You are currently browsing the category archive for the ‘Διεθνη πολιτικα γεογονοτα’ category.

Λιβυη

Λιβύη: Τι συμβαίνει με τον εμφύλιο-Η χαρτογράφηση ενός περίπλοκου παιχνιδιού Από Iskra  

Η υπογραφή του Μνημονίου Συναντίληψης για την Οριοθέτηση των Θαλασσίων Δικαιοδοσιών στη Μεσόγειο μεταξύ της Τουρκίας και της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας (GNA) με έδρα την Τρίπολη επανέφερε στο προσκήνιο των πολιτικών και διπλωματικών κύκλων των Αθηνών το χάος που έχει επικρατήσει από το 2011 και μετά στη Λιβύη.

East med

Όλοι οι Έλληνες θέλουμε να βρεθεί ένας τρόπος αντιμετώπισης της Τουρκίας. Αλλά ο τρόπος πρέπει να είναι αποτελεσματικός, προϊόν ιθαγενούς και όχι εισαγόμενου σχεδιασμού και στρατηγικής, να μας οδηγεί σε καλύτερο, όχι χειρότερο αποτέλεσμα. Είναι ο EastMed τέτοιος τρόπος; Η Ελλάδα και η Κύπρος αντιμετωπίζουν πολύ επικίνδυνη κατάσταση στις σχέσεις τους με την Τουρκία.

Αυγη

Υπογράφεται σήμερα στην Αθήνα η διακρατική συμφωνία μεταξύ των συμμετεχόντων χωρών Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, που θα ολοκληρωθεί, κατά την κυβέρνηση, και με την υπογραφή της από την Ιταλία

https://www.larissanet.gr/2020/01/02/syriza-kalosorizoume-tin-symfonia-gia-ton-eastmed/

Καλωσορίζουμε την υπογραφή της Διακρατικής Συμφωνίας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, για τον Αγωγό EastMed, έργο που συνεισφέρει καθοριστικά στην αναβάθμιση της θέσης της Ελλάδας, ως ενεργειακού κόμβου στην περιοχή και την ενίσχυση του γεωπολιτικού της ρόλου», τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή του.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΓΟ EAST MED ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΑ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ, ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΤΟΥ ΙΡΑΚ.

 

Η συμφωνία μεταξύ των κυβερνήσεων Ελλάδας – Ισραήλ – Κύπρου και ενδεχομένως στη συνέχεια της Ιταλίας, με την εποπτεία των ΗΠΑ, για τον αγωγό East Med, που προορίζεται για την μεταφορά φυσικού αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρώπη, υπηρετεί τους ενεργειακούς κολοσσούς και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντα του λαού μας και των άλλων λαών στην περιοχή.

Οι κυβερνητικές ενέργειες, που γίνονται στο όνομα της αντιμετώπισης των απαράδεκτων διεκδικήσεων της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο, περιπλέκουν περαιτέρω την ήδη τεταμένη κατάσταση που βάζει τη χώρα και το λαό σε μεγάλες περιπέτειες. Εμπλέκουν ακόμα βαθύτερα τη χώρα μας στα ατλαντικά σχέδια μείωσης της ενεργειακής εξάρτησης της ΕΕ και των Δυτικών Βαλκανίων απ’ το ρωσικό φυσικό αέριο, στον «ενεργειακό πόλεμο» των ΗΠΑ με τη Ρωσία και τη Γερμανία, που διεξάγεται στο έδαφος της Ευρώπης. Εμπλέκουν επίσης τη χώρα μας στις αντιπαραθέσεις μεταξύ Ισραήλ-Λιβάνου και Παλαιστινιακής αρχής για τα κυριαρχικά δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, ακολουθώντας απαράλλακτα την απαράδεκτη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, προχωρά σε μια συμφωνία, χωρίς να έχει προηγηθεί η ανακήρυξη της ΑΟΖ, κίνηση που εντάσσεται στην πολιτική της προώθησης της συνεκμετάλλευσης, μέσω της επιδιαιτησίας της Χάγης.

Δεν πρέπει να περάσει η παραπλανητική επιχείρηση εφησυχασμού της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων.

Η συμμετοχή της Ελλάδας στον έναν ή τον άλλο ενεργειακό αγωγό, για λογαριασμό μεγάλων οικονομικών ομίλων και γεωστρατηγικών επιδιώξεων, ούτε απέφερε, ούτε θα αποφέρει οφέλη για τους εργαζόμενους, όπως απέδειξε και η συμμετοχή στον αγωγό TAP. Ωφελημένοι θα βγουν οι μεγάλοι όμιλοι που θα εμπλακούν στην κατασκευή και στη διαχείριση του αγωγού. Ο λαός που πληρώνει ήδη πολλά ενεργειακά «χαράτσια», θα συνεχίσει να βιώνει την ενεργειακή φτώχεια, να χρυσοπληρώνει για τις ανάγκες του. Οι κίνδυνοι για το θαλάσσιο περιβάλλον απ’ τις εξορύξεις και τα σχέδια μεταφοράς απασχολούν ήδη τη δικαιοσύνη σε χώρες, όπως το Ισραήλ.

Τα σχήματα που στήνονται με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Κύπρο ή άλλα κράτη, με τη συμμετοχή των ΗΠΑ και της Γαλλίας, δίνουν έδαφος στην κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας σε έναν «αγώνα δρόμου» μεγάλων συμφερόντων. Η ενδυνάμωση της παρουσίας των ΗΠΑ στην Αν. Μεσόγειο που προωθείται και με τον Αμερικανικό νόμο «East Med Act» τροφοδοτεί τον φαύλο κύκλο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Οι εξελίξεις του προηγούμενου διαστήματος, απ’ την Κύπρο μέχρι τη Λιβύη, είναι διδακτικές για όποιον εξακολουθεί να πιστεύει ότι η σύμπλευση της Ελλάδας με τα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ και του Ισραήλ μπορεί να αποτελέσει ασπίδα για την προστασία της ειρήνης και των κυριαρχικών δικαιωμάτων, απέναντι στην επιθετικότητα της τουρκικής αστικής τάξης.

Η συμφωνία για τον αγωγό East Med είναι μέρος της «προίκας» που κουβαλά  ο κ. Μητσοτάκης στις ΗΠΑ στη συνάντηση με τον Τράμπ, η οποία οδηγεί σε νέες επικίνδυνες δεσμεύσεις στην υπηρεσία του αμερικανοΝΑΤΟικού ιμπεριαλισμού, όπως αποδείχθηκε και επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με την ελληνοαμερικανική συμφωνία για τις βάσεις που μετατρέπει την Ελλάδα σε ορμητήριο πολέμων και σε στρατιωτικό στόχο σε μια ενδεχόμενη γενική στρατιωτική αναμέτρηση στη περιοχή.

Επίσης, το ΚΚΕ καταδικάζει τη νέα αεροπορική επίθεση των ΗΠΑ, στο διεθνές αεροδρόμιο του Ιράκ, με εντολή Τραμπ και με αποτέλεσμα 8 νεκρούς, μεταξύ των οποίων αξιωματούχοι του Ιράκ και Ιρανός στρατηγός. Η επίθεση αυτή οξύνει την κατάσταση στον Περσικό Κόλπο και την ευρύτερη περιοχή.

Αναδεικνύεται για μια ακόμη φορά η αναγκαιότητα της θέσης του ΚΚΕ, για μαζική πάλη κατά της πολιτικής που εμπλέκει τη χώρα και το λαό μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τις συμφωνίες με ΗΠΑ και Ισραήλ, που προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ, στα χνάρια και με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ.

Ο λαός χρειάζεται να βγάλει τα σωστά συμπεράσματα και μαζί με το ΚΚΕ να δυναμώσει την πάλη του ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική που δίνει τα πάντα στο κεφάλαιο, καταργεί δικαιώματα και εμπλέκει τη χώρα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να διαμορφώσει τους όρους για να γίνει ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει και να χρησιμοποιήσει τις ενεργειακές πηγές για τις δικές του ανάγκες.

 

ΤΟΜΕΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ                                              

07/01/2020     

Οι έρευνες στη Ελλάδα για ενεργειακά αποθέματα είναι κατάρα.Μακαρι να μην έχουμε.Η ύπαρξη ενεργειακών αποθεμάτων μας βάζει σε περιβαλλοντικούς και άλλους κινδύνους.

Αγωγός east med

Ο διασυνδετήριος αγωγός Eastern Mediterranean (EastMed) έχει ως στόχο την απευθείας μεταφορά φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Φυσικού Αερίου, μέσω της Ελλάδας. Η αρχική δυναμικότητα του αγωγού είναι 10 δισ. κυβ. μέτρα φυσικού αερίου ετησίως. Ο αγωγός EastMed ακολουθεί υποθαλάσσια όδευση προς την Κύπρο, στη συνέχεια προς τις ακτές της Κρήτης και ακολούθως, μέσω της Πελοποννήσου και της Δυτικής Ελλάδας, ως τις ακτές της Θεσπρωτίας και την Ιταλία.

Συμφωνίες με Τουρκια

Λιβυη

Λιβύη: Eξω από την Τρίπολη οι δυνάμεις του Χάφταρ -Ετοιμη για αποστολή στρατού η Τουρκία
Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/kosmos/libyi-tripoli-haftar-stratoy-i-toyrkia

Χαφταρ

Ποιος είναι όμως ο Χαλίφα Χάφταρ;

Ο  75χρονος σήμερα στρατάρχης ήταν αξιωματικός στο πραξικόπημα που έφερε τον Καντάφι στην εξουσία το 1969, αλλά έπεσε στην δυσμένεια του Λίβυου δικτάτορα στα τέλη της δεκαετίας του 1980 .

Ο Χάφταρ αυτοεξορίστηκε στις ΗΠΑ, όπου πήρε την αμερικανική υπηκοότητα, περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία για να επιστρέψει.

Ο στρατιωτικός ξαναγύρισε στη Λιβύη το 2011, για να συμμετάσχει στον εμφύλιο πόλεμο που υποστηρίχθηκε από το ΝΑΤΟ και ο οποίος τερμάτισε την 42ετή κυριαρχία του Καντάφι.

Στο εξής η χώρα περνά σε πολιτική αστάθεια καθώς τζιχαντιστικές οργανώσεις, αντάρτικες ομάδες, φυλές και άλλες πολιτικές δυνάμεις μάχονται μεταξύ τους για την επικράτηση.

Ο Χάφταρ εμφανίζεται δυνατά στο προσκήνιο στη Λιβύη και το 2014, όταν αντιτάχθηκε στην αποτυχία του επονομαζόμενου τότε Γενικού Εθνικού Κογκρέσου (GNC) να προφυλαχθεί από την άνοδο των αντάρτικων ομάδων.

Ο ίδιος εμφανίστηκε ως διώκτης των τζιχαντιστών και ξεκίνησε με την παραστρατιωτική του δύναμη, τον Λιβυκό Εθνικό Στρατό, εκστρατεία κατά των ισλαμιστικών πολιτοφυλακών.

Πολλοί στρατιωτικοί του ανατολικού τμήματος της χώρας εντάσσονται στον Λιβυκό Εθνικό Στρατό και ο Χάφταρ αρχίζει να εδραιώνει τη δύναμή του.

Αρχικά «καθάρισε» από τους τζιχαντιστές την Βεγγάζη και η πόλη  έγινε το «προπύργιό» του.

Από τα ανατολικά ξεκίνησε την προέλαση για την κατάκτηση της χώρας, ισχυροποιώντας σε κάθε νίκη την κυριαρχία του, απέναντι στις εκάστοτε τοπικές ή γενικές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών.

ΑΟΖ ή ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ; Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΤΗΝ ΧΑΡΑΞΗ ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ
Την παρακάτω ανοικτή επιστολή είχα γράψει στον αναπληρωτή καθηγητή Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και νυν βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κύριο Άγγελο Συρίγο. Την ανασύρω από την συρτάρι σήμερα δεδομένης της αδυσώπητης επικαιρότητας.
Αφορμή για την απάντησή μου τότε ήταν η εκπομπή «Ιστορίες» του κυρίου Αλέξη Παπαχελά στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ στις 31/05/2017 (βλ. επισυναπτόμενα video στο τέλος του άρθρου «σπασμένα» σε δύο μέρη). Για να καταλάβει όμως κανείς τα παρακάτω θα πρέπει να γίνουν πρώτα κάποιες απαραίτητες διευκρινήσεις.
Αυτό που δεν γνωρίζουν οι Έλληνες σήμερα (και που μάλλον με μεγάλη επιτυχία φυλάσσεται από το πολιτικό σύστημα ως κοινό μυστικό), είναι ότι υπάρχει μία ισχυρή εσωτερική διένεξη μεταξύ των επιστημόνων, διπλωματών και πολιτικών μας ως προς την εθνική στρατηγική χάραξης των θαλασσίων συνόρων της Ελλάδας. Από την μία πλευρά υπάρχει μία εξωσυστημική ομάδα που προτάσσει την ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) ως την «σωστή» προσέγγιση του θέματος, ενώ από την άλλη πλευρά βρίσκεται μία συστημική πλειοψηφούσα ομάδα, η οποία προβάλει την γεωλογική υφαλοκρηπίδα ως πάγια εθνική πρακτική.
Αυτός είναι και ο λόγος που η Ελλάδα δεν έχει θεσπίσει ακόμη ΑΟΖ. Ανακήρυξη ΑΟΖ σημαίνει ότι το παράκτιο κράτος αναγνωρίζει πως έχει όρια στην θάλασσα. Είναι μονομερής πράξη και προηγείται της πρόσκλησης για οριοθέτηση στα όμορα κράτη. Πρακτικά δηλαδή η Ελλάδα επιμένει πως τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην θάλασσα (πέραν της κυριαρχίας που ορίζει η Αιγιαλίτιδα Ζώνη) είναι μόνο δυνητικά. Δηλαδή μία πιθανότητα!
Το ζήτημα του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και των ελληνοτουρκικών διαφορών είναι τεράστιο για να μπορέσω να το καλύψω σε λίγες γραμμές. Ίσως επανέλθω με περαιτέρω αρθρογραφία σχετικά. Εκείνο που επιθυμούσα τότε να καταδείξω με την συγκεκριμένη και ταπεινή παρέμβασή μου ήταν να αποκαλύψω αφενός την άγνωστη στους πολλούς διχογνωμία και αντιπαράθεση στον εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό εντός των τειχών και την ανεπάρκεια των «σοφών» της εξωτερικής μας πολιτικής αφετέρου.
Η Τουρκία χορεύει διότι ξέρει πως οι Έλληνες που αποφασίζουν δεν είναι ενωμένοι. Και αυτοί που θα μπορούσαν να είναι ενωμένοι δεν είναι επαρκώς ενημερωμένοι. Ας δούμε τα λάθη και στην δική μας πλευρά.
(Ακολουθεί η επιστολή)
5/6/2017
«Αξιότιμε κύριε Άγγελε Συρίγε,
σας παρακολούθησα στην προχθεσινή εκπομπή «Ιστορίες» του ΣΚΑΪ και πραγματικά τα λεγόμενά σας αποτελούν μία δυσάρεστη διαπίστωση λόγω ανακριβειών, σε βαθμό που μου προκαλούν έκπληξη για έναν καθηγητή πανεπιστημίου. Απ’ ό,τι φαίνεται αγνοείτε (ή μάλλον θέλετε να αγνοείτε) τόσο πολύ τα βασικά δεδομένα ώστε να καθίσταται η επιχειρηματολογία σας επιεικώς ελλιπής. Συγκεκριμένα αναφέρομαι στις κάτωθι περιπτώσεις.
Μετά το σημείο 22:00 (στο πρώτο video) λέτε: «Μόνο του το Καστελόριζο δεν αρκεί για να αγγίξει η μέση γραμμή της οριοθετήσεως την κυπριακή ΑΟΖ». Εδώ κάνετε σημαντικό πραγματολογικό λάθος. Η απόσταση της Μεγίστης από την αιγιαλίτιδα ζώνη της Κύπρου είναι περίπου 168 ναυτικά μίλια. Η μέση γραμμή λοιπόν είναι περίπου 84 ναυτικά μίλια και συνεπώς το διάστημα υπερκεράζεται από την ΑΟΖ. Μια χαρά φτάνει και περισσεύει λοιπόν η ΑΟΖ για να διασφαλίσει κοινά θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο.
Συνεχίζετε την φράση σας λέγοντας: «Η Στρογγυλή μας δίνει την δυνατότητα να χαράξουμε με βάση την μέση γραμμή κοινό όριο υφαλοκρηπίδας με Κύπρο». Εδώ το λάθος σας είναι σημαντικότερο. Διότι καθώς στο σημείο αυτό μιλάτε με όρους υφαλοκρηπίδας, τότε θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι η Κύπρος οριοθέτησε και «οικοπεδοποίησε» τα χωρικά της ύδατα με βάση την ΑΟΖ και όχι με βάση την υφαλοκρηπίδα, έννοια την οποία τελικά αγνόησε πλήρως.
Ωστόσο, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, μπορεί να γίνει οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας με υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ με ΑΟΖ. Η προσπάθεια συσχέτισης ανόμοιων πραγμάτων, δηλαδή οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας (Καστελόριζου) με ΑΟΖ (Κύπρου) προσιδιάζει μάλλον στο παράδειγμα να προσπαθεί κανείς να ανοίξει μία πόρτα με λάθος κλειδί. Σε κάθε περίπτωση όμως, ακόμη κι αν αυτό ήταν εφικτό (με ενδεχόμενα νομικίστικα επιχειρήματα από μέρους σας) θα ήταν εφικτό μόνο μέσω απόφασης διαιτητικού δικαστηρίου. Δηλαδή ουσιαστικά μας περιγράφετε το ενδεχόμενο να συρθεί Ελλάδα με την Κύπρο στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Φρίκη!
Αυτή είναι μία ιδιαιτέρως προβληματική προσέγγιση που αν μη τι άλλο, εκτός από τα παραπάνω, αναδεικνύει την μη ύπαρξη κοινής εθνικής στρατηγικής με την Κύπρο. Δηλαδή η Κύπρος και η Ελλάδα (η δεύτερη προφανώς ανειλικρινώς) «προσπαθούν» να έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα προσεγγίζοντας το θέμα από διαφορετική σκοπιά και στρατηγική και με διαφορετική νομική επιχειρηματολογία, θέτοντας δηλαδή η μία την ΑΟΖ και η άλλη την υφαλοκρηπίδα ως κριτήριο οριοθέτησης μεταξύ τους. Σε απλά ελληνικά, όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει. Αυτός ο τρόπος που εσείς προτείνετε, είναι και ο καλύτερος δρόμος για να μην γίνει τελικά οριοθέτηση και ταύτιση συνόρων μεταξύ των δύο κρατών.
Και τα οικτρά δεν σταματούν εδώ: Μετά το 25:00 (στο δεύτερο video) ο άλλος κύριος (Παύλος Αποστολίδης, πρώην ΕΥΠ, υπεύθυνος για τις διερευνητικές επαφές με την Τουρκία, τρομάρα μας), λέει ότι «δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε ΑΟΖ αφού δεν μπορούμε να το κάνουμε και με την υφαλοκρηπίδα». Με αυτή την άποψη συμφωνείτε. Εννοεί, ότι η ΑΟΖ δεν θα έλυνε κάποιο πρόβλημα οριοθέτησης, διότι οι Τούρκοι θα διαφωνήσουν με την ΑΟΖ όπως και με την υφαλοκρηπίδα, οπότε μηδέν το όφελος.
Αυτό είναι μεν σωστό αλλά εν μέρει, διότι παραλείπει να αποσαφηνίσει, ότι το πρόβλημα θα υπάρχει μόνο με την Τουρκία και όχι με τις άλλες όμορες χώρες. Και αυτό το επιχείρημα λοιπόν είναι επίσης ασθενές. Πράγματι, όπως προείπα, η οριοθέτηση ΑΟΖ έπεται της θέσπισης κι ενώ η δεύτερη μπορεί να γίνει μονομερώς, η πρώτη απαιτεί τις υπογραφές και των δύο συμβαλλόμενων μερών, άρα σωστά, η οριοθέτηση της ΑΟΖ θα απαιτούσε την υπογραφή και της Τουρκίας, η οποία, βεβαίως, δεν πρόκειται να την δώσει.
Η Ελλάδα όμως χρειάζεται να κάνει συνολικά έξι οριοθετήσεις (ακούγεται και στο video από τον κύριο Καρυώτη) με Αλβανία, Ιταλία, Λιβύη, Αίγυπτο, Κύπρο και Τουρκία. Συνεπώς, όχι μόνο η Κύπρος αλλά και όλες οι υπόλοιπες χώρες (εκτός της Τουρκίας) αγνοούν την υφαλοκρηπίδα και θέτουν ως βάση για οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών τους την ΑΟΖ. Και ορθώς το κάνουν εξαιτίας μια σειράς λόγων, όπως επί παραδείγματι ότι η έννοια της υφαλοκρηπίδας υπερκαλύπτεται και υπερκεράζεται τόσο γεωγραφικά όσο και λειτουργικά από την ΑΟΖ.
Η υφαλοκρηπίδα ως γεωλογική έννοια (αντίθετα με την ΑΟΖ η οποία είναι γεωγραφική έννοια) είναι ασαφής και νεφελώδης και η έκτασή της ποικίλει ανάλογα με την γεωμορφία του βυθού της θάλασσας με περισσότερες εξαιρέσεις παρά κανόνες. Ακριβώς εξαιτίας αυτής της ασάφειας η διευθέτηση της οριοθέτησης επιβάλλεται από διαιτητικό δικαστήριο, διότι οι διαφωνίες που προκύπτουν είναι πάμπολλες. Στρατηγική υφαλοκρηπίδας σημαίνει Χάγη και, όπως ορθώς το διατύπωσε ο κ. Βιλανάκης στο video, Χάγη (σημ. με όρους υφαλοκρηπίδας) σημαίνει πως «παίζεις τα νησιά του Αιγαίου στα ζάρια». ΑΟΖ σημαίνει 200 ναυτικά μίλια από την αιγιαλίτιδα ζώνη ως σημείο βάσης. Αν οι ακτές γειτονικών κρατών είναι πιο κοντά από αυτή την απόσταση, τότε ορίζεται η μέση γραμμή. Η ΑΟΖ μετριέται υπό το φως του ηλίου στην επιφάνεια της θάλασσας και όχι στα σκοτεινά της βάθη.
Η γεωλογική υφαλοκρηπίδα ως νομική βάση χάραξης θαλασσίων συνόρων έχει εγκαταλειφθεί από όλους.
Ουσιαστικά λοιπόν ο κος Αποστολίδης, με τον οποίο συμφωνήσατε στο βίντεο, μας λέει ότι η Ελλάδα (οφείλει να) έχει διαφορετική στρατηγική χάραξης συνόρων στην θάλασσα από αυτή που έχουν όλες οι ενδιαφερόμενες και όμορες με αυτήν χώρες. Ωστόσο, όπως προείπα παραπάνω, αυτό συνιστά στρατηγική τέτοια που θα αποτρέψει τελικά την χάραξη κοινών συνόρων στην θάλασσα. Εκτός κι αν προτείνετε να ακολουθήσει η Ελλάδα στρατηγική υφαλοκρηπίδας μόνο με την Τουρκία και στρατηγική ΑΟΖ με τις υπόλοιπες χώρες, οπότε θα πρέπει να μας εξηγήσετε για ποιον λόγο οφείλει να υπάρχει μία τέτοια διαφοροποίηση που περιπλέκει μάλλον τα πράγματα παρά τα απλοποιεί.
Ο κύριος Αποστολίδης λοιπόν, δεν μπορεί να έχει δίκιο, διότι η απάντηση στο ανύπαρκτο επιχείρημά του είναι ότι η ΑΟΖ «επιβάλλεται» ουσιαστικά ως στρατηγική από το περιβάλλον της Ελλάδας με τις όμορες χώρες της, δηλαδή από την ίδια την πραγματικότητα ή την πάγια πρακτική των γειτόνων της. Αυτήν την πραγματικότητα φαίνεται να την αγνοείτε. Τα «μαργαριτάρια» σας όμως δεν σταματούν εδώ.
Συνεχίζετε παρακάτω στο video και μιλάτε για «περιβαλλοντική σημασία της ΑΟΖ». Πάλι καλά. Έχετε εφεύρει ευτυχώς τουλάχιστον μία «λειτουργία» της ΑΟΖ, σε παγκόσμια πρώτη ομολογουμένως, διότι κανένα παράκτιο κράτος στον κόσμο, το οποίο και την ανακήρυξε, δεν το έκανε (μόνο) για να διασφαλίσει το περιβάλλον αλλά για να κατοχυρώσει οικονομική δικαιοδοσία επί επιχειρηματικών εκμεταλλεύσεων. Δεν χάσατε για άλλη μια φορά την ευκαιρία να απαξιώσετε ουσιαστικά ή να υποβαθμίσετε με αυτόν τον τρόπο την σημασία της ΑΟΖ.
Θα αναρωτηθεί βέβαια κανείς ποιος είναι άραγε ο λόγος που ακολουθείτε μία τέτοια ανορθολογική θέση. Ο λόγος είναι απλός αν και δεν θέλετε να ακουστεί: Διότι έτσι το θέλουν οι ΗΠΑ πριν αποφασίσουν τι μέλλει γενέσθαι με την δική τους ΑΟΖ. Αυτό που δεν γνωρίζουν οι Έλληνες είναι ότι οι Αμερικανοί ακολουθούν στρατηγική υφαλοκρηπίδας για τους δικούς τους πολύ ιδιαίτερους λόγους, κομμένους και ραμμένους στα δικά τους μέτρα και που αφορούν ειδικά στις διεκδικήσεις τους στην Αρκτική. Η ΑΟΖ της Αλάσκας «υστερεί» μπροστά στο τεράστιο στρατηγικό βάθος της Ρωσίας και η υφαλοκρηπίδα είναι για αυτούς μία καλή δικαιολογία να διεκδικήσουν περισσότερα. Έτσι, προσπαθούν να επιβάλλουν την δική τους προσέγγιση και στις υποτελείς χώρες δορυφόρους τους.
Ως γενικότερο σχόλιο τέλος θα πω ότι όσο οι ΗΠΑ ακολουθούν ακόμη στρατηγική υφαλοκρηπίδας τόσο οι «βραχίονές» τους δεν θα ακολουθούν εθνική αλλά αμερικανική στρατηγική ως υπάκουοι φίλοι.
Κρίμα!»
(Τέλος επιστολής).
Στα παραπάνω ο κύριος Συρίγος επέλεξε την διαρκή ήττα της ένοχης σιωπής. Προσφάτως τον άκουσα και πάλι σε μία τηλεοπτική ομιλία να υποστηρίζει ότι «η συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης παραβιάζει την υφαλοκρηπίδα της Κρήτης». Μόνο που οι δύο χώρες οριοθέτησαν μεταξύ τους ΑΟΖ και όχι υφαλοκρηπίδα.
Επιμύθιο: «Τι κάνεις μπάρμπα; Κουκιά σπέρνω».
Ανδρέας Τσιφτσιάν
Οικονομολόγος
Επισυναπτόμενα:

Του Ανδρέα Τσιφτσιάν (Andreas Reos)

Πανω απο ολα πιστευω πως το συστημα Τραμπ κανει στην Νοτια Αμερικη ενα πειραμα καταργησης εμπρακτης αμφισβητησης του αποτελεσματος των εκλογων. Της δημοκρατιας . Γιατι βλεπει πως στις επομενες εκλογες θα χασει. Και ετοιμαζεται για ενα ειδος πραξικοπηματος  στις ιδιες τις ΗΠΑ. Σεναριο επιστημονικης φαντασιας; Ισως ετσι ακουγεται σημερα.Τι δηλωσε πριν λιγο καιρο σε καποια κριση;

Οσο για την παραπομπή του, είναι «πραξικόπημα», που μπορεί να οδηγήσει σε «εμφύλιο πόλεμο».

Ομως η κατασταση στην «μεγαλυτερη δημοκρατια του κοσμου» εχει ξεφυγει εδω και καιρο.Η αστυνομικη αυθαιρεσια τα βασανιστηρια σε πολιτες που συλλαμβανονται αυθαιρετα κυριως Αφρο Αμερικανους αλλα οχι μονο οι εκτελεσεις στη μεση του δρομου ανθρωπων απο λευκους αστυνομικους η διαιρεση των ΗΠΑ σε περιοχες που ελεγχονται απο προοδευτικους και σε αλλες που οι ακραιοι συντηριτικοι Χριστιανοταλιμπαν εχουν το πανω χερι ενας λαος σε μεγαλο ποσοστο αγραμματος με προληψεις και θρησκευτικες αιρεσεις ακριαου φανατισμου μια πολυ πολιτισμικη κοινωνια που αποτελειται απο πληθυσμιακες ομαδες  νησιδες αυστηρα διαχωρισμενες.

Πανω απο ολα η ιδια η παρουσια του Τραμπ σαν εκλεγμενου προεδρου των ΗΠΑ του υφους του λογου των πραξεων που μια ισχυρη μειοψηφια επιλεγει σαν εκπροσωπηση δημιουργει αισθημα μεγαλου φοβου γενικευμενης καταστροφης σε ολη την ανθρωποτητα. Ακομα και σε συντηρητικες κυβερνησεις που δεν ακολουθουν αυτες τις ακραιες διαδρομες. Στις ΗΠΑ εχουν βγει πολλοι συντηριτικοι προεδροι. Η συντριπτικη πλειοψηφια ηταν ακραια δεξιοι.Αλλα σαν τον Τραμπ ποτε κανενας.

Kαι ενα σχολιο απο το ΦΒ για προβληματισμο σε σχεση με τα παιχνιδια των ισχυρων στις πλατες των λαων

Προφανώς είναι ήδη γνωστό, αλλά το επαναλαμβάνω μήπως και κουνηθεί λίγο το μυαλό σε κανένα κεφάλι….
Η Ρωσία, μαζί με τις ΗΠΑ, την ΕΕ, την Κολομβία , τη Γουατεμάλα κλπ είναι από τις χώρες που αναγνώρισαν την ντε φάκτο κυβέρνηση της Jeanine Áñez, η οποία αναγνώρισε τη ντε φάκτο κυβέρνηση Γκουαϊδό στη Βενεζουέλα και «αναμένει» και το πρέσβη του Γκουαϊδό.
Η Ρωσία λοιπόν που οι οπαδοί των «κλασικών» που μας τα πρήζουν γενικότερα, να μας εξηγήσουν λίγο τη στάση της Ρωσίας, αφού πρώτα αποφασίσουν εάν είναι ιμπεριαλιστική χώρα, ή λίγο ιμπεριαλιστική ή δεν είναι ακόμη ακριβώς, όπως διατείνονται αρκετοί προκειμένου να στηρίξουν το βολικό οικοδόμημα στο κεφάλι τους (εδώ γελάμε, γιατί το γνωστό ολίγον έγκυος εφαρμόζει γάντι).
Να μας εξηγήσουν και τη στάση της κυβέρνησης Μοράλες, που ενώ οι μάχες δίνονταν στους δρόμους της Λα Πας του Ελ Αλτο και της Κοτσαμπάμα, το αίμα χύνονταν, το κόμμα του το Κίνημα προς τον Σοσιαλισμό (MAS), διαβουλεύονταν με τους «πραξικοπηματίες» και τελικά κατέληξαν σε καταρχήν συμφωνία για τη διοργάνωση νέων εκλογών. Και ο ίδιος να δηλώνει ότι προτίθεται να γυρίσει για να υπάρχει «ειρήνευση», αλλά γνωρίζοντας εκ των προτέρων πως δεν μπορούσε να μείνει στο Μεξικό αφού η γερουσία έβαζε βέτο. Να μας εξηγήσουν και τα όσα,πολύ σοβαρά, θέτει προς σκέψη και επεξεργασία το άρθρο του Λεωνίδα Οικονομάκου.
Να μας εξηγήσουν τέλος τώρα που ετοιμάζεται να εκραγεί και η Νικαράγουα, αν πρέπει να στηρίξουμε και την κυβέρνηση Ορτέγκα, που ένα χρόνο πνίγει στο αίμα το κίνημα που με πρωτοπορία τους φοιτητές, στράφηκε ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησής του γιατί κάλεσε… το ΔΝΤ.
Άντε γιατί είμαι έτοιμη να αρχίσω τα καντήλια…

(σχόλιο Christina Mavropoulou)

Βολιβια

Ας δούμε κάποια στοιχεία λοιπόν και ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματα του. Ποιός είναι ο οργανισμός ο οποίος αμφισβήτησε τις εκλογές στη Βολιβία και τον οποίο επικαλούνται όλοι οι δημοσιογράφοι; Ονομάζεται Organization of American States (OAS) και δημιουργηθηκε το 1948, όταν οι ΗΠΑ, υπο την αιγίδα του Υπουργού Εξωτερικών George Marshall, οργάνωσαν την πρώτη διεθνή σύσκεψη των κρατών της Λατινικής Αμερικής. Τότε υπογράφεται και ο καταστατικός χάρτης του Οργανισμού ο οποίος όριζε πώς ένας απο τους πρωταρχικούς σκοπούς ήταν η «υπεράσπιση της Λατινικής Αμερικής απο την απειλή του σοσιαλισμού».

Μπορεί τα δημοσιογραφικά μέσα να αναφέρονται στον OAS ως μια ανεξάρτητη αρχή με σκοπό την προάσπιση της δημοκρατίας στην Λατινική Αμερική, όμως στην ουσία πρόκειται για ένα ψυχροπολεμικό δημιούργημα που δρά ως το μακρύ χέρι της αμερικανικής επιρροής στη Νότια Αμερική. Η USAID είναι ένας απο τους βασικούς χρηματοδότες του οργανισμού και όπως αναφέρει στην επίσημη έκθεση της για το  2018 (η έκθεση έχει πλέον κατέβει απο το διαδίκτυο) η χρηματοδότηση του OAS δικαιολογείται επειδή « να προωθεί τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ στο δυτικό ημισφαίριο περιορίζοντας την αντιαμερικανική επιρροή χωρών όπως η Βενεζουέλα». Υπάρχουν καταγγελίες για τον ρόλο του OAS στις εκλογές της Αιτής το 2000 όταν η αμφισβήτηση των τότε αποτελεσμάτων οδήγησε σε πολιτική αστάθεια με αποκορύφωμα το αιματηρό πραξικόπημα του 2004 με την στήριξη των ΗΠΑ.

Βολιβια

Τι συμβαίνει τούτες τις μέρες στη Βολιβία; Και αν έχουμε να κάνουμε με ένα πραξικόπημα, τι θέλουν και επιδιώκουν και ενάντια σε ποιον στρέφονται οι πραξικοπηματίες; Την σαφέστερη και καλύτερη απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα την δίνει η ίδια η πρωταγωνίστρια του πραξικοπήματος, η αυτοανακηρυγμένη “μεταβατική πρόεδρος” της χώρας Ζανίν Άνιες όταν τολμά να τουϊτάρει τον εξής εύγλωττο διακαή πόθο της: “Ονειρεύομαι μια Βολιβία απαλλαγμένη από τις σατανικές ιθαγενικές ιεροτελεστίες, η πόλη δεν είναι για τους “Ινδιάνους”, καλύτερα αυτοί να πάνε στο Αλτιπλάνο ή στο Τσάκο”. Όπου Αλτιπλάνο είναι τα (πολύ ψηλά) βουνά και Τσάκο η άνυδρη σαβάνα…

 

Ακόμα πιο εύγλωττες από τα λόγια, είναι όμως οι πράξεις που τα ακολούθησαν. Έτσι, είδαμε την Κα Άνιες να προσέρχεται στο προεδρικό μέγαρο για την “προεδρική ορκωμοσία” της, κραδαίνοντας θριαμβευτικά πάνω από το κεφάλι της μια τεράστια …Βίβλο, ενώ ο πραγματικός εγκέφαλος του πραξικοπήματος ακροδεξιός ρατσιστής Λουίς Φερνάντο Καμάτσο και οι υποστηρικτές του φώναζαν το σύνθημα “η Βολιβία για το Χριστό, η Πατσαμάμα δεν θα ξαναμπεί ποτέ σε αυτό το μέγαρο”! Ολόκληρο πρόγραμμα αν σκεφτούμε ότι η Πατσαμάμα είναι η “Μητέρα-Γη” αυτών των Ιθαγενικών λαών που οι πραξικοπηματίες εξομοιώνουν με τον… Αντίχριστο.

Και -προφανώς- για να μην υπάρχει καμιά αμφιβολία για το στίγμα και τις προθέσεις των πραξικοπηματιών, την ίδια ώρα άλλοι υποστηρικτές τους άναβαν φωτιές στο κέντρο της πρωτεύουσας Λα Πας καίγοντας τη σημαία-σύμβολο των 36 ιθαγενικών εθνών της Βολιβίας, την πολύχρωμη Ουϊπάλα (Wiphala) που η κυβέρνηση του Έβο Μοράλες έχει αναβαθμίσει σε επίσημη σημαία τoυ “Πολυεθνικού Κράτους της Βολιβίας”. Όλα αυτά τα καμώματα των πραξικοπηματιών μπορεί να θυμίζουν Μεσαίωνα και να είναι ίσως ακατανόητα για τον Έλληνα αναγνώστη, αλλά βγαίνουν μέσα από το πιο επώδυνο γενοκτονικό παρελθόν για την συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της Βολιβίας! Και με δεδομένο ότι πληθαίνουν οι μαρτυρίες για δολοφονίες και βασανιστήρια εκείνων που αντιστέκονται στο πραξικόπημα, είναι εντελώς φυσικό να βλέπουμε και να ακούμε ιθαγενείς διαδηλωτές και κυρίως διαδηλώτριες να ουρλιάζουν ότι “τώρα όπως και τότε, μας σφάζουν με τη Βίβλο και με το σπαθί”!…(1)

Το “τότε” παραπέμπει βέβαια στους Ισπανούς κονκισταδόρες που δεν περιορίστηκαν να “ανακαλύψουν” και να …εκχριστιανίσουν μια αμερικανική ήπειρο προ πολλού κατοικημένη από δεκάδες εκατομμύρια ντόπιους με σπουδαίους πολιτισμούς, αλλά φρόντισαν και να τους αφανίσουν στη μεγαλύτερη γενοκτονία που έχει γνωρίσει μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα.(2) Αυτήν ακριβώς την αγριανθρωπική και ρατσιστική παράδοση -που συνεχίστηκε χωρίς διακοπή για πέντε αιώνες!- επικαλούνται και θέλουν να αναβιώσουν σήμερα οι νεοφιλελεύθεροι “δημοκράτες” σαν την Κα Άνιες, τον κ. Καμάτσο και τους ομοίους τους, που δεν μπορούν να συνηθίσουν στην ιδέα ότι οι ιθαγενείς απόγονοι των Ίνκας μπορεί να μην είναι μόνον υπηρέτες και δούλοι τους.

Με άλλα λόγια, το πραξικόπημα -επειδή για καραμπινάτο πραξικόπημα πρόκειται- αποτελεί το νιοστό κρίκο στην ατέλειωτη αλυσίδα των σφαγών και λοιπών καταστολών και ταπεινώσεων που επιφύλαξαν εδώ και αιώνες οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες στα ιθαγενή έθνη της Βολιβίας, αλλά και ολάκερης της Αμερικής, βόρειας και νότιας! Δηλαδή, δεν στοχεύει πρωτίστως τον Έβο Μοράλες και το καθεστώς του, αλλά κάτι πολύ μεγαλύτερο και πιο ουσιαστικό: Την τεράστια πλειοψηφία των ιθαγενών εθνών και τον προαιώνιο αγώνα τους για να κατοχυρώσουν τα δημοκρατικά και εθνικά δικαιώματα και ελευθερίες τους. Φυσικά, το γεγονός ότι αυτοί οι ηγέτες των ρατσιστικών συμμοριών που σκοτώνουν, λιντσάρουν και πυρπολούν σπίτια πολιτικών αντιπάλων τους, τυχαίνει να είναι ακροδεξιοί τσιφλικάδες και επιχειρηματίες δεν είναι απλή σύμπτωση. Είναι η πάντα χρήσιμη υπενθύμιση ότι οι από πάνω χρησιμοποίησαν και συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τον πιο άγριο και βίαιο ρατσισμό σαν βασικό αν όχι κύριο όπλο τους για να τρομοκρατήσουν και να υποτάξουν τους από κάτω…

Να λοιπόν γιατί η απάντηση των Αϋμάρας, των Κέτσουα και των άλλων ιθαγενών λαών ήταν και είναι άμεση, μαζική και τρομερά μαχητική. Την ώρα που γράφονται αυτές οι αράδες, για τέταρτη συνεχή μέρα κατεβαίνουν στη Λα Πας οι ατέλειωτες φάλαγγες των ιθαγενών εργατών της πόλης του Ελ Άλτο (πάνω από 1 εκατομμύριο κάτοικοι) που από τα 4.000 μέτρα του υψομέτρου του δείχνει να σκύβει πάνω από την πρωτεύουσα της Βολιβίας. Τρέχοντας σε σχηματισμούς, ανεμίζοντας τις πολύχρωμες “Ουϊπάλα” τους και κραδαίνοντας τα κοντάρια τους, οι ιθαγενείς διαδηλωτές και διαδηλώτριες με τις παραδοσιακές τους ενδυμασίες, στους οποίους έχουν προστεθεί σήμερα χιλιάδες άλλοι αγρότες και μεταλλωρύχοι από τις 20 επαρχίες και το εσωτερικό της χώρας, φτάνουν από παντού και γεμίζουν το κέντρο της Λα Πας, έχοντας επικεφαλής τους τις αγροτικές πολιτοφυλακές των “Κόκκινων Πόντσος” (Ponchos Rojos). Όμως, αντίθετα από τον Μοράλες που από το Μεξικό πληθαίνει τις δηλώσεις με τις οποίες ζητάει “διάλογο” και “ειρήνευση της χώρας”, αυτοί οι διαδηλωτές επιμένουν να ζητάνε “το κεφάλι του φασίστα Καμάτσο” και την “απόσυρση της Άνιες”, ενώ όλοι μαζί φωνάζουν ρυθμικά δυο σημαδιακές λέξεις: “ Guerra Civil (Εμφύλιος πόλεμος)» !

Δεν μπορούμε να προβλέψουμε πώς θα καταλήξει αυτή η φοβερή σύγκρουση. Ωστόσο, είναι ήδη βέβαιο και εντυπωσιάζει το (ιστορικό) γεγονός ότι τα ιθαγενή έθνη που αποτελούν και την τεράστια πλειοψηφία του βολιβιανού λαού, δεν φοβούνται πια τον λευκό δυνάστη τους, τον κοιτάζουν στα μάτια και δείχνουν αποφασισμένα να δώσουν τα πάντα για να αποκρούσουν το πραξικόπημά του. Και ακριβώς επειδή η αντίδρασή τους είναι τόσο μαζική, τόσο ενωτική, τόσο μαχητική και τόσο αποφασισμένη, για αυτό και οι μέρες περνούν χωρίς να γέρνει η πλάστιγγα υπέρ των ρατσιστών πραξικοπηματιών και των βορειοαμερικανών προστατών τους, που σταδιακά δείχνουν να χάνουν την πρωτοβουλία των κινήσεων που είχαν αρχικά.

Την ώρα που η γειτονική Χιλή συγκλονίζεται από μια παλλαϊκή κινητοποίηση διαρκείας ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εγκαινίασε -παγκοσμίως- η αιματοβαμμένη δικτατορία του Πινοτσέτ, η εξέγερση των λαών της Βολιβίας έρχεται να συμπληρώσει την εικόνα μιας Λατινικής Αμερικής που μοιάζει με ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Και το βέβαιο είναι ότι ποτέ άλλοτε όσο σήμερα δεν ήταν τόσο επίκαιρη η ιστορική φράση του ινδάλματος των ιθαγενών λαών της Βολιβίας, του ηρωικού ηγέτη της δημοκρατικής και πληβειακής ιθαγενικής εξέγερσης του 1780 Τούπακ Κατάρι, που λίγο πριν από τον διαμελισμό του από τους Ισπανούς τυράννους προειδοποιούσε: “Θα επιστρέψω και θα είμαι εκατομμύρια”!…

Σημειώσεις

1. Οποιοσδήποτε μπορεί να παρακολουθήσει σε ζωντανή μετάδοση τις διαδηλώσεις και τις άλλες σημαντικές εξελίξεις στη Βολιβία χάρη στο τηλεοπτικό κανάλι TELESUR της Βενεζουέλας. Αρκεί να πιάνει τοn δορυφόρο Astra ή απλώς να πληκτρολογήσει την ιστοσελίδα του Telesur φροντίζοντας να κλικάρει πάνω στο σημείο “En Vivo” : https://www.telesurtv.net.

2. Ενδεικτικό της επιμονής των επιγόνων των γενοκτόνων να διατηρούν ζωντανή την ανάμνηση της γενοκτονίας και συνάμα τον τρόμο που εξακολουθεί να προκαλεί, είναι και το εξής πρόσφατο γεγονός: Λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο νέος κεντροαριστερός πρόεδρος του Μεξικού Αντρές Ομπραντόρ ζήτησε επίσημα από το Ισπανικό Κράτος να ζητήσει δημόσια συγγνώμη για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι Ισπανοί κατακτητές ενάντια στους λαούς της Λατινικής Αμερικής. Η απάντηση όλων των ισπανικών κομμάτων, με εξαίρεση τους Podemos, ήταν όχι μόνο να απορρίψουν το αίτημα του Ομπραντόρ αλλά και να τον καταγγείλουν ως…προβοκάτορα. Αυτή η αντίδρασή τους ήταν εντελώς αναμενόμενη καθώς το Ισπανικό Κράτος τους επιμένει να …τιμά κάθε χρόνο τους γενοκτόνους προγόνους του με μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, ενώπιον του βασιλιά και των αρχηγών κομμάτων, την ημέρα της εθνικής εορτής προς τιμή της λεγόμενης Hispanidad! Δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι αυτή την εθνική εορτή προς τιμή των γενοκτόνων της Λατινικής Αμερικής εμπνεύστηκε και εγκαινίασε το 1958 ο φασίστας δικτάτορας Φράνκο…

ΠΗΓΗ: www.contra-xreos.gr

Χιλη

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα στέκονται και υπαίθριες δραστηριότητες

ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΝΙΤΣΑΚΗΣ*

Οι βασικοί λόγοι που μας κάνουν να ασχοληθούμε με το αναρχικό κίνημα στη Χιλή είναι δύο. Ο πρώτος είναι η ιδιομορφία της χώρας ως προς τη γεωγραφική της μορφή και θέση αλλά και τον ορυκτό της πλούτο και ο δεύτερος η ιδιομορφία του ίδιου του κινήματος, το οποίο, πέρα από τη δυναμική του, παρουσιάζει και διαφορές από τα αντίστοιχα κινήματα της Βραζιλίας και της Αργεντινής, καθώς αυτό της Χιλής αναπτύσσεται αυτόνομα, χωρίς να στηρίζεται σε ηγέτες οικονομικούς μετανάστες, που βετέφεραν την εμπειρία της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΧΙΛΗ

Για να καταλάβουμε πώς γεννήθηκε, στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, το αναρχικό κίνημα στη Χιλή, πρέπει να περιγράφουμε την ιστορική πραγματικότητα της χώρας εκείνη την περίοδο. Η Χιλή έχει κερδίσει στον βίαιο κατακτητικό «πόλεμο του Ειρηνικού» από το Περού και τη Βολιβία εδάφη πλούσια σε νιτρικά άλατα, ασήμι και χαλκό. Αυτά τα εδάφη προσελκύουν στον βορρά της Χιλής πολλούς εσωτερικούς μετανάστες αλλά και ξένους (μεταξύ αυτών και πολλοί Έλληνες που εγκαθίστανται στην Αντοφαγκάστα), που δεν τα έχουν καταφέρει στις ΗΠΑ.

Η εξόρυξη νιτρικών αλάτων στον βορρά, ασημιού και κάρβουνου στην κεντρική και νότια Χιλή, δημιουργεί μεγάλη εργατική μάζα εργατών ορυχείων. Αντίστοιχα, η ανάγκη για μεταφορά και εξαγωγή των προϊόντων δημιουργεί μια μάζα λιμενεργατών στο Βαλπαραΐσο και στην Αντοφαγκάστα. Αλλά και στο νότιο άκρο της χώρας, στο στενό του Μαγγελάνου, που αποτελεί το μοναδικό πέρασμα από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό ωκεανό (η διώρυγα του Παναμά θα κατασκευαστεί αργότερα), σημαντικό είναι το λιμάνι της Πούντα Αρένας. Η νέα οικονομική πραγματικότητα της Χιλής προσελκύει το ξένο καπιταλιστικό κεφάλαιο, από τη Βρετανία κυρίως, αναδεικνύοντας μια νέα μεγαλοαστική τάξη από τη ντόπια και την ξένη μπουζουαρζία. Μεγάλες αγγλικές και γαλλικές τράπεζες ιδρύονται στο Βαλπαραΐσο.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και άτομα κάθονται

Η ηγεσία της Χιλής, μεθυσμένη από τη νίκη στον πόλεμο του Ειρηνικού και τα πλούτη που έφεραν τα νέα εδάφη στο μεγάλο κεφάλαιο, αποφασίζει να ξεκαθαρίσει και τον «εσωτερικό εχθρό», τους ιθαγενείς Μαπούτσε. Οι περήφανοι Μαπούτσε του νότου, που δεν υποτάχτηκαν στους ισπανούς καταχτητές, οι οποίοι δεν κατάφεραν ποτέ να περάσουν τον ποταμό Μπίο Μπίο που αποτελεί φυσικό σύνορο της γης τους προς τον βορρά, αντιστέκονται σθεναρά αλλά τελικά υποτάσσονται από την πανίσχυρη πολεμική μηχανή του στρατού της Χιλής. Νέα εδάφη για την εξουσία της Χιλής, που όμως δεν έχει τι να τα κάνει αφού όλοι εν-διαφέρονται για τον βορρά. Στέλνει πρόσκληση σε Γερμανούς και Ελβετούς και τους χαρίζει τη γη των ιθαγενών, οι οποίοι, μη έχοντας πλέον τη γη τους και αρνούμενοι να υπηρετήσουν τους νέους ιδιοκτήτες, μεταναστεύουν στο Σαντιάγο και απασχολούνται κυρίως στην αρτοβιομηχανία.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ 16ΩΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ

Στα ορυχεία η κατάσταση είναι απελπιστική. Οι εργάτες δουλεύουν 16 ώρες και πληρώνονται ελάχιστα. Με τα λίγα αυτά χρήματα πρέπει να πληρώνουν το νοίκι τους στην Εταιρεία και να αγοράζουν από τα μαγαζιά της Εταιρείας σε πανάκριβες τιμές. Για την τήρηση των κανόνων αυτών υπάρχουν οι «Λευκές Φρουρές» των αφεντικών, που τιμωρούν, με βία που φτάνει ώς και τη δολοφονία, τους ανυπάκουους εργάτες.
Στον νότο, εμφανίζονται μεγάλες εκτάσεις γης με ιδιοκτήτες Άγγλους και Γερμανούς. Επίσης, στην περιοχή της Βίνια ντελ Μαρ, δίπλα στο Βαλπαραΐσο, δημιουργούνται τεράστιοι αμπελώνες με γάλλους ιδιοκτήτες. Με τη δημιουργία και του αγροτικού προλεταριάτου μπαίνουν οι βάσεις για να αρχίσει στη Χιλή η πάλη των τάξεων.

Έτσι, δημιουργούνται οι πρώτες συντεχνίες για να υπερασπιστούν τα στοιχειώδη δικαιώματα των εργατών και αγροτών απέναντι στον καπιταλισμό: ψωμί, υγεία και μόρφωση. Οι συντεχνίες αυτές εμφανίζονται αρχικά στα αστικά κέντρα και σιγά-σιγά απλώνονται και στην ύπαιθρο.
Σημαντικό είναι ότι οι συντεχνίες ανέλαβαν από μόνες τους τον ρόλο της επιμόρφωσης των εργατών στην προετοιμασία τους για έναν καλύτερο κόσμο. Στη φάση αυτή εμφανίζονται και οι πρώτες ακτιβιστικές αναρχικές οργανώσεις. Στο κέντρο σπουδών «Rebelion» (Εξέγερση) ξεχωρίζει ο Μάριο Εσπινόσα που εκδίδει το 1898 το περιοδικό El Rebelde. Επίσης, το 1897 δημιουργείται η Ένωση Σοσιαλιστών με πλούσια αναρχική δράση. Παράλληλα, τα επόμενα χρόνια εμφανίζονται και άλλες ομάδες και ένα πλήθος περιοδικών, μερικά εκ των οποίων είναι τα El Acrata, La Campana, La Agitacion, El Alba, La Luz.

Οι συντεχνίες των μπογιατζήδων, των σοβατζήδων, των τσαγκάρηδων, των τυπογράφων, των λιμενεργατών και των εργαζόμενων στο ψωμί γίνονται κάστρα της ελευθεριακής σκέψης. Το 1900 επισκέφτηκε τη Χιλή ο Ιταλός αναρχικός Πιέτρο Γκόρι. Γίνονται συζητήσεις για το διεθνές αναρχικό κίνημα και οι Χιλιάνοι πληροφορούνται για τους αγώνες και τις κατακτήσεις του παγκόσμιου κινήματος.

Μετά την επίσκεψη αυτή, το χιλιάνικο αναρχικό κίνημα περνάει σε μια φάση «άμεσης δράσης», με βασικά αιτήματα την καθιέρωση του οκταώρου και την κατάργηση της υποχρεωτικής στράτευσης και κύριο όπλο την απεργία.

ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ: Η ΣΦΑΓΗ ΣΤΗ ΣΑΝΤΑ ΜΑΡΙΑ

Αξίζει να σημειώσουμε εδώ τον μαζικό αγώνα κατά της υποχρεωτικής στράτευσης, που έγινε κίνημα το 1900. Η αστική τάξη απαντά με τη βία των όπλων της αστυνομίας, του στρατού και των «Λευκών Φρουρών».

Μερικά παραδείγματα: 1. σε απεργία διάρκειας στο λιμάνι του Βαλπαραΐσο, το 1903, ο στρατός ανοίγει πυρ κατά των απεργών και δολοφονεί 50 εργάτες. 2. Στα πλαίσια της Κόκκινης Εβδομάδας στο Σαντιάγο, το 1905, γίνεται μεγάλη πορεία διαμαρτυρίας ενάντια στις ακριβές τιμές του κρέατος, στην οποία η αστυνομία απαντά με τα όπλα και δολοφονεί 250 διαδηλωτές. 3· Και το πιο θλιβερό απ’ όλα, σε απεργία διάρκειας των εργαζόμενων στα νιτρικά άλατα στον βορρά, οι απεργοί καταλαμβάνουν το σχολείο Σάντα Μαρία, στο Ικίκε. Τους περικυκλώνει ο στρατός και τους γαζώνει με τα πολυβόλα. Ο θλιβερός απολογισμός είναι 3.600 εργάτες νεκροί.

ΜΙΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΦΑΓΗ

«Στο κεντρικό μπαλκόνι …στέκονταν 30 άνδρες στο άνθος της ηλικίας τους, εντελώς ήρεμοι, κάτω από μια μεγάλη σημαία της Χιλής, που ήταν τριγυρισμένη από σημαίες άλλων χωρών. Ήταν η απεργιακή επιτροπή… Όλα τα μάτια ήταν στραμμένα πάνω τους, καθώς τα πολυβόλα τούς σημάδευαν. Όρθιοι άρχισαν να δέχονται τις ριπές και σωριάστηκαν στο πάτωμα. Η μεγάλη σημαία έπεσε και αυτή και σκέπασε τα κορμιά τους… Ακολούθησε μια στιγμή σιωπής καθώς τα πολυβόλα χαμήλωσαν και στράφηκαν στην αυλή του σχολείου, όπου ήταν μαζεμένο το μεγάλο πλήθος, που άρχισε να τρέχει προς την κεντρική πλατεία… Ακούστηκε ένας θόρυβος σαν κεραυνός όταν ξανάρχισαν τα πολυβόλα. Μετά σταμάτησαν τα πολυβόλα και οι στρατιώτες μπήκαν στο σχολείο από τις πλαϊνές πόρτες παιανίζοντας, ενώ άντρες και γυναίκες έτρεχαν άτακτα προς όλες τις κατευθύνσεις…».

ΑΝΑΔΙΠΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Μετά τη σφαγή στο Ικίκε, οι μαζικές απεργίες και διαδηλώσεις υποχωρούν μπροστά στη φρικτή κρατική τρομοκρατία. Παρά τον φόβο όμως, το 1908 δημιουργείται στην Αντοφαγκάστα το κέντρο κοινωνικών σπουδών «Φως και Ζωή», που θα διαδίδει την ελευθεριακή σκέψη ώς το 1917· Στο Βαλπαραΐσο, το 1911, εκδίδεται η La Batalla και το 1918 η La Verba Rocha, δύο περιοδικά που διαδίδουν το αναρχικό πνεύμα και είναι πόλος συσπείρωσης του επαναστατικού πνεύματος στα δύσκολα χρόνια αυτής της δεκαετίας. Παράλληλα, και ενώ ο συνδικαλισμός απαγορεύεται από το κρότος, οι αναρχικοί βρίσκουν άλλους τρόπους να τον υποκαταστήσουν. Το 1914 ιδρύεται η Ένωση των Ενοικιαστών, η οποία, πέρα από την άρνηση πληρωμής του ενοικίου, αγωνίζεται για το δικαίωμα στην υγεία και για καλύτερες συνθήκες ζωής. Με τον τρόπο αυτό το αναρχικό κίνημα γίνεται ο σπόρος για τις καταλήψεις στη Χιλή και τη δημιουργία των πομπλασιόνες (βλ. «αλάνα», τ. 1, «οι Πομπλασιόνες στη Χιλή»). Στο φοιτητικό κίνημα υπάρχουν επίσης αναρχικοί πυρήνες, με κυριότερη την ομάδα «Lux» στην Ιατρική σχολή του Σαντιάγο. Παράλληλα, εμφανίζονται φεμινιστικές ενώσεις που παλεύουν για την απελευθέρωση της γυναίκας και την ισότητα των δύο φύλων.

ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ

Την περίοδο αυτή ιδρύονται τα μεγάλα εργατικά συνδικάτα της Χιλής. Το 1909, ιδρύεται η Εργατική Ένωση της Χιλής (FOCh) και ακολουθεί η Φοιτητική Ένωση της Χιλής (FECh). Οι αναρχικοί, μετά από έντονες αντιπαραθέσεις με τους κομουνιστές, αποχωρούν από την FOCh και ιδρύουν, το 1912, το Εργατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (POS) και το 1911 την Εργατική Ομοσπονδία του Μαγγαγιάνες (FOM). Το 1913 ιδρύεται η Αντιστασιακή Εργατική Ένωσης της Χιλής (FORCh) με σαφείς ελευθεριακούς προσανατολισμούς. Τέλος, το 1917, σε ένα μεγάλο εργατικό συνέδριο στο Σαντιάγκο, με συμμετοχή αντιπροσώπων από όλη τη χώρα, ιδρύεται το χιλιάνικο τμήμα της οργάνωσης Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου (IWW). Η οργάνωση αυτή εκδίδει στο Σαντιάγκο την Άμεση Δράση, στο Βαλπαραΐσο της Θάλασσα και Γη και στην Τάλκα τον Προλετάριο. Οι μέθοδοι πάλης που υιοθετεί είναι η άμεση δράση, το μποϋκοτάζ, η απεργία και το σαμποτάζ (καταστροφή των μηχανών, όπως οι λουδίτες της Αγγλίας). Συμμετέχει με τους αναρχικούς εκπροσώπους της στο αναρχοσυνδικαλιστικό συνέδριο του 1925 στο Άμστερνταμ, που διοργάνωσε η Αναρχοσυνδικαλιστική Ένωση, η οποία ιδρύθηκε το 1922 στο Βερολίνο. Μέσα στις γραμμές της IWW αναδείχτηκαν οι αναρχικές μορφές του Αντόνιο Τριβόινιο ή Μιλίκο, του τσαγκάρη Χουάν Ντεμάρκι στο Βαλπαραΐσο -ο οποίος μύησε στην πολιτική τον Σαλβαδόρ Αγιέντε- και των φοιτητών Ντομίνγκο Γκομέζ Ρόχας και Χουάν Γκαντούλφο

ΝΕΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ

Το 1913, οι εργαζόμενοι στους σιδηροδρόμους αρνούνται να φωτογραφίζονται από την εργοδοσία και την αστυνομία και ξεκινάνε μια μεγάλη απεργία, που έμεινε στην ιστορία ως η «απεργία των πιθήκων» και η οποία παρέλυσε για μήνες το λιμάνι, το οποίο παραλύει πάλι εξαιτίας της μεγάλης απεργίας του 1917.

Το 1919, μια σειρά δυναμικών απεργιών σε όλη τη χώρα διεκδικεί τις 8 ώρες εργασίας την ημέρα. Την ίδια χρονιά, σε απεργία στα ψυγεία Μπόριες, στο Πουέρτο Νατάλες, η εργοδοσία ανοίγει πυρ κατά των απεργών.

Το 1920, η IWW οργανώνει μεγάλες απεργίες για τη διεκδίκηση του οκταώρου και τη βελτίωση των συνθηκών ζωής. Την ίδια χρονιά, σε μια άγρια καταστολή του αργεντίνικου εργατικού κινήματος στην Παταγονία, δεξιοί Χιλιανοί καίνε τα γραφεια του FOM στην Πούντα Αρένας, με αποτέλεσμα να βρουν τραγικό θάνατο 306 εργάτες.

Το 1921, στα ορυχεία νιτρικών αλάτων Σαν Γκρεγκόριο, 130 εργαζόμενοι πεθαίνουν σε απεργία πείνας.

Το 1922, ξεσπούν πολύμηνες φοιτητικές απεργίες για εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Στους αγώνες αυτούς ξεχωρίζει η μορφή του Μοϊσές Κάσερες.

Το 1925, γίνεται η σφαγή των εργατών στη Λα Κορούνια, νότια του Ικίκε.

Chile: Protesters Knock Down Statue Of Spanish Conqueror In Concepción 14 November 2019

ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Με τους αγώνες του το κίνημα πέτυχε σημαντικές κατακτήσεις. Καθιερώθηκε το οκτάωρο και η αργία της Κυριακής. Θεωρήθηκε ανθυγιεινή η νυχτερινή βάρδια και καθιερώθηκε η αμοιβή της με 50% επιπλέον του κανονικού μεροκάματου. Η εργοδοσία θεωρήθηκε υπεύθυνη για τα εργατικά ατυχήματα και υποχρεώθηκε να πληρώνει τις αποζημιώσεις που όριζαν τα δικαστήρια. Η σημαντικότερη, όμως, κατάκτηση είναι η απόκτηση της εμπειρίας ότι μόνο η οργάνωση και η πάλη είναι τα κλειδιά για νέες νίκες και μια δικαιότερη κοινωνία.

Να αναφέρουμε, επίσης, ότι το 1914, ο Αντόνιο Ραμόν Ροντρίγκες πυροβολεί τον στρατηγό Σίλβα Ρενάρτ, υπεύθυνο της σφαγής του Ικίκε, χωρίς να καταφέρει να τον σκοτώσει. Επίσης, το 1925, μια ομάδα Χιλιανών αναρχικών, μαζί με τον γνωστό Ισπανό αναρχικό Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, ληστεύουν το υποκατάστημα της τράπεζας της Χιλής στο Ματαδέρος του Μπουένος Άιρες και διαθέτουν τα χρήματα στα αναρχικά κινήματα της Χιλής και της Ισπανίας.

Το αναρχικό κίνημα της Χιλής υποστήριξε και δύο διεθνιστικές καμπάνιες. Συμμετείχε στην καμπάνια «κάτω τα χέρια από τη ρώσικη επανάσταση», ασκώντας παράλληλα την κριτική του για τις λανθασμένες επιλογές της, και στην καμπάνια για την απελευθέρωση των Ιταλών αναρχικών Σάκκο και Βαντσέττι, που εκτελέσθηκαν στις ΗΠΑ το 1927.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΛΑΝΤΙΣΛΑΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ… ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

Η εξουσία της Χιλής, βλέποντας την ανάπτυξη του αναρχικού κινήματος, αύξησε παράλληλα και την καταστολή εναντίον του. Το 1918 ψηφίζεται νόμος για την απέλαση των μη Χιλιανών αναρχικών, ανεξάρτητα με το αν έχουν μακρόχρονη παραμονή ή ακόμα και αν έχουν γεννηθεί στη χώρα. Οι αρνητές στράτευσης φυλακίζονται και βασανίζονται. Ανάμεσά τους και ο εκδότης της Verba Rocha, Χούλο Ρεμπόσιο.

Ορίζονται αμοιβές για την κατάδοση αναρχικών αγωνιστών. Η αστυνομία μπορεί να κάνει χρήση δυναμίτη στη δίωξη των αναρχικών. Συνέπεια της παραπάνω διάταξης είναι η ανατίναξη των γραφείων της IWW, στο Σαντιάγκο το 1923 και στο Ικίκε το 1924.

Αποκορύφωμα όλων αυτών είναι ο λεγόμενος «πόλεμος του Λαντισλάο». Ο Λαντισλάο Ερρασούρις, υπουργός Πολέμου, κηρύσσει επιστράτευση στον βορρά το 1920, γιατί «βλέπει» κίνδυνο από τη Βολιβία και το Περού. παράλληλα, διαδίδει ότι οι αναρχικοί χρηματοδοτούνται με χρυσό από το Περού. Μέσα στο ψυχρό πολεμικό κλίμα διαλύει την FECh, την IWW και κλείνει τις αναρχικές εκδόσεις Νούνιεν. Εκατοντάδες αναρχικοί φυλακίζονται και βασανίζονται. Ο φοιτητής Ντομίνγκο Γκόμες Ρόχας πεθαίνει από τα βασανιστήρια, ενώ πολλοί αναρχικοί παίρνουν τον δρόμο της εξορίας.
Και το χειρότερο απ’ όλα, είναι η δικτατορία του Ιμπάνιες ντε Κάμπο, το 1927 που βρίσκει το αναρχικό φυλακισμένο και εξόριστο…

ΤΟ ΚΡΑΧ ΤΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

Το 1930 η οικονομία της Χιλής, που κλυδωνίζεται ήδη από το κραχ του 1929, δέχεται ένα σημαντικό πλήγμα: Γερμανοί επιστήμονες ανακαλύπτουν τα χημικό λιπάσματα και η Γερμανία τα προωθεί στην αγορά σε πολύ χαμηλότερες τιμές από τα αντίστοιχα φυσικά της Χιλής. Τα ορυχεία λιπασμάτων κλείνουν το ένα μετά το άλλο και οι χιλιάδες εργαζόμενοι με τις οικογένειές τους παίρνουν τον δρόμο της εσωτερικής μετανάστευσης. Προς τον νότο αυτή τη φορά, που οι πόλεις του παρουσιάζουν ήδη φαινόμενα υπερπληθυσμού και ανεργίας.

Την ίδια χρονιά εμφανίζεται στο προσκήνιο μια σημαντική φιγούρα του αναρχικού κινήματος: ο Πέδρο Νολάσκο Αράτια.

Κατά την περίοδο I931-34 τα συνδικάτα της CGT διοργανώνουν απεργίες και χτίζουν ένα νέο δυναμικό εργατικό κίνημα. Την περίοδο αυτή ιδρύεται και το συνδικάτο των δασκάλων.

Στις 27 Απρίλη 1934, το γραφεία της Εργατικής Ένωσης της Χιλής (FOCH) στο Σαντιάγκο δέχονται επίθεση από την αστυνομία και τους «λευκούς φρουρούς» των αφεντικών. Εφτά εργάτες και ένα παιδί δολοφονούνται ενώ άλλοι 200 τραυματίζονται σοβαρά. Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς δολοφονούνται 477 χωρικοί στις περιοχές Άλτο Μπίο-Μπίο, Ρανκίλ και Λονκιμάι (όλες στη χώρα των ιθαγενών Μαπούτσε).
Τον Δεκέμβρη του 1936, μετά από πρωτοβουλία της IWW και της Αντιστασιακής Εργατικής Ένωσης της Χιλής (FORCH), ιδρύεται η Γενική Συνομοσπονδία των Εργατών CGT. Υπενθυμίζουμε μερικές από τις κατακτήσεις της IWW:

i) η εργάσιμη ημέρα των 8 ωρών,
ii) η κυριακάτικη αργία,
iii) η αποζημίωση για εργατικά ατυχήματα,
iv) η αναγνώριση ως συντάξιμων των χρόνων εργασίας,
v) το δικαίωμα στη σύνταξη και
vi) το δικαίωμα να συνταξιοδοτούνται οι εργαζόμενοι μεγάλης ηλικίας.

Την ίδια χρονιά, η Χιλιανή Αναρχική Ομοσπονδία (FACH) στέλνει μερικές διεθνιστικές μπριγάδες στο πλευρό των Ισπανών αναρχικών στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο.

ΝΕΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

Στις 28 Γενάρη του 1946, οι αστυνομικές δυνάμεις επιτίθενται με σκυλιά και σφαίρες σε μια μεγάλη εργατική συγκέντρωση, στην πλατεία Μπούλμες του Σαντιάγο. Απολογισμός: οχτώ νεκροί και πολλοί τραυματίες από τα δαγκώματα των σκυλιών.

Έναν χρόνο αργότερα, ανοίγει το στρατόπεδο συγκέντρωσης της Πισόγουα, όπου εκτοπίζονται και βασανίζονται εκατοντάδες αναρχικοί. Το αναρχικό κίνημα συνεχίζει τον αγώνα του σε συνθήκες παρανομίας. Έτσι, ιδρύεται το πολιτιστικό κέντρο «Λουίσα Μίτσελ», που είχε στόχο την επιμόρφωση των εργατριών. Σημαντική φιγούρα του κέντρου, το οποίο είχε σπουδάστριες, ήταν η αναρχική Φλόρα Σανχουέσα Ρ. Το 1953 μετονομάστηκε σε «ελευθεριακό σχολείο Λουίσα Μίτσελ». Λειτούργησε μέχρι το 1957 και απ’ αυτό αποφοίτησαν αρκετές αναρχικές αγωνίστριες.

Το 1950 ο Ερνέστο Μιράντα συνενώνει 12 εργατικές ομοσπονδίες και αρκετά συνδικάτα στο Ενωτικό Εθνικό κίνημα των Εργατών (MUNT). Σκοπός του είναι να ενώσει τα ανεξάρτητα εργατικά συνδικάτα. Ο στόχος αυτός πραγματοποιείται το 1953 με την ίδρυση της Κεντρικής Ένωσης των Εργατών (CUT).

Βασικά ιδρυτικά μέλη, εκτός από τον Μιράντα, ήταν και τρεις αναρχικοί από την CGT: οι Παμόν Ντομίνγκες, Έκτορ Ντουράν και Κέλσο Πομπλέτε.

ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΡΟΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ

Τον Ιούλιο του 1956, η CUT κηρύσσει γενική απεργία στη Χιλή. Για 48 ώρες παραλύει η χώρα. Ο πρόεδρος Ιμπάνες (σε δεύτερη θητεία, αυτή τη φορά με εκλογική διαδικασία) λέει ότι θα παραιτηθεί και θα παραχωρήσει την εξουσία στην CUT. Φυσικά μπλοφάρει και καλεί τους αριστερούς μαρξιστές ηγέτες της CUT για διαπραγματεύσεις. Για να βγει η χώρα από την κρίση, τους ζητά να διακόψουν την απεργία. Οι κομουνιστές και οι ριζοσπάστες συμφωνούν, οι αναρχικοί, με επικεφαλής τον πρόεδρο της CUT Κλοτάριο Μπλεστ, διαφωνούν και επιμένουν στη συνέχιση της απεργίας, αλλά αποφασίζεται η διακοπή της. Οι εργάτες δεν καταλαβαίνουν γιατί να επιστρέφουν στη δουλειά, μετά από μια δυναμική απεργία που δεν πέτυχε τίποτα.
Το 1957 διοργανώνεται νέα γενική απεργία με τα αιτήματα του 1956, αλλά λόγω της προηγούμενης εμπειρίας δεν έχει απήχηση στους εργαζόμενους.
Πάντως, το 1957, η ένωση διασπάται, καθώς οι αναρχοσυνδικαλιστές αποχωρούν γιατί διαφωνούν στην εκλογική υποστήριξη του FRAP (Ευρύ Λαϊκό Μέτωπο) για τις προεδρικές εκλογές του 1958. To FRAP ήταν μια συσπείρωση των ριζοσπαστικών δυνάμεων της Αριστερός και η εμπλοκή της CUT στο εκλογικό παιχνίδι θεωρήθηκε προδοσία της ανεξαρτησίας του εργατικού κινήματος.

Ο Μιράντα ονομάζεται «επιφανής γιος» από τον ίδιο τον Φιντέλ Κάστρο και ιδρύει την «Επιτροπή Υπεράσπισης της Κουβανέζικης Επανάστασης». Το 1960, η αναρχική ομοσπονδία FACH ανακοινώνει ότι η κουβανέζικη επανάσταση παντρεύτηκε με τους Ρώσους.

 

ΑΠΟ ΤΟ MIR ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΠΟΥΕΡΤΟ ΜΟΝΤ

Τον Αύγουστο του 1965, στο Ελευθεριακό Κέντρο, ιδρύεται το Κίνημα της Επαναστατικής Αριστεράς (MIR). Πρώτους του γραμματέας ήταν ο τροτσκιστής Ενρίκε Σεπούλβεδα, αλλά οι αναρχοσυνδικαλιστές Μιράντα και Μπλεστ ήταν στην κεντρική επιτροπή. Αρχικά το MIR προσπάθησε να γίνει ένα δυνατό αναρχοσυνδικαλιστικό κίνημα, αλλά από το 1967 ο Μιγκέλ Ενρίκες και ο Λουτσιάνο Κρους πήραν ηγετικές θέσεις και το εμπότισαν με μαρξιστικές-λενινιστικές αρχές. Οι Μιράντα, Μπλεστ και οι αναρχικοί τους σύντροφοι αποχώρησαν από το MIR.

Το 1968 ιδρύεται η Πρωτοπορία Οργάνωσης του Λαού (VOP) από τους αναρχικούς που αποχώρησαν από το MIR. Το MIR και η VOP ασκούν μεγάλη επιρροή στην εργατική τάξη και το 1969 διοργανώνουν απεργίες στους εργασιακούς χώρους, που υποχρεώνουν τα αφεντικά να δεχτούν τα αιτήματα των εργατών και να υπογράψουν πιο ανθρώπινα συμβόλαια εργασίας. Και οι δύο οργανώσεις ακολουθούν τον ίδιο δρόμο για να καλύψουν τις οικονομικές τους ανάγκες: ληστεύουν τράπεζες.

Τον ίδιο χρόνο, η Επιτροπή Αστέγων του Πουέρτο Μοντ καταλαμβάνει μια έκταση στην πάμπα Ιριγκόγιεν για να χτίσει κατοικίες. Ο υπουγός Πέρες Βούγιοβιτς δίνει εντολή να ανοίξουν πυρ εναντίο τους, με αποτέλεσμα εννιά νεκρούς. Δύο από τα θύματα ήταν έγκυες γυναίκες.

Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Το 1970 ο νέος σοσιαλιστής πρόεδρος Σαλβαδόρ Αγιέντε, δίνει αμνηστία στους πολιτικούς κρατούμενους. Η VOP είναι από τους κερδισμένους αυτής της αμνηστίας και ανταποκρίνεται στο κάλεσμα του προέδρου να συνιδρύσει την προσωπική του φρουρά, την GAP (Ομάδα Προσωπικών Φίλων). Τον Μάρτιο του 1971 τα μέλη της VOP στη φρουρά προειδοποιούν τον πρόεδρο για ένα σχέδιο ανατροπής της κυβέρνησης. Ο πιο σημαντικός από τους συνωμότες ήταν ο Πέρες Βούγιοβιτς, σφαγέας του Πουέρτο Μοντ. Ο Αγιέντε δεν έλαβε υπόψη του την προειδοποίηση, αλλά η VOP αποφάσισε να δράσει άμεσα και στις 8 Ιουνίου του 1971 εκτέλεσε τον Βούγιοβιτς. Στην ανακοίνωσή της για την εκτέλεση πρόσθεσε ότι τον καταδίκασε και για την σφαγή στο Πουέρτο Μοντ.

Πάντως, η VOP πλήρωσε πολύ βαρύ τίμημα για την απόφασή της να προστατεύσει τον Αγέντε, όταν αυτός άρχισε να χάνει τον έλεγχο της διακυβέρνησης της χώρας. Τα μέλη της μπήκαν στο στόχαστρο του κράτους αλλά και της άκρας δεξιάς και της άκρας αριστεράς.
Οι αδελφοί Ριβέρα Καλντερόν δολοφονήθηκαν από τη μυστική αστυνομία, ενώ ήταν άοπλοι και κρατούσαν λευκή σημαία. Μια καθαρή περίπτωση εκδίκησης για την εκτέλεση του Βούγιοβιτς.

To Ι972 και ενώ η Χιλή της Λαϊκής Ενότητας δοκιμαζόταν από την τεχνητή έλλειψη τροφίμων, που προκάλεσαν οι Βορειοαμερικάνοι εξαγοράζοντας τους οδηγούς φορτηγών και οι πλούσιοι έμποροι τροφίμων, που έκρυβαν τα αγαθά στις αποθήκες τους, οι εργάτες άρχισαν να καταλαμβάνουν εργοστάσια και να τα αυτοδιαχειρίζονται. Οι επιτροπές γειτονιάς παραλάμβαναν τα προϊόντα απευθείας από την παραγωγή χωρίς τη μεσολάβηση των μεσαζόντων. Στις γειτονιές και τα εργοστάσια, με τον ενεργό πόλο του Μετώπου των Επαναστατών Εργατών (FTR), η αυτοδιαχείριση και η αλληλεγγύη είχαν φτάσει στον ψηλότερο δείκτη που είχε ποτέ σημειωθεί στη Χιλή. Όλα αυτά δεν ανησύχησαν μόνο τα αφεντικά αλλά και τον ίδιο τον Αγιέντε, που τοποθέτησε σ’ αυτά τα εργοστάσια «παρατηρητές», οι οποίοι έπαιξαν τον ίδιο ρόλο με τα αφεντικά: έδιναν διαταγές. Την ίδια ώρα, το Κίνημα των Επαναστατών (MCR) προχώρησε σε εκτεταμένες καταλήψεις γης, την οποία διένειμαν στους ακτήμονες αγρότες.

Η πίεση των Βορειοαμερικάνων προ την λαϊκή κυβέρνηση αυξανόταν και στις 27 Ιούνη του 1973 γίνεται απόπειρα πραξικοπήματος που αποτυγχάνει. Ο Αγιέντε δεν καταλαβαίνει ότι αυτό ήταν μια δοκιμή για να δουν τις λαϊκές αντιδράσεις και να διαπιστώσουν αν ο λαός είχε όπλα για να υπερασπιστεί τις κατακτήσεις του. Ο στρατός αρχίζει να ψάχνει για την ύπαρξη όπλων στα αυτοδιαχειριζόμενα εργοστάσια και τις λαϊκές συνοικίες, αλλά οι εργάτες και ο αλός στήνουν οδοφράγματα και εμποδίζουν τις έρευνες.

Το πραγματικό πραξικόπημα, όμως, δεν άργησε να έλθει. Τα τανκς διέσχισαν τους δρόμους του Σαντιάγκο και κύκλωσαν την Μονέδα, το προεδρικό μέγαρο. Ο βομβαρδισμός ήταν καταιγιστικός από στεριά και αέρα και την τραγική κατάληξη την γνωρίζουμε όλοι.

ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΙΝΟΤΣΕΤ

Η Χιλή περνά στο πιο σκοτεινό κεφάλαιο της ιστορίας της. Χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες συλλαμβάνονται, βασανίζονται, βιάζονται και δολοφονούνται. Τις πρώτες μέρες γεμίζουν τα στάδια και τα κλειστά γυμναστήρια και όσους επιβιώνουν από αυτά του μεταφέρουν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, που από μια ειρωνική συγκυρία είναι τα εγκαταλειμμένα για 40 χρόνια εργοστάσια φυσικών λιπασμάτων. Το Κατσαμπούκο, η Καλάμα, η Τοκοπίγια, η Πισάγουα, το Κοπιάτο. Αλλά και οι αστυνομικοί σταθμοί της Σερένα και Κιγιότα στο Βαλπαραΐσο, καθώς και η Στρατιωτική Σχολή Μηχανικού και η φρεγάτα Εσμεράλδα.

Στο Σαντιάγκο ι επαναστάτες φυλακίζονται σε κατοικίες που έμειναν στην ιστορία για τα φρικτά βασανιστήρια που εφαρμόζονταν εκεί. Η Βίλα Γκριμάλντι, η Χοσέ Ντομίνγκο Κάνιας, το Τρες Άλαμος, το Κουάτρο Άλαμος, το Λόντρες 38 κ.ά.

Οι δολοφονημένοι στα κολαστήρια χαρακτηρίζονται από το καθεστώς “εξαφανισμένοι” (ντεσαπαρεσίδος) και κάθε αναφορά σε αυτούς επιφέρει νέες συλλήψεις και εξαφανίσεις… Οι δολοφονημένοι είτε θάβονται σε ομαδικούς τάφους είτε ρίχνονται από ελικόπτερο στη θάλασσα.

Φυσικά, από την πρώτη μέρα της δικτατορίας διαλύονται τα πολιτικά κόμματα και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και απαγορεύεται η κυκλοφορία μετά τις οκτώ το βράδυ.

Καταργούνται τμήματα και μαθήματα στα πανεπιστήμια γιατί θεωρούνται επαναστατικά. Όλοι ζουν με τον φόβο της Μυστικής Στρατιωτικής Αστυνομίας, της περιβόητης DINA.

Στους πρώτους μήνες του 1980 αρχίζει η οργάνωση της αντίστασης με σαμποτάζ στην ηλεκτροδότηση. Το 1982 το MIR εκτελεί τον αρχηγό της DINA Ρότζερ Βεργκάρα. Την ίδια χρονιά οι εργάτες κλωστοϋφαντουργίας πραγματοποιούν την πρώτη απεργία στη διάρκεια της χούντας. Παρά την τρομοκρατία, η απεργία διαρκεί αρκετές μέρες και στις 11 Μάη οργανώνεται μια γενική απεργία συμπαράστασης. Οι εργαζόμενοι εγκαταλείπουν στις δύο το μεσημέρι τις δουλειές τους και επιστρέφουν στα σπίτια τους, τα παιδιά δεν πηγαίνουν στο σχολείο, οι δάσκαλοι δεν παραδίδουν μαθήματα, ο λαός δεν αγοράζει τίποτα και τα αυτοκίνητα κινούνται με πολύ μικρή ταχύτητα στους δρόμους.

Το βράδυ σβήνουν τα φώτα και στις οκτώ το πρωί οι κάτοικοι βγαίνουν στους δρόμους χτυπώντας άδειες κατσαρόλες. Η αστυνομία απαντά με ρίψη δακρυγόνων. Στις συγκρούσεις που ακολούθησαν ο απολογισμός ήταν δύο νεκροί, ένας στη συνοικία Λα Βικτόρια και ένας στη Λα Πλάσα. Τα χρόνια 1983-84 οι μαζικές διαμαρτυρίες έγιναν πιο συχνές και οι διαδηλωτές αμύνονταν στις αστυνομικές επιθέσεις με οδοφράγματα, πέτρες και κοκτέιλ μολότοφ.

Στις δραστηριότητες αυτές οι αναρχικοί συμμετείχαν αλλά δεν προπαγάνδιζαν τις ιδέες τους. Όπως και οι άλλοι επαναστάτες, αντιλαμβάνονταν ότι άμεση προτεραιότητα είχε το χτύπημα της χούντας και ο χρόνος για ιδεολογική πάλη θα έλθει αργότερα.

Το 1984 κυκλοφορεί στην Τάλκα το ελευθεριακό περιοδικό «Η φωνή της φυσικής ζωής» και το 1987 ξαναεμφανίζονται μαύρες σημαίες στο Σαντιάγκο, την Κονσεπσιόν και το Οσόρνο. Ανοίγουν κοινωνικά κέντρα όπως το «Ελ Ντουέντε» (Ο Καλικάντζαρος) στο Σαντιάγκο και το KAL (Αναρχική Κολεκτίβα Απελευθέρωση) στην Κονσεπσιόν. Και τα δύο ανοίγουν με τον παραπλανητικό τίτλο TASYS (εργαστήρι συνδικαλιστικής και κοινωνικής ανάλυσης). Στην Κονσεπσιόν εμφανίζονται και δύο αναρχικά έντυπα: το «Άκρατα» και η «Απελευθέρωση», ενώ στο Σαντιάγκο εκδίδεται το «Αξιόν Ντιρέκτα».
Το 1989, μετά το «όχι» του λαού στο δημοψήφισμα, ο Πινοτσέτ αναγκάζεται να παραδώσει την εξουσία στους πολιτικούς.

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Στα χρόνια μετά τη δικτατορία το αναρχικό κίνημα αναδιοργανώνεται και ψάχνει νέους δρόμους αγωνιστικής δράσης. Το 1990, στο Ελ Ντουέντε, δημιουργείται το Συντονιστικό των Αναρχικών Φοιτητών και στις 2 Γενάρη του 1991, στην Κονσεπιόν, ιδρύεται η Αναρχική Ομοσπονδία των Πόλεων. Παράλληλα, δημιουργούνται στην Κονσεπσιόν η JAM (Νεολαία κατά της Στρατιωτικής Θητείας) και στο Σαντιάγο η COSMO (Οργάνωση Ενάντια στην Υποχρεωτική Στράτευση). Στη συνέχεια, εμφανίζονται και άλλες οργανώσεις, όπως η MALO (Αναρχικό Κίνημα Λουίς Ολέα), η FAI και η «Πολιτιστική Ελευθεριακή Κολεκτίβα Μαλατέστα» στην Κονσεπσιόν, ο «Κόκκινος Αναρχικός» στη Βίγια Αλεμάνα, το Οσόρνο, το Τεμούκο, το Βαλπαραΐσο και το Σαντιάγο. Εμφανίζονται νέα περιοδικά, όπως η «Μαύρη Πανούκλα», ο «Μαύρος Καλικάντζαρος», η «Ελευθεριακή Δράση» και οι «Νέοι Καιροί».
Οι Χιλιάνοι αναρχικοί είχαν σημαντική παρουσία πέρσι στο «κίνημα των πιγκουΐνων», που αναστάτωσε τη χώρα για τρεις μήνες. Κλείνοντας, θα αναφέρουμε μερικές παραδοσιακές δράσεις των αναρχικών στη σημερινή Χιλή.

Μια παραδοσιακή βραδιά των αναρχικών είναι η 10οη Σεπτεμβρίου, παραμονή της θλιβερής επετείου του πραξικοπήματος. Το βράδυ αυτό φτιάχνουν οδοφράγματα στην είσοδο της γειτονιάς Βίλα Φράνσια, δίπλα στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Σαντιάγο. Οι μπάτσοι παρατάσσονται πάνοπλοι απέναντί τους και, μόλις νυχτώνει, ξεκινάει το πανηγύρι… Οι πέτρες, τα καδρόνια και οι μολότοφ αποκρούουν τα δακρυγόνα και τους πίδακες νερού από τις αύρες. Η μάχη κρατά όλο το βράδυ και το πρωί η συνοικία θυμίζει κανονικό πεδίο μάχης. Το ίδιο συμβαίνει και το βράδυ της 29ης Μαρτίου, προς τιμή των δυο νεαρών αγωνιστών του MIR Ραφαέλ και Βεργκάρα Τολέδο, οι οποίοι, μαζί με την Παουλίνα Αγκίρε, δολοφονήθηκαν στις 29 Μαρτίου του 1985 από αστυνομικούς της χούντας.

Στις 11 του Σεπτέμβρη, γίνεται πορεία προς το νεκροταφείο της Ρεκολέτα, όπου υπάρχει το μνημείο για τα θύματα της Χούντας. Εκεί, οι αστυνομικοί «τη στήνουν» στους αναρχικούς, για να πάρουν την εκδίκησή τους για την προηγούμενη βραδιά στη Βίλα Φράνσια. Στην πορεία αυτή παραβρέθηκα το 2003 και είδα κάτι που δεν μπορεί να εξηγηθεί με τα δικά μας δεδομένα. Για τον λόγο αυτό διαβάστε το προσεκτικά, γιατί όσες φορές τo αφηγούμαι ο καθένας στην αρχή τo καταλαβαίνει διαφορετικά.

Στο νεκροταφείο οι αστυνομικοί ορμούν να κυκλώσουν τους αναρχικούς. Τότε, ξαφνικά, σπάει τις αλυσίδες της η κομουνιστική νεολαία και μπαίνει ανθρώπινη ασπίδα μπροστά από τους αναρχικούς, για να τους προστατεύσει από τους μπάτσους!

ΓΩΝΙΑ «ΜΑΚΟΥΛ ΚΟΝ ΓΚΡΕΣΙΑ»

Και τώρα μια εικόνα του αναρχικού κινήματος στη σημερινή Χιλή. Στη συνοικία της Νιουνιόα, στο νότιο Σαντιάγο, βρίσκονται και οι εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου της Χιλής, ενός από τα ελάχιστα δημόσια πανεπιστήμια της χώρας. Η πιο σημαντική σχολή του είναι το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Μια σχολή με πλούσια παράδοση σε αγώνες και καταλήψεις και με απόφοιτους που έχουν συνεισφέρει στο κίνημα και τα γράμματα της Χιλής. Βρίσκεται στη διασταύρωση των λεωφόρων Μακούλ και Γκρέσια. Δεν περνάει εβδομάδα ή ακόμη και μέρα που στη γωνία αυτή να μην γίνονται οδομαχίες μεταξύ φοιτητών και αναρχικών, από τη μια μεριά, και των δυνάμεων καταστολής, από την άλλη. Οι πέτρες και οι μολότοφ από τη μια, τα δακρυγόνα και οι αύρες από την άλλη. Ακριβώς απέναντι βρίσκεται ένα χαμπουργκεράδικο της αλυσίδας Μακντόναλντς, το οποίο καταστρέφεται μια με δυο φορές την εβδομάδα. Τον Νοέμβριο του 2003, ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου είχε επισκεφτεί τη Χιλή ως υπουργός εξωτερικών. Στο πλαίσιο της επίσκεψής του, πήγε και στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, που διαθέτει τμήμα Ελληνικών Σπουδών. Ξαφνικό, άρχισε το συνηθισμένο σκηνικό απ’ έξω και ο δικός μας ρωτούσε απορημένος: «τι συμβαίνει ρε παιδιά;» Μέχρι να καταλάβει τι γίνεται, τον φυγάδευσαν στα γρήγορα από άλλη πόρτα. Στη Χιλή, η φράση «Μακούλ κον Γκρέσια» είναι συνώνυμη με χαβαλέ, επεισόδια ή τζερτζελέ, ανάλογα από ποια σκοπιά το βλέπει ο καθένας. Η φήμη της φράσης έχει ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας. Το Φλεβάρη του 2004, στο αεροδρόμιο του Σάο Πάουλο, ο μπάτσος που μου έκανε έλεγχο διαβατηρίου, διαβάζοντας τη χώρα έκδοσής του και γνωρίζοντας ότι πηγαίνω στη Χιλή μου λέει: «Γκρέσια, όπως λέμε δηλαδή Μακούλ κον Γκρέσια!»

Τον περασμένο Οκτώβρη ρώτησα δυο κυρίες από τη Χιλή τι σημαίνει για κείνες η φράση «Μακούλ κον Γκρέσια». Η πρώτη, δεξιών πεποιθήσεων, μου απάντησε: «το απόλυτο χάος!» Η δεύτερη, της παραδοσιακής αριστεράς, μου είπε: «αγώνας, ελπίδα, έρωτας!»

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Κλείνω την εξιστόρηση για το αναρχικό κίνημα της Χιλής με μια ακόμη προσωπική εμπειρία. Τον Μάρτη του 2004, κυκλοφορώντας στα όμορφα στενά του Βαλπαραΐσο, βλέπω σε ένα τοίχο γραμμένο στα ελληνικό το σύνθημα «αναρχία». Το φωτογραφίζω, ενώ ένα σκυλί μού γαβγίζει χαρούμενα. Λίγο πιο κάτω, βλέπω στον δρόμο δυο παλιές τηλεοράσεις, που η μια έγραφε «κλείσε την τηλεόραση» και η άλλη «ζήσε τη ζωή». Δεν τις φωτογραφίζω και φεύγοντας από τη Χιλή μετανιώνω που δεν τράβηξα αυτή τη φωτογραφία.
Πέρυσι τη βρήκα σε ένα αναρχικό σάιτ του Βαλπαραΐσο!

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό «Αλάνα», το οποίο δεν κυκλοφορεί πλέον. Αν κάποιος/α γνωρίζει τα τεύχη και το χρόνο έκδοσης ας μας το πει.

Βενεζουελα

Πληθυσμός
• Εκτίμηση 2018
• Απογραφή 2011
Πυκνότητα
31.828.110[1] (44η)
28.946.101 [2]
33,7 κατ./km2 (181η)

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο

Το πολίτευμα της χώρας είναι Ομοσπονδιακή Δημοκρατία. Από τις 5 Μαρτίου 2013, Πρόεδρος της Βενεζουέλας είναι ο Νικολάς Μαδούρο (υπηρεσιακός ως τις 19 Απριλίου 2013, μετά το θάνατο του Ούγκο Τσάβες). Αντιπρόεδρος διορίστηκε από το Μαδούρο ο Αριστόμπουλο Ιστούρις (από τις 6 Ιανουαρίου 2016). Πρόεδρος της Βουλής είναι από τις 5 Ιανουαρίου 2016 ο Χένρι Ράμος Άλουπ. Στη Βενεζουέλα υπάρχουν δύο κυρίαρχοι σχηματισμοί πολιτικών κομμάτων. Ο κυβερνητικό αριστερός σχηματισμός του Ενωτικού Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βενεζουέλας (PSUV) και η αντιπολίτευση, η οποία έχει σχηματίσει τον εκλογικό σχηματισμό Τράπεζα για Δημοκρατική Ενότητα.

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας εκλέγεται άμεσα από το λαό και είναι τόσο επικεφαλής της κυβέρνησης όσο και της χώρας. Η θητεία του προέδρου είναι έξι χρόνια, και (όσον αφορά το 2009), μπορεί να επανεκλεγεί απεριόριστες φορές. Ο πρόεδρος διορίζει τον αντιπρόεδρο και αποφασίσει το μέγεθος και τη σύνθεση της κυβέρνησης και κανονίζει συμβούλια με τη συμμετοχή του νομοθετικού σώματος. Ο πρόεδρος μπορεί να ζητήσει από το νομοθετικό σώμα να επανεξετάσει νόμους τους οποίος θεωρεί ανάρμοστους, αλλά αρκεί η απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να αρθούν οι ενστάσεις αυτές.

Η Βενεζουέλα έχει ένα κοινοβούλιο, την Εθνοσυνέλευση (Asamblea Nacional). Ο αριθμός των μελών της ποικίλει – κάθε πολιτεία και η περιοχή πρωτευούσης εκλέγουν τρεις αντιπροσώπους συν το αποτέλεσμα της διαίρεσης του πληθυσμού της πολιτείας με το 1,1% του συνολικού πληθυσμού της χώρας.[8] Τρεις έδρες καταλαμβάνουν οι αντιπρόσωποι των ιθαγενών της Βενεζουέλας. Την περίοδο 2011-2016, ο αριθμός των εδρών ήταν 165.[9] Όλοι οι βουλευτές έχουν πενταετείς θητείες.

Πετρέλαιο

Η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου και τα όγδοα μεγαλύτερα φυσικού αερίου στον κόσμο και βρίσκεται διαρκώς ανάμεσα στους δέκα μεγαλύτερους παραγωγούς αργού πετρελαίου.[37] Το 2010 αποδείχθηκε η ύπαρξη του 40,4% των αποθεμάτων πετρελαίου, με αποτέλεσμα η Βενεζουέλα να ξεπεράσει τη Σαουδική Αραβία ως η χώρα με τα μεγαλύτερα αποθέματα αυτού του τύπου.[38] Τα κύρια αποθέματα πετρελαίου βρίσκονται γύρω και κάτω από τη λίμνη Μαρακαΐμπο, τον κόλπο της Βενεζουέλας και την κοιλάδα του Ορινόκο, όπου βρίσκονται τα μεγαλύτερα αποθέματα της χώρας. Πέρα από τα συμβατικά αποθέματα και τα δεύτερα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στο δυτικό ημισφαίριο,[39] η Βενεζουέλα διαθέτει και μη συμβατικά αποθέματα πετρελαίου (όπως πετρελαιούχες άμμους και άσφαλτο) τα οποία είναι ίσα με τα παγκόσμια αποθέματα συμβατικού πετρελαίου.[40] Όμως, η Βενεζουέλα είναι μία από τις λίγες χώρες οι οποίες βασίζονται στην υδροηλεκτρική ενέργεια για την παραγωγή ηλεκτρισμού.

Εισβολη

Η άρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών στο αίτημα του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο να απομακρύνουν τους διπλωμάτες τους σε διάστημα 72 ωρών, δίνει στην Ουάσινγκτον τη δυνατότητα να κλιμακώσει τις απειλές στρατιωτικής εισβολής.Ήδη ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ θα «λάβουν τις απαραίτητες δράσεις εναντίον όσων θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια του προσωπικού της πρεσβείας».Παρόμοιες απειλές εξαπέλυσε και ο γερουσιαστής της Φλόριντα, Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος θεωρείται αρχιτέκτονας της πολιτικής του προέδρου Τραμπ απέναντι στη Βενεζουέλα.Το γεγονός ότι η αμερικανική κυβέρνηση αρνείται το αίτημα της νόμιμης ηγεσίας της Βενεζουέλας να απομακρύνει τους διπλωμάτες της, σημαίνει πρακτικά ότι η αμερικανική πρεσβεία στο Καράκας θα αποτελεί ένα είδος κατεχόμενου εδάφους στο εσωτερικό ενός κυρίαρχου κράτους. Οποιαδήποτε προσπάθεια των αρχών της Βενεζουέλας να επιβάλουν την απόφαση της εκτελεστικής εξουσίας για την απομάκρυνση των διπλωματών μπορεί θεωρητικά να δώσει στην Ουάσινγκτον την αφορμή που ζητά για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης.Παρόλα αυτά, η αμερικανική κυβέρνηση φαίνεται πως έχει, προς το παρόν τουλάχιστον, άλλες προτεραιότητες. Όπως εξηγούσε ο Βενεζουελάνος οικονομολόγος Φρανσίσκο Ροντρίγεζ, η αναγνώριση του προέδρου Χουάν Γκουαϊντό, σημαίνει ότι οι ΗΠΑ μπορούν να του προσφέρουν τον έλεγχο όλων των περιουσιακών στοιχείων της Βενεζουέλας σε αμερικανικό έδαφος, αλλά και τη δυνατότητα να πραγματοποιεί αυτός την πώληση πετρελαίου στη χώρα.Ουσιαστικά πρόκειται για μια ιδιοποίηση περιουσιακών στοιχείων του λαού της Βενεζουέλας, τα οποία παραδίδονται σε έναν άγνωστο μέχρι πρότινος πολιτικό, ο οποίος έχει ως βασικούς συμμάχους τον πρόεδρο Τραμπ και τον φασίστα πρόεδρο της Βραζιλίας Μπολσονάρο.Η διαχείριση των πετρελαϊκών αποθεμάτων της Βενεζουέλας αποτελεί το σημαντικότερο παράγοντα στην χάραξη της αμερικανικής στρατηγικής. Στόχος των ΗΠΑ όμως δεν είναι ο ολοκληρωτικός έλεγχος των κοιτασμάτων (αν και είναι βέβαιο ότι σε περίπτωση επικράτησης της δεξιάς αντιπολίτευσης αρκετές αμερικανικές εταιρείες που λυμαίνονταν τον ενεργειακό πλούτο της χώρας πριν από τον Τσάβες θα επιστρέψουν στη Βενεζουέλα).

Πολύ μεγαλύτερη ανησυχία προκαλούν στις ΗΠΑ οι προσπάθειες της Βενεζουέλας να αποδεσμευτεί από τη χρήση του δολαρίου στις διεθνείς τις συναλλαγές, αλλά και η στενή συνεργασία της με χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία, που παίζουν σημαίνοντα ρόλο στην παγκόσμια αγορά ενέργειας ως παραγωγοί και καταναλωτές.

Στο παρελθόν οι ΗΠΑ δεν δίστασαν να ισοπεδώσουν χώρες όπως το Ιράκ και η Λιβύη που θέλησαν να ανεξαρτητοποιηθούν από το δολάριο. Και αυτό είναι ένα πολύ κακό προηγούμενο για το τι θα μπορούσε να ακολουθήσει και στη Βενεζουέλα.

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο που λέει "I understand the need to act in #Venezuela. The country has seen weeks and of violent protests, the embattled President has less than 17% approval rating and government forces have been gassing and maiming civilians on the streets. Oh sorry, that's not Venezuela, that's France."

 

Πεντε καλοκαιρια δουλεψα στην Καρπαθο.Λατρεψα το νησι εκανα καλους φιλους ηταν ισως απο τις καλυτερες και πιο δημιουργικες στιγμες στην επαγγελματικη μου ζωη λογω και της καλης συνενοησης και συνεργασιας με τον τοτε εργοδοτη μου Νικο Ιωαννιδη .Ομως και πολιτικα δραστηριοποιηθηκα οσο μπορουσα εκεινα τα χρονια των μεγαλων αλλαγων και αγωνων  στην χωρα μας.Οταν παρα πολλοι και παρ ολες τις επιφλαξεις και ενδοιασμους πιστεψαμε πως ο τοτε ΣΥΡΙΖΑ θα μπορουσε να φερει μια αλλαγη στο σκοτεινο τοπιο εκεινων των ημερων.Μαζεψαμε φαρμακα για την Παλαιστινη, κινητοποιηση για το ΟΧΙ στο δημοψηφισμα, συμμετοχη στις εκλογικες αναμετρησεις σαν  αντιπροσωπος, συγκεντρωση υπογραφων σε εργασιακους χωρους, αφισσοκοληση

OXI 1

Τελος μετα τις 20 Σεπτεμβρη καθε χρονια οταν τα ωραρια γινονταν ξανα ανθρωπινα(αν το δεκαωρο θεωρειται ανθρωπινο) καβαλουσα τη μηχανη μου μολις τελειωνα την πρωινη βαρδυα και γυριζα το νησι μεχρι να ξαναμπω στην κουζινα για βραδυ.

Ολες αυτες οι περιπλανησεις αναζητησεις καταγραφηκαν σε ενα ιστολογιο που εφτιαξα το «Η δικη μου Καρπαθος «.Αν εχετε χρονο ριξτε μια ματια το νησι αξιζει να το επισκεφθειτε μακρυ το ταξιδι μεχρι εκει αλλα αξιζει και με το παραπανω απο καθε αποψη.

Στο ψητο τωρα.Στην περιοχη που ειναι σημερα το αεροδρομιο Καρπαθου εφτιαξαν το πρωτο αεροδρομιο οι Ιταλοι φασιστες στους οποιους ανοικαν τα δωδεκανησα  και ακολουθησαν το 1943 οι Γερμανοι Ναζι.

Tο 1912 καταλαμβάνουν τα Δωδεκάνησα οι Iταλοί. H εξουσία τους, που αρχικά φαινόταν προσωρινή, θα γίνει σκληρότερη μετά την επικράτηση του φασισμού στην Iταλία (1922)· από το 1937 απαγορεύεται και η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Κατά το B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Kάρπαθο, λόγω της γειτνίασής της με την Kρήτη, εγκαταστάθηκε σχεδόν από την αρχή γερμανική φρουρά, (Αφιξη Γερμανων στα Πηγαδια το 1943)

ενώ εξαιτίας του αποκλεισμού της από τους Aγγλοαμερικανούς δημιουργήθηκαν προβλήματα επισιτισμού. Mετά την ήττα των Γερμανών και την αποχώρησή τους από το νησί, οι Kαρπάθιοι με πρωτοστάτες τους κατοίκους των Mενετών αφοπλίζουν στις 5 Oκτωβρίου του 1944 την ιταλική φρουρά, που είχε αναλάβει και πάλι τη διοίκηση του νησιού, και πρώτοι απ’ όλα τα Δωδεκάνησα κηρύσσουν την ένωση με την Eλλάδα. Tο νησί, όπως και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα, ενσωματώνεται στο ελληνικό κράτος στις 7 Mαρτίου του 1947, αφού μεσολαβήσει σύντομη διοίκηση από τη Mεγάλη Bρετανία.

 

Στο ιδιο μερος οι νεοναζι γερακια του Τραμπ μαζι με τους Ισραηλινους φονιαδες θελουν να στησουν τις δικες τους βασεις.(παλιο πολυ καλο αρθρο του παντα εξαιρετικου Καρπαθιου δημοσιογραφου Μανωλη Δημελλα

Βασεις στην Καρπαθο Μιχαλης Ιγνατιου

Για νέα βάση στην Κάρπαθο, μίλησαν ο Καμμένος με τον Μάτις: Εξαιρετικές οι σχέσεις με τις ΗΠΑ
ΡΕΠΟΡΤΑΖ HELLAS JOURNAL
Οι στρατηγικές σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με την Ελλάδα αναπτύσσονται ραγδαία, και όχι μόνο λόγω της κρίσης στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα πρότεινε στην Αμερική και τη δημιουργία ελληνικής βάσης στην Κάρπαθο, που θα χρησιμοποιούν και οι Αμερικανοί ενώ σύντομα αναμένεται να διευρυνθεί η τριμερής της Ελλάδας με το Ισραήλ και την Κύπρο, και με τη συμμετοχή των ΗΠΑ.
Σε πρώτη φάση θα πραγματοποιηθεί τετραμερής για την τρομοκρατία και σε δεύτερη φάση η τετραμερής που θα ασχοληθεί με στρατηγικούς σχεδιασμούς στη Μεσόγειο. Ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος είχε χθες συνάντηση μιάμιση ώρας με τον Αμερικανό ομόλογό του, Τζέιμς Μάτις, με τον οποίο συζήτησαν όλο το φάσμα των ελληνοαμερικανικών σχέσεων.
Ανάμεσα στα θέματα που συζητήθηκαν ήταν και το Σκοπιανό. Ως γνωστό, είναι το μόνο ζήτημα στο οποίο οι δύο υπουργοί δεν συμφωνούν απόλυτα. Όμως η συζήτηση τους χθες ήταν και γι’ αυτό το θέμα καλή, και έδειξε ότι η ελληνοαμερικανική στρατηγική σχέση είναι πλέον δυνατή. Κατά τη συνάντηση συζητήθηκαν και οι απειλές στην Τουρκία εναντίον της κυπριακής ΑΟΖ. Σε σχετική ερώτηση, ο κ. Καμμένος μίλησε για ένα σαφές μήνυμα (προς την Τουρκία) για τις απειλές της εναντίον της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων στην κυπριακή ΑΟΖ και τόνισε: «Σας είπα ότι προχωράμε σε συνεργασία με την επέκταση της συμφωνίας της τριμερούς Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ και με τις ΗΠΑ. Νομίζω ότι αυτό είναι σαφές το μήνυμα».
Σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνας, η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο του περιφερειακού στρατηγικού σχεδιασμού της Αμερικής στη νοτιοανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια. Είπε ότι το «επόμενο βήμα» αυτής της πολιτικής είναι οι επικείμενες διακρατικές συμφωνίες Τόνισε σχετικά ότι η Ελλάδα είναι το κέντρο του άξονος σταθερότητας: «Θέλω να σας πω ότι οι ΗΠΑ πλέον με αυτή τη σχέση εμπιστοσύνης που έχει χτιστεί με τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, την ελληνική κυβέρνηση και τον ελληνικό λαό έχουν αναθέσει ουσιαστικά στην Ελλάδα τον ρόλο του κέντρου του άξονος σταθερότητας και προς τα νότια με την Κύπρο και το Ισραήλ αλλά και τις χώρες της Μέσης Ανατολής όπως είναι η Αίγυπτος, η Ιορδανία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ο Λίβανος και άλλες, αλλά και προς τα βόρεια με την Αλβανία, τη Βουλγαρία, τη Σερβία, μια χώρα που δεν είναι στο ΝΑΤΟ, και την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Κατά τη συνάντηση ετέθη το ζήτημα της ενίσχυσης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα. Ο Έλληνας υπουργός σημείωσε με νόημα ότι η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ελλάδα θα μπορούσε να ενισχύσει μέσω της παροχής τεχνογνωσίας την αμυντική πολιτική της χώρας μας σε μια περίοδο που υπάρχουν νέου είδους απειλές. Είπε σχετικά: «Κοιτάξτε υπάρχουν δομές τέτοιες οι οποίες θα ήταν πολύ ενδιαφέρον για την Ελλάδα να έρθουν κοντά μας. Μην ξεχνάτε ότι έχουμε πλέον μπει σε μια περίοδο που έχουμε νέα είδη απειλών. Υπάρχει ο κυβερνοπόλεμος, υπάρχουν οι δορυφορικές πληροφορίες, υπάρχουν πάρα πολλά νέα μέσα, τα οποία οι ΗΠΑ τα έχουν αναπτύξει και η παρουσία τους στην Ελλάδα θα μπορεί να μας βοηθήσει πάρα πολύ και στη δική μας αμυντική πολιτική».
Από την πλευρά του, ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, για το ίδιο θέμα, τόνισε: «Ο υπουργός (σ.σ.: εννοεί τον Καμμένο) το έθεσε αυτό το θέμα σήμερα. Υπάρχει μια ανοιχτή πόρτα για εμάς. Έχουμε στενή σχέση. Πράγματι, αυτό που δείχνει είναι το πολύ υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης και διαφάνειας. Και από αυτή την άποψη, είμαστε πάντοτε ανοιχτοί για να συνεργαστούμε στενά με τη σύμμαχο μας στο ΝΑΤΟ Ελλάδα για το πώς τοποθετούμε τις δυνάμεις μας στην Ευρώπη. Αυτό είναι ένα θέμα που αφορά τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και των ΗΠΑ. Και θα το επεξεργαστούμε όπως πάντα μαζί».
Οι δυο χώρες συμφώνησαν να επισπεύσουν την υλοποίησην του σχεδιασμού για την υπογραφή νέων «αμυντικών συμφωνιών» σε διακρατικό επίπεδο που θα συμβάλουν, όπως είπε ο κ. Καμμένος, στο σχεδιασμό «ουσιαστικά της νέας ενεργειακής πολιτικής» στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου. «Έχουν υπάρξει», υπογράμμισε, «πάρα πολύ μεγάλες βελτιώσεις στα χρονοδιαγράμματα τα οποία έχουμε βάλει στο παρελθόν. Συζητήθηκαν πολλά θέματα, τα οποία δεν είναι ανακοινώσιμα. Στο γενικό πλαίσιο πάντως σας λέω ότι αυτά τα οποία είχαμε σχεδιάσει προχωρούν πολύ πιο γρήγορα από ότι είχαμε προγραμματίσει και παράλληλα σχεδιάζουμε πλέον και καινούργιες συνεργασίες».

Σημειώνουμε ότι η χθεσινή ήταν η δεύτερη συνάντηση του κ. Καμμένου με τον κ. Μάτις. «Για δεύτερη φορά», τόνισε, «μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια είχα την ευκαιρία να δω επισήμως τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ, τον στρατηγό Μάτις, με τον οποίο έχουμε μια εξαιρετική συνεργασία και στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και στα πλαίσια των διεθνών οργανώσεων στους οποίους συμμετέχουμε… Θέλω να πω ότι είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος για την υποστήριξη των ΗΠΑ σε αυτές τις δύσκολες στιγμές μετά την εποχή της οικονομικής κρίσης και προς την πατρίδα μας και προς τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις».

Πηγή: Για νέα βάση στην Κάρπαθο, μίλησαν ο Καμμένος με τον Μάτις: Εξαιρετικές οι σχέσεις με τις ΗΠΑ https://hellasjournal.com/2018/10/gia-nea-vasi-stin-karpatho-milisan-o-kammenos-me-ton-matis-exairetikes-oi-scheseis-me-tis-ipa/

 

Ετσι για να θυμομαστε που πηγαινουμε σαν πλανητης, γιατι η χωρα μας ειναι εδω που ειναι και αν οσοι μας εχουν κατακτησει ειναι σε θεση να μας καταδικαζουν

2018

Συνεχίζεται ασταμάτητα η ανοδική πορεία, έχοντας ήδη φτάσει στο 318% του ΑΕΠ του πλανήτη – γεγονός που σημαίνει μεταξύ άλλων πως η ανάπτυξη στηρίζεται στις πιστώσεις, σε μία φούσκα που αργά ή γρήγορα θα σπάσει με ανυπολόγιστες συνέπειες.Το πρώτο τρίμηνο του 2018 το παγκόσμιο χρέος αυξήθηκε ξανά κατά 8 τρις $ στα 247 τρις $, σύμφωνα με το ινστιτούτο IIF, σε όλους ανεξαιρέτως τους τομείς της οικονομίας –  στα νοικοκυριά, στις μη χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις, στα κράτη και στις τράπεζες, όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί, το οποίο συγκρίνει το πρώτο τρίμηνο του 2018 με το αντίστοιχο του 2013, του 2008 και του 2003 (ανά πενταετία).

Συνολικά οι αναπτυσσόμενες οικονομίες έχουν χρέη σε δολάρια και ευρώ ύψους 5,5 τρις $ – κάτι που αποτελεί ξανά ρεκόρ. Το μεγαλύτερο μέρος τους (78%) αφορά επιχειρήσεις χωρίς τις χρηματοπιστωτικές – ενώ οι τελευταίες έχουν επί πλέον χρέη σε συνάλλαγμα ύψους 3 τρις $. Προφανώς δε η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχίζεται στο διηνεκές – οπότε προβλέπεται ένα κύμα αθετήσεων πληρωμών άνευ προηγουμένου, το οποίο θα έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ξανά μία στενότητα ρευστότητας που συνήθως οδηγεί σε χρηματιστηριακά κραχ και σε κρατικές χρεοκοπίες. Εν προκειμένω ο κίνδυνος νούμερο ένα είναι η Ιταλία – από την οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η επιβίωση της Ευρωζώνης, οπότε ολόκληρος ο πλανήτης.

Δεν εχω καταλαβει γιατι η πολυεθνικη Λ Ορεαλ (δεν θα ελεγες την βιομηχανια ομορφιας ακριβως και παραγωγικη επενδυση)που ηγειται της αγορας καλλυντικων στην Ελλαδα πρεπει να μιλησει με τον πρωθυπουργο της χωρας για μια επενδυση αναρωτιεμαι αν ειναι προσωπικο το θεμα και αν ολοι αυτοι οι υπουργοι (και συμβουλατοροι  καλοπληρωμενοι παρατρεχαμενοι)  δεν ειναι για τετοιες δουλειες. Ας δεχτω παντως πως ο πρωθυπουργος της χωρας μιλα για λεφτα με πολυεθνικες (ιδιαιτερως), χωρις να βαλω κακο στο μυαλο μου.Αν και η κ Μπετανκουρ εφαγε εναν πολιτικο στην Γαλλια με τις δωροδοκιες της

loreal-ktirio-arxeiou

Το σκάνδαλο με τον Σαρκοζί

Το σκάνδαλο της L’Oreal ήταν ένα από τα μεγαλύτερα που ξέσπασαν εις βάρος της κυβέρνησης του Νικολά Σαρκοζί. O υπουργός Εργασίας Ερίκ Βερτ κατηγορήθηκε ότι πήρε κάτω από το τραπέζι 150.000 ευρώ από την 87χρονη πρόεδρο της κολοσσιαίας εταιρείας καλλυντικών L’Oreal για τη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του Νικολά Σαρκοζί το 2007.
Το επιτελείο του Σαρκοζί έδωσε μάχη με τα ΜΜΕ για να υποβαθμίσει το σκάνδαλο αυτό κι ενώ το πράγμα πήγαινε να ξεχαστεί, πρώην λογίστρια της δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία διαβεβαίωσε σε συνέντευξή της στην ιστοσελίδα Mediapart ότι η οικογένεια Μπετανκούρ στήριζε με «φακέλους» γεμάτους χρήματα τις πολιτικές εκστρατείες του Σαρκοζί.

Εξαλλος έγινε ο Σαρκοζί έπειτα από αυτές τις αποκαλύψεις δηλώνοντας ότι όλα είναι ψέματα. «Φρίκη και συκοφαντίες που δεν έχουν άλλο στόχο παρά να κηλιδώσουν την κυβέρνηση. Δεν υπάρχει ίχνος αλήθειας σε όλα αυτά» είχε πει ο Γάλλος πρόεδρος, που δεν φάνηκε όμως να πείθει κανέναν. Το σκάνδαλο της L’Oreal ήταν το κερασάκι στην τούρτα στα όσα σκανδαλώδη έχουν καταλογίσει στον Σαρκοζί και στους υπουργούς του στη διάρκεια της διακυβέρνησης Σαρκοζί. Μετά τα πούρα, τα ταξίδια με τα ιδιωτικά αεροσκάφη και τη διαμονή σε πανάκριβα ξενοδοχεία στελεχών της κυβέρνησης, το σκάνδαλο L’Oreal ήρθε απλώς να συμπληρώσει το παζλ των αποκαλύψεων.

Ετσι για τα προσχηματα δεν επρεπε να τσακιστουν να ερθουν εδω και να μας ζητησουν την χαρη να κανουν την επενδυση τους στη χωρα μας; Επρεπε να παει ο εκπροσωπος της χωρας στα γραφεια τους ικετης για μια επενδυση ; Γιατι ομως η Λ Ορεαλ της 87 χρονης Μπετανκουρ κλεινει τα εργοστασια της στην Ευρωπη και τα φερνει στην πτωχευμενη Ελλαδα;

Δύο μεγάλα εργοστάσια της L’Oreal, ένα στη Βρετανία και ένα άλλο στο Μονακό, ανακοίνωσαν το κλείσιμό τους μέσα στο 2010, ενώ η διάσημη φίρμα καλλυντικών έκανε εκατοντάδες απολύσεις μέσα στα μέτρα που πήρε για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Αλλα σαν οικολογος και φιλοζωος εξεταζω κι ολας αν η εταιρια της κ Μπετανκουρ βασανιζει ζωα για να κανει πειραματα σε σχεση με τα καλλυντικα που παραγει.

capture2

Ας σημειωθει πως αν ενα ποντικι δεν πεθανει απο ενα καλλυντικο αυτο δεν εξασφαλιζει και εσας πως δεν θα παθετε καρκινο μετα απο 25 χρονια.

ΕΔΩ αναζητειστε εταιριες που δεν βασανιζουν ζωα για την παραγωγη των προιοντων τους.Η Λ Ορεαλ παντως βασανιζει ζωα.Στην χωρα μας θα βρειτε εταιριες που δεν βασανιζουν ζωα

capture

Ομως αυτη η επενδυση και η επισκεψη που την συνοδευσε ειναι πιθανα πταισμα μπροστα στην αλλη που ακολουθει.

Επεισόδιο με αμερικάνους ναύτες στο κέντρο των Χανίων – 300 γυναίκες από την υπόλοιπη Ελλάδα για την κάλυψη των αναγκών των ναυτών

2 Σχόλια

 

Ούτε λίγες ώρες δεν πέρασαν και άρχισαν τα παρατράγουδα από την άφιξη του αεροπλανοφόρου στα Χανιά.

Στο πιο κεντρικό σημείο των Χανίων, στην πλατεία Δημοτικής Αγοράς, λίγο μετά τις 8.30 το βράδυ, δύο ναύτες του αμερικάνικου ναυτικού άρχισαν να πλακώνονται με τρεις Έλληνες, για άγνωστους ως προς τη στιγμή λόγους.

Στο σημείο έσπευσε η αστυνομία και το επεισόδιο δεν πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις. Πάντως, αξίζει να αναφέρουμε ότι όπως αναφέρει το flashnews.gr οι της αμερικάνικης βάσης βρίσκονται σε επικοινωνία με καταστηματάρχες των Χανίων και τους έχουν δώσει εντολή με το που παρατηρούν ένταση λόγω της μέθης των αμερικάνων ναυτών, αντί να καλούν την ελληνική αστυνομία να καλούν σε συγκεκριμένα τηλέφωνα την αστυνομία της βάσης για να τους μαζεύουν δίχως να προκαλείται επιπλέον θόρυβος. Μάλιστα, τους ενημέρωσαν ότι θα αποζημιώνουν για την όποια πρόκληση ζημιών.

souda

Να αναφέρουμε ότι με σημερινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμά τους η εφημερίδα “Χανιώτικα Νέα” αναδεικνύει μία διάσταση που αναδείξαμε και εμείς τις τελευταίες ημέρες, με τις ανάγκες για σεξ των αμερικάνων ναυτών. Όπως αναφέρεται, για τον σκοπό αυτό έχουν φτάσει από την υπόλοιπη Ελλάδα 200 με 300 επιπλέον γυναίκες.

Αξίζει επίσης να αναφέρουμε ότι παρά τις υποσχέσεις των αρχών των βάσεων, ακόμα βρίσκονται σε εκκρεμότητα οι αποζημιώσεις των ιδιοκτήτων ταξί για τις καταστροφές που προκάλεσε 26χρονος αμερικάνος ναύτης τον Ιούνιο. Τότε, σε κατάσταση μέθης, αφού επιτέθηκε στον οδηγό ταξί, έκλεψε το ταξί του, τράκαρε άλλα δύο αμάξια και κατέληξε σε χαντάκι στην Αγιά προκαλώντας τεράστιες ζημιές στο αμάξι.

Εφτασε ο στολος των ιμπεριαλιστων Αμερικανων στην Κρητη και ετρεξαν τα «κοριτσια» για δουλεια.Ειναι οτι ξεμεινε στην χωρα απο τις εποχες «της δοξας και αναπτυξης» των Ολυμπιακων αγωνων και των χρηματιστηριων την εποχη των κωλομπαρων και των»διμετρων γυναικων»απο τις πρωην σοσιαλιστικες χωρες , η μηπως τα δικα μας κοριτσια πηραν την σκυταλη και μια νεα παραγωγικη δραστηριοτητα ανθει πλεον και στην χωρα μας για την καταπολεμιση της ανεργιας της νεολαιας;Αφορα μονο κοριτσια το θεμα η μηπως  οι Αμερικανοι μισθοφοροι φονιαδες αναζητουν και αγορια για συντροφια; Μην ξεχναμε πως στην χωρα της ελευθεριας δεν μπαινουν περιορισμοι σε σχεση με την σεξουλικοτητα πλεον στον στρατο.Φονιας ναναι και ας κανει οτι θελει στο κερβατι του -της.

Τι κανουν οι φονιαδες στη γειτονια μας; Τι πολεμους , γενοκτονιες  κυματα νεων προσφυγων ετοιμαζουν η συνεχιζουν στις βασεις τους στην Ελληνικη (ακομα)Κρητη οι Αμερικανοι και οι Σιωνιστες με στοχο τα πετρελαια ;Αν εσεις βλεπατε να σκοτωνουν το παιδι σας μπρος στα ματια σας αν εσεις κυριε μου βλεπατε να βιαζουν και να σκοτωνουν την γυναικα σας τη μανα σας τον πατερα σας και δεν ειχατε πυρηνικα οπως οι φονιαδες δεν θα ζωνοσασταν εκρηκτικα να παρετε μαζι σας στην κολαση τους φονιαδες;

israelbebe

Αλλα και αν βλεπατε την πολη σας κομματια αν σερνοσασταν ταπεινωμενοι στην προσφυγια αν σας θεωρουσαν οπου πηγαινατε ειδος κατωτερου ανθρωπου αποβλητου….. Δεν θα περνατε ενα αυτοκινητο να τους παρετε παραμαζωμα; Δεν θα προσπαθουσατε να χτυπησετε τις βασεις του θανατου οπου βρισκονται; Οταν σκορπιζεις τρελα στον πλανητη γιατι απαιτεις λογικη και υπομονη απο τα θυματα σου;

Εδω ο αριστερος πρωθυπουργος σφιγγει τα ματωμενα χερια του Σιωνιστη Νεταναχιου αφου πρωτα εξυμνησε τον δολοφονο Περες.

netanyahu-anastasiadis-tsipras

Οι Ευρωπαιοι ζουνε μεσα στον τρομο.Και δεν ειναι μονο τρελαμενοι θρησκοι  φανατικοι οι βομβιστες, αυτοι ειναι και ηταν παντα παντα ελαχιστοι.Τις ταξεις τους πυκνωνει μαζικα αυτα τα χρονια η διαθεση χιλιαδων για εκδικηση στο αδικο. Εμεις ακομα δεν εχουμε γνωρισει τον  φοβο των Ευρωπαιων. Αν ομως συνεχισουμε να ειμαστε τσιρακια των Αμερικανων σαν χωρα αργα η γρηγορα θα ερθει και σε εμας η εκδικηση. Αμερικανοι γυριστε σπιτι σας.Με τα οπλα τις βασεις τους μισθοφορους σας.Δεν σας θελουμε στη χωρα μας.

Τελος η αλλη επισκεψη του πρωθυπουργου εχει βαρια σημασια.Οσο και η ψηφοφοριες για την Παλαιστινη η την καταργηση των πυρηνικων οπου η Ελλαδα αποδειχτηκε πιστο τσιρακι των Αμερικανων.Μην σας κουραζω διαβαστε

Ουκρανια

Αλέξης Τσίπρας: ξεπλένοντας το μεγαλύτερο σύγχρονο έγκλημα του νεοναζισμού  Από Ανδρέας Ζαφείρης

Τσίπρας

Επίσκεψη- στήριξης στο πόλεμο, στο φασισμό και στις εθνοκαθάρσεις. Είναι φορές που ένα άρθρο δεν χρειάζεται να παραθέσει επιχειρήματα. Είναι φορές που τα γεγονότα ουρλιάζουν την αλήθεια τους. Ο πρωθυπουργός της χώρας επισκέπτεται από σήμερα το καθεστώς του Κιέβου, παρέχοντας αναγνώριση σε ένα καθεστώς υβρίδιο νεοφιλελευθερισμού-ναζισμού,υπεύθυνο για το θάνατο δεκάδων χιλιάδων πολιτών, ανάμεσα τους και Ελλήνων.

Και η επίσκεψή αυτή δε γίνεται μια τυχαία χρονική στιγμή. Γίνεται τη στιγμή που το καθεστώς του Κιέβου, ενεργώντας σαν διεθνής προβοκάτορας, κλιμακώνει τις επιθέσεις κατά των Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντονμπάς, δολοφονώντας άμαχους.

Ο Αλέξης Τσίπρας μεταβαίνει στο Κίεβο για καθαρά συμβολικούς λόγους;

Τη στιγμή που το καθεστώς Ποροσένκο έχει αναλάβει εργολαβικά να βυθίσει το λαό του στο πόλεμο και τη καταστροφή, εξυπηρετώντας σχέδια κέντρων που επιθυμούν την ένταση με τη Ρωσία , στο πλαίσιο του νέου γεωπολιτικού περιβάλλοντος που άνοιξε η εκλογή Τράμπ…

Τη στιγμή που ευρωπαϊκά κράτη αρχίζουν και παίρνουν αποστάσεις από το ουκρανικό έγκλημα, αντιλαμβανόμενα το κίνδυνο που συνιστά για όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο το σχέδιο «χαμηλής έντασης σύρραξη με τη Ρωσία»…

Ο Αλέξης Τσίπρας αναλαμβάνει-κατόπιν υποδείξεων – να δώσει διεθνή στήριξη στο απονομιμοποιημένο  καθεστώς του Κιέβου. Προφανώς δε γνωρίζει για τις ναζιστικές συμμορίες και τα εγκλήματά τους. Τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς, το 1,5 εκ. πρόσφυγες, τους μαζικούς τάφους, τους αποκεφαλισμούς, τους βιασμούς. Προφανώς δε ξέρει τη ναζιστικού τύπου καταπίεση που υφίσταται το ελληνικό στοιχείο στη Μαριούπολη, τις εξαφανίσεις, τις φυλακίσεις , τα βασανιστήρια.

Γίνεται συνένοχος όχι μόνο σύγχρονων μαζικών νεοναζιστικών εγκλημάτων πολέμου αλλά και συνένοχος σε ένα σχέδιο πολεμικής εμπλοκής , με ανυπολόγιστες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, που μπορεί να αλλάξει την ευρύτερη περιοχή για πάντα.

Είναι άγνωστο εάν θα πάρει μαζί του το Κασιδιάρη ή τον Παππά. Λογικό να θέλουν να ανταλλάξουν τεχνογνωσία με τους ομοϊδεάτες τους στο Κίεβο.

Σήμερα το πρωί, την ώρα που το αεροπλάνο του πρωθυπουργού ταξίδευε για Κίεβο, δολοφονήθηκε  ο Михаи́л Серге́евич Толсты́хο, επικεφαλής της αντιφασιστικής Λαϊκής Πολιτοφυλακής Somalia,γνωστός ως Givi, από ουκρανοναζιστική συμμορία. Τιμή και Δόξα στους νεκρούς ήρωες της αντιφασιστικής πάλης.

Αλλά όταν θα σφίγγει το χέρι του Ποροσένκο ας τον ρωτήσει τι είναι η λίστα με τα 100 ονόματα που παραθέτουμε. Είναι τα ονόματα των 100 πρώτων παιδιών που δολοφονήθηκαν από τις ναζιστικές συμμορίες. Και η λίστα δεν έχει τέλος…

 

Aυξημενη αποχη μεσα στην οποια (οπως και στην Ελλαδα)εμφανιζονται αυξημενες οι αντισυστημικες (για την ωρα )δυναμεις οπως το Podemos.Διαλυμενα τα παραδοσικα κομματα δεξιας /σοσιαλδημοκρατιας.To ειδαμε το εργο με τον ΣΥΡΙΖΑ και στην Ελλαδα. Το συστημα της ΕΕ δεν μπορει και δεν θελει να ξεπερασει την κριση του.Μας οδηγει ολους στην καταστροφη

Αυτα εγιναν στην Ισπανια.

Το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα του απερχόμενου πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι εξασφαλίζει το 28,5% και 122 έδρες στο ισπανικό κοινοβούλιο, έπειτα από την καταμέτρηση του 90% των ψήφων, ενώ το Σοσιαλιστικό Κόμμα έρχεται δεύτερο με 22,5 % και 91 έδρες.

Ακολουθούν το Podemos με 20,5% και 69 έδρες και οι Ciudadanos με 14% και 40 έδρες. Στην αρχή της εκλογικής βραδιάς, exit poll της δημόσιας τηλεόρασης έδινε στο Podemos τη δεύτερη θέση, τοποθετώντας το μπροστά από το Σοσιαλιστικό Κόμμα, διευκρινίζει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

AdTech Ad

Το αποτέλεσμα καθιστά αδύνατα τα σενάρια, που προεκλογικά διατυπώνονταν για εύκολες και προφανείς συμμαχίες μεταξύ συγγενών ιδεολογικά χώρων (ΡΡ +Θιουδαδάνος, η PSOE+Podemos) σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας του πρώτου.

Σύμφωνα με τους νέους συσχετισμούς κι εάν αυτοί δεν αλλάξουν δραστικά έως το τέλος της καταμέτρησης, η κατάσταση φαντάζει περίπλοκη, απαιτώντας είτε τη συνεργασία τριών κομμάτων για να σχηματισθεί κυβέρνηση, είτε μία ‘Μεγάλη Συμμαχία’ PP και PSOE, που κύκλοι από τα δύο κόμματα, με τους οποίους επικοινώνησε το ΑΠΕ-ΜΠΕ και πριν τα αποτελέσματα και μετά, τουλάχιστον σε πρώτη φάση το αποκλείουν -τηρώντας όμως στάση αναμονής έως ότου ολοκληρωθεί η καταμέτρηση και φυσικά συνεδριάσουν τα σχετικά όργανα των κομμάτων.

Σημαντική πάντως κρίνεται η απόδοση του συνεργαζόμενου με το Podemos σχηματισμού Comu’ Podem στην Καταλονία, που το ζήτημα της ανεξαρτησίας της, ή μη, κι η σχέση της με το Ισπανικό κράτος απετέλεσε ένα από τα κύρια διακυβεύματα των εκλογών.

Η παράταξη, που επικεφαλής της είναι η δημοφιλέστατη σε όλη την Ισπανία για την δράση της κατά των εξώσεων νυν δήμαρχος της Βαρκελώνης Άντα Κολάου, κατόρθωσε να επιβληθεί ως δύναμη, αφαιρώντας μεγάλα ποσοστά από το συντηρητικό κι υπέρ της ανεξαρτησίας της Καταλονίας Covergencia I Unio’ του Αρτούρ Μας, αποδεικνύοντας ότι η πρόταση των Podemos για δημοψήφισμα υπέρ της ανεξαρτησίας εάν γίνει κυβέρνηση, απηχεί στη συνείδηση των τοπικών ψηφοφόρων.

Η Καταλωνία μαζί με την Βαλένθια είναι οι μόνες περιοχές, στις οποίες επικράτησαν οι Podemos με τους συνεργαζόμενους συνδυασμούς τους. Στον εκλογικό χάρτη της υπόλοιπης χώρας επικρατεί το ΡΡ, εξόν από τον Νότο όπου το PSOE διατηρεί, ιδίως στην Ανδαλουσία, το πολιτικό φέουδό του.

Follow me on Twitter

Ιανουαρίου 2020
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.293.585

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Η αποστολή του Αστέρα για τον αγώνα με τον ΠΑΟΚ 18 Ιανουαρίου, 2020
    Ο ΑΣΤΕΡΑΣ αντιμετωπίζει τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα (19/01, 18:00) στο πλαίσιο της 19ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος Super League Ελλάδα 2019-2020. ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ   ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ 1. Παπαδόπουλος, 93. Μιχαήλ   ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ 3. Τασουλής, 4. Πασαλίδης, 15. Suarez, 27. Κώτσιρας, 33. Martinez, 34. Matricardi   ΜΕΣΟΙ 6. Valiente, 7. Marc Fernandez, 8. Borja Fernandez […]
  • Η εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου στην Περιφέρεια Πελοποννήσου 18 Ιανουαρίου, 2020
    Ο αντιπεριφερειάρχης Βασίλης Καπέλιος ορίστηκε από τον περιφερειάρχη Πελοποννήσου Παναγιώτη Νίκα ως αρμόδιος για την επίβλεψη της εφαρμογής του αντικαπνιστικού νόμου στην Περιφέρεια. Σε υπηρεσιακό επίπεδο, αρμόδιος για την εφαρμογή του εν λόγω νόμου είναι ο γενικός διευθυντής υγείας της Περιφέρειας. Ας σημειωθεί ότι ήδη σε εγκύκλιο που έχει εκδοθεί στο τέλος […]
  • Ομιλία για την εθνική στρατηγική και τα Ελληνοτουρκικά στην Τρίπολη (pics,vid) 18 Ιανουαρίου, 2020
    Εκδήλωση με θέμα «Κράτος, εθνική ανεξαρτησία και εθνική στρατηγική τον 21ο αιώνα» πραγματοποιήθηκε  το Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2020 στο κατάμεστο Αποστολοπούλειο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρίπολης. Διοργανωτές ήταν ο πολιτιστικός φορέας «Μέλισσα του Ελληνισμού» και ο δήμος Τρίπολης, ενώ ομιλητές ήταν ο κ. Παναγιώτης Ήφαιστος, Ομ. Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων - […]
  • Κοπή πίτας στην 6η ΥΠΕ (pics) 18 Ιανουαρίου, 2020
    Η 6η Υ.ΠΕ έκοψε σήμερα την πρωτοχρονιάτικη πίτα της, την οποία ευλόγησε ο Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος και παραβρέθηκε ο Περιφερειάρχης Δυτ.Ελλάδας Νεκτάριος Φαρμάκης. Ο Διοικητής ευχήθηκε Καλή και Δημιουργική χρονιά σε όλους τους εργαζόμενους. Γιάννης Καρβέλης Ειδήσεις: ΠελοπόννησοςΥγείαTags: 6η ΥΠΕ […]
  • Τηλεφωνικές επαφές Μητσοτάκη με φόντο την αυριανή διάσκεψη του Βερολίνου 18 Ιανουαρίου, 2020
    Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε το Σάββατο εκτενή τηλεφωνική συνομιλία με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Charles Michel. Στη συνομιλία, η οποία έγινε με πρωτοβουλία του κ. Michel, συζητήθηκαν όλα τα τρέχοντα θέματα που αφορούν την Ελλάδα με αιχμή τη συμπεριφορά της Τουρκίας, τη Λιβύη και τη Διάσκεψη του Βερολίνου. Στη διάρκεια της συνομιλίας ε […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

ecorap SRF ΚΑΣΑ/ RDF ΚΑΠΑ Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΕΗ ΔΕΣΦΑΚ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Δρομοι πεζοδρομια Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Οδος Παντανασσης Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα ΤΑΙΠΕΔ ΤΕΡΝΑ Τατουλης Τζεμι Τσιρωνης Φαναρι Διογενη Φωτιες ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 5 Κοκκιναρι Βαθυ Ποταμι Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates