You are currently browsing the category archive for the ‘Πολιτική-Κοινωνία των πολιτών’ category.

Συμφωνω

http://voidnetwork.gr/2018/07/07/keno-diktuo-dimosios-xoros/

Λογοκρισία εκδηλώσεων στον Δημόσιο Χώρο

Κενό Δίκτυο

in Events/Local movement/Void Network News

Μετά την επίθεση δυνάμεων των ΜΑΤ σε φεστιβάλ θεατρικών παραστάσεων των ομάδων Τσιριτσάντσουλες και Μπουφονάτα στις 6/7/2018 και το hip hop φεστιβαλ Athens in Flames στις 7/7 στον Λόφο Στρέφη, όπως και την αντίστοιχη επίθεση της αστυνομίας στο 28ο Indie Free Festival λίγες βδομάδες πριν στο Πεδίο του Άρεως, η κυβέρνηση, ο υπουργος “Προστασίας του Πολίτη” Ν.Τόσκας, η ηγεσία της αστυνομίας, ο δήμαρχος Γ. Καμίνης και η Περιφέρεια Αθήνας μοιάζουν να έχουν έρθει σε συμφωνία για την καταστολή των κινηματικών- κοινωνικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων στον δημόσιο χώρο. Απαγορεύουν με αστυνομικές παρεμβάσεις τις ελεύθερες συναντήσεις, συναυλίες, φεστιβάλ, παραστάσεις και καλλιτεχνικές δράσεις του κοινωνικού κινήματος.

Την ίδια στιγμή παραδίδουν τις πλατείες και τα πάρκα μας σε γελοίες, εμπορικές εκδηλώσεις αναπαράστασης “ελευθερίας” διοργανωμένες από τον Οργανισμό Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας του δήμου Αθηναίων, την Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ωνάση, διαφημιστικές εταιρείες, Μ.Κ.Ο. και άλλες βλακώδεις εμποροπανήγυρεις. Οι συντηρητικές και απολυταρχικές αποφάσεις τους δεν θα μείνουν αναπάντητες.

Η πόλη, τα πάρκα και οι πλατείες ανήκουν σε όλους εμάς, δεν ανήκουν ούτε στον δήμαρχο, ούτε στους αστυνομικούς. Δεν θα επιλέξει, ούτε θα αποφασίσει ο υπουργός δημόσιας τάξης, ο δήμαρχος και η περιφερειάρχης την κουλτούρα μας και την αισθητική μας, δεν θα πάρουμε την άδεια τους για να ζούμε, να δημιουργούμε, να συναντιόμαστε, να γιορτάζουμε και να αγωνιζόμαστε στους δρόμους της πόλης μας.

Καταστρέφουν ένα κοινωνικό κεκτημένο ελεύθερων αυτοοργανωμένων εκδηλώσεων με ιστορία πάνω από 40 χρόνια στην πόλη των Αθηνών και σε άλλες πόλεις της χώρας. Επιβάλλουν ένα είδος άμεσης λογοκρισίας σε χιλιάδες ανθρώπους.
Μας γυρνάνε με αυτό τον τρόπο πίσω στα χρόνια της Δικτατορίας.
ΘΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ!
ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ!

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ [Θεωρία, Ουτοπία, Συναίσθηση, Εφήμερες Τέχνες]

http://voidnetwork.gr

Χωρις αλλα σχολια

Ηριανα

Αθώοι κρίθηκαν ομόφωνα σήμερα από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας η Ηριάννα και ο Περικλής. Το δικαστήριο του δεύτερου βαθμού εκφώνησε σήμερα Πέμπτη την απόφασή του που έγινε δεκτή από τους πανηγυρισμούς του κατάμεστου ακροατηρίου.

Το δικαστήριο με την απόφασή του δικαιώνει τους δύο νεαρούς πρώην πλέον κατηγορούμενους που όμως παρέμειναν έγκλειστοι περισσότερο από ένα χρόνο καθώς το πρωτόδικο δικαστήριο όχι μόνο τους φόρτωσε στην πλάτη 13 χρόνια κάθειρξη αλλά δεν ανέστειλε και την ποινή τους.

Σύμφωνα με το σκεπτικό του Δικαστηρίου, που απέρριψε την καταδικαστική εισαγγελική εισήγηση, το μείγμα DNA που εξετάστηκε είναι επισφαλές αποδεικτικό μέσον.

Ακόμα όμως κι αν ήταν ασφαλής ένδειξη δε θα αρκούσε για να αχθεί το δικαστήριο σε καταδικαστική απόφαση, γιατί θα απαιτούνταν και άλλες αποδείξεις.

Στα αξιοσημείωτα του περιληπτικού σκεπτικού που ανακοίνωσε ο πρόεδρος είναι ακόμα ότι ο υποτιθέμενος αυτόπτης μάρτυρας (που δήθεν είχε αντιληφθεί την μεταφορά των όπλων και στη συνέχεια τα είχε και… ξεθάψει ) κρίθηκε αναξιόπιστος.

Παράλληλα ο πρόεδρος του δικαστηρίου τόνισε πως οι κοινωνικές συναναστροφές δεν ποινικοποιούνται.

Ακολουθεί ολόκληρο το περιληπτικό σκεπτικό που εκφώνησε ο πρόεδρος του δικαστηρίου Βασίλειος Κωστόπουλος (τα κενά αφορούν σημεία που δεν γράφηκαν καλά στο κασετόφωνο):

«Πρώτον. Η κατάθεση του Παπαλάμπρου ελέγχεται σοβαρά για την αξιοπιστία της.

Δεύτερον. Η άρση του τηλεφωνικού απορρήτου, οι κατ΄ οίκον έρευνες, η έρευνα αυτοκινήτου, η άρση τηλεφωνικού απορρήτου, δεν έδειξαν καμία εμπλοκή των κατηγορουμένων με την οργάνωση. Ειδικότερα, όσον αφορά την άρση τηλεφωνικών απορρήτων, δεν χρησιμοποίησαν στις τηλεφωνικές τους επικοινωνίες κωδικοποιημένη φρασεολογία, χρησιμοποιώντας είτε προκαθορισμένο κώδικα επικοινωνίας είτε συνθηματικές εκφράσεις, υπονοούμενα και ανεπαρκείς συντομογραφίες για την κατανοητή λειτουργία των συνδιαλεγόμενων.

Τρίτον. Δεν αποδείχθηκε ότι η μίσθωση της κατοικίας η οποία ήταν (…) λειτούργησε ως προκάλυμμα παράνομων δραστηριοτήτων.

Τέταρτον. Οι κοινωνικές συναναστροφές και η ιδεολογία δεν ποινικοποιούνται, είναι γνωστό. Το αποτύπωμα όσον αφορά (…) ήταν σε κινητό αντικείμενο (…). Οσον αφορά το DNA τώρα. Τo DNA, είναι γνωστό, είναι ένα πληροφοριακό εργαλείο για να το αξιοποιήσουμε για τις ανακριτικές έρευνες. Και πρόκειται για ένα εντόνως αμφισβητούμενο και επισφαλές δείγμα DNA, το οποίο το ένα είναι μεικτό και το άλλο μερικό. Πρόκειται για (…) ποσότητας και ποιότητας, το οποίο εξαντλήθηκε και δεν έχουμε τη δυνατότητα (…). Αλλά, ακόμα και αν θεωρηθεί ότι το γενετικό υλικό από την ανάλυση του DNA ήταν επαρκές, απλώς δείχνει την επαφή των κατηγορουμένων με το αντικείμενο του εγκλήματος. Η παρουσία αυτή όμως, δεν συνεπάγεται κατά πραγματολογική αναγκαιότητα ότι οι κατηγορούμενοι διέπραξαν τα εγκλήματα που τους αποδίδονται. Η όποια ευθύνη σύνδεσης των κατηγορουμένων με τις αξιόποινες πράξεις αποτελούν ένα μόνο ειδικό ενδεχόμενο. (…)».

Συνεχιζεται σημερα η δικη.Φυσικα η Καφκικη υποθεση της Ηριαννας ειναι μοναδικη οπως καθε περιπτωση ανθρωπου που μπλεκει στα γραναζια της εξουσιας .

Ομως αν ειδωθει μεσα στο γενικωτερο πλαισιο οπου μελη της ελιτ οικονομικης πολιτικης δημοσιογραφικης κα συλλαμβανονται με τη γιδα στη πλατη για εγκληματα τρομακτικα που επιρεαζουν την ζωη μας καταδικαζονται με πολυχρονες ποινες και αφηνονται  ελευθεροι με αναστολη (και τα λεφτα στη τσεπη)τοτε η καταδικη και φυλακιση της Ηραννας σε 13 χρονια μας γεμιζει οργη .

Εδω ειναι βαπορια με ηρωινη, σκανδαλα και κομπινες σε φαρμακα για τον καρκινο, οικονομικα εγκληματα σε εξοπλιστικα στο χρηματιστηριο στο ποδοσφαιρο φονιαδες του Φυσσα και μεταναστων με μαρτυρες αποδειξεις συμμετοχη σε μαφιοζικου τυπου οργανωσεις και η κοινωνια εσυ και εγω απειλειται απο την Ηριαννα;Πλακα μας κανουν;Να αφησουν την κοπελα ελευθερη.Το DNA (το «εξαντλημενο χαμενο» δειγμα κακης ποιοτητας «μερικως μερους της παλαμης» ) οι ανωνυμοι αφαντοι μαρτυρες καταδοτες και τα σεντουκια του Αλαντιν με οπλα που δεν ταυτιζονται με καμμια πραξη ενοπλης οργανωσης δεν μπορουν  να γινουν  αλλοθι στους σχεδιασμους τους.

Ενα βιντεο που σηκωσαν φιλοι της για την περιπτωση.

Στις 10 Μαΐου στο Εφετείο Αθηνών συνεχίζεται η εκδίκαση της υπόθεσης της Ηριάννας.
Θα είμαστε όλοι εκεί-δίπλα στην Ηριάννα.
Για την Ηριάννα. Για το δίκιο. Για όλους μας.

Αυτη ειναι η προιστορια του ανθρωπου που παραδοθηκε αφου για δυο χρονια ηταν καταζητουμενος. Το θεμα λοιπον οταν συλλαμβανεται απο το κρατος ενας αντιπαλος του (το οποιο κρατος, στην οποια εποχη , την οποια εξουσια) αν οι αρχες εχουν ηθικο και νομικο δικαιωμα να τον βασανισουν.

Με  δεδομενο το στοιχειο πως ολοι ειναι αθωοι μεχρι να αποδειχθει το αντιθετο Αλλα και  οταν, αν, καταδικαστει στην συνεχεια απο καποιο δικαστηριο αν οι αρχες εχουν δικαιωμα να τον βασανισουν εξευτελισουν σκοτωσουν τελικα, για παραδειγματισμο/ εκδικηση /προληψη.Και η απαντηση πρεπει να παρει υπ οψιν της δυο σκελη.

Το πρωτο ειναι η περιπτωση λαθους.Οπως αυτα που βλεπουμε να γινωνται στους δρομους της Αμερικης οπου μαυροι εκτελουνται στην μεση του δρομου επειδη το οργανο «νομιζε πως».Η ακομα ανθρωποι περασαν χρονια στη φυλακη για να αποδειχθει μετα πως ηταν αθωοι.Σε αυτη την περιπτωση ολοι μπορει να βρεθουμε μπλεγμενοι σε μια Καφκικη περιπετεια οπου προσπαθουμε να αποδειξουμε πως δεν ειμαστε ελεφαντες τυλιγμενοι σε μια κολα χαρτι.

Το δευτερο ειναι η περιπτωση σκευωριας.«Ναι ειμαι ενεργος πολιτης ναι ειχα ερωτικη σχεση με καποιον που κατηγορηθηκε πως ειναι μπλεγμενος σε παρανομες πραξεις και στην συνεχεια αθωωθηκε « αλλα στην προσπαθεια τους οι μηχανισμοι να στησουν μια υποθεση «με εμπλεκουν σε πραξεις τις οποιες δεν γνωριζα και δεν συμμετειχα πολυ περισσοτερο που ο κατηγορουμενος φιλος μου μεσω του οποιου με ενεπλεξαν τελικα αποδειχτηκε αθωος.»

Εκει στοχος ειναι φυσικα να δημιουργηθει μεσω του φοβου μια ζωνη υγειονομικου ελεγχου γυρω απο τους παρανομους τους ενοπλους τους αμφισβητιες γενικωτερα και ετσι να οδηγηθουν σε κοινωνικη απομονωση και ασφυξια.Και το τραγικο ειναι πως οι μηχανισμοι εχουν συμπαραστατες  καποιους στα ΜΜΕ που στιγματιζουν ανθρωπους με βαση εικασιες και πληροφοριες απο ανωνυμες πηγες.

Ομως ο καθε ανθρωπος που βρισκεται σε αυτη τη θεση ειναι θυμα.Αθωο για οσα κατηγορειται.

Δεν γνωριζουμε αν ο Π Ασπιωτης ηταν μελος ενοπλης οργανωσης και συνεργατης του Μαζιωτη οπως τον κατηγορει η αστυνομια ,παντως τα οπλα δεν ειχαν χρησιμοποιηθει.Ομως η οργανωμενη κοινωνια δεν βασανιζει πολιτες.Στην δημοκρατια δεν χωρανε Γκουανταναμο.

Να θυμισω πως πολλοι απο οσους κυβερνησαν κρατη σε καποια στιγμη της ζωης τους συνελληφθησαν βασανιστηκαν φυλακιστηκαν για πολλα χρονια.Θεωρηθηκαν τρομοκρατες παρανομοι αυτοι που αργοτερα τιμηθηκαν απο την κοινωνια και την ιστορια οπως ο Μαντελα για παραδειγμα.Το τι ειναι παρανομο και τι νομιμο  τι δικαιωνεται ιστορικα και τι οχι ειναι μια μεγαλη συζητηση που φανταζομαι απασχολησε και τον Κολοκοτρωνη στο κελι του στο Παλαμιδι.

«Την 27.4.1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι, παρά τους Μολάους, κατόπιν μίας εξ ενέδρας επιθέσεως, εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανό στρατηγό και τρεις συνοδούς του αξιωματικούς και ετραυμάτισαν πολλούς Γερμανούς στρατιώτες. Εις αντίποινα θα εκτελεσθούν:

1. Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1η Μαΐου 1944.

2. Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών, τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην, έξωθι των χωρίων.

Υπό την εντύπωσιν του κακουργήματος τούτου, Έλληνες εθελονταί (σσ: ταγματασφαλίτες) εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς.

Ο στρατιωτικός Διοικητής Ελλάδος

Παναγιωτης Ασπιωτης

Στις 6 Φλεβάρη του 2016 κλιμάκιο αστυνομικών της «αντιτρομοκρατικής» βασανίζει τον Παναγιώτη Ασπιώτη στη Διεύθυνση Μεταγωγών στην Πέτρου Ράλλη προκειμένου να του αποσπάσει γενετικό υλικό. Τι κι αν η τελευταία τροποποίηση του σχετικού νόμου προβλέπει πως η διαδικασία λήψης DNA πρέπει να γίνεται με σεβασμό στην προσωπικότητα του κατηγορούμενου, ο Παναγιώτης Ασπιώτης τελικά όχι μόνο βασανίστηκε αλλά επιπλέον βρέθηκε να κατηγορείται για αντίσταση κατά τη αρχής με συνέπεια να καταδικαστεί πρωτόδικα σε ποινή φυλάκισης ενός έτους.

Στις 2 Μάη ο Παναγιώτης Ασπιώτης θα δικαστεί ξανά, μετά από την έφεση που υπέβαλε κατά της πρωτόδικης καταδικαστικής απόφασης.

Το χρονικό του ενορχηστρωμένου βασανισμού του από διάφορους φορείς εξουσίας μάς περιγράφει ο ίδιος σε συνέντευξη που παραχώρησε αποκλειστικά στο The Case / οmniatv.

– Πότε και πού πραγματοποιήθηκε το περιστατικό του βασανισμού σου; Ένα σύντομο χρονικό.

Οι κλούβες από Ναύπλιο προς Κορυδαλλό φεύγουν κάθε Πέμπτη, προκείμενου να μεταγάγουν όσους έχουν δικαστικές υποχρεώσεις. Ενώ λοιπόν είχα ετοιμαστεί από την Πέμπτη, δεν με βάλανε μαζί με τους άλλους και μου είπαν ότι θα φύγω την Παρασκευή. Τελικά έφυγα το Σάββατο μόνος μου, χωρίς άλλους κρατούμενους, με ένα μικρό κλουβάκι. Μου είχε κάνει εντύπωση που έφευγα μόνος μου και για να βεβαιωθώ ρώτησα τους αστυνομικούς στην κλούβα πού πηγαίνουμε και μου απάντησαν ότι πηγαίνουμε Κορυδαλλό. Κατά τις 12 το μεσημέρι ξεκινήσαμε και δυο ώρες μετά, αντί να πάμε στις φυλακές Κορυδαλλού, σταματήσαμε στη Διεύθυνση Μεταγωγών στην Πέτρου Ράλλη. Τους ρώτησα γιατί σταματήσαμε εδώ και μου απάντησαν ότι θα συνεχίσει άλλη κλούβα μέχρι τη φυλακή μαζί με άλλους κρατούμενους. Με πήγαν πάνω και μόλις φτάνουμε στον όροφο μου λένε ότι θα μπω στην απομόνωση. Τους ρωτάω γιατί και μου απαντάνε ότι έχουν εντολές. Θα μείνεις εδώ μου λένε γιατί δεν δέχεται ο Κορυδαλλός μεταγωγές το Σάββατο. Στις 14.05 είχα φτάσει στον όροφο και στις 14.15 έκλεισαν όλα τα καρτοτηλέφωνα από όλους τους θαλάμους.

Στις 14.20 έρχονται δύο ασφαλίτες της «αντιτρομοκρατικής» και μου λένε ότι έχουν εισαγγελική εντολή να μου πάρουν DNA με κάθε τρόπο. Τους λέω πως δεν υπάρχει περίπτωση να δώσω και μου λένε ή με το καλό ή με το άσχημο θα σου πάρουμε γιατί έχει δώσει εντολή ο Νικόπουλος -ο Ειδικός Εφέτης Ανακριτής που με κάλεσε για τη συμπληρωματική δίωξη- και μου δείχνουν ένα χαρτί εκεί και μου λένε θα σου πάρουμε με κάθε μέσο. Στην αρχή μου έλεγαν να μπω μέσα στο κελί να το συζητήσουμε. Εγώ δεν έμπαινα γιατί ήξερα ότι εκεί δεν μας παίρνουν οι κάμερες. Αφού είδαν ότι δεν έμπαινα έφυγαν. Μετά από λίγο με φωνάζουν οι μπάτσοι του Μεταγωγών και καθώς πλησιάζω μου λένε να μου φορέσουν χειροπέδες. Τους λέω ότι δεν βάζω γιατί απαγορεύεται μέσα στην πτέρυγα. Βλέπω τότε από μια γωνία να ξεπροβάλει διακριτικά το κεφάλι ενός ασφαλίτη που φορούσε φουλφέις. Μου ξαναζητήσανε να μου περάσουν χειροπέδες και εγώ αρνήθηκα πάλι και έρχονται κατά πάνω μου έξι-εφτά κουκουλωμένοι. Γαντζώνομαι τότε από την κιγκλίδα, γιατί σκέφτηκα ότι είναι να γίνει να γίνει εδώ τουλάχιστον που έχει κάμερες και είναι ελεγχόμενο. Με λαβές τελικά καταφέρνουν να με βγάλουν από τα κάγκελα και να με ρίξουν κάτω. Προσπαθούν να μου βάλουν χειροπέδες πισθάγκωνα και με χτυπάνε. Κάποια στιγμή τα καταφέρνουν. Κάποιος μου χτυπάει το κεφάλι στο πάτωμα. Σε κάποια φάση μου βάζουν χειροπέδες και με σέρνουν καμιά εικοσαριά μέτρα στην άλλη άκρη. Μέχρι εδώ τα έχουν καταγράψει οι κάμερες. Εκεί όμως που με έσυραν σε ένα δωμάτιο, όχι κελί, είναι τελείως τυφλό από κάμερες. Δεν φαίνεται ούτε ποιος βγαίνει ούτε ποιος μπαίνει. Δεν φαίνεται εκεί ποιος έχει μπει ούτε ότι έχω μπει εγώ.

Μόλις με βάλανε στο δωμάτιο ζήτησαν βοήθεια από τους μπάτσους του Μεταγωγών. Με είχαν κάτω στο πάτωμα δεμένο πισθάγκωνα και προσπαθούσαν να μου ανοίξουν το στόμα, εγώ δεν το άνοιγα, και αρχίζουν να μου πιάνουν τα πόδια. Παρότι δεν κλώτσαγα, το πρώτο πράγμα ήταν να με πιάσουν και να μπλοκάρουν τα πόδια μου. Οι μπάτσοι της «αντιτρομοκρατικής» προσπαθούσαν να μου ανοίξουν το στόμα. Άρχισαν να πατάνε πάνω στα πόδια μου, στον αστράγαλο, με δύναμη και ένας άλλος με το γόνατο με πίεζε στα πλευρά, από όπου έπαθα και αποκόλληση. Η αποκόλληση στα πλευρά πονάει πολύ και για μέρες, αλλά δεν φαίνεται από τον ιατροδικαστή. Με πίεζαν με τα γόνατα στα πλευρά. Όσο πέρναγε η ώρα και εγώ δεν άνοιγα άρχισαν να με χτυπάνε στο στομάχι με μπουνιές. Ο επικεφαλής, ο Ράπτης, έβλεπε ότι δεν έβγαινε άκρη και τους έλεγε να με βάλουν σε καρέκλα για πιο εύκολα. Με βάραγαν μπουνιές. Σε εκείνη τη φάση δεν θυμάμαι αν έφαγα και κλωτσιές.

Με βάζουν τελικά σε μια καρέκλα, μου κάνουν κάποιες λαβές και αρχίζουν να με πνίγουν. Ο ένας με έπιασε από το λαιμό και το σβέρκο, ο άλλος μου έκλεισε τη μύτη και ένας τρίτος μου γύρισε το πιγούνι προς τα πάνω. Αυτός ο πνιγμός κράτησε κανένα τρίλεπτο περίπου. Κάποια στιγμή άρχισε να ακούγεται μια κραυγή, ένας βρόγχος, από μένα που δεν μπορούσα να το ελέγξω. Έβγαινε μόνο του. Κάτι σαν γρύλισμα, δεν μπορώ να στο περιγράψω. Εγώ προσπαθούσα να μην ανοίξω το στόμα μου αλλά με τόση πίεση άνοιξε τελικά μόνο του. Βάζουν μέσα μια μπατονέτα άλλα έσπασε και την κατάπια. Μετά μου έβαλαν δεύτερη και μου το πήραν.

Στο μεταξύ επειδή αυτοί φώναζαν -εγώ δεν φώναζα για να μην ανοίξω το στόμα μου- οι κρατούμενοι νόμιζαν ότι φωνάζω εγώ και ξεσηκωθήκαν. Κυρίως οι Αλβανοί γιατί νόμιζαν ότι ήταν ένας δικός τους. Αυτό το είπε στο δικαστήριο και ένας αξιωματικός του Μεταγωγών που ήρθε να καταθέσει. Είπε ότι αυτός σε κάποια φάση έφυγε για να ηρεμήσει τους κρατούμενους. Η φασαρία που άκουγαν όμως ήταν από τους μπάτσους που έβριζαν και γκάριζαν.

Με το που πήραν το DNA, φεύγει ο επικεφαλής τους έξω από το δωμάτιο για να πάρει στο κινητό και να δώσει συνοπτική αναφορά στην υπηρεσία του. Και όταν έφυγε αυτός οι υπόλοιποι άρχισαν να χτυπάνε και με κλωτσιές και με μπουνιές, χωρίς λόγο πια αφού μου είχαν πάρει το DNA. Εκδικητικά.

– Και αφού σου πήραν το DNA τι έγινε;

Μετά με πήγαν στο νοσοκομείο, στο Γενικό Κρατικό Αθηνών, με τρία χτυπήματα και επειδή είχα κάνει πολλούς εμετούς με μετέφεραν για αξονική τομογραφία στο ΚΑΤ μήπως έχω πάθει διάσειση αλλά δεν είχα κάτι. Στον ανακριτή Νικόπουλο πήγα Δευτέρα 8 του μήνα. Αυτός έκανε ότι δεν είδε τίποτα από τα χτυπήματά μου. Πήρα αναβολή και όταν ξαναπήγα μου είπε ο Ασπρογέρακας, ο εισαγγελέας, ότι θα ζητήσει το βίντεο αλλά δεν ασχολήθηκε ποτέ και αυτό είναι ενδεικτικό της συγκάλυψης που επιχειρούν.

– Για ποιο λόγο θεωρείς ότι επιχειρούν να συγκαλύψουν το γεγονός;

Καταρχήν πιστεύω ότι ο λόγος που οι δικαστές καλύπτουν την αστυνομία έχει να κάνει με τον νόμο Παρασκευόπουλου που λέει ότι η διαδικασία αυτή πρέπει να γίνεται με σεβασμό στην αξιοπρέπεια του κατηγορούμενου, οπότε τους βάζει περιορισμούς στην ασυδοσία και κάπως πρέπει να τους ξεπεράσουν. Έτσι πλέον απλά οι δικαστές καλύπτουν τους αστυνομικούς, προκειμένου να ξεπεράσουν τους περιορισμούς που προβλέπει ο νόμος. Αν δεν είχαν την κάλυψη του ανακριτή δεν θα μπορούσαν να το κάνουν.

Υπάρχουν και δεδομένα όμως που δείχνουν ότι προσπαθούν να συγκαλύψουν την υπόθεση. Καταρχήν όταν τελικά έφτασα στη φυλακή του Κορυδαλλού, εμφανώς χτυπημένος, έκαναν αναφορά ότι με παρέλαβαν τραυματισμένο για να είναι καλυμμένοι. Μάλιστα λίγες μέρες μετά με κάλεσε η επόπτης εισαγγελέας της φυλακής για να δώσω κατάθεση και της είπα τι ακριβώς έγινε. Ό,τι σου έχω πει υπάρχει και στην κατάθεση μου.

Επίσης έκανα και μήνυση. Μήνυση όμως μου έκαναν και αυτοί. Αυτό είναι πάγια τακτική της αστυνομίας. Και στις διαδηλώσεις όταν έχουν κάποιον χτυπημένο και αποδεικνύεται και από ιατρικά έγγραφα, κάνουν μήνυση για αντίσταση κατά της αρχής. Είναι η άμυνά τους για να καλυφθούν. Το περιστατικό έγινε το Σάββατο και αυτοί έκαναν αναφορά ότι δήθεν τους χτύπησα την Κυριακή. Είχε πάρει διαστάσεις το θέμα και σκέφτηκαν να είναι καλυμμένοι. Την Κυριακή θυμήθηκαν ότι τους χτύπησα. Και ενώ η δική τους μήνυση δεν μου κοινοποιήθηκε εγκαίρως αλλά μου ήρθε ξαφνικά κλήση για να δικαστώ, η δική μου ταξιδεύει από εισαγγελικό γραφείο σε εισαγγελικό γραφείο και από πόλη σε πόλη. Από την εισαγγελία Πειραιά πήγε στην εισαγγελία Αθηνών και από εκεί χωρίς κανέναν λόγο στην εισαγγελία Ναυπλίου. Σκοπός τους είναι να ξεχαστεί σε κάποιο συρτάρι μέχρι να παραγραφεί.

– Στις 2 Μάη είναι το εφετείο της συγκεκριμένης υπόθεσης. Στο πρωτόδικο τι είχε γίνει;

Το πρωτόδικο έγινε στις 14 Απρίλη του 2017. Στο δικαστήριο κάναμε το αίτημα να έρθει το βίντεο από τις κάμερες της Διεύθυνσης Μεταγωγών, όμως για κάποιον ανεξήγητο λόγο απορρίφθηκε.

Στο πρωτόδικο ο επικεφαλής της «αντιτρομοκρατικής» είπε ότι ήρθε μόνος του με έναν μόνο συνάδελφό του αστυνομικό και μετά –για να καταλάβεις τι ψέματα λένε και σε τι αντιφάσεις πέφτουν- τραυμάτισα, λέει, τρεις συναδέλφους του. Επίσης κατέθεσε ότι χτυπούσα μόνος μου το κεφάλι μου στον τοίχο. Ο αξιωματικός του Μεταγωγών κάνει λόγο για εφτά με οκτώ αστυνομικούς της «αντιτρομοκρατικής», δηλαδή αυτό που λέω εγώ. Μάλιστα κατέθεσε ότι σε κάποια φάση έφυγε γιατί δεν ήθελε να βλέπει, όποτε δεν ξέρει τι έγινε από ένα σημείο και ύστερα.

Ο εισαγγελέας πρότεινε την αθώωσή μου, καθώς έλαβε υπόψην του την κατάθεση του αξιωματικού του Μεταγωγών που είπε ότι δεν με είδε να χτυπάω παρά μόνο ότι αρνήθηκα να βάλω χειροπέδες και γαντζώθηκα στα κάγκελα. Έκρινε ότι αυτό δεν είναι αντίσταση αλλά απείθεια, που λόγω της μικρής ποινής που επισύρει είχε τότε παραγραφεί, και κατέληξε ότι πρέπει να κηρυχθώ αθώος. Ωστόσο, και παρά την αθωωτική πρόταση του εισαγγελέα, το δικαστήριο μου επέβαλε ποινή 12 μηνών φυλάκισης για την αρχική κατηγορία της αντίστασης κατά της αρχής.

Θεωρείς ότι με κάποιον τρόπο εκτός της «αντιτρομοκρατικής» συνεργάστηκαν περισσότεροι παράγοντες;

Έγινε ενορχηστρωμένη κοροϊδία που πήραν μέρος η φυλακή Ναύπλιου, η Διεύθυνση Μεταγωγών και ο Ειδικός Εφέτης Ανακριτής, που έδωσε και την εντολή του βασανισμού μου. Η ιστορία όμως συνεχίζεται με την ενορχηστρωμένη προσπάθεια συγκάλυψης, στην οποία συμμετέχουν οι δικαστές που μετακινούν τη μήνυσή μου από πόλη σε πόλη και οι δικαστές που δεν δέχονται να προσκομιστεί το βίντεο στη διαδικασία. Μιλάμε για πλήρη συγκάλυψη. Είχε γίνει μάλιστα και σχετική επερώτηση στη Βουλή από τη βουλευτή του Σύριζα Κατριβάνου, με τον υπουργό Προστασίας του ΠολίτηΤόσκα να δεσμεύεται ότι θα διατάξει ΕΔΕ που δεν έγινε ποτέ. Μιλάμε για πλήρη συγκάλυψη. Τώρα έχει ξεκινήσει έρευνα ο Συνήγορος του Πολίτη, η οποία βρίσκεται σε αρχικό στάδιο

Βασίλης Δημάκης. Σε απεργία πείνας και δίψας εδώ και 27 μέρες. Για το δικαίωμα στη μόρφωση. Υποψιάζομαι πως στην πλάτη του παίζονται παιχνίδια μικροπολιτικής. Ακροδεξιά ρητορική, κοιμισμένοι ψηφοφόροι που άγονται και φέρονται από κραυγάζοντες δημοκόλακες. Ψιλά γράμματα γι’ αυτούς ο κάθε Δημάκης . Κι αυτό είναι το χειρότερο. Αυτό το » ψιλά γράμματα».

Δημακης

Ο Βασίλης Δημάκης βρέθηκε στη φυλακή πάνω στο πέρασμα από την εφηβεία στην ενηλικίωσή του. Μεγάλωσε μέσα στη φυλακή, αφού ζει εδώ και 20 χρόνια σχεδόν ως κρατούμενος. Κάποια στιγμή βρέθηκε ανάμεσα στην αυτοκτονία, την παραβατικότητα και τη μόρφωση. Επέλεξε να διαβάσει πολύ και όντας κρατούμενος πέρασε στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από τις 14 Μαρτίου, εδώ και 25 ημέρες, βρίσκεται σε απεργία πείνας διεκδικώντας το δικαίωμά του στη μόρφωση για το οποίο αγωνίστηκε. Ένα δικαίωμα που επιφυλάσσει η πολιτεία για τους κρατουμένους αλλά η ίδια της η γραφειοκρατία και η αδιαφορία έρχεται να το συνθλίψει.

Αυτό έμαθε στο σχολείο της φυλακής. Κι αυτό έκανε κι έξω

Ο Βασίλης Δημάκης γεννήθηκε το 1979.

Στις 28/08/1998 φυλακίζεται στο Κορυδαλλό στο τότε τμήμα Ε’ για ανήλικους ως προσωρινά κρατούμενος, για «έγκλημα τιμής». Καταδικάστηκε και μεταφέρθηκε στις φυλακές Νέων Αυλώνα, από όπου, τρία χρόνια μετά, μεταφέρθηκε στην Κλειστή Φυλακή Αλικαρνασσού. Τους λίγους μήνες που παρέμεινε εκτός φυλακής από την ενηλικίωσή του και μετά, συνελήφθη για ληστείες που διέπραξε μόνος χωρίς πότε να ασκήσει σωματική βία εναντίον κάποιου ανθρώπου.  Πράξεις για τις οποίες εκτίει ακόμα βαρύτατες ποινές.

Αυτό «έμαθε στο σχολείο της φυλακής», κι αυτό έκανε, εξαιτίας της αδυναμίας του σωφρονιστικού συστήματος να παράσχει κάτι θετικό στο πλαίσιο του δήθεν επιδιωκομένου σωφρονισμού κατά τον εγκλεισμό.

Ο Βασίλης Δημάκης παρέμενε εκτός φυλακής μόνο για ελάχιστο χρονικό διάστημα μερικών μηνών, σε αντίθεση με τον συνολικό χρόνο εγκλεισμού του που αγγίζει τα δεκαεπτά χρόνια πραγματικής κράτησης. Χρόνος που, κατά τους κοινωνικούς επιστήμονες, είναι αδύνατον να υπάρξει οποιοδήποτε θετικό σωφρονιστικό αποτέλεσμα.

Αυτοκτονία ή μόρφωση

Έχοντας ήδη πατήσει τα 35 του χρόνια, συνειδητοποίησε όχι μόνο ότι έχει περάσει ολόκληρη την ενήλικη ζωή του έγκλειστος, αλλά ότι πρέπει να περάσει πολλά χρόνια ακόμα στη φυλακή εγκαταλείποντας κάθε όνειρο για κοινωνική συμβίωση, δημιουργία οικογένειας και επιστροφή στην κανονικότητα της επανένταξης.

Βρέθηκε, έτσι, μπροστά σε μια βαθιά προσωπική, κομβική, οριακή όσο και μεταμορφωτική βιωματική εμπειρία: ή θα έθετε τέλος στη ζωή του ή -σε πείσμα των αντίξοων και αντίθετων σε κάθε προοπτική αυτοβελτίωσης συνθηκών που βίωνε- θα διάλεγε τον αυτοσεβασμό, την προσήλωση στην κοινωνική εξύψωση, τη μόρφωση και την προκοπή. Ο Δημάκης ήρθε τότε συνειδητά σε κάθετη ρήξη με τις εσωτερικές και εξωτερικές συνθήκες που ευνοούσαν την παραβατικότητα, θέτοντας ως στόχο ζωής να γίνει όχι μόνο υπόδειγμα ανθρώπου αλλά και πηγή έμπνευσης, βοήθειας και στήριξης στους γύρω του, προσανατολιζόμενος πια στην αλληλέγγυα προσφορά της κοινωνίας.

Αριστούχος μαθητής, αριστούχος φοιτητής

Παίρνοντας τη ζωή στα χέρια του ξανά μαζί με την μεγάλη απόφαση από το 2015 έως και το 2017, μέσα από ανυπέρβλητες δυσκολίες, και όντας κρατούμενος, συνεχίζει την δευτεροβάθμια εκπαίδευση αρχικά ως κατ’ ιδίαν διδαχθείς στη φυλακή Γρεβενών και -κατόπιν μεταγωγής του ένα μόλις μήνα πριν τις εξετάσεις στη Φυλακή Πατρών- στο Εσπερινό Γενικό Λύκειο Πατρών, στα αντίστοιχα σχολικά έτη.

Την περίοδο της φοίτησής του στο σχολείο διακρίθηκε για τις μαθητικές επιδόσεις του, πετυχαίνοντας να βγάλει γενικό μέσο όρο 17.4. Το να μελετά κανείς στη φυλακή σε ένα κελί με άλλους 4 κρατούμενους μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι. Παρά τις διόλου ευκαταφρόνητες αντιξοότητες, όμως, ο Δημάκης αποφοίτησε με 19 και 9, όντας αριστούχος μαθητής.

Έδωσε πανελλήνιες εξετάσεις πετυχαίνοντας την εισαγωγή του στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Ε.Κ.Π.Α.). Κατάφερε μάλιστα να εισαχθεί δεύτερος σε κατάταξη, ανάμεσα σε όλους τους μαθητές των εσπερινών λυκείων της χώρας.

Η ιστορία της εκπαιδευτικής του πορείας είδε το φως της δημοσιότητας με αρκετά αφιερώματα στον Τύπο. Ακόμα και η συντηρητική «Καθημερινή» δημοσίευσε άρθρα σχετικά με την επιτυχία του Βασίλη Δημάκη, τη μαθητική διαδρομή του, την επιμονή του αλλά και τα εμπόδια και τις δυσκολίες που συνάντησε ως κρατούμενος στην προσπάθειά του να φοιτήσει πια στο Πανεπιστήμιο, από τον Αύγουστο του 2017.

Μεσολάβησε η εκπαιδευτική μεταγωγή του, όπως προβλέπει ο νόμος, από τις φυλακές του Αγίου Στεφάνου Πάτρας στον Κορυδαλλό, ώστε να ξεκινήσει τη φοίτησή του στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης, επιτυχία για την οποία ο Δημάκης έλαβε και έπαινο από τον υπουργό Δικαιοσύνης Σταύρο Κοντονή.

Ξεκινώντας από αυτό που είχε εγκαταλείψει πριν από 20 χρόνια, το σχολείο, κατάφερε να αναγεννηθεί, αρχίζοντας τη φοιτητική ζωή μέσα από τις φυλακές και έχοντας θέσει νέους, υψηλότερους στόχους.

Πρωτοετής φοιτητής του Πολιτικού της Νομικής, πλέον, έχει περάσει με υψηλότατη βαθμολογία τα μαθήματα που έχει δηλώσει όπως «Κοινωνιολογία», «Εισαγωγή στις Διεθνείς Σχέσεις, «Εισαγωγή στο Δίκαιο», καταρρίπτοντας και το τελευταίο επιχείρημα που του στερούσε ήδη αυθαίρετα το δικαίωμα της εκπαιδευτικής άδειας, όπως αυτή έχει καθοριστεί με βάση τον Σωφρονιστικό Κώδικα και τη σχετική κοινή υπουργική απόφαση.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι ο Δημάκης είναι ο μόνος που δεν πήρε την άδεια απ’ όσους είχαν τις προϋποθέσεις και ζήτησαν να την πάρουν -ανεξάρτητα από εκτιμήσεις για τη σοβαρότητα των όσων είχαν διαπράξει.

Επίσης, η παραδοχή ότι η εκπαίδευση εξ αποστάσεως είναι εγγυημένη μέσα από τη φυλακή έρχεται σε αντίφαση με την εκπαιδευτική μεταγωγή του στον Κορυδαλλό: Αν δεν συντρέχουν εκπαιδευτικοί λόγοι παρακολούθησης των μαθημάτων με φυσική παρουσία στη σχολή του, τότε ποιος ο λόγος της μεταγωγής του από την Πάτρα, αλήθεια; Έχουν δίκιο όσοι θεωρούν ότι έχει παρθεί εκ του πονηρού μία τέτοια απόφαση, η οποία μπορεί να δημιουργήσει νομικό προηγούμενο και δεδικασμένο σε βάρος όλων των φοιτητών κρατουμένων;

Αναρωτιέται εύλογα κανείς αν αυτό αποτελεί μία μεμονωμένη περίπτωση παραδειγματικής τιμωρίας εξαιτίας της ακτιβιστικής δράσης που είχε αναπτύξει ο Δημάκης ως υπερασπιστής δικαιωμάτων των κρατουμένων μιας και διεκδικούσε χώρο για μελέτη, θέρμανση, έστελνε συχνά επιστολές για τις συνθήκες κράτησης
καθώς και προτάσεις για τον σωφρονιστικό κώδικα, ενώ παρακίνησε αρκετούς κρατούμενους να διαβάσουν και να εισαχθούν στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Συμβούλιο Φυλακής ή φυλακισμένοι της γραφειοκρατίας;

Οι κρατούμενοι φοιτητές και φοιτήτριες μπορούν να λαμβάνουν εκπαιδευτική άδεια με ηλεκτρονική επιτήρηση, το γνωστό και ως «βραχιολάκι», για να παρακολουθούν τα μαθήματά τους στα ΑΕΙ ή τα ΤΕΙ τους. Όσοι και όσες από τους κρατούμενους δε, παρακολουθούν με επιτυχία τα μαθήματα και τις σπουδές τους, απολαμβάνουν τον ευεργετικό υπολογισμό έκτισης της ποινής τους, που συνεπάγεται ότι κάθε μέρα ένταξης σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα προσμετράται ως τρεις μέρες έκτισης ποινής.

Δυστυχώς, όμως, το Συμβούλιο της Φυλακής απέρριψε τρεις φορές το αίτημα του Δημάκη, αρνούμενο τη χορήγηση εκπαιδευτικής άδειας με ηλεκτρονική επιτήρηση, στερώντας του έτσι το να παρακολουθεί τα μαθήματα, να επισκέπτεται τη βιβλιοθήκη, να έχει πρόσβαση σε συγγράμματα και σημειώσεις, απαραίτητα για τη μελέτη ή τις εργασίες του. Του αρνήθηκε συνολικά δηλαδή το δικαίωμα του να πηγαίνει στο Πανεπιστήμιο, όπως το δικαιούται, δικαίωμα για το οποίο το ίδιο σύστημα διέταξε την εκπαιδευτική μεταγωγή του και τον μετέφερε από την Πάτρα στον Κορυδαλλό για να είναι στις φυλακές με τη μικρότερη γεωγραφική απόσταση από τη σχολή του.

Σήμερα ο Βασίλης Δημάκης βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 14 Μαρτίου διεκδικώντας το δικαίωμά του στη μόρφωση, δικαίωμα που η πολιτεία το επαινεί και το ανταμείβει και έπειτα αναίτια το εμποδίζει.

Η δικηγόρος του Βασίλη Δημάκη έκανε προσφυγή κατά της απόρριψης του αιτήματος της εκπαιδευτικής άδειας, καταθέτοντας μάλιστα και αίτημα επίσπευσης στην έκδοση της σχετικής απόφασης λόγω του κινδύνου που διατρέχει η ζωή του Βασίλη Δημάκη εξαιτίας της πολυήμερης απεργίας πείνας. Στο αρμόδιο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά δυστυχώς η υπόθεση Δημάκη δεν μπήκε στην ημερήσια διάταξη μιας και όπως μάθαμε, το Συμβούλιο ασχολείται κατεπειγόντως με τον όρο της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα που επιβλήθηκε στον εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη. Η καθυστέρηση αυτή οδήγησε τον Βασίλη Δημάκη στην απόφαση να μπει σήμερα, 6 Απριλίου, σε λευκή απεργία, δηλαδή αρνείται πια να λάβει πέραν της τροφής, νερό και ιατρική περίθαλψη.

Ο καθηγητής του Πολιτικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, Χρήστος Λυριντζής, εκ μέρους όλου του διδακτικού προσωπικού της σχολής θίγει το θέμα με μία σειρά επιστολών του προς την πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημάκη, Ηλέκτρα -Λήδα Κούτρα. Στις επιστολές του αυτές προτρέπει και συστήνει στους φοιτητές του Τμήματος, συμπεριλαμβανομένου και του Δημάκη, να παρακολουθούν ανελλιπώς τις διαλέξεις και τα σεμινάρια και να αξιοποιούν στο έπακρο τις εκπαιδευτικές υποδομές «ώστε να μην εξαιρείται κανείς από την ουσιαστική γνώση».

Στη ουσία, οι καθηγητές, ως προς το ζήτημα της υποχρεωτικότητας, θεωρούν επιβεβλημένη την παρακολούθηση των μαθημάτων, αν θέλει κάποιος να πει ότι συμμετέχει ουσιαστικά και επί ίσοις όροις στην εκπαιδευτική διαδικασία, κρίνοντας έτσι ως απαράδεκτη τη λογική που προσπαθούν να υιοθετήσουν κάποιοι με την «εκπαίδευση εξ αποστάσεως» και με ανύπαρκτα μέσα (βιβλιοθήκες, υπηρεσίες διαδικτύου, συγγράμματα, κ.λπ.) εντός των φυλακών.

Με ομόφωνα ψηφίσματα, ήδη μήνες πριν, οι φοιτητές των Σχολών Πολιτικού, Νομικού και Οικονομικού τμήματος του Ε.Κ.Π.Α. εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους προς το πρόσωπο του συμφοιτητή τους, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στο να ενταχθεί πλήρως με τη φυσική του παρουσία στη σχολή. Κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας, επίσης ομόφωνα, ο Φοιτητικός Σύλλογος της Νομικής Θεσσαλονίκης του Α.Π.Θ. καθώς και οι καθηγητές της Σχολής και το διοικητικό προσωπικό της εκπαιδευτικής κοινότητας στήριξαν την προσπάθειά του Δημάκη.

«Το επίδικο αυτονόητο δικαίωμά μου ξεπερνά την εκπαίδευση και αγγίζει την καρδιά της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς μου»

Ο ίδιος ο Βασίλης Δημάκης διερωτάται στην επικοινωνία που είχαμε για το TPP:

«Σε όποιον ισχυρισθεί ότι δεν είναι απαραίτητο να πάω στο Πανεπιστήμιο, θα τον ρωτήσω αυτό που ρώτησα με τη δήλωσή μου περί καθόδου σε απεργία πείνας: Στα δικά σας παιδιά αυτό θα λέγατε; Να μην πάνε στο πανεπιστήμιό τους; Ότι η παρουσία τους εκεί είναι επί ματαίω; Θα τους λέγατε μήπως ότι μια ωρίτσα την εβδομάδα, μέσα στην οποία θα πρέπει και να μπουν στο πόρταλ, να δηλώσουν μαθήματα, να κάνουν αιτήσεις, να δουν ανακοινώσεις κ.λπ. είναι αρκετή για την ακαδημαϊκή τους εξέλιξη; Ρωτάω με όλη την -ίσως σε υπερβολικό βαθμό και το πληρώνω – ειλικρίνεια που διαθέτω, και θεωρώντας ότι είναι η διαλεκτική μου, η αίσθησή μου για το δίκιο μου που με έχει καταλάβει σύγκορμο και τα επιχειρήματά μου, οι δημοκρατικές εγγυήσεις και οι Νόμοι, και όχι η απελπισία μου και η θραύση κάθε ψυχικής αντίστασής μου που θα σας πείσουν για τον δίκαιο χαρακτήρα του αιτήματός μου, και χωρίς καμία διάθεση “εκβιασμού”. Άλλωστε, δήλωσα προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν αποδέχομαι στον αγώνα μου για σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματά μου κανενός είδους “αλληλεγγύη” που δεν έχει ως όπλο της το δίκαιο χαρακτήρα του αιτήματός μου -αποκλειστικά και μόνον- και που δεν σέβεται το δημοκρατικό χαρακτήρα της διαμαρτυρίας και της εν γένει προσπάθειας μου. Θα ήθελα να μοιραστώ την αποφασιστικότητά μου, αντίστοιχη αυτής με την οποίαν οπλίστηκα για να διακόψω κάθε σχέση με την παραβατικότητα και να βελτιωθώ ριζικά, να μην ξαναφάω, ούτε να ξαναπιώ ποτέ, αν η Πολιτεία μού αρνηθεί το επίδικο αυτονόητο δικαίωμά μου, το οποίο ξεπερνά την εκπαίδευση και αγγίζει την ίδια την καρδιά της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς μου».

Αντί επιλόγου

Έρχονται στιγμές όπου το βαθύ χάσμα ανάμεσα στην κοινωνία και στον θεσμικό ρολό της δικαιοσύνης και των οργάνων της φαντάζει αγεφύρωτο.

Η θεωρία της ισονομίας και του κράτους δικαίου  δε, όταν αποτελεί μέρος μόνο ενός απλουστευμένου ευχολογίου θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο την ευρύτερη έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και την επί ίσοις όροις συμμετοχή, το αναφαίρετο  δικαίωμα εν προκειμένω των φυλακισμένων στη μόρφωση.

Το δικαίωμα αυτό κερδίζεται στην πράξη, πέρα από τη νομική τεχνογνωσία, μέσα στα καταστήματα κράτησης και είναι η μόνη κλωστή του κοινωνικού ιστού που του δίνει το ίδιο το σύστημα για να κρατιέται, αυτό το δικαίωμα στη μόρφωση που προέρχεται από τη φαρέτρα του πολιτικού μας πολιτισμού.

Τα ζητήματα της επανένταξης, της εργασίας και της εκπαίδευσης είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους, είναι ο πυρήνας των ατομικών δικαιωμάτων, έτσι ώστε η τιμωρητική διάσταση των ποινών και του εγκλεισμού να καθίσταται το τελευταίο, το άχρηστο κομμάτι του δικαιϊκού μας συστήματος.

Ο σωφρονισμός δε, όπως τίθεται από τον γραφειοκρατικό βραχίονα του Σωφρονιστικού Κώδικα, καταλήγει να γίνεται μια υπόθεση δικαίωσης των διατάξεών του, οι οποίες μόνιμα παρερμηνεύονται σε βάρος των κρατουμένων.

Η αρχή, όμως, του απαραβίαστου της ανθρώπινης αξίας δεν μπορεί να τίθεται υπό διαπραγμάτευση ούτε στην περίπτωση των παραβατικών κρατουμένων.

Εδώ και 25 ημέρες ο Βασίλης Δημάκης βρίσκεται σε απεργία πείνας έχοντας απολέσει περί το 15% του σωματικού βάρους του και διατρέχει άμεσο κίνδυνο η ζωή του. Διεκδικώντας το αυτονόητο δικαίωμα της εκπαιδευτικής άδειας, αφού πληροί όλες τις προϋποθέσεις, δεν ζητά καμιά εξαίρεση ή προνομιακή μεταχείριση από το Συμβούλιο των Φυλακών, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά και το Υπουργείο Δικαιοσύνης, ούτε ζητά την τροποποίηση του υπάρχοντος νόμου. Την εφαρμογή του νόμου ζητά, χωρίς διακρίσεις. Σε στέρηση ελευθερίας καταδικάστηκε, όχι σε στέρηση αξιοπρέπειας, γνώσης κι εκπαίδευσης.

Η άρνηση στον Βασίλη Δημάκη να ασκήσει το νόμιμο κατοχυρωμένο δικαίωμά του μπορεί να εκλαμβάνεται ως άλλη μία δικαστική αυθαιρεσία στα όρια της διοικητικής γραφειοκρατικής λογικής του συστήματος, αλλά δυστυχώς αποτελεί ευθεία βολή κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των κρατουμένων. Μια ευθεία βολή με στόχο τον αποχρωματισμό κάθε προσπάθειας επανένταξής τους στο εκπαιδευτικό σύστημα και με στόχο την ειλικρινή μεταμέλεια που διεκδικεί την επιστροφή στην κοινωνία.

Η συνολική στάση κάθε κρατικής δομής οφείλει να μην αποτελεί εμπόδιο σε οποιαδήποτε προοπτική αυτοβελτίωσης των κρατουμένων και εν τέλει στον σωφρονισμό τους. Αντιθέτως, οφείλει να διασφαλίζει και να συμβάλλει με όλα της τα μέσα στην πραγμάτωση αυτής της προοπτικής. Έτσι και μόνο έτσι, οι κατοχυρωμένες συνταγματικές αρχές αποκτούν τον αληθινό τους σηµασιολογικό και όχι τυπολατρικό χαρακτήρα.

Η άρνηση της πολιτείας μέσα από μια σειρά διοικητικών αποφάσεων να επιτρέψει το δικαίωμα στη μόρφωση, απαξιώνει το ίδιο το δικαίωμα στη μόρφωση, την εκπαίδευση αλλά και τον διαμεσολαβητικό ρόλο που η πολιτεία οφείλει να έχει στη σχέση του παραβάτη και της κοινωνικής επανένταξης του. Στην εξάλειψη της παραβατικότητας εντός κι εκτός φυλακής, η πολιτεία αντιλαμβάνεται ότι ο ρόλος της αρχίζει και τελειώνει στην τιμωρία και τη συμμόρφωση χωρίς μόρφωση;

*Πηγή: ThePressProject.gr

Γιατι τελικα η ΝΔ κοβει την στηριξη στον εκλεκτο της γιατι οι συμπραξεις συμμαχιες του συντηρητικου πολιτικου χωρου με την νεα σοσιαλδημοκρατια (της ακραιο κεντρο αριστερας)αποδειχθηκαν θανατηφορες για τον δευτερο εταιρο.Γιατι το ΛΑΟΣ επαιξε τον δικο του ρολο να προετοιμασει το εδαφος για την ναζιστικη ακροδεξια των νυχτοπερπατητων .Ετσι οταν εγραφα πως οποιος (ΠΑΣΟΚ)σφιγγει το χερι του Τατουλη σφιγγει το χερι του Καρατζαφερη μαλλον δεν μπορουσα να προβλεψω τις εξελιξεις.Οταν δηλαδη η ΧΑ μεσα στη Βουλη απειλουσε τον βουλευτη του ΠΑΣΟΚ Μανιατη να μην τολμησει να ερθει στην περιοχη του.

ΠΑΣΟΚ και ΝΔ λοιπον θα εμφανιστουν με διαφορετικα ψηφοδελτια πιθανα περισσοτερα απο ενα.Ο ΣΥΡΙΖΑ ποτε δεν ειχε δυναμεις και σε δυο χρονια θα εχει διαλυθει.ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ επισης εχουν τις δυναμεις και τα ορια τους.Οι Οικολογοι υποστηριζομενοι απο το κομμα Οικολογοι Πρασινοι; Μια ιστορια για γελια και για κλαματα και στις δυο τελευταιες εκλογες.

Μια διευκρινηση.Σαν ενεργος πολιτης σαν ριζοσπαστης αριστερος /οικολογος ειμουν παντα παρων οταν οι μνημονιακοι βουλευτες ερχονταν στην περιοχη μας.Και ο κ Αδριανος και ο κ Μανιατης και ο κ Γκιολας. Οχι για να ουρλιαξω σαν «απογοητευμενος» .Μα για να αντιπαρατεθω με πολιτικα επιχειρηματα στις πολιτικες των κυβερνωντων μνημονιακων κομματων.

Γιατι θεωρω απαραδεκτο να εμφανιζονται και να σφιγγουν τα χερια αυτοι που κοβουν χερια.Γι αυτο αρνηθηκα να απλωσω το χερι μου οταν μου προτεινε ο υπουργος κ Αποστολου το δικο του. Γιατι πρεπει να καταλαβουν να ακουσουν αυτα που ολοι λενε, οταν οι επισημοι δεν ειναι μπροστα. Γιατι αυτοι ειναι κλεισμενοι μεσα σε μια γυαλα που εχει μονο δικους τους. Χειροκροτητες και κολακες. Κι ο κοσμος οπου σταθεις και οπου βρεθεις τους βριζει.Για τα χαλια μας .Για την καταστροφη της ελπιδας.

Εμεις δεν ψηφισαμε ποτε μια μνημονιακη κυβερνηση με τον ψεκασμενο ακροδεξιο εμπορο αμερικανικων οπλων.Δεν ψηφισαμε μια κυβερνηση συνεργατη των σιωνιστων ακροδεξιων του Ισραηλ μια κυβερνηση που σφιγγει το χερι των νεο ναζι της Ουκρανιας.Μια κυβερνηση φιλο των εφοπλιστων και εχθρο των συνταξιουχων. Κανενας ρεαλισμος δεν μπορει να στερησει απο την αριστερα το ηθος της.Γιατι αν το στερηθει παυει να ειναι αριστερα.

Αυτοι σου λενε ναι αλλα μας ψηφιζετε.Αυτο ειπε ο κ Αποστολου.Μας ψηφισατε τον Σεπτεμβρη του  2015.Τους ψηφισε το 30% οσων ψηφισαν.Δηλαδη ενα 18% του λαου. Τους ψηφισε με την ψευδαισθηση πως δεν θα κανουν οσα οι υπολοιποι ΝΔΠΑΣΟΚΠΟΤΑΜΙ απειλουσαν πως θα κανουν.Ειναι οι κοψοχερηδες ψηφοφοροι.

Και οι αλλοι ψηφοφοροι ; Μα οι αλλοι οι απογοητευμενοι που δεν πανε να ψηφισουν ειναι πια παρα πολλοι.Παντου σε ολο τον πλανητη.Γιατι αυτη η «δημοκρατια» με τις εκλογες μια φορα στο τοσο, κομματων που αλλα υποσχωνται και αλλα κανουν, με την παραβιαση της θελήσης του λαου οταν ψηφιζει ΟΧΙ και βγαινει ΝΑΙ, με την μεταθεση της εξουσιας σε αδιαφανη μη εκλεγμενα κερδοσκοπικα κεντρα με την εναλλαγη πολιτικων και διευθυντικων στελεχων τυπου Στουρναρα σε καρεκλες εξουσιας δεν πειθει.

Και η λυση στην διαφθορα και την σαπιλα δεν ειναι οι χουντες (μερες που ειναι) δεν ειναι η αναζητηση ενος Σταλιν να βαλει μια ταξη ανελευθερη δεν ειναι ο εθνικισμος ο ρατσισμος και η περιχαρακωση στα στενα περιθωρια της φυλης και των συνορων  αλλα ακριβως το αντιθετο. Να ξαναχτισουμε επιτελους την δημοκρατια στην χωρα που γεννηθηκε.Με ανακλητους εκπροσωπους.Με πολιτες ενεργους συμμετοχους υπευθυνους συνεπεις.Με φορεις συλλογους συνδικατα πλαισιωμενα απο τον λαο που θα λαμβανει και θα κανει πραξη αποφασεις για την καθημερινοτητα και το μελλον της χωρας.Μια πολυκομματικη δημοκρατια με ελευθερια του λογου και του τυπου αλλα με ορια στην ασυδοσια των εταιρειων των πλουτοκρατων των βιαιων ανθρωπων που διαλυουν την κοινωνια και την φυση. Μια κοινωνια ειρηνικη που θα ζητα την συνυπαρξη με τους γειτονικους  λαους χωρις οπλα και πολεμους.Δεν ειναι δυσκολο. Ειναι οραμα .Ενα οραμα για το οποιο εδωσαν την ζωη τους χιλιαδες ανθρωποι στο παρελθον.

Να λοιπον το πλαισιο των επομενων περιφερειακων εκλογων.Να ποιο μπορει να ειναι το τοπιο συναντησης ριζοσπαστικων αριστερων οικολογικων δυναμεων.

Αναδημοσιευω ενα παλιοτερο αρθρο της συναγωνιστριας Δεσποινας Σπανουδη που πολυ μου αρεσε

Dec

14

Η αναγκαιότητα της ριζοσπαστικής οικολογίας στην αντιπαράθεση με τον καπιταλισμό των μνημονίων

Εισήγηση σε εκδήλωση

Πριν λίγες ημέρες σε μια άλλη εκδήλωση, με θέμα το προς τα πού αλλάζει ο κόσμος, ο ομιλητής έκλεισε λέγοντας ότι απέναντι σε ένα σύστημα που έχουν εμφανιστεί τόσες ρωγμές, δεν αρκεί μόνο η αντίσταση και τα κινήματα δικαιωμάτων. Υπάρχει ανάγκη για απαντήσεις : με ποιο παραγωγικό μοντέλο, από ποιους, με ποιες συμμαχίες, με ποια διεθνή θέση της χώρας.  Αυτές δηλαδή τις απαντήσεις που δεν έχουμε και κυρίως αυτές τις απαντήσεις που γνωρίζουμε ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος να βρούμε. Μέσα από την ανάπτυξη κινημάτων αντίστασης που όσο δυναμώνουν και εξελίσσονται, παράγουν απαντήσεις που παλεύουν να διαδώσουν και αν είναι δυνατό να εφαρμόσουν.

Παράγουν όλα τα κινήματα αντίστασης καθολικές απαντήσεις;  Προφανώς όχι. Ωστόσο σε τόσο ταραγμένους καιρούς, όσο πιο δυναμικά και μαζικά είναι, τόσο πιο πιθανό είναι να επικοινωνήσουν και τόσο πιο εύκολο να γίνουν οι αναγωγές από το μερικό στο συνολικό. Πρόσφατες είναι οι μνήμες από τα αυθόρμητα κινήματα των ελληνικών πλατειών, που σε λίγες ημέρες από την διαμαρτυρία για το μνημόνιο, πέρασαν στο αίτημα της πραγματικής δημοκρατίας και ακόμη πιο πρόσφατα τα nuit debout στη Γαλλία. Τέτοια αυθόρμητα μαζικά ξεσπάσματα εμψυχώνουν και τροφοδοτούν κοινωνικές δυνάμεις αντίστασης, ανιχνεύουν καθολικές απαντήσεις, αλλά συναντούν μεγάλη δυσκολία στην στρατηγική εφαρμογής ενός εναλλακτικού προτάγματος.

Από την άλλη πλευρά, κινήματα που οργανωμένα απαντούν σε προβλήματα που βρίσκονται στην αιχμή του δόρατος του καπιταλισμού, μπορεί να είναι εξίσου ανατρεπτικά και να παράγουν συνεκτικές απαντήσεις που να φαίνονται εφαρμόσιμες ενώ στην πραγματικότητα προϋποθέτουν το ξήλωμα του κουβαριού.
Τέτοια κινήματα ή σπέρματα τέτοιων κινημάτων, είναι στο επίπεδο της χώρας, όσοι ασχολήθηκαν και ασχολούνται με τα θέματα της ενέργειας, των εξορύξεων, της διαχείρισης των απορριμμάτων, του νερού, των δασών, της δημόσιας περιουσίας και των δημόσιων υποδομών, της βιομηχανικής ρύπανσης, αλλά και της βιοποικιλότητας, της χωροταξίας, της αγροτικής παραγωγής. Και παρά το γεγονός ότι η οικολογία, η αριστερά και τα κινήματα κακοποιήθηκαν από την κυβερνητική εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ που επιχείρησε και κατάφερε να τα εκφράσει πολιτικά και να τα μεταφράσει σε εκλογική νίκη, η ίδια η πραγματικότητα τα επαναφέρει στο προσκήνιο.

Διεθνή θέματα όπως η κλιματική αλλαγή και οι παγκόσμιες εμπορικές συμφωνίες όπ παράγουν διεθνείς κινητοποιήσεις. 3,5 εκατ. ευρωπαίοι έχουν υπογράψει κατά της ΤΤΙP και της CETA και 2100 αυτοδιοικήσεις έχουν δηλωθεί ως ζώνες ελεύθερες. Αν και στη χώρα μας το θέμα έχει πάρει περιορισμένες διαστάσεις, ωστόσο πολίτες και ομάδες συντονίζονται και κινητοποιούνται ενόψει και της ψήφισης της CETA  από το ευρωκοινοβούλιο.

Αυτά τα θέματα δεν θίγουν άμεσα τον μέσο άνθρωπο που ζει με το φρενήρες άγχος της δυτικής επιβίωσης ή στις ακραίες συνθήκες της πείνας και του πολέμου. Είναι όμως στον πυρήνα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και ταυτόχρονα της κοινωνικής αντεπίθεσης. Μπορεί κανείς να φανταστεί ότι μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις μπορούν σε κάποια χρονική στιγμή να ακυρώσουν τη μείωση μισθών- συντάξεων. Μπορεί όμως κανείς να διεκδικήσει μια καλύτερη ζωή σε ένα κατεστραμμένο χώρο και όπου όλα τα υλικά μέσα για την επιβίωση τα ορίζουν οι πολυεθνικές σε ρόλο μεγάλου αδερφού;

Είμαστε στο κατώφλι μιας τέτοιας εποχής. Τα πέντε τελευταία χρόνια ήταν τα θερμότερα που έχουν καταγραφεί ποτέ, με το 2015 να ήταν το θερμότερο έτος και το 2016 είναι ακόμη θερμότερο. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της IPCC, (διακυβερνητική επιτροπή για την αλλαγή του κλίματος), υπάρχει ένα κρίσιμο όριο -η άνοδος της θερμοκρασίας της επιφάνειας κατά 2 βαθμούς- πέρα από το οποίο η κατάσταση θα είναι μη αντιστρέψιμη, η απορρύθμιση θα είναι βιβλική και η υπερθέρμανση της γης ανεξέλεγκτη, γιατί οι φυσικοί ρυθμιστές θα έχουν καταρρεύσει. Είμαστε δυστυχώς πολύ κοντά στο σημείο αυτό ενώ ήδη τα αποτελέσματα για τις φτωχότερες περιοχές του πλανήτη είναι εφιαλτικά.
Στην Ινδία, το Μπαγκλαντες, στην υποσαχάρια Αφρική, εκατομμύρια αναγκάζονται να μεταναστεύσουν λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας και της ξηρασίας, που προκαλούν τα πλουσιότερα κράτη του πλανήτη, αυτά που τους ονομάζουν λαθρομετανάστες.  Η περσινή συνδιάσκεψη στο Παρίσι με τα λόγια των εκπρόσωπων της Via Campesina: «Ήταν ουσιαστικά ένα επικοινωνιακό τσίρκο. Τα κράτη ξέρουν πώς να παίρνουν δεσμεύσεις μόνο όταν πρόκειται για την υπογραφή συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου ενάντια στα δημοκρατικά δικαιώματα και τα συμφέροντα των λαών. Για άλλη μια φορά, έγινε σαφές ότι το χρήμα υπαγορεύει το νόμο έχοντας προβάδισμα ακόμη και από το μέλλον της ανθρωπότητας.»
Σε μεγάλο μέρος του κόσμου, πολυεθνικές εταιρείες κατέχουν ή διαχειρίζονται τους φυσικούς πόρους, παρέχουν τις βασικές υπηρεσίες και υποδομές, αποφασίζουν για την τροφή, την έρευνα, την εκπαίδευση, την κουλτούρα, την άποψη. Η NAFTA, που υπογράφηκε το 1992 ανάμεσα στον Καναδά, τις ΗΠΑ και το Μεξικό, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για την κατάργηση της περιβαλλοντικής προστασίας, αύξησε τον συνολικό αριθμό των ανέργων, συμπίεσε τους μισθούς και αύξησε τη μετανάστευση. Η CETA είναι προ των πυλών (περνάει από το ευρωκοινοβούλιο ίσως και μέσα στο Δεκέμβρη) ανοίγει την πόρτα διάπλατα όχι μόνο στον Καναδά αλλά και στις ΗΠΑ.

Η ιδιωτικοποίηση και ο έλεγχος των κοινών συνδυάζεται με την ολοένα και μεγαλύτερη συγκέντρωση του πληθυσμού σε αστικά κέντρα και μητροπόλεις. Με τον τρόπο αυτό το κεφάλαιο πετυχαίνει :

  • o ευκολότερη οργάνωση της μαζικής πώλησης και κατανάλωσης
  • o ανεμπόδιστη εκμετάλλευση της γης και των πόρων και ελαχιστοποίηση των αντιδράσεων στην περιβαλλοντική υποβάθμιση

Θα ήταν πολύ πιο εύκολο να διέλθει ο πετρελαϊκός αγωγός από την Ντακότα, αν έλειπαν οι Ινδιάνοι Σιού και πιο γρήγορα θα είχε προχωρήσει η εξόρυξη στις Σκουριές αν έλειπαν οι δικοί μας ιθαγενείς. Ταυτόχρονα οι πολεμικές συρράξεις, ανακατανέμουν δραστικά τον πλούτο υπέρ των πολυεθνικών και των ισχυρών κρατών που κατά κύριο λόγο τις εκπροσωπούν: στρατιωτικές δαπάνες και δαπάνες ανοικοδόμησης ταυτόχρονα με προσεταιρισμό των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των εμπόλεμων χωρών και διεύρυνση της επιρροής στο παγκόσμιο πεδίο των ανταγωνισμών. Οι νεκροί, οι πρόσφυγες και η ανθρωπιστική κρίση αποτελούν την μια όψη της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Η αθέατη συχνά όψη είναι η όψη της τεράστιας περιβαλλοντικής καταστροφής που υπονομεύει το μέλλον των εμπόλεμων τόπων και της πλανητικής ισορροπίας.
Παρόλαυτά, τα τελευταία χρόνια,  η συνεχής τρομοκρατία και κινδυνολογία των οικονομικών ελίτ και των κυρίαρχων μέσων μαζικής ενημέρωσης, έχει επιβάλλει τον εγκλεισμό σε μια οικονομίστικη λογική. Ως αποτέλεσμα εμφανίζεται «η αδυναμία της κοινωνίας να οραματιστεί συλλογικά ένα επιθυμητό μέλλον» και να προσηλώνεται σε αμυντικές τακτικές και στην νοσταλγία της επιστροφής στην προ της κρίσης οικονομική κατάσταση. Η επικρατούσα ιδεολογία είναι η επιστροφή στην ανάπτυξη. Ο παραγωγισμός και η επιδίωξη της οικονομικής μεγέθυνσης κυριαρχούν στον πολιτικό λόγο σχεδόν σε όλο το πολιτικό φάσμα, συνεργώντας έστω και ακούσια με τον ολοκληρωτισμό και τον συγκεντρωτισμό των ολιγοπωλίων. Έτσι εντέλει, επιβάλλουν μια κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία, με αυταρχισμό, αυθαιρεσία και αυξανόμενη αποπολιτικοποίηση μεγάλου μέρους της κοινωνίας.
Στην άλλη όχθη, βρίσκονται  κοινωνικά -οικολογικά κινήματα, στα οποία η αυξανόμενη επίγνωση των ορίων της ανάπτυξης συνδέθηκε με τα αιτήματα της συμμετοχικής δημοκρατίας, της αποκέντρωσης και της κοινωνικής δικαιοσύνης όσο και με το πρόταγμα της αυτοδιαχείρισης και  της οικονομίας των πραγματικών αναγκών.

Μετά από τα ναυάγια του υπαρκτού σοσιαλισμού και την ενσωμάτωση των μεγάλων κινημάτων αμφισβήτησης του 20ου αλλά και του 21ου αιώνα, κεντρικό μας πρόβλημα είναι πώς να αποκτηθεί η εμπιστοσύνη ότι ένας καλύτερος κόσμος είναι εφικτός.

Η ευημερία που μετριέται με την  ποιότητα ζωής, τον ελεύθερο χρόνο, την καθαρή τροφή, την πρόσβαση σε ελεύθερους χώρους, μεταφορές και επικοινωνίες, παιδεία, υγεία και πολιτισμό, την κοινωνική συμμετοχή είναι το εναλλακτικό υπόδειγμα σε ένα κόσμο ολοένα και πιο καταναλωτικό, ολοένα και πιο ανασφαλή, ολοένα και πιο χειραγωγημένο.
Ο θάνατος του Φιντέλ αναζωπύρωσε τη συζήτηση για το αντιπαράδειγμα της Κούβας, μιας μικρής χώρας που επί πολλά χρόνια ξέφυγε από τον παγκόσμιο μινώταυρο, στάθηκε όρθια και έδωσε ένα υπόδειγμα αυτάρκειας ιδιαίτερα μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Από πολλές απόψεις η Κούβα καλλιέργησε εναλλακτικές κοινωνικές αξίες με εντυπωσιακούς δείκτες στο επίπεδο του προσδόκιμου ζωής, της εκπαίδευσης, της χαμηλής εγκληματικότητας, της μείωσης των ανισοτήτων. Μαζί με το πολύ γνωστό επίτευγμα της εξαγωγής γιατρών υπάρχει και  το επίτευγμα της εξαγωγής κοινωνικών εργατών που διδάσκουν εξοικονόμηση ενέργειας. Ωστόσο η Κούβα απέχει πολύ από τον οικοσοσιαλισμό, στον πυρήνα του οποίου βρίσκεται η πολιτική ελευθερία και η συμμετοχική δημοκρατία.

Είναι βέβαιο ότι δεν έχουμε τις απαντήσεις. Μπορούμε όμως να ιχνογραφήσουμε τι χρειαζόμαστε και να συσπειρωθούμε γύρω από αυτά:

  •  χρειαζόμαστε να κρατήσουμε τη δημόσια περιουσία, τα κοινά αγαθά και υπηρεσίες και να παλέψουμε για να ανακτήσουμε ότι έχει δοθεί
  •  αλλά από την άλλη πλευρά χρειαζόμαστε ένα ριζικό δημοκρατικό μετασχηματισμό του κράτους και της δημόσιας διοίκησης ,
  • δεν χρειαζόμαστε γενικά μια παραγωγική ανασυγκρότηση αλλά μετασχηματισμό της παραγωγής αφού προσδιορίσουμε και ιεραρχήσουμε τις κοινωνικές ανάγκες και αφού υιοθετήσουμε ως βασικές αρχές την εξοικονόμηση σε όλα τα επίπεδα και τη διαφύλαξη των φυσικών πόρων και τον σεβασμό στην φέρουσα ικανότητα των οικοσυστημάτων.
  • Δεν χρειαζόμαστε αέναες εξορύξεις για να παράγουμε εκατομμύρια σφαίρες που καταλήγουν στον πάτο του Αιγαίου.
  • Δεν χρειαζόμαστε γενικά τεχνολογική πρόοδο χρειαζόμαστε έρευνα προσανατολισμένη και ελεγχόμενη από την κοινωνία και όχι από τις επιχειρήσεις
  • Χρειαζόμαστε εκδημοκρατισμό στις σχέσεις παραγωγής, την  προώθηση κοινωνικοποιημένης ιδιοκτησίας σε πόρους και μέσα παραγωγής, συνεργατική, αλληλέγγυα και συνεταιριστική παραγωγή καθώς και μορφές αυτοδιαχείρισης, που να αμφισβητούν και όχι να αναπαράγουν το εμπορευματικό μοντέλο.
  • Χρειαζόμαστε αποκέντρωση των δραστηριοτήτων και λήψης αποφάσεων, πραγματική αυτοδιοίκηση των τοπικών κοινωνιών. Χρειαζόμαστε ενιαίο δημοκρατικό χωρικό σχεδιασμό, στον αντίποδα των τάσεων συγκέντρωσης και ιδιαίτερα στο υπόδειγμα των μεγάλων μητροπολιτικών κέντρων. Δεν χρειαζόμαστε να κουβαλάμε τον Μόρνο και τον Εύηνο για να ποτίσουμε την Αττική, δεν χρειαζόμαστε να καταστρέφουμε τις περιοχές που την περιβάλουν με εντατικές οικονομικές δραστηριότητες από την Ελευσίνα και το Θριάσιο μέχρι τον Ασωπό, την Θήβα και τη Χαλκίδα.

Προϋπόθεση για όλα τα παραπάνω αποτελεί η δράση της κοινωνικής πλειοψηφίας. Οι αντιστάσεις ιδιαίτερα αυτές που έχουν αποτέλεσμα, βάζουν φρένο στην ολοένα και μεγαλύτερη ισχυροποίηση των λίγων και κερδίζουν την εμπιστοσύνη στις δυνάμεις των πολλών. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το νερό.
Την περίοδο 1980 – 2000, υπήρξε ένα κύμα ιδιωτικοποιήσεων που κατέληξε στο σημείο 5 πολυεθνικές να διαχειρίζονται το 70% της παγκόσμιας αγοράς νερού. Λόγω όμως των προβλημάτων που δημιουργήθηκαν και των αντιστάσεων που πυροδότησαν, σήμερα το ποσοστό αυτό υποχώρησε στο 10%. Στην χώρα μας παρότι η ιδιωτικοποίηση ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ ήταν στις προτεραιότητες της τρόικας, οι αντιδράσεις οδήγησαν σε δυο σημαντικές νίκες: την απόφαση του ΣΤΕ το 2014 και το δημοψήφισμα στη Θες/νικη. Το περασμένο Σάββατο, οργανώθηκε πανελλαδική συνάντηση της συμμαχίας για το νερό με 40 οργανώσεις απόλη την Ελλάδα.
Οι σχέσεις, οι απόψεις και οι ιδέες που γεννιούνται στα πεδία των κινημάτων, είναι αυτές που αντιστοιχούν πιο κοντά στην πραγματικότητα και δίνουν το μέτρο και το πολιτικό κριτήριο που συχνά λείπει από ανθρώπους που θεωρούνται ως οι διανοούμενοι της αριστεράς.
Πολλά τα παραδείγματα, ακόμη και πολύ πρόσφατα. Χαρακτηριστική από αυτή την άποψη ήταν η εμπειρία του τμήματος περιβάλλοντος του ΣΥΡΙΖΑ. Όσοι αποχωρήσαμε και άλλοι με τους οποίους μοιραζόμασταν κινηματικές σχέσεις δεν χαθήκαμε. Βρισκόμαστε και ξεκινάμε μια νέα συλλογικότητα που λέγεται Κόκκοι ή αλλιώς Κόκκινη Κινηματική Οικολογία.

Για εμάς η οικολογία δεν είναι ένα συμπληρωματικό κεφάλαιο στο αφήγημα της αριστεράς. Κατά τη γνώμη μας η οικολογία είναι το ίδιο το αριστερό αφήγημα.

Δέσποινα Σπανούδη

 

Να ενωσω και εγω την μικρη και αδυναμη φωνη μου με τους αλλους.Για εκεινο το προσφυγοπουλο τεσσαρων χρονων μεσα στα χιονια στην Θεσσαλονικη

 15871798_10211487859974436_275302243180735871_n
Γειά σας.
Με λένε Αλί και είμαι από το Ιράκ.
Είμαι τεσσάρων ετών.
Είμαι το τελευταίο παιδάκι που έχει απομείνει πια στο παγωμένο Βαγιοχώρι.
Ευτυχώς έχω τη μαμά μου και τον μπαμπά μου.
Και όλοι όσοι ζουν εδώ με αγαπάνε.
Μην κοιτάτε που χαμογελάω.
Κρυώνω πάρα πολύ.
Κι όσο νυχτώνει, θα κρυώνω περισσότερο.
Αλλά ό,τι και να γίνει, θα ζήσω.
ΝΑΙ, ΘΑ ΖΗΣΩ!

— at Vaiochori.

και το αλλο εξαχρονο που το εχουν κλεισει φρουρουμενο σε πτερυγα βαρια ψυχικα νοσουντων επειδη οι γονεις του ειναι ανταρτες πολεων.

Να πω λοιπον πως δεν συμφωνω με τα οπλα σαν μεσο επιλυσης κοινωνικων και πολιτικων προβληματων.Αλλα και εγω οπως ολοι φτανω πολλες φορες στο σημειο να νιωθω πως μονο με τα κουμπουρια θα δοθει λυση στην σημερινη κατασταση της χωρας μας.Μας εχουν στριμωξει, περιφρονησει, κατακτησει, ταπεινωσει, καταργησει, βιαια τσαμπουκαλιδικα, απολυτα, ενω εμεις προσπαθησαμε παντα νομιμα και ειρηνικα να πουμε πως αυτη η κατασταση δεν παει αλλο.Και αυτοι τιποτα.Το χαβα τους.Οι Γερμανοι κεφαλαιοκρατες και τα τσιρακια τους ντοπια και ξενα.

Ετσι ενω πολιτικα ειμαι αντιθετος με τους ενοπλους δεν μπορω να πω πως δεν ακουω τι λενε.Ολοι ακουμε τι λενε.Ο κατηφορος μας συνεχιζεται και κανεις δεν ξερει ποτε θα σπασουμε σαν λαος και θα τρελαθουμε τελειως με αυτα που τραβαμε.

Τωρα οταν παρεις σημερα τις αποφασεις που πηραν αυτοι, και σε πιασουν πληρωνεις. Ειναι πολεμος. Το ξερανε το ξερουμε.Εξ αλλου ο φοβος ειναι που κρατα πολλους ανθρωπους απο το να αντιδρασουν βιαια στην σημερινη κατασταση. Σημερα στην Ελλαδα υπαρχουν ξανα οπως και στο παρελθον πολιτικοι κρατουμενοι. Αρκετοι. Δεν ξερω ποσοι αλλα υπαρχουν.Παλια ηταν κομμουνιστες σημερα ειναι νεο κομμουνιστες και αναρχικοι.Αυτοι αποφασισαν να αντιδρασουν με βια.Και αυτο εχει κοστος.

218029-120130_r21816_g2048-1200-630_1

Τα παιδια τους ομως δεν μπορει να ειναι κρατουμενοι.Ουτε να τα στειλουν σε αναμορφωτηριο.Να αναμορφωθουν απο τι;Να συμμορφωθουν σε τι;Οι γονεις τους ειναι πολιτικοι κρατουμενοι.Ουτε πρεζακηδες ουτε φοροφυγαδες ουτε νταβατζηδες.Αυτα λεει ο Μαζιωτης

Κείμενο του Νίκου Μαζιώτη για τις ανακοινώσεις του υπουργείου Δικαιοσύνης και των δικαστών

Σε σχέση με τις ανακοινώσεις των εγκληματιών του Υπουργείου Δικαιοσύνης και των δικαστών:

Είναι ψέμα ότι ο γιος μας βρίσκεται σε καθεστώς «προστασίας». Προστασία
για αυτούς είναι το να πετάνε ένα παιδί σε έναν χώρο όπου βρίσκονται και άλλα παραμελημένα παιδιά, όπου βάζουν άρρωστα και υγιή παιδιά μαζί.

Προστασία για αυτούς είναι να μην έχει ρούχα να αλλάξει το παιδί. Όλοι οι άνθρωποι ξέρουν και φαντάζονται ότι τα κρατικά ιδρύματα είναι αποθήκες ψυχών και τίποτα περισσότερο. Για ποια παρακολούθηση από εξειδικευμένο προσωπικό μιλάνε οι εγκληματίες του υπουργείου και οι δικαστές;

Ο γιος μας ακόμη και σε καθεστώς παρανομίας μεγάλωνε όπως όλα τα παιδιά. Ζούσε σ’ ένα καθαρό περιβάλλον, είχε περίθαλψη, πήγαινε σε παιδικό σταθμό-σχολείο, ζούσε με τη μητέρα του, δεν στερούνταν τίποτα.

Τους συγγενείς της μητέρας του
τους γνωρίζει γιατί έχει ζήσει μαζί τους και το 2010-11, τότε και που οι δύο γονείς του ήταν στην φυλακή. Τα σκουλήκια οι δικαστές θα μπορούσαν να αποφύγουν όλη αυτή την ταλαιπωρία που υφίσταται ο γιός μας γιατί είχαν τη δυνατότητα να δώσουν από την 1η μέρα της σύλληψης της Πόλας Ρούπα το παιδί
στους συγγενείς της που είχαν ήδη κάνει αίτηση για επιμέλεια.

Όμως επέλεξαν να ακολουθήσουν μια χρονοβόρα γραφειοκρατική διαδικασία χωρίς να λογαριάσουν τα τραύματα που μπορεί να προκαλούσαν στο παιδί η βίαιη
απομάκρυνσή του απ΄τη μητέρα του και ο εγκλεισμός του σε ίδρυμα.

Αυτό είναι το καθεστώς «προστασίας» που εννοούν τα καθίκια που λέγονται δικαστές και εγκληματίες του Υπουργείου. Είναι ψέμα το ότι διευθετήθηκε το θέμα του επισκεπτηρίου με τις συγγενείς. Μετά από μια άρνηση στην αρχή, το είδαν μια φορά χθες, όπου το παιδί ζητούσε να το πάρουν μαζί τους και την επόμενη
φορά που θα τους επιτρέψουν επισκεπτήριο θα είναι τη Δευτέρα. Ο γιος μας στην ουσία είναι απομονωμένος, σαν κρατούμενος, και έξω απ το θάλαμο στην ειδική πτέρυγα του Παίδων υπάρχουν αστυνομικοί.

Αυτό είναι το καθεστώς
«προστασίας», ένα είδος φυλακής. Το ψέμα είναι στο DNA των οργάνων του κράτους.

Οι δικαστές είναι αυτοί που έβγαλαν «νόμιμο» και «συνταγματικό» το
μνημόνιο, την τεράστια αυτή κοινωνική ληστεία που διαπράττουν οι δανειστές εναντίον του ελληνικού λαού. Αυτοί είναι που με τις αποφάσεις τους συνεργούν στις κατασχέσεις των λαϊκών περιουσιών λόγω χρεών, αυτοί εξώθησαν
στο θάνατο χιλιάδες κατεστραμμένους οφειλέτες. Οι δικαστές είναι αυτοί που έβγαζαν παράνομες και καταχρηστικές τις απεργίες των εργαζομένων.

Αυτοί που έβγαζαν λάδι τους υπεύθυνους για εγκλήματα όπως για την υπόθεση Βατοπεδίου, τα εξοπλιστικά, τη Ζίμενς, το χρηματιστήριο, τα δομημένα ομόλογα, τη λίστα Λανγκάρντ. Οι δικαστές είναι αυτοί που χαϊδεύουν τους ισχυρούς και ρίχνουν στα τάρταρα τους φτωχούς. Πριν από λίγο καιρό συμφώνησαν με την αριστερή κυβέρνηση Συριζα που τους ήθελε συμμάχους στο ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών, ενώ υπάρχουν εκατομμύρια πεινασμένοι και φτωχοί που ζουν με 300-400 ευρώ το μήνα, αυτοί πήραν πίσω ένα μεγάλο μέρος των περικοπών στον κλάδο τους. Αυτός είναι ο «κοινωφελής» ρόλος των δικαστών στο σημερινό καθεστώς.

Επαγγελματίες ψεύτες και απατεώνες είναι και οι γραφειοκράτες του υπουργείου Δικαιοσύνης του Σύριζα. Αυτοί που έλεγαν ότι θα σκίσουν το μνημόνιο και τελικά ψήφισαν το τρ’ίτο μνημόνιο. Αυτοί που πέταξαν στα σκουπίδια τη γνώμη του 62% του λαού στο δημοψήφισμα της 5 Ιουλίου 2015.

Αυτοί που όπως και οι προκάτοχοί τους αποδείχθηκαν yes men στις απαιτήσεις των δανειστών, κάτι που το είχαμε πει ως Επαναστατικός Αγώνας ότι θα κάνουν προτού καν γίνουν κυβέρνηση από το 2014 όταν είχαμε κάνει την επίθεση στην Τράπεζα της Ελλάδας.

Αυτοί δεν αρκέστηκαν να με καταδικάσουν σε ισόβια κάθειρξη επειδή ο Επαναστατικός Αγώνας έπληξε τους σημερινούς εταίρους τους, το παράρτημα της ΕΚΤ, την Τράπεζα της Ελλάδος στην οδό Αμερικής και το γραφείο του αντιπροσώπου του ΔΝΤ -με την ίδια ποινή κινδυνεύει να καταδικαστεί και η Πόλα Ρούπα -, αλλά άρπαξαν και το γιό μας να τον κλείσουν σε ίδρυμα.

Το σχόλιο του μέλους της κεντρικής επιτροπής του Συριζα Ντίνας Μπατζιά με το οποίο μας υβρίζει και υποστηρίζει ότι πρέπει να μας πάρουν το γιο μας αποδεικνύει ότι οι απόγονοι των παιδουπόλεων της Φρειδερίκης σήμερα έχουν αριστερό πρόσημο και χρώμα και ανήκουν στο Συριζα.

Την αλήθεια, καθίκια, τη λέμε εμείς οι πραγματικοί αγωνιστές, εμείς που έχουμε αναλάβει την πολιτική ευθύνη ως Επαναστατικός Αγώνας για τις επιθέσεις στην Τράπεζα της Ελλάδας, στο χρηματιστήριο, στις τράπεζες Eurobank και Citibank στην πρεσβεία των φίλων σας των ΗΠΑ, στα υπουργεία Απασχόλησης και Οικονομίας, στους ένοπλους μισθοφόρους του κράτους που σήμερα φυλάνε τον δικό σας κώλο όπως και των αντιπροσώπων του ΔΝΤ, της ΕΚΤ, της ΕΕ, του ΕΜΣ, που έρχονται να σας υπαγορέψουν τις εντολές τους.

Ο καλύτερος κόσμος για όλα τα παιδιά θα έρθει όταν όλους εσάς τους εξουσιαστές, δεξιούς κι αριστερούς, σας πετάξουμε εκεί που πραγματικά ανήκετε στα σκουπίδια της ιστορίας.

Ό,τι κι αν κάνετε δεν μας λυγίζετε.

Νίκος Μαζιώτης μέλος του Επαναστατικού Αγώνα

Το παιδι του Μαζιωτη και της Ρουπα πρεπει να παει στους συγγενεις του.Οσο οι Νεο σταλινικοι ΣΥΡΙΖΑιοι το κρατανε στο ψυχιατρειο ξεφτιλιζονται.Και τελικα μας κανουν να ακουμε ακομα πιο προσεκτικα οσα λενε οι γονεις του. Αυτη ειναι η δικια μου γνωμη. Και μπραβο στο γιο της Μπακογιαννη που ειχε το θαρρος να πει τα ιδια. Ακομα και ο απαραδεκτος κατα τα αλλα Κουγιας εκφραζει σωστη θεση σε αυτη τη περιπτωση διαβαστε τη στο τελος.Η ανοικτη επιστολη των γιατρων και του Μανωλη Γλεζου (που σεκιουριταδες του απαγορευσαν να δει το παιδι)με βρισκουν συμφωνο

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΥΓΕΙΑΣ

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή,    7/1/2017

Με έκπληξη και αποτροπιασμό παρακολουθούμε τις δύο τελευταίες μέρες τα συμβαίνοντα με το εξάχρονο παιδί των κρατουμένων Π. Ρούπα – Ν. Μαζιώτη.

Κοντά στα υπόλοιπα, οι μέχρι τώρα δημόσιες ανακοινώσεις των αρμοδίων είναι ΨΕΥΔΕΙΣ και ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ. Ενώ μιλούν για « ανάθεση προσωρινής επιμέλειας στην κοινωνική υπηρεσία του νοσοκομείου Παίδων», η αλήθεια είναι πως το παιδί υποβάλλεται σε ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΝΟΣΗΛΕΙΑ υπό φρούρηση σε ΚΛΕΙΣΤΗ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ του νοσοκομείου «Αγία Σοφία» με βάση σχετική εισαγγελική εντολή που αναφέρει πως το παιδί πρέπει «να φυλάσσεται σε 24ωρη βάση» και να του απαγορεύεται η « οποιαδήποτε επικοινωνία με τους γονείς του και με κάθε τρίτο πρόσωπο». Μάλιστα, ως χθες το μεσημέρι δεν υπήρχε ΚΑΜΙΑ ενημέρωση προς την οικογένεια (γιαγιά, θεία, δικηγόρους κλπ) για το ΠΟΥ είναι το παιδί. Όταν τελικά μετά τον θόρυβο που είχε ξεσπάσει επετράπη στους συγγενείς να το επισκεφθούν, αυτοί έκπληκτοι διαπίστωσαν πως το παιδί ΝΟΣΗΛΕΥΕΤΑΙ φρουρούμενο σε κλειστή παιδοψυχιατρική πτέρυγα βαρέως παιδοψυχιατρικών πασχόντων.

Εκτός από την δημόσια συζήτηση που ήδη γίνεται για τις απαράδεκτες και πρωτοφανείς σχετικές ενέργειες εκ μέρους της ΕΛΑΣ, της εισαγγελίας και του υπουργείου δικαιοσύνης, προκύπτουν επίσης σοβαρότατα ερωτήματα τα οποία πρέπει άμεσα να απαντήσει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας.

1.      Το παιδί τι ακριβώς ψυχική ασθένεια παρουσιάζει για την οποία επιβάλλεται η αναγκαστική νοσηλεία του σε κλειστή πτέρυγα βαρέως πασχόντων, σε συνθήκες φρούρησης και απομόνωσης από το συγγενικό του περιβάλλον;

2.      Ποιος γιατρός έθεσε την διάγνωση αυτής της όποιας ασθένειας και συνέστησε την νοσηλεία του;

3.      Ποιοί είναι οι θεράποντες γιατροί που έχουν εκτιμήσει πως η φύση αυτής της πάθησης είναι τέτοια ώστε επιβάλλει την παρουσία στον θάλαμο νοσηλείας στελεχών της αστυνομίας και της εισαγγελίας, αλλά καθιστά απαγορευτική την παρουσία εκεί συγγενικών προσώπων; Υπάρχει σχετικό ιατρικό ανακοινωθέν, και αν ναι ποιοί το υπογράφουν;

4.      Οι δημόσιες ανακοινώσεις εκ μέρους του υπουργείου δικαιοσύνης και της εισαγγελίας αναφέρουν «προσωρινή ανάθεση επιμέλειας στην κοινωνική υπηρεσία του νοσοκομείου». Τι σχέση έχει αυτό με την αναγκαστική νοσηλεία σε κλειστή παιδοψυχιατρική πτέρυγα υπό ένοπλη φρούρηση σε συνθήκες απομόνωσης και επισκεπτηρίου αρχικά απαγορευμένου και κατόπιν περιορισμένου για συγγενικά του πρόσωπα;

5.      Η διεθνής επιστημονική Παιδιατρική κοινότητα έχει κατ επανάληψη τονίσει τις σοβαρότατες μακροπρόθεσμες ψυχολογικές επιπτώσεις που έχει σε μικρά παιδιά η διαδικασία νοσηλείας τους σε νοσοκομείο και γι αυτό ως γνωστό αυτή αποφεύγεται αν δεν συντρέχει σοβαρός ιατρικός λόγος. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ποιός είναι ο σοβαρός ιατρικός λόγος που επιβάλλει την νοσηλεία σε κλειστή  ψυχιατρική πτέρυγα και μάλιστα σε συνθήκες απομόνωσης και φρούρησης; Η κατάσταση αυτή τι ψυχολογικές επιπτώσεις αναμένεται να έχει τόσο στο ίδιο το παιδί πρώτα και κύρια, αλλά και στους λοιπούς παιδιατρικούς ασθενείς του νοσοκομείου που βιώνουν αναγκαστική νοσηλεία υπό φρούρηση συνομηλίκου τους; Οι αξιότιμοι κ.κ. Καθηγητές και το υπόλοιπο  ΔΕΠ Παιδοψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής Αθήνας που έχουν την ιατρική ευθύνη της συγκεκριμένης μονάδας, έχουν κάτι να πουν πάνω σε αυτά;

6.      Με βάση ποιούς ακριβώς κανόνες δεοντολογίας υπάρχει μέσα σε παιδιατρικό νοσοκομείο ένοπλη αστυνομική φρούρηση θαλάμου νοσηλείας;  Έχει υπάρξει γι αυτό συναίνεση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας;

7.      Η διοίκηση του νοσοκομείου έχει γνώση και έλεγχο για τα τεκταινόμενα μέσα στον χώρο του νοσοκομείου, ή έχει παραδώσει τον έλεγχο αυτόν στην αστυνομία και στην εισαγγελία;

8.      Τι ακριβώς ενημέρωση έχει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας από την διοίκηση του νοσοκομείου και από την διοίκηση της 1ης ΥΠΕ για όλα τα παραπάνω;

Απαιτούμε άμεσες και ξεκάθαρες απαντήσεις από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας.

Θέτουμε τα παραπάνω στα συνδικαλιστικά όργανα των νοσοκομειακών γιατρών (ΕΙΝΑΠ και ΟΕΝΓΕ) καθώς και στους Ιατρικούς Συλλόγους, ζητώντας να πάρουν επειγόντως θέση και να απαιτήσουν σχετική συνάντηση με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας το συντομότερο δυνατόν.

Γλεζος

Ο Μανόλης Γλέζος επισκέφθηκε νωρίτερα σήμερα το νοσοκομείο Παίδων όπου κρατείται ο εξάχρονος γιος των Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη για να το δει και να του προσφέρει ένα παιχνίδι, αλλά η εταιρεία ιδιωτικής φύλαξης του νοσοκομείου του απαγόρευσε την όποια επαφή με το παιδί.

Όπως ανακοινώνεται στην «Κίνηση Ενεργοί Πολίτες» σε κείμενο που υπογράφει ο Μ. Γλέζος:

«Μετά την ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης με την οποία ο Σταύρος Κοντονής διαβεβαιώνει ότι το 6χρονο παιδί της Πόλας Ρούπα δεν συνελήφθη και δεν κρατείται, σήμερα το μεσημέρι (7/1) ο Μανώλης Γλέζος πήγε στο Νοσοκομείο Παίδων να δει το παιδί και να του προσφέρει ένα παιχνίδι.

Όμως η Ιδιωτική Εταιρεία φύλαξης του Νοσοκομείου δεν του επέτρεψε καμία επαφή επικαλούμενη Εισαγγελική εντολή. Μετά από αυτό είναι πλέον σαφές, ότι το 6χρονο παιδί κρατείται«.

Ανακοίνωση εξέδωσε και ο επικεφαλής της ΛΑΕ Παναγιώτης Λαφαζάνης. Η ανακοίνωση έχει ως εξής : 

«Αποτελεί ντροπή και προσβολή κάθε ίχνους δημοκρατίας και ανθρωπισμού, το γεγονός, ότι οι αρχές, με την κάλυψη του Υπουργείου Δικαιοσύνης και της κυβέρνησης, αρνούνται, σε μια επίδειξη βαρβαρότητας, να δώσουν την επιμέλεια του 6χρονου γιου της Πόλας Ρούπα στα άμεσα συγγενικά του πρόσωπα, στη μάνα και την αδελφή της, όπως έχει ζητήσει και η ίδια η μητέρα του.

Είναι αδιανόητο και πράξη αγριότητας και τυφλής εκδίκησης ένα εξάχρονο παιδί να βρίσκεται κρατούμενο και μάλιστα σε απομόνωση στο Νοσοκομείο Παίδων, υπό την αυστηρή φρούρηση αστυνομικών δυνάμεων και ιδιωτικής security.

Το γεγονός ότι το εξάχρονο παιδί βρίσκεται κρατούμενο σε απομόνωση αποδεικνύεται από το γεγονός ότι απαγορεύτηκε στον Μανόλη Γλέζο από την ιδιωτική εταιρεία φύλαξης του Νοσοκομείου να δει το παιδί και να του προσφέρει ένα παιχνίδι.

Εδώ και τώρα το παιδί να αποδοθεί στα συγγενικά του πρόσωπα, σύμφωνα με την απαίτηση των γονιών του».

ΚΟΥΓΙΑΣ

Ο γνωστός ποινικολόγος ζητά την παρέμβαση του Αρείου Πάγου

Την παρέμβαση της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Ξένης Δημητρίου ζητάει με ανακοίνωση του ο 
ποινικολόγος Αλέξης Κούγιας σχετικά με το ζήτημα του παιδιού της Πόλας Ρούπα και του Νίκου Μαζιώτη.

Παράλληλα ο κ. Κούγιας τονίζει πως :«Είναι αδιανόητο στην Ελλάδα, τη χώρα που δίδαξε το δικαιικό πολιτισμό, τη χώρα που δίδαξε τη Δημοκρατία, και τη χώρα που ενέπνευσε την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, να συμβαίνει αυτό που έχουμε πληροφορηθεί από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σχετικά με τον 6χρονο υιό των δύο αντεξουσιαστών Μαζιώτη – Ρούπα».

Αναλυτικά η ανακοίνωση του κ. Κούγια έχει ως εξής:

Με αφορμή τη σύλληψη της Πόλας Ρούπα,μητέρας του 6χρονου παιδιού του γνωστού αντεξουσιαστή Νίκου Μαζιώτη, και την παράνομη παραμονή – κράτηση του 6χρονου παιδιού τους στο κτίριο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής, θέλω να κάνω την εξής δήλωση:

Είναι αδιανόητο στην Ελλάδα, τη χώρα που δίδαξε το δικαιικό πολιτισμό, τη χώρα που δίδαξε τη Δημοκρατία, και τη χώρα που ενέπνευσε την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, να συμβαίνει αυτό που έχουμε πληροφορηθεί από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σχετικά με τον 6χρονο υιό των δύο αντεξουσιαστών Μαζιώτη – Ρούπα.

Είναι αδιανόητο, μόνο και μόνο για να εξαναγκαστεί η κατηγορουμένη να αποκαλύψει τους συνεργούς της για τις πράξεις, για τις οποίες κατηγορείται, ή για να αποκαλύψει τους ανθρώπους που τη βοήθησαν τόσα χρόνια να ζήσει ελεύθερη, να χρησιμοποιείται ένα 6χρονο αγόρι, το οποίο στην ηλικία που βρίσκεται, αντιλαμβάνεται τα πάντα, και κανείς να μην αντιδρά.

 

Είμαι στα Δικαστήρια 42 χρόνια, έχω υπερασπισθεί για ποινικά αδικήματα αριστερούς, δεξιούς, πολιτικούς κατηγορουμένους, έχω υπερασπισθεί εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου και ουδέποτε σε αυτή την πολύχρονη καριέρα μου ενθυμούμαι να έχει συμβεί κάτι ανάλογο και κανείς να μην αντιδρά.

Με αηδιάζει το κατάντημα αυτής της χώρας, όπου όλοι οι πολιτικοί όλων των κομμάτων και θεσμικοί φορείς, μόνο και μόνο επειδή αυτό το παιδί είναι παιδί δύο αντεξουσιαστών, δεν έχουν πάρει μέχρι σήμερα καμία θέση.

Κάνω έκκληση στη γνωστή για την ακεραιότητά της και την αγάπη της για τα παιδιά, αφού είναι μητέρα 5 παιδιών, Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κα Ξένη Δημητρίου, να διατάξει αμέσως προκαταρκτική εξέταση για τις συνθήκες, υπό τις οποίες ζει αυτό το παιδί από την ημέρα που συνελήφθη η μητέρα του.

Ζητώ να διερευνηθεί πού κοιμάται αυτό το παιδί, πού διατρέφεται αυτό το παιδί, σε ποιες τουαλέτες ικανοποιεί τις φυσικές του ανάγκες, πού πλένεται αυτό το παιδί, πόσες φορές ή πόσες ώρες την ημέρα είναι με τη μητέρα του και γιατί τέλος πάντων μέχρι σήμερα δεν έχει παραδοθεί στους συγγενείς των Μαζιώτη και Ρούπα.

Ελπίζω ότι δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή αρρωστημένα μυαλά στην Ελληνική Αστυνομία, τα οποία να ανακρίνουν αυτό το παιδί.

Στο Κράτος Δικαίου της Ελλάδος ουδέποτετιμωρήθηκαν με τέτοιο βάναυσο τρόπο τα παιδιά κατηγορουμένων ακόμη και για τα σκληρότερα εγκλήματα, όπως τιμωρείται εδώ και μέρες το παιδί των Μαζιώτη και Ρούπα.

Λυπάμαι που δεν είμαι δικηγόρος αυτών των δύο κατηγορουμένων, για να έχω μηνύσει τον οποιοδήποτε υπεύθυνο γι’ αυτή την ακραία σωματική και ψυχική κακοποίηση ενός 6χρονου παιδιού, το οποίο αυτή τη στιγμή κάνει τις πιο σοβαρές ποιοτικές αλλαγές προσωπικότητος.

Επιτέλους, σε αυτή τη χώρα που πλέον έχουν καταργηθεί τα πάντα, να μείνει όρθια η αντίληψη όλων των θεσμικών οργάνων για το με ποιο τρόπο διεξάγεται μια ανάκριση και αντιμετωπίζονται οι κατηγορούμενοι.

Δεν είμαστε ένα αστυνομοκρατούμενο κράτος, είμαστε η χώρα που δίδαξε την Ελευθερία και τη Δημοκρατία.

Σε κάθε δε περίπτωση πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι οι Μαζιώτης και Ρούπα δεν είναι εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου που διαπράττουν από τότε που γεννήθηκαν εγκληματικές πράξεις εις βάρος συνανθρώπων μας, αλλά διέπραξαν τα εγκλήματα, τα οποία φέρονται ότι έχουν διαπράξει, στα πλαίσια μιας υποκειμενικής αντιλήψεως, η οποία μπορεί να είναι ή να μην είναι εσφαλμένη, για το κοινωνικό σύστημα, με το οποίο διοικείται η Ελλάδα, και γι’ αυτό ούτως ή άλλως η ποινική τους αντιμετώπιση θα είναι και πρέπει να είναι διαφορετική.

Πηγή: http://www.greek-inews.gr

 

Και στην Ερμιονιδαν στο Κρανιδι υπαρχει εδω και καιρο γραφειο Σωρρα. Ολα ξεκινησαν με συναντηση τον Μαρτη του 2014 . Αλλη συναντηση εγινε τον Οκτωβρη περσι σε ξενοδοχειο στο Κρανιδι. Μαλιστα η τοπικη οργανωση εκτος απο γραφεια εχει και σελιδα στο διαδικτυο.

Εγω σχολια δεν κανω.Με υπερβαινει το πραγμα τελειωνουν τα λογια η λογικη τα επιχειρηματα .Οταν ομως χιλιαδες συμπολιτες μας ορκιζονται στα παρακατω με πιανει μια θλιψη.Για την δημοκρατια, την Ελλαδα, τους συνανθρωπους μου.Γιατι πολλοι συμπολιτες μας ειναι ετοιμοι να συμμετεχουν σαν οπλιτες (δινοντας ορκους βαρεις για διαλυση του κυταρικου ιστου)στην οργανωση Σωρρα και μαλιστα να πληρωσουν κιολας , αλλα ελαχιστοι εως καθολου σαν ενεργοι πολιτες (χωρις να ειναι οπλιτες )σε μια συγκεντρωση που αφορα προβληματα της καθημερινης ζωης οπως το νερο η τα σκουπιδια.

Και μην νομιζετε πως ο Σωρρας ειναι Ελληνικο φαινομενο.Σε ολο τον πλανητη κυριως στις ΗΠΑ υπαρχουν εκατομμυρια οπαδοι χιλιαδων σωτηρων πολλες φορες με τραγικα αποτελεσματα. Απλα ο κ Σωρρας εισηγαγε στην Ελλαδα το φαινομενο διανθισμενο με εθνικιστικες κορωνες ακροδεξιου πολιτικου  περιεχομενου και βρηκε ακροατηριο στην εποχη της κρισης. Ομως θα επρεπε το οργανωμενο κρατος και η δικαιοσυνη να προφυλασει τους πολιτες του απο παρομοιες κινησεις στον βαθμο που δεν αφορουν μονο τον κυταρικο ιστο του σωματος του καθε μελους (αυτον ο καθενας ας τον διαχειριστει οπως νομιζει)αλλα και την τσεπη του.Γιατι χρηματα εισπρατονται, υποσχεσεις για οικονομικα ανταλλαγματα δινωνται, μηχανισμοι μελων οικοδομουνται, αρνηση καταβολης φορων υπαρχει .Εγω σας πουλαω την Ακροπολη. Ειναι του παπου μου.Την αγοραζετε;

Οταν τα οικονομικα ενος συλλογου γονεων και κηδεμονων ελεγχονται με καθε λεπτομερεια (ΑΦΜ βιβλια εσοδων εξοδων κλπ) μια οργανωση με κεφαλαια τρισεκατομμυριων που εισπρατει συνδρομες νοικιαζει γραφεια καλει τους πολιτες να μην πληρωνουν φορους απο ποιους ελεγχεται;

 

 

Οικολογικο Δικτυο

Το αδιέξοδο από την κυβερνητική συνεργασία, η αποσυσπείρωση στον χώρο της πολιτικής οικολογίας, η κυβερνητική επιλογή μιας απλής διαχείρισης των προγραμμάτων που επιβάλλουν οι δανειστές, η έλλειψη αντιστάσεων στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και του περιβάλλοντος και η απογοήτευση της πλειοψηφίας των πράσινων ακροατηρίων και των κοινωνικών κινημάτων, επιβάλλουν μια νέα πορεία, που θα ξεπερνάει τα λάθη του παρελθόντος, υποστηρίζει το Οικολογικό Δίκτυο.

Στο κείμενο πολιτικής παρέμβασης της οργάνωσης πολιτικής οικολογίας που συγκροτήθηκε από στελέχη που έχουν αποστασιοποιηθεί ή στέκονται κριτικά απέναντι στους Οικολόγους Πράσινους, διαπιστώνεται επίσης ότι η συνεργασία των Οικολόγων Πράσινων με τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στηριγμένη στη σταθερή υπερψήφιση όλων των κυβερνητικών επιλογών, ακόμα και όσων αντιβαίνουν τις αρχές της πολιτικής οικολογίας, ανέδειξε νέες αδυναμίες και αντιφάσεις στον οικολογικό χώρο.

Το Οικολογικό Δίκτυο στην πρόσφατη πανελλαδική του συνάντηση στη Θεσσαλονίκη, κατέληξε και σε ένα μανιφέστο ιδεολογικών αρχών καθώς και σε ένα κείμενο πολιτικής εκτίμησης.

Στο κείμενο αυτό αναλύεται η κατάσταση των τελευταίων δεκαετιών και κυρίως των ετών της κρίσης, διάστημα κατά το οποίο διαμορφώθηκαν συνθήκες πολυδιάσπασης, αποσυσπείρωσης και απογοήτευσης για τον χώρο της πολιτικής οικολογίας, με νέους προβληματισμούς και προκλήσεις σε ευρωπαϊκό και ελληνικό επίπεδο. Στις νέες αυτές συνθήκες χρειάζονται και νέες απαντήσεις, με νέες επεξεργασίες, όπως εκτιμούν τα μέλη του Δικτύου. Γι’ αυτό και το Οικολογικό Δίκτυο φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα φόρουμ διαλόγου για τις αξίες, την ταυτότητα και την αξιοπιστία των πράσινων και οικολογικών ιδεών.

 

Ολόκληρο το κείμενο για την πολιτική συγκυρία είναι ανηρτημένο εδώ

Επιπλέον, παρατίθεται στη συνέχεια: 

Οι κοσμογονικές αλλαγές των τελευταίων δεκαετιών άνοιξαν νέες προκλήσεις. Η κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων πολιτικών είχε ως αποτέλεσμα να επικρατήσουν πολιτικές συμβατές με μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, εγκαταλείποντας σταδιακά το κοινωνικό κράτος και την προστασία των εργατικών και υπόλοιπων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το κίνημα της ανθρώπινης χειραφέτησης βρέθηκε ανέτοιμο να αντιμετωπίσει την αλλαγή, που συντελέστηκε μέσα από πολιτικές του δόγματος του σοκ, κι έτσι οδηγήθηκε σε μια κρίση ταυτότητας, χωρίς κάποιο αξιόπιστο σχέδιο υπέρβασης της πολύπλευρης κρίσης που βιώνουμε.

Οι θεωρίες περί «τέλους της ιστορίας», όταν κατάρρευσαν τα κράτη του υπαρκτού σοσιαλισμού και δεν υπήρχε πια αντίπαλο δέος, βοήθησαν στο να θεωρείται ακραίος ο ρυθμιζόμενος καπιταλισμός του Κέινς και οι αρχές της σοσιαλδημοκρατίας. Αυτά όλα δεν είχαν καμιά σχέση με μια βαθύτερη ανάλυση των δεδομένων, αντιθέτως ενίσχυσαν ιδεολογικά και πρακτικά τον οικονομικό ανταγωνισμό, τον τραπεζικό συγκεντρωτισμό, την παγκοσμιοποίηση, τις αρπακτικές χρηματιστηριακές επιχειρήσεις, το πλαστικό εικονικό χρήμα, τον υπερκαταναλωτισμό, οδηγώντας σε αλλαγή αξιών, πολιτισμική υποβάθμιση και στη σημερινή κρίση. Η έντονη οικονομική και κοινωνική ανισότητα, η κατάρρευση της μεσαίας τάξης στις δυτικές κοινωνίες, με την παράλληλη αύξηση των μεταναστευτικών ροών, αναβίωσαν τα εθνικιστικά πάθη, όπως στον μεσοπόλεμο.

Οι πιέσεις στο περιβάλλον εντάθηκαν αντί να τεθούν υπό έλεγχο, όπως υπόσχονταν οι βαρύγδουπες «Διασκέψεις της Γης» και οι ακροβατισμοί περί «αειφόρου ανάπτυξης» του ΟΗΕ. Όλα τα ανεπίλυτα προβλήματα των ανθρωπίνων κοινωνιών φαίνεται ότι σχηματίζουν πλέον ένα διογκούμενο σύμπλεγμα, ένα μπούμερανγκ επίπλαστης ανάπτυξης, που απειλεί το μέλλον μας. Έχουμε φτάσει σε ένα σταυροδρόμι όπου, είτε θα υπάρξουν δραστικές και τολμηρές αλλαγές, είτε θα βυθιστούμε σε έναν κοινωνικό μεσαίωνα και έναν περιβαλλοντικό «κατακλυσμό».

Τα κόμματα της πολιτικής οικολογίας, ασκώντας κριτική προς τα κατεστημένα κόμματα και τις υπάρχουσες πολιτικές προτάσεις από τα «δεξιά», το «κέντρο» και τα «αριστερά» του πολιτικού φάσματος, προσπάθησαν να αρθρώσουν έναν εναλλακτικό λόγο και να κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου για τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά ζητήματα. Προσπάθησαν να εκφράσουν όλες τις αισιόδοξες και αλληλέγγυες πρωτοβουλίες που αναπτύχθηκαν, εστιάζοντας περισσότερο σε μορφές κοινωνικής και συνεταιριστικής οικονομίας. Υπερασπίστηκαν μια ομοσπονδιακή μετεξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναγνωρίζοντας την αναγκαιότητα ύπαρξής της αλλά και το έλλειμμα δημοκρατίας που τη χαρακτηρίζει. Την ίδια στιγμή, όμως, που εμπνέονταν από το όραμα για το κοινό μας σπίτι, δεν εκτιμήθηκαν σωστά οι εθνικές επιδιώξεις, η κυριαρχία των ισχυρών και οι αδιαφανείς μεθοδεύσεις της ευρωπαϊκής ελίτ. Οι Πράσινοι συγκρότησαν πρόταση για ένα νέο οικολογικό κοινωνικό συμβόλαιο (Green New Deal), ωστόσο, φαίνεται ότι αιφνιδιάστηκαν από τη σφοδρότητα της κρίσης, την επανεμφάνιση υλιστικών και ταξικών ζητημάτων και την άνοδο της ακροδεξιάς.

Στην Ελλάδα, η ένταση της οικονομικής κρίσης μετά το 2009 έδειξε το χειρότερό της πρόσωπο, με φτώχεια, ανεργία, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων, μετανάστευση των πιο παραγωγικών και καταρτισμένων κοινωνικών ομάδων κτλ. Παράλληλα υπήρξαν από τις μνημονιακές πολιτικές έντονες και απότομες πιέσεις στο περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους καθώς και στα συλλογικά αγαθά.

Παραδοσιακά κόμματα της μεταπολίτευσης κατέρρευσαν, ακροδεξιά μορφώματα διογκώθηκαν και στην κυβέρνηση αναδείχτηκε ένα κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, που υποσχέθηκε κοινωνική δικαιοσύνη και ανάκαμψη αλλά αποδείχτηκε πως δεν στηριζόταν σε σοβαρό, ρεαλιστικό για να το εφαρμόσει, πρόγραμμα.

Ταυτόχρονα η Ευρώπη δέχτηκε αυξημένες προσφυγικές ροές από τις χώρες της Μέσης Ανατολής που εδώ και χρόνια υποφέρουν από πολέμους και βομβαρδισμούς για τον έλεγχο του πετρελαίου, αιτίες που όξυναν την ριζοσπαστικοποίηση του Ισλάμ. Η υποδοχή των προσφύγων για τις χώρες της Ε.Ε. ανέδειξε τις ιδεολογικές διαφορές τους και την ξενοφοβία τους, με αποτέλεσμα το κλείσιμο των συνόρων και την επιδείνωση του προσφυγικού προβλήματος για την Ελλάδα, κύρια χώρα υποδοχής τους.

Ο χώρος της πολιτικής οικολογίας, που είχε εκφραστεί μετά το 2002 από τους Οικολόγους Πράσινους, κατόρθωσε να εξασφαλίσει μια έδρα στην ευρωβουλή το 2009 και αρκετές στην Αυτοδιοίκηση. Όμως και αυτός βρέθηκε ανέτοιμος να αντιμετωπίσει τις ξαφνικές επιπτώσεις της κρίσης. Οι πολλαπλές διεργασίες της περιόδου 2012-2014, αντί να οδηγήσουν σε μια νέα ωριμότητα και ανάπτυξη, ανέδειξαν εγγενείς αδυναμίες και εσωτερικές συγκρούσεις, οι οποίες οδήγησαν σε διασπάσεις και εκτεταμένες αποχωρήσεις μελών. Αφού υποσκάφτηκε κάθε δυνατότητα αυτόνομης πράσινης συμμετοχής στις εκλογές, η πλειοψηφία όσων παρέμειναν στους ΟΠ υποστήριξε εκλογικά τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξέλεξαν έναν βουλευτή και ορίστηκε ένας αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος. Στις εκλογές του Σεπτ. 2015 παραχωρήθηκαν στα ίδια πρόσωπα από μία εκλόγιμη θέση στη Βουλή και διατηρήθηκε ο ίδιος αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος. Η κυβερνητική αυτή συνεργασία, στηριγμένη στη σταθερή υπερψήφιση όλων των κυβερνητικών επιλογών, ακόμα και όσων αντιβαίνουν τις αρχές της πολιτικής οικολογίας, ανέδειξε νέες αδυναμίες και αντιφάσεις στον χώρο. Καθώς είναι ξεκάθαρη η κυβερνητική επιλογή μιας απλής διαχείρισης των προγραμμάτων που επιβάλλουν οι δανειστές της χώρας, διαφαίνεται το ελάχιστο εύρος των δυνατών χειρισμών, η έλλειψη αντιστάσεων στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και του περιβάλλοντος αλλά και η απογοήτευση της πλειοψηφίας των πράσινων ακροατηρίων και των κοινωνικών κινημάτων.

Έτσι λοιπόν σήμερα, ο χώρος της πολιτικής οικολογίας στην Ελλάδα βρίσκεται σε μια κατάσταση πολυδιάσπασης, αποσυσπείρωσης και απογοήτευσης, με σοβαρά ζητήματα ανοιχτά, τα οποία χρειάζονται επανεπεξεργασία, με κυρίαρχο ζήτημα την ταυτότητά του στις νέες συνθήκες.

Εμείς, τα μέλη του Οικολογικού Δικτύου, όπως αναφέρουμε και στην ιδρυτική μας διακήρυξη: «Θέλουμε να ξαναβρεί το οικολογικό κίνημα τις αξίες, την ταυτότητά του και την αξιοπιστία του. Επιλέγουμε τη μορφή του δικτύου, θέλοντας να δώσουμε έμφαση στον πολιτικό διάλογο για το κοινό μέλλον του πράσινου χώρου, με τη μορφή ενός εκτεταμένου forum συζήτησης που θα αναζητά τις συγκλίσεις μέσα από τη διαφορά, αλλά και τις ποιοτικές προσωπικές, πολιτικές και κινηματικές σχέσεις που έχουν αναπτυχθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια».

Επίσης, όπως τονίσαμε και στην ιδρυτική μας διακήρυξη: «Η εμμονή σε πολιτικές λιτότητας που διασώζουν τα πιο ιδιοτελή συμφέροντα των αγορών, αυτό που πιθανόν να καταφέρει θα είναι η απογοήτευση από τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις αξίες, η απόρριψη του οράματος της ομοσπονδιακής Ευρώπης και η ενίσχυση αντιδημοκρατικών, απομονωτικών και βίαιων μορφωμάτων και ιδεολογιών. Ο χώρος της πολιτικής οικολογίας, σε μια νέα πορεία, που θα ξεπερνάει τα λάθη και την παθολογία του παρελθόντος, έχει τις δυνατότητες να επεξεργαστεί περισσότερο και να καταθέσει συγκεκριμένες εναλλακτικές λύσεις για τα προβλήματα αλλά και το μέλλον της χώρας, της Ευρώπης και του πλανήτη. Και πρέπει να το κάνει τώρα, περισσότερο από ποτέ».

Oikologiko-Diktyo-Logo1

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ

Oikologiko.Diktyo@gmail.com

Τηλ. 2313319770

 

 

www.oikologiko-diktyo.gr

https://www.facebook.com/oikologikodiktyo

http://oikologiko-diktyo.blogspot.gr

https://oikologikodiktyo.wordpress.com

 

7/7/2016

 

Κείμενο πολιτικής συγκυρίας

Οι κοσμογονικές αλλαγές των τελευταίων δεκαετιών άνοιξαν νέες προκλήσεις. Η κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων πολιτικών είχε ως αποτέλεσμα να επικρατήσουν πολιτικές συμβατές με μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, εγκαταλείποντας σταδιακά το κοινωνικό κράτος και την προστασία των εργατικών και υπόλοιπων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το κίνημα της ανθρώπινης χειραφέτησης βρέθηκε ανέτοιμο να αντιμετωπίσει την αλλαγή, που συντελέστηκε μέσα από πολιτικές του δόγματος του σοκ, κι έτσι οδηγήθηκε σε μια κρίση ταυτότητας, χωρίς κάποιο αξιόπιστο σχέδιο υπέρβασης της πολύπλευρης κρίσης που βιώνουμε.

Οι θεωρίες περί «τέλους της ιστορίας», όταν κατάρρευσαν τα κράτη του υπαρκτού σοσιαλισμού και δεν υπήρχε πια αντίπαλο δέος, βοήθησαν στο να θεωρείται ακραίος ο ρυθμιζόμενος καπιταλισμός του Κέινς και οι αρχές της σοσιαλδημοκρατίας. Αυτά όλα δεν είχαν καμιά σχέση με μια βαθύτερη ανάλυση των δεδομένων, αντιθέτως ενίσχυσαν ιδεολογικά και πρακτικά τον οικονομικό ανταγωνισμό, τον τραπεζικό συγκεντρωτισμό, την παγκοσμιοποίηση, τις αρπακτικές χρηματιστηριακές επιχειρήσεις, το πλαστικό εικονικό χρήμα, τον υπερκαταναλωτισμό, οδηγώντας σε αλλαγή αξιών, πολιτισμική υποβάθμιση και στη σημερινή κρίση. Η έντονη οικονομική και κοινωνική ανισότητα, η κατάρρευση της μεσαίας τάξης στις δυτικές κοινωνίες, με την παράλληλη αύξηση των μεταναστευτικών ροών, αναβίωσαν τα εθνικιστικά πάθη, όπως στον μεσοπόλεμο.

Οι πιέσεις στο περιβάλλον εντάθηκαν αντί να τεθούν υπό έλεγχο, όπως υπόσχονταν οι βαρύγδουπες «Διασκέψεις της Γης» και οι ακροβατισμοί περί «αειφόρου ανάπτυξης» του ΟΗΕ. Όλα τα ανεπίλυτα προβλήματα των ανθρωπίνων κοινωνιών φαίνεται ότι σχηματίζουν πλέον ένα διογκούμενο σύμπλεγμα, ένα μπούμερανγκ επίπλαστης ανάπτυξης, που απειλεί το μέλλον μας. Έχουμε φτάσει σε ένα σταυροδρόμι όπου, είτε θα υπάρξουν δραστικές και τολμηρές αλλαγές, είτε θα βυθιστούμε σε έναν κοινωνικό μεσαίωνα και έναν περιβαλλοντικό «κατακλυσμό».

Τα κόμματα της πολιτικής οικολογίας, ασκώντας κριτική προς τα κατεστημένα κόμματα και τις υπάρχουσες πολιτικές προτάσεις από τα «δεξιά», το «κέντρο» και τα «αριστερά» του πολιτικού φάσματος, προσπάθησαν να αρθρώσουν έναν εναλλακτικό λόγο και να κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου για τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά ζητήματα. Προσπάθησαν να εκφράσουν όλες τις αισιόδοξες και αλληλέγγυες πρωτοβουλίες που αναπτύχθηκαν, εστιάζοντας περισσότερο σε μορφές κοινωνικής και συνεταιριστικής οικονομίας. Υπερασπίστηκαν μια ομοσπονδιακή μετεξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναγνωρίζοντας την αναγκαιότητα ύπαρξής της αλλά και το έλλειμμα δημοκρατίας που τη χαρακτηρίζει. Την ίδια στιγμή, όμως, που εμπνέονταν από το όραμα για το κοινό μας σπίτι, δεν εκτιμήθηκαν σωστά οι εθνικές επιδιώξεις, η κυριαρχία των ισχυρών και οι αδιαφανείς μεθοδεύσεις της ευρωπαϊκής ελίτ. Οι Πράσινοι συγκρότησαν πρόταση για ένα νέο οικολογικό κοινωνικό συμβόλαιο (Green New Deal), ωστόσο, φαίνεται ότι αιφνιδιάστηκαν από τη σφοδρότητα της κρίσης, την επανεμφάνιση υλιστικών και ταξικών ζητημάτων και την άνοδο της ακροδεξιάς.

Στην Ελλάδα, η ένταση της οικονομικής κρίσης μετά το 2009 έδειξε το χειρότερό της πρόσωπο, με φτώχεια, ανεργία, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων, μετανάστευση των πιο παραγωγικών και καταρτισμένων κοινωνικών ομάδων κτλ. Παράλληλα υπήρξαν από τις μνημονιακές πολιτικές έντονες και απότομες πιέσεις στο περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους καθώς και στα συλλογικά αγαθά.

Παραδοσιακά κόμματα της μεταπολίτευσης κατέρρευσαν, ακροδεξιά μορφώματα διογκώθηκαν και στην κυβέρνηση αναδείχτηκε ένα κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, που υποσχέθηκε κοινωνική δικαιοσύνη και ανάκαμψη αλλά αποδείχτηκε πως δεν στηριζόταν σε σοβαρό, ρεαλιστικό για να το εφαρμόσει, πρόγραμμα.

Ταυτόχρονα η Ευρώπη δέχτηκε αυξημένες προσφυγικές ροές από τις χώρες της Μέσης Ανατολής που εδώ και χρόνια υποφέρουν από πολέμους και βομβαρδισμούς για τον έλεγχο του πετρελαίου, αιτίες που όξυναν την ριζοσπαστικοποίηση του Ισλάμ. Η υποδοχή των προσφύγων για τις χώρες της Ε.Ε. ανέδειξε τις ιδεολογικές διαφορές τους και την ξενοφοβία τους, με αποτέλεσμα το κλείσιμο των συνόρων και την επιδείνωση του προσφυγικού προβλήματος για την Ελλάδα, κύρια χώρα υποδοχής τους.

Ο χώρος της πολιτικής οικολογίας, που είχε εκφραστεί μετά το 2002 από τους Οικολόγους Πράσινους, κατόρθωσε να εξασφαλίσει μια έδρα στην ευρωβουλή το 2009 και αρκετές στην Αυτοδιοίκηση. Όμως και αυτός βρέθηκε ανέτοιμος να αντιμετωπίσει τις ξαφνικές επιπτώσεις της κρίσης. Οι πολλαπλές διεργασίες της περιόδου 2012-2014, αντί να οδηγήσουν σε μια νέα ωριμότητα και ανάπτυξη, ανέδειξαν εγγενείς αδυναμίες και εσωτερικές συγκρούσεις, οι οποίες οδήγησαν σε διασπάσεις και εκτεταμένες αποχωρήσεις μελών. Αφού υποσκάφτηκε κάθε δυνατότητα αυτόνομης πράσινης συμμετοχής στις εκλογές, η πλειοψηφία όσων παρέμειναν στους ΟΠ υποστήριξε εκλογικά τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξέλεξαν έναν βουλευτή και ορίστηκε ένας αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος. Στις εκλογές του Σεπτ. 2015 παραχωρήθηκαν στα ίδια πρόσωπα από μία εκλόγιμη θέση στη Βουλή και διατηρήθηκε ο ίδιος αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος. Η κυβερνητική αυτή συνεργασία, στηριγμένη στη σταθερή υπερψήφιση όλων των κυβερνητικών επιλογών, ακόμα και όσων αντιβαίνουν τις αρχές της πολιτικής οικολογίας, ανέδειξε νέες αδυναμίες και αντιφάσεις στον χώρο. Καθώς είναι ξεκάθαρη η κυβερνητική επιλογή μιας απλής διαχείρισης των προγραμμάτων που επιβάλλουν οι δανειστές της χώρας, διαφαίνεται το ελάχιστο εύρος των δυνατών χειρισμών, η έλλειψη αντιστάσεων στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και του περιβάλλοντος αλλά και η απογοήτευση της πλειοψηφίας των πράσινων ακροατηρίων και των κοινωνικών κινημάτων.

Έτσι λοιπόν σήμερα, ο χώρος της πολιτικής οικολογίας στην Ελλάδα βρίσκεται σε μια κατάσταση πολυδιάσπασης, αποσυσπείρωσης και απογοήτευσης, με σοβαρά ζητήματα ανοιχτά, τα οποία χρειάζονται επανεπεξεργασία, με κυρίαρχο ζήτημα την ταυτότητά του στις νέες συνθήκες.

Εμείς, τα μέλη του Οικολογικού Δικτύου, όπως αναφέρουμε και στην ιδρυτική μας διακήρυξη: «Θέλουμε να ξαναβρεί το οικολογικό κίνημα τις αξίες, την ταυτότητά του και την αξιοπιστία του. Επιλέγουμε τη μορφή του δικτύου, θέλοντας να δώσουμε έμφαση στον πολιτικό διάλογο για το κοινό μέλλον του πράσινου χώρου, με τη μορφή ενός εκτεταμένου forum συζήτησης που θα αναζητά τις συγκλίσεις μέσα από τη διαφορά, αλλά και τις ποιοτικές προσωπικές, πολιτικές και κινηματικές σχέσεις που έχουν αναπτυχθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια».

Επίσης, όπως τονίσαμε και στην ιδρυτική μας διακήρυξη: «Η εμμονή σε πολιτικές λιτότητας που διασώζουν τα πιο ιδιοτελή συμφέροντα των αγορών, αυτό που πιθανόν να καταφέρει θα είναι η απογοήτευση από τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις αξίες, η απόρριψη του οράματος της ομοσπονδιακής Ευρώπης και η ενίσχυση αντιδημοκρατικών, απομονωτικών και βίαιων μορφωμάτων και ιδεολογιών. Ο χώρος της πολιτικής οικολογίας, σε μια νέα πορεία, που θα ξεπερνάει τα λάθη και την παθολογία του παρελθόντος, έχει τις δυνατότητες να επεξεργαστεί περισσότερο και να καταθέσει συγκεκριμένες εναλλακτικές λύσεις για τα προβλήματα αλλά και το μέλλον της χώρας, της Ευρώπης και του πλανήτη. Και πρέπει να το κάνει τώρα, περισσότερο από ποτέ».

Ντερεκ Γουολ

Ο Γουόλ, ένας θεωρητικός και ακτιβιστής του Πράσινου Κόμματος, θεωρεί ότι η έξοδος της Βρετανίας από την Ε.Ε. θα βλάψει τόσο την ίδια όσο και την Ευρώπη γενικότερα, ενώ στηλιτεύει τη ρατσιστική ρητορική πάνω στην οποία στηρίχτηκε η καμπάνια του Brexit. Θεωρεί απολύτως αναγκαία την πάλη για την υπεράσπιση των κοινών αγαθών ενάντια στο κυνήγι του βραχυπρόθεσμου κέρδους από τον καπιταλισμό.

• Ποια είναι η αποτίμησή σας για το Brexit και ποιες θα είναι οι πιθανές συνέπειες για τη Βρετανία και την ευρωπαϊκή οικονομία;

Ηταν μια από τις χειρότερες πολιτικές εμπειρίες της ζωής μου. Το δημοψήφισμα δίχασε την κοινωνία μας, δημιούργησε πόλωση ανάμεσα στους νέους ανθρώπους, οι οποίοι ήθελαν να μείνουν στην Ε.Ε., και τους πιο ηλικιωμένους ψηφοφόρους, οι οποίοι ήθελαν να φύγουν. Στο μεγαλύτερο μέρος της η ρητορική από την πλευρά του Brexit ήταν ρατσιστική και επικέντρωνε αποκλειστικά στη μετανάστευση.

Σκιαγραφούσε την Ε.Ε. σαν έναν οργανισμό που ούτε λίγο ούτε πολύ ανοίγει τον δρόμο για τον ISIS. Πολλές από τις υποσχέσεις της καμπάνιας για το Brexit ήταν ψέματα, όπως το ότι περίπου 350 εκατομμύρια λίρες θα μπορούσαν υποθετικά να κατευθυνθούν στις υπηρεσίες του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Η λιτότητα έχει πληγώσει τους ανθρώπους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η δημοκρατία μας έχει υποστεί μεγάλη ζημιά, αλλά η απογοήτευση των ανθρώπων διοχετεύτηκε στην αντίθεση στην Ε.Ε. Η έξοδος απ’ αυτήν λειτούργησε σαν μια φανταστική λύση σε πολύ πραγματικά προβλήματα. Η ψήφος έδωσε αυτοπεποίθηση ειδικά στους ρατσιστές και οι ρατσιστικές επιθέσεις έχουν αυξηθεί.

Νομίζω ότι το Brexit είναι κακό οικονομικά, ενώ και τα πολιτικά και κοινωνικά αποτελέσματά του είναι πολύ αρνητικά. Το πιθανότερο είναι να κάνει τον βρετανικό λαό φτωχότερο. Ιδιαίτερα εάν η έξοδος μειώσει τη μετανάστευση, το Ηνωμένο Βασίλειο θα γίνει πιο εσωστρεφές και στάσιμο. Ενώ η συμμετοχή μας στην ευρωζώνη δεν θα ήταν επωφελής για το Ην. Βασίλειο, εξαιτίας της λιτότητας που επιβάλλει, η μείωση των δεσμών μας με την Ευρώπη είναι βλαπτική. Νομίζω ότι θα εξασθενίσει επίσης την ευρύτερη ευρωπαϊκή οικονομία.

• Παρότι το κόμμα των Πρασίνων ήταν περισσότερο ευρωσκεπτικιστικό από άλλα ευρωπαϊκά Πράσινα Κόμματα, κάλεσε για ψήφο παραμονής στην Ε.Ε. Γιατί;

Εχουμε ασκήσει μεγάλη κριτική στην Ε.Ε, αλλά η φύση του δημοψηφίσματος ήταν απαίσια. Αντί οι υποστηρικτές του Brexit να αναζητούν μια εναλλακτική βασισμένη στον σοσιαλισμό, στις οικολογικές αξίες ή στην αντίθεση στον νεοφιλελευθερισμό, συνηγόρησαν σε μια δεξιά οπτική, με εμμονή στον περιορισμό της μετανάστευσης.

Οι αξίες μας είναι παρόμοιες με εκείνες κινημάτων όπως το DiEM25. Θέλουμε μια Ε.Ε. οικολογική, αληθινά δημοκρατική, η οποία να προάγει την κοινωνική δικαιοσύνη.

Η συζήτηση εδώ δυστυχώς αφορούσε τον διεθνισμό ενάντια στον απομονωτισμό. Δυστυχώς, η άποψη του απομονωτισμού, βασισμένη συχνά σε ρατσιστική ρητορική, κέρδισε. Επιμένουμε ακόμα ότι μια άλλη Ευρώπη είναι εφικτή και η Ε.Ε. είναι ελαττωματική, αλλά εμείς είμαστε διεθνιστές και Ευρωπαίοι.

• Τι ακριβώς είναι ο οικοσοσιαλισμός και ποιος είναι ο στόχος του;

Ο οικοσοσιαλισμός είναι μια μορφή σοσιαλισμού η οποία προάγει τις οικολογικές αξίες. Ο οικοσοσιαλιστής βλέπει τον καπιταλισμό σαν τη μεγαλύτερη απειλή για το περιβάλλον, αλλά αναγνωρίζει ότι οι σοσιαλιστές στοχαστές και τα κινήματα συχνά αγνόησαν τις οικολογικές αξίες.

Οικοσοσιαλισμός σημαίνει μετασχηματισμός της οικονομίας σε μια δημοκρατική και βιώσιμη κατεύθυνση. Ο Μαρξ και ο Ενγκελς ήταν εντυπωσιακά οικοσοσιαλιστές. Το αίτημα του Μαρξ να σκεφτούμε τις μελλοντικές γενιές δείχνει την εκτίμησή του σε μια κατά βάση οικοσοσιαλιστική οπτική. Στον τρίτο τόμο του «Κεφαλαίου» υπογραμμίζει: «Ακόμα και μια ολόκληρη κοινωνία, ένα έθνος ή όλες μαζί οι κοινωνίες που υπάρχουν ταυτόχρονα, δεν είναι ιδιοκτήτες της γης.

Είναι απλά κάτοχοί της, οι κληρονόμοι και πρέπει να την κληροδοτήσουν σε μια καλύτερη κατάσταση στις επόμενες γενιές σαν καλοί επικεφαλής μιας οικογένειας». Ο οικοσοσιαλισμός αναπτύσσεται παγκόσμια.

Μπορούμε να βρούμε οικοσοσιαλιστές στο Περού, όπως τον ιστορικό ηγέτη και επαναστάτη Ούγκο Μπλάνκο, ο οποίος εξέδιδε τον «Αγώνα των Ιθαγενών» (http://www.luchaindigena.com/) ή στις Φιλιππίνες, όπου οι οικοσοσιαλιστικές ιδέες εμπνέουν το Πράσινο Κόμμα.

Πρόσφατα οι Πράσινοι των ΗΠΑ αποφάσισαν να προσχωρήσουν στον οικοσοσιαλισμό, κάτι πολύ ενθαρρυντικό. Η Τέταρτη Διεθνής επίσης αποφάσισε να μετατραπεί σε μια οικοσοσιαλιστική οργάνωση (http://socialistresistance.org/870/fourth-international-declares-itself-…).

• Εχετε πει ότι «ο καπιταλισμός οδηγεί στην καταστροφή των απαραίτητων συνθηκών για τη διατήρηση της ζωής». Πώς μπορεί η πάλη ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής και κατανάλωσης να συνδυαστεί με την πάλη για την προστασία της φύσης;

Με πολλούς τρόπους. Από τον πράσινο συνδικαλισμό, βασισμένο στον μετασχηματισμό της παραγωγής, μέχρι την υποστήριξη των ιθαγενών λαών που αντιστέκονται στα μεγάλης κλίμακας εξορυκτικά σχέδια, τα οποία βλάπτουν κομβικά οικοσυστήματα.

Από την εκπαίδευση των ανθρώπων στον οικοσοσιαλισμό μέχρι την προσχώρηση των Πράσινων Κομμάτων και της Αριστεράς σε μια οικοσοσιαλιστική προοπτική. Η μαζική άμεση δράση ενάντια σε νέα σχέδια ορυκτών καυσίμων είναι άλλη μια σημαντική τακτική.

• Ενα από τα βασικότερα σημεία του νεοφιλελεύθερου προγράμματος είναι η ιδιωτικοποίηση των κοινών αγαθών. Πώς μπορούμε να υπερασπιστούμε αυτά τα κοινά αγαθά και ποια είναι η σημασία τους για την κοινωνία;

Τα κοινά αγαθά είναι συλλογική ιδιοκτησία. Παραδοσιακά περιελάμβαναν την κοινόχρηστη γη και την αλιεία. Η μακαρίτισσα Ελινορ Οστρομ, η οποία κέρδισε το Νόμπελ για την εργασία της πάνω στα κοινά αγαθά, έδειξε ότι οι άνθρωποι μπορούν γενικά να συνεργαστούν για να καταφέρουν να λειτουργήσουν οικολογικά τα κοινά αγαθά.

Η έννοια των κοινών αγαθών επεκτείνεται στους νέους πληροφοριακούς τομείς του παγκόσμιου διαδικτύου και στα ελεύθερα λογισμικά. Η ιδέα είναι ότι μπορούμε να μετασχηματίσουμε την ιδιοκτησία ώστε να είναι δημοκρατική και οικολογική. Εχει υπάρξει μια μακροχρόνια προσπάθεια από τους πλούσιους και ισχυρούς να υφαρπάξουν τα κοινά αγαθά και να τα μετατρέψουν σε ατομική ιδιοκτησία.

Αυτή η ιδιωτικοποίηση θέτει τον πλούτο στα χέρια μιας μειοψηφίας και είναι οικολογικά καταστροφική, με τους φυσικούς πόρους να χρησιμοποιούνται για βραχυπρόθεσμα κέρδη. Μπορούμε να αντισταθούμε σ’ αυτή την υφαρπαγή των κοινών αγαθών χρησιμοποιώντας άμεση δράση και υπάρχει μακρά ιστορία τέτοιας αντίστασης.

Για παράδειγμα, στο Ην. Βασίλειο πολλά πάρκα και άλλοι ανοιχτοί χώροι απειλήθηκαν με υφαρπαγή και οι διαμαρτυρίες το εμπόδισαν. Το Χάμστεντ Χιθ είναι ένα παράδειγμα. Ενώ κατά κανέναν τρόπο δεν είναι μια παραδοσιακά αντικαπιταλιστική εργασία, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την εργασία της Οστρομ για να συγκροτήσουμε μια διανοητική υπεράσπιση των κοινών αγαθών.

Αμφισβήτησε την ιδέα ότι πάντα υπάρχει μια «τραγωδία των κοινών αγαθών» και έδειξε ότι αυτά μπορούν συχνά να λειτουργήσουν πολύ καλά. Ενα κεντρικό σύνθημα των οικοσοσιαλιστών και όλων των Πρασίνων πρέπει να είναι το «υπερασπιστείτε, διευρύνετε και βαθύνετε τα κοινά αγαθά».

Ο Ντέρεκ Γουόλ (Derek Wall) ασχολείται με την πολιτική από τη δεκαετία του 1980. Υπήρξε εκπρόσωπος Τύπου του Πράσινου Κόμματος της Βρετανίας και της Ουαλίας, ενώ σήμερα κατέχει τη θέση του διεθνή συντονιστή. Είναι λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και συγγραφέας με πεδίο ενασχόλησης το περιβάλλον και την πολιτική. Αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Morning Star» και διατηρεί προσωπικό μπλογκ.

 

Follow me on Twitter

Ιουλίου 2018
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιον.    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1,167,648

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • «Νέα Ελληνική Ορμή», νέο κόμμα στην Κεντροδεξιά Ιουλίου 20, 2018
    Κατατέθηκε από την Κατερίνα Παπακώστα-Σιδηροπούλου στον Άρειο Πάγο η ιδρυτική διακήρυξη του νέου κόμματος «Νέα Ελληνική Ορμή» (Ν.Ε.Ο.). Όπως σημειώνει η βουλευτής σε δελτίο Τύπου, πρόκειται για ένα κόμμα που τοποθετείται στην κοινωνική Κεντροδεξιά και έχει ως προτεραιότητα την κοινωνική ατζέντα. Θυμίζουμε ότι κυρία Παπακώβστα είχε «καρατομηθεί» από τον Κυριά […]
  • Σάλας: Στον Αστέρα νιώθω πάλι ποδοσφαιριστής Ιουλίου 20, 2018
    Ο Λούκας Σάλας παραχώρησε συνέντευξη σε ιστοσελίδα της πατρίαδας κάνοντας αναφορά για τους λόγους της μεταγραφής και τις πρώτες του εντυπώσεις από το νέο του περιβάλλον τονίζοντας πως στον Αστέρα Τρίπολης νιώθει και πάλι ποδοσφαιριστής δηλώνοντας χαρούμενος για την επιλογή του αυτή. Αναλυτικά τα όσα είπε ο Λούκας Σάλας στην diarioelzondasj.com.ar: «Στον Αστέ […]
  • Νόμος του Κράτους ο «Κλεισθένης Ι»: Δημοσιεύτηκε το ΦΕΚ Ιουλίου 20, 2018
    Δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ το τελικό κείμενο του νομοσχεδίου για τον «Κλεισθένη I». Υπενθυμίζουμε ότι το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε στις 12 Ιουλίου 2018, από την Ολομέλεια της Βουλής, με  150 ψήφους υπερ και  123 κατά. Το πλήρες όνομα του νομοσχεδίου είναι: «Μεταρρύθμιση του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης – Εμβάθυνση της Δημοκρατίας – Ενίσχυση της Συμμετ […]
  • Εορτή Προφήτη Ηλία στα Πελετά (pics) Ιουλίου 20, 2018
    Την τιμητική του είχε για μία ακόμη φορά το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία! Κάτοικοι των Πελετών αλλά και των γειτονικών χωριών συνέρρευσαν για να προσκυνήσουν και να εορτάσουν τη μνήμη του Αγίου. Χρόνια πολλά σε όλες και όλους! Άγιοι Απόστολοι Σύλλογος Πελετών Ειδήσεις: ΑρκαδίαTags: Δήμος Νότιας ΚυνουρίαςΕκκλησίαΠελετά […]
  • ΓΣΕΕ: Να υπάρξει ίση μεταχείριση για τους δανειολήπτες του ΟΕΚ Ιουλίου 20, 2018
    Η ΓΣΕΕ στηρίζει το δίκαιο αίτημα εκατοντάδων δανειοληπτών - οικιστών του τέως ΟΕΚ, που είχαν αποκτήσει σπίτι μέσω του προγράμματος "Αγορά κατοικιών και Διαμερισμάτων"( ΠΑ.ΚΑ.ΔΙ) Οι συγκεκριμένοι δανειολήπτες - οικιστές έχουν υποστεί μια εμφανή αδικία αφού καλούνται να αποπληρώσουν τα σπίτια που τους είχαν παραχωρηθεί, με τιμή τρεις φορές μεγαλύτερη […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΕΣΦΑΚ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Μαρινα Πορτο Χελιου Μεταρυθμιση στην Αυτοδιοικηση 2018 Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Πυρηνικη ενεργεια Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ αφαλατωση δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια πλαστικη σακουλα σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates