You are currently browsing the category archive for the ‘Ιστορια’ category.

EATESA.jpg-aa

Επειδή αγαπούσα το επάγγελμα του αξιωματικού, κατατάχθηκα στη Σχολή Ευελπίδων. Εκεί έμαθα να σέβομαι τους ανωτέρους μου, να αναλαμβάνω πάντοτε τις ευθύνες μου και να μισώ τον κομμουνισμό!»

«Φίλος ή σακάτης βγαίνει

όποιος έρχεται εδώ μέσα».

Ξυλοδαρμοί, φάλαγγα, ηλεκτροσόκ, απομόνωση, παραισθησιογόνα.

Ενα συρμα στην ουρηθρα και να πυρωνουν την αλλη ακρη.Αυτος ηταν ο θεοφιλογιαννακος που πεθανε γερος ( και εδω και πολλα χρονια εξω απο την φυλακη) χτες . Γιατι τα θυματα του πεθαναν πολλα χρονια πριν.

έγραψε ο Θεοδωράκης στα «Τραγούδια του Αγώνα»:

Όταν χτυπήσεις δυο φορές,
κι ύστερα τρεις και πάλι δυο, Αλέξανδρέ μου,
θα δω το πρόσωπό σου.

Σε βλέπω σε κελί στενό,
να σέρνεις πρώτος το χορό
πάνω στον θάνατό σου.

panagoylis

http://gapiseta.blogspot.gr/2012/04/blog-post_21.html

Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ(συγκλονιστικά συμπεράσματα για την «κατασκευή» βασανιστών)

ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ(συγκλονιστικά συμπεράσματα για την «κατασκευή» βασανιστών)

ΕΑΤ-ΕΣΑ Το ΕΑΤ-ΕΣΑ(= Ειδικό Ανακριτικό Τμήμα της Ελληνικής Στρατιωτικής Αστυνομίας) ήταν η μυστική αστυνομία και το κύριο σώμα ασφαλείας κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967-74). Δεν ήταν δημιούργημα της Δικτατορίας.

Συστάθηκε το 1951, λίγο μετά το τέλος του Εμφυλίου και ενώ επέκειτο η είσοδος της χώρας στο ΝΑΤΟ. Ως τότε, ο Στρατός Ξηράς δεν είχε ξεχωριστό σώμα στρατιωτικής αστυνομίας. Στρατονομικά καθήκοντα ασκούσε η Χωροφυλακή.

Οι άνδρες της ΕΣΑ φορούσαν χαρακτηριστική στολή με γαλάζιο πηλήκιο και λευκά περιβραχιόνια ενώ έφεραν μεγάλα ξύλινα κλομπ(ρόπαλα). Λίγο μετά την κατάληψη της εξουσίας μετά από πραξικόπημα(21/04/1967), ο ηγέτης της χούντας, Γεώργιος Παπαδόπουλος διόρισε τον Δημήτριο Ιωαννίδη επικεφαλής της EΣA, η οποία μετατράπηκε στο πιο πιστό στη Χούντα σώμα ασφαλείας.

Όταν ο Παπαδόπουλος κήρυξε στρατιωτικό νόμο μετά το πραξικόπημα, αυξήθηκε η δύναμη της ΕΣΑ, καθιστώντας τη χούντα επικεφαλής του βραχίονα του νόμου, της τάξης και(κυρίως) της καταστολής. Επί Ιωαννίδη, έφτασε να έχει δύναμη 20.000 ανδρών και έγινε μια πανίσχυρη παραστρατιωτική οργάνωση, που θα χρησιμοποιούσε ο επικεφαλής της(1973) για να ανατρέψει τον Παπαδόπουλο.

Χιλιάδες πολιτικοί αντίπαλοι της χούντας συνελήφθησαν και στάλθηκαν σε ορισμένα από τα πιο έρημα νησιά του Αιγαίου. Σε πολλές καταγγελίες για βασανιστήρια κρατουμένων στο πλαίσιο του καθεστώτος Παπαδόπουλου συμμετέχει η ΕΥΔ, ιδίως στην ανάκριση το Ειδικόν Ανακριτικόν Τμήμα(ΕΑΤ). Χρήση βασανιστηρίων από την ΕΣΑ κατά τη διάρκεια ανακρίσεων αναφέρθηκαν κατά τη διάρκεια της επταετίας.

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης ήταν ένα παράδειγμα ενός ατόμου σε βασανιστήρια κατά την EAT / EΣA[1][2], ενώ ο πολιτικός Νίκος Κωνσταντόπουλος ένα άλλο.

Η ΕΣΑ διαλύθηκε(1974) από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Τα ηγετικά μέλη που συμμετείχαν σε βασανιστήρια δικάστηκαν από στρατοδικείο και καταδικάστηκαν, αν και πολλοί δεν εξέτισαν το σύνολο της ποινής τους(Χατζηζήσης, Θεοφιλογιαννάκος, Πέτρου).

ΜΕΛΗ Έρευνα βασισμένη σε συνεντεύξεις 21 πρώην μελών της ΕΣΑ έδειξε ότι όλοι είχαν επιστρατευτεί αρχικά σε κανονική στρατιωτική θητεία κι έπειτα στην ΕΣΑ. Περνούσαν σειρά μεθοδικών εκπαιδεύσεων για μια περίοδο μηνών, ώστε να προετοιμαστούν ψυχολογικά για τα βασανιστήρια συλληφθέντων. «ΔΟΓΜΑ» και ΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ Σύμφωνα με μαρτυρίες από τις στρατιωτικές δίκες, το δόγμα της ΕΣΑ ήταν «Φίλος ή σακάτης βγαίνει όποιος έρχεται εδώ μέσα». Στην Αθήνα η βάση της ΕΑΤ-ΕΣΑ ήταν σε ένα κτήριο που τώρα φιλοξενεί το Μουσείο Ελευθερίου Βενιζέλου στο Πάρκο Ελευθερίας στη Λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας.

Οι βασανιστές του ΕΑΤ-ΕΣΑ γεννήθηκαν ή έγιναν; Συμπληρώνονται 45 χρόνια από το βράδυ που ο ταξίαρχος Στυλιανός Παττακός, μαζί με τους συνταγματάρχες Γεώργιο Παπαδόπουλο και Νικόλαο Μακαρέζο, έβγαλαν τα τανκς στους δρόμους. Το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, που κατέλυσε τη δημοκρατία για 7 χρόνια, έχει περάσει στην ιστορία και πολλοί, από εκείνους που βίωσαν τις συνέπειες της δικτατορίας με βασανιστήρια, φυλακές και εξορία, δεν είναι πια στη ζωή. Η μελέτη της «εθνοσωτηρίου επαναστάσεως» έχει περάσει από τις μαρτυρίες και τα αυτοβιογραφικά βιβλία στον χώρο της τεκμηριωμένης ιστορικής μελέτης. Σταθμό για τις νεότερες γενιές ερευνητών, και όχι μόνον, αποτέλεσε η πρωτοποριακή, ψυχολογική και κοινωνική μελέτη της καθηγήτριας Ψυχολογίας, Μίκας Χαρίτου-Φατούρου, για τους βασανιστές. Πρόκειται για σπάνια μελέτη, που διερευνά όχι τα θύματα, αλλά τους θύτες. Οι βασανιστές γεννιούνται ή γίνονται; Στο ερώτημα το οποίο έχει απασχολήσει για χρόνια τους επιστήμονες διεθνώς, λόγω των καθημερινών αποκαλύψεων, που επιβεβαιώνουν τη διαχρονικότητα του φαινομένου σε διάφορες χώρες του πλανήτη, η κ. Χαρίτου-Φατούρου, απαντά: «Αν σας υποχρέωναν να ζήσετε στην κατάλληλη κοινωνικοπολιτική κατάσταση και να ακολουθήσετε την κατάλληλη εκπαίδευση, κατά πάσα πιθανότητα θα γινόσασταν κι εσείς ικανοί να βασανίσετε». Το σοκαριστικό συμπέρασμα της πολύχρονης έρευνάς της, ότι «ο βασανιστής δεν γεννιέται, αλλά γίνεται» στηρίχθηκε στη μελέτη του ελληνικού μοντέλου βασανιστών του Ειδικού Ανακριτικού Τμήματος της Ελληνικής Στρατιωτικής Αστυνομίας, το ΕΑΤ-ΕΣΑ, στην Αθήνα, την περίοδο της χούντας. Έναν χρόνο μετά την πτώση του στρατιωτικού καθεστώτος, η ερευνήτρια είχε παρακολουθήσει(1975), με ειδική άδεια, την 1η δίκη των βασανιστών στην Αθήνα. Νεαρή τότε επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης ήθελε να «διερευνήσει» όπως τότε νόμιζε «το φαινόμενο του σαδισμού». Για την ίδια, «αυτοί οι άνθρωποι αντιπροσώπευαν όλους εκείνους που μας είχαν βασανίσει την περίοδο του βάναυσου καθεστώτος, που είχαν βασανίσει τους συγγενείς, τους φοιτητές, τους συναδέλφους και τους φίλους μας». Στην πορεία της δίκης σάστισε με όσα παρακολουθούσε. Διαπίστωσε ότι «αυτά τα πρώην μέλη της Στρατιωτικής Αστυνομίας, κατηγορούσαν άμεσα ή έμμεσα τους ανωτέρους τους, ότι τους είχαν μετατρέψει σε βασανιστές. Σιγά-σιγά αυτοί οι άνθρωποι» συνεχίζει η ίδια «αποκάλυψαν μια συνταρακτική ιστορία, το πέρασμά τους από τον στρατό στα κέντρα εκπαίδευσης της Στρατιωτικής Αστυνομίας και την κατάληξή τους στους θαλάμους βασανιστηρίων». Το προσεκτικά σχεδιασμένο σύστημα εκπαίδευσης, που επέλεγε και εκπαίδευε τους υποψήφιους βασανιστές, νέους, πάνω-κάτω 22 ετών, κυρίως από φτωχές αγροτικές οικογένειες, με «καθαρό» οικογενειακό πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, ήταν το επίκεντρο της έρευνάς της, στην οποία συμμετέχουν με προσωπικές συνεντεύξεις τους δεκαέξι πρώην «Εσατζήδες» διαφόρων βαθμών. Οι μαρτυρίες τους δημιουργούν εφιαλτική εικόνα. Στο ερώτημα αν κάποιοι από τους βασανιστές έβγαζαν τη δική τους σαδιστική προδιάθεση στα βασανιστήρια, η απάντηση της μελέτης είναι ότι οι συνθήκες εκπαίδευσης ευνόησαν αυτές τις συμπεριφορές. Μιλούν για ξυλοδαρμούς, ηθική εκμηδένιση, «καψόνια», βρισιές, βουρδουλιές, ουρλιαχτά, με τα οποία υποδέχονταν οι παλαιότεροι οπλίτες και εκπαιδευτές τους υποψήφιους της ΕΣΑ. Αυτό το περιβάλλον του απόλυτου παραλογισμού και της τρομοκρατίας γινόταν μέρος του τελετουργικού μύησης των «Εσατζήδων», στο σώμα των «διαλεχτών» του συστήματος. Έδιναν όρκο υπακοής και πίστης στην «επανάσταση της 21ης Απριλίου», στον Παπαδόπουλο και τον Ιωαννίδη. Το «Πειθαρχείο» ήταν το κελί για τους πιο σκληρούς… Μόλις έπαιρναν το πηλίκιο, όφειλαν να εφαρμόσουν τα βιώματα της εκπαίδευσής τους. Να συμμετέχουν στα ομαδικά ή ατομικά βασανιστήρια των θυμάτων τους, επιτηρούμενοι από τους αξιωματικούς. Όταν στη διάρκεια των βασανιστηρίων αποσπούσαν πληροφορίες από τα θύματά τους, εξαργύρωναν περήφανοι την «επιτυχία» τους, ανάμεσα σε άλλα και με άδεια από τη «δουλειά», για να επιστρέψουν λίγες ημέρες στη «φυσιολογική» ζωή, στον έξω κόσμο, στις οικογένειές τους. Αυτοί οι «συνηθισμένοι» νέοι άνθρωποι, που «συνάντησε» η έρευνα της κ. Χαρίτου-Φατούρου, οι σωματικά υγιείς, υψηλοί για τα ελληνικά δεδομένα, με μέση φυσιολογική νοημοσύνη, που μετατράπηκαν σε τέρατα, υπακούοντας στην «εξουσία της βίας», θα μπορούσαν να είναι οι οποιοιδήποτε οπουδήποτε στην πραγματική ζωή, ανεξάρτητα από πιθανή σαδιστική προδιάθεση. «Θα μπορούσε να είναι ο «γιος του γείτονά σου»», υπογραμμίζει η ερευνήτρια. Με αυτόν τον τίτλο και βασισμένο σε αυτή την έρευνα ολοκληρώθηκε το 1982 το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ, δανέζικης παραγωγής, διάρκειας 50΄, που προβλήθηκε σε πολλές χώρες του κόσμου. Στην ταινία εκτός από τους ηθοποιούς, συμμετέχουν και πρώην «Εσατζήδες», μεταξύ των οποίων και ο γνωστός Πέτρου, όπως και θύματα βασανιστηρίων. Η φωτογραφία είναι στιγμιότυπο από τη δίκη των βασανιστών, από το αρχείο Αντώνη Λιοναράκη. Νατάσσα Δομνάκη

Πηγές: Μίκα Χαρίτου-Φατούρου «Ο βασανιστής ως όργανο της κρατικής εξουσίας. Ψυχολογικές καταβολές». Μετάφραση: Μ.Αβαριτσιώτη. Ελληνικά Γράμματα, 2003

«Ο γιος του γείτονά σου: Πώς κατασκευάζεται ένας βασανιστής»(αγγλικός τίτλος «Your Νeighbour’s Son: The making of a Torture»). Δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ, στα ελληνικά με αγγλικούς υπότιτλους. Σκηνοθεσία Joergen Flint Pedersen και Erik Stephensen. Παραγωγή των κινηματογραφικών και τηλεοπτικών στούντιο Ebbe Preisler, 1982.

Αναρτήθηκε από Sofia

https://www.facebook.com/alikakos

https://sikam.wordpress.com/2013/04/21/k%CF%89%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CF%85%CF%89%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%BD/

kostis-kariotakhs

http://jailgoldendawn.com/2015/09/25/%CE%B7-%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%87%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82-%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CF%84/

ΤΟ ΕΑΤ/ΕΣΑ σημερα

geniko-eat-esa

Σπυρος Μουστακλης. (καθολου κομμουνιστης)

 

My beautiful picture

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι και σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Έλαβε μέρος στον εμφύλιο πόλεμο και στη συνέχεια συμμετείχε στον πόλεμο της Κορέας (19521953) ως υπολοχαγός. Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας συμμετείχε στο κίνημα του Ναυτικού. Συνεργάστηκε με τους αξιωματικούς του ναυτικού ως ταγματάρχης και ήταν από τους λίγους αξιωματικούς του στρατού που πήραν μέρος. Το κίνημα του Ναυτικού προδόθηκε πριν την εκδήλωσή του, με αποτέλεσμα μεταξύ των αξιωματικών να συλληφθεί και ο ίδιος (22 Μαΐου 1973).

Κρατήθηκε στα κρατητήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ για 47 ημέρες όπου βασανίστηκε άγρια. Κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων ένα βίαιο χτύπημα στην καρωτίδα προκάλεσε εγκεφαλικό με αποτέλεσμα να διακομιστεί (με καθυστέρηση πολλών ωρών) στο 401 Γ.Σ.Ν.Α., όπου εισήλθε με το ψευδώνυμο «Μιχαηλίδης» και αιτιολογία εισαγωγής «τρακάρισμα στον Ιππόδρομο«. Το εγκεφαλικό τού προκάλεσε ολική παράλυση των δεξιών του άνω και κάτω άκρων. Η αρχική διάγνωση ήταν «αφασία κινητικού τύπου, με μπλοκαρισμένο το κέντρο της κίνησης και της ομιλίας, εξαιτίας του εγκεφαλικού που προκλήθηκε από βίαιο χτύπημα στην καρωτίδα«.[1] Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Πολυκλινική Αθηνών και ακολούθως στο ΚΑΤ, όπου παρέμεινε για δυο χρόνια, υποβαλλόμενος σε εντατικές φυσικοθεραπείες. Ύστερα από προσπάθειες πολλών μηνών, ο Μουστακλής κατάφερε να σταθεί όρθιος και να περπατήσει, αλλά δεν μπόρεσε να ξαναμιλήσει.

Και τοτε

ceb5ceb1cf84-ceb5cf83ceb1

http://www.asda.gr/sdpeper/BasanistiriaGallia.htm

κατά τη διάρκεια της χούντας έγιναν φρικτά βασανιστήρια σε βάρος των δημοκρατών που αντιστάθηκαν. Τα βασανιστήρια αυτά αποκαλύφθηκαν στις δίκες των βασανιστών. Από τον Αύγουστο του 1975 μέχρι το Νοέμβριο του 1976, έγιναν έξι δίκες για βασανιστήρια. Η πρώτη και δεύτερη δίκη των βασανιστών του ΕΑΤ – ΕΣΑ, η δίκη για τους βασανιστές του ΕΛΛΗ, η δίκη των βασανιστών της Ασφάλειας Αθηνών στη Χαλκίδα και η δίκη των βασανιστών για τα βασανιστήρια στην Μπουμπουλίνας, όπου λειτουργούσε και η περίφημη «ταράτσα» σαν τόπος βασανιστηρίων. Δεκάδες αγωνιστές κατέθεσαν για τα βασανιστήρια που υπέστησαν από το χουντικό καθεστώς. Ξυλοδαρμοί, φάλαγγα, ηλεκτροσόκ, απομόνωση, παραισθησιογόνα. Από τις δίκες αυτές, πλούσιο υλικό συγκεντρώθηκε, τόσο για τις μεθόδους βασανισμού, όσο και για την εκπαίδευση των ίδιων των βασανιστών

http://www.koutipandoras.gr/article/151394/pethane-o-arhivasanistis-tis-hoyntas-theodoros-theofilogiannakos

24 Σεπτεμβρίου
23:342015

Την τελευταία του πνοή άφησε το πρωί της Πέμπτης ο αρχιβασανιστής της χούντας Θεόδωρος Θεοφιλογιαννάκος και ένας εκ των πρωταγωνιστών του Πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967. Την τελευταία του δημόσια εμφάνιση έκανε κατά την εκφώνηση επικήδειου στην κηδεία του Ντερτιλή.

Μεγαλωμένος στη Σπάρτη με καταγωγή από τη Μάνη, φοίτησε στη Σχολή Αεροπορίας (σημερινή Σχολή Ικάρων), αλλά τελικά αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων ως ανθυπολοχαγός του Πεζικού. Ήταν μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη του ΑΣΠΙΔΑ, ενώ συμμετείχε ενεργά στο Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, ως λοχαγός Πεζικού, ενώ το 1968 έγινε υποδιοικητής του ΕΑΤ-ΕΣΑ, για να γίνει διοικητής το 1970. Ο Θεοφιλογιαννάκος προφυλακίστηκε στα τέλη του 1974 και στις δίκες της Χούντας το 1975 καταδικάστηκε και συνολικά έμεινε στη φυλακή για 18 χρόνια, μέχρι το Σεπτέμβριο του 1992. Η κηδεία του θα τελεστεί το Σαββάτο στην Σπάρτη.

Διαβάστε ένα απόσπασμα από την απολογία του κατά την δίκη των πρωταιτίων της χούντας:

«Είμαι Λάκων, υιός διδασκάλου, έχω ανατροφή ελληνοχριστιανική και είχα την τιμή να συμμετάσχω ενεργώς στην επανάσταση της 21ης Απριλίου. Σαν Σπαρτιάτης είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος, γιατί το επάγγελμα που διάλεξα αρμόζει με τον τόπο της καταγωγής μου. Η Σπάρτη φιάχνει Λεωνίδες, Μαυρομιχάληδες, Δαβάκηδες! Από μικρός έμαθα να αγαπώ την πατρίδα μου και έζησα στα πρώτα χρόνια της ζωής μου έναν εμφύλιο πόλεμο. Στη Σπάρτη έμαθα ότι ένας είναι ο εχθρός, ο κομμουνισμός και οι συνοδοιπόροι του! Ο κομμουνιστής είναι ένα τομάρι που δεν σκέπτεται την πατρίδα. Ύστερα από επιτυχείς εξετάσεις μπήκα στη Σχολή Ικάρων και με έδιωξαν από κει, όχι λόγω ανικανότητος, όπως υποστήριξε στην κατάθεσή του ο Αναστάσιος Μήνης, αλλά επειδή ήμουν ακραιφνής εθνικόφρων. Επειδή αγαπούσα το επάγγελμα του αξιωματικού, κατατάχθηκα στη Σχολή Ευελπίδων. Εκεί έμαθα να σέβομαι τους ανωτέρους μου, να αναλαμβάνω πάντοτε τις ευθύνες μου και να μισώ τον κομμουνισμό!»

Παει πισω η συνεργασια μερους των Ελληνων με τους Εθνικοσοσιαλιστες Ναζι.
«ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Την προσεχήν Πέμπτην 18 Μαΐου 1944, ώρα 11 π.μ.
 
ΚΑΛΟΥΜΕΝ
 
Τον λαόν Ηρακλείου εις την πλατείαν του Ιερού Ναού του Αγίου Μηνά εις πάνδημον συγκέντρωσιν, ίνα ομοφώνως διακηρυχθή ότι η έμμονος θέλησις όλων ημών όπως και ολοκλήρου του Λαού της Κρήτης, είναι να διατηρηθή αφ’ ενός μεν η έννομος τάξις και η ηρεμία του τόπου, αφ’ ετέρου δε η πλήρης νομιμοφροσύνη του Λαού έναντι των Στρατευμάτων Κατοχής και η αρμονική μετ’ αυτού συμβίωσις
 
Η ΛΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ»

http://dimermionidas.blogspot.gr/2013/10/blog-post_9.html

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

ΨΗΦΙΣΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΗΜΟΥ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

 

                                                           Κρανίδι, 8/10/2013                 

                                                                     Αρ. Πρωτοκ. 12744

Ψήφισμα  Δημοτικού Συμβουλίου

Δήμου Ερμιονίδας

——————————————-

Eκ του πρακτικού της 24ης συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου του έτους 2013 α.α  289/2013 απόφασης του Δ.Σ

Σήμερα ημέρα Δευτέρα 7η Οκτωβρίου  2013 κατά την 24η Συνεδρίαση ,το Δημοτικό Συμβούλιο ενέκρινε το παρακάτω ψήφισμα:

«Tα τελευταία γεγονότα με τη δολοφονία του Π. Φύσσα και την επίθεση στο Πέραμα συνέχεια δεκάδων επιθέσεων κατά μεταναστών μικροεπαγγελματιών εργαζομένων αναδεικνύουν το εγκληματικό πρόσωπο της Χ.Α. Είναι δύναμη που οργανώνεται και εκπαιδεύεται εναντίον του λαού και του εργατικού λαϊκού κινήματος. Είναι ναζιστική φασιστική οργάνωση φορέας αυτής της αντιδραστικής ιδεολογίας και τόσο η εγκληματική της δράση όσο και η ιδεολογία της δεν έχουν θέση στη χώρα της δημοκρατίας. Αναπτύχθηκε σε συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης σε περιόδους ιδεολογικοπολιτικής και οργανωτικής υποχώρησης και έγινε το στήριγμα της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής των τελευταίων χρόνων. Ο λαός έχει τη δύναμη να απορρίψει και να απομονώσει τις εγκληματικές απάνθρωπες θεωρίες της Χ.Α. Αποτελεί καθήκον και αναγκαιότητα να αποκαλύψουμε, να πολεμήσουμε και να ορθώσουμε τείχος στο δηλητήριο του φασισμού ναζισμού. Η μαζική πάλη μπορεί να απονομιμοποιήσει και να ξεριζώσει τη Χ.Α. οριστικά και τελεσίδικα μέσα στο λαό.

Το Δημοτικό μας Συμβούλιο καταδικάζει αυτές τις εγκληματικές ενέργειες που μοναδικό σκοπό έχουν τον κοινωνικό διχασμό, τον αποπροσανατολισμό του λαού και βάλλουν κατά της λαϊκής συνοχής».     

ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ  ΛΑΜΠΡΟΥ

Αναρτήθηκε από Δήμος Ερμιονίδας στις 4:42 π.μ.

Ανταρσία στο Μωριά Συμπόρευση για την Ανατροπή

To

alfamakis@yahoo.co.uk antpress1@gmail.com avriani@yahoo.gr delalis@otenet.gr dhmaniat@yahoo.gr and 134 more…

Sep 15 at 12:15 AM

Προς συνδαιτημονες, συνομιλητες, παρουσιαστες, θεσμικους και διαδικτυακους. .Για να μην λενε αργοτερα δεν γνωριζα.

Οσο για τον εσωτερικο διαλογο διαβαστε την απολαυστικη επιστολη

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%86%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A0%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85_%CE%A6%CF%8D%CF%83%CF%83%CE%B1

Ο Παύλος Φύσσας ήταν ράπερ με αντιφασιστική δράση που δολοφονήθηκε στο Κερατσίνι στις 18 Σεπτεμβρίου 2013 από τον Γιώργο Ρουπακιά[1], μέλος της Χρυσής Αυγής. Η δολοφονία αποδόθηκε σε πολιτικά κίνητρα, οι ανακρίσεις ενέπλεξαν και άλλα μέλη της Χρυσής Αυγής και ήταν η αφορμή για περαιτέρω έρευνες για ποινικά αδικήματα και την ύπαρξη εγκληματικής οργάνωσης στην οποία εμπλέκονται μέλη και ηγετικά στελέχη του κόμματος. Στην εξέλιξη των ερευνών, μεταξύ των προφυλακισμένων για τη σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, συμπεριλήφθησαν και βουλευτές της Χρυσής Αυγής.

http://oinoxori.gr/2011/06/07/%CE%B5%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%B5%CF%83-%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%B7%CF%83-%CE%B4%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%85-10-%CE%B9%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%85/

Οι αριθμοι ειναι αμειλικτοι, σκληροι, απολυτοι: Αναμεσα στους 218 σφαγιασθεντες Διστομιτες απο τα γερμανικα στρατευματα κατοχης στις 10 Ιουνιου 1944, επτα (7) ηταν μωρα κατω του ενος ετους! Σαραντα (40) ηταν παιδια κατω των 10 ετων! Και πενηντα εξι (56) κατω των 17 ετων!

796907_x

Είμαστε Ναζιστές […], γιατί μέσα στο θαύμα τής Γερμανικής Επαναστάσεως τού 1933 είδαμε την Δύναμι πού θα λυτρώση την ανθρωπότητα από την εβραϊκή σαπίλα, είδαμε την Δύναμη που θα μας οδηγήση σε μια καινούργια Ευρωπαϊκή αναγέννησι

«[…] παλαιότερα, πριν από χρόνια, χρησιμοποιείτο στα κείμενα του Κινήματός μας ο όρος εθνικοσοσιαλισμός. Το γεγονός ότι τώρα χρησιμοποιούμε τους όρους εθνικισμός, λαϊκός εθνικισμός και κοινωνικός εθνικισμός [Σ.Σ.: όπου «κοινωνικός εθνικισμός» = «Nationalsozialismus«] δεν σημαίνει ότι αλλάξαμε ιδέες. Απλά, θεωρούμε περισσότερο πολιτικά δόκιμο το να χρησιμοποιούμε τους όρους αυτούς, γιατί είναι γεγονός ότι ο όρος «εθνικοσοσιαλισμός» προκαλεί παρανοήσεις μετά από έναν ωκεανό προπαγάνδας εξήντα ολόκληρων ετών».

Πηγή: Εφημερίδα Χρυσή Αυγή, 06/04/2006, «Εθνικιστές ή ναζιστές;;; Αρνούμεθα το ιστορικό ψεύδος των «καλών» συμμάχων και των «κακών» φασιστών»

http://m.lifo.gr/team/bitsandpieces/55768

796919_4-rus-knudsen796907_1981-05-005-003796908_1992-04-12-cebeceb5cebdcebfceb4cebfcf87ceb5ceafcebf-caravel-ceb2-cf83cf85cebdceadceb4cf81ceb9cebf-cf87ceb1-cebcceb9cf87ceb1cebbcebfcebb

 

796916_Screenshot_14_54

796920_Screenshot_13_53

«Η Γερμανική συνεπώς δύναμις κατοχής αντεπετέθη και εκτύπησε». Και συνέχιζε: «Έκαστος Κρης Πολίτης ή χωρικός ας σχηματίση ήδη γνώμην, εάν είναι έξυπνον να εξακολουθήση διαταράσσων την ειρηνικήν ζωήν και την τάξιν πιστεύων τους κομμουνιστάς ή Άγγλους πράκτορας, πιστεύων ότι τοιαύτα εγκληματικά έργα δύνανται να προάγουν την κατάστασιν και να μην εξαναγκάζουν εις μέτρα εξολοθρεύσεως, την τόσον συντηρητικώς και δικαίας καθ’ όλην την διάρκειαν του πολέμου μέχρι τούδε συμπεριφερθείσαν Γερμανικήν Στρατιωτικήν Δύναμιν».

http://diktiospartakos.blogspot.gr/2015/09/blog-post_996.html

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Τα κείμενα του αίσχους από τους επώνυμους φίλους των Ναζί στην Κρήτη

Η φιλογερμανική εφημερίδα «Κρητικός Κήρυξ» με την ανακοίνωση του «δημοτικού συμβουλίου Ηρακλείου» για την κήρυξη εκστρατείας κατά της Αντίστασης! (Αρχεία Βικελαίας)
Οι «καλοί πατριώται» καλούσαν σε εκστρατεία κατά της αντίστασης, οργανώνοντας και μνημόσυνα … «υπέρ των πεσόντων» Γερμανών!
Όταν οι πατριωτικές οργανώσεις της Κρήτης αντιστέκονταν στον φασισμό, μερικοί ξημεροβραδιάζονταν στις αυλές των Ναζί.
Φυσικά, όλοι αυτοί που εμφανίζονται να υπογράφουν φιλοναζιστικά κείμενα δεν μπορεί να θεωρηθούν εξ’ ορισμού συνεργάτες του κατακτητή, αφού είναι φυσικό να υπήρχε η πίεση και η τρομοκρατία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, πάντως, οι υπογράφοντες «περιώνυμοι» μάλλον συνειδητά είχαν συνεργασία με τους χιτλερικούς, καθώς τα ονόματά τους φιγουράρουν κάτω από κάθε κείμενο υπέρ των Ναζιστών…
Του Αλέκου Α. Ανδρικάκη andrikakisalekos@gmail.com
Η Ελλάδα ήταν μια από τις χώρες που γνώρισε με οδυνηρό τρόπο τον φασισμό και τον ναζισμό, στη διάρκεια του Δευτέρου παγκοσμίου Πολέμου. Τα στρατεύματα του Χίτλερ άφησαν πίσω τους 1,5 νεκρούς Έλληνες, εκτελεσμένους, ανθρώπους που έσβησαν από την πείνα, τα βασανιστήρια, τις κακουχίες. Δεκάδες οικισμοί κάηκαν και η ζωή σ’ αυτούς εξοντώθηκε… Ανάλογη ήταν η θυσία και η συνεισφορά της Κρήτης.
Υπήρξαν όμως και πολλοί «’Έλληνες» που όχι μόνο δήλωσαν υποταγή στους ναζιστές, αλλά προσπάθησαν να μετατρέψουν σε «πατριωτικό καθήκον» τη δική τους υποταγή…
Ανάλογες φαινόμενα υπήρξαν φυσικά στην Κρήτη. «Περιώνυμοι» της εποχής, που τοποθετήθηκαν στις θέσεις του μηχανισμού του παραδομένου στους κατακτητές κράτους, παρενέβαιναν συχνά καλώντας τους Κρήτες σε υποταγή, σε συνεργασία με τους Γερμανούς. Ακόμη και να μετατραπούν σε καταδότες των αντιστασιακών και των οργανώσεών τους. Εκείνοι οι χιλιάδες αντιστασιακοί έπαιζαν κάθε μέρα τη ζωή τους με τη φωτιά, για να ελευθερώσουν την πατρίδα, κι οι λίγοι «περιώνυμοι» υπέγραφαν κείμενα υποταγής και καταδίκης της αντίστασης προς τους φασίστες. Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις πέρασαν ακόμη και τα όρια, εμφανιζόμενοι πιο επιθετικοί έναντι της αντίστασης, ακόμη και από τους ίδιους τους χιτλερικούς…
Χαρακτηριστικό είναι ένα ψήφισμα του διορισμένου από τις αρχές κατοχής «δημοτικού συμβουλίου Ηρακλείου», τον Φεβρουάριο του 1943. Οι διορισμένοι «δημοτικοί παράγοντες» καλούσαν σε …«σταυροφορία» τους Ηρακλειώτες προκειμένου όχι μόνο να σταματήσει η αντίσταση, αλλά και να καταγγελθούν οι αντιστασιακοί στις αρχές, ώστε να συλληφθούν μέχρι τελευταίου!
Ο φοβερός δήμιος των Κρητών, Γερμανός στρατηγός, Μύλλερ, που οδήγησε στην εκτέλεση εκατοντάδες αντιστασιακούς και στο ολοκαύτρωμα ολόκληρων οικισμών. Στους «καλούς πατριώτες» έβρισκε «κατανόηση»…
Σήμερα θα ξεφυλλίσουμε μερικές από αυτές τις μαύρες σελίδες της ιστορίας μας, σημειώνοντας φυσικά ότι όλοι αυτοί που εμφανίστηκαν να υπογράφουν φιλοναζιστικά κείμενα δεν μπορεί να θεωρηθούν εξ’ ορισμού συνεργάτες του κατακτητή, αφού είναι φυσικό να υπήρχε η πίεση και η τρομοκρατία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, πάντως, οι υπογράφοντες «περιώνυμοι» μάλλον συνειδητά είχαν συνεργασία με τους χιτλερικούς, καθώς τα ονόματά τους φιγουράρουν κάτω από κάθε κείμενο υπέρ των Ναζιστών… Αν οι «προτροπές» και οι «συμβουλές» τους εισακούγονταν μάλλον ακόμη δεν θα είχαμε ξεμπερδέψει από το φασισμό και τους κατακτητές ή οι Κρητικοί θα συμπεριλαμβάνονταν στο σύνολό τους στις μαύρες σελίδες των συνεργατών των SS…
Στις περιπτώσεις που αναφέρουμε σήμερα δεν συμπεριλαμβάνουμε τον κορυφαίο συνεργάτη των Γερμανών, Ιωάννη Πασσαδάκη, για τον οποίο είχαμε κάνει ειδική αναφορά με την αφορμή του Ολοκαυτώματος της Βιάννου και των ανατολικών χωριών της Ιεράπετρας. (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ)
Τα σαμποτάζ και οι… «καλοί πατριώται»…
Όσο παρατεινόταν η κατοχή, η αντίσταση οργανωνόταν με διάφορους τρόπους και σε όλο το νησί. Στις αρχές του 1943 ο κρητικός λαός επιχειρούσε με πολλαπλά σαμποτάζ να πλήξει τις δυνάμεις των κατακτητών. Οι τοπικές αρχές, γερμανικές και «ελληνικές», απειλούσαν τον πληθυσμό με αντίποινα, προχωρούσαν σε συλλήψεις και εκτελέσεις.
Στις 3 Φεβρουαρίου 1943 η Ιερά Μητρόπολη Κρήτης με εγκύκλιό της προς τους ιερείς και τους πιστούς, καταγγέλλει τη δράση της αντίστασης και στρέφεται κατά των αντιστασιακών οργανώσεων… Το κείμενο υπογράφει ο μετέπειτα αρχιεπίσκοπος Ευγένιος Ψαλλιδάκης, τότε πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητρόπολης (ακόμη) του νησιού, που στην ουσία όμως ασκούσε χρέη Μητροπολίτη. Δυστυχώς το όνομα του Ευγενίου υπάρχει σε πολλά ανάλογου ή σκληρότερου περιεχομένου κείμενα κατά της αντιστασιακής δράσης. Πολλοί έχουν υποστηρίξει ότι πιεζόταν, όπως και πολλοί άλλοι, να υπογράφει κείμενα υπέρ των Γερμανών, εξήγηση μάλλον ανεπαρκής σε σχέση με το πλήθος των παρεμβάσεων, αλλά και, συχνά, την οξύτητά τους…
Σ’ εκείνη την εγκύκλιο προσπάθησε με «χριστιανικό λόγο» να «συνετίσει» τα μέλη της αντίστασης! Σε άλλες περιπτώσεις, ο λόγος ήταν πολύ σκληρότερος… «Το παρελθόν – έγραφε-το εγγύς και το μακράν, με πείθει ότι ο Ελληνικός πληθυσμός του Νομού, όστις εξ ολοκλήρου αποτελεί μέρος του πληρώματος της Αγίας ημών Ορθοδόξου Εκκλησίας, εν τω συνόλω αυτού είναι φιλήσυχος και απεχθάνεται τας τοιαύτας αντιπειθαρχικάς πράξεις ως ασυνέτους και απερισκέπτους στρεφομένας δι ου μόνον κατά τους Στρατού Κατοχής, αλλά και κατ’ αυτού του ιδίου, αφού εγκυμονούσι τόσον σοβαρούς δι αυτόν κινδύνους. Δια τούτο είμαι βέβαιος ότι θέλετε συμβάλει ως σύνολον και ως άτομα προς κατάπαυσιν του κακού και αποσόβησιν του κατά του πληθυσμού του Νομού απειλουμένου κινδύνου».
Μερικές ημέρες αργότερα, στις 8 Φεβρουαρίου, η «Μεγάλη Λαϊκή Επιτροπή» εξέδωσε μια πιο σκληρή προκήρυξη, δηλώνοντας πίστη στο κατοχικό καθεστώς. Το κείμενο υπέγραφαν σχεδόν 3.000 (!) «καλοί πατριώται», όπως αυτοαποκαλούνταν, οι οποίοι επέσειαν παράλληλα τον κίνδυνο καταστροφής του τόπου, εξαιτίας της αντιστασιακής δράσης… Πάντως στον φιλογερμανικό «Κρητικό Κήρυκα» είναι δημοσιευμένα μερικά από αυτά, κάτω από το κείμενο της προκήρυξης.
«Ημείς, ως καλοί πατριώται – έγραφαν σε προκήρυξη προς το λαό του Ηρακλείου-αποδοκιμάζομεν με τον κατηγορηματικώτερον τρόπον τοιαύτας ενεργείας σαμποτάζ και καλούμεν όλον τον Λαόν του Νομού και ένα έκαστον εν τω κύκλω της αρμοδιότητός του, και της επιρροής του, να αντιδράση κατά της επαναλήψεως τοιούτων πράξεων αι οποίαι είναι βέβαιον ως εδηλώθη ρητώς υπό των αρμοδίων στρατιωτικών Αρχών, ότι θα έχουν τας σοβαρωτέρας των συνεπειών δια την ολότητα του Νομού». Προηγουμένως, μάλιστα, ανέφεραν ότι «ο στρατός Κατοχής εξήντλησε τα μέτρα της επικεικίας του», δικαιολογώντας, κατά συνέπεια, τη σκληρή στάση που θα ακολουθούσε κατά του πληθυσμού!
Στην εφημερίδα αναγράφονται τα παρακάτω μέλη της «Μεγάλης Λαϊκής Επιτροπής» να υπογράφουν:
Ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Ευγένιος Ψαλλιδάκης, Μάνθος Πλεύρης, δήμαρχος Ηρακλείου, Νικόλαος Κασάπης, πρόεδρος δημοτικού συμβουλίου Ηρακλείου, Μιχαήλ Διακάκης διοικητής αξιωματικών Ηρακλείου, Γεώργιος Γκριδάκης, Αθανάσιος Σισμανόγλου, διευθυντής Τράπεζας Ελλάδος, Γεώργιος Βαρδάκης, διευθυντής Εθνικής Τράπεζας, Εμμανουήλ Δημητριάκης, διευθυντής Εμπορικής Τράπεζας, Ν. Παντατοσάκης, διευθυντής Τράπεζας Αθηνών, Πολύκαρπος Φαμελιάδης, διευθυντής Αγροτικής Τράπεζας, Ιωάννης Σακελλαρίδης, διευθυντής Λαϊκής Τράπεζας, Ιωάννης Μπελιμπασάκης, διευθυντής Ιονικής Τράπεζας, Εμμ. Βασιλάκης, Μ. Κουναλάκης, δικηγόρος, Ν. Πίκουλας, μηχανικός, Κ. Καριωτάκης, ιατρός, Απ. Μελισσείδης, ιατρός, Γ. Γαβριλάκης, μηχανικός, Ιωσήφ Αληγιζάκης, ιατρός, Μ. Σακλαμπάνης, δικηγόρος, Χρ. Χουρδάκης,, δικηγόρος, Στέφανος Χελιδώνης, ιατρός, Ευάγ. Μεϊμαράκης, δικηγόρος, Εμμ. Μελισσείδης, δικηγόρος, Ε. Λασηθιωτάκης, συμβολαιογράφος, Βλάσ. Ανδρουλάκης, πρόεδρος Εργατικού Κέντρου, Ανδρέας Καστελλάκης, πρόεδρος Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, Ιω. Παπαμαστοράκης, δικηγόρος, Δευκαλίων Πωλιουδάκης, ιατρός, Αντ. Ανεμογιάννης, έμπορος, Μιχ. Ιερωνυμάκης, ιατρός, Στυλ. Γιαμαλάκης, ιατρός, Γ. Αληγιζάκης, οδοντίατρος, Σ. Σαριδάκης, ιατρός, Γεώργιος Διαλυνάς, βιομήχανος, Δ. Βουρεξάκης, δικηγόρος, Κωνστ. Πωλιδάκης, ιατρός, Κωνστ. Ζαχαριάδης, συμβολαιογράφος, Ευστρ. Γαρεφαλάκης, συμβολαιογράφος, Γ. Φλώρος, βιομήχανος, Ιωάν. Γρυλλιωνάκης, μηχανικός, Ευάγ. Οικονόμου, σιδηρουργός, Γ. Γεπεσάκης, φαρμακοποιός, Κωνστ. Γαλανάκης, δικηγόρος, Θεοδ. Κουφάκης, έμπορος, Εμμ. Ρεγγινάκης, ζαχαροπλάστης, Κωνστ. Τουπογιάννης, έμπορος, Ν. Λιακαντωνάκης, έμπορος, Ευστ. Διαμαντάκης, έμπορος, Μύρων Παπαδάκης, έμπορος, Αντ. Νεραντζούλης, έμπορος, Γεωργ. Προβατίδης, ζαχαροπλάστης, Εμμ. Μαθιουδάκης, εστιάτορας, Εμμ. Νερολαδάκης, έμπορος, Ευάγ. Κωνσταντουλάκης, έμπορος, Νικ. Μπαλτζάκης, έμπορος, Εμμ. Βορεάδης, έμπορος, Ευάγ. Περάκης, Έμπορος, Γεωργ. Αδάμης, έμπορος, Στεφ. Σαατσάκης, λεσχάρχης.
Η εφημερίδα απλώς αναγράφει ότι ακολουθούν άλλες 2850 υπογραφές. Φυσικά όλοι που υπογράφουν δεν σημαίνει ότι υπήρξαν «φίλοι» των Γερμανών. Αρκετοί πιθανώς πιέστηκαν να θέσουν την υπογραφή τους. Οι περισσότεροι όμως εμφανίζονται στη συνέχεια να υπογράφουν συνεχώς κείμενα υπέρ των αρχών κατοχής…
Η φιλογερμανική εφημερίδα «Κρητικός Κήρυξ» με την ανακοίνωση του «δημοτικού συμβουλίου Ηρακλείου» για την κήρυξη εκστρατείας κατά της Αντίστασης! (Αρχεία Βικελαίας)
Σταυροφορία… κατά της αντίστασης από το «Δ.Σ.» Ηρακλείου!
Την ίδια ημέρα, το «δημοτικό συμβούλιο» Ηρακλείου την περίοδο της κατοχής, προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. Κήρυξε… σταυροφορία κατά όσων αντιστέκονταν στους Γερμανούς! Σε ψήφισμά του προς τους κατοίκους της πόλης και του νομού καλούσε σε…. αντίσταση στην αντίσταση κατά των κατακτητών! Το κείμενο είναι ένα πραγματικό μνημείο δουλικότητας, γι αυτό κι επιλέγουμε να το δημοσιεύσουμε ολόκληρο:
«Προς άπαντας τους κατοίκους της πόλεως και του Νομού Ηρακλείου
Εκτός των καθαρώς δημοτικών καθηκόντων μας, φρονούμεν αδιατάκτως ότι, έχομεν υποχρέωσιν να ενδιαφερώμεθα και να αντιμετωπίσωμεν και την κατάστασιν η οποία εδημιουργήθη εκ των προσφάτων γεγονότων δια διαφόρων πράξεων «σαμποτάζ».
Πρωτίστως εκφράζομεν τον αποτροπιασμόν μας και την αγανάκτησίν μας και αποδοκιμάζομεν με τον εντονότερον τρόπον τας τοιαύτας ελεεινάς πράξεις και εκείνους οι οποίοι τας διέπραξαν. Καλούμεν όλους τους πολίτας πασών των τάξεων να ενώσωσι την φωνήν της αγανακτήσεως και αποδοκιμασίας των με την ιδικήν μας.
Αλλά τούτο δεν είναι αρκετόν. Πρέπει να αποδείξωμεν και εμπράκτως ότι αι πράξεις του «Σαμποτάζ» είναι κατάπτυστοι και προδοτικαί. Και δια τούτο καλούμεν όλους τους πολίτας, όχι μόνον δημότας Ηρακλείου αλλά και της υπαίθρου χώρας, να κηρύξωμεν «Σταυροφορίαν» εναντίον των εγκληματιών εκείνων οι οποίοι με τας κακούργους πράξεις των, επιβουλεύονται και θέτουν εν κινδύνω την γαλήνην, την ησυχίαν και την ασφάλειάν μας, την οποίαν μας εγγυώνται απολύτως τα στρατεύματα Κατοχής, ως απεδείχθη μέχρι σήμερον, με την προϋπόθεσιν όμως ότι δεικνύομεν εμπράκτως νομιμοφροσύνην προς αυτά.
Είναι επομένως απόλυτος ανάγκη να φανώμεν πρόθυμοι αποφασιστικοί εις έργα δρακόντια εκ των οποίων θα διατρανωθή η καλή διάθεσις της νομιμοφροσύνης μας.
Δηλαδή να καταβάλωμεν πάσαν προσπάθειαν και να γίνωμεν φρουροί άγρυπνοι των υπόπτων και βδελυρών υποκειμένων, τα οποία δια των χαμερπών πράξεών των γίνονται αιτία να διαταράσσεται η τάξις και η αρμονία των σχέσεών μας με τον Γερμανικόν στρατόν. Κάθε πολίτης πρέπει εις το κεφάλαιον τούτο της επαγρυπνήσεως επί των υπόπτων τούτων στοιχείων να είναι και χωροφύλαξ. Να ενδιαφερθή όπως ενδιαφέρεται δια την ατομικήν του περιουσίαν. Και πλέον τούτου. Να ενδιαφερθή όπως ενδιαφέρεται δια την ζωήν του. Διότι και τα δύο ταύτα αγαθά, ζωή και περιουσία των πολιτών, εκτίθενται όπως γνωρίζετε εις αμεσωτάτους κινδύνους, εξ αιτίας των κακοποιών ανθρώπων οι οποίοι κινούνται και δρώσιν εν μέσω ημών κατά τοιούτον ύπουλον και προδοτικόν τρόπον.
Η επιφύλαξις και η επιείκεια των Γερμανικών Αρχών έναντι των πράξεων «σαμποτάζ» εξηντλήθη πλέον, ως εδηλώθη αρμοδίως. Ενδεχομένη επανάληψις και υποτροπή παρομοίων πράξεων θα έχη σκληροτάτας συνεπείας.
Υψώνομεν την φωνήν μας προς όλους σας, αγαπητοί συμπολίται. Σαε εξορκίζομεν και κάμνομεν έκκλησιν προς τον εγνωσμένον πατριωτισμόν σας.
Μην ολιγωρήσητε. Μη διστάσετε. Μη δειλιάσετε. Κάμετε το καθήκον σας. Καταβάλετε κάθε δυνατήν ενέργειαν, με λόγους και έργα, αλλά προ παντός με έργα, δια να τεθή πλέον τέρμα εις τας κακάς πράξεις των υπονομευτών της τάξεως και της ασφαλείας μας.
Με την πεποίθησιν ότι θα γίνωμεν ακουστοί και ότι θα καρποφορήση η ενέργειά μας προς την κατεύθυνσιν της ολοσχερούς εξαλείψεως των πράξεων «σαμποτάζ» και ότι θέλει παγιωθή αδιαταράκτως η τάξις και ασφάλεια, επ’ αγαθώ όλων μας και του Έθνους μας, απευθύνομεν προς υμάς αδελφικόν χαιρετισμόν.
Εν Ηρακλείω τη 8 Φεβρουαρίου 1943».
Το κείμενο αυτό υπογράφουν, ο «δήμαρχος Ηρακλείου» Μάνθος Πλεύρης, ο «πρόεδρος» του «δημοτικού συμβουλίου» Νικόλαος Κασάπης και οι «δημοτικοί σύμβουλοι», Γεώργιος Αλεξάκης, Ιωάννης Αθητάκης, Εμμανουήλ Αρχατζικάκης, Κωνσταντίνος Γιαννίκος, Ιωάννης Κούβος, Παντελής Λιανάκης, Ευάγγελος Οικονόμου, Ευάγγελος Πρινιανάκης, Εμμανουήλ Ρεγκινάκης, Δημήτριος Φανουράκης, Εμμανουήλ Χαλκιαδάκης, Κωνσταντίνος Λιναρδάκης, Ευάγγελος Μαρτάκης.
Μνημόσυνο για τους Γερμανούς πεσόντες στη Ρωσία!
Αναζητώντας την ιστορία των «καλών πατριωτών» στην κατοχή, μπορεί να βρει κανείς απίθανα πράγματα. Ακόμη και μνημόσυνα για τους νεκρούς, όχι των Ελλήνων, αλλά των Γερμανών! Ακόμη και επικλήσεις για νίκη των Γερμανών, προκειμένου να… σωθεί η Ελλάδα και η Ευρώπη! Την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 1943, στην κοινότητα Καμαρίου έγινε μνημόσυνο για τους Γερμανούς που έπεσαν στο… Στάλινγκραντ! Την πρωτοβουλία είχε ο κατοχικός «κοινοτάρχης» Σάββας Κουτάντος, ο οποίος εκφώνησε και «εμπνευσμένο λόγο». Κατά την κρίση του «Κρητικού Κήρυκα»… Μίλησε για τα «ηρωικά τέκνα της Μεγάλης Γερμανίας», τον «Μέγα Αρχηγό της Γερμανίας Αδόλφο Χίτλερ τον οποίον η παγκόσμιος ιστορία ανέγραψεν ήδη μεταξύ των μεγαλυτέρων ανδρών» κι οποίος ήταν – κατά τον φιλογερμανό ομιλητή- πραγματικός φίλος της Ελλάδας! «Ας γονυπετήσωμεν επί των τάφων των γενναίων υπερασπιστών Γερμανών του Στάλνιγκραντ», αναφωνούσε ο Κουτάντος. «Ας σκεφθώμεν ότι η αποφυγή της υποδουλώσεως της Ευρώπης και της αγαπητής μας Ελλάδος θα οφείλεται εις τα τίμια κόκκαλα και ιερά των Ηρώων τούτων μαχητών του Στάλινγκραντ»!
Και κατέληγε: «Ας δώσωμεν την διαβεβαίωσιν ότι και οι σημερινοί Έλληνες αντάξιοι των Μεγάλων προγόνων μας, δια της πειθαρχίας μας και της υπακοής μας εις τας Διαταγάς των Γερμανικών Στρατευμάτων Κατοχής, θα συντελέσωμεν έστω και κατ’ ελάχιστον εις την επικράτησιν του αληθούς Πολιτισμού και της πραγματικής ελευθερίας εις την Ανθρωπότητα η οποία θα πραγματοποιηθή με την βεβαίαν και ασφαλή Νίκην της Γερμανίας»!
Οι «καλοί πατριώται» για την απαγωγή του Κράιπε…
Τη νύχτα της Τετάρτης 26 προς την Πέμπτη 27 Απριλίου του 1944 Βρετανοί κομάντος και Κρητικοί αντιστασιακοί απήγαγαν τον Γερμανό στρατηγό Χάινριχ Κράιπε, στην περιοχή του Ηρακλείου. Ο Κράιπε είχε έλθει στην Κρήτη προκειμένου να αναλάβει τη γερμανική διοίκηση του νησιού, αντικαθιστώντας τον διαβόητο για τα εγκλήματά του Φρίντριχ Μύλλερ. Ο Μύλλερ ήταν ο αρχικός στόχος της απαγωγής, αλλά μετά την αντικατάστασή τους και την άφιξη του Κράιπε, τα σχέδια άλλαξαν. Την απαγωγή σχεδίασαν και εκτέλεσαν ο ταγματάρχης Πάτρικ Λη Φέρμορ και ο λοχαγός Ουίλιαμ Μος (William Stanley Moss), μαζί με τους Κρητικούς Μανώλη Πατεράκη, Γιώργο Τυράκη, Στρατή Σαβιολάκη, Μιχάλη Ακουμιανάκη, Ηλία Αθανασάκη, Ζωιδάκη, Χναράκη, Κόμη, Παπαλεωνίδα, Τζατζά και Ζωγραφιστό.
Η απαγωγή, που θεωρήθηκε ως μια από τις κορυφαίες πράξης αντίστασης στο νησί, καταδικάστηκε αμέσως από τους «προύχοντες» του Ηρακλείου, εκείνους δηλαδή που δεν έχαναν ευκαιρία να εκφράζουν στήριξη στις γερμανικές αρχές κατοχής… Την επομένη της απαγωγής ημέρα, αρκετοί απ’ αυτούς υπέγραψαν ένα κείμενο καταδίκης της απαγωγής, αλλά και κάθε αντιστασιακής πράξης… Ιδού το κείμενο, που υπογράφεται από τα μέλη της «Λαϊκής Επιτροπής» του 1944:
«Οι υπογεγραμμένοι, εκπροσωπούντες εν προκειμένω την γνώμην και τα αισθήματα ολοκλήρου του λαού του Νομού Ηρακλείου, έχοντες υπ’ όψιν την παρ’ αγνώστων εξαφάνισιν του στρατηγού κ. Κράιπε, α΄) εκφράζομεν την βαθυτάτην οδύνην κι αγανάκτησιν δια την πράξιν ταύτην β΄) Πεποίθαμεν ότι εις τα ενεργείας ταύτας δεν μετέχει ο Κρητικός λαός εάν δε τυχόν μετέσχον τινες ούτοι ασφαλώς θα είναι εκ των κακοποιών στοιχείων τα οποία τελευταίως επιδίδονται εις δολοφονικάς και ληστρικάς εναντίον του φιλησύχου λαού πράξεις γ΄) Αποδοκιμάζομεν και αποκηρύττομεν κάθε ενέργειαν οιουδήποτε υμπετριώτου μας τείνουσαν να δημιουργήση προστριβάς μεταξύ του λαού της Κρήτης και των Στρατευμάτων Κατοχής και δ΄) Ποιούμεθα έκκλησιν προς πάντας τους Κρήτας όπως σπεύση οιοσδήποτε γνωρίζει ο,τιδήποτε στοιχείον δυνάμενον να διαφωτίση οπωσδήποτε την υπόθεσιν της εξαφανίσεως του στρατηγού Κράιπε να ανακοινώση τούτο εις τας Ελληνικάς ή Γερμανικάς Αρχάς, βέβαιος ων ότι ούτω παρέχει μεγάλην υπηρεσίαν εις τον τόπον μας και συντείνει εις την πρόληψιν μεγάλων κακών
Εν Ηρακλείω τη 28 Απριλίου 1944
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ»
Κάτω από το κείμενο υπάρχουν τα ονόματα που υπέγραφαν, όπως δημοσιεύτηκαν στον «Κρητικό Κήρυκα»:
Ευγένιος Ψαλλιδάκης (Αρχιερατικός Επίτροπος)
Μ. Πλεύρης, Δήμαρχος Ηρακλείου
Εμμαν. Μελισσείδης, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου
Στυλιανός Γιαμαλάκης, ιατρός
Μιχαήλ Γερωνυμάκης, ιατρός
Γεώργιος Φλώρος, πρόεδρος Ενώσεως Εξαγωγέων, Θεόδωρος Κουφάκης, εμποροβιομήχανος, Κωνσταντίνος Γαλενιανός, πρόεδρος Λέσχης Επιστημόνων, Ι. Ζερβός, Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Ηρακλείου.
Στ. Κωνσταντινίδης, Εμμ. Βασιλάκης, Χρ. Ε. Βασιλάκης, Εμμ. Μ. Βασιλάκης, Ευστ. Διαμαντάκης, Μιχ. Κουναλάκης, Χρισ. Περάκης, Ανδρ. Καστελλάκης, Γεωρ. Λιαναντωνάκης, Αχ. Τζενάκης, Χρ. Παντουβάκης, Ιω. Ελευθεράκης, Κωνστ. Χατζάκης, Αντ. Ανεμογιάννης, Αρ. Ανδρουλάκης, Αρ. Μιχελιδάκης, Νικ. Σιδεράκης, Τιτ. Περδικογιάννης, Στ. Μιτσοτάκης, Ευάγγ. Μεϊμαράκης, Χριστ. Χουρδάκης, Χαρ. Νίβας, Κωνστ. Γαλανάκης, Μιχ. Σακλαμπάνης, Κωνστ. Βαρβεράκης, Χαρ. Μαράκης, Ευαγ. Χατζάκης, Γρ. Χατζιδάκης, Απολ. Μελισσείδης, Ιωσήφ Αληγιζάκης, Κωνστ. Πολυδάκης, Γεωρ. Γεπεσάκης, Μ. Τζομπανάκης, Μιχ. Λογιάδης, Ιω. Λογιάδης, Ν. Πίκουλας, Γ. Γαβριλάκης, Ι. Παπαϊωάννου, Αθ. Σισμανόγλου, Γεωρ. Βαρδάκης, Μάνος Βαρδάκης, Πολ. Φαμελιάδης, Νικ. Παντατοσάκης, Ιω. Σακελλαρίδης, Ρούσος Κατσουλογιώργης, Στεφ. Σαατσάκης, Κωνστ. Πολιτάκης, Κ. Αρχιμανδρίτης, Ν. Παρασύρης, Αντ. Παρασύρης, Ε. Γαλενιανός, Κ. Ξανθουδάκης, Γ.Ι. Διαλυνάς, Σ. Πολυκράτης, Α. Βλάσσης, Μίμ. Αλεξίου, Θεοδ. Γεωργιάδης, Ν. Αλικιώτης, Ι. Ζερβουδάκης, Ευ. Χρυσός, Δ. Μαλαγαρδής, Μ. Σπαντιδάκης, Μ. Διακάκης, Ε. Σπινθουράκης.
Μετά την απαγωγή, ο «υπουργός – γενικός διοικητής Κρήτης» Ιωάννης Πασσαδάκης κάλεσε τους «καλούς πατριώτες» της Κρήτης να οργανώσουν συλλαλητήρια για να εκφραστεί η νομιμοφροσύνη προς τις κατοχικές αρχές… Στα Χανιά οργανώθηκε στις 6 Μαΐου (είχαμε γράψει σχετικά, παρουσιάζοντας και φωτογραφία, στο πλαίσιο της αναφοράς στον Πασσαδάκη, με αφορμή το Ολοκαύτωμα στη Βιάννο), ενώ στο Ηράκλειο στις 18 Μαΐου. Σχεδόν όσοι υπέγραψαν και το προηγούμενο κείμενο καταδίκης της απαγωγής του Κράιπε, υπέγραψαν και την πρόσκληση της οργάνωσης του συλλαλητηρίου, υπέρ, στην ουσία, των αρχών κατοχής. Στην πρόσκληση αναφερόταν:
«ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Την προσεχήν Πέμπτην 18 Μαΐου 1944, ώρα 11 π.μ.
ΚΑΛΟΥΜΕΝ
Τον λαόν Ηρακλείου εις την πλατείαν του Ιερού Ναού του Αγίου Μηνά εις πάνδημον συγκέντρωσιν, ίνα ομοφώνως διακηρυχθή ότι η έμμονος θέλησις όλων ημών όπως και ολοκλήρου του Λαού της Κρήτης, είναι να διατηρηθή αφ’ ενός μεν η έννομος τάξις και η ηρεμία του τόπου, αφ’ ετέρου δε η πλήρης νομιμοφροσύνη του Λαού έναντι των Στρατευμάτων Κατοχής και η αρμονική μετ’ αυτού συμβίωσις
Η ΛΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ»
Οι «καλοί πατριώται» στέκονταν στον πλάι των Ναζί, αλλά χιλιάδες Κρήτες πατριώτες στέκονταν στο απόσπασμα. Η φωτο από την εκτέλεση των κατοίκων στο Κοντομαρί Χανίων (Γερμανικά αρχεία)
Ένα… «εθνικό συνέδριο»!
Κι ενώ η αντίσταση των Κρητικών κορυφωνόταν, ο «υπουργός- γενικός διοικητής» Κρήτης Ιωάννης Πασσαδάκης, και οι «ελληνικές τοπικές αρχές» οργάνωναν στα Χανιά «εθνικό συνέδριο» για να δηλώσουν πίστη στις κατοχικές δυνάμεις και να καταδικάσουν την αντίσταση! Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 29 Ιουλίου 1944, παρόντος του Γερμανού διοικητή του νησιού στρατηγού Μύλλερ, ο οποίος δεν αποχώρησε μετά την απαγωγή του Κράιπε και ήταν ο κεντρικός ομιλητής, μαζί με τον Πασσαδάκη. Οι αντιστασιακοί Έλληνες ονομάστηκαν «κομμουνισταί και αναρχικοί»! Εκδόθηκε και σχετικό ψήφισμα, στο οποίο καταδικάζονταν «τα κομμουνιστικά αναρχικά στοιχεία» τα οποία «απεφάσισαν δυστυχώς να παρασύρουν τον τόπον εις εμφύλιον σπαραγμόν και να δημιουργήσουν και εν τη ιδιατέρα μας Πατρίδι, μίαν κατάστασιν παρομοίαν προς εκείνη, με την οποίαν δοκιμάζεται σκληρώς η υπόλοιπος χώρα και εξ αιτίας της οποίας αριθμούνται χιλιάδες θυμάτων Ελλήνων»…
Το ψήφισμα υπέγραφαν, ο Πασσαδάκης, ο «Γενικός Γραμματεύς Γενικής Διοικήσεως Κρήτης » ο «Νομάρχης Λασιθίου», Ι. Κοζύρης, ο ανώτερος διοικητής χωροφυλακής υποστράτηγος Ανδρέας Ιερωνυμάκης, οι νομάρχες, Χανίων Ιωάννης Γαλάνης, Ηρακλείου Εμμ. Ξανθάκης, Ρεθύμνου Στ. Μαρκιανός. Οι διοικητές διοικήσεων αξιωματικών, Χανίων, υποστράτηγος Νικόλαος Γαγάρας, Ηρακλείου, υποστράτηγος Δημήτριος Μαλαγαρδής, Λασιθίου αντισυνταγματάρχης Μιχαήλ Σγουρός, Ρεθύμνου αντισυνταγματάρχης Ευάγγελος Λαχνιδάκης. Οι γενικοί επιθεωρητές Παιδείας, Μέσης Εκπαιδεύσεως Νικόλαος Παπαγρηγοράκης, Στοιχειώδους Μάρκος Σιγάλας, οι Επίσκοποι, Κιδωνίας και Αποκορώνου Αγαθάγγελος, Λάμπης και Σφακίων Ευμένιος, Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου Αθανάσιος, Ιεράς και Σητείας Φιλόθεος. Επίσης ο πρωτοσύγγελος της Ιεράς Μητροπόλεως Κρήτης αρχιμανδρίτης (μετέπειτα αρχιεπίσκοπος) Ευγένιος Ψαλλιδάκης και οι διοικητές χωροφυλακής, Ρεθύμνου αντισυνταγματάρχης Απόστολος Πατακός, Λασιθίου, ταγματάρχης Μιχαήλ Παπαδάκης, Χανίων, ταγματάρχης Μιχαήλ Πωλιουδόβαρδας, Ηρακλείου μοίραρχος Ιωάννης Πολιουδάκης.
«Το καθήκον όλων ημών των Κρητών», έγραφαν οι «επίλεκτοι» της κατοχής «οι οποίοι εγαλουχήθημεν ανέκαθεν με τας πλέον θερμάς πατριωτικάς παραδόσεις και την βαθείαν πίστιν επί την θρησκείαν των προγόνων μας, είναι να ορθώσωμεν το ανάστημά μας όλοι ανεξαρτήτως πολιτικών φρονημάτων έναντι των κομμουνιστών και να διακόψωμεν πάντα δεσμόν μετ’ αυτών διότι δεν δυνάμεθα να έχωμεν πλέον οιανδήποτε σχέσιν με εκείνους οίτινες χάριν συμφεροντολογικών υπολογισμών εδέχθησαν να ποδοπατήσουν την Θρησκείαν και την Πατρίδα μας».
Τα ολοκαυτώματα του Αυγούστου
Φυσικά ο κρητικός λαός δεν υπάκουσε στην «έκκληση» και τις απειλές των «επιλέκτων» Ελλήνων ή των γερμανικών αρχών κατοχής. Και συνέχισε την αντίστασή του. Εκείνο το μήνα σκοτώθηκαν από τις αντιστασιακές οργανώσεις 31 Γερμανοί και 7 Ιταλοί στρατιώτες. Ως αντίποινα οι Γερμανοί έκαψαν χωριά του νησιού, εκτέλεσαν εκατοντάδες πατριώτες, αφάνισαν τον πληθυσμό… Τον Αύγουστο του 1944 κάηκαν τ’ Ανώγεια, οι Βρύσες, η Κρύα Βρύση, το Γουργούδι, το Γερακάρι, το Άνω Μέρος, τα Σαχτούρια, το Κούνενι, η Λίμνη, τα Φλόρια. Στον κατοχικό «Κρητικό Κήρυκα» δημοσιεύτηκε στις 27 Αυγούστου ο δραματικός απολογισμός εκείνου του μήνα, με στοιχεία προφανώς των ναζιστικών αρχών. Δολοφονήθηκαν 489 άνθρωποι, χιλιάδες άλλοι έχασαν τα σπίτια και τις περιουσίες τους, και αναγκάστηκαν να φύγουν από τα καταστρεμμένα χωριά τους… «Ο πληθυσμός της νήσου Κρήτης είνε υπαίτιος δια τας ανάδρους αυτάς δολοφονίας», έγραφε η γερμανόφιλη εφημερίδα για τα χτυπήματα κατά των Γερμανών «τας συνεχείς διαρπαγάς και τας μη εν γένει ειρηνικάς πράξεις, δεδομένου ότι εναντίον των τρομοκρατικών στοιχείων του πληθυσμού και των ανοήτων διαδόσεων της ελεεινής εχθρικής προπαγάνδας, δεν αντιτάσσεται κανείς». Και με κυνικό τρόπο δικαιολογούσε τα ολοκαυτώματα που προκάλεσαν οι ναζιστές: «Η Γερμανική συνεπώς δύναμις κατοχής αντεπετέθη και εκτύπησε». Και συνέχιζε: «Έκαστος Κρης Πολίτης ή χωρικός ας σχηματίση ήδη γνώμην, εάν είναι έξυπνον να εξακολουθήση διαταράσσων την ειρηνικήν ζωήν και την τάξιν πιστεύων τους κομμουνιστάς ή Άγγλους πράκτορας, πιστεύων ότι τοιαύτα εγκληματικά έργα δύνανται να προάγουν την κατάστασιν και να μην εξαναγκάζουν εις μέτρα εξολοθρεύσεως, την τόσον συντηρητικώς και δικαίας καθ’ όλην την διάρκειαν του πολέμου μέχρι τούδε συμπεριφερθείσαν Γερμανικήν Στρατιωτικήν Δύναμιν».
Δυό μέρες αργότερα σε κεντρικό της θέμα με τον τίτλο «Κατάρα και ανάθεμα εις τους υπαιτίους», καταριόταν και αναθεμάτιζε την αντίσταση των Κρητών, γράφοντας, ανάμεσα στ’ άλλα: «Ο φιλήσυχος και νομοταγής και συντηρητικός πληθυσμός της Νήσου μας έχει ύψιστον συμφέρον όχι μόνον να καταράται και αναθεματίζη τους υπαιτίους της καταστροφής του αναρχικούς και τους αυθέντας τούτων αλλά και να αρχίση τον αγώνα έναντίον τούτων με τα μικρά έστω μέσα τα οποία σήμερον διαθέτει». Και θυμίζοντας μερικά απ΄ όσα ακούμε σήμερα, συμπλήρωνε: «Άλλως, εάν συνεχίσωμεν όλοι μας την ολιγωρίαν και αδιαφορίαν και παθητικήν στάσιν είτε από Αγγλοφιλίαν, είτε από τον φόβον των τρομοκρατικών συμμοριών και των μπολσεβίκων, συντόμως θα βαδίσωμεν όλοι προς τον θάνατον, την καταστροφήν, την πείναν και την ολοκληρωτικήν καταστροφήν της Νήσου μας»!

Χανει την ψυχη του ο ΝΕΟΣ ΣΥΡΙΖΑ.Τα καλυτερα παιδια του.

Ενα αδειο κελυφος θα μεινει που θα το γεμισουν οι καιροσκοποι και τα διαπλεκομενα  τσιρακια της καθε εξουσιας.Θα συνεργαστει με τους εφοπλιστες και τους μιντιαρχες. Γιατι (θα) ειναι οι μονοι υποστηρικτες του.Και μετα, πολυ συντομα, θα σβυσει σαν ΠΑΣΟΚ. Και μαζι του θα χαθει απο την ιστορια και ο τραγικος Τσιπρας.Που πιστευει κιολας πως θυσιαζεται για το καλο μας.Η πολιτικη ειναι αμειλικτη.Δεν συγχωρει.

Τσιριμωκους εχουμε δει πολλους.Σε διαφορους ρολους ας διαβασουν οι νεωτεροι

Τσιριμωκο Μασκαρα

https://sarantakos.wordpress.com/2012/08/15/tsirimokos-2/

mpost65-08-15

Το σκίτσο που βλέπουμε δημοσιεύτηκε στην Αυγή στις 15 Αυγούστου 1965. Ακριβώς την προηγούμενη μέρα, Τσιριμώκος και Στεφανόπουλος είχαν καταθέσει δήλωση ότι στο εξής είναι ανεξάρτητοι βουλευτές και τη μέρα της δημοσίευσης του σκίτσου έγιναν δεκτοί σε ακρόαση από τον βασιλιά.

Η ιστορια επαναλαμβανεται σαν φαρσα και ΦΙΔΗΚ(ολοβο) υπαρχει και σημερα η τουλαχιστον οι απογονοι του.Η Ντορα συνεχιζοντας την πολιτικη ιστορια του αποστατη πατερα της που εκανε κυβερνηση με τον Τσιριμωκο (Στις 18 Αυγούστου εντολή σχηματισμού κυβέρνησης παίρνει ο Ηλίας Τσιριμώκος. Μαζί με τους Στεφανόπουλο, Νόβα και Κ. Μητσοτάκη προσπαθεί με πιέσεις και υποσχέσεις να βρει πολιτικούς της Ε.Κ. να αναλάβουν υπουργοί. Τελικά η κυβέρνησή του ορκίζεται δύο ημέρες αργότερα. ),στηριζει Τσιπρα(Χρειάζεται κυβέρνηση εθνικού σκοπού η οποία θα εφαρμόσει τη συμφωνία, με Πρωθυπουργό τον κ. Τσίπρα επεσήμανε η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Ντόρα Μπακογιάννη)

Οσο για τον τοτε βασιλια μην ξεχνιομαστε .Ο γειτονας μας ο Γλυξμπουργκ ειναι.Που ηδη ετοιμαζε την χουντα των στρατηγων (Οι στρατηγοί, το Παλάτι, κάποιοι πολιτικοί της Δεξιάς και οι Αμερικανοί καλόβλεπαν μία μικρής διάρκειας συνταγματική εκτροπή, που θα επανέφερε την πολιτική κατάσταση στη σωστή ρότα, δηλαδή στην εναλλαγή στην εξουσία της Δεξιάς και ενός μετριοπαθούς Κέντρου. «Η Χούντα των Στρατηγών» έμεινε στα σχέδια, καθώς τους πρόλαβαν με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου οι μικροί αξιωματικοί, με πρόσχημα τον κομμουνιστικό κίνδυνο. )αλλα τον προλαβε η αλλη χουντα των συνταγματαρχων.

Με προσχημα οτι η ΕΔΑ ειχε οπλα και ετοιμαζε επανασταση.Και τους πιασαν ολους με τις πιτζαμες.Οχι οπλα δεν ειχαν οι αριστεροι ουτε την βαλιτσα της εξοριας δεν ειχαν ετοιμασει.Με ευθυνη φυσικα οπως παντα της ηγεσιας τους.Που τους καθυσυχαζε(*Η εφημερίδα Αυγή στο φύλλο της, της 21ης Απριλίου 1967 που δεν κυκλοφόρησε θα δημοσίευε το τρίτο και τελευταίο μέρος μιας σειράς κειμένων που εξηγούσαν γιατί δεν μπορεί να γίνει δικτατορία στην Ελλάδα. Αντ’ αυτού τα  πρωτοσέλιδα της ημέρας εκείνης εξηγούσαν γιατί έγινε δικτατορία.) .Οσο για τον Γλυξμπουργκ δεν το εβαλε κατω.Και στα Δεκεμβριανα μεσα στην χουντα εκανε αντι πραξικοπημα οπερετα(απο χωριου εις χωριον) Μετα την πτωση της χουντας σκεφτοταν καινουργιες χουντες(«ο Βασιλεύς έχει εξασφαλίσει μέσω του Σάχη ότι οι Τούρκοι δεν θα κινηθούν», όπως επίσης και «δισεκατομμύρια δολάρια για την ανάπτυξη της χώρας». ).

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ..ΟΡΚΟΜΩΣΙΑ-23.3.64

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%80%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_1965

Στις 18 Αυγούστου εντολή σχηματισμού κυβέρνησης παίρνει ο Ηλίας Τσιριμώκος. Μαζί με τους Στεφανόπουλο, Νόβα και Κ. Μητσοτάκη προσπαθεί με πιέσεις και υποσχέσεις να βρει πολιτικούς της Ε.Κ. να αναλάβουν υπουργοί. Τελικά η κυβέρνησή του ορκίζεται δύο ημέρες αργότερα. Στο μεταξύ οι ταραχές στους δρόμους συνεχίζονται. Στις 28 Αυγούστου γίνεται ψηφοφορία για την εμπιστοσύνη της Βουλής. Η κυβέρνηση Τσιριμώκου καταψηφίζεται και αυτή με ψήφους 159 κατά – 135 υπέρ. Υπέρ ψήφισαν 98 βουλευτές της ΕΡΕ και 37 βουλευτές της Ε.Κ.

Η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Τσιριμώκο και η στήριξή του από την ΕΡΕ ήταν γεγονός απροσδόκητο για δύο λόγους. Ο ένας είναι ότι η ΕΡΕ είχε μεν στηρίξει και την κυβέρνηση Νόβα, στην περίπτωση Τσιριμώκου όμως στήριξε έναν αριστερό πολιτικό, παλαιό μέλος της ΕΔΑ, και τον οποίο ως τότε θεωρούσε μέρος του «κομμουνιστικού κινδύνου». Λίγους μήνες πριν, όταν ο Γ. Παπανδρέου τον είχε κάνει υπουργό τον Ιανουάριο του 1965, η ΕΡΕ και κάποιοι βουλευτές του κόμματος των Προοδευτικών είχαν επιτεθεί με σφοδρότητα εναντίον του πρωθυπουργού που είχε περιλάβει στην κυβέρνησή του ένα πρώην μέλος της «κυβέρνησης του Βουνού» (ΠΕΕΑ), ενώ οι δεξιές εφημερίδες έκαναν λόγο για «νομιμοποίηση του ΚΚΕ» και «υποδούλωση στην ΕΔΑ». Εννιά μήνες αργότερα οι ίδιοι του έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης ως πρωθυπουργού.

Ο δεύτερος είναι η αντιφατική συμπεριφορά του ίδιου του Τσιριμώκου. Μετά την παραίτηση Γ. Παπανδρέου είχε πάει ως αντιπρόσωπός του στη Θεσσαλονίκη και σε μεγάλη συγκέντρωση στις 28 Ιουλίου είχε καταγγείλει τη συμπεριφορά του βασιλιά και τον σχηματισμό κυβέρνησης από τον Νόβα ως «καταρράκωση του δημοσίου βίου» και απόπειρα επαναφοράς της ΕΡΕ στην κυβέρνηση παρά το γεγονός ότι ο λαός την είχε καταψηφίσει. Τρεις εβδομάδες αργότερα όμως δέχθηκε ο ίδιος να σχηματίσει κυβέρνηση παρά την αντίθεση του Γ. Παπανδρέου και με τη στήριξη της ΕΡΕ.

Κυβέρνηση Στεφανόπουλου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά από πολλές διαβουλεύσεις του βασιλιά με τους πολιτικούς αρχηγούς και ενώ ο Γ. Παπανδρέου επέμενε ότι η μόνη λύση ήταν ο διορισμός υπηρεσιακής κυβέρνησης και η διεξαγωγή εκλογών, τελικά ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 17 Σεπτεμβρίου 1965 ο Στέφανος Στεφανόπουλος, έχοντας ήδη εξασφαλίσει τη στήριξη της ΕΡΕ, του Κόμματος των Προοδευτικών του Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη και ορισμένων βουλευτών της Ε.Κ. Χαρακτηριστικό είναι ότι ορισμένοι υπουργοί αποφάσισαν τελευταία στιγμή να ενδώσουν στις πιέσεις για συμμετοχή στην κυβέρνηση και από φόβο μήπως αλλάξουν γνώμη τους όρκισαν βιαστικά, άλλους αξύριστους και άλλους με τα καθημερινά τους ρούχα. Στηνκυβέρνηση μετέχουν οι Τσιριμώκος και Νόβας ως αντιπρόεδροι και ο Μητσοτάκης ως υπουργός Συντονισμού και Οικονομικών.

Όταν η νέα κυβέρνηση παρουσιάστηκε στη Βουλή στις 22 Σεπτεμβρίου, στην κοινοβουλευτική ομάδα της Ε.Κ. είχαν απομείνει από τους αρχικούς 171 μόνο 126 βουλευτές. Τελικά η κυβέρνηση Στεφανόπουλου έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στις 24 Σεπτεμβρίου με 152 ψήφους υπέρ και 148 κατά.

Οι περισσότεροι «αποστάτες» βουλευτές θα ιδρύσουν δικό τους κόμμα, το «Φιλελεύθερον Δημοκρατικόν Κέντρον» (ΦΙΔΗΚ) τον Δεκέμβριο του 1965 με αρχηγό τον Στεφανόπουλο.

Η κυβέρνηση Στεφανόπουλου θα παραμείνει στην εξουσία ως την 21η Δεκεμβρίου 1966, οπότε και θα ανατραπεί ύστερα από συμφωνία του βασιλιά, του αρχηγού της ΕΡΕ Π. Κανελλόπουλου και του αρχηγού της Ε.Κ. Γ. Παπανδρέου για διορισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης και διεξαγωγή εκλογών.

https://left.gr/news/syllogiki-dilosi-apohorisis-apo-tmima-oikologias-perivallontos-kai-horikoy-shediasmoy-toy

Δήλωση παραίτησης – αποχώρησης από το Τμήμα Οικολογίας, Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ

Η πρόσφατη υπογραφή του 3ου, κατά σειρά, μνημονίου από την κυβέρνηση και η υπερψήφισή του από τη βουλή από κοινού με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, συνιστά πλήρη αντιστροφή του πολιτικού πλαισίου και των στόχων επί των οποίων συγκροτήθηκε και έδρασε πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ τα προηγούμενα 11 χρόνια.

Ταυτόχρονα, η επαναλαμβανόμενη πλήρης απαξίωση της συλλογικής λειτουργίας και των συλλογικών  διαδικασιών  του κόμματος από την ηγετική ομάδα του κυβερνητικού επιτελείου με τελευταία την αιφνιδιαστική  παραίτηση της κυβέρνησης και τη συνακόλουθη προκήρυξη πρόωρων εκλογών, χωρίς οποιαδήποτε διαδικασία/απόφαση του κόμματος, σε αντίθεση με την πρόσφατη απόφαση της Κ.Ε. για έκτακτο συνέδριο – που εισηγήθηκε ο ίδιος ο πρόεδρος -, μας υποχρεώνουν να αποχωρήσουμε από τη γραμματεία και το τμήμα  επισημαίνοντας  ότι:

·        Η  συνέχιση και η εφαρμογή των σκληρών νεοφιλελεύθερων μνημονιακών πολιτικών ακραίας λιτότητας και κοινωνικής εξαθλίωσης που αποτελούν τις πολιτικές διεξόδου του κεφαλαίου και των κυρίαρχων ελίτ (εγχώριων και διεθνών) από την κρίση που οι ίδιες δημιούργησαν, μετακυλίοντας τα βάρη στην κοινωνική πλειοψηφία, βρίσκεται στον αντίποδα της Αριστεράς και των κοινωνικών συμφερόντων για τα οποία μάχεται και εκπροσωπεί.

·        Η διαρκής ακύρωση της λειτουργίας του κόμματος σε κάθε συλλογική του λειτουργία, έκφραση και όργανο καθιστά πλέον αδύνατη τη συμμετοχή και τη συμβολή μας στο Τμήμα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ.

·        Το πολιτικό πλαίσιο κοινωνικού-οικολογικού μετασχηματισμού της παραγωγής σε ένα μεταβατικό πρόγραμμα μιας «οικονομίας των αναγκών» σε σοσιαλιστική κατεύθυνση, που είχαμε επεξεργαστεί, όπως είχε αποτυπωθεί στο πρόγραμμα του Τμήματος Οικολογίας, Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ, ως διέξοδος από τη συνδυασμένη οικονομική-οικολογική κρίση του καπιταλισμού, με επίκεντρο τις συλλογικές κοινωνικές ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας, είναι σε πλήρη αντίθεση με την εφαρμογή μιας ωμής, βίαιης και ληστρικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής που επιβάλλεται μέσω του 3ου μνημονίου.

·        Επιμένουμε να υποστηρίζουμε όλα για όσα συλλογικά αγωνιστήκαμε τα προηγούμενα χρόνια από την περίοδο της Θεματικής «Πόλη, Περιβάλλον, Οικολογία» έως σήμερα, με τις θέσεις και επεξεργασίες του Τμήματος Οικολογίας, Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία είναι σε ευθεία αντίθεση με την εφαρμογή του 3ου μνημονίου και συνεπάγονται τον αγώνα για την πλήρη ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών, των πολιτικών λιτότητας και συνολικά του πλαισίου που έχουν εγκαθιδρύσει.

·        Συνεχίζουμε να στηρίζουμε και να συμμετέχουμε, συμβάλλοντας με όλες μας τις δυνάμεις, σε όλα τα κινήματα και τους αγώνες υπεράσπισης της δημόσιας περιουσίας, αντίστασης στην υφαρπαγή γης, προστασίας του φυσικού πλούτου, του περιβάλλοντος και των συνθηκών διαβίωσης των τοπικών κοινωνιών, διαφύλαξης των δημόσιων- κοινωνικών αγαθών και των «κοινών». Αγώνες και κινήματα που βρίσκονται σε σύγκρουση με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές.

·        Παραμένουμε αμετακίνητοι/ες στην πεποίθηση μας ότι η συνάρθρωση του ταξικού με το οικολογικό, στο πλαίσιο μιας ριζοσπαστικής οικολογικής Αριστεράς και η αγωνιστική κινητοποίηση της ίδιας της κοινωνικής πλειοψηφίας με την ενεργό δημοκρατική συμμετοχή της αποτελούν τη μόνη δύναμη ανατροπής και τη μόνη διέξοδο απέναντι στη σύγχρονη βαρβαρότητα που απειλεί το παρόν και ναρκοθετεί το μέλλον των κοινωνιών.

Υπογραφές μελών

Αδαμόπουλος Θεμιστοκλής

Βαρουχάκη Νατάσα, γραμματεία Τμ.

Βασιλειάδου Σοφία

Βαταβάλη Φερενίκη

Βελεγράκης Γιώργος, γραμματεία Τμ.

Γαβριηλίδης Κώστας, γραμματεία Τμ.

Γιώτη Ροζίνα, γραμματεία Τμ.

Γρηγοριάδης Γιάννης, γραμματεία Τμ.

Ηλιοπούλου Γιούλη

Ισιγώνης Μανώλης

Κακούρος Πέτρος, γραμματεία Τμ.

Καλογρίδη Λιάνα

Καρακατσιανόπουλος Κώστας

Κάραλη Κική, γραμματεία Τμ.

Κλοκίτη Κυριακή, γραμματεία Τμ.

Κουρούπη Μαρίτα

Κρητικός Νίκος

Λιάρα Φαίη

Λυμπεράτος Γεράσιμος

Μπουλούμπαση Άβα, γραμματεία Τμ.

Παντελιάδης Νίκος

Παλαμίτη Νέλλη

Παπαδημητρίου Γιάννης, γραμματεία Τμ.

Παπακώστας Κώστας

Σπανούδη Δέσποινα, γραμματεία Τμ.

Τότσικας Πάνος

Τσιάρας Δημήτρης

Τύμπας Τέλης

Χειρακάκη Μαρία

Ψαρρέας Πέτρος, γραμματεία Τμ.

– See more at: https://left.gr/news/syllogiki-dilosi-apohorisis-apo-tmima-oikologias-perivallontos-kai-horikoy-shediasmoy-toy#sthash.pQSvjqgP.dpuf

 

Τιμη και δοξα στους αντιφασιστες Ελληνες πατριωτες.

100_4687

https://vasilisladas.wordpress.com/2010/06/30/%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B5%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%81/

1  12

2   1-3

http://oikofrontida.blogspot.gr/2015/05/blog-post.html

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ -ΠΕΡΙΠΑΤΟ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΣΤΟ ΚΡΑΝΙΔΙ

https://sikam.wordpress.com/tag/αγ-τριαδα-πικροδαφνης-κρανιδιου/

Αγ Τριαδα

http://stamdamd.blogspot.gr/2015/05/blog-post_56.html

Ειπαμε! Αγαπητοι φιλοι φιλες παρτε οτι θελετε και χρησιμοποιειστε το οπως θελετε αλλα παρακαλω γραψτε την πηγη.Για να βοηθησετε τον αναγνωστη αν θελει να εμβαθυνει. Εμεις στο διδικτυο ταξιδευουμε απο πληροφορια σε πληροφορια οι πηγες ειναι απαραιτητες για να ξετυλιχτει το κουβαρι. Και ειναι λαθος η φωτογραφια απο το καστρο της Οριας στην Θερμησια γραφωντας για την Ακροπολη των Αλιεων αφηνωντας να εννοηθει πως στο Πορτο Χελι πρεπει καποιος να αναζητησει καστρα του 1200 μΧ.Γιατι δεν υπαρχουν.Με καλη διαθεση το γραφω .Εξ αλλου η αναρτηση ειναι του 2011.

 

http://ermionida.gr/wp/?p=516

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ: ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΕΡΜΙΟΝΗΣ 2015

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ

ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΕΡΜΙΟΝΗΣ 2015

ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΜΕΛΑΝΑΙΓΙΔΟΣ

 

Η Κοινωφελής Επιχείρηση Αθλητισμού και Περιβάλλοντος του Δήμου Ερμιονίδας,

η Φυσιολατρική Ομάδα Ερμιονίδας,

ο Ναυταθλητικός Όμιλος Ερμιόνης,

ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ερμιόνης “ΒΙΤΟΡΙΖΑ”

ο Σύλλογος Δρομέων Ερμιονίδας Summit Runners,

προκηρύσσουν την :

ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΕΡΜΙΟΝΗΣ 2015

ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΜΕΛΑΝΑΙΓΙΔΟΣ

Το τριήμερο 19 – 21/6/2015 στην Ερμιόνη Αργολίδας

 

Που περιλαμβάνουν τους εξής αγώνες:

  • Αγώνες δρόμου – το Σάββατο 20/06/2015:

Αποστάσεις-Διαδρομές:  – Αγώνας «Καταφύκι» 23 χλμ

-Αγώνας Δρόμου «Π. ΣΑΜΠΑΝΗΣ» 10 χλμ

-Αγώνας «Μπίστι» για παιδιά 1.000 μ.

  • Κολυμβητικός αγώνας ανοικτής θαλάσσης την Κυριακή 21/06/2015

«Κάπαρη» απόστασης 2,5 χλμ.

 

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

– Αγώνας Ανωμάλου Δρόμου «Καταφύκι»  απόστασης 23 χλμ

Ημερομηνία : Σάββατο 20 Ιουνίου 2015

Ώρα εκκίνησης : 17:30

Τόπος Εκκίνησης : Ηρώων Ερμιόνης

Τερματισμός : Ηρώων Ερμιόνης

Γενικά:  Ο αγώνας αποτελεί μία τελευταία ευκαιρία – για όσους το επιθυμούν – για χαλαρή προπόνηση των δρομέων που πρόκειται να λάβουν μετά από μία εβδομάδα μέρος , στον OLYMPUS MARATHON, καθώς πρόκειται για μία αρκετά βατή και δίχως δυσκολίες ημί – trail διαδρομή, μέσα σε μία πανέμορφη φύση, δίχως ιδιαίτερες δυσκολίες. Πρόκειται ουσιαστικά για μία μικτή διαδρομή, που πραγματοποιείται σε άσφαλτο αλλά και χωμάτινο – βατό – τερέν.  Η διαδρομή σε αρκετά σημεία είναι ιδιαίτερα πανέμορφη ενώ κατά τόπους θα σας θυμίσει το περίφημο Φαράγγι της Σαμαριάς στην Κρήτη, με τις ομοιότητές της. Όσοι επιλέξουν την εν λόγω διαδρομή θα αποζημιωθούν με τα κάλλη της.

Περιγραφή Διαδρομής: Ως αφετηρία και τερματισμός ορίζεται το «Ηρώων» στο λιμάνι Ερμιόνης, στις 18.00 το απόγευμα . Το τερέν περιλαμβάνει άσφαλτο 13χλμ και 10χλμ χωμάτινο , τα πρώτα 7 χλμ κινούνται σε ασφάλτινο τερέν. Στην αρχή είναι μια όμορφη παραθαλάσσια διαδρομή μέσα από το δασάκι Μπίστι, τα Μανδράκια και στη συνέχεια περνάει μέσα από περιβόλια με πορτοκαλιές, μανταρινιές, ελιές και ροδιές. Κατόπιν  ακολουθεί χωματόδρομος με ανηφορικό κομμάτι που μας ανεβάζει από τα 40 μέτρα  στα 200 μέτρα  υψόμετρο. Ίσως αυτό να είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι της διαδρομής,  στην συνέχεια και στο 12ο χλμ περνάμε από το χωριό Φούρνοι όπου θα είναι ο δεύτερος σταθμός. Φεύγοντας από το χωριό κατευθυνόμαστε προς τα Παπούλια όπου μπορούν οι αθλητές να δροσιστούν με το κρυστάλλινο νερό της πηγής και να πάρουν δύναμη για να συνεχίσουν προς το Φαράγγι Καταφύκι μέσα στο δάσος και σε φυσικό μονοπάτι. Μόλις περάσουμε το Φαράγγι στο 17ο χλμ θα υπάρχει σταθμός, στην συνέχεια η διαδρομή κινείται σε άσφαλτο μέχρι τον τερματισμό.

Σταθμοί Νερού : Θα υπάρχουν 4 σταθμοί νερού στη διαδρομή στο 5ο χλμ, 10ο χλμ, 15ο χλμ., 17ο χλμ. και στον τερματισμό. Στους σταθμούς θα υπάρχει νερό, coca cola και ισοτονικό.

Όριο τερματισμού: Ορίζονται οι 3 ½ ώρες – μέχρι τις 21.00.

Έπαθλα: Οι 3 πρώτοι άνδρες και οι 3 πρώτες γυναίκες θα λάβουν κύπελλο και μετάλλιο βάθρου. Επίσης θα βραβευτούν οι 3 πρώτοι άνδρες στις εξής κατηγορίες:

  • 17 – 20 ετών
  • 21 – 29 ετών
  • 30 – 39 ετών
  • 40 – 49 ετών
  • 50 – 59 ετών
  • 60 ετών και άνω

Καθώς και οι 3 γυναίκες στις εξής κατηγορίες

  • 17 – 21 ετών
  • 22 – 30 ετών
  • 31 – 40 ετών
  • 41 – 50 ετών
  • 51 ετών και άνω

Όλοι οι συμμετέχοντες θα λάβουν βαρύτιμο χειροποίητο μετάλλιο με την μορφή του Διόνυσου Μελαναίγιδος καθώς και δίπλωμα συμμετοχής. Όσοι λάβουν έπαθλο στην γενική κατηγορία δεν θα λάβουν το αντίστοιχο έπαθλο στην κατηγορία τους.

Χρονομέτρηση αγώνα: Στον αγώνα θα υπάρχει ηλεκτρονική χρονομέτρηση, με chip που τοποθετείται στο παπούτσι, το οποίο επιστρέφεται μετά το τέλος του αγώνα.

Υγειονομική καλυψη: Στον αγώνα θα υπάρχει ιατρική υποστήριξη και διασωστική κάλυψη. Σε κάθε περίπτωση όλοι οι αγωνιζόμενοι συμμετέχουν με δική τους ευθύνη και έχουν υπογράψει τη σχετική δήλωση.

Δικαίωμα συμμετοχής: Δικαίωμα συμμετοχής θα έχουν όλοι όσοι έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους, και έχουν πρόσφατα υποβληθεί σε ιατρικές εξετάσεις.

Δηλώσεις συμμετοχής: Για δηλώσεις συμμετοχής σε όποιο από τα αγωνίσματα επιθυμείτε, παρακαλώ πατήστε εδώ:https://results.chronolog.gr/registration.aspx?h=4e4b48ad74f51f49709be740148f113c

Κόστος συμμετοχής : Το κόστος συμμετοχής για τους αθλητές/τριες είναι 5,00 Ευρώ.

Για να θεωρηθεί έγκυρη η συμμετοχή σας θα πρέπει το ποσό να καταβάλλεται μέσω της Τράπεζας Πειραιώς στον αριθμό λογαριασμού: 6309040030967 και IBAN: GR7101713090006309040030967  – Κοινωφελής Επιχείρηση Αθλητισμού και Περιβάλλοντος Δήμου Ερμιονίδας  εντός  10 ημερών από την καταχώρηση της αίτησης.

 

  • Αγώνας Δρόμου 10χλμ. «Π. Σαμπάνης»

Ημερομηνία : Σάββατο 20 Ιουνίου 2015

Ώρα εκκίνησης : 17:30

Τόπος Εκκίνησης : Ηρώων Ερμιόνης

Τερματισμός : Ηρώων Ερμιόνης

Περιγραφή Διαδρομής: Η διαδρομή έχει κοινή εκκίνηση μαζί με τον μεγάλο αγώνα, αλλά κινείται εξ’ ολοκλήρου σε ασφάλτινο τερέν και είναι σχετικά εύκολη. Περνάει από το Μπίστι, συνεχίζει στα Μαντράκια και στα 3.200 μ. η διαδρομή των 10 χλμ. συνεχίζει ευθεία στην παραλιακή οδό του κόλπου Κάπαρη ως την ιστορική Μονή των Αγίων Αναργύρων. Εκεί οι δρομείς κάνουν μεταβολή για να επιστρέψουν στον τερματισμό από τον κεντρικό δρόμο Ερμιόνης – Κρανιδίου.

Σταθμοί Νερού : Θα υπάρχουν 3 σταθμοί  ανεφοδιασμού στο 4ο χλμ., στο 7,5οχλμ.  και  στον τερματισμό.

Όριο τερματισμού: Ορίζονται οι 2 ώρες – μέχρι τις 19.30.

Έπαθλα: Οι 3 πρώτοι άνδρες και οι 3 πρώτες γυναίκες θα λάβουν κύπελλο και μετάλλιο βάθρου. Επίσης θα βραβευτούν οι 3 πρώτοι άνδρες στις εξής κατηγορίες:

  • 17 – 35 ετών
  • 36 – 50 ετών
  • 51 ετών και άνω

Καθώς και οι 3 γυναίκες στις εξής κατηγορίες

  • 17 – 35 ετών
  • 36 – 50 ετών
  • 51 ετών και άνω

Όλοι οι συμμετέχοντες θα λάβουν βαρύτιμο χειροποίητο μετάλλιο με την μορφή του Διόνυσου Μελαναίγιδος καθώς και δίπλωμα συμμετοχής. Όσοι λάβουν έπαθλο στην γενική κατηγορία δεν θα λάβουν το αντίστοιχο έπαθλο στην κατηγορία τους.

Χρονομέτρηση αγώνα: Στον αγώνα θα υπάρχει ηλεκτρονική χρονομέτρηση, με chip που τοποθετείται στο παπούτσι, το οποίο επιστρέφεται μετά το τέλος του αγώνα.

Υγειονομική καλυψη: Στον αγώνα θα υπάρχει ιατρική υποστήριξη και διασωστική κάλυψη. Σε κάθε περίπτωση όλοι οι αγωνιζόμενοι συμμετέχουν με δική τους ευθύνη και έχουν υπογράψει τη σχετική δήλωση.

Δικαίωμα συμμετοχής: Δικαίωμα συμμετοχής θα έχουν όλοι όσοι έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους, και έχουν πρόσφατα υποβληθεί σε ιατρικές εξετάσεις.

Δηλώσεις συμμετοχής: Για δηλώσεις συμμετοχής σε όποιο από τα αγωνίσματα επιθυμείτε, παρακαλώ πατήστε εδώ:https://results.chronolog.gr/registration.aspx?h=4e4b48ad74f51f49709be740148f113c

Κόστος συμμετοχής : Το κόστος συμμετοχής για τους αθλητές/τριες είναι 5,00 Ευρώ.

Για να θεωρηθεί έγκυρη η συμμετοχή σας θα πρέπει το ποσό να καταβάλλεται μέσω της Τράπεζας Πειραιώς στον αριθμό λογαριασμού: 6309040030967 και IBAN: GR7101713090006309040030967  – Κοινωφελής Επιχείρηση Αθλητισμού και Περιβάλλοντος Δήμου Ερμιονίδας  εντός  10 ημερών από την καταχώρηση της αίτησης.

 

  • Διαδρομή Αγώνας «Μπίστι» 1.000 μ. για παιδιά Δημοτικού

Ημερομηνία : Σάββατο 20 Ιουνίου 2015

Ώρα εκκίνησης : 17:10 (πριν την έναρξη των αγώνων)

Τόπος Εκκίνησης : Ηρώων Ερμιόνης

Τερματισμός : Ηρώων Ερμιόνης

Περιγραφή Διαδρομής: Η διαδρομή κινείται σε ασφάλτινο τερέν με εκκίνηση και τερματισμό την κεντρική πλατεία Ερμιόνης(πλατεία Ηρώων).

Σταθμοί Νερού : Θα υπάρχει σταθμός νερού  μόνο στον τερματισμό

Έπαθλα: Όλα τα παιδιά που θα λάβουν μέρος θα πάρουν μετάλλιο συμμετοχής. Κύπελλα δεν θα δοθούν στα παιδιά.

Δηλώσεις συμμετοχής: Την ημέρα του αγώνα, μέχρι και ένα τέταρτο πριν την εκκίνηση.

Υγειονομική καλυψη: Στον αγώνα θα υπάρχει ιατρική υποστήριξη και διασωστική κάλυψη. Σε κάθε περίπτωση όλοι οι αγωνιζόμενοι συμμετέχουν με δική τους ευθύνη και έχουν υπογράψει τη σχετική δήλωση.

 

  • Κολυμβητικός αγώνας ανοιχτής θαλάσσης «Κάπαρη» απόστασης 2,5 χλμ.

Ημερομηνία : Κυριακή 21 Ιουνίου 2015

Ώρα εκκίνησης : 09:00

Τόπος Εκκίνησης : Μανδράκια Ερμιόνης (Μώλος)

Τερματισμός : (το ίδιο)

Χαρακτηριστικά αγώνα:  Ο κολυμβητικός αγώνας είναι αναβίωση των αγώνων που γίνονταν στην περιοχή της Ερμιόνης         στα αρχαία χρόνια, οι οποίοι καταγράφηκαν από τον περιηγητή Παυσανία. Μάλιστα, ήταν οι πρώτοι καταγεγραμμένοι κολυμβητικοί αγώνες. Εξ αυτού η Ερμιόνη θεωρείται η πατρίδα των κολυμβητικών και κωπηλατικών αγώνων. Στη σημερινή του μορφή έχει μια τριγωνική πορεία 2,5 χλμ. μέσα στον κόλπο Κάπαρη.

Άφιξη Αθλητών: Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι παρόντες στον τόπο εκκίνησης τουλάχιστον 1 ώρα νωρίτερα από την προγραμματισμένη ώρα εκκίνησης προκειμένου να παραλάβουν από την Γραμματεία των αγώνων το chip χρονομέτρησης και το σκουφάκι.

Αποστάσεις-Διαδρομές:   2.500 μέτρα

Δικαίωμα Συμμετοχής: Δικαίωμα συμμετοχής  έχουν όσοι έχουν συμπληρώσει το 14ο έτος της ηλικίας τους και διαθέτουν σχετικά καλή φυσική κατάσταση. Για τους συμμετέχοντες θα απαιτείται Ιατρική Γνωμάτευση ή δελτίο αθλητή ενώ για ηλικίες  κάτω των 18 ετών θα απαιτείται επιπροσθέτως ενυπόγραφη άδεια από τον κηδεμόνα τους.

Κανονισμοί: Οι συμμετέχοντες μπορούν να αγωνιστούν με γυαλάκια ή μάσκα κολύμβησης και μαγιό ή ολόσωμη φόρμα (wetsuit). Δεν επιτρέπονται* άλλου είδους πλευστικά ή κολυμβητικά βοηθήματα όπως αναπνευστήρες, σανίδες, χεράκια, πέδιλα κλπ. Οι αθλητές έχουν το δικαίωμα να αλειφθούν πριν την εκκίνηση, με αντηλιακό, λάδι, βαζελίνη, ή οτιδήποτε άλλο επιθυμούν.

Κατηγορίες βραβεύσεων

Θα βραβευθούν οι 3 πρώτοι άνδρες και οι 3 πρώτες γυναίκες. Όλοι οι συμμετέχοντες θα λάβουν μετάλλιο και δίπλωμα συμμετοχής

Χρονομέτρηση: Θα υπάρχει ηλεκτρονική χρονομέτρηση.

Δηλώσεις συμμετοχής: Για δηλώσεις  συμμετοχής παρακαλώ πατήστε εδώ:https://results.chronolog.gr/registration.aspx?h=4e4b48ad74f51f49709be740148f113c

Υγειονομική καλυψη: Στον αγώνα θα υπάρχει ιατρική υποστήριξη και ναυαγοσωστική κάλυψη. Σε κάθε περίπτωση όλοι οι αγωνιζόμενοι συμμετέχουν με δική τους ευθύνη και έχουν υπογράψει τη σχετική δήλωση.

Κόστος συμμετοχής : Το κόστος συμμετοχής για τους αθλητές/τριες είναι 5,00 Ευρώ.

Για να θεωρηθεί έγκυρη η συμμετοχή σας θα πρέπει να καταβάλλεται μέσω τηςΤράπεζας Πειραιώς στον αριθμό λογαριασμού: 6309040030967 και iban:GR7101713090006309040030967  – Κοινωφελής Επιχείρηση Αθλητισμού και Περιβάλλοντος Δήμου Ερμιονίδας  εντός  10 ημερών από την καταχώρηση της αίτησης

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Δηλώσεις συμμετοχής: Για δηλώσεις συμμετοχής σε όποιο από τα αγωνίσματα επιθυμείτε, παρακαλώ πατήστε εδώ:https://results.chronolog.gr/registration.aspx?h=4e4b48ad74f51f49709be740148f113c

Μέχρι και την Τετάρτη 17/06/2015. Περιορισμένες δηλώσεις συμμετοχής  θα γίνουν και την ημέρα του αγώνα.

Γραμματεία αγώνα: Tα νούμερα και τα chip συμμετοχής  θα δίνονται τις εξής μέρες και ώρες:

  • Την Παρασκευή 19/06/2015 από τις 20.00 – 21.30
  • Και το Σάββατο 20/06/2015 από τις 15.30 – 17.00,

Σε διαμορφωμένο χώρο στην εκκίνηση του αγώνα – Ηρώων Ερμιόνης.

Απονομές: Οι απονομές των αγώνων θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 20/06/2015 μετά την λήξη των αγώνων, στις 21.15.

Φύλαξη πραγμάτων:  Στην αφετηρία του αγώνα, θα υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος, για την φύλαξη των προσωπικών σας ειδών.

Παράλληλες εκδηλώσεις: Και τις 3 ημέρες, από Παρασκευή μέχρι και την Κυριακή θα πραγματοποιηθούν παράλληλες μουσικές εκδηλώσεις, με τοπικά συγκροτήματα, δίχως να απαιτείται αντίτιμο. Επίσης το Σάββατο 20/6 και την Κυριακή 21/6, θα πραγματοποιηθούν ιστιοπλοϊκοί και κωπηλατικοί αγώνες, υπό την αιγίδα και την επίβλεψη του Ναυταθλητικού Ομίλου Ερμιόνης.  Καθόλη τη διάρκεια των εκδηλώσεων όσοι επιθυμούν θα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν βόλτες με κανόε – καγιάκ έναντι χαμηλού αντιτίμου στα Μαντράκια Ερμιόνης.

Κόστος συμμετοχής : Το κόστος συμμετοχής για τους αθλητές/τριες είναι 5,00 Ευρώ για την συμμέτοχη τους σε όλους τους  αγώνες από τους παραπάνω – εκτός του παιδικού αγώνα. με το ίδιο αντίτιμο των 5,00 ευρώ, μπορεί όποιος επιθυμεί να λάβει μέρος και σε ένα από τα αγωνίσματα δρόμου, καθώς και στον κολυμβητικό αγώνα.

Για να θεωρηθεί έγκυρη η συμμετοχή σας θα πρέπει να καταβάλλεται μέσω τηςΤράπεζας Πειραιώς στον αριθμό λογαριασμού: 6309040030967 και IBAN:GR7101713090006309040030967  – Κοινωφελής Επιχείρηση Αθλητισμού και Περιβάλλοντος Δήμου Ερμιονίδας  εντός  10 ημερών από την καταχώρηση της αίτησης.             Στην τιμή περιλαμβάνονται: δικαίωμα συμμετοχής στον αγώνα, τροφοδοσία και υποστήριξη, αναμνηστικό δίπλωμα, χρονομέτρηση. Οι αγώνες για παιδιά είναι χωρίς συμμετοχή.

Καταλυτική ημερομηνία καταβολής του αντιτίμου, ορίζεται η Πέμπτη 18/06/2015

Παρακαλούμε θερμά τους ενδιαφερόμενους αθλητές, να καταβάλουν το εν λόγω αντίτιμο μέχρι την παραπάνω ημερομηνία προκειμένου να γίνει καλύτερα ο προγραμματισμός μας.

 

Βραβείο Διόνυσου Μελαναίγιδος: Πέραν από τις επιμέρους βραβεύσεις των αγώνων, καθιερώνεται και το βραβείο του σούπερ αθλητή – αθλήτριας με την επωνυμία ΄΄ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΜΕΛΑΝΑΙΓΙΔΟΣ΄΄  το οποίο θα κατακτήσει ο αθλητής και η αθλήτρια με την καλύτερη επίδοση που θα πραγματοποιήσει στον κολυμβητικό αγώνα, καθώς και στον μεγάλο αγώνα των 23 χλμ. Η εν λόγω απονομή θα γίνει μαζί με τις απονομές των κολυμβητικών αγώνων.

Διαμονή: Θα υπάρχουν ειδικές τιμές στα καταλύματα της περιοχής, για όλους τους συμμετέχοντες αθλητές. Όσοι επιθυμούν να διαμείνουν στην περιοχή δωρεάν, ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΔΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΙΛΟΞΕΝΗΘΕΙΤΕ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ, όπου θα σας διατεθούν οι αίθουσες, όπου μπορείτε να καταλύσετε, αρκεί να είστε προμηθευμένοι με δικό σας μέσον ύπνου(sleeping bag, μικρό πτυσσόμενο κρεβάτι κλπ.). Επίσης όσοι επιθυμείτε να καταλύσετε με δικό σας αντίσκηνο, θα μπορέσετε να το κάνετε στο στάδιο της Ερμιόνης, όπου θα μπορέσετε να το τοποθετήσετε!

Υγιεινή αθλητών: Προκειμένου την προσωπική σας υγιεινή μετά το πέρας των αγώνων, θα μπορέσετε να χρησιμοποιήσετε τις ντουζιέρες, στο παρακείμενο στάδιο της Ερμιόνης

 

Υγειονομική καλυψη:
Οι αγώνες θα υποστηριχτούν υγειονομικά από γιατρό και από διασώστες και ναυαγοσώστες από την Ε.Δ.Ο.Κ. (Εθελοντική Διασωστική Ομάδα Κρίσεων).

 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

  • Παρασκευή 19/6
  • 00: Άνοιγμα γραμματείας αγώνων – παράδοση αριθμών & chip
  • 00: Τελετή έναρξης αγώνων – αναπαράσταση αρχαίων αγώνων
  • Σάββατο 20/6
  • 00 – 11.30: Αγώνες canoe – kayak
  • 00 – 16.00: Διεξαγωγή ιστιοπλοϊκών αγώνων
  • 30: Άνοιγμα γραμματείας αγώνων – παράδοση αριθμών & chip
  • 10: Αγώνας παιδιών 1.000 μ.
  • 30: Έναρξη αγώνων 23 & 10 χλμ.
  • 30: Λήξη αγώνα 10χλμ.
  • 00: Λήξη αγώνα 23χλμ.
  • 15: Απονομές αγώνων δρόμου
  • 30 : Δωρεάν ροκ – έντεχνη συναυλία με παρουσία καλλιτεχνών του ΚΕΘΕΑ
  • Κυριακή 21/6
  • 00: Έναρξη κολυμβητικού αγώνα
  • 00: Απονομές κολυμβητικού αγώνα και μεγάλου επάθλου ΄΄Βραβείου Διόνυσου Μελαναίγιδος΄΄
  • 15: Διεξαγωγή ιστιοπλοϊκών αγώνων
  • 00: Συναυλία αφιερωμένη στην ημέρα μουσικής από ντόπιους καλλιτέχνες
  • 00: Τελετή λήξης αγώνων

* το παραπάνω πρόγραμμα μπορεί να αλλάξει αν φανεί χρήσιμο για την ομαλή διεξαγωγή της εκδήλωσης

 

Πληροφορίες : Στεργίου Γεώργιος                      6945792259

Νάκος Δαμιανός                          6977643386

Ευστρατίου Ιωάννης                    6974866160

Φασιλής Γεώργιος                       6944968660

Κατσουράνης Κωνσταντίνος       6977092121

Δεβελέκος Αναστάσης                 6978382730

Γορανίτης Παύλος                        6936853165

 

 

Οργανωτική Επιτροπή:

Στεργίου Γεώργιος (εκπρόσωπος Δήμου Ερμιονίδας)

Νάκος Δαμιανός (Φυσιολατρική Ομάδα Ερμιονίδας)

Κατσουράνης Κωνσταντίνος (Ναυταθλητικός Όμιλος Ερμιόνης)

Φασιλής Γεώργιος – Ευστρατίου Ιωάννης  (Summit Runners Ερμιονίδας)

Δεβελέκος Αναστάσης ( Πολιτιστικός Σύλλογος Ερμιόνης “ΒΙΤΟΡΙΖΑ”)

Γορανίτης Παύλος (τεχνική υποστήριξη – συνδιοργάνωση αγώνων)

Η δικη μου παρεμβαση

Στις Περιηγησεις του Παυσανια που εγιναν οχι στην αρχαιοτητα αλλα  μεταξυ 140 και 180  μΧ και στο κεφαλαιο 35-1 (Στην Ερμιονιδα αναφερεται στα κεφαλαια 34-36 στο Βιβλιο του Κορινθιακα) Ο Παυασανιας ερχεται στην Ερμιονη επι Ρωμαικης κυριαρχιας.

Παυσανιας2Μελαναιγιδας

 

274 Μελαναιγιδας

Μελαναιγις

Όπως αναφέρει ο Παυσανίας οι Αργείοι κυριάρχησαν στην Ερμιόνη χωρίς πόλεμο και ιδρύεται η Ερμιών από τον Ερμίωνα εγγονό του βασιλιά του Άργους, Φορωνέα, από τον οποίο πήρε το όνομά της. Τότε πολλοί παλιοί κάτοικοι Δρύοπες, κατέφυγαν και εγκαταστάθηκαν στην πόλη Αλιείς, που αποτελούσε επίνειο της Ερμιόνης, όπως και ο Μάσσητας. Τα επόμενα χρόνια έγινε μέρος της Αχαϊκής Συμπολιτείας, μέχρι την Ρωμαϊκή κατάκτηση το 146 π.Χ.

Στις αρχές της Ρωμαϊκής περιόδου η Ερμιόνη δέχτηκε πειρατικές επιδρομές από τις οποίες υπέστη μεγάλες καταστροφές. Μετά την εξολόθρευση των πειρατών της Μεσογείου από τον Πομπήιο η πόλη άκμασε και πάλι.

Tο 146 πΧ οι Ρωμαίοι κατέκτησαν την Ελλάδα, ύστερα από μακροχρόνιους πολέμους.
Βασικό κριτήριο για το νέο τρόπο διοίκησης κάθε πόλης ήταν η στάση που αυτή είχε τηρήσει στους ελληνορωμαϊκούς πολέμους. Έτσι:
» Σε όσες συμμάχησαν μαζί τους ή δεν αντιστάθηκαν στις λεγεώνες τούς παραχωρούσαν ανεξαρτησία ή αυτονομία και ανέθεταν τη διοίκησή τους σε φιλορωμαίους Έλληνες .
» Σε όσες όμως αντιστάθηκαν, φέρθηκαν ανελέητα. Γκρέμισαν τα τείχη τους, άρπαξαν θησαυρούς και έργα τέχνης, επέβαλαν βαρύτατους φόρους, αφόπλισαν και αιχμαλώτισαν τους κατοίκους τους. Στις πόλεις αυτές εγκατέστησαν μόνιμες ρωμαϊκές φρουρές και ανέθεσαν τη διοίκησή τους σε Ρωμαίους αξιωματούχους.

http://argolikivivliothiki.gr/2010/11/

Η διάδοση των Ρωμαϊκών Ονομάτων στην Αργολίδα (1ος  αι. π.Χ. – 3ος αι. μ.Χ.)

Λίγα είναι τα διαθέσιμα στοιχεία για τις δύο μικρότερες πόλεις της Αργολίδας, την Ερμιόνη και Τροιζήνα. Εδώ όμως το διαθέσιμο υλικό είναι πολύ μικρότερο. Οι Ερμιονείς φορείς της ρωμαϊκής πολιτείας που μπορούν να χρονολογηθούν δεν είναι παλαιότεροι από τον 2ο μεταχριστιανικό αιώνα. Από τα 20 χρονολογημένα πρόσωπα τα 18 ανήκουν στο γένος των Αυρηλίων, 1 στους Ιουλίους και 1 στους Καικιλίους.

Τέσσερα ονόματα γένους μαρτυρούνται στις επιγραφές για τους πολίτες της Τροιζήνας και συμπεριλαμβάνουν μόλις 7 πρόσωπα. Όπως και στο Άργος, παρατηρείται μία υπεροχή των Κλαυδίων, αν και με τόσο λίγο υλικό οποιαδήποτε σύγκριση είναι κάθε άλλο παρά ασφαλής.

Λίνα Γ. Μενδώνη   Κέντρο Ελληνικής και Ρωμαϊκής Αρχαιότητος  Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Πολυ καλη πρωτοβουλια του Δημου και φορεων .Σε γενικες γραμμες πιστευω πως ειναι σωστη η πρωτοβουλια για αυτες τις εκδηλωσεις και εχει μελλον στον χρονο.Μονο φαινεται ομως πως με τις ημερομηνιες και τις γιορτες δεν τα παμε καλα.Οι αντιστοιχες γιορτες γινωνταν στην Αθηνα την αρχαιοτητα 15 Οκτωβριου-15 Νοεμβριου.Αγωνες δρομου τον Ιουνιο στην Ελλαδα δεν βλεπω να ειναι η καλυτερη επιλογη αλλα βεβαια εχει σχεση η διεξαγωγη και με τον τουρισμο φανταζομαι.Απ την αλλη μερια αν γινωνταν αγωνες κολυμβησης Οκτωβρη -Νοεμβρη θα ηταν καπως δυσκολο και στην αρχαιοτητα και σημερα.

Καποιες πρωτες πληροφοριες για τον Διονυσο (Μελαναιγις γιατι παριστανεται ντυμενος με δερμα μαυρης κατσικας)

“The Athenians had a war on against the Boiotians over Kelainai, which was a place in their borderlands. Xanthios, a Boiotian, challenged the Athenian king, Thymoites to a fight. When he did not accept, Melanthos, an expatriate Messenian from the stock of Periklymenos the son of Neleus, stood up to fight for the kingdom. While they were engaged in single combat, someone wearing a black goat-skin appeared to Melanthos from behind. Xanthios assumed it to be the god. So Melanthos said that it was not right to come two against one. Xanthios turned round. Melanthos smote him and killed him. And from this was generated both the festival Apatouria and ‘of the Black Aigis’ as an epithet of Dionysos.” – Suidas s.v. Apatouria

http://www.theoi.com/Cult/DionysosTitles.html

MELANAEGIS (Melanaigis), i.e. armed or clad with a black aegis, occurred as a surname of Dionysus at Eleutherae (Suid. s. v. Eleutheros ; Paus. i. 38. § 8), and at Athens (Suid. s. v. Apatouria; Conon, Narrat. 39; Paus. ii. 35. § 1), and of the Erinnys. (Aeschy. Sept. 700.)

Αν θελετε περισσοτερα μπορειτε να βρειτε στο βιβλιο του Παναγιωτη Λεκατσα Διονυσος (καταγωγη και εξελιξη της Διονυσιακης λατρειας βιβλιοθηκη σχολης Μωραΐτη Ψυχικο 1971 σελ 143)

Οι μαιναδες αυτες δεν ειναι αλλες απο τις μυθικες θυγατερες του Ελευθερεως που κατα ενα μυθο   περιγελασαν μιαν  ορασια (φασμα) του Διονυσου που τους παρουσιαστηκε ντυμενος με ενα γιδοτομαρο απ οπου κρουστηκαν  με την μανια του θεου και για την γιατρεια τους καθιερωθηκε η λατρεια του Μελαναιγιδος Διονυσου. Η καθιερωση της λατρειας αυτης που στην Αττικη συνδεεται με την γιορτη των Απατουριων (Ομοπατορια) ,χρωστιεται κατα εναν αλλο μυθο του εποχικου δραματος στην μονομαχια του Μελανθου με τον Ξανθο .

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B9%CF%8C%CE%BD%CF%85%CF%83%CE%BF%CF%82

Τρεις είναι οι κύριες μορφές, με τις οποίες εμφανίζεται ο Διόνυσος στη λατρεία του. Με έμβλημα τον φαλλό, το δένδρο -εξ ου και η προσωνυμία δενδρίτης– ή τον ταύρο είναι θεός της γονιμότητας και προστάτης των καλλιεργειών, κυρίως της αμπέλου. Στη δεύτερη μορφή του είναι ο ενθουσιαστικός Διόνυσος, με εμβλήματα τον θύρσο και τη δάδα, όπως επίσης την ακολουθία, των Μαινάδων, των Βακχών, των Θυιάδων, των Ληνών και των Βασσαριδών, όπως τις μετέφερε η μυθολογική αφήγηση. Στην τρίτη και αρχαιότερη μορφή του είναι οντότητα του Κάτω Κόσμου και φέρει την προσωνυμία Ζαγρεύς (ο μέγας κυνηγός). Είναι γιος του καταχθόνιου Δία και της Περσεφόνης. Σε αυτή την τρίτη μορφή οι Ορφικοί τον ενσωμάτωσαν ως κυριότερη θεότητά τους, ερχόμενοι σε αντίθεση με τους διονυσιαστές, τους οπαδούς του ενθουσιαστικού Διονύσου[13

Με τον Διόνυσο θεό των δένδρων και των φυτών πραγματοποιείται η επιστροφή στο «ζωώδες πάθος» της φύσης, μακριά από τους περιορισμούς και τις αποκρυσταλλώσεις που επιβάλλει ο εξορθολογισμός[14], κάτι που διακρίνεται άμεσα στις Βάκχες του Ευριπίδη

Πυανεψιων

Αργότερα, στους χρόνους του Κίμωνα, παράλληλα με τη γιορτή των Πυανεψίων, την 7η του μηνός γιορταζόταν στην Αθήνα, η βακχική γιορτή του τρύγου, τα Οσχοφόρια ή Ωσχοφόρια (Πλουτ. Θησ. ΚΒ’), προς τιμήν της Αθηνάς και του Διονύσου.

Στα Οσχοφόρια δύο νέοι (οι Οσχοφόροι), ντυμένοι γυναικεία, έφεραν τη δική τους ειρεσιώνη, που ήταν κλαδιά κλήματος κατάφορτα με σταφύλια (όσχοι). Οι Οσχοφόροι προηγούνταν της πομπής, που ξεκίναγε από τον ναό του Διονύσου στην Αθήνα και κατέληγε στον ναό της Σκιράδος Αθηνάς στο Φάληρο.
Κατά τη διάρκεια της γιορτής γίνονταν αγώνες δρόμου μεταξύ «οσχοφορούντων» εφήβων από όλες τις φυλές και οι 10 πρώτοι νικητές, ένας από κάθε φυλή, έπαιρναν ως έπαθλο μία φιάλη με τα «πενταπλόα», ποτό που το αποτελούσαν τα πέντε κυριότερα προϊόντα του έτους: κρασί, μέλι, τυρί, αλεύρι και λάδι. Επίσης, οι νικητές έμπαιναν επικεφαλής της πομπής στην τελετή προς τιμήν του θεού Διονύσου.
Την ειδική αυτή τελετή —με χορούς, τραγούδια και θυσίες— τη συσχέτιζαν οι Αθηναίοι με τη μετάβαση του Θησέα στην Κρήτη, για να απαλλάξει την Αθήνα από τον φόρο αίματος στον Μινώταυρο.Άλλωστε, η παράδοση αναφέρει ότι αυτή τη γιορτή την καθιέρωσε ο Θησέας σε ανάμνηση της νίκης του εναντίον του Μινώταυρου.

Ο Διονυσος (συνδεεται με το κρασι (Ηλιοκαστρο) το θεατρο (ΘΟΕ)την Περσεφονη (Καταφυκι) την Μουσικη (Μουσικος Συλλογος) σε καποιες αναφορες καταγραφεται σαν γιος της με τον Δια και γενικα ειναι θεοτητα με πολυ ενδιαφερον.

Ενδιαφερον και το οτι μπαινουν και αγωνες κολυμβησησης στο προγραμμα .Και ερχεται την στιγμη που καποιοι ανθρωποι μιλαμε για την χρησιμοτητα μιας πισινας οπου τα παιδια μας θα μπορουν να προπονηθουν στην κολυμβηση.Αν η Ερμιονη ειναι απο την αρχαιοτητα τοπος αθλησης στην κολυμβηση ας αναζητησουμε τις ριζες μας.

 

http://www.seleo.gr/koinwnia/163532-mais-tou-36-i-aformi-gia-ti-diktatoria-tou-i-metaksa#.VUDgq_nYV_y

Μάης του ’36, η αφορμή για τη δικτατορία του Ι. Μεταξά

Μάης του ’36,  η αφορμή για τη δικτατορία του Ι. Μεταξά

Η ιστορική περίοδος που προηγείται της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου 1936, είναι περίοδος με συσσωρευμένο αριθμό γεγονότων κρίσιμων διεργασιών για τη χώρα. Χαρακτηριστικό γνώρισμα υπήρξε η πολιτική αστάθεια, η άτεγκτη στάση των κυβερνώντων έναντι του εργατικού κινήματος με αποκορύφωμα τα γεγονότα αμείλικτης καταστολής τον Μάϊο του 1936 καθώς και η παλινόρθωση της Μοναρχίας.

Του Αντώνη Χαριστού

Το οικονομικό κραχ του 1929 με επίκεντρο την οικονομία των ΗΠΑ, εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα στην Ευρώπη, επηρεάζοντας τις ζωές εκατομμυρίων εργαζομένων. Η Ελλάδα δεν αποτέλεσε εξαίρεση με αποτέλεσμα το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων να καταρρέει διαρκώς. Τα ημερομίσθια σε σύγκριση με την ραγδαία αύξηση του πληθωρισμού, έχασαν το έως τότε επίπεδο δυναμικής τους. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις έδειξαν τα όρια του εργατικού κινήματος στις υιοθετούμενες πολιτικές. Παράλληλα, οι ιδεολογικοπολιτικές διαμάχες στο εσωτερικό του ΚΚΕ, αποτυπώνονταν στο συνδικαλιστικό κίνημα. Από την πλευρά τους, οι κυβερνητικές δυνάμεις, χειρίζονταν σκληρά κατασταλτικά μέτρα τα οποία μέτρα παγιώθηκαν με την πραξικοπηματική ανατροπή από τον Ι. Μεταξά, με την στήριξη του Παλατιού και του βιομηχανικού κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή στην πόλη της Θεσσαλονίκης, από την μία πλευρά το Εργατικό Κέντρο θα μεταφερθεί από την Αριστοτέλους όπου είχε τα γραφεία του στην πλατεία Βλάλης, μετά από έξωση του ιδιοκτήτη και από την άλλη ιδρύθηκε η ΕΕΕ (Εθνική Ένωσις Ελλάς), η δράση της οποίας στράφηκε εναντίον του εργατικού κινήματος και κατά του εβραϊκού στοιχείου της πόλης, επιθέσεις με ρατσιστικά κίνητρα. Η ΕΕΕ, υπήρξε υπεύθυνη για την δολοφονία του προέδρου του συνδικάτου οικοδόμων, Σταμπολίδη, στα πλαίσια συνεδρίασης του διοικητικού συμβουλίου του αντίστοιχου σωματείου.
Ο παρακρατικός μηχανισμός αποτέλεσε το ‘’μακρύ χέρι’’ του επίσημου κράτους και η δράση του έχαιρε της ανοχής και σύμπλευσης με τα σώματα ασφαλείας. Η τρομοκράτηση του εργατικού κινήματος εξυπηρετούσε πλήρως τους στόχους της εργοδοσίας, καθώς από την μία η μείωση του κόστους παραγωγής συμπίεζε τους μισθούς των εργατών οδηγώντας σε επιπλέον κέρδη για το κεφάλαιο, ενώ από την άλλη πλευρά ο φόβος γενικευμένων αντιδράσεων από το οργανωμένο εργατικό στοιχείο ωθούσε την πολιτική ηγεσία στην υιοθέτηση αποτελεσματικών μεθόδων καταστολής.  Είναι χαρακτηριστικό πώς την περίοδο 1928 – 1934 καταγράφηκαν 37 δολοφονίες, 16.775 συλλήψεις, 2.825 καταδίκες, 2.824 χρόνια φυλάκισης, 1320 χρόνια εξορίας, εξορίες 250.

17
Παρόλη την καταστολή και την συνεργασία κράτους-εργοδοσίας, η εργατική τάξη δεν μένει αδρανής. Ο αγώνας της οργανώνεται στην Θεσσαλονίκη μέσα από την ‘’Εργατική βοήθεια’’. Πρόκειται για ευρύτερο δίκτυο κοινωνικής υποστήριξης και αλληλεγγύης τόσο των φυλακισμένων συνδικαλιστών και εργατών όσο και των πολιτικών κρατούμενων. Διατηρεί παράλληλα τμήμα νομικό και ιατρικό για άμεση παρέμβαση. Η Εργατική Βοήθεια το Φεβρουάριο του 1934 δέχτηκε επίθεση από την Αστυνομία, ενώ το Φεβρουάριο του 1933 το ΕΚΘ δέχτηκε επίσης επίθεσης από τα σώματα ασφαλείας  με αποτέλεσμα 7 εργάτες νεκροί οι οποίο αποδόθηκαν σε ασφυξία. Παρά το πρώτο πόρισμα του ιατροδικαστή το νομικό και ιατρικό τμήμα της Εργατικής Βοήθειας, εξέφρασε την έντονη αντίθεση. Και οι δύο ωστόσο απειλήθηκαν με εξορία.
Το αστικό κράτος, με το νόμο 5204/1931, ίδρυσε την Εργατική Εστία, μεταξύ άλλων για την <<ανέγερση κτιρίων προς εγκατάσταση των επαγγελματικών οργανώσεων της εργατικής τάξης των οποίων οι σκοποί και η δράση δεν αντίκειται στους ισχύοντες νόμους>>. Τα έσοδα της Εργατικής Εστίας, προέρχονταν από ειδική εισφορά των εργοδοτών. Πρόκειται για προσχηματική ενέργεια αποτέλεσμα της αγαστής συνεργασίας Κράτους και Εργοδοσίας προς την ΓΣΕΕ με στόχο την ανάπτυξη γραφειοκρατικού μηχανισμού. Παράλληλα η κυβέρνηση παραχώρησε στην ΓΣΕΕ το θεσμικό δικαίωμα να υποδεικνύει ‘’γερουσιαστές’’ με απλή απόφαση της διοίκησης ενισχύοντας το ειδικό πολιτικό βάρος της Συνομοσπονδίας.

Οι εργατικοί αγώνες συνεχίζονται
Παρά την καταστολή και τις απαγορεύσεις από την κυβερνητική πλευρά, οι εργάτες δεν πτοούνται, οργανώνονται και περνούν στην αντεπίθεση. Στα 1934 οι καπνεργάτες της βιομηχανίας ‘’Κομέρσιαλ’’ της Θεσσαλονίκης με βασικό αίτημα την αύξηση των μέχρι τότε πενιχρών ημερομισθίων, ξεκινούν τον απεργιακό τους αγώνα. Η απάντηση της κυβέρνησης, με υπουργό-γενικό διοικητική Μακεδονίας τον Π. Ράλλη,  θα έρθει άμεσα ενεργοποιώντας τον κατασταλτικό μηχανισμό. Παράλληλα το ΕΚΘ σε συνεργασία με το Πανεργατικό Κέντρο στα πλαίσια γενικότερης συνδιαλλαγής για την προώθηση των εργατικών αιτημάτων, αποφασίζουν 4ωρη στάση εργασίας. Αμέσως κινητοποιούνται οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των σιδηροδρομικών και με κοινή απόφαση, συμμετέχουν σε 24ωρη απεργία ακινητοποιώντας τα τρένα. Η 1η Σεπτεμβρίου 1934 αποτέλεσε κομβικό χρονικό σημείο καθώς το ΕΚΘ προχώρησε σε σύσκεψη με πολιτικά κόμματα της Αριστεράς, προτείνοντας για την μέρα εκείνη απεργιακή κινητοποίηση εργατών και αγροτών. Η απόφαση ελήφθη και παρά τις προσπάθειες της Αστυνομίας να παρεμποδίσει τους εργάτες και αγρότες και εισέλθουν στην πόλη με μπλόκα, η εκδήλωση είχε μεγάλη απήχηση και επιτυχία.

epitaphios2
Η ανησυχία και οι φόβοι για την προοπτική εγκαθίδρυσης φασιστικής δικτατορίας στην χώρα, οδήγησε πολιτικά κόμματα και συνδικαλιστικά όργανα την από κοινού σύμπλευση και υπογραφή πρωτοκόλλου για την αποτροπή στρατιωτικο-φασιστικής εκτροπής, βαρυσήμαντη παρέμβαση στις πολιτικές και θεσμικές διεργασίες. Το πρωτόκολλο υπογράφηκε μεταξύ άλλων από εκπροσώπους του ΚΚΕ, του Αγροτικού Κόμματος, του Σοσιαλιστικού Κόμματος, του Εργατικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, της ΓΣΕΕ, της Ενωτικής ΓΣΕΕ καθώς και των Ανεξάρτητων Συνδικάτων.
Παράλληλα οι κινητοποιήσεις συνεχίζονται. Μαζί με τους καπνεργάτες, στον απεργιακό αγώνα προστίθενται οι εργάτες μετάλλου και οι λιμενεργάτες με τους υποδηματεργάτες. Οι τελευταίοι αποτέλεσαν μία εξασθενημένη εργατική κατηγορία καθώς το εισόδημά τους καθορίζονταν με το κομμάτι. Ο μισθός τους καθορίζονταν από την ποσοτική τους παραγωγή. Τις απεργιακές κινητοποιήσεις υποστήριξαν εξ αρχής με εκτεταμένη αρθρογραφία οι εργατικές εφημερίδες ‘’Αβάντι’’, ‘’Εφημερίς των Βαλκανίων’’ και η ‘’Φωνή του Εργάτη’’. Παράλληλα με τον εργατικό τύπο, κυκλοφορούσαν και φύλλα που υπάγονταν στις ομοσπονδίες των εργατών όπως για παράδειγμα ο ‘’Καπνεργάτης’’, ο ‘’Εργάτης Επισιτισμού’’ κ.α.
To 1935 θα λάβει χώρα το πραξικόπημα της 10ης Οκτωβρίου και η παλινόρθωση της Μοναρχίας με το νόθο δημοψήφισμα της 3ης Νοεμβρίου 1935. Η τελευταία συμπίπτει με συνεχιζόμενους και οργανωμένους αγώνες της εργατικής τάξης. Το ΚΚΕ δίνει εντολή στους πολιτικούς κρατούμενους, εκτοπισμένους σε Ανάφη και Γαύδο, για την έναρξη απεργίας πείνας με στόχο την απελευθέρωσή τους. Παράλληλα στα αστικά κέντρα πραγματοποιούνται κινητοποιήσεις συμπαράστασης. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω ενεργειών η υποχώρηση της κυβέρνησης και η παραχώρηση τμηματικής αμνηστίας. Στις 7 Ιανουαρίου θα ξεκινήσει η απεργία των σπορελαιουργών καθώς και οι διαδηλώσεις παλαιών πολεμιστών στις 11 του ίδιου μήνα. Την ίδια αποφασιστική στάση αποφάσισαν και οι αρτεργάτες της Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο καθώς και των μυλεργατών στις 19 Μαρτίου. Οι καπνέμποροι απαντούν με λοκ-αουτ τρείς ημέρες μετά και την απόλυση 1.200 εργατών. Δεν έλειψαν και οι συγκρούσεις με απεργοσπάστες στις κινητοποιήσεις των εργατών χάρτου καθώς και συλλήψεις στην μεγαλειώδη απεργία των εργατών δέρματος που συσπειρώθηκε με περισσότερους από 1.500 απεργούς.
Στο χρονικό αυτό διάστημα έλαβαν χώρα δύο πολύ σημαντικά γεγονότα για το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα. Το πρώτο αφορά στη συμφωνία για κοινή πάλη του ΕΚΘ και του Πανυπαλληλικού Κέντρου. Αποτέλεσμα της συμφωνίας η δημιουργία Ενωτικής Επιτροπής.  Το δεύτερο κομβικό γεγονός υπήρξε η σύγκληση του 1ου Καπνεργατικού Συνεδρίου με βασικό στόχο στην ημερήσια διάταξη, την ενότητα του κλάδου. Στις 15 Απριλίου θα ληφθεί κοινή απόφαση που θα σημάνει την ενότητα δράσης ΠΚΟ και ΕΟΚΣΕ. Με το τέλος του συνεδρίου δημοσιοποιήθηκαν τα αιτήματα των καπνεργατών που μεταξύ άλλων περιελάμβαναν:
Το ημερομίσθιο να αυξηθεί σε 135 δρχ με Νόμο
Για τις καπνεργάτριες 60 δρχ ημερομίσθιο
Εξίσωση των ημερομισθίων Παλαιάς και Νέας Ελλάδας
Υγιεινότερους όρους εργασίας και όχι στα ανθυγιεινά υπόγεια και τρώγλες
Μεγαλύτερη αμοιβή για τους αχθοφόρους
Να κατοχυρωθεί με Νόμο η τόγκα και να επεξεργάζονται όλα τα καπνά στη χώρα
Το ταμείο των καπνεργατών, ΤΑΚ, να ενισχυθεί με ανεξάρτητα βοηθήματα στους άνεργους, περίθαλψη των ασθενών και ικανοποιητική σύνταξη στους φυματικούς
Αναγνώριση των σωματείων και των εργατικών επιτροπών
Παραχώρηση γενικής αμνηστίας στους καταδιωκόμενους αγωνιστές της τάξης τους
Mais 36-2

Είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε πως το καπνεργατικό κίνημα θεωρούνταν από τις κυβερνητικές αρχές ως ‘’επικίνδυνη’’ τάξη εστία διαρκώς μεθοδευόμενη και υποδαυλιζόμενη.  Οι απρόσωπες σχέσεις μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων οδηγούσε, πάντα σύμφωνα με την γνώμη των κυβερνόντων, σε οριζόντιες σχέσεις με αποτέλεσμα την εμφάνιση αρχικά άτυπων και στη συνέχεια τυπικότερων μορφών οργάνωσης. Οι σχέσεις των καπνεργατών στο εργοστάσιο διαπλεκόμενες με αμφιβόλου πίστεως στοιχεία των συνοικιών και γειτονιών, είχαν σαν αποτέλεσμα την ενδυνάμωση της συνοχής των καπνεργατών ως τάξης, διεύρυναν τις εμπειρίες της και της προσέθεσαν αυτοπεποίθηση στις κινήσεις της στον κοινωνικό χώρο. Οι συνθήκες εργασίας στα εργοστάσια καπνού ευνοούσαν την εμφάνιση συνδικαλιστικών σωματείων και την διάδοση σοσιαλιστικών ιδεών. Ήδη το 1936 οι καπνεργάτες διαμόρφωσαν μία πολύ σημαντική κοινωνική στάση στην πόλη της Θεσσαλονίκης, προωθώντας παράλληλα το σύστημα αξιών της καπνεργατικής κοινότητας που ήταν σε θέση να αντιμετωπίζει τους εργοδότες και να επηρεάζει την κοινή γνώμη υπέρ της νομιμοποίησης των αιτημάτων τους.

Μάης ‘36
Τετάρτη, 29 Απριλίου 1936, 12.000  καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης, εκ των οποίων το 70% γυναίκες ξεκίνησαν μεγάλη  απεργία. Ένα 24ωρο αργότερα η απεργία επεκτείνεται σε ολόκληρη την χώρα ενώ οι πολιτικές εξελίξεις προδιαγραφόταν ζοφερές για την εργατική τάξη, καθώς η βουλή παραχωρεί ψήφο εμπιστοσύνης στον Ι. Μεταξά. Ο αγώνας των καπνεργατών παίρνει τα χαρακτηριστικά κινήματος αλληλεγγύης από κοινωνικές ομάδες και στρώματα όπως φοιτητές, επαγγελματίες, μικροβιοτέχνες που στηρίζουν τους απεργούς υλικά και ηθικά, ενώ παράλληλα οι δήμοι παρέχουν ένα μέρος των κονδυλίων τους για την ενίσχυση του απεργιακού αγώνα.
Στις 4 Μαϊου μεγάλη πορεία των καπνεργατών συγκρούεται με την αστυνομία και η Σοφία Κωνσταντινίδου είναι η πρώτη σοβαρά τραυματισμένη απεργός από την βίαιη καταστολή. Η κινητοποίηση ωστόσο συνεχίζεται και στον αγώνα συμπαράστασης συμμετέχουν πλέον οι κλωστοϋφαντουργοί, οι χαρτεργάτες, οι τσαγκαράδες, οι λαστιχάδες. Τα συνδικάτα ηλεκτρισμού, δέρματος, οικοδόμων, αρτεργατών, κουρέων, το ΕΚΑ και το ΕΚΘ ετοιμάζονται για απεργίες συμπαράστασης σε πανελλαδικό επίπεδο.
Η απάντηση του αστικού κράτους ήταν άμεση. Στις 8 Μαΐου, θα λάβει χώρα σύσκεψη στη Γενική Διεύθυνση στην οποία θα παρευρεθούν ο Γενικός Διοικητής Πάλλης, ο υποστράτηγος Ζέππος, ο διοικητής του Γ’ Σώματος Στρατού, ο αστυνομικός διευθυντής Θεσσαλονίκης ταξίαρχος Ντάκος, ο διοικητής της έφιππης αστυνομίας Βαρδουλάκης και ο διοικητής της ειδικής ασφάλειας Ξανθόπουλος και στην οποία αποφασίστηκε η ολοκληρωτική καταστολή της απεργίας.
Η απάντηση στην κατασταλτική βία ήταν εξίσου άμεση. Την επομένη στις 9 Μαΐου έλαβε χώρα η μεγαλειώδη πορεία 30.000 απεργών οι οποίοι και κατακλύζουν το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ο κύριος όγκος των διαδηλωτών κινείται προς το Διοικητήριο και ο διοικητής των αστυνομικών δυνάμεων της πόλης, Ντάκος, δίνει εντολή για καταστολή με την χρήση όπλων. Ο πρώτος νεκρός είναι γεγονός. Πρόκειται για τον Τάσο Τούση, αυτοκινητιστή, στη διασταύρωση των οδών Συγγρού και Πτολεμαίων, στο ξενοδοχείο ‘’Μητρόπολης’’. Το γεγονός ξεσηκώνει θύελλα αντιδράσεων και οι απεργοί ζητούν τη τιμωρία των απεργών και την παραίτηση της κυβέρνησης Μεταξά.   Ο στρατός αρνείται να χτυπήσει με τα όπλα τους απεργούς και τον ρόλο αναλαμβάνουν η αστυνομία με εκ νέου εντολή του διοικητική Ντάκου. Αποτέλεσμα αυτού, 9 νεκροί, 32 βαριά τραυματίες και 250 ελαφρά. Οι νεκροί θα ήταν περισσότεροι εάν δεν επενέβαινε ο στρατός που σε αρκετές περιπτώσεις αφόπλισε τους αστυνομικούς.
Τα ονόματα των νεκρών
Τάσος Τούσιας, 25 ετών
Αναστασία Καρανικόλα, 23 ετών
Ίντο Γιακόν Σρεντόρ
Γιάννης Πανόπουλος, 23 ετών
Δημήτρης Αγλαμίδης, 26 ετών
Σαλβατόρ Ματαράσσο, 25 ετών
Δημήτρης Λαϊλάνης
Σταύρος Διαμαντόπουλος, 23 ετών
Μανώλης Ζαχαρίου, 26 ετών

slide 41
Για 36 ώρες, η πόλη θα βρεθεί στα χέρια των διαδηλωτών και η αστυνομία υποχώρησε στα αστυνομικά τμήματα. Την τήρηση της τάξης ανέλαβε ο στρατός ο οποίος ωστόσο στάθηκε στο πλευρό των απεργών. Αξιωματικοί και στρατιώτες συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις. Για την ευκαιρία που χάθηκε, εξαιτίας μεταξύ άλλων της ιδεολογικής ανεπάρκειας και αδυναμίας κατανόησης των γεγονότων σημειώνει σχετικά ο ηγέτης της τότε κυρίαρχης ομάδας εντός ΚΚΕ, Μ. Βαφειάδης.
“ τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης για την χώρα μας, σε σύγκριση με κάθε άλλο προηγούμενο που, είτε οργάνωσε το κόμμα είτε πήρε μέρος σε αυτό, ήταν μια λαϊκή εξέγερση, αυθόρμητη, καθοριστικής όμως σημασίας για το πανελλήνιο και μέσα σε εκείνες τις συνθήκες ανόδου του λαϊκοδημοκρατικού κινήματος και σε άλλες χώρες, μπορούσε να μας οδηγήσει σε μια άλλη ποιότητα δημοκρατικής πορείας αν όχι στο ‘’λαϊκό μέτωπο’’ στην Γαλλία και την Ισπανία. Κι ήταν γεγονότα που θα έπρεπε να αποτελέσουν ξεκίνημα, βάση για μια Πανελλαδική εκδήλωση πριν από όλα ενάντια στα σχέδια της φασιστικής δικτατορίας, όπως εμείς κρούαμε τον κώδωνα του κινδύνου αυτού εκείνη την περίοδο και την πορεία για το δημοκρατικό αύριο. Τι έγινε στην πράξη; ενώ ο λαός, η απεργία των καπνεργατών, ύστερα από τη δολοφονία των απεργών, αυθόρμητα μεταβλήθηκε σε παλλαϊκή απεργία στη Θεσσαλονίκη που αγκάλιασε όλα τα στρώματα και ουσιαστικά πέρασε η εξουσία στα χέρια του λαού με συναδέλφωση με το στρατό και δημιουργήθηκαν όλες οι προϋποθέσεις για την επέκταση αυτού σε όλη την Ελλάδα και την 24ωρη απεργία που κήρυξαν οι δύο Συνομοσπονδίες  στις 13 Μάη και είχαν απόλυτη επιτυχία, να τη μετατρέψει σε γενική και πολιτική απεργία, με απαραίτητο το διώξιμο της κυβέρνησης Μεταξά και δημιουργία κυβέρνησης Δημοκρατικής συνεργασίας, το Π.Γ. του ΚΚΕ λύνει την απεργία με μόνη υπόσχεση του Μεταξά ότι ευνοϊκά θα εξετασθούν και θα λυθούν τα αιτήματα των καπνεργατών. Και στη συνέχεια τραβάει στην καταγγελία της συμφωνίας Σκλάβαινα-Σοφούλη, κυρίως για να καλύψει το γεγονός της ελαχιστοποίησης της δικής μας δυναμικής συμβολής στη συμφωνία σαν αποτέλεσμα των χειρισμών της ηγεσίας στα γεγονότα της Θεσσαλονίκης”
Η έκθεση-μαρτυρία του Άγγλου προξένου είναι αποκαλυπτική
“ ..κάθε φορά που εκδηλώνεται δυσαρέσκεια σε τούτο εδώ το νομό, οι αρχές αντί να προσπαθήσουν να βρουν τη σωστή λύση του προβλήματος αποδίδουν το πρόβλημα σε κομμουνιστικές ενέργειες τις οποίες σπεύδουν να καταστείλουν. Ο αναβρασμός των εργατών οφείλεται στην εύλογη αγανάκτησή τους για την θλιβερή κατάσταση που χρονίζει. Η ρίζα του κακού βρίσκεται στην φοβερή οικονομική κατάσταση που επικρατεί στις κατώτερες τάξεις και ιδίως στους εργάτες. Τα γεγονότα θα συνέβαιναν και χωρίς την κομματική προπαγάνδα. Οι φτωχές τάξεις θεωρούν την κυβέρνηση..συμμορία ληστών”
Αξιωματικοί και φαντάροι θα παρευρεθούν στην μεγαλειώδη πορεία 150.000 ανθρώπων,  που θα συνοδεύσει τα φέρετρα των νεκρών αγωνιστών στο κοιμητήριο της Ευαγγελίστριας. Παρόν και οι φοιτητές που συμμετείχαν στον απεργιακό αγώνα προβάλλοντας δικά τους αιτήματα όπως επέκταση των κτηριακών εγκαταστάσεων των σχολών τους. Παράλληλα, ο πνευματικός κόσμος της χώρας προβλέποντας την τροπή των πραγμάτων με υπόμνημα στην κυβέρνηση Μεταξά με ημερομηνία 31.7.1936 καταδίκασε τις παρεμβάσεις των αρχών στις οργανώσεις των εργαζομένων.

Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου θα οδηγήσει τη χώρα σε καθεστώς αυθαιρεσίας και το εργατικό κίνημα στην ενσωμάτωση και στον κορπορατισμό. Ο Μάης του ’36 πέρασε ανεκμετάλλευτος από τις δυνάμεις του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος. Η πολιτική ευθύνη του αστικού πολιτικού προσωπικού για την μετέπειτα εξέλιξη είναι αναμφισβήτητη. Ο Ι. Μεταξάς, διέλυσε ή ενσωμάτωσε τα εργατικά συνδικάτα, εγκαθίδρυσε διορισμένες διοικήσεις, προώθησε νέο νομοθετικό πλαίσιο και απαγόρευσε ρητά το δικαίωμα στην απεργία. Επιπλέον με τις συλλήψεις, τη φυλάκιση και τις εξορίες συνδικαλιστών και εργαζομένων που ήταν μέλη του ΚΚΕ και την παράλληλη σύσταση των ταγμάτων εργασίας, εξαφάνισε οποιαδήποτε δυνατότητα αυτοάμυνας των εργατών.
Επιβλήθηκε ένα ιεραρχημένο σύστημα συλλογικών συμβάσεων που προκαθορίζονταν από το Υπουργείο Εργασίας και ύστερα από πρόταση της ΓΣΕΕ που στο μεταξύ είχε μετατραπεί σε κρατική συνδικαλιστική οργάνωση.  Το φασιστικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου στα πλαίσια της εργασιακής ψυχαγωγίας των εργαζομένων έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον το οποίο εκφράστηκε με διαγωνισμούς για τον καλύτερο εργατικό ύμνο, ραδιοφωνικές εκπομπές που μεταδίδονταν την ώρα της μεσημβρινής ανάπαυσης των εργατών, τους ομαδικούς δημόσιους γάμους με ‘’κουμπάρο’’ τον Μεταξά καθώς και την προικοδότηση της εργαζόμενης γυναίκας.
Όλα τα παραπάνω ήταν απαραίτητα προκειμένου να καλυφθούν τα υπέρογκα ποσά που ‘’έκλεβε’’ με δυσβάσταχτους  φόρους από την εργατική τάξη, περικοπές μισθών και απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων καθώς και υποχρεωτική εργασία των εργαζομένων τις Κυριακές υπέρ της αεροπορίας,  το καθεστώς προκειμένου να συντηρήσει τις στρατιές χαφιέδων και πραιτοριανών.

phoca_thumb_l_arxeiotaxio

Στο Αρχειοταξιο νο 16 που κυκλοφορει απο τα ΑΣΚΙ σε εκδοσεις Θεμελιο και στις σελιδες 172-189 ο Λεωνιδας Καλλιβρετακης εξεταζει την σκοτεινη ιστορια ενος πραξικοπηματος  μεσα στο παραξικοπημα. Με πεντε  νεκρους στρατιωτες   και εναν ανθυπολοχαγο.

Γιατι αυτο που λεμε χουντα δεν ηταν ακριβως ενα πραγμα.Ειχε μεσα του και αλλα υποπραξικοπηματα οπως αυτο του Γλυξμπουργκ (ναι του γειτονα μας που συχνα πυκνα προβαλλει το πρωτο θεμα και η Ριαλ Νιουζ)που εκανε το περιφημο κινημα παρωδια στις 13 Δεκεμβριου 1967 μιας και οι χουντικοι του ΙΔΕΑ τον ειχαν προλαβει με το δικο τους πραξικοπημα λιγους μηνες νωριτερα.Ηταν το πραξικοπημα του «απο χωριου εις χωριον» γαλαζοαιματου που τελικα εφυγε στο εξωτερικο με την ελπιδα μιας επανοδου αργοτερα.Και οταν εγινε η μεταπολιτευση προσπαθησε παλι να κανει χουντα ο γαλαζοαιματος (ανοιξη του 1975)αλλα παλι δεν τα καταφερε.

Ηταν ακομα το υποπραξικοπημα του Ιωαννιδη μετα το Πολυτεχνειο που οδηγησε στην καταστροφη της Κυπρου

Για να προσπαθησουν οι κατεστημενες δυναμεις μεσω του στρατου παντα και φερνοντας τον Καραμανλη πισω να ολοκληρωσουν τον σχεδιασμο της 21 Απριλιου 1967 που επιχειρηθηκε και το 1973 με την φιλελευθεροποιηση του Μαρκεζινη να φτιαξουν δηλαδη μια ελεγχομενη «Δημοκρατια» με τον στρατο να κραταει το χαλιναρι οπως εγινε και πετυχε στην γειτονικη Τουρκια.

11778776

Και οταν ο Καραμανλης προσπαθησε να κανει το δικο του εκαναν το πραξικοπημα της πυτζαμας  ((24 Φλεβαρη 1975)και αργοτερα επι Παπανδρεου εγιναν και αλλες τρεις αποπειρες (1982,1983,1984).

Ομως οι Ελληνες αλλα θελαμε με τους αγωνες μας και με την ανοδο του ΠΑΣΟΚ αλλα πετυχαμε εν μερει.

Ο σχεδιασμος ομως αυτος δεν τελειωσε απο τις κυριαρχες ντοπιες και ξενες ελιτ.

Και φανηκε πως με τα χρονια καταφεραν τα τελευταια μνημονιακα  χρονια να φτιαξουν την καρικατουρα του καθεστωτος που σχεδιαζουν τοσα χρονια .

Και παλι ο Ελληνικος λαος με την ψηφο τους τους χαλαει την σουπα. Η ανοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσια με ολες τις δεσμευσεις που υπαρχουν συναντα την λυσσαλεα αντιδραση ξενων και ντοπιων δυναμεων.Εκτιμω πως ακομα ολα ειναι ρευστα. Στο χερι μας ειναι να σπρωξουμε και παλι τα πραγματα με την συμμετοχη και τους αγωνες μας στην αντιθετη κατευθυνση απο αυτη που δεκαετιες τωρα επιμενουν να μας σερνουν οι κυριαρχες ταξεις.

Το συνθημα η χουντα δεν τελειωσε το 73 μπορει να εχει πολλες αναγνωσεις.Σιγουρα στην χουντα κυβερνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μοπορουσε να υπαρχει ουτε εσεις να διαβαζετε αυτες τις γραμμες.Απ την αλλη ομως μια κοινωνια χωρις μαζικους συλλογικους φορεις, χωρις την συμμετοχη στις εκλογες πανω απο το 35% του λαου, χωρις πολιτικες οργανωσεις και κομματα δημοκρατικα, συμμετοχικα, λειτουργικα μεσα στην καθημερινοτητα, με προτασεις και παρεμβασεις, μια κοινωνια με απηχηση των ναζιστικων ιδεων σε μεγαλα κομματια του λαου εχει ακομα μεσα της βαθιες τις ριζες της χουντας.

Μιας χουντας που κι αυτη δεν γεννηθηκε το 1967, ερχεται απο τους Βασιλικους ,τους επιστρατους , την 3Ε ,τον Μεταξα, τους Χητες και ταγματαλητες δωσιλογους, τον εμφυλιο και τον στρατο των Αμερικανων, τις εκτελεσεις κομμουνιστων οπως ο Πλουμπιδης και ο Μπελογιαννης, τα ξερονησια, την δολοφονια του Λαμπρακη, το κομμα του Πλευρη της 4ης Αυγουστου και τους επιγονους του ΕΠΕΝ ΕΝΕΚ ΧΑ Ελληνικο Μετωπο και ολων των συγγενων οργανωσεων.

Κωστης Καρυωτακης 

Χτες 4η Αυγουστου, επαιτιο της μοναρχοφασιστικης δικτατοριας Μεταξα ,διαβασα στην Ελευθεροτυπια μια επιστολη της Ισμηνης Καρυωτακη για τον αντρα της τον Κωστα Καρυωτακη.

Αφορμη ενα αφιερωμα της Ε στους διωχθεντες απο τη Χουντα με πολλες παραλειψεις .

Ετσι η Ε ζητουσε συμπληρωματικες πληροφορίες απο τους γνωστους και τις οικογενειες των αγωνιστων.

Διαβαστε λοιπον για τον Κωστα Καρυωτακη τι εγραψε η καλη φιλη Ισμηνη.

Ο Κωστας Καρυωτακης συνεληφθει για την αντιστασιακη του δραση μαζι με αλλους; «Ρηγαδες» στις 10 Απριλη 1968 σε ηλικια 25 χρονων και καταδικαστηκε σε 16 χρονια καθειρξη απο το στρατοδικειο τον Νοεμβριο του 68

Κρατηθηκε στις φυλακες Αβερωφ ,Κορυδαλλου, Τρικαλων,  Επταπυργιου, και Αλικαρνασου.

Βασανιστηκε για ενα μεγαλο χρονικο διαστημα στις φυλακες Αλικαρνασου .απ οπου αποφυλακιστηκε  προσωρινα το 1972 για ανοικεστο βλαβη υγειας.

Τον ιδιο χρονο διεφυγε στο Παρισι και πεθανε σε ηλικια 35 χρονων απο καρδιακο νοσημα.

Ετσι σε λιγες αραδες,  σεμνα , μη τυχον και θεωρηθει η ιστορια του αλαζονικη, πως πρεπει να προβληθει αυτος περισσοτερο απο αλλους ,σαν ολα να εγιναν απο ενα εσωτερικο «δεν γινεται αλλιως » ενα ΧΡΕΟΣ.

Γνωρισα την Ισμηνη και τον γιο τους Μανωλη πριν απο τριαντα και βαλε χρονια.

Ο Κωστης (ετσι τον εμαθα εγω ) ειχε φυγει πριν απο λιγο. Δεν τον σκοτωσε η Χουντα στα βασανιστηρια. Τον σκοτωσαν τα βασανιστηρια αργα αργα χτυπωντας την καρδια του.Πεθανε μαζι με την χουντα.

Βλεπετε το στρατοδικειο τον καταδικασε σε δεκαξι χρονια φυλακη και οι βασανιστες του τον καταδικασαν σε θανατο μεσα σε δεκα χρονια.

Ποιος ξερει τον Κωστη Καρυωτακη ποιος τον θυμαται εκτος απο τους δικους του και τους συντροφους του; Μπηκε στον αγωνα εικοσιπενταχρονος νεος αντρας και εφυγε απο την ζωη στα τριαντα πεντε του.Δεν προλαβε την μεταπολιτευση τις ομαδες και τις συσπειρωσεις αλλιως πιθανα καποια θα τον ειχε κανει δικο της ηρωα και θα προβαλε το ονομα του. Εφυγε γρηγορα.

Θυμαμαι μια προσωπογραφια του με γυαλια και μουστακι,θυμαμαι κατι επιπλα που εφτιαξε σε εναν γνωστο του ξυλουργο (μια βιβλιοθηκη ευθραυστη που ηταν ετοιμη να σωριαστει σαν την ιδια του την ζωη)

Ενα βιβλιο του που διαβαζε στη φυλακη για την κβαντομηχανικη , προσπαθησα να το διαβασω δεν καταλαβα τιποτα.

Κατι αποκομματα εφημεριδων απο την δικη,τις διηγησεις της Ισμηνης για το φευγιο τους στη Γαλλια με πλοιο (μαυρα γυαλια, αγωνια ,ανακουφιση ).

Ηταν ηρωας ο Κωστης;

Ξερω γω ;Ενας αξιοπρεπης ανθρωπος ηταν.Χιλιαδες σαν κι αυτον, η ιστορια του καθενος -μιας μοναδικη. Η γυναικες τους ,τα παιδια τους, οι γονεις τους ,οι φιλοι , εμεις που ακουσαμε γι αυτους, η συλλογικη μνημη.

Στην συλλογικη μνημη λοιπον τα προσωπα γινονται θολα,  ξεθωριαζουν θαλεγες , τα ξεχωριστα ονοματα δεν εχουν σημασια.

Ειναι ο αγωνας ενος λαου και οι αγωνιστες -τριες που δωσανε τη ζωη τους για ενα καλυτερο κοσμο.

Και εδω κολαει το (υπο του Καραμανλη τζουνιορ ρηθεν) ΣΕΜΝΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΑ.

Χωρις προβολη χωρις εξαργυρωση χωρις αναγνωριση.

Για τους κοντινους τους ομως ανθρωπους η αναγνωριση χρειαζεται.Να νιωσουν πως ο ανθρωπος τους δεν εφυγε επι ματαιω πως εμεις οι υπολοιποι αναγνωριζουμε και θυμομαστε την θυσια τους.

Ο Κωστης Καρυωτακης δεν εφυγε απο χτυπημα της μοιρας, αρωστεια η ατυχημα.

Ηταν συνειδητη επιλογη ο αγωνας του, ηξερε τι θα πληρωσει και το δεχτηκε.Απλα δεν θα ηταν συνεπης απεναντι στον εαυτο του αν εκανε διαφορετικα.

Ειναι για μενα σημαντικο να μιλησω για αυτον τον γνωστο αγνωστο.

Μολο που ποτε δεν γνωρισα  τον ιδιο, οσο και να φαινεται περιεργο , τον σκεφτομαι πολλες φορες στην ζωη μου αυτα τα τριαντα χρονια.

Ειναι απο κεινες τις θολες φιγουρες που με παρακινουν με εμπνεουν και με δυναμωνουν στις στιγμες της απογοητευσης η στις στιγμες της επιτυχιας στους αγωνες.  Μου δινουν κουραγιο να συνεχισω.

Ο συναγωνιστης και συγκρατουμενος του μαλιστα Ν Κιαος  εγραψε στο προσφατο αφιερωμα της Ε  Δεσμωτες της Χουντας ενα πολυ κατατοπιστικο αρθρο για την ζωη των κρατουμενων

Στην σελιδα  44 διαβαζουμε για ενα πρωτοποριακο πειραμα παραγωγης χουμους απο υπολοιπα φαγητου.

Το προαυλιο του Κορυδαλλου μεταξυ της πρωτης και της τεταρτης ακτινας -πτερυγας ειναι σε τρια μερη διαζωματα ,που χωριζονται με χαμηλο τοιχο,

Στο πιο ψηλο ο φοιτητης της Γεωπονικης Αντ Μαργαριτης κι αλλοι γνωστες σχεδιασαν και μετα δουλεψαν πολλοι κρατουμενοι και εγινε ωραιος κηπος με δντρα και λουλουδια και μια λιμνουλα.Επειδη το χωμα ηταν ξερο με πετρες και δεν υπηρχε λιπασμα ο Μαργαριτης εθαβε σε μια γωνια το περισευμα απο το καζανι του φαγητου .Αυτο σε λιγες μερες το χρησιμοποιουσαν για λιπασμα στα λουλουδια τους ωραιους κατηφεδες.

Αυτο σαν απαντηση στον Νομαρχη που στο προσφατο Νομαρχιακο συμβουλιο κατηγορησε την αριστερα πως θελει να εκφρασει μονοπωλικα (εργολαβικα ) την προστασια του περιβαλλοντος.

Η αριστερα αγωνιζεται για τον ανθρωπο και το περιβαλλον για την  ομορφια και την μορφωση παντα. Ακομα και στη φυλακη να την χωσετε θα βρει τροπο να κανει την πετρα χωμα, το προαυλιο, κηπο.Αυτη ειναι η αριστερα.Ενω οι δυναμεις του χρηματος του ανταγωνισμου και της εξουσιας κανουν την λιμνη τσιμεντο και το χωμα δηλητηριο κ Νομαρχα.

Σημ στο παρακατω χρονολογιο ο Κωστης Καρυωτακης αναφερεται απο παραδρομη Δ Καρυωτακης και η συλληψη του 20/4.

Τις ιδιες μερες πιασανε τον δημοσιογραφο Κιαο την Φρ Λιαπα τον Μπαμπη θεοδωριδη και αλλους.

http://www.iospress.gr/extra/antistasi68.htm

http://www.epohi.gr/dokopoulos_trial_ela_issues_472004.htm

http://www.iospress.gr/ios2007/ios20070722.htm

ΕΠΙΔΟΞΟΙ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΕΣ 1974-1983
 

Τα τανκς της Μεταπολίτευσης

 

Χρειάστηκαν χρόνια για να πειστεί ο ελληνικός λαός ότι δεν θα ξαναγίνει δικτατορία. Τις «ανησυχίες» του στρατού για τον «υπερβολικό» εκδημοκρατισμό φρόντιζαν άλλωστε να τις υπενθυμίζουν πολλοί: από τον εθνάρχη Καραμανλή μέχρι τις επαναλαμβανόμενες «ασκήσεις ετοιμότητας» του 1982-84. 

 


Στους πρώτους τουλάχιστον μήνες της Μεταπολίτευσης, το ενδεχόμενο στρατιωτικού πραξικοπήματος θεωρούνταν κάτι παραπάνω από σοβαρό και τα στελέχη της κυβέρνησης εθνικής ενότητας φρόντιζαν να παίρνουν στοιχειώδη μέτρα αυτοπροστασίας.

«Η κυβέρνηση δεν είχε θέσει ακόμη κάτω από τον έλεγχο της το στρατό», διαβάζουμε στις αναμνήσεις του Γεωργίου Ράλλη. «Υπήρξαν πολλές πληροφορίες για απόπειρα συλλήψεως του Καραμανλή. Μερικά βράδια ο Καραμανλής δεν κοιμόταν στη ‘Μεγάλη Βρετανία’, ενώ κάποιο βράδυ κοιμήθηκε στο πλοίο ενός φίλου του για να μην τον συλλάβουν» («Πολιτικές εκμυστηρεύσεις», Αθήνα 1990, σ.177). «Φήμαι και πληροφορίαι περί επικείμενων δυναμικών ενεργειών ή και γενικωτέρου πραξικοπήματος ωργίαζον», συμπληρώνει ο τότε ΥΠΕΘΑ, Ευάγγελος Αβέρωφ. «Η κατάστασις αυτή συνεχίστηκε επί αρκετόν καιρόν κάθε τόσο με πολλήν ένταση και ενίοτε με συγκεκριμένους κινδύνους» («Πρακτικά Βουλής» 28.2.75, σ.1070).

«Κατά μια πληροφορία», σημειώνει στα απομνημονεύματά του ο τότε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού, Αγγελος Βλάχος, «το σχέδιο αφορούσε σύλληψη και απαγωγή του Καραμανλή […] Αλλη πληροφορία ανέφερε ότι μερικές ομάδες αξιωματικών θα δημιουργούσαν αιματηρά επεισόδια και, με την πρόφαση επιβολής της τάξεως, θα έφερναν τεθωρακισμένα στην πρωτεύουσα για να επιβάλουν τους όρους τους». Πηγή ιδιαίτερης ανησυχίας αποτελούσαν οι μονάδες καταδρομών, «που εθεωρούντο άκρως χουντικές». Για την αντιμετώπισή τους, «στα ανοιχτά του Μεγάλου Πεύκου είχε ναράξει ένα αντιτορπιλλικό», που δεν έφυγε από εκεί παρά μόνο μετά τις εκλογές («Αποφοίτηση 1974», Αθήνα 2001, σ.132-4).

Στελεχωμένο (και) από δεξιούς αξιωματικούς διωγμένους από τη χούντα, το πολεμικό ναυτικό θεωρούνταν «στήριγμα της δημοκρατίας» απέναντι στο στρατό ξηράς. «Οι κυβερνήτες και άλλοι αξιωματικοί διανυκτερεύαμε ένδον στα πλοία και στις υπηρεσίες», αναφέρει στα δικά του απομνημονεύματα ο τότε αντιπλοίαρχος Χρήστος Λυμπέρης. «Υπήρχαν αγήματα σε άμεση ετοιμότητα αντίδρασης. Τα αντιτορπιλλικά και οι πυραυλάκατοι ήταν αραιωμένα εκτός ναυστάθμου, ενώ είχε εξασφαλιστεί η μεταξύ μας επικοινωνία».

Ο ίδιος μας πληροφορεί για την αντισυμβατική χρήση που επιφυλάχθηκε στο παραδοσιακό φακέλωμα των στρατευμένων: «Ενα πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε όλοι οι επανελθόντες κυβερνήτες ήταν με ποιούς θα συγκροτήσουμε τα αγήματα ασφάλειας του πλοίου εναντίον ενεργειών ανατροπής του δημοκρατικού πολιτεύματος. Ανοίξαμε τους φακέλους αναφορών ασφάλειας των πλοίων και εντοπίσαμε ποιούς ναύτες και στελέχη φακέλωνε το προηγούμενο καθεστώς. Δεν ήταν λίγοι αυτοί. Ε, αυτούς επιλέξαμε, δηλαδή κομμουνιστές, αριστερούς και αντιδικτατορικούς δεξιούς και είχαμε ήσυχο το κεφάλι μας» («Πορεία σε ταραγμένες θάλασσες», Αθήνα 1999, σ.72).

Για τον αντίκτυπο αυτών των αλλαγών στις υπηρεσίες ασφαλείας, αποκαλυπτικές είναι οι αναμνήσεις ενός αξιωματικού της ΥΠΕΑ: «Ο αντισυνταγματάρχης της ΚΥΠ Αναστασιάδης εμπιστευτικά μου λέγει πως δυο χιλιάδες αντάρτες πόλεων, εκπαιδευμένοι σε λιβυκά και τσεχοσλοβακικά έμπεδα, εισήλθαν προς στήριξη του Καραμανλή, γιατί δεν έχει εμπιστοσύνη σε στρατό και σώματα ασφαλείας. Περιγράφει τον 28χρόνο θεσσαλονικέα αρχηγό, ικανό σε φόνο από τριάντα μέτρα τρέχοντος ατόμου […]. Προφταίνω να τον ρωτήσω εάν η ΚΥΠ γνωρίζει την ταυτότητα όλων αυτών και παίρνω καταφατική απάντηση, ενώ ασμένως φεύγει με ματιές γύρω του, μήπως τρίτος ακούει ή παρακολουθεί» (Αλέξανδρος Δρεμπέλας, «Ο θρήνος του χωροφύλακα», Αθήνα 1998, σ.128).

Ο ίδιος δε ο Καραμανλής έχει περιγράψει πώς απείλησε με λαϊκή κινητοποίηση για να αναγκάσει τη στρατιωτική ηγεσία να συγκρατήσει τους υφισταμένους της: «Το πρωί της 11ης Αυγούστου [1974] επληροφορούμην ότι δυνάμεις ελεγχόμεναι από τον Ιωαννίδην επρόκειτο το βράδυ της ιδίας ημέρας να επιχειρήσουν πραξικόπημα. […] Είπον εις τους αρχηγούς των Επιτελείων ότι είναι ζήτημα αξιοπρεπείας και δι’ εμέ και δι’ αυτούς να εξουδετερώσουν εντός της ημέρας τα καρκινώματα αυτά ή άλλως να παραιτηθούν. Τους έταξα προθεσμίαν έως τας 2 μμ δια να μου είπουν εάν αναλαμβάνουν ή όχι την ευθύνην αυτήν και τους εδήλωσα ότι εάν δεν συνεμορφώνοντο θα ήμην υποχρεωμένος ή να παραιτηθώ ή να καλέσω εντός της ημέρας τον λαόν εις την Πλατείαν Συντάγματος και να ζητήσω από αυτόν να κάμει αυτό που εκείνοι θα ηρνούντο ή δεν θα ηδύναντο να μου εξασφαλίσουν –δηλαδή να εξουδετερώσει τους συνομωτούντας κατά της Κυβερνήσεως και του λαού» («Αρχείο Καραμανλή», τ.8ος, σ.68). Τελικά οι απειλές έπιασαν τόπο και οι ύποπτες μονάδες μεταφέρθηκαν αυθημερόν εκτός Αθήνας.

Το πραξικόπημα της πυτζάμας

Η «αυτορρύθμιση» του σώματος των αξιωματικών, με τη «μετάλλαξη» των μικρομεσαίων χουντικών σε «νομιμόφρονες», ήταν η μέθοδος που χρησιμοποίησαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ για τον έλεγχο του στρατού. Τη διαδικασία αυτή περιέγραψε αναλυτικά ο Αβέρωφ κατά την ενημέρωση της Βουλής για το «πραξικόπημα της πυτζάμας», το Φλεβάρη του 1975:

«Το περίφημο πρόβλημα της λεγομένης αποχουντοποιήσεως, ως προς ό,τι αφορά τους πολυαρίθμους νεωτέρους αξιωματικούς, δεν μπορεί να είναι ποσοτικόν. Είναι και πρέπει να είναι ποιοτικόν. Πρέπει να πείσουμε όλους αυτούς τους καλοπίστους φλογερούς νέους αξιωματικούς ότι από εκεί ήταν η εγωπάθεια και αι πομφόλυγες, η πατριδοκαπηλεία και τελικά η εθνική ταπείνωσις, και ότι απ’ εδώ είναι η αλήθεια, η φιλελευθέρα παράδοσις, το φως το ελληνικόν. […] Προσωπικώς έχω εξηγήσει τα δεδομένα της χθές και της σήμερον εις σαφώς περισσοτέρους των 10 χιλιάδων αξιωματικών, μαθητών Σχολών και Ανθυπασπιστών» («Πρακτικά Βουλής» 28.2.75, σ.1041).

Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής, κατά τον Αβέρωφ, ήταν οι «ελάχιστοι» επίδοξοι πραξικοπηματίες (τα «σταγονίδια») «να συναντούν παντού άρνησιν, έτσι ώστε μερικοί να μας πληροφορούν περί των υπόπτων κινήσεων». Χάρη σ’ αυτή την εσωτερική πληροφόρηση εξαρθρώθηκε στις 24 Φλεβάρη 1975 το «πραξικόπημα της πυτζάμας», με 37 προληπτικές συλλήψεις και την αποστρατεία άλλων 150 αξιωματικών.

Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, το «κίνημα» του 1975 δεν ήταν παρά «ανόητες κινήσεις ελαχίστων αμετανοήτων, συνδεομένων με τους πρωτεργάτας της δικτατορίας» (τον Ιωαννίδη), που δεν πρόλαβαν να βγάλουν τα τανκς. Η κυβέρνηση επέλεξε να τους χτυπήσει τη στιγμή «κατά την οποίαν αφ’ ενός θα ημπορούσαν να υπάρξουν μαρτυρικές καταθέσεις περί αρχής προετοιμασίας προς στάσιν», προτού όμως «λάβει χώραν η παραμικρά στασιαστική ενέργεια».

Καλού κακού, πάντως, ο Αβέρωφ θεώρησε χρήσιμο να ανακοινώσει στη Βουλή το τέλος της «κάθαρσης» των υπολειμμάτων της δικτατορίας: «πλην εκδηλώσεων απειθαρχίας, αι οποίαι θα πατάσσωνται αμέσως και αμειλίκτως», ξεκαθάρισε, «δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα» για τα πεπραγμένα των στρατιωτικών επί χούντας. «Οι Αξιωματικοί οι οποίοι είχον καλοπίστως παρασυρθεί από μία συστηματική προπαγάνδα, δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων Αξιωματικών, δικαιούται να ησυχάσει οριστικώς» (όπ.π., σ.1072).

Βασιλικές συνωμοσίες

Το «πραξικόπημα της πυτζάμας» ήταν η τελευταία φορά που η ύπαρξη συνωμοτών στο στρατό έγινε παραδεκτή από επίσημα χείλη. Ομως οι κυβερνώντες δεν έπαψαν ν’ ασχολούνται με τέτοιες κινήσεις.

Από το δημοσιευμένο «Αρχείο Καραμανλή» γνωρίζουμε π.χ. ότι το φθινόπωρο του 1975 ο υπασπιστής του έκπτωτου βασιλιά, απόστρατος συνταγματάρχης Γ. Αρναούτης, βολιδοσκοπούσε αξιωματικούς του ναυτικού για συμμετοχή σε πραξικόπημα με σκοπό την επάνοδο του Κωνσταντίνου, την ανάσχεση του «κομμουνιστικού κινδύνου» και την αμνήστευση των καταδικασμένων χουντικών. Κεντρικό ρόλο στην αποκάλυψη των ζυμώσεων έπαιξε ο πλοίαρχος Π. Παναγιωταρέας, που με κυβερνητική εντολή ταξίδεψε στο Λονδίνο για να συναντηθεί με τον τέως (13.10.75) και τον Αρναούτη (16.1175). Το Γενάρη του 1976 ο Καραμανλής διαβίβασε στον Γκλίξμπουργκ, μέσω του αυλάρχη του Λεωνίδα Παπάγου, ότι οι κινήσεις του είχαν γίνει γνωστές και του ζήτησε «να πάψει να συνωμοτεί».

Τον Οκτώβριο του 1976, ανάλογες ζυμώσεις φιλοβασιλικών στρατιωτικών γνωστοποιήθηκαν στην κυβέρνηση Καραμανλή από τη βρετανική κυβέρνηση και την αμερικανική πρεσβεία (με την οποία οι συνωμότες είχαν, προφανώς, έρθει σε επαφή). Την «προειδοποίηση» τού τέως ανέλαβε αυτή τη φορά ο Ράλλης. Αποτελεσματικότερη φαίνεται όμως πως υπήρξε η παρέμβαση του άγγλου πρωθυπουργού Τζέιμς Κάλαχαν, που στις 18.11.76 κάλεσε τον Κωνσταντίνο και «του διαμήνυσε να μην αναμιγνύεται σε παρόμοιες δραστηριότητες όσο βρισκόταν επί βρετανικού εδάφους» (τ.9ος, σ.123-6).

Το δημοσιευμένο ημερολόγιο του Παπάγου επιβεβαιώνει αυτές τις συναντήσεις, αρνούμενο φυσικά την εμπλοκή του Κωνσταντίνου κι αποδίδοντας τα πάντα σε «πλεκτάνη agent provocateur» (σ.589). Αποκαλυπτική είναι ωστόσο η εκτίμησή του -το Γενάρη του 1975- ότι «η δημοκρατία δεν θα λειτουργήσει» στην Ελλάδα «γιατί ο ισχυρότερος παράγων της πολιτικής μας ζωής είναι ακόμη ο στρατός» (σ.572).

Το πιο ενδιαφέρον σημείο αφορά ωστόσο μια συζήτηση του Παπάγου με τον Αβέρωφ (9.5.75). Ο υπουργός Άμυνας, διαβάζουμε, «θεωρεί πάντα ότι ο Καραμανλής είναι ο μόνος κατάλληλος για τις σημερινές περιστάσεις. Αν αυτός εκλείψει, θα υπάρξουν εξελίξεις που ίσως επηρεάσουν και τη θέση του Βασιλέως. Μπορεί κάτι να γίνει στο στρατό, αλλά και στο πολιτικό προσκήνιο θα υπάρξουν μεταβολές, διότι πολλοί θα εκδηλωθούν υπέρ του Βασιλέως» (σ.581-2). Μπορούμε να μιλάμε για συμβουλή –δεδομένου μάλιστα ότι στην ίδια συζήτηση ο Αβέρωφ εμφανίζεται θυμωμένος με τον Καραμανλή, που τον είχε προσβάλει δημόσια μπροστά στους Μολυβιάτη και Μπίτσιο; Τουλάχιστον ο αυλάρχης κάπως έτσι αντιλήφθηκε τα πράγματα…

Οι επίδοξοι πραξικοπηματίες δεν το έβαλαν άλλωστε κάτω. Σύμφωνα με το Αρχείο Καραμανλή, «φάνηκαν να κινούνται και πάλι στα τέλη του 1978. Και τότε, όμως, η αδυναμία τους να εξασφαλίσουν διεθνή υποστήριξη και -πάνω απ’ όλα- υποστήριξη από τις Ενοπλες Δυνάμεις, υπήρξε καθοριστική για την αποτυχία των σχεδίων τους» (τ.9ος, σ.126).

Ολη αυτή η κινητικότητα ελάχιστα θα γίνει αντιληπτή προς τα έξω, παρόλο που ο φόβος ενός πραξικοπήματος απασχολούσε κατά καιρούς τα αθηναϊκά ΜΜΕ. Τον Απρίλιο του 1980, «πληροφορίες που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν μάλλον αξιόπιστες» οδήγησαν π.χ. στη λήψη αυξημένων μέτρων ασφαλείας («Ταχυδρόμος» 24.4.80). Μετά το 1976, σοβαρότερες ανησυχίες προκαλούν ωστόσο τα επίσημα ψυχροπολεμικά σχέδια δράσης των ενόπλων δυνάμεων («Ε», «Ίρις», «Θάλεια» κλπ), με τα οποία ο στρατός αναλαμβάνει σε περίπτωση «κρίσης» την καταστολή του «εσωτερικού εχθρού».

Οι «ασκήσεις» του 1982-84

Η εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ το 1981 υπήρξε τομή εξίσου σημαντική με τη Μεταπολίτευση του 1974: για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία, τη διακυβέρνηση της χώρας αναλάμβανε ένα σοσιαλιστικό (κι όχι απλά μη δεξιό) κόμμα, επαγγελόμενο ριζοσπαστικές κοινωνικές αλλαγές και δραστικό αναπροσανατολισμό της εξωτερικής πολιτικής. Η «ανησυχία» της στρατιωτικής ηγεσίας για μια τέτοια εξέλιξη θα χρησιμοποιηθεί, πριν και μετά τις εκλογές, ως ένα πειστικό επιχείρημα για τον περιορισμό των όποιων αλλαγών.

Επικαλούμενο κάποιον ανώνυμο νατοϊκό διπλωμάτη, το Newsweek υπενθύμιζε π.χ. στις 14.9.81 ότι «υπάρχουν δυνάμεις στο στρατιωτικό κατεστημένο της Ελλάδας που μπορεί να μη δεχθούν την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ». Σημαντικότερη υπήρξε ωστόσο η επίκληση των αντιδράσεων του στρατού από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Καραμανλή, για να αποσπάσει τη συμμόρφωση του Ανδρέα Παπανδρέου σε βασικές πολιτικές επιλογές του (βλ. δίπλα).

Ακόμη κι έτσι, η σκιά των τανκς δεν εξαλείφθηκε από τη μια μέρα στην άλλη. Μέχρι την απομάκρυνση του Καραμανλή από την προεδρία, το Μάρτιο του 1985, έγιναν γνωστές τρεις τουλάχιστον κινητοποιήσεις για την απόκρουση ενδεχόμενου πραξικοπήματος.

Ο πρώτη πήρε τη μορφή 4ωρης νυχτερινής «αιφνιδιαστικής άσκησης ετοιμότητας» του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας τη νύχτα της 1ης Ιουνίου 1982. Την κήρυξη του «συναγερμού» έκανε από το σπίτι του ο υφυπουργός Αμυνας Αντώνης Δροσογιάννης, ο Παπανδρέου έφτασε τα μεσάνυχτα στο Πεντάγωνο (όπου και έβγαλε τη νύχτα), ενώ το σπίτι του στο Καστρί είχε περικυκλωθεί από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Στην ΕΡΤ και τον ΟΤΕ εγκαταστάθηκαν ταγματάρχες ως «σύνδεσμοι», ενώ ματαιώθηκε «λόγω καιρού» μια προγραμματισμένη επίσκεψη του πρωθυπουργού στο στρατόπεδο των ειδικών δυνάμεων στο Μεγάλο Πεύκο. Επισήμως επρόκειτο για άσκηση «έναντι εξωτερικής απειλής», ημιεπίσημα ωστόσο διέρρευσε ότι σκοπός ήταν η «προστασία του πολιτεύματος» από απροσδιόριστες κινήσεις. Ερωτηματικά προκαλεί, ωστόσο, η λογοκρισία του δημοσιευμένου «Αρχείου Καραμανλή» για τις επαφές του Αντρέα με τον πρόεδρο και το Μολυβιάτη εκείνες τις μέρες (βλ. δίπλα).

Εντυπωσιακότερη υπήρξε η δεύτερη κινητοποίηση, το Σαββατοκύριακο 26-27 Φεβρουαρίου 1983. Το απόγευμα του Σαββάτου τέθηκαν σ’ επιφυλακή τα σώματα ασφαλείας, το βράδυ εγκαταστάθηκαν στο Πεντάγωνο οι υπουργοί Προεδρίας, Εσωτερικών, Δημόσιας Τάξης κι Εμπορικής Ναυτιλίας, ενώ ο υφυπουργός Αμυνας Παυσανίας Ζακολίκος στάλθηκε μέσα στη νύχτα για «επιθεώρηση» των μονάδων της Β. Ελλάδας. Την επομένη η «άσκηση» επεκτάθηκε στο στρατό, ενημερώθηκαν τα κόμματα κι αξιωματικοί εγκαταστάθηκαν στην ΕΡΤ και τον ΟΤΕ. Το ίδιο βράδυ, ενώ η κρατική τηλεόραση διέψευδε τις φήμες για πραξικόπημα, ο πρωθυπουργός δειπνούσε στο σπίτι του με τον αμερικανό πρεσβευτή Μόντιγκλ Στερνς.

Ακολούθησε η αποστρατεία 29 στρατηγών, 52 ταξιάρχων κι 100 συνταγματαρχών. Σύμφωνα με το φιλοκυβερνητικό Τύπο, υπήρξαν πληροφορίες για «κινήσεις» στρατιωτικών στο Μεγάλο Πεύκο, την Ξάνθη (Δ΄ Σ.Σ.), την Αλεξανδρούπολη και την Ορεστειάδα (31ο Σ.Π.), καθώς και φήμες για συλλήψεις αξιωματικών. Για αποτυχημένο πραξικόπημα μίλησαν και ευρωπαϊκά ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα (RTF, DW, BBC. Επισήμως ανακοινώθηκε ότι επρόκειτο -ξανά- για «άσκηση ετοιμότητας».

Τι συνέβη ακριβώς; Σημείωμα του Μολυβιάτη στο «Αρχείο Καραμανλή» αποκαλύπτει πως η κυβέρνηση είχε ενημερωθεί από το σταθμάρχη της CIA «ότι το βράδυ της επομένης θα γινόταν απόπειρα συλλήψεως του προέδρου και του πρωθυπουργού, καταλήψεως του Πενταγώνου κλπ» (τ.12ος, σ.272). Ο ίδιος ο Καραμανλής φέρεται να υποτίμησε το όλο συμβάν, και το πρωί της Κυριακής έκανε δημόσια λόγο για «βλακείες». Εντελώς διαφορετικά αντέδρασε η Ν.Δ., που έσπευσε να καταγγείλει τη λαϊκή κινητοποίηση σαν «απροκάλυπτη και ωμή εφαρμογή ολοκληρωτικών μεθόδων» που προκαλεί «εύλογες υπόνοιες» για «προσχεδιασμένη γενική δοκιμή επιβολής Δικτατορίας από το Κυβερνόν Κόμμα». Οσο για τα κόμματα της Αριστεράς, οι αντιδράσεις τους κινήθηκαν μεταξύ απαίτησης να μάθουν περισσότερα και δεδηλωμένης βεβαιότητας ότι κάτι συνέβη. Η σύνδεση του «κινήματος» με την επίσκεψη του σοβιετικού πρωθυπουργού Τιχόνοφ στην Αθήνα την προηγούμενη βδομάδα, αλλά και με το γεγονός ότι οι ελληνοαμερικανικές διαπραγματεύσεις για τις βάσεις βρίσκονταν στο πιο κρίσιμο σημείο τους, παρέμεινε πάντως στο επίπεδο των εικασιών.

Αν κάτι διαφοροποιεί το «κίνημα του 1983» από κάθε άλλο, αυτό ήταν η κινητοποίηση της οργανωμένης βάσης του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς. Ηδη από το μεσημέρι της Κυριακής το ΚΚΕ και το ΚΚΕ Εσωτερικού ειδοποιήθηκαν από κυβερνητικά στελέχη «να πάρουν τα μέτρα τους», ενεργοποιώντας τους παράνομους μηχανισμούς τους (κι ειδοποιώντας τις μικρότερες αριστερές οργανώσεις). Στο Αριστοτέλειο, συγκέντρωση φοιτητών ενημερώθηκε από τον (πασόκο) πρόεδρο της ΦΕΑΠΘ Μιχάλη Αλεξανδρίδη ότι «υπάρχει κίνηση κατώτερων αξιωματικών του στρατού» αλλά «η κατάσταση ελέγχεται». Περίπου 1.000 μέλη της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς διαδήλωσαν το ίδιο βράδυ στη Θεσσαλονίκη, ενώ σε σχολές της Αθήνας η ΚΝΕ καλούσε τη Δευτέρα με ντουντούκες την «κυβέρνηση της Αλλαγής» να στηριχθεί στο λαό, διανέμοντας όπλα στην ΕΦΕΕ και στα συνδικάτα.

Ο,τι και νάχε συμβεί, το σίγουρο είναι ότι δεν επαναλήφθηκε. Στα τέλη του 1984, η τρίτη κατά σειράν «άσκηση» του είδους (με αφορμή εκρήξεις βομβών που αργότερα αποδόθηκαν στον πολυπράκτορα Κρυστάλλη) υπήχθη θεσμικά στο υφιστάμενο «Σχέδιο Ξενοκράτης». Ακόμη πιο αθόρυβα εξελίχθηκαν κάποιες μεταγενέστερες «επιφυλακές», τις οποίες μαθαίνουμε από τα απομνημονεύματα του τότε ΥΠΕΘΑ Γιάννη Χαραλαμπόπουλου («Κρίσιμα χρόνια», Αθήνα 2000, σ.354-7). Για το ίδιο λόγο διαλύθηκε το 1985 η ενιαία διοίκηση των Ειδικών Δυνάμεων (Λυμπέρης 1999, σ.512). Ωσπου, το 2001, το νέο «στρατηγικό δόγμα» ανέθεσε ξανά στις ένοπλες δυνάμεις την καταστολή (και) του «εσωτερικού εχθρού», υιοθετώντας την αμερικανική αντίληψη περί «ασύμμετρων απειλών».

Ομως αυτά είναι μια εντελώς διαφορετική -και γνωστή στους αναγνώστες μας- ιστορία…

 

Το λογοκριμένο αρχείοΗ αναφορά του «Αρχείου Καραμανλή» στην «άσκηση» της 31.5/1.6.1982 προκαλεί περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα επιλύει. Το πρωί της ίδιας μέρας, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε συναντηθεί με τον Πέτρο Μολυβιάτη «κατόπιν εντολής του κυρίου προέδρου της Δημοκρατίας, ανησυχούντος για την γενική κατάσταση της χώρας» (τ.12ος, σ.195). Του ασκήθηκε πίεση να μην προχωρήσει στον εκδημοκρατισμό της νομοθεσίας για τα συνδικάτα (Ν. 1264) και τα ΑΕΙ (Ν. 1268), γιατί αυτό «θα δώσει ισχυρότατα όπλα στους κομμουνιστές». Μεγάλο μέρος της συνομιλίας των δυο αντρών για τα εσωτερικά ζητήματα της χώρας έχει ωστόσο λογοκριθεί.Το ίδιο συμβαίνει και με τα πρακτικά της συνάντησης Καραμανλή–Παπανδρέου, δυο μέρες μετά την «άσκηση». Μαθαίνουμε μόνο ότι ο εθνάρχης «επέστησε την προσοχή» του Αντρέα στο ότι τα υπό ψήφιση νομοσχέδια «είναι κατά βάσιν αντισυνταγματικά» και «θα προκαλέσουν στους αντίστοιχους τομείς επικίνδυνες αναστατώσεις», καθώς και ότι, ενόψει ανασχηματισμού, «υπενθύμισε τη συμφωνία τους ότι για τα Υπουργεία Εξωτερικών, Αμύνης και Δημόσιας Τάξης θα πρέπει προηγουμένως να συνεννοηθεί μαζί του» (σ.198).Αγρίως λογοκριμένο είναι τέλος το σημείωμα του Μολυβιάτη για τη συνομιλία του με τον πρωθυπουργό στις 7 Ιουνίου. Το δημοσιευμένο απόσπασμα ξεκινά με την υπενθύμηση των όρων (και των ορίων) του παιχνιδιού: «Είπα στη συνέχεια στον κ. Παπανδρέου ότι ο κύριος πρόεδρος παρακαλεί να ενημερωθεί εγκαίρως για τον ανασχηματισμό της Κυβερνήσεως και να συνεννοηθεί με τον πρωθυπουργό για τα υπουργεία Εξωτερικών, Αμύνης και Δημοσίας Τάξεως. Γιατί έχει και ο ίδιος ευθύνες, αλλά είναι και θέμα ασφαλείας» (τ.12ος, σ.200).Για να διαλευκάνουμε τις απορίες μας, αναζητήσαμε τα πρωτότυπα των εγγράφων στο «Ιδρυμα Καραμανλή». Η υπεύθυνη εκεί, κυρία Μινώτου, μας αρνήθηκε την πρόσβαση με τη δικαιολογία ότι «αυτή την εποχή το αρχείο ψηφιοποιείται». Ελπίζουμε το φθινόπωρο να είναι προσπελάσιμο…

 

Τα τανκς του εθνάρχη

Ο φόβος ενός νέου στρατιωτικού πραξικοπήματος δεν ήταν μόνο ένα μεταπολιτευτικό σύνδρομο, κατάλοιπο του τραύματος του 1967. Ως απειλή, επιστρατεύθηκε το 1981 από τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή, για να διασφαλιστεί η αθέτηση των επαγγελιών του ΠΑΣΟΚ για ριζικές αλλαγές. Τα δημοσιευμένα «Αρχεία Καραμανλή» είναι κάτι παραπάνω από αποκαλυπτικά επ’ αυτού.

Κατά πάσα πιθανότητα, ο Αντρέας Παπανδρέου δεν χρειαζόταν βέβαια και πολλά για να βάλει νερό στο (προεκλογικό) κρασί του, που έτσι κι αλλιώς είχε αραιωθεί αρκετά καθ’ οδόν προς τις ιστορικές κάλπες της 18ης Οκτωβρίου 1981. Η επίκληση όμως του κινδύνου επέμβασης του στρατού, και μάλιστα απ’ τον ανώτατο άρχοντα και «ρυθμιστή του πολιτεύματος», είναι αποκαλυπτική για τις συνθήκες περιορισμένης λαϊκής κυριαρχίας κάτω από τις οποίες πραγματοποιήθηκε η σημαντικότερη πολιτική αλλαγή μετά το ’74.

Δυο μέρες μετά της εκλογές, ο Καραμανλής καλεί τον Αντρέα και του δίνει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Ταυτόχρονα, ωστόσο, φροντίζει να του καταστήσει σαφή τα όρια στα οποία μπορεί να κινηθεί: «Τον επληροφόρησα ότι το βράδυ της εκλογής η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων μου διεμήνυσε την απόφασή της να παραιτηθεί, με το επιχείρημα ότι δεν μπορούσε να εγγυηθεί την πειθαρχία των Ενόπλων Δυνάμεων, στην περίπτωση που η νέα Κυβέρνηση θα έθετε σε εφαρμογή τις προεκλογικές της διακηρύξεις και ιδίως εκείνες που έχουν σχέση με την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας. Και τον επληροφόρησα, επίσης, ότι αξίωσα από την ηγεσία να παραμείνει στη θέση της -πράγμα που εγένετο- με τη διαβεβαίωση ότι ο νέος πρωθυπουργός θα αποφύγει να κάνει πράγματα τα οποία θα εκθέσουν τη χώρα σε κινδύνους» (τ.12ος, σ.138).

Μια στρατιωτική ηγεσία που απειλεί με «διασάλευση της πειθαρχίας» των υφισταμένων της κι ένας πρόεδρος της Δημοκρατίας που (αντί να τη βάλει στη θέση της) «εγγυάται» ότι η κυβέρνηση που έχει εκλεγεί με 48% -κι επιπλέον απολαμβάνει τη στήριξη του 13% της Αριστεράς- δεν θα εφαρμόσει τις προεκλογικές της διακηρύξεις. Μάλλον σαν ανέκδοτο μοιάζει η «διαβεβαίωση» του Καραμανλή «ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις αυτή τη στιγμή είναι απαλλαγμένες από φατριασμούς και δεν θα πρέπει να διαταραχθεί αυτή η κατάσταση» (σ.137).

Ακόμη διαφωτιστικότερος είναι ο εθνάρχης σε μια άλλη καταγραφή των τότε διαβουλεύσεών του με τη στρατιωτική ηγεσία: «Τέσσερις ημέρες προ των εκλογών», γράφει, «ο αρχηγός του ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Γκράτσιος, με πληροφόρησε ότι οι αρχηγοί των Επιτελείων είχαν αποφασίσει να παραιτηθούν σε περίπτωση νίκης του ΠΑΣΟΚ. Απεδοκίμασα την απόφασή τους αυτή και τους συνέστησα να παραμείνουν στις θέσεις τους, όποιο κι αν ήταν το αποτέλεσμα της εκλογής».

Τη βραδιά των εκλογών ο πρόεδρος τηλεφωνεί στον Γκράτσιο, ρωτώντας «για την κατάσταση που επικρατούσε στις Ενοπλες Δυνάμεις». Ο στρατηγός τον πληροφορεί «ότι οι αρχηγοί συσκεφθέντες και πάλι απεφάσισαν να υποβάλουν την επομένη τις παραιτήσεις των, γιατί δεν ημπορούσαν να αναλάβουν την ευθύνη έναντι των Ενόπλων Δυνάμεων στην περίπτωση που η Κυβέρνηση θα έθετε σε εφαρμογή την πολιτική που είχε εξαγγείλει προεκλογικά». Ο Καραμανλής δίνει ωστόσο «κατηγορηματική εντολή να παραμείνουν στις θέσεις τους» –μεταξύ άλλων, «δια να διευκολύνουν τους ιδικούς μου χειρισμούς» (σ.133-4).

Οι «χειρισμοί» του εθνάρχη στέφθηκαν από επιτυχία: «Ο κ. Παπανδρέου εξεπλάγη, μ’ ευχαρίστησε και μ’ εβεβαίωσε ότι δεν προτίθεται να διαταράξει την κατάσταση στο στράτευμα, διότι αντιλαμβάνεται ότι αυτό είναι το συμφέρον και του τόπου και το δικό του. […] Εν συνεχεία μου είπε ότι ξέρει ότι αποδίδω ιδιαίτερη σημασία εις τα υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Αμύνης και γι’ αυτό ήθελε να μου πει σε ποιούς σκέπτεται να τα εμπιστευθεί, για να του πω κι εγώ τη γνώμη μου» (σ.138).

Οι λεπτομέρειες αυτού του «ιστορικού συμβιβασμού» θ’ αποκρυσταλωθούν σε σειρά συνομιλιών του νέου πρωθυπουργού με το Γ.Γ. της προεδρίας, Πέτρο Μολυβιάτη (3-13.11.1981). Τα πρακτικά της πρώτης συνάντησής τους (3.11) δημοσιεύονται πάντως στο «Αρχείο Καραμανλή» αγρίως λογοκριμένα: υπάρχει μόνο η διαβεβαίωση του Αντρέα ότι «για όλα τα σοβαρά εξωτερικά θέματα θα ενημερώνει και θα συνεννοείται με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας».


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

«Κωνσταντίνος Καραμανλής. Αρχείο. Γεγονότα και κείμενα» (εκδ. Ιδρυμα Κωνσταντίνος Καραμανλής – Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1997, 12 τόμοι). Ο πολιτικός βίος του «εθνάρχη» όπως αποτυπώνεται σ’ ένα αυστηρά επιλεγμένο τμήμα του προσωπικού του αρχείου. Παρά τις αγιογραφικές προθέσεις του έργου, η εικόνα που προκύπτει είναι ωστόσο ενδιαφέρουσα και συχνά απομυθοποιητική.

Θάνος Βερέμης, «Ο στρατός στην ελληνική πολιτική» (Κούριερ Εκδοτική, Αθήνα 2000). Συνοπτική επισκόπηση της ανάμιξης των ενόπλων δυνάμεων στην πολιτική ζωή της χώρας. Διατυπώνεται η άποψη ότι «μέχρι τα τέλη του 1975 η κοινοβουλευτική δημοκρατία είχε εξασφαλιστεί από τον κίνδυνο πραξικοπήματος» (σ.277), χωρίς την παραμικρή αναφορά στις «ασκήσεις ετοιμότητας» των επόμενων χρόνων.

Λεωνίδας Παπάγος, «Σημειώσεις 1967-1977» (εκδ. Ιδρυμα Γουλανδρή-Χορν, Αθήνα 1999). Μεταξύ άλλων απολαυστικών λεπτομερειών, ο αυλάρχης του Κωνσταντίνου περιγράφει και τις αντιδράσεις της κυβέρνησης Καραμανλή για τη συνωμοτική δραστηριότητα του Αρναούτη το 1975-76.

Χρήστος Λυμπέρης, «Πορεία σε ταραγμένες θάλασσες» (εκδ. Ποιότητα, Αθήνα 1999). Τα απομνημονεύματα του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ της κρίσης των Ιμίων περιέχουν ενδιαφέρουσες πληροφοιρίες για την κατάσταση στο πολεμικό ναυτικό πριν, κατά και μετά τη δικτατορία.

Γιάννης Χαραλαμπόπουλος, «Κρίσιμα χρόνια. Αγώνες για τη Δημοκρατία (1936-1996)» (εκδ. Προσκήνιο, Αθήνα 2000). Τα απομνημονεύματα του γνωστού κεντρώου αξιωματικού και υπουργού του ΠΑΣΟΚ περιλαμβάνουν ειδικό κεφάλαιο (σ.354-6) και φωτοτυπία χειρόγραφου σημειώματος του Αντρέα Παπανδρέου (7.5.1987) σχετικά με την αντιμετώπιση ακροδεξιών «συνωμοτικών κινήσεων για την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος».

http://www.mythicalpeloponnese.gr/blog/cheese-road/

Ο δρόμος του… τυριού!

Ο δρόμος ανηφορίζει με κλειστές στροφές πάνω από την Παλαιά Επίδαυρο και όσο ανεβαίνετε τόσο ομορφότερη γίνεται η θέα. Ψηλά απλώνεται ένα απερίγραπτο πανόραμα προς όλο το Σαρωνικό: νησιά και βραχονησίδες πλέουν στην ακύμαντη θάλασσα και στο βάθος αχνοφαίνονται γαλανά τα βουνά της Αττικής. Ξαφνικά ο δρόμος αφήνει πίσω του τη θάλασσα και σας οδηγεί σε ένα μεγάλο οροπέδιο με ελαιώνες, αμπέλια, σταροχώραφα και κήπους με λαχανικά. Είναι το οροπέδιο της Τραχειάς, που πήρε το όνομά της από το τραχύ της έδαφος.

Όσοι πηγαινοέρχονται στην Ερμιονίδα και στο Πόρτο Χέλι, σταματούν απαραίτητα για ένα κολατσιό στη Τραχιά! Το χωριό φτιάχτηκε από κεφαλλονίτες τυροκόμους και απέκτησε γρήγορα παράδοση στην τυροκομία. Σήμερα παράγει σπουδαία κεφαλογραβιέρα, βούτυρο, μυζήθρα, γραβιέρα, φέτα, όλα με ντόπιο αιγοπρόβειο γάλα. Δοκιμάστε γραβιέρα και φέτα στο λαδόχαρτο με ζυμωτό ψωμί ή ντόπια σταρένια παξιμάδια. Τα τυριά της Τραχειάς γεμίζουν το στόμα με μυρωδιές από θυμάρι και αγριόχορτα και το ψωμί έχει μια γήινη πυκνή γεύση. Ένα μυθικό κολατσιό για τους ταξιδιώτες της γης των μύθων…

http://pronoikefalonias.blogspot.gr/2014/06/blog-post_22.html

Όποιος θέλει να ψάχνει για κάτι στην Κεφαλονιά, πρέπει να ξεκινά από τα χρόνια του Ομήρου.
Συνεχίζουμε με τους Τάφιους ή Τηλεβόες. Ο Μύθος, δηλ. η ιστορία με τον τρόπο των Ελλήνων, τους έχει σε περίοπτη θέση. Είναι αυτοί που τόλμησαν να απειλήσουν τις θρυλικές Μυκήνες και τη μάνα του πιο μεγάλου από τους ημίθεους ήρωες των Ελλήνων, του Ηρακλή.
Κατά τον Απολλόδωρο, οι Τηλεβόες εκστράτευσαν και κατά άλλων μυκηναϊκών πόλεων και ο Αμφιτρύων μαζί με τον Κέφαλο τους νίκησε σε μια μάχη κοντά στην Θήβα.
Με παρότρυνση της Αλκμήνης, που ζητούσε τιμωρία, ο Αμφιτρύων οργάνωσε την πρώτη μεγάλη εκστρατεία των ενωμένων Μυκηναϊκών Βασιλείων. Ο Αμφιτρύωνας με συμμάχους τον Κέφαλο από την Αττική, τον Πανοπέα από την Φωκίδα και τον Έλειο από την Αργολίδα κυρίευσε τα Ιόνια νησιά και τα δώρισε στον Κέφαλο και τον Έλειο που εγκαταστάθηκαν εκεί. Γιός του Κέφαλου ήταν ο Αρκείσιος και του Αρκείσιου ο Λαέρτης, ο πατέρας του Ομηρικού Οδυσσέα.

Σιγουρα στην Τραχεια παραγουν αιγοπροβιο γαλα που δινει τοσο καλα τυρια.Η φετα και η γραβιερα ειναι πλεον στα καλυτερα ραφια στα σουπερ μαρκετ και τα συστηνουν.Οσο για το ψωμι Τραχειας η Ερμιονιδα εχει γεμισει πρατηρια.

Ε και η Ερμιονιδα με τα δικα της κοπαδια φανταζομαι καπως ενισχυει την παραγωγη.Μπορει ομως να κανω και λαθος. Και το ερωτημα ειναι γιατι η παραγωγη τυριων και μαλιστα ΠΟΠ οπως η φετα   μητρωο για αναρτηση – Agrocert  www.agrocert.gr/photos/kanonismoi%20euenosis/…/tyria_21.11.13.xls αριθμ 374 στην Ερμιονιδα ειναι ακομα ζητουμενη εφ οσον υπαρχουν κτηνοτροφοι.Γιατι παλιοτερα υπηρχε κατοχυρωμενο τυροκομειο στο Κρανιδι (αριθμ 374)και μαλιστα στον καμπο το αναζητω στο διαδικτυο.

Στην Ερμιονιδα, αγνωστο γιατι, δεν εφτασαν οι Κεφαλλονιτες τυροκομοι. Παρ ολο που παλια ενας Κεφαλλονιτης ο Σπυριδων Ιωαννου Κατσαΐτης (1760-1840) ηταν ιατρος Υδρας και Σπετσων για τριαντα χρονια . Στην Υδρα υπηρχε πριν την επανασταση και αλλος Κεφαλλονιτης γιατρος ο Αναστασιος Τσιτσελης.

Για τον Σπυριδωνα Κατσαΐτη αναφερει ο Ηλιας Τσιτσελης στα Κεφαλληνιακα Συμμεικτα του 1904 και τις σελιδες 231 232.

1 Spyridon 001

spyridon 2 001

Ενας αλλος Κατσαΐτης (Πετρος αυτος ) συμμετειχε  στην αμυνα του Ναυπλιου 100 χρονια πριν το 1715 και εγραψε ενα εργο (αναμεσα στα αλλα )τον «Κλαυθμό Πελοποννήσου προς Ελλάδα» οπου κατεγραψε την ιστορια οπως την εζησε σαν μαχητης και μετα αιχμαλωτος των Τουρκων.

10022002.1024

 

http://argolikivivliothiki.gr/tag/%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1/

  Αλλά οι Ενετοί θα επανέλθουν και θα δημιουργηθούν και πάλι αναστατώσεις και συμφορές, τόσο όταν θα εγκατασταθούν νικητές το 1687, όσον και όταν αποχωρήσουν ηττημένοι το 1715. Το 1687 οι Τούρκοι αποχωρώντας δεν άφησαν λίθον επί λίθου, ενώ το 1715 νικητές και ηττημένοι, Τούρκοι και Ενετοί, συναγωνίζονταν πως θα ξεθεμελιώσουν τον τόπο λεηλατώντας, καταστρέφοντας και σφάζοντας.

Ο Κατσαΐτης μέσα σε 3.000 περίπου γραφικούς στίχους αναφέρεται στα γεγονότα όπως τα έζησε, όχι όμως ως ιστορικός, αλλά με ένα ξέσπασμα ψυχής, ένα ατελείωτο θρήνο17. Είναι ένας διδακτικός θρήνος με πολύ ενδιαφέρον. Έζησε ο Κατσαΐτης από κοντά τα γεγονότα, αλλά δεν τα αφηγείται ο ίδιος. Βρήκε πρωτότυπο τρόπο εκθέσεως, ένα είδος λογοτεχνικής σκηνοθεσίας. Προσωποποιημένη δηλαδή η Πελοπόννησος επάνω σε ένα βουνό συζητεί με την επίσης προσωποποιημένη Ελλάδα. Μεταξύ των άλλων λεπτομερώς εκτίθενται η πολιορκία και η άλωσις του Ναυπλίου, με αναφορά στον καθόλου βίο της πόλεως προ της συμφοράς. Ο ποιητής έχει ευχέρεια στο λόγο του, λόγο δημώδη με μερικές μόνο παρεκκλίσεις προς τη λογία μορφή εκφράσεως. Η προσωποποιημένη Πελοπόννησος διεκτραγω­δεί την κατάσταση της με λεπτομερή περιγραφή:

Στις είκοσι κι οκτώ του Ιουνίου

ξιπλώθη εις τον Κάμπον τ’ Αναπλίου

τ’ αρίφνητο και φοβερό φουσάτο

εγέμισε τον τόπο άνω κάτω…

Διεξήχθη σφοδρή και πεισματώδης μάχη προ των επάλξεων του Ναυπλίου, την άμυνα του οποίου σθεναρά κρατούσαν Ενετοί και Έλληνες, αλλά με την ισχυρή έφοδο του εχθρού τα τείχη γκρεμίστηκαν. Τ’ Ανάπλι κυριεύθηκε. Και ακολούθησε σφαγή άγρια και ανελέητη. 

Εγιόμισαν οι στράτες φονευμένους

και τα πατάρια απονεκρωμένους.

Τις εκκλησιές τσ’ ευπρεπισμένες

τσ’ εγδύσαν και αφήκαν κουρσεμένες

τους τάφους εξανάσκαψαν να βρούσι

και έβγαλαν τους νεκρούς όπου βρωμούσι. 

Η Πελοπόννησος θρηνεί στην συνέχεια το Ναύπλιο, το μονάκριβο παιδί της, το φώς των ομματιών της, ψυχή της ίδιας της ψυχής, και καρ­διά της. Στίχοι με λόγια τρυφερά, μοιρολόγι πραγματικό.

Ανάπλι, ωχ, ωϊμέ, η ψυχή μου βγαίνει,

Ανάπλι, όνομα χαριτωμένο,

και πως εγίνηκες δυστυχισμένο.

Ανάπλι πάντα θέλω να σε κλαίγω

και πικρολόγια να σε λέγω.

Και πως μπορεί η γλώσσα μου ν’ αρχίση,

τα μάτια να μη τρέχουνε σαν βρύση,

να χύνω δάκρυα από την καρδιά μου

να κλαίγω εσέν κι εμέ την συμφορά μου.

Τέλος, με την αναδρομή στη χαμένη δόξα του Ναυπλίου, στις γυναίκες, στις νεάνιδες με την καταστόλιστη παρουσία τους, ευγενικές όπως λέ­γει, κι αγγελοκαμωμένες, η μητέρα Πελοπόννησος μεταβάλλει το πονεμένο μοιρολόγι σε προσευχή και ικεσία προς τον μεγαλοδύναμο Θεό:

Μέγας και φοβερός είν’ ο θυμός σου,

μα μεγαλύτερο το έλεος σου.

 

 

Follow me on Twitter

Σεπτεμβρίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ.    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1,091,625

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Τατούλης: «Αποδείξαμε ότι σε μια χώρα σε κρίση, υπάρχουν ακόμα θεσμοί που τηρούν τη νομιμότητα» Σεπτεμβρίου 21, 2017
    «Φτάνουμε στο τέλος της διαδικασίας για την υπογραφή της σύμβασης ΣΔΙΤ για τα απορρίμματα, με συνεργασία Περιφέρειας και ΦΟΔΣΑ» «Φτάνουμε στο τέλος της διαδικασίας για την υπογραφή της σύμβασης του μεγάλου έργου που θα αλλάξει την Πελοπόννησο» τόνισε ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Πέτρος Τατούλης κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την προγραμματική σύμβαση […]
  • Το πείραγμα του Στανισάβλιεβιτς στον Ζντιέλαρ Σεπτεμβρίου 20, 2017
    Εντός αγωνιστικού χώρου αντίπαλοι, εκτός δύο πολύ καλοί φίλοι.  Αλεξάντερ Στανισάβλιετς και ο συμπατριώτης του Σάσα Ζντιέλαρ ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού βρέθηκαν ουκ ολίγες φορές σε εντυπωσιακές φάσεις κατά την διάρκεια του αγώνα. Οι δύο Σέρβοι κοντραρίστηκαν αρκετές φορές μέσα σε διάστημα 4 ημερών ωστόσο η φιλία μεταξύ τους είναι αρκετά δυνατή και με την […]
  • Τρίκορφα, το μνημείο της Επανάστασης Σεπτεμβρίου 20, 2017
    Του Παν. Βέμμου Το άρθρο αυτό είναι εξαιρετικά αφιερωμένο σε αυτούς που θα στέκονται στην εξέδρα των επισήμων στην παρέλαση για την άλωση της Τριπολιτσάς που αγνοούν την ιστορία της και την οδηγούν στη λήθη από αμέλεια ή σκοπιμότητα. Τα Τρίκορφα συνδέονται με όλα σχεδόν τα ιστορικά γεγονότα που έχουν σχέση με τον Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Από την πρώιμη περίοδ […]
  • Χάραμα στον Αρτοζήνο Σεπτεμβρίου 20, 2017
    Πρωινές ομίχλες έχουν "καθήσει" πάνω από τις λαγκαδιές, τα Λαγκάδια Γορτυνίας και τον Άγιο Νικόλαο(Μπούφι), ενώ η ανατολή ροδίζει. Η φωτογραφία ανήκει στην Μαρίνα Διαμαντοπούλου Μπορείτε να συμμετέχετε και εσείς στη στήλη «Η φωτογραφία της ημέρας». Στείλτε με email: info@arcadiaportal.gr, την φωτογραφία από κάθε περιοχή της Αρκαδίας. Ειδήσεις: Διασ […]
  • Προστασία διάβρωσης δρόμου στην παλαιά Εθνική Οδό Τρίπολης – Πύργου Σεπτεμβρίου 20, 2017
    Τη δημοπράτηση του έργου «Προσωρινή αντιπλημμυρική προστασία διάβρωσης δρόμου που συμβάλλει στην παλαιά Εθνική Οδό Τρίπολης – Πύργου στο ύψος της παλαιάς γέφυρας Τουμπιτσίου» στην Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας υπέγραψε την Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017 ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Πέτρος Τατούλης. Δελτίο τύπου    Ειδήσεις: ΑρκαδίαΠεριφέρεια Πελοποννήσου […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο ΠΡΩΣΥΝΑΤ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Πυρηνικη ενεργεια Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ αφαλατωση δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια πλαστικη σακουλα σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα