You are currently browsing the category archive for the ‘Εργατικα- εργασιακα’ category.

Κατατοπιστικο το παρακατω αρθρο.Ζωντας και δουλευοντας μαγειρας στην Αγγλια τριαντα χρονια μετα την Θατσερ μπορω να σας πω πολλα για τις ευελικτες σχεσεις εργασιας.Ενα μπαχαλο.Κυριως στον επισιτισμο.Αλωνιζουν οι εταιριες ενοικιασης μαγειρων τα μεροκαματα ειναι ξεφτιλισμενα ο κλεψας του κλεψαντος, μεσα στις κουζινες αλλα και στο σερβις ανηλικα παιδια με ωρομισθια μεσαιωνα, ελαχιστα χερια για να βγει η δουλεια, ανοικτα ωραρια , μηδεν συλλογικες συμβασεις εργασιας….Ολα αυτα εχουν επιπτωσεις στην ποιοτητα των προσφερομενων υπηρεσιων.Αναμονη ακομα και μια ωρα μεχρι να φτασει το φαγητο στο τραπεζι ,φουλ κατεψυγμενα φαγητα και κονσερβες, φαστ φουντ και φτωχα μενου….Και πανω απ ολα μαγειρες με μικρη εμπειρια καμμια σχεση με την Ελλαδα.Εκει πηγαινει η χωρα μας με ταχυτητα.

Γερμανια

Στη χθεσινή έρευνα του Investigate Europe είδαμε πως ακόμα και συντηρητικοί οργανισμοί όπως το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Κομισιόν εμμέσως παραδέχονται πως οι εργασιακές μεταρρυθμίσεις που επιβλήθηκαν απ’ άκρη σ’ άκρη στην Ευρώπη αποδείχθηκαν λανθασμένες στην επιστημονική τους βάση και αναποτελεσματικές στην εφαρμογή τους.

Πίσω όμως από την επιμονή κυβερνήσεων και Κομισιόν κρύβεται μια σχεδόν μεταφυσική εμμονή να μιμηθούν το «γερμανικό θαύμα» της «Ατζέντας 2010», γνωστής ως μεταρρύθμισης Hartz.

Μια πιο προσεκτική ματιά δείχνει ότι οι γερμανικές εργασιακές μεταρρυθμίσεις είχαν εν τέλει ελάχιστο ρόλο στο οικονομικό «θαύμα», το οποίο εν πολλοίς βασίστηκε στο ακριβώς αντίθετο δόγμα από αυτό της «εξωτερικής ευελιξίας».

Τον Μάρτιο του 2003 ο Γερμανός καγκελάριος Σρέντερ ανακοίνωσε την περίφημη «Ατζέντα 2010». Στον λόγο του εκείνο εκφώνησε 8 φορές τη λέξη «ευελιξία» ή παράγωγά της και ξιφούλκησε εναντίον των «αρτηριοσκληρωτικών δομών» της γερμανικής αγοράς εργασίας.

Οι εξαγγελίες Σρέντερ μετουσιώθηκαν στις περίφημες μεταρρυθμίσεις Χαρτζ (Hartz) από το όνομα του συμβούλου του σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου και επικεφαλής της σχετικής επιτροπής.

Είναι σίγουρο ότι όταν ο Σρέντερ εκφωνούσε εκείνο τον λόγο δεν είχε ούτε ο ίδιος συναίσθηση του πόσο η «Ατζέντα 2010» επρόκειτο να επηρεάσει όχι τη Γερμανία, αλλά ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο.

Το λάθος αφήγημα

Γκέρχαρντ Σρέντερ- Ανγκελα Μέρκελ AP Photo/Michael Sohn

Ο Κρίστιαν Οντενταλ, επικεφαλής οικονομολόγος του (φιλικού προς την επιχειρηματικότητα) Centre for European Reform (Κέντρο για την Ευρωπαϊκή Μεταρρύθμιση), αναλύει αυτό που ο ίδιος βάφτισε «Μύθο του Χαρτζ».

«Στην Ευρώπη κανένα άλλο αφήγημα δεν έχει με τόση επιμονή διαμορφώσει την απάντηση στην ευρωκρίση όσο η ιδέα πως ορισμένες χώρες υποφέρουν (σ.σ. όπως η Ελλάδα) επειδή έχασαν την «ανταγωνιστικότητά» τους και θα έπρεπε λοιπόν να μεταρρυθμιστούν όπως η Γερμανία, ώστε να αυξήσουν την ανάπτυξή τους και να μειώσουν την ανεργία».

Ο Οντενταλ διαπιστώνει πως η οικονομική επίπτωση των γερμανικών μεταρρυθμίσων ήταν μικρής σημασίας –και δεν είναι ο μόνος.

Ο Μαρσέλ Φράτσερ, ένας από τους πιο επιφανείς Γερμανούς οικονομολόγους, πρόεδρος του οικονομικού ινστιτούτου DIW στο Βερολίνο, λέει πως, κόντρα σε ό,τι ευρέως πιστεύεται, η «Ατζέντα 2010» «έπαιξε ελάσσονα ρόλο μόνο» στη γερμανική ανάκαμψη και πάντως «δεν βελτίωσε την παραγωγικότητα, ούτε έλυσε το καίριο γερμανικό πρόβλημα της ατυπικής αγοράς εργασίας»: 20% των Γερμανών έχουν ατυπική απασχόληση, δηλαδή χαμηλούς μισθούς ή μερική ή προσωρινή απασχόληση ή συνδυασμό όλων των παραπάνω, τη στιγμή που στη Γαλλία το αντίστοιχο ποσοστό είναι 10%.

Οι μεταρρυθμίσεις Hartz συνδέθηκαν με την πτώση της ανεργίας στο κατώτερο σημείο της από την εποχή της επανένωσης (1990) και με τη γερμανική επιτυχία στα χρόνια της ευρωκρίσης.

Ο «Γερμανός ασθενής» (όπως αποκαλούνταν η γερμανική οικονομία τα προηγούμενα χρόνια) όχι μόνο ανάρρωσε, αλλά αποτέλεσε το απόλυτο (υποχρεωτικό) υπόδειγμα για όλες τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης.

Ομως ο καθηγητής Φράτσερ εξηγεί πως είναι λάθος να εξηγηθούν οι ισχυρές γερμανικές επιδόσεις από την εργασιακή μεταρρύθμιση.

«Ο πρώτος λόγος που η Γερμανία τα πήγε καλά είναι ότι ήταν επόμενο να ανακάμψει μετά από μια χαμένη δεκαετία». Αν σημείο αναφοράς είναι τα τελευταία είκοσι χρόνια (και όχι τα τελευταία δέκα), τότε «η γερμανική οικονομία αναπτύχθηκε κατά 2-3% λιγότερο από τη γαλλική οικονομία και 10% λιγότερο από την ισπανική οικονομία! Ο δεύτερος λόγος είναι ότι η Γερμανία ωφελήθηκε σε τεράστιο βαθμό από την ανάπτυξη των αναδυόμενων αγορών λόγω του εξαγωγικού χαρακτήρα της οικονομίας της».

Αυτό όμως δεν εμπόδισε την πολιτική ηγεσία των Μέρκελ και Σόιμπλε, παρότι τυπικά διαφορετικού πολιτικού χρώματος από τον Σρέντερ, να νουθετούν τις άλλες χώρες, με το καλό (τη Γαλλία και την Ιταλία) ή το άγριο (Ελλάδα, Πορτογαλία), να ακολουθήσουν το «ενάρετο» γερμανικό εργασιακό παράδειγμα.

(Πάντως αυτό το αφήγημα παραλείπει ακόμα μια συμβολική λεπτομέρεια: ο εμπνευστής των μεταρρυθμίσεων και επικεφαλής της σχετικής επιτροπής Πέτερ Χαρτζ, σύμβουλος του Σρέντερ, μερικά χρόνια αργότερα, και ενώ ήταν κορυφαίο στέλεχος της Volkswagen, καταδικάστηκε από τη γερμανική δικαιοσύνη για διαφθορά, μίζες κ.λπ.)

Το πραγματικό γερμανικό θαύμα

Εργαζόμενος σε εργοστάσιο της Siemens στη Γερμανία AP Photo/Matthias Rietschel

Γερμανικό θαύμα υπήρξε, αλλά με μία θεμελιώδη διαφορά: βασίστηκε σε χαρακτηριστικά της γερμανικής οικονομίας που προϋπήρξαν των μεταρρυθμίσεων Χαρτζ.

Το 2009, έναν χρόνο μετά την πτώση της Lehman Brothers, εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο έχασαν τη δουλειά τους.

Ομως οι γερμανικές επιχειρήσεις κατάφεραν να ελαχιστοποιήσουν τις απώλειες: μείωσαν τον χρόνο εργασίας τους συμψηφίζοντας τον χαμένο χρόνο με τα υπόλοιπα υπερωριών πριν από την κρίση και το χαμένο εισόδημα μέσω των ταμείων ασφάλισης των ανέργων.

Ετσι οι απώλειες σε θέσεις εργασίας ήταν εξαιρετικά περιορισμένες. Οταν το καλό οικονομικό κλίμα επανέκαμψε, τους ήταν εύκολο να αυξήσουν την παραγωγή και το μερίδιό τους στην αγορά.

«Με άλλα λόγια, αυτό που έσωσε τη γερμανική αγορά εργασίας στην κρίση ήταν το ακριβώς αντίθετο από το δόγμα της εξωτερικής ευελιξίας» της Ατζέντας Σρέντερ (προσαρμογή στην αγορά και αλλαγή του αριθμού των απασχολούμενων στην επιχείρηση, π.χ. με απολύσεις) συμπεραίνει ο οικονομολόγος Στέφαν Λέντορφ του Ινστιτούτου Εργασίας και Επιμόρφωσης στο Πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ.

Ηταν η «εσωτερική ευελιξία» (αναζήτηση συναίνεσης εντός της επιχείρησης και διευθέτηση του χρόνου εργασίας) που αποσόβησε την ανεργία. Για αυτό, καταλήγει ο Λέντορφ, αποτελεί «πικρή ειρωνεία» ότι η Γερμανία αποτελεί μοντέλο προς μίμηση για τους «εντελώς λάθος λόγους».

Ομως η Ατζέντα Σρέντερ προώθησε συνειδητά την εξωτερική ευελιξία: η μεταρρύθμιση Χαρτζ προέβλεπε την πριμοδότηση των ευέλικτων μορφών εργασίας και την ευνοϊκή φορολογική αντιμετώπισή τους.

Νέες μορφές εργασίας όπως τα mini-jobs («μικροδουλειές», νομοθετημένη μορφή ευέλικτης εργασίας) γνώρισαν τεράστια άνθηση, με την ευλογία του ομοσπονδιακού κράτους.

Οι εταιρείες η μία μετά την άλλη αποδεσμεύτηκαν από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και κατέφυγαν μαζικά σε προσλήψεις προσωρινών εργαζομένων, ώστε να μειώσουν το μισθολογικό τους κόστος.

Οι άνεργοι υποχρεώθηκαν να απογαλακτιστούν από το σύστημα πρόνοιας και να αποδέχονται κάθε νέα «ευκαιρία» απασχόλησης όσο κακοπληρωμένη και να ήταν.

Αύξηση της φτώχειας επί 18 χρόνια

Πράγματι ο αριθμός των εργαζομένων μεταξύ 2003 και 2016 αυξήθηκε κατά 10%, από τα 39 στα 43 εκατομμύρια. Αλλά αυτό κατέστη δυνατό κυρίως αντικαθιστώντας τις θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης με μερικής απασχόλησης και mini-jobs.

Αντίθετα με τα αποτελέσματα που υποσχόταν η μεταρρύθμιση, ο χρόνος εργασίας δεν αυξήθηκε παρά το 2010.

Αλλά και από το 2011, που το οικονομικό κλίμα βελτιώθηκε, ο όγκος της εργασίας αυξάνεται πολύ πιο αργά από την απασχόληση και βρίσκεται ακόμα κάτω από τα επίπεδα των αρχών του ’90.

Με άλλα λόγια ο ίδιος χρόνος εργασίας μοιράστηκε σε περισσότερους ανθρώπους. Κάτι που ενδεχομένως θα μπορούσε να ιδωθεί με θετικό μάτι, αν παράλληλα η φτώχεια δεν σημείωνε αύξηση επί 18 συνεχή έτη (!) φτάνοντας στο 17%.

Το ποσοστό ανεβαίνει δραματικά στις μονογονεϊκές οικογένειες αφού ένας στους δύο γονείς με παιδί ζει κάτω από το όριο. 860.000 άνθρωποι είναι άστεγοι σήμερα στη Γερμανία σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά.

Ορισμένοι αναλυτές έχουν αναφερθεί στη δημιουργία και στη Γερμανία του «πρεκαριάτου» («precariat», από precarious = επισφαλής), μιας δηλαδή νέας πολυπληθούς ανομοιογενούς «τάξης» που περιλαμβάνει όσους ζουν σε συνθήκες εργασιακής επισφάλειας, ανήμποροι να εξασφαλίσουν αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης: ανέργους, υποαπασχολούμενους, χαμηλόμισθους, κ.λπ. Αυτή ήταν η συνθήκη του «γερμανικού θαύματος», το τίμημα.

Το 2016 4,8 εκατομμύρια άνθρωποι στη Γερμανία ζούσαν αποκλειστικά από τα mini-jobs. Αλλο ένα 1,5 εκατομμύριο εργάζονται παρά τη θέλησή τους παρτ τάιμ.

Τέλος, υπάρχουν ακόμα 1 εκατομμύριο «συμβασιούχοι» και περισσότεροι από 2 εκατομμύρια αυτοαπασχολούμενοι, που επίσης δουλεύουν λιγότερο απ’ όσο θα ήθελαν.

Το παράδοξο είναι πως η περιθωριοποίηση αφορά και σημαντικό μέρος όσων εργάζονται φουλ τάιμ. Αν αποπληθωριστεί το εισόδημά τους, το 40% των πιο χαμηλόμισθων έχει αποδοχές χαμηλότερες από ό,τι πριν από 20 χρόνια, όπως παραδέχτηκε η κυβέρνηση σε έκθεσή της για τη φτώχεια.

Ο νέος εφεδρικός στρατός

Κεντρικός στόχος της μεταρρύθμισης ήταν να αποδυναμώσει το δίχτυ ασφαλείας (επιδόματα ανεργίας κ.λπ.), ώστε οι άνεργοι να προτιμούν να πιάσουν δουλειά, έστω κακοπληρωμένη, παρά να είναι άνεργοι.

Αυτό όμως είχε αποτέλεσμα όσοι τελικά μένουν άνεργοι να είναι πολύ περισσότερο εκτεθειμένοι στον κίνδυνο της φτώχειας: σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, οι Γερμανοί άνεργοι διατρέχουν σε ποσοστό 70% κίνδυνο να πέσουν κάτω από το όριο της φτώχειας –πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη, μεγαλύτερο και από την Ελλάδα (47%).

Ο κοινωνιολόγος της οικονομίας Oliver Nachtwey, συγγραφέας του μπεστ σέλερ «Die Abstiegsgesellschaf» (Κοινωνία σε πορεία καθόδου), συνοψίζει το νόημα της μεταρρύθμισης: Ο «βιομηχανικός εφεδρικός στρατός» των ανέργων, όπως κάποτε τον είχε αποκαλέσει ο Μαρξ, «μειώθηκε σε όγκο με τίμημα όμως την αύξηση του εφεδρικού στρατού των υπο-απασχολούμενων στη μερική απασχόληση και των υπερ-απασχολούμενων που είναι υποχρεωμένοι να κάνουν πολλές δουλειές ταυτόχρονα για να επιβιώσουν».

Investigate Europe

Την έρευνα έκαναν για το Investigate Europe οι Ινγκεμποργκ Ελίασεν (Νορβηγία), Ελίσα Ζιμάντκε (Γερμανία), Νικόλας Λεοντόπουλος (Ελλάδα), Μαρία Ματζόρε (Ιταλία), Λεϊλά Μινιάνο (Γαλλία), Κρίνα Μπόρος (Ρουμανία / Βρετανία), Πάουλο Πένια (Πορτογαλία), Χάραλντ Σούμαν (Γερμανία), Βόιτσεκ Τσίεζλα (Πολωνία).

Εκτός από την «Εφημερίδα των Συντακτών», που είναι ο εταίρος του Investigate Europe στην Ελλάδα, η έρευνα για τα εργασιακά δημοσιεύεται σε ΜΜΕ σε όλη την Ευρώπη: Der Tagesspiegel, Die Tageszeitung, Der Freitag (Γερμανία), EU Observer (Βρυξέλλες), Basta! (Γαλλία), Il Fatto Quotidiano (Ιταλία), Publico (Πορτογαλία), Infolibre (Ισπανία), Aftenbladet, Bergens Tidende (Νορβηγία), Newsweek Polska (Πολωνία), Falter (Αυστρία), Dagens Arbete (Σουηδία), Ugebrevet A4 (Δανία), The Black Sea (Ρουμανία), Pod crto (Σλοβενία).

Παλιοτερο αρθρο για τα μεταλλεια « Εταιρία Μεταλλείων Ερμιόνης»  για σιδηροπυρίτες στη δικη μας περιοχη.Πριν τον ερειπωμενο οικισμο Αγ Βαρβαρα υπαρχει μνημειο που θυμιζει  την δολοφονια διευθυντη απο καποιους στις 20 Σεπτεμβριου 1938.Ιδιοκτητης τοτε ηταν η  Ανώνυµη Ελληνική Εταιρεία Χηµικών Προϊόντων, Νικ. Κανελλόπουλος

Πολυ ενδιαφερον αρθρο της Παρασκευης Σκουρτη

Η εξορυκτική διαδικασία ξεκινά το 1908 και διαρκεί έως και το 1978.

Οι επιχειρηµατίες που είχαν αναλάβει την εκµετάλλευση είναι Μεταλλευτική Εταιρεία «Μεταλλεία Ερµιόνης», Αρ. Π. Σκένδερ, από το 1905.

Η Γαλλική Εταιρεία που διαχειριζόταν και τα Μεταλλεία της Σερίφου, µε τον Γεώργιο Γρώµαν.

Η Ο.Ε. Μιχ. Λίτσας και . Σκένδερ από το 1922.

Η Ανώνυµη Ελληνική Εταιρεία Χηµικών Προϊόντων, Νικ. Κανελλόπουλος, από το 1927.

Η ΑΕΕΧΛΠ, Πρόδροµος Αθανασιάδης (Μποδοσάκης), 1947.

Στη συνέχεια ήρθε στα χέρια της Ελληνικής Εταιρείας, όπου αφέθηκε στην εγκατάλειψη και αναπόφευκτα στην κατάρρευση. Σηµερινός ιδιοκτήτης των Μεταλλείων, ο Όµιλος Τσοκανή Α.Ε.

Ανανδροι οι φονιαδες του διευθυντη;Ισως .Ποιος ξερει;

Βιντεακι απο την Πρωτοβουλια Ενεργων Πολιτων Ερμιονης με φωτογραφιες εποχης

Ο οικισμος Αγ Βαρβαρα

Οι στοες ηταν απεναντι απο την παλια χωματερη στο Ρορο αν και στοες υπηρχαν και στη θεση της χωματερης αρχικα

Τα μεταλευματα μεταφερονταν με μικρο τρενο μεχρι τη θεση Δαρδιζα στην Ερμιονη

φωτογραφια Στεφου Αλεξανδριδη.

Το τρενακι ονομαζομενο «Βαρβαρα»  υπαρχει στον Πειραια καπου αποθηκευμενο απο τον ΟΣΕ σε χωρο  μη προσβασιμο στο κοινο.

Υποφάκ. 169.2 Υπόθεση μεταλλείων Ερμιόνης (1907-8) έγγρ. 24-33] – Δικαστικά έγγραφα: αγωγή μεταλλευτικής εταιρείας “Μεταλλεία Ερμιόνης” (΄Οθων Τετενές) κατά του Δημοσίου, απόφαση Εφετείου Ναυπλίου κ.ά. – Γνωμοδοτήσεις δικηγόρων, υπομνήματα κατηγορουμένων προς το συμβούλιο εφετών Ναυπλίου σχετικά με την υπόθεση των μεταλλείων Ερμιόνης. – Έντυπα (1907-8): Η υπόθεσις των μεταλλείων Ερμιόνης.

https://www.blackuroi.gr/node/209

Η εξέγερση του Λαυρίου

 0.  Apr.08.2015

Σαν σήμερα 8 Απρίλη του 1896  ξεκινάει στο Λαύριο μία από τις σημαντικότερες απεργίες στην ιστορία του εργατικού κινήματος  στην Ελλάδα. Με αφορμή τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν  την ταραγμένη εκείνη περίοδο παραθέτουμε ένα μικρό αφιέρωμα στις εργατικές εξεγέρσεις του Λαυρίου, με σκοπό να αναδείξουμε την μαχητικότητα και την αποφασιστικότητα των εργατών της εποχής.

Μεταλλεία

Τα μεταλλεία στην περιοχή του Λαυρίου είναι από τα αρχαιότερα μεταλλεία στον Ελλαδικό χώρο. Η μεταλλευτική δραστηριότητα σε αυτά χρονολογείται από το 3.000 π.Χ., (ίχνη εξορύξεως χαλκού στην περιοχή Θορικού) αλλά η συστηματική εκμετάλλευσή τους αρχίζει με τη γέννηση της Αθηναϊκής Δημοκρατίας το 508 π.Χ. Τα μεταλλεία του Λαυρίου υπήρξαν η κύρια πηγή πλούτου της Αθήνας κατά την κλασική εποχή (5ος και 4ος π.Χ. αιώνας).

Κατά τα νεώτερα χρόνια τα μεταλλεία σε αδράνεια μέχρι το 19ο αιώνα μ.Χ. Το 1860 ο Ανδρέας Κορδέλλας (1836 – 1909), μεταλλειολόγος γεννημένος στη Σμύρνη με σπουδές στη Γερμανία επισκέπτεται την περιοχή και διαβλέπει σημαντική οικονομική προοπτική με την ανάτηξη των σκωριών και την επεξεργασία των εκβολάδων. Έρχεται σε επαφή με τον Τζιανμπατίστα Σερπιέρι (1832-1897), Ιταλό επιχειρηματία, του οποίου η οικογένεια ήδη ασχολείτο με παρόμοιες εργασίες εκμετάλλευσης σκωρίας ρωμαϊκής εποχής ορυχείων στο Κάλιαρι της Σαρδηνίας. Ο Σερπιέρι διαβλέπει επίσης την οικονομική δυνατότητα που του προσφέρει το Λαύριο και, το 1864, ιδρύει την εταιρεία «Roux – Serpieri – Fressynet C.E.» (ή «Hilarion Roux et Cie») εν μέρει με δικά του κεφάλαια αλλά και με συμμετοχή του γαλλικού (έδρα στη Μασσαλία) τραπεζικού οίκου «I. Roux-Fressynet». Η εταιρεία διατηρείται μέχρι το 1873, έχοντας μετονομαστεί σε «Ελληνική Εταιρεία των Μεταλλουργείων Λαυρίου», κατασκευάζοντας εγκαταστάσεις στο λιμένα του Λαυρίου, στη θέση «Εργαστηριάκια» και αναλαμβάνει την παραγωγή αργυρούχου μολύβδου από τις σκωρίες. Το 1865 διαθέτει 18 καμίνους, εγκαταστάσεις μεταλλοπλυσίας, μηχανουργείο και σιδηρόδρομο, απασχολώντας, το 1867, 1.200 εργαζόμενους, τεράστιο αριθμό για την εποχή.

 

 

Το 1869 ανακύπτει το Λαυρεωτικό ζητημα , καθώς η εταιρεία διεκδικεί από το ελληνικό κράτος τις αρχαίες εκβολάδες, με αποτέλεσμα τη σύγκρουσή της με αυτό. Η λύση στο ζήτημα που προέκυψε ήταν, μετά από διαπραγματεύσεις, να δημιουργηθούν δύο εταιρείες: Η Εταιρεία Μεταλλείων Λαυρίου (ελληνική) και η «Μεταλλεία Καμάριζας» (1873). Το 1876 η δεύτερη παραχωρεί τη θέση της στην γαλλική εταιρεία «C.F.M.L.», την οποία ιδρύει και πάλι ο Σερπιέρι και κατασκευάζει νέο εργοστάσιο στη θέση «Κυπριανός».

Η εταιρεία αυτή θα επιζήσει μέχρι το 1877 και το Λαύριο ακολουθεί έκτοτε την πορεία των δύο νέων εταιρειών: Οικίες και καταστήματα ανήκαν στις εταιρείες, που έχουν αναλάβει και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των εργαζομένων, την κατασκευή σχολείων, ναών, λιμενικών εγκαταστάσεων. Το 1880 εμφανίζεται η πρώτη σοβαρή κρίση: Οι τιμές του μολύβδου πέφτουν διεθνώς και οι εταιρείες αντιμετωπίζουν οικονομική κρίση. Το βασικό πλήγμα και στις δύο το επέφερε ο Ά Παγκόσμιος Πόλεμος. Η εταιρεία, ωστόσο, αναγκάστηκε να διακόψει τις δραστηριότητές της το 1982, ως συνέπεια της αποβιομηχάνισης που επεκτάθηκε σε όλη τη χώρα τη δεκαετία του ’80. Τότε δημιουργήθηκε στη θέση της η κρατική εταιρεία ΕΜΜΕΛ  η οποία λειτούργησε έως το 1992. Οι περισσότερες μονάδες διέκοψαν τη λειτουργία τους και περισσότερο από το 20% των κατοίκων της πόλης, έχοντας πληγεί από την ανεργία, την εγκαταλείπουν. Το 1994 το εργοστάσιο της Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρίου στον Κυπριανό αγοράστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού, κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο και παραχωρήθηκε στο ΕΜΠ το οποίο δημιούργησε εκεί τοΤεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου.

 

Η απεργία του 1896

Στις 8 Απρίλη του 1896 οι εργαζόμενοι στα  μεταλλωρυχεία της Καμάριζας – ιδιοκτησίας της Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων, ζητούν την υλοποίηση των αιτημάτων τους τα οποία αφορούν τα εξής: κατάργηση των εργολάβων ως ενδιάμεσων μισθωτών, πληρωμή των εργατών κατ” ευθείαν απ” την εταιρεία, αύξηση του μεροκάματου σε 3,5 δραχμές (ήταν 2,5), δημιουργία νοσοκομείου ή φαρμακείου στην Καμάριζα, διάθεση σούστας στους εργάτες για τη μεταφορά των τραυματιών στο νοσοκομείο του Θορικού, καθώς μεταφερόμενοι με το κάρο πέθαιναν στη διαδρομή. Εκτός απ” τα παραπάνω, οι εργάτες ζητούσαν απ΄ την εταιρεία να μένουν σε σπίτια, διότι μέχρι τότε κατοικούσαν σε σπήλαια  ή σε αυτοσχέδιες καλύβες. Οι συνθήκες εργασίας ήταν πράγματι εφιαλτικές. Οι μεταλλωρύχοι έπεφταν συχνά θύματα εργατικών ατυχημάτων. Σε έκθεση κυβερνητικού υπευθύνου αναφερόταν πως μόνο το 1892 υπήρξαν 36 θανατηφόρα ατυχήματα (Γεώργιος Αναστασόπουλος, ό.π., τ. Β΄ σ. 695), άρα τρία ανά μήνα. Όπως γράφει ο Γιάννης Κορδάτος (ό.π., σ. 35), η εταιρία “είχε φτιάσει το δεύτερο πάτωμα της Καμάριζας πλάι στη μηχανή, μια μαρμαρένια κάμαρα, κι εκεί κρύβονταν τα πτώματα των σκοτωμένων από τα φουρνέλα και τα βουλιμέντα. Τη νύχτα ο καροτσέρης Κάλιος Μάνθος, από τους σπιτικούς του Σερπιέρη, μαζί με άλλους πιστούς της Εταιρείας βγάζανε κρυφά τα πτώματα και τα πήγαιναν και τα παράχωναν στα πεύκα του Άη Κωνσταντίνου”.

Η εταιρεία αρνείται να συναντήσει την απεργιακή επιτροπή των εργατών. Δεν περιορίζεται, όμως μόνο σε αυτό, καθώς προχωράει σε εκφοβισμό των εργαζομένων ανοίγοντας πυρ κατά της επιτροπής. Οι φύλακες σκοτώνουν δύο εργάτες( Καραφλιάς και Βασιλακόπουλος), προκαλώντας την σφοδρή αντίδραση των υπολοίπων. Με πέτρες, ξύλα και μεταλλεύματα οι απεργοί επιτίθενται στους φύλακες, ανατινάζουν τις αποθήκες και τα γραφεία, και αφοπλίζουν τους αστυνομικούς, οι οποίοι είχαν μεταβεί ως κρατικοί φορείς καταστολής της απεργίας. Η «Εφημερίς» του Κορομηλά γράφει: «Οι χωροφύλακες πυροβολούσι εις τον αέρα, οι εργάται αντιπυροβολούσι, ακούοντας ύβρεις, φωναί, κραυγαί, πίπτουσιν βροχηδόν λίθοι, συνεχίζονται οι πυροβολισμοί και η Καμάριζα φαίνεται ως εις εμπόλεμον κατάστασιν. Ακολουθεί η ανατίναξη των αποθηκών της δυναμίτιδος και του πετρελαίου. Οι κ. Σερπιέρης, οι μηχανικοί Ραμπού και Σπανζεράλ, καθ’ ων υπήρχε μήνις, ετράπησαν εις φυγήν, μεταφιεσθέντες εις Δωριείς εργάτας».

Συνολικά είχαν σκοτωθεί τέσσερις απεργοί. Ο δε Σερπιέρι φυγαδεύτηκε και σώθηκε, κυριολεκτικά, την τελευταία στιγμή, μεταμφιεσμένος.

Σε εκείνη την απεργία, περισσότεροι από 1.800 μεταλλεργάτες ανέβηκαν από το μεταλλευτικό φρέαρ – βάθους 182 μέτρων – και, με μια οργάνωση που θα τη ζήλευαν πολλοί, κήρυξαν εκείνη την πρώτη μεγάλη απεργία. Περιγράφει ο παλιός μεταλλεργάτης Γιώργος Βουγιούκας («ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 23/1/1996): «Κανείς από τ” αφεντικά δεν τους πήρε μυρωδιά. Η απεργία εκδηλώθηκε την Κυριακή το βράδυ – 7 Απριλίου 1896 – στην αλλαγή της βραδινής βάρδιας των 10 και έγινε δημοσίως γνωστή τη Δευτέρα το πρωί. Στην πρώτη μεγάλη απεργία υπήρχε φοβερή ένταση. Είναι ενδεικτικό ότι ο Σερπιέρι – γενικός διευθυντής της εταιρείας – για να φυγαδευτεί ντύθηκε γυναίκα ή παπάς! Η κυβέρνηση έστειλε, εκτός από τα «ΜΑΤ» της εποχής εκείνης, πολεμικό πλοίο για να πάρει τους πρωτεργάτες της απεργίας. Η ένταση ήταν μεγάλη. Μια πέτρα που έφυγε απ” τα χέρια ενός απεργού και χτύπησε έναν χωροφύλακα ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει η σύγκρουση. Οι χωροφύλακες ανοίγουν πυρ και χτυπούν στο «ψαχνό» τέσσερις ανυπεράσπιστους εργάτες. Η Καμάριζα γίνεται πεδίο μάχης»

Η μεγάλη αυτή απεργία διήρκεσε 18 μέρες,  μέχρι τις 21 Απριλίου του 1896.

 

 

Το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα την περίοδο της εξέγερσης του Λαυρίου του 1896

Η απεργία του 1896 δεν αποτελεί το μοναδικό εξεγερσιακό γεγονός του Λαυρίου. Πριν μερικά χρόνια το Μάρτιο του 1883 οι εργάτες  πραγματοποίησαν, επίσης, απεργία, η οποία επαναλήφτηκε τον Ιούλιο του 1887 με αιτήματα καλύτερες συνθήκες εργασίας και κατάργηση του μεροκάματου της Κυριακής. Ήδη, λοιπόν, από τη δεκαετία του 1880 έχουμε την εμφάνιση οργανωμένων κινητοποιήσεων στο χώρο της εργασίας , γεγονός που φανερώνει την διάδοση σοσιαλιστικών ιδεών στον ελλαδικό χώρο. Πιο συγκεκριμένα, γνωρίζουμε πως η εμφάνιση του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα εμφανίστηκε πολύ αργότερα από ότι σε άλλες χώρες των Βαλκανίων και της Ευρώπης. Σε αυτό συνέβαλε η αργή ανάπτυξη της βιομηχανίας, καθώς και τα χαρακτηριστικά της ελληνικής οικονομίας η οποία στηριζόταν κατά πολύ μεγάλο βαθμό στον αγροτικό τομέα. Ωστόσο, ήδη από την εποχή του Όθωνα έχουν αρχίσει να εμφανίζονται οι πρώτες σοσιαλιστικές ιδέες από Γάλλους πολιτικούς πρόσφυγες, οπαδούς του ουτοπικού σοσιαλιστή Σαιν Σιμόν, με πιο σημαντικό το Γουστάυο Εϊτχάλ. Την ίδια περίπου εποχή κάνει την εμφάνησή της στην Αθήνα η εφημερίδα « η Πρόοδος», η οποία προπαγανδίζει ιδέες του ουτοπικού σοσιαλισμού. Εισηγητής της είναι ο Παναγιώτης Σοφιανόπουλος, γιατρός, σπουδαγμένος στην Ιταλία και μετεκπαιδευμένος στο Παρίσι, αγωνιστής του 1821 και στέλεχος του γαλλικού κόμματος του Κωλλέτη. Ο όρος σοσιαλισμός χρησιμοποιείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα από την « Εφημερίδα της Σμύρνης» και τους «Νέους Καιρούς», εφημερίδες, επίσης, του Σοφιανόπουλου στα 1849. Οι όροι κομμουνιστής και κομμουνισμός χρησιμοποιούνται για πρώτη φορά στα Επτάνησα, το 1858 για να χαρακτηρίσουν και να κατηγορήσουν τον Ιωσήφ Μομφεράτο, έναν από τους «αρχηγούς» του Ριζοσπαστικού Κόμματος. Από τη δεκαετία του 1840-50 κυκλοφορούν στην Ελλάδα και στα Επτάνησα οι ιδέες των Προυντόν, Μπλανκί, Μπακούνιν. Μάλιστα καλλιεργείται, παράλληλα, η ιδέα της κοινοκτημοσύνης. Συνεπώς, μπορούμε να συμπεράνουνε πως η ελληνική κοινωνία έρχεται σε επαφή με σοσιαλιστικές και αναρχικές ιδεολογίες σε αρκετά πρώιμο στάδιο, χωρίς όμως οι ιδεολογίες αυτές να παίρνουν μαζικά χαρακτηριστικά.

Μετά το 1860, μεγάλα ιστορικά και επαναστατικά γεγονότα,που αναδεικνύουν την εργατική τάξη στην αυτοτελή πολιτική ταξική δράση της, επηρεάζουν τμήματα της εργατικής τάξης στην Ελλάδα αλλά και ένα τμήμα αστών δημοκρατών διανοουμένων. Αποτέλεσμα αυτής της επίδρασης ήταν η έκδοση πολλών εφημερίδων και , ταυτόχρονα, η εμφάνιση των πρώτων σοσιαλιστικών ομίλων στην Ελλάδα. Έτσι, ιδρύονται σοσιαλιστικοί όμιλοι στη Μυτιλήνη, στη Σύρο, στην Κεφαλονιά, στην Πάτρα, στο Αίγιο, στην Αθήνα, στον Πειραιά και, φυσικά, στο Λαύριο. Πιο οργανωμένη και ανεπτυγμένη δραστηριότητα γύρω από τις σοσιαλιστικές ιδέες αναπτύσσεται το 1890, όταν ο Σταύρος Καλλέργης ιδρύει τον « Κεντρικό Σοσιαλιστικό Σύλλογο», με έδρα την Αθήνα και παραρτήματα σε άλλες πόλεις, και στο Λαύριο. Μέλη των σοσιαλιστικών αυτών ομίλων, με αναρχικές και σοσιαλιστικές ιδέες, έπαιξαν ενεργό ρόλο στην εξέγερση του 1896.

LIDL

Η Πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στα Lidl Γεωργία Νέρη, σε σημερινή καταγγελία της στον ρ/σ α «Στο Κόκκινο», έκανε λόγο για απάνθρωπες εργασιακές συνθήκες που επικρατούν στα σούπερ μάρκετ lidl, τις παράνομες απολύσεις και την εργοδοτική τρομοκρατία.

«Στα lidl υπάρχει εντατικοποίηση και τρομοκρατία», ξεκαθάρισε. Παράλληλα, ανέφερε ότι αυτά τα περιστατικά συμβαίνουν σε πολλές μεγάλες αλυσίδες πολυκαταστημάτων, αναφερόμενη στις κινητοποιήσεις που έγιναν στα H&M εξαιτίας των παράνομων αλλαγών συμβάσεων και στα Μedia Μarkt.

«Όλοι οι εργαζόμενοι είναι δηλωμένοι να δουλεύουν 4ωρα, αλλά δουλεύουν όσες ώρες έχει ανάγκη το κάθε κατάστημα, ακόμα και μεταμεσονύχτια εργασία όταν θέλουν να κάνουν απογραφές και ανακαινίσεις», επισήμανε η κ. Νέρη.

Όσον αφορά τις απολύσεις, ανέφερε πως «υπάρχουν πολλές απολύσεις αλλά δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό καθώς οι εργαζόμενοι φοβούνται να μιλήσουν», ενώ επισήμανε ότι «οι εργαζόμενοι πολλές φορές εξαναγκάζονται να παραιτηθούν για να μην λάβουν αποζημίωση».

Όπως είπε η κ. Νέρη, κάποιοι εργαζόμενοι δεν απαντάνε στην επίθεση που δέχονται στο βαθμό που θα έπρεπε, ωστόσο, υπάρχουν μερικοί που βγαίνουν μπροστά και προσπαθούν να δώσουν οργανωμένα κ συλλογικά μέσα από τα σωματεία τους απάντηση στην επίθεση που δέχονται.

Με πληροφορίες από το Στο Κόκκινο 

Οπως ξερετε οσοι-ες διαβαζετε αυτο το ιστολογιο καθε χρονο τετοια εποχη και μεχρι μεσα Σεπτεμβρη χανομαι στον χωρο της μισθωτης εργασιας.Δυσκολα πολυ δυσκολα φετος.Ολα ρευστα στο εργασιακο τοπιο.Συμφωνιες ακυρωνονται τη τελευταια στιγμη εκβιασμοι να γινουν αποδεκτοι οροι που δεν ειχαν συμφωνηθει θα μπορουσε κανεις να το πει ανεντιμοτητα αν υπηρχε τιμη στην ταξικη παλη.Αλλα δεν υπαρχει.Ζουγκλα η δουλεια πλεον.Και οι εργαζομενοι απαντουν οχι συντεταγμενα συλλογικα οργανωμενα (ζουμε στα χρονια της ιδεολογικης επικυριαρχιας των αφεντικων πανω στην εργατικη ταξη)αλλα ατομικα με οποιο τροπο μπορουν.Ζουγκλα στη ζουγκλα των αφεντικων και του κρατους λοιπον αλλα δυστυχως και ζουγκλα αναμεσα μας.Παμε για δουλεια και τους παραταμε.Παμε για δουλεια και λεμε πως ξερουμε αλλα δεν ξερουμε.Παμε για δουλεια και κανιβαλιζουμε τους συναδερφους με ρουφιανιες και λουφα.Οσο για τις ιδιωτικες σχολες πολλοι λενε πως υπαρχει συνεργασια εργοδοτων και καποιους απο τους καθηγητες για να τροφοδοτουν την αγορα με νεαρα θυματα.

Παντως κατι βραζει μεσα στους εργαζομενους στον τουρισμο.Μια υπογεια οργη μαζι και αδυναμια ανοιγουμε το στομα στο ΦΒ και αμεσως δεκαδες σχολια απο κατω συμφωνιας.Δεν ξερω ποσο θα παρει αλλα καπου θα σκασει αυτη η κατασταση.Πολλοι συζητουν για μια 48 ωρη πανελλαδικη του τουρισμου επισιτισμου  μεσα στον Αυγουστο να νεκρωσουν ολα.Ουτε φαι ουτε νερο.Χρειαζεται ομως σωματειο.Γερο παρανομο οργανωμενο.Χρειαζονται και απωλειες.Ανθρωποι θα πεταχτουν στο δρομο χανοντας ενσημα ασφαλιση και το ελαχιστο επιδομα ανεργιας. Ανθρωποι θα μπουν σε μαυρες λιστες ειδικα τοπικα και δεν θα ξαναβρουν δουλεια με συνεπεια την εσωτερικη εποχιακη μεταναστευση σε ολη την Ελλαδα οπως εγινε στα 60 και 7ο που μαζευτηκε ολη η επαρχια στην Αθηνα.Δυσκολες αποφασεις αυτα τα χρονια.Πελωριο το κοστος.Για να δουμε τι θα δουμε.Προσωπικα ετοιμαζομαι και γω με τη σειρα μου απο χειμωνα να ακολουθησω το καραβανι της μεγαλης φυγης.Λαθρομεταναστης δηλαδη.Σκουρος βρωμοελληνας θα παω να τους παρω τις δουλειες εκει στα ξενα.Με την καρδια και το μυαλο παντα εδω στους συντροφους τις συντροφισες τον αγωνα για μια καλυτερη κοινωνια για σεβασμο στην φυση.

Θα τα λεμε

 

  

Αναδημοσιευω

Εικόνες-σοκ: Μέσα σε κοντέινερ στοιβάζουν τους εκατοντάδες Ελληνες εργαζόμενους σε beach bars δεκάδες επιχειρήσεις στο Νησί των Ανέμων

Την ώρα που o ΣΥΡΙΖΑ πανηγυρίζει για τα αποτελέσματα της τουριστικής χρονιάς, διαφημίζει ότι επί των ημερών του είχαμε ρεκόρ αφίξεων στη χώρα μας και χιλιάδες φωτογραφικά στιγμιότυπα φτάνουν στα μάτια μας από την ξέφρενη διασκέδαση στη Μύκονο και στα άλλα ελληνικά νησιά, αποκαλύπτεται η τραγική πραγματικότητα για τους Ελληνες εργαζόμενους στα κοσμικά μαγαζιά με τους γνωστούς τζίρους εκατ. ευρώ.

Εκατοντάδες νέοι από την Αθήνα αλλά και ολόκληρη τη χώρα που μετακόμισαν στα νησιά για να εργαστούν ζουν σε τρώγλες. Σε σύγχρονες φαβέλες κάτω από άθλιες συνθήκες. Ακόμη και μέσα σε κοντέινερ!

Πριν από μερικά χρόνια ο όρος «φαβέλα» ήταν ταυτόσημος με τη Βραζιλία. Τον χρησιμοποιούσαν για να περιγράψουν ένα είδος πρόχειρων εγκαταστάσεων που αυξάνονταν με ταχείς ρυθμούς, κυρίως στις βουνοπλαγιές του Ρίο Ντε Τζανέιρο. Ομως ο… ιός της φαβέλας είναι μεταδοτικός και χτυπά και την Ελλαδα.

Αλήθεια, ποιος θα το περίμενε; Στο κέντρο του Αιγαίου, 150 χλμ. ανατολικά της Αθήνας, σε έκταση 90 τετραγωνικών χιλιομέτρων, στο διασημότερο νησί των Κυκλάδων, τη Μύκονο, με τους φρενήρεις ρυθμούς ανάπτυξης, δημιουργήθηκαν οι πρώτες σύγχρονες ελληνικές φαβέλες. Πάνω σε λόφους, καλυμμένες από καλαμιές για να μη γίνονται αντιληπτές από τους τουρίστες και τις Αρχές.

Πρόκειται για εκτάσεις μέσα στις οποίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο νησί, κυρίως εστιατόρια και beach bars, τοποθέτησαν κοντέινερ προσφέροντας… στέγη στους εργαζόμενούς τους για να γλιτώσουν τα μεγάλα κόστη από την ενοικίαση δωματίων. Για να μειώσουν τα έξοδα και να πολλαπλασιάσουν τα κέρδη.

Εγκατέστησαν, λοιπόν, μεγάλες μεταλλικές κατασκευές που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά εμπορευμάτων (κοντέινερ), τις οποίες μετέτρεψαν σε πρόχειρες κατοικίες με τη δυνατότητα να φιλοξενούν από τέσσερα έως οκτώ άτομα, ίσως και περισσότερα, ανάλογα με τις ανάγκες της εκάστοτε επιχείρησης.

Τα βάφουν δε σε χρώματα παραλλαγής ερήμου ώστε να είναι πλήρως εναρμονισμένα με τα ξερά εδάφη και τις πετρώδεις βουνοπλαγιές της Μυκόνου και να μη γίνονται αντιληπτά από εναέρια μέσα. Και αυτό διότι η τοποθέτηση κοντέινερ με σύστημα αποχέτευσης ώστε να χρησιμοποιηθούν ως κατοικία είναι παράνομη αν δεν διαθέτουν την απαιτούμενη από τη νομοθεσία άδεια δόμησης οικίας.

Eπιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο νησί, κυρίως εστιατόρια και beach bars, εγκατέστησαν κοντέινερ προσφέροντας… στέγη στους εργαζομένους τους για να γλιτώσουν τα μεγάλα κόστη από την ενοικίαση δωματίων

Οι επιτήδειοι ωστόσο κάθε άλλο παρά ανησυχούν. Με την ανοχή των αρμόδιων τοπικών αρχών (σε πολλές των περιπτώσεων επικρατεί ομερτά) τοποθετούν ανενόχλητοι τα κοντέινερ, δημιουργώντας έτσι καταυλισμούς και θυσιάζοντας την ανθρώπινη αξιοπρέπεια στον βωμό του κέρδους.

«Οταν έμαθα ότι ένα γνωστό μαγαζί ζητούσε προσωπικό και ότι παρείχαν φιλοξενία ταξίδεψα στη Μύκονο με δικά μου έξοδα με την ελπίδα να με προσλάβουν. Μετρούσα ήδη έναν χρόνο στην ανεργία», λέει στο «ΘΕΜΑ» πρώην εργαζόμενος σε beach bar-restaurant του νησιού που άνοιξε φέτος, επιτυγχάνοντας τζίρους εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ σχεδόν σε καθημερινή βάση.
Oταν όμως έφτασε εκεί διαπίστωσε πως ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός. Η δήθεν φιλοξενία δεν αφορούσε διαμονή σε σπίτι αλλά σε κοντέινερ.

«Ο υπεύθυνος της επιχείρησης με τον οποίο μίλησα ήταν ξεκάθαρος: Ή μένεις στο κοντέινερ ή σου δίνουμε 150 ευρώ έξτρα τον μήνα για να βρεις δικό σου σπίτι. Ομως όλοι γνωρίζουν ότι με αυτά τα λεφτά στη Μύκονο δεν μένεις ούτε σε παγκάκι, οπότε αναγκάστηκα να δεχτώ».
Ο εν λόγω εργαζόμενος συμβιβάστηκε λόγω της επιτακτικής ανάγκης να βρει δουλειά κι έτσι ξεκίνησε να εργάζεται από τις 11 το πρωί έως τη μία το βράδυ, οπότε επέστρεφε στο κοντέινερ όντας εξαντλημένος για να κοιμηθεί μαζί με άλλους πέντε συναδέλφους του. Ολοι τους Ελληνες, καθώς, σύμφωνα με τους Γερμανούς ιδιοκτήτες της συγκεκριμένης επιχείρησης, το 90% του προσωπικού είναι από τη χώρα μας.

«Για δύο μήνες δεν είχαμε ούτε air condition», επισημαίνει και συνεχίζει: «Οι μεγάλες θερμοκρασίες που αναπτύσσονται μέσα στο κοντέινερ και ένα μικρό παράθυρο που αναγκαστικά είχαμε αφήσει ανοιχτό για να παίρνουμε αέρα μάς ανάγκαζαν να σηκωθούμε με το πρώτο φως του ήλιου. Μετά έβαλαν κλιματισμό, αλλά τα πράγματα δεν βελτιώθηκαν και πολύ. Είχαμε ένα μικρό ντους στη διάθεσή μας, από το οποίο όταν έτρεχαν τα νερά πλημμύριζε το κοντέινερ, και μια μικρή λεκάνη για να κάνουμε την ανάγκη μας. Ηταν η πιο τραγική εμπειρία που έχω ζήσει ποτέ στη ζωή μου. Αναγκάστηκα να φύγω έπειτα από λίγο καιρό τρέχοντας παρά το ότι είχα ανάγκη τα χρήματα».

Οι εικόνες που κατέγραψε το «ΘΕΜΑ» από τις σύγχρονες φαβέλες, εκεί όπου έχουν εγκατασταθεί τα κοντέινερ της ντροπής, αποτελούν γροθιά στο στομάχι. Οταν πριν από λίγες ημέρες η τέως αναπληρώτρια υπουργός Τουρισμού Ελενα Κουντουρά έκανε λόγο για τονωτική ένεση στον ελληνικό τουρισμό από εύπορους

Αραβες, πτήσεις τσάρτερ από τη Ρωσία και στήριξη από μεγάλους tour operators, μάλλον αγνοούσε τις άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται χιλιάδες συμπατριώτες μας στα ελληνικά νησιά και την ενδοχώρα. Διότι παρόμοια φαινόμενα καταγράφονται όχι μόνο στη Μύκονο, αλλά και σε δεκάδες άλλους γνωστούς τουριστικούς προορισμούς της χώρας.

Και είναι βέβαιο ότι στην Ελλάδα, όπου σημειώνονται τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας σε ολόκληρη την Ε.Ε., με τους ανέργους να ανέρχονται σε 1,201 εκατομμύρια, τα φαινόμενα αυτά αντί να μειώνονται θα αυξάνονται. Με την ανοχή του κράτους φυσικά.

 

Δυνατο δημοσιο σημαινει διαχυση χρηματος μεσω των μισθων στην οικονομια

Δυνατο δημοσιο σημαινει κοινωνικο κρατος δηλαδη συμπληρωση των ηδη υψηλων μισθων με δωρεαν παροχες υγειας παιδειας πολιτισμου στους πολιτες .Δηλαδη κοινωνικο μισθο .Δειτε το βιντεο

Στην έρευνα της Le Parisien  μόνο η Ιαπωνία έχει λιγότερους δημοσίους υπαλλήλους από την Ελλάδα.

Σημαντικό στοιχείο το οποίο πρέπει να επισημανθεί είναι το γεγονός, ότι στην έρευνα αυτή εμφανίζεται το ποσοστό του ενεργού δυναμικού που είναι δημόσιοι υπάλληλοι.

Πρώτες, δύο σκανδιναβικές χώρες
-Νορβηγία 29, 3%
-Σουηδία 26,2% και

-Γαλλία 21,9%

Οι επόμενες θέσεις ανήκουν στη
-Βρετανία με 17,4%
-ΗΠΑ με 14,6% και

-στην Ιταλία με 14,3%

Ακολουθούν η Ισπανία 12,3%, η Γερμανία με 9,6% και η Ελλάδα με 7,9%.

Στην τελευταία θέση, βρίσκεται η Ιαπωνία, με 6,7%.

Πηγή: ΕΡΤ1
Ρεπορτάζ: Άννα Παπασωτηρίου

Η αναρτηση αυτη αφιερωνεται στην Ελληνικη δικαιοσυνη σε ολες τις βαθμιδες που με τις αποφασεις της αφησε εγκληματιες στο απυροβλητο

http://www.nostimonimar.gr/fraoules-sti-manolada-dikeosi-tessera-chronia-meta/

Απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανακοίνωσε σήμερα (30/3/2017) την απόφαση στην προσφυγή των 42 εργατών φράουλας από το Μπαγκλαντές κατά της Ελλάδας. Η προσφυγή αφορά την παραβίαση του άρθρου 4 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (απαγόρευση καταναγκαστικής εργασίας) και ασκήθηκε από 42 υπηκόους από το Μπαγκλαντές, που εργάζονταν σε συγκομιδή φράουλας στη Μανωλάδα.

Σύμφωνα με την απόφαση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε, ομόφωνα, ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 4 § 2 (απαγόρευση της καταναγκαστικής εργασίας) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η θέση των προσφευγόντων ήταν εντός της εμπορίας ανθρώπων και καταναγκαστικής εργασίας.

Το Δικαστήριο διαπιστώνει, επίσης, ότι η Ελλάδα παρέβη τις υποχρεώσεις της, να αποτρέψει την εμπορία ανθρώπων, την προστασία των θυμάτων, να διερευνήσει αποτελεσματικά αν διαπράττονται εγκλήματα και να τιμωρήσει τους υπεύθυνους για την εμπορία.

Την ανακοίνωση της απόφασης μπορείτε να τη δείτε εδώ.

Η υπόθεση αφορά την καταγγελία τους ότι υποβλήθηκαν σε καταναγκαστική εργασία σε φυτείες φράουλας στην Ελλάδα. Οι προσφεύγοντες είχαν προσληφθεί τον Οκτώβριο του 2012 για τη συγκομιδή φράουλας σε ένα αγρόκτημα στη Μανωλάδα. Τους είχαν υποσχεθεί ένα μισθό των 22 ευρώ για επτά ώρες, και τρία ευρώ για κάθε ώρα υπερωρίας. Δούλευαν καθημερινά από τις επτά το πρωί έως της επτά το βράδυ, υπό την επίβλεψη ένοπλων φρουρών, και ζούσαν σε πρόχειρες παράγκες χωρίς τουαλέτες ή τρεχούμενο νερό.

Manolada16


Το Φεβρουάριο, Μάρτη και Απρίλιο του 2013, οι εργαζόμενοι κατέβηκαν σε απεργία ζητώντας την καταβολή των απλήρωτων μισθών τους, αλλά χωρίς επιτυχία.

Στις 17 Απριλίου 2013, οι εργοδότες τους, προσέλαβαν άλλους μετανάστες από το Μπαγκλαντές. Φοβούμενοι ότι δεν θα τους καταβληθούν οι μισθοί, 100 έως 150 εργαζόμενοι άρχισαν να κινούνται προς την κατεύθυνση των δύο εργοδοτών, προκειμένου να απαιτήσουν τους μισθούς τους. Ένας από τους  ένοπλους φρουρούς άνοιξε πυρ, τραυματίζοντας σοβαρά 30 εργαζόμενους. Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο και στη συνέχεια ανακρίθηκαν από την αστυνομία.

Manolada20


Οι δύο εργοδότες, μαζί με τη φρουρά που είχε ανοίξει πυρ και έναν ένοπλο επιστάτη, συνελήφθησαν και δικάστηκαν για απόπειρα φόνου – στη συνέχεια οι κατηγορίες μετατράπηκαν σε πρόκληση σοβαρών σωματικών βλαβών – και για εμπορία ανθρώπων.

Με απόφαση της 30ής Ιουλίου 2014 το Κακουργιοδικείο Πάτρας τους αθώωσε για την κατηγορία της εμπορίας ανθρώπων ενώ καταδίκασε τον ένοπλο φρουρό και έναν από τους εργοδότες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης και παράνομη χρήση πυροβόλων όπλων με αποτέλεσμα οι ποινές τους να είναι εξαγοράσιμες. Είχε επίσης, επιδικάσει 1.500 ευρώ για τους 35 εργαζόμενους που αναγνωρίστηκαν ως θύματα – δηλαδή, 43 ευρώ για τον καθένα. Οι δύο καταδικασθέντες άσκησαν έφεση κατά της αποφάσεως που εκκρεμεί επί του παρόντος και έχει ανασταλτικό χαρακτήρα.

Manolada21


Στις 21 Οκτωβρίου 2014, οι εργαζόμενοι ζήτησαν από τον εισαγγελέα στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο να ασκήσει έφεση κατά της απόφασης του Κακουργιοδικείου, υποστηρίζοντας ότι η κατηγορία της εμπορίας ανθρώπων δεν είχε εξεταστεί σωστά. Το αίτημα απορρίφθηκε και η απόφαση του Κακουργιοδικείου για την εμπορία ανθρώπων έγινε οριστική.

Μετά και από αυτή την απόφαση, 42 από τους εργάτες, επικαλούμενοι το άρθρο 4 § 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (απαγόρευση της καταναγκαστικής εργασίας), προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, εκπροσωπούμενοι από το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και το Open Society Justice Initiative. ισχυριζόμενοι πως εξαναγκάστηκαν σε υποχρεωτική εργασία. Υποστηρίζουν ακόμα πως η Ελλάδα είχε την υποχρέωση να αποτρέψει την εμπορία ανθρώπων, να λάβει προληπτικά μέτρα για το σκοπό αυτό και να τιμωρήσει τους εργοδότες.

tetartopress.gr

 

Τιποτα δεν τελειωσε.Αγωνας χρειαζεται

Λουφτχανσα

Νίκη των εργαζομένων στη Lufthansa: Πέτυχαν συμφωνία για αυξήσεις στους μισθούς και επιδόματα

Η Lufthansa και το συνδικάτο των πιλότων της κατέληξαν σε συμφωνία ως προς αρκετά από τα αιτήματά τους, περιλαμβανομένων μισθολογικών αυξήσεων, αλλαγών στο συνταξιοδοτικό πρόγραμμα και δημιουργίας θέσεων εργασίας, θέτοντας έτσι τέλος στις πολυετείς κινητοποιήσεις και διαφωνίες, όπως ανακοίνωσαν σήμερα οι δύο πλευρές. Η Lufthansa και το συνδικάτο των πιλότων της κατέληξαν σε συμφωνία ως προς αρκετά από τα αιτήματά τους, περιλαμβανομένων μισθολογικών αυξήσεων, αλλαγών στο συνταξιοδοτικό πρόγραμμα και δημιουργίας θέσεων εργασίας, θέτοντας έτσι τέλος στις πολυετείς κινητοποιήσεις και διαφωνίες, όπως ανακοίνωσαν σήμερα οι δύο πλευρές.

Η συμφωνία για τις συντάξεις και για τα επιδόματα πρόωρης συνταξιοδότησης θα ενισχύσει τα κέρδη της εταιρείας το 2017 και θα μειώσει το κόστος από τις συνταξιοδοτικές εισφορές κατά πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, αναφέρει σε ανακοίνωσή της η εταιρεία.

Σε αντάλλαγμα, η διοίκηση συμφώνησε ότι τουλάχιστον 325 από τα αεροσκάφη της θα επανδρωθούν από πιλότους με βάση τη νέα συλλογική συμφωνία, η οποία έχει διάρκεια ισχύος ως τον Ιούνιο 2022 και ότι θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας για μελλοντικούς κυβερνήτες.

«Αυτή η συμφωνία για μια λύση ευρέος φάσματος προσφέρει μια σημαντική ευκαιρία για τη διευθέτηση της μισθολογικής διαμάχης η οποία υπήρχε επί σειρά ετών», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ένας εκπρόσωπος του συνδικάτου των πιλότων Vereinigung Cockpit.

Η Lufthansa αναζητούσε επί μακρόν τρόπους να μειώσει τα κόστη στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με μικρότερες εταιρείες του Κόλπου για τις πτήσεις μεγάλων αποστάσεων και με ταχέως αναπτυσσόμενες εταιρείες χαμηλού κόστους για τις πτήσεις μικρών αποστάσεων.

Ωστόσο, οι προσπάθειες αυτές είχαν οδηγήσει σε επαναλαμβανόμενες απεργίες από το συνδικάτο των πιλότων, το Vereinigung Cockpit, το οποίο εκπροσωπεί περίπου 5.400 χειριστές από την Lufthansa, την Germanwings και τις εμπορευματικές τους πτήσεις.

Οι μετοχές της Lufthansa αυξήθηκαν κατά 1% ξεπερνώντας εκείνες άλλων μεγάλων γερμανικών εταιρειών.

Οι πιλότοι θα απολαμβάνουν εφεξής ένα συνταξιοδοτικό πρόγραμμα καθορισμένης εισφοράς όμοιο με άλλων υπαλλήλων της εταιρείας, ενώ συμφώνησαν και στη σταδιακή αύξηση στα 60 έτη του ορίου ηλικίας κατά την οποία οι πιλότοι μπορούν να διεκδικήσουν πρόωρη συνταξιοδότηση. Οι ήδη εργαζόμενοι και οι νέοι υπάλληλοι της εταιρείας έχουν συμφωνήσει σε αυξήσεις παραγωγικότητας, όπως ανακοίνωσε ο αερομεταφορέας.

Οι πιλότοι θα λάβουν μισθολογική αύξηση 11,4% για την περίοδο από τον Μάιο 2012 όταν έληξε η τελευταία συλλογική τους συμφωνία μέχρι τον Ιούνιο 2022 καθώς και την εφάπαξ καταβολή ποσού αντίστοιχου με 1,8 φορές των μηνιαίων αποδοχών τους.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Follow me on Twitter

Απρίλιος 2018
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1,139,076

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Οδηγός της ΑΑΔΕ για τις οφειλές προς Εφορία και Δημόσιο Απρίλιος 26, 2018
    Οδηγό για τις οφειλές προς την εφορία και γενικά το δημόσιο, τις οποίες οι φορολογούμενοι μπορούν να πληρώνουν μέσω των τραπεζών και των ΕΛΤΑ εξέδωσε η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Πρόκειται για 5 ερωτήσεις – απαντήσεις με τις οποίες παρέχονται διευκρινίσεις, όχι μόνο για τις κατηγορίες των οφειλών που εξοφλούνται μέσω πιστωτικών ιδρυμάτων ή των Ε […]
  • Ο Ιγκορ κρατάει στον Αστέρα τον Πασαλίδη Απρίλιος 26, 2018
    Ο Ιγκόρ Σίλβα τον περασμένο Ιανουάριο έκανε το βήμα παραπάνω στην καριέρα του με την μεταγραφή του στον Ολυμπιακό ωστόσο ο Βραζιλιάνος μπακ δεν πήρε ποτέ την ευκαιρία από τους ερυθρόλευκους να δείξει τι αξίζει. Ο νεαρός άσος δεν έχει κάνει ακόμα καμία συμμετοχή και όπως φαίνεται δεν θα αργήσει να αποτελέσει παρελθόν από τους ερυθρόλευκους με την λήξη του πρω […]
  • Καταγγελίες για άρνηση οικονομικού ελέγχου στον Κυνηγετικό Σύλλογο Τρίπολης Απρίλιος 26, 2018
    Δελτίο τύπου που αφορά τον Κυνηγετικό Σύλλογο Τρίπολης εξέδωσε η Γ' Κυνηγετική Ομοσπονδία Πελοποννήσου. Σύμφωνα με το δελτίο τύπου ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γιώργος Ρουμελιώτης φέρεται να δήλωσε ότι τα τελευταία 20 χρόνια δεν έχει ελεγχθεί ποτέ ο σύλλογος από την Ομοσπονδία και δεν δέχεται τον έλεγχο, ειδικά από διορισμένους. Αναλυτικά το Δελτίο Τύπου Γ΄ […]
  • Τα εισιτήρια του αγώνα του Αστέρα Τρίπολης με τον Απόλλωνα Απρίλιος 26, 2018
    Εισιτήρια για την αναμέτρηση ΑΣΤΕΡΑΣ-ΑΠΟΛΛΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ θα διατίθενται στο Star Store (Εθνικής Αντιστάσεως 67) από την Τετάρτη 25 Απριλίου έως και το Σάββατο 28 Απριλίου, κατά τις ώρες καταστημάτων. Την Κυριακή 29 Απριλίου τα εκδοτήρια στο "Θεόδωρος Κολοκοτρώνης" θα είναι ανοιχτά από τις 16:30 έως και τις 19:00. Σύμφωνα με τον αθλητικό νόμο, όλα τα ει […]
  • Εορτή του Αγίου Μάρκου στο Πέλαγος (pics) Απρίλιος 26, 2018
    Με λαμπρότητα τίμησε τον προστάτη του Άγιο Μάρκο τον Ευαγγελιστή το χωριό Πέλαγος στην Αρκαδία. Στο χωριό βρίσκεται η μοναδική Εκκλησία στην Ιερά Μητρόπολη Μαντινείας και Κυνουρίας και συνάμα μία από τις ελάχιστες Εκκλησίες σε όλον τον Θρθόδοξο κόσμο, που είναι αφιερωμένη στον Ευαγγελιστή Μάρκο. Ο αντιπεριφερειάρχης Αρκαδίας Βαγγέλης Γιαννακούρας ανέφερε: […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο ΠΡΩΣΥΝΑΤ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Πυρηνικη ενεργεια Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ αφαλατωση δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια πλαστικη σακουλα σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates