You are currently browsing the category archive for the ‘Βυζαντινες Εκκλησιες’ category.

http://oikofrontida.blogspot.gr/2015/05/blog-post.html

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ -ΠΕΡΙΠΑΤΟ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΣΤΟ ΚΡΑΝΙΔΙ

https://sikam.wordpress.com/tag/αγ-τριαδα-πικροδαφνης-κρανιδιου/

Αγ Τριαδα

http://stamdamd.blogspot.gr/2015/05/blog-post_56.html

Η καμπανα απο την Μονη Αυγου εκλαπει πριν απο λιγα χρονια οπως και εκεινη της Αγ Τριάδας στην Πικροδαφνη. Ομως υπαρχει φωτογραφια της .Μπορουμε να την ξαναφτιαξουμε; Θέλουμε;

My beautiful picture

Ακομα πρεπει να μπει μια πινακιδα που να καταγραφει τους μυθους για την ονομασια της μονης.Καποιοι υπαρχουν στο εξαντλημενο βιβλιο της Γιονα Μικε Παιδουση «Τα παιδια της σπηλιας » σελ 11-12.(Κεδρος 1978)

Το βιβλιο υπαρχει στην Εθνικη βιβλιοθηκη στην Αθηνα .

paidoysi 001

Εψαξα σε ολη την Αθηνα (στο Κερδο και στα παλαιοβιβλιοπωλεια) και δεν  βρισκω αντιτυπο. Μηπως θα μπορουσαμε να το προμηθευτουμε μεσω του Δημου σε φωτοτυπημενο αντιγραφο για την Δημοτικη μας βιβλιοθήκη; Ειναι δυνατον ρωτησα τους υπευθυνους και μου ειπαν πως χρειαζεται απλα μια αιτηση.Μηπως υπαρχει στην βιβλιοθηκη καποιου συμπολιτη να το δωρισει στην βιβλιοθηκη μας;

Η αριστερα δεν κοιτα τα μεροκαματα μονο.Υπερασπιζεται την πολιτιστικη κληρονομια του τοπου την ιστορια την ταυτοτητα. Η Βυζαντικη περιοδος και η Φραγκοκρατια ειναι στο σκοταδι και την εγκαταλειψη. Υπαρχει αριστερα στην Ερμιονιδα; ΣΥΡΙΖΑ ,ΚΚΕ , Δημοτικες παραταξεις που υποστηριχθηκαν απο την αριστερα;Αν οχι αυτοι τοτε ποιος;

m_1518_megaro1_small

Επισκεφθηκα προσφατα το Βυζαντινο μουσειο στην Αθηνα .Μην μπλεξουμε σε βυζαντινολογιες περι της Ελληνικοτητας των «Βυζαντινων» δεν θα τελειωσουμε.Γεγονος ειναι πως η επισημη γλωσσα της πολυεθνικης ανατολικης Ρωμαικης αυτοκρατοριας ηταν η Ελληνικη (ευνοητο γιατι εκατονταδες χρονια πριν την μιλουσαν ολοι οι λαοι της περιοχης)  και πως ο πολιτισμος της, συγκρουστηκε δυναμικα με τον αρχαιο Ελληνικο πολιτισμο τις αξιες και την φιλοσοφια του.Οι Ελληνες, οι Εθνικοι η φιλοσοφια, οι ναοι, η τεχνη τους, δεν εχαιραν εκτιμησης στην Χριστιανικη Ανατ Ρωμαικη αυτοκρατορια αυτο ειναι σιγουρο.Εξ αλλου οι Ρωμαιοι ηταν κατακτητες μας.

http://www.byzantium.xronikon.com/readmegr.html

Οι όροι «Βυζαντινή Αυτοκρατορία» και «Βυζάντιο» αναφέρονται στη Ελληνόφωνη Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά τους Μεσαιωνικούς χρόνους, με επίκεντρο την πρωτεύουσα Κωνσταντινούπολη.

Οι λέξεις αυτές προέρχεται από την αρχική ελληνική ονομασία της Κωνσταντινούπολης Βυζάντιον. Η ονομασία είναι αρχαία, αλλά οι ίδιοι οι Βυζαντινοί ποτέ δεν χρησιμοποίησαν τους όρους «Βυζαντινός» και «Βυζάντιο», τουλάχιστον όχι με τη σημασία που έχουν σήμερα.
Ο όρος «Βυζαντινός» επινοήθηκε το 1557, έναν αιώνα περίπου μετά την Άλωση, από τον Γερμανό ιστορικό Ιερώνυμο Βολφ, που τον χρησιμοποίησε για πρώτη φορά στο έργο του Corpus Historiae Byzantinae, με σκοπό να κάνει διάκριση ανάμεσα στην αρχαία Ρωμαϊκή ιστορία και τη μεσαιωνική Ελληνική ιστορία.

Με αυτες τις λιγες διευκρινησεις προχωρω στην αναγνωριση της σημαντικης πολιτιστικης κληρονομιας που αφησε η περιοδος αυτη στην ανθρωποτητα.Και μαλιστα την συμμετοχη του Χριστιανισμου σαν στοιχειο βασικο της ταυτοτητας του συγχρονου Ελληνικου πολιτισμου. Οχι μονο σαν θρησκεια αλλα και τις επιρροες του στις τεχνες ,στην μουσικη, την ζωγραφικη την λογοτεχνεια.

Υπαρχουν φανατικοι υποστηρικτες της συνεχειας του Ελληνισμου απο την αρχαιοτητα στον Χριστιανισμο και μεσα απο το Βυζαντιο και αργοτερα την Τουρκοκρατια στο συγχρονο Εθνικο Ελληνικο κρατος. Ειναι και αλλοι που τα αμφισβητουν ολα αυτα η μερος αυτων. Ανοικω στην δευτερη κατηγορια .

Γεγονος ομως ειναι πως μεσα απο την γλωσσα τα ηθη και τα εθιμα τις παραδοσεις και τον τοπο, συνεχεια υπαρχει στον Ελληνικο λαο απο την αρχαιοτητα μεχρι σημερα.Δεν ειμαστε απογονοι των Κινεζων ουτε των Απατσι.Και αυτο δεν ειναι ιδεολογημα που επεβληθει απο τους Φιλλεληνες στην Ελληνικη επανασταση του 1821, δεν ειμαστε κατασκευασμενος λαος. Ουτε Ρωμαιοι, ουτε Φραγκοι, ουτε Βενετοι ,ουτε Καταλανοι γιναμε οι περισσοτεροι, ουτε Τουρκοι. Αντιθετα πολλοι λαοι που ηρθαν και εγκατασταθηκαν εδω αφομειωθηκαν και θεωρουν τους εαυτους τους πολιτισμικα Ελληνες σημερα. Με ολη την συνεχεια αλλα και τις αλλαγες σε τροπο ζωης, φιλοσοφια,  ιδεες και τις προσμιξεις  σε ανθρωπους απο διαφορετικους λαους  που μπορει να σημαινει αυτο μεσα στα χιλιαδες χρονια που υπαρχουμε.

Σεβασμος λοιπον στην ιστορια μας, αναζητηση της ταυτοτητας μας μεσα στην εξελιξη της , διεκδικηση της συνεχειας του πολιτισμου μας  απεναντι σε οσους ζητανε την μαζοποιηση και την ληθη , ειναι και η διαφυλαξη των μνημειων μας.

Και τα μνημεια αυτα οπως η Αγ Τριαδα στην Πικροδαφνη δεν ειναι μονο θρησκευτικα αλλα και πολιτιστικα.

Νιωθω ομορφα οταν στο Βυζαντινο Μουσειο διαβαζω πως και

1

στο Κρανιδι μπορουμε να συναντησουμε τοιχογραφιες του 1200. Και δεν ειναι μονο ο Αγ Γεωργιος στην Σπηλια στα Διδυμα και ο Αγ Δημητριος στην Μονη Αυγου, αλλα και η Αγ Τριαδα στη Πικροδαφνη.

Εδω θα δειτε διπλα διπλα δειγμα της τεχνικης απο την Αγ Τριαδα και τοιχογραφια αυτης της περιοδου που εκτιθεται στο Βυζαντινο Μουσειο

Βυζαντινο Μουσειο

5

Αγ Τριαδα

My beautiful picture

Πολυ κατατοπιστικη μελετη http://www.aht.asfa.gr/doc/dimosieyseis/panselinou2.pdf

Συνοψίζοντας, παρατηρούμε ότι η τέχνη των περισσότερων  μνημείων της Αττικής τον 13ο αι. ακολουθεί
την κομνήνεια παράδοση και αντιπροσωπεύει  ένα συντηρητικό καλλιτεχνικό ρεύμα που συναντάμε
κυρίως στις φραγκοκρατούμενες περιοχές έως το τέλος του αιώνα. Αυτή η εμμονή στην παράδοση του 12ου
αι. οφείλεται στις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που διαμορφώθηκαν στις παραπάνω περιοχές,
όπου οι παραγγελιοδότες των θρησκευτικών έργων ήταν μικρογαιοκτήμονες, μικρέμποροι και αγροτικές κοινότητες, άνθρωποι δηλαδή γενικώς συντηρητικοί και με περιορισμένη ή ανύπαρκτη παιδεία.
Παράλληλα όμως επισημαίνεται και η ύπαρξη, στην ευρύτερη περιοχή Αττικής, Αργολίδας και Εύβοιας,
μιας «αθηναϊκής σχολής»(30. Μ. Chatzidakis, «Aspects de la peinture murale du XΙIIe s. en Grèce», L’art byzantin du XΙIIe siècle, Symposium de Sopocani 1965, Beograd 1967, p. 67-68. Μουρίκη, «Σπηλιά  Πεντέλης», ό.π., σ. 113-114.30) που ακμάζει το δεύτερο τέταρτο του Που αι., όπως φαίνεται από τις συγγενικές  μεταξύ τους τοιχογραφίες της Αγίας Τριάδας στο Κρανίδι Αργολίδας31, που υπογράφει, σύμφωνα με την κτη τορική επιγραφή του μνημείου, ο ζωγράφος «Ιωάννης εκ μεγαλοπόλεως Αθηνών» το 124432, τις τοιχογραφίες
του Οσίου Ιωάννη του Καλυβίτη στα Ψαχνά Ευβοίας, το 124533, έργο πιθανόν του ίδιου ζωγράφου με βάση
τεχνοτροπικά κριτήρια, και τις τοιχογραφίες του Αγίου Γεωργίου στον Ωρωπό, που έχουν αποτοιχισθεί και
εκτίθενται στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών3 4 (εικ. 11).
Τα έργα αυτά είναι υψηλής ποιότητας και αντιπροσωπεύουν την προοδευτική τάση της τέχνης του Που αι., απόρροια μιας γενικής αναβίωσης του κλασικισμού όπως τούτος είχε διαμορφωθεί την εποχή του Ιουστινιανού, τον 6ο αι.
Η νεωτερική αυτή τέχνη που χαρακτηρίζεται από έντονη πλαστικότητα των μορφών, μνημειακό ύφος και «ρεαλισμό», απαντά κατεξοχήν στις ελεύθερες περιοχές της Αυτοκρατορίας και στη Σερβία, με κορυφαία
και αντιπροσωπευτικά έργα τις τοιχογραφίες της Παναγίας στη Μιλέσεβα, της Αγίας Τριάδας στη
Σοπότσανη, του Μανουήλ Πανσέληνου στο Πρωτά το του Αγίου Όρους κ.ά3 5 . 174 Ν

31. Το 1212 η περιοχή της Αργολίδας παραχωρήθηκε ως  δώρο από τον Geoffroy I Villeharduin στην οικογένεια de la  Roche για τη συμμετοχή του δούκα των Αθηνών στην άλωση της Κορίνθου.Για την ιστορία της Αργολίδας βλ. S. Kalopissi- Verti, Die Kirche der Hagia Triada bei Kranidi in der Argolis  (1244), München 1975, p. 4-19.
32. Γ. Σωτηρίου, «Η Αγία Τριάς Κρανιδίου», ΕΕΒΣ 3 (1926), σ. 193-194, εικ. 3, 4. Kalopissi-Verti, Die Kirche der Hagia Triada, ό.π., ρ. 2-4, fig. 1, pl. 1. Η ίδια, Dedicatory Inscriptions and Donor Portraits in Thirteent-Century Churches of Greece, Wien 1992, p. 64-65, No 16, fig. 28. D. Feissel – A. Philippidis- Braat, «Inventaires en vue d’un recueil des inscriptions historiques de Byzance, III, Inscriptions du Péloponnèse (à l’exception de Mistra)», TM9 (1985), p. 311-312, No 54, pl.
XIV.

Υπαρχει βεβαια και ενα ερωτημα.Ποιος πληρωσε τους ζωγραφους για να κανουν τα εργα τους στην περιοχη.Για το εργασιακο περιβαλλον των ζωγραφων διαβαστε εδω.

http://3gym-kerats.att.sch.gr/library/spip.php?article3

Οι βυζαντινοί ζωγράφοι δεν εργάζονταν μόνοι τους, αλλά σε μικρές ομάδες με αυστηρά ιεραρχημένη δομή. Τα νεότερα μέλη του συνεργείου, είτε προέρχονταν από το οικογενειακό περιβάλλον του καλλιτέχνη είτε όχι, ξεκινούσαν την καριέρα τους ως μαθητές-βοηθοί. Οι γονείς, όπως και στη Δύση [47], παρέδιδαν οικειοθελώς το παιδί τους στο μάστορα της επιλογής τους, για να διδαχθεί την τέχνη, από ένα έως δέκα χρόνια. Ο μαθητευόμενος διέμενε στο εργαστήρι-σπίτι του ζωγράφου και ήταν υποχρεωμένος να υπηρετεί τον κύριο και δάσκαλο του μέρα και νύχτα, πιστά και χωρίς δόλο. Ο δάσκαλος, με τη σειρά του, ήταν υποχρεωμένος να του διδάσκει επαρκώς την τέχνη και να του προμηθεύει στέγη, τροφή, ένδυση και υπόδηση…….

…………….Οι κτητορικές επιγραφές παρέχουν ενίοτε πληροφορίες για τον τόπο καταγωγής των ζωγράφων, προσφέροντας έτσι πολύτιμα στοιχεία για τις μετακινήσεις των εργαστηρίων, θα αναφέραμε μερικές ενδεικτικές περιπτώσεις. Σύμφωνα με επιγραφή στο ναό της Αγίας Τριάδας στο Κρανίδι της Αργολίδας (1244), ο ζωγράφος Ιωάννης καταγόταν εκ μεγαλοπόλεως Αθηνών[S. Kalopissi-Verti, «Die Kirche der Hagia Trlada bei Kranidi in der Argolis» (1244), «Miscellanea Byzantina Monacensia 20), Munchen 1975, s. 2-4, εικ. 1, πιν. Ι, της ίδιας, «Inscriptions», a. 64-64, αρ. 16, ΐΐχ. 28.]].

http://www.imma.edu.gr/macher/subjects/athos/art.html

Α’ περίοδος (Βυζαντινή εποχή και πρώιμη οθωμανική περίοδος)

Πολύ λίγες είναι οι εικόνες που χρονολογούνται πριν την Παλαιολόγεια περίοδο. Μέχρι τον 13ο αιώνα οι Βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν περισσότερο τη μνημειακή ζωγραφική, όπως τις τοιχογραφίες και τα ψηφιδωτά και λιγότερο τις εικόνες. Η υιοθέτηση ξύλινων υψηλών τέμπλων στους ναούς, διακοσμημένων με εικόνες έδωσε ώθηση στην παραγωγή εικόνων.

Οι τοιχογραφιες της Βυζαντινης περιοδου στην περιοχη μας καταστρεφονται μερα με τη μερα. Της Αγ Τριαδας το ιδιο οπως και του Αγ Δημητριου στο Αυγο. Δεν ειναι η πρωτη φορα που ανθρωποι γραφουν απανω τους , τους βγαζουν τα ματια «πιστοι» και απιστοι, τις μπογιατιζουν, τα νερα της βροχης τις φουσκωνουν, οι σεισμοι τις ραγιζουν.Δεν ειναι η πρωτη φορα που οικονομικες κρισεις κατακτητες και απληστια τις αφηνουν στην εγκαταλειψη και την φθορα του χρονου.

Μπορει ομως να ειναι η πρωτη φορα που ολοι μας θα σκυψουμε με συνεπεια και ενδιαφερον απο πανω τους.

Οσοι πιστευουν με την θρησκευτικη τους πιστη οι υπολοιποι σαν ανθρωποι που σεβομαστε την τεχνη την ιστορια την ταυτοτητα μας σαν λαος. Τα μεγαλα ματια των Αγιων μας καλουν βουβα να ενδιαφερθουμε.

Τωρα λοιπον που ειναι εκλογες ας θυμηθουν οι υποψηφιοι στα προγραμματα και τις υποσχεσεις τους και την Βυζαντινη περιοδο της Ερμιονιδας, την Φραγκοκρατια (σημαντικο μνημειο της ιδιας περιοδου το καστρο Θερμησιας),τους ναους που γκρεμιζονται τις εικονες και τοιχογραφιες που χανονται και μετα τις εκλογες ας γινει κατι οσο ειναι καιρος.

Ελπιζω η αυριανη αριστερη κυβερνηση να βρει ξανα  οπως παλια , το νημα που ενωνει την αριστερα με τον πολιτισμο και την τεχνη ,γιατι η ζωη μας δεν ειναι μονο μεροκαματα και μνημονια οσο σημαντικα και να ειναι ολα αυτα.

http://sgtogias.tripod.com/articles/byzathens.html

Η περίοδος της Φραγκοκρατίας
Από το 1204 και για δυόμισι αιώνες, ως συνέπεια της Δ’ Σταυροφορίας και της κατάκτησης των ελληνικών περιοχών από τους Λατίνους, η Αθήνα θα γνωρίσει την κυριαρχία των γάλλων δουκών de la Rοche και de Βrienne (1204-1311), των ιπποτών της Καταλανικής Εταιρείας (1311-1388) και της φλωρεντινής οικογένειας των Αcciaiuοli. Οι τελευταίοι, με εξαίρεση μια σύντομη κατοχή της πόλης από τους Βενετούς (1395-1403), έμειναν στην Αθήνα ώς το 1456, όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν την πόλη και έθεσαν οριστικά τέλος στην περίοδο της Φραγκοκρατίας. Όλοι αυτοί οι λατίνοι ηγεμόνες προσπάθησαν να μεταφέρουν τα πρότυπα του μεσαιωνικού ιπποτισμού και το φεουδαρχικό σύστημα οργάνωσης της κοινωνίας στον ελληνικό χώρο. Ο πρώτος κύριος της Αθήνας, ο βουργουνδός ευγενής Όθων de la Rοche, έλαβε την Αθήνα ως φέουδο για τη συμμετοχή του στη Σταυροφορία, από τον Βονιφάτιο τον Μομφερρατικό, και ονομάστηκε Dοrninus Αthenarurn ή Sire d’ Αthenes, τίτλος που αποδόθηκε στα ελληνικά ως Μέγας Κύρης. Το 1259 ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος Θ’ απένειμε στον διάδοχό του Όθωνα Guy Α’ τον τίτλο του Δούκα της Αθήνας και έκτοτε η περιοχή ονομάστηκε Δουκάτο της Αθήνας. Το Δουκάτο περιελάμβανε την Αττική, τη Μεγαρίδα και τη Βοιωτία και κατά καιρούς επεκτάθηκε στην Πελοπόννησο και τη Στερεά.
Από τις πρώτες φροντίδες των γάλλων ηγεμόνων υπήρξε η ενίσχυση των οχυρώσεων της πόλης, του Castel de Setines, όπως αποκαλείται τώρα η Αθήνα. Ένας νέος οχυρωματικός περίβολος, το Ριζόκαστρο, κατασκευάστηκε στις ρίζες του βράχου στο πρώτο μισό του 13ου αιώνα και περιέλαβε ορισμένα τμήματα του υστερορωμαϊκού τείχους στη νότια κλιτύ. Περί τα μέσα του αιώνα η κύρια είσοδος της Ακρόπολης έκλεισε με ένα ισχυρό προτείχισμα και ως είσοδος στο Κάστρο χρησιμοποιήθηκε η πύλη κάτω από τον πύργο του ναού της Αθηνάς Νίκης, η οποία προστατεύθηκε με προμαχώνα. Η πηγή της Κλεψύδρας οχυρώθηκε και εξασφαλίστηκε η επικοινωνία της με την Ακρόπολη με την κατασκευή κλίμακας και τη διάνοιξη της βορινής θύρας κάτω από τα Προπύλαια. Οι επεμβάσεις αυτές που έγιναν σταδιακά μετέτρεψαν την Ακρόπολη σε πραγματικό μεσαιωνικό κάστρο. Μέσα στο κάστρο ο Παρθενώνας μετατράπηκε σε λατινική εκκλησία, το Ερέχθειο έγινε η κατοικία του λατίνου επισκόπου και τα Προπύλαια, που στέγαζαν παλιότερα την κατοικία του μητροπολίτη, χρησιμοποιήθηκαν ως κατοικία των δουκών. Οι βουργουνδοί ευγενείς διοίκησαν το δουκάτο με σύνεση για περισσότερα από εκατό χρόνια, περίοδο κατά την οποία η περιοχή γνώρισε σχετική ηρεμία και ασφάλεια. Η πειρατεία εξέλιπε, Βενετοί και Γενουάτες έμποροι εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα και τη Θήβα που εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο μεταξουργίας. Μια ομάδα μαρμάρινων αναγλύφων που βρίσκονται σήμερα στο Βυζαντινό Μουσείο και έχουν χρονολογηθεί στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα, έργα αθηναϊκού εργαστηρίου, μαρτυρούν το υψηλό καλλιτεχνικό επίπεδο των δημιουργών τους και την υιοθέτηση από μέρους τους εικονογραφικών θεμάτων της δυτικής τέχνης.
Η περίοδος της γαλλικής κυριαρχίας έληξε όταν οι ιππότες της Καταλανικής Εταιρείας, περιφερόμενοι μισθοφόροι που είχαν χρησιμοποιηθεί και από τον βυζαντινό αυτοκράτορα (οι αλμουγάβαροι των βυζαντινών πηγών), αφού αρχικά θέλησαν να μπουν στην υπηρεσία του δούκα της Αθήνας, συγκρούστηκαν στη συνέχεια μαζί του, νίκησαν τον στρατό των Γάλλων στη μάχη του Αλμυρού το 1311 και κατέλαβαν τη Θήβα και την Αθήνα. Οι Καταλανοί επιζητώντας νομιμοποίηση και προστασία πρόσφεραν την ηγεμονία του δουκάτου στον βασιλιά της Σικελίας και αργότερα στον βασιλιά της Αραγωνίας, οι οποίοι ονομάστηκαν δούκες της Αθήνας και ασκούσαν τη διοίκηση μέσω επιτρόπου. Πρωτεύουσα του δουκάτου ορίστηκε η Θήβα, η καταλανική καθιερώθηκε ως επίσημη γλώσσα του κράτους μαζί με τα λατινικά και η νομοθεσία που καθόρισε τις σχέσεις ανάμεσα στους κατακτητές και τον γηγενή πληθυσμό στηρίχθηκε στο δίκαιο της Βαρκελώνης. Στους αυτόχθονες απαγορευόταν να έχουν κτηματική περιουσία ή να συνάπτουν μεικτούς γάμους και το μόνο δημόσιο αξίωμα που μπορούσαν να ασκήσουν ήταν εκείνο του νοταρίου. Από τις πηγές είναι γνωστά δύο ονόματα ελλήνων νοταρίων στην Αθήνα, του Νικολάου Μακρή και του Δημητρίου Ρέντη, στον οποίο οφείλει το όνομά της η σημερινή αθηναϊκή συνοικία. Οι Καταλανοί διοίκησαν το δουκάτο με τραχύτητα και σκληρότητα. Όπως γράφει ο Νικηφόρος Γρηγοράς, μεταφέροντας πληροφορίες ανθρώπου που είχε ταξιδέψει στην περιοχή, οι Αθηναίοι και οι Θηβαίοι περί τα μέσα του 14ου αιώνα, είχαν περιπέσει εις δουλείαν την έσχάτην καί της παλαιάς ευδαιμονίας την άγροικίαν ηλλάξαντο. Τη στρατοκρατία των Καταλανών διαδέχθηκε το 1388 η κυριαρχία των Αcciaiuοli. Οι φλωρεντινοί ηγεμόνες μετέφεραν την πρωτεύουσα του δουκάτου από τη Θήβα στην Αθήνα, αποκατέστησαν την ορθόδοξη μητρόπολη και καθιέρωσαν την ελληνική ως επίσημη γλώσσα του κράτους τους. Στη διάρκεια της ηγεμονίας τους οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες στο δουκάτο βελτιώθηκαν, ο ντόπιος πληθυσμός γνώρισε καλύτερες μέρες και οικογένειες όπως εκείνη των Χαλκοκονδυλών απέκτησαν ιδιαίτερη δύναμη. Οι πρώτοι δούκες, ο Νέριο Α’ (1387-1395) και ο γιος του Αντώνιος (1403-1435), μετέτρεψαν τα Προπύλαια σε λαμπρό φλωρεντινό παλάτι, καλλώπισαν την εκκλησία της Santa Μaria di Setines, δηλαδή τον Παρθενώνα, επισκεύασαν εκκλησίες και έφτιαξαν δρόμους στην πόλη. Με την οικοδομική δραστηριότητα των Αcciaiuοli θα πρέπει να συνδεθεί και η ανέγερση του υψηλού πύργου κατόπτευσης στη νότια πτέρυγα των Προπυλαίων. Ο πύργος που κατεδαφίστηκε το 1874, δεσπόζει με τις βαριές του αναλογίες ανάμεσα στα κλασικά μνημεία σε όλες τις απεικονίσεις των περιηγητών και στις πρώτες φωτογραφίες της Ακρόπολης, έκφραση μιας άλλης πολιτιστικής παράδοσης και αποτέλεσμα της ιστορικής συγκυρίας που έφερε τους Φράγκους ιππότες στην Αθήνα.
Σε όλη τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας η Αθήνα παρέμεινε μια μικρή πόλη περιορισμένη στα όρια του υστερορωμαϊκού τείχους. Κάποιοι υπολογισμοί ανεβάζουν τον ντόπιο πληθυσμό στη διάρκεια της καταλανικής κυριαρχίας σε πέντε ή έξι χιλιάδες. Ο ιταλός νοτάριος από την Κάπουα Νicοlο da Μartοni, που επισκέπτεται την πόλη το 1395, επιστρέφοντας από τους Αγίους Τόπους, υπολογίζει ότι τα σπίτια της είναι περίπου χίλια. Ο Μartοni περιηγήθηκε την πόλη και τα μνημεία της, ανέβηκε στο Κάστρο, θαύμασε τη μεγάλη εκκλησία της Παναγίας και δίνει περιγραφές που παρά την απλοϊκότητά τους δεν στερούνται ακρίβειας. Ένας άλλος ιταλός περιηγητής, ο Κυριακός ο Αγκωνίτης, ουμανιστής και πρόδρομος αρχαιολόγος, θα πραγματοποιήσει δύο επισκέψεις στην Αθήνα, το 1436 και το 1444, θα θαυμάσει και θα περιγράψει τα μνημεία της, θα αντιγράψει επιγραφές και θα αναφέρει πρώτος στους νεότερους χρόνους το όνομα της Ακρόπολης και τον ναό της Παλλάδας θαυμαστό έργο του Φειδία. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1456, ο τελευταίος φλωρεντινός δούκας θα παραδώσει την πόλη στους Τούρκους, γεγονός που σηματοδοτεί το τέλος της μεσαιωνικής περιόδου και ανοίγει ένα καινούργιο κεφάλαιο στη μακραίωνη ιστορία της Αθήνας.

Αγία Τριάδα 1244μΧ θεση Πικροδαφνη Κρανιδίου

Σαν εισαγωγη επιτρεψτε μου λιγες σκεψεις.Περιδιαβαίνοντας την επαρχία μας  συνηθως με την μικρη μου κόρη βρισκομαι σχεδόν παντα σε ενα κυνηγι θησαυρου.

Πέτρες λαξευμενες, κελιά ,εικόνες, χαλασματα,σκιές αλλοτινές, μεσα στους θαμνους.

Ο αερας φερνει ενα τραγουδι ενα γελιο ενα κλαμα στ αυτιά μου. Μου θυμιζει ποσο γρηγορα περνουν τα μεγαλεία αλλα και ποσο βαθιά ειναι η σφραγγιδα τους στον τοπο και τους ανθρωπους.Σαν εκεινους τους επιστημονες που απο ενα κοκκαλο ξαναχτιζουν ενα δυνοσαυρο. Ποιος θα μας οδηγησει σ αυτο το ταξίδι;Ειναι το ενιαίο πνευματικό κεντρο των Δημων Κρανιδίου Ερμιόνης (ξεκινημα για την ενωση των δυο Δήμων ) ειναι καποιος συλλογος πολιτιστικός για την αναδειξη της κληρονομιάς μας;

Που ειναι τα παιδιά αυτου του τοπου σπουδαγμενοι επιστημονες φευγατοι απο καιρό σε αλλες πολιτειες ισως και χωρες ,να γυρίσουν πισω και να σκύψουν πανω απο τουτα εδω τα μαρμαρα που κακια σκουριά δεν πιανει; Οι προσπαθειες μου να βρεθώ με ανθρωπους που παλια ασχοληθηκαν με το Φραγχθι επεσαν στο κενό.

Δεν λεω να αναδειξουμε το παρελθον της επαρχίας για να το πουλήσουμε στους επισκεπτες σαν προιον αν και θα γίνει κι αυτο.

Εχουμε ενα συνεδριακό κεντρο στο Πορτο Χελι σε μεγαλο ξενοδοχειο ,αλλα συνεδρια για την ιστορία της περιοχής δεν βλέπω.Μονο αποκριατικες εκδηλώσεις του πνευματικου κεντρου μαντρωμενες σε μια αιθουσα αντι στους δρόμους του Κρανιδίου.

Ε λοιπον το Πνευματικο κεντρο θαπρεπε να τρεχει πισω απο τους επιστημονες σε ολο τον κοσμο 370 μερες τον χρόνο.Να τους βομβαρδίζει στα Πανεπιστημια τους με πρωτογενές υλικο βιβλιογραφίες φωτογραφίες να βρει χρηματοδότες που θα δωσουν λεφτα για διδακτορικά και ερευνα στην Γερμανία για παραδειγμα.Να χτίσει μια παγκοσμια λεσχη ερευνας γυρω απο το Φραγχθι,την Ερμιόνη και τους Αλιεις, τα Βυζαντινά χρόνια και την Τουρκοκρατία (αραγε υπαρχει εδρα στα Πανεπιστημια της Τουρκίας για τα χρόνια της  Οθωμανικης αυτοκρατορίας στην Πελοποννησο, η μονο υποκαταστηματα της Εθνικης Τραπεζας μας ενδιαφερουν σε σχεση με την γειτονικη χωρα )

Να βρει Κρανιδιώτες στην Αμερικη και την Αγγλία και να φτιαξει λεσχες υποστηρικτών να ΦΕΡΕΙ τα συνεδρια εδω οχι μονο για το συναλλαγμα που θα μπει στην επαρχία τους χειμερινους μηνες αλλα και για την διασωση και αναδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς του τοπου στις επομενες γενιές .Γιατι ειμαστε τυχεροι να ειμαστε οι κληρονομοι αυτου του τοπου αλλα και χρεωμένοι σαν γενιά να τον παραδωσουμε στους επομενους.

Τι γνωρίζουμε για την “Αθηναικη σχολή “στην ζωγραφική ;Εχουμε την σχετικη βιβλιογραφία στις βιβλιοθήκες μας;Οχι βεβαια.

My beautiful picture

Εδω δεν εχουμε το σταυροδρομι του Αργολικου του Αδωνι Κυρου που εξαντλημενο εδω και χρόνια εχει γινει συλλεκτικο πλεον.

Στις βιβλιοθηκες μας πρεπει να συγκεντρωθει πρωτογενες υλικο χρησιμο σε ερευνητες της περιοχής μας απο ολο τον κοσμο .

Εμενα μου φαινεται πολυ ενδιαφερον το πως χειρίζεται ο ζωγραφος Ιωάννης το χρώμα πως συνθετει τις μορφές πως αποτυπώνει τα προσωπα.Ποιες ηταν οι επιρροες απο και προς την Δυση ,που συναντιεται αυτο το ρευμα με αλλα καλλιτεχνικά;Ισως οι εκκλησίες μας περα απο τους πιστους και τους ιερείς εχουν μεσα τους και αλλους θησαυρούς καλλιτεχνικούς ειναι κομματι του ανθρωπινου πολιτισμου ετσι οπως εκφραστηκε αυτος ΚΑΙ μεσα απο την θρησκεία.Ειναι δυνατόν η αναδειξη αυτης της σχολής να επιρρεάσει την συγχρονη ζωγραφική;

Η εκθεση Αφρικάνικης μασκας στο Παρίσι ηταν το ερεθισμα για τον Πικασο και την ομαδα του να ξεκινησει τον κυβισμό.

Βαλτε τις τοιχογραφίες της Αγ Τριάδας δίπλα σε εναν Παρθενη. http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=951  Φερτε την σχολη καλων τεχνων απο το Ναυπλιο να στησει μια εκθεση εμπνευσμενη απο την εκκλησία.

Για να γίνουν ολα αυτα χρειάζονται εργαζόμενοι με παθος και μεράκι περα απο τον μισθό τους.Εργαζόμενοι που με την δουλειά τους θα φερουν λεφτα στην επαρχία.

 

Αναφερομαστε συχνά στους Αρβανίτες που ηρθαν γυρω στο 1500 μΧ και εποικησαν την Ερμιονίδα.Η Ερμιονίδα δεν ηταν ομως ερημος πριν τους Αρβανίτες.

Και δεν μιλάω για την λαμπρή Αρχαιότητα .

Στα 1240 μΧ ενας  ναός στην θεση Πικροδάφνη αναμεσα στο Κρανίδι και την Ερμιόνη  αναμεσα στα Δισκουρια και την Αυλώνα ειναι ενα μνημείο σημαντικό στην Βυζαντινή τεχνη.

My beautiful picture

Μαρμαρα και κολώνες αρχαία ενσωματωμένα στην εκκλησία στο προαυλιο σηματοδοτούν την υπαρξη κτιρίων της αρχαιότητας στη περιοχή.

Δεν ειμαι ειδικός εψαξα στο διαδυκτιο και βρηκα καποιες πηγες τις συγκεντρωσα και οριστε.Οι φωτογραφίες ειναι δικές μου.

Ποιός ηταν ομως στα πραγματα στα 1240;

Ο Αρβανίτης Ηγεμόνας Λεων Σγουρός (“Η Ερμιονίδα ανα τους αιώνες” σελ 183) εχει σκοτωθει σε μαχη με τους Φραγκους το 1208 και  οι Γαλλοι εχουν στην εξουσία τους την Ερμιονίδα μεχρι το 1383 που αναλαμβάνουν οι Βενετοί.

Η ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ 1212-1391.Μ.Χ

        Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας ή Έρμιονίδα, πού περιλάμβανε τότε τα δυο ισχυρά κάστρα, το Θερμήσι (ονομαστό για τις αλυκές του) και το Καστρί (Ερμιόνη), παρακολουθεί την ιστορία της Ναυπλίας.
Οι Φράγκοι μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως το 1204 μ.Χ. με αρχηγό έναν από τους αρχηγούς τής Δ’ Σταυροφορίας, το Βονιφάτιο το Μομφερατικό, κατέρχονται από τη Μακεδονία προς τη νότια Ελλάδα και την Πελοπόννησο.
        Ή προσπάθεια του άρχοντα του Ναυπλίου Λέοντος του Σγουρού να αναχαιτίσει την προέλαση τους δεν έφερε αποτέλεσμα.
        Έτσι οι Φράγκοι το 1209 μ.Χ. καταλαμβάνουν την Κόρινθο, το 1210 το Άργος και το 1212 μ.Χ. το Ναύπλιο. Από το έτος αυτό (1212) αρχίζει ή Φραγκοκρατία στην Άργολίδα  Ναυπλία Έρμιονίδα.
Ό Φράγκος κατακτητής Γοδεφρείδος Βιλλαρδουίνος, πού διαδέχθηκε τον φονευθέντα σε μάχη κατά των Βουλγάρων το 1207 μ.Χ. Βονιφάτιο, παραχώρησε τη διοίκηση της Έρμιονίδας στο μέγα Δούκα των Αθηνών, Γάλλο ηγεμόνα Όθωνα Δελαρός .
        Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Έρμιονίδα και κατά το έτος 1245 μ.Χ. κτίζεται μεταξύ Ερμιόνης και Κρανιδίου στη θέση “Πικροδάφνη” ή μικρή σταυρεπίστεγος εκκλησία της Αγίας Τριάδας.
        Το αξιόλογο αυτό Βυζαντινό μνημείο πρώτος στα 1926 το έμελέτησε ο καθηγητής Γ.Α. Σωτηρίου και έδημοσίευσε σχετική μελέτη με τίτλο “Άγια Τριάς Κρανιδίου” στην επετηρίδα Βυζαντινών Σπουδών 1926 τ. Γ’ σελ. 193-205.
        Στο νότιο εσωτερικό τοίχο της εκκλησίας διασώθηκε επιγραφή σχετική με την ίδρυση και την τοιχογράφησή της. Ή επιγραφή λέει:
Άνεκτίσθη εκ βάθρων και άνεζωγραφίσθη δια έξόδου και μισθωαποδοσίας Κυρού Κύρ Μανουήλ Μουρμουρά και Θεοδώρας της αυτού γαμετής και των τέκνων αυτών εις λύτρον και αφεσιν των αμαρτιών αυτών. Δια χειρός δε καμού Ίωάννου του και άναστηλώσαντος φας σεπτάς εικόνας ταύτας εκ μεγαλοπόλεως Άθηνών  1245 μ.Χ.
        «Κατά την έπιγραφήν ταύτην, γράφει ο Γ.Α. Σωτηρίου, το ναΰδριον τούτο ιδρύθη δαπάναις άρχοντος πιθανώτατα της περιοχής εκείνης καλουμένου Μανουήλ Μουρμουρά, μη μαρτυρουμένου αλλοθεν, καθ’ όσον τουλάχιστον γνωρίζω, και έκοσμήθη δια τοιχογραφιών, υπό του Αθηναίου ζωγράφου Ιωάννη το 1245 μ.Χ.”. Και σε ύποσημείωση ο Γ.Α. Σωτηρίου συνεχίζει:
        “Ό άρχων Μουρμουράς είναι πιθανώτατα εις των Ελλήνων αρχόντων οίτινες αύτοβούλως προσεφέρθησαν να παραδώσωσι τα φρούρια Κορίνθου, Ναυπλίου, Μονεμβασίας, Αργους, λαβόντες την ύπόσχεσιν του σεβασμού υπό των Φράγκων, της θρησκείας και των ηθών των κατακτηθέντων. Είναι γνωστόν ότι υπό τους Φράγκους ή χώρα ήκμαζε, της παρακμής αρχομένης από του θανάτου του Γουλιέλμου Βιλλεαρδουίνου(1278)”.
“Ή ‘Αγία Τριάς Κρανιδίου” κατά τον Γ.Α. Σωτηρίου έχει μεγάλη σημασία για τη Βυζαντινή τέχνη. Γιατί από απόψεως ζωγραφικής “διασώζει πολύτιμα λείψανα Βυζαντινής ζωγρα­φικής των μέσων του 13ου αιώνα, προγενέστερα και των τοιχογραφιών της Αιγίνης και του Μυστρά”.
        Από απόψεως Βυζαντινής αρχιτεκτονικής είναι το αρχαιότερο από τα Βυζαντινά μνημεία κτισμένο κατά τον απλό τύπο “των σταυρεπιστέγων βασιλικών” κατά τον οποίο εγκάρσια καμάρα διακόπτει την κατά μήκος καμάρα του ναού. Ό τύπος της σταυρεπιστέγου βασιλικής ήταν πολύ “διαδεδομένος εις μικρούς ναούς των Ελληνικών χωρών από τον 13ον αιώνα”. Οι τοιχογραφίες της εκκλησίας ίσως από το χρόνο,ίσως και από άλλες αιτίες,έχουν υποστεί μεγάλη φθορά και καμμία δεν σώζεται σήμερα ακέραια.
Ή Ίδρυση της Αγίας Τριάδας φανερώνει ότι στα πρώτα χρόνια της Φραγκοκρατείας, η Ερμιονίδα θα ήκμαζε οικονομικώς και πολιτιστικώς.

http://www.skopelitis.com.gr/church.htm

Ο παλαιότερος γνωστός χρονολογημένος σταυρεπίστεγος ναός στον Ελλαδικό χώρο είναι η Αγία Τριάδα στο Κρανίδι (1244).

Μέσα στον 13ο αιώνα, αρκετοί ναοί στη Μάνη κτίζονται σταυρεπίστεγοι. Ο Ταξιάρχης στη Σαιδόνα, ο Άγιος Νικόλαος στης Μαρούλαινας στη Μεγάλη Καστάνια, ο Προφήτης Ηλίας κοντά στην Αγία Κυριακή, ο Αη Γιαννάκης στον Κάμπο Αβίας, ο Άγιος Δημήτριος στις Κροκεές (1286), ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος (δίκλιτος) και ο Άγιος Νικόλαος (δίκλιτος) στα Μαλευριάνικα (1230-1260).

http://www.mani.org.gr/kzaharias/arthra1997/12_ekkl_poliaravou.htm

Παράλληλα όμως επισημαίνεται και η ύπαρξη,στην ευρύτερη περιοχή Αττικής, Αργολίδας και Εύβοιας,μιας “αθηναϊκής σχολής”30 που ακμάζει το δεύτερο τέταρτο του Που αι., όπως φαίνεται από τις συγγενικές μεταξύ τους τοιχογραφίες της Αγίας Τριάδας στο Κρανίδι Αργολίδας, που υπογράφει, σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή του μνημείου, ο ζωγράφος “Ιωάννης εκ μεγαλοπόλεως Αθηνών” το 1244,

 

τις τοιχογραφίες του Οσίου Ιωάννη του Καλυβίτη στα Ψαχνά Ευβοίας, το 1245 έργο πιθανόν του ίδιου ζωγράφου με βάση τεχνοτροπικά κριτήρια, και τις τοιχογραφίες του Αγίου Γεωργίου στον Ωρωπό, που έχουν αποτοιχισθεί και εκτίθενται στο Βυζαντινό Μουσείο ΑθηνώνΤα έργα αυτά είναι υψηλής ποιότητας και αντιπροσωπεύουν την προοδευτική τάση της τέχνης του Που αι., απόρροια μιας γενικής αναβίωσης του κλασικισμού, όπως τούτος είχε διαμορφωθεί την εποχή του Ιουστινιανού, τον 6ο αι.

Η νεωτερική αυτή τέχνη που χαρακτηρίζεται από έντονη πλαστικότητα των μορφών, μνημειακό ύφος και “ρεαλισμό”, απαντά κατεξοχήν στις ελεύθερες περιοχές της Αυτοκρατορίας και στη Σερβία, με κορυφαία και αντιπροσωπευτικά έργα τις τοιχογραφίες της Παναγίας στη Μιλέσεβα, της Αγίας Τριάδας στη Σοπότσανη, του Μανουήλ Πανσέληνου στο Πρωτάτο του Αγίου Όρους κ.ά3 5 . http://www.aht.asfa.gr/doc/dimosieyseis/panselinou2.pdf

 

Αψευδή μαρτυρία για τη σημαντική δραστηριότητα των αθηναίων ζωγράφων στην περίοδο τη προσφέρουν οι τοιχογραφίες της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας στο Κρανίδι, οι οποίες σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή είναι έργο του αθηναίου ζωγράφου Ιωάννη που ιστόρησε τον ναό το έτος 1244. Οι τοιχογραφίες αυτές ανήκουν ωστόσο σε διαφορετικό εργαστήριο• χαρακτηρίζονται από την περισσότερο πλαστική απόδοση και τις ζωηρές κινήσεις των μορφών που έχουν ανήσυχη έκφραση στο πρόσωπο. Η ομοιότητα των τοιχογραφιών αυτών με εκείνες της εκκλησίας στα Ψαχνά της Εύβοιας (1245) απέναντι από τον Ωρωπό, καθώς και με τις αποτοιχισμένες τοιχογραφίες από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στον Ωρωπό, έχουν οδηγήσει στην υπόθεση ότι στην τέταρτη δεκαετία του αιώνα ακμάζει ένα άλλο τοπικό αθηναϊκό εργαστήριο που δεν μένει μακριά από τα νέα ρεύματα της τέχνης που διαμορφώνονται στα εργαστήρια της πρωτεύουσας του Βυζαντίου.
http://www.archdiocese.gr/bibliothiki/greek/chatzidaki1_7.html

Επισκεψη λοιπον για αλλη μια χρονια στην πανεμορφη μονη Αυγου http://moniavgou.blogspot.com/

Γνωριμο το μερος εδω και χρονια αλλα δεν ειχε τυχη ποτε να κατεβω απο κατω στο γκρεμισμενο κελι  διπλα στο γκρεμο. Υπαρχουν και μεσα στο βραχο σημαδια οικισμου .

Απεναντι εντυπωσιακος βραχος

Στο βαθος ο  Σέλλας ποταμος καθρεφτιζεται στον ηλιο και τελειωνει στον καμπο στα Ιρια.

 Το μοναστηρι γατζωμενο κυριολεκτικα στο αποτομο γκρεμο

Στην εισοδο η καμπανα καλει τους προσκυνητες

Καποιος καλλιτεχνης εχει βαλει ενα υπεροχο μαρμαρινο τραπεζι οπου και κολατσισαμε ψωμοτυρι και αλλα ωραια πραγματα

Ο ναος των Αγ Θεοδωρων απο διαφορες γωνιες και με διαφορετικους φωτισμους

Γραφει ο ιερεας των Διδυμων ενορια

Το Καθολικό της Μονής είναι δισυπόστατο, το νότιο τμήμα είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο και το βόρειο στους Αγίους Θεοδώρους. Εξαιρετικής τέχνης τοιχογραφίες του 17ου – 18ου αιώνα έχων σωθεί μόνο στο ναϊσκο των Αγίων Θεοδώρων και χρήζουν προστασίας και συντήρησης.

Εγω παντως συντηρηση δεν ειδα. Καθε φορα ολο και περισσοτερο γκρεμισμενα τα βλεπω

Και βαρβαρους που γραφουν πανω σε οτι εχει απομεινει απο την φωτια του Ιμπραημ που κατεστρεψε τον ναο στις 15 Ιουνιου 1825.

Τοιχογραφια του Αγ Πετρου

Η Υπαπαντη

Η γεννηση

Απεναντι  απο το ιερο Ιωνικος κιονας

Μετα κατηφορισαμε στο ποταμι.

Δειτε πως η φυση κρατα σε βαθρες το νερο εμπλουτιζωντας τον υδροφορο οριζοντα. Αυτο να μιμηθουμε οι ανθρωποι και να αφησουμε τα Φαραωνικα εργα.

Μικρες αναβαθμιδες, γουρνες, βαθρες, λεκανες καθυστερησης της απορροης των νερων της βροχης, μικρους καταρακτες, οχι μεγαλεπηβολα φραγματα Τζερτζελιας και μαλιστα κατω απο την λιμνοδεξαμενη Καρατζα στο Ορθολιθι.

Να αφησουμε το νερο να κυλα στα Ιρια για αρδευση και να μην σκεφτομαστε να το φερουμε στην Ερμιονιδα για γηπεδα γκολφ και ξενοδοχεια.

Φετος ειναι η πρωτη φορα μετα απο χρονια που εχει τοσο νερο το Μπεντενι.

Ενας λογος περισσοτεροι να μην ξοδευτουν εκατονταδες χιλιαδες για φραγματα που θα εχουν αμφιβολη αποτελεσματικοτητα.Και επιτελους ας δουμε την περιφημη μελετη στο διαδικτυο να καταλαβουμε και μεις οι φτωχοι ποσο μεγαλο θα ειναι το φραγμα, που ακριβως θα ειναι η θεση του, τι εκτιμησεις υπαρχουν για τα νερα που θα αποθηκευει καθε χρονο.

Το νερο κρυο αλλα καλο για μπανιο.Μην ξεχασετε πετσετα, κολατσο και να μαζεψετε τα σκουπιδια σας φευγοντας.

Μην κοβετε τα λουλουδια Παρτε μια φωτογραφια καλυτερα.Κρατα περισσοτερο

2010

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_19/03/2011_436252

http://enoriadidymon.blogspot.com/2009/10/blog-post_20.html

Προβοκατορικος ο τιτλος γιατι ξερω πως συζητιεται αυτη η σκεψη αναμεσα σε πολιτισες στην περιοχη μας.

Δεν χρειαζονται πολλοι ανθρωποι. Μικρες παρεες παραγωγων ειναι πιο λειτουργικες και ασφαλεις.Βγαζουν πιθανα ενα μεροκαματο μην περιμενετε τρελα κερδη πανε αυτα.

Σαπουνι απο ελαιολαδο ειναι μια σκεψη.Μαρμελαδες και λικερ μια αλλη.

Τα κεντηματα σε εποχη οικονομικης κρισης δεν τα βλεπω να εχουν επιτυχια οικονομικη.Οπως και ναναι διαβαστε το παρακατω.Δεν νομιζω πως ειναι ακριβως αυτο που θα περιμενε κανεις σε μια εθελοντικη κινηση μαλλον ευγενης προσφορα μιας κυριας προς οσες ενδιαφερονται για αυτο που γνωριζει ειναι.

Η προηγουμενη αναρτηση της κεντρικης σελιδας εθελοντικων ομαδων ειναι στις 14 Μαιου 2001 και αφορα στην ενημερωση για την ανακυκλωση.

Οι εθελοντικες ομαδες εκτος της ομαδας φροντιδας οικισμων εχουν αδρανοποιηθει.

Η ομαδα της Αλληλεγγυης κρατησε απο την αρχη τις αποστασεις της και δεν δεχτηκε συνεργασια με τους αλλους. Ενω πολλες κυριες ειναι δραστηριες εδω και χρονια στην Αλληλεγγυη δεν τις ειδαμε στις δρασεις των αλλων ομαδων.

Η ομαδα πολιτικης προστασιας ειχε την τελευταια της δραση τον Σεπτεμβριο.

Η ομαδα εκδηλωσεων εκανε τις αποκριατικες εκδηλωσεις και μετα τιποτα.

Καποιες ομαδες στηθηκαν και δεν εδρασαν ποτε.

Μπορουμε να πουμε πως οσοι κριτικαρησαν απο την αρχη (εως και συκοφαντησαν ) το εθελοντικο κινημα στην Ερμιονιδα τα καταφεραν.

Εκλεισαν εναν κυκλο γυρω στους πρωτους εθελοντες και τις δρασεις τους απειχαν, ειρωνευτηκαν, απομονωσαν και στο τελος κολησαν και την ρετσινια (κατ αυτους) πως στις εθελοντικες ομαδες πανε μονο οι «Καμιζικοι». Κατι σαν προειδοποιηση προς τους μη Καμιζικους να μην δρασουν γιατι θα χρησιμοποιηθουν απο τον αντιπαλο.

Απο την πλευρα των εθελοντων-τριων  ομως  δεν μπορεσαμε να κρατησουμε αμυνα απεναντι σε αυτες τις επιθεσεις. Καποιοι -ες απογοητευτηκαν , κουραστηκαν, θυμωσαν με οσα λεγωνταν ενατιον μας. Ειναι και τα προβληματα του καθενος μπροστα στην κριση, ο κοσμος απομακρυνθηκε.

Και ομως κραταμε ακομα.

Στο Χελι ειμαστε ενεργοι και δραστηριοι. Ο παλιος πυρηνας των εθελοντων -τριων  υπαρχει και τρεχει οσο μπορει.Η φωτια σιγοκαιει εκει στην ακρη. Θα ξανααναψει ναστε σιγουροι.

http://ermionidanakiklosi.blogspot.com/2011/12/blog-post.html

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Εθελοντικά Μαθήματα Κεντήματος από την κυρία Έφη Ξυφτέρη

Θέλω να σας ενημερώσω τα εξής :
Πήρα μια πρωτοβουλία να απευθυνθώ στο Δήμο προκειμένου να αναλάβω ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ τη δημιουργία ενός τμήματος εκμάθησης κεντήματος.
Σκοπός μου είναι, η αγάπη και η όποια γνώση με συνδέει με το κέντημα να τις μεταδώσω σε κάθε ενδιαφερόμενη, νέα ή μεγαλύτερη, άπειρη ή έμπειρη.
Οι γνώσεις μου αποκτήθηκαν από διάφορα σεμινάρια που έχω παρακολουθήσει από τα φοιτητικά μου χρόνια μέχρι και πρόσφατα.
Σε πρώτη φάση θα δείξω μαθήματα Λευκαδίτικου κεντήματος και στη συνέχεια την τεχνική του Λασέ.
Οποιαδήποτε από σας ενδιαφέρεται, τα μαθήματα και οι συναντήσεις μας θα γίνονται κάθε Δευτέρα απόγευμα 4- 7μμ σε αίθουσα απέναντι από το Λαογραφικό μουσείο Κρανιδίου.
Επιπλέον όποια κυρία επιθυμεί να διευρύνουμε τα είδη κεντήματος, τις τεχνικές και τις γνώσεις μας κι σε άλλα είδη χειροτεχνίας μπορεί να έρθει να το συζητήσουμε. 
Στόχος είναι να μάθουμε, να αναβιώσουμε, να διασώσουμε και να μεταδώσουμε τις γνώσεις μας σε κάθε ενδιαφερόμενη.
Πάντα πίστευα ότι η ενασχόληση με το κέντημα δίνει μια απερίγραπτη ψυχική ικανοποίηση και μπορεί να απολαύσεις ένα υπέροχο ταξίδι μέχρι την ολοκλήρωση του «έργου» που έχεις καταπιαστεί!
Μακροπρόθεσμα μπορούμε να δημιουργήσουμε και ένας είδος «Λέσχης Χειροτεχνίας» όπου άτομα με κοινά ενδιαφέροντα να μπορούν να συναντώνται και να δημιουργούν και γιατί όχι να επεκτείνουν και επαγγελματικά τη δραστηριότητα αυτή!
Να ευχαριστήσω το Δήμο Ερμιονίδας για την άμεση ανταπόκριση και υποστήριξη της προσπάθειας καθώς και την παραχώρηση της αίθουσας!
Σας περιμένω από κοντά!
Με αγάπη
Ευτυχία Ξυφτέρη
Τελος με αφορμη ολα τα παραπανω θα ειθελα να αναφερθω σε μα σημαντικη κατα την γνωμη μου κινηση την

Υιοθεσια τοπων πολιτισμου

και φυσικης ομορφιας

Μελη της ομαδας

Ερμιόνη
Για το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο Ερμιόνης: Μερτύρης Σταμάτης ( βοηθός Δαμαλίτης Στ.)
Σπηλιά Βιτόριζας και παλιός μύλος στο Μπίστι: Μάκης Δημαράκης  ( βοηθός Δαμαλιτης Στ.)
Κρανίδι
Για τους μύλους στον μυλότοπο Κρανιδίου: Άμυ Μονά, Τέτα Μονά, Ανδριάννα Ηλιού.
Για τα πηγάδια Πύργου Μιλίνδρας Κρανιδίου: Σοφικίτης Αντώνης, Σοφικίτου Γιούλα,
Αλεβίζου Αγγελική.
Γκούρι –Βιτόριζα: Καμιζή Ρένα, Καμιζή Καλλιρόη.
Πιγάδι Σκούρας: Αλεβίζου Αγγελική
Δίδυμα
Μνημεία Διδύμων (γενικά) Κονδύλης Παναγιώτης (καπετάνιος)
Μονή Αυγού: Αντουλινάκης Σπύρος, Κοτσοβός Γιώργος, Κοτσοβού Κατερίνα
Κοιλάδα
Υγροβιότοπος Κοιλάδας: Αθανασίου Άγγελος και η σύζυγός του Φράνσις.
Σπήλαιο Φράγθι: Μπασιμακοπούλου Αικατερίνη, Ηλιού Παναγιώτης, Καμιζή Καλλιρόη
Ηλιόκαστρο
Γέφυρα «Δέσης» -Μύλος Γεωργίου – Προσκυνητάρι «Καλπάκη»
Δαγρές Γιάννης, Κατσαΐτης Μάκης.
Πορτοχέλι
Αρχαία πόλης των Αλιέων:Παπαστεργίου Γιάννης.Βυζαντινός Ι. Ναός Αγίας Τριάδας: Βλαχογιάννη Μένια

Ο κ Παπαστεργιου το καλοκαιρι φροντισε για τον καθαρισμο της αρχαιολογικης περιοχης των Αλιεων κοντα στη Θαλασσα.
Ομως χτες πηγα για αλλη μια φορα στον ναο της Αγ Τριαδας στη Πικροδαφνη.
Δεν ξερω αν το προβλημα εινα προσφατο η παλιοτερο αλλα καποιοι αρμοδιοι πρπει να ελεγξουν μηπως απο τον τρουλο περνανε νερα. Ισως καποιο κεραμιδι δεν ξερω . Σε πολλα σημεια οι σοβαδες εχουν φουσκωσει.Και πανω απο την εισοδο εχει ρωγμες

Απο την σελιδα του Δημου Ερμιονιδας

Μηπως θα επρεπε να σκεφτουμε την ιδρυση ενος Μουσειου στην Ερμιονιδα απο το Φραγχθι στο 1821; 

Η βυζαντινη και Μεσαιωνικη περιοδος της Ερμιονιδας ειναι ενα τοπιο που μπορει να διερευνηθει περισσοτερο και πιθανα σε συνεργασια με Πανεπιστημια να γινουν καποιες διατριβες για αυτη τη περιοδο.

Μονη Αυγου,  σπηλια Διδυμων, καστρο θερμησιας , Βυζαντινες εκκλησιες..

Αγ Τριαδα Πικροδαφνη 1244 μΧ

Ο παλαιότερος γνωστός χρονολογημένος σταυρεπίστεγος ναός στον Ελλαδικό χώρο

ζωγράφος “Ιωάννης εκ μεγαλοπόλεως Αθηνών”

http://www.kranidi.gr/

Τα ψηφιδωτά της Ερμιόνης

      Πραγματοποιήθηκε σήμερα αποξήλωση – καθαριότητα, από συνεργείο του Δήμου Ερμιονίδας με την επίβλεψη επιμελητών της Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, στο οικόπεδο στο οποίο έχουν αποκαλυφθεί τα ερείπια Βυζαντινής Βασιλικής Εκκλησίας δίπλα στο παλαιό δημοτικό σχολείο, που φιλοξενεί σήμερα το δημοτικό κατάστημα Ερμιόνης.

     Την προηγούμενη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε στην Ερμιόνη, με πρωτοβουλία του Δημάρχου Δημήτρη Καμιζή συνάντηση και συνεργασία με τον Διευθυντή της Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Πελοποννήσου κ. Αθανασούλη. Το περιεχόμενο της συνάντησης ήταν η συντήρηση και ανάδειξη των ψηφιδωτών του Ναού της Βασιλικής, τα οποία φυλάσσονται σε παρακείμενη αποθήκη.

ΜΟΝΗΑΥΓΟΥ

ΑΓΤΡΙΑΔΑΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗ

Ξεκιναω ενα καινουργιο αδερφο ιστολογιο για την καταγραφη οσων πληροφοριων εχω για την Μονη Αυγου  http://moniavgou.blogspot.com/

Σιγα σιγα θα το εμπλουτισω με πλουσιο φωτογραφικο υλικο που υπαρχει και οσα ιστορικα στοιχεια διαθετω. Οποιος-α θελει και μπορει να βοηθησει εδω ειμαστε.

Σχετικες αναρτησεις

http://enoriadidymon.blogspot.com/2009/10/blog-post_20.html

http://www.asklipieio.gr/Default.aspx?tabid=391

ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΚΗ

ΟΡΕΙΒΑΣΙΑ

Ιερά Μονή Αυγού

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΥΓΟΥ (ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ)

Η Μονή Αυγού είναι σφηνωμένη στις βορεινές πλαγιές του όρους Αυγό, προς τη χαραδροκοιλάδα
του ποταμού Ράδου, σε μια τοποθεσία που οι ντόπιοι ονομάζουν «βράχια».
Στη Μονή οδηγεί χωματόδρομος 10 χλμ. περίπου από το χωριό Πελεή,
που βρίσκεται πάνω στον επαρχιακό δρόμο Λυγουριού – Κρανιδίου.

 

 
 

Το Μοναστήρι είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο το Μυροβλύτη. Πολλές εικασίες υπάρχουν γύρω από την προέλευση του ονόματος τη Μονής Αυγού. Η πιο εκλαϊκευμένη αναφέρεται στην παράδοση της πίστης για το άθραυστο αυγό, αλλά επικρατέστερη είναι εκείνη που σχετίζεται με το όρος Αυγό, όπου είναι κτισμένη (σε πολλές τοπικές διαλέκτους η λέξη «αυγό» σημαίνει γυμνή κορυφή).

Η Μονή ανήκει στις βυζαντινές αρχαιότητες της περιοχής, αποτελώντας αξιόλογο παράδειγμα Μονής των βράχων. Παρέμεινε άγνωστη στους αρχαιολογικούς κύκλους μέχρι την κήρυξή της σε ιστορικό διατηρητέο μνημείο από τον Γ. Σωτηρίου στα 1925. Η Μονή τοποθετείται χρονολογικά σαν σύνολο στο 14ο αιώνα, ενώ στους υπόσκαφους και σπηλαιώδεις χώρους μέσα στα βράχια βρίσκονται τα προγενέστερα από την ίδρυσή της ασκητήρια. Οι σωζόμενες τοιχογραφίες στη μικρή σπηλιά στα ανατολικά του βράχου ανάγονται στον 11ο αιώνα κατά τον Γ. Σωτηρίου.

Στα βορεινά του όρους Αυγό, στο οροπέδιο της Τραχειάς και δυτικά του στην πεδιάδα των Ιρίων, κατάκεινται ερείπια αρχαίων φρουρίων και μεσαιωνικών κτισμάτων, μαρτυρώντας ότι η οχυρή και εύφορη αυτή περιοχή, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο παρελθόν. Τα διάσπαρτα ερείπια στο περιβάλλον της Μονής και η θέση τους στο χώρο θυμίζουν φρουριακό συγκρότημα. Ο φρουριακός χαρακτήρας της Μονής, εκτός από τη θέση της στο φρύδι του γκρεμού, δίνεται και από τα υπερυψωμένα κτίσματα με τις πολεμίστρες και τα πώρινα φουρούσια, που διαμορφώνονται στις φυσικές κοιλότητες του βράχου, αριστερά της εισόδου του κυρίου κτίσματος.

Το κυρίως κτίσμα της Μονής, που είναι υπόσκαφο στα βράχια, αποτελείται από ισόγειο, δύο ορόφους με κελιά και βατό σήμερα δώμα, απ’ όπου προεξέχει ο τρούλος και μια καμάρα του καθολικού που βρίσκεται στο δεύτερο όροφο της Μονής. Το καθολικό είναι δισυπόστατο, δηλ. είναι αφιερωμένο σε δύο αγίους, γεγονός που συνηθιζόταν στις ενετοκρατούμενες περιοχές κατά το 16ο αιώνα. Το νότιο τμήμα του, που είναι εξ ολοκλήρου διαμορφωμένο μέσα στο βράχο, είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο το Μυροβλύτη, ενώ το βορεινό του τμήμα, που έχει θέση πλαγίου νάρθηκα, είναι αφιερωμένο στους Αγίους Θεοδώρους και φέρει τοιχογραφίες του 17ου αιώνα. Οι δύο ναΐσκοι χωρίζονται με δίλοβο άνοιγμα, το οποίο στηρίζεται σε κολόνα, που φέρει ιωνικό κιονόκρανο.

Η Μονή πήρε μέρος στον Αγώνα του 1821. Ο αρχιμανδρίτης Διονύσιος, μοναχός της Μονής, υπηρέτησε ως έφεδρος υπό τις διαταγές του Αρσενίου Κρέστα, του γνωστού Παπαρσένη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Μονή πυρπολήθηκε από τον Ιμπραήμ στις 15 Ιουνίου 1825. Επαναλειτούργησε μετά την απελευθέρωση, αλλά διαλύθηκε το 1833 με απόφαση των τότε Αρχών. Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία από την Π. Μοσχονά, με Βασιλικό Διάταγμα που εκδόθηκε στα χρόνια της αντιβασιλείας του Όθωνα, διαλύθηκαν όσα μοναστήρια είχαν λιγότερο από έξι μοναχούς. Έτσι, αποφασίστηκε η διάλυση της Μονής Αυγού, παρά την καλή οικονομική της κατάσταση, συγχρόνως με άλλες τέσσερις Μονές του νομού Αργολίδας.

Η αξιόλογη περιουσία της, όπως καταγράφεται σε πίνακες του 1833, οι οποίοι βρίσκονται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, εκποιήθηκε και τα αντίστοιχα έσοδα πέρασαν στο Δημόσιο Ταμείο. Τα ιερά κειμήλιά της δεν αναφέρεται πού κατέληξαν. Σε έγγραφο του 1830 του τότε ηγουμένου της Μονής Ζωοδόχου Πηγής Ιωάσαφ Οικονόμου, αναφέρεται ότι κατά τη δεύτερη επιδρομή των Αλβανών στα 1779, απωλέσθηκαν όλοι οι πολύτιμοι κώδικες των μοναστηριών της περιοχής.

Όπως προκύπτει από έγγραφα, που βρίσκονται στα Αρχεία του νομού Αργολίδας, το καθολικό της Μονής κάηκε το Δεκέμβριο του 1854.

Σήμερα, η Μονή ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Ύδρας – Σπετσών – και Αιγίνης με έδρα την Ύδρα.

http://www.motoridersclub.com/el/node/643

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009

Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου (Μονή Αβγού) – Αργολίδας

 

Το Μοναστήρι είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο το Μυροβλύτη. Πολλές εικασίες υπάρχουν γύρω από την προέλευση του ονόματος τη Μονής Αυγού. Η πιο εκλαϊκευμένη αναφέρεται στην παράδοση της πίστης για το άθραυστο αυγό, αλλά επικρατέστερη είναι εκείνη που σχετίζεται με το όρος Αυγό, όπου είναι κτισμένη (σε πολλές τοπικές διαλέκτους η λέξη «αυγό» σημαίνει γυμνή κορυφή).

Η Μονή ανήκει στις βυζαντινές αρχαιότητες της περιοχής, αποτελώντας αξιόλογο παράδειγμα Μονής των βράχων. Παρέμεινε άγνωστη στους αρχαιολογικούς κύκλους μέχρι την κήρυξή της σε ιστορικό διατηρητέο μνημείο από τον Γ. Σωτηρίου στα 1925. Η Μονή τοποθετείται χρονολογικά σαν σύνολο στο 14ο αιώνα, ενώ στους υπόσκαφους και σπηλαιώδεις χώρους μέσα στα βράχια βρίσκονται τα προγενέστερα από την ίδρυσή της ασκητήρια. Οι σωζόμενες τοιχογραφίες στη μικρή σπηλιά στα ανατολικά του βράχου ανάγονται στον 11ο αιώνα κατά τον Γ. Σωτηρίου.

Στα βορεινά του όρους Αυγό, στο οροπέδιο της Τραχειάς και δυτικά του στην πεδιάδα των Ιρίων, κατάκεινται ερείπια αρχαίων φρουρίων και μεσαιωνικών κτισμάτων, μαρτυρώντας ότι η οχυρή και εύφορη αυτή περιοχή, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο παρελθόν. Τα διάσπαρτα ερείπια στο περιβάλλον της Μονής και η θέση τους στο χώρο θυμίζουν φρουριακό συγκρότημα. Ο φρουριακός χαρακτήρας της Μονής, εκτός από τη θέση της στο φρύδι του γκρεμού, δίνεται και από τα υπερυψωμένα κτίσματα με τις πολεμίστρες και τα πώρινα φουρούσια, που διαμορφώνονται στις φυσικές κοιλότητες του βράχου, αριστερά της εισόδου του κυρίου κτίσματος.

Το κυρίως κτίσμα της Μονής, που είναι υπόσκαφο στα βράχια, αποτελείται από ισόγειο, δύο ορόφους με κελιά και βατό σήμερα δώμα, απ’ όπου προεξέχει ο τρούλος και μια καμάρα του καθολικού που βρίσκεται στο δεύτερο όροφο της Μονής. Το καθολικό είναι δισυπόστατο, δηλ. είναι αφιερωμένο σε δύο αγίους, γεγονός που συνηθιζόταν στις ενετοκρατούμενες περιοχές κατά το 16ο αιώνα. Το νότιο τμήμα του, που είναι εξ ολοκλήρου διαμορφωμένο μέσα στο βράχο, είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο το Μυροβλύτη, ενώ το βορεινό του τμήμα, που έχει θέση πλαγίου νάρθηκα, είναι αφιερωμένο στους Αγίους Θεοδώρους και φέρει τοιχογραφίες του 17ου αιώνα. Οι δύο ναΐσκοι χωρίζονται με δίλοβο άνοιγμα, το οποίο στηρίζεται σε κολόνα, που φέρει ιωνικό κιονόκρανο.

Η Μονή πήρε μέρος στον Αγώνα του 1821. Ο αρχιμανδρίτης Διονύσιος, μοναχός της Μονής, υπηρέτησε ως έφεδρος υπό τις διαταγές του Αρσενίου Κρέστα, του γνωστού Παπαρσένη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Μονή πυρπολήθηκε από τον Ιμπραήμ στις 15 Ιουνίου 1825. Επαναλειτούργησε μετά την απελευθέρωση, αλλά διαλύθηκε το 1833 με απόφαση των τότε Αρχών. Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία από την Π. Μοσχονά, με Βασιλικό Διάταγμα που εκδόθηκε στα χρόνια της αντιβασιλείας του Όθωνα, διαλύθηκαν όσα μοναστήρια είχαν λιγότερο από έξι μοναχούς. Έτσι, αποφασίστηκε η διάλυση της Μονής Αυγού, παρά την καλή οικονομική της κατάσταση, συγχρόνως με άλλες τέσσερις Μονές του νομού Αργολίδας.

Η αξιόλογη περιουσία της, όπως καταγράφεται σε πίνακες του 1833, οι οποίοι βρίσκονται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, εκποιήθηκε και τα αντίστοιχα έσοδα πέρασαν στο Δημόσιο Ταμείο. Τα ιερά κειμήλιά της δεν αναφέρεται πού κατέληξαν. Σε έγγραφο του 1830 του τότε ηγουμένου της Μονής Ζωοδόχου Πηγής Ιωάσαφ Οικονόμου, αναφέρεται ότι κατά τη δεύτερη επιδρομή των Αλβανών στα 1779, απωλέσθηκαν όλοι οι πολύτιμοι κώδικες των μοναστηριών της περιοχής.

Όπως προκύπτει από έγγραφα, που βρίσκονται στα Αρχεία του νομού Αργολίδας, το καθολικό της Μονής κάηκε το Δεκέμβριο του 1854.

Σήμερα, η Μονή ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Ύδρας – Σπετσών – και Αιγίνης με έδρα την Ύδρα.

ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΕΣ

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009

Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου (Μονή Αβγού) – Αργολίδας

http://bs-ba.facebook.com/topic.php?uid=48209544723&topic=7059

Μηδεν νερο στο τριποταμο. Παρ ολες τις καταρακτωδεις βροχες το φαραγγι του Μπεντενιου καταξερο .

Ο Σελας ποταμος κοιμαται(Φως «Σέλας, ήλιος, ελλά = λαμπάδα», σύμφωνα με τον Π. Χρήστου. Οι Σελλοί ή Ελλοί ήταν «ομηρική φυλή», η οποία «…εκπεμπόμενη εκ της Ηπείρου δια των διόδων της Πίνδου έδοσεν εις το νότιον τμήμα της Βαλκανικής το όνομα Ελλάς και εις τους κατοίκους το όνομα Έλληνες…» σύμφωνα με τον Κ. Φαλτάιτς.)

Και ομως (με βαση ποιες μετρησεις αφου δεν ειχαμε μετεωρολογικο σταθμο τοτε ) προγραμματιζεται λιγο ψηλοτερα στη Τζερτζελια μεγαλο φραγμα υδατο δεξαμενη που θα υδρευσει την Ερμιονιδα;

Θα βοηθουσε πολυ η δικτυακη δημοσιευση της μελετης για να καταλαβουμε και μεις οι πολιτες τι ακριβως προτεινουν οι επιστημονες.

Τελη Οκτωβρη βροχερο φθινοπωρο και σταγονα νερο.

Αν επιβεβαιωθουν τα στοιχεια που προβλεπουν αλλαγη του κλιματος λογω θερμοκηπιου καθε ποτε θα γεμιζει αυτη η δεξαμενη και για ποσο θα κρατα νερο.

Αν θελουμε να κανουμε κατι σωστο ας δουμε την φυση.

Μικρες λεκανες καθυστερησης της απορροης των ορμητικων νερων του χειμμαρου.Οι βροχες θα γινωνται ολο και λιγωτερες ολο και πιο τροπικες.

Βαθρες, λιμνες, καταρρακτες αυτο εχει στο φαραγγι αυτο να κανουμε και εμεις. Να μην επιβαρυνουμε τον πυθμενα του φαραγγιου σε ενα σημειο με μεγαλο βαρος που μπορει να προκαλεσει κατολισθησεις.

Να αφησουμε το νερο να συνεχισει το ταξιδι του μεχρι τα Ιρια. Αλλιως αυτο το μονοπατι των δεντρων αυτο το μοναδικο καταφυγιο ζωης θα πεθανει.

Το φαραγγι του Μπεντενιου ειναι ενα μοναδικο μνημειο φυσικης  ομορφιας ενα ιστορικο μονοπατι (εδω τα συνορα Ερμιονιδας Επιδαυρου) ενα τοπιο αγριο με το μοναστηρι του 11 αιωνα να δεσποζει αγερωχο απομειναρι αλλοτινων καιρων κομματι της Βυζαντινης μας κληρονομιας. 2009

Το μοναστηρι που κινησεις πολιτων απο ολη την Αργολιδα συγκεντρωθηκαν διεκδικωντας την αναστηλωση του τo 1991 kai 1992.

Η φωτο ειναι απο την πρωτη συγκεντρωση με συμμετοχη συναγωνιστων απο την Αλλη προταση στο Ναυπλιο και Αργειτες καθως και πολιτες -σες απο την Ερμιονιδα.

Τοτε το μοναστηρι ηταν μισογκρεμισμενο και καθε μερα που περνουσε επεφτε κι αλλο

Σημερα ειναι ετσι

Τον επομενο χρονο 1992 ξαναβρεθηκαμε αλλα οχι ολοι.

Κατηφοριζοντας τον χωματοδρομο προς δυποταμο απο την Μονη Αυγου δοκιμασαμε ολοι (και ο σκυλος μας) Κουμαρα.

Σε ενα σημειο ειναι πολλες κουμαριες αλλα γενικα ολη η πλαγια ειναι καταφυτη απο κουμαριες.

Πιο κατω σε ενα πλατωμα βρηκαμε πολλους κιτρινους κροκους.

Μονο σε εκεινο το σημειο πουθενα αλλου. Αναμεσα τους και μια μεγαλη χελωνα.

Παντου στον δρομο σημαδια απο μικρα φυτοφαγα ζωακια , βοσκηση δεν υπαρχει αλλα τσουβαλια απο ζωοτροφες (προσφατα αλλα και παλιοτερα) ειναι ριγμενα στο πλαι του δρομου

Σε αλλο σημειο πολλοι ασπροι κροκοι.Εδαμε και εναν μωβ

Κατα τοπους ασπρες και κιτρινες μαργαριτες.

Ειδικος στα φυτα δεν ειμαι αλλα το μερος μου φαινεται φθινοπωρινος θησαυρος για τους φυσιολατρες.

Αν η εκκλησια θελει μπορει  να διαμορφωσει τα κελια σε ξενωνες (ο ξενωνας απεναντι μπορει να γινει εστιατοριο για τους φιλοξενουμενους )και να τα διαθετει με πολυ μικρο αντιτιμο (οπως στα ορεινα καταφυγια) σε ομαδες φυσιολατρικες για περιηγηση.

Μια πολυ ωραια διαδρομη θα ειναι η καταβαση του φαραγγιου μεχρι την παραλια των Ιριων.

Ακομα πιστευω πως αν μαθουν το μερος λεσχες αναρηχητων απο ολο τον κσομο θα το ερωτευτουν.

Με λιγη οργανωση και το μερος θα γινει γνωστο στους καταλληλους ανθρωπους (περιπατητικους συλλογους -φυσιολατρες) και ενα μικρο εσοδο θα υπαρχει για την συντηρηση του μοναστηριου και μιας και θα ειναι κατοικισιμο εστω περιστασιακα θα μεινει συντηρημενο και δεν θα πανε χαμενα τα χρηματα που ξοδευτηκαν για την αναστηλωση.

Μια μικρη σημαντικη λεπτομερεια.Για να παει φως σε πεντε γλομπους εχουν στηθει αναμεσα στα δεντρα κολωνες και καλωδια που μεταφερουν ηλεκτρικο ρευνα στο μοναστηρι απο εκκλησια απεναντι στα Καρναζεικα.

Ειναι τοσο δυσκολο να καλυφθουν οι ενεργειακες αναγκες με φωτοβολταικα η μια μικρη ανεμογεννητρια ; Ειδαμε φετος το καλοκαιρι να ξεκινουν ξανα και ξανα φωτιες απο κολωνα της ΔΕΗ στην Χινιτσα.

Η καταστροφη αυτου του δασους για να αναψουν τρεις γλομποι δυο φορες τον χρονο θα ειναι πραγματικα λυπηρη.

Λιγο πριν το τελος του δρομου στην επιστροφη και πριν την δεξαμενη εχει πολλα μεγαλα λευκα μανιταρια http://en.wikipedia.org/wiki/Mushroom

http://laspistasteria.wordpress.com/2007/11/04/koumaro/

Οικογένεια: Ericaceae
Γένος: Arbutus
Είδος :Κουμαριά (Arbutus Unedo)
Έξω, το δέντρο είναι γνωστό ως: Strawberry Tree

nht1.jpg

Η κουμαριά είναι ένα από τα ωραιότερα φυτά της ελληνικής χλωρίδας. Είναι μεσογειακό είδος , αρκετά διαδεδομένο σε όλες τις χώρες της μεσογείου . Ακόμη υπάρχει στην Ιρλανδία ως ιθαγενές φυτό, (άλλα όχι στην Αγγλία).
Η κουμαριά αναπτύσσεται σε όλη την Ελλάδα στην ζώνη των αείφυλλων – πλατύφυλλων, που εκτείνεται μέχρι 1.000 μ. υψόμετρο. Την συναντάμε σε θαμνώνες και δάση, σε ξηρές και πετρώδεις πλαγιές.
yh.jpg
Επειδή θεωρείτε άριστο καλλωπιστικό φυτό έχει μεταφερθεί σε όλο τον κόσμο. (Αμερική , Αυστραλία κ.λ.π.)
Είναι αειθαλές φυτό (δεν ρίχνει ποτέ τα φύλλα της) στην Ελλάδα είναι συνήθως θάμνος που μπορεί να φτάσει μέχρι τα 3 μέτρα, αλλά στις άλλες χώρες γίνεται δέντρο-ειδικά αυτά που χρησιμοποιούν ως καλλωπιστικό φυτό- που μπορεί να φτάσει και τα 10 μέτρα ύψος.
Όσοι είστε από μεγάλες πόλεις, αν νομίζετε ότι δεν έχετε δει ποτέ κουμαριά, κάνετε μεγάλο λάθος. Έχετε προσέξει κάποια κλαδιά που πωλούνται τα Χριστούγεννα με καρφωμένα στις άκρες των κλαδιών ένα βαμμένο με κόκκινη λαδομπογιά φιρίκι; Αυτά τα κλαριά είναι από κουμαριά. fffry.jpg
Πολλαπλασιάζεται με σπόρους που πέφτουν από τους καρπούς της στο έδαφος.
Γι αυτό θα παρατηρήσει κανείς ότι σε σημεία που είναι κουμαριές γύρω από το φυτό υπάρχουν πολλά μικρά φυτά. Για να αναπτυχθεί χρειάζεται ήλιο.
Η κουμαριά (Arbutus unedo) έχει στην κομοστέγη της συγχρόνως άνθη, άγουρους και ώριμους καρπούς (σε πολύ λίγα φυτά ή δέντρα συμβαίνει αυτό).
Ένα εσπεριδοειδές που το κάνει αυτό είναι η πορτοκαλιά, ποικιλία Valencia.
uu.jpg
Τα άνθη της είναι συνήθως λευκά και πιο σπάνια κόκκινα, τα οποία κρέμονται σε ταξιανθίες. Μοιάζουν με καμπανούλες, και ανθίζουν δύο φορές το χρόνο (Μάιο και Σεπτέμβριο). Γονιμοποιούνται από μέλισσες και το μέλι της κουμαριάς είναι συνήθως πικρό.
maw.jpg
Ο καρπός της είναι σαρκώδης ρόγα –δρυπη-, μεγέθους 1-2 εκατοστά , ο οποίος, πριν ωριμάσει είναι κίτρινος και σιγά σιγά με την ωρίμανση μετατρέπεται σε κατακόκκινο.
Η επιφάνεια του καρπού είναι άγρια-κοκκώδης θα έλεγα- και θα ωριμάσει (φθινόπωρο) στη στιγμή που αρχίζει η ανθοφορία για την επόμενη καρποφορία.
Περιέχουν αρκετή ποσότητα σπόρων στο εσωτερικό τους.
mjj.jpg

Βασικό: Τρώγονται, αφού ωριμάσουν καλά. (έχει σημασία, θα το εξηγήσω παρακάτω).

Θεωρώ ότι είναι ένα από τα πιο γευστικά φρούτα της φύσης. Αν και οι γνώμες διίστανται για την γεύση των κούμαρων, από αρχαιοτάτων χρόνων.
Άλλοι νομίζουν ότι δεν είναι καν φαγώσιμοι οι καρποί.
Οι αρχαίοι έλληνες δεν τα προτιμούσαν ιδιαίτερα. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ο Ρωμαίος επιστήμονας (φυσικός φιλόσοφος) και ιστορικός, περίφημος κυρίως από το έργο του «Φυσική Ιστορία» (Naturalis Historia) , έδωσε το λατινικό όνομα της κουμαριάς. Το όνομα «unedo» προέρχεται από το λατινικό «unum edo» που σημαίνει «τρώω ένα, μόνο».
Εδώ να πω δυο λόγια για το πότε πρέπει να τρώγονται τα κούμαρα. Δεν πρέπει να καταναλώνονται όταν δεν έχουν ωριμάσει πλήρως. Δηλ. για να καταναλωθεί, θα πρέπει να είναι κατακόκκινος ο καρπός και πολύ μαλακός στην αφή. Ακόμη πρέπει να αποφεύγουμε να τρώμε υπερώριμους καρπούς.
Επειδή το κούμαρο ωπερωριμαζει πολύ γρήγορα, μπορεί να ξινίσει (να γίνει ζύμωση της σάρκας και να σχηματισθεί αλκοόλη) στο δέντρο, χωρίς εξωτερικά να δούμε κάτι ιδιαίτερο. Αν φάμε αρκετούς τέτοιους καρπούς, κινδυνεύουμε σοβαρά από δηλητηρίαση. Αν δεν έχει ωριμάσει πλήρως το κούμαρο, θα πρέπει να αποφεύγουμε να το τρώμε γιατί κατανάλωση αρκετών καρπών μπορεί να προκαλέσει τάση για εμετό και αναγούλα.
Το φυτό μας προειδοποιεί πλήρως για το πότε πρέπει να τρώμε ένα κούμαρο.
Αν δεν έχει ωριμάσει αρκετά είναι αρκετά στυφό και άγευστο, αν δε έχει ωριμάσει πάρα πολύ, έχει άσχημη γεύση.
Αλλά, στην πλήρη ωρίμανση του είναι ένας πολύ εύγεστος και εκλεκτός καρπός.

Και βέβαια , επειδή δεν αντέχει καθόλου μετά τη συγκομιδή , ο καλύτερος τρόπος να τα φάει κάποιος είναι κατευθείαν από το δέντρο.
koy1.jpg
Είναι η αγαπημένη τροφή των πουλιών, χαρακτηριστικά οι κότσυφες τρελαίνονται να τα τρώνε, (κουμαροφάγα τα αναφέρει ο Αριστοφάνης στους «Όρνιθες») αλλά και του αγριογούρουνου , των αρκούδων κ.α.

jus.jpg

Παράλληλα από τα κούμαρα φτιάχνονται , εξαιρετικό τσίπουρο –σε πολλές περιοχές της Ελλάδας στα χρόνια του μεσοπολέμου και νωρίτερα έφτιαχναν και μάλιστα τα τελευταία χρόνια σε πολλές περιοχές αρχίζουν πάλι να το φτιάχνουν ), λικέρ, κονιάκ, (στην Πορτογαλία κάνουν ένα δυνατό κονιάκ με το όνομα medronho) καθώς και γλυκά του κουταλιού ή μαρμελάδα.
Ακόμη η κουμαριά είναι γνωστή για τις φαρμακευτικές της ιδιότητες, (σηπτικές και διουρητικές ).
Ο Iπποκράτης χρησιμοποιούσε τα κούμαρα για την αντιμετώπιση της θρομβοφλεβίτιδας. Πριν από 60 χρόνια απομονώθηκαν από τα κούμαρα οι πρώτες κουμαρίνες, τα σημερινά αντιπηκτικά που δίνονται σε θρομβώσεις.
Τα φύλλα και ο τραχύς φλοιός της κουμαριάς χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα στη φαρμακευτική και στη Βαφική.
Η κουμαριά είναι ανθεκτική στη φωτιά και αυτό της δίνει ένα πλεονέκτημα να χρησιμοποιηθεί σε αναπλάσεις εκτάσεων.
Μια αρκούδα και μια κουμαριά, ή καλύτερα ένα madroño (έτσι λένε την κουμαριά στην Ισπανία), είναι το σύμβολο της πόλης της Μαδρίτης.
Εδώ, σε ένα πίνακα του Ιερώνυμος Μπος, λεπτομέρεια από «The Garden of Earthly Delights» (Ο κήπος των επίγειων απολαύσεων) , το μεσαίο τμήμα ενός τρίπτυχου και απεικονίζει τη δημιουργία της γης και την αμαρτία.
Δεσπόζουσα θέση στα φρούτα έχουν τα κούμαρα και γι’ αυτό ο πίνακας στην Ισπανία είναι γνωστός και ως ο πίνακας με τα κούμαρα. Εκτίθεται στο Museo del Prado στη Μαδρίτη.
Δεξιά απεικονίζεται η κόλαση και αριστερά ο παράδεισος (ο κήπος της Εδέμ) -δεν φαίνονται εδώ-.

b.jpg

http://users.sch.gr/kassetas/zzzzTREES5.htm

Κούμαρο μέλι
κι ο κότσυφας άπληστος
ο κερομύτης

Γιώργης Παυλόπουλος, χαικού.

Η Ελισάβετ, παιδί της Ραψάνης,  τις κουμαριές τις ήξερε απέξω και ανακατωτά, εκείνος, όμως, στα χρόνια της αθωότητας τα κόκκινα κούμαρα τα είχε δει και τα είχε δοκιμάσει αλλά δεν είχε ποτέ συναντήσει τα δέντρα. Μαζί τους γνωρίστηκε πολλά χρόνια μετά, σε μια από τις ελάχιστες αναρριχήσεις του στον  Όλυμπο, εκεί στα χαμηλά, μαζί με τα πρώτα πουρνάρια και τους κέδρους. Μια ακόμα συνάντηση έγινε και στον Παρνασσό, σε εποχή που τα κούμαρα έκαναν ακόμα πιο εμφανή την παρουσία της .  Και οι κουμαριές, μολονότι αειθαλείς, του άρεσαν. Πανάρχαιοι κάτοικοι στα «δικά του» πατρώα εδάφη, παλιάς Ελλάδας και Μικρασίας, οι κουμαριές είναι ντόπια χλωρίδα.

Οι Άγγλοι τη λένε Strawberry Tree, οι Γερμανοί Der Westliche Erdbeerbaum,  οι Γάλλοι L’Arbousier

Στη γλώσσα των βιολόγων κυκλοφορεί ως Arbutus unedo

http://kokkini-melissa.blogspot.com/2007/11/blog-post_02.html

Νοέμβριος

Το μήνα αυτό μεγάλη σημασία για τα μελίσσια μας έχει η κουμαριά που τώρα άρχισε ν ανθίζει.

Πολλές ποικιλίες σ όλη την Ελλάδα (αγριοκουμαριά-μαυροκουμαριά-γλυστροκουμαριά κλπ).

Τα άνθη της……..λευκοκιτρινωπά σαν καμπανούλες με το άνοιγμα από κάτω για να μην γεμίζουν βρόχινο νερό δίνουν γύρη και νέκταρ σε μεγάλες ποσότητες μέχρι αργά την άνοιξη.

Το μέλι της κουμαριάς είναι σκουρόχρωμο και με πικρή γεύση και έντονο ξεχωριστό ευχάριστο άρωμα. Βοηθά όμως να γίνουν τα μελίσσια και να βάλουν αρκετά αποθέματα για ξεχειμώνιασμα.

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Όταν ο καιρός συνεχίζεται γλυκός με νοτιάδες τα μελίσσια προλαβαίνουν και σφραγίζουν τα μέλια. Αν ο καιρός κρυώσει απότομα και τα μελίσσια κάνουν τη σφαίρα τότε τα τρυφερά μέλια (νέκταρ) που κουβαλούσαν οι μέλισσες και δεν πρόλαβαν να ωριμάσουν γίνονται επικίνδυνα για τα μελίσσια μας. Αρχίζουν να βράζουν, να ξινίζουν και να φουσκώνουν οι κερήθρες και τότε….¨κλαψτα Χαράλαμπε….¨. Αν συμβεί κάτι τέτοιο τα τελάρα με τα ανώριμα μέλια πρέπει να απομακρύνονται από τα μελίσσια μας.

Καρπός Κουμαριάς: πολύ θρεπτικός απο τον οποίο γίνεται και φοβερό τσίπουρο!!!

8 σχόλια:

chaniabee !!!! είπε…

δεν ξέρω για το μέλι τις κουμαριάς, αλλά για τα κούμαρα δίνω και τα ρέστα μου !!! συνήθως όταν μαζεύουμε τις ελιές υπάρχουν και κούμαρα και τότε τα τιμάω δεόντως!!

3 Νοεμβρίου 2007 9:31 π.μ.

Νίκος είπε…

Μέλι πολύ κουμαριάς δίνουν οι περιοχές οι δυτικές της Ηπείρου. Είναι και ζεστά και σχεδόν πάντα δίνει.3 Νοεμβρίου 2007 4:42 μ.μ.

parosbees είπε…Θεοδώση είσαστε τυχεροί που έχετε τέτοια νεκταροέκριση αυτή την εποχή.Γενικά πάντως πρέπει να ισχύει αυτό με τα ασφράγιστα μέλια και όχι μόνο της κουμαριάς και της ρίκας.Προσπαθώ πάντα τα τελάρα δίπλα στο γόνο να είναι μέλια που έχω απολεπίσει εγώ και με αυτό τον τρόπο λιγοστεύω τις πιθανότητες για μεγαλύτερη υγρασία μέσα στην κυψέλη με ότι αυτό συνεπάγεται.Εννοείται οτι αυτή η δουλιά γίνετε αργότερα (κατα τα μέσα του Δεκέμβρη.3 Νοεμβρίου 2007 7:13 μ.μ.

Κωστής είπε…Και τι γίνεται Θοδώση όταν μείνουν ασφράγιστα τα κουμαρόμελα τον Χειμώνα?Κωστής

4 Νοεμβρίου 2007 12:33 π.μ.

Όπως είδες και την απάντηση του Μάρκου «μεγαλύτερη υγρασία μέσα στην κυψέλη με ότι αυτό συνεπάγεται…» καθότι ο μεγαλύτερος εχθρός του μελισσιού είναι η υγρασία και όχι το κρύο. Επίσης ξινισμένα μέλια (σιρόπια) προκαλούν δυσεντερίες. Οι κερήθρες αν εγκαταλειφθούν (δεν επεξεργαστούν τα σιρόπια να ωριμάσουν να γίνουν μέλι) βράζουν όπως βράζουν τα κρασιά φουσκώνουν γίνονται διπλάσιες και μετά μουχλιάζουν. Ποιος θα ήθελε τέτοιες καταστάσεις μέσα το σπίτι του;;;4 Νοεμβρίου 2007 10:27 π.μ.

Νίκος είπε…

Ξυνίζουν.Η λύση είναι να τους βάλεις τα άδεια τελάρα στη μέση. Τα κουμαρόμελα τα σκεπάζουν και τα καταναλώνουν πρώτα. Αν εκεί που ξεχειμωνιάζουν έχει κουμαριές έτσι να τα δουλεύεις.5 Νοεμβρίου 2007 4:49 μ.μ.

skyrianbee είπε…

Ευχαριστώ όλους για τις πληροφορίες, κάνω διαχείμαση σε τόπο με πολλές κουμαριές.5 Νοεμβρίου 2007 7:56 μ.μ.

κωστής είπε…ΘΟΔΟΣΗ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!6 Νοεμβρίου 2007 11:10 π.μ.

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

//

http://www.iama.gr/ethno/crocus/ptsls.html

http://enoriadidymon.blogspot.com/2009/10/blog-post_20.html

Μπειτε να διαβασετε.

Πολυ σημαντικο μνημειο του πολιτισμου μας μερος της αλυσιδας που σχηματιζεται απο ναους μοναστηρια και καστρα του 1200 σε ολη την Ερμιονιδα.

Μια εποχη (αναμεσα στα τελη της  Βυζαντινης περιοδου  και την Τουρκοκρατια που ηρθε τριακοσια χρονια αργοτερα) ανεξερευνητη για μενα.

Οποιος-α  εχει σχετικες πληροφοριες και βιβλιογραφια ας στειλει σινιαλο.

Ετοιμαζω αφιερωμα στην αγαπημενη μονη και τον Σελαντα ποταμο οπου και σχεδιαζεται εδω και χρονια το φραγμα Τζερτζελιας.

Ετσι κι αλλιως θα γινει συντομα εκδρομη απο γνωστους και φιλους θα σας γραψω μερα και ωρα οποιοι μπορειτε ελατε.

Μια διαφωνια με τον καλο ιερεα.Οχι να μην σφραγγιστει η μονη.

Ξερω δικαιολογημενα υπαρχουν αυτες οι σκεψεις αλλα ολες οι εκκλησιες ειναι πια κλειδωμενες.

Παει η κορη μου να ανοιξει την πορτα και τιποτα.Ολες οι εκκλησιες ειναι κλειδωμενες απροσιτες στον περαστικο.Οι μυρωδιες , οι εικονες,  οι μνημες , το σκοταδι…

Δεν ειναι μονο χωροι θρησκευτικης συναθρησης και τελετων οι εκκλησιες να διατηρουνται σφραγγισμενες  και επιτηρουμενες.

Ο βανδαλος θα σπασει τις κλειδαριες θα γραψει με σπρευ στους τοιχους θα χαραξει το ονομα και ημερομηνια πανω στην εικονα θα βγαλει τα ματια των αγιων και θα ξησει την τοιχογραφια.

Τιποτα δεν τον σταματησε χιλιαδες χρονια τωρα.Μην γινουν οι εκκλησιες και τα ξωκλησια ακομα και η Αγια Μαρινα στα Διδυμα) φρουρια απορθητα στον διαβατη. Αυτη ειναι η γνωμη μου και να με συμπαθας παπα μου.

Αγ Γεωργιος Διδυμα

Στο ιστολογιο του γειτονα διαβασα μια πολυ ενδιαφερουσα καταθεση σχετικα με την ιστορία του χωριου μας  http://www.dimitriskamizis.blogspot.com/.

Παμε τριακοσια χρονια πισω(τουλαχιστον) λοιπον, απο την μεχρι σημερα αποδεκτη ημερομηνια ιδρυσης του Κρανιδιού, σε αυτη την  μαγικη ημερομηνια του 1200 μΧ .

Αν το Κρανιδι δωρηθηκε το 1288 μΧ σιγουρα προυπηρχε ο οικισμος και η ονομασια

Φαινεται πως η επαρχια μας ειχε την δικια της ζωή κατω απο την Ανατολικη Ρωμαικη Αυτοκρατορια.

Ρωμαιοι πολιτες Χριστιανοι ορθοδοξοι που μιλουσαν την Ελληνικη γλώσσα αλλα πολεμουσαν τον αρχαιο Ελληνικο πολιτισμο ξεθεμελιωνοντας τα αγαλματα και τους ναους για να χτισουν τον νεο δικο τους κοσμο.

Οχι και τοσο νεο παντως τοτε, (με μια ζωή πανω απο χιλια χρονια )αλλα συντομα ετοιμο να αλλαξει παλι απο την εισβολη των Φραγκων των Βενετων και τελικα των Οθωμανων κατακτητων

Eπισκεφθειτε την Αγ Μαρινα στα Διδυμα (στην περιοχή που πιθανολογειται ο παλιος οικισμος )Ag Μαρινα Διδυμανα δειτε την επιγραφη προς τιμην της Δημητρας (η Δημητρα και η λατρεια της στην Ερμιονιδα ειναι ενα πελωριο κεφαλαιο) χαραγμενη πανω σε τμημα κιονα ενσωματωμενου στην αριστερη γωνια της εκκλησίας (πιθανα χτισμενης την ιδια περιοδο)

Ag ΜαρίναΚατω απο  στρωμα ασβεστη μιλαει ακομα για την διαδοχή διαφορετικων και καποτε συγκρουομενων πολιτισμων στην χωρα μας.

Αλλα και πιο κατω στον καμπο πισω απο το ιερό της εκκλησίας της Αγ Κυριακης (προστατιδας των γεωργων ) Αγ Κυριακη Διδυμα

μια κολωνα ξεπροβαλλει απο την γη και τριγυρω διασπαρτα μαρμαρα και πετρες κατεργασμενες μεσα στα χωραφια περιμενουν την ταυτοποιηση τους.Καποιος ναος πιθανα της αλλης προστατιδας της Δημητρας;

εκκλησια καμπο Διδυμα

Με την ευκαιρια εχω μια προταση προς τους γειτονες ιερεις ιστολογους αλλα και καθε αλλον που ενδιαφερεται.

Να ανοιξει ενα ιστολογιο που να μαζεψουμε πληροφορίες , βιβλιογραφια και φωτο για ολες τις  ιστορικες εκκλησίες και μοναστηρια της επαρχίας.

Ετσι θα φερουμε κονντα στο πλατυτερο κοινο την γνωση που υπαρχει  αλλα και θα αλληλοβοηθηθουμε στην δερευνηση αυτου του ιστορικου αντικειμενου οσοι το θελουμε.

Απο την πλετρα μου μπορω να καταθεσω ενα πρωτο υλικο που να μπει σαν βαση για το χτισιμο  αυτης της προσπαθειας.

Η ημερομηνια αυτη ερχεται λοιπον να προστεθει διπλα στην μονη του Αυγου, στον Αγ Γεωργιο στην σπηλια στα Διδυμα, στην Αγ Τριαδα της Πικροδαφνης και στο καστρο της Θερμησίας.

Διαβαστε το αρθρο.

Follow me on Twitter

Σεπτεμβρίου 2015
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 898,035

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Νομιμοποίηση αυθαιρέτων σε παραδοσιακούς οικισμούς στην Αρκαδία (vid) Σεπτεμβρίου 4, 2015
    Η αρχιτεκτονική κληρονομιά αποτελεί αναντικατάστατη έκφραση πλούτου της πολιτιστικής μας πορείας μέσα στον χρόνο και ανεκτίμητη μαρτυρία του παρελθόντος μας. Η προστασία και η ανάδειξη της πολυποίκιλης αρχιτεκτονικής μας παράδοσης αποτελεί υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας, αφενός στο πλαίσιο του άρθρου 24 (παράγραφος 6) του Συντάγματος και αφετέρου ως απόρρ […]
  • 790.240 ευρώ για επιδόματα στην Αρκαδία Σεπτεμβρίου 4, 2015
    Το ποσό των 117.108.303,05 ευρώ κατανέμει το Υπουργείο Εσωτερικών σε Δήμους και Περιφέρειες της χώρας για καταβολή των προνοιακών επιδομάτων και καταβολή του διατροφικού επιδόματος. Αναλυτικά στον Δήμο Τρίπολης κατανέμεται από το λογαριασμό του Υπουργείου Εσωτερικών & Διοικητικής Ανασυγκρότησης, που τηρείται στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, με τον τ […]
  • Πρόσληψη Χειριστή Μηχανημάτων στη ΔΕΥΑΤ Σεπτεμβρίου 4, 2015
    Με ομόφωνη απόφασή του το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΤ επανακαθορίζει και εγκρίνει να προβεί η ΔΕΥΑΤ σε πρόσληψη ενός (1) Χειριστή Μηχανημάτων Έργων Εκσκαφέα – Φορτωτή κατηγορίας ΔΕ με σύμβαση ΙΔΟΧ διάρκειας οκτώ (8) μηνών, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες της επιχείρησης, κατόπιν της ΔΙΠΑΑΔ/Φ.ΕΓΚΡ./58/16284/30-6-2015 απόφασης της Επιτροπής του άρθρου 2 […]
  • Συνάντηση αποφοίτων 1988 στην Τρίπολη Σεπτεμβρίου 4, 2015
    Reunion ετοιμάζουν oι απόφοιτοι 1988 των Λυκείων της Τρίπολης την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου. Με κάλεσμά της η Οργανωτική Επιτροπή καλεί όλους όσους αποφοίτησαν το 1988 να παραβρεθούν και να θυμηθούν τα σχολικά τους χρόνια. Σε ανακοίνωση αναφέρουν: Πρόσκληση στους απόφοιτους λυκείων το 1988 Καλούμε όλους όσους αποφοίτησαν από τα Λύκεια της Τρίπολης το 1988 να […]
  • Στον «αέρα» εκατοντάδες έργα στους δήμους Σεπτεμβρίου 4, 2015
    Από 3,5 μέχρι και 5 δισ. ευρώ υπολογίζεται η ζημιά που θα προκληθεί στους Δήμους όλης της χώρας, σε περίπτωση που δεν υπάρξει παράταση στο ΕΣΠΑ που λήγει στο τέλος του 2015, αφού δεν θα προλάβουν να ολοκληρωθούν εκατοντάδες έργα σε όλη τη χώρα. Ενώ ελλοχεύει ο κίνδυνος να κληθούν οι Δήμοι να επιστρέψουν τα χρήματα που έχουν δοθεί μέχρι σήμερα για τα έργα αυτ […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts SRF RDF Αδεσποτα Αλαβανος Αλεκος Αλλη Προταση Αναβαλος Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βιβη Σκουρτη Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας Δασος Κορακιας Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημοσια διαβουλευση Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ελος Κοιλαδας Ευπλοια Ιστορικα κτηρια Ερμιονιδας Καραβασιλη Καταφυκι Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Λιμεναρχειο Λυματολασπη Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης ΠΑΜΕ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολιτιστικο μονοπατι Πολυτεχνειο 2014 Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σαλαντι Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας Χριστουγεννα Ωρα της γης αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ βαρεα μεταλλα στο νερο δισκουρια επιδομα ανεργιας επισιτισμος εφοπλιστικο κεφαλαιο κατοχη καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση παλαια κτηρια στο Κρανιδι σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.