν με τα κειμενα μας οπως αποδοδωνται στην γλωσσα τους.

Ακομα πιστευω πως ειναι αναγκαιο να υπαρχει μεταφραση της σελιδας στα Γαλλικα τα Αλβανικα τα Ινδικα τα Ρωσσικα και Κινεζικα .Ξερω φανταζουν λιγο περιεργα αυτα αλλα ας δουμε με ματια στο μελλον την προβολλη του τοπου.Και να παρουμε υπ οψιν μας τις μειονοτητες που ζουν και δουλεουν στην επαρχια μας.Θα μπορυσαν να γινουν οι καλυτερες γεφυρες με τις χωρες τους οι καλυτεροι πρεσβευτες της Ερμιονιδας σε αγορες εκατομμυριων ανθρωπων. Ξερω οι Ινδοι που δουλευουν στην Ερμιονιδα ειναι εργατες αλλα ολοι οι Ινδοι δεν ειναι εργατες.

 

Αναδημοσιευω το παρακατω αρθρο με καποιες διευκρινησεις

1.Πολλες απο τις αναλυσεις σημερα του ΚΚΕ με βρισκουν συμφωνο . Αλλα η πραγματικοτητα ειναι πιο συνθετη απο το μαυρο /ασπρο-καλο/ κακο.Αν η αρνηση του ΚΚΕ να στηριξει κριτικα μια αριστερη κυβερνηση σημαινει μια μνημονιακη  κυβερνηση με την στηριξη της ΧΑ η αλλων νεο μνημονιακων κομματων (ΓΑΠ, Ποταμι, ΠΡΑΣΙΝΗ ΔΗΜΑΡ )τοτε η ευθυνη, η πολιτικη ευθυνη του ΚΚΕ, θα ειναι για αλλη μια φορα ιστορικη.Και φυσικα θα κριθει απο τις επομενες γενιες. Οπως σημερα κρινουμε τα λαθη της ηγεσιας του στο παρελθον. Και δεν ειναι λιγα.

2.Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παιζει σημερα το ρολο που ειχε παλιοτερα ο ΣΥΝ. Ειναι πιο μαχητικη πιο κοντα στον λαο πιο αυθεντικη οντας μακρυα απο την εξουσια.Η ιστορικη αναφορα πιο κατω αναλυει πως γεννηθηκαν καποιες απο τις συνιστωσες της.

Και οι δυο πολιτικοι χωροι με αναφορα στο παλιο ΚΚΕ δεν εχουν λαθος στις αναλυσεις τους για τον καπιταλισμο και την εξουσια στην Ελλαδα η μια αριστερη διακυβερνηση της κρισης χωρις να αμφισβητηθουν τα αιτια που την γεννησαν.  Ομως υπαρχει και η αλλη πλευρα.Η ιστορια δεν επαναλαμβανεται.

3. Το σημερα δεν ειναι 1989 απο καμμια αποψη.Ουτε στο διεθνες επιπεδο ουτε στο εσωτερικο. Σημερα η συνεργασια δεν χρειαζεται να ειναι αναμεσα στην αριστερα και τους ΠΑΣΟΚ η ΝΔ. Μπορει η ενωμενη αριστερα να γινει κυβερνηση.Με ολες τις διαφορες της. Οπως στην Ν Αμερικη. Οχι για να ανατρεψει τον καπιταλισμο κατι που ο λαος δεν το ζητα σημερα  ουτε και οι δομες υπαρχουν .Αλλα για να υπερασπιστει εστω σε καθεστως αστικης δημοκρατιας, τις ελευθεριες, τα δικαιωματα, το επιπεδο ζωης που οι προηγουμενες γενιες κατεκτησαν με τους αγωνες τους.Δυσκολο το εργο αλλα η αυτο, η μενουμε στην γωνια και τρωμε σφαλιαρες.

4. Η ΕΕ ειναι σε αμφισβητηση.Μην τους ακουτε με τις απειλες τους περι ΣΥΡΙΖΑ , το οικοδομημα κλονιζεται ετσι κι αλλιως και το μελλον του ειναι αβεβαιο. Οικονομικα πολιτικα πολιτιστικα. Αυτο δεν εχει σχεση με την θεληση των ακροδεξιων εθνικιστων που την βλεπουν τριτο παγκοσμιο πολεμο  η της αριστερας που προσβλεπει πιθανα σε «εθνικες»  οικονομιες  εξω απο  τα σημερινα διεθνη καπιταλιστικα δεδομενα της παγκοσμιοποιησης. Ουτε η επομενη μερα η μετα την ΕΕ θα ειναι σιγουρα καλυτερη.Μπορει να ειναι και συντριμια.Η ΕΕ προχωρησε και μεσα απο τα συντριμια του Β Παγκοσμιου πολεμου που γεννησαν οι «εθνικες «οικονομιες.Η επιστροφη στον μεσοπολεμο των ανταγωνιζομενων εθνικων οικονομιων δεν ειναι αναγκαστικα διαφυγη απο την κριση. Και ζητουμενο κιολας ειναι αν σημερα ειναι εφικτο κατι τετοιο.

Ας προχωρησουμε βημα βημα υπερασπιζομενοι την Δημοκρατια την ειρηνη τα εργατικα και κοινωνικα δικαιωματα και θα δουμε που θα βρεθουμε ολοι μαζι οι αγωνιζομενοι λαοι στην Ευρωπη. Γιατι δεν ειμαστε μονοι μας. Η αλλη παραταξη συντονιζει τις δρασεις της. Οργανωνεται .

Οπως ολα αυτα τα χρονια πιστευω σε μια πλατια ενοτητα της αριστερας -ολης της αριστερας, παραδοσιακης,  ριζοσπαστικης ,αντιαυταρχικης   -και της ριζοσπαστικης πολιτικης οικολογιας. Ειμαστε συναγωνιστες και συντροφοι. Για ανεξαρτησια, δικαιοσυνη , δημοκρατια, υπερασπιση των εργατικων -κοινωνικων δικαιωματων, του περιβαλλοντος απο την αλλογιστη αναπτυξη στο ονομα της κερδοφοριας.Αυτη η διεξοδος ειναι σημερα η επιλογη του ΣΥΡΙΖΑ. Και παλι στο δρομο θα ειμαστε. Σωτηρες δεν υπαρχουν αν δεν θελουμε να σωθουμε μονοι μας.

Η κυβέρνηση ΝΔ-ΚΚΕ του 1989


image002

Γιώργος Δελαστίκ

Ήταν σαν μεθαύριο, πριν από ένα τέταρτο του αιώνα: 1 Ιουλίου 1989. Τότε, πριν από 25 ακριβώς χρόνια, έπεφτε Σάββατο η 1η Ιουλίου. Γύρω στις 7 το απόγευμα ο Βουλευτής της ΝΔ Τζαννής Τζαννετάκης παίρνει από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Χρήστο Σαρτζετάκη την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.

Λίγες ώρες νωρίτερα έχει πάρει μέρος σε σύσκεψη του αρχηγού της ΝΔ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με τους δύο αρχηγούς του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, τον γενικό γραμματέα του ΚΚΕ Χαρίλαο Φλωράκηκαι τον αρχηγό της ΕΑΡ (όπως έχει μετονομαστεί το ΚΚΕ Εσωτερικού) Λεωνίδα Κύρκο. Αυτοί έχουν αποφασίσει όχι μόνο να σχηματίσουν κυβέρνηση Δεξιάς – Αριστεράς, αλλά στη συνάντησή τους… μοίρασαν και τα υπουργεία!

kirkos_florakis1Στις 18 Ιουνίου 1989 είχαν γίνει βουλευτικές εκλογές. Η ΝΔ, παρά το γεγονός ότι πήρε το 44,25% των ψήφων, λόγω του σχεδόν αναλογικού εκλογικού συστήματος είχε πάρει 145 βουλευτές. Το ΠΑΣΟΚ είχε αντέξει στην ασφυκτική πίεση συγκεντρώνοντας το 39,15% των ψήφων και 125 Βουλευτές. Ο μεγάλος χαμένος των εκλογών ήταν ο Συνασπισμός της Αριστεράς, ο οποίος παρά τις στημένες από τη Δεξιά δημοσκοπήσεις που τον απογείωναν λαμβάνει μόνο το γλίσχρο 13,12% των ψήφων – μόλις μια εκατοστιαία μονάδα πάνω από το άθροισμα των ποσοστών που είχαν πάρει στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές του 1985 χωριστά το ΚΚΕ και το ΚΚΕ Εσωτερικού.

Την Παρασκευή 30 Ιουνίου 1989, προς στιγμή φάνηκε ότι θα σχηματιζόταν κυβέρνηση του ΚΚΕ (και του Συνασπισμού της Αριστεράς, φυσικά), με τους… «κλέφτες του ΠΑΣΟΚ»! Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε δεχθεί να διοριστεί πρωθυπουργός της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – Αριστεράς ο Κωστής Στεφανόπουλος και η κυβέρνηση αυτή να παραιτηθεί 8 μήνες μετά, την άνοιξη του 1990, στη λήξη της θητείας του Χρήστου Σαρτζετάκη, οπότε και έπρεπε να εκλεγεί νέος πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το απόγευμα της Παρασκευής όμως ο Χαρ. Φλωράκης αποφάσισε να κάνει κυβέρνηση με τον Μητσοτάκη και τη ΝΔ έχοντας «χάψει» το παραμύθι της Δεξιάς ότι όπου να ‘ναι ο Αντρέας πεθαίνει κι έτσι ο Συνασπισμός θα γίνει αξιωματική αντιπολίτευση!

prin_exof1Στις 2 Ιουλίου ορκίζεται όντως η κυβέρνηση Τζαννετάκη της συνεργασίας ΝΔ – ΚΚΕ. Στο εσωτερικό του ΚΚΕ και της ΚΝΕ ξεσπάει πολιτική θύελλα. Ένα μήνα νωρίτερα, τον Μάιο του 1989, βλέποντας την άθλια δεξιά πορεία του κόμματος, από την αριστερή πτέρυγα του ΚΚΕ είχε εκδοθεί το περιοδικό Πριν.

Στις 5 Ιουλίου ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Κώστας Κάππος δίνει στη δημοσιότητα δήλωση-ράπισμα για τον Χ. Φλωράκη: «Πιστεύω ότι η συνεργασία αυτή είναι ολέθρια για το ΚΚΕ (…) που τείνει να υποταχθεί σε μικροαστικές και αστικές εκσυγχρονιστικές θέσεις» αναφέρει μεταξύ άλλων. Η κυβέρνηση Τζαννετάκη παίρνει άνετα ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή με 174 ψήφους. Ψηφίζουν υπέρ οι 145 Βουλευτές της ΝΔ, οι 27 από τους 28 Βουλευτές του Συνασπισμού, ο Κωστής Στεφανόπουλος της ΔΗΑΝΑ και ο μουσουλμάνος Σαδίκ – τότε δεν υπήρχε ακόμη το όριο του 3% για να μπει στη Βουλή κάποιο κόμμα.

Ο Κώστας Κάππος ψηφίζει λευκό. «Είμαι αντίθετος στη συνεργασία του Συνασπισμού της Αριστεράς με τη ΝΔ»δηλώνει χωρίς περιστροφές. «Βεβαίως είμαι κατά της συνεργασίας του Συνασπισμού και με το ΠΑΣΟΚ» προσθέτει. Δύο ακόμη μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, ο Κώστας Μπατίκας και ο Νίκος Κοτζιάς, διαφοροποιούνται από την κυβέρνηση Τζαννετάκη. Η μεγάλη σύγκρουση όμως γίνεται με την ΚΝΕ, η συντριπτική πλειοψηφία της οποίας διαφωνεί ανοιχτά με τη συνεργασία του ΚΚΕ με τη ΝΔ. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1989 η ΚΕ του ΚΚΕ αποφασίζει να… καθαιρέσει το εκλεγμένο Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ και να διορίσει εγκάθετούς της στην ηγεσία της νεολαίας!

image002 (2)«Φυσικά και δεν θα υπακούσω!» δηλώνει ο γραμματέας της ΚΝΕ Γιώργος Γράψας το ίδιο βράδυ, όταν φτάνει κατά τις 10 στα γραφεία της οργάνωσης, στην πλατεία Βικτωρίας. Το ΚΣ της ΚΝΕ, με ψήφους 36 υπέρ και 14 απόντες, απορρίπτει ως αντικαταστατική την απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ και συντάσσεται με το γραμματέα της.

Στις 5 Νοεμβρίου 1989 γίνονται νέες βουλευτικές εκλογές. Η ΝΔ ανεβάζει το ποσοστό της στο 46,2% και παίρνει 148 Βουλευτές – 2 λιγότερους από τους αναγκαίους. Το ΠΑΣΟΚ σημειώνει κι αυτό αύξηση ξεπερνώντας το 40% – παίρνει το 40,67% των ψήφων και 128 Βουλευτές. Ο Συνασπισμός πέφτει στο 10,96% και παίρνει μόνο 21 έδρες, έχοντας πλέον ποσοστό μικρότερο από αυτό που είχε πάρει μόνο του το ΚΚΕ το 1981! Δύο εβδομάδες αργότερα, στις 21 Νοεμβρίου, η ηγεσία του ΚΚΕ αυτογελοιποιείται καθώς συμφωνεί ο Χ. Φλωράκης να σχηματίσει κυβέρνηση όχι μόνο με τη ΝΔ αλλά και με το… ΠΑΣΟΚ του Α. Παπανδρέου, τον οποίον ΝΔ και Συνασπισμός είχαν παραπέμψει στο Ειδικό Δικαστήριο στις 27 Σεπτεμβρίου! Η απόλυτη ξεφτίλα! ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ σχηματίζουν την οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα, η οποία έχει τη στήριξη των 296 από τους 300 της Βουλής!

kapposΤην επόμενη μέρα του σχηματισμού της κυβέρνησης Ζολώτα , στις 22 Νοεμβρίου παραιτούνται οκτώ μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ (Κ. Τζιαντζής, Άγγ. Χάγιος, Θ. Σκαμνάκης, Σ. Καυκαλάς, Χρ. Καυκιάς, Δ. Τσουραμάνης, Δ. Τσακνιάς και Γ. Σταμάτης, ενώ από τον Οκτώβριο έχει παραιτηθεί και ο Μιχ. Τερζίδης).

Στις 28 Νοεμβρίου ανεξαρτητοποιείται και αποχωρεί από το ΚΚΕ ο ευρωβουλευτής Δημήτρης Δεσύλλας.

Στις 11 Φεβρουαρίου ιδρύεται το Νέο Αριστερό Ρεύμα από αυτούς και χιλιάδες μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, και κυρίως της ΚΝΕ, που έχουν πέσει θύματα πογκρόμ διαγραφών ή έχουν αποχωρήσει οικειοθελώς.

Για να πάει με τη ΝΔ και τους «κλέφτες του ΠΑΣΟΚ» και να συμμετάσχει στη γλυκιά νομή της εξουσίας, η ηγεσία του ΚΚΕ δεν δίστασε να διαγράψει χιλιάδες κομμουνιστές! Από τότε πέρασε στην πλήρη ανυποληψία και ουδέποτε τα εκλογικά ποσοστά του ΚΚΕ προσέγγισαν εκείνα που έπαιρνε προτού συμμετάσχει στις κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα.

Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ, 29.6.2014

foto

Ευχαριστω την φιλη μου Βικη Δημοτση που μου παραχωρησε τα εγγραφα τα σχετικα με τον παππου της.

Το γραπτο ειναι απο το βιβλιο του Βασίλη Λαδα Οι ανταρτες της θαλασσας (σελ 267).

Η αναρτηση αυτη ειναι μια μικρη συμβολη στην ιστορικη μνημη του τοπου μας.Τωρα που ο Βασιλης Λαδας εφυγε ειναι η σειρα των απογονων εκεινης της γενιας να επανασυστησουν την τοπικη οργανωση της ΠΕΑΕΑ (Μαυροματαιων 12 τηλ 210-8225407) οπως γινεται σε ολη την Ελλαδα. Η μνημη δεν πρεπει να χαθει. Και στην ονομασια των δρομων, στα αγαλματα, στις τελετες και στις ιστορικες ημεριδες, οι προγονοι μας πρεπει να συνεχισουν να υπαρχουν μεσα στην καθημερινοτητα για να διδαξουν και να θυμιζουν στις επομενες γενιες.

Υπομνηση πως η ελευθερια, η ανεξαρτησια , η κοινωνικη δικαιοσυνη δεν χαριζονται ΠΟΤΕ. Κατακτιωνται παντα με τους αγωνες του λαου μας. Οπως εκεινος ο νεος τριανταρης ναυτικος πατερας δυο παιδιων(τον Παντελη και την Ελενη) ο Ανδριανος Δριβαλας, που στηθηκε μπροστα στο εκτελεστικο αποσπασμα στις 5 τα χαραματα στις 22 Ιουλη του 1944 γιατι ηταν εργατης , Ελληνας, κομμουνιστης.

pyrovolo oplo

Και απεναντι του ηταν οχι μονο οι Ναζι κατακτητες αλλα και οι ντοπιοι συνεργατες τους οι ταγματαλητες Γερμανοντυμενοι ντοπιοι με τους αγγυλωτους σταυρους στο μανικι.Γιατι ο αγωνας  του ΕΑΜ ΕΛΑΣ για ανεξαρτησια πηγαινε  μαζι με τον αγωνα για μια κοινωνια δικαιοσυνης και καταργησης της εκμεταλευσης ανθρωπου απο ανθρωπο.Και αυτο ξενοι και ντοπιοι φασιστες το φοβοντουσαν πιο πολυ απο καθε τι.

Τιμη και δοξα στους αγωνιστες της Εθνικης αντιστασης. Ο αγωνας συνεχιζεται για ψωμι δουλεια ελευθερια ανεξαρτησια.

ΥΓ Ειναι σημαντικο να επισκεπτωνται πολιτες τον ταφο αγωνιστων της Ελληνικης επαναστασης κατα των Τουρκων αλλα ποτε εγινε η τελευταια επισκεψη στο μνημειο στο Νεγρη;

Negrh

apo lada 001

1 001

2 001

 

thanatos 001

 

P1140491

metaleio 001

 

P1140482

 

Drivalas1 001

 

 

 

Η καμπανα απο την Μονη Αυγου εκλαπει πριν απο λιγα χρονια οπως και εκεινη της Αγ Τριάδας στην Πικροδαφνη. Ομως υπαρχει φωτογραφια της .Μπορουμε να την ξαναφτιαξουμε; Θέλουμε;

My beautiful picture

Ακομα πρεπει να μπει μια πινακιδα που να καταγραφει τους μυθους για την ονομασια της μονης.Καποιοι υπαρχουν στο εξαντλημενο βιβλιο της Γιονα Μικε Παιδουση «Τα παιδια της σπηλιας » σελ 11-12.(Κεδρος 1978)

Το βιβλιο υπαρχει στην Εθνικη βιβλιοθηκη στην Αθηνα .

paidoysi 001

Εψαξα σε ολη την Αθηνα (στο Κερδο και στα παλαιοβιβλιοπωλεια) και δεν  βρισκω αντιτυπο. Μηπως θα μπορουσαμε να το προμηθευτουμε μεσω του Δημου σε φωτοτυπημενο αντιγραφο για την Δημοτικη μας βιβλιοθήκη; Ειναι δυνατον ρωτησα τους υπευθυνους και μου ειπαν πως χρειαζεται απλα μια αιτηση.Μηπως υπαρχει στην βιβλιοθηκη καποιου συμπολιτη να το δωρισει στην βιβλιοθηκη μας;

Η αριστερα δεν κοιτα τα μεροκαματα μονο.Υπερασπιζεται την πολιτιστικη κληρονομια του τοπου την ιστορια την ταυτοτητα. Η Βυζαντικη περιοδος και η Φραγκοκρατια ειναι στο σκοταδι και την εγκαταλειψη. Υπαρχει αριστερα στην Ερμιονιδα; ΣΥΡΙΖΑ ,ΚΚΕ , Δημοτικες παραταξεις που υποστηριχθηκαν απο την αριστερα;Αν οχι αυτοι τοτε ποιος;

m_1518_megaro1_small

Επισκεφθηκα προσφατα το Βυζαντινο μουσειο στην Αθηνα .Μην μπλεξουμε σε βυζαντινολογιες περι της Ελληνικοτητας των «Βυζαντινων» δεν θα τελειωσουμε.Γεγονος ειναι πως η επισημη γλωσσα της πολυεθνικης ανατολικης Ρωμαικης αυτοκρατοριας ηταν η Ελληνικη (ευνοητο γιατι εκατονταδες χρονια πριν την μιλουσαν ολοι οι λαοι της περιοχης)  και πως ο πολιτισμος της, συγκρουστηκε δυναμικα με τον αρχαιο Ελληνικο πολιτισμο τις αξιες και την φιλοσοφια του.Οι Ελληνες, οι Εθνικοι η φιλοσοφια, οι ναοι, η τεχνη τους, δεν εχαιραν εκτιμησης στην Χριστιανικη Ανατ Ρωμαικη αυτοκρατορια αυτο ειναι σιγουρο.Εξ αλλου οι Ρωμαιοι ηταν κατακτητες μας.

http://www.byzantium.xronikon.com/readmegr.html

Οι όροι «Βυζαντινή Αυτοκρατορία» και «Βυζάντιο» αναφέρονται στη Ελληνόφωνη Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά τους Μεσαιωνικούς χρόνους, με επίκεντρο την πρωτεύουσα Κωνσταντινούπολη.

Οι λέξεις αυτές προέρχεται από την αρχική ελληνική ονομασία της Κωνσταντινούπολης Βυζάντιον. Η ονομασία είναι αρχαία, αλλά οι ίδιοι οι Βυζαντινοί ποτέ δεν χρησιμοποίησαν τους όρους «Βυζαντινός» και «Βυζάντιο», τουλάχιστον όχι με τη σημασία που έχουν σήμερα.
Ο όρος «Βυζαντινός» επινοήθηκε το 1557, έναν αιώνα περίπου μετά την Άλωση, από τον Γερμανό ιστορικό Ιερώνυμο Βολφ, που τον χρησιμοποίησε για πρώτη φορά στο έργο του Corpus Historiae Byzantinae, με σκοπό να κάνει διάκριση ανάμεσα στην αρχαία Ρωμαϊκή ιστορία και τη μεσαιωνική Ελληνική ιστορία.

Με αυτες τις λιγες διευκρινησεις προχωρω στην αναγνωριση της σημαντικης πολιτιστικης κληρονομιας που αφησε η περιοδος αυτη στην ανθρωποτητα.Και μαλιστα την συμμετοχη του Χριστιανισμου σαν στοιχειο βασικο της ταυτοτητας του συγχρονου Ελληνικου πολιτισμου. Οχι μονο σαν θρησκεια αλλα και τις επιρροες του στις τεχνες ,στην μουσικη, την ζωγραφικη την λογοτεχνεια.

Υπαρχουν φανατικοι υποστηρικτες της συνεχειας του Ελληνισμου απο την αρχαιοτητα στον Χριστιανισμο και μεσα απο το Βυζαντιο και αργοτερα την Τουρκοκρατια στο συγχρονο Εθνικο Ελληνικο κρατος. Ειναι και αλλοι που τα αμφισβητουν ολα αυτα η μερος αυτων. Ανοικω στην δευτερη κατηγορια .

Γεγονος ομως ειναι πως μεσα απο την γλωσσα τα ηθη και τα εθιμα τις παραδοσεις και τον τοπο, συνεχεια υπαρχει στον Ελληνικο λαο απο την αρχαιοτητα μεχρι σημερα.Δεν ειμαστε απογονοι των Κινεζων ουτε των Απατσι.Και αυτο δεν ειναι ιδεολογημα που επεβληθει απο τους Φιλλεληνες στην Ελληνικη επανασταση του 1821, δεν ειμαστε κατασκευασμενος λαος. Ουτε Ρωμαιοι, ουτε Φραγκοι, ουτε Βενετοι ,ουτε Καταλανοι γιναμε οι περισσοτεροι, ουτε Τουρκοι. Αντιθετα πολλοι λαοι που ηρθαν και εγκατασταθηκαν εδω αφομειωθηκαν και θεωρουν τους εαυτους τους πολιτισμικα Ελληνες σημερα. Με ολη την συνεχεια αλλα και τις αλλαγες σε τροπο ζωης, φιλοσοφια,  ιδεες και τις προσμιξεις  σε ανθρωπους απο διαφορετικους λαους  που μπορει να σημαινει αυτο μεσα στα χιλιαδες χρονια που υπαρχουμε.

Σεβασμος λοιπον στην ιστορια μας, αναζητηση της ταυτοτητας μας μεσα στην εξελιξη της , διεκδικηση της συνεχειας του πολιτισμου μας  απεναντι σε οσους ζητανε την μαζοποιηση και την ληθη , ειναι και η διαφυλαξη των μνημειων μας.

Και τα μνημεια αυτα οπως η Αγ Τριαδα στην Πικροδαφνη δεν ειναι μονο θρησκευτικα αλλα και πολιτιστικα.

Νιωθω ομορφα οταν στο Βυζαντινο Μουσειο διαβαζω πως και

1

στο Κρανιδι μπορουμε να συναντησουμε τοιχογραφιες του 1200. Και δεν ειναι μονο ο Αγ Γεωργιος στην Σπηλια στα Διδυμα και ο Αγ Δημητριος στην Μονη Αυγου, αλλα και η Αγ Τριαδα στη Πικροδαφνη.

Εδω θα δειτε διπλα διπλα δειγμα της τεχνικης απο την Αγ Τριαδα και τοιχογραφια αυτης της περιοδου που εκτιθεται στο Βυζαντινο Μουσειο

Βυζαντινο Μουσειο

5

Αγ Τριαδα

My beautiful picture

Πολυ κατατοπιστικη μελετη http://www.aht.asfa.gr/doc/dimosieyseis/panselinou2.pdf

Συνοψίζοντας, παρατηρούμε ότι η τέχνη των περισσότερων  μνημείων της Αττικής τον 13ο αι. ακολουθεί
την κομνήνεια παράδοση και αντιπροσωπεύει  ένα συντηρητικό καλλιτεχνικό ρεύμα που συναντάμε
κυρίως στις φραγκοκρατούμενες περιοχές έως το τέλος του αιώνα. Αυτή η εμμονή στην παράδοση του 12ου
αι. οφείλεται στις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που διαμορφώθηκαν στις παραπάνω περιοχές,
όπου οι παραγγελιοδότες των θρησκευτικών έργων ήταν μικρογαιοκτήμονες, μικρέμποροι και αγροτικές κοινότητες, άνθρωποι δηλαδή γενικώς συντηρητικοί και με περιορισμένη ή ανύπαρκτη παιδεία.
Παράλληλα όμως επισημαίνεται και η ύπαρξη, στην ευρύτερη περιοχή Αττικής, Αργολίδας και Εύβοιας,
μιας «αθηναϊκής σχολής»(30. Μ. Chatzidakis, «Aspects de la peinture murale du XΙIIe s. en Grèce», L’art byzantin du XΙIIe siècle, Symposium de Sopocani 1965, Beograd 1967, p. 67-68. Μουρίκη, «Σπηλιά  Πεντέλης», ό.π., σ. 113-114.30) που ακμάζει το δεύτερο τέταρτο του Που αι., όπως φαίνεται από τις συγγενικές  μεταξύ τους τοιχογραφίες της Αγίας Τριάδας στο Κρανίδι Αργολίδας31, που υπογράφει, σύμφωνα με την κτη τορική επιγραφή του μνημείου, ο ζωγράφος «Ιωάννης εκ μεγαλοπόλεως Αθηνών» το 124432, τις τοιχογραφίες
του Οσίου Ιωάννη του Καλυβίτη στα Ψαχνά Ευβοίας, το 124533, έργο πιθανόν του ίδιου ζωγράφου με βάση
τεχνοτροπικά κριτήρια, και τις τοιχογραφίες του Αγίου Γεωργίου στον Ωρωπό, που έχουν αποτοιχισθεί και
εκτίθενται στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών3 4 (εικ. 11).
Τα έργα αυτά είναι υψηλής ποιότητας και αντιπροσωπεύουν την προοδευτική τάση της τέχνης του Που αι., απόρροια μιας γενικής αναβίωσης του κλασικισμού όπως τούτος είχε διαμορφωθεί την εποχή του Ιουστινιανού, τον 6ο αι.
Η νεωτερική αυτή τέχνη που χαρακτηρίζεται από έντονη πλαστικότητα των μορφών, μνημειακό ύφος και «ρεαλισμό», απαντά κατεξοχήν στις ελεύθερες περιοχές της Αυτοκρατορίας και στη Σερβία, με κορυφαία
και αντιπροσωπευτικά έργα τις τοιχογραφίες της Παναγίας στη Μιλέσεβα, της Αγίας Τριάδας στη
Σοπότσανη, του Μανουήλ Πανσέληνου στο Πρωτά το του Αγίου Όρους κ.ά3 5 . 174 Ν

31. Το 1212 η περιοχή της Αργολίδας παραχωρήθηκε ως  δώρο από τον Geoffroy I Villeharduin στην οικογένεια de la  Roche για τη συμμετοχή του δούκα των Αθηνών στην άλωση της Κορίνθου.Για την ιστορία της Αργολίδας βλ. S. Kalopissi- Verti, Die Kirche der Hagia Triada bei Kranidi in der Argolis  (1244), München 1975, p. 4-19.
32. Γ. Σωτηρίου, «Η Αγία Τριάς Κρανιδίου», ΕΕΒΣ 3 (1926), σ. 193-194, εικ. 3, 4. Kalopissi-Verti, Die Kirche der Hagia Triada, ό.π., ρ. 2-4, fig. 1, pl. 1. Η ίδια, Dedicatory Inscriptions and Donor Portraits in Thirteent-Century Churches of Greece, Wien 1992, p. 64-65, No 16, fig. 28. D. Feissel – A. Philippidis- Braat, «Inventaires en vue d’un recueil des inscriptions historiques de Byzance, III, Inscriptions du Péloponnèse (à l’exception de Mistra)», TM9 (1985), p. 311-312, No 54, pl.
XIV.

Υπαρχει βεβαια και ενα ερωτημα.Ποιος πληρωσε τους ζωγραφους για να κανουν τα εργα τους στην περιοχη.Για το εργασιακο περιβαλλον των ζωγραφων διαβαστε εδω.

http://3gym-kerats.att.sch.gr/library/spip.php?article3

Οι βυζαντινοί ζωγράφοι δεν εργάζονταν μόνοι τους, αλλά σε μικρές ομάδες με αυστηρά ιεραρχημένη δομή. Τα νεότερα μέλη του συνεργείου, είτε προέρχονταν από το οικογενειακό περιβάλλον του καλλιτέχνη είτε όχι, ξεκινούσαν την καριέρα τους ως μαθητές-βοηθοί. Οι γονείς, όπως και στη Δύση [47], παρέδιδαν οικειοθελώς το παιδί τους στο μάστορα της επιλογής τους, για να διδαχθεί την τέχνη, από ένα έως δέκα χρόνια. Ο μαθητευόμενος διέμενε στο εργαστήρι-σπίτι του ζωγράφου και ήταν υποχρεωμένος να υπηρετεί τον κύριο και δάσκαλο του μέρα και νύχτα, πιστά και χωρίς δόλο. Ο δάσκαλος, με τη σειρά του, ήταν υποχρεωμένος να του διδάσκει επαρκώς την τέχνη και να του προμηθεύει στέγη, τροφή, ένδυση και υπόδηση…….

…………….Οι κτητορικές επιγραφές παρέχουν ενίοτε πληροφορίες για τον τόπο καταγωγής των ζωγράφων, προσφέροντας έτσι πολύτιμα στοιχεία για τις μετακινήσεις των εργαστηρίων, θα αναφέραμε μερικές ενδεικτικές περιπτώσεις. Σύμφωνα με επιγραφή στο ναό της Αγίας Τριάδας στο Κρανίδι της Αργολίδας (1244), ο ζωγράφος Ιωάννης καταγόταν εκ μεγαλοπόλεως Αθηνών[S. Kalopissi-Verti, «Die Kirche der Hagia Trlada bei Kranidi in der Argolis» (1244), «Miscellanea Byzantina Monacensia 20), Munchen 1975, s. 2-4, εικ. 1, πιν. Ι, της ίδιας, «Inscriptions», a. 64-64, αρ. 16, ΐΐχ. 28.]].

http://www.imma.edu.gr/macher/subjects/athos/art.html

Α’ περίοδος (Βυζαντινή εποχή και πρώιμη οθωμανική περίοδος)

Πολύ λίγες είναι οι εικόνες που χρονολογούνται πριν την Παλαιολόγεια περίοδο. Μέχρι τον 13ο αιώνα οι Βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν περισσότερο τη μνημειακή ζωγραφική, όπως τις τοιχογραφίες και τα ψηφιδωτά και λιγότερο τις εικόνες. Η υιοθέτηση ξύλινων υψηλών τέμπλων στους ναούς, διακοσμημένων με εικόνες έδωσε ώθηση στην παραγωγή εικόνων.

Οι τοιχογραφιες της Βυζαντινης περιοδου στην περιοχη μας καταστρεφονται μερα με τη μερα. Της Αγ Τριαδας το ιδιο οπως και του Αγ Δημητριου στο Αυγο. Δεν ειναι η πρωτη φορα που ανθρωποι γραφουν απανω τους , τους βγαζουν τα ματια «πιστοι» και απιστοι, τις μπογιατιζουν, τα νερα της βροχης τις φουσκωνουν, οι σεισμοι τις ραγιζουν.Δεν ειναι η πρωτη φορα που οικονομικες κρισεις κατακτητες και απληστια τις αφηνουν στην εγκαταλειψη και την φθορα του χρονου.

Μπορει ομως να ειναι η πρωτη φορα που ολοι μας θα σκυψουμε με συνεπεια και ενδιαφερον απο πανω τους.

Οσοι πιστευουν με την θρησκευτικη τους πιστη οι υπολοιποι σαν ανθρωποι που σεβομαστε την τεχνη την ιστορια την ταυτοτητα μας σαν λαος. Τα μεγαλα ματια των Αγιων μας καλουν βουβα να ενδιαφερθουμε.

Τωρα λοιπον που ειναι εκλογες ας θυμηθουν οι υποψηφιοι στα προγραμματα και τις υποσχεσεις τους και την Βυζαντινη περιοδο της Ερμιονιδας, την Φραγκοκρατια (σημαντικο μνημειο της ιδιας περιοδου το καστρο Θερμησιας),τους ναους που γκρεμιζονται τις εικονες και τοιχογραφιες που χανονται και μετα τις εκλογες ας γινει κατι οσο ειναι καιρος.

Ελπιζω η αυριανη αριστερη κυβερνηση να βρει ξανα  οπως παλια , το νημα που ενωνει την αριστερα με τον πολιτισμο και την τεχνη ,γιατι η ζωη μας δεν ειναι μονο μεροκαματα και μνημονια οσο σημαντικα και να ειναι ολα αυτα.

http://sgtogias.tripod.com/articles/byzathens.html

Η περίοδος της Φραγκοκρατίας
Από το 1204 και για δυόμισι αιώνες, ως συνέπεια της Δ’ Σταυροφορίας και της κατάκτησης των ελληνικών περιοχών από τους Λατίνους, η Αθήνα θα γνωρίσει την κυριαρχία των γάλλων δουκών de la Rοche και de Βrienne (1204-1311), των ιπποτών της Καταλανικής Εταιρείας (1311-1388) και της φλωρεντινής οικογένειας των Αcciaiuοli. Οι τελευταίοι, με εξαίρεση μια σύντομη κατοχή της πόλης από τους Βενετούς (1395-1403), έμειναν στην Αθήνα ώς το 1456, όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν την πόλη και έθεσαν οριστικά τέλος στην περίοδο της Φραγκοκρατίας. Όλοι αυτοί οι λατίνοι ηγεμόνες προσπάθησαν να μεταφέρουν τα πρότυπα του μεσαιωνικού ιπποτισμού και το φεουδαρχικό σύστημα οργάνωσης της κοινωνίας στον ελληνικό χώρο. Ο πρώτος κύριος της Αθήνας, ο βουργουνδός ευγενής Όθων de la Rοche, έλαβε την Αθήνα ως φέουδο για τη συμμετοχή του στη Σταυροφορία, από τον Βονιφάτιο τον Μομφερρατικό, και ονομάστηκε Dοrninus Αthenarurn ή Sire d’ Αthenes, τίτλος που αποδόθηκε στα ελληνικά ως Μέγας Κύρης. Το 1259 ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος Θ’ απένειμε στον διάδοχό του Όθωνα Guy Α’ τον τίτλο του Δούκα της Αθήνας και έκτοτε η περιοχή ονομάστηκε Δουκάτο της Αθήνας. Το Δουκάτο περιελάμβανε την Αττική, τη Μεγαρίδα και τη Βοιωτία και κατά καιρούς επεκτάθηκε στην Πελοπόννησο και τη Στερεά.
Από τις πρώτες φροντίδες των γάλλων ηγεμόνων υπήρξε η ενίσχυση των οχυρώσεων της πόλης, του Castel de Setines, όπως αποκαλείται τώρα η Αθήνα. Ένας νέος οχυρωματικός περίβολος, το Ριζόκαστρο, κατασκευάστηκε στις ρίζες του βράχου στο πρώτο μισό του 13ου αιώνα και περιέλαβε ορισμένα τμήματα του υστερορωμαϊκού τείχους στη νότια κλιτύ. Περί τα μέσα του αιώνα η κύρια είσοδος της Ακρόπολης έκλεισε με ένα ισχυρό προτείχισμα και ως είσοδος στο Κάστρο χρησιμοποιήθηκε η πύλη κάτω από τον πύργο του ναού της Αθηνάς Νίκης, η οποία προστατεύθηκε με προμαχώνα. Η πηγή της Κλεψύδρας οχυρώθηκε και εξασφαλίστηκε η επικοινωνία της με την Ακρόπολη με την κατασκευή κλίμακας και τη διάνοιξη της βορινής θύρας κάτω από τα Προπύλαια. Οι επεμβάσεις αυτές που έγιναν σταδιακά μετέτρεψαν την Ακρόπολη σε πραγματικό μεσαιωνικό κάστρο. Μέσα στο κάστρο ο Παρθενώνας μετατράπηκε σε λατινική εκκλησία, το Ερέχθειο έγινε η κατοικία του λατίνου επισκόπου και τα Προπύλαια, που στέγαζαν παλιότερα την κατοικία του μητροπολίτη, χρησιμοποιήθηκαν ως κατοικία των δουκών. Οι βουργουνδοί ευγενείς διοίκησαν το δουκάτο με σύνεση για περισσότερα από εκατό χρόνια, περίοδο κατά την οποία η περιοχή γνώρισε σχετική ηρεμία και ασφάλεια. Η πειρατεία εξέλιπε, Βενετοί και Γενουάτες έμποροι εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα και τη Θήβα που εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο μεταξουργίας. Μια ομάδα μαρμάρινων αναγλύφων που βρίσκονται σήμερα στο Βυζαντινό Μουσείο και έχουν χρονολογηθεί στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα, έργα αθηναϊκού εργαστηρίου, μαρτυρούν το υψηλό καλλιτεχνικό επίπεδο των δημιουργών τους και την υιοθέτηση από μέρους τους εικονογραφικών θεμάτων της δυτικής τέχνης.
Η περίοδος της γαλλικής κυριαρχίας έληξε όταν οι ιππότες της Καταλανικής Εταιρείας, περιφερόμενοι μισθοφόροι που είχαν χρησιμοποιηθεί και από τον βυζαντινό αυτοκράτορα (οι αλμουγάβαροι των βυζαντινών πηγών), αφού αρχικά θέλησαν να μπουν στην υπηρεσία του δούκα της Αθήνας, συγκρούστηκαν στη συνέχεια μαζί του, νίκησαν τον στρατό των Γάλλων στη μάχη του Αλμυρού το 1311 και κατέλαβαν τη Θήβα και την Αθήνα. Οι Καταλανοί επιζητώντας νομιμοποίηση και προστασία πρόσφεραν την ηγεμονία του δουκάτου στον βασιλιά της Σικελίας και αργότερα στον βασιλιά της Αραγωνίας, οι οποίοι ονομάστηκαν δούκες της Αθήνας και ασκούσαν τη διοίκηση μέσω επιτρόπου. Πρωτεύουσα του δουκάτου ορίστηκε η Θήβα, η καταλανική καθιερώθηκε ως επίσημη γλώσσα του κράτους μαζί με τα λατινικά και η νομοθεσία που καθόρισε τις σχέσεις ανάμεσα στους κατακτητές και τον γηγενή πληθυσμό στηρίχθηκε στο δίκαιο της Βαρκελώνης. Στους αυτόχθονες απαγορευόταν να έχουν κτηματική περιουσία ή να συνάπτουν μεικτούς γάμους και το μόνο δημόσιο αξίωμα που μπορούσαν να ασκήσουν ήταν εκείνο του νοταρίου. Από τις πηγές είναι γνωστά δύο ονόματα ελλήνων νοταρίων στην Αθήνα, του Νικολάου Μακρή και του Δημητρίου Ρέντη, στον οποίο οφείλει το όνομά της η σημερινή αθηναϊκή συνοικία. Οι Καταλανοί διοίκησαν το δουκάτο με τραχύτητα και σκληρότητα. Όπως γράφει ο Νικηφόρος Γρηγοράς, μεταφέροντας πληροφορίες ανθρώπου που είχε ταξιδέψει στην περιοχή, οι Αθηναίοι και οι Θηβαίοι περί τα μέσα του 14ου αιώνα, είχαν περιπέσει εις δουλείαν την έσχάτην καί της παλαιάς ευδαιμονίας την άγροικίαν ηλλάξαντο. Τη στρατοκρατία των Καταλανών διαδέχθηκε το 1388 η κυριαρχία των Αcciaiuοli. Οι φλωρεντινοί ηγεμόνες μετέφεραν την πρωτεύουσα του δουκάτου από τη Θήβα στην Αθήνα, αποκατέστησαν την ορθόδοξη μητρόπολη και καθιέρωσαν την ελληνική ως επίσημη γλώσσα του κράτους τους. Στη διάρκεια της ηγεμονίας τους οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες στο δουκάτο βελτιώθηκαν, ο ντόπιος πληθυσμός γνώρισε καλύτερες μέρες και οικογένειες όπως εκείνη των Χαλκοκονδυλών απέκτησαν ιδιαίτερη δύναμη. Οι πρώτοι δούκες, ο Νέριο Α’ (1387-1395) και ο γιος του Αντώνιος (1403-1435), μετέτρεψαν τα Προπύλαια σε λαμπρό φλωρεντινό παλάτι, καλλώπισαν την εκκλησία της Santa Μaria di Setines, δηλαδή τον Παρθενώνα, επισκεύασαν εκκλησίες και έφτιαξαν δρόμους στην πόλη. Με την οικοδομική δραστηριότητα των Αcciaiuοli θα πρέπει να συνδεθεί και η ανέγερση του υψηλού πύργου κατόπτευσης στη νότια πτέρυγα των Προπυλαίων. Ο πύργος που κατεδαφίστηκε το 1874, δεσπόζει με τις βαριές του αναλογίες ανάμεσα στα κλασικά μνημεία σε όλες τις απεικονίσεις των περιηγητών και στις πρώτες φωτογραφίες της Ακρόπολης, έκφραση μιας άλλης πολιτιστικής παράδοσης και αποτέλεσμα της ιστορικής συγκυρίας που έφερε τους Φράγκους ιππότες στην Αθήνα.
Σε όλη τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας η Αθήνα παρέμεινε μια μικρή πόλη περιορισμένη στα όρια του υστερορωμαϊκού τείχους. Κάποιοι υπολογισμοί ανεβάζουν τον ντόπιο πληθυσμό στη διάρκεια της καταλανικής κυριαρχίας σε πέντε ή έξι χιλιάδες. Ο ιταλός νοτάριος από την Κάπουα Νicοlο da Μartοni, που επισκέπτεται την πόλη το 1395, επιστρέφοντας από τους Αγίους Τόπους, υπολογίζει ότι τα σπίτια της είναι περίπου χίλια. Ο Μartοni περιηγήθηκε την πόλη και τα μνημεία της, ανέβηκε στο Κάστρο, θαύμασε τη μεγάλη εκκλησία της Παναγίας και δίνει περιγραφές που παρά την απλοϊκότητά τους δεν στερούνται ακρίβειας. Ένας άλλος ιταλός περιηγητής, ο Κυριακός ο Αγκωνίτης, ουμανιστής και πρόδρομος αρχαιολόγος, θα πραγματοποιήσει δύο επισκέψεις στην Αθήνα, το 1436 και το 1444, θα θαυμάσει και θα περιγράψει τα μνημεία της, θα αντιγράψει επιγραφές και θα αναφέρει πρώτος στους νεότερους χρόνους το όνομα της Ακρόπολης και τον ναό της Παλλάδας θαυμαστό έργο του Φειδία. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1456, ο τελευταίος φλωρεντινός δούκας θα παραδώσει την πόλη στους Τούρκους, γεγονός που σηματοδοτεί το τέλος της μεσαιωνικής περιόδου και ανοίγει ένα καινούργιο κεφάλαιο στη μακραίωνη ιστορία της Αθήνας.

Αγία Τριάδα 1244μΧ θεση Πικροδαφνη Κρανιδίου

Σαν εισαγωγη επιτρεψτε μου λιγες σκεψεις.Περιδιαβαίνοντας την επαρχία μας  συνηθως με την μικρη μου κόρη βρισκομαι σχεδόν παντα σε ενα κυνηγι θησαυρου.

Πέτρες λαξευμενες, κελιά ,εικόνες, χαλασματα,σκιές αλλοτινές, μεσα στους θαμνους.

Ο αερας φερνει ενα τραγουδι ενα γελιο ενα κλαμα στ αυτιά μου. Μου θυμιζει ποσο γρηγορα περνουν τα μεγαλεία αλλα και ποσο βαθιά ειναι η σφραγγιδα τους στον τοπο και τους ανθρωπους.Σαν εκεινους τους επιστημονες που απο ενα κοκκαλο ξαναχτιζουν ενα δυνοσαυρο. Ποιος θα μας οδηγησει σ αυτο το ταξίδι;Ειναι το ενιαίο πνευματικό κεντρο των Δημων Κρανιδίου Ερμιόνης (ξεκινημα για την ενωση των δυο Δήμων ) ειναι καποιος συλλογος πολιτιστικός για την αναδειξη της κληρονομιάς μας;

Που ειναι τα παιδιά αυτου του τοπου σπουδαγμενοι επιστημονες φευγατοι απο καιρό σε αλλες πολιτειες ισως και χωρες ,να γυρίσουν πισω και να σκύψουν πανω απο τουτα εδω τα μαρμαρα που κακια σκουριά δεν πιανει; Οι προσπαθειες μου να βρεθώ με ανθρωπους που παλια ασχοληθηκαν με το Φραγχθι επεσαν στο κενό.

Δεν λεω να αναδειξουμε το παρελθον της επαρχίας για να το πουλήσουμε στους επισκεπτες σαν προιον αν και θα γίνει κι αυτο.

Εχουμε ενα συνεδριακό κεντρο στο Πορτο Χελι σε μεγαλο ξενοδοχειο ,αλλα συνεδρια για την ιστορία της περιοχής δεν βλέπω.Μονο αποκριατικες εκδηλώσεις του πνευματικου κεντρου μαντρωμενες σε μια αιθουσα αντι στους δρόμους του Κρανιδίου.

Ε λοιπον το Πνευματικο κεντρο θαπρεπε να τρεχει πισω απο τους επιστημονες σε ολο τον κοσμο 370 μερες τον χρόνο.Να τους βομβαρδίζει στα Πανεπιστημια τους με πρωτογενές υλικο βιβλιογραφίες φωτογραφίες να βρει χρηματοδότες που θα δωσουν λεφτα για διδακτορικά και ερευνα στην Γερμανία για παραδειγμα.Να χτίσει μια παγκοσμια λεσχη ερευνας γυρω απο το Φραγχθι,την Ερμιόνη και τους Αλιεις, τα Βυζαντινά χρόνια και την Τουρκοκρατία (αραγε υπαρχει εδρα στα Πανεπιστημια της Τουρκίας για τα χρόνια της  Οθωμανικης αυτοκρατορίας στην Πελοποννησο, η μονο υποκαταστηματα της Εθνικης Τραπεζας μας ενδιαφερουν σε σχεση με την γειτονικη χωρα )

Να βρει Κρανιδιώτες στην Αμερικη και την Αγγλία και να φτιαξει λεσχες υποστηρικτών να ΦΕΡΕΙ τα συνεδρια εδω οχι μονο για το συναλλαγμα που θα μπει στην επαρχία τους χειμερινους μηνες αλλα και για την διασωση και αναδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς του τοπου στις επομενες γενιές .Γιατι ειμαστε τυχεροι να ειμαστε οι κληρονομοι αυτου του τοπου αλλα και χρεωμένοι σαν γενιά να τον παραδωσουμε στους επομενους.

Τι γνωρίζουμε για την “Αθηναικη σχολή “στην ζωγραφική ;Εχουμε την σχετικη βιβλιογραφία στις βιβλιοθήκες μας;Οχι βεβαια.

My beautiful picture

Εδω δεν εχουμε το σταυροδρομι του Αργολικου του Αδωνι Κυρου που εξαντλημενο εδω και χρόνια εχει γινει συλλεκτικο πλεον.

Στις βιβλιοθηκες μας πρεπει να συγκεντρωθει πρωτογενες υλικο χρησιμο σε ερευνητες της περιοχής μας απο ολο τον κοσμο .

Εμενα μου φαινεται πολυ ενδιαφερον το πως χειρίζεται ο ζωγραφος Ιωάννης το χρώμα πως συνθετει τις μορφές πως αποτυπώνει τα προσωπα.Ποιες ηταν οι επιρροες απο και προς την Δυση ,που συναντιεται αυτο το ρευμα με αλλα καλλιτεχνικά;Ισως οι εκκλησίες μας περα απο τους πιστους και τους ιερείς εχουν μεσα τους και αλλους θησαυρούς καλλιτεχνικούς ειναι κομματι του ανθρωπινου πολιτισμου ετσι οπως εκφραστηκε αυτος ΚΑΙ μεσα απο την θρησκεία.Ειναι δυνατόν η αναδειξη αυτης της σχολής να επιρρεάσει την συγχρονη ζωγραφική;

Η εκθεση Αφρικάνικης μασκας στο Παρίσι ηταν το ερεθισμα για τον Πικασο και την ομαδα του να ξεκινησει τον κυβισμό.

Βαλτε τις τοιχογραφίες της Αγ Τριάδας δίπλα σε εναν Παρθενη. http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=951  Φερτε την σχολη καλων τεχνων απο το Ναυπλιο να στησει μια εκθεση εμπνευσμενη απο την εκκλησία.

Για να γίνουν ολα αυτα χρειάζονται εργαζόμενοι με παθος και μεράκι περα απο τον μισθό τους.Εργαζόμενοι που με την δουλειά τους θα φερουν λεφτα στην επαρχία.

 

Αναφερομαστε συχνά στους Αρβανίτες που ηρθαν γυρω στο 1500 μΧ και εποικησαν την Ερμιονίδα.Η Ερμιονίδα δεν ηταν ομως ερημος πριν τους Αρβανίτες.

Και δεν μιλάω για την λαμπρή Αρχαιότητα .

Στα 1240 μΧ ενας  ναός στην θεση Πικροδάφνη αναμεσα στο Κρανίδι και την Ερμιόνη  αναμεσα στα Δισκουρια και την Αυλώνα ειναι ενα μνημείο σημαντικό στην Βυζαντινή τεχνη.

My beautiful picture

Μαρμαρα και κολώνες αρχαία ενσωματωμένα στην εκκλησία στο προαυλιο σηματοδοτούν την υπαρξη κτιρίων της αρχαιότητας στη περιοχή.

Δεν ειμαι ειδικός εψαξα στο διαδυκτιο και βρηκα καποιες πηγες τις συγκεντρωσα και οριστε.Οι φωτογραφίες ειναι δικές μου.

Ποιός ηταν ομως στα πραγματα στα 1240;

Ο Αρβανίτης Ηγεμόνας Λεων Σγουρός (“Η Ερμιονίδα ανα τους αιώνες” σελ 183) εχει σκοτωθει σε μαχη με τους Φραγκους το 1208 και  οι Γαλλοι εχουν στην εξουσία τους την Ερμιονίδα μεχρι το 1383 που αναλαμβάνουν οι Βενετοί.

Η ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ 1212-1391.Μ.Χ

        Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας ή Έρμιονίδα, πού περιλάμβανε τότε τα δυο ισχυρά κάστρα, το Θερμήσι (ονομαστό για τις αλυκές του) και το Καστρί (Ερμιόνη), παρακολουθεί την ιστορία της Ναυπλίας.
Οι Φράγκοι μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως το 1204 μ.Χ. με αρχηγό έναν από τους αρχηγούς τής Δ’ Σταυροφορίας, το Βονιφάτιο το Μομφερατικό, κατέρχονται από τη Μακεδονία προς τη νότια Ελλάδα και την Πελοπόννησο.
        Ή προσπάθεια του άρχοντα του Ναυπλίου Λέοντος του Σγουρού να αναχαιτίσει την προέλαση τους δεν έφερε αποτέλεσμα.
        Έτσι οι Φράγκοι το 1209 μ.Χ. καταλαμβάνουν την Κόρινθο, το 1210 το Άργος και το 1212 μ.Χ. το Ναύπλιο. Από το έτος αυτό (1212) αρχίζει ή Φραγκοκρατία στην Άργολίδα  Ναυπλία Έρμιονίδα.
Ό Φράγκος κατακτητής Γοδεφρείδος Βιλλαρδουίνος, πού διαδέχθηκε τον φονευθέντα σε μάχη κατά των Βουλγάρων το 1207 μ.Χ. Βονιφάτιο, παραχώρησε τη διοίκηση της Έρμιονίδας στο μέγα Δούκα των Αθηνών, Γάλλο ηγεμόνα Όθωνα Δελαρός .
        Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Έρμιονίδα και κατά το έτος 1245 μ.Χ. κτίζεται μεταξύ Ερμιόνης και Κρανιδίου στη θέση “Πικροδάφνη” ή μικρή σταυρεπίστεγος εκκλησία της Αγίας Τριάδας.
        Το αξιόλογο αυτό Βυζαντινό μνημείο πρώτος στα 1926 το έμελέτησε ο καθηγητής Γ.Α. Σωτηρίου και έδημοσίευσε σχετική μελέτη με τίτλο “Άγια Τριάς Κρανιδίου” στην επετηρίδα Βυζαντινών Σπουδών 1926 τ. Γ’ σελ. 193-205.
        Στο νότιο εσωτερικό τοίχο της εκκλησίας διασώθηκε επιγραφή σχετική με την ίδρυση και την τοιχογράφησή της. Ή επιγραφή λέει:
Άνεκτίσθη εκ βάθρων και άνεζωγραφίσθη δια έξόδου και μισθωαποδοσίας Κυρού Κύρ Μανουήλ Μουρμουρά και Θεοδώρας της αυτού γαμετής και των τέκνων αυτών εις λύτρον και αφεσιν των αμαρτιών αυτών. Δια χειρός δε καμού Ίωάννου του και άναστηλώσαντος φας σεπτάς εικόνας ταύτας εκ μεγαλοπόλεως Άθηνών  1245 μ.Χ.
        «Κατά την έπιγραφήν ταύτην, γράφει ο Γ.Α. Σωτηρίου, το ναΰδριον τούτο ιδρύθη δαπάναις άρχοντος πιθανώτατα της περιοχής εκείνης καλουμένου Μανουήλ Μουρμουρά, μη μαρτυρουμένου αλλοθεν, καθ’ όσον τουλάχιστον γνωρίζω, και έκοσμήθη δια τοιχογραφιών, υπό του Αθηναίου ζωγράφου Ιωάννη το 1245 μ.Χ.”. Και σε ύποσημείωση ο Γ.Α. Σωτηρίου συνεχίζει:
        “Ό άρχων Μουρμουράς είναι πιθανώτατα εις των Ελλήνων αρχόντων οίτινες αύτοβούλως προσεφέρθησαν να παραδώσωσι τα φρούρια Κορίνθου, Ναυπλίου, Μονεμβασίας, Αργους, λαβόντες την ύπόσχεσιν του σεβασμού υπό των Φράγκων, της θρησκείας και των ηθών των κατακτηθέντων. Είναι γνωστόν ότι υπό τους Φράγκους ή χώρα ήκμαζε, της παρακμής αρχομένης από του θανάτου του Γουλιέλμου Βιλλεαρδουίνου(1278)”.
“Ή ‘Αγία Τριάς Κρανιδίου” κατά τον Γ.Α. Σωτηρίου έχει μεγάλη σημασία για τη Βυζαντινή τέχνη. Γιατί από απόψεως ζωγραφικής “διασώζει πολύτιμα λείψανα Βυζαντινής ζωγρα­φικής των μέσων του 13ου αιώνα, προγενέστερα και των τοιχογραφιών της Αιγίνης και του Μυστρά”.
        Από απόψεως Βυζαντινής αρχιτεκτονικής είναι το αρχαιότερο από τα Βυζαντινά μνημεία κτισμένο κατά τον απλό τύπο “των σταυρεπιστέγων βασιλικών” κατά τον οποίο εγκάρσια καμάρα διακόπτει την κατά μήκος καμάρα του ναού. Ό τύπος της σταυρεπιστέγου βασιλικής ήταν πολύ “διαδεδομένος εις μικρούς ναούς των Ελληνικών χωρών από τον 13ον αιώνα”. Οι τοιχογραφίες της εκκλησίας ίσως από το χρόνο,ίσως και από άλλες αιτίες,έχουν υποστεί μεγάλη φθορά και καμμία δεν σώζεται σήμερα ακέραια.
Ή Ίδρυση της Αγίας Τριάδας φανερώνει ότι στα πρώτα χρόνια της Φραγκοκρατείας, η Ερμιονίδα θα ήκμαζε οικονομικώς και πολιτιστικώς.

http://www.skopelitis.com.gr/church.htm

Ο παλαιότερος γνωστός χρονολογημένος σταυρεπίστεγος ναός στον Ελλαδικό χώρο είναι η Αγία Τριάδα στο Κρανίδι (1244).

Μέσα στον 13ο αιώνα, αρκετοί ναοί στη Μάνη κτίζονται σταυρεπίστεγοι. Ο Ταξιάρχης στη Σαιδόνα, ο Άγιος Νικόλαος στης Μαρούλαινας στη Μεγάλη Καστάνια, ο Προφήτης Ηλίας κοντά στην Αγία Κυριακή, ο Αη Γιαννάκης στον Κάμπο Αβίας, ο Άγιος Δημήτριος στις Κροκεές (1286), ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος (δίκλιτος) και ο Άγιος Νικόλαος (δίκλιτος) στα Μαλευριάνικα (1230-1260).

http://www.mani.org.gr/kzaharias/arthra1997/12_ekkl_poliaravou.htm

Παράλληλα όμως επισημαίνεται και η ύπαρξη,στην ευρύτερη περιοχή Αττικής, Αργολίδας και Εύβοιας,μιας “αθηναϊκής σχολής”30 που ακμάζει το δεύτερο τέταρτο του Που αι., όπως φαίνεται από τις συγγενικές μεταξύ τους τοιχογραφίες της Αγίας Τριάδας στο Κρανίδι Αργολίδας, που υπογράφει, σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή του μνημείου, ο ζωγράφος “Ιωάννης εκ μεγαλοπόλεως Αθηνών” το 1244,

 

τις τοιχογραφίες του Οσίου Ιωάννη του Καλυβίτη στα Ψαχνά Ευβοίας, το 1245 έργο πιθανόν του ίδιου ζωγράφου με βάση τεχνοτροπικά κριτήρια, και τις τοιχογραφίες του Αγίου Γεωργίου στον Ωρωπό, που έχουν αποτοιχισθεί και εκτίθενται στο Βυζαντινό Μουσείο ΑθηνώνΤα έργα αυτά είναι υψηλής ποιότητας και αντιπροσωπεύουν την προοδευτική τάση της τέχνης του Που αι., απόρροια μιας γενικής αναβίωσης του κλασικισμού, όπως τούτος είχε διαμορφωθεί την εποχή του Ιουστινιανού, τον 6ο αι.

Η νεωτερική αυτή τέχνη που χαρακτηρίζεται από έντονη πλαστικότητα των μορφών, μνημειακό ύφος και “ρεαλισμό”, απαντά κατεξοχήν στις ελεύθερες περιοχές της Αυτοκρατορίας και στη Σερβία, με κορυφαία και αντιπροσωπευτικά έργα τις τοιχογραφίες της Παναγίας στη Μιλέσεβα, της Αγίας Τριάδας στη Σοπότσανη, του Μανουήλ Πανσέληνου στο Πρωτάτο του Αγίου Όρους κ.ά3 5 . http://www.aht.asfa.gr/doc/dimosieyseis/panselinou2.pdf

 

Αψευδή μαρτυρία για τη σημαντική δραστηριότητα των αθηναίων ζωγράφων στην περίοδο τη προσφέρουν οι τοιχογραφίες της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας στο Κρανίδι, οι οποίες σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή είναι έργο του αθηναίου ζωγράφου Ιωάννη που ιστόρησε τον ναό το έτος 1244. Οι τοιχογραφίες αυτές ανήκουν ωστόσο σε διαφορετικό εργαστήριο• χαρακτηρίζονται από την περισσότερο πλαστική απόδοση και τις ζωηρές κινήσεις των μορφών που έχουν ανήσυχη έκφραση στο πρόσωπο. Η ομοιότητα των τοιχογραφιών αυτών με εκείνες της εκκλησίας στα Ψαχνά της Εύβοιας (1245) απέναντι από τον Ωρωπό, καθώς και με τις αποτοιχισμένες τοιχογραφίες από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στον Ωρωπό, έχουν οδηγήσει στην υπόθεση ότι στην τέταρτη δεκαετία του αιώνα ακμάζει ένα άλλο τοπικό αθηναϊκό εργαστήριο που δεν μένει μακριά από τα νέα ρεύματα της τέχνης που διαμορφώνονται στα εργαστήρια της πρωτεύουσας του Βυζαντίου.
http://www.archdiocese.gr/bibliothiki/greek/chatzidaki1_7.html

Ποτε αυτη η πολη δεν θα σταματησει να με μαγευει.Αυτη η πολη μου. Μεγαλο μερος της ζωης μου το περασα εδω που γεννηθηκα Κι ομως παντα ξαφνιαζομαι οταν στριβω πισω απο μια γωνια για να βρω ενα παραθυρο ανοιχτο στο παρελθον.

3

Η Αθηνα ειναι μια πολη αγνωστη παντα στους κατοικους τ ης.Μυθικη. Φανταζομαι τους λιγους εκεινους απο τους ξενους επισκεπτες της που αναζητουν τα χναρια του Αριστοτελη πανω στις πετρες που τοσοι πατησαν απο τοτε.Ερχονται απο τα περατα του κοσμου να προσκυνησουν την ιερη γη .Εμεις ολα αυτα  τα εχουμε διπλα μας και τα αγοουμε. Προσπερναμε βιαστικοι, αγνοουμε,περιφρονουμε θαλεγα.

1

Κι ομως λιγοστοι επισκεπτες περνανε την πυλη του χρονου με την φαντασια τους. Το βλεμα τους να ψαχνει τα χαμενα ομορφα τοπια με δεντρα και ποταμια που χαραξαν την σκεψη των προγονων μας με αισθητικη, ομορφια, αναλυτικη μεθοδο ,που χαραξαν στη γλωσσα μας ομορφες λεξεις.

5

Η Αθηνα κατακτηθηκε ξανα και ξανα απο βαρβαρους γκρεμιστηκε καηκε ισοπεδωθηκε μπαζωθηκε.Και οι βαρβαροι δεν ηταν παντα απο αλλες χωρες θρησκειες και φυλες. Κακο της καναμε και εμεις οι Ελληνες ετσι οπως διαμορφωσαμε την ταυτοτητα μας μεσα στον χρονο στο ανακατεμα μας με αλλους λαους και θρησκειες.

Αν βρεθειτε στην Αθηνα στην Ρηγιλλης πισω απο τη Λεσχη αξιωματικων ειναι ενα κρυμενο παρκο. Το Λυκειο του Αριστοτελη.Σε ολο τον πλανητη μαθητες πηγαινουν σε Λυκεια, εδω μπορειτε να επισκεφθειτε τον χωρο που γεννησε την ονομασια .

11

2

8

9

Και διπλα ειναι και το Βυζαντινο μουσειο το ιδιο σημαντικο και αδειο. Πιο περα το Πολεμικο μουσειο γεματο μαθητες (προφανως σε εκπαιδευτικη εκδρομη)να περιεργαζονται μαχητικα αεροπλανα να μελετουν τον θανατο που οι ανθρωποι σκορπιζουν στο ονομα της πατριδας.Το παρκο στο Λυκειο του Αριστοτελη αδειο.Τι ειναι η πατριδα μας αληθεια; Για πιο πραγμα οι Ελληνες μαθητες πρεπει να αισθανονται υπερηφανεια , να νιωθουν πως ειναι η ταυτοτητα τους,που προβαλλουν στον πλανητη; Για τα πολεμικα αεροπλανα η για τον Αριστοτελη;12

Ξερω για τους Αρχαιους Ελληνες το να ειναι στρατιωτες ηταν συνεχεια του να ειναι πολιτες.

Με τα οπλα υπερασπιζονταν τον πολιτισμο και την δημοκρατια τους (μαζι φυσικα με τα οικονομικα τους συμφεροντα στις αποικιες ).Εμεις με τους δικους μας Νατοικους στρατους, τι ακριβως υπερασπιζομαστε στο Αφγανισταν και στο Κοσσοβο;

Ποσες εκπαιδευτικες εκδρομες σχολειων της Ερμιονιδας εχουν γινει στον χωρο του Λυκειου;

http://paysanias.blogspot.gr/2014/10/blog-post.html

Στην οδό Ρηγίλλης, στο κέντρο της Αθήνας, στον χώρο νότια του Σαρόγλειου Μεγάρου και βόρεια του Ωδείου Αθηνών έχουν αποκαλυφθεί τα κατάλοιπα της παλαίστρας ενός από τα πρώτα γυμνάσια της αρχαίας Αθήνας, του γυμνασίου του Λυκείου. Σύμφωνα με τις αρχαίες μαρτυρίες το Λύκειο ήταν ένα ειδυλλιακό, κατάφυτο προάστιο στα ανατολικά της Αθήνας, έξω από την Πύλη του Διοχάρους. Στα νοτιοδυτικά οριζόταν από το Ολυμπιείο και τα άλλα παριλίσια ιερά, στα νότια από τον ποταμό Ιλισό και στα βόρεια από τον Λυκαβηττό και τον Ηριδανό. Η περιοχή φαίνεται ότι είχε πάρει το όνομά της από το Ιερό του Λυκείου Απόλλωνος, που προϋπήρχε του γυμνασίου αλλά δεν έχει ακόμη εντοπιστεί. Ο Λύκειος Απόλλων λατρευόταν στην περιοχή από τους πανάρχαιους χρόνους, ίσως ως ποιμενικός θεός, προστάτης των κοπαδιών από τους λύκους.

 

 

Mην γελιεστε.Δεν προτεινω με βαση το ντοκυμαντερ πως «ολοι ειμαστε Ελληνες και να μην τσακωνομαστε εξαιτιας των ξενων». Για μενα το μηνυμα ειναι πως οι πολεμοι ΟΛΟΙ οι πολεμοι εμφυλιοι και εθνικοι /επιθετικοι ειναι καταρα για την ανθρωποτητα. «Με σπαθι και με μαχαιρι» καθολου δεν προχωρα ο κοσμος. Πισω παει.Για να επιζησει ο ανθρωπος σε εναν πολεμο πρεπει να χασει καθε τι καλο.Να γινει αγριο θηριο.Πουλα την ψυχη του.

Οι ανθρωποι μπορουμε να βρισκουμε λυσεις στις διαφορες μας χωρις αιμα και βια.Γιατι στο τελος της μερας η ζωη πρεπει να νικησει να επιβληθει και να συμβιβασει.Νικητες και νικημενοι δεν υπαρχουν στους πολεμους.Ολοι  οσοι πολεμανε και οι οικογενειες τους μετρανε νεκρους και αναπηρους ψυχικα και σωματικα.Ολοι εκτος απο τα μεγαλα οικονομικα συμφεροντα που τους φτιαχνουν και κερδιζουν στο τελος αυξηση των κεφαλαιων τους.

Θυμιζω την κρατικη τηλεοραση την εκλεισαν αυτοι που μας κυβερνανε και φοβουνται την ψηφο μας.Οι πολιτικοι φιλοι του δασους των εφοπλιστων και καναλαρχων που εκμεταλευονται τον δημοσιο πλουτο.Και μεις κοιταμε το δεντρο της φιλανθρωπιας.

Στηρίξτε την ανοιχτή ΕΡΤ

Απεργιακό Ταμείο ΠΟΣΠΕΡΤ

ΕΘΝΙΚΗ: GR3901101800000018048007100

Αποστολή SMS: 1Π (κενό) ΜΗΝΥΜΑ στο 54045
Χρέωση €0,25 + ΦΠΑ
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210 6002909-10

http://www.ertopen.com/programma/item/28777-sthn-ert3-apopse-to-ntokimanter-toy-stathh-galazoyla-%C2%ABniala-mia-xechasmenh-selida-ths-istorias%C2%BB

Στην ΕΡΤ3 απόψε το ντοκιμαντέρ του Στάθη Γαλαζούλα «Νιάλα: Μια ξεχασμένη σελίδα της ιστορίας»

ΔΕΙΤΕ, απόψε Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2014,στις 17.00,στην ΕΡΤ3 το ελληνικό ντοκιμαντέρ μηκρού μήκους, του Στάθη Γαλαζούλα, «ΝΙΑΛΑ: ΜΙΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ»
Πάνω στα χιόνια και μέσα στις χιονοθύελλες έχουν γραφτεί πολλές σελίδες της παγκόσμιας και της ελληνικής ιστορίας. Το περιστατικό, που συνέβη στα Άγραφα, στον αυχένα της Νιάλας και ενώ ο Εμφύλιος πόλεμος βρισκόταν στο αποκορύφωμά του, είναι από τα συγκλονιστικότερα. Το γεγονός συνέβη τον Απρίλη του 1947 και καταγράφηκε ως «τραγωδία της Νιάλας» ή «συμφιλίωση της Νιάλας». Μονάδες ανταρτών και κυβερνητικού στρατού αδελφώθηκαν για μία μόνο νύχτα στη Νιάλα των Αγράφων μπροστά στη μανία της φύσης….Πρόκειται για μια σπουδαία κινηματογραφική δουλειά που συγκινεί βαθιά, ενώ παράλληλα εκπέμπει σημαντικά διαχρονικά μηνύματα!Το εν λόγω ντοκιμαντέρ γυρίστηκε στη Νιάλα των Αγράφων με πρωταγωνιστή τον επιζώντα αντάρτη του ΔΣΕ Βασίλη Φυτσιλή.Έτος Παραγωγής: 2013

Κλεισιμο δρομων και της κυκλοφοριας σε αυτοκινητοδρομους (καποιοι συμπατριωτες μας παντα μπροστα στις πορειες εξ αλλου η Ελλαδα ειναι μαγικη λεξη για ολο τον πλανητη σημερα).

Ν. Υορκη 14 Δεκεμβρη

B49zxl2CcAIqCCo

http://talws.tumblr.com/post/105130354978/ablacknation-millions-march-in-new-york-city

proxy

και εδω και λιγες μερες συγκεντρωσεις παντου στις ΗΠΑ χιλιαδων ανθρωπων (Καυκασιανων, Λατινων, Ασιατων και Αφροαμερικανων)σε πολυκαταστηματα και μπλοκαρισμα των πωλησεων σαν πιεση να σταματησουν οι δολοφονιες αοπλων Αφροαμερικανων απο την αστυνομια.

http://www.crimethinc.com/texts/r/from-ferguson-to-the-bay/

freeway1370

Αν κατι ενοχλει τον καπιταλισμο ειναι η παρεμποδιση της κερδοφοριας του.Γι αυτο και στελνει τα ΜΑΤ για να αναλαβουν υπηρεσια εκει που η εκφραση γνωμης και οι διαμαρτυριες των πολιτων για καταργηση της δημοκρατιας γινωνται αποτελεσματικα.Ετσι εννοουν την δημοκρατια στην Αμερικη οι κρατουντες.Τα δικαστηρια δεν πανε καν σε δικη τους κρατικους δολοφονους αοπλων πολιτων και η αστυνομια ριχνει ξυλο σε οσους διαμαρτυρωνται.

Οτι βλεπεται πιο κατω εγινε πριν λιγες ωρες.

https://twitter.com/royaker/status/546423874838364161/photo/1

B5VJnl-CUAAAYmH

https://twitter.com/ABC6NEWS/status/546400275804991488/photo/1

B5U0J8kCEAAmGUY

http://www.startribune.com/local/west/286443781.html?page=all&prepage=1&c=y#continue

08-543041+02PROTEST122114

Τα ιδια εγιναν χτες και στο Λονδινο με πρωτοβουλια του  σοσιαλιστικου εργατικου κομματος απο τις παλιοτερες σημαντικες αντι καπιταλιστικες οργανωσεις (με καταγωγη απο τους τεταρτοδιεθνιστες) στις Αγγλοφωνες χωρες.Στην Ελλαδα η συνεργαζομενη οργανωση μαζι τους ειναι το ΣΕΚ   (πρωην ΟΣΕ)  που συμμετεχει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Καθε χωρα εχει τους «Ρομα» της.

Εκεινους δηλαδη τους πολιτες που ενω εχουν υποχρεωσεις απεναντι στην πολιτεια δεν εχουν δικαιωματα οταν συναντουν τους εκπροσωπους της.Και αυτο στηριζεται (εκτος απο τη βια των κατασταλτικων μηχανισμων και την μεροληψια της δικαιοσυνης) και στην βαθεια προκαταλειψη, τον ρατσισμο, ενος μεγαλου κομματιου της κοινωνιας απεναντι στον «αλλο».

Παλια ηταν η εργατικη ταξη.Απο την «φυση» της  βρομικη, τεμπελικη, αποτελουμενη απο  κλεφτες και τοξικοεξαρτημενους, τζογαδορικη, χωρις αποταμιευσεις και πλουτο (γιατι ηταν ανικανη απο την φυση της  να τα αποκτησει) με χαλαρα ηθη και σεξουαλικοτητα, ηταν αυτο που ηταν, γιατι «ετσι ηταν οι προγονοι, το μεγεθος του εγκεφαλου, η θεια θεληση, η φυσικη ταξη».

Μετα η εργατικη ταξη των ιμπεριαλιστικων χωρων μπηκε στο παιχνιδι μοιραστηκε μερος των κερδων απο την εκμεταλευση των αποικιων και το μισος μεταφερθηκε στους «αλλους»

Στην Αυστραλια οι Αμποριτζιανοι και τελευταια οι Κινεζοι μεταναστες (περασαν και οι Ελληνες απο το γραφειο του ρατσισμου)στην Αλασκα οι Ινουιτ (σημαινει ανθρωπος)που περιφρονητικα τους αποκαλουν Εσκιμωους (η λέξη Εσκιμώος αποτελεί μεταφορά του γαλλικού esquimaux,λέξη Αλεουτικής αρχής,<eskimants«τρώει ωμά»(<eski«ωμός»+mants«τρώει») στις ΗΠΑ ολοι με την σειρα (και εμεις)εκτος των Αγγλοσαξωνων,στην Γαλλια οι Μαροκανοι και οι Αφρικανοι,στην Ρωσια οι Ταρταροι. Βρειτε μου μια χωρα χωρις τους δικους της «Ρομα».

Οι υπερασπιση των δικων μας Ρομα εδω στην Ερμιονιδα οπως οι υπερασπιση των Αφροαμερικανων στις ΗΠΑ ειναι μια. Κανενας ανθρωπος χωρις δικαιωματα.Ελευθερια εκφρασης ,σπιτι ,δουλεια,υγεια, εκπαιδευση.

Ψωμι παιδεια Ελευθερια. Οσο υπαρχει εστω και ενας συμπολιτης, ενας ανθρωπος, που δεν απολαμβανει αυτα τα βασικα αγαθα τοσο θα υπαρχει ο κινδυνος να τα στερηθουμε και οσοι τα εχουμε κερδισει με αγωνες των προγονων μας.

Στην Αμερικη υπαρχουν εκατομμυρια Αφροαμερικανοι.Με εκατομμυρια οπλα στα χερια των ανθρωπων.Ειναι εντυπωσιακο το πως εχουν επιλεξει τον πολιτικο αγωνα στην αδικια που το συστημα ασκει πανω τους.Εντυπωσιακο και μαθημα για ολους μας.Στις διαδηλωσεις δεν εχουμε μονο Αφροαμερικανους.Πολιτες καθε φυλης θρησκειας και καταγωγης ενωνουν τις δυναμεις τους για μια καλυτερη κοινωνια. Ειναι αδερφια μας.

http://tvxs.gr/news/taksidia-sto-xrono/metanastes

Ρατσιστικά στερεότυπα για τους πρώτους Έλληνες μετανάστες

Φτωχοί συγγενείς

11:07 | 29 Ιουλ. 2012
Τελευταία ανανέωση 10:52 | 30 Ιουλ. 2012

Το Tvxs αναδημοσιεύει το δεύτερο μέρος της έρευνας του gmt για τους Έλληνες μετανάστες των αρχών του 20ου αιώνα. Το πρώτο μέρος αναφερόταν στις συμπεριφορές των μεταναστών στις νέες τους πατρίδες. Σήμερα, απαντάται το ερώτημα : Πώς φέρονταν οι ντόπιοι στους Έλληνες μετανάστες;

Διάχυτη στη συντηρητική κοινωνία των ΗΠΑ ήταν η άποψη ότι οι Έλληνες είναι ανάξιοι των προγόνων τους. Φτωχοί συγγενείς της δοξασμένης κληρονομιάς. Ανατολίτες, όχι ευρωπαίοι, άξεστοι και αδύναμοι να σηκώσουν το βάρος του κλέους του αρχαίου πολιτισμού.

Αν πάρουμε, όμως, τα πράγματα απ’ την αρχή θα δούμε ότι οι άνθρωποι που πήραν τον δρόμο της ξενιτιάς άφηναν πίσω μια πατρίδα που η γη της είχε «ζήσει» την εξευτελιστική ήττα από τους Τούρκους (1897), τον Εθνικό Διχασμό, τους δύο Βαλκανικούς Πολέμους, τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, την αποτυχία της εκστρατείας κατάληψης της Άγκυρας (με συνέπεια τη Μικρασσιατική Καταστροφή) και δύο Χρεοκοπίες (1893 & 1932)…

Την πείνα της περιόδου και την ανάγκη για εργασία εκμεταλλεύτηκαν οι «ευαγγελιστές» της Γης της Επαγγελίας. Άνθρωποι περιέγραφαν με λαμπρούς και γεμάτους μέλι χαρακτηρισμούς τη ζωή στις ΗΠΑ και τον Καναδά (όπως οι δουλέμποροι δείχνουν βίντεο με πισίνες στους «δικούς μας» μετανάστες). «Στο ψωμί τους βάζουν βούτυρο!» έλεγαν στο ξυπόλητο 15χρονο και η οικογένεια αποχωρίζονταν τους άντρες της. Τα ναύλα είτε τα πλήρωναν κανονικά, είτε τα χρωστούσαν στον μεταφορέα με υποθήκη περιουσία τους (σπίτια ή κτήματα). Αν δεν είχαν περιουσία, τότε υπέγραφαν «σύμβαση εκμετάλλευσης» γινόμενοι πια δούλοι υπό ενοικίαση ή πώληση.

Στο ταξίδι τους κοιμόντουσαν στο κατάστρωμα, είτε στο κουφάρι του πλοίου. Συνωστισμένοι, άπλυτοι επί 30 σχεδόν μέρες ταξίδευαν στη θάλασσα που πολλοί από αυτούς πρώτη φορά έβλεπαν (με αποτέλεσμα πολλούς εμέτους και αρρώστιες).

Φθάνοντας στον κόλπο που στέκει το «νεανικό» τότε Άγαλμα της Ελευθερίας, κοίταζαν και χαιρετούσαν ενεοί τους πελώριους ουρανοξύστες. Η Α’ και Β’ Θέση αποβιβάζονταν για έλεγχο χαρτιών ενώ η Θέση Deck έμπαινε σε πλοιάριο για το… Έλλις Άιλαντ.

Το Έλλις Άιλαντ ήταν το νησί στο οποίο στεγαζόταν οι εγκαταστάσεις υποδοχής των μεταναστών. Ιατρικός έλεγχος. Έλεγχος πολιτικών φρονημάτων. Οι άρρωστοι επέστρεφαν «με το ίδιο εισιτήριο», ενώ το ίδιο γινόταν και σε εκείνους για τους οποίους αντιλαμβάνονταν ότι ήταν θύματα δουλεμπόρου. Οδυρμοί, αυτοκτονίες αλλά και δάκρυα χαράς στα μάτια των Ελλήνων, Ιταλών, Πολωνών κ.ο.κ. μεταναστών.

«Λευκή Γυναίκα εθεάθη με Έλληνα!»

Σοκαριστικός ο τίτλος του άρθρου εφημερίδας της εποχής, όπως μας μεταφέρει ο Έλληνας ομογενής από το Ντιτρόιτ κος Dan Georgakas. Προκαλεί η άποψη ότι στα τέλη του 19ου και στα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα, οι Έλληνες δεν κατατάσσονταν στους «λευκούς»! Θεωρούνταν, όπως προκύπτει απ’ τα δημοσιεύματα και τις μαρτυρίες της περιόδου, Ανατολίτες και μη Ευρωπαίοι. Αυτό μη σας λυπεί διότι την ίδια αντιμετώπιση επιφύλασσαν οι Αμερικάνοι για όλους τους νοτιοευρωπαίους.

Σε πολλές περιοχές επιβάλλονταν οι «κανόνες» που εφήρμοζαν στους αφροαμερικάνους ή αλλιώς τους «νέγρους», όπως επιτιμητικά τους αποκαλούσαν. Στους κινηματογράφους η πλατεία ανήκε στους λευκούς, ενώ ο «γυναικωνίτης» (το πατάρι) στους νέγρους και στους μη λευκούς (Έλληνες, Ιταλούς κ.ο.κ.).

Μα πώς γίνεται; Το δέρμα μας δεν το έβλεπαν; Ο χαρακτηρισμός «λευκός» δεν απευθυνόταν στο δέρμα και το χρώμα του, αλλά στην κοινωνική τάξη- αντίληψη. Οι βορειοευρωπαίοι, για παράδειγμα, θεωρούνταν λευκοί. Το αστείο είναι φορείς της εν λόγω προκατάληψης ήταν οι εξαμερικανισμένοι Ιρλανδοί που είχαν προηγηθεί ως μεταναστευτικό κύμα και είχαν αφομοιωθεί απ’ την Βορειοαμερικανική κοινωνία των ευγενών προτεσταντών. Οι Ιρλανδοί οι οποίοι υπέστησαν την ίδια διάκριση θεωρούμενοι απ’ τους ντόπιους ως «μη λευκοί»! Είναι ακριβώς, όπως στο ρεπορτάζ που ένας Σύριος μιλά για ληστεία που του έκαναν στο μαγαζί του στο κέντρο της Αθήνας και ζητά εδώ και τώρα να φύγουν οι Μπαγκλαντεσιανοί και οι Πακιστανοί!;! Όπως μια φίλη Ρωσίδα που έχει απηυδήσει με τους Αλβανούς κ.ο.κ..

Την απέχθεια αυτή την σημάδεψε το μένος της Κου-Κλουξ-Κλαν (ΚΚΚ), της περίφημης ρατσιστικής οργάνωσης, που έδειξε ιδιαίτερη συμπάθεια πέραν από τους ανθρώπους μαύρου δέρματος και… στους Έλληνες. Πυροβολισμοί, εμπρησμοί και άλλες κορυφώσεις έγραψε η ιστορία αυτής της «σχέσης».

Ο τρόπος διαβίωσης των Ελλήνων ήταν όπως σχεδόν βλέπουμε σήμερα τους μετανάστες στη χώρα μας. Αλλά ακριβώς, όπως και σήμερα, οι μετανάστες θεωρούνταν πηγή μόλυνσης. Κίνδυνος για τη δημόσια υγεία. Εκεί μας κόλλησαν το «filthy Greeks», δηλαδή «βρωμοέλληνες». Η επαίσχυντη συμπεριφορά θωρούνταν σε μαρκίζες εστιατορίων, όταν οι Έλληνες έκαναν τα πρώτα βήματα στην εστίαση, αναγράφοντας «All American. No rats. No Greeeks» (εδώ, σελ. 22). Μετάφραση; «Αμιγές Αμερικάνικο. Όχι ποντίκια. Όχι Έλληνες». Ακριβώς σαν το πιο πρόσφατο «Απαγορεύονται οι Έλληνες και τα σκυλιά!» που λέγεται για τη Γερμανία και το δικό της ρατσισμό.

Σε αυτά προσθέστε και μια έλλειψη διάθεσης από τους Έλληνες να μάθουν Αγγλικά και να ενταχθούν στην κοινωνία «υποδοχής», πράγμα που στηλιτεύονταν από τους Αμερικάνους. Μαζεύονταν μαζί στα καφενεία τους και μιλούσαν πολιτικά μεταξύ τους πίνοντας και τζογάροντας. Πράγματα ασυνήθιστα για τον συντηρητικό Βορειοαμερικάνο.

Στα εργασιακά; Όπως λέει ο καθηγητής κος D. Georgakas, όταν πρωτοσυστάθηκαν εργατικά συνδικάτα στους μύλους της Ουάσινγκτον, οι Έλληνες αποκλείστηκαν απ’ τις κεντρικές οργανώσεις ως μη λευκοί. Έτσι, για να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους σχημάτισαν εργατικό συνδικάτο με τους Τούρκους και τους Αλβανούς μετανάστες.

Οι πόλεμοι του πρώτου μισού του αιώνα σφυρηλάτησαν «σκληρές» καρδιές στους Έλληνες δίνοντας μέσα από το πρίσμα των εχθροπραξιών και απ’ τα στατιστικά που αναφέραμε παραπάνω, την εντύπωση ενός έθνους μιλιταριστών και αμοραλιστών. Όπως οι σύγχρονοι Έλληνες θεωρούν φυλές που έρχονται από περιοχές που οι Αμερικανοί φρόντισαν να εκδημοκρατίσουν, όπως το Αφγανιστάν.

Επιστέφοντας στην εργασιακή συμπεριφορά και οργάνωση οι Έλληνες έδειξαν ένα μεικτό πρόσωπο. Από τη μία πρωτοστάτησαν ή συμμετείχαν σε συνδικάτα και αγώνες, όπως αναπτύσσονται στο βιβλίο ενός άλλου Dan Georgakas (και εδώ), Έλληνα αναρχικού αυτήν τη φορά.

Από την άλλη, όμως, χρησιμοποιήθηκαν ως απεργοσπάστες όπου η εργοδοσία εύρισκε ανθρώπους που θα ρίσκαραν ώστε να κερδίσουν τα ως προς το ζην. Χαρακτηριστικό ήταν το πογκρόμ που υπέστη η Ελληνική κοινότητα της Νότιας Ομάχα (South Omaha- 1909), πληθυσμού γύρω στους 2.000. Δεν ήταν τα μόνα κρούσματα διωγμών που συνέβησαν εις βάρος των ομοεθνών μας τη δύσκολη εκείνη εποχή. Νιου Χαμσάιρ- 1906, Σικάγο 1907, Γουάιτ Πάιν-1908 κ.α.. Μάλιστα σε ένα συμβάν στην Ουάσινγκτον, Αμερικάνοι έβαλαν Έλληνες σε πλοιάριο και τους είπαν να μην επιστρέψουν γιατί θα πυροβοληθούν…

Τα φθηνά χέρια των Ελλήνων τους έφερναν στις δουλειές και ελέω Μεγάλης Ύφεσης (1929) οι Αμερικάνοι «στενεύονταν» στο καρεκλάκι του σοφρά της ανεργίας. Αλλά κατηγορούσαν τους Έλληνες ότι τους έπαιρναν τις δουλειές στις οποίες την ίδια ώρα οι Αμερικάνοι δεν ήθελαν να εργάζονται θεωρώντας τες κατώτερες και ευτελείς. Όπως δηλαδή, τώρα κατηγορούμε τους μετανάστες για το ότι δεν βρίσκεις δουλειά σε οικοδομή, αλλά ο φραπέ πήγαινε σύννεφο.

Βέβαια, για την εικόνα του μιλιταριστή απεργοσπάστη ευθύνη κυρίαρχη έχουν και τα ΜΜΕ που αναπαρήγαγαν το στερεότυπο την ίδια ώρα που (το «μεικτό» πρόσωπο των Ελλήνων) συμμετείχαν σε διαμαρτυρίες εναντίων εργοδοτών που χρησιμοποιούσαν απεργοσπάστες (βλ. εδώ – σελ. 209 και εδώ). Καθίσταται σαφές ότι κάθε γενίκευση είναι εξ ορισμού λανθασμένη.

Επιστρέφοντας στην South Omaha, η χρήση Ελλήνων ως απεργοσπάστες σε κινητοποίηση των κατοίκων της περιοχής εξόργισε τον κόσμο. Σε μια ένταση που δημιουργήθηκε συνέπεια αντίδρασης των εργαζομένων, ένας αστυνόμος (Εντ Λόουρι) δολοφονείται από Έλληνα απεργοσπάστη (Γιάννης Μουσουρίδης). Τότε ξεσπά λυντσάρισμα σε όποιον Έλληνα κινούνταν στην πόλη και εμπρησμοί των ιδιοκτησιών (κατοικιών και καταστημάτων) των ομοεθνών μας. Λεπτομέρειες μας παρέχει ο Ελληνοαμερικανός καθηγητής John G. Bitzes εδώ για το πως προστατεύτηκαν οι συμμετέχοντες, για την καλή τύχη του Ι. Μουσουρίδη και την… κακή του Νικόλα Τζιμίκα που δολοφονήθηκε μάλλον ως οφθαλμός αντί του οφθαλμού του αστυνόμου.

Τα γεγονότα της South Omaha αναπαρήγαγαν τα μέσα της εποχής με τρόπο που ερέθιζε το ρατσιστικό ένστικτο, τον φόβο και το μίσος (σας θυμίζει τίποτα;) κατά των Ελλήνων. Αποτέλεσμα ήταν πολύ σύντομα να έχουμε προβλήματα πογκρόμ σε άλλες πόλεις των ΗΠΑ, όπως το Κάνσας Σίτυ (Κάνσας) και το Ντέιτον (Οχάιο).

Τι έλεγε ο Τύπος της εποχής; (παράθεση από τον Ιό):

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ. Ξεφυλλίζοντας τις ομογενειακές εφημερίδες της εποχής, διαπιστώνει κανείς ότι τα ρατσιστικά στερεότυπα σε βάρος των ελλήνων μεταναστών αφθονούσαν στις στήλες του αμερικανικού τύπου, με θεματολογία που παρουσιάζει εκπληκτικές αναλογίες με όσα γράφονται κι ακούγονται σήμερα στην Ελλάδα για τους Αλβανούς συμπολίτες μας. Πρώτο και κύριο χαρακτηριστικό που αποδίδεται στους Ελληνες, έτσι γενικά, είναι η υψηλή εγκληματικότητα. Καθρέφτης της σχετικής αρθρογραφίας μπορεί να θεωρηθεί η τακτική στήλη «Ελληνες εν Αμερική» του «Ελληνικού Αστέρος» του Σικάγου, που περιείχε ως επί το πλείστον αναδημοσιεύσεις από τον τοπικό τύπο διάφορων περιοχών: σε σύνολο 149 ειδήσεων που δημοσιεύθηκαν στις 12 πρώτες εβδομάδες του 1909, οι 78 (ποσοστό 52,3%) αφορούσαν πραγματικά εγκληματικά περιστατικά με δράστες Ελληνες μετανάστες ενώ άλλες 16 (10,7 %) ασχολούνταν με παρεμφερείς κατηγορίες που -λανθασμένα ή `φουσκωμένα’- τους απευθύνθηκαν. Ακολουθεί επιλογή από χαρακτηριστικά δημοσιεύματα της εν λόγω στήλης.

ΤΣΑΝΤΑΚΗΔΕΣ. «Η εν Φιλαδελφεία της Πενσυλβανίας συνάδελφος `Ημερολόγιον’ γράφει ότι συνελήφθη ο Ελλην Βουζάνης, κατηγορούμενος ότι κατέριψε χαμαί μίαν Αμερικανίδα με τον σκοπόν να της αφαιρέσει τα διαμαντικά και τα πολύτιμα αυτής ενώτια» (15/1/1909).

ΒΙΑΣΤΕΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ. «Επίθεσις Ελληνος κατά μικράς αμερικανίδος. Εν Πουέβλω της πολιτείας Κολοράδου κατά την εκεί συνάδελφον `Chieftain’ συνελήφθη ο Ελλην Ιωάννης Σωτηρίου, διότι νύκτα τινά μεθυσμένος ών κατεδίωξε μικράν τίνα Αμερικανίδα. Εις τας φωνάς της παιδίσκης προσέτρεξαν κλητήρες, οίτινες συνέλαβον τον μεθυσμένον ομογενή, όν οδήγησαν εις το κρατητήριον, όπου την επομένην κατεδικάσθη εις πρόστιμον 100.000 δολλαρίων και τα έξοδα παρ’ όλας τας διαμαρτυρίας του ότι ουδέν κακόν διεννοείτο και ότι η μικρά Αμερικανίς ωμοίαζε τα μέγιστα προς την εν τη γενετείρα διαμένουσαν αδελφήν του» (5/2/1909).

ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΟΙ ΑΝΗΛΙΚΩΝ. «Κατά την εν Μέμφιδι της πολιτείας Τεννεσή συνάδελφον `Scimiter’ συνελήφθησαν οι Ελληνες Ηλίας και Νικόλαος Καλαμούζος, κατηγορούμενοι επί παραβάσει του περί μεταναστεύσεως νόμου δια της εισαγωγής ενταύθα Ελληνοπαίδων ανηλίκων, ούς ετοποθέτουν ως υπαλλήλους εις στιλβωτήρια υποδημάτων, λεγόντες και διαβεβαιούντες ενόρκως προ των μεταναστευτικών αρχών ότι οι εισαγόμενοι Ελληνόπαιδες ήσαν συγγενείς των» (19/2/1909).

ΒΡΩΜΙΑΡΗΔΕΣ. «Την φρικώδη κατάστασιν των Ελλήνων αναγιγνώσκομεν εν τη Δέμβερ του Κολοράδου συναδέλφω `Νέα’. Κατά την συνάδελφον ταύτην, ήτις δημοσιεύει εν πλάτει την έκθεσιν του εκεί αστυϊάτρου, 800 Ελληνες ζώσιν υπό τους χειρίστους της υγιεινής και ανθρωπότητος κανόνας. Η αστυνομία εύρε περί τους 25 Ελληνας κοιμωμένους και διαιτωμένους εις έν στενότατον δωμάτιον. Αμέσως η αστυνομία εξεδίωξε τούτους εκείθεν και απελύμανε καταλλήλως το δωμάτιον τούτο, εξ ού ηπειλείτο η υγεία και του περιοίκου πληθυσμού. Ενεκα τούτου η συνάδελφος επιτίθεται δριμύτατα κατά των Ελλήνων, λέγει δ’ ότι εκ της ελεεινής τούτων υγιεινής καταστάσεως απειλείται η υγεία όλης της πόλεως» (5/3/1909).

ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΕΣ. «Δεν είνε ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά, καθ’ ήν συμβαίνει ομογενείς να εργάζωνται ως ανταπεργοί. Τούτο είνε κάκιστον, διότι όχι μόνον μισητοί μεταξύ των άλλων ανθρώπων γενόμεθα, αλλά ενεργούμεν και καθ’ ημών αυτών, ενώ εκ του άλλου άι διάφοροι Αμερικανικαί εταιρείαι μας μεταχειρίζονται ως όργανα, η δε ζωή μας διατρέχει τον έσχατον των κινδύνων» (29/1/1909).

ΣΩΜΑΤΕΜΠΟΡΟΙ. «Ετερον κρούσμα σωματεμπορίας μας έρχεται από την πόλιν Κάνσας της πολιτείας Μιζούρι, κατά την εκεί συνάδελφον `Αστήρ’. Ενεκα τούτων οι επί της μεταναστεύσεως επόπται ήρξαντο σταυροφορίαν κατά των Ελλήνων, ενώ άι Αμερικανικαί εφημερίδες πλάσσουσι διαφόρους φανταστικάς ιστορίας, αίτινες γράφονται επί το τραγικώτερον προς εξερέθισιν των Αμερικανών κατά των Ελλήνων. Το βέβαιον είναι ότι τοιαύτα κρούσματα συμβαίνουσιν, αλλ’ είναι όντως πολύ άδικον να μέμφεται ολόκληρος ο Ελληνικός πληθυσμός δια την παρανομίαν δύο ή τριών Ελλήνων ιδιοκτητών στιλβωτηρίων» (1/1/1909).

Φεστιβάλ Τορόντο- Καναδάς

Θέλετε σουβλάκι και πίτες ωραία ψημένες από Καναδούς; Καλωσορίσατε στο Τορόντο του Καναδά. Εδώ κάθε χρόνο και προς τιμήν των Ελλήνων που εκδιώχθηκαν βάναυσα από την πόλη, με εμπρησμούς και απείρου… μίσους σκηνές, πραγματοποιείται κάτι σαν φεστιβάλ με παραδοσιακές Ελληνικές λιχουδιές, όχι τόσο για τον εξευγενισμό των Καναδών αλλά κυρίως ως αντιρατσιστική πρωτοβουλία συμφιλίωσης και ανθρωπισμού.

Τότε, γύρω απ’ το 1918 (λίγο νωρίτερα για την ακρίβεια) ο Εθνικός Διχασμός επηρέασε την εικόνα των Ελλήνων στο εξωτερικό (;!;). Η μη συμμετοχή της Ελλάδας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε εκληφθεί από τους Καναδούς, εν προκειμένω, ως υπεκφυγή. Την ώρα που Καναδοί στρατιώτες άφηναν τις οικογένειές τους για να πολεμήσουν στο πλευρό της Ανάντ.

Η επιστροφή των στρατιωτών βρήκε τους Έλληνες να έχουν κυριαρχήσει στο εμπόριο και να έχουν διεισδύσει στα οικονομικά του Τορόντο με καταστήματα, εστιατόρια κ.λπ.. Αυτό δεν άρεσε στους βετεράνους που με τα χούγια του πολέμου στο σώμα τους αναζητούσαν ελπίδα στη χώρα τους. Το ποτήρι έσταξε τον Αύγουστο του 1918 όταν βετεράνοι και απλοί πολίτες (γύρω στους 20.000) επιτέθηκαν σε ό,τι υπήρχε ελληνικό και δεν άφησαν εστιατόριο για εστιατόριο. Σχεδόν τέσσερεις μέρες οδομαχίες έλαβαν μέρος με τελικό αποτέλεσμα σωματικές βλάβες Ελλήνων (μεταξύ αυτών γυναίκες και παιδιά) και ανυπολόγιστες υλικές ζημιές.

Αυτά τα γεγονότα είναι, λοιπόν, η αφορμή που το Τορόντο κάθε χρόνο μυρίζει γύρο. Αυτόν τον βίαιο Αύγουστο (Violent August).

Συμπεράσματα:

Σε αυτήν τη μακροσκελή αναφορά προσπαθήσαμε να δώσουμε ένα περίγραμμα τόσο των συμπεριφορών των Ελλήνων μεταναστών όσο και των διακρίσεων τις οποίες υπέστησαν στις αρχές κυρίως του προηγούμενου αιώνα μας.

Ειλικρινή επιθυμία μας ήταν να αντιληφθούμε ότι την εγκληματικότητα δεν πρέπει να την εντοπίζουμε στα Έθνη αλλά στα άτομα. Σε κάθε χρονική στιγμή, όπως είδατε, την εγκληματικότητα την «παράγουν» άλλα κοινωνικά χαρακτηριστικά. Όπως εύστοχα αναφέρει η Έκθεση Wickersham (Τόμος 13, σελ. 69), η συγκέντρωση πολλών αντρών, νέων και χαμηλής καλλιέργειας σε γκετοποιημένες συνθήκες είναι κάποιοι από τους λόγους.

Το αντίδοτο στην αύξηση των πιθανοτήτων παραβατικότητας φέρνει η ισορροπία στη σύνθεση αντρών-γυναικών, η μόρφωση, η εκμάθηση της γλώσσας υποδοχής και άλλες ενέργειες που ωθούν σταδιακά σε αφομοίωση των «ξένων» στη νέα τους πατρίδα.

Η ισορροπία αυτή επέρχεται σταδιακά μετά την Μικρασιατική Καταστροφή όταν άρχισαν περισσότερες Ελληνίδες να περνούν τον Ατλαντικό. Χαρακτηριστική είναι η μείωση της εγκληματικότητας των παιδιών των μεταναστών. Ακόμη πιο μικρή (πάντα σε σχέση με εκείνη των ντόπιων) εκείνη των παιδιών των παιδιών των πρωτο-μετανταστών. Η αφομοίωση εξομαλύνει σχέσεις και συμπεριφορές. Σε σημείο μάλιστα που πολλοί από τους τωρινούς ομογενείς Έλληνες των ΗΠΑ να δυσανασχετούν με την αύξηση της μετανάστευσης στη χώρα του Θείου Σαμ…

Η διάκριση μεταξύ Βορρά-Νότου για τους κατοίκους της Ευρώπης δεν συναντιόταν μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και σε άλλες Αγγλοσαξονικές χώρες. Η Αυστραλία, λόγου χάρη, έστειλε απεσταλμένο στην Ευρώπη για να ανακοινώσει τη μείωση των μεταναστών που θα δέχεται από Ελλάδα (και άλλες χώρες του Νότου) και την προτίμηση προς χώρες όπως η Γερμανία (και άλλες χώρες του Βορρά). Στις εφημερίδες της Εθνικής Βιβλιοθήκης θα βρείτε τα σχετικά δημοσιεύματα.

Η αντίληψη του κόσμου για τον «Έλληνα» άλλαξε όταν ειπώθηκε το ΟΧΙ από τον Ελληνικό Λαό ο οποίος χίμηξε στον άνισο αγώνα κατά της Ιταλικής και μετά της Γερμανικής πολεμικής μηχανής. Στον αγώνα της αξιοπρέπειας (και όχι του ρεαλισμού). Τότε και μόνον τότε το να αποκαλείσαι Έλληνας αποτέλεσε στοιχείο αυτοσεβασμού (εδώ 7η παράγραφος πριν το τέλος).

Απαραίτητη φαίνεται, επίσης, να είναι η ύπαρξη μεταναστευτικής πολιτικής (τί είπα τώρα;). Πολιτική που θα κινείται μακριά από τη «χρήση» των μεταναστών για λόγους εντυπωσιασμού και ψηφοθηρίας από πατριδοκάπηλους και Κάλαχαν. «Χρήση» που επιδεινώνει τη ροπή προς το έγκλημα μιας και ο μηδενισμός οδηγεί σε συμπλέγματα που κάποια φορά μπορεί να εκδηλωθούν παραβατικά. Αλλά μια Πολιτική σύμφωνη με τη Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και αποφασιστική (με την καλή την έννοια).

Το συμπέρασμα, λοιπόν, από αυτό το κείμενο είναι ότι το «άθλημα» της καλλιέργειας και της αξιοπρέπειας είναι αυτό που δίνει αυθυπαρξία στη γη τούτη και καμιά εθνοτική ταμπέλα. Δεν είσαι «ψηλός» επειδή είσαι Έλληνας ή Λιθουανός, αλλά επειδή στέκεσαι στη γη ως προσωπικότητα. Δύσκολο αλλά αληθές.

Απο Τριτη-Σαββατο και  τις 9.00-14.00 ειναι ανοικτος ο χωρος των κρατητηριων της Κομμαντατουρ που λειτουργησε απο τον Μαιο του 1941 εως τον Οκτωβρη του 1944.

Ο χωρος ειναι επισκεψιμος και απο σχολεια μετα απο συνενοηση .τηλ 210 3243581/210 9099416

Ειναι η παλια ΔΕΗ στην Κοραη διπλα στα παλια γραφεια της ΕΦΕΕ του 1960.Εκτος λοιπον απο το Μουσειο της Ακροπολης και το αρχαιολογικο μουσειο με τη μεγαλη σημασια τους ισως καποιοι φωτισμενοι δασκαλοι να πανε καποτε και τα δικα μας παιδια της Ερμιονιδας  οπως αυτα της Αθηνας (ειναι συνεχεια γεματος παιδια απο σχολεια ο χωρος ) να δουνε που και απο ποιους γραφτηκε η συγχρονη ιστορια μας.

Οι φωτο απο ΕΔΩ

built

jail

Χωρος ιστορικης μνημης λεγεται αλλα οπως μας ειπαν στην ξεναγηση, ελαχιστοι κρατουμενοι και κρατουμενες βρεθηκαν να καταθεσουν τις προσωπικες τους ιστοριες απο το 1991 που ξεκινησε η προσπαθεια.Ελαχιστα εινια γνωστα για αυτα τα κρατητηρια.Γιατι αραγε; Μα στην Ελλαδα κυριαρχησε το να κρυβεις καθε αντιστασιακη σου πραξη κατα του κατακτητη μην μπλεξεις εσυ και οι απογονοι σου με ενα εχθρικο μετεμφυλιακο κρατος που θεωρουσε την αντιφασιστικη- αντιναζιστικη αντισταση κατα των κατακτητων φιλοκομμουνιστικη δραστηριοτητα.

Οι φωτογραφεις απο τους επισκεπτες απαγορευονται αυστηρα και δεν μπορει παρα να ειναι σεβαστο γιατι αυτος ο ιστορικος χωρος ανοικει δυστυχως οχι στο κρατος και τους πολιτες  αλλα σε μια ασφαλιστικη εταιρεια.Στον  ιστοχωρο της Κοραη  παντως θα βρειτε πολλες πληροφοριες φωτογραφιες και βιντεο.Στα κρατητηρια και στα κελια απομονωσης «φιλοξενηθηκαν»οπως καταλαβαινουμε απο τα ακιδογραφηματα ( γκραφιτι )εκτος απο Ελληνες και κρατουμενοι Ιταλοι , Γερμανοι και αλλοι.

Στους χώρους αυτούς κρατήθηκαν πολλοί έλληνες πατριώτες αλλά και κάποιοι Γερμανοί και Ιταλοί αντιφασίστες, ενώ «πέρασαν» πολλοί έλληνες πολίτες κάθε ηλικίας, μέχρι και παιδιά 14 ετών, για ασήμαντα παραπτώματα. Σε όλη την έκταση των τοίχων του δευτέρου και σε περιορισμένο τμήμα του πρώτου υπογείου οι κρατούμενοι έγραφαν ή χάραζαν με όποιο αιχμηρό αντικείμενο είχαν στη διάθεσή τους μηνύματα, ονόματα, χρονολογίες και σχέδια (ανθρώπινες φιγούρες, καράβια, τραμ, αυτοκίνητα κ.λ.π), κληροδοτώντας στις επόμενες γενιές ανεξίτηλη την ιστορική μνήμη. Οι Γερμανοί έβαφαν επανειλημμένα τους τοίχους, οι οποίοι κάθε φορά ξαναγέμιζαν με μηνύματα.

Ειναι τραγικη η μοιρα αυτου του λαου. Δεν υπαρχει αλλη χωρα στην Ευρωπη που οι ταγματαλητες συνεργατες των κατακτητων να εγιναν κυβερνηση μετα τον πολεμο με την καλυψη των Αγγλοαμερικανων αντικομμουνιστων , να εγιναν υψηλα στελεχη του στρατου,της οικονομιας και της πολιτικης, αυτοι και τα παιδια τους. Μεχρι που μια ομαδα απο αυτους με αρχηγο τον ταγματαλητη Παπαδοπουλο κατελυσαν ακομα και την υπο βασιλικη κηδεμονια περιωρισμενη δημοκρατια μας(επιτελους ποιος κυβερνα αυτο το τοπο ειχε πει αναχωροντας ο Καραμανλης)και εγκαθιδρυσαν το δικτατορικο καθεστως ,που βασανισε εξορισε, σκοτωσε στην Ελλαδα, που κατελυσε την Κυπριακη δημοκρατια και εφερε την κατοχη του μισου νησιου.Αυτοι και οι ΙΔΕΕΣ τους οι κοκκινες προβιες τους οι διασυνδεσεις τους με την CIA.

Και μην νομιζετε ξεδοντιασμενο το θηριο των απογονων τους  γυρνα ακομα στους δρομους της χωρας μας και σκοτωνει τον Φυσσα.

Στην φωτο το κτηριο της Εθνικης ασφαλιστικης κατα την παραδοση των ΕΑΜιτων που το ειχαν για γραφεια τους το 1944.Πισω τους τα τανκς του Σκομπι και του Γεωργιου του Β διορισμενου στον εμφυλιο βασιλια τοποτηρητη των ξενων συμφεροντων.Διαδοχος του την πρωταπριλια του 1947 ο αδερφος του Παυλος  συζυγος (και δευτερος ξαδερφος ) της Φρικης,μελους της ναζιστικης νεολαιας και πατερας του σημερινου εκπτωτου γειτονα μας

tank1

tank2

Τα βιβλια του Βασιλη Λαδα που αναφερονται στην τοπικη μας ιστορια συνεχιζουν να διατιθενται δωρεαν απο την δημοτικη μας βιβλιοθηκη.

http://argolika.gr/index.php/2013-10-18-09-06-46/2013-10-18-09-07-10/2013-10-18-09-07-40/4935-ekpaideytikes-ekdromes-athina

ΤΟΠΙΚΕΣ

Ένας απελπισμένος έμπορος γράφει για τις … «εκπαιδευτικές» εκδρομές στην Αθήνα…

 

ftgrett

Mε πλήρη επιτυχία εξελίσσονται και φέτος οι εκδρομές για shopping therapy στην Αθήνα από τα δημόσια και ιδιωτικά σχολεία της πόλης του Άργους.

Η εξόρμηση στους εμπορικούς πεζοδρόμους της πρωτεύουσας και η επίσκεψη των γνωστών σε όλους μας πολιτιστικών χώρων όπως ΖΑRΑ, BERSHSKA, Η&Μ, PULL and BEAR κλπ, εντάσσονται στην προσπάθεια αναβάθμισης του εκπαιδευτικού και μορφωτικού επιπέδου των μαθητών, οι οποίοι γυρίζουν από τις εκπαιδευτικές εκδρομές, κρατώντας ανά χείρας τα ψώνια τους, προς πλήρη ευχαρίστηση των καθηγητών τους.

Μάλιστα προβλέπεται η διαδικασία αυτή να κορυφωθεί το ερχόμενο Σαββατοκύριακο με διάφορα Φροντιστήρια -που δείχνοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στους ντόπιους επαγγελματίες και πελάτες τους- στέλνοντας τους μαθητές του στη πρωτεύουσα για το καθιερωμένο shopping προς ανταπόδοση.

Είναι ξεκάθαρο ότι όλα τα παραπάνω εντάσσονται στον εκπαιδευτικό προγραμματισμό των σχολείων μας και κυρίως εντάσσονται στις ενέργειες δημιουργίας τοπικής αλληλεγγύης και οικοδόμησης κοινωνικής συνοχής από τους υπευθύνους.

Οι τοπικοί Εμπορικοί Σύλλογοι οφείλουν ένα μεγάλο »ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» σε όλους τους εμπλεκόμενους, όπως και να να ενισχύουν συνεχώς με δωρεές, χορηγίες, και άλλες δράσεις, αλλά και ως πελάτες όλους αυτούς που κάνουν-εκ του ασφαλούς- το παν για να τους διαλύσουν τις επιχειρήσεις τους μια για πάντα.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ένας απελπισμένος έμπορος

Ενα γεματο τριημερο στην Αθηνα

Παρασκευη και Σαββατο στο κεντρικο κτηριο του Πανεπιστημιου Αθηνων και στην αιθουσα Δρακόπουλου μια σειρα ομιλιων -μελετων και μετα ερωτησεις απο το κοινο.

1

Γεματη η αιθουσα πολυς κοσμος επρεπε να κατσουμε ακομα και στα σκαλοπατια τρομερα ενδιαφερουσες ολες οι ομιλιες ξαφνιαστηκα οταν ειδα  την φωτογραφια του παπου μου Κωνσταντινου Παπαδόγιαννη σε μια στιγμη στην οθονη την περιοδο που ηταν στο επιτελειο του Μπακιρτζη στην Ομαδα Μεραρχιων Μακεδονιας .

Papoys

Το Σαββατο το βραδυ μετα το τελος της συνεδριασης και στα πλαισια των εκδηλωσεων του τριημερου μια χορευτικη παρασταση στο αυτοδιαχειριζομενο θεατρο Εμπρος στου Ψυρρη.

Φισκα στον κοσμο το θεατρο καταπληκτικη η παρασταση μας αφησε τις καλυτερες εντυπωσεις.Οκτω χορευτες και χορευτριες «μιλησαν» με τα σωματα τους για την μαχη της Αθηνας την στιγμη που μια μεγαλη ομαδα μουσικων εδενε ζωντανα με ηχους την κινηση για περιπου μιαμιση ωρα.

2

Γιατι αραγε τετοιο ενδιαφερον για ενα συνεδριο πανω σε γεγονοτα που εγιναν εβδομηντα χρονια πριν;Σιγουρα οι πρωταγωνιστες εχουν φυγει ακομα και αν τοτε ηταν νεα παιδια γυρω στα εικοσι. Και τα σημαδια στους τοιχους της Αθηνας  απο τις σφαιρες (τα θυμαμαι μικρος) εχουν φυγει κι αυτα.Το τανκ των Εγγλεζων που εριξε την πυλη του Πολυτεχνειου  πολλες δεκαετιες πριν την 17η Νοεμβρη 1973 εχει χαθει απο τις αναμνησεις των περισσοτερων.Και σιγουρα οι «ιπταμενοι  Αναρχικοι» του 2014 δεν γνωριζουν πως νεα παιδια σαν κι αυτους πετουσαν απο τις ταρατσες των σπιτιων μολοτωφ στα Εγγλεζικα τανκς στα Εξαρχεια.

Γιατι λοιπον τοσος κοσμος καθε ηλικιας στο διημερο;

4

Μα γιατι τοτε η αριστερα βρεθηκε στα προθυρα της εξουσιας οπως και σημερα .Και μαλιστα τοτε ειχε οχι το 30% του κοσμου οπως σημερα αλλα την συντριπτκη πλειοψηφια (εκτος των ταγματασφαλητων και των βασιλικων ξενοκινητων πολιτικων).Και οχι μονο. Εκτος απο την πλειοψηφια του κοσμου ειχε και τα οπλα.Εναν ετοιμοπολεμο μπαρουτακαπνισμενο στρατο εμπειρων πολεμιστων και στρατιωτικων που θα υπερασπιζονταν την ελευθερια και την ανεξαρτησια της χωρας.

Το παλιο πολιτικο κατεστημενο ειχε καταρευσει.Σερνοταν στα σκαλοπατια ενος ξενοφερτου υποστηρικτη των ξενων οικονομικων συμφεροντων,ενος βασιλια που  στον πολεμο ειχε βρει καταφυγιο στην Αγγλια, ενος βασιλια που ειχε στηριξει ολοψυχα την δικτατορια του Μεταξα προπολεμικα. Σερνοταν πισω απο τις επιλογες της Αγγλικης αυτοκρατοριας που ηθελε την Ελλαδα σταθμο για τα εμπορικα της πλοια.Οικονομικη κριση, πεινα , διαλυμενη η παραγωγικη δομη της χωρας. Η αριστερα ετοιμη οχι για την επιβολη ενος καποιου  κομμουνισμου (ειχε επιγνωση των διεθνων συμφωνιων αναμεσα στον Σταλιν και τους Δυτικους)αλλα για ενα αξιοπρεπη συμβιβασμο με τις αστικες δυναμεις για την ολοκληρωση του δημοκρατικου μετασχηματισμου της χωρας χωρις παντως το στεμα και τους υποστηρικτες του. Το ΚΚΕ μιλουσε για ενα μεταβατικο σταδιο οχι πολυ διαφορετικο απο τα αντιστοιχα κομμουνιστικα κομματα της Δυτικης Ευρωπης.Και πιστευω πως ενα μεγαλο κομματι του λαου μας ηταν ετοιμο για πολυ περισσοτερα .Για μια Λαικη δημοκρατια για εναν σοσιαλιστικο μετασχηματισμο της χωρας.

Και χασαμε. Τοτε χασαμε.Ο κοσμος λοιπον η τουλαχιστον ενα κομματι του κοσμου της αριστερας σημερα αναρωτιεται γιατι.Που σφαλαμε .Αυτες τις λιγες μερες του Γεναρη του 1945 στην Θεσσαλονικη που ο Δημος ειχε περασει στα χερια των Δημοκρατων και μεχρι να ερθουν οι Εγγλεζοι τι εγινε λαθος. Επρεπε ο  ΕΛΑΣ το ΕΑΜ το ΚΚΕ να παρουν την εξουσια; Επρεπε να δωσουν τα οπλα η οχι στη Βαρκιζα.Οι ευθυνες του Σιαντου;Οι ευθυνες του Ζαχαριαδη που τον διαδεχτηκε αργοτερα;

Οι ευθυνες παντως του φασιστα Τσωρτσιλ που ματοκυλισε την Αθηνα βαση σχεδιου ειναι πια ξεκαθαρες.Το καθεστως που οικοδομηθηκε υπο την κηδεμονια των Εγγλεζων στηριχθηκε στα πιο αντιδραστικα κομματια της Ελληνικης κοινωνιας στους συνεργατες των Γερμανων και στους μαυραγοριτες της κατοχης.Και μετα ηρθε ο εμφυλιος πολεμος που συνεχιστηκε και μετα το τελος του , υποκωφα η φανερα μεχρι το 1974.

Απο τις αρχες του Δεκεμβρη του 1944 μεχρι τις αρχες του Γεναρη του 1945 και την ανακωχη, ως την συμφωνια της Βαρκιζας αρχες  Φλεβαρη του 1945 δυο μηνες  που χαραξαν την ιστορια της συγχρονης Ελλαδας.

Την Κυριακη το πρωΐ η Αθηνα εζησε μια μεγαλη διαδηλωση ανθρωπων. Ησυχοι ακουγαμε προσεχτικα τους ομιλητες απο πλατεια  σε πλατεια να μας περιγραφουν τις μαχες του κεντρου τον ηρωισμο αυτων των ανθρωπων που τα εβαλαν με πανω απο 60 χιλιαδες εμπειροπολεμους Εγγλεζους στρατιωτες (και Ινδους στρατιωτες)με τανκς αεροπλανα βαρυ οπλισμο και τους Αμερικανους απο πισω.

Φευγοντας απο την πλατεια Κανιγγος απο οπου ξεκινησε η ξεναγηση

6

Εδω η πλατεια Εξαρχειων .Θεατρο μαχων και μεγαλου ηρωισμου.

9

Κατεβαινοντας την Στουρναρη προς την επομενη σταση γωνια Στουρναρη και Πατησιων.

12k

Απεναντι ηταν οι αντιπαλοι ταγματασφαλητες στο κτηριο της  Ασφαλειας και οι νεαροι ΕΠΟΝΙΤΕΣ του Λορδου Μπαυρον.Τα παλια τους τουφεκια αναβαν μετα απο δεκα  βολες και καποιες φορες αφου ελειπε το νερο τα κρυωναν με κατουρημα για να ξανα πυροβολησουν.Πυροβολουσαν με την σειρα η καθε ομαδα για να κρυωσουν τα οπλα τους. Ετσι μια ομαδα Εγγλεζων καταδρομεων που μπηκε απο μια κερκοπορτα (με την βοηθεια ενος εφιαλτη οπως παντα)τους εφνιδιασε και σκοτωσε 10 απο αυτους .

tp://ellinikosemfilios.blogspot.gr/2011/12/blog-post_08.html

Η Γενική Ασφάλεια στις οδούς Στουρνάρα και Πατησίων δεχόταν επιθέσεις τόσο από τα γύρω κτίρια όσο και από πυροβολικό εγκατεστημένο στο λόφο του Στρέφη, ενώ 50 περίπου Ελασίτες καταλαμβάνουν το Πολυτεχνείο το οποίο όμως ανακαταλαμβάνεται από τις Βρετανικές δυνάμεις τις απογευματινές ώρες.
Συγκρούσεις διεξάγονται στο Δ’ Αστυνομικό Τμήμα Γ’ Σεπτεμβρίου και Σολωμού, στο Αρχηγείο Χωροφυλακής Ιουλιανού 36 και στις περισσότερες πολυκατοικίες της οδού Πατησίων.

558915_220750148057795_1027715620_n

Ακολουθησαμε τους ομιλητες μεχρι την Πλατεια Εθνικης Αντιστασης (Δημαρχειου) αφου σταθηκαμε πρωτα στην Ομονοια οπου εγιναν και οι σκληροτερες μαχες.Μετα δυστυχως επρεπε να φυγουμε

12

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B5%CE%BA%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC

http://www.askiweb.eu/index.php?option=com_content&view=article&id=245:dekemvrianasinedrio&catid=14:sample-data-articles&lang=gr

Δεκεμβριανά 1944. Το παρελθόν και οι χρήσεις του

12 & 13 Δεκεμβρίου 2014

Αμφιθέατρο «Ιωάννης Δρακόπουλος», Κεντρικό κτίριο Πανεπιστημίου Αθηνών (Προπύλαια)

Τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας και το Φόρουμ Κοινωνικής Ιστορίας διοργανώνουν συνέδριο με θέμα: «Δεκεμβριανά 1944. Το παρελθόν και οι χρήσεις του» στις 12 και 13 Δεκεμβρίου 2014 στο Αμφιθέατρο «Ιωάννης Δρακόπουλος» στο Κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών (Προπύλαια).

Πρόγραμμα συνεδρίου σε pdf

Αναλυτικό πρόγραμμα

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014

14.30 – 15.00: Εισαγωγική Ομιλία από τον Πολυμέρη Βόγλη και την Ιωάννα Παπαθανασίου

15.00 – 15.45: Φωτογραφικές απεικονίσεις της μάχης της Αθήνας

Μανόλης Κασιμάτης, Ερευνώντας, αναλύοντας και καταγράφοντας φωτογραφίες, φωτογράφους και φωτοκινηματογραφιστές

Γεωργία Ιμσιρίδου, Βούλα Παπαϊωάννου, Δημήτριος Χαρισιάδης, Ηνωμένοι Φωτορεπόρτερ, Dmitri Kessel. Διαφορετικές φωτογραφικές προσεγγίσεις ενός ιστορικού γεγονότος

15.45 – 16.00: διάλειμμα

16.00 – 17.30: Η πόλη της Αθήνας ως πεδίο μάχης

Πρόεδρος: Αλεξάνδρα Πατρικίου

Μανόλης Αρκολάκης, Τα οδοφράγματα στη μάχη της Αθήνας: φωτογραφική αφήγηση της επαναστατικής διαδικασίας

Πέτρος Φωκαΐδης, Από την πόλη στο κτίριο: χρήσεις και αφηγήσεις του παρελθόντος σχετικά με την ανατίναξη της Πολυκατοικίας Μιχαηλίδη στα Εξάρχεια το Δεκέμβριο του 1944

Ελένη Κυραμαργιού, Συγκρούσεις και οδοφράγματα στη Δραπετσώνα, Δεκέμβρης 1944.

17.30 – 17.45: διάλειμμα

17.45 – 19.30: Στρατός, Βρετανοί και στρατευμένη Δεξιά

Πρόεδρος: Πολυμέρης Βόγλης

Τάσος Σακελλαρόπουλος, Η δημιουργία και συγκρότηση του Ιερού Δεσμού Ελλήνων Αξιωματικών (ΙΔΕΑ). Ο Δεκέμβριος 1944 ως τομή στο εσωτερικό του σώματος των αξιωματικών

Μενέλαος Χαραλαμπίδης, «Ήταν μια δυσάρεστη εμπειρία να αισθάνεσαι ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να τιναχτείς στον αέρα». Οι Βρετανοί στη μάχη της Αθήνας

Κώστας Κατσούδας, Η δυναμικωτέρα όλων των εθνικών οργανώσεων: Η «Χ» στην Κατοχή και τα Δεκεμβριανά

21.00: «Το σώμα κάθε Δεκέμβρη»

Μια ομιλία/παράσταση του χορογράφου Κωνσταντίνου Μίχου

Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός, Ρήγα Παλαμήδη 2, Ψυρρή

Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2014

10.00 – 11.30: Μεταξύ γεγονότων και μύθων

Πρόεδρος: Βαγγέλης Καραμανωλάκης

Δανάη Γιαννοπούλου, Ο Δεκέμβρης του ’44 μέσα από τις εφημερίδες της εποχής· από την άφιξη της Ορεινής Ταξιαρχίας στην Αθήνα μέχρι την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας

Ιάκωβος Ανυφαντάκης, Οι τρεις θάνατοι της Ελένης Παπαδάκη

Έλενα Πατρικίου, Και πάλι για την δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη. Πολιτικές χρήσεις και ιδεολογικές καταχρήσεις του μοντερνισμού και της αναβίωσης της τραγωδίας στην Ελλάδα του εμφύλιου

11.30-11.45: διάλειμμα

11.45 – 13.00: Τα Δεκεμβριανά εκτός των τειχών

Πρόεδρος: Ιωάννα Παπαθανασίου

Μάριος Αθανασόπουλος, Όψεις των Δεκεμβριανών στην επαρχία: η «λαοκρατία» στη Μεσσηνία

Στράτος Δορδανάς & Ελένη Πασχαλούδη, Ένας ακήρυχτος πόλεμος: η Εαμοκρατία στη Θεσσαλονίκη

13.00 – 14.00: Διαστάσεις της σύγκρουσης

Πρόεδρος: Δέσποινα Παπαδημητρίου

Αθανάσιος Παπαντωνίου, Η εθνική πολιτοφυλακή και η δράση της στις συνοικίες της Αθήνας. Η περίπτωση του στρατοπέδου της ΟΥΛΕΝ και της πολιτοφυλακής Κάτω Πατησίων

Κώστας Παλούκης,Η λογική της ενδοαριστερής βίας: κομματικοί εναντίον τροτσκιστών/αρχειομαρξιστών

14.00 – 15.30: διάλειμμα

15.30 – 17.15: Διαστάσεις της σύγκρουσης (συνέχεια)

Πρόεδρος: Μενέλαος Χαραλαμπίδης

Τάσος Κωστόπουλος, Η «κόκκινη βία» του Δεκέμβρη: μια πρώτη αποτίμηση

Φίλιππος Κάραμποτ & Αλεξάνδρα Πατρικίου, Η εμπειρίας της ομηρίας. Μια προσέγγιση

Ιωάννα Παπαθανασίου, Αιχμάλωτοι των Εγγλέζων. Από το Γουδί στην Ελ Ντάμπα

17.15 – 17.30: διάλειμμα

17.30 – 19.30: Η μνήμη του Δεκέμβρη

Πρόεδρος: Τάσος Σακελλαρόπουλος

Πολυμέρης Βόγλης, Μετά τα Δεκεμβριανά. Η μνήμη του Δεκέμβρη στα χρόνια 1945-1947

Ελένη Κούκη, Η χούντα και το νόημα των Δεκεμβριανών

Ελένη Στριφτόμπολα, Όταν η εθνική συμφιλίωση συναντά το Δεκέμβρη: Μνήμες από το Δεκέμβριο του ’44 στο δημόσιο πολιτικό λόγο κατά την επίσημη αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης το 1982

Μάγδα Φυτιλή, Η μνήμη των Δεκεμβριανών ως πολιτικό διακύβευμα στη δεκαετία του ’80: «ημέρα εθνικής περισυλλογής ή ηρωικής αντίστασης;»

19.30 – 20.00

Κλείσιμο-Συμπεράσματα: Ηλίας Νικολακόπουλος

Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2014

Ιστορικός περίπατος: 11.30 Σημείο εκκίνησης: Πλατεία Κάνιγγος

«Αναζητώντας τα ίχνη των Δεκεμβριανών. Μια ιστορική περιήγηση στο κέντρο της Αθήνας (Εξάρχεια-Ομόνοια-Μεταξουργείο)», σε συνεργασία με τον 105,5 Στο Κόκκινο και την εκπομπή Η Ιστορία στο Κόκκινο.

Κατάλογος συνέδρων:

Ονοματεπώνυμο Ιδιότητα
Αθανασόπουλος, Μάριος Δρ. ΕΚΠΑ
Ανυφαντάκης, Ιάκωβος Υπ. Δρ. Πάντειο Πανεπιστήμιο
Αρκολάκης, Μανόλης ΕΑΠ
Βόγλης, Πολυμέρης Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Γιαννοπούλου, Δανάη Μεταπτυχιακή φοιτήτρια, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Δορδανάς, Στράτος Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Ιμσιρίδου, Γεωργία Μουσείο Μπενάκη
Καραμανωλάκης, Βαγγέλης ΕΚΠΑ & ΑΣΚΙ
Κάραμποτ, Φίλιππος Ανεξάρτητος ερευνητής
Κασιμάτης, Μανόλης Φωτογράφος
Κατσούδας, Κώστας Υπ. Δρ. Πάντειο Πανεπιστήμιο
Κούκη, Ελένη Υπ. Δρ. ΕΚΠΑ
Κυραμαργιού, Ελένη Υπ. Δρ. Πανεπιστημίου Αιγαίου
Κωστόπουλος, Τάσος Δημοσιογράφος, Υπ. Δρ. Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Νικολακόπουλος, Ηλίας ΕΚΠΑ & ΑΣΚΙ
Παλούκης, Κώστας Υπ. Δρ. Παν/μίου Κρήτης
Παπαδημητρίου, Δέσποινα Πάντειο Πανεπιστήμιο
Παπαθανασίου, Ιωάννα ΕΚΚΕ & ΑΣΚΙ
Παπαντωνίου, Αθανάσιος Ανεξάρτητος ερευνητής
Πασχαλούδη, Ελένη Δρ. Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Πατρικίου, Αλεξάνδρα Post-doc Πάντειο Πανεπιστήμιο
Πατρικίου, Έλενα Διδάκτωρ κλασικής Φιλολογίας – Ιστορίας
Σακελλαρόπουλος, Τάσος Μουσείο Μπενάκη & ΑΣΚΙ
Στριφτόμπολα, Ελένη Φιλόλογος, μεταπτυχιακή ΕΚΠΑ
Φυτιλή, Μάγδα Υπ. Δρ. ΕΚΠΑ
Φωκαΐδης, Πέτρος Υπ. Δρ. ΕΜΠ
Χαραλαμπίδης, Μενέλαος Δρ. ΕΚΠΑ

Οργανωτική Επιτροπή: Πολυμέρης Βόγλης, Ηλίας Νικολακόπουλος, Ιωάννα Παπαθανασίου, Αλεξάνδρα Πατρικίου, Τάσος Σακελλαρόπουλος, Μενέλαος Χαραλαμπίδης

https://enthemata.wordpress.com/2014/12/14/dorovinis-2/

Η Αριστερά στη Δημαρχία του Άργους (Σεπτ. 1944-Ιαν. 1945)

Κανονικό

Μια συναινετική διοίκηση

του Βασίλη Κ. Δωροβίνη

«Ο Έλληνας δεν έχει συμφιλιωθεί με τον εμφύλιο. Αυτό σημαίνει πως δεν έχει συμφιλιωθεί με τον Άλλον, τον διαφορετικό, τον αντίθετο […] πως δεν συμφιλιώθηκε με τον εαυτό του.»

Θόδωρος Τερζόπουλος από συνέντευξη στην «Αυγή»

 

 

Μερική άποψη του Άργους πριν το 1936

Ένα από τα δεδομένα της Μεταπολίτευσης στον επιστημονικό-ερευνητικό τομέα υπήρξε η αποφασιστική στροφή προς την περίοδο της Κατοχής, της Απελευθέρωσης και του Εμφυλίου. Μέχρι σήμερα δύο κύρια ρεύματα έχουν διαμορφωθεί σχετικά, εκείνο με συμπάθειες στο χώρο της Αριστεράς και το μεταγενέστερο που αποκαλείται “αναθεωρητικό”. Δεν θα υπεισέλθουμε με το παρόν άρθρο στην ήδη σχεδόν οριοθετημένη διαφορά, αλλά θα θέλαμε να επισημάνουμε το ότι, κατά τη γνώμη μας, δύο μεθοδολογικές ελλείψεις ή χαρακτηριστικά σημαδεύουν τις δύο τάσεις. Την πρώτη, η έλλειψη ανθρωπολογικών προσεγγίσεων, μάλιστα σε πόλεις της επαρχίας και στον ύπαιθρο χώρο όπου εδραία ανθρωπολογικά δεδομένα διαμόρφωσαν νοοτροπίες, ευνόησαν πράξεις και οδήγησαν σε γεγονότα σαφώς αποδοκιμαστέα, που όμως δεν ποδηγετήθηκαν από κεντρικές πολιτικές οργανώσεις. Τα διαβόητα φαινόμενα ακραίας, μάλιστα, βίας, όπως ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο, είναι καιρός να ερευνηθούν και να αντιμετωπιστούν κατάματα. Επίσης, είναι καιρός να ερευνηθούν με επάρκεια τα φαινόμενα εσωτερικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών, σε εποχή μάλιστα που πολιτικά υπεύθυνοι, όπως ο Ζαχαριάδης, ανασύρονται από μία κάποια λήθη, για να στηθούν σε βάθρα.

Ως προ το δεύτερο ρεύμα, παρατηρούμε καταρχήν μία σαφή τάση για καταχρηστικές γενικεύσεις (extrapolations) ή εξίσου καταχρηστικές μειώσεις και σμικρύνσεις, ιδιαίτερα του βάρους γεγονότων και των σημασιών τους, που ασφαλώς δεν συμβάλλουν διόλου στην αντιμετώπιση, με τη δέουσα αντικειμενικότητα, των πτυχών της περιόδου που αναφέραμε. Οργανωτικές πλευρές διογκώνονται ενώ ατομικά ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά γενικεύονται, για να καλύψουν την πολύμορφη συχνά υφή κινημάτων και τάσεων.

Το Άργος κατά την Κατοχή και την Απελευθέρωση

Προκήρυξη της διαλυθείσας Πολιτοφυλακής για την παράδοση όλων των όπλων.

Για το θέμα που αφορά η παρούσα δημοσίευση, θα θέλαμε να διευκρινίσουμε ότι εντάσσεται σε γενικότερη μελέτη μου για την πόλη του Άργους κατά την Κατοχή και την Απελευθέρωση. Ποιο το γενικότερο ενδιαφέρον; Νομίζω ότι πρέπει να στραφεί η προσοχή μας στην έρευνα της καθημερινής ζωής της ελληνικής ενδοχώρας κατά την περίοδο αυτή, των νοοτροπιών που αναδύθηκαν τότε, μέσα από την ιδιομορφία οικιστικών συνόλων αλλά και περιφερειακών κοινοτήτων. Η περίπτωση της πόλης του Άργους παρουσιάζει το ενδιαφέρον ενός οικιστικού κέντρου μικρομεσαίου μεγέθους, κατά τη δεκαετία 1940-1950, που διατηρεί ανέπαφα τα βασικά οικιστικά του χαρακτηριστικά, όπως αυτά διαμορφώθηκαν στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και στα πρώτα χρόνια του 20ού. Επιπλέον, αποτελεί την πόλη με το μεγαλύτερο πληθυσμό (περίπου 10.000) του τότε ενιαίου νομού Αργολιδοκορινθίας, με πρωτεύουσα το Ναύπλιο, αλλά και το παραγωγικό κέντρο του (βιομηχανία εριουργίας και οινοποιίας, εντατική γεωργία στην περιφέρεια του—οπωροκηπευτικών, καπνού και αρχή καλλιέργειας εσπεριδοειδών), επιπλέον όμως και εμπορικό κέντρο του νομού (με πλήθος εργαστηρίων και μηχανουργείων).

Κατά την περίοδο της αποχώρησης των γερμανικών στρατευμάτων από την πόλη, μέχρι την αρχή του Ιανουαρίου 1945, γίνεται στο Άργος ένα “πείραμα” διοίκησης του από την Αριστερά, μετά από διαπραγματεύσεις με επιτροπή αντιπροσωπευτική του χώρου της συντηρητικές παράταξης, που τότε περιλάμβανε πρόσωπα του χώρου του προπολεμικού Λαϊκού Κόμματος και εκείνου των βενιζελογενών, και μετά από τη διοργάνωση λαϊκών συνάξεων, δεδομένου ότι δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις για κανονική διενέργεια εκλογών. Κατά την περίοδο που προηγήθηκε (Απρ. 1941-αρχές Σεπτ. 1944) δήμαρχοι και μέλη ενός ολιγάριθμού Δημοτικού Συμβουλίου διορίζονταν από τις αρχές της Κατοχής, δίχως να είναι σαφές σήμερα με ποια κριτήρια και από ποιους, ιδίως από την ελληνική πλευρά, γίνονταν υποδείξεις προσώπων.

Τόσο στο Άργος όσο και στο Ναύπλιο υπήρχαν μονάδες Χωροφυλακής και μονάδες των Ταγμάτων Ασφαλείας, ενώ επικεφαλής του Τμήματος Χωροφυλακής Άργους βρέθηκε ο Δ. Κουρκουλάκος, άνθρωπος μετριοπαθής. Ταυτόχρονα, είχε σχηματιστεί και μονάδα Πολιτοφυλακής, με μέλη συντηρητικούς πολίτες. Από την πλευρά του ΕΛΑΣ, μονάδες του 6ου Συντάγματός του, με επικεφαλής τον επίσης μετριοπαθή Εμμ. Βαζαίο, ήταν αυτές που με έδρα το ημιορεινό χωριό Γκέρμπεσι (σήμερα Μιδέα) είχαν άμεση ανάμειξη στα όσα συνέβησαν στο Άργος.

Το γενικότερο κλίμα στην Αργολιδοκορινθία και γενικότερα στην Πελοπόννησο ήταν ιδιαίτερα δυσοίωνο και βαρύ, μάλιστα στα ορεινά της Αργολίδας εμφυλιοπολεμικό. Στην ίδια την πόλη του Άργους είχαν σημειωθεί σποραδικές εκτελέσεις και απαγωγές πολιτών με ιδιαίτερες βιαιοπραγίες από άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι από την άνοιξη του 1944 σημειώνεται δραματική αύξηση των εκτελέσεων πολιτών από τα γερμανικά στρατεύματα, κοντά σε δύο σημεία εισόδων του Άργους. Μετά τους πρώτους μήνες του 1944, εντάθηκαν επιθετικές ενέργειες των ανταρτών κατά των δυνάμεων Κατοχής, μάλιστα με τη γενική ενθάρρυνση του συμμαχικού παράγοντα και με την παρουσία Άγγλων “συνδέσμων” στην Αργολιδοκορινθία.

Μια ανακοίνωση- προκήρυξη του νέου δημοτικού συμβουλίου με τα πρώτα μέτρα εξυγίανσης της πόλης.

Για τη ζωή στην πόλη υπάρχουν πολλαπλές γραπτές και κάποιες προφορικές μαρτυρίες, εκτός από επίσημα έγγραφα, που μας επιτρέπουν να σχηματίσουμε αδρή εικόνα τόσο για την καθημερινή ζωή στην πόλη, όσο και για ορισμένα γεγονότα. Σημαντικό τεκμήριο αποτελούν τα σημειωματάρια του δασκάλου και ιστοριοδίφη Τάσου Τσακόπουλου, τα οποία ουδέποτε δημοσίευσε και ελάχιστα χρησιμοποίησε σε μεταγενέστερα δημοσιεύματα για την περίοδο αυτή. Τα έγραφε “δια δι εαυτόν”, αποτελούν εκπληκτική για την αντικειμενικότητά τους καταγραφή, αν και ο ίδιος ήταν τοποθετημένος στον συντηρητικό χώρο, με ακριβή όχι μόνο τη χρονολόγηση, αλλά και με σημείωση της ώρας που παρατηρούσε και έγραφε.

Δύο γεγονότα θεωρώ ότι επηρέασαν τις εξελίξεις στο Άργος: η επικείμενη αναχώρηση των Γερμανών και η παρουσία του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ, όχι σε πολύ μακρινή απόσταση. Και οι δύο σοβαρές μάχες μεταξύ ΕΛΑΣ και Ταγμάτων Ασφαλείας, στον Μελιγαλά (10-14 Σεπτ. 1944) και στον Αχλαδόκαμπο (18 Σεπτ.). Από τα τέλη Αυγούστου, όμως, είχαν προηγηθεί από τη μονάδα του Τ. Ασφαλείας συλλήψεις και απαγωγές ως ομήρων συγγενών ανταρτών, αλλά και φόνοι πολιτών. Στις αρχές Σεπτεμβρίου άρχισε η αναχώρηση γερμανικών μονάδων από την ευρύτερη περιοχή και ανατίναξη εγκαταστάσεών τους στο αεροδρόμιο του Άργους. Στις 11 το βράδυ της 15ης Σεπτεμβρίου αναχώρησαν οι τελευταίοι Γερμανοί από το Άργος και την επομένη το πρωί έγινε αυθόρμητα γενικός σημαιοστολισμός και πλήθος ξεχύθηκε στο κέντρο της πόλης. Δύο, όμως, μέρες πριν άρχισαν συνεννοήσεις μεταξύ επιτροπής πολιτών, μελών του ΕΑΜ και της μονάδας του ΕΛΑΣ που έδρευε στο Γκέρμπεσι.

Οι συνεννοήσεις και η κατάληξή τους

Κώστας Δωροβίνης

Πριν από την αποχώρηση των Γερμανών, την 10/9/1944, και με πρωτοβουλία του μοιράρχου Κουρκουλάκου, που προφανώς ήταν σε επαφή με στελέχη της Αριστεράς, κλήθηκαν οι δικηγόροι Μ. Στάμος και Στ. Μακρής, ο συμβολαιογράφος Π. Δασκαλόπουλος, ο φαρμακοποιός Ν. Παπανικολάου, ο βιομήχανος Γ. Ρασσιάς και ο αρχιμανδρίτης τότε (μετέπειτα Μητροπολίτης Αργολίδας) Χρ. Δεληγιαννόπουλος και συνεδρίασαν στο ναό του Αγ. Πέτρου, με σκοπό να αποφευχθούν έκτροπα και συγκρούσεις στην πόλη μετά την αναχώρηση των Γερμανών. Στη σύσκεψη παρέστησαν ο Νομάρχης και οι δύο αξιωματικοί των Τ. Ασφαλείας από το Άργος και το Ναύπλιο. Αποφασίστηκε επιτροπή από τους πέντε, πλέον, πολίτες να μεταβεί κρυφά στο Γκέρμπεσι και να επιδιώξει συνεννόηση με τους εκπροσώπους του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, του ΚΚΕ και της ΠΕΕΑ. Η επιτροπή αυτή αρνήθηκε να μεταβιβάσει εντολές των Τ. Ασφαλείας και δήλωσε ότι θα δρούσε ως “ομάς Αργείων”.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε γενικότερο επίπεδο είχε προηγηθεί η Συμφωνία του Λιβάνου, που ειδικά ως προς τα Τ. Ασφαλείας δεν προέβλεπε κάτι ειδικότερα, αλλά ότι στις 2 Σεπτεμβρίου είχε πλέον σχηματιστεί στο Κάιρο Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, με συμμετοχή και της Αριστεράς, στο διάγγελμα της οποίας η ύπαρξη των Τ. Ασφαλείας καταγγέλθηκε ως έγκλημα κατά της πατρίδας. Σε λίγες μέρες αναγγέλθηκε η αυτοδιάλυση της ΠΕΕΑ και στις 26 Σεπτεμβρίου υπογράφηκε η συμφωνίας της Καζέρτας, με την οποία όλες οι αντάρτικες ομάδες υπήχθησαν στον εθνικό στρατό, υπό τις άμεσες διαταγές του Άγγλου στρατηγού Σκόμπι. Τα γεγονότα αυτά επηρέασαν άμεσα τις συνεννοήσεις στην Αργολίδα.

Νίκος Μαυροειδής

Στις 11/9 η πενταμελής ομάδα μετέβη στο Γκέρμπεσι, έγινε επτάωρη σύσκεψη, από την επιτροπή δηλώθηκε ότι δεν αποτελείται από εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού του Άργους, αλλά ότι ήθελαν να συμβάλουν στην ειρηνική είσοδο των ανταρτών στην πόλη, μάλιστα με τα αναμενόμενα εθνικά στρατεύματα, και να γιορτάσουν όλοι μαζί τη νίκη κατά των κατακτητών. Εκατέρωθεν απόψεις καταγράφηκαν σε επίσημα έγγραφα. Από την πλευρά της Αριστεράς δηλώθηκε ότι έκαμε κάθε δυνατή υποχώρηση, ότι υπακούει στις διαταγές της Εθν. Κυβέρνησης ως Εθνικός Στρατός, αλλά ότι απαιτούν τη, σύμφωνα με τις διαταγές αυτής της κυβέρνησης, διάλυση των μονάδων των Τ. Ασφαλείας και την παράδοση του οπλισμού τους, εγγυώμενοι για την ασφάλεια των ανδρών της, μέχρι να ληφθούν οριστικές αποφάσεις από την Κυβέρνηση. Δήλωσε επίσης ότι προτείνει τη συγκρότηση Λαϊκής Επιτροπής Αυτοδιοίκησης, που θα εκλεγεί από τους πολίτες, και σε αυτή θα υπακούουν η νέα Εθν. Πολιτοφυλακή, η Αγροφυλακή και η Χωροφυλακή.

Οι προτάσεις αυτές γνωστοποιήθηκαν από την πενταμελή επιτροπή σε λαϊκή συνέλευση που οργανώθηκε στο ναό του Αγ. Ιωάννη, όπου κλήθηκαν εκπρόσωποι των φορέων των πολιτών, των Τ. Ασφαλείας και της μέχρι τότε συγκροτημένης Πολιτοφυλακής. Συντάχθηκε νέο υπόμνημα προς τους εκπροσώπους της Αριστεράς, με όσα συμφωνήθηκαν στη συνέλευση, όπου καταγράφηκε η ανάγκη σεβασμού των αποφάσεων της Εθν. Κυβέρνησης, με την παρατήρηση ότι η ΠΕΕΑ αυτοδιαλύθηκε, ότι οι οργανώσεις της Αριστεράς αποτελούν πλέον πολιτικά κόμματα και όχι “προκεχωρημένα κλιμάκια” της Κυβέρνησης και ότι δεν γίνεται κατανοητό γιατί ο ΕΛΑΣ θα πρέπει να καταλάβει τα αστικά κέντρα, αφού προορίζεται να αφομοιωθεί από τον Εθν. Στρατό, τμήματα του οποίου βρίσκονταν ακόμα στο εξωτερικό. Μεταφέρθηκαν, επίσης, οι αντιρρήσεις εκπροσώπων των Τ. Ασφαλείας σύμφωνα με τις οποίες η διάλυσή τους προϋπέθετε τη γενική συμφιλίωση των Ελλήνων, ενώ τους είχε ανατεθεί η περιφρούρηση της ασφάλειας των Ελλήνων και η ενίσχυση της Χωροφυλακής, αν όμως οι κάτοικοι μιας πόλης δεν έχουν ανάγκη των υπηρεσιών τους, τότε χωρίς να διαλυθούν μπορούν να μεταβούν σε άλλη πόλη με τον οπλισμό τους! Άρνηση υπήρξε και από την πλευρά της Χωροφυλακής, αφού σε αυτήν είχε ανέκαθεν ανατεθεί η τήρηση της τάξης, αλλά και από την Πολιτοφυλακή, η οποία δήλωνε ότι είχε συγκροτηθεί για αποτροπή απαγωγών, δολοφονιών και αντεκδικήσεων μεταξύ των πολιτών.

Γεώργιος Ρασσιάς

Η πρόταση που τελικά διαμορφώθηκε ήταν κάθε ένοπλη δύναμη να περιοριστεί εκεί όπου βρισκόταν και τα τμήματα του ΕΛΑΣ στην ύπαιθρο, μέχρι να εμφανιστούν διορισμένοι εκπρόσωποι της Κυβέρνησης, αν και από ορισμένους προτάθηκε να εγκατασταθεί στην πόλη πολιτική αντιπροσωπεία των αριστερών οργανώσεων, που θα μπορούσε να αναλάβει και κάποια πολιτική αρχή. Φέρει ημερομηνία 14/9/44 και στις 16/9 η πενταμελής επιτροπή οργάνωσε άλλη λαϊκή συνέλευση στην πλατεία του Αγ. Πέτρου, όπου αναγνώστηκαν όλα τα ανταλλαγέντα έγγραφα. Είχε προηγηθεί, την προηγουμένη, αποστολή άλλου εγγράφου από την Αριστερά, στο οποίο δινόταν η εξήγηση ότι η κατάληψη αστικών κέντρων επιβαλλόταν, για να εκκαθαριστούν οι βάσεις των Τ. Ασφαλείας, ώστε να καταδιωχθούν οι υποχωρούντες Γερμανοί, και ότι για τον ΕΛΑΣ προβλεπόταν ο βαθμιαίος μετασχηματισμός του, ενώ προ ημερών είχε επιτεθεί σε γερμανική μονάδα και τότε τα Τάγματα Ασφαλείας τους επιτέθηκαν στο Γκέρμπεσι. Δηλωνόταν δε ότι άλλο δεν απέμενε από τη βίαιη είσοδό τους στην πόλη και ότι ήταν έτοιμοι να τηρήσουν τα υπεσχημένα, αλλά αν τα Τ. Ασφαλείας πρόβαλαν αντίσταση, η σύγκρουση δεν θα αποφευγόταν, γι’ αυτό και στην περίπτωση αυτή συνιστούσαν την απομάκρυνση του άμαχου πληθυσμού.

Τελικά οι συνεννοήσεις συνεχίστηκαν και κατέληξαν στην αποχώρηση των Τ. Ασφαλείας και Χωροφυλακής προς το Ναύπλιο, από όπου με την μεσολάβηση του Παν. Κανελλόπουλου όλες οι μονάδες Τ. Ασφαλείας διαπεραιώθηκαν στις Σπέτσες.

Το πρώτο τμήμα ανταρτών μπήκε στην πόλη στις 18 Σεπτεμβρίου, υπό τον λοχαγό Ν. Μαυροειδή και τον προσφώνησε ο εφημέριος του Αγ. Πέτρου. Ο Μαυροειδής υπογράμμισε τη συμβολή του ΕΛΑΣ στον αγώνα για την ελευθερία και ότι υπάρχει ανάγκη για εθνική ενότητα. Στη συνέχεια το άγημα στρατωνίσθηκε σε αίθουσα σχολείου, αυτός επέβαλε την παράδοση όλων των όπλων σε οπλονόμο, αφού πριν από την είσοδο στην πόλη προειδοποίησε για την αποφυγή αντεκδικήσεων (τα Τ. Ασφαλείας είχαν συλλάβει ως ομήρους την μητέρα του, την πεθερά του και την αδελφή του με το νεογέννητο παιδί της), υπογραμμίζοντας ότι για τα διαπραχθέντα εγκλήματα αρμόδια θα ήταν τα δικαστήρια.

Στις 19 Σεπτεμβρίου συγκροτήθηκε το νέο δημοτικό συμβούλιο (“Επιτροπή Λαϊκής Εξουσίας”), υποδείχθηκαν διάφοροι ως μέλη του και τελικά, μετά από πιέσεις τόσο από το ΕΑΜ όσο και από εκπροσώπους δεξιών παρατάξεων, ως δήμαρχος δέχθηκε να αναλάβει ο μετριοπαθής και “μη οργανωμένος” οδοντίατρος Κ. Δωροβίνης. Λαϊκή σύναξη, στην πλατεία του Αγ. Πέτρου, δια βοής έδωσε τη συγκατάθεσή της.

Στις 20 Σεπτεμβρίου οργανώθηκε στην ίδια πλατεία, μετά από δοξολογία, μεγάλη συγκέντρωση για την Απελευθέρωση, με παρέλαση μιας εκατοντάδας ανταρτών και με δημόσιες ομιλίες του επικεφαλής τους και δύο Άγγλων αξιωματικών.

Η νέα δημοτική αρχή

Ν. Παπανικολάου

Η κατάσταση στην πόλη του Άργους ήταν άθλια. Τα δέντρα των δενδροστοιχιών είχαν κοπεί, οχετοί και υπόνομοι ήταν φραγμένοι, οι δρόμοι ακάθαρτοι και, τα κυριότερο, το δημοτικό ταμείο άδειο. Δημοτικοί αλλά και οι δημόσιοι υπάλληλοι παρέμεναν απλήρωτοι, ενώ από τα γύρω χωριά, είχαν εισρεύσει στην πόλη δεκάδες άτομα. Η πρώτη επείγουσα εργασία ήταν να αποκατασταθεί μια στοιχειώδης, έστω, οργάνωση της πόλης. Από τα υπάρχοντα γραπτά και προφορικά τεκμήρια συνάγουμε ότι ακολουθήθηκε μια συναινετική τακτική, με τακτικές διαβουλεύσεις με τα σωματεία της πόλης. Θα πρέπει να σημειώσουμε εδώ, ότι το πολύπαθο δημοτικό αρχείο του Άργους (σήμερα κανείς δεν γνωρίζει που ακριβώς βρίσκεται, ενώ τόμοι του βρέθηκαν, προ μηνών να δημοπρατούνται από τον οίκο Σπανό…..) περιείχε στον τόμο του 1944 τα Πρακτικά του νέου δημοτικού συμβουλίου σε συνέχεια των προηγούμενων και πριν από όσα ακολούθησαν. Όμως οι σχετικές σελίδες βρέθηκαν να έχουν σκιστεί. Σώθηκε μόνο μια, διότι στο πίσω μέρος της ακολούθησε Πρακτικό του νέου συμβουλίου του 1945.

Στον τομέα των δημοσίων έργων, σημειώνουμε τη συμβολή για την αποκατάσταση της δημόσιας οδού προς Τρίπολη, μετά τις ανατινάξεις που είχαν ενεργήσει φεύγοντας οι Γερμανοί, την επισκευή του δημοτικού υδραγωγείου, τη μεταφορά του νοσοκομείου στο μέγαρο Κωνσταντόπουλου, αλλά και τη λήψη του μέτρου της προσωπικής εργασίας (σε πλήρη συμφωνία με τους φορείς των πολιτών), για άντρες από 18-60 ετών. Όσοι ήθελαν να απαλλαγούν, όφειλαν να πληρώσουν ημερομίσθιο 200 δραχμών ή αντίστοιχο σε είδος.

Στον τομέα της γενικής οργάνωσης, λήφθηκε εξαρχής η απόφαση όσοι κατείχαν όπλα να τα παραδώσουν στη νέα Εθν. Πολιτοφυλακή που συγκροτήθηκε, ενώ ταυτόχρονα σχηματίσθηκε επιτροπή για την κατάρτιση εκλογικών καταλόγων. Δηλώθηκε, ότι καταργείται κάθε απαγόρευση ως προς την ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών, έγινε επίσημη σύσταση σε όσους είχαν ζώα να βοηθήσουν στην καλλιέργεια αγρών εκείνους που στερούνταν, έγινε απογραφή των βιομηχανικών εγκαταστάσεων και της λειτουργίας τους, ξεκίνησε η διανομή γάλακτος και τροφίμων, ιδιαίτερα στους απόρους, και επιβλήθηκε η υποχρέωση στους παραγωγούς τροφίμων πρώτης ανάγκης να δηλώνουν τις ποσότητες που είχαν την κατοχή τους. Με τη αύξηση, όμως, των τιμών των τροφίμων που παρατηρήθηκε προς τα τέλη Οκτωβρίου, απαγορεύθηκε η εξαγωγή κάθε είδους τροφίμων από την πόλη και καθορίστηκαν τα ύψη ημερομισθίων των εργατών σε συνεννόηση με το Εργατικό Κέντρο Άργους.

Παράλληλα, ενώ σποραδικά λειτούργησε ο θεσμός του “λαϊκού δικαστηρίου”, λήφθηκε φροντίδα ώστε να λειτουργήσει και πάλι Ειρηνοδικείο στο Άργος. Τέλος, πέρα από την κανονική διαχείριση του δήμου, επισημαίνεται ότι στην περίοδο αυτή, ενώ γινόταν διανομή τροφίμων σε απόρους, έχει καταγραφεί και διανομή μερίδων κρέατος στους δημοσίους υπαλλήλους.

Στις 3 Ιανουαρίου 1945 η Ε.Λ. Εξουσίας υπέβαλε την παραίτηση της στο Επαρχιακό Συμβούλιο Άργους, “με σκοπό την ανασυγκρότηση της”, με κυβερνητική όμως απόφαση επανήλθε ως δήμαρχος ο Κ. Μπόμπος, που υπηρετούσε μέχρι λίγο μετά την κατάληψη του Άργους από τους Γερμανούς, το 1941.

Το “πείραμα” της διοίκησης της πόλης, τελικά με κοινή συνεννόηση, κατά βάση με πλειοψηφία της Αριστεράς, σε έκτακτες συνθήκες όπως αυτές της Απελευθέρωσης, πέτυχε να αποκλιμακώσει την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα που επικρατούσε στην πόλη με την αποχώρηση των στρατευμάτων Κατοχής, να αποφευχθεί, κατά κοινή πια ομολογία, κάθε είδους έκτροπο και, παρά τη σύγκρουση των Δεκεμβριανών στην Αθήνα, να κερδηθεί η αποδοχή των πολιτών, μέχρι την πράξη αντικατάστασης από την κεντρική διοίκηση.

Αρχιμ. Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος

Αποτελεί, όμως, μια “άλλη ιστορία”, το τι περίμενε όσους αναμείχθηκαν στη διοίκηση αυτή, στα χρόνια του Εμφυλίου που ακολούθησαν. Από τα συμβάντα στο Άργος στους τέσσερεις τελευταίους μήνες του 1944, αναδεικνύεται ένα αναμφισβήτητο γεγονός, ότι τόσο από την πλευρά των κατοίκων του, και μάλιστα του αστικού στρώματος της κοινωνίας, από όπου προερχόταν τόσο η πενταμελής επιτροπή των διαπραγματεύσεων όσο και ο νέος δήμαρχος όπως και μέλη του Δ.Σ. αλλά και από την πλευρά της Αριστεράς και μάλιστα και του στρατιωτικού κλάδου της, υπήρξε ειλικρινής πρόθεση συμβιβασμών και αμοιβαίων υποχωρήσεων, πράγμα που εξηγεί και τη διάρκεια του νέου δημοτικού συμβουλίου, όταν το γενικότερο πολιτικό πλαίσιο οδηγούσε σε όξυνση των καταστάσεων. Οι δημηγορίες που αναπτύχθηκαν από τα δύο μέρη, οι οποίες φέρουν στο νου κείμενα του Θουκυδίδη, δείχνουν όχι μόνο πλήρη αφομοίωση των όσων συμφωνήθηκαν σε γενικότερο επίπεδο, αλλά και διάθεση για εμπέδωση της νομιμότητας και όδευση προς την ανασυγκρότηση της πόλης. Οι πράξεις του νέου δημοτικού συμβουλίου και η στήριξή του από τους τότε φορείς της πόλης αυτό δείχνει άλλωστε.

Ο Βασίλης Κ. Δωροβίνης είναι δικηγόρος, και πολιτικός επιστήμονας, με ερευνητικές εργασίες στον τομέα της νεότερης ιστορίας. Το 2012 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για τη δράση και τις μελέτες του στον τομέα της πολιτισμικής κληρονομιάς. Το εικονογραφικό υλικό του άρθρου προέρχεται από το Αρχείο του Βασίλη Κ. Δωροβίνη.

Ο συγγραφέας ευχαριστεί τους Β. Μαυροειδή, Α. Παπανικολάου, Χρ. Πλατή, Τ. Τσάγκο, για το φωτογραφικό υλικό που του προσέφεραν

Follow me on Twitter

Δεκεμβρίου 2016
Δ T Τ T Π S S
« Νοέ.    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1,028,193

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Το ArcadiaPortal συμμετέχει στην 24ωρη απεργία των ΜΜΕ Δεκεμβρίου 7, 2016
    Το Αrcadia Portal συμμετέχει στην 24ωρη απεργία της Π.Ο.Ε.Σ.Υ. και της Συντονιστικής Επιτροπής των Συνεργαζόμενων Ενώσεων στο χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ. Έτσι, από τις 06.00 της Τετάρτης 7/12 μέχρι τις 06.00 της Πέμπτης 8/12 δεν θα γίνει καμία ανάρτηση. Το Διοι­κη­τικό Συμβούλιο της ΕΣΠΗΤ, σε συντο­νι­σμό με την ΠΟΕΣΥ και τις άλλες Ενώ­σεις των εργα­ζο­μέ­νω […]
  • Τέσσερα από τα πιο επικίνδυνα σημεία της Αρκαδίας για τους οδηγούς (pics) Δεκεμβρίου 6, 2016
    Το αυτοκίνητο έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Ωστόσο, πολλές φορές, η οδηγική συμπεριφορά μας αλλά και οι κακοτεχνίες στους δρόμους έχουν ως αποτέλεσμα την εμπλοκή μας σε τροχαίο ατύχημα. Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Μνήμης για τα Θύματα των Τροχαίων Δυστυχημάτων ο Σ.Σ.Α «Ο ΟΡΧΟΜΕΝΟΣ ΛΕΒΙΔΙΟΥ'» διοργάνωσε ανοικτή εκδήλωση ενημέρωσης κα […]
  • Απονομή Πιστοποιητικών Γλωσσομάθειας για το έτος 2016 Δεκεμβρίου 6, 2016
    Ο Σύλλογος Ιδιοκτητών Κέντρων Ξένων Γλωσσών Ν. Αρκαδίας σας προσκαλεί στην εκδήλωση που διοργανώνει στο Αποστολοπούλειο Πνευματικό Κέντρο (1ος όροφος) το Σάββατο 10  Δεκεμβρίου 2016 και  ώρα 6:00 μ.μ. για την απονομή των πιστοποιητικών γλωσσομάθειας  στους επιτυχόντες του έτους  2016. Η συμμετοχή ΟΛΩΝ θα αποτελέσει ιδιαίτερη τιμή και χαρά για εμάς και  τα  π […]
  • To πρόγραμμα προβολών του Cine Ville Tripolis (08/12 - 14/12) Δεκεμβρίου 6, 2016
    Σας παρουσιάζουμε το πρόγραμμα προβολής ταινιών του Cine Ville Tripolis για την κινηματογραφική εβδομάδα της σεζόν 2016 - 2017 που ξεκινά από την Πέμπτη 08/12 έως την Τετάρτη 14/12/2016 Πληροφορίες για το CineVille Τρίπολης δείτε ΕΔΩ ΤΡΕΧΑΤΕ ΠΟΔΑΡΑΚΙΑ ΜΟΥ(Μεταγλ.) - OZZY GR Ο Όζι, ένα φιλικό και καλόκαρδο μπιγκλ θα δει την ειδυλλιακή του ζωή να αναστατώνεται […]
  • Τα δώρα του Άη-Βασίλη και φέτος θα είναι από το «Άστρο» (pics) Δεκεμβρίου 6, 2016
    Φτάνουν ολοταχώς οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς και, ως είθισται, οι Έλληνες στολίζουν το σπίτι τους με τα λαμπερά χριστουγεννιάτικα δέντρα και τα καράβια αλλά χαρίζουν, κατά το έθιμο, και ένα μικρό συμβολικό δώρο σε αυτούς που αγαπούν. Για έξυπνες και ποιοτικές και οικονομικές λύσεις επισκεφτήκαμε το κατάστημα «Άστρο» στην Τρίπολη, για να […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημητρης Σφυρης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ελος Κοιλαδας ΙΓΜΕ Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο ΠΡΩΣΥΝΑΤ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ βαρεα μεταλλα στο νερο δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο κατοχη καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates