You are currently browsing the category archive for the ‘Ιστορια’ category.

Mην γελιεστε.Δεν προτεινω με βαση το ντοκυμαντερ πως «ολοι ειμαστε Ελληνες και να μην τσακωνομαστε εξαιτιας των ξενων». Για μενα το μηνυμα ειναι πως οι πολεμοι ΟΛΟΙ οι πολεμοι εμφυλιοι και εθνικοι /επιθετικοι ειναι καταρα για την ανθρωποτητα. «Με σπαθι και με μαχαιρι» καθολου δεν προχωρα ο κοσμος. Πισω παει.Για να επιζησει ο ανθρωπος σε εναν πολεμο πρεπει να χασει καθε τι καλο.Να γινει αγριο θηριο.Πουλα την ψυχη του.

Οι ανθρωποι μπορουμε να βρισκουμε λυσεις στις διαφορες μας χωρις αιμα και βια.Γιατι στο τελος της μερας η ζωη πρεπει να νικησει να επιβληθει και να συμβιβασει.Νικητες και νικημενοι δεν υπαρχουν στους πολεμους.Ολοι  οσοι πολεμανε και οι οικογενειες τους μετρανε νεκρους και αναπηρους ψυχικα και σωματικα.Ολοι εκτος απο τα μεγαλα οικονομικα συμφεροντα που τους φτιαχνουν και κερδιζουν στο τελος αυξηση των κεφαλαιων τους.

Θυμιζω την κρατικη τηλεοραση την εκλεισαν αυτοι που μας κυβερνανε και φοβουνται την ψηφο μας.Οι πολιτικοι φιλοι του δασους των εφοπλιστων και καναλαρχων που εκμεταλευονται τον δημοσιο πλουτο.Και μεις κοιταμε το δεντρο της φιλανθρωπιας.

Στηρίξτε την ανοιχτή ΕΡΤ

Απεργιακό Ταμείο ΠΟΣΠΕΡΤ

ΕΘΝΙΚΗ: GR3901101800000018048007100

Αποστολή SMS: 1Π (κενό) ΜΗΝΥΜΑ στο 54045
Χρέωση €0,25 + ΦΠΑ
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210 6002909-10

http://www.ertopen.com/programma/item/28777-sthn-ert3-apopse-to-ntokimanter-toy-stathh-galazoyla-%C2%ABniala-mia-xechasmenh-selida-ths-istorias%C2%BB

Στην ΕΡΤ3 απόψε το ντοκιμαντέρ του Στάθη Γαλαζούλα «Νιάλα: Μια ξεχασμένη σελίδα της ιστορίας»

ΔΕΙΤΕ, απόψε Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2014,στις 17.00,στην ΕΡΤ3 το ελληνικό ντοκιμαντέρ μηκρού μήκους, του Στάθη Γαλαζούλα, «ΝΙΑΛΑ: ΜΙΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ»
Πάνω στα χιόνια και μέσα στις χιονοθύελλες έχουν γραφτεί πολλές σελίδες της παγκόσμιας και της ελληνικής ιστορίας. Το περιστατικό, που συνέβη στα Άγραφα, στον αυχένα της Νιάλας και ενώ ο Εμφύλιος πόλεμος βρισκόταν στο αποκορύφωμά του, είναι από τα συγκλονιστικότερα. Το γεγονός συνέβη τον Απρίλη του 1947 και καταγράφηκε ως «τραγωδία της Νιάλας» ή «συμφιλίωση της Νιάλας». Μονάδες ανταρτών και κυβερνητικού στρατού αδελφώθηκαν για μία μόνο νύχτα στη Νιάλα των Αγράφων μπροστά στη μανία της φύσης….Πρόκειται για μια σπουδαία κινηματογραφική δουλειά που συγκινεί βαθιά, ενώ παράλληλα εκπέμπει σημαντικά διαχρονικά μηνύματα!Το εν λόγω ντοκιμαντέρ γυρίστηκε στη Νιάλα των Αγράφων με πρωταγωνιστή τον επιζώντα αντάρτη του ΔΣΕ Βασίλη Φυτσιλή.Έτος Παραγωγής: 2013

Κλεισιμο δρομων και της κυκλοφοριας σε αυτοκινητοδρομους (καποιοι συμπατριωτες μας παντα μπροστα στις πορειες εξ αλλου η Ελλαδα ειναι μαγικη λεξη για ολο τον πλανητη σημερα).

Ν. Υορκη 14 Δεκεμβρη

B49zxl2CcAIqCCo

http://talws.tumblr.com/post/105130354978/ablacknation-millions-march-in-new-york-city

proxy

και εδω και λιγες μερες συγκεντρωσεις παντου στις ΗΠΑ χιλιαδων ανθρωπων (Καυκασιανων, Λατινων, Ασιατων και Αφροαμερικανων)σε πολυκαταστηματα και μπλοκαρισμα των πωλησεων σαν πιεση να σταματησουν οι δολοφονιες αοπλων Αφροαμερικανων απο την αστυνομια.

http://www.crimethinc.com/texts/r/from-ferguson-to-the-bay/

freeway1370

Αν κατι ενοχλει τον καπιταλισμο ειναι η παρεμποδιση της κερδοφοριας του.Γι αυτο και στελνει τα ΜΑΤ για να αναλαβουν υπηρεσια εκει που η εκφραση γνωμης και οι διαμαρτυριες των πολιτων για καταργηση της δημοκρατιας γινωνται αποτελεσματικα.Ετσι εννοουν την δημοκρατια στην Αμερικη οι κρατουντες.Τα δικαστηρια δεν πανε καν σε δικη τους κρατικους δολοφονους αοπλων πολιτων και η αστυνομια ριχνει ξυλο σε οσους διαμαρτυρωνται.

Οτι βλεπεται πιο κατω εγινε πριν λιγες ωρες.

https://twitter.com/royaker/status/546423874838364161/photo/1

B5VJnl-CUAAAYmH

https://twitter.com/ABC6NEWS/status/546400275804991488/photo/1

B5U0J8kCEAAmGUY

http://www.startribune.com/local/west/286443781.html?page=all&prepage=1&c=y#continue

08-543041+02PROTEST122114

Τα ιδια εγιναν χτες και στο Λονδινο με πρωτοβουλια του  σοσιαλιστικου εργατικου κομματος απο τις παλιοτερες σημαντικες αντι καπιταλιστικες οργανωσεις (με καταγωγη απο τους τεταρτοδιεθνιστες) στις Αγγλοφωνες χωρες.Στην Ελλαδα η συνεργαζομενη οργανωση μαζι τους ειναι το ΣΕΚ   (πρωην ΟΣΕ)  που συμμετεχει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Καθε χωρα εχει τους «Ρομα» της.

Εκεινους δηλαδη τους πολιτες που ενω εχουν υποχρεωσεις απεναντι στην πολιτεια δεν εχουν δικαιωματα οταν συναντουν τους εκπροσωπους της.Και αυτο στηριζεται (εκτος απο τη βια των κατασταλτικων μηχανισμων και την μεροληψια της δικαιοσυνης) και στην βαθεια προκαταλειψη, τον ρατσισμο, ενος μεγαλου κομματιου της κοινωνιας απεναντι στον «αλλο».

Παλια ηταν η εργατικη ταξη.Απο την «φυση» της  βρομικη, τεμπελικη, αποτελουμενη απο  κλεφτες και τοξικοεξαρτημενους, τζογαδορικη, χωρις αποταμιευσεις και πλουτο (γιατι ηταν ανικανη απο την φυση της  να τα αποκτησει) με χαλαρα ηθη και σεξουαλικοτητα, ηταν αυτο που ηταν, γιατι «ετσι ηταν οι προγονοι, το μεγεθος του εγκεφαλου, η θεια θεληση, η φυσικη ταξη».

Μετα η εργατικη ταξη των ιμπεριαλιστικων χωρων μπηκε στο παιχνιδι μοιραστηκε μερος των κερδων απο την εκμεταλευση των αποικιων και το μισος μεταφερθηκε στους «αλλους»

Στην Αυστραλια οι Αμποριτζιανοι και τελευταια οι Κινεζοι μεταναστες (περασαν και οι Ελληνες απο το γραφειο του ρατσισμου)στην Αλασκα οι Ινουιτ (σημαινει ανθρωπος)που περιφρονητικα τους αποκαλουν Εσκιμωους (η λέξη Εσκιμώος αποτελεί μεταφορά του γαλλικού esquimaux,λέξη Αλεουτικής αρχής,<eskimants«τρώει ωμά»(<eski«ωμός»+mants«τρώει») στις ΗΠΑ ολοι με την σειρα (και εμεις)εκτος των Αγγλοσαξωνων,στην Γαλλια οι Μαροκανοι και οι Αφρικανοι,στην Ρωσια οι Ταρταροι. Βρειτε μου μια χωρα χωρις τους δικους της «Ρομα».

Οι υπερασπιση των δικων μας Ρομα εδω στην Ερμιονιδα οπως οι υπερασπιση των Αφροαμερικανων στις ΗΠΑ ειναι μια. Κανενας ανθρωπος χωρις δικαιωματα.Ελευθερια εκφρασης ,σπιτι ,δουλεια,υγεια, εκπαιδευση.

Ψωμι παιδεια Ελευθερια. Οσο υπαρχει εστω και ενας συμπολιτης, ενας ανθρωπος, που δεν απολαμβανει αυτα τα βασικα αγαθα τοσο θα υπαρχει ο κινδυνος να τα στερηθουμε και οσοι τα εχουμε κερδισει με αγωνες των προγονων μας.

Στην Αμερικη υπαρχουν εκατομμυρια Αφροαμερικανοι.Με εκατομμυρια οπλα στα χερια των ανθρωπων.Ειναι εντυπωσιακο το πως εχουν επιλεξει τον πολιτικο αγωνα στην αδικια που το συστημα ασκει πανω τους.Εντυπωσιακο και μαθημα για ολους μας.Στις διαδηλωσεις δεν εχουμε μονο Αφροαμερικανους.Πολιτες καθε φυλης θρησκειας και καταγωγης ενωνουν τις δυναμεις τους για μια καλυτερη κοινωνια. Ειναι αδερφια μας.

http://tvxs.gr/news/taksidia-sto-xrono/metanastes

Ρατσιστικά στερεότυπα για τους πρώτους Έλληνες μετανάστες

Φτωχοί συγγενείς

11:07 | 29 Ιουλ. 2012
Τελευταία ανανέωση 10:52 | 30 Ιουλ. 2012

Το Tvxs αναδημοσιεύει το δεύτερο μέρος της έρευνας του gmt για τους Έλληνες μετανάστες των αρχών του 20ου αιώνα. Το πρώτο μέρος αναφερόταν στις συμπεριφορές των μεταναστών στις νέες τους πατρίδες. Σήμερα, απαντάται το ερώτημα : Πώς φέρονταν οι ντόπιοι στους Έλληνες μετανάστες;

Διάχυτη στη συντηρητική κοινωνία των ΗΠΑ ήταν η άποψη ότι οι Έλληνες είναι ανάξιοι των προγόνων τους. Φτωχοί συγγενείς της δοξασμένης κληρονομιάς. Ανατολίτες, όχι ευρωπαίοι, άξεστοι και αδύναμοι να σηκώσουν το βάρος του κλέους του αρχαίου πολιτισμού.

Αν πάρουμε, όμως, τα πράγματα απ’ την αρχή θα δούμε ότι οι άνθρωποι που πήραν τον δρόμο της ξενιτιάς άφηναν πίσω μια πατρίδα που η γη της είχε «ζήσει» την εξευτελιστική ήττα από τους Τούρκους (1897), τον Εθνικό Διχασμό, τους δύο Βαλκανικούς Πολέμους, τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, την αποτυχία της εκστρατείας κατάληψης της Άγκυρας (με συνέπεια τη Μικρασσιατική Καταστροφή) και δύο Χρεοκοπίες (1893 & 1932)…

Την πείνα της περιόδου και την ανάγκη για εργασία εκμεταλλεύτηκαν οι «ευαγγελιστές» της Γης της Επαγγελίας. Άνθρωποι περιέγραφαν με λαμπρούς και γεμάτους μέλι χαρακτηρισμούς τη ζωή στις ΗΠΑ και τον Καναδά (όπως οι δουλέμποροι δείχνουν βίντεο με πισίνες στους «δικούς μας» μετανάστες). «Στο ψωμί τους βάζουν βούτυρο!» έλεγαν στο ξυπόλητο 15χρονο και η οικογένεια αποχωρίζονταν τους άντρες της. Τα ναύλα είτε τα πλήρωναν κανονικά, είτε τα χρωστούσαν στον μεταφορέα με υποθήκη περιουσία τους (σπίτια ή κτήματα). Αν δεν είχαν περιουσία, τότε υπέγραφαν «σύμβαση εκμετάλλευσης» γινόμενοι πια δούλοι υπό ενοικίαση ή πώληση.

Στο ταξίδι τους κοιμόντουσαν στο κατάστρωμα, είτε στο κουφάρι του πλοίου. Συνωστισμένοι, άπλυτοι επί 30 σχεδόν μέρες ταξίδευαν στη θάλασσα που πολλοί από αυτούς πρώτη φορά έβλεπαν (με αποτέλεσμα πολλούς εμέτους και αρρώστιες).

Φθάνοντας στον κόλπο που στέκει το «νεανικό» τότε Άγαλμα της Ελευθερίας, κοίταζαν και χαιρετούσαν ενεοί τους πελώριους ουρανοξύστες. Η Α’ και Β’ Θέση αποβιβάζονταν για έλεγχο χαρτιών ενώ η Θέση Deck έμπαινε σε πλοιάριο για το… Έλλις Άιλαντ.

Το Έλλις Άιλαντ ήταν το νησί στο οποίο στεγαζόταν οι εγκαταστάσεις υποδοχής των μεταναστών. Ιατρικός έλεγχος. Έλεγχος πολιτικών φρονημάτων. Οι άρρωστοι επέστρεφαν «με το ίδιο εισιτήριο», ενώ το ίδιο γινόταν και σε εκείνους για τους οποίους αντιλαμβάνονταν ότι ήταν θύματα δουλεμπόρου. Οδυρμοί, αυτοκτονίες αλλά και δάκρυα χαράς στα μάτια των Ελλήνων, Ιταλών, Πολωνών κ.ο.κ. μεταναστών.

«Λευκή Γυναίκα εθεάθη με Έλληνα!»

Σοκαριστικός ο τίτλος του άρθρου εφημερίδας της εποχής, όπως μας μεταφέρει ο Έλληνας ομογενής από το Ντιτρόιτ κος Dan Georgakas. Προκαλεί η άποψη ότι στα τέλη του 19ου και στα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα, οι Έλληνες δεν κατατάσσονταν στους «λευκούς»! Θεωρούνταν, όπως προκύπτει απ’ τα δημοσιεύματα και τις μαρτυρίες της περιόδου, Ανατολίτες και μη Ευρωπαίοι. Αυτό μη σας λυπεί διότι την ίδια αντιμετώπιση επιφύλασσαν οι Αμερικάνοι για όλους τους νοτιοευρωπαίους.

Σε πολλές περιοχές επιβάλλονταν οι «κανόνες» που εφήρμοζαν στους αφροαμερικάνους ή αλλιώς τους «νέγρους», όπως επιτιμητικά τους αποκαλούσαν. Στους κινηματογράφους η πλατεία ανήκε στους λευκούς, ενώ ο «γυναικωνίτης» (το πατάρι) στους νέγρους και στους μη λευκούς (Έλληνες, Ιταλούς κ.ο.κ.).

Μα πώς γίνεται; Το δέρμα μας δεν το έβλεπαν; Ο χαρακτηρισμός «λευκός» δεν απευθυνόταν στο δέρμα και το χρώμα του, αλλά στην κοινωνική τάξη- αντίληψη. Οι βορειοευρωπαίοι, για παράδειγμα, θεωρούνταν λευκοί. Το αστείο είναι φορείς της εν λόγω προκατάληψης ήταν οι εξαμερικανισμένοι Ιρλανδοί που είχαν προηγηθεί ως μεταναστευτικό κύμα και είχαν αφομοιωθεί απ’ την Βορειοαμερικανική κοινωνία των ευγενών προτεσταντών. Οι Ιρλανδοί οι οποίοι υπέστησαν την ίδια διάκριση θεωρούμενοι απ’ τους ντόπιους ως «μη λευκοί»! Είναι ακριβώς, όπως στο ρεπορτάζ που ένας Σύριος μιλά για ληστεία που του έκαναν στο μαγαζί του στο κέντρο της Αθήνας και ζητά εδώ και τώρα να φύγουν οι Μπαγκλαντεσιανοί και οι Πακιστανοί!;! Όπως μια φίλη Ρωσίδα που έχει απηυδήσει με τους Αλβανούς κ.ο.κ..

Την απέχθεια αυτή την σημάδεψε το μένος της Κου-Κλουξ-Κλαν (ΚΚΚ), της περίφημης ρατσιστικής οργάνωσης, που έδειξε ιδιαίτερη συμπάθεια πέραν από τους ανθρώπους μαύρου δέρματος και… στους Έλληνες. Πυροβολισμοί, εμπρησμοί και άλλες κορυφώσεις έγραψε η ιστορία αυτής της «σχέσης».

Ο τρόπος διαβίωσης των Ελλήνων ήταν όπως σχεδόν βλέπουμε σήμερα τους μετανάστες στη χώρα μας. Αλλά ακριβώς, όπως και σήμερα, οι μετανάστες θεωρούνταν πηγή μόλυνσης. Κίνδυνος για τη δημόσια υγεία. Εκεί μας κόλλησαν το «filthy Greeks», δηλαδή «βρωμοέλληνες». Η επαίσχυντη συμπεριφορά θωρούνταν σε μαρκίζες εστιατορίων, όταν οι Έλληνες έκαναν τα πρώτα βήματα στην εστίαση, αναγράφοντας «All American. No rats. No Greeeks» (εδώ, σελ. 22). Μετάφραση; «Αμιγές Αμερικάνικο. Όχι ποντίκια. Όχι Έλληνες». Ακριβώς σαν το πιο πρόσφατο «Απαγορεύονται οι Έλληνες και τα σκυλιά!» που λέγεται για τη Γερμανία και το δικό της ρατσισμό.

Σε αυτά προσθέστε και μια έλλειψη διάθεσης από τους Έλληνες να μάθουν Αγγλικά και να ενταχθούν στην κοινωνία «υποδοχής», πράγμα που στηλιτεύονταν από τους Αμερικάνους. Μαζεύονταν μαζί στα καφενεία τους και μιλούσαν πολιτικά μεταξύ τους πίνοντας και τζογάροντας. Πράγματα ασυνήθιστα για τον συντηρητικό Βορειοαμερικάνο.

Στα εργασιακά; Όπως λέει ο καθηγητής κος D. Georgakas, όταν πρωτοσυστάθηκαν εργατικά συνδικάτα στους μύλους της Ουάσινγκτον, οι Έλληνες αποκλείστηκαν απ’ τις κεντρικές οργανώσεις ως μη λευκοί. Έτσι, για να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους σχημάτισαν εργατικό συνδικάτο με τους Τούρκους και τους Αλβανούς μετανάστες.

Οι πόλεμοι του πρώτου μισού του αιώνα σφυρηλάτησαν «σκληρές» καρδιές στους Έλληνες δίνοντας μέσα από το πρίσμα των εχθροπραξιών και απ’ τα στατιστικά που αναφέραμε παραπάνω, την εντύπωση ενός έθνους μιλιταριστών και αμοραλιστών. Όπως οι σύγχρονοι Έλληνες θεωρούν φυλές που έρχονται από περιοχές που οι Αμερικανοί φρόντισαν να εκδημοκρατίσουν, όπως το Αφγανιστάν.

Επιστέφοντας στην εργασιακή συμπεριφορά και οργάνωση οι Έλληνες έδειξαν ένα μεικτό πρόσωπο. Από τη μία πρωτοστάτησαν ή συμμετείχαν σε συνδικάτα και αγώνες, όπως αναπτύσσονται στο βιβλίο ενός άλλου Dan Georgakas (και εδώ), Έλληνα αναρχικού αυτήν τη φορά.

Από την άλλη, όμως, χρησιμοποιήθηκαν ως απεργοσπάστες όπου η εργοδοσία εύρισκε ανθρώπους που θα ρίσκαραν ώστε να κερδίσουν τα ως προς το ζην. Χαρακτηριστικό ήταν το πογκρόμ που υπέστη η Ελληνική κοινότητα της Νότιας Ομάχα (South Omaha- 1909), πληθυσμού γύρω στους 2.000. Δεν ήταν τα μόνα κρούσματα διωγμών που συνέβησαν εις βάρος των ομοεθνών μας τη δύσκολη εκείνη εποχή. Νιου Χαμσάιρ- 1906, Σικάγο 1907, Γουάιτ Πάιν-1908 κ.α.. Μάλιστα σε ένα συμβάν στην Ουάσινγκτον, Αμερικάνοι έβαλαν Έλληνες σε πλοιάριο και τους είπαν να μην επιστρέψουν γιατί θα πυροβοληθούν…

Τα φθηνά χέρια των Ελλήνων τους έφερναν στις δουλειές και ελέω Μεγάλης Ύφεσης (1929) οι Αμερικάνοι «στενεύονταν» στο καρεκλάκι του σοφρά της ανεργίας. Αλλά κατηγορούσαν τους Έλληνες ότι τους έπαιρναν τις δουλειές στις οποίες την ίδια ώρα οι Αμερικάνοι δεν ήθελαν να εργάζονται θεωρώντας τες κατώτερες και ευτελείς. Όπως δηλαδή, τώρα κατηγορούμε τους μετανάστες για το ότι δεν βρίσκεις δουλειά σε οικοδομή, αλλά ο φραπέ πήγαινε σύννεφο.

Βέβαια, για την εικόνα του μιλιταριστή απεργοσπάστη ευθύνη κυρίαρχη έχουν και τα ΜΜΕ που αναπαρήγαγαν το στερεότυπο την ίδια ώρα που (το «μεικτό» πρόσωπο των Ελλήνων) συμμετείχαν σε διαμαρτυρίες εναντίων εργοδοτών που χρησιμοποιούσαν απεργοσπάστες (βλ. εδώ – σελ. 209 και εδώ). Καθίσταται σαφές ότι κάθε γενίκευση είναι εξ ορισμού λανθασμένη.

Επιστρέφοντας στην South Omaha, η χρήση Ελλήνων ως απεργοσπάστες σε κινητοποίηση των κατοίκων της περιοχής εξόργισε τον κόσμο. Σε μια ένταση που δημιουργήθηκε συνέπεια αντίδρασης των εργαζομένων, ένας αστυνόμος (Εντ Λόουρι) δολοφονείται από Έλληνα απεργοσπάστη (Γιάννης Μουσουρίδης). Τότε ξεσπά λυντσάρισμα σε όποιον Έλληνα κινούνταν στην πόλη και εμπρησμοί των ιδιοκτησιών (κατοικιών και καταστημάτων) των ομοεθνών μας. Λεπτομέρειες μας παρέχει ο Ελληνοαμερικανός καθηγητής John G. Bitzes εδώ για το πως προστατεύτηκαν οι συμμετέχοντες, για την καλή τύχη του Ι. Μουσουρίδη και την… κακή του Νικόλα Τζιμίκα που δολοφονήθηκε μάλλον ως οφθαλμός αντί του οφθαλμού του αστυνόμου.

Τα γεγονότα της South Omaha αναπαρήγαγαν τα μέσα της εποχής με τρόπο που ερέθιζε το ρατσιστικό ένστικτο, τον φόβο και το μίσος (σας θυμίζει τίποτα;) κατά των Ελλήνων. Αποτέλεσμα ήταν πολύ σύντομα να έχουμε προβλήματα πογκρόμ σε άλλες πόλεις των ΗΠΑ, όπως το Κάνσας Σίτυ (Κάνσας) και το Ντέιτον (Οχάιο).

Τι έλεγε ο Τύπος της εποχής; (παράθεση από τον Ιό):

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ. Ξεφυλλίζοντας τις ομογενειακές εφημερίδες της εποχής, διαπιστώνει κανείς ότι τα ρατσιστικά στερεότυπα σε βάρος των ελλήνων μεταναστών αφθονούσαν στις στήλες του αμερικανικού τύπου, με θεματολογία που παρουσιάζει εκπληκτικές αναλογίες με όσα γράφονται κι ακούγονται σήμερα στην Ελλάδα για τους Αλβανούς συμπολίτες μας. Πρώτο και κύριο χαρακτηριστικό που αποδίδεται στους Ελληνες, έτσι γενικά, είναι η υψηλή εγκληματικότητα. Καθρέφτης της σχετικής αρθρογραφίας μπορεί να θεωρηθεί η τακτική στήλη «Ελληνες εν Αμερική» του «Ελληνικού Αστέρος» του Σικάγου, που περιείχε ως επί το πλείστον αναδημοσιεύσεις από τον τοπικό τύπο διάφορων περιοχών: σε σύνολο 149 ειδήσεων που δημοσιεύθηκαν στις 12 πρώτες εβδομάδες του 1909, οι 78 (ποσοστό 52,3%) αφορούσαν πραγματικά εγκληματικά περιστατικά με δράστες Ελληνες μετανάστες ενώ άλλες 16 (10,7 %) ασχολούνταν με παρεμφερείς κατηγορίες που -λανθασμένα ή `φουσκωμένα’- τους απευθύνθηκαν. Ακολουθεί επιλογή από χαρακτηριστικά δημοσιεύματα της εν λόγω στήλης.

ΤΣΑΝΤΑΚΗΔΕΣ. «Η εν Φιλαδελφεία της Πενσυλβανίας συνάδελφος `Ημερολόγιον’ γράφει ότι συνελήφθη ο Ελλην Βουζάνης, κατηγορούμενος ότι κατέριψε χαμαί μίαν Αμερικανίδα με τον σκοπόν να της αφαιρέσει τα διαμαντικά και τα πολύτιμα αυτής ενώτια» (15/1/1909).

ΒΙΑΣΤΕΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ. «Επίθεσις Ελληνος κατά μικράς αμερικανίδος. Εν Πουέβλω της πολιτείας Κολοράδου κατά την εκεί συνάδελφον `Chieftain’ συνελήφθη ο Ελλην Ιωάννης Σωτηρίου, διότι νύκτα τινά μεθυσμένος ών κατεδίωξε μικράν τίνα Αμερικανίδα. Εις τας φωνάς της παιδίσκης προσέτρεξαν κλητήρες, οίτινες συνέλαβον τον μεθυσμένον ομογενή, όν οδήγησαν εις το κρατητήριον, όπου την επομένην κατεδικάσθη εις πρόστιμον 100.000 δολλαρίων και τα έξοδα παρ’ όλας τας διαμαρτυρίας του ότι ουδέν κακόν διεννοείτο και ότι η μικρά Αμερικανίς ωμοίαζε τα μέγιστα προς την εν τη γενετείρα διαμένουσαν αδελφήν του» (5/2/1909).

ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΟΙ ΑΝΗΛΙΚΩΝ. «Κατά την εν Μέμφιδι της πολιτείας Τεννεσή συνάδελφον `Scimiter’ συνελήφθησαν οι Ελληνες Ηλίας και Νικόλαος Καλαμούζος, κατηγορούμενοι επί παραβάσει του περί μεταναστεύσεως νόμου δια της εισαγωγής ενταύθα Ελληνοπαίδων ανηλίκων, ούς ετοποθέτουν ως υπαλλήλους εις στιλβωτήρια υποδημάτων, λεγόντες και διαβεβαιούντες ενόρκως προ των μεταναστευτικών αρχών ότι οι εισαγόμενοι Ελληνόπαιδες ήσαν συγγενείς των» (19/2/1909).

ΒΡΩΜΙΑΡΗΔΕΣ. «Την φρικώδη κατάστασιν των Ελλήνων αναγιγνώσκομεν εν τη Δέμβερ του Κολοράδου συναδέλφω `Νέα’. Κατά την συνάδελφον ταύτην, ήτις δημοσιεύει εν πλάτει την έκθεσιν του εκεί αστυϊάτρου, 800 Ελληνες ζώσιν υπό τους χειρίστους της υγιεινής και ανθρωπότητος κανόνας. Η αστυνομία εύρε περί τους 25 Ελληνας κοιμωμένους και διαιτωμένους εις έν στενότατον δωμάτιον. Αμέσως η αστυνομία εξεδίωξε τούτους εκείθεν και απελύμανε καταλλήλως το δωμάτιον τούτο, εξ ού ηπειλείτο η υγεία και του περιοίκου πληθυσμού. Ενεκα τούτου η συνάδελφος επιτίθεται δριμύτατα κατά των Ελλήνων, λέγει δ’ ότι εκ της ελεεινής τούτων υγιεινής καταστάσεως απειλείται η υγεία όλης της πόλεως» (5/3/1909).

ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΕΣ. «Δεν είνε ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά, καθ’ ήν συμβαίνει ομογενείς να εργάζωνται ως ανταπεργοί. Τούτο είνε κάκιστον, διότι όχι μόνον μισητοί μεταξύ των άλλων ανθρώπων γενόμεθα, αλλά ενεργούμεν και καθ’ ημών αυτών, ενώ εκ του άλλου άι διάφοροι Αμερικανικαί εταιρείαι μας μεταχειρίζονται ως όργανα, η δε ζωή μας διατρέχει τον έσχατον των κινδύνων» (29/1/1909).

ΣΩΜΑΤΕΜΠΟΡΟΙ. «Ετερον κρούσμα σωματεμπορίας μας έρχεται από την πόλιν Κάνσας της πολιτείας Μιζούρι, κατά την εκεί συνάδελφον `Αστήρ’. Ενεκα τούτων οι επί της μεταναστεύσεως επόπται ήρξαντο σταυροφορίαν κατά των Ελλήνων, ενώ άι Αμερικανικαί εφημερίδες πλάσσουσι διαφόρους φανταστικάς ιστορίας, αίτινες γράφονται επί το τραγικώτερον προς εξερέθισιν των Αμερικανών κατά των Ελλήνων. Το βέβαιον είναι ότι τοιαύτα κρούσματα συμβαίνουσιν, αλλ’ είναι όντως πολύ άδικον να μέμφεται ολόκληρος ο Ελληνικός πληθυσμός δια την παρανομίαν δύο ή τριών Ελλήνων ιδιοκτητών στιλβωτηρίων» (1/1/1909).

Φεστιβάλ Τορόντο- Καναδάς

Θέλετε σουβλάκι και πίτες ωραία ψημένες από Καναδούς; Καλωσορίσατε στο Τορόντο του Καναδά. Εδώ κάθε χρόνο και προς τιμήν των Ελλήνων που εκδιώχθηκαν βάναυσα από την πόλη, με εμπρησμούς και απείρου… μίσους σκηνές, πραγματοποιείται κάτι σαν φεστιβάλ με παραδοσιακές Ελληνικές λιχουδιές, όχι τόσο για τον εξευγενισμό των Καναδών αλλά κυρίως ως αντιρατσιστική πρωτοβουλία συμφιλίωσης και ανθρωπισμού.

Τότε, γύρω απ’ το 1918 (λίγο νωρίτερα για την ακρίβεια) ο Εθνικός Διχασμός επηρέασε την εικόνα των Ελλήνων στο εξωτερικό (;!;). Η μη συμμετοχή της Ελλάδας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε εκληφθεί από τους Καναδούς, εν προκειμένω, ως υπεκφυγή. Την ώρα που Καναδοί στρατιώτες άφηναν τις οικογένειές τους για να πολεμήσουν στο πλευρό της Ανάντ.

Η επιστροφή των στρατιωτών βρήκε τους Έλληνες να έχουν κυριαρχήσει στο εμπόριο και να έχουν διεισδύσει στα οικονομικά του Τορόντο με καταστήματα, εστιατόρια κ.λπ.. Αυτό δεν άρεσε στους βετεράνους που με τα χούγια του πολέμου στο σώμα τους αναζητούσαν ελπίδα στη χώρα τους. Το ποτήρι έσταξε τον Αύγουστο του 1918 όταν βετεράνοι και απλοί πολίτες (γύρω στους 20.000) επιτέθηκαν σε ό,τι υπήρχε ελληνικό και δεν άφησαν εστιατόριο για εστιατόριο. Σχεδόν τέσσερεις μέρες οδομαχίες έλαβαν μέρος με τελικό αποτέλεσμα σωματικές βλάβες Ελλήνων (μεταξύ αυτών γυναίκες και παιδιά) και ανυπολόγιστες υλικές ζημιές.

Αυτά τα γεγονότα είναι, λοιπόν, η αφορμή που το Τορόντο κάθε χρόνο μυρίζει γύρο. Αυτόν τον βίαιο Αύγουστο (Violent August).

Συμπεράσματα:

Σε αυτήν τη μακροσκελή αναφορά προσπαθήσαμε να δώσουμε ένα περίγραμμα τόσο των συμπεριφορών των Ελλήνων μεταναστών όσο και των διακρίσεων τις οποίες υπέστησαν στις αρχές κυρίως του προηγούμενου αιώνα μας.

Ειλικρινή επιθυμία μας ήταν να αντιληφθούμε ότι την εγκληματικότητα δεν πρέπει να την εντοπίζουμε στα Έθνη αλλά στα άτομα. Σε κάθε χρονική στιγμή, όπως είδατε, την εγκληματικότητα την «παράγουν» άλλα κοινωνικά χαρακτηριστικά. Όπως εύστοχα αναφέρει η Έκθεση Wickersham (Τόμος 13, σελ. 69), η συγκέντρωση πολλών αντρών, νέων και χαμηλής καλλιέργειας σε γκετοποιημένες συνθήκες είναι κάποιοι από τους λόγους.

Το αντίδοτο στην αύξηση των πιθανοτήτων παραβατικότητας φέρνει η ισορροπία στη σύνθεση αντρών-γυναικών, η μόρφωση, η εκμάθηση της γλώσσας υποδοχής και άλλες ενέργειες που ωθούν σταδιακά σε αφομοίωση των «ξένων» στη νέα τους πατρίδα.

Η ισορροπία αυτή επέρχεται σταδιακά μετά την Μικρασιατική Καταστροφή όταν άρχισαν περισσότερες Ελληνίδες να περνούν τον Ατλαντικό. Χαρακτηριστική είναι η μείωση της εγκληματικότητας των παιδιών των μεταναστών. Ακόμη πιο μικρή (πάντα σε σχέση με εκείνη των ντόπιων) εκείνη των παιδιών των παιδιών των πρωτο-μετανταστών. Η αφομοίωση εξομαλύνει σχέσεις και συμπεριφορές. Σε σημείο μάλιστα που πολλοί από τους τωρινούς ομογενείς Έλληνες των ΗΠΑ να δυσανασχετούν με την αύξηση της μετανάστευσης στη χώρα του Θείου Σαμ…

Η διάκριση μεταξύ Βορρά-Νότου για τους κατοίκους της Ευρώπης δεν συναντιόταν μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και σε άλλες Αγγλοσαξονικές χώρες. Η Αυστραλία, λόγου χάρη, έστειλε απεσταλμένο στην Ευρώπη για να ανακοινώσει τη μείωση των μεταναστών που θα δέχεται από Ελλάδα (και άλλες χώρες του Νότου) και την προτίμηση προς χώρες όπως η Γερμανία (και άλλες χώρες του Βορρά). Στις εφημερίδες της Εθνικής Βιβλιοθήκης θα βρείτε τα σχετικά δημοσιεύματα.

Η αντίληψη του κόσμου για τον «Έλληνα» άλλαξε όταν ειπώθηκε το ΟΧΙ από τον Ελληνικό Λαό ο οποίος χίμηξε στον άνισο αγώνα κατά της Ιταλικής και μετά της Γερμανικής πολεμικής μηχανής. Στον αγώνα της αξιοπρέπειας (και όχι του ρεαλισμού). Τότε και μόνον τότε το να αποκαλείσαι Έλληνας αποτέλεσε στοιχείο αυτοσεβασμού (εδώ 7η παράγραφος πριν το τέλος).

Απαραίτητη φαίνεται, επίσης, να είναι η ύπαρξη μεταναστευτικής πολιτικής (τί είπα τώρα;). Πολιτική που θα κινείται μακριά από τη «χρήση» των μεταναστών για λόγους εντυπωσιασμού και ψηφοθηρίας από πατριδοκάπηλους και Κάλαχαν. «Χρήση» που επιδεινώνει τη ροπή προς το έγκλημα μιας και ο μηδενισμός οδηγεί σε συμπλέγματα που κάποια φορά μπορεί να εκδηλωθούν παραβατικά. Αλλά μια Πολιτική σύμφωνη με τη Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και αποφασιστική (με την καλή την έννοια).

Το συμπέρασμα, λοιπόν, από αυτό το κείμενο είναι ότι το «άθλημα» της καλλιέργειας και της αξιοπρέπειας είναι αυτό που δίνει αυθυπαρξία στη γη τούτη και καμιά εθνοτική ταμπέλα. Δεν είσαι «ψηλός» επειδή είσαι Έλληνας ή Λιθουανός, αλλά επειδή στέκεσαι στη γη ως προσωπικότητα. Δύσκολο αλλά αληθές.

Απο Τριτη-Σαββατο και  τις 9.00-14.00 ειναι ανοικτος ο χωρος των κρατητηριων της Κομμαντατουρ που λειτουργησε απο τον Μαιο του 1941 εως τον Οκτωβρη του 1944.

Ο χωρος ειναι επισκεψιμος και απο σχολεια μετα απο συνενοηση .τηλ 210 3243581/210 9099416

Ειναι η παλια ΔΕΗ στην Κοραη διπλα στα παλια γραφεια της ΕΦΕΕ του 1960.Εκτος λοιπον απο το Μουσειο της Ακροπολης και το αρχαιολογικο μουσειο με τη μεγαλη σημασια τους ισως καποιοι φωτισμενοι δασκαλοι να πανε καποτε και τα δικα μας παιδια της Ερμιονιδας  οπως αυτα της Αθηνας (ειναι συνεχεια γεματος παιδια απο σχολεια ο χωρος ) να δουνε που και απο ποιους γραφτηκε η συγχρονη ιστορια μας.

Οι φωτο απο ΕΔΩ

built

jail

Χωρος ιστορικης μνημης λεγεται αλλα οπως μας ειπαν στην ξεναγηση, ελαχιστοι κρατουμενοι και κρατουμενες βρεθηκαν να καταθεσουν τις προσωπικες τους ιστοριες απο το 1991 που ξεκινησε η προσπαθεια.Ελαχιστα εινια γνωστα για αυτα τα κρατητηρια.Γιατι αραγε; Μα στην Ελλαδα κυριαρχησε το να κρυβεις καθε αντιστασιακη σου πραξη κατα του κατακτητη μην μπλεξεις εσυ και οι απογονοι σου με ενα εχθρικο μετεμφυλιακο κρατος που θεωρουσε την αντιφασιστικη- αντιναζιστικη αντισταση κατα των κατακτητων φιλοκομμουνιστικη δραστηριοτητα.

Οι φωτογραφεις απο τους επισκεπτες απαγορευονται αυστηρα και δεν μπορει παρα να ειναι σεβαστο γιατι αυτος ο ιστορικος χωρος ανοικει δυστυχως οχι στο κρατος και τους πολιτες  αλλα σε μια ασφαλιστικη εταιρεια.Στον  ιστοχωρο της Κοραη  παντως θα βρειτε πολλες πληροφοριες φωτογραφιες και βιντεο.Στα κρατητηρια και στα κελια απομονωσης «φιλοξενηθηκαν»οπως καταλαβαινουμε απο τα ακιδογραφηματα ( γκραφιτι )εκτος απο Ελληνες και κρατουμενοι Ιταλοι , Γερμανοι και αλλοι.

Στους χώρους αυτούς κρατήθηκαν πολλοί έλληνες πατριώτες αλλά και κάποιοι Γερμανοί και Ιταλοί αντιφασίστες, ενώ «πέρασαν» πολλοί έλληνες πολίτες κάθε ηλικίας, μέχρι και παιδιά 14 ετών, για ασήμαντα παραπτώματα. Σε όλη την έκταση των τοίχων του δευτέρου και σε περιορισμένο τμήμα του πρώτου υπογείου οι κρατούμενοι έγραφαν ή χάραζαν με όποιο αιχμηρό αντικείμενο είχαν στη διάθεσή τους μηνύματα, ονόματα, χρονολογίες και σχέδια (ανθρώπινες φιγούρες, καράβια, τραμ, αυτοκίνητα κ.λ.π), κληροδοτώντας στις επόμενες γενιές ανεξίτηλη την ιστορική μνήμη. Οι Γερμανοί έβαφαν επανειλημμένα τους τοίχους, οι οποίοι κάθε φορά ξαναγέμιζαν με μηνύματα.

Ειναι τραγικη η μοιρα αυτου του λαου. Δεν υπαρχει αλλη χωρα στην Ευρωπη που οι ταγματαλητες συνεργατες των κατακτητων να εγιναν κυβερνηση μετα τον πολεμο με την καλυψη των Αγγλοαμερικανων αντικομμουνιστων , να εγιναν υψηλα στελεχη του στρατου,της οικονομιας και της πολιτικης, αυτοι και τα παιδια τους. Μεχρι που μια ομαδα απο αυτους με αρχηγο τον ταγματαλητη Παπαδοπουλο κατελυσαν ακομα και την υπο βασιλικη κηδεμονια περιωρισμενη δημοκρατια μας(επιτελους ποιος κυβερνα αυτο το τοπο ειχε πει αναχωροντας ο Καραμανλης)και εγκαθιδρυσαν το δικτατορικο καθεστως ,που βασανισε εξορισε, σκοτωσε στην Ελλαδα, που κατελυσε την Κυπριακη δημοκρατια και εφερε την κατοχη του μισου νησιου.Αυτοι και οι ΙΔΕΕΣ τους οι κοκκινες προβιες τους οι διασυνδεσεις τους με την CIA.

Και μην νομιζετε ξεδοντιασμενο το θηριο των απογονων τους  γυρνα ακομα στους δρομους της χωρας μας και σκοτωνει τον Φυσσα.

Στην φωτο το κτηριο της Εθνικης ασφαλιστικης κατα την παραδοση των ΕΑΜιτων που το ειχαν για γραφεια τους το 1944.Πισω τους τα τανκς του Σκομπι και του Γεωργιου του Β διορισμενου στον εμφυλιο βασιλια τοποτηρητη των ξενων συμφεροντων.Διαδοχος του την πρωταπριλια του 1947 ο αδερφος του Παυλος  συζυγος (και δευτερος ξαδερφος ) της Φρικης,μελους της ναζιστικης νεολαιας και πατερας του σημερινου εκπτωτου γειτονα μας

tank1

tank2

Τα βιβλια του Βασιλη Λαδα που αναφερονται στην τοπικη μας ιστορια συνεχιζουν να διατιθενται δωρεαν απο την δημοτικη μας βιβλιοθηκη.

http://argolika.gr/index.php/2013-10-18-09-06-46/2013-10-18-09-07-10/2013-10-18-09-07-40/4935-ekpaideytikes-ekdromes-athina

ΤΟΠΙΚΕΣ

Ένας απελπισμένος έμπορος γράφει για τις … «εκπαιδευτικές» εκδρομές στην Αθήνα…

 

ftgrett

Mε πλήρη επιτυχία εξελίσσονται και φέτος οι εκδρομές για shopping therapy στην Αθήνα από τα δημόσια και ιδιωτικά σχολεία της πόλης του Άργους.

Η εξόρμηση στους εμπορικούς πεζοδρόμους της πρωτεύουσας και η επίσκεψη των γνωστών σε όλους μας πολιτιστικών χώρων όπως ΖΑRΑ, BERSHSKA, Η&Μ, PULL and BEAR κλπ, εντάσσονται στην προσπάθεια αναβάθμισης του εκπαιδευτικού και μορφωτικού επιπέδου των μαθητών, οι οποίοι γυρίζουν από τις εκπαιδευτικές εκδρομές, κρατώντας ανά χείρας τα ψώνια τους, προς πλήρη ευχαρίστηση των καθηγητών τους.

Μάλιστα προβλέπεται η διαδικασία αυτή να κορυφωθεί το ερχόμενο Σαββατοκύριακο με διάφορα Φροντιστήρια -που δείχνοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στους ντόπιους επαγγελματίες και πελάτες τους- στέλνοντας τους μαθητές του στη πρωτεύουσα για το καθιερωμένο shopping προς ανταπόδοση.

Είναι ξεκάθαρο ότι όλα τα παραπάνω εντάσσονται στον εκπαιδευτικό προγραμματισμό των σχολείων μας και κυρίως εντάσσονται στις ενέργειες δημιουργίας τοπικής αλληλεγγύης και οικοδόμησης κοινωνικής συνοχής από τους υπευθύνους.

Οι τοπικοί Εμπορικοί Σύλλογοι οφείλουν ένα μεγάλο »ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» σε όλους τους εμπλεκόμενους, όπως και να να ενισχύουν συνεχώς με δωρεές, χορηγίες, και άλλες δράσεις, αλλά και ως πελάτες όλους αυτούς που κάνουν-εκ του ασφαλούς- το παν για να τους διαλύσουν τις επιχειρήσεις τους μια για πάντα.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ένας απελπισμένος έμπορος

Ενα γεματο τριημερο στην Αθηνα

Παρασκευη και Σαββατο στο κεντρικο κτηριο του Πανεπιστημιου Αθηνων και στην αιθουσα Δρακόπουλου μια σειρα ομιλιων -μελετων και μετα ερωτησεις απο το κοινο.

1

Γεματη η αιθουσα πολυς κοσμος επρεπε να κατσουμε ακομα και στα σκαλοπατια τρομερα ενδιαφερουσες ολες οι ομιλιες ξαφνιαστηκα οταν ειδα  την φωτογραφια του παπου μου Κωνσταντινου Παπαδόγιαννη σε μια στιγμη στην οθονη την περιοδο που ηταν στο επιτελειο του Μπακιρτζη στην Ομαδα Μεραρχιων Μακεδονιας .

Papoys

Το Σαββατο το βραδυ μετα το τελος της συνεδριασης και στα πλαισια των εκδηλωσεων του τριημερου μια χορευτικη παρασταση στο αυτοδιαχειριζομενο θεατρο Εμπρος στου Ψυρρη.

Φισκα στον κοσμο το θεατρο καταπληκτικη η παρασταση μας αφησε τις καλυτερες εντυπωσεις.Οκτω χορευτες και χορευτριες «μιλησαν» με τα σωματα τους για την μαχη της Αθηνας την στιγμη που μια μεγαλη ομαδα μουσικων εδενε ζωντανα με ηχους την κινηση για περιπου μιαμιση ωρα.

2

Γιατι αραγε τετοιο ενδιαφερον για ενα συνεδριο πανω σε γεγονοτα που εγιναν εβδομηντα χρονια πριν;Σιγουρα οι πρωταγωνιστες εχουν φυγει ακομα και αν τοτε ηταν νεα παιδια γυρω στα εικοσι. Και τα σημαδια στους τοιχους της Αθηνας  απο τις σφαιρες (τα θυμαμαι μικρος) εχουν φυγει κι αυτα.Το τανκ των Εγγλεζων που εριξε την πυλη του Πολυτεχνειου  πολλες δεκαετιες πριν την 17η Νοεμβρη 1973 εχει χαθει απο τις αναμνησεις των περισσοτερων.Και σιγουρα οι «ιπταμενοι  Αναρχικοι» του 2014 δεν γνωριζουν πως νεα παιδια σαν κι αυτους πετουσαν απο τις ταρατσες των σπιτιων μολοτωφ στα Εγγλεζικα τανκς στα Εξαρχεια.

Γιατι λοιπον τοσος κοσμος καθε ηλικιας στο διημερο;

4

Μα γιατι τοτε η αριστερα βρεθηκε στα προθυρα της εξουσιας οπως και σημερα .Και μαλιστα τοτε ειχε οχι το 30% του κοσμου οπως σημερα αλλα την συντριπτκη πλειοψηφια (εκτος των ταγματασφαλητων και των βασιλικων ξενοκινητων πολιτικων).Και οχι μονο. Εκτος απο την πλειοψηφια του κοσμου ειχε και τα οπλα.Εναν ετοιμοπολεμο μπαρουτακαπνισμενο στρατο εμπειρων πολεμιστων και στρατιωτικων που θα υπερασπιζονταν την ελευθερια και την ανεξαρτησια της χωρας.

Το παλιο πολιτικο κατεστημενο ειχε καταρευσει.Σερνοταν στα σκαλοπατια ενος ξενοφερτου υποστηρικτη των ξενων οικονομικων συμφεροντων,ενος βασιλια που  στον πολεμο ειχε βρει καταφυγιο στην Αγγλια, ενος βασιλια που ειχε στηριξει ολοψυχα την δικτατορια του Μεταξα προπολεμικα. Σερνοταν πισω απο τις επιλογες της Αγγλικης αυτοκρατοριας που ηθελε την Ελλαδα σταθμο για τα εμπορικα της πλοια.Οικονομικη κριση, πεινα , διαλυμενη η παραγωγικη δομη της χωρας. Η αριστερα ετοιμη οχι για την επιβολη ενος καποιου  κομμουνισμου (ειχε επιγνωση των διεθνων συμφωνιων αναμεσα στον Σταλιν και τους Δυτικους)αλλα για ενα αξιοπρεπη συμβιβασμο με τις αστικες δυναμεις για την ολοκληρωση του δημοκρατικου μετασχηματισμου της χωρας χωρις παντως το στεμα και τους υποστηρικτες του. Το ΚΚΕ μιλουσε για ενα μεταβατικο σταδιο οχι πολυ διαφορετικο απο τα αντιστοιχα κομμουνιστικα κομματα της Δυτικης Ευρωπης.Και πιστευω πως ενα μεγαλο κομματι του λαου μας ηταν ετοιμο για πολυ περισσοτερα .Για μια Λαικη δημοκρατια για εναν σοσιαλιστικο μετασχηματισμο της χωρας.

Και χασαμε. Τοτε χασαμε.Ο κοσμος λοιπον η τουλαχιστον ενα κομματι του κοσμου της αριστερας σημερα αναρωτιεται γιατι.Που σφαλαμε .Αυτες τις λιγες μερες του Γεναρη του 1945 στην Θεσσαλονικη που ο Δημος ειχε περασει στα χερια των Δημοκρατων και μεχρι να ερθουν οι Εγγλεζοι τι εγινε λαθος. Επρεπε ο  ΕΛΑΣ το ΕΑΜ το ΚΚΕ να παρουν την εξουσια; Επρεπε να δωσουν τα οπλα η οχι στη Βαρκιζα.Οι ευθυνες του Σιαντου;Οι ευθυνες του Ζαχαριαδη που τον διαδεχτηκε αργοτερα;

Οι ευθυνες παντως του φασιστα Τσωρτσιλ που ματοκυλισε την Αθηνα βαση σχεδιου ειναι πια ξεκαθαρες.Το καθεστως που οικοδομηθηκε υπο την κηδεμονια των Εγγλεζων στηριχθηκε στα πιο αντιδραστικα κομματια της Ελληνικης κοινωνιας στους συνεργατες των Γερμανων και στους μαυραγοριτες της κατοχης.Και μετα ηρθε ο εμφυλιος πολεμος που συνεχιστηκε και μετα το τελος του , υποκωφα η φανερα μεχρι το 1974.

Απο τις αρχες του Δεκεμβρη του 1944 μεχρι τις αρχες του Γεναρη του 1945 και την ανακωχη, ως την συμφωνια της Βαρκιζας αρχες  Φλεβαρη του 1945 δυο μηνες  που χαραξαν την ιστορια της συγχρονης Ελλαδας.

Την Κυριακη το πρωΐ η Αθηνα εζησε μια μεγαλη διαδηλωση ανθρωπων. Ησυχοι ακουγαμε προσεχτικα τους ομιλητες απο πλατεια  σε πλατεια να μας περιγραφουν τις μαχες του κεντρου τον ηρωισμο αυτων των ανθρωπων που τα εβαλαν με πανω απο 60 χιλιαδες εμπειροπολεμους Εγγλεζους στρατιωτες (και Ινδους στρατιωτες)με τανκς αεροπλανα βαρυ οπλισμο και τους Αμερικανους απο πισω.

Φευγοντας απο την πλατεια Κανιγγος απο οπου ξεκινησε η ξεναγηση

6

Εδω η πλατεια Εξαρχειων .Θεατρο μαχων και μεγαλου ηρωισμου.

9

Κατεβαινοντας την Στουρναρη προς την επομενη σταση γωνια Στουρναρη και Πατησιων.

12k

Απεναντι ηταν οι αντιπαλοι ταγματασφαλητες στο κτηριο της  Ασφαλειας και οι νεαροι ΕΠΟΝΙΤΕΣ του Λορδου Μπαυρον.Τα παλια τους τουφεκια αναβαν μετα απο δεκα  βολες και καποιες φορες αφου ελειπε το νερο τα κρυωναν με κατουρημα για να ξανα πυροβολησουν.Πυροβολουσαν με την σειρα η καθε ομαδα για να κρυωσουν τα οπλα τους. Ετσι μια ομαδα Εγγλεζων καταδρομεων που μπηκε απο μια κερκοπορτα (με την βοηθεια ενος εφιαλτη οπως παντα)τους εφνιδιασε και σκοτωσε 10 απο αυτους .

tp://ellinikosemfilios.blogspot.gr/2011/12/blog-post_08.html

Η Γενική Ασφάλεια στις οδούς Στουρνάρα και Πατησίων δεχόταν επιθέσεις τόσο από τα γύρω κτίρια όσο και από πυροβολικό εγκατεστημένο στο λόφο του Στρέφη, ενώ 50 περίπου Ελασίτες καταλαμβάνουν το Πολυτεχνείο το οποίο όμως ανακαταλαμβάνεται από τις Βρετανικές δυνάμεις τις απογευματινές ώρες.
Συγκρούσεις διεξάγονται στο Δ’ Αστυνομικό Τμήμα Γ’ Σεπτεμβρίου και Σολωμού, στο Αρχηγείο Χωροφυλακής Ιουλιανού 36 και στις περισσότερες πολυκατοικίες της οδού Πατησίων.

558915_220750148057795_1027715620_n

Ακολουθησαμε τους ομιλητες μεχρι την Πλατεια Εθνικης Αντιστασης (Δημαρχειου) αφου σταθηκαμε πρωτα στην Ομονοια οπου εγιναν και οι σκληροτερες μαχες.Μετα δυστυχως επρεπε να φυγουμε

12

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B5%CE%BA%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC

http://www.askiweb.eu/index.php?option=com_content&view=article&id=245:dekemvrianasinedrio&catid=14:sample-data-articles&lang=gr

Δεκεμβριανά 1944. Το παρελθόν και οι χρήσεις του

12 & 13 Δεκεμβρίου 2014

Αμφιθέατρο «Ιωάννης Δρακόπουλος», Κεντρικό κτίριο Πανεπιστημίου Αθηνών (Προπύλαια)

Τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας και το Φόρουμ Κοινωνικής Ιστορίας διοργανώνουν συνέδριο με θέμα: «Δεκεμβριανά 1944. Το παρελθόν και οι χρήσεις του» στις 12 και 13 Δεκεμβρίου 2014 στο Αμφιθέατρο «Ιωάννης Δρακόπουλος» στο Κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών (Προπύλαια).

Πρόγραμμα συνεδρίου σε pdf

Αναλυτικό πρόγραμμα

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014

14.30 – 15.00: Εισαγωγική Ομιλία από τον Πολυμέρη Βόγλη και την Ιωάννα Παπαθανασίου

15.00 – 15.45: Φωτογραφικές απεικονίσεις της μάχης της Αθήνας

Μανόλης Κασιμάτης, Ερευνώντας, αναλύοντας και καταγράφοντας φωτογραφίες, φωτογράφους και φωτοκινηματογραφιστές

Γεωργία Ιμσιρίδου, Βούλα Παπαϊωάννου, Δημήτριος Χαρισιάδης, Ηνωμένοι Φωτορεπόρτερ, Dmitri Kessel. Διαφορετικές φωτογραφικές προσεγγίσεις ενός ιστορικού γεγονότος

15.45 – 16.00: διάλειμμα

16.00 – 17.30: Η πόλη της Αθήνας ως πεδίο μάχης

Πρόεδρος: Αλεξάνδρα Πατρικίου

Μανόλης Αρκολάκης, Τα οδοφράγματα στη μάχη της Αθήνας: φωτογραφική αφήγηση της επαναστατικής διαδικασίας

Πέτρος Φωκαΐδης, Από την πόλη στο κτίριο: χρήσεις και αφηγήσεις του παρελθόντος σχετικά με την ανατίναξη της Πολυκατοικίας Μιχαηλίδη στα Εξάρχεια το Δεκέμβριο του 1944

Ελένη Κυραμαργιού, Συγκρούσεις και οδοφράγματα στη Δραπετσώνα, Δεκέμβρης 1944.

17.30 – 17.45: διάλειμμα

17.45 – 19.30: Στρατός, Βρετανοί και στρατευμένη Δεξιά

Πρόεδρος: Πολυμέρης Βόγλης

Τάσος Σακελλαρόπουλος, Η δημιουργία και συγκρότηση του Ιερού Δεσμού Ελλήνων Αξιωματικών (ΙΔΕΑ). Ο Δεκέμβριος 1944 ως τομή στο εσωτερικό του σώματος των αξιωματικών

Μενέλαος Χαραλαμπίδης, «Ήταν μια δυσάρεστη εμπειρία να αισθάνεσαι ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να τιναχτείς στον αέρα». Οι Βρετανοί στη μάχη της Αθήνας

Κώστας Κατσούδας, Η δυναμικωτέρα όλων των εθνικών οργανώσεων: Η «Χ» στην Κατοχή και τα Δεκεμβριανά

21.00: «Το σώμα κάθε Δεκέμβρη»

Μια ομιλία/παράσταση του χορογράφου Κωνσταντίνου Μίχου

Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός, Ρήγα Παλαμήδη 2, Ψυρρή

Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2014

10.00 – 11.30: Μεταξύ γεγονότων και μύθων

Πρόεδρος: Βαγγέλης Καραμανωλάκης

Δανάη Γιαννοπούλου, Ο Δεκέμβρης του ’44 μέσα από τις εφημερίδες της εποχής· από την άφιξη της Ορεινής Ταξιαρχίας στην Αθήνα μέχρι την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας

Ιάκωβος Ανυφαντάκης, Οι τρεις θάνατοι της Ελένης Παπαδάκη

Έλενα Πατρικίου, Και πάλι για την δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη. Πολιτικές χρήσεις και ιδεολογικές καταχρήσεις του μοντερνισμού και της αναβίωσης της τραγωδίας στην Ελλάδα του εμφύλιου

11.30-11.45: διάλειμμα

11.45 – 13.00: Τα Δεκεμβριανά εκτός των τειχών

Πρόεδρος: Ιωάννα Παπαθανασίου

Μάριος Αθανασόπουλος, Όψεις των Δεκεμβριανών στην επαρχία: η «λαοκρατία» στη Μεσσηνία

Στράτος Δορδανάς & Ελένη Πασχαλούδη, Ένας ακήρυχτος πόλεμος: η Εαμοκρατία στη Θεσσαλονίκη

13.00 – 14.00: Διαστάσεις της σύγκρουσης

Πρόεδρος: Δέσποινα Παπαδημητρίου

Αθανάσιος Παπαντωνίου, Η εθνική πολιτοφυλακή και η δράση της στις συνοικίες της Αθήνας. Η περίπτωση του στρατοπέδου της ΟΥΛΕΝ και της πολιτοφυλακής Κάτω Πατησίων

Κώστας Παλούκης,Η λογική της ενδοαριστερής βίας: κομματικοί εναντίον τροτσκιστών/αρχειομαρξιστών

14.00 – 15.30: διάλειμμα

15.30 – 17.15: Διαστάσεις της σύγκρουσης (συνέχεια)

Πρόεδρος: Μενέλαος Χαραλαμπίδης

Τάσος Κωστόπουλος, Η «κόκκινη βία» του Δεκέμβρη: μια πρώτη αποτίμηση

Φίλιππος Κάραμποτ & Αλεξάνδρα Πατρικίου, Η εμπειρίας της ομηρίας. Μια προσέγγιση

Ιωάννα Παπαθανασίου, Αιχμάλωτοι των Εγγλέζων. Από το Γουδί στην Ελ Ντάμπα

17.15 – 17.30: διάλειμμα

17.30 – 19.30: Η μνήμη του Δεκέμβρη

Πρόεδρος: Τάσος Σακελλαρόπουλος

Πολυμέρης Βόγλης, Μετά τα Δεκεμβριανά. Η μνήμη του Δεκέμβρη στα χρόνια 1945-1947

Ελένη Κούκη, Η χούντα και το νόημα των Δεκεμβριανών

Ελένη Στριφτόμπολα, Όταν η εθνική συμφιλίωση συναντά το Δεκέμβρη: Μνήμες από το Δεκέμβριο του ’44 στο δημόσιο πολιτικό λόγο κατά την επίσημη αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης το 1982

Μάγδα Φυτιλή, Η μνήμη των Δεκεμβριανών ως πολιτικό διακύβευμα στη δεκαετία του ’80: «ημέρα εθνικής περισυλλογής ή ηρωικής αντίστασης;»

19.30 – 20.00

Κλείσιμο-Συμπεράσματα: Ηλίας Νικολακόπουλος

Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2014

Ιστορικός περίπατος: 11.30 Σημείο εκκίνησης: Πλατεία Κάνιγγος

«Αναζητώντας τα ίχνη των Δεκεμβριανών. Μια ιστορική περιήγηση στο κέντρο της Αθήνας (Εξάρχεια-Ομόνοια-Μεταξουργείο)», σε συνεργασία με τον 105,5 Στο Κόκκινο και την εκπομπή Η Ιστορία στο Κόκκινο.

Κατάλογος συνέδρων:

Ονοματεπώνυμο Ιδιότητα
Αθανασόπουλος, Μάριος Δρ. ΕΚΠΑ
Ανυφαντάκης, Ιάκωβος Υπ. Δρ. Πάντειο Πανεπιστήμιο
Αρκολάκης, Μανόλης ΕΑΠ
Βόγλης, Πολυμέρης Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Γιαννοπούλου, Δανάη Μεταπτυχιακή φοιτήτρια, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Δορδανάς, Στράτος Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Ιμσιρίδου, Γεωργία Μουσείο Μπενάκη
Καραμανωλάκης, Βαγγέλης ΕΚΠΑ & ΑΣΚΙ
Κάραμποτ, Φίλιππος Ανεξάρτητος ερευνητής
Κασιμάτης, Μανόλης Φωτογράφος
Κατσούδας, Κώστας Υπ. Δρ. Πάντειο Πανεπιστήμιο
Κούκη, Ελένη Υπ. Δρ. ΕΚΠΑ
Κυραμαργιού, Ελένη Υπ. Δρ. Πανεπιστημίου Αιγαίου
Κωστόπουλος, Τάσος Δημοσιογράφος, Υπ. Δρ. Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Νικολακόπουλος, Ηλίας ΕΚΠΑ & ΑΣΚΙ
Παλούκης, Κώστας Υπ. Δρ. Παν/μίου Κρήτης
Παπαδημητρίου, Δέσποινα Πάντειο Πανεπιστήμιο
Παπαθανασίου, Ιωάννα ΕΚΚΕ & ΑΣΚΙ
Παπαντωνίου, Αθανάσιος Ανεξάρτητος ερευνητής
Πασχαλούδη, Ελένη Δρ. Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Πατρικίου, Αλεξάνδρα Post-doc Πάντειο Πανεπιστήμιο
Πατρικίου, Έλενα Διδάκτωρ κλασικής Φιλολογίας – Ιστορίας
Σακελλαρόπουλος, Τάσος Μουσείο Μπενάκη & ΑΣΚΙ
Στριφτόμπολα, Ελένη Φιλόλογος, μεταπτυχιακή ΕΚΠΑ
Φυτιλή, Μάγδα Υπ. Δρ. ΕΚΠΑ
Φωκαΐδης, Πέτρος Υπ. Δρ. ΕΜΠ
Χαραλαμπίδης, Μενέλαος Δρ. ΕΚΠΑ

Οργανωτική Επιτροπή: Πολυμέρης Βόγλης, Ηλίας Νικολακόπουλος, Ιωάννα Παπαθανασίου, Αλεξάνδρα Πατρικίου, Τάσος Σακελλαρόπουλος, Μενέλαος Χαραλαμπίδης

https://enthemata.wordpress.com/2014/12/14/dorovinis-2/

Η Αριστερά στη Δημαρχία του Άργους (Σεπτ. 1944-Ιαν. 1945)

Κανονικό

Μια συναινετική διοίκηση

του Βασίλη Κ. Δωροβίνη

«Ο Έλληνας δεν έχει συμφιλιωθεί με τον εμφύλιο. Αυτό σημαίνει πως δεν έχει συμφιλιωθεί με τον Άλλον, τον διαφορετικό, τον αντίθετο […] πως δεν συμφιλιώθηκε με τον εαυτό του.»

Θόδωρος Τερζόπουλος από συνέντευξη στην «Αυγή»

 

 

Μερική άποψη του Άργους πριν το 1936

Ένα από τα δεδομένα της Μεταπολίτευσης στον επιστημονικό-ερευνητικό τομέα υπήρξε η αποφασιστική στροφή προς την περίοδο της Κατοχής, της Απελευθέρωσης και του Εμφυλίου. Μέχρι σήμερα δύο κύρια ρεύματα έχουν διαμορφωθεί σχετικά, εκείνο με συμπάθειες στο χώρο της Αριστεράς και το μεταγενέστερο που αποκαλείται “αναθεωρητικό”. Δεν θα υπεισέλθουμε με το παρόν άρθρο στην ήδη σχεδόν οριοθετημένη διαφορά, αλλά θα θέλαμε να επισημάνουμε το ότι, κατά τη γνώμη μας, δύο μεθοδολογικές ελλείψεις ή χαρακτηριστικά σημαδεύουν τις δύο τάσεις. Την πρώτη, η έλλειψη ανθρωπολογικών προσεγγίσεων, μάλιστα σε πόλεις της επαρχίας και στον ύπαιθρο χώρο όπου εδραία ανθρωπολογικά δεδομένα διαμόρφωσαν νοοτροπίες, ευνόησαν πράξεις και οδήγησαν σε γεγονότα σαφώς αποδοκιμαστέα, που όμως δεν ποδηγετήθηκαν από κεντρικές πολιτικές οργανώσεις. Τα διαβόητα φαινόμενα ακραίας, μάλιστα, βίας, όπως ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο, είναι καιρός να ερευνηθούν και να αντιμετωπιστούν κατάματα. Επίσης, είναι καιρός να ερευνηθούν με επάρκεια τα φαινόμενα εσωτερικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών, σε εποχή μάλιστα που πολιτικά υπεύθυνοι, όπως ο Ζαχαριάδης, ανασύρονται από μία κάποια λήθη, για να στηθούν σε βάθρα.

Ως προ το δεύτερο ρεύμα, παρατηρούμε καταρχήν μία σαφή τάση για καταχρηστικές γενικεύσεις (extrapolations) ή εξίσου καταχρηστικές μειώσεις και σμικρύνσεις, ιδιαίτερα του βάρους γεγονότων και των σημασιών τους, που ασφαλώς δεν συμβάλλουν διόλου στην αντιμετώπιση, με τη δέουσα αντικειμενικότητα, των πτυχών της περιόδου που αναφέραμε. Οργανωτικές πλευρές διογκώνονται ενώ ατομικά ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά γενικεύονται, για να καλύψουν την πολύμορφη συχνά υφή κινημάτων και τάσεων.

Το Άργος κατά την Κατοχή και την Απελευθέρωση

Προκήρυξη της διαλυθείσας Πολιτοφυλακής για την παράδοση όλων των όπλων.

Για το θέμα που αφορά η παρούσα δημοσίευση, θα θέλαμε να διευκρινίσουμε ότι εντάσσεται σε γενικότερη μελέτη μου για την πόλη του Άργους κατά την Κατοχή και την Απελευθέρωση. Ποιο το γενικότερο ενδιαφέρον; Νομίζω ότι πρέπει να στραφεί η προσοχή μας στην έρευνα της καθημερινής ζωής της ελληνικής ενδοχώρας κατά την περίοδο αυτή, των νοοτροπιών που αναδύθηκαν τότε, μέσα από την ιδιομορφία οικιστικών συνόλων αλλά και περιφερειακών κοινοτήτων. Η περίπτωση της πόλης του Άργους παρουσιάζει το ενδιαφέρον ενός οικιστικού κέντρου μικρομεσαίου μεγέθους, κατά τη δεκαετία 1940-1950, που διατηρεί ανέπαφα τα βασικά οικιστικά του χαρακτηριστικά, όπως αυτά διαμορφώθηκαν στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και στα πρώτα χρόνια του 20ού. Επιπλέον, αποτελεί την πόλη με το μεγαλύτερο πληθυσμό (περίπου 10.000) του τότε ενιαίου νομού Αργολιδοκορινθίας, με πρωτεύουσα το Ναύπλιο, αλλά και το παραγωγικό κέντρο του (βιομηχανία εριουργίας και οινοποιίας, εντατική γεωργία στην περιφέρεια του—οπωροκηπευτικών, καπνού και αρχή καλλιέργειας εσπεριδοειδών), επιπλέον όμως και εμπορικό κέντρο του νομού (με πλήθος εργαστηρίων και μηχανουργείων).

Κατά την περίοδο της αποχώρησης των γερμανικών στρατευμάτων από την πόλη, μέχρι την αρχή του Ιανουαρίου 1945, γίνεται στο Άργος ένα “πείραμα” διοίκησης του από την Αριστερά, μετά από διαπραγματεύσεις με επιτροπή αντιπροσωπευτική του χώρου της συντηρητικές παράταξης, που τότε περιλάμβανε πρόσωπα του χώρου του προπολεμικού Λαϊκού Κόμματος και εκείνου των βενιζελογενών, και μετά από τη διοργάνωση λαϊκών συνάξεων, δεδομένου ότι δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις για κανονική διενέργεια εκλογών. Κατά την περίοδο που προηγήθηκε (Απρ. 1941-αρχές Σεπτ. 1944) δήμαρχοι και μέλη ενός ολιγάριθμού Δημοτικού Συμβουλίου διορίζονταν από τις αρχές της Κατοχής, δίχως να είναι σαφές σήμερα με ποια κριτήρια και από ποιους, ιδίως από την ελληνική πλευρά, γίνονταν υποδείξεις προσώπων.

Τόσο στο Άργος όσο και στο Ναύπλιο υπήρχαν μονάδες Χωροφυλακής και μονάδες των Ταγμάτων Ασφαλείας, ενώ επικεφαλής του Τμήματος Χωροφυλακής Άργους βρέθηκε ο Δ. Κουρκουλάκος, άνθρωπος μετριοπαθής. Ταυτόχρονα, είχε σχηματιστεί και μονάδα Πολιτοφυλακής, με μέλη συντηρητικούς πολίτες. Από την πλευρά του ΕΛΑΣ, μονάδες του 6ου Συντάγματός του, με επικεφαλής τον επίσης μετριοπαθή Εμμ. Βαζαίο, ήταν αυτές που με έδρα το ημιορεινό χωριό Γκέρμπεσι (σήμερα Μιδέα) είχαν άμεση ανάμειξη στα όσα συνέβησαν στο Άργος.

Το γενικότερο κλίμα στην Αργολιδοκορινθία και γενικότερα στην Πελοπόννησο ήταν ιδιαίτερα δυσοίωνο και βαρύ, μάλιστα στα ορεινά της Αργολίδας εμφυλιοπολεμικό. Στην ίδια την πόλη του Άργους είχαν σημειωθεί σποραδικές εκτελέσεις και απαγωγές πολιτών με ιδιαίτερες βιαιοπραγίες από άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι από την άνοιξη του 1944 σημειώνεται δραματική αύξηση των εκτελέσεων πολιτών από τα γερμανικά στρατεύματα, κοντά σε δύο σημεία εισόδων του Άργους. Μετά τους πρώτους μήνες του 1944, εντάθηκαν επιθετικές ενέργειες των ανταρτών κατά των δυνάμεων Κατοχής, μάλιστα με τη γενική ενθάρρυνση του συμμαχικού παράγοντα και με την παρουσία Άγγλων “συνδέσμων” στην Αργολιδοκορινθία.

Μια ανακοίνωση- προκήρυξη του νέου δημοτικού συμβουλίου με τα πρώτα μέτρα εξυγίανσης της πόλης.

Για τη ζωή στην πόλη υπάρχουν πολλαπλές γραπτές και κάποιες προφορικές μαρτυρίες, εκτός από επίσημα έγγραφα, που μας επιτρέπουν να σχηματίσουμε αδρή εικόνα τόσο για την καθημερινή ζωή στην πόλη, όσο και για ορισμένα γεγονότα. Σημαντικό τεκμήριο αποτελούν τα σημειωματάρια του δασκάλου και ιστοριοδίφη Τάσου Τσακόπουλου, τα οποία ουδέποτε δημοσίευσε και ελάχιστα χρησιμοποίησε σε μεταγενέστερα δημοσιεύματα για την περίοδο αυτή. Τα έγραφε “δια δι εαυτόν”, αποτελούν εκπληκτική για την αντικειμενικότητά τους καταγραφή, αν και ο ίδιος ήταν τοποθετημένος στον συντηρητικό χώρο, με ακριβή όχι μόνο τη χρονολόγηση, αλλά και με σημείωση της ώρας που παρατηρούσε και έγραφε.

Δύο γεγονότα θεωρώ ότι επηρέασαν τις εξελίξεις στο Άργος: η επικείμενη αναχώρηση των Γερμανών και η παρουσία του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ, όχι σε πολύ μακρινή απόσταση. Και οι δύο σοβαρές μάχες μεταξύ ΕΛΑΣ και Ταγμάτων Ασφαλείας, στον Μελιγαλά (10-14 Σεπτ. 1944) και στον Αχλαδόκαμπο (18 Σεπτ.). Από τα τέλη Αυγούστου, όμως, είχαν προηγηθεί από τη μονάδα του Τ. Ασφαλείας συλλήψεις και απαγωγές ως ομήρων συγγενών ανταρτών, αλλά και φόνοι πολιτών. Στις αρχές Σεπτεμβρίου άρχισε η αναχώρηση γερμανικών μονάδων από την ευρύτερη περιοχή και ανατίναξη εγκαταστάσεών τους στο αεροδρόμιο του Άργους. Στις 11 το βράδυ της 15ης Σεπτεμβρίου αναχώρησαν οι τελευταίοι Γερμανοί από το Άργος και την επομένη το πρωί έγινε αυθόρμητα γενικός σημαιοστολισμός και πλήθος ξεχύθηκε στο κέντρο της πόλης. Δύο, όμως, μέρες πριν άρχισαν συνεννοήσεις μεταξύ επιτροπής πολιτών, μελών του ΕΑΜ και της μονάδας του ΕΛΑΣ που έδρευε στο Γκέρμπεσι.

Οι συνεννοήσεις και η κατάληξή τους

Κώστας Δωροβίνης

Πριν από την αποχώρηση των Γερμανών, την 10/9/1944, και με πρωτοβουλία του μοιράρχου Κουρκουλάκου, που προφανώς ήταν σε επαφή με στελέχη της Αριστεράς, κλήθηκαν οι δικηγόροι Μ. Στάμος και Στ. Μακρής, ο συμβολαιογράφος Π. Δασκαλόπουλος, ο φαρμακοποιός Ν. Παπανικολάου, ο βιομήχανος Γ. Ρασσιάς και ο αρχιμανδρίτης τότε (μετέπειτα Μητροπολίτης Αργολίδας) Χρ. Δεληγιαννόπουλος και συνεδρίασαν στο ναό του Αγ. Πέτρου, με σκοπό να αποφευχθούν έκτροπα και συγκρούσεις στην πόλη μετά την αναχώρηση των Γερμανών. Στη σύσκεψη παρέστησαν ο Νομάρχης και οι δύο αξιωματικοί των Τ. Ασφαλείας από το Άργος και το Ναύπλιο. Αποφασίστηκε επιτροπή από τους πέντε, πλέον, πολίτες να μεταβεί κρυφά στο Γκέρμπεσι και να επιδιώξει συνεννόηση με τους εκπροσώπους του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, του ΚΚΕ και της ΠΕΕΑ. Η επιτροπή αυτή αρνήθηκε να μεταβιβάσει εντολές των Τ. Ασφαλείας και δήλωσε ότι θα δρούσε ως “ομάς Αργείων”.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε γενικότερο επίπεδο είχε προηγηθεί η Συμφωνία του Λιβάνου, που ειδικά ως προς τα Τ. Ασφαλείας δεν προέβλεπε κάτι ειδικότερα, αλλά ότι στις 2 Σεπτεμβρίου είχε πλέον σχηματιστεί στο Κάιρο Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, με συμμετοχή και της Αριστεράς, στο διάγγελμα της οποίας η ύπαρξη των Τ. Ασφαλείας καταγγέλθηκε ως έγκλημα κατά της πατρίδας. Σε λίγες μέρες αναγγέλθηκε η αυτοδιάλυση της ΠΕΕΑ και στις 26 Σεπτεμβρίου υπογράφηκε η συμφωνίας της Καζέρτας, με την οποία όλες οι αντάρτικες ομάδες υπήχθησαν στον εθνικό στρατό, υπό τις άμεσες διαταγές του Άγγλου στρατηγού Σκόμπι. Τα γεγονότα αυτά επηρέασαν άμεσα τις συνεννοήσεις στην Αργολίδα.

Νίκος Μαυροειδής

Στις 11/9 η πενταμελής ομάδα μετέβη στο Γκέρμπεσι, έγινε επτάωρη σύσκεψη, από την επιτροπή δηλώθηκε ότι δεν αποτελείται από εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού του Άργους, αλλά ότι ήθελαν να συμβάλουν στην ειρηνική είσοδο των ανταρτών στην πόλη, μάλιστα με τα αναμενόμενα εθνικά στρατεύματα, και να γιορτάσουν όλοι μαζί τη νίκη κατά των κατακτητών. Εκατέρωθεν απόψεις καταγράφηκαν σε επίσημα έγγραφα. Από την πλευρά της Αριστεράς δηλώθηκε ότι έκαμε κάθε δυνατή υποχώρηση, ότι υπακούει στις διαταγές της Εθν. Κυβέρνησης ως Εθνικός Στρατός, αλλά ότι απαιτούν τη, σύμφωνα με τις διαταγές αυτής της κυβέρνησης, διάλυση των μονάδων των Τ. Ασφαλείας και την παράδοση του οπλισμού τους, εγγυώμενοι για την ασφάλεια των ανδρών της, μέχρι να ληφθούν οριστικές αποφάσεις από την Κυβέρνηση. Δήλωσε επίσης ότι προτείνει τη συγκρότηση Λαϊκής Επιτροπής Αυτοδιοίκησης, που θα εκλεγεί από τους πολίτες, και σε αυτή θα υπακούουν η νέα Εθν. Πολιτοφυλακή, η Αγροφυλακή και η Χωροφυλακή.

Οι προτάσεις αυτές γνωστοποιήθηκαν από την πενταμελή επιτροπή σε λαϊκή συνέλευση που οργανώθηκε στο ναό του Αγ. Ιωάννη, όπου κλήθηκαν εκπρόσωποι των φορέων των πολιτών, των Τ. Ασφαλείας και της μέχρι τότε συγκροτημένης Πολιτοφυλακής. Συντάχθηκε νέο υπόμνημα προς τους εκπροσώπους της Αριστεράς, με όσα συμφωνήθηκαν στη συνέλευση, όπου καταγράφηκε η ανάγκη σεβασμού των αποφάσεων της Εθν. Κυβέρνησης, με την παρατήρηση ότι η ΠΕΕΑ αυτοδιαλύθηκε, ότι οι οργανώσεις της Αριστεράς αποτελούν πλέον πολιτικά κόμματα και όχι “προκεχωρημένα κλιμάκια” της Κυβέρνησης και ότι δεν γίνεται κατανοητό γιατί ο ΕΛΑΣ θα πρέπει να καταλάβει τα αστικά κέντρα, αφού προορίζεται να αφομοιωθεί από τον Εθν. Στρατό, τμήματα του οποίου βρίσκονταν ακόμα στο εξωτερικό. Μεταφέρθηκαν, επίσης, οι αντιρρήσεις εκπροσώπων των Τ. Ασφαλείας σύμφωνα με τις οποίες η διάλυσή τους προϋπέθετε τη γενική συμφιλίωση των Ελλήνων, ενώ τους είχε ανατεθεί η περιφρούρηση της ασφάλειας των Ελλήνων και η ενίσχυση της Χωροφυλακής, αν όμως οι κάτοικοι μιας πόλης δεν έχουν ανάγκη των υπηρεσιών τους, τότε χωρίς να διαλυθούν μπορούν να μεταβούν σε άλλη πόλη με τον οπλισμό τους! Άρνηση υπήρξε και από την πλευρά της Χωροφυλακής, αφού σε αυτήν είχε ανέκαθεν ανατεθεί η τήρηση της τάξης, αλλά και από την Πολιτοφυλακή, η οποία δήλωνε ότι είχε συγκροτηθεί για αποτροπή απαγωγών, δολοφονιών και αντεκδικήσεων μεταξύ των πολιτών.

Γεώργιος Ρασσιάς

Η πρόταση που τελικά διαμορφώθηκε ήταν κάθε ένοπλη δύναμη να περιοριστεί εκεί όπου βρισκόταν και τα τμήματα του ΕΛΑΣ στην ύπαιθρο, μέχρι να εμφανιστούν διορισμένοι εκπρόσωποι της Κυβέρνησης, αν και από ορισμένους προτάθηκε να εγκατασταθεί στην πόλη πολιτική αντιπροσωπεία των αριστερών οργανώσεων, που θα μπορούσε να αναλάβει και κάποια πολιτική αρχή. Φέρει ημερομηνία 14/9/44 και στις 16/9 η πενταμελής επιτροπή οργάνωσε άλλη λαϊκή συνέλευση στην πλατεία του Αγ. Πέτρου, όπου αναγνώστηκαν όλα τα ανταλλαγέντα έγγραφα. Είχε προηγηθεί, την προηγουμένη, αποστολή άλλου εγγράφου από την Αριστερά, στο οποίο δινόταν η εξήγηση ότι η κατάληψη αστικών κέντρων επιβαλλόταν, για να εκκαθαριστούν οι βάσεις των Τ. Ασφαλείας, ώστε να καταδιωχθούν οι υποχωρούντες Γερμανοί, και ότι για τον ΕΛΑΣ προβλεπόταν ο βαθμιαίος μετασχηματισμός του, ενώ προ ημερών είχε επιτεθεί σε γερμανική μονάδα και τότε τα Τάγματα Ασφαλείας τους επιτέθηκαν στο Γκέρμπεσι. Δηλωνόταν δε ότι άλλο δεν απέμενε από τη βίαιη είσοδό τους στην πόλη και ότι ήταν έτοιμοι να τηρήσουν τα υπεσχημένα, αλλά αν τα Τ. Ασφαλείας πρόβαλαν αντίσταση, η σύγκρουση δεν θα αποφευγόταν, γι’ αυτό και στην περίπτωση αυτή συνιστούσαν την απομάκρυνση του άμαχου πληθυσμού.

Τελικά οι συνεννοήσεις συνεχίστηκαν και κατέληξαν στην αποχώρηση των Τ. Ασφαλείας και Χωροφυλακής προς το Ναύπλιο, από όπου με την μεσολάβηση του Παν. Κανελλόπουλου όλες οι μονάδες Τ. Ασφαλείας διαπεραιώθηκαν στις Σπέτσες.

Το πρώτο τμήμα ανταρτών μπήκε στην πόλη στις 18 Σεπτεμβρίου, υπό τον λοχαγό Ν. Μαυροειδή και τον προσφώνησε ο εφημέριος του Αγ. Πέτρου. Ο Μαυροειδής υπογράμμισε τη συμβολή του ΕΛΑΣ στον αγώνα για την ελευθερία και ότι υπάρχει ανάγκη για εθνική ενότητα. Στη συνέχεια το άγημα στρατωνίσθηκε σε αίθουσα σχολείου, αυτός επέβαλε την παράδοση όλων των όπλων σε οπλονόμο, αφού πριν από την είσοδο στην πόλη προειδοποίησε για την αποφυγή αντεκδικήσεων (τα Τ. Ασφαλείας είχαν συλλάβει ως ομήρους την μητέρα του, την πεθερά του και την αδελφή του με το νεογέννητο παιδί της), υπογραμμίζοντας ότι για τα διαπραχθέντα εγκλήματα αρμόδια θα ήταν τα δικαστήρια.

Στις 19 Σεπτεμβρίου συγκροτήθηκε το νέο δημοτικό συμβούλιο (“Επιτροπή Λαϊκής Εξουσίας”), υποδείχθηκαν διάφοροι ως μέλη του και τελικά, μετά από πιέσεις τόσο από το ΕΑΜ όσο και από εκπροσώπους δεξιών παρατάξεων, ως δήμαρχος δέχθηκε να αναλάβει ο μετριοπαθής και “μη οργανωμένος” οδοντίατρος Κ. Δωροβίνης. Λαϊκή σύναξη, στην πλατεία του Αγ. Πέτρου, δια βοής έδωσε τη συγκατάθεσή της.

Στις 20 Σεπτεμβρίου οργανώθηκε στην ίδια πλατεία, μετά από δοξολογία, μεγάλη συγκέντρωση για την Απελευθέρωση, με παρέλαση μιας εκατοντάδας ανταρτών και με δημόσιες ομιλίες του επικεφαλής τους και δύο Άγγλων αξιωματικών.

Η νέα δημοτική αρχή

Ν. Παπανικολάου

Η κατάσταση στην πόλη του Άργους ήταν άθλια. Τα δέντρα των δενδροστοιχιών είχαν κοπεί, οχετοί και υπόνομοι ήταν φραγμένοι, οι δρόμοι ακάθαρτοι και, τα κυριότερο, το δημοτικό ταμείο άδειο. Δημοτικοί αλλά και οι δημόσιοι υπάλληλοι παρέμεναν απλήρωτοι, ενώ από τα γύρω χωριά, είχαν εισρεύσει στην πόλη δεκάδες άτομα. Η πρώτη επείγουσα εργασία ήταν να αποκατασταθεί μια στοιχειώδης, έστω, οργάνωση της πόλης. Από τα υπάρχοντα γραπτά και προφορικά τεκμήρια συνάγουμε ότι ακολουθήθηκε μια συναινετική τακτική, με τακτικές διαβουλεύσεις με τα σωματεία της πόλης. Θα πρέπει να σημειώσουμε εδώ, ότι το πολύπαθο δημοτικό αρχείο του Άργους (σήμερα κανείς δεν γνωρίζει που ακριβώς βρίσκεται, ενώ τόμοι του βρέθηκαν, προ μηνών να δημοπρατούνται από τον οίκο Σπανό…..) περιείχε στον τόμο του 1944 τα Πρακτικά του νέου δημοτικού συμβουλίου σε συνέχεια των προηγούμενων και πριν από όσα ακολούθησαν. Όμως οι σχετικές σελίδες βρέθηκαν να έχουν σκιστεί. Σώθηκε μόνο μια, διότι στο πίσω μέρος της ακολούθησε Πρακτικό του νέου συμβουλίου του 1945.

Στον τομέα των δημοσίων έργων, σημειώνουμε τη συμβολή για την αποκατάσταση της δημόσιας οδού προς Τρίπολη, μετά τις ανατινάξεις που είχαν ενεργήσει φεύγοντας οι Γερμανοί, την επισκευή του δημοτικού υδραγωγείου, τη μεταφορά του νοσοκομείου στο μέγαρο Κωνσταντόπουλου, αλλά και τη λήψη του μέτρου της προσωπικής εργασίας (σε πλήρη συμφωνία με τους φορείς των πολιτών), για άντρες από 18-60 ετών. Όσοι ήθελαν να απαλλαγούν, όφειλαν να πληρώσουν ημερομίσθιο 200 δραχμών ή αντίστοιχο σε είδος.

Στον τομέα της γενικής οργάνωσης, λήφθηκε εξαρχής η απόφαση όσοι κατείχαν όπλα να τα παραδώσουν στη νέα Εθν. Πολιτοφυλακή που συγκροτήθηκε, ενώ ταυτόχρονα σχηματίσθηκε επιτροπή για την κατάρτιση εκλογικών καταλόγων. Δηλώθηκε, ότι καταργείται κάθε απαγόρευση ως προς την ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών, έγινε επίσημη σύσταση σε όσους είχαν ζώα να βοηθήσουν στην καλλιέργεια αγρών εκείνους που στερούνταν, έγινε απογραφή των βιομηχανικών εγκαταστάσεων και της λειτουργίας τους, ξεκίνησε η διανομή γάλακτος και τροφίμων, ιδιαίτερα στους απόρους, και επιβλήθηκε η υποχρέωση στους παραγωγούς τροφίμων πρώτης ανάγκης να δηλώνουν τις ποσότητες που είχαν την κατοχή τους. Με τη αύξηση, όμως, των τιμών των τροφίμων που παρατηρήθηκε προς τα τέλη Οκτωβρίου, απαγορεύθηκε η εξαγωγή κάθε είδους τροφίμων από την πόλη και καθορίστηκαν τα ύψη ημερομισθίων των εργατών σε συνεννόηση με το Εργατικό Κέντρο Άργους.

Παράλληλα, ενώ σποραδικά λειτούργησε ο θεσμός του “λαϊκού δικαστηρίου”, λήφθηκε φροντίδα ώστε να λειτουργήσει και πάλι Ειρηνοδικείο στο Άργος. Τέλος, πέρα από την κανονική διαχείριση του δήμου, επισημαίνεται ότι στην περίοδο αυτή, ενώ γινόταν διανομή τροφίμων σε απόρους, έχει καταγραφεί και διανομή μερίδων κρέατος στους δημοσίους υπαλλήλους.

Στις 3 Ιανουαρίου 1945 η Ε.Λ. Εξουσίας υπέβαλε την παραίτηση της στο Επαρχιακό Συμβούλιο Άργους, “με σκοπό την ανασυγκρότηση της”, με κυβερνητική όμως απόφαση επανήλθε ως δήμαρχος ο Κ. Μπόμπος, που υπηρετούσε μέχρι λίγο μετά την κατάληψη του Άργους από τους Γερμανούς, το 1941.

Το “πείραμα” της διοίκησης της πόλης, τελικά με κοινή συνεννόηση, κατά βάση με πλειοψηφία της Αριστεράς, σε έκτακτες συνθήκες όπως αυτές της Απελευθέρωσης, πέτυχε να αποκλιμακώσει την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα που επικρατούσε στην πόλη με την αποχώρηση των στρατευμάτων Κατοχής, να αποφευχθεί, κατά κοινή πια ομολογία, κάθε είδους έκτροπο και, παρά τη σύγκρουση των Δεκεμβριανών στην Αθήνα, να κερδηθεί η αποδοχή των πολιτών, μέχρι την πράξη αντικατάστασης από την κεντρική διοίκηση.

Αρχιμ. Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος

Αποτελεί, όμως, μια “άλλη ιστορία”, το τι περίμενε όσους αναμείχθηκαν στη διοίκηση αυτή, στα χρόνια του Εμφυλίου που ακολούθησαν. Από τα συμβάντα στο Άργος στους τέσσερεις τελευταίους μήνες του 1944, αναδεικνύεται ένα αναμφισβήτητο γεγονός, ότι τόσο από την πλευρά των κατοίκων του, και μάλιστα του αστικού στρώματος της κοινωνίας, από όπου προερχόταν τόσο η πενταμελής επιτροπή των διαπραγματεύσεων όσο και ο νέος δήμαρχος όπως και μέλη του Δ.Σ. αλλά και από την πλευρά της Αριστεράς και μάλιστα και του στρατιωτικού κλάδου της, υπήρξε ειλικρινής πρόθεση συμβιβασμών και αμοιβαίων υποχωρήσεων, πράγμα που εξηγεί και τη διάρκεια του νέου δημοτικού συμβουλίου, όταν το γενικότερο πολιτικό πλαίσιο οδηγούσε σε όξυνση των καταστάσεων. Οι δημηγορίες που αναπτύχθηκαν από τα δύο μέρη, οι οποίες φέρουν στο νου κείμενα του Θουκυδίδη, δείχνουν όχι μόνο πλήρη αφομοίωση των όσων συμφωνήθηκαν σε γενικότερο επίπεδο, αλλά και διάθεση για εμπέδωση της νομιμότητας και όδευση προς την ανασυγκρότηση της πόλης. Οι πράξεις του νέου δημοτικού συμβουλίου και η στήριξή του από τους τότε φορείς της πόλης αυτό δείχνει άλλωστε.

Ο Βασίλης Κ. Δωροβίνης είναι δικηγόρος, και πολιτικός επιστήμονας, με ερευνητικές εργασίες στον τομέα της νεότερης ιστορίας. Το 2012 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για τη δράση και τις μελέτες του στον τομέα της πολιτισμικής κληρονομιάς. Το εικονογραφικό υλικό του άρθρου προέρχεται από το Αρχείο του Βασίλη Κ. Δωροβίνη.

Ο συγγραφέας ευχαριστεί τους Β. Μαυροειδή, Α. Παπανικολάου, Χρ. Πλατή, Τ. Τσάγκο, για το φωτογραφικό υλικό που του προσέφεραν

Απο το βιβλιο που εξεδωσαν τα ΑΣΚΙ το 2013. «Ημερολογικο της εις Ρωσσιαν εκστρατειας.»(Νικολαος Σμπαρουνης -Τρικορφος)Το Καρακασι /Ηλιοκαστρο αναφερεται σαν Καρκασι Αργολιδας.

Β Στρατιωτικον Νοσοσκομειον Διακομιδης [Μητρωο] των εν τω ανω νοσοκομειω αποβιωσαντων απο 22ας Ιανουαριου  μεχρι 22 Μαρτιου  1919

(σελ 191)47. Καραχρηστος Δημητριος  του Γεωργιου, Καρκασι Αργολιδος ,στρατιωτης ,1ο Συνταγμα Πεζικου ,5ος Λοχος,Μαρτιος 14 ,γριπωδης βρογχοπνευμονια.

Τα τρια βιβλια του Βασιλη Λαδα διατιθενται για οποιον οποια τα θελει απο την Δημοτικη Βιβλιοθηκη Κρανιδιου .

Οι Ανταρτες της θαλασσας (δραση του ΕΛΑΝ Αργοσαρωνικου)-(2002)

Σαν Παραμυθι (2005)

Το Κρανιδι και οι αληθεις του- (2008)

Τα βιβλια του πηγη πληροφοριων για την Ερμιονιδα και καταγραφη γεγονοτων μεσα απο την ματια του συγγκραφεα αποτελουν πρωτογενες υλικο για την επαρχια μας πολυτιμο για ολους οσους ενδιαφερονται να μελετησουν και  την κρισιμη εποχη της Αντιστασης κατα της Γερμανικης κατοχης στην περιοχη(και οχι μονο) .

Βιωματικος προσωπικος ο λογος του Βασιλη Λαδα ειναι απο τους λιγους που με πολιτικη τοποθετηση απο την πλευρα της κομμουνιστικης αριστερας κατεγραψαν την τοπικη ζωη του περασμενου αιωνα στην Ερμιονιδα.Ο Βασιλης Λαδας εφυγε απο την ζωη τον περασμενο Οκτωβρη και ο ανηψιος του Γιαννης Πετρου με την βοηθεια φιλων και σντροφων του Βασιλη προσφερει τα βιβλια του σε οποιον -οποια τα θελει.Αυτη ηταν και η επιθυμια του Βασιλη.Μπορειτε να τα παρετε για εσας η για δωρο τωρα τα Χριστουγεννα σε γνωστους και φιλους κυριως την νεωτερη γενια.Τα ιστολογια που λειοτυργησε ο  Βασιλης Λαδας οσο ζουσε και σε προχωρημενη ηλικια ηταν  δυο.To πρωτο http://vasilisladas.wordpress.com/ μεχρι τον Δεκεμβρη του 2011 και στην συνεχεια το δευτερο http://ladasvasilis.wordpress.com/ μεχρι τον Μαρτη του 2013

Σε αυτη την αναρτηση του οι νεωτεροι Κρανιδιωτες και Κρανιδιωτισες θα διαβασουν για τους προγονους τους που εδωσαν την ζωη τους για λευτερια ανεξαρτησια κοινωνικη δικαιοσυνη.Εξ αλλου οι νεωτερες γενιες και ο Βασιλης Λαδας εδωσαν αγωνα να στηθει στην πλατεια Ρεπουλη (εκει που οι Γερμανοι κρεμασαν  το 1944 τους Ελληνες πατριωτες Κακαβουτη και Στρατακο )το μνημειο της Εθνικης αντιστασης.Τα τελευταια χρονια εγιναν προσπαθειες απο πολιτες  να γινεται μια σεμνη τελετη μνημης εκεινη την ημερα.Οι εκτελεσθεντες απο τους κατακτητες κατα την διαρκεια της κατοχης.

Αραχωβίτης Παναγιώτης, Βουρλέτσης Αποστόλης, Γκιώνης Αντώνης, Δριβάλας Ανδριανός, Ζέρβας Παντελής, Καλομπίρης Δημήτριος, Καρανικόλας Γιάννης, Κοντοβράκης Αθανάσιος, Λαμπίτης Γεώργιος, Λάσκας Δημήτριος, Μπαϊρακτάρης Γεώργιος, Μπακούρος Παναγιώτης, Μπίας Άγγελος, Μπίας Λάμπρος, Μωσός Παναγιώτης, Παλυβός Κώστας, Παπαδημητρίου Παντελής, Παριανός Ιωάννης, Πήλουρης Χρήστος, Ιωάννου Κώστας ( Παστός), Σαρηγιάννης Ιωάννης, Στεφάνου Δημήτριος, Φασιλής Ιωάννης, Τόκας Θεόδωρος, Τουτουντζής Χρήστος, Τσιρτσίκος Γεώργιος, Τσιρτσίκος Δημήτριος, Φλωρής Ιωάννης, Χάσπαρης Αντώνιος, Χατζησταύρος Σταύρος, Βαλτζής Νικόλαος, Στρατάκος Φώτιος, Τόκα Ανεζηνιό, Πρασάκης Νικόλαος, Κακαβούτης Τάσος, Καρανικόλας Βασίλειος.

Μακαρι να συνεχιστουν οι τελετες .Ο Βασιλης Λαδας κατεθετε στις εθνικες γιορτες το στεφανι εκ μερους της ΠΕΑΕΑ.Τωρα πια δεν υπαρχει κανεις ζωντανος αυτης της οργανωσης στο Κρανιδι.

Τηλ επικοινωνιας 6942771350 για τα τρια βιβλια (διατιθενται δωρεαν).

Anταρτες της θαλασσας

Σαν Παραμυθι

Κρανιδι Αληθειες

Ποτε η πολη αυτη δεν θα σταματήσει να με ξαφνιάζει.Περασα μεγαλο μερος της ζωής μου στην Αθήνα εκει αλλωστε γεννηθηκα πριν απο μισο αιωνα στην οδο Γ Σεπτεμβριου μια καλοκαιριατικη ζεστη μερα.

Εκει εζησα τα νεανικα μου χρονια τα πρωτα σκιρτηματα της πολιτικης μου ζωης .Στους δρομους της διαδηλωσα, αγαπησα, περπατησα,εμαθα τον κοσμο.Και ομως η αιωνια αυτη πολη παντα εχει κρυμενα μυστικα.Τοπους μυθους ιστοριες που την κανουν παντα νεα παντα ενδιαφερουσα.Οχι μονο για εμας τους επαρχιωτες της Ευρωπης αλλα για τον κοσμο ολοκληρο.Και οσο και να θεωρουν καποιοι την Αθηνα βιαιη μολυσμενη αδιαφορη και εχθρικη για μενα θαναι παντα ομορφη και ενδιαφερουσα. Με τα μουσεια της τους χωρους περιπατου τις γειτονιες της τοπο συναντηση των λαων του κοσμου και τις αλλες τις παλιες αριστοκρατικες αλλα και τις αλλες τις λαικες των παλιων Αθηναιων

Μονο κατι καινουργιες γειτονιες απο την Πευκη και το Μαρουσι μεχρι το Παγκρατι και την Νεα Κυψελη ειναι για μενα αδιαφορες.Ολη η αλλη Αθηνα ειναι κουκλα.

Σε ενα προσφατο ταξιδι μου πηγα στην Αγ Φωτεινη.Εκει διπλα στις στηλες του Ολυμπιου Διος στο τελευταιο απομηναρι του Ιλισσου.Μια μαγεια στο πλαι της σημερινης Αθηνας.Αυτες τις μερες που βρεχει τα ποταμια της Αθηνας θα ξανακυλησουν κατω απο την πολη θα φτασουν μεχρι την επιφανεια καπου θα μπουν και μεσα στα σπιτια. Ειναι η εκδικηση της φυσης στο κακο ππου της εκανε το κηυνυγι του συμφεροντος.

Το ταξιδι στον χρονο ολο  δικο σας.

http://www.koutipandoras.gr/article/128672/margarita-manta-sto-koutipandorasgr-ta-potamia-tis-athinas-itan-mikroi-theoi

«Για Πάντα». Μία φράση ποιητική, ερωτική, συνηθισμένη και ταυτόχρονα ασυνήθιστη. Αυτός είναι ο τίτλος της νέας ταινίας της Μαργαρίτας Μαντά, που απέσπασε το Βραβείο Σκηνοθεσίας, την Αργυρή Πυραμίδα, στο 36ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καΐρου.

– Η ταινία σας βασίζεται σε μια ποιητική αλληγορία με θέμα τα ποτάμια που κάποτε λατρεύονταν σαν θεοί… Γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο μοτίβο; 

Απάντηση: Η Αθήνα, πέρα από τις πάμπολλες καταστροφικές πρωτοπορίες που διεκδικεί επάξια σε επίπεδο μητροπολιτικής πόλης, διεκδικεί και την παγκόσμια μοναδικότητα να είναι μία πόλη που είχε ποτάμια τα οποία σκεπάστηκαν για να γίνουν δρόμοι. Ο Ιλισσός και ο Κηφισσός – για να μιλήσω μόνο για τα δύο μεγάλα πάλαι ποτέ ποτάμια της Αθήνας με τα πελασγικά ονόματα – σίγουρα δεν ήταν ο Τάμεσης, ο Σηκουάνας και ο Τίβερης αλλά επίσης σίγουρα δεν ήταν ρυάκια. ΄Ηταν ποτάμια με παραποτάμους που απλώνονταν σε όλη την πόλη ορίζοντας και την γεωφυσία και την κοινωνική μορφή της. Ποτάμια αρχαία που διέτρεχαν την πόλη μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα οπότε και ξεκίνησε το μπάζωμά τους. Ως γνωστόν, στην ελληνική μυθολογία, όλα τα φυσικά φαινόμενα και όλα τα στοιχεία της φύσης, θεοποιούνταν και λατρεύονταν απο τους ανθρώπους.

Ετσι και τα ποτάμια, όλα τα ποτάμια, ήταν  μικροί θεοί. Δεν εφηύρα εγώ καμμία αλληγορία, η ελληνική μυθολογία αναφέρει τον Ιλισσό, τον Κηφισσό, τον Ηριδανό και όλα τα ποτάμια και τα ποταμάκια της Αθήνας σαν μικρούς θεούς.

Ακόμα και σήμερα, τα ποτάμια αυτά της Αθήνας που με τόση λύσσα εξαφανίσαμε, με κάποιον τρόπο εκδικούνται. Ακόμα και σήμερα, κομματάκια του Κηφισσού εκβάλλουν στο Φάληρο. Κομματάκια του Ιλισσού υγραίνουν ακόμα την τάφρο κάτω από την Αγία Φωτεινή, στις Στύλες του Ολυμπίου Διός. Ο σταθμός του Ηλεκτρικού στο Μοναστηράκι, από την πρώτη μέρα της ανακαίνισης του πριν αρκετά χρόνια, σαπίζει στις οροφές του από την υγρασία των υπολειμμάτων του Ηριδανού. Στην ταινία μου λέω αυτό ακριβώς που λέει η Ελληνική Μυθολογία. Τα ποτάμια ήταν μικροί θεοί που άνοιγαν την πόλη στη θάλασσα. Που είχαν τον χρόνο να πάρουν τις ιστορίες των ανθρώπων και να τις πάνε μέχρι τη θάλασσα. Κι εκεί στη θάλασσα, οι ιστορίες των ανθρώπων μπορούσαν να συντυχηθούν. Και οι άνθρωποι να συναντηθούν και ν’ αγαπηθούνε.

οι πιο κατω φωτο ειναι δικες μου

1

Ag foteinh

 

2

 

3

 

4

 

5

 

67

Η Κρηνη της Καλλιροης

8 kalh

 

panas1

panas2

 

panas3

 

panas4

 

panas6panas5

dynamitis

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10152967356079415&set=gm.743763935661372&type=1&theater

http://www.mixanitouxronou.gr/bazomeni-athina-pou-simera-kila-ipogia-erchete-sto-fos-tin-proti-neroponti/

Ilissos_Stadio_kalypci_1937

Αθήνα, 1937, κάλυψη Ιλισού.  Ο Διοικητής Πρωτευούσης (επί δικτατορίας Μεταξά) Κωνσταντίνος Κοτζιάς  επισκέπτεται τα έργα της κάλυψης Ιλισού.  Στις αρχές του 20ου αιώνα ολόκληρη η περιοχή μεταξύ Ιλισού και Υμηττού είχε κηρυχθεί αναδασωτέα και είχε φυτευτεί. Στη δεκαετία του ’50 ολοκληρώθηκε η κάλυψη της κοίτης του ποταμού και τη θέση του ποταμού πήραν οι οδοί Μιχαλακοπούλου, Βασιλέως Κωνσταντίνου και Καλλιρόης.  Το έργο είχε ξεκινήσει το 1939 και το θεμελίωσε ο Μεταξάς με τη χαρακτηριστική φράση : «Θάπτομεν τον Ιλισόν». Πηγή: Η Αθήνα μέσα στο χρόνο… 

Ilissos-1910

Στην  φωτογραφία απεικονίζεται ο Ιλισσός ποταμός μπροστά στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο το 1900…. 

Ilissos_Stadio_1900-700x455

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/bazomeni-athina-pou-simera-kila-ipogia-erchete-sto-fos-tin-proti-neroponti/

http://www.mixanitouxronou.gr/tria-spitia-sto-vouno-ena-megaro-stous-propodes-ke-mia-toxoti-gefira-ti-ine-na-to-pari-to-potami/

Athens-1870_Stadio_Hrodou-Attikou_Ilisos-b

Η τοξωτή γέφυρα ήταν σήμα κατατεθέν της περιοχής για πολλές δεκαετίες. Από εκεί οι διαβάτες περνούσαν από το κέντρο της πόλης στα τότε προάστια…στην περιοχή του Αρδηττού. Ο λόφος δεν είχε ακόμα δεντροφυτευτεί και η θέα προς το Α΄ νεκροταφείο ήταν ανεμπόδιστη. Το κοιμητήριο διακρίνεται πίσω δεξιά με τα κυπαρίσσια του. Το σημείο με το γεφύρι είναι η περιοχή του αρχαίου Παναθηναϊκού Σταδίου και το ποτάμι είναι ο Ιλισός! Εκεί ακριβώς περνά η σημερινή Βασ. Κωνσταντίνου. Η φωτογραφία ελήφθη το έτος 1880 πριν διαμορφωθεί το σύγχρονο Στάδιο και αποκτήσει μαρμάρινες κερκίδες…. 

Πηγή: Heritage collections – University of Strasbourg libraries Titre original:  Vue panoramique d’Athènes prise de Licabette. Photographe Sébah, Pascal (1823-1886)…. 

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/tria-spitia-sto-vouno-ena-megaro-stous-propodes-ke-mia-toxoti-gefira-ti-ine-na-to-pari-to-potami/

http://www.mixanitouxronou.gr/pia-ine-i-pasignosti-periochi-sto-kentro-tis-athinas-pou-pernouse-o-ilisos-potamos-ke-iche-spitia-me-keramidia-stin-kiti-tou-eki-chtistikan-politeli-xenodochia-ke-polikatikies/

Μιχαλακοπούλου-1966-700x481

Περισσότερα από 6,5 δισεκατομμύρια διατέθηκαν από το περίφημο μεταπολεμικό σχέδιο Μάρσαλ για αντιπλυμμηρικά και αποχετευτικά έργα στην Αθήνα. Ετσι εξαφάνισαν τον Ιλισσό και τα σπίτια με τα κεραμίδια στην κοίτη του. Στην φωτογραφία του ΄60 διακρίνουμε ελάχιστα από αυτά στην οδό Μιχαλακοπούλου, που γλύτωσαν προσωρινά απο την μπουλτόζα…. 

http://eliaserver.elia.org.gr/elia/site/content.php?sel=22&showimg=true&firstDt=182&present=462859

10603529_10204983981062548_6038054556331297196_n

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=600383170039588&set=a.474018302676076.1073741829.100002037304113&type=1&fref=nf

1922376_600383170039588_466405316_n

http://urbanspeleology.blogspot.gr/2013/07/blog-post_21.html

ΕτικέτεςΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ,ΒΡΑΧΟΓΡΑΦΙΕΣ,ΙΛΙΣΟΣ,ΝΟΜΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ,ΣΠΗΛΑΙΟ ΠΑΝΟΣ,ΥΠΟΓΕΙΑ ΑΘΗΝΑ

«Αντίθετα με τα στοιχειά της φύσης που ενοικούν τις γέφυρες στα παραδοσιακά παραμύθια,είναι κοινός τόπος πως οι γέφυρες στις μεγαλουπόλεις στεγάζουν συχνά παράνομες,παρασιτικές ή/και έκπτωτες δραστηριότητες των κοντινών κοινοτήτων…» *

Μια από τις πρώτες συνοικίες γύρω από το λόφο του Αρδηττού ήταν το λεγόμενο “βατραχονήσι”. Η ονομασία προέκυψε επειδή στο σημείο αυτό ο ποταμός Ιλισός χωριζόταν σε δύο σκέλη, ανάμεσα στα οποία σχηματιζόταν “νησί” με αμέτρητα βατράχια, που ζούσαν δίπλα στις όχθες. Τα δύο παρακλάδια λίγο παρακάτω, στην κρήνη Καλλιρρόη, έσμιγαν ξανά σε μια μικρή βραχονησίδα (που και αυτή ενίοτε ονομαζόταν βατραχονήσι) σχηματίζοντας καταρράκτες εκατέρωθεν. Το ένα από τα δύο όμως, ύστερα από την καταστροφική πλημμύρα του Αγίου Φιλίππου -τέλη του 1896- επιχωματώθηκε, και ταυτόχρονα το βατραχονήσι έπαψε να είναι νησί! Το σκέλος που έμεινε ήταν αυτό που βρισκόταν από την πλευρά του Αρδηττού, το οποίο μάλιστα από σχετικά σχεδιαγράμματα προκύπτει ότι ανοίχτηκε κάποια μεταγενέστερη εποχή (μεσαιωνική κοίτη), ενώ η αρχική πορεία του ποταμού διέγραφε τη διαδρομή του σκέλους που καταργήθηκε. Από εκεί, λοιπόν, μέχρι τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης σώζεται στο βατραχονήσι -όπου και η εκκλησία της Αγίας Φωτεινής- ένα μικρό μόνο (ανενεργό πια) τμήμα ακάλυπτης κοίτης, παράλληλα με τη Βασιλέως Κωνσταντίνου προς την πλευρά του Ολυμπιείου, το οποίο έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός χώρος.

ΓΙΑ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΘΕΜΑ: «διαβάστε περισσότερα» (κλικ κάτω αριστερά)
Βρισκόμαστε σε μια παμπάλαια περιοχή της Αθήνας, που σήμερα μπορούμε να λέμε πως περιλαμβάνει μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα εναπομείναντα μυστικά σημεία της νέας πρωτεύουσας…

Τα ερείπια του ιερού της Αγροτέρας Αρτέμιδος με την αρχαία πηγή, την εκκλησία της Αγίας Φωτεινής στη θέση αρχαίου ναού της Εκάτης και βωμού των Ιλισιάδων Μουσών, το σημείο όπου βρισκόταν η κρήνη Καλλιρόη από την οποία προερχόταν το νερό του Κλήδονα (βλ. σχετικό άρθρο μου «Φωτιές Α. Γιάννη» στο περιοδικό Mystery τ. 92) και άλλων τελετών, και τη σπηλιά του Πάνα… Κοντά μάλιστα στο βωμό των Ιλισιάδων Μουσών υπήρχε πλάτανος “ευθαλής”, όπου συνήθιζε να μεταβαίνει ο Σωκράτης με τους μαθητές του.

Η γέφυρα του Όθωνα στον Ιλισό, δημαρχούντος Ιωάννη Κόνιαρη…

Εκεί ήταν κατά τους παλιούς ο νεραϊδότοπος, στο σημείο όπου υπάρχει ακόμα κάτω από το σημερινό δρόμο η τρίτοξη παλαιά πέτρινη γέφυρα (εποχής Όθωνα) της αρχαίας κοίτης του Ιλισού, που σώζεται μέχρι σήμερα. Ακριβώς κάτω από την παλιά γέφυρα διέρχεται η υπόγεια πια κοίτη του σημερινού Ιλισού μέσα από ένα πραγματικά δαιδαλώδες δίκτυο υπογείων στοών που ξεκινούν, όπως έχουμε δει, από διάφορες περιοχές και καταλήγουν στην Καλλιθέα κι από κει στο Φάληρο, αποτελώντας ένα μέρος του δικτύου των υπονόμων αποχέτευσης ομβρίων υδάτων της πόλης.

Η γέφυρα σήμερα, μπορεί να μας «μαρτυρήσει» μερικά στοιχεία που αφορούν την ιστορία της. Αν παρατηρήσουμε καλύτερα, η πολύ δυσδιάκριτη επιγραφή που υπάρχει χαραγμένη πάνω ακριβώς από το μεσαίο τόξο αναγράφει:

ΕΠΙ ΟΘΩΝΟΣ Α΄

ΔΗΜΑΡΧΟΥΝΤΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΟΝΙΑΡΗ Ο ΔΗΜΟΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΤΗΝ ΓΕΦΥΡΑΝ ΕΔ……….

Ο Ιωάννης Κόνιαρης (1801-1872) διετέλεσε δήμαρχος Αθηνών δύο φορές, από τις29 Αυγούστου 1851 ως τις 22 Νοεμβρίου 1853 και εν συνεχεία ως τις 23 Νοεμβρίου1854. Η γέφυρα αυτή λοιπόν είναι έργο της εποχής εκείνης (1852-1854), επί βασιλείας του Όθωνος Α΄ του πρώτου «Βασιλέα της Ελλάδος», και μοναδικού που έλαβε τον τίτλο αυτό.
Κατά την τελευταία υπογειοποίηση του Ιλισού, η γέφυρα εγκιβωτίστηκε από τον τσιμεντένιο σκελετό του υπερκείμενου δρόμου. Η νότια πλευρά των αψίδων φράχθηκε με πέτρινο τοίχο, αφήνοντας όμως περιθώριο επικοινωνίας μεταξύ τους.

Στην άλλη πλευρά τσιμεντένια υποστυλώματα στήθηκαν σε επαφή με το βόρειο μέτωπο, καταστρέφοντας έτσι τα δύο βασιλικά οικόσημα που υπήρχαν εκεί.

Κατά καιρούς δε, γίνεται προσπάθεια για περιορισμό της εισόδου κάτω από τις αψίδες με σιδερένια παραπετάσματα, τα οποία όμως δεν υπάρχουν πια.

΄Οψη της καμάρας από μέσα προς τα έξω…

Ακριβώς κάτω από τη λεωφόρο Καλλιρρόης.Παρακάτω, η γέφυρα σε φωτογραφία του 1960, διαμπερής, με το δρόμο της εποχής να περνάει από πάνω της, αλλά και τον Ιλισό να διέρχεται κανονικά από κάτω.Σήμερα, στη δεξιά καμάρα υπάρχουν φαρδιοί σωλήνες που οδηγούν τα(όποια) νερά στο τούνελ της υπόγειας κοίτης, κάτω από την Καλλιρρόης.
Όλη η περιοχή είναι γεμάτη από ακατανόητα στιγματοειδή σύμβολα και αραβικά σημάδια, που βρίσκονται γραμμένα παντού με μπογιά. Άραγε ποια να είναι η σημασία τους;
Ο αρχαιολόγος Στέλιος Λεκάκης δίνει μια πιθανή εξήγηση: «Προσεγγίζοντας το εσωτερικό του κεντρικού κλίτους της γέφυρας, το πρώτο που διαπιστώνει κανείς στις πλαϊνές πλευρές του είναι οι αραβικές λατρευτικές επιγραφές, που συνοδεύονται με απεικονίσεις μουσουλμανικών τεμενών στην ανατολική πλευρά. Με αυτές σχετίζονται οι τάπητες που εντοπίστηκαν (παλαιότερα) στο έδαφος και πιθανώς μαρτυρούν τη χρήση του τόπου ως τόπου προσευχής. Η θρησκευτική δραστηριότητα των μουσουλμάνων εύκολα μπορεί να συσχετισθεί με την απουσία επίσημου τεμένους στην Αθήνα, αν και οι λατρευτικές δραστηριότητες της επίσημης κοινότητας συνήθως στεγάζονται σε μισθωμένα σπίτια στην πρωτεύουσα.»
Όταν κυλούσε ο Ιλισός…Στις επόμενες φωτογραφίες, ο χρωματισμός δείχνει τα σημεία από όπου περνούσε το νερό, στα βράχια που σώζονται σήμερα στο βατραχονήσι.Ο χρωματισμός παρακάτω, δείχνει το σημείο οπού έφτανε το νερό του Ιλισού ποταμού.Στην επόμενη φωτογραφία, η τοποθεσία της νησίδας το 1960 και η Αγία Φωτεινή.Η Αγία Φωτεινή, ο λίθος εκ του φρέατος του Ιακώβ, και ο Άγιος Μπακνανάς!Η Αγία Φωτεινή πρέπει να είχε χτιστεί αρχικά κατά τον 4ο αιώνα πάνω στα θεμέλια του προγενέστερου ιερού (βλέπε εισαγωγή), ενώ ο σημερινός ναός είναι έργο του 1872.Είναι αφιερωμένος στη Σαμαρείτιδα πόρνη που έδωσε στον Ιησού το κύπελλο να πιει απ’ το πηγάδι που είχε ανακαλύψει ο Ιακώβ. Μέσα στην εκκλησία και κάτω από το εικόνισμα της Αγίας Φωτεινής εκτίθεται μάλιστα και ένας “λίθος εκ του φρέατος του Ιακώβ”! Υποτίθεται ότι είναι από τα Ιεροσόλυμα, και ανήκει στο πηγάδι του Ιακώβ.

Επίσης στο εσωτερικό του ναού, υπάρχει και εικόνα με το Μαρτύριο του Αγίου Μιχαήλ του Αθηναίου, του Μπακνανά. Ο Νεομάρτυς Μιχαήλ ο Κηπουρός, ο επονομαζόμενος Μπακνανάς,γεννήθηκε στην Αθήνα το 1753 και έζησε στη συνοικία της Βλασσαρούς(Αρχαία Αγορά). Κάποια ημέρα, συνελήφθη από Τούρκους φύλακες και κατηγορήθηκε ότι μετέφερε κρυφά μπαρούτι για τους Έλληνες. Οδηγήθηκε στον κριτή όπου και διαμαρτυρήθηκε,αλλά καταδικάστηκε σε θάνατο, εκτός και εάν δεχόταν να ασπασθεί το Μωαμεθανισμό.Όμως απάντησε αγέρωχα: «Δεν τουρκεύω».
Οδηγήθηκε λοιπόν στον τόπο της εκτέλεσης,στον αρχαίο ναό του Ολυμπίου Διός (βλ. παρακάτω χάρτη αρ.16). Στην αρχή ο δήμιος τον χτύπησε με αντεστραμμένο ξίφος στο λαιμό για να τον εκφοβίσει, προσδοκώντας την μεταστροφή του. Όμως ο γενναίος Αθηναίος τον παρότρυνε με θάρρος: «Χτύπα για την πίστη». Στην πρώτη κολώνα του Ολυμπιείου, το ακόλουθο επιγραφικό χάραγμα: «1771 Ιουλίου 9. Απεκεφαλίσθη ο Πακνανάς Μιχάλης»,αποτύπωσε το γεγονός για την ιστορία.Το μοναδικό παρεκκλήσιο της Αθήνας, αφιερωμένο στον Άγιο Μιχαήλ, βρίσκεται στην εκκλησία της Αναλήψεως στο Νέο Κόσμο, περιοχή στην οποία -κατά την παράδοση- βρίσκονταν οι κήποι του Αγίου. Προς τιμήν του,ένας από τους κεντρικότερους δρόμους της περιοχής, φέρει το όνομά του (Οδός Μπακνανά), όπως και η παρακείμενη στάση του τραμ. Στην Αγία Φωτεινή όμως, που είναι η κοντινότερη εκκλησία στον τόπο του μαρτυρίου, τιμούν κάθε 9 Ιουλίου το θάνατό του, λειτουργώντας επίσης και επί τόπου, στον πρώτο δηλαδή στύλο του ναού του Ολυμπίου Διός.Στο παρακάτω σχέδιο, απεικονίζεται η ευρύτερη περιοχή του Ιλισού, με ότι υπήρχε εκεί από το 86 π.Χ. (κατάληψη Αθηνών από το Σύλλα), έως το 267 μ.Χ. (καταστροφή της πόλης από τους Ερούλους).

Απέναντι από τη θέση της Αγίας Φωτεινής, υπήρχε από αρχαιοτάτων χρόνων η κρήνη Καλλιρρόη (αργότερα Εννεάκρουνος), η μόνη -κατά τον Παυσανία- πηγή στην αρχαία Αθήνα με καλό και πόσιμο νερό (αρ. 18 χάρτη).

Το σπήλαιο του Πανός και η μυστική ανάγλυφη μορφή του θεού!
Πολύ κοντά στην Αγία Φωτεινή, ακριβώς κάτω από το δρόμο, βρίσκεται μια μικρή σπηλιά, που σύμφωνα με αρχαιολόγους, κατά την Πελασγική εποχή ίσως να είχε χρησιμοποιηθεί ως κατοικία.

Ονομάζεται σπήλαιο ή ιερό «του Πανός», επειδή στο δεξί κατακόρυφο λαξευμένο τοίχωμά της, υπήρχε ανάγλυφο με τη μορφή του θεού Πάνα. Η θέση και το σχήμα της σπηλιάς φαίνεται ευκρινώς και στο σχέδιο που παραθέσαμε στην αρχή, ενώ οι σχετικές με αυτήν λεπτομέρειες υπάρχουν στην παρακάτω αναφορά, που βρίσκεται τοποθετημένη κοντά στη σπηλιά, μαζί με το σχεδιάγραμμα.

Μέρος του σπηλαίου διατηρείται μέχρι σήμερα, η βραχογραφία όμως με τη μορφή του Πάνα, διακρίνεται με πολύ μεγάλη δυσκολία. Να καταστράφηκε άραγε από την ατμοσφαιρική ρύπανση που επέφερε τη διάβρωση του βράχου, ή επειδή απλά κανένας «αρμόδιος» δεν ενδιαφέρθηκε να λάβει τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας κατά τις προηγούμενες δεκαετίες;

Ακριβής αναπαράσταση της βραχογραφίας του θεού Πάνα

Αναφορικά με την τύχη του σπηλαίου θα προσθέσουμε ότι σύμφωνα με τοπογραφικό σχέδιο του Υπουργείου Συγκοινωνιών, ο χώρος μετετράπη σε λατομείο για τις ανάγκες των οικοδομών της περιοχής, όπως μας πληροφορεί ο Β. Στάμος.

Το νεκροταφείο των Διαμαρτυρόμενων και τα Μνημούρια.
Στη γειτονική τώρα περιοχή, στο νοτιοανατολικό άκρο του Ζαππείου και πιο κοντά στο Στάδιο, υπήρξε νεκροταφείο των Διαμαρτυρόμενων (Προτεσταντών) από το 1834, μέχρι το 1914 που μεταφέρθηκε στο Α΄ Νεκροταφείο. Γενικότερα, γύρω από τον Ιλισό, είχαν πραγματοποιηθεί και άλλες προσπάθειες οργανωμένης ταφής νεκρών ξένων δογμάτων, πολλές από τις οποίες μεταφέρθηκαν επίσης στο Α΄ Νεκροταφείο. Σε άλλες πηγές αναφέρεται, για την ίδια περίοδο, και η ύπαρξη νεκροταφείου των Βαυαρών στρατιωτών κοντά στην Αγία Φωτεινή, όπου πράγματι πρέπει να υπήρχε κάποιος τόπος ταφής τους. Επίσης, συναντάμε αναφορές για νεκροταφείο Καθολικών Βαυαρών στο Π. Ηράκλειο, κοντά στον καθολικό ναό του Αγ. Λουκά. Να σημειωθεί σχετικά, ότι ο Όθων ήρθε στην Ελλάδα, συνοδευόμενος και από 3850 Βαυαρούς στρατιώτες. Επίσης, κατά την Τουρκοκρατία, υπήρχαν συγκροτημένα νεκροταφεία Τούρκων κοντά στο Ολυμπιείο, με την ονομασία «Μνημούρια».

Η παραπάνω φωτογραφία (του Κων/νου Αθανασίου) απεικονίζει το νεκροταφείο των Διαμαρτυρόμενων το 1890, και τη γέφυρα του Ιλισού που υπήρχε τότε στη θέση εκείνη.

Κείμενο: Παναγιώτης Δευτεραίος

Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Γλαράκης, Παναγιώτης Δευτεραίος
Δραστηριότητα: urban bike exploration – urban speleology
Συμμετείχαν: Αλέξανδρος Γλαράκης, Παναγιώτης Δευτεραίος
Πληροφορίες κειμένου (ενδεικτική βιβλιογραφία):

1. Κ. Τσολάκος, Η ιστορία της Αθήνας, του Ιλισού & των γύρω περιοχών, Αθήνα 2003
2. David W. Rupp, Αθηναϊκοί Περίπατοι, Αθήνα 2004
3. Β. Στάμος, Υπόγεια Αθήνα; Η συνομωσία ενός μύθου, Αθήνα 2003
4.*Στέλιος Λεκκάκης, αρχαιολόγος
5. ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
6. Βιογραφία Αγ. Μιχαήλ Μπακνανά
7. Εφημερίδα «Ο Μικρός Ρωμηός», Φύλλο 6 (πληροφορίες & φωτό νεκροταφείου)


Αναζητήστε περισσότερες εξερευνήσεις, άρθρα και φωτογραφίες από τις μυστικές γωνιές της Αθήνας,ανακαλύπτοντας άγνωστα ιστορικά στοιχεία της πόλης μας, στο ιστολόγιο τηςΟΜΑΔΑΣ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ.

Πηγή: ΑΣΤΙΚΗ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ

Για οσους -ες η ιστορια ειναι οδηγος για το σημερα.Ελπιζω να βρω πολιτες απο την Ερμιονιδα.

http://www.efsyn.gr/arthro/synedrio-gia-ta-dekemvriana-1944-stis-12-13-dekemvrioy

Συνέδριο για τα Δεκεμβριανά 1944 στις 12-13 Δεκεμβρίου

afisa-dekembriana-1944.jpg

Αφίσα - Συνέδριο Δεκεμβριανά 1944Κλικάρετε την εικόνα για να δείτε την αφίσα του συνεδρίου

Η ένοπλη σύγκρουση που ξέσπασε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1944, κατέχει κομβική θέση στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Τα Δεκεμβριανά χαρακτηρίστηκαν από την έκρηξη βίας, που κόστισε τη ζωή σε χιλιάδες ενόπλους και αμάχους, όπως και από την πρωτοφανή βρετανική στρατιωτική επέμβαση. Γεγονός καμπή στη δεκαετία του 1940 επισφράγισαν  την πολιτική πόλωση και τις εμφύλιες συγκρούσεις της Κατοχής, αλλά και δημιούργησαν καταστάσεις που οδήγησαν την Ελλάδα στον εμφύλιο πόλεμο. Επιπλέον, τα Δεκεμβριανά συνιστούν την επιτομή του «διαιρετικού παρελθόντος» καθώς μετατράπηκαν σε πεδίο ενός πολέμου προπαγάνδας, αλλά και συγκρότησης αντίθετων πολιτικών ταυτοτήτων.

Εβδομήντα χρόνια μετά, το συνέδριο που διοργανώνουν τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας και το Φόρουμ Κοινωνικής Ιστορίας με θέμα «Δεκεμβριανά 1944. Το παρελθόν και οι χρήσεις του» (12-13 Δεκεμβρίου 2014, αμφ. Δρακόπουλου) φιλοδοξεί να αποτελέσει την αφετηρία μιας νέας συζήτησης τόσο για τα γεγονότα εκείνης της εποχής όσο και για τον τρόπο με τον τρόπο εγγράφηκαν στην συλλογική μνήμη και τον πολιτικό λόγο. Στο συνέδριο ιστορικοί θα παρουσιάσουν νέες έρευνες και θα συζητήσουν για την πόλη ως πεδίο μάχης, τη βρετανική στρατιωτική επέμβαση, τα Δεκεμβριανά σε άλλες πόλεις, τη βία και τα θύματα των συγκρούσεων, όπως και για τη μνήμη των Δεκεμβριανών στα κατοπινά χρόνια.

Στο συνέδριο συμμετέχουν οι: Μάριος Αθανασόπουλος, Ιάκωβος Ανυφαντάκης, Μανόλης Αρκολάκης, Πολυμέρης Βόγλης, Δανάη Γιαννοπούλου, Στράτος Δορδανάς, Γεωργία Ιμσιρίδου, Βαγγέλης Καραμανωλάκης, Φίλιππος Κάραμποτ, Μανόλης Κασιμάτης, Κώστας Κατσούδας, Ελένη Κούκη, Ελένη Κυραμαργιού, Τάσος Κωστόπουλος, Ηλίας Νικολακόπουλος, Κώστας Παλούκης, Δέσποινα Παπαδημητρίου, Ιωάννα Παπαθανασίου, Αθανάσιος Παπαντωνίου, Ελένη Πασχαλούδη, Αλεξάνδρα Πατρικίου, Έλενα Πατρικίου, Τάσος Σακελλαρόπουλος, Ελένη Στριφτόμπολα, Μάγδα Φυτιλή, Πέτρος Φωκαΐδης, Μενέλαος Χαραλαμπίδης.

info

«Δεκεμβριανά 1944. Το παρελθόν και οι χρήσεις του»

12 & 13 Δεκεμβρίου 2014

Αμφιθέατρο «Ιωάννης Δρακόπουλος, Κεντρικό κτίριο Πανεπιστημίου Αθηνών (Προπύλαια)

Διοργάνωση: Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας – Φόρουμ Κοινωνικής Ιστορίας

Την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου θα γίνει ιστορικός περίπατος στο κέντρο της Αθήνας με θέμα: «Αναζητώντας τα ίχνη των Δεκεμβριανών. Μια ιστορική περιήγηση στο κέντρο της Αθήνας (Εξάρχεια-Ομόνοια-Μεταξουργείο)». Συνάντηση στις 11.30 στην Πλατεία Κάνιγγος.

Τον Δεκεμβρη τον ακουσα μικρος απο την μανα μου.Ο παπους μου Κωνσταντινος  Παπαδόγιαννης  με τον Μπακιρτζη  στον ΕΛΑΣ, η μεγαλη κορη (η αγαπημενη θεια μου η Τερεζα και ο αντρας της Τακης Ρουβαλης παντρεμενοι λιγους μηνες πριν) ΕΛΑΣιτες και η γιαγια μου κρατωντας απ το χερι την μανα μου στην λαοθαλασσα στην πλατεια Συνταγματος.Καθε φορα που μου ελεγε την ιστορια εκανε τους ηχους των ριπων και μετα οι νεκροι…Την αλλη μερα γεμισε στην κηδεια η Αθηνα διαδηλωτες. Επεσατε θυματα αδερφια εσεις σε ανιση μαχη κι αγωνα….με ενα στομα εκατονταδες χιλιαδες κοσμος.Ενα μηνα μετα  αρχες Γεναρη το φευγιο η αποχωρηση μεσω της Παρνηθας χιλιαδων δημοκρατων απο την Αθηνα μαζι και η οικογενεια μου…

Ταγματασφαλητες συνεργατες των Γερμανων, αντικομμουνιστες , Παπανδρεου, Βασιλικοι ,Αγγλοι, αστικος κοσμος ,ολοι μαζι εναντια στον λαο.Και ο λαος ; Ο ενοπλος λαος; Τα εκατονταδες χιλιαδες οργανωμενα μελη του ΚΚΕ; Εκει ψαξτε να βρειτε στον Σταλιν τις απαντησεις.Γιατι η τοτε ηγεσια του ΚΚΕ  εχει χρεωθει στην συνειδηση του λαου μας .Και ας βριζουν οι εκαστοτε αρχηγοι του ΚΚΕ  αντικομμουνιστες οσους το θυμιζουν.Μονο ο Φλωρακης μεσα απο τα γραπτα του Φαρακου ειχε το αναστημα να μιλησει για αυτη τη περιοδο και να πει αυτο που εμεινε σαν συλλογικο τραυμα στην μνημη της αριστερας.

http://left.gr/news/ena-fotografiko-afieroma-sto-dekemvri-toy-1944

Οι αντιστασιακοί, την είχαν την εξουσία και την παραδώσαν. Άμα έχεις την εξουσία και την παραδίδεις, κάνεις ανοιχτή προδοσία.

Χαρίλαος Φλωράκης:  Σε ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το 1991

Γρηγόρη Φαράκος: Μαρτυρίες και Στοχασμοί)

Θα μπορουσε η Ελλαδα να τραβηξει εναν αλλο δρομο περα απο το δευτερο ανταρτικο και την μεταπολεμικη τρομοκρατια (μεχρι και το 1974)που ακολουθησε;Θα ταν αυτος ο δρομος σαν της Ρουμανιας της Αλβανιας της Βουλγαριας η μηπως σαν της Γιουγκοσλαβιας.Μηπως το Ελληνικο ΚΚΕ θα μπορουσε να παιξει τον ρολο που επαιξαν το Γαλλικο και το Ιταλικο σε ενα αστικο καθεστως;Μηπως τελος η Ελλαδα θα μπορουσε να χαραξει για τον εαυτο της και την Ευρωπη ενα τελειως διαφορετικο δρομο μιας  κοινωνιας ανοικτης δημοκρατικης σοσιαλιστικης.Με τα αν δεν γραφεται η ιστορια.Ομως ο φτωχος λαος μας στα λιγα χρονια που ξεσηκωθηκε εναντια στους κατακτητες εχτισε ενα καθεστως που παρ ολα τα λαθη του ηταν μοναδικο σε ολη την Ευρωπη.Δημοκρατικο κοινωνικο δικαιο.Ισως αυτο φοβηθηκαν πανω απ ολα οι αστικες δυναμεις και οι ξενοι επικυριαρχοι.Αυτο το ονειρο θελησαν να πνιξουν στο αιμα.Στελνωντας  μηνυμα σε ολη την Ευρωπη για το ποιο θα ηταν το μεταπολεμικο τοπιο για τους λαους.Οι Ελληνες και οι Ελληνιδες τοτε οπως και τωρα εγιναν το παραδειγμα.Συρθηκαν με το ζορι απο τους Αγγλους και τα ντοπια τσιρακια τους  σε μια προσχεδιασμενη βιαιη αναμετρηση τον Δεκεμβρη την οποια ο λαος μας εξαντλημενος απο τους αλεπαλληλους πολεμους δεν ηθελε.Την εδωσε με δισταγμους και πισωγυρισματα.

Οπως η μανα μου μου μιλησε για το ’44 για αυτα που εζησε και οι μνημες της με σημαδεψαν πανω απο την προπαγανδα των νικητων  που ακολουθησε σε ολη μου την ζωη ετσι και εγω συνεχιζω στα δικα μου παιδια να μιλω για την αληθινη ιστορια του τοπου μας. Πως δηλαδη οι συνεργατες των κατακτητων οι ταγματασφαλητες αθωωθηκαν και συμμετειχαν στην εξουσια τα επομενα χρονια με την καλυψη των φιλοβασιλικων Αγγλων και μετα των αντικομμουνιστων Αμερικανων.Πως οι γονεις μας  που παλεψαν για την ελευθερια μας σταλθηκαν στο αποσπασμα, τα ξερονησια τις φυλακες , τα βασανιστηρια ,την εξορια ( η και την μεταναστευση για οσους δεν μπορουσαν α βρουν δουλεια εδω λογω κοινωνικων φρονηματων) .Πως η Σταλινικη ΕΣΣΔ αφησε τους Ελληνες  κομμουνιστες ανυπερασπιστους στα χερια του  Τσωρτσιλ και των Αμερικανων στα πλαισια του παγκοσμιου συσχετισμου δυναμεων.

http://boraeinai.blogspot.gr/2013/04/blog-post_5991.html

στα «Δεκεμβριανά» (οπότε ένα τμήμα γκρεμίστηκε από ανατίναξη),

σάρωση0035

Βρετανική περίπολος προσπερνά πτώματα κρατουμένων που είχαν προσπαθήσει
να δραπετεύσουν από τις φυλακές Αβέρωφ – See more at: http://left.gr/news/ena-fotografiko-afieroma-sto-dekemvri-toy-1944#sthash.DBdRqSfw.dpuf

 

http://left.gr/news/ena-fotografiko-afieroma-sto-dekemvri-toy-1944

Θα γινόταν συνάντηση της ελληνικής κυβέρνησης και του ΕΛΑΣ υπό την εποπτεία του Τσώρτσιλ και δεν υπήρχε ηλεκτρικό., Πάνω σε ένα τεράστιο τραπέζι είχαν τοποθετηθεί δώδεκα λάμπες θυέλλης που φώτιζαν το χώρο.

Οι σύνεδροι μπήκαν στο δωμάτιο. Στη μια πλευρά κάθισε ο Τσώρτσιλ, ο Άντονι  Ήντεν, ο σερ Χάρολντ Αλεξάντερ (διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στη Μεσόγειο), ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, ο συνταγματάρχης Ποπώφ και ο Αμερικανός πρέσβης Λίνκολν Μα Γω. Απέναντι τους κάθησαν τα μέλη της ελληνικής κυβέρνησης με τον Παπανδρέου επικεφαλή..  …

Φωτογράφιζα από την ελληνική πλευρά του τραπεζιού σημαδεύοντας με το φακό τον Τσώτσιλ. Μετά από μερικές λήψεις βρυχήθηκε: «φωτογράφησε τους Έλληνες. Είναι το δικό τους σώου» …. Η αντιπροσωπεία του ΕΛΑΣ δεν είχε φτάσει ακόμη. Παρά την εγγύηση που είχε δώσει ο Σκόμπι για ασφαλή διέλευση , η αντιπροσωπεία του ΕΛΑΣ αντιμετώπισε προβλήματα και καθυστέρησε να περάσει τις γραμμές.

(Dmitri Kessel)

– See more at: http://left.gr/news/ena-fotografiko-afieroma-sto-dekemvri-toy-1944#sthash.DBdRqSfw.dpuf

http://users.sch.gr/deshourmou/NEA%20PATRIDA/xourmouzis.htm

  • Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΧΟΥΡΜΟΥΖΗ

Ο παππούς Χουρμούζης Χουρμουζιάδης γεννήθηκε στο Τσακήλι Τσατάλτζας το 1900. Όντας φιλομαθής, και μεγαλώνοντας σε μια οικογένεια που αγαπούσε τα γράμματα και είχε παράδοση στη μόρφωση, επόμενο ήταν να μορφωθεί κι αυτός. Σε ηλικία δεκατεσσάρων χρόνων, λόγω των δύσκολων συνθηκών της εποχής και της επιστράτευσης του πατέρα του Ξενοφώντα, αναγκάστηκε να δουλέψει σε ένα φούρνο σε μια γειτονική κωμόπολη το Χαδίμκοϋ. Από το 1918 δούλεψε για λογαριασμό των Άγγλων στην Κωνσταντινούπολη, όπου έμαθε πολύ καλά και την αγγλική γλώσσα. Επίσης μιλούσε και έγραφε πολύ καλά τα τουρκικά. Με την ανταλλαγή του 1924 αναγκάζεται κι αυτός να ακολουθήσει τη μοίρα των συγχωριανών του και να καταλήξει στο Παλαίφυτο μαζί με την οικογένειά του. Εκεί το 1926 παντρεύεται τη γιαγιά μου Δέσποινα Γεωργίου Ιακωβάκογλου.

Από αριστερά ο Χουρμούζιος Χουρμουζιάδης το 1914

H οικογένεια του παππού μου Χουρμούζη Χουρμουζιάδη εξαιτίας των εξαιρετικά δυσμενών συνθηκών ζωής, των ασθενειών, των κουνουπιών, της υγρασίας, και του μικρού κλήρου, αποφάσισε να φύγει από το Παλαίφυτο και να πάει στο Διαλεχτώ Καβάλας το 1927. Άλλωστε στην περιοχή της Καβάλας είχαν πάει νωρίτερα και άλλα μέλη της οικογένειας. Εκεί στο Διαλεχτώ γεννιούνται ο πατέρας μου Γιώργος το 1928 και ο θείος μου Νίκος το 1930. Στο Διαλεχτώ τους δόθηκε σπίτι που ανήκε σε Τούρκους ανταλλάξιμους, καθώς και μικρός κλήρος χωραφιών. Στην κοιλάδα του Νέστου κύρια ασχολία των κατοίκων υπήρξε η εντατική καλλιέργεια του καπνού, της ποικιλίας πασμάς. Ο καπνός, εκλεκτής ποιότητας, κέρδισε τις αγορές της Ευρώπης και έφερε πολλά χρήματα στην περιοχή. Η παραγωγή του καπνού αυξήθηκε κατακόρυφα την περίοδο 1930-1940 και έφτασε μέχρι ένα εκατομμύριο οκάδες το χρόνο, ενώ η τιμή του ανέβηκε στη μία λίρα η οκά. Από το 1928 άρχισε σε όλα τα χωριά η ίδρυση αγροτικών Συνεταιρισμών, οι οποίοι εξασφάλιζαν στα μέλη τους ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ασφάλιση της παραγωγής.

Παστάλιασμα καπνού στο Διαλεχτώ

Οι κάτοικοι του Διαλεχτού ασχολήθηκαν με την καλλιέργεια του καπνού που τους ήταν γνωστή από την πατρίδα τους. Το 1930 ίδρυσαν και τον Αγροτικό Πολιτικό Σύλλογο «Η Πρόοδος», με στόχο την οργάνωση των καπνοπαραγωγών και τη βελτίωση της οικονομικής τους κατάστασης. Ο παππούς μου Χουρμούζης ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του . Στο αρχείο της οικογένειας υπάρχει το πρακτικό συνεδριάσεων του συλλόγου. Λόγω της ανάμειξής του όμως στο Αγροτικό Κόμμα και της αριστερής του ιδεολογίας , κυνηγήθηκε από την ασφάλεια Καβάλας και η οικογένεια του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Διαλεχτώ. Εκεί παρέμεινε μόνο ο αδερφός του Γιώργος Χουρμουζιάδης με την οικογένειά του.

Ξαναεπέστρεψε λοιπόν η οικογένεια στην περιοχή των Γιαννιτσών, όπου τους δόθηκε κλήρος 30 στρεμμάτων στην περιοχή της λίμνης. Στην αρχή κατέληξαν στο χωριό Καρυώτισσα, όπου ο παππούς βρήκε δουλειά, λόγω των γραμματικών του γνώσεων, ως γραμματέας της κοινότητας. Στην Καρυώτισσα γεννιέται και η κόρη τους Αργυρώ. Δεν παρέμεινε όμως πολύ καιρό σ’ αυτή τη θέση και το καθεστώς Μεταξά τον διώχνει από την κοινότητα λόγω της ανάμειξής του στο Αγροτικό Κόμμα και της κινητοποίησης των αγροτών. Μαζί του κατηγορείται και ο μπατζανάκης του Όμηρος Γεωργίου (που είχε παντρευτεί την αδερφή της γιαγιάς μου Άννα) που ήταν υπεύθυνος των έργων της αποξήρανσης της λίμνης Γιαννιτσών και απολύεται από τη δουλειά του. Ο παππούς φυλακίζεται για τρεις μήνες στις φυλακές της Βέροιας από 1/6/1938 μέχρι τις 16/8/1938. Στις 10/9/1939 εκτοπίζεται στην Ανάφη, όπου παραμένει μέχρι τις 15/2/1940. Σ΄αυτό το διάστημα η οικογένεια κυνηγημένη φεύγει από την Καρυώτισσα και καταλήγει στο Παλαίφυτο, όπου μένει με ενοίκιο στο σπίτι της γιαγιάς μου Αναστασίας Καραμπινάκη. Χρόνια αργότερα το 1947 τα δυό αγόρια θα καταφέρουν να χτίσουν το δικό τους σπίτι, σε οικόπεδο που τους παραχωρήθηκε από την κοινότητα.

1949-Γιώργος, Ρούλα, Νίκος μπροστά στο σπίτι

Στην κατοχή ο παππούς συμμετέχει στο ΕΑΜ και αναλαμβάνει δράση σαν πολιτικός καθοδηγητής, με το ψευδώνυμο «Κρίτων». Στις 18/10/1941 συλλαμβάνεται από τους Γερμανούς και φυλακίζεται στο στρατόπεδο Παύλου Μελά. Το στρατόπεδο αυτό στη διάρκεια της κατοχής ήταν στρατόπεδο συγκέντρωσης αντιστασιακών, τόπος εκτελέσεων και βασανιστηρίων. Εκεί, στο στρατόπεδο «Παύλου Μελά», μια ολόκληρη πολιτεία από δεσμίους των ναζί είναι εγκλωβισμένη. Μελανό, άθλιο το σκηνικό τούτης της παγερής φυλακής. Η φτώχεια, η πείνα, το κρύο, οι ψείρες, οι αρρώστιες, η δυστυχία, οι εξευτελισμοί και τα τρελά βασανιστήρια θερίζουν τους φυλακισμένους. Κι οι κλούβες της Κατοχής πάνε και έρχονται βαρυφορτωμένες. Γεμίζουν από μελλοθανάτους κι επιστρέφουν άδειες. Εκεί παρέμεινε μέχρι τις 25/2/1942. Ήταν καταδικασμένος σε θάνατο και θα τον έστελναν για εκτέλεση. Μάλιστα είχε κακοποιηθεί τόσο πολύ, που στο χωριό έφτασε η είδηση ότι είχε πεθάνει. Όμως με την παρέμβαση μιας ιερόδουλης που δούλευε για τους Γερμανούς και η οποία καταγόταν από το χωριό και λυπήθηκε την οικογένειά του κατάφερε να γλυτώσει και να ελευθερωθεί.

Στρατόπεδο Παύλου Μελά

Με το που απελευθερώνεται συνεχίζει την αντιστασιακή του δράση στο ΕΑΜ. Τον Οκτώβρη του 1942 συμμετείχε στη μεγάλη Παμμακεδονική Συνδιάσκεψη της ΕΠΟΝ, που έγινε στο Καταφύγι Πιερίων και στην τριήμερη συνδιάσκεψη του ΕΑΜ Δυτικής Μακεδονία στη Σκουτέρνα. Στο χωριό δεν μπορεί να επιστρέψει γιατί το έχουν καταλάβει οι Ομπαρλήδες και οι Γερμανοί και τον αναζητούν.

Παράλληλα τα αδέρφια του παππού μου Λευτέρης και Χριστόφορος είναι αντάρτες στο 30ο σύνταγμα του ΕΛΑΣ, που δρά στο Πάϊκο και που σύμφωνα με την υπεύθυνη γνώμη δυο πολεμάρχων της εθνικής αντίστασης, του στρατιωτικού αρχηγού του ΕΛΑΣ στρατηγού Στέφανου Σαράφη και του καπετάνιου της ομάδας μεραρχιών Μακεδονίας Μάρκου Βαφειάδη, ήταν από τα μαχητικότερα και καλύτερα οργανωμένα συντάγματα του ΕΛΑΣ. Ο Χριστόφορος συνελήφθη αιχμάλωτος μετά από μια φονική μάχη στο Πάϊκο, βασανίστηκε δε τόσο σκληρά που δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν το πτώμα του. Τον αναγνώρισαν μόνο από ένα γράμμα της γυναίκας του, που είχε πάνω του.

Για εφτά μήνες από τις 15 Μαρτίου μέχρι τις 18 Οκτωβρίου του 1944 ο Χουρμούζης βρίσκεται στην επαρχία Αριδαίας στους τομείς Εξαπλατάνου, Φούστανης, Νώτιας, Αρχαγγέλου, Αψάλου και στα Έμπεδα του Πάϊκου. Στην περιοχή αυτή διαδραματίζονται πολύ σοβαρά γεγονότα. Στα τέλη του 43 ιδρύθηκε η ΣΝΟΦ «Σλαβομακεδονικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο» και κύριο μέλημα της ο προσηλυτισμός σλαβόφωνων του ελληνικού χώρου στην Τιτοική «μακεδονική» ιδεολογία. Επί πλέον η ηγεσία του ΚΚΕ επέτρεψε την είσοδο στο ελληνικό έδαφος «γιουγκοσλαβομακεδονικών» παρτιζάνικων ομάδων καθώς και προπαγανδιστών για να διαφωτίσουν σλαβόφωνους χωρικούς. Στην πραγματικότητα στράφηκαν κατά του ελληνικού στοιχείου (ελληνόφωνο-σλαβόφωνο)με προοπτική να τεθούν σε εφαρμογή τα σχέδια του Τίτο για ενοποίηση της Μακεδονίας.

Τον Μάιο του 1944 αναπτύσσεται το αυτονομιστικό κίνημα του Τέμπο -υπαρχηγού του Τίτο – στους τομείς των συνόρων της Γιουγκοσλαβικής μακεδονικής μειονότητας των Σλαβόφωνων πληθυσμών των συνόρων. Με βάση αυτό το σχέδιο, που καθορίστηκε από το στρατηγείο του Τίτο , η Γιουγκοσλαβία εκβίασε το σχηματισμό στις μονάδες του ΕΛΑΣ των δύο σλαβομακεδονικών ταγμάτων (Βίτσι και Καϊμακτσαλάν) τον Ιούλιο και Αύγουστο 1944. Φαίνεται ότι η ηγεσία του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ αντιλήφθηκε εγκαίρως τον κίνδυνο και πήρε αυστηρά μέτρα επιτήρησης και περιορισμού των αυτονομιστικών δραστηριοτήτων. Όλο αυτό το διάστημα έγινε μεγάλος αγώνας από τα στελέχη του ΕΑΜ για την καταπολέμηση του χωριστικού προπαγανδισμού. Οπότε πάλι με εντολή από τη Γιουγκοσλαβία σκηνοθετήθηκαν στο δεύτερο δεκαήμερο του Οκτωβρίου 1944 η “εξέγερση” και το πέρασμα των δύο ταγμάτων του ΕΛΑΣ στα Σκόπια και την οργάνωσή τους εκεί σε ταξιαρχία του γιουγκοσλαβικού στρατού.

Τον Οκτώβρη του 1944 οι Γερμανοί ετοιμάζονται να φύγουν από την Ελλάδα. Ο Χουρμούζης κάνει μεγάλη περιοδεία για την οργάνωση του Α.Κ.Ε. Όταν ξεσπούν τα Δεκεμβριανά τον βρίσκουν στην Ξάνθη. Η περιοδεία κρατάει δύο μήνες: Δράμα, Καβάλα, Χρυσούπολη, Τοξότες, Ξάνθη, Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη, Διδυμότειχο, Ορεστιάδα. Εγκαθίστανται Νομαρχιακές Επιτροπές του Α.Κ.Ε σε όλες αυτές τις πόλεις με μεγάλες δυσκολίες γιατί οι περιοχές μόλις έχουν απελευθερωθεί από τη Βουλγάρικη κατοχή. ΣΑτις 6 Οκτωβρίου ο επαναστάτης Τερπέσεφ μίλησε στην Καβάλα, ότι οι Βούλγαροι φεύγουν από την Ελλάδα και παραδίδουν την περιοχή αυτή στους Έλληνες Ελασίτες και τους αρχηγούς της ΟΧΡΑΝΑ , που έκαναν στους Έλληνες τόσα εγκλήματα, στις ελληνικές αρχές για να τους τιμωρήσουν.

Οι Γερμανοί και οι Βούλγαροι φεύγουν, η Ελλάδα απελευθερώνεται. Οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες της Εθνικής Αντίστασης έγιναν προδότες. Και οι προδότες έγιναν εθνικόφρονες. Από την μία μέρα στην άλλη. Άνθρωποι ντυμένοι με γερμανικά ρούχα, άνθρωποι οι οποίοι βασανίζανε, με χειροβομβίδες ζωσμένοι στην μέση, την άλλη μέρα έγιναν αυτοί οι εθνικόφρονες. Και ξαφνικά όλοι οι άλλοι έγιναν προδότες. Και άρχισε ένα κυνηγητό που δεν είχε τέλος. Περνάει το 1945 με τέτοια τρομοκρατία και φθάνουμε στις εκλογές. Ακολουθεί η αποχή στις εκλογές του 1945 και από εκεί και πέρα άνοιξε ο δρόμος πλέον για την βασιλεία. Ό,τι χειρότερο μπορούσε να φανταστεί κανείς. Τρομοκρατία, ξυλοδαρμοί, την νύχτα ομάδες να σπάνε πόρτες, να πετάνε πέτρες επάνω στα κεραμίδια. Ο Χουρμούζης ξανασυλλαμβάνεται στις 18/2/1945 και κλείνεται για 14 μήνες στις φυλακές της Βέροιας. Αποφυλακίζεται στις 27/7/1946.

Από την εξορία (1948 Λήμνος, 1949 Μακρόνησος, 1950-1952 Αη Στράτης). Ο πρώτος από αριστερά είναι ο Μάνος Κατράκης, ο δεύτερος είναι ο Ρίτσος.

Είναι η περίοδος του Εμφυλίου πολέμου, η παρουσία του κρίνεται επικίνδυνη, γι΄αυτό και η ελευθερία του δεν κρατάει για πολύ. Στις 6/4/1947 συλλαμβάνεται και πάλι και εξορίζεται, αυτή τη φορά για 57 ολόκληρους μήνες στα ξερονήσια της Μακρονήσου του Αηστράτη και της Λήμνου. Απελευθερώνεται στις 25/12/1951, μετά τις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου 1951, που ανέλαβε Πρωθυπουργός ο Νικόλαος Πλαστήρας. Η Κυβέρνηση Πλαστήρα σε μια προσπάθεια κατευνασμού των διαιρέσεων του Εμφυλίου ψήφισε τον νόμο 2058/1952 με τον οποίον μετατράπηκαν σε ισόβια όλες οι θανατικές καταδίκες που είχαν έως τότε επιβληθεί, επετράπη η αναθεώρηση δικαστικών αποφάσεων του Εμφυλίου και διευκολύνθηκε η απόλυση ορισμένων κατηγοριών φυλακισμένων και εξορίστων. Με βάση το νόμο αυτό, στους μήνες που ακολούθησαν, απολύθηκαν από τις φυλακές οι περισσότεροι πολιτικοί κρατούμενοι κι έτσι από 14.000 περίπου τον Οκτώβρη του 51 μειώθηκε σε 5.500 (σχεδόν όλοι καταδικασμένοι σε ισόβια) τον Δεκέμβριο του 52.

Η ταυτότητά του στη Μακρόνησο

Η Μακρόνησος αποτελεί μία από τις μελανότερες σελίδες της ιστορίας του εμφύλιου πολέμου. Το 1947 εξορίζονται εκεί όλοι οι νεοσύλλεκτοι στρατιώτες με «ύποπτα φρονήματα», επανδρώνοντας τα τρία ειδικά τάγματα οπλιτών (Α’ ΕΤΟ, Β’ ΕΤΟ, Γ’ ΕΤΟ). Το 1948 δημιουργείται το 4ο τάγμα στο οποίο μεταφέρονται οι πολιτικοί εξόριστοι. Ο τρόμος και τα βασανιστήρια ήταν η μέθοδος για ιδεολογική αναβάπτιση η οποία θα δηλωνόταν με την δήλωση μετάνοιας . Έλληνες βασάνιζαν Έλληνες. «Πατριώτες» βασάνιζαν Πατριώτες. Σε σκηνές ενός ατόμου ζούσαν τρεις. Οι δοκιμασίες πολλές και κυρίως αυτή της δίψας. Όταν δεν μπορούσε να φτάσει το καΐκι που μετέφερε νερό, τους έδιναν αλμυρό μπακαλιάρο… Απειλές, ατομικοί και ομαδικοί βασανισμοί βρίσκονταν στο καθημερινό πρόγραμμα με σκοπό να σκύψουν το κεφάλι, να καμφθεί το ηθικό. Όσοι δεν υπέγραφαν δήλωση μετάνοιας μεταφέρονταν στην χαράδρα του Α’ ΕΤΟ κι από εκεί πέρναγαν στρατοδικείο. Στη Μακρόνησο ο Παππούς γνωρίζει όλα τα μεγάλα ονόματα της ελληνικής διανόησης: Ρίτσο, Θοδωράκη, Κατράκη κ.λ.π

Ο Αη Στράτης αποτελεί στην νεώτερη ιστορία το νησί με τα περισσότερα χρόνια παραμονής εξορίστων σε αυτό. Το Ιδιώνυμο του Βενιζέλου θεσμοθετεί τις εξορίες και από τότε ο Αη Στράτης γίνεται μόνιμος τόπος εξορίας. Κατά την περίοδο 1936-1940 (με τις απεργίες του 1936 και τη Δικτατορία Μεταξά) ξεπερνά τους 250 πολιτικούς εξόριστους. Το στρατόπεδο του Αη Στράτη ξανανοίγει δεύτερη φορά το 1946 έως και το 1949, όπου εξορίζονται με διοικητική προληπτική εκτόπιση και χωρίς συγκεκριμένο κατηγορητήριο περίπου 5000 άντρες και 500 γυναίκες. Από εκεί αργότερα μεταφέρονται στην Μακρόνησο.

Ο Αη Στράτης χρησιμοποιείται για τρίτη φορά ως τόπος εξορίας από το 1950 έως και το 1962. Μετά την λήξη του Εμφύλιου πολέμου στο νησί μετατοπίζονται αρχικά 1800 αμετανόητοι από την Μακρόνησο. Επιπλέον, με το κλείσιμο του στρατοπέδου των εξορίστων γυναικών στο Τρίκερι έρχεται και ένας μικρός αριθμός γυναικών. Ο αριθμός όμως αυτός διευρύνεται με νέες συλλήψεις και με ένα αριθμό από πολιτικούς κρατουμένους, που μόλις έχουν αποφυλακιστεί από τις διάφορες φυλακές. Συνολικά από τον Αη Στράτη την τρίτη περίοδο περνούν γύρω στους 4500 εξόριστους. Με τις άδειες και τις απολύσεις ο αριθμός των εκτοπισμένων είναι ωστόσο διαρκώς φθίνων και το στρατόπεδο κλείνει οριστικά το 1962. Συνολικά από τον Αη Στράτη πέρασαν γύρω στις 10.000 πολιτικοί εξόριστοι, άντρες, γυναίκες και μικρά παιδιά.

Στο Κάστρο της Λήμνου Αη Στράτης

Την 1η Αυγούστου του 1951 ιδρύεται η Ε.Δ.Α σαν συνασπισμός κομμάτων της αριστεράς, με την πρωτοβουλία του εκτός νόμου τότε τελούντος Κ.Κ.Ε., με πρόεδρο τον Ιωάννη Πασαλίδη. Την ιδρυτική διακήρυξή της υπέγραψαν μικρά αριστερά κόμματα που ήταν νόμιμα εκείνη την περίοδο: το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας, ο Δημοκρατικός Συναγερμός, το Κόμμα Αριστερών Φιλελευθέρων, και το Δημοκρατικό Ριζοσπαστικό Κόμμα. Ο βασικός κορμός των στελεχών της ήταν μέλη του Κ.Κ.Ε., το οποίο είχε τεθεί εκτός νόμου από το 1947. Η Ε.Δ.Α. πρωτοσυμμετείχε σε βουλευτικές εκλογές στις Εκλογές του 1951 όπου εξελέγησαν τελικά 10 βουλευτές. Στις εκλογές του 1952, δεν κατάφερε να αναδείξει ούτε ένα βουλευτή. Το 1956 η Ε.Δ.Α. μετατράπηκε σε ενιαίο κόμμα. Το 1958 η ηγεσία του Κ.Κ.Ε. αποφασίζει να διαλύσει όσες παράνομες οργανώσεις της είχαν απομείνει στην Ελλάδα και τα μέλη τους να ενταχθούν στην νόμιμη Ε.Δ.Α. Και ο Χουρμούζης προσχωρεί στην Ε.Δ.Α, με την οποία μάλιστα πολιτεύεται στις εκλογές του 1958. Και ενώ ήταν σίγουρη η εκλογή του , διότι η Ε.Δ.Α θα έβγαζε σίγουρα βουλευτή στο νομό , το κόμμα έδωσε γραμμή να ψηφιστεί άλλος υποψήφιος, συνεργαζόμενος με την Ε.Δ.Α, και ο παππούς δεν ψήφισε ούτε ο ίδιος τον εαυτό του. Το αποτέλεσμα ήταν βέβαια να εκλεγεί ο συνεργαζόμενος και την άλλη μέρα μαζί με άλλους 20 να προσχωρήσει στην Ένωση Κέντρου.

Στις εκλογές του χρόνου αυτού κατορθώνει να πάρει το 24,4% των ψήφων καταλαμβάνοντας 78 βουλευτικές έδρες και να αναδειχτεί αξιωματική αντιπολίτευση. Η άνοδος της ΕΔΑ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης , σε συνδυασμό με τις αποσυνθετικές τάσεις που επικρατούσαν στο χώρο των κομμάτων του Κέντρου προκάλεσαν πονοκέφαλο τόσο στην ντόπια ολιγαρχία όσο και στον ξένο παράγοντα. Σε επιστολή του, την 1/7/1958, προς το βασιλιά Παύλο ο Σ. Βενιζέλος έκανε λόγο για «μίαν ανησυχαστικήν διόγκωσιν της ΕΔΑ, της οποίας το ποσοστόν 24% είναι ακόμη μεγαλύτερον από ό,τι ενεφανίσθη». Και πρόσθετε: «Πάντως, γεγονός είναι, ότι εις ουδεμίαν στιγμήν προεβλέψαμεν την ΕΔΑ ως δεύτερον κόμμα και η ευθύνη βαρύνει όλους μας». Στο ίδιο πνεύμα ο Κ. Καραμανλής γράφει ότι «το αποτέλεσμα των εκλογών του 1958 προεκάλεσεν εις την κοινήν γνώμην ένα μούδιασμα και ανησυχίες διά το μέλλον». Στην πραγματικότητα δεν ήταν η κοινή γνώμη που ανησυχούσε, αλλά το οικονομικοπολιτικό κατεστημένο το οποίο και φρόντισε να αντιδράσει άμεσα.

Έτσι, την επομένη των εκλογών συγκροτήθηκαν μια σειρά μηχανισμοί αντιμετώπισης του λεγόμενου κομμουνιστικού κινδύνου που, για τους κρατούντες, συνιστούσε η ΕΔΑ και λίγο αργότερα δεν άργησε να ανθίσει το λεγόμενο παρακράτος, η σκοτεινή δηλαδή δραστηριότητα των κρατικών μηχανισμών, που δημιουργούσαν και συντηρούσαν πλήθος ολιγάριθμων αντικομουνιστικών οργανώσεων από ακροδεξιά, φασιστικά και κακοποιά στοιχεία, με στόχο την τρομοκράτηση των κομμουνιστών, των αριστερών και προοδευτικών πολιτών. Το καθεστώς της βίας του κράτους και του παρακράτους κατά της Αριστεράς δεν ήταν μόνο εν γνώσει της ΕΡΕ. Το γνώριζαν και το ενέκριναν και οι ηγέτες του Κέντρου, ενώ ένθερμος οπαδός του υπήρξε ο Γ. Παπανδρέου. Αυτή την εποχή μια σειρά ανώτερα στελέχη της ΕΔΑ στάλθηκαν στον Άη-Στράτη. Μεταξύ αυτών και ο παππούς μου, που εξορίστηκε στον Αηστράτη από τις 28/10/1959 μέχρι τις 18/8/1961. Οι συνθήκες διαβίωσης στο στρατόπεδο ήταν φρικτές. Tο στρατόπεδο τοποθετήθηκε σε δύο ανεμοδαρμένες χαράδρες των χειμάρρων που καταλήγουν στον οικισμό. Oι εξόριστοι ζούσαν σε πάνινες σκηνές και αυτοσχέδια κτίσματα, εκτεθειμένοι στα σκληρά καιρικά φαινόμενα και τις πλημμύρες των ποταμών.

Γράμμα απ’ την εξορία

Στα γράμματα που έστελνε ο παππούς μου μαθαίνουμε για τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης:

Αη Στράτης 25/5/61

……Μάθετε πως χθες ως σήμερα έχουμε αποχή από συσσίτιο σε ένδειξη διαμαρτυρίας διότι μας κρατούν επί 16 ολόκληρα χρόνια μέσα στις εξοντωτικές και απάνθρωπες συνθήκες στις υγρές χαράδρες του Αη Στράτη, και με το κρούσμα κοιλιακού τύφου που παρουσιάστηκε στο στρατόπεδό μας υπάρχει άμεσος κίνδυνος για τη ζωή μας. Με 10.70 επίδομα πείνας η υγεία όλων μας είναι κλονισμένη και η παραμικρή αρρώστια μας ρίχνει κάτω. Κάνουμε έκκληση σε όλους τους φίλους, συγγενείς και γνωστούς, σε όλους τους τίμιους πατριώτες, σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό να διαμαρτυρηθή στην Κυβέρνηση, στους αρχηγούς Κομμάτων, σε όλους τους βουλευτές να μας συμπαρασταθούν και να ζητήσουν να καταργηθή το αίσχος της εξορίας. Να απολυθούν αμέσως οι άρρωστοί μας και να λυθούν όλα τα ζητήματά μας (αύξηση επιδόματος, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ελεύθερο επισκεπτήριο, να μη κατακρατούν τα γράμματά μας στη λογοκρισία κ.λ.π) και να διαλυθή το στρατόπεδο……

Αη Στράτης 5 Ιούλη 1961

……. Σήμερα έχουμε αποχή από το συσσίτιο, την τέταρτη κατά σειρά μέσα σε δύο μήνες. Διαμαρτυρόμαστε για το καινούριο κρούσμα τύφου που παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες σε συνεξόριστό μας. Επίσης για τα διάφορα περιοριστικά μέτρα που παίρνονται εις βάρος μας – για τη μη αύξηση του επιδόματος μας, και για μια σειρά άλλα σοβαρά προβλήματά μας- Επίσης ζητούμε την κατάργηση του στρατοπέδου και την απόλυσή μας από τις θανατογόνες χαράδρες του Αη Στράτη. Από σας ζητούμε να κάνετε ότι μπορείτε για να βοηθήσετε στον αγώνα που κάνουμε για να αποφύγουμε την εξόντωση από τον τύφο και τον αργό θάνατο της πείνας που μας καταδικάζει η Κυβέρνηση Καραμανλή. Διαμαρτυρηθείτε όπου μπορείτε κι όπως σας είναι δυνατόν. Εμείς είμαστε αποφασισμένοι να παλέψουμε με όλα τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας……

Ο Χουρμούζης επιστρέφει από την εξορία στις 18/8/1961 και αμέσως κινητοποιείται πάλι βάζοντας υποψηφιότητα στις εκλογές της 29ης Οκτώβρη του 1961 , που προκηρύσσει η Κυβέρνηση Καραμανλή. Αποσύρει όμως την υποψηφιότητά του για λόγους υγείας, όπως αναφέρει ο ίδιος. Δεν είμαστε σίγουροι αν αυτός ήταν ο πραγματικός λόγος ή αν υπήρξαν κομματικοί λόγοι που το επέβαλαν. Ίσως να έπαιξε ρόλο και η τρομοκρατία που επέβαλαν στο χωριό οι αστυνομικοί και οι μπράβοι, που δεν άφησαν σε ησυχία ούτε τον παππού, ούτε την οικογένειά του. Μάλιστα μετά τις εκλογές στις 10 Νοεμβρίου, 3 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα ο αστυνόμος Καρυωτίσσης μαζί με μπράβους εισέβαλαν με τη βία στο σπίτι του παππού και επειδή δεν βρήκαν τον ίδιο χτύπησαν πολύ άσχημα τη γιαγιά.

Πρόταση υποψηφιότητας βουλευτού

Οι εκλογές της 29ης Οκτώβρη του 1961 έγιναν με το πιστόλι και το χωροφύλακα! Ήταν οι εκλογές της βίας και της νοθείας. Αναφορικά με τη νοθεία τα στοιχεία που βγήκαν στη δημοσιότητα μετά τις εκλογές φανερώνουν ότι ήταν εκτεταμένη, με αποτέλεσμα ο λαός να λέει τη χαρακτηριστική φράση ότι «ψήφισαν μέχρι και τα δένδρα». Όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, όλο το όργιο της βίας και της νοθείας εκδηλώθηκε βάσει ενός σχεδίου που έφερε την ονομασία «Ασκησις ΠΕΡΙΚΛΗΣ» και είχαν επεξεργαστεί στην τελική του μορφή λίγους μήνες πριν τις εκλογές οι επιτροπές αντικομουνιστικού αγώνα στις οποίες αναφερθήκαμε πιο πάνω. Σκοπός του σχεδίου ήταν, με τη χρησιμοποίηση όλων των ενδεικνυόμενων μέσων, να υποστεί ο κομμουνισμός κάμψη και «να κατέλθη εις επίπεδα κάτω του 20%» Σημειώθηκαν βίαια επεισόδια κατά την προεκλογική εκστρατεία κατά των οπαδών της ΕΔΑ (η οποία συμμετείχε με την ονομασία «ΠΑΜΕ»), ακόμη και κατά υποψηφίων βουλευτών της. Στις συμπλοκές υπήρξαν και νεκροί από πυρά του στρατού και της χωροφυλακής. Ιδιαίτερα στην επαρχία στρατός, χωροφυλακή και παρακρατικοί («μαγκουροφόροι») άσκησαν ψυχολογική πίεση στους πολίτες να μη συμμετάσχουν στις προεκλογικές εκδηλώσεις της ΕΔΑ και να μην την ψηφίσουν. Προεκλογικό υλικό της ΕΔΑ κατασχέθηκε κατ’ επανάληψιν, ενώ πολλές συγκεντρώσεις της παρεμποδίστηκαν είτε με την επέμβαση του στρατού και της αστυνομίας είτε με τη δημιουργία επεισοδίων από πολίτες που εκτελούσαν διαταγές των τελευταίων.

Επεισόδια βίας ή τρομοκρατίας σημειώθηκαν και σε βάρος υποψηφίων της Ενώσεως Κέντρου. Στις 4 Νοεμβρίου ορκίστηκε η νέα κυβέρνηση Κ. Καραμανλή. Στις 1 Δεκεμβρίου ο Γεώργιος Παπανδρέου ξεκίνησε τον Ανένδοτο αγώνα ο οποίος κορυφώθηκε με μεγάλες πορείες και διαδηλώσεις σε όλη την χώρα. Ο Ανένδοτος αγώνας συνεχίστηκε μέχρι το 1963 δημιουργώντας μεγάλη πολιτική ένταση. Και η ΕΔΑ, που ήταν ο μεγάλος ηττημένος αυτής της εκλογικής αναμέτρησης, υποστήριξε τον ανένδοτο αγώνα οργανώνοντας μάλιστα πολλές διαδηλώσεις.

Ευχετήρια κάρτα από τον Αη Στράτη

Πέρασαν μερικά χρόνια, ο κόσμος ανάσανε λίγο και ευελπιστούσε για καλύτερες μέρες. Όμως νέες περιπέτειες περιμένουν την Ελλάδα και μαζί ένας καινούργιος Γολγοθάς τους αριστερούς. Την Άνοιξη του 1967 η Ελλάδα βουλιάζει στο πολιτικό της αδιέξοδο. Η αδυναμία του μεταπολεμικού δημοκρατικού πολιτεύματος να δώσει σταθερές κυβερνήσεις και μια σειρά αρνητικών πολιτικών γεγονότων καλλιεργούν κλίμα ανωμαλίας στη χώρα. Τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου 1967, ένα μήνα πριν τη διεξαγωγή εκλογών, μια ομάδα 15 επίορκων συνταγματαρχών, με επικεφαλής τους Παπαδόπουλο, Πατακό και Μακαρέζο, καταλύουν το Σύνταγμα και επιβάλλουν στρατιωτική δικτατορία. Το πρωί η Αθήνα ξυπνά σε μια νέα έρημη χώρα. Φόβος, μούδιασμα, κλεισμένες πόρτες. Την ίδια μέρα οι πρώτες συλλήψεις. Η Κυβέρνηση, οι πολιτικοί, χιλιάδες δημοκρατικοί πολίτες συλλαμβάνονται και φυλακίζονται. Ανάμεσα σ΄αυτούς και ο παππούς Χουρμούζης, που συλλαμβάνεται από την πρώτη μέρα. Εκείνη τη μέρα τη θυμάμαι πολύ έντονα, αν και ήμουνα μόνο εφτά χρονών. Ήρθε η γιαγιά η Δέσποινα κλαίγοντας, αναμαλλιασμένη και χτυπημένη και μας είπε πως έπιασαν πάλι τον παππού. Ήταν βλέπεις γραμμένος στον κατάλογο των άκρως επικίνδυνων ανθρώπων για το καθεστώς.

Γυάρος

Στις 26 Απριλίου ξεκινάει η μεταφορά κρατουμένων σε τόπους εξορίας. Έτσι χιλιάδες δήθεν επικίνδυνοι πολίτες ξεριζώνονται από τον τόπο τους, αφήνουν πίσω σπίτια, οικογένειες, παιδιά και φορτώνονται στα πλοία για τα ξερονήσια. Στη Γυάρο το Πάσχα του 67 θα βρεθούν συνολικά 6137 κρατούμενοι. Μια διπλή εβδομάδα των Παθών για τον ελληνικό λαό. Η Γυάρος δεν είναι φυλακή ούτε εξορία. Είναι ένας εφιάλτης, γκρίζος και κρύος σαν προθάλαμος νεκροτομείου. 7500 χιλιάδες άνθρωποι στοιβάζονται σε στενούς θαλάμους, μέσα σε σκηνές. Ο χώρος της φυλακής δε φτάνει για να στεγάσει παραπάνω από χίλιους. Οι περισσότεροι κοιμούνται στο χώμα. Υποσιτίζονται. νερό κουβαλάνε με τους τενεκέδες. Στην αρχή δίνεται ένα κύπελλο νερό για τις ανάγκες μιας μέρας κάθε κρατούμενου. Σκληρή δουλειά και προπαγάνδα.

Γιούρα 1967-Γράμμα από τη Γιούρα

Ο παππούς φτάνει στη Γιούρα, όπως την αποκαλούσε, στις 5/5/1967 και αρχίζει η μεγάλη περιπέτεια. Όπως διαβάζω από το ημερολόγιό του, ύστερα από κράτηση 342 ημερών απολύεται από τη Γιούρα στις 19/3/1968 και φεύγει με το καΐκι στη Σύρο. Το απόγευμα έφυγε με το πλοίο και έφτασε στον Πειραιά ώρα 12 τη νύχτα. Πρωί ξεκίνησε με το τρένο στις 6.30 και έφτασε στη Θεσσαλονίκη στις 3.30. Εκεί τον περίμενε η γιαγιά μου η Δέσπω και γύρισαν στο χωριό το απόγευμα της άλλης μέρας. Εκεί τους περίμεναν όλοι οι συγγενείς και φίλοι. Την επόμενη μέρα πήγε στην αστυνομία της Καρυώτισσας και έδωσε το παρών. Αυτό συνεχίστηκε για πολύ. Μέρα παρά μέρα έδινε το παρών. Στις 3 Μαΐου του 68 πέρασε από δίκη, όπου απαλλάχθηκε στο Εφετείο.

Αυτό ήταν και το τέλος των περιπετειών μιας ολόκληρης ζωής, γεμάτης αγώνες και θυσίες. Στις εξορίες και τις φυλακές πέρασε συνολικά εννιά χρόνια και οκτώ μήνες. Αυτό το χρονικό διάστημα, όπως γράφει ο ίδιος, συνεχίστηκαν τα βασανιστήρια και οι διώξεις, εκτός από τις άλλες πιέσεις και ταλαιπωρίες στα αστυνομικά τμήματα υποδιοίκησης Γιαννιτσών, Ασφάλειες και Διοίκηση Εδέσσης. Όταν αργότερα μεγαλώσαμε και τον ρωτούσαμε: «Τι κατάφερες παππού με όλους αυτούς τους αγώνες και τις ταλαιπωρίες;» μας απαντούσε χαμογελώντας:

«Ε… παιδί μου, έβαλα κι εγώ ένα λιθαράκι….»

Θυμάμαι τη μεγάλη χαρά του όταν το ΠΑΣΟΚ το 1982 αναγνώρισε την Εθνική Αντίσταση και με τί περηφάνια έδειχνε την ταυτότητά του.

Ταυτότητα Εθνικής Αντίστασης

Αυτή ήταν η ιστορία του παππού Χουρμούζη, που ως το τέλος της ζωής του, το Μάη του 1986, έμεινε πιστός στα ιδανικά του σοσιαλισμού και αγωνιζόταν για μια πραγματικά δημοκρατική κοινωνία για το λαό και τους αγρότες.

Δίπλα στα μάτια τους έχουν ένα δεντράκι καλοσύνη,
ανάμεσα στα φρύδια τους ένα γεράκι δύναμη,
κι ένα μουλάρι από θυμό μες στην καρδιά τους
που δε σηκώνει τ’ άδικο
Και τώρα κάθονται εδώ στη Μακρόνησο
στο άνοιγμα του τσαντιριού, αγνάντια στη θάλασσα,
σαν πέτρινα λιοντάρια στη μπασιά της νύχτας,
με τα νύχια μπηγμένα στην πέτρα.

Δε μιλάνε.

Κοιτάνε πέρα την αντιφεγγιά της Αθήνας,
κοιτάνε τον ποταμό του Ιορδάνη,
σφίγγοντας μια πέτρα στη χωματένια φούχτα τους,
σφίγγοντας μες στα μάτια τους τα σκάγια των άστρων,
σφίγγοντας μες στο φυλλοκάρδι τους μια δυνατή σιωπή,
εκείνη τη σιωπή που γίνεται πριν απ’ τ’ αστροπελέκι.

 

Την φωτογραφια βρηκα στο twiter

B3vm7usCEAEsa_0B3vm8YJCcAAaKnc

Πανω με την γροθια σηκωμενη και φορωντας το μαυρο γαντι συμβολο της οργανωσης Μαυροι Πανθηρες οι δρομεις  Τόμι Σμίθ και ο Τζον Κάρλος  δηλωνουν την αντιθεση τους στις φυλετικες διακρισεις.Το πληρωσαν σκληρα αυτο το διαβημα τους.Το ιδιο και ο Πητερ Νορμαν ο λευκος Αυστραλος που βγηκε τριτος στους αγωνες ενημερωθηκε απο τους συναθλητες του για την ενεργεια τους και τους συμπαρασταθηκε φορωντας κονκαρδα αντιρατσιστικης οργανωσης.Στους επομενους αγωνες αποκλειστηκε απο την συμμετοχη παρ οτι ειχε προκριθει.Ειναι οι Ολυμπιακοι αγωνες στο Μεξικο το 1968

Κατω η ομαδα Σεντ Λουις Ραμς με τα χερια σηκωμενα ψηλα «ειμαστε αοπλοι οι ζωες των μαυρων εχουν αξια» δηλωνουν πως δεν ειναι δυνατον οι Αφροαμερικανοι να αντιμετωπιζονται απο την αστυνομια και τον νομο σαν πολιτες β κατηγοριας. Τα χερια ψηλα ειναι το συμβολο του νεου αγωνα που ξεκινησε με αφορμη την δολοφονια του Μπραουν ενω ειχε σηκωσει τα χερια ψηλα δειχνωντας πως ειναι αοπλος.Οπως και να το κανουμε ειναι πισωγυρισμα σε σχεση με τους Μαυρους Πανθηρες

Ακομα και στα ζωα υπαρχει το σημαδι της παραδοσης που το σεβεται ο επιτιθεμενος και σταματα.Μονο το ανθρωπινο ζωο εκτελει το θυμα του ακομα και οταν εχει παραδοθει.

http://www.toperiodiko.gr/huey-p-newton-%CE%BF-%CE%BC%CE%B1%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CE%B7%CF%81%CE%B1%CF%82/

Υπαρχουν και οι νεοι μαυροι πανθηρες που καμμια σχεση δεν εοχυν με την παλια οργανωση

 

Follow me on Twitter

Μαΐου 2016
Δ T Τ T Π S S
« Apr    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 981,131

Αρχείο

RSS Παρεμβασεις

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS arcadia portal

  • Έργα εκβάθυνσης στο λιμάνι του Αγίου Ανδρέα (vid) Μαΐου 31, 2016
    Έργα με σκοπό την αποκατάσταση των βαθών ξεκίνησαν το πρωί της Τρίτης 31/5 στο Λιμάνι του Αγίου Ανδρέα. Μία σειρά εργασιών που θα διορθώσουν κάπως την κατάσταση από τα μπαζώματα που έχουν δημιουργηθεί λόγω της κακοκαιρίας και θα λυθεί το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι επαγγελματίες και ερασιτέχνες ψαράδες της περιοχής. Ο δήμαρχος Βόρειας Κυνουρίας Παναγιώτης […]
  • Ο υπεύθυνος του Δήμου Τρίπολης στην κατασκήνωση Μαΐου 31, 2016
    Ο δήμαρχος Τρίπολης Δημήτρης Παυλής αποφάσιε και ορίζει υπεύθυνο υπάλληλο του Δήμου Τρίπολης για την παιδική κατασκήνωση του Δήμου στο Παράλιο Άστρος, τον κ. Ψυχογιό Παναγιώτη ΔΕ30 Τεχνιτών (Ξυλουργών). Ο κ. Ψυχογιός θα μεριμνά για την εύρυθμη λειτουργία της κατασκήνωσης σύμφωνα με τις αρμοδιότητες που προβλέπονται στο άρθρο 10 του Εσωτερικού Οργανισμού Λειτ […]
  • Εξαφανίστηκε 16χρονη Μαΐου 31, 2016
    Στις 30/05/2016 και ώρα 22:00 , εξαφανίστηκε από το σπίτι της στην περιοχή του Αμαρουσίου, η Μαρία Κ., 16 ετών . Η Μαρία έχει ύψος 1,54 μ., ζυγίζει 48 κιλά, έχει μαύρα μαλλιά και καστανά μάτια. Φορούσε γκρι βερμούδα , άσπρη μπλούζα και άσπρα παπούτσια. Έχει μαζί της μαύρη σχολική τσάντα. Οποιοσδήποτε έχει κάποια πληροφορία, παρακαλούμε να επικοινωνήσει τηλεφ […]
  • «Καμπάνα» Τατούλη 40.000 ευρώ στον Δήμο Τρίπολης για τα απορρίμματα Μαΐου 31, 2016
    Την επιβολή διοικητικών κυρώσεων στο Δήμο Τρίπολης αποφάσισε ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης σύμφωνα με απόφαση που δημοσιεύθηκε στη Διαύγεια. Μεταξύ άλλων, ύστερα από αυτοψία του Κ.Ε.Π.ΠΕ σε παλιό λατομείο στη θέση «Τεπέ», περιοχή Αγ. Βλάση, εκτός σχεδίου Δ.Κ. Τρίπολης, του Δήμου Τρίπολης, της Π.Ε. Αρκαδίας ο περιφερειάρχης αποφάσισε την επιβο […]
  • Το «βέτο» του Δήμου Τρίπολης για τους πρόσφυγες Μαΐου 31, 2016
    Η ομόφωνη απόφαση του ΔΣ Τρίπολης για τους πρόσφυγες Ύστερα από τρεις ώρες συνεδρίασης, το ΔΣ Τρίπολης αποφάσισε ομόφωνα να καταθέσει ψήφισμα στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας για το ζήτημα της εγκατάστασης των προσφύγων στον Δήμο Τρίπολης. Συναποφασίστηκαν πέντε άξονες από όλες τις παρατάξεις: Πρώτον, ότι αποδέχονται τη φιλοξενία του αριθμού των προσφύγων που αν […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Απεργια 4 Φλεβαρη 2016 Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δεματοποιητης Δημαρακης Θανασης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ελος Κοιλαδας Ευπλοια Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Λιμεναρχειο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ βαρεα μεταλλα στο νερο δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 36 ακόμα followers