You are currently browsing the category archive for the ‘Ιστορια’ category.

Κοροβεσης  Πριν από πενήντα χρόνια, αυτόν τον ανοιξιάτικο μήνα, η χούντα έβγαλε περίπατο τα τανκς και σε μια-δυο ώρες πήρε την εξουσία αυτής της χώρας………….

Διαβαστε ολο το αρθρο του Κοροβεση ειναι πολυ ενδιαφερον αλλα….Η χουντα ειχε παντα την εξουσια στην Ελλαδα.Δεν την πηρε το 1967.Απλα αλλαξε για λιγο σχεδιο. Απο το τελος της κατοχης Αγγλοι πρωτα και Αμερικανοι μετα στηριχτηκαν σε δυο πυλωνες.Ο ενας ο φανερος ηταν το ξενοφερτο παλατι.Και ο αλλος ο βασικος οι ταγματασφαλητες οι συνεργατες των κατακτητων που ειχαν παρει τη σκυταλη απο την 3Ε τον Μεταξα και ακομα πιο πριν το παλατι της δεκαετις 1910 που εριχνε στο αναθεμα τον Βενιζελο.Υπαρχει μεγαλο μερος των Ελληνων διαχρονικα που ειναι ακροδεξιοι και τους ακολουθουν.Οχι μονο οι 400 χιλιαδες ψηφοφοροι της ΧΑ σημερα.Ειναι πιο πολλοι οι εφιαλτες.Η ακρα δεξια εχει βαθιες ριζες στην χωρα μας.Ριζες μεσα στον χρονο.Απο τον παπου στον γιο και στα εγγονια.Παει μακρυα η βαλιτσα.Και δεν μιλω μονο για τις δεκαδες χιλιαδες ταγματασφαλητες που σταθηκαν στο πλευρο των κατακτητων Ναζι αλλα και τους 100 χιλιαδες ΜΑΥδες το 1947 και τα ΤΕΑ αμεσως μετα που οργανωθηκαν ενοπλα σε ολη την επαρχια για να καταδιωκουν αριστερους και τις οικογενειες I oΤο 1967 ηταν ετοιμες δυο χουντες η  μεγαλη Χουντα του παλατιου (βιτρινα)που εξελιχθηκε στο πραξικοπημα οπερετα και κατεληξε στην συγκρουση Βασιλικων Χουντικων, και η μικρη Χουντα που εκδηλωθηκε στις 21 Απριλιου (του πρωην ΙΔΕΑ και μετα ΕΕΝΑ).Ειχαν προηγηθει χρονια προετοιμασιας οργανωσης διωξεων δολοφονιων απο την συμμορια του Παπαδοπουλου.

Το πραξικοπημα του 1951 (30 Μαιου) που μαζεψε ο Παπαγος .Το πραξικοπημα του 1963 του Παπαδοπουλου για το οποιο η ΣΙΑ δεν εδωσε εγκριση.Το σχεδιο Περικλης και η ζαχαρη στα τανκς του Εβρου.Η βια και νοθεια η δολοφονια του Λαμπρακη.Η αποστασια και ο Γαρουφαλιας η πτωση της εκλεγμενης κυβερνησης το 1965 και η αυθαιρεσια του Γλυξμπουργκ που ετοιμαζε την δικια του Χουντα.Η ανατροπη του Μακαριου και η εισβολη στην Κυπρο.

Η σχεση του Παπαδοπουλου Ιωαννιδη με την ΣΙΑ.Ο ρολος του ιδρυτη της ταγματασφαλιτικης «Χ» Γριβα στην πολιτικη ζωη της χωρας και στο Κυπριακο.Ο εκδημοκρατισμος του Μαρκεζινη και το μοντελλο Ερντογαν που ανετραπηκε απο την εξεγερηση του Πολυτεχνειου (που εγινε κοντρα στον ρεαλισμο των κομματων της αριστερας).Η προσωπικη σχεση του Παπαδοπουλου με τους πρακτορες της ΣΙΑ Στηβενς και Φατσεα.

Η σχεση του ΙΔΕΑ με τα ταγματα ασφαλειας και τον εμφυλιο.Ο στρατοδικης Παπαδοπουλος στην πρωτη δικη Μπελογιαννη.Τα οικονομικα σκανδαλα της χουντας Το οικονομικο χρεος που φορτωσε στην Ελλαδα .Η καταστροφη του περιβαλλοντος.

Δεν ηταν ολοι οι δεξιοι χουντικοι.Ο Γ Παπανδρεου μεγαλος αντικομμουνιστης και πρακτορας των Εγγλεζων ηταν αντιχουντικος . Μαλιστα υπηρχαν και παλιοι ακροδεξιοι αντιχουντικοι.Υπηρχαν δεξιοι αξιωματικοι απο τον εμφυλιο που διωχθηκαν φυλακιστηκαν βασανιστηκαν αγρια απο την ΕΣΑ.Γιατι μπορει να ηταν αντικομμουνιστες αλλα πιστευαν στην αστικη δημοκρατια.Στις εκλογες.Αλλες οι βουλες των Αμερικανων ομως.Οπως ειχε πει ο Τζονσον στο πρεσβη της Ελλαδας Ματσα (,μετα την επισκεψη Παπανδρεου στην Αμερικη το 1964)

«Ακουστε με κ Πρεσβη.Γαμω την Βουλη και το Συνταγμα σας.Η Αμερικη ειναι ελεφαντας και η Ελλαδα και η Κυπρος δυο ψυλλοι.Αν μου φερετε φαγουρα θα σας ρουφηξω μια και καλη με την προβοσκιδα μου»(το συμβολο του κοματος των δημοκρατικων στην Αμερικη ειναι ο ελεφαντας) Και το εκαναν την 21 Απριλιου 1967.

Εξ αλλου στον εμφυλιο υποδεχομενος ο Κανελοπουλος (πρωθυπουργος που ανετρεψε η χουντα)τον Αμερικανο στρατηγο Τζ Βαν Φλητ παρουσιαζοντας το τιμητικο αγημα ειπε.»στρατηγε ιδου ο στρατος σας» Μετα ο ιδιος πολιτικος μιλησε για τους Νεους Παρθενωνες στη Μακρονησο (το Γκουανταναμο της εποχης).

Οπως σημερα στην Τουρκια, το σχεδιο των Αμερικανων προεβλεπε σε ολες τις χωρες του Νοτου Απο την Πορτογαλλια εως την Τουρκια ελεγχομενες απο τον στρατο ψευτο «Δημοκρατιες»οπου μεγαλο μερος του πολιτικου κοσμου θα ηταν σε φυλακες και εξοριες θα γινωνται εκλογες και δημοψηφισματα για νομιμοποιηση του καθεστωτος θα απαγορευονται ουσιαστικα οι απεργιες θα υπαρχουν κοκκινες προβειες ΧΑ και γκριζοι λυκοι για την βρωμικη δουλεια και πανω απ ολα ενας ισχυρος προεδρος που θα διασφαλιζει την διαιωνιση του συστηματος.

Αυτο ζητουσε και ο γερος Καραμανλης απο το 1960 γι αυτο και η χουντα του γυψου δεν του φανηκε και πολυ αρνητικη.Αυτο προσπαθησε και το κατεστημενο να κανει μετα την μεταπολιτευση με αρχηγο τον Καραμανλη της ΕΑΔΕ.Τον οποιο εφεραν οι χουντικοι στην Ελλαδα τον εκαναν πρωθυπουργο σε μια κυβερνηση ακροδεξιων πολιτικων της ΕΡΕ (Γκικας,Αβερωφ,Λασκαρης κλπ) που στοχο ειχε να βγαλει λαδι τους χουντικους. Οι οποιοι μολις ειδαν τα σκουρα εκαναν και νεα αποπειρα πραξικοπηματος εκεινο της πιτζαμας.Αλλα εμεις τους χαλασαμε την σουπα.Οσο μπορουσαμε.Για οσο μπορουσαμε.Στον δρομο.Στις απεργιες.Στην απαιτηση να δοθει η χουντα στο λαο. Πραγμα που ποτε δεν ολοκληρωθηκα εκτος απο ελαχιστες εξαιρεσεις.

Τωρα οσα γραφει ο Π Κοροβεσης εχουν πολλες αναγνωσεις.Η μαζικη συμμετοχη του κοσμου στην κηδεια του Παπανδρεου το 1968 του Σεφερη το 1969 οπως και τα γεγονοτα μετα το 1972 δειχνουν πως το χουντικο καθεστως ειχε τους οπαδους του και ηταν πολλοι αλλα ειχε και τους παρα πολλους  αντιπαλους του που με διαφορους τροπους οχι παντα δυναμικους οχι παντα συλλογικους αντιστεκονταν.

Οσοι νοιαζεστε να καταλαβετε διαβαστε.Οχι μονο για να μαθετε τι εγινε.Για να μην επαναλαβουμε τα λαθη του παρελθοντος. Ο αγωνας παραμενει. Ανθρωποι σκοτωθηκαν βασανιστηκαν εξοριστηκαν για να μπορουμε να ψηφιζουμε ελευθερα οποιο κομμα θελουμε.Αυτο ομως δεν φτανει. Νεοι αγωνες ειναι μπροστα μας.

ΥΓ Ενα μηνυμα ειρωνικο προς επιδοξους χουνταιους .Η χουντα γκρεμισε τις φυλακες Αβερωφ και εχτισε τον Κορυδαλλο.Εχτισαν δηλαδη την ιδια τους την φυλακη οπου κατεληξαν οι πρωτεργατες και καποιοι πεθαναν εκει μεσα.

Βεβαιως και ο ταφος και η φροντιδα του ανοικουν στην οικογενεια του Βασιλη που πεθανε το φθινοπωρο του 2014.Ομως ο Βασιλης ηταν ενας Κρανιδιωτης με ιστορια .Εδω φωτογραφια απο την βραβευση του απο τον τοτε (και σημερα) Δημαρχο κ Σφυρη για την προσφορα του 40 χιλιαδων ευρω για την αγορα οργανων της φιλαρμονικης.

Εδω το αναμνηστικο βραβειο για αυτη την προσφορα.

Ο Βασιλης Λαδας καθοδηγητης στο ΚΚΕ πολλων νεων ανθρωπων στην επαρχια και παλιος κομμουνιστης Μακρονησιωτης υποψηφιος βουλευτης δημοτικος συμβουλος Κρανιδιου,εξεφρασε ολους τους χωρους της αριστερας στο τελος της ζωης του

εκπροσωπος των αγωνιστων εθνικης αντιστασης στην Ερμιονιδα στις καταθεσεις στεφανων στις εθνικες εορτες ,αλλα και που πρωτοστατησε να στηθει το μνημειο προς τιμην τους στην πλατεια Ρεπουλη,

(η φωτο του κ Δαμαλιτη)

συγγραφεας τριων βιβλιων για το Κρανιδι και την ιστορια του που θα τα βρειτε στην Δημοτικη βιβλιοθηκη Κρανιδιου.

Ο Βασιλης λατρης των ζωων περιτριγυρισμενος  στο σπιτι του στον καμπο απο καθε ειδους ζωα με αγαπημενη την σκυλιτσα του Αφροδιτη.Ο Βασιλης φιλος των μεταναστων και κυριως των Ινδων που σταθηκαν στο πλευρο του με σεβασμο και τον φροντισαν σαν ναταν πατερας τους.

Ο Βασιλης Λαδας διαγραμενος απο την τοπικη οργανωση του ΚΚΕ λογω της διαφωνιας του για την συνεργασια με την δεξια το 1989 περασε στο ΝΑΡ.

Ο Βασιλης Λαδας ενεργος πολιτης μεχρι την τελευταια στιγμη της ζωης του, δραστηριος στα κοινα με θεσεις και αποψη.Ανθρωπος με ευρεια μορφωση πολυγραφοτατος , φιλομουσος (και παικτης κιθαρας) .Ο Βασιλης μπλογκερ σε προχωρημενη ηλικια.

Ο Βασιλης δεν ηταν αγιος.Ειχε ελατωματα και εκανε λαθη .Πολλα για καποιους. Ηταν περιεργος ο Βασιλης.Ξεχωριστος. Απολυτος πολλες φορες αλλα συνεπης. Ειχε υπαρξει Σταλινικος με την βαθια εννοια του ορου.Και βγηκε απο εκει. Ειδε την ζωη απο αποσταση με σοφια. Ηρεμα. Περιμενε τον θανατο αφοβα.Κοπρια θα γινω ελεγε.Δεν πιστευω σε αλλη ζωη. Ο Βασιλης ο συντροφος μου, ηταν ο ανθρωπος που μπορουσαμε να συνενοηθουμε.Να συμφωνησουμε και συχνα να διαφωνησουμε.Αλλη ζωη και γω δεν πιστευω πως υπαρχει.Ομως σε αυτη την ζωη οσο υπαρχουμε εμεις που τον γνωρισαμε καλο θα ηταν να μιλαμε για αυτον .Με τα καλα και τα κακα του δεν εχει σημασια.Και να φροντισουμε τον ταφο του. Για μας οχι για εκεινον. Οπως φροντιζουμε τους ταφους αλλων ξεχωριστων τεκνων της Ερμιονιδας. Γιατι ο Βασιλης Λαδας ειναι ενα ξεχωριστο κομματι της ιστοριας της Ερμιονιδας.

Σε αυτη την αναρτηση ειμαι σιγουρος ο Βασιλης θα ηθελε να γραψω και για εναν αλλο ταφο.Ενος συντροφου του του Κωνσταντινου Ζερβα (ευεργετη και δωρητη της πολης του Κρανιδιου)πλαι στον τοιχο του νεκροταφειου οπου με ειχε παει να μου μιλησει για αυτον πριν απο χρονια.Ο ταφος σημερα ειναι σε αυτη την κατασταση και ο μαντροτοιχος πισω και διπλα γκρεμισμενος.

ΔΩΡΕΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΖΕΡΒΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ!
Αρ 25623 πράξης δωρεάς αγροτικού ακινήτου.
Αντικειμενική αξία 64.687,17 ευρώ
Δηλωθείσα αξία 64.700 ευρώ
Στις 12 του μηνός Δεκεμβρίου του έτους 2003 ημέρα Παρασκευή, στο συμβολαιογραφείο Κωνσταντ. Θεοφάνη Βασαγιάννη, εμφανίστηκαν ο Βασίλειος Παπαδημητρίου του Γεωργίου, δικηγόρος (Σκουφά 60, Αθήνα) σαν ειδικός πληρεξούσιος του Κωνσταντίνου Ζέρβα συνταξιούχου που γεννήθηκε το 1921 στο Κρανίδι, και ο Δημήτριος Καμιζής του Άγγελου και της Καλλιρόης, ιατρός και δήμαρχος Κρανιδίου με απόφαση Δ.Σ του δήμου.
Ο Καμιζής απεδέχθη την δωρεά προς τον δήμο του πληρεξουσίου του Ζέρβα, δικηγόρου Παπαδημητρίου που περιέχει τα εξής ακίνητα:
1) Ένα αγροτικό κτήμα στην «Αγία Παρασκευή» του δήμου και του ιδίου, έκτασης 1478 τ.μ. (με την μέτρηση του τοπογράφου Γεωργίου Μήτσου) αξίας περίπου 45.000 ευρώ με αρχή το γνωστό τρίγωνο «Γκούρι Βιτόρες» απ’ όπου ξεκίνησε ο Παπαρσένης με τους Κρανιδιώτες που πήραν μέρος στην απελευθέρωση του Ναυπλίου κατά τον αγώνα του 1821.
2) Ένα μικρό κομμάτι, από τον δρόμο προς το πηγάδι «Πύργος» που ανεβαίνει στον υπέροχο λόφο με θέα την γραφική Μπαρδούνια (ανατολικά) με τα υπέροχα τριώροφα καπετανέικα σπίτια, μέχρι το σημερινό γήπεδο της ΑΕΚ και τον δρόμο προς Λάκκες – Δωρούφι.

Με αφορμη την παραχωρηση-καταθεση  «για λιγο» του οπλου του Μπελογιαννη απο το ΚΚΕ, μια αναφορα σε συμφωνιες.Γιατι αν κατεθετε μονιμα το οπλο στο μουσειο, το ΚΚΕ, θα ηταν μια συμβολικη κινηση κυριως στο εσωτερικο του κομματος οσον αφορα την  ενοπλη εκδοχη της επαναστασης. Ομως δεν το εκανε.Το οπλο ειναι παντα παραποδα.Παρ ολο που καποια νεα παιδια στις φυλακες (πολιτικοι κρατουμενοι) καθολου δεν συμφωνουν με αυτη την θεση.

Στο παρακατω πολυ καλο ιστορικο αφιερωμα δεν αναφερεται καθολου το μοιρασμα του κοσμου σε σφαιρες επιρροης.Ενα μοιρασμα που αφησε τη χωρα μας στο καπιταλιστικο στρατοπεδο υπο την επικυριαρχια της τοτε κοσμοκρατειρας Αγγλιας.Ετσι στις 4 Φλεβαρη 1945 που η ΕΑΜικη αντιπροσωπεια υποχωρουσε και υπεγραφε την συμφωνια ξεκινουσε στην Γιαλτα η αλλη συμφωνια που εβαζε το μεγαλυτερο καδρο.Συμπτωση;Ειχε μολις λυθει το Ελληνικο αγκαθι απο τον Σταλιν.

Η αποψη οτι η συμφωνια θα μας εσωζε απο εναν εμφυλιο ηταν τελειως εσφαλμενη. Ο εμφυλιος εγινε . Αλλα με τους ορους των επικυριαρχων.Και μην μου πειτε πως σε Γαλλια και Ιταλια τα ΚΚ ακολουθησαν καλυτερη τακτικη γιατι καμμια Ευρωπαικη χωρα δεν ειχε ΕΑΜ ΕΛΑΣ.

Τωρα βεβαια απο την συμφωνια και μετα ακολουθησε η αλλοπροσαλη τακτικη των Ζαχαριαδικων που βοηθησε στην βαθια ιστορικη ηττα της αριστερας για δεκαετιες.Η ηγεσια της αριστερας ειχε την εξουσιοδοτηση τοτε απο τον Ελληνικο λαο να οδηγησει σε μια δικαιοτερη κοινωνια.Και τι την εκανε αυτη την εξουσιοδοτηση; Οτι και ο Τσιπρας σημερα.Γι αυτο η Συμφωνια της Βρακιζας δεν ειναι ιστορια περασμενα ξεχασμενα.

Να διευκρινισω γιατι ολα αυτα ειναι συνθετα και καθολου μαυρο ασπρο.Ενας εμφυλιος ειναι καταρα. Οι θειοι μου ηταν στο ΕΛΑΣ αριστεροι δημοκρατες και ο Πατερας μου ο αδερφος τους εθνικοφρων βασιλικος .Και ολοι ηταν πατριωτες και πολεμισαν τους Γερμανους ο καθενας απο το ποστο του.Οι εμφυλιοι ειναι καταρα.Κανενας δεν τους θελει.Ομως για να γινει ενας εμφυλιος χρειαζεται μια (η περισσοτερες ) ξενες δυναμεις να μας σπρωξουν εκει. Αυτες θα χρησιμοποιησουν σαν μαγια λιγους ταγματασφαλητες θα προκαλεσουν με δολοφονιες σαν του Φυσσα η της πλατειας Συνταγματος τον κοσμο να αντιδρασει θα γινουν πιθανα και ακροτητες απο την αλλη πλευρα θα ξυπνησουν προσωπικες αντιδικιες και η φωτια θα αναψει. Η συνταγη δοκιμασμενη απο τον ιμπεριαλισμο σε ολο τον πλανητη,Πετυχημενη.Ερχονται μετα οι επικυριαρχοι δηθεν αδεκαστοι ειρηνοποιοι στηνουν μια «νομιμοτητα»εκμεταλευσης αποικιοκρατιας  με τους δουλικους υπηρετες τους και εξαφανιζουν την νομιμοτητα την δημοκρατια την ανεξαρτησια.Το καναν στην  Ιρλανδια την Κυπρο τις Ινδιες την Λατινικη Αμερικη την Αφρικη το καναν και στην χωρα μας.

Οταν λοιπον φτασουμε σε αυτο το σημειο της ιμπεριαλιστικης επεμβασης οπως εφτασε ο Αλιεντε για παραδειγμα τι κανουμε; Ανοιγουμε την πορτα και λεμε περαστε;Μην νομιζετε πως ξεμπερδεψαμε με το θεμα.Ειναι εδω μπροστα μας. Ειναι στην Ουκρανια με την Ναζιστικη κυβερνηση.Οταν οι ταγματαλητες μισθοφοροι των δυνατων σπασουν την πορτα του σπιτιου σου τι κανεις;Πως αντιδρας ;

Τελος.Σε καμμια περιπτωση δεν ειμαι της αποψης να ειχε γινει η Ελλαδα Αλβανια η Βουλγαρια κατω απο τον Σταλινικο ζυγο.Θεωρω πως ο Σταλινισμος ο κρατικος καπιταλισμος με την μουμια του Λενιν τις ιμπεριαλιστικες επεμβασεις τις εκτελεσεις αναρχικων τροτσκιστων και αλλων διαφωνουντων ειναι αλλο ενα εξουσιαστικο καθεστως που πνιγει την δημοκρατια γι αυτο και κατερευσε μετα απο εξηντα χρονια .Οσο για την Ελλαδα τι να πρωτοπουμε για τους Σταλινικους ηγετες του ΚΚΕ.Ξεκινωντας απο προπολεμικα αλλα και συνεχιζοντας.Πως φερθηκαν στα μελη του κομματος που διαφωνησαν με τις επιλογες και πρακτικες τους τι καταληξη ειχαν οι ιδιοι οπως ο Ζαχαριαδης…Ο Σταλινισμος ηταν και ειναι καρκινωμα στο σωμα της αριστερας.Ξενο σωμα. Προσεχτε αυτα δεν τα λεω εγω .Τα ειπαν οι ιδιοι οι Σοβιετικοι το 1956.Οταν οι νεο σταλινικοι εκσυγχρονισαν το προσωπο τους και προσπαθησαν να κανουν ενα νεο ξεκινημα παντα προς τα δεξια.Που οδηγησε στον Γκορμπατσωφ τους Κυρκους και τους αλλους δηθεν ανανεωτες προθυμους συνεργατες του καπιταλισμου που καμμια σχεση δεν ειχαν με την ριζοσπαστικη αριστερα.Απογονοι αυτων των νεοσταλινικων ειναι και οι Τσιπραιοι

Oσο για την παραδοσιακη αριστερα που ξεκινησε χθες το 20ο συνεδριο της προβαλλοντας και εικονα του Ζαχαριαδη διαβαστε τι ψηφους πηρε η εισηγηση των θεσεων σε συζητησεις μεσα στο κομμα.Και μαλιστα σε μια εποχη βαθιας κρισης της Ελληνικης κοινωνιας που θα περιμενε κανεις στο ΚΚΕ κυριως εντονες διαφωνιες για το τι πρεπει να γινει.Στις κομματικες οργανωσεις βασης 99,3%.Στις συνδιασκεψεις τομεακων περιφερειακων οργανωσεων περιοχης 99,9%.Στην ΚΝΕ 99,7%.262 αρθρα σταλθηκαν και δημοσιευτηκαν στον προσυνεδριακο διαλογο(517 στο 19ο συνεδριο).Αυτο κι αν ειναι μονολιθικοτητα.

Το τι θα ειχε γινει η Ελλαδα αν δεν σκυβαμε τοτε το κεφαλι στις μεγαλες δυναμεις ηταν θεμα της μεγαλης πλειοψηφιας των Ελληνων.Που ηταν δημοκρατες κομμουνιστες σοσιαλιστες .Υπερ της κοινωνικης δικαιοσυνης και ανεξαρτησιας.Αλλα εδω τελειωνει η δικια μου γνωμη.Βλεπετε ο δρομος δεν υπαρχει.Την ιστορια την γραφουν οι λαοι.Και ο δικος μας παρ ολο που εχει εφιαλτες εχει και στιγμες στην στορια του μεγαλου θαρους που αφησε αφωνους τους παντες.Και πριν το 1821 και μετα. Μονο που ειμαστε αδυνατοι και στο τελος μας τσακιζουν.Οι ξενοι και οι ντοποιοι συνεργατες τους.

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=2730252

Η Συμφωνία της Βάρκιζας

Ηταν Παρασκευή, 2 Φλεβάρη του 1945, γύρω στις 11 μ.μ., όταν στη «Βίλα Κανελλοπούλου», δύο χιλιόμετρα από την παραλία της Βάρκιζας και λίγο πιο έξω από το χωριό Βάρη, άρχιζε τις εργασίες της μία από τις πολιτικές Διασκέψεις που σημάδεψαν τη σύγχρονη ελληνική ιστορία, η Διάσκεψη που κατέληξε την πιο οδυνηρή για το λαϊκό κίνημα πολιτική συμφωνία, τη «Συμφωνία της Βάρκιζας». Τα μέρη της Διάσκεψης ήταν δύο: Από τη μία πλευρά βρισκόταν το ΕΑΜικό κίνημα, που έναν περίπου μήνα πριν είχε χάσει τη μάχη της Αθήνας και είχε υποχωρήσει από αυτήν κάτω από το βάρος της ισχύος των βρετανικών όπλων. Από την άλλη, τυπικά βρισκόταν η κυβέρνηση των Αθηνών, του Ν. Πλαστήρα, ως εκπρόσωπος της κυρίαρχης τάξης που στηριζόταν στα βρετανικά όπλα, τα οποία αποτελούσαν τη δύναμη προστασίας του αστικού καθεστώτος στην Ελλάδα. Τις δύο πλευρές εκπροσώπησαν τριμελείς αντιπροσωπείες. Επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΕΑΜ ήταν ο Γραμματέας του ΚΚΕ Γ. Σιάντος. Στην αντιπροσωπεία, επίσης, συμμετείχαν: Ο Μ. Παρτσαλίδης, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του Κόμματος και Γραμματέας του ΕΑΜ και ο Ηλίας Τσιριμώκος, γραμματέας του κόμματος ΕΛΔ και μέλος της ΚΕ του ΕΑΜ. Στρατιωτικός σύμβουλος της αντιπροσωπείας ήταν ο στρατηγός και αρχηγός του ΕΛΑΣ Στ. Σαράφης.Στην αντιπροσωπεία της κυβέρνησης των Αθηνών επικεφαλής ήταν ο υπουργός Εξωτερικών Ι. Σοφιανόπουλος – που ορίστηκε και πρόεδρος της Διάσκεψης – ενώ συμμετείχαν, επίσης, ο υπουργός Εσωτερικών Περικλής Ράλλης (ανήκε στο δεξιό Λαϊκό Κόμμα) και ο υπουργός Γεωργίας Ι. Μαρκόπουλος. Στρατιωτικός σύμβουλος της κυβερνητικής αντιπροσωπείας ήταν ο στρατηγός Παυσανίας Κατσώτας. Τέλος, παρατηρητής εκ μέρους του αρχιεπισκόπου – αντιβασιλέα Δαμασκηνού ήταν ο διευθυντής του πολιτικού του γραφείου Ι. Γεωργάκης, μετέπειτα καθηγητής της Παντείου και στενός συνεργάτης του Ωνάση.

Η Διάσκεψη στο ξεκίνημα

«Εις την αίθουσα της Διασκέψεως – μας πληροφορεί ο δημοσιογράφος Γ. Ανδρουλιδάκης που κάλυψε τις εργασίες της για την εφημερίδα »ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» – εισήλθον πρώτοι οι κυβερνητικοί αντιπρόσωποι. Ελαβον θέσιν εις ένα παραλληλεπίπεδον τραπέζι, καλυπτόμενον από απλούν έγχρωμον τραπεζομάνδηλον και περιστοιχιζόμενον από αναπαυτικά καθίσματα. Εις την γωνίαν αι αναλαμπαί ενός τζακιού προσέδιδον μίαν, συμβολικήν ίσως θαλπωρήν εις την ατμόσφαιραν. Παραπλεύρως δύο μικρότερα τραπεζάκια παρεχωρήθησαν εις τους στενογράφους. Αμέσως εκλήθησαν οι εαμικοί αντιπρόσωποι. Εισήλθε πρώτος ο Σιάντος, ακολουθούμενος από τους άλλους δύο. Ο παριστάμενος διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του αντιβασιλέως προέβη εις σχετικάς συστάσεις και αντηλλάγησαν θερμαί χειραψίες μεταξύ των κυβερνητικών και εαμικών εκπροσώπων. Εν συνεχεία εισήλθον εις την αίθουσαν οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες και εγένοντο αι παρουσιάσεις. Αρχαιότερος μεταξύ αυτών είναι ο στρατηγός Σαράφης, απέναντί του δε οι κυβερνητικοί εμπειρογνώμονες τηρούν όλους τους τύπους της στρατιωτικής πειθαρχίας. Οι σύνεδροι λαμβάνουν τας θέσεις των. Κάθεται ο κ. Σοφιανόπουλος έχων δεξιά τον κ. Μακρόπουλον και αριστερά τον κ. Περ. Ράλλην. Οι εαμικοί εκπρόσωποι εκάθησαν απέναντι των κυβερνητικών. Εις το κέντρον ο κ. Σιάντος έχων δεξιά τον κ. Παρτσαλίδην και αριστερά τον κ. Τσιριμώκον. Προκειμένου να αρχίση η συνεδρίασις, οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες απεχώρησαν και παρέμειναν συνομιλούντες εις παρακείμενον δωμάτιον. Αμέσως μετά ταύτα ηγέρθη ο κ. Σοφιανόπουλος, όστις, αφού ανέγνωσε τον λόγον του απηυθύνθη εις φιλικόν τόνον προς τους εαμικούς εκπροσώπους, ειπών τα εξής περίπου: »Εχω να σας πω λίγα ακόμη λόγια. Βρισκόμαστε εδώ και για κάποιον άλλο σκοπό: να σώσουμε την υπόθεση του αριστερισμού απάνω στην οποία τόσες ελπίδες στηρίζονται. Εσείς είστε οι πρωτομάρτυρες, κανείς δε θα σας το αρνηθή, αλλά υπάρχουν και άλλοι που δούλεψαν γι’ αυτή την ίδια ιδέα. Ας μη γελιόμαστε, ο κόσμος τραβάει προς τα αριστερά. Αλλά είμαι βέβαιος ότι κανένας από μας εδώ δε θα θελήση ν’ αναλάβη ενώπιον της ιστορίας την τεράστια ευθύνη της συνεχίσεως της σημερινής καταστάσεως». Ο κ. Σιάντος ηγέρθη καταφανώς συγκεκινημένος και απήντησεν εις τον κ. Σοφιανόπουλον ως εξής: »Συμφωνούμε όλοι μας σ’ αυτά που είπατε. Ολοι αισθανόμαστε ότι δεν πρέπει να συνεχιστή αυτή η κατάσταση και δε θα συνεχιστή. Θα βρούμε τρόπο να δώσουμε τα χέρια»»1.

Ασφαλώς είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ο Σοφιανόπουλος και όλοι οι υπόλοιποι παριστάμενοι ήσαν τόσο αφελείς, ώστε να πιστεύουν πως στη Βάρκιζα ένας από τους στόχους ήταν η σωτηρία της υπόθεσης και των ιδεών της αριστεράς. Τουλάχιστον, δεν μπορεί να θεωρηθεί με κανέναν τρόπο ότι τέτοια αφέλεια διέκρινε την αντιπροσωπεία του ΕΑΜ και ειδικότερα τους κομμουνιστές που συμμετείχαν σ’ αυτήν. Για του λόγου το αληθές αξίζει να σταθούμε σε όσα γράφει ο «Ριζοσπάστης» στις 3/2/1945, στο κύριο άρθρο του, στο πρώτο παράνομο φύλλο του που κυκλοφόρησε μετά τα Δεκεμβριανά στην Αθήνα. Το άρθρο που φέρει τον τίτλο «Εν όψει των «Διαπραγματεύσεων», ανάμεσα σε άλλα αναφέρει2: «Τότε (σ.σ. στο ξεκίνημα των Δεκεμβριανών) μας έβαλαν στο εξής δίλημμα: Ή εσείς ο λαός θα αφοπλιστείτε και θα παραδοθείτε χωρίς εγγυήσεις για να σας εξανδραποδίσουμε ή αν αρνηθείτε, εμείς οι πατριώτες, τσολιάδες, Χίτες, Εδεσίτες, τετραυγουστιανοί, Μπουραντάδες και λογής – λογής δοσίλογοι, μαζί με τους Συμμάχους Αγγλους θα σας σφάξουμε γιατί είχατε το θράσος να πολεμήσετε 3 1/2 χρόνια τους Γερμανούς, Ιταλούς, Βούλγαρους και να θελήσετε δημοκρατικές ελευθερίες… Και τώρα πάλι το ίδιο τραγικό δίλημμα ετοιμάζονται να μας βάλουν. Αυτό τουλάχιστον διαφαίνεται από τις ενέργειές τους. Οι ενδείξεις λένε ότι το σχέδιο του κ. Τσόρτσιλ και της αντιδραστικής δεξιάς βρίσκεται εν πλήρει εξελίξει». Αυτά έγραφε ο «Ριζοσπάστης» με το ξεκίνημα των διαπραγματεύσεων στη Βάρκιζα.

Οι θέσεις του ΕΑΜικού κινήματος

Η ΕΑΜική αντιπροσωπεία πήγε στη Βάρκιζα με σαφείς και συγκεκριμένες θέσεις, τις οποίες ανέλυσε ο Γ. Σιάντος, στις 3/2, κατά τη δεύτερη μέρα των εργασιών της Διάσκεψης. Οι θέσεις αυτές είχαν καθοριστεί σε συνεδρίαση της ΚΕ του ΚΚΕ προς το τέλος του Γενάρη και επιβεβαιώθηκαν σε σύσκεψη, που ακολούθησε, παρουσία ηγετικών στελεχών του Κόμματος και του Ηλ. Τσιριμώκου. Οπως μαρτυρεί ο Β. Μπαρτζιώτας,3 τόσο στη συνεδρίαση της ΚΕ του ΚΚΕ όσο και στη σύσκεψη που ακολούθησε συμφωνήθηκε να μην υπογραφεί, σε καμιά περίπτωση, συμφωνία στην οποία δε θα προβλεπόταν η χορήγηση Γενικής Αμνηστίας. Μάλιστα, αποφασίστηκε να αποχωρήσει η αντιπροσωπεία του ΕΑΜ από τη Διάσκεψη, αν η αντίπαλη πλευρά δε δεχόταν αυτόν τον όρο.

Δευτέρα 4 Δεκέμβρη 1944. Η κηδεία των θυμάτων της προηγούμενης μέρας γίνεται αφορμή για νέα μεγάλη διαδήλωση. Θα ακολουθήσει νέα επίθεση. Νέοι νεκροί...
Δευτέρα 4 Δεκέμβρη 1944. Η κηδεία των θυμάτων της προηγούμενης μέρας γίνεται αφορμή για νέα μεγάλη διαδήλωση. Θα ακολουθήσει νέα επίθεση. Νέοι νεκροί…

Οι θέσεις του ΕΑΜ για την υπογραφή συμφωνίας, όπως αναλύθηκαν από το Γ. Σιάντο στη Διάσκεψη έχουν ως εξής4:Σε ό,τι αφορά το στρατιωτικό ζήτημα γινόταν αποδεχτή η διάλυση του ΕΛΑΣ υπό την προϋπόθεση ότι θα συγκροτούνταν εθνικός στρατός μέσα από τακτική στρατολογία, με κριτήριο την ηλικία και χωρίς τη συμμετοχή δοσίλογων, φασιστικών στοιχείων ή δήθεν εθελοντών. Ο στρατός αυτός θα ήταν πλαισιωμένος από στελέχη που δεν ήταν ένοχα δοσιλογισμού ή φασιστικών αντιλήψεων και με τη συμμετοχή βεβαίως των στρατιωτικών στελεχών του ΕΛΑΣ, αλλά και των απλών μαχητών του που πληρούσαν τους ηλικιακούς όρους στράτευσης.

Αυστηρότατη εκκαθάριση των Σωμάτων Ασφαλείας από τα δοσίλογα και φασιστικά στοιχεία, σύμφωνα με τη δέσμευση του Γ. Παπανδρέου στο λόγο του στο Σύνταγμα στις 18/10/1944.

Εκκαθάριση του κρατικού μηχανισμού από τους δοσιλόγους και σταμάτημα των διώξεων, που άρχισαν με αφορμή τα Δεκεμβριανά, σε βάρος δημοκρατικών – αριστερών δημοσίων υπάλληλων, με την κατηγορία ότι «ηυνόησαν το κίνημα».

Χορήγηση Γενικής Αμνηστίας.

Συγκρότηση αντιπροσωπευτικής κυβέρνησης με τη συμμετοχή εκπροσώπων όλων των παρατάξεων.

Ταχύτατη διενέργεια εκλογών και δημοψηφίσματος. «Κατά τη γνώμη μας – είπε γι’ αυτό το θέμα ο Γ. Σιάντος – η καλύτερη λύση θα ήταν να ορίζονταν από τώρα οι σχετικές ημερομηνίες».

Πολεμικό υλικό του ΕΛΑΣ παραδίδεται σε Βρετανούς στρατιώτες
Πολεμικό υλικό του ΕΛΑΣ παραδίδεται σε Βρετανούς στρατιώτες

Οπως έχουμε ήδη αναφέρει, στο μόνο ζήτημα που δε θα δεχόταν την παραμικρή συζήτηση η ΕΑΜική αντιπροσωπεία ήταν η Γενική Αμνηστία. Κι όμως δέχτηκε.

Η συνθηκολόγηση και ο ρόλος του Τσιριμώκου

Μετά την ομιλία του Γ. Σιάντου, οι εργασίες της Διάσκεψης διακόπηκαν για δύο μέρες, στο διάστημα των οποίων λειτούργησε, όπως δείχνουν τα πράγματα, ένα οργιώδες παρασκήνιο, με στόχο να συρθεί η αντιπροσωπεία του ΕΑΜ στη συνθηκολόγηση. Το θέμα που φαίνεται ότι δέσποσε αφορούσε στη Γενική Αμνηστία. Οι Εγγλέζοι και η αντίδραση γνώριζαν από τον Ηλ. Τσιριμώκο, που φρόντιζε να τους ενημερώνει για όλα λειτουργώντας ως ο άνθρωπός τους στις τάξεις του ΕΑΜ, ότι το ζήτημα αυτό μπορούσε να οδηγήσει σε ρήξη. Δεν είχαν όμως καμιά διάθεση να υποχωρήσουν και να δεχτούν τη δίκαιη απαίτηση του λαϊκού κινήματος, γιατί επιδίωκαν μια κουτσουρεμένη αμνηστία που θα τους έλυνε τα χέρια, ώστε, μετά την υπογραφή της συμφωνίας, δίπλα στη λευκή τρομοκρατία να αξιοποιήσουν και «νόμιμα» μέσα διώξεων, δηλαδή την ποινικοποίηση του ΕΑΜικού κινήματος που θα διευκόλυνε στη συντριβή του. Ετσι, διάλεξαν το μόνο δρόμο που είχαν πέραν της ρήξης. Κι αυτός ο δρόμος περνούσε μέσα από την αλλαγή της θέσης, που εξέφρασε διά στόματος Σιάντου η αντιπροσωπεία του ΕΑΜ.

Η στιγμή των υπογραφών
Η στιγμή των υπογραφών

Στις 4/2 η κυβερνητική αντιπροσωπεία με επιστολή της προς την αντιπροσωπεία του ΕΑΜ γνωστοποιούσε στα μέλη της τελευταίας πως η θέση τους για Γενική Αμνηστία «κατόπιν συμφώνου γνώμης της κυβερνήσεως… είναι απολύτως απαράδεκτος». Και το επιθυμητό για την αντίδραση αποτέλεσμα επήλθε. Την επομένη οι ΕΑΜίτες αντιπρόσωποι, με απαντητική επιστολή τους, γνωστοποιούσαν στους συνομιλητές τους ότι «εφόσον η κυβέρνησις εμμένει εις την άποψή της, η αντίστροφη επιμονή στην ορθή γνώμη μας θα οδηγούσε σε ρήξη που, ανεξάρτητα από την ευθύνη, θα οδηγήσει τον τόπο σε συμφορά. Για τον λόγον αυτόν δεχόμαστε να λυθή το ζήτημα των διώξεων με βάση την αρχή που έθεσεν η Κυβερνητική Αντιπροσωπεία και με τη θέσπιση εγγυήσεων ικανών να περιορίσουν τους κινδύνους που σας έχομεν εκθέσει»5.Η ΕΑΜική αντιπροσωπεία, λοιπόν, υποχώρησε στο ζήτημα της αμνηστίας χωρίς να προβάλει ιδιαίτερες αντιστάσεις, αν και η εξουσιοδότηση που είχε από τα όργανα του κινήματος όχι μόνο δεν της επέτρεπαν κάτι τέτοιο αλλά αντίθετα την υποχρέωναν να προχωρήσει στη ρήξη με την άλλη πλευρά, δηλαδή στο βήμα της αποχώρησης από τις διαπραγματεύσεις. Πώς, όμως, έγινε αυτή η μεταστροφή; Ο καθηγητής Ιωάννης Γεωργάκης, σε μια συνέντευξή του στον Π. Βενάρδο που δημοσιεύτηκε στη «Μεσημβρινή» το 1983 λέει σχετικά6: «Τελικά υποχώρησαν οι κομμουνιστές. Και υποχώρησαν όταν ο Ηλίας Τσιριμώκος πείστηκε από μένα την κρίσιμη εκείνη νύχτα να έρθει «από ‘δώ»». Δηλαδή να υποστηρίξει τη θέση της κυβερνητικής πλευράς στο θέμα της αμνηστίας. Ηθελε να έχει ορισμένες εγγυήσεις ότι πράγματι αυτά που λέμε εμείς εκεί θα έχουν την υποστήριξη και της συμμαχικής πλευράς. Κι ότι δεν ήταν ένα είδος τρικλοποδιάς. Και τον πήρα και κατεβήκαμε στην Αθήνα στις 2 το πρωί. Και τον πήγα στην αγγλική πρεσβεία, όπου ο Μακμίλαν του έδωσε το λόγο… του ότι «αυτά που σας λέει ο κ. Γεωργάκης και αυτά που λέει η κυβέρνηση εμείς σας τα εγγυόμεθα». Και επιστρέψαμε πίσω με τον Τσιριμώκο, ο οποίος έδωσε μια εξήγηση περί της απουσίας του, ότι ήταν άρρωστη δήθεν η μητέρα του. Τότε πλέον ο μονολιθισμός της κομμουνιστικής παράταξης που μέχρι τότε παρετηρείτο έσπασε. Και ειδοποίησα τους Αγγλους επίσημους και επισπεύσαμε τη μονογραφή της συμφωνίας».

Βέβαια ο Γεωργάκης δε λέει όλη την αλήθεια, είτε από πρόθεση – είτε γιατί δε θυμάται καλά. Οπως έχει αποδείξει, μέσα από έρευνα των αγγλικών πηγών, ο γνωστός δημοσιογράφος και ιστορικός ερευνητής Φ. Οικονομίδης, ο Τσιριμώκος δεν πέρασε με την άλλη πλευρά στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στη Βάρκιζα αλλά πριν αυτές ξεκινήσουν7. Συγκεκριμένα ο Τσιριμώκος, πέραν του Γεωργάκη και του Δαμασκηνού, είχε έρθει σε επαφή και με τον επικεφαλής του κλιμακίου της Ιντέλιντζενς Σέρβις στην Αθήνα Ντέιβιντ Μπάλφουρ (Ο Μπάλφουρ είναι ο περίφημος Πάτερ Δημήτριος στο παρεκκλήσι του Ευαγγελισμού). Σύμφωνα δε με τον τότε εκπρόσωπο της βρετανικής κυβέρνησης στην Αθήνα Χ. Μακμίλαν «ο Τσιριμώκος ήταν ένα μεγάλο πλεονέκτημα για μας αφού μας είχε δώσει πληροφορίες από τα πριν σχετικά με τη γραμμή που θα ακολουθούσαν (σ.σ. που θα ακολουθούσε δηλαδή η ΕΑΜική αντιπροσωπεία στις διαπραγματεύσεις) και ήταν διατεθειμένος την κατάλληλη στιγμή να τους προδώσει»8.

Μια μικρή, ελάχιστη, γεύση για το ρόλο του Τσιριμώκου έδωσε πολύ αργότερα και ο Μ. Παρτσαλίδης: «Είναι αλήθεια – μαρτυρεί ο Παρτσαλίδης9 – ότι ο Τσιριμώκος ήταν αυτός που περισσότερο ήθελε να υποχωρήσουμε. Και να ζητήσουμε εγγυήσεις για να περιοριστεί όσο ήταν δυνατόν ο κίνδυνος να επεκταθούν οι διώξεις. Προσωπικά είχα προτείνει στο Σιάντο όχι να διακοπούν οι διαπραγματεύσεις, αλλά να δηλώσουμε ότι πάνω στο θέμα αυτό, επειδή έχουμε δέσμευση από το ΕΑΜ και την ΚΕ του Κόμματος που αντιπροσωπεύαμε, πρέπει να μας δοθεί η δυνατότητα να συζητήσουμε την άρνηση της κυβέρνησης υπεύθυνα και στην ΚΕ του ΕΑΜ και στην ΚΕ του ΚΚΕ στα Τρίκαλα… Τελικά όμως ο Σιάντος κατέληξε στο ότι μια καθυστέρηση της υπογραφής της συμφωνίας δεν επρόκειτο να μας ωφελήσει… και συμφωνήσαμε ότι θα έπρεπε να κάνουμε την υποχώρηση για να μην τρεναριστεί άλλο η υπόθεση. Κακώς βέβαια…».

Δε χωράει αμφιβολία ότι ο Τσιριμώκος έπαιξε άσχημο παιχνίδι τότε σε βάρος του ΕΑΜ και του λαϊκού κινήματος. Ομως είναι παράλογο να ισχυριστεί κανείς ότι σ’ εκείνον βρίσκεται η κύρια ευθύνη για τις υποχωρήσεις της ΕΑΜικής αντιπροσωπείας, τουλάχιστον στο ζήτημα της αμνηστίας ή και γενικότερα σε όλα τα ζητήματα. Αν οι κομμουνιστές αντιπρόσωποι δεν είχαν οι ίδιοι υποχωρητική συμπεριφορά ήταν αδύνατο ο Τσιριμώκος να τους παρασύρει στη συνθηκολόγηση.

Με την υποχώρηση στο ζήτημα της αμνηστίας η αρχή της συνθηκολόγησης είχε γίνει. Αφού, μάλιστα, οι ΕΑΜίτες αντιπρόσωποι υποχώρησαν σ’ αυτό που είχαν θέσει ως αδιαπραγμάτευτη αρχή, δεν είχαν πλέον κανένα πρόβλημα να πάρουν την κάτω βόλτα υπαναχωρώντας και στις υπόλοιπες διεκδικήσεις τους. Ετσι φτάσαμε στην υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας.

Για το ζήτημα της αμνηστίας η συμφωνία προέβλεπε στο άρθρο 3 ότι αμνηστεύονται μόνο «τα πολιτικά αδικήματα τα τελεσθέντα από τις 3 Δεκεμβρίου 1944 μέχρι της υπογραφής του παρόντος. Εξαιρούνται της αμνηστίας τα συναφή κοινά αδικήματα, κατά της ζωής και της περιουσίας, τα οποία δεν ήσαν απαραιτήτως αναγκαία διά την επιτυχία του πολιτικού αδικήματος». Το άρθρο αυτό, με τη διατύπωση που είχε, έδωσε τη δυνατότητα στην αντίδραση να εξαπολύσει άγριο διωγμό εναντίον των αγωνιστών της εθνικής αντίστασης, χαλκεύοντας κατηγορίες για διάπραξη κοινών αδικημάτων στην περίοδο της κατοχής.

Για τα άλλα, κύρια, ζητήματα, η συμφωνία προέβλεπε: Αποστράτευση του ΕΛΑΣ και συγκρότηση εθνικού στρατού μέσα από κανονική στρατολογία. Εκκαθάριση του κρατικού μηχανισμού από δοσίλογους και φασιστικά στοιχεία. Διενέργεια δημοψηφίσματος και στη συνέχεια εκλογών μέσα στο 1945. Τέλος η συμφωνία δεν προέβλεπε συγκρότηση αντιπροσωπευτικής κυβέρνησης αλλά ούτε και έθιγε το θέμα της παρουσίας των βρετανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα10.

Αναγκαστικός ή απαράδεκτος συμβιβασμός;

Η συμφωνία της Βάρκιζας είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Εχει τονιστεί, σ’ ό,τι αφορά το ΕΑΜ και το ΚΚΕ, ότι επρόκειτο για έναν απαράδεκτο συμβιβασμό, για μια συνθηκολόγηση άνευ όρων. Εχει όμως εκφραστεί και η άποψη πως ό,τι έγινε – καλώς έγινε, ότι δεν υπήρχαν περιθώρια να συνεχίσει το ΕΑΜικό κίνημα τον πόλεμο έξω από την Αθήνα προσδοκώντας σε ευνοϊκά αποτελέσματα ή ότι ο συμβιβασμός αυτός ήταν αποτέλεσμα παραίνεσης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος και ιδιαίτερα του ΚΚΣΕ. Υποχρεούμαστε, συνεπώς, να σταθούμε σ’ αυτές τις εκτιμήσεις πιο αναλυτικά, ξεκινώντας απ’ την τελευταία που θεωρεί ότι το ΕΑΜ και το ΚΚΕ οδηγήθηκαν στο συμβιβασμό της Βάρκιζας με ευθύνη των Σοβιετικών.

Οι υποστηριχτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν ως επιχείρημα το γνωστό τηλεγράφημα του Δημητρόφ προς το ΚΚΕ με το οποίο ο Βούλγαρος κομμουνιστής ηγέτης – τότε είχε την ευθύνη επαφής του ΚΚΣΕ με τα ΚΚ ανά τον κόσμο – συμβούλευε, κατά κάποιο τρόπο, για συμβιβασμό, κάτι που το ΕΑΜικό κίνημα δεν είχε αποκλείσει ως πιθανό αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεών του με την αντίπαλη πλευρά. Το τηλεγράφημα του Δημητρόφ λήφθηκε από την ηγεσία του ΚΚΕ στις 15 Γενάρη του ’45 και έχει ως εξής:

«Ο Παππούς νομίζει ότι με τη σημερινή διεθνή κατάσταση η ένοπλη ενίσχυση προς τους Ελληνες συντρόφους απ’ έξω γενικά αδύνατη. Βοήθεια από μέρους της Βουλγαρίας ή Γιουγκοσλαβίας η οποία θα τους δέσμευε με το μέρος του ΕΛΑΣ εναντίον ενόπλων αγγλικών δυνάμεων, σήμερα λίγο θα βοηθήσει τους Ελληνες συντρόφους ενώ πάρα πολύ θα μπορούσε να βλάψει τη Γιουγκοσλαβία και Βουλγαρία. Ολα αυτά πρέπει να τα υπολογίζουν οι φίλοι μας οι Ελληνες.

Ελληνες και ΕΛΑΣ πρέπει να καθορίσουν τα περαιτέρω βήματά τους, ξεκινώντας από αυτή ακριβώς την κατάσταση, όχι ευνοϊκή γι’ αυτούς. Δεν πρέπει τραβήξουν σχοινί. Αλλά δείξουν εξαιρετική ευλυγισία και ικανότητα χειρισμών για να διατηρήσουν όσον το δυνατόν δυνάμεις τους και να περιμένουν ευνοϊκότερη στιγμή για πραγματοποίηση δημοκρατικού τους προγράμματος. Για το ελληνικό κόμμα το σπουδαιότερο είναι να μην επιτρέψει να απομονωθεί από μάζες ελληνικού λαού και από δημοκρατικές ομάδες που ανήκουν στο ΕΑΜ.

Γιατί ΕΑΜ, ΓΣΕΕ και χωριστές προσωπικότητες ηγέτες δεν απευθύνονται επίσημα στα Συνδικάτα και Εργατικό Κόμμα Αγγλίας, στις αμερικάνικες μαζικές οργανώσεις και Συνδικάτα και κοινή γνώμη εξωτερικού για να διαφωτίσουν για σκοπούς και χαρακτήρα πάλης τους, για να ξεσκεπάσουν ελληνική αντιδραστική κλίκα και τους καλέσουν ενίσχυσή τους; Αυτό θα ‘πρεπε να κάνουν με όλους δυνατούς τρόπους και μέσα ακατάπαυστα»11.

Δε χωράει αμφιβολία ότι αυτό το τηλεγράφημα έπαιξε ρόλο αλλά όχι φυσικά αυτόν που ισχυρίζονται όσοι το αξιοποιούν για να δικαιολογήσουν τις υποχωρήσεις που έκανε στη Βάρκιζα το ΕΑΜικό κίνημα. Και τούτο για τον απλό λόγο ότι είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα μια συμβουλή για συμβιβασμό και ο συγκεκριμένος συμβιβασμός αυτός καθ’ αυτός. Σε τελευταία ανάλυση την τελική ευθύνη των αποφάσεων την είχε το ΕΑΜ και πρωτίστως το ΚΚΕ ως καθοδηγητική του δύναμη που συγκέντρωνε και τον κύριο όγκο των δυνάμεών του. Επίσης δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι το όλο ζήτημα του συμβιβασμού της Βάρκιζας παίχτηκε σε ελληνικό έδαφος. Εδώ έγιναν οι προετοιμασίες της κάθε πλευράς για τις θέσεις που θα προέβαλε στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, εδώ έγιναν οι διαπραγματεύσεις, εδώ έγιναν οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις, εδώ ασκήθηκαν οι πιέσεις που οδήγησαν τους εκπροσώπους του ΚΚΕ να συμβιβαστούν κατ’ αρχήν στο ζήτημα της αμνηστίας και στη συνέχεια σ’ όλα τα υπόλοιπα.

Από το τηλεγράφημα του Δημητρόφ, κατά τη γνώμη μας, εκείνο που ίσως βάρυνε περισσότερο στις αποφάσεις των εκπροσώπων του ΚΚΕ στη Βάρκιζα και ειδικά στις αποφάσεις του Γ. Σιάντου, είναι μάλλον η συμβουλή του Βούλγαρου ηγέτη ότι για το ΚΚΕ «το σπουδαιότερο είναι να μην επιτρέψει να απομονωθεί από μάζες ελληνικού λαού και από δημοκρατικές ομάδες που ανήκουν στο ΕΑΜ». Και τέτοιος κίνδυνος για διάσπαση του ΕΑΜ εκφράστηκε, τουλάχιστον ως απειλή, τόσο πριν την έναρξη των διαπραγματεύσεων με τη στάση που κράτησε ο Σβώλος ο οποίος αρνήθηκε να συμμετάσχει στην ΕΑΜική αντιπροσωπεία που θα πήγαινε στη Βάρκιζα, όσο και κατά τις διαπραγματεύσεις με τη στάση που κράτησε ο Τσιριμώκος. Οφείλουμε όμως να βλέπουμε την αλήθεια με το κεφάλι προς τα πάνω κι όχι απ’ την ανάποδη. Στην περίπτωση που αυτή η συμβουλή Δημητρόφ βάρυνε αποφασιστικά, το κύριο ζήτημα εδράζεται στο γεγονός ότι οι κομμουνιστές αντιπρόσωποι στη Βάρκιζα σύρθηκαν πίσω από τον Τσιριμώκο και τους φίλους του επειδή δεν είχαν ορθή εκτίμηση για την εμβέλεια των συμμάχων του ΚΚΕ μέσα στο ΕΑΜ, επειδή δεν είχαν ορθή εκτίμηση του συσχετισμού δυνάμεων – στρατιωτικά και πολιτικά – μέσα στην ελληνική κοινωνία και της επιρροής του Κόμματος μέσα στις λαϊκές μάζες, επειδή δε στάθμισαν σωστά τη συγκυρία.

Μπορούσε να συνεχίσει τον πόλεμο ο ΕΛΑΣ;

Για να εκτιμήσει κανείς σωστά το χαρακτήρα που είχε ο συμβιβασμός στη Βάρκιζα θα πρέπει, αναμφίβολα, να εξετάσει τη στρατιωτική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν οι αντίπαλες δυνάμεις εκείνη την περίοδο. Ειδικά για το ΕΑΜικό κίνημα, αυτό σημαίνει να εξεταστεί η δυνατότητα που είχε για συνέχιση του πολέμου έξω από την Αθήνα. Προτού, όμως, αναφερθούμε σ’ αυτό το θέμα, οφείλουμε να ρίξουμε μια ματιά στην εικόνα που παρουσίαζε η Ελλάδα όταν ξεκινούσε η Διάσκεψη της Βάρκιζας, παραθέτοντας πηγές από την άλλη πλευρά, δηλαδή μη ΕΑΜικές ή και ακραιφνώς αντιΕΑΜικές. Ο Αλ. Ζαούσης αναφέρει με ειλικρίνεια πλήθος ιστορικών στοιχείων, που επιβεβαιώνουν ότι ο συσχετισμός δυνάμεων στην Ελλάδα ήταν εμφανώς υπέρ του ΕΑΜ, ενώ οι Αγγλοι και οι ντόπιοι σύμμαχοί τους ήταν σε δεινή θέση. Μεταξύ άλλων, σημειώνει12: «Το γεγονός ότι η στρατιωτική κατάσταση τις παραμονές της Βάρκιζας δεν ήταν τόσο ευνοϊκή για τους Βρετανούς και την κυβέρνηση, είχε κατά κάποιο τρόπο διαρρεύσει και στον Τύπο. Στις 16/1/45, η εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Πάνου Κόκκα κυκλοφόρησε μ’ έναν εύγλωττο χάρτη της Ελλάδας, που αποδείκνυε ότι ο ΕΛΑΣ κατείχε ακόμα τα 3/4 της χώρας. Και ότι ουσιαστικά στο μεν βορρά οι Βρετανοί ήλεγχαν μόνο τη Θεσσαλονίκη, ενώ στην Πελοπόννησο κρατούσαν μόνο τα βόρεια παράλια». Ο γνωστός θεωρητικός του αντικομμουνισμού Θ. Παπακωνσταντίνου παραδεχόταν, λίγα χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, ότι «το ΚΚΕ είχε χάσει οριστικώς τη μάχην των Αθηνών, αλλά η Εθνική Κυβέρνησις δεν είχε κερδίσει τη μάχην της Ελλάδος»13. Κι ο, επίσης αντικομμουνιστής, Α. Ι. Κοραντής συμπληρώνει14: «Ητο εκτός πραγματικότητος η συζήτησις περί καταστροφής του ΕΛΑΣ διά των όπλων, ως είχαν ήδη αναγνωρίσει οι Μακμίλαν και Αλεξάντερ. Πράγματι, εκ της δημοσιεύσεως εις αθηναϊκήν εφημερίδα χάρτου, προέκυπτεν ότι ο ΕΛΑΣ κατείχεν εισέτι τα τρία τέταρτα της επικρατείας (27 περιοχές επί συνόλου 31), συμπεριλαμβανομένης ολοκλήρου της Βορείου Ελλάδος εκτός της Θεσσαλονίκης και του πλείστου της Πελοποννήσου πλην της βορείου ζώνης».

Πέραν των παραπάνω, οφείλουμε να προσθέσουμε ότι ο κύριος όγκος των δυνάμεων του ΕΛΑΣ δεν είχε πάρει μέρος στα Δεκεμβριανά και είχε παραμείνει ανέπαφος. Επρόκειτο, ουσιαστικά, για τις πιο ετοιμοπόλεμες και εμπειροπόλεμες δυνάμεις του. Επιπλέον, το ΕΑΜ και το ΚΚΕ συνέχιζαν να απολαμβάνουν της εμπιστοσύνης της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Αν, επομένως, συνεχίζονταν οι μάχες έξω από την Αθήνα, οι βρετανικές δυνάμεις τόσο από άποψη όγκου, όσο και από άποψη διάταξης και εκπαίδευσης δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσουν αποφασιστικά τον ΕΛΑΣ. Κατ’ αρχήν, δεν μπορούσαν να τον χτυπήσουν σε όλα τα μήκη και πλάτη της χώρας, ούτε να συναγωνιστούν μαζί του στον ανταρτοπόλεμο. Για τις δυνατότητες του ΕΛΑΣ, αλλά και τις προετοιμασίες που γίνονταν ώστε να αντιμετωπίσει τους Εγγλέζους, μετά την υποχώρηση από την Αθήνα, ο Σαράφης αναφέρει: «Ο ΕΛΑΣ είχε δυνατότητες σε τρόφιμα, πυρομαχικά και έμψυχο υλικό να κάνει πόλεμο για πολύ καιρό κατά των Αγγλων και των κυβερνητικών Ελλήνων και στην περίπτωση αυτή έπρεπε να προετοιμαστεί». Στη συνέχεια, αφού σημειώνει τις σχετικές διαταγές που εκδόθηκαν γι’ αυτήν την προετοιμασία, ο αρχηγός του ΕΛΑΣ τονίζει15: «Στις αρχές του Φλεβάρη ο ΕΛΑΣ ήταν έτοιμος ν’ αντιμετωπίσει οποιαδήποτε νέα επίθεση».

Τις δυνατότητες που είχε ο ΕΛΑΣ να κάνει πόλεμο έξω από την Αθήνα – και τις δικές τους αδυναμίες να τον αντιμετωπίσουν – παραδέχονται και οι Εγγλέζοι. Ο στρατάρχης Αλεξάντερ, ανώτατος διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στη Μεσόγειο την περίοδο 1944-1945 (αντικατέστησε τον Ουίλσον), στις 21 Δεκέμβρη του ’44, έγραφε στον Τσόρτσιλ16: «Εάν υποθέσωμε ότι ο ΕΛΑΣ εξακολουθεί τον αγώνα, νομίζω ότι θα είναι δυνατόν να ξεκαθαρίσωμε την περιοχή Αθηνών – Πειραιώς και να την κρατήσωμε σταθερά, αλλά έτσι δε νικούμε τον ΕΛΑΣ σε σημείο που να τον αναγκάσωμε να συνθηκολογήση. Δεν είμαστε αρκετά ισχυροί για να κάνωμε περισσότερα και να αναλάβωμε επιχειρήσεις στην υπόλοιπη Ελλάδα. Οι Γερμανοί κατά την κατοχή είχαν διατηρήσει έξι έως επτά μεραρχίες στην ηπειρωτική Ελλάδα εκτός από τις τέσσερις περίπου στα νησιά. Ακόμα και έτσι δεν μπόρεσαν να κρατήσουν σταθερά ανοικτές τις γραμμές επικοινωνιών των, και δεν είμαι βέβαιος ότι θα συναντήσωμε λιγώτερο ισχυρά αντίσταση και λιγότερο αποφασιστική από όσην συνήντησαν εκείνοι. Πρέπει να επιβλέπωμε πολύ προσεκτικά τις προθέσεις των Γερμανών στο ιταλικό μέτωπο. Τα τελευταία γεγονότα στη Δύση και η σιωπή της 16ης μεραρχίας των S.S., που ευρίσκονται μπροστά στην 5η αμερικανική στρατιά, δείχνουν κάποιον ελιγμό που πρέπει να προσέξωμε. Σημειώνω τα γεγονότα αυτά για να κάνω σαφή την κατάσταση και να σας υπογραμμίσω ότι, κατά τη γνώμη μου, το ελληνικό πρόβλημα δεν μπορεί να λυθή με στρατιωτικά μέσα. Η λύση θα ευρεθή στον πολιτικό τομέα.

Γενικά, γνωρίζετε, ελπίζω, ότι μπορείτε πάντοτε να υπολογίζετε πως θα κάνω ό,τι μπορώ για να εκπληρώσω τις επιθυμίες σας, αλλά εύχομαι να κατορθώσετε να βρήτε μια πολιτική λύση στο ελληνικό πρόβλημα, γιατί έχω πεισθή ότι κάθε στρατιωτική ενέργεια, μετά την εκκαθάριση της περιοχής Αθήνας και Πειραιά, θα ξεπερνούσε τις δυνατότητες των σημερινών μας δυνάμεων». Την επομένη, 22 του μηνός, ο Τσόρτσιλ απαντούσε: «Δεν υπάρχει θέμα να συνεχίσωμε οποιαδήποτε στρατιωτική επιχείρηση εκτός από την εκκαθάριση της περιοχής Αθηνών – Πειραιώς».

Μπροστά σ’ αυτές τις αποκαλυπτικές ομολογίες των Βρετανών, δεν είναι δυνατόν να προσθέσει κανείς τίποτε περισσότερο. Αποδεικνύεται περίτρανα ότι η Συμφωνία της Βάρκιζας ήταν μια συνθηκολόγηση του ΕΑΜικού κινήματος, ένας απαράδεκτος συμβιβασμός και από στρατιωτική και από πολιτική άποψη.

Την εικόνα της μεταπολεμικής Ελλάδας τη σημάδεψε η Συμφωνία της Βάρκιζας. Και για να έχει αντίληψη ο αναγνώστης περί τίνος επρόκειτο, αντί επιλόγου αναφέρουμε τούτο: Την ημέρα της υπογραφής της Συμφωνίας, η εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, στο πρώτο σχόλιό της, ανέφερε με σαρκασμό: «Με όλους τους κανόνας της γερμανικής τακτικής έγινε χθες την πρωίαν εις το Περιστέρι »μπλόκος» κλασικού τύπου. Χωροφύλακες, εθνοφύλακες και αστυφύλακες πολλοί, έφθασαν εις το προάστειον, αφύπνισαν με πυροβολισμούς τους κατοίκους και συνεκέντρωσαν όλους τους άρρενας από 14 μέχρις 60 ετών. Κατόπιν τους παρέταξαν κατά επαγγέλματα και διέταξαν τους ανήκοντας εις το ΕΑΜ να δηλώσουν τούτο μόνοι των. Ακολούθως ορισμένα άτομα – τα οποία χθες δεν έφερον προσωπίδας – υπεδείκνυον εις τους χωροφύλακας τους κατά την κρίσιν των επικινδύνους εκ των ΕΑΜιτών, οι οποίοι ωθούμενοι, λακτιζόμενοι και πληττόμενοι δι’ υποκοπάνων εφορτώθησαν επ’ αυτοκινήτων και ωδηγήθησαν εις διάφορα κρατητήρια. Η λαμπρά τελετή διήρκεσεν επί πέντε ώρας, προς μεγάλην ικανοποίησιν των κατοίκων, οι οποίοι σκέπτονται ότι η Γερμανία ηττάται, αλλά αι μέθοδοί της παραμένουν αθάνατοι»17. Τα σχόλια περιττεύουν.-

1 Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 3/2/1945 και Γ. Ανδρουλιδάκη: «Κείμενα», εκδόσεις ΕΣΤΙΑ, σελ. 66-67

2 «»Ριζοσπάστης» περίοδος 1941-1945 – Κατοχή – Δεκεμβριανά», Εκδόσεις «Ριζοσπάστης» – «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 361

3 Β. Μπαρτζιώτας: «Εθνική Αντίσταση και Δεκέμβρης 1944», εκδόσεις ΣΕ, σελ. 427

4 «Ριζοσπάστης» 8/2/1945, στο «»Ριζοσπάστης» περίοδος 1941-1945 – Κατοχή – Δεκεμβριανά», Εκδόσεις «Ριζοσπάστης» – «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 364

5 Για τις επιστολές αυτές βλέπε: Εφημερίδα «Ελεύθερη Ελλάδα», 7/2/1945, «Η Συμφωνία της Βάρκιζας – Ολα τα σχετικά Κείμενα», Εκδοσις της Διευθύνσεως Τύπου και Πληροφοριών, Αθήναι, Φεβρουάριος 1945 και Π. Βενάρδου: «Η συμφωνία της Βάρκιζας», εκδόσεις ΠΟΝΤΙΚΙ, σελ. 45-46.

6 Π. Βενάρδου, στο ίδιο, σελ. 103

7 Φ. Οικονομίδης: «Ελλάδα ανάμεσα σε δύο κόσμους», εκδόσεις ΟΡΦΕΑΣ, σελ. 28-34

8 Φ. Οικονομίδης, στο ίδιο, σελ. 29

9 Π. Βενάρδου, στο ίδιο, σελ. 98

10 Βλέπε ολόκληρη τη Συμφωνία: «Το ΚΚΕ – Επίσημα Κείμενα», εκδόσεις ΣΕ, τόμος Ε` σελ. 411-416

11 «Το ΚΚΕ – Επίσημα Κείμενα», τόμος Ε`, έκδοση ΚΚΕ Εσωτερικού, Αθήνα 1974 και Ρώμη 1973 σε επιμέλεια Α. Παπαπαναγιώτου, σελ. 325-326

12 Αλέξανδρος Ζαούσης: «Οι δύο όχθες 1939-1945 – Μια προσπάθεια για εθνική συμφιλίωση», εκδόσεις ΠΑΠΑΖΗΣΗ, μέρος Β` (II), σελ. 790

13 Θ. Φ. Παπακωνσταντίνου: «Ανατομία της Επαναστάσεως», Αθήναι 1952, σελ. 181

14 Α. Ι. Κοραντή: «Πολιτική και Διπλωματική Ιστορία της Ελλάδος 1941-1945», εκδόσεις ΕΣΤΙΑ, τόμος β`, σελ. 314

15 Στ. Σαράφη: «Ο ΕΛΑΣ», εκδόσεις ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, σελ. 559-560

16 Ουιν. Τσόρτσιλ: «2ος Παγκόσμιος Πόλεμος – Απομνημονεύματα», εκδόσεις: «Ελληνική Μορφωτική Εστία», μετάφραση Α. Σαμαράκη, τόμος ΣΤ, σελ. 336

17 Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 12/2/1945 και Γ. Ανδρουλιδάκη: «Κείμενα», εκδόσεις ΕΣΤΙΑ, σελ. 62

 

Γιώργος ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

http://ermionida.gr/wp/?p=3600

Επετειακές εκδηλώσεις στην Ερμιόνη

Επετειακές εκδηλώσεις στην Ερμιόνη

11-12 Μαρτίου 2017

Επετειακές εκδηλώσεις μνήμης για τα 190 χρόνια από την

«κατ’ επανάληψη» Γ΄ Εθνοσυνέλευση στην Ερμιόνη

Είναι γνωστό ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (ΠτΔ) θα επισκεφθεί την Ερμιόνη την Κυριακή 12 Μαρτίου 2017 για να τιμήσει με την παρουσία του τις επετειακές εκδηλώσεις για τα 190 χρόνια από τη Γ΄ Εθνοσυνέλευση, μέρος της οποίας διεξήχθη στην Ερμιόνη.

Είναι πρώτη φορά που Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα επισκεφθεί την Ερμιόνη, για να προσδώσει τη δέουσα τιμή στο ιστορικό γεγονός, το οποίο αποτελεί πτυχή της νεότερης ιστορίας μας, εθνικής και τοπικής.

Υπενθυμίζουμε το πρόγραμμα των εκδηλώσεων:

Το Σάββατο 11-03-2017 και ώρα 18:30 στο Πνευματικό Κέντρο Ερμιόνης (Συγγρού), θα γίνει εκδήλωση με θέμα: «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Η μακρά, δύσκολη και ηρωική πορεία ζωής του. Η συμβολή του στη Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Ερμιόνης».

Την Κυριακή 12-03-2017

  1. Ώρα 10:00. Επίσημη υποδοχή του ΠτΔ στη πλατεία δυτικά του Ι. Ναού των Ταξιαρχών και στη συνέχεια Αρχιερατική Δοξολογία.
  2. Ώρα 10:30. Αποκάλυψη από τον ΠτΔ αναμνηστικής μαρμάρινης πλάκας στην ιστορική οικία της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης και στη συνέχεια ξενάγηση του ΠτΔ στον ίδιο χώρο.
  3. Ώρα 11:20. Κατάθεση στεφάνου από τον ΠτΔ στο Ηρώο Ερμιόνης.
  4. Ώρα 12:00. Ανακήρυξη του ΠτΔ ως Επίτιμου Δημότη Ερμιονίδας στο Δημοτικό Κατάστημα Ερμιόνης.

Ξεκινω απο το τελευταιο.Πραγματικα δεν καταλαβαινω γιατι ο προεδρος της Δημοκρατιας γινεται επιτιμος Δημοτης της Ερμιονιδας.Για την προσφορα η τους δεσμους του με τον Δημο; Επειδη ειναι προεδρος της δημοκρατιας ;Κι αν ναι, ειναι ολοι οι προεδροι Δημοκρατιας επιτιμοι δημοτες ολων των Δημων;Επειδη μας επισκεπτεται;Να δεχθω πως ειναι τιμη για εμας η επισκεψη του ανωτατου πολιτικου αρχοντα. Αλλα γιατι αντιστρεφουμε την τιμη;Θυμαμαι πως επιτιμος Δημοτης Ναυπλιου ειχε γινει ο Σαμαρας επειδη η συζυγος του ειναι καταγωγης Ναυπλιωτικης.

Πολιτικα ειμαι και εγω αντιθετος με την επιλογη του ΣΥΡΙΖΑ να προτεινει τον κ Παυλοπουλο για προεδρο της Δημοκρατιας. Αλλα φανταζομαι ηταν πολιτικη επιλογη, διαβεβαιωση, συμβιβασμος, ενδειξη καλης θελησης, παραχωρηση στην ΝΔ (και απαιτηση;) και στα κομματα που την ακολουθουν, στην θεση αυτη να βρισκεται πολιτικος που εκφραζει ξεκαθαρα τη θεση «μενουμε Ευρωπη» για καθε ενδεχομενο η εστω σκεψη ρηξης με την ΕΕ.Πραγμα που ο σημερινος Προεδρος Δημοκρατιας ιστορικο στελεχος της συντηριτικης παραταξης το εχει δηλωσει κατ επαναλληψη.Ευρωπη με καθε κοστος.Εξ αλλου παραμονες του δημοψηφισματος το 2015 ειχε παρει θεση

Ανταρτης κλεφτης παληκαρι παντα ειναι ο ιδιος ο λαος

Κατάμεστη η αιθουσα Συγγρού χθές στην Ερμιόνη.

Δέν υπήρχε καρέκλα να καθίσεις.Σπάνια συμβαίνει αυτο.

Παρόντες και οι βουλευτές Μανιάτης Γκιόλας.Ολες οι τοπικές αρχές.Ομιλητης ο καθηγητής κ Πιρπιρής.

Πολλά άσπρα μαλλια οπως πάντα.Καλο θα ηταν η νεολαία μας να ερχεται που και που στις εκδηλωσεις μπας και ακούσει για τον Κολοκοτρωνη.Για τους τρελλους προγονους μας που ταβαλαν με μια αυτοκρατορια ανοιχτηκαν στο πελαγο και μεσα απο εμφυλιους και νικες εχτισαν ενα απο τα πιο δημοκρατικα συνταγματα της Ευρωπης. Και μετα οι ξενοι προστατες και οι ντοπιοι εκπροσωποι τους εφεραν τον Γερμανο βασιλια  και μεσα απο τα χρεη μας εκαναν προτεκτορατο. Μεχρι σημερα.

Αυτα βεβαια δεν τ ακουσαμε χθες βραδυ ετσι οπως τα γραφω. Ισως δεν θελουμε να τα ακουσουμε γιατι οι λεξεις ειναι φωτια και καινε.Οπως δεν σταθηκαμε στο «φωτια και τσακουρι στους προσκυνημενους» του Κολοκοτρωνη.

Γιατι μηπως οι ταγματαλητες δεν ηταν προσκυνημενοι στην κατοχη;Δεν πηγαν μετα την απελευθερωση με τους Αγγλους νεους δυναστες μας και τους Αμερικανους και το παλατι στην συνεχεια;Αυτοι δεν εκαναν (μετα απο Αμερικανικες υποδειξεις)το πραξικοπημα στην Κυπρο που ανοιξε τη πορτα στους Τουρκους να καταλαβουν το μισο νησι;Αυτοι δεν εκαναν την χουντα στην Ελλαδα;

Ακουσαμε ομως για ομονοια. Για ενοτητα ολων των Ελληνων εναντια στους Τουρκους. Καθολου δεν ηταν ολοι οι Ελληνες κατα των Τουρκων. Και καθολου κοτζαμπασηδες και καραβοκυραιοι δεν ηταν το ιδιο με κοληγους και ναυτες. Οι Κουντουριωτες και οι τοκογλυφοι  Κωλετηδες (Τολμηρός, πλήρης προσόντων και λίαν ραδιούργος)δεν ηταν το ιδιο με τον Αντωνη Οικονομου γι αυτο οι τραμπουκοι τους τον δολοφονησαν στο Ξηρια εξω απο το Αργος. Αλλα και πολλοι απο αυτους που ηθελαν να φυγουμε απο την Οθωμανικη αυτοκρατορια που διαλυοταν  φιλοδοξουσαν να εκπροσωπησουν αλλες αυτοκρατοριες που ζητουσαν το φιλετο Ελλαδα για τα δικα τους συμφεροντα.Και πολλοι εκπροσωποι της αρχουσας ταξης φαγανε τα λεφτα των δανειων (οσα φτασαν δηλαδη στην χωρα)η τα χρησιμοποιησαν για να εδραιωσουν την εξουσια τους σε βαρος του λαου.

Οπως σημερα ακουμε μενουμε Ευρωπη απο συμφεροντα προσδεδεμενα στο Γερμανικο κεφαλαιο και την κυριαρχια του στην Ευρωπη τη στιγμη που το μεγαλο κεφαλαιο καταγραφει κερδη και οι εργαζομενοι φτωχοποιουνται….

Επισης κατι αλλο.Στην Ερμιονιδα ζουν εδω και παρα πολλα χρονια μονιμα πολλοι ξενοι.Και απο Ευρωπαικες χωρες.Δεν ερχονται ποτε στις επετειους και τις εκδηλωσεις μας.Δεν ξερω γιατι.Το 1821 χιλιαδες δημοκρατες απο ολα τα Ευρωπαικα κρατη ηρθαν και ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ πολλοι σκοτωθηκαν στην χωρα μας για να χτιστει το Ελληνικο δημοκρατικο κρατος.Και αλλοι φιλλεληνες εδωσαν χρηματα εγραψαν αρθρα εφτιαξαν επιτροπες στις χωρες τους για να μας υποστηριξουν.Πιστεψαν στο δικιο του αγωνα μας που ηταν και δικος τους αγωνας.Τιμωντας την προσφορα τους χθες μπροστα στο ηρωον υπηρχαν σημαιες των κρατων τους. Και η προξενος της Γαλλιας ηταν στο κτηριο Συγγρου χθες.

Κι ομως Γαλλοι Αγγλοι Ρωσοι που ζουν στην Ερμιονιδα η εχουν κανει οικογενειες με Ελληνες δεν ερχονται στις εκδηλωσεις μας.Κριμα ειναι.

Πολυτιμες τετοιες εκδηλωσεις.Η ιστορια δεν ειναι μια.Καθε εποχη ξαναδιαβαζει την ιστορια με αγωνια αναζητα απαντησεις στα δικα της προβληματα. Οι Ελληνες ειμαστε μικρος λαος. Μια φουχτα.Και εχουμε προδοτες αναμεσα μας.Εφιαλτες.Παντα ειχαμε.Εχουμε και αγωνιστες της λευτεριας.Ανθρωπους του λαου εργατες αγροτες και αλλους σπουδαγμενους που δωσαν την ζωη τους για ελευθερια.Κοινωνικη και εθνικη.Για μια καλυτερη κοινωνια.Ανθρωποι σαν τον Μακρυγιαννη τον Μαρινο Αντυπα τον Βελουχιωτη αλλα και ανωνυμους ανθρωπους γειτονες και συγγενεις μας που αγωνιστηκαν και μετα η ανταμοιβη απο το καθεστως ηταν Παλαμηδι, Γιουρα, Μακροννησι.

Πολυτιμη η αναγνωση της ιστοριας .Οι ηρωες δεν ειναι τελειοι.Εχουν αντιφασεις.Κανουν λαθη συμβιβαζονται καποτε.Καποιοι κανουν τραγικα λαθη οπως ο Ανδρουτσος. Και ο ανταρτης Κολοκοτρωνης ειχε τις δικες του ιστοριες . Ομως στο τελος κανουμε τη σουμα. Και βγαζουμε συμπερασμα.Δεν ειναι καθολου τυχαιο που ο λαος μας απο ολους τους ηρωες του 1821 εχει στην καρδια του ξεχωριστη θεση για τον ανταρτη γερο του Μωρια.Χωρις να εχει διαβασει πολλα και να ξερει λεπτομερειες για την ζωη του προσκυνα στο Παλαμηδι τον τοπο που φυλακιστηκε(ειναι λιγο πιο περα απο την αποθηκη πυριτιδας που σημερα επισκεπτομαστε) γιατι εκει εμεις βλεπουμε την δικια μας ζωη και των προγονων μας.

Δεν ειναι μικρη η προσφορα του Μουσικου συλλογου Ερμιονης στις εκδηλωσεις μας.Καθε τετοια εκδηλωση προυποθετει ωρες εθελοντικης προσφορας απο πολλους ανθρωπους.Αλλα ιδιαιτερη αναφορα θαθελα να κανω στον συνθετη και μαεστρο Τακη Μανιατη.Την ψυχη και εμπνευστη του Μουσικου συλλογου δεκαετιες τωρα.Που παρα την προσωπικη του θλιψη και πενθος χθες βραδυ ηταν εκει συνεπης υπευθυνος σοβαρος οπως παντα να προσφερει σε ολους μας μεσα απο την μουσικη την ψυχικη αναταση που ειναι απαραιτητη για να αγγιξεις τετοιες ιστορικες μορφες και γεγονοτα. Γιατι μονο η λογικη και οι λεξεις δεν φτανουν.

Συγχαρητηρια και στα μελη της χορωδιας και της ορχηστρας για τα τραγουδια που μας χαρισαν.

Επιτρεψτε μου και ενα μπραβο στην Λη Κοβενυ που οσο περνουν τα χρονια βελτιωνεται και μας χαριζει με το φλαουτο της μια αλλη μουσικη νοτα στις εκτελεσεις.Μπορει να ειναι απο την Αγγλια αλλα μετα απο εικοσι δυο χρονια στην Ελλαδα και την Ερμιονιδα εχει γινει ενεργος πολιτης στην κοινωνικη μας ζωη.Και δημοτης στα πλαισια της ΕΕ.

Ανακοινωση του ΙΛΜΕ

  • Ηλ. ταχ.: i . l . m . ermionis @ gmail . com Ιστοσελίδα: hps://mouseioermionis.com
    ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ Ι.Λ.Μ.Ε. ΣΤΟΝ ΘΕΟΔΩΡΟ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ
    Το Ι.Λ.Μ.Ε. συμμετέχοντας στις επετειακές εκδηλώσεις για τα 190 χρόνια από την Γ΄
    Εθνοσυνέλευση του 1827 στην Ερμιόνη οργάνωσε στο Πνευματικό Κέντρο Ερμιόνης
    στις 11-3-2017, εκδήλωση – αφιέρωμα στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη με θέμα:
    «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Η μακρά, δύσκολη και ηρωική πορεία ζωής του. Η
    συμβολή του στην Εθνοσυνέλευση της Ερμιόνης».
    Ομιλητής ο Παναγιώτης Πυρπυρής, διδάκτωρ ιστορίας, Σχολικός Σύμβουλος
    Φιλολόγων. Η ομιλία του κ. Πυρπυρή αρθρώθηκε σε τρία μέρη.
    Το πρώτο εστίαζε στο ρόλο που διαδραμάτισε ο Θ. Κολοκοτρώνης στις στρατιωτικές
    επιχειρήσεις κατά την Επανάσταση του 1821, με έμφαση σε εκείνες γύρω από την
    Τρίπολη, στην καταστροφή της στρατιάς του Μαχμούτ πασά Δράμαλη στα
    Δερβενάκια, μα και στην εκ μέρους του υιοθέτηση του κλεφτοπολέμου ως τακτικής
    πλέον κατάλληλης για την αντιμετώπιση του στρατού του Αιγύπτιου Ιμπραήμ πασά.
    Στο δεύτερο μέρος επιχειρήθηκε η παρουσίαση και, κυρίως, η ερμηνεία των
    επιλογών του Θ. Κολοκοτρώνη κατά την διάρκεια των φάσεων του εμφυλίου
    πολέμου 1824-25. Καταδείχθηκε ότι οι εξελίξεις των δύο αυτών ετών συνέτειναν στο
    να θέσει ο Γέρος του Μοριά, λίγο –πολύ, τη στρατιωτική του δύναμη στην
    υπηρεσία των εθνικών πολιτικών θεσμών, του Βουλευτικού και του Εκτελεστικού.
    Το τρίτο μέρος της ομιλίας αφιερώθηκε στην πολιτική δράση του Θ. Κολοκοτρώνη
    κατά τη διάρκεια της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης, ιδίως στις πρωτοβουλίες που πήρε κατά τη
    συγκέντρωση των παραστατών στην Ερμιόνη. Μνεία έγινε επίσης στη δράση και τις
    περιπέτειές του από το 1827 και εξής, ενώ τονίστηκαν οι απόψεις που ανέπτυξε
    κατά την ιστορική του ομιλία στην Πνύκα το 1838.
    Την εκδήλωση πλαισίωσε η Χορωδία του Μουσικού Συλλόγου Ερμιόνης υπό τη
    διεύθυνση του μαέστρου Τάκη Μανιάτη.
    Στην κατάμεστη αίθουσα μεταξύ των θεατών παρευρέθηκαν ο Σεβασμιώτατος
    Μητροπολίτης κκ. Εφραίμ, ο π. Ιωάννης Αμπελάς, ο π. Ιωάννης Σαρρής, ο π.
    Ιερόθεος Λουμουσιώτης, και ο π. Αναστάσιος Μέλλος. Επίσης οι βουλευτές
    Αργολίδας Ιωάννης Γκιόλας και Ιωάννης Μανιάτης, η Πρόξενος της Γαλλίας Celine
    ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
    ΕΡΜΙΟΝΗΣ
  • Pendaries, ο εκπρόσωπος της Περιφέρειας Πελοποννήσου Τάσος Τζανής, ο
    Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ερμιονίδας Αρης Δημαράκης, οι Αντιδήμαρχοι
    Γεώργιος Μπουρίκας και Κέλλυ Φωστίνη, ο Πρόεδρος της Δ.Κ. Ερμιόνης Χρήστος
    Δάγκλης, Δημοτικοί και Κοινοτικοί Σύμβουλοι, ο Δήμαρχος του τέως Δήμου Ερμιόνης
    Ανάργυρος Λεμπέσης και εκπρόσωποι πολιτιστικών συλλόγων και φορέων.
    Το Δ.Σ. του Ι.Λ.Μ.Ε. ευχαριστεί τον ομιλητή Π. Πυρπυρή για την τεκμηριωμένη
    ιστορικά ομιλία του, τον μαέστρο Τάκη Μανιάτη, τη Χορωδία Ερμιόνης και τους
    μουσικούς Lee Coveney φλάουτο, Βασίλη Δαπόντε κλασική κιθάρα, Ζαχαρία
    Κουτούβαλη ακουστική κιθάρα, Μιχάλη Φραϋδάκη ακουστική κιθάρα, Δαμιανό
    Κουτούβαλη μπάσο και Λουκά Κούτρα κρουστά. Επίσης ευχαριστεί τους Λουκά
    Κούτρα, Γιώργο Πέλλα και τον Δημήτρη Σακελλαρόπουλο, οι οποίοι απέδωσαν με
    εξαιρετικό τρόπο αποσπάσματα από την ομιλία του Θ. Κολοκοτρώνη στην Πνύκα.
    Τέλος το Δ.Σ. του Ι.Λ.Μ.Ε. ευχαριστεί το πολυπληθές ακροατήριο, που με τον
    προσήκοντα σεβασμό τίμησε την μνήμη της σημαντικότερης στρατιωτικής και
    πολιτικής φυσιογνωμίας της Επανάστασης του ’21, τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.
    Ερμιόνη 20-3-2017
    Για το Δ.Σ. του Ι.Λ.Μ.Ε.
    Η Πρόεδρος
    Τίνα Αντωνοπούλου

 

 

Αυτη η χωρα βγαζει προδοτες και ηρωες.Απο τοτε που αρχισε να γραφεται η ιστορια της.Και συνηθως οι προδοτες συνεργατες των κατακτητων ειναι και εξουσια.Και σαν εξουσια γραφουν την ιστορια.Φυλακιζουν τους αγωνιστες ανοιγουν Μακρονησια αντι να τους τιμησουν.Τους δολοφονουν.

Οι μαναδες μας ομως, με το γαλα που βυζαξαμε ,με το νανουρισμα που μας τραγουδησαν ,οι πατεραδες μας με μισολογα σεμνα και ταπεινα, μας σπρωξαν να ψαξουμε να μαθουμε να μιλησουμε τελικα για τους δικους μας ηρωες.Για την  αληθινη ιστορια.Μια τετοια ιστορια και αυτη που θα διαβασετε πιο κατω.Τιμη και δοξα στους νεκρους της ελευθεριας.Ζουνε παντα μεσα στους σημερινους αγωνες μας.

Μνημειο πεσοντων της Εθνικης Αντιστασης στην Ερμιονιδα στην πλατεια Ρεπουλη

http://www.efsyn.gr/arthro/tainia-o-martyrikos-thanatos-toy-eamiti-ierea

Ταινία ο μαρτυρικός θάνατος του ΕΑΜίτη ιερέα

Νικολαου Αποστολακη

Ο αγωνιστής ιερέας του ΕΑΜ, Νικόλαος Αποστολάκης

Κρήτη, 1947. Ενώ στα Χανιά μαίνεται ο Εμφύλιος, τα μεσάνυχτα της 1ης Αυγούστου, παρακρατικοί της ομάδας Παύλου Γύπαρη (Μάυδες του Γύπαρη) απήγαγαν με δόλο από το σπίτι του τον αγωνιστή ιερέα του ΕΑΜ, Νικόλαο Αποστολάκη.

Τον βασάνισαν απάνθρωπα, του έβγαλαν τα μάτια, τα δόντια, του έκοψαν τα γεννητικά όργανα και μετά τον σκότωσαν, τον διαμέλισαν και τον πέταξαν στον «Κόκκινο Γκρεμό», κοντά στις φυλακές Καλαμίου.

Η σύζυγός του εκτοπίστηκε από το Νεροχώρι Αποκορώνου όπου διέμεναν, ενώ τα πέντε παιδιά τους συνέχισαν να διώκονται μέχρι τις πανεπιστημιακές σπουδές τους.

Τα γεγονότα ξαναζωντανεύουν 70 χρόνια μετά, μέσα από την κάμερα του σκηνοθέτη/ντοκιμαντεριστή Κώστα Νταντινάκη, στο φιλμ με τίτλο «Ο Ελκόμενος επί κρημνού».

Η ταινία προβάλλεται στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (3/03-12/03).

Επιζώντες της περιόδου, με προεξάρχουσα την κόρη του, Ισμήνη, μαρτυρούν την τραγική αλήθεια των γεγονότων.

Ο σκηνοθέτης, κρητικής καταγωγής, εξηγεί πόσο πληγώνει αυτή η αλήθεια, ακόμη και 70 χρόνια μετά, και κυρίως πόσο σημαντικό είναι για αρκετούς να μείνει κρυφή για πάντα.

● Μία κόρη που δεν μπορεί να θάψει τον πατέρα της. Ενας πατέρας που δολοφονήθηκε εξαιτίας ενός Εμφυλίου. Η ιστορία είναι πολύ κοντά στην αντίστοιχη της Αντιγόνης του Σοφοκλή. 

Ναι, η κόρη, αλλά και ολόκληρη η οικογένεια.

Με κορυφαία στο δράμα τη σύντροφο του αντιστασιακού ιερέα, τον οποίο άρπαξαν από την αγκαλιά της μες στα μεσάνυχτα, τον κατακρεούργησαν και στη συνέχεια εμπόδισαν την ταφή του.

Ενα μέρος της ιστορίας έχει απόλυτη σχέση με το έργο που αναφέρετε.

Ο Καστοριάδης θεωρούσε πως η Αντιγόνη του Σοφοκλή είναι η τραγωδία με το μεγαλύτερο βάθος από άποψη πολιτικής διάστασης: μια επίμονη προειδοποίηση εναντίον της Υβρεως.

● Είναι τελικά ίδιον των Ελλήνων αυτές οι… τραγωδίες; 

Από τον Θουκυδίδη έχουμε μάθει ότι και πριν από 25 αιώνες ο ελληνισμός συνταρασσόταν από εμφύλιους σπαραγμούς με αμέτρητες συμφορές, που γίνονται και θα γίνονται πάντα, όσο δεν αλλάζει η φύση του ανθρώπου.

Οσο ο άνθρωπος δεν ελευθερώνεται από τα αρπακτικά του ένστικτα.

Οι εμφύλιοι είχαν πάντα ως αφετηρία την αδηφαγία των προνομιούχων εναντίον των μη προνομιούχων.

Δυστυχώς, από την αρχαιότητα, τις περισσότερες φορές επικρατούσαν οι διανοητικά κατώτεροι επειδή φοβόντουσαν τη δική τους ανεπάρκεια και την ικανότητα των αντιπάλων τους!

Αυτό δεν συνέβη και στον τελευταίο μας Εμφύλιο; Πόσα λαμπερά μυαλά χάθηκαν στις φυλακές, στις εκτελέσεις και στις εξορίες…

● Το ντοκιμαντέρ βασίζεται σε μαρτυρίες ανθρώπων που γνώριζαν ή είχαν ακούσει για τον παπα-Νικόλαο Αποστολάκη. Προσπαθήσατε να βρείτε μαρτυρίες ανθρώπων από «την άλλη πλευρά»; 

Εβδομήντα χρόνια μετά, ευτυχώς, ζουν άνθρωποι που τον θυμούνται.

Ναι, ασφαλώς επιδίωξα και συνάντησα επιζώντες από «την άλλη πλευρά», οι οποίοι όμως αρνήθηκαν να μιλήσουν.

Αντιθέτως, από τη μεριά των «ηττημένων» υπήρχε προθυμία να συμβάλουν με τις μαρτυρίες τους στο χρονικό της φρίκης που κατέγραφα.

Οι απόγονοι των «άλλων» υπάρχουν και δεν είναι τυχαίο ότι κάποιοι από αυτούς είναι τα πρωτοπαλίκαρα των χωριών που υποδέχονται «με μπαλοθιές» τους αρχηγούς ή τους βουλευτές που παραδοσιακά ψηφίζουν.

● Γιατί τόση σιωπή από κοινωνία, επίσημη ιστορία, κράτος κ.λπ. για παρόμοια ζητήματα, κυρίως όσον αφορά τον Εμφύλιο; 

Ο Εμφύλιος παραμένει ένα θέμα-ταμπού για πολλούς, ιδίως στις τοπικές μικρές κοινωνίες όπου όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους.

Ωστόσο δεν αποτελεί προκατάληψη για τις οικογένειες των κομμουνιστών που χάθηκαν, αυτοί δεν σιωπούν, αντιθέτως διψούν να τιμήσουν τη μνήμη των νεκρών τους με κάθε ευκαιρία.

Εξάλλου ο μόνος πολιτικός χώρος που νοιάζεται και οργανώνει εκδηλώσεις ιστορικής μνήμης είναι το ΚΚΕ.

Είδατε εδώ και δύο χρόνια με τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία κανένα κρατικό ενδιαφέρον ενάντια στη λήθη της ιστορίας;

Εκτός κι αν θεωρήσουμε ως τέτοιο τα τριαντάφυλλα του πρωθυπουργού στην Καισαριανή.

Ευτυχώς, η σύγχρονη ιστορία ξαναγράφεται, αφού σχετικές διδακτορικές διατριβές υπό την καθοδήγηση αληθινά δημοκρατικών καθηγητών εκπονούνται συνεχώς στα πανεπιστήμια.

● Υπάρχει ένα σημείο στην ταινία όπου ο ομιλητής μιλάει για τη σύγχυση που υπάρχει κυρίως στη Μεσόγειο για το τι είναι λεβέντης και τι μαφιόζος. Κάτι που συναντάμε και στην Κρήτη. Λεβέντες είναι όσοι υπερασπίζονται την υπόθεση του δίκιου, αδιαφορώντας για το τίμημα.

Είναι εκείνοι «όπου στην ζωή των ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες» αν και διαισθάνονται «πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος».

Ο μέγας Καβάφης μας το δίδαξε. Αλλά ο καθηγητής του ΑΠΘ, Γιώργος Μαργαρίτης, ο οποίος στην ταινία θέτει το ιστορικό πλαίσιο του Εμφυλίου στην Κρήτη, είναι πιο αναλυτικός επ’ αυτού.

● Γιατί πιστεύετε πως μισούσαν τόσο τον παπα-Νικόλαο Αποστολάκη; «Τέτοια βασανιστήρια δεν είχαν κάνει ούτε οι Βενετσιάνοι ούτε οι Τούρκοι ούτε οι ναζί» ακούγεται από έναν χωρικό στο φιλμ. 

Τον μισούσαν τόσο, δεν ήταν ένας τυχαίος άνθρωπος.

Εκείνα τα πέτρινα χρόνια ο παπάς και ο δάσκαλος ήσαν συμπολίτες επιρροής.

Ο λόγος τους μετρούσε κι αυτό τρόμαζε την ντόπια αντίδραση.

Μεταξύ των ηρωίδων της Αντίστασης στα Χανιά έχουμε τη δασκάλα Βαγγελιώ Κλάδου, που εξέθεσαν το κομμένο κεφάλι της στη γέφυρα του Κλαδισού και υποχρέωναν τους μαθητές να περνούν και να τη φτύνουν.

Η ποιήτρια Βικτωρία Θεοδώρου την υμνεί σ’ ένα αριστουργηματικό ποίημά της.

Η είδηση του φόνου από την εφημερίδα Κύρηξ της εποχής (φύλλο της 3ης Αυγούστου 1947) η οποία στήριζε απροκάλυπτα τους παρακρατικούς. Η είδηση του φόνου από την εφημερίδα Κύρηξ της εποχής (φύλλο της 3ης Αυγούστου 1947) η οποία στήριζε απροκάλυπτα τους παρακρατικούς. |

● Μα και μετά τη βίαιη δολοφονία του, η οικογένεια πέρασε δύσκολα. Σαν την ιστορία της Μπερνάρντα Αλμπα του Λόρκα. 

Το μίσος των φονιάδων επεκτάθηκε, με τη συνέργεια Εκκλησίας και Πολιτείας, στη χήρα και τα πέντε ορφανά της, αφού εκπροσωπούσαν τις ρίζες που άφησε να βλασταίνουν πίσω του ο ηρωικός παπάς.

Οσο για το έργο του Λόρκα, ναι, κατανοώ την αναφορά σας, αλλά προσέξτε, ο εγκλεισμός των κοριτσιών της Ισπανίδας Μπερνάρντα Αλμπα οφείλεται στον αυταρχικό της χαρακτήρα (η μάνα ως σύμβολο του φασισμού επί Φράνκο), ενώ η Κρητικιά μάνα στο ντοκιμαντέρ κλείνει τα παιδιά στο σπίτι για να τα προστατεύσει, επειδή έξω από αυτό έχουν στήσει βάρδιες οι φασίστες μην τυχόν η χήρα περιθάλψει αντάρτες φίλους του άντρα της.

● Εχει -και κατά πόσο- αποδοθεί δικαιοσύνη για τέτοια εγκλήματα; 

Καμία δικαιοσύνη απολύτως. Αμέσως μετά τον Εμφύλιο, οι πρώτοι που αναγνωρίστηκαν ως αντιστασιακοί ήταν οι συνεργάτες των Γερμανών.

Δηλαδή οι διώκτες των αριστερών, των δημοκρατικών πατριωτών.

Οι οποίοι -ως αμοιβή για την αντιστασιακή τους δράση- εκτελέστηκαν ή εκτοπίστηκαν.

Αναφέρεται αυτό στα σχολικά βιβλία; Ισα ίσα, όπου να ‘ναι θα μας πουν πως δημιουργήθηκε συνωστισμός στα βουνά και γι’ αυτό οι αντάρτες κατέφυγαν στα ξερονήσια.

Η αλήθεια αποσιωπήθηκε, διαστρεβλώθηκε σκόπιμα από αμερικανοθρεμμένους πανεπιστημιακούς, με αποτέλεσμα οι απελπισμένοι της κοινωνίας, μπολιασμένοι με άκριτο αντικομμουνισμό, να στρέφονται σήμερα προς τη Χρυσή Αυγή.

● Τι γίνονται σήμερα μαυραγορίτες, παρακρατικοί, συνεργάτες των Γερμανών; 

Η πολιτική και οικονομική εξουσία που διέθεταν και διαθέτουν πάντα τα μεγάλα τζάκια δεν άφησε κανέναν τους δίχως ανταμοιβή.

Εξάλλου, σ’ αυτούς στηρίχτηκαν για να κραταιωθούν σόγια μικρά και μεγάλα – χιλιάδες είναι οι ψηφοφόροι αν τους μαζέψεις!

Αρκετούς από αυτούς, βασιλόφρονες και βενιζελικούς, τους είδαμε σε όλες σχεδόν τις μετεμφυλιακές κυβερνήσεις.

Πολλοί απόγονοί τους, αγράμματοι ή απλώς βλάκες, βολεύτηκαν και βολεύονται ακόμα σε δημόσια πόστα από τοπικούς κομματάρχες.

Τους είδαμε να μεταπηδούν με απίστευτη συνειδησιακή ευκολία από τη Ν.Δ. στο ΠΑΣΟΚ και κατόπιν στη σημερινή κυβέρνηση.

Η Ισμήνη Αποστολάκη, κόρη του δολοφονηθέντος αγωνιστή ιερέα Η Ισμήνη Αποστολάκη, κόρη του δολοφονηθέντος αγωνιστή ιερέα |

● Για τέλος, κάτι πιο προσωπικό: πώς μάθατε την ιστορία του παπα-Νικόλα Αποστολάκη και πώς νιώσατε όταν σας μιλούσε η κόρη του; 

Οποτε περνούσα ως έφηβος με τον πατέρα μου από τον τόπο του μαρτυρίου, μου έλεγε: «Να, εδώ ήταν που γκρέμισαν οι Μάυδες τον παπά».

Αργότερα, οι στίχοι του Μήτσου Κασόλα «Οι ήρωες σαπίζουν μες στη λησμονιά», με τη φωνή της Μαρίας Δημητριάδη, μ’ έκαναν να ανατριχιάζω και μου έφερναν στον νου τον παπα-Νικόλα Αποστολάκη.

Ηταν μια οφειλή, ένα χρέος στη μνήμη του, η πραγματοποίηση αυτού του ντοκιμαντέρ.

Αναζήτησα την κυρία Ισμήνη Αποστολάκη (την κόρη του) αγχωμένος, γιατί δεν ήξερα εάν είχε διάθεση να ξαναζωντανέψει στον φακό αυτές τις μνήμες.

Με εμπιστεύτηκε από την πρώτη στιγμή, αλλά μου ξεκαθάρισε ότι δεν θέλει να αναφέρει ονοματεπώνυμα.

Το ζεστό αλλά αγέρωχο βλέμμα της δεν με άφησε να της φανερώσω τη συγκίνησή μου.

 

 

Στα πλαισια αναζητησης υλικου για τα 50 χρονια απο την δικτατορια της 21ης Απριλιου 1967 και οσα εγιναν στην Αργολιδα και ειδικοτερα στην Ερμιονιδα μιλησα με τον συμπολιτη συναγωνιστη Πανο Ζερβα που συνεληφθει και εκτοπιστηκε στα Γιουρα για καποιους μηνες.Ο λογος ηταν πως σαν μελος της ΕΔΑ θεωρηθηκε επικινδυνος και πολυ περισσοτερο αφου ουτε στο εδω ΑΤ, ουτε στο στρατοπεδο Ναυπλιου που οδηγηθηκε στην συνεχεια μαζι με αλλους , υπεγραψε δηλωση.

Μερος αυτης της συνεντευξης ειναι και τα δυο λεπτα που σηκωνω σημερα.Νομιζω πως εχουν σημασια.Ειναι τα συμπερασματα μιας ζωης.Τι ζηταμε;

http://webtv.ert.gr/katigories/enimerosi/01mar2017-stasi-ert/

Τρεχοντας σε 12 λεπτα λογω τηλεοπτικου χρονου ο δικος μας συγγραφεας μιλα για το βιβλιο του

mpo%cf%85%ce%bd%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%b6%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%82

 

 

31

Καστρο Ωριας Θερμησιας

Ελαβα και εγω κυκλικο ενημερωτικο μειλ το σηκωνω. Για αλλη μια φορα ο κ Σπετσιωτης καταγραφει πολυτιμα ιστορικα στοιχεια της επαρχιας μας.

Αναζητειστε επισης το νεο βιβλιο που εγραψαν ο κ Σπετσιωτης και η κ Ντεστακου για την εκπαιδευση στην Ερμιονη στα τελη του προ περασμενου αιωνα

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ                                                                

Η «αναστήλωση» ενός ξεχασμένου σχολείου

  • Καλέ γιαγιά, τι όμορφα που γράφεις!

Έλεγε η εγγονή στην ηλικιωμένη γυναίκα, θαυμάζοντας τα ολοστρόγγυλα γράμματά της και τον καλοδουλεμένο γραφικό της χαρακτήρα.

Πάντα συνήθιζε η γιαγιά να σημειώνει με ευκολία κάθε πρωί τις δουλειές της ημέρας, αφού, όπως έλεγε, τα χρόνια πέρασαν και το μυαλό … φύρανε…

  • Μην ξεχνάς ότι έχω τελειώσει το Σχολαρχείο στις αρχές του περασμένου αιώνα! απαντούσε εκείνη χαμογελώντας. Η Καλλιγραφία και τα Ελληνικά, συνέχιζε, ήταν τα σπουδαιότερα από τα μαθήματα που μας δίδασκαν τότε. Θυμάμαι, ακόμη, με νοσταλγία τα μικρά σε μέγεθος και σχήμα βιβλία μας με τα λεπτά σαν τσιγαρόχαρτο φύλλα του!. Νομίζω πως κάποια έχω φυλάξει στο πατάρι…

Είχε και η Ερμιόνη το δικό της Σχολαρχείο! «Ελληνικό Σχολείο» ήταν επίσημη ονομασία του, συστάθηκε το 1890 και λειτούργησε μέχρι το 1909. Σ’ αυτό φοίτησαν 132 παιδιά του τόπου μας και κάποια είχαν λαμπρή σταδιοδρομία στη μετέπειτα ζωή τους.

Το Ε.Σ. Ερμιόνης δεν είχε ντόπιους Ελληνοδιδασκάλους ούτε δικό του κτήριο και έμενε… στο νοίκι! Ίσως και γι’ αυτό γρήγορα να ξεχάστηκε. Το ανακαλύψαμε στα Αρχεία, «διπλωμένο» σε μια κόλλα χαρτί από τον επιθεωρητή Ιωάννη Μεγαρέα κι αυτό μας αποκάλυψε τα μυστικά του!

Αν θέλετε κι εσείς να μάθετε περισσότερα και να γνωρίσετε το γενεαλογικό σας δέντρο, διαβάστε το νέο μας βιβλίο: «ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (ΣΧΟΛΑΡΧΕΙΟΝ) ΕΡΜΙΟΝΗΣ» και η χαμένη ιστορία του!

Σημ. Τα «Ελληνικά Σχολεία» λειτούργησαν στη χώρα μας έναν αιώνα περίπου, από το 1836 έως και το 1929.

Γιάννης Μ. Σπετσιώτης – Τζένη Δ. Ντεστάκου

Γεώργιος Ι. Μήτσας

Ο Γενάρχης της ένδοξης οικογένειας των Μητσαίων

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Η οικογένεια των Μητσαίων, σύμφωνα με την παράδοση, έλκει τη μακρινή καταγωγή της από την ιστορική Χειμάρρα της Βορείου Ηπείρου.

Οι πρόγονοί τους λέγεται πως πήραν μέρος στη μεγάλη ναυμαχία της Ναυπάκτου, στις 7 Οκτωβρίου 1571. Εκεί, αντιμέτωποι βρέθηκαν ο ενωμένος στόλος των Ισπανών, Βενετών κ.λπ. με τον Τουρκικό στόλο ενισχυμένο με αλγερινά πλοία. Η περίφημη ναυμαχία έληξε με τη νίκη των συμμαχικών δυνάμεων και έτσι αναχαιτίστηκε ο επεκτατισμός των Οθωμανών στην Ευρώπη.

Στη συνέχεια οι Μητσαίοι μετακινήθηκαν στην Πελοπόννησο, κάποιοι έφτασαν στην Ερμιονίδα και εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Ερμιόνη, απασχολούμενοι, κατά τα προεπαναστατικά χρόνια, με τη ναυτιλία, το εμπόριο αλλά και την πειρατεία.

Το επώνυμο της οικογένειας, «Μήτζας» αρχικά και κατόπιν «Μήτσας», φαίνεται να προέρχεται από τη λέξη «μίντζα», το εργαλείο, δηλαδή, με το οποίο άναβαν το μπουρλότο. Ίσως κάποιος από τους προγόνους τους να ήταν τρανός μπουρλοτιέρης. Έτσι, με τα χρόνια, φαίνεται ότι το παρατσούκλι έγινε επίθετο.1

Πατριάρχης της οικογένειας ήταν ο αυστηρός και θαρραλέος καραβοκύρης Γιώργος Ι. Μήτσας. Ένας πανέξυπνος και δραστήριος άνθρωπος, που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στον τόπο μας, το τελευταίο τέταρτο του 18ου έως τις αρχές του 19ου αιώνα. Στη μικρή κοινωνία της Ερμιόνης, ο καπετάν Γιώργης έζησε σαν άρχοντας απολαμβάνοντας πλουσιοπάροχα τιμές και ευρύτατη αναγνώριση.

Παντρεμένος με την Κρανιδιώτισσα αρχοντοπούλα Θεοδότη ή Θεοδώρα (;) της γνωστής εύπορης οικογένειας Σαρρή, απέκτησαν δυο γιους, τον Γιάννη και τον Σταμάτη, μετέπειτα οπλαρχηγούς και καπεταναίους της Ελληνικής Επανάστασης.

Ο καπετάν Γιώργης αναζητούσε συχνά και αξιοποιούσε τις νέες επαγγελματικές ευκαιρίες, νόμιμες και παράνομες, που του παρείχαν οι καιροί, θέλοντας να επεκτείνει και να προστατέψει την επιχειρηματική και εμπορική του δράση, που έφτανε μέχρι τη θαλάσσια πειρατεία, Έτσι έχτισε τον γνωστό ανεμόμυλο στην ανατολική άκρη της πόλης, στο «μάτι των ανέμων», λίγα μέτρα πάνω από τη θάλασσα.

Ο «Μύλος του Μπιστιού», όπως συνηθίσαμε να τον λέμε, είναι ένα επιβλητικό απομονωμένο οικοδόμημα χτισμένο τη δεκαετία 1780-1790. Έχει σχήμα κυλινδρικό με χοντρό τοίχωμα και δίνει την εντύπωση ενός ισχυρού προμαχώνα.

m%ce%b7%cf%84%cf%83%ce%b1%cf%82

Η πρόσβαση στον Μύλο από στεριά και θάλασσα δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση για τους παντός είδους σφετεριστές, πειρατές και ληστές αλλά και τους «περίεργους», καθώς απολάμβανε μιας φυσικής όσο και «μυστικής» προστασίας. Από τη μια οι απόκρημνοι ρυτιδωμένοι πέτρινοι όγκοι επάνω ακριβώς από τις ακτές του Ερμιονικού κόλπου έκαναν την αναρρίχηση αρκετά δύσκολη. Εμπόδιζαν τους επίδοξους και ανεπιθύμητους «επισκέπτες» να σκαρφαλώσουν και να φτάσουν στον Μύλο, καθώς θα γίνονταν εύκολα αντιληπτοί από τους φύλακες και βίαια θα απωθούνταν.

Από την άλλη, λίγα μέτρα παρακάτω, ανάμεσα σε απότομα βράχια, βρισκόταν το κρησφύγετο της τρομερής Βιτόριζας που παραμόνευε καρτερικά τους «αδιάκριτους και απερίσκεπτους επισκέπτες», γιατί τρεφόταν αποκλειστικά με ανθρώπινο κρέας. Ποιος θα τολμούσε, λοιπόν, να πλησιάσει σ’ εκείνο το μέρος ιδιαίτερα τη νύχτα;

Μετά τον θάνατο του Γεωργίου Μήτσα και του γιου του καπετάν Γιάννη, όπως έχει ειπωθεί, ο Μύλος περιήλθε στην κατοχή της κόρης του δεύτερου, Θεοδώρας, μετέπειτα συζύγου του Δημήτρη Νικολάου, ο οποίος διετέλεσε και Δήμαρχος Ερμιόνης.

Την ίδια περίπου εποχή με τον Μύλο του Μπιστιού (πριν από το 1770 υποστηρίζουν ορισμένοι) ο καπετάν Γιώργης έκτισε στα Μαντράκια τον περιώνυμο «Πύργο του Κουλέ», από την αρβανίτικη λέξη «κούλια», που θα πει αμυντικός πύργος.2

Μια πραγματική αετοφωλιά σκαρφαλωμένη πάνω στη βραχώδη πλαγιά, απροστάτευτη από τον νοτιά και τη σοροκάδα. Ένας Πύργος ιερός και μυστηριώδης, περιχαρακωμένος, λιτός και απρόσιτος, που έμελλε να κλείσει μέσα του κομμάτια της νεότερης ιστορίας του τόπου μας και της Ελλάδας.

 

Πρόκειται για ένα απροσπέλαστο κτίσμα δίπατο3 με υπόγειο σκοτεινό. Κάθε όροφος ήταν ένας ενιαίος χώρος 29 τετραγωνικών μέτρων, με εσωτερική ξύλινη σκάλα, τον καταρράχτη με την καταπακτή του που διευκόλυνε την επικοινωνία. Στο μεγάλο δωμάτιο του πρώτου ορόφου υπήρχε τζάκι χαμηλό για πολλές χρήσεις, κυρίως για την κατασκευή της πυρίτιδας (μπαρουτιού) και άλλων εκρηκτικών και πολεμικών υλών.

Δυο παράθυρα στον επάνω όροφο κι ένα στον κάτω, κοιτούν τον νοτιά. Ένα ακόμα τοξωτό παράθυρο φτιαγμένο με πέτρα που υπήρχε δυτικά στον επάνω όροφο, καθώς δείχνουν τα σημάδια, είναι  κλεισμένο από παλιά.

Ο Πύργος επικοινωνούσε με την κύρια κατοικία που βρισκόταν ακριβώς από κάτω, με τρία πέτρινα σκαλιά και πορτάκι, που οδηγούσε στη μικρή βραχώδη αυλή του σπιτιού.

Μπροστά από το σπίτι απλωνόταν το πέτρινο μαντράκι των Μητσαίων, που διευκόλυνε την ασφαλή προσάραξη των πλοίων και εξυπηρετούσε τα πληρώματα στην αποβίβαση και τη μεταφορά των εμπορευμάτων.

Σ’ αυτό το καστρόσπιτο που μοιάζει με απόρθητο φρούριο, με πολεμίστρες και κρυψώνες, ο καπετάν Μήτσας στέγαζε την οικογένειά του, καθώς φημολογείται, για να είναι ασφαλής και προστατευμένη, όταν αυτός απουσίαζε στα πολύμηνα μακρινά ταξίδια του από την Οδησσό μέχρι τη Μασσαλία! Στον ίδιο χώρο οι Μητσαίοι φύλαγαν τρόφιμα και πολεμοφόδια, απαραίτητα σε αποκλεισμούς και ένοπλες συρράξεις, αλλά και άλλα πολύτιμα αντικείμενα.

Σήμερα υπάρχει μόνο ο Πύργος ανακαινισμένος,4 με μπαλκόνι με ξύλινη περίφραξη κι ένα μεταγενέστερο σύγχρονο ξέχωρο χτίσμα στα βορειοανατολικά του, καθώς το σπίτι κάηκε από τους Γερμανούς στις 6 Απριλίου του 1944, την εβδομάδα του Λαζάρου,5 Έτσι χάθηκε «διά παντός» ένα ιστορικό χτίσμα της ιδιαίτερης πατρίδας μας. Απέμεινε η εντοιχισμένη, αναμνηστική πλάκα με επιγραφή να «συντηρεί» την ύπαρξή του…

mhtsas3

Στη θέση του λίγα μέτρα προς το εσωτερικό του δρόμου βρίσκεται η καλαίσθητη οικία του Δημήτρη και της Μαρίκας Τουτουντζή που αποπνέει την παράδοση και την ιστορία του τόπου μας.

ΣΗΜ.

  1. Είναι συχνό το φαινόμενο της μετατροπής του γράμματος (ζ) σε (σ) και η αποβολή του προηγούμενου συμφώνου (ν). Το Μήντζας, λοιπόν, έγινε Μήτζας και κατόπιν Μήτσας. Τη μεταβολή του (ν) τζ σε τσ την παρατηρούμε και σε άλλα ερμιονίτικα επίθετα. Έτσι το Καντζογιώργης της παλαιάς γραφής γίνεται Κατσογιώργης, το Σπετζιώτης – Σπετσιώτης κλπ.
  2. Τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες του Πύργου μάς παραχώρησαν με προθυμία ο Δημήτρης και η Μαρίκα Τουτουντζή.
  3. Η σύζυγος του Θόδωρου Κανέλλη, Λέλα, έλεγε πως ο πύργος είχε και τρίτο πάτωμα. (Πληροφορία κας Ανθούλας Λαζαρίδου – Δουρούκου),
  4. Ιδιοκτησία της Έλενας Τουτουντζή – Κουμάντου δώρο του παππού της Θόδωρου Κανέλλη.
  5. Παλαιότερα στο ίδιο σπίτι έμενε η οικογένεια του Θεοδώρου Κανέλλη, πατέρα της Μαρίκας, καθώς ο παππούς της, Βασίλης Κανέλλης, είχε αγοράσει αρχικά τον Πύργο και στη συνέχεια το σπίτι. Στον πρώτο όροφο του πύργου είχε μείνει και ο Γκίκας Βρεττός, αδελφός του παππού μου Γιάννη, από τη μητέρα μου, με τη γυναίκα του Ελένη, αδελφή του Βασίλη Κανέλλη.

Τα κειμήλια των Μητσαίων

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Σε συνέχεια της επίσκεψης – ξενάγησης μελών και φίλων του Ερμιονικού Συνδέσμου στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο παρουσιάζουμε αναλυτικά τα σχετικά με τους Μητσαίους εκθέματα.

Ανάμεσα στα πολυάριθμα εκθέματα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου (Ε.Ι.Μ.), κειμήλια της ιστορίας του νεότερου ελληνισμού, ξεχωριστή θέση κατέχουν τα άρματα και οι προσωπογραφίες (ελαιογραφίες) των καπεταναίων Γιάννη και Σταμάτη Μήτσα,

Η προγονική αυτή κληρονομιά είναι δωρεά του υποστρατήγου Γεωργίου Κατσαρού, απογόνου των καπεταναίων από τη μητέρα του1 και περιλαμβάνει, σύμφωνα με την κατάταξη του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, τα εξής:

  1. Μία πάλα του Σταμάτη Γ. Μήτσα
  2. Μία ασημένια επίχρυση πιστόλα
  3. Ένα ασημένιο επίχρυσο τάσι
  4. Μια φυσιγγιοθήκη
  5. Τρεις ασημένιες παλάσκες
  6. Δύο προσωπογραφίες (ελαιογραφίες) των ηρώων

Η πάλα

«Πάλα», λέξη τουρκική, λέγεται το κυρτό, πλατύ σπαθί με τη σταυροειδή λαβή, που μοιάζει με δρεπάνι. Θυμίζει, επίσης, το γιαταγάνι και το χαντζάρι (καμπυλωτή λεπίδα), όπλα που χρησιμοποιούσαν οι Άραβες και οι Τούρκοι.2

Η πάλα του καπετάν Σταμάτη Μήτσα έχει λάμα με αυλάκωση, είναι μιας κοπής (στομωμένη) και φέρει σύμβολα αποτροπαϊκά, δηλαδή, φυλακτά ή γούρια, που παρεμποδίζουν και διώχνουν ολότελα το κακό και τον κίνδυνο. Μεταξύ των συμβόλων της πάλας διακρίνεται η πεντάλφα, που συμβολίζει την αιωνιότητα και την ένωση του πνεύματος με την ύλη. Η λαβή της πάλας αρχικά ήταν κεράτινη. Η εκτιθέμενη σήμερα στο Ε.Ι.Μ. είναι μεταγενέστερη και έχει φτιαχτεί από ειδικούς με τέτοιον τρόπο, ώστε να μοιάζει με την παλαιά, που προφανώς έχει καταστραφεί.

Η θήκη της πάλας είναι δερμάτινη, δεμένη στο σύνολό της με φύλλο από ασήμι, με εξαίρεση ένα κομμάτι 15 εκ. στο κέντρο της, για λόγους οικονομίας ή αισθητικής. Στην επάνω πλευρά της θήκης, είναι χαραγμένο το όνομα «ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΗΤΣΑΣ» και η επιγραφή «ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤ(Ε)ΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ».

Σύμφωνα με τον υπεύθυνο του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, κ. Μαρίνο Καχρίλα, πρόκειται για μετεπαναστατική πάλα, καθώς συμπεραίνουμε από την όλη τεχνοτροπία αλλά και από το γεγονός ότι η επιγραφή είναι γραμμένη στην καθαρεύουσα.

Η πιστόλα

Είναι ηπειρώτικου τύπου από ασήμι επιχρυσωμένο και φέρει εγχάρακτη διακόσμηση από σαβάτι.3  Ο θρύλος θέλει η πιστόλα που φυλάσσεται σήμερα στο Μουσείο να είναι εκείνη που δώρισε ο Γεώργιος Καραϊσκάκης στον καπετάν Σταμάτη αναγνωρίζοντας την πολεμική του αξία και αρετή μετά τη μάχη της Καλλιρρόης, όπου έπεσε ηρωικά ο αδελφός του, Γιάννης.

Ο Μιχαήλ Παπαβασιλείου στο βιβλίο του «Οι Μητσαίοι» αναφέρει πως στη μάχη στα Δημαριά (1868) στη διάρκεια της Κρητικής Επανάστασης, ο Αντώνης Μήτσας είχε στο σελάχι του αυτή την πιστόλα, «χρυσοκάπνιστο χαρμπί» την ονομάζει. Την ώρα της μάχης ήρθε στα χέρια με τους Τούρκους και η πιστόλα του έπεσε στο χώμα. Όταν το αντιλήφθηκαν οι εχθροί όρμησαν να την αρπάξουν. Ο Α.Μ., αν και ήταν τραυματισμένος, επέστρεψε σαν σίφουνας και άρπαξε από τα χέρια τους το πολύτιμο ιστορικό κειμήλιο, με κίνδυνο να χάσει τη ζωή του.

Η πιστόλα αυτή είναι ένα από τα λαμπρά εκείνα ενθυμήματα που μας επιτρέπουν να προσεγγίζουμε πρόσωπα και γεγονότα του αγώνα σε μεγάλες στιγμές.4

Το τάσι

Το τάσι των Μητσαίων, το μεταλλικό κύπελλο με το φαρδύ χείλος που χρησιμοποιούσαν για να πίνουν κυρίως νερό, είναι από ασήμι επιχρυσωμένο και έχει χαραγμένη διακόσμηση από σαβάτι. Στην εικόνα διακρίνεται η βάση του κυπέλλου.

Η φυσιγγιοθήκη

Είναι η θήκη που έβαζαν τα βόλια. Κάποιες φορές την χρησιμοποιούσαν σαν φυλακτό βάζοντας μέσα το τετραβάγγελο, μικρό βιβλίο που περιείχε και τα τέσσερα Ευαγγέλια. Η φυσιγγιοθήκη των Μητσαίων έχει επικάλυψη χρυσού και φέρει την εικόνα του Αγίου Γεωργίου.

Οι παλάσκες (μπαρουταποθήκες)

Στις παλάσκες φυλάσσονταν τα πυρομαχικά, δηλ. έτοιμα βόλια, οι χαρτούτσες με τη γόμωσή τους. Το πάνω μέρος της παλάσκας λέγεται επίστεψη.5

Γενικά τα όμορφα στολίσματα στις «αρματωσιές» των αγωνιστών αποδεικνύουν το υψηλό επίπεδο της μεταλλοτεχνίας στην Ελλάδα κατά τον 19ο αιώνα αλλά και το δέσιμο που είχαν οι ήρωες με τα όπλα και γενικά τον πολεμικό εξοπλισμό τους.

Οι προσωπογραφίες

Υπάρχουν δυο προσωπογραφίες (ελαιογραφίες) μεγάλων διαστάσεων των ηρώων στο Ε.Ι.Μ. με χαραγμένες τις χρονολογίες γέννησης και θανάτου των καπεταναίων. Θεωρούμε πως το έτος γέννησης δεν είναι το ακριβές.6

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

  1. Η Μαργαρίτα Α. Μήτσα, μοναχοκόρη του Αντώνη Μήτσα, παντρεύτηκε τον γενναίο αξιωματικό Νικόλαο Κατσαρό με τον οποίο απέκτησαν δύο αγόρια, τον Γιώργο και τον Αντώνη. Ο Γιώργος φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων και αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός Πυροβολικού στις 22-6-1910. Κατά τους Βαλκανικούς πολέμους και ιδιαίτερα στη μάχη της Μανολιάσας (1-3 Δεκεμβρίου 1912) ο τότε υπολοχαγός Γεώργος Κατσαρός, Διοικητής της ορειβατικής Πυροβολαρχίας, πολέμησε με αυτοθυσία και σθένος κατά του εχθρού. (Εφημ. Ναυπλιακή Ηχώ, φ. 5ης Φεβρουαρίου 1928). Ο Γ.Κ. έφθασε στον βαθμό του Συνταγματάρχη και αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Υποστρατήγου. Θεωρείτο «λόγιος», αξιωματικός, πολυμαθέστατος και ήταν συγγραφέας στρατιωτικών εγχειριδίων.
  2. Η πάλα διακρίνεται από τη σπάθα, καθώς έχει λεπίδα πιο φαρδιά στην απόληξη, σε αντίθεση με τη σπάθα που έχει λεπίδα πιο στενή και ομοιόμορφη.
  3. Σαβάτι ονομάζουμε το κράμα μετάλλου από καθαρό ασήμι, χαλκό, μολύβι και θειάφι, που χρησιμοποιούσαν για τη διακόσμηση ασημένιων αντικειμένων αλλά και τη σχετική τεχνική.
  4. Η πιστόλα λειτουργούσε ακριβώς όπως ο αναπτήρας με την τσακμακόπετρα. Για να εκπυρσοκροτήσει έβαζαν στον μηχανισμό εκπυρσοκρότησης τον πυρόλιθο, μια σκληρή πέτρα που με την τριβή δημιουργούσε σπινθήρα.
  5. Αναλυτική περιγραφή βρίσκουμε στο βιβλίο της Κατερίνας Κορρέ, «Οι παλάσκες του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου».
  6. Προσωπογραφίες των Μητσαίων, Γιάννη και Σταμάτη, αλλά και του Αντώνη Μήτσα, γιου του Σταμάτη, βρίσκονται σε αίθουσα της Δημοτικής Κοινότητας Ερμιόνης. Μια σπάνια αυθεντική γκραβούρα του Αντώνη Μήτσα με φουστανέλα από την Θεσσαλική επανάσταση του 1854, στολίζει το σπίτι του Δημήτρη και της Μαρίκας Τουτουντζή. Όμοια γκραβούρα υπάρχει και στο Ι.Λ.Μ.Ε., ενώ παρόμοιος πίνακας βρίσκεται σε αίθουσα της Δ.Κ. Ερμιόνης. Μεγάλη φωτογραφία του Σταμάτη Αντ. Μήτσα, του απελευθερωτή του Μετσόβου σε νεαρή ηλικία, υπάρχει στην επάνω αίθουσα του Ι.Λ.Μ.Ε. Στον ίδιο χώρο βρίσκεται πίνακας ζωγραφικής με την κατάληψη του Παλαμηδίου, όπου ο νεαρός τότε Σταμάτης Γεωργίου Μήτσας είχε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Μια θετικη ενεργεια.Που συνδιασε την ιστορικη αναζητηση αλλα και την πολιτικη του σημερα, την αντιπολιτευση της παραταξης στην πλειοψηφια.Μια αλλη πολιτικη εκφραση σε επαλληλα επιπεδα καλοδεχουμενη  που χαραζει νεες πρακτικες στην ασκηση της πολιτικης.Πολυ σωστη η προταση για

  • Άμεση σύσταση εταιρείας μελετών για την ιστορική, πολιτιστική έρευνα με αντικείμενο αναζήτησης στον ευρύτερο χώρο της Ερμιονίδας.

Διαφωνω ομως με την αποφαση να γινουν δυο τοπικες γιορτες οπως αποφασισε ομοφωνα το Δημοτικο Συμβουλιο παλιοτερα με εισηγηση του τοτε Δημαρχου κ Καμιζη . Δεν αναφερομαι στην Γ Εθνοσυνελευση της Νεας Επιδαυρου/ Ερμιονης /Τροιζινας απο 6 του Απρίλη του 1826  μεχρι  5 Μαιου του 1827 (με μερος των πληρεξουσιων να συμμετεχει στην Ερμιονη και την ολοκληρωση της στην Τροιζινα οπου εξελεγει ο Καποδιστριας σαν Κυβερνητης και το δημοκρατικο πολιτικο Συνταγμα της Ελλαδας) αλλα στην λεγομενη «κυβερνηση» του Κρανιδιου.

Παντως η τριτη εθνοσυνελευση δεν ηταν και αυτη χωρις αντιπαλοτητες, εχθρες, διχασμους και διαιρεσεις αναμεσα στους εκπροσωπους του λαου.Και σιγουρα δεν ηταν μονο «της Ερμιονης» στο βαθμο που ξεκινησε απο την Ν Επιδαυρο τελειωσε στην Τροιζινα και στο μεταξυ ενω καποιοι (οι περισσοτεροι και ο Κολοκοτρωνης μαζι τους )συνεδριαζαν στην Ερμιονη καποιοι αλλοι αντιπροσωποι (λιγωτεροι )βρισκονταν στην Αιγινα.Και στο μεταξυ επεσε το Μεσσολογι και κινδυνευε η Ακροπολη των Αθηνων.

Οι παρακάτω στίχοι τραγουδιούνταν και στο στρατόπεδο του Καραϊσκάκη και σε όλη την επαναστατημένη Ελλάδα:

Στην Αιγίνη δε θα γίνει.

Στην Ερμιόνη δεν τελειώνει.

Στο Δαμαλά πάει καλά.

Εκεί θα τελειωθεί

και η Ελλάδα θα σωθεί.

Αλλο η ιστορικη αναζητηση και προβληματισμος που ειναι παντα καλοδεχουμενα και αλλο η καθιερωση τοπικης γιορτης με αφορμη την «κυβερνηση» του Κρανιδιου στην διαρκεια του εμφυλιου πολεμου.Πιστευω πως υπαρχει μια ταση να αναδειξουμε οτι εχει σχεση με την περιοχη μας (προτομη υπουργου Κρανιδιωτη στην πανω πλατεια , προτομη Παντελεημονα Φωστινη , ονοματοδοσια ορμου Κορακιας με ονομα εφοπλιστου) χωρις να προχωραμε σε βαθυτερη αναλυση και τοποθετηση περι της προσωπικοτητας η του γεγονοτος.Ετσι η προτομη του Ρεπουλη εχει σημασια μεγαλη και εκφραζει ελπιζω την σημερινη πλειοψηφικη δημοκρατικη συνειδηση της κοινωνιας για τον πολιτικο Ρεπουλη και οσα υπηρετησε.Και ειναι μια ιστορικη νικη αν θελετε της δημοκρατικης παραταξης  αν σκεφτουμε πως οι βασιλικοι δεν ηταν λιγοι στο Κρανιδι οπου μαλιστα εγινε και αναθεμα του Βενιζελου και διωξεις των Βενιζελικων στην διαρκεια του διχασμου και του εμφυλιου που τον συνοδευσε.Το ιδιο η προτομη του Παπαρσενη στην κατω πλατεια.

Του υπουργου του ΠΑΣΟΚ ομως γιατι προτομη στην πανω πλατεια (Κυπρου); Επειδη καποιος προγονος του ηταν απο το Κρανιδι; Η του Παντελεημονα Φωστινη γιατι προτομη; Επροκειτο για ενα υπερ συντηριτικο ιεραρχη ενεργο πολιτικο προσωπο με την ακρα δεξια το εργο του οποιου αμφισβειτειται ακομα και μεσα στους κολπους της εκκλησιας. Για ποιον ακριβως λογο τιμουμε αυτο το ιστορικο προσωπο;Τι θελουμε να τιμησουμε ακριβως και να αναδειξουμε; Οσο για τον ορμο Μαριανα σε εναν τοπο που δεν εχει καμμια τιμητικη αναφορα στον  Thomas Jacobsen για παραδειγμα για μενα ειναι μαλλον ατυχης επιλογη και ιεραρχηση του Δημοτικου μας συμβουλιου.

Γιατι να τιμησουμε την κυβερνηση του Κρανιδιου στον εμφυλιο στην διαρκεια της επαναστασης; Συμφωνουμε ολοι με την αποψη του πρωην Δημαρχου κ Καμιζη πως η κυβερνηση αυτη βοηθησε να ξεπεραστουν οι αντιθεσεις του εμφυλιου;Ξεπεραστηκαν η κυριαρχησε η μια πλευρα επι της αλλης;

Aποφαση 246/21012

ΑΔΑ: Β43ΘΩΡΡ-ΔΨΔ 27η Συνεδρίαση Δ.Σ. Δήμου Ερμιονίδας Αρ.Απόφασης 246 /12

3. Ο Πρόεδρος του Δ.Σ .κ. Λάμπρου Αναστάσιος ύστερα από την διαπίστωση απαρτίας κήρυξε την έναρξη της συνεδρίασης και είπε έδωσε το λόγο στον κ.Δήμαρχο ο οποίος είπε τα εξής:

«Ο τόπος μας κυρίως το Κρανίδι και η Ερμιόνη έχουν διαδραματίσει ένα πολύ σπουδαίο ρόλο στην ιστορία ,όχι μόνο εδώ την τοπική αλλά και στην Εθνική μας ιστορία και αυτός ο ρόλος έχει αποσιωπηθεί έως παραγνωριστεί . Iδιαίτερα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επανάσταση του ΄21 και στα γεγονότα που ακολούθησαν . Από την εποχή που ήμουν εγώ στο δημοτικό σχολείο,στα βιβλία του δημοτικού σχολείου αναφέρονταν ότι το Κρανίδι είχε υπάρξει πρωτεύουσα της Ελλάδας , σε μια εμφύλια περίοδο για τους επαναστατημένους Έλληνες ,διότι ο εμφύλιος δεν λείπει από τους Έλληνες και στους αγώνες τους. Στο 1823 ουσιαστικά 30 Νοεμβρίου του 1823 ,ήρθε εδώ το Βουλευτικό εγκαταστάθηκε στο Κρανίδι ,σε μια οικία Γκίκιζα η οποία έχει τώρα κατεδαφιστεί και παρέμεινε η Κυβέρνηση μέχρι τις 6 Μαρτίου 1824 . Σ΄αυτό το χρονικό διάστημα ,διαδραματίστηκαν πολύ σπουδαία γεγονότα και ο ρόλος της Κυβέρνησης αυτής ,’ήταν πάρα πολύ σημαντικός , από το γεγονός ότι άμβλυνε κατά κάποιο τρόπο ,εξουδετέρωσε την εμφύλια διαμάχη, διότι η Κυβέρνηση ήρθε εδώ από την Τρίπολη μέσω Άργους όταν οι στρατιωτικοί και το Βουλευτικό που λέμε ήταν έτοιμοι για ακραία εμφύλια διαμάχη. Πιστεύω λοιπόν, όπως και σε άλλους τόπους ,θα πρέπει να τιμούμε την ιστορία μας και αυτό το έχουμε ανάγκη ιδιαίτερα σήμερα παρά ποτέ.

Συμφωνουν ολοι οι ιστορικοι με αυτη την αποψη ; Θα ελεγα πως το ριξιμο του Ανδρουτσου απο την Ακροπολη το 1825 μετα απο φριχτα βασανιστηρια απο το πρωην πρωτοπαληκαρο του Γκουρα ειναι ενεδεικτικο του ποσο ξεπερασαμε τις αντιθεσεις. Και οχι μονο . Aς μην ανοιξουμε ομως και παλι ιστορικη συζητηση για τον Ελληνικο εμφυλιο στην επανασταση αν και παντα η γνωση του χθες βοηθα στο σημερα .

Δεν υπαρχει εθνικο κρατος που να μην οικοδομηθηκε πανω στα ερειπια ενος η περισσοτερων εμφυλιων.Το δικο μας ομως κρατος χτιζεται ακομα πανω στα ερειπια εμφυλιων.Με ποιο προσφατο εκεινο των πατεραδων μας.Και αυτο δεν οφειλεται στην φυλη στα γονιδια τον εγωισμο και ολα αυτα τα μεταφυσικα αλλα απλα στο οτι συγκροτηθηκαμε σαν κρατος απο τους ξενους με την επιβλεψη τον δανεισμο την επικυριαρχια τους.Και ακομα εκει ειμαστε.Φυσικα δεν ηταν μονο οι μεγαλες δυναμεις που ειχαν συμφερον να γινει ενα Ελληνικο προτεκτορατο στο μαλακο υπογαστριο της Οθωμανικης αυτοκρατοριας.Ηταν και εκεινοι οι τρελοι ραγιαδες που συγκλονισμενοι απο την Γαλλικη επανασταση και τον διαφωτισμο επιρεασμενοι απο την γεννεση εθνικων κρατων σε ολο τον πολιτισμενο κοσμο αλλα και ετοιμοι να φυγουν απο την σκλαβια και την δουλοπαροικια ενος φεουδαλικου οικονομικου συστηματος που περνουσε στην ιστορια αναζητουσαν την νεα ταυτοτητα τους στην χαραυγη του νεου κοσμου.Ηταν οι φτωχοι και κατατρεγμενοι που σηκωναν κεφαλι στην παντοδυναμια οχι μονο των Οθωμανων αλλα και του Μετερνιχ .Ηταν οι σπουδαγμενοι στην Ευρωπη προγονοι μας αλλα και οι τσοπανηδες οι αγροτες οι κλεφτες κι αρματωλοι οι εμποροι και οι ναυτικοι οι πλουσιοι  Ελληνες της διασπορας σαν τους Βαλλιανους που εστειλαν ολο τον πλουτο τους στην Ελλαδα σε αντιθεση με τους σημερινους πλουσιους που στελνουν τα δισεκατομμυρια τους σε εξωχωριες καταθεσεις.

Η εθνικη ανεξαρτησια η συγκροτηση εθνικης αστικης ταξης (και εργατικης φυσικα)η εθνικη συνειδηση ηταν παντα ζητουμενα για τους νεοΕλληνες.Και ετσι μεγαλο κομματι συμπατριωτων μας συνειδητα ενεργουσε σαν υπηρετες των ξενων συμφεροντων και του παλατιου που ηταν ο τοποτηρητης τους. Για να ακολουθησουν μετα την μεταπολιτευση πολιτικα κομματα που λέιτουργησαν παντα μεσα στα πλαισια των διεθνων συσχετισμων δυναμεων και της επικυριαρχιας των Αμερικανων παλιοτερα και των Γερμανων σημερα που τελικα αφηνουν  παντα την χωρα μας και την Κυπρο στην πλευρα των ηττημενων.Οικονομικα πολιτικα περιβαλλοντικα. Και αυτες τις μερες βαζουν την Τουρκια να μας κουνα το οπλισμενο απο αυτους δαχτυλο απειλωντας τα συνορα μας αν σηκωσουμε κεφαλι.Και το γραφω αυτο θελοντας να πω πως μιλωντας για ιστορια δεν μιλαμε για κατι που αφορα τους ειδικους κατι παλιο και τελειωμενο.Μιλαμε για το σημερα. Γιατι το χθες ειναι δεμενο με το σημερα.Πολλες φορες με τα φυσικα προσωπα (Μαυροκοραδατος Κωλετης Κουντουριωτης )και τους απογονους τους τις οικογενεις την κοινωνικη ταξη που συγκροτησαν τις πολιτικες του χθες και τους κινδυνους του σημερα.

Για να γυρισουμε λοιπον στην αρχη η κυβερνηση του Κρανιδιου (23 απο τους 40 βουλευτες αν και μόνο το 1/3 των μελών έδινε το «παρών» στις συνεδριάσεις και τις σχετικές ψηφοφορίες ) και τα φυσικα προσωπα που την αποτελουσαν  στον εμφυλιο με ποιον ηταν.Ποιανου τα συμφεροντα υπηρετουσε.Και ποιοι ηταν απεναντι τους. Ποιοι ηταν αυτοι της αλλης κυβερνησης που δεν ηταν στο Κρανιδι.Να ενα ερωτημα που πρεπει να απαντησουμε πριν κανουμε τοπικη γιορτη αυτο το γεγονος. Και μην ξεχναμε .Πισω απο ολα αυτα τα γεγονοτα ηταν το Αγγλικο δανειο (Λορδος Βυρων στην Κεφαλονια).Ποιος το πηρε ποσο ηταν και ποσο εφτασε στην Ελλαδα τελικα.Ποιοι το μοιραστηκαν.Στις 20 Ιουλίου 1824 έφτασαν και τα χρήματα του δανείου από την αγγλική κυβέρνηση. Έτσι η κυβέρνηση Κουντουριώτη ενισχύθηκε με ένα υπέρογκο χρηματικό ποσό, το οποίο χρησιμοποίησε για δικούς της συμφεροντολογικούς σκοπούς μοιράζοντας το επιλεκτικά, μόνο σε φίλα προσκείμενους σε αυτή.

Το δελτιο τυπου της ΠΡΟΣΥΕΡ

31/01/2017

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Σάββατο στις 28 Ιανουαρίου 2017 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Β’ Δημοτικού Σχολείου Κρανιδίου η Δημοτική Παράταξη «ΠΡΟ.ΣΥ.ΕΡ» – Προοδευτική Συμμαχία Ερμιονίδας, διοργάνωσε θεματική εκδήλωση, αφιερωμένη στον πολιτισμό και στην ιστορία του τόπου μας. Το θέμα της εκδήλωσης ήταν ο ρόλος της Ερμιονίδας κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 και η Γ’ Εθνοσυνέλευση του 1827 στην Ερμιόνη.

Οι εισηγητές – ομιλητές της εκδήλωσης ήταν ο κ. Μιχάλης Ζώσης – καθηγητής φιλόλογος και τέως Γυμνασιάρχης που παρουσίασε τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα της επαναστατικής περιόδου στην Ερμιονίδα καθώς και τους ήρωες της Ερμιονίδας, ο κ. Γεώργιος Κόνδης – καθηγητής κοινωνιολόγος, Διευθυντής του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Ναυπλίου, Κρανιδίου, ο οποίος παρουσίασε σημαντικά κοινωνικά, οικονομικά και ιστορικά στοιχεία κατά την προεπαναστατική και επαναστατική περίοδο στον τόπο μας στην Ερμιονίδα.dsc_4477dsc_4481

Στην συνέχεια ακολούθησε εισήγηση της κ. Μαρίας Οικονόμου – αρχιτέκτων, μηχανικού που παρουσίασε την ιστορία της ανάδειξης και αξιοποίησης του κτιρίου που στεγάζει το Ιστορικό Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης, κτίριο ιστορικό στο οποίο πραγματοποιήθηκε η Γ’ Εθνοσυνέλευση το 1827, καθώς και τα αρχιτεκτονικά στοιχεία που τηρήθηκαν κατά την αναστήλωσή του με βάση τις οδηγίες που δόθηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού. Ο Δημοτικός Σύμβουλος και επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης κ. Τάσος Γ. Λάμπρου συντόνισε αυτή τη θεματική εκδήλωση, παρουσίασε το σκεπτικό για αυτή την πρωτοβουλία και επισήμανε την ανάγκη οι δημοτικές παρατάξεις να αναπτύξουν σημαντικές πολυθεματικές παρεμβάσεις στην τοπική κοινωνία. Έκανε αναφορά – παρουσίαση στην ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. 246/2012 του Δήμου Ερμιονίδας με την οποία είχε προταθεί η καθιέρωση δύο τελικών επετείων – εορτών εθνικού χαρακτήρα για την πρώτη διακήρυξη της Κυβέρνησης του Κρανιδίου στο Κρανίδι και για τη Γ’ Εθνοσυνέλευση του 1827 στην Ερμιόνη. Επίσης την πρόταση του Δ.Σ. του Ερμιονικού Συνδέσμου στις 10/09/2015 για καθιέρωση εθνικής τοπικής εορτής στην Ερμιόνη, την απόφαση 2/2016 του Συμβουλίου της Δ.Κ. Ερμιόνης που αποφάσισε ομόφωνα την αποδοχή της πρότασης του Ερμιονικού Συνδέσμου και την ολοκληρωμένη πρόταση προς το Δημοτικό Συμβούλιο για να καθιερωθεί επίσημη ιστορική επέτειος της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης. Στην συνέχεια παρουσίασε την ομόφωνη απόφαση 34/2016 του Δ.Σ. του Δήμου Ερμιονίδας με την οποία εγκρίθηκε η απόφαση 2/2016 του Συμβουλίου του Δ.Κ Ερμιόνης καθώς και η συγκρότηση της οργανωτικής Επιτροπής και το το ιστορικό της Γ’ Εθνοσυνέλευσης του 1827 στην Ερμιόνη όπως αυτό παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα του ΙΛΜΕ.

dsc_4491Ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Τάσος Λάμπρου τόνισε τα εξής: «Η εκδήλωσή μας ήταν ένα αφιέρωμα στον πολιτισμό και στην ιστορία, μία πρωτοβουλία γνώσης για να μάθουμε και να εμβαθύνουμε στην ιστορία του τόπου μας.

  • Μία πρωτοβουλία ενημέρωσης και στήριξης των επετειακώων εκδηλώσεων για τη Γ’ Εθνοσυνέλευση του 1827 στην Ερμιόνη που θα διοργανώσει ο Δήμος Ερμιονίδας.
  • Μία πρωτοβουλία ευαισθητοποίησης για τη δυνατότητα που μας δίνεται για να αναζητήσουμε από τις πηγές περισσότερα στοιχεία για την καταγραφή της ιστορικής μνήμης.
  • Μία πρωτοβουλία διαμόρφωσης νέων ρόλων για τις δημοτικές παρατάξεις με την ανάπτυξη πολυθεματικών δράσεων.
  • Μία πρωτοβουλία ανοικτή στην κοινωνία. Η σημερινή σας παρουσία αυτό αποδεικνύει.
  • Μία πρωτοβουλία για να διαμορφωθεί ένα νέο διοικητικό πλαίσιο για την τοπική αυτοδιοίκηση για θέματα της τοπικής ιστορίας με την κατάθεση των προτάσεων μας.

Οι προτάσεις μας είναι οι εξής:

  • Είμαστε στη διάθεση της διοίκησης του Δήμου και της Οργανωτικής Επιτροπής για να βοηθήσουμε για την καλύτερη δυνατή επιτυχία των επετειακών εκδηλώσεων για τη Γ’ Εθνοσυνέλευση του 1827 στην Ερμιόνη.
  • Ζητάμε την άμεση αξιοποίηση της δωρεάς του αείμνηστου Κώστα Δημότση ή Έλληνα για τη δημιουργία ιστορικού αρχείου του Δήμου μας έτσι ώστε να γίνει σεβαστή η βούληση του δωρητή.
  • Επικαιροποίηση της απόφασης 246/2012 για καθιέρωση δύο τοπικών εθνικών ιστορικών επετείων μία στο Κρανίδι και μία στην Ερμιόνη.
  • Άμεση σύσταση εταιρείας μελετών για την ιστορική, πολιτιστική έρευνα με αντικείμενο αναζήτησης στον ευρύτερο χώρο της Ερμιονίδας.
  • Σύμφωνο συνεργασίας των Δήμων της Αργολίδας και του Αργοσαρωνικού σε συεργασία με την τοπική εκκλησία με σκοπό την ανταλλαγή αρχειακού υλικού – πηγών καθώς και την καλύτερη δυνατή προετοιμασία των εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821.dsc_4445

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

https://www.sansimera.gr/articles/394

Στις 12 Απριλίου 1823 η έκθεση της δωδεκαμελούς επιτροπής, που είχε ορίσει η Β’ Εθνοσυνέλευση για να συντάξει ένα πρόχειρο προϋπολογισμό του επαναστατημένου Έθνους δεν άφηνε κανένα περιθώριο για την κρισιμότητα της κατάστασης: Τα έξοδα του πρώτου εξαμήνου του 1823 θα ανέρχονταν σε 38 εκατομμύρια γρόσια και τα έσοδα σε μόλις 12 εκατομμύρια γρόσια. Η φορολογία, οι τελωνειακοί δασμοί, οι λείες, τα λάφυρα, τα λύτρα, ο εσωτερικός δανεισμός, οι εισφορές ντόπιων και φιλελλήνων, δεν ήταν ικανές να ισοσκελίσουν τον προϋπολογισμό. Η έκθεση της Επιτροπής κατέληγε με την προτροπή να γίνεται καλύτερη διαχείριση του δημόσιου χρήματος από τους τοπικούς άρχοντες και την ανάγκη να αναζητηθούν νέοι πόροι. Η ανάγκη εξωτερικού δανεισμού ήταν πλέον μονόδρομος.

Στις 2 Ιουνίου 1823 το Εκτελεστικό (Κυβέρνηση) εξουσιοδότησε τους Ιωάννη Ορλάνδο, Ανδρέα Ζαΐμη και Ανδρέα Λουριώτη να μεταβούν στο Λονδίνο και να συνάψουν δάνειο 4.000.000 ισπανικών ταλλήρων. Η επιτροπή καθυστέρησε να αναχωρήσει, λόγω έλλειψης χρημάτων για τα έξοδα του ταξιδιού, τα οποία κάλυψε με δάνειο ο Λόρδος Βύρων. Στις 26 Ιανουαρίου 1824, ο Ιωάννης Ορλάνδος και ο Ανδρέας Λουριώτης έφθασαν στην αγγλική πρωτεύουσα και ύστερα από έντονες διαπραγματεύσεις, στις οποίες πήραν μέρος και μέλη του Φιλελληνικού Κομιτάτου, συνομολόγησαν ένα δάνειο 800.000 λιρών με τον οίκο Λόφναν (9 Φεβρουαρίου 1824). Το δάνειο είχε τόκο 5%, προμήθεια 3%, ασφάλιστρα 1,5% και περίοδο αποπληρωμής 36 χρόνια. Ως εγγύηση για την αποπληρωμή του δανείου τέθηκαν από ελληνικής πλευράς τα δημόσια κτήματα και όλα τα δημόσια έσοδα.

Όμως, το ποσό που έφθασε στην επαναστατική διοίκηση ήταν μόλις 298.000 λίρες, αφού το παραχωρούμενο δάνειο είχε οριστεί στο 59% του ονομαστικού (472.000 λίρες) και από αυτό παρακρατήθηκαν 80.000 ως προκαταβολή τόκων δύο ετών, 16.000 για χρεολύσια, 2.000 ως προμήθεια και άλλες δαπάνες. Σύμφωνα με τη δανειακή σύμβαση, το ποσό θα αποστέλλονταν στις Τράπεζες Λογοθέτη και Βαρφ, που έδρευσαν στην αγγλοκρατούμενη Ζάκυνθο και θα παραδίδονταν τμηματικά στην ελληνική κυβέρνηση, ύστερα από έγκριση της επιτροπής που την αποτελούσαν ο Λόρδος Βύρων, ο συνταγματάρχης Στάνχοπ και ο Λάζαρος Κουντουριώτης.

Ιωάννης Ορλάνδος

Παρότι «ληστρικό», το δάνειο χαιρετίστηκε στην Ελλάδα ως πολιτική επιτυχία της Επανάστασης και ως έμμεση αναγνώριση του Ελληνικού Κράτους. Πάντως, οι ελπίδες που στηρίχτηκαν πάνω του θα διαψευστούν οικτρά, καθώς θα χρησιμοποιηθεί για να κερδίσει η παράταξη Κουντουριώτη την εμφύλια διαμάχη. Μεγάλη ευθύνη για τους δυσμενείς όρους σύναψης του δανείου είχαν και οι δύο διαπραγματευτές, ο γιαννιώτης πολιτικός Ανδρέας Λουριώτης και ο σπετσιώτης πλοιοκτήτης Ιωάννης Ορλάνδος, οι οποίοι σπατάλησαν μεγάλα ποσά στο Λονδίνο, ζώντας πολυτελώς, σε αντίθεση με τους αγωνιστές, που πολεμούσαν με μεγάλες στερήσεις.

Στις 31 Ιουλίου 1824, το Βουλευτικό αποφασίζει τη σύναψη και νέου δανείου, λίγες εβδομάδες μετά την καταστροφή της Κάσου και των Ψαρών κι ενώ η Επανάσταση βρίσκεται σε κρίσιμο στάδιο. Το δεύτερο δάνειο ανέλαβε ο τραπεζιτικός οίκος των αδελφών Ρικάρδο με ονομαστικό κεφάλαιο 2.000.000 λιρών (26 Ιανουαρίου 1825). Τη διαπραγματευτική ομάδα αποτελούσαν και πάλι οι Λουριώτης και Ορλάνδος. Όπως και στο πρώτο δάνειο, το καθαρό ποσό περιορίστηκε στις 816.000 λίρες, αφού το παραχωρούμενο δάνειο είχε οριστεί στο 55% του ονομαστικού (1.100.000) και από αυτό παρακρατήθηκαν 284.000 λίρες για προκαταβολή τόκων δύο ετών, χρεολύσια, προμήθεια και άλλες δαπάνες.

Ενώ, όμως, το ποσό του πρώτου δανείου το διαχειρίστηκε η ελληνική κυβέρνηση, έστω και με σκανδαλώδη τρόπο, τη διαχείριση του δεύτερου δανείου ανέλαβαν οι άγγλοι τραπεζίτες και τα μέλη του Φιλελληνικού Κομιτάτου, παραγκωνίζοντας τους έλληνες εκπροσώπους. Από το δάνειο διατέθηκαν: 212.000 λίρες για την αναχρηματοδότηση του πρώτου δανείου, 77.000 για την αγορά όπλων και πυροβόλων, από τα οποία λίγα έφθασαν στην Ελλάδα, 160.000 για την παραγγελία 6 ατμοκίνητων πλοίων, από τα οποία μόνο τρία έφθασαν στην Ελλάδα («Καρτερία», «Επιχείρηση», «Ερμής») και 155.000 για τη ναυπήγηση δύο φρεγατών σε ναυπηγεία της Νέας Υόρκης, από τις οποίες μόνο η μία («Ελλάς») ήλθε στην Ελλάδα, ενώ η δεύτερη πουλήθηκε για να χρηματοδοτηθεί η πρώτη. Τελικά, στην Ελλάδα έφθασε μόνο το ποσό των 232.558 στερλινών, δηλαδή λιγότερο από εκείνο που έλαβε κατά το πρώτο δάνειο, αν και το δεύτερο είχε συναφθεί σε υπερδιπλάσιο ύψος.

Και τα δύο δάνεια προβλεπόταν ότι θα ενίσχυαν τον Αγώνα, τον οποίον όχι μόνο δεν ωφέλησαν, αλλά υπήρξαν αφετηρία εξάρτησης της χώρας από την Αγγλία. Επί Βαυαροκρατίας, ο Υπουργός Οικονομικών Γεώργιος Σπανιολάκης (1838) κατηγόρησε τους δύο διαπραγματευτές ότι ιδιοποιήθηκαν χρήματα από τις αγοροπωλησίες μετοχών των δανείων και επιπλέον τον Ορλάνδο ότι παρακράτησε ποσό 5.900 λιρών από τα δύο δάνεια. Μάλιστα, το Ελεγκτικό Συνέδριο προχώρησε σε προσημείωση των περιουσιακών τους στοιχείων.

Follow me on Twitter

Απρίλιος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1,059,746

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Διακοπές ρεύματος την Τετάρτη στη Μεγαλόπολη Απρίλιος 25, 2017
    Την Τετάρτη 26/04/2017, λόγω προγραμματισμένων εργασιών του ΔΕΔΔΗΕ, θα πραγματοποιηθεί διακοπή ηλεκτροδότησης στο Τ.Δ. Μεγαλόπολης κατά τις εξής ώρες: από τις 08:30 έως τις 11:00. στις οδούς 212 Εκτελεσθέντων & Κουλουρά, από τις 11:00 έως τις 12:00. στην περιοχή ανάμεσα στις οδούς Αναγεννήσεως, Αγ. Νικολάου & Τουρλεντέ & από τις 12:00 έως τις 15: […]
  • Ζητείται λογιστής στον Δήμο Βόρειας Κυνουρίας Απρίλιος 25, 2017
    Το Ν.Π.Ι.Δ. «Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Βόρειας Κυνουρίας», ΔΗ.Κ.Ε.ΔΗ.Β.Κ., προτίθεται να αναθέσει σε λογιστή ή λογιστικό γραφείο, την εκτέλεση εργασίας με αντικείμενο την παροχή λογιστικών υπηρεσιών, για ένα έτος. Ο λογιστής θα αναλάβει: 1) να κατευθύνει και να παρακολουθεί την εφαρμογή του όλου λογιστικού συστήματος της επιχείρησης. 2) να τηρεί τ […]
  • Bιβλιοφιλική δράση στο Μουσείο Λαϊκού Πολιτισμού Δάρα (pics,vid) Απρίλιος 25, 2017
    Με μια βιβλιοφιλική δράση εορτάστηκε φέτος η Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου στο Μουσείο Λαϊκού Πολιτισμού Δάρα σε συνεργασία με το Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης στη Δημητσάνα. Το Σάββατο 22 Απριλίου 2017 το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, παρουσίασε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα καλλιτεχνικής βιβλιοδεσίας «Βιβλία καμωμένα από παιδιά» στους χώρους του Μουσείου Λαϊκού […]
  • Στον Βεργέτη τα «κλειδιά» για τον νέο Αστέρα Απρίλιος 25, 2017
    Ο Αστέρας Τρίπολης έπειτα από μία περιπετειώδη χρονιά κατάφερε να παραμείνει στην Super League και έτσι να έχει την ηρεμία και όλο τον χρόνο μπροστά του για να σχεδιάσει την επόμενη μέρα και την δημιουργία μιας νέας ανταγωνιστικής ομάδας για την καινούρια αγωνιστική σεζόν. Όπως έχουμε αναφέρει δεδομένο θα πρέπει να θεωρείται το γεγονός πως αναμένεται να γίνο […]
  • Τρεις συλλήψεις στην Αρκαδία σε ευρεία αστυνομική επιχείρηση Απρίλιος 25, 2017
    Στο πλαίσιο αντιμετώπισης της εγκληματικότητας, καθώς και της διαμόρφωσης ασφαλών συνθηκών διαβίωσης των πολιτών, πραγματοποιήθηκαν από την 20.4.2017 έως και σήμερα (25.4.2017), ευρείες αστυνομικές επιχειρήσεις στις ευρύτερες περιοχές της Αργολίδας, της Αρκαδίας, της Κορινθίας, της Λακωνίας και της Μεσσηνίας. Οι επιχειρήσεις οργανώθηκαν και υλοποιήθηκαν από […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημητρης Σφυρης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ελος Κοιλαδας Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο ΠΡΩΣΥΝΑΤ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ βαρεα μεταλλα στο νερο δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια πλαστικη σακουλα σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα