Με τον Καργακο πολιτικα δεν συμφωνω .Με το κειμενο ομως  που ανεβηκε στο ιστολογιο του κ Καμιζη και το υπογραφει ο κ Καργακος  κατ εξαιρεση συμφωνω.

Και αυτος ειναι ο λογος που λυπαμαι αλλα δεν μπορω να σηκωσω την δημοσια αντιπαραθεση δυο εκλεγμενων συμπολιτων μας που φτανει στα μαιλ μου.

Βριζω;Ναι.Και θυμωνω και εχω αντισυμβατικη συμπεριφορα καποιες φορες οταν χασω την ψυχραιμια μου.Αλλα αυτο δεν μπορει να ειναι ποτε δημοσιος λογος.Παω καπου μακρυα και ξεσπαω.Με εμαθαν απο το σπιτι μου πως οταν οι αλλοι σε βλεπουν σε αυτη τη κατασταση ταπεινωνεσαι.

Διαφωνω παντως με τον κ Καργακο στον ορισμο του Μαγκα.Μαγκες δεν ειναι οι νταβατζηδες.Μαγκες ειναι αυτοι που σφιγγουν τα δοντια και τα βγαζουν περα. Χωρις υστεριες ,τσαμπουκαδες και βρισιες.Με πεισμα λογικη και αντοχη στις δυσκολιες.Με εμαθε ο πατερας μου να μετρω μεχρι το δεκα πριν απαντησω οταν ειμαι οργισμενος.Να αφηνω την αδρεναλινη να φυγει απο το κεφαλι, να οριζω εγω το εδαφος της αντιπαραθεσης και να μην πεφτω στο επιπεδο του αλλου γιατι τοτε χασω κερδισω χαμενος θα ειμαι.Θα με εχει κατακτησει.

Ετσι λοιπο δημοσιος λογος σημαινει επιχειρηματα, εδαφος υποχωρησης και συμβιβασμου και πανω απο ολα σεβασμος του αντιπαλου.Αληθινος σεβασμος οχι στα ψεματα ,γιατι ξερεις πως ποτε κανεις δεν κατεχει το απολυτο δικιο.Οταν βλεπεις τα πραγματα με την αποσταση του χρονου τοτε καταλαβαινεις (αν εισαι ειλικρινης με τον εαυτο σου) πως και ο «αλλος «ειχε τα δικια του.Λιγα ισως αλλα υπαρκτα.

Να προσπαθησουμε λοιπον να μαζεψουμε την πολιτικη αντιπαραθεση στο μονο χωρο που μπρει να υπαρχει.Στα επιχειρηματα .Και να αποφυγουμε τις βρισιες που δηθεν απενοχοποιουνται αν τους βαλεις το προθεμα «πολιτικη».Και η ευθυνη ειναι μεγαλυτερη για τους μεγαλυτερους, τους αρχηγους των παραταξεων, τον κ Σφυρη και τον κ Καμιζη που πρεπει να μαζεψουν τους νεωτερους.Σε αυτο το πλαισιο η αναρτηση του κ Καμιζη(μεσω του αρθρου του κ Καργακου) με βρισκει απολυτα συμφωνο και την αναπαραγω.

http://www.dimitriskamizis.blogspot.gr/2014/01/blog-post_19.html

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΟΣΟ ΠΟΤΕ…

 

Αισχρολογία: η κουλτούρα της ντροπής

 
«Το ελληνόπουλο έχει μια παράδο­ση παλληκαριάς. Πρέπει να του εξηγηθεί πειστικά ότι η αισχρολογία και η βρισιά είναι το καταφύγιο του δειλού.»

 
 
Αναμφισβήτητα μία από τις παραμέτρους της νεανικής βίας είναι το βίαιο λεξιλόγιο, η αισχρολογία, που η σημερινή νεολαία σε συντριπτικό ποσοστό έχει υιοθετήσει ως κώδικα επικοινωνίας. Το επιθετικό λεξιλό­γιο αυξάνει την επιθετικότητα. Διότι στη βρισιά αναγκάζεται κανείς συχνά ν’ απαν­τήσει με μια γροθιά. Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να προσεγγίσουμε το ζήτημα αυτό από μια γενικώτερη παιδαγωγική σκοπιά.
Είναι γεγονός ότι το υβριστικό, το χυδαίο λεξιλόγιο συνιστά μία μορφή λε­κτικής βίας, που συχνά είναι πιο οδυνηρή και από τη σωματική. Κι ακόμη είναι αδιαμφισβήτητο ότι πολύ συχνά η λεκτική βία αναπαράγει τη σωματική. Αποτελεί τρόπον τινά, το έναυσμα για τη γενικώτερη εκδήλωση της βίας. Συμβαίνει και στην περίπτωση αυτή ό,τι και στην κακοκαιρία: πρώτα ακούγεται η βροντή και μετά ακολουθεί η αστραπή. Η βρισιά έχει σαν συνεπακόλουθο τη γροθιά. Διότι οι υβριστικές και χυδαίες εκφράσεις έχουν σαν αποτέλεσμα τη διέγερση του ενστίκτου και τη συσκότιση της λογικής. Ο υβριζόμενος άνθρωπος σχηματίζει, όχι πάντα άδικα την αντίληψη, ότι μια γροθιά είναι πιο πειστι­κή από μια ευπρεπή συμπεριφορά. Δυστυ­χώς στις ύβρεις δεν μπορείς ν’ απαντήσεις με επιχειρήματα. Ούτε πάλι είναι δυνατόν να κατέβει κανείς στο επίπεδο του υβριστή και στις ύβρεις ν’ απαντήσει με ύβρεις.
Αυτά ίσχυαν σ’ όλες τις εποχές. Στη δική μας εποχή όμως η αισχρολογία έγινε συρμός και φυσικά διασυρμός. Μερικοί, που θέλουν όλα να τα δικαιολογούν και να τα ιδεολογικοποιούν, καταφεύγουν στον Αριστοφάνη ή στους περίφημους «γεφυρισμούς», στις ύβρεις και τα σκαμπρόζικα πειράγματα που αντήλλασσαν οι Αθη­ναίοι κατά την επιστροφή τους από τα Ελευσίνια Μυστήρια στο γεφύρι του Κηφισού. Λησμονείται όμως μια «λεπτο­μέρεια»: οι αρχαίες θεατρικές παραστάσεις —άρα και οι κωμωδίες— ήταν μέρος θρη­σκευτικών τελετών κι είχαν έναν καθαρτι­κό χαρακτήρα. Το ίδιο και οι «γεφυρισμοί». Ό,τι δεν έπρεπε οι άνθρωποι να λένε στην καθημερινή ζωή τους, το έλεγαν σε κάποια γιορτή, όπως συνέβαινε σε νεώ­τερη εποχή με το καρναβάλι. Ασφαλώς, κύριο στοιχείο των αρχαίων Αθηναίων ήταν η ευτραπελία, που έδειχνε ανεβασμένο κοινωνικό επίπεδο, κάτι που μόνο η ζωή στο άστυ μπορούσε να εξασφαλίσει. Από εδώ προέκυψαν και οι όροι «αστείος» και «αστείο». Η τελευταία λέξη σε νεώτε­ρη εποχή λέγεται «χωρατό», που πιθανόν να προέρχεται από τη λέξη χώρα, που σημαίνει την πόλη. Αυτό που εμείς λέμε «αστείο», οι αρχαίοι το έλεγαν ευτραπελία. «Ἡ γάρ εὐτραπελία πεπαιδευμένη ὕβρις ἐστίν», λέγει ο Αριστοτέλης (Ρητορ. 1389,b18). Το «πεπαιδευμένη ὕβρις» απο­δίδεται σήμερα διεθνώς με τον όρο «χιού­μορ», που αποτελεί εξευρωπαϊσμένη έκφραση της ελληνικής «χυμός»! Εκ­φράζει, δηλαδή, κάτι χυμώδες, όχι θυμώδες.
Το πόσο αποστρέφονταν οι αρχαίοι την αισχρολογία φαίνεται από το γεγονός ότι στο πρώτο και κορυφαίο ποιητικό δημιούργημα όλων των αιώνων, την Ιλιά­δα, που είναι περιγραφή συγκρούσεων κατά πρώτο λόγο λεκτικών και ακολούθως στρατιωτικών, οι ανταλλασσόμενες ύβρεις, ακόμη και αυτές ανάμεσα στον Αγαμέ­μνονα και τον Αχιλλέα, δεν ξεφεύγουν από τα πλαίσια της ευπρέπειας. Γι’ αυτό άλλωστε η ραψωδία αυτή πάντα διδασκόταν στα σχολεία μας. Εξαίρεση μέσα στην Ιλιάδα αποτελεί η περίπτωση του Θερσίτη, που μιλάει με απρεπείς εκφράσεις κατά του Αγαμέμνονα, πράγμα που υποχρεώνει τον Οδυσσέα να τον «καταχερίσει» για να τον συνετίσει. Από τ’ όνομα του Θερσίτη γενικά ο άκοσμος τρόπος ομιλίας ονομά­σθηκε «θερσιτισμός».
Θα πίστευε κανείς, ακούγονταςσήμε­ρα τα Ελληνόπουλα, πως δεν είναι απόγο­νοι του Νέστορα «τοῦ δ’ ἀπό στόματος μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδής»  (από το στό­μα του οποίου έρρεε λόγος γλυκύτερος από μέλι) (Α, 249), αλλά του Θερσίτη. Η αισχρολογία είναι πια κάτι πολύ συνηθι­σμένο μεταξύ των νέων, κάτι που όμως δεν άφορα στους νέους αλλά ενδιαφέρει άμεσα όλους μας. Είναι γεγονός ότι το σημερινό ελληνόπουλο δεν Έχει γλωσσική παιδεία, δεν έχει γλωσσική κουλτούρα. Αγνοεί τον πολιτισμό της γλώσσας, που μόνη της συνιστά έναν ολόκληρο πολιτισμό. Οι νέοι μας μπορούν να συνεννοούνται με ένα πενιχρό λεξιλόγιο 1000 περίπου λέξεων, που οι περισσότερες ανήκουν στα λεγόμενα «ιδιόλεκτα» και γεωγραφικώς τοποθε­τούνται από τον αφαλό και κάτω. Η λέξη με τα τρία άλφα έχει γίνει πλέον ταυτότητα. Δεν είναι ότι η λέξη αυτή κά­νει τα παιδιά μας συνονόματα αλλά έχει γίνει συνώνυμη και της χώρας μας, παρ’ όλο που αυτή στην δημοτιστική έκφρασή της έχει μόνο δύο άλφα. Ο γράφων έχει προτείνει η πρωτεύουσα της χώρας να μεταφερθεί στη …Μαλακάσα.
Οι νέοι είναι από τη φύση τους ορμη­τικοί. Η ορμή συχνά τους κάνει βίαιους και αυτή η βιαιότητα εκφράζεται από μια λεκτική ακράτεια. Σήμερα όμως δεν εθίζε­ται ο νέος, όπως παλιά, ούτε στο σπίτι, ούτε στο σχολείο, στο να χαλιναγωγεί τη γλώσσα του. Ουδόλως νοιάζεται για το «ποῖον ἔπος φύγεν ἔρκος ὀδόντων», ποια λέξη δηλαδή φεύγει από το φράγμα των δοντιώντου. Οι παλιές συμβουλές του τύπου «ἔν ὀργῇ μήτε τι λέγειν, μήτε τι πράττειν» θεωρούνται «ντεμοντέ». Ούτε πια τέ­τοιες φράσεις μπαίνουν σαν θέματα έκθεσης στα σχολεία. Θα το θεωρούσαν ανα­χρονισμό κάποιοι «προοδευτικοί». Όμως η λεκτική χυδαιότητα έχει συχνά ως αποτέ­λεσμα την επιθετικότητα. Ερεθίζει το επιθετικόένστικτο του υβριζόμενου ή των αλληλοϋβριζομένων και η συμπλοκή γίνεται αναπόφευκτη.
Οι αιτίες που δημιούργησαν αυτή την «κουλτούρα της ντροπής» είναι κατά κύριο λόγο κοινωνικές. Οι ευθύνες της κοι­νωνίας για την ενεργοποίηση των επιθε­τικών τάσεων του σημερινού ανθρώπου είναι αναμφισβήτητες. Η λανθασμένη δια­δικασία εκκοινώνησης (κοινωνικοποίησης) και η παράλληλη αλλαγή του ρόλου των παραδοσιακών φορέων αγωγής, σχολείου και οικογένειας, καθώς και η εμφάνιση νέων φορέων αγωγής, όπως η τηλοψία, συμβάλλουν καθοριστικά στην αρνητική διαμόρφωση της ιδεολογικής ταυτότητας των νέων, σε μια ηλικία όπου κάθε παιδί αναζητεί το δικό του ιδεολογικό στίγμα.
Οι απόψεις ειδικών παιδοψυχολόγων και παιδαγωγών συμπίπτουν σε μια κύρια θέση: η τηλοψία και τα διάφορα «περιο­δικά για νέους» (που γράφονται όχι από νέους) ενοχοποιούνται σε μεγάλο βαθμό για την έξαρση της λεκτικής βίας. Περιο­δικά και μικρή οθόνη έχουν μετα­βληθεί σε φροντιστήρια αισχρολο­γίας.  Η γοητεία, μάλιστα της εικόνας κάνει τον αισχρολογούντα «ήρωα» μιας ταινίας, ήρωα στη συνείδηση του αδιαμόρ­φωτου πνευματικά παιδιού, που πιστεύει πως μια βαριά λέξη είναι επίδειξη ανδρισμού και αντίδραση στον κονφορμισμό του υποκριτικού «καθωσπρεπισμού». Τα παι­διά μιμούνται τους «ήρωες» αυτούς και, χωρίς συχνά να το συνειδητοποιούν, ταυτί­ζονται ψυχικά μαζί τους. Βέβαια εδώ παί­ζει το ρόλο του και το στοιχείο του ξενομανούς μιμητισμού. Αφού το κάνουν οι Αμερικανοί, που έχουν αναχθεί σε λαό-πρότυπο, πρέπει να το κάνουμε κι εμείς. Όπως είναι γνωστό, η ταύτιση και η μίμη­ση, ως ασυνείδητοι μηχανισμοί του πνεύ­ματος, οδηγούν το νέο όχι λίγες φορές στην αισχρολογία και γενικώτερα στην επιθετι­κή συμπεριφορά.
Βέβαια ταπρώτα μαθήματα αισχρο­λογίας διδάσκεται σήμερα το παιδί «κατ’ οίκον» από τους οικείους. Η «μοντέρνα» οικογένεια θέλησε να αποτινάξει το «ζυγό» της καλής συμπεριφοράς, των καλών τρό­πων, που τα μέλη της είχαν —και μάλιστα με αυστηρές τιμωρίες— διδαχθεί παλιά, για να μάθουν να λένε μόνο «καλά λόγια». Σήμερα στο οικογενειακό πλαίσιο κυριαρ­χούν, σε μεγάλο βαθμό, τα «κακά λόγια». Ένας περίπατος με τ’ αυτοκίνητο του μπα­μπά δίνει την ευκαιρία στο μικρό παιδί να πλουτίσει το «θρησκευτικό» και σεξουαλι­κό λεξιλόγιό του. Τον μπαμπά ακολουθεί κατά πόδας και η μαμά. Διότι η σύγχρονη γυναίκα, για να δείχνει χειραφετημένη, πρέπει να αισχρολογεί σαν παλαιός καραγωγέας. Σήμερα τα κορίτσια ανταγωνίζον­ται σε αισχρόλογα τ’ αγόρια. Η αιδώς ανή­κει πλέον στο παρελθόν.
Οι σύγχρονες μεγαλουπόλεις και ο ασφυκτικός τρόπος ζωής έχουν προδια­γράψει σε μεγάλο βαθμό τη συμπεριφορά των νέων. Ο παθογενής πολιτισμός μας, με την αγωνία, την ένταση και την ανομία που γεννά, είναι παράγοντας που ευνοεί την εκρηκτική λεκτική συμπεριφορά. Όταν δεν έχεις λόγο να ευχαριστήσεις, σου έρχεται να βλαστημήσεις. Ο νέος συμπιέζεται. Από πολλούς η βλαστήμια θεωρείται σαν εντύπωση, κάτι σαν δικλίδα ασφαλείας. Ανακουφίζει, λένε, ψυχικά. Είναι η σύγχρονη μορφή εξομολόγησης. Γι’ αυτό άλλωστε έχει τόσες …θρησκευτικές αναφορές!
Κοντά σ’ αυτό έρχεται να προστεθεί και η διάψευση των νεανικών ελπίδων, το συναίσθημα της απογοήτευσης και της απελπισίας, που ανοίγει το δρόμο σε μια αρνητική, επιθετική συμπεριφορά, με κύριο χαρακτηριστικό τη βλαστήμια. Αυτό ενι­σχύεται και από την συμβολή άλλων, που θεωρούν την αισχρολογία σαν απελευθέρω­ση και σαν πράξη αντίδρασης κατά του κοινωνικού και πνευματικού κατεστημέ­νου. Η μοντέρνα λογοτεχνία, κυρίως αυτή που γράφεται από νέους και απευθύνεται σε νέους, έχει σαν βασικό γνώρισμα την αισχρολογία, σήμα κατατεθέν μιας νέας εκφραστικής φόρμας, που θα μπορούσε να ονομασθεί «Επανάσταση της Γλώσ­σας». Έτσι η γλώσσα των μαστροπών καθορίζει το σύγχρονο νεανικό γλωσσάρι. Μερικοί νεαροί —και νεαρές— χρησιμο­ποιούν το βορβορώδες αυτό λεξιλόγιο σαν αυτοεπιβεβαίωση. Είναι, κατά την άποψή τους, δείγμα ωριμότητας!
Όμως η «τριτοβάθμια εκπαίδευση χυδαιολογίας» συντελείται στα γήπεδα, κυρίως καλαθόσφαιρας και ποδοσφαίρου. Οι νέοι εδώ εθίζονται να υβρίζουν χορω­διακά, ομαδικά, ωσάν ν’ αποτελούν μέλη μιας απέραντης συμφωνικής ορχήστρας, από την όποια δεν λείπουν ούτε οι «μαέ­στροι», ούτε οι «σολίστες», ούτε φυσικά τα κρουστά και πνευστά όργανα. Οι ανταλλα­γές ύβρεων, που θα έκαναν κι έναν μαρκή­σιο ντε Σαντ να ερυθριάσει, μέσω της τηλοψίας, μεταφέρονται και στα σπίτια μας. Έτσι το νέο παιδί έχει την ευκαιρία να γνωρίσει κάθε νέα λεκτική επίδοση στον τομέα της χυδαιολογίας. Οι λεξικογράφοι στο μέλλον θα διαπιστώσουν ότι η τρέχου­σα ελληνική συρρικνώνεται σε λέξεις που αναφέρονται σε αφηρημένες ή ηθικές έννοι­ες, ενώ αντίθετα εμφανίζει πλούτο σε λέ­ξεις ύβρεως, χλεύης και χυδαιότητας σημαντικές.
Για να περιοριστεί το κακό πρέπει να γίνουν πολλά. Πρώτα-πρώτα να πάψει να θεωρείται η αισχρή λέξη «μαγκιά» και η «μαγκιά» να πάψει να ταυτίζεται με το ελληνικό ήθος. Διότι «μάγκας» ονομαζό­ταν κάποτε αυτός που εξασφάλιζε τα προς το ζην από την «εργασία» γυναικών υπό­πτου ηθικής και από την παροχή προστα­σίας σε όχι ιδιαίτερα ευηπόληπτους οίκους. Είναι επίσης αναγκαίο να τεθεί κάποιος φραγμός στη λεκτική ρύπανση που εκπέμ­πουν διάφορα Μ.Μ.Ε. και να μη θεω­ρείται μορφή λογοτεχνικής πρωτοπορίας ό,τι μπορεί να έχει γράψει κι ένας επαγγελ­ματίας προαγωγός. Ας προσεχθεί από τους νέους αυτό: δεν είναι δείγμα λαϊκότη­τας το να αισχρολογεί κανείς. Είναι δείγμα λαϊκισμού, και ο λαϊκισμός είναι επίφαση λαϊκότητας ή μια ανάπηρη λαϊκότητα. Ο λαός μας στις καλές στιγμές του είναι σε­μνός. Στα δημοτικά τραγούδια μας λείπουν οι αισχρές λέξεις. Μόνο σε κάποια περιθω­ριακά άσματα, που σπάνια λέγονταν δημό­σια, μπορεί να βρει κανείς αφοδευτικό λεξιλόγιο. Συχνά βέβαια άνθρωποι του λαού βρίζουν ή βλαστημούν, αλλ’ υπό ειδι­κές συνθήκες ή υπό το κράτος οργής. Η συχνή χρήση των ύβρεων και των αισχρολογιών τις αποδυναμώνει σημασιολογικά. Τις κάνει ρουτίνα. Έτσι χάνουν την εκρηκτικό­τητά τους, όταν λέγονται σε κάποιες κατα­στάσεις που δικαιολογούνται να λέγονται.
Ακόμη η γλωσσική συμπεριφορά δεν μπορεί να καθορίζεται από τους νόμους της αγοράς. Ήδη η αγορά έχει αρχίσει να νοσταλγεί την ευγενική συμπεριφορά. Οι επιχειρήσεις ζητούν νέους ευπρεπείς, ευ­γενείς, που να μπορούν να χρησιμοποιούν ένα εκλεπτυσμένο λεξιλόγιο. Το δήθεν μον­τέρνο τραγούδι που έκανε —και αναχρονι­στικά εξακολουθεί να κάνει— έμβλημα την αισχρολογία, περνάει κρίση και αντιμετω­πίζεται με ειρωνεία. Είναι πολλοί περισσό­τεροι αυτοί που νοσταλγούν και αναζη­τούν τον κομψό στίχο και τη μελωδία. Όχι την κραυγή που δήθεν εκφράζει μια εξεγερτική στάση ζωής. Βέβαια η μεγάλη ευθύνη πέφτει στην οικογένεια και στο σχολείο. Απαιτείται όχι απλώς γλωσσική απορρύ­πανση αλλά μια σταυροφορία για μια νέα γλωσσική παιδεία. Απαιτείται ένα κίνημα κοινωνικο-πολιτιστικό, για να σωθεί η κουλ­τούρα της γλώσσας, πράγμα που θα οδηγήσει σε μια άλλη γλωσσική συμπεριφορά.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η κατά­σταση θα βελτιωθεί με την αναβάθμιση της γλωσσικής παιδείας. Αν μείνουμε στους τύπους, τότε μπορεί τα παιδιά να αισχρολογούν σε πιο προχωρημένο γλωσσικό επί­πεδο, όπως συνέβη με την εκμάθηση της αγγλικής. Σήμερα όλα τα αισχρά «γκράφιτι» —κυρίως στους τοίχους των σχολείων— είναι γραμμένα σε σχεδόν άψογη αγγλική. Μερικά ελληνικά είναι ανορθόγραφα.
Όταν, λοιπόν, μιλάμε για πολιτική γλωσσικής παιδείας, εννοούμε μία οικείωση του γλωσσικού ήθους, που συνιστά μορ­φή πολιτισμού. Η γλώσσα δεν μαθαίνεται αποκλειστικά με κανόνες, αλλά —κυ­ρίως— μέσω μιας πνευματικής συμπε­ριφοράς. Το ελληνόπουλο έχει μια παράδο­ση παλληκαριάς. Πρέπει να του εξηγηθεί πειστικά ότι η αισχρολογία και η βρισιά είναι το καταφύγιο του δειλού.
 
Σαράντος Ι. Καργάκος
 

lamprou

Γυρω στους πενηντα πολιτες -σες (οσοι και στην παραταξη Λυμπεροπουλου δηλαδη) συγκεντρωθηκαν χτες βραδυ στο Λυκειο να ακουσουν απο τον κ Λαμπρου την ιδρυση της νεας παραταξης.

Παραταξης που συνεχιζει κανοντας ενα νεο ξεκινημα οπως μας ειπε στον δρομο που χαραξαν τα δυο προηγουμενα σχηματα του χωρου του ( Προοδευτικη Δημοτικη Κινηση Ερμιονιδας /ΠΠΣΕ) που δραστηριοποιηθηκαν στα δημοτικα μας πραγματα απο το 1999 μεχρι σημερα με τρεις θητειες στην πλειοψηφια και τον κ Καμιζη επικεφαλη. Η απουσια του κ Καμιζη δεν μπορεσε να περασει απαρατηρητη η παρουσια του ομως θα εριχνε ενα ειδικο βαρος που θα χαρακτηριζε το νεο ξεκινημα καλο ηταν που αφησε στον κ Λαμπρου το πεδιο ελευθερο.

Νεοι ανθρωποι της ΠΠΣΕ πλαισιωναν τον κ Λαμπρου στην πρωτη του συνεντευξη τυπου σαν αρχηγος της παραταξης. Ανθρωποι που οχι μονο σαν δημοτικοι συμβουλοι αλλα και σαν εθελοντες εδωσαν τα τελευταια χρονια τον καλυτερο εαυτο τους στα κοινα.Υπηρχαν και αλλες απουσιες.Αρκετες. Και αυτο κατι δηλωνει.

Χωρις την ιδια στιγμη οσοι παραυρεθηκαν να σημαινει πως θα συμμετεχουν στην ΠΡΟΣΥΕΡ. Εξ αλλου σε ερωτηση μου ποιοι ειναι οι πρωτοι που ξεκινουν το καλεσμα ο κ Λαμπρου απαντησε πως για την ωρα δεν θελει να ανακοινωσει ονοματα.Ο κ Λαμπρου επαγγελεται μια συλλογικη ηγεσια αλλα στην καρεκλα ηταν μονος του και οι διπλανες καρεκλες αδειες (οχι τυχαια πιστευω).

Διεγραψε ενα πλαισιο προγραμματος  και απο τις απαντησεις του στις ερωτησεις που υπεβληθησαν μπορεσαμε να δουμε πως εχει θεση και αποψη σφαιρικη.Πως θα γινοταν αλλωστε να μην εχει οταν εχει υπαρξει  δημοτικος συμβουλος και μαλιστα απο σημαντικες θεσεις στο Δημοτικο Συμβουλιο εδω και πολλα χρονια .

Στην ερωτηση μου που τοποθετειται η παραταξη του μεσα στο σημερινο πολιτικο πλαισιο (τριγμοι στην ΕΕ ,μνημονιο και συγκυβερνηση ΠΑΣΟΚ -ΝΔ μεγαλη εξουσια της Περιφερειας πανω στους Δημους) η απαντηση ηταν πως κανεις δεν θελει το μνημονιο ,τα δυο κομματα εχουν ευθυνες, αλλα χρειαζονταν μεταρυθμισεις και εξορθολογισμος ανεξαρτητα απο την Τροικα.Δεν με βοηθησε πολυ με δεδομενο το οτι ο κ Λαμπρου ειναι στελεχος του ΠΑΣΟΚ εδω και δεκαετιες.

Δημοσιογραφοι απο τον Αναγνωστη, την Ενημερωση Πελοποννησου ,τον Παρατηρητη και μια αλλη εφημεριδα του Σαρωνικου που δεν συγκρατησα τον τιτλο. Απο τοπικα ιστολογια ,ο Ιχνηλατης ,το Εικονοσκοπιο και εγω.

Τελος στο ζουμι.Αποκαλει Συμμαχια την νεα παραταξη και ξεκινα απο τωρα επαφες με τις αλλες παραταξεις.Επαφες γνωριμιας και ανταλλαγης δημοσια θεσεων και αποψεων ετσι που στον δευτερο γυρο να μην γινουν παρασκηνιακα παζαρεματα αλλα καθαρες συγκλισεις οπως ειπε .

Ο κ Λαμπρου μιλησε οπως το καταλαβα για ενα μετωπο, μια συσπειρωση διαφορετικων παραταξεων, πανω σε ενα κοινο προγραμμα στοχων  για την Ερμιονιδα.Χωρις να ξεκαθαριζει ποιος θα ηγειται του μετωπου ποιος θα ειναι δηλαδη ο Δημαρχος.Μπαινει και αυτο για συζητηση;Δεν ξεκαθαρισε ακομα αν αυτη η συμμαχια θα ξεκινησει απο τωρα και θα συνεχισει μετα τις εκλογες(θα εχει προγραμματικο χαρακτηρα)  η αν θα περιοριστει στο μεσο διαστημα αναμεσα στην πρωτη και την δευτερη Κυριακη (θα εχει δηλαδη εκλογικο χαρακτηρα).φανταζομαι αυτο θα προκυψει απο τις συναντησεις τις οποιες προτεινει. Θυμιζω αναλογη τοποθετηση περι συμπραξης ειχε κανει σε ανυποπτο χρονο και ο κ Λυμπεροπουλος.Οποτε εδαφος υπαρχει για συζητηση τουλαχιστον απο αυτη τη παραταξη.

Ο Δημαρχος Ερμιονιδας δεν μπορει να εκλεγει επειδη ειναι καλος ανθρωπος.Ολοι καλοι ειναι.

Ο Δημαρχος θα εκφραζει κατα πλειοψηφια τους πολιτικους και κοινωνικους συσχετισμους στην επαρχια.

Και το προγραμμα που θα εχει ξεκαθαρο προσανατολισμο.

ΣΔΙΤ με το γκολφ για το νερο η περασμα του νερου στα χερια του Δημου.Παραχωρηση της καθαριοτητας  σε εργολαβους καθε ειδους η δημοσια διαχειριση των δημοτικων τελων.Ενεργεια απο ιδιωτες η δημοτικες μοναδες παραγωγης ενεργειας.Παραχωρηση γης και θαλασσας στους εφοπλιστες  και του εργολαβους ξενους και ντοπιους (μαρινες) η δικαιωμα ολων σε ολες τις παραλιες δημοσια προσφορα στους πολιτες κοινωνικων υπηρεσιων.Του Μιληση το κτηριο να γινει καφενειο απο ιδιωτη η να ειναι πολιτιστικο κεντρο.

Ειναι η οικοδομη ενας οικονομικος τομεας που χρειαζεται και μπορει να επανερθει η μηπως στροφη σε αλλες οικονομικες δραστηριοτητες. Υπαρχει δυνατοτητα ανακαμψης στον τουρισμο οσο η χωρα ειναι στα νυχια των μεγαλων τουριστικων εταιρειων η μηπως χρειαζεται επαναπροσδιορισμος της τουριστικης πολιτικης και ανοιγμα στην τουριστικη αγορα απο εμας τους ιδιους το Κρατος και τους Δημους.Ποια τουριστικη ανακαμψη σε αυτη τη περιπτωση, μεγαλα ξενοδοχεια η μικρες μοναδες.Ποιους τουριστες θελουμε λιγους και πλουσιους ,πολλους και φτωχους η μηπως υπαρχει και αλλη τουριστικη πηγη.

Ο κ Λαμπρου δεν κρυβεται.Και ξερει τι λεει.Ελπιζω σιγα σιγα και οι αλλοι υποψηφιοι να ανοιξουν τα χαρτια τους.Εξ αλλου εκτος του κ Σφυρη και του κ Σατραβελλα που επισης εχουν να επιδειξουν εργο και θεσεις οι αλλοι δυο νεοι υποψηφιοι εχουν αργησει πολυ να εκτεθουν στην δημοσια κριτικη με την παρουσιαση του προγραμματος τους.

Οπως και ναναι εκτιμω πως ο κ Λαμπρου με τον εναν η τον αλλο τροπο θα ειναι στην δευτερη Κυριακη.Το θεμα ειναι ποιοι θα ειναι μαζι του και ποιος απεναντι.

http://orangespotters.blogspot.gr/2014/01/blog-post_19.html

Πηγαν για καφε και την πατησαν.Παρ ολα αυτα ειμαστε μονο στην αρχη.Θυμιζω πως οι κατοικοι των περιοχων που εχουν αποφασιστει για εργοστασια/χωματερες ειναι στο ποδι.Το δικο μας δημοτικο συμβουλιο θα δεχοταν ποτε εργοστασιο/ χωματερη στην Ερμιονιδα ολης της περιοχης και ακομα μακρυτερα;

Ολα αυτα πως τα εργοστασια θα γινουν σε δυο χρονια (ο μαγικος αριθμος του δεματοποιητη) μην τα πιστευετε .Τα εργοστασια ΕΜΑΚ δεν ειναι η παραγκα του Καραγκιοζη στην Καλαματα. Ειναι μεγαλες μοναδες θελουν χρονο για να γινουν.

Εχουμε πολυ δρομο αγωνιστικων κινητοποιησεων, προσφυγων στην Ελλαδα και την Ευρωπη ,επιστημονικης τεκμηριωσης για το ποσο λαθος ειναι αυτος ο σχεδιασμος.Οικονομικα και περιβαλλοντικα.

Η λυση ειναι εκει.Μειωση της παραγωγης απορριμματων/διαχωρισμος στην πηγη(τον καδο)/ανακυκλωση /οικιακη δημοτικη κομποστοποιηση/υγειονομικη ταφη του υπολοιπου σε διαδημοτικους ΧΥΤΥ.Οσο καθυστερουμε τοσο τα προβληματα διογκωνονται.

http://www.efsyn.gr/?p=167118

ΤΡΙΠΟΛΗ 

Σε κλίμα έντασης το δημοτικό συμβούλιο Τρίπολης αποφάσισε κατά πλειοψηφία να τοποθετηθεί κατά της μελέτης της κατασκευαστικής εταιρείας ΤΕΡΝΑ (συμφερόντων και Μπόμπολα), η οποία έχει αναδειχτεί ανάδοχος για το έργο της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου, υλοποιώντας τον περιφερειακό σχεδιασμό που προβλέπει και την κατασκευή τριών εργοστασίων επεξεργασίας απορριμμάτων στην Αρκαδία, τη Λακωνία και τη Μεσσηνία.

Κατά της απόφασης της ΤΕΡΝΑ να κατασκευάσει το εργοστάσιο στην Αρκαδία στην περιοχή της Παλιόχουνης, στα όρια Μεγαλόπολης και Βαλτετσίου (που ανήκει στον Καλλικρατικό Δήμο Τρίπολης πλέον), έχουν ξεσηκωθεί οι κάτοικοι των γύρω χωριών ενώ έχουν πραγματοποιήσει και μαζικές λαϊκές συνελεύσεις (για τις οποίες η εφημερίδα μας έχει δημοσιεύσει ρεπορτάζ προ καιρού), στις οποίες ειδικοί επιστήμονες ανέλυσαν τους λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να υλοποιηθεί ο σχεδιασμός της αναδόχου εταιρείας ΤΕΡΝΑ, αφού οι επιπτώσεις στο περιβάλλον θα είναι τεράστιες και μη αναστρέψιμες!

Θυμίζουμε ότι μέχρι στιγμής το Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου έχει τοποθετηθεί υπέρ της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) που τού υπεβλήθη από την εταιρεία και αυτό αποτέλεσε την απαρχή για την υλοποίηση του έργου, χωρίς όμως να ληφθούν υπόψη οι αιτιάσεις των τοπικών κοινωνιών και των ειδικών επιστημόνων. Το δεύτερο «όχι», λοιπόν, ύστερα από αυτό των κατοίκων, ακούστηκε από το δημοτικό συμβούλιο Τρίπολης, το οποίο -υπό την πίεση των παριστάμενων πολλών δεκάδων κατοίκων- κατά πλειοψηφία (19 υπέρ, 14 κατά) αποφάσισε να καλέσει το Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου, που βάσει της νομοθεσίας είναι και το αρμόδιο αυτοδιοικητικό όργανο, να ξανασυζητήσει και να καταψηφίσει τη μελέτη! Να σημειώσουμε ότι πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας απουσίαζαν από τη συνεδρίαση την ώρα της ψηφοφορίας και έτσι πέρασε η πρόταση που είχε εισηγηθεί η μειοψηφία…

Νίκος Θεοδωράκης

Ελαβα ενημερωτικο μαιλ απο το ΠΑΜΕ  συμφωνω με ολη μου την δυναμη σε οσα γραφει

Κλιμάκωση αντεργατικής επίθεσης με ανοιχτα τα μαγαζιά τις
Κυριακές

 

 

Συνάδελφε Εργαζόμενε/ Άνεργε – Καταναλωτή,

Την Κυριακή 19 Δεκέμβρη η κυβέρνηση, οι μεγάλοι εργοδότες και οι πολυεθνικές στο εμπόριο προχωρούν στο άνοιγμα των καταστημάτων με αφορμή το γεγονός ότι η ερχόμενη Κυριακή είναι μία από τις εφτά του έτους, κατά τις οποίες θα ανοίξουν όλα τα εμπορικά καταστήματα, σύμφωνα με τον πρόσφατο νόμο, που κάνει ένα βήμα πιο πέρα στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας.

 

Γιατί ανοίγουν τα μαγαζιά και τις Κυριακές;

Μήπως έπιασε ξαφνικά ο πόνος τους μεγάλους εργοδότες, τις πολυεθνικές στο εμπόριο και τη κυβέρνηση για της δικές σου ανάγκες, ενδιαφέρονται να ψωνίζεις εσύ και την Κυριακή;  Όχι βέβαια, γιατί με της απανωτές περικοπές σου πήραν σχεδόν τον μισό μισθό και την σύνταξη.

Εσύ μπορείς να αποδεχτείς τη λογική ότι κάποιος δικός σου άνθρωπος υποχρεώνεται να δουλέψει κυριακάτικα χωρίς να του μένει ούτε μια ημέρα για να ξεκουραστεί, να βρεθεί μαζί όλη η οικογένεια;  

 

Εσύ την Κυριακή τη θέλεις για να βλέπεις την/τον σύντροφο σου, την οικογένειά σου, μπορείς να αποδεχτείς τη λογική χιλιάδες εμποροϋπάλληλοι να δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ χωρίς ελεύθερο χρόνο, χωρίς ξεκούραση;

Μας οδηγούν όλους να δουλεύουμε ήλιο με ήλιο θα το αποδεχτούμε;

 

Συνάδελφε Εργαζόμενε/Άνεργε – Καταναλωτή,

Θυμήσου ότι το ωρομίσθιο, η μερική απασχόληση, η δουλειά με το μπλοκάκι, η εκ’ περιτροπής εργασία, και πολλά άλλα αντεργατικά μέτρα υλοποιήθηκαν πρώτα στους εμποροϋπαλλήλους, δυστυχώς, όλα αυτά σήμερα εφαρμόζονται σε όλους τους κλάδους, σε όλους τους εργαζόμενους, το ίδιο θα γίνει και με την κυριακάτικη αργία.  

 

Είναι παραμύθια αυτά που λέει η κυβέρνηση ότι ανοίγουν τα μαγαζιά τις Κυριακές για να ωφεληθούν οι καταναλωτές. Χρόνια τώρα οι μεγαλέμποροι ζητούν την κατάργηση της Κυριακής Αργίας.

Καταναλωτής είσαι και εσύ, αυτή η κυβέρνηση σου έχει μειώσει το μισθό, τη σύνταξη, τα παιδιά σου είναι άνεργα ή στην καλύτερη να εργάζονται για 200 το 4ωρο. Μπορεί να ανήκεις και εσύ στην τεράστια στρατιά των ανέργων που δημιούργησαν για να μας τρομοκρατούν ακόμα περισσότερο.

 

Λέει ψέματα η κυβέρνηση ότι με το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές θα ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας, εργοδότες και κυβέρνηση πετάνε στο δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους, τσεπώνουν όλο το χρήμα και εξαφανίζονται, κλείνουν τις επιχειρήσεις    (όπως ΝΕΟΣΕΤ, ΣΑΤΟ, ΣΠΡΙΝΤΕΡ) όταν δεν έχουν τα κέρδη που θέλουν.

Στις περιοχές που τα καταστήματα είναι ανοιχτά τις Κυριακές δεν έχει δημιουργηθεί ούτε μια θέση εργασίας, έχουν απολύσει εκατοντάδες εμποροϋπαλλήλους, δεν έχουν πάρει καινούργιους, ξεπατώνουν στη δουλειά αυτούς που εργάζονται, δουλεύουν περισσότερες ώρες και δεν τις πληρώνονται και τα μικρά μαγαζιά εξακολουθούν να «βαράνε μύγες» η’ να κλείνουν.

 

Το άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή θα οδηγήσει στο πιο γρήγορο κλείσιμο των μικρών μαγαζιών στέλνοντας στην ανεργία χιλιάδες μικρούς εμπόρους, αλλά και εργαζόμενους.

Όσοι μικροί έμποροι, αυτοαπασχολούμενοι ανοίξουν τα μαγαζιά τους θα δουν το κόστος λειτουργίας τους να αυξάνεται, τα μαγαζιά τους άδεια μιας και οι «καταναλωτές» θα κατευθυνθούν κυρίως στα πολυκαταστήματα που έχουν περισσότερες δυνατότητες συνδυάζοντας μια σειρά από άλλες παροχές.

 

Συνάδελφε Εργαζόμενε/Άνεργε – Καταναλωτή

Σε καλούμε να σταθείς δίπλα στους χιλιάδες εργαζομένους στο εμπόριο, γιατί εμείς παλεύουμε για ανθρώπινα ωράρια εργασίας, γιατί εμείς είμαστε οι πατεράδες, οι μανάδες, τα αδέρφια σας και τα παιδιά σας.

Εμάς θα βρείτε μέσα στα μαγαζιά τις Κυριακές.

Η κυβέρνηση και οι πολυεθνικές είναι ο εχθρός σου, όχι εμείς.

 

Στάσου δίπλα στους μικρούς εμπόρους και αυτοαπασχολούμενους που παλεύουν να κρατήσουνε τα μαγαζιά τους ανοιχτά για να μπορούνε με αξιοπρέπεια να ζήσουνε τις οικογένειές τους.

Η κυβέρνηση και οι πολυεθνικές ευθύνονται για την ακρίβεια που υπάρχει σε όλα τα είδη. ‘Όχι οι δικοί μας μισθοί των 400 – 500 ευρώ για τους παλαιότερους και 180-200 για νεότερους έως 25 χρονών.

 

Στάσου δίπλα στη νέα γενιά των εργαζομένων στο εμπόριο, η δουλειά την Κυριακή θα χειροτερέψει συνολικά την δική μας θέση μας, θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο τα νέα ζευγάρια, τις νέες μητέρες.

Στάσου δίπλα μας, διεκδίκησε μαζί μας:

 

Να μην ανοίξει κανένα μαγαζί, καμιά Κυριακή γιατί αυτό θέλουν τα πολυκαταστήματα και οι μεγάλες πολυεθνικές στο εμπόριο.

Ανθρώπινα ωράρια για όλους.

 

Την Κυριακή τη θέλουμε για εμάς και τις οικογένειές μας και όχι να τη βγάζουμε δουλεύοντας ατελείωτες ώρες μέσα στα μεγάλα καταστήματα και τις πολυεθνικές για να αυξάνουν τα κέρδη τους.

 

Η Γραμματεία Αργολίδας του Π.Α.ΜΕ., καλεί όλους τους εργαζόμενους στα εμπορικά καταστήματα και σούπερ μάρκετ, να καταδικάσουν την αντεργατική επίθεση εργοδοσίας και Κυβέρνησης, αλλά και την τακτική της πλειοψηφίας της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων που τους βοηθά να προχωρήσουν με γρήγορα βήματα στην πλήρη απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων και την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, καθώς και στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, τις μειώσεις των μισθών, το κόψιμο των επιδομάτων, να κάνουν δική τους υπόθεση την απεργία στις 19/01/2014 και να συμμετέχουν σε αυτή.

 

Την Κυριακή 19 Γενάρη κανένας εμποροϋπάλληλος για δουλειά και

κανένας καταναλωτής για ψώνια. Διεκδικούμε:

 

  • Την υπογραφή νέας συλλογικής σύμβασης στο εμπόριο χωρίς μείωση μισθών και επαναφορά των μισθών μας στα προ της μείωσης επίπεδα. Συλλογική σύμβαση που να επιβάλει την μετατροπή των προσωρινών συμβάσεων εργασίας σε συμβάσεις 8ωρης απασχόλησης και αορίστου χρόνου, που να προβλέπει ωράριο εργασίας 40 ωρών για όλη την εβδομάδα, με κατοχύρωση της αργίας της Κυριακής.
  • Την υπογραφή επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς στα πολυκαταστήματα και τις μεγάλες πολυεθνικές».

 

 
   

ΠΑΜΕ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ

Τηλ. Επικοινωνίας: 6978937683,  email: pameargolidas@yahoo.gr

 

Με αφορμη την αποψινη συναντηση του σωματειου ξενοδοχουπαλληλων Ερμιονιδας για την κοπη της πιτας.
Ξερω ελαχιστοι θα το διαβασετε.Μια ζωη οι φιλοι -ες μου ζητανε να γραψω τηλεγραφικα το ζουμι οσων θελω να πω.Τι να κανουμε ετσι ειμαι εγω.
Ομως για εκεινους που θα εχουν την υπομονη να φτασουν στο τελος ελπιζω να βρουν πληροφοριες για ζητηματα που απασχολουν την καθημερινοτητα μας.
Και ακομα να συναντηθουμε στην πραξη.
Γιατι χωρις την πραξη η προετοιμασια ο προβληματισμος και οι αγωνιες ειναι αχρηστα.
Στο σωματειο λοιπον στην κινητοποιηση στην αλληλεγγυη στον αγωνα για υπερασπιση των δικαιωματων μας για την αλλαγη της κοινωνιας. Εκει ειναι η συναντηση.Στον ταξικο συνδικαλισμο.Και μετα να κοψουμε ολες τις πιτες του κοσμου, δικια ομως, απο τον καθενα αναλογα με τις δυναμεις του, στον καθενα αναλογα με τις αναγκες του.
 
1.Η  ΠΣΟ ( WFTU)δημιουργηθηκε το 1945 συσπειρωνει σημερα  συνδικατα με κομμουνιστικο προσανατολισμο.
Δημιουργηθηκε απο την Διεθνη Συνομοσπονδια Ελευθερων Συνδικατων ΔΣΕΣ που αποχωρησε απο την ΠΣΟ το 1949  διαλυθηκε το 2006 και μετεξελιχθηκε στην ΔΣΟ μαζι με την World_Confederation_of_Labour  εργατικη  ενωση των Χριστιανοδημοκρατικων κομματων που ιδρυθηκε το  1920 και διωχθηκε απο τον φασισμο )

3.Συνομοσπονδια Ευρωπαικων Συνδικατων (ETUC)

Στην Ευρωπη εχουμε την  ΣΕΣ(ETUC) που συνεργαζεται με την ΔΣΟ( ITUC)

Η ΓΣΕΕ συμμετέχει στην Διεθνή Συνδικαλιστική Ομοσπονδία( ITUC), και στην ΣΕΣ  (ETUC) συντονίζοντας τη δράση της με τους εργαζόμενους στην Ευρώπη και διεθνώς για ζητήματα που απασχολούν τις δυνάμεις της εργασίας σε διεθνές και παγκόσμιο επίπεδο οπως αναφερει στην σελιδα της.

TO ΠΑΜΕ (ΚΚΕ) συνεργαζεται με την  ΠΣΟ ( WFTU)

Στην Αργολιδα εχουμε δυο εργατικα κεντρα (γιατι αραγε) που ανοικουν στην ΓΣΕΕ.

Του Αργους 

ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ Κολεβέντης Φώτιος Μπόλιαρης Απόστολος 2751067764, 2751067784 2751024353

Και του Ναυπλιου στο οποιο ανοικει το σωματειο ξενοδοχουπαλληλων Ερμιονιδας

ΝΑΥΠΛΙΟΥ Μπαρού Ραφαήλ Χρόνης Νικόλαος 2752028141, 2752021269 2752025289

Και οι δυο προεδροι ειναι στον πολιτικο χωρο της ΝΔ.

Αναφορες

http://rosalux.gr/sites/default/files/kapsalis_greekfinal_0.pdf Διαβαστε το ειναι 28 σελιδες πολυ καλο

http://wwwpraxisred.blogspot.gr/2013/11/blog-post_30.html

Κουζής Γ., (2007), Τα χαρακτηριστικά του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος. Αποκλίσεις και συγκλίσεις με τον ευρωπαϊκό χώρο, Αθήνα, Gutenberg

http://aristeroblog.gr/node/1487 της Δεσποινας Κουτσουμπα 

Τα συνδικάτα σε ένα τοπίο που αλλάζει

Τα σημερινά συνδικάτα οικοδομήθηκαν σε ένα πολύ διαφορετικό τοπίο από αυτό που διαμορφώνεται τα τελευταία 3 χρόνια. Ιδιαίτερα η δεκαετία του ’80, με τις σημαντικές παραχωρήσεις προς την εργατική τάξη και την υπαλληλία από τις πρώτες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, μας κληροδότησε ένα θεσμικό πλαίσιο προστασίας του εργαζόμενου απέναντι στον εργοδότη, αλλά και συνδικαλιστικής ελευθερίας και δημοκρατίας στο συνδικαλισμό. Παρότι η δημιουργία μιας κάστας κυβερνητικών και εργοδοτικών συνδικαλιστών, αλλά και οι αλλαγές στην αγορά εργασίας, το έκαναν στην πράξη ανενεργό, εντούτοις υπήρχε και χρησιμοποιήθηκε στο έπακρο από όλες τις τάσεις ριζοσπαστικού συνδικαλισμού, τουλάχιστον από τη δεκαετία του ’90 και μετά (που έχω και καλύτερη εικόνα). Ταυτόχρονα, το ίδιο πλαίσιο υπέβαλε και τη δομή των σωματείων. Αυτό επείχε μια σειρά από αποτελέσματα, ακόμη και στα αγωνιστικά σωματεία και το συνδικαλισμό που ασκούσε η Αριστερά:

  • Καταρχάς, έναν ιδιότυπο λεγκαλισμό. Σε μεγάλο βαθμό τα σωματεία, ακόμη και τα πιο ριζοσπαστικά, πάλευαν πρώτα από όλα για την τήρηση της εργασιακής νομοθεσίας: το ωράριο, τη σύμβαση, τα δώρα, το μισθό, τις εργασιακές σχέσεις, τις συνθήκες εργασίας. Η διεκδίκηση της συλλογικής σύμβασης είχε συγκεκριμένο τρόπο: απεργία, προσφυγή στον ΟΜΕΔ (Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας), κήρυξη της σύμβασης ως υποχρεωτικής, πάλη για την εφαρμογή της. Ήταν ένας ιδιότυπος λεγκαλισμός, εκπορευόμενος από το γεγονός ότι, όσο περνούσαν τα χρόνια, ο νομικός συσχετισμός βρέθηκε να είναι καλύτερος για τις δυνάμεις της εργασίας από τον πραγματικό ταξικό συσχετισμό.
  • Τη συγκρότηση κατά κλάδο και τα δυνατά ομοιοεπαγγελματικά σωματεία. Οι διεκδικήσεις ήταν πάνω από όλα και για πολλά χρόνια κλαδικές. Δεν ξέρω αν ο κλαδικός συνδικαλισμός γέννησε το θεσμικό του πλαίσιο ή το ανάποδο, όμως γνωρίζουμε όλοι ότι ο διαχωρισμός κατά κλάδους και η ενασχόληση των σωματείων με «τα δικά τους θέματα» γέννησε τις διαφοροποιήσεις μεταξύ των εργαζομένων που χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον για να ξεδιπλωθεί και να πετύχει η επίθεση στους εργαζόμενους την τελευταία τριετία. Το γεγονός ότι τα σωματεία του δημόσιου τομέα ασχολιόντουσαν με τα δικά τους αιτήματα και όχι με την προστασία του κοινωνικού αγαθού που αφορούσε την κοινωνία. Το γεγονός ότι κλάδοι με ισχυρά ερείσματα (λχ γιατροί, μηχανικοί) μέσα από τις ισχυρές τους ενώσεις μπορούσαν να επιβάλλουν μια καλύτερη θέση για τους ίδιους, με αντάλλαγμα να μην αμφισβητήσουν ποτέ το ρόλο τους ή να μην ενδιαφερθούν για τους άλλους εργαζόμενους εντός του ίδιου εργασιακού χώρου. Δεν είναι άμοιρη ευθυνών και η συνδικαλιστική Αριστερά, που μπορούσε να πετυχαίνει καλά εκλογικά αποτελέσματα σε αντίστοιχους συλλόγους (εν πολλοίς μικροαστικής σύνθεσης), χωρίς να προχωρά τα δύο βήματα ακόμη: πχ να πετυχαίνει καλές πλειοψηφίες στους γιατρούς, αλλά να μην ασχολείται με το πώς αυτό θα αντιστοιχηθεί στο σωματείο του νοσοκομείου που καλύπτει όλους τους εργαζόμενους ή πώς θα μεταφραστεί σε πάλη ενάντια στο «φακελάκι». Πολλές φορές ο εκλογικός συσχετισμός μέτραγε περισσότερο από τον όποιο μετασχηματισμό.

(Κι εδώ θα ήθελα να σταθώ λίγο παραπάνω, διατυπώνοντας ένα ερώτημα που με βασανίζει για όσα χρόνια ασχολούμαι με τον συνδικαλισμό: πού τοποθετείται εκείνη η λεπτή γραμμή που χωρίζει το κλαδικό από το συντεχνιακό αίτημα, τον κλαδικό από τον συντεχνιακό αγώνα; Πόσο «μικρός» (και με τις δύο έννοιες) μπορεί τελικά να είναι ένας κλάδος; Πόσο επηρεάζει στον τρόπο που κι εμείς οι ίδιοι βλέπουμε τον κλαδικό συνδικαλισμό η μικροαστική σύνθεση της Αριστεράς;)

  • Οι διεκδικήσεις αφορούσαν σχεδόν αποκλειστικά τα μέλη του σωματείου. Αυτό είχε μία σειρά από πραγματικές συνέπειες στον ταξικό συσχετισμό: πλάι σε παραδοσιακά ισχυρούς συνδικαλιστικά κλάδους χτίστηκαν ολόκληρα πεδία καπιταλιστικής κερδοφορίας με εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα, ενοικιαζόμενους ή «μαύρους». Εκεί που γεννιόταν η νέα εργατική τάξη, απουσίαζαν τα συνδικάτα. Καταστρατηγούνταν το 8ωρο, κουρελιάζονταν οι συμβάσεις για τα μη μέλη των σωματείων, αυξανόταν η εκμετάλλευση της ημιαπασχόλησης των γυναικών, της εργασίας των μεταναστών. Για πολλά χρόνια υπήρχε ένα ορατό και ένα μη ορατό τμήμα της εργασίας: ο κόσμος των συνδικάτων βρισκόταν στο ορατό τμήμα και δεν επικοινωνούσε με τον μη ορατό κόσμο. Οι εργαζόμενοι που εκπροσωπούνται από κάποιο σωματείο αποτελούσαν μειοψηφία όχι μόνο στο σύνολο του εργατικού δυναμικού, αλλά ακόμα και μέσα στον ίδιο χώρο δουλειάς, ήδη πριν την κρίση. Το δημόσιο είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα, αφού πλάι στον μόνιμο υπάλληλο και μέλος του ισχυρού σωματείου, την ίδια δουλειά εκτελούσαν οκταμηνίτες συμβασιούχοι, ενοικιαζόμενοι, stage, συνήθως χωρίς καμία συνδικαλιστική εκπροσώπηση και συχνά σε αντιπαλότητα με τα σωματεία ή τις διεκδικήσεις των μονίμων. Υπάρχουν παραδείγματα κλάδων (και μάλιστα με ισχυρή παρουσία αριστεράς) που κέρδιζαν αύξηση της αμοιβής τους μέσω υπερωριών με αντάλλαγμα τις απολύσεις συμβασιούχων ή τις μη προσλήψεις νέου προσωπικού.

Αν δει κανείς τα πράγματα πιο ψύχραιμα, θα κατανοήσει ότι η συντριβή των εργασιακών κεκτημένων την τελευταία τριετία, δεν είναι παρά μια ήπια «προσαρμογή» της εργασιακής νομοθεσίας στον πραγματικό ταξικό συσχετισμό. Η μείωση των μισθών, η καταπάτηση του ωραρίου, η διάλυση κάθε δικαιώματος είχε προεπικυρωθεί στους χώρους δουλειάς πολύ πριν αποτυπωθεί αυτό και σε θεσμικό επίπεδο. Απλώς, τότε, δεν τους αφορούσε όλους…

Το ίδιο θα συμβεί το επόμενο διάστημα και με την αλλαγή στο θεσμικό πλαίσιο που διέπει τον συνδικαλισμό. Παρότι ο Ν. 1264/82 δεν έχει αλλάξει ακόμη, στην πράξη έχει αναιρεθεί. Το δικαίωμα στην απεργία καταργείται στην πράξη με την επίταξη ακόμη και των απλήρωτων ναυτεργατών. Επανέρχεται το δικαίωμα του εργοδότη στο λοκ άουτ. Οι μαχητικοί συνδικαλιστές διώκονται ανοιχτά πλέον: συνδικαλιστές απολύονται, υπάρχουν πρωτοβάθμια σωματεία του ιδιωτικού τομέα των οποίων τα μέλη των Διοικητικά Συμβούλια δεν βρίσκουν πια δουλειά, ενώ απειλούνται και τα απλά μέλη με ένταξη σε «μαύρες λίστες». Στο δημόσιο, η προληπτική αργία με την κατηγορία της «ανάρμοστης συμπεριφοράς εντός και εκτός υπηρεσίας» έρχεται να ποινικοποιήσει κάθε πράξη αντίστασης ή ανυπακοής. Η μηδενική ανοχή εκδηλώνεται σε κάθε κινητοποίηση εργαζομένων, ακόμη και με συλλήψεις και δίκες συνδικαλιστών. Η λάσπη εκτοξεύεται εναντίον οποιουδήποτε δεν χειροκροτά την πολιτική της Τρόικας, ακόμη κι αν πρόκειται για τμήματα της γραφειοκρατίας. Το στήσιμο εργοδοτικών σωματείων είναι σε εξέλιξη τα ίδια ακριβώς χρόνια στα οποία χτυπιούνται όλοι οι εργατικοί αγώνες, κι έχει ήδη αποδώσει καρπούς: από τη χαλυβουργία στο Βόλο ως τα χρυσωρυχεία της Χαλκιδικής.

Με τις νέες ρυθμίσεις, άλλωστε, ο συνδικαλισμός των διαδρόμων δείχνει τα όριά του στον βαθύ πυρήνα του: την –έστω– διατήρηση των δικαιωμάτων των λίγων εργαζομένων που επέλεγε να εκπροσωπεί. Το κενό αυτό είτε θα καλυφθεί από την αναγέννηση διεκδικητικών σωματείων είτε θα γεμίσει με εργοδοτικά σωματεία και λόμπυ της εργατικής ή υπαλληλικής «αριστοκρατίας». Κι αυτό είναι μια μάχη που θα τη δώσει λυσσαλέα και η εργοδοσία.

Κωδικός: μετασχηματισμός

Οι ραγδαίες αλλαγές στο τοπίο μάς προκαλούν κι εμάς να αλλάξουμε! Άλλωστε, (θα ’πρεπε να) γνωρίζουμε πολύ καλά πως όλα αυτά που τώρα μας παίρνουν πίσω δεν ήταν παραχωρήσεις, ήταν κατακτήσεις. Δεν ήταν πάντοτε δεδομένο το οχτάωρο, ούτε η νομοθεσία για τις συλλογικές συμβάσεις και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες – για την ακρίβεια κατακτήθηκαν με αίμα. Ο συνδικαλισμός δεν ήταν πάντοτε «θεσμός της δημοκρατίας», για πολλά χρόνια ήταν απλώς παράνομος.

Η διάλυση κάθε εργασιακού τοπίου, όπως το γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, απαιτεί να ξαναγυρίσουμε στις απαρχές:

Καταρχάς, να ξαναδούμε κατάματα την ταξική πάλη και τον συσχετισμό δύναμης. Για παράδειγμα, η κατάργηση της συλλογικής σύμβασης δεν μας γυρνάει αναγκαστικά πίσω στον εργασιακό μεσαίωνα: μας γυρίζει πίσω στον «καθαρό» ταξικό αγώνα, μας θυμίζει ότι το ύψος του μισθού ή η αποτροπή των απολύσεων κατακτιέται με τη σημερινή απεργία και διεκδίκηση, και όχι μέσα από τις θεσμικές κατακτήσεις που μας άφησαν με τους αγώνες τους οι παλαιότερες γενιές εργαζομένων.

Κατά δεύτερον, να ξαναδούμε τα συνδικάτα στην «καθαρή τους μορφή»: ως δομές συλλογικής οργάνωσης της πάλης της τάξης. Να στηθούν ή να αναγεννηθούν τα σωματεία, μέσα από την ανάγκη των ίδιων των εργαζόμενων να ενοποιήσουν τις δυνάμεις τους απέναντι στον εργοδότη που τους εκμεταλλεύεται αρχικά, απέναντι στην ίδια την εκμετάλλευση τελικά. Μόνο που αυτή η οργάνωση από τα κάτω δεν είναι ούτε απλή, ούτε εξαντλείται στην πεπατημένη.

1. Για να έχουν δύναμη τα συνδικάτα, χρειάζεται να αντιστοιχηθούν με τη μορφή που έχει σήμερα η εργασία, ξεφεύγοντας από τα δεδομένα σχήματα: πρέπει, δηλαδή, να εκπροσωπούν όλους τους εργαζόμενους σε ένα χώρο, ανεξαρτήτως της σχέσης εργασίας τους. Να πάμε πέρα από τους διαχωρισμούς που βάζει ο ίδιος ο εργοδότης, μετασχηματίζοντας τα συνδικάτα σε μορφές ενότητας των εργαζόμενων. Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, στο δημόσιο ή στις τράπεζες τα σωματεία να εκπροσωπήσουν τους ελαστικά εργαζόμενους, τους «διαθέσιμους» προς απόλυση, τους ενοικιαζόμενους. Δεν πρόκειται για «καταστατικό» θέμα, αλλά για ζήτημα πολιτικής κατεύθυνσης: ακόμη κι εκεί που υπάρχουν διαφορετικά σωματεία, στόχος πρέπει να είναι το να είναι κοινός ο αγώνας και κοινά τα αιτήματα.

2. Να είμαστε ένα βήμα πιο μπροστά από τον αντίπαλο: όταν ένα μεγάλο τμήμα της εργατικής δύναμης θα απασχοληθεί σε προγράμματα «καταπολέμησης της ανεργίας» μέσω ΜΚΟ, θα πρέπει να είμαστε σε θέση να ετοιμάσουμε εκείνες τις δομές που θα ενοποιούν τα συμφέροντα αυτών των εργαζόμενων χωρίς δικαιώματα και θα τα κάνουν συλλογική διεκδίκηση, πχ με σωματεία εργαζομένων σε ΜΚΟ ανά νομό. Αντίστοιχα θα πρέπει να υπάρξει συνδικαλιστική οργάνωση των ανέργων. Δεν υπάρχουν πια προνομιακοί και μη προνομιακοί χώροι παρέμβασης: όπου βρίσκεται ο καθένας, πρέπει να μπορεί να ενοποιεί συμφέροντα και να τα εκφράζει συλλογικά. Αλλιώς, θα τα εκφράσει ο εργοδοτικός συνδικαλισμός ή η ιδιώτευση.

3. Οι συντονισμοί των σωματείων, είτε επιμέρους είτε γενικοί, παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο. Όπου ενοποιείται το κεφάλαιο, στους ίδιους «τόπους» πρέπει να ενοποιείται και η τάξη: ο διεθνής συντονισμός των λιμενεργατών αποτελεί ένα καλό παράδειγμα. Κάθε συντονισμός έχει, βέβαια, μια βασική προϋπόθεση: να καταλαβαίνει κάθε κλάδος ότι η εποχή των εξαιρέσεων ή της κλαδικής επιβίωσης έχει περάσει, και είναι αναγκαίος ο κοινός βηματισμός και η αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων για να ξανακερδίσουμε το οτιδήποτε. Πέραν του συντονισμού, θα πρέπει να δούμε ακόμη και το ενδεχόμενο ενοποιήσεων σωματείων προκειμένου να είναι πιο ισχυρά στις διεκδικήσεις τους.

4. Τα σωματεία να είναι μαχητικά και συγκρουσιακά, πραγματικά ανεξάρτητα από την εργοδοσία, το κράτος, τα κόμματα (και τα κόμματα της Αριστεράς). Από την πιο μικρή απόλυση έως τη μεγαλύτερη μάχη, πρέπει να πείθουν τους εργαζόμενους να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη τους στις συλλογικές μορφές δράσης. Η σύγκρουση θα έχει και χαρακτηριστικά εμφυλίου εντός των συνδικάτων: θα συγκρουστούμε με τον εργοδοτικό, τον διεφθαρμένο, τον απεργοσπάστη. Είναι αναγκαίο να προσπεράσουμε το άγχος της Αριστεράς να τους «εκφράσει» όλους. Εκπροσώπηση συλλογικού συμφέροντος δεν σημαίνει τον μέσο όρο των (μικρο)συμφερόντων που θεωρεί ο καθένας ότι έχει, αλλά το κοινό συμφέρον των εργαζομένων απέναντι στο κεφάλαιο. Θα χρειαστεί να σπάσουμε αυγά, και όχι να χαϊδέψουμε αυτιά.

5. Τα σωματεία εκπροσωπούν τα συλλογικά συμφέροντα και τις ανάγκες των μελών τους. Είναι όμως ανάγκη να ξαναδούμε ποιες είναι αυτές οι ανάγκες σήμερα. Σε μια εποχή που έως και τα μισά μέλη ενός σωματείου είναι άνεργοι, ο τρόπος που θα επιβιώσουν αυτοί οι άνθρωποι, το επίδομα ανεργίας, το πώς θα μπορέσουν να τραφούν, να ντυθούν, να μην τους πάρει το σπίτι η τράπεζα, είναι ζήτημα του ίδιου του συνδικάτου. Όλες οι μορφές αλληλεγγύης που αναπτύσσονται, πρέπει να μπολιάσουν και τα σωματεία, με τη λογική της αλληλεγγύης μεταξύ των μελών τους, της συλλογικής οργάνωσης της επιβίωσης. Δομές οργάνωσης όπως τα Εργατικά Κέντρα θα έπρεπε ιδιαίτερα να εξαναγκαστούν να στραφούν σε αυτή την κατεύθυνση: να αναλαμβάνουν τη νομική στήριξη, να δημιουργούν συλλογικές κουζίνες και αγορές προϊόντων χωρίς μεσάζοντες. Μορφή ταξικής αλληλεγγύης είναι και μια κουζίνα όπου οι εργαζόμενοι μπορούν να τρώνε με 4 ευρώ, ώστε οι άνεργοι να τρώνε δωρεάν. Και πολλές από τις μορφές που χρειάζονται για να γίνουν πράξη όλα αυτά, βρίσκονται έξω από τα όρια της τυπικής νομιμότητας.

6. Τα σωματεία μπορούν να πάνε πέρα από την αστική εκπροσώπηση, σε μια πραγματική δημοκρατία στο εσωτερικό τους. Η λογική της ανάθεσης δεν ξεπερνιέται παρά μόνο μέσα από τις δημοκρατικές διαδικασίες που επιτρέπουν σε κάθε μέλος να έχει λόγο για την πορεία του αγώνα και να δεσμεύεται εντέλει από τη συλλογική απόφαση. Με το ξεπέρασμα και των αναλογικών προεδρείων στα σωματεία: το ζητούμενο είναι η πολιτική, και όχι η αναλογική εκπροσώπηση.

7. Τα σωματεία δεν εξαντλούν την πάλη τους στον «οικονομικό αγώνα». Και δεν εννοώ μόνο τα πολιτικά αιτήματα, για τη διαγραφή του χρέους, την αμφισβήτηση της ΕΕ κ.ά. Το πιο ουσιαστικό είναι η ίδια η αμφισβήτηση και η καθημερινή πάλη ενάντια στο ρόλο που μας επιβάλλει ο καπιταλισμός εντός του καταμερισμού εργασίας ως «δεδομένο».

Το αντικείμενο της εργασίας, ο τρόπος οργάνωσης της παραγωγής, η τιμή του προϊόντος, το κόστος μιας δημόσιας επιχείρησης, η γραφειοκρατία του Δημοσίου, ήταν θέματα ταμπού στον συνδικαλισμό έτσι όπως τον γνωρίζαμε. Όχι πια. Από τα απεργιακά δελτία στους κατειλημμένους από τους εργαζόμενους ραδιοφωνικούς σταθμούς έως τους υπαλλήλους της ΔΕΗ που ξανασυνδέουν το ρεύμα, όλο και περισσότερο οι εργαζόμενοι ανακτούν το αντικείμενο της εργασίας τους αμφισβητώντας το ρόλο που τους έχει επιβάλλει ο καταμερισμός εργασίας. Πολύ περισσότερο, το πείραμα των «εκδόσεων των συναδέλφων» από το Σωματείο Βιβλίου-Χάρτου, τα πειράματα αυτοδαχειριζόμενων εφημερίδων, και –κορυφαίο- το πείραμα του εργοστασίου της ΒΙΟΜΕΤ, που λειτουργεί από τους ίδιους τους εργαζόμενους, είναι τα καλύτερα παραδείγματα εγχειρημάτων εργατικού ελέγχου και πρέπει να στηριχτούν.

Τέτοιες πρακτικές δεν είναι «παραπληρωματικές» στον καθημερινό αγώνα, ούτε είναι μορφές «συνδιοίκησης»: ήταν και είναι πρακτικές αντιηγεμονίας, που θίγουν τον πυρήνα της αστικής εξουσίας και δίνουν στους εργαζομένους την αναγκαία αυτοσυνείδηση και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους. Είναι, σε τελική ανάλυση, τα αναγκαία βήματα για να πιστέψει η εργατική τάξη ότι μπορεί να οικοδομήσει έναν κόσμο διαφορετικό, έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, ξεκινώντας από το πώς μπορεί να λειτουργήσει η επιχείρηση, το νοσοκομείο, το υπουργείο τους. Είναι αυτές οι πρακτικές που μπορούν να κάνουν τα σωματεία μορφές εν δυνάμει «δυαδικής εξουσίας» και να τα καταστήσουν πολιτικά επικίνδυνα.

Αν ξαναγυρίσουμε στην αρχή αυτού του κειμένου, το ζητούμενο δεν είναι η δομή ούτε ο συσχετισμός: το ζητούμενο είναι ο μετασχηματισμός. Με κάθε δομή και κάθε συσχετισμό που θα βοηθάει να αλλάξουμε εμείς τα πράγματα και όχι εκείνα εμάς. Για να μην παρεξηγηθώ: βάλτε στη θέση του όρου συνδικάτο οποιαδήποτε μορφή οργάνωσης των εργαζομένων, από την Συνομοσπονδία έως την επιτροπή αγώνα. Και πάλι, η πορεία μετασχηματισμού έχει σημασία: είναι επίπονη, αργή, περνάει από εξάρσεις και υφέσεις, ενώσεις και συγκρούσεις, αλλά πάντα υπόκειται στη βασική αρχή: αν δεν κοιτάς εκεί που θες να πας, θα πας εκεί που κοιτάς (το χειρότερο: θα πας εκεί που πήγαν και οι άλλοι…)

 

Η προπαρασκευή

Το ζήτημα της ίδρυσης μιας παγκόσμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης σε ταξική βάση τέθηκε ακόμη μέσα στη διάρκεια του πολέμου, από τους Γάλλους, τους Ιταλούς, τους Λατινοαμερικανούς συνδικαλιστές, από την αμερικανική συνομοσπονδία CIO και από τους Σοβιετικούς. Οι ηγέτες των βρετανικών Συνδικάτων συνειδητοποιούσαν αυτή την προοπτική και για να την εμποδίσουν (κυρίως ήθελαν να αποτρέψουν πρωτοβουλίες των σοβιετικών συνδικάτων) πρότειναν, το Νοέμβρη του 1943, να συνέλθει μια συνδικαλιστική διάσκεψη τον Ιούνη του 1944, για να προωθήσει τη συμμαχική πολεμική προσπάθεια, να υιοθετήσει μια κοινή εργατική στάση απέναντι στα ενδεχόμενα προβλήματα ειρήνης και ανασυγκρότησης και να μελετήσει το πρόβλημα της παγκόσμιας εργατικής συνδικαλιστικής ενότητας. Η διάσκεψη αυτή όμως δε συνήλθε λόγω του πολέμου.

Η επόμενη προσπάθεια έγινε το Δεκέμβρη του 1944, όταν σε μια προκαταρκτική διάσκεψη των βρετανικών συνδικάτων, της CIO και των σοβιετικών συνδικάτων, που συνήλθε στο Λονδίνο, προετοιμάστηκε η σύγκληση μιας γενικής διάσκεψης, που θα γινόταν το Φλεβάρη του 1945 στο Λονδίνο.

Πράγματι, στις 6 του Φλεβάρη 1945, άρχισε η διάσκεψη στο Λονδίνο. Συμμετείχαν 204 σύνεδροι που εκπροσωπούσαν γύρω στα 60.000.000 εργάτες από 42 χώρες.Ηταν η μεγαλύτερη συνέλευση εργατών όλου του κόσμου που είχε ποτέ συνέλθει έως τότε και παρότι δεν περιλάμβανε κανονικές αντιπροσωπείες απ’ τη Γερμανία και Ιαπωνία – ο πόλεμος δεν είχε ακόμα τελειώσει – ήταν κι από τις πιο αντιπροσωπευτικές, αφού συμμετείχαν αντιπροσωπείες και από Ασία, Αφρική και Λατινική Αμερική. Η διάσκεψη τόνισε ιδιαίτερα την ανάγκη να κερδηθεί ο πόλεμος και έκανε έκκληση στους εργάτες όλων των συμμαχικών χωρών να αυξήσουν την πολεμική παραγωγή. Οι αντιπρόσωποι απ’ τις κατεχόμενες χώρες μίλησαν για την παράνομη δραστηριότητα των οργανώσεών τους, μέσα στα πλαίσια των απελευθερωτικών κινημάτων. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στην προάσπιση του βιοτικού επιπέδου και των συνθηκών εργασίας των εργατών στο διάστημα του πολέμου. Τέλος, η συνέλευση ζήτησε να εξασφαλιστεί απόλυτη ελευθερία λόγου, ελευθερία του συνέρχεσθαι, το δικαίωμα της συγκρότησης συνδικαλιστικών οργανώσεων και άλλα, στις χώρες που θα ελευθερώνονταν με το τέλος του πολέμου.

Στο ζήτημα της συγκρότησης συνδικαλιστικής διεθνούς παρουσιάστηκαν σοβαρές διαφωνίες. Οι αντιπρόσωποι από Λατινική Αμερική, ΕΣΣΔ, Γαλλία, Αυστραλία, η αμερικανική CIO και διάφορες άλλες αντιπροσωπείες ζητούσαν να συγκροτηθεί μια νέα οργάνωση και γι’ αυτό ενίσχυσαν τη σχετική πρόταση που παρουσίασε ο Σίντνεϊ Χίλμαν της CIO. Την εποχή εκείνη η CIO, κάτω από την επιρροή μιας ισχυρής αριστερής πτέρυγας, έπαιρνε προοδευτικές θέσεις.

Οι Βρετανοί ηγέτες αντιτάσσονταν ενεργά στο σχηματισμό μιας νέας συνδικαλιστικής διεθνούς θέλοντας να αναβιώσουν την πεθαμένη ρεφορμιστική συνδικαλιστική διεθνή του Αμστερνταμ.

Τελικά, έγινε συμβιβασμός και συμφώνησαν στη συγκρότηση επιτροπής από 41 μέλη, για να συγκαλέσει νέα διάσκεψη, της οποίας ο κυριότερος σκοπός θα ήταν να προετοιμάσει ένα σχέδιο καταστατικού για την Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία, αυτή η διάσκεψη θα αναλάμβανε να την ιδρύσει. Ετσι, το επόμενο βήμα ήταν η διάσκεψη του Παρισιού.

Η Διάσκεψη του Παρισιού

Η διάσκεψη για την ίδρυση της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (ΠΣΟ) συνήλθε στο Παρίσι από τις 25 του Σεπτέμβρη μέχρι τις 8 του Οκτώβρη 1945. Στις 3 του Οκτώβρη η διάσκεψη μετατράπηκε σε συνέδριο. Επαιρναν μέρος 346 αντιπρόσωποι από 56 χώρες, που εκπροσωπούσαν 67.000.000 οργανωμένους εργάτες… Οι αντιπροσωπείες που εκπροσωπούσαν τους περισσότερους οργανωμένους εργάτες ήταν κατά σειρά οι εξής: ΕΣΣΔ 27.124.000, Μεγάλη Βρετανία 6.600.000, Ηνωμένες Πολιτείες (CIO) 6.000.000, Ιταλία 5.200.000, Γαλλία 5.100.000, Λατινική Αμερική 4.000.000, Τσεχοσλοβακία 1.500.000, Ρουμανία 1.267.201, Σουηδία 1.087.000, Πολωνία 1.011.000, Μεξικό 1.000.000, Ουγγαρία 888.000, Κίνα 800.000, Γάλλοι Καθολικοί 750.000, Γιουγκοσλαβία 662.000, Αυστραλία 625.000, Κούβα 557.000 και Νιγηρία 500.000.

Το κυριότερο επίτευγμα της Διάσκεψης του Παρισιού ήταν η επεξεργασία ενός σχεδίου καταστατικού για τη νέα οργάνωση που θα ιδρυόταν, την Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία.

Το καταστατικό, έτσι όπως υιοθετήθηκε τελικά, αφορούσε στη δημιουργία μιας παγκόσμιας ομοσπονδίας, με έδρα το Παρίσι. Το παγκόσμιο συνέδριο της ΠΣΟ θα συνερχόταν κάθε δυο χρόνια.

Η ΠΣΟ καθοδηγούνταν από ένα Γενικό Συμβούλιο, που εκλεγόταν στο συνέδριο και που το αποτελούσαν 7 τακτικά μέλη και 59 αναπληρωματικά από 51 διαφορετικές χώρες (στο 3ο Συνέδριο του 1953 το Γενικό Συμβούλιο είχε 185 τακτικά και αναπληρωματικά μέλη).

Το καταστατικό πρόβλεπε ακόμα μια Εκτελεστική Επιτροπή και ένα Εκτελεστικό Γραφείο. Η Εκτελεστική Επιτροπή αποτελέστηκε στην αρχή από 26 μέλη (το 3ο Συνέδριο τα αύξησε σε 72), απ’ τα οποία η ΕΣΣΔ και οι ΗΠΑ – Καναδάς είχαν από 3 μέλη, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία και Λατινική Αμερική 2 και, τέλος, από 1 μέλος είχαν διάφορες άλλες χώρες ή γεωγραφικές περιοχές. Η Εκτελεστική Επιτροπή εκλεγόταν στο συνέδριο και ύστερα εξέλεγε μέσα από τους κόλπους της έναν ορισμένο αριθμό αντιπροέδρων.

Η πρώτη σύνθεση της Εκτελεστικής Επιτροπής ήταν η παρακάτω: Πρόεδρος Ουόλτερ Σιτρίν (Μεγάλη Βρετανία), γενικός γραμματέας Λουί Σαγιάν (Γαλλία), αντιπρόεδροι Κουζνετσόφ (ΕΣΣΔ), Χίλμαν (ΗΠΑ), Ζουό (Γαλλία), Λομπάρντο Τολεντάνο (Λατινική Αμερική), Σου (Κίνα), Ντι Βιτόριο (Ιταλία), Κούπερς (Κάτω Χώρες). Ο Σαγιάν, που ήταν τότε 35 χρόνων και γραμματέας της οργάνωσης, ήταν προηγούμενα γραμματέας της Ενωσης Γάλλων Ξυλουργών και είχε αναδειχτεί στο διάστημα του πολέμου σε ηγέτη του γαλλικού κινήματος αντίστασης.

Η συνδρομή στην ΠΣΟ κυμαινόταν από 4 στερλίνες το χρόνο ανά 1.000 μέλη που πλήρωναν οι οργανώσεις με 5.000.000 μέλη, μέχρι 10 σελίνια (μισή λίρα) για 1.000 μέλη που πλήρωναν οι οργανώσεις με 15.000.000 μέλη ή παραπάνω.

Το Πρόγραμμα της ΠΣΟ

Το συνέδριο του Παρισιού καθόρισε τους σκοπούς της ΠΣΟ στο προοίμιο του καταστατικού της με αυτά ακριβώς τα λόγια:1

«Η ΠΣΟ έχει σαν σκοπούς:

α) Να οργανώσει και να ενώσει μέσα στις γραμμές της τα συνδικάτα όλου του κόσμου, ανεξάρτητα από φυλετικές, εθνικές, θρησκευτικές ή πολιτικές διαφορές.

β) Να βοηθάει τους εργάτες στις χώρες που είναι κοινωνικά ή βιομηχανικά υπανάπτυκτες, να συγκροτούν τις δικές τους συνδικαλιστικές οργανώσεις.

γ) Να αγωνίζεται για την εξαφάνιση κάθε κυβέρνησης με φασιστική μορφή και κάθε εκδήλωσης του φασισμού, όποια και αν είναι η μορφή που παίρνει η δραστηριότητά του και όποιο κι αν είναι το όνομα με το οποίο εμφανίζεται.

δ) Να αγωνίζεται εναντίον του πολέμου και εναντίον των αιτιών του πολέμου και υπέρ μιας μόνιμης και σταθερής ειρήνης.

Υποστηρίζοντας την πλατύτερη δυνατή διεθνή συνεργασία στον κοινωνικό – οικονομικό τομέα και τη λήψη μέτρων για τη βιομηχανική ανάπτυξη και πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων που διαθέτουν οι υπανάπτυκτες χώρες.

Δίνοντας τη μάχη εναντίον της αντίδρασης, για την ελεύθερη άσκηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών όλων των λαών.

ε) Να εκπροσωπεί τα συμφέροντα του διεθνούς εργατικού κινήματος σε όλα τα διεθνή σώματα που έχουν την ευθύνη για την επίλυση των προβλημάτων οργάνωσης του κόσμου και βασίζονται στις συμφωνίες ή συμβάσεις που έχουν συναφθεί μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και σε κάθε άλλη διεθνή οργάνωση που αποφάσιζε να πάρει μέρος η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία.

στ) Να οργανώνει τον κοινό αγώνα των συνδικάτων όλων των χωρών:

Εναντίον των καταπατήσεων των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των εργατών καθώς και των δημοκρατικών τους ελευθεριών.

Για την ικανοποίηση της ανάγκης των εργατών να είναι εξασφαλισμένοι χάρη στην πλήρη απασχόληση.

Για την προοδευτική βελτίωση των μισθών, εργατικής ημέρας και συνθηκών εργασίας των εργατών.

Για την πλήρη και κατάλληλη κοινωνική ασφάλιση που θα προστατεύει τους εργάτες και τις οικογένειές τους από την ανεργία, την αρρώστια, τα ατυχήματα και τα γηρατειά.

Για την υιοθέτηση κάθε άλλου μέτρου που σκοπό θα είχε να ανεβάσει το κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο των εργατών.

ζ) Να οργανώνει τη διαφώτιση των συνδικαλισμένων εργατών πάνω στο ζήτημα της διεθνούς εργατικής ενότητας και να τους ανεβάζει ως το σημείο να συνειδητοποιούν οι ίδιοι την ατομική τους ευθύνη για την πραγματοποίηση των συνδικαλιστικών σκοπών και στόχων.

Στην προσπάθειά της να πετύχει αυτούς τους σκοπούς, η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία βασίζει τη δουλιά της στις παρακάτω αρχές:

α) Απόλυτη δημοκρατία μέσα στα συνδικάτα κάθε χώρας και στενή συνεργασία μεταξύ τους.

β) Μόνιμη επαφή με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις που έχουν προσχωρήσει στην ΠΣΟ, αδελφική υποστήριξη και βοήθεια στο έργο τους.

γ) Συστηματική ανταλλαγή πληροφοριών και πείρας στη συνδικαλιστική δουλιά με αντικειμενικό σκοπό την ενίσχυση της αλληλεγγύης του διεθνούς εργατικού κινήματος.

δ) Συντονισμός στη δράση των εργατικών οργανώσεων για την πραγματοποίηση των διεθνών σκοπών και αποφάσεών τους.

ε) Προάσπιση των συμφερόντων των εργατών που μετακινούνται από τη μια χώρα στην άλλη.

στ) Χρησιμοποίηση κάθε μέσου που προσφέρεται, για τη γνωστοποίηση και εκλαΐκευση των σκοπών για τους οποίους συγκροτήθηκε η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία, των επιδιώξεών της και του προγράμματός της για την πραγματοποίηση αυτών των επιδιώξεων, ως και των αποφάσεων της ΠΣΟ για τα διάφορα ειδικά ζητήματα».

Ο Ουίλιαμ Φόστερ εκτιμά ότι παρ’ όλους τους αναγκαίους περιορισμούς στο πρόγραμμά της η ΠΣΟ ήταν από την πρώτη στιγμή ένα βασικό κομμάτι του πλατιού αντικαπιταλιστικού- αντιιμπεριαλιστικού κινήματος που αναπτύχθηκε σε πολλά μέρη του κόσμου μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι εργοδότες και οι εκμεταλλευτές σε όλες τις χώρες μαζί με τους δεξιούς σοσιαλδημοκράτες πράκτορές τους κατάλαβαν αμέσως το βασικό αυτό γεγονός. Γι’ αυτό και έβαλαν αμέσως ως βασικό τους καθήκον τη διάλυση ή τουλάχιστον τον περιορισμό της δραστηριότητας της νέας παγκόσμιας εργατικής οργάνωσης. Και το πέτυχαν σε μια πορεία με την έναρξη της περιόδου του ψυχρού πολέμου και με πρωτοβουλία των αμερικανικών συνδικάτων (AFL-CIO), που αποχώρησαν από την ΠΣΟ μαζί με ορισμένες Συνομοσπονδίες άλλων χωρών και στις αρχές της δεκαετίας του 1950 ίδρυσαν τη «Διεθνή Συνομοσπονδία Ελεύθερων Συνδικάτων» (ΔΣΕΣ). Η διάσπαση αυτή των γραμμών του διεθνούς εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος ήταν κύρια αποτέλεσμα των παρεμβάσεων των κυβερνήσεων των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιαπωνίας και άλλων καπιταλιστικών κρατών. Διάσπαση που συνεχίζει έως τις μέρες μας.

Πηγές

1. Ουίλιαμ Φόστερ: «Ιστορία του Παγκόσμιου Συνδικαλιστικού Κινήματος, τ. 2ος, εκδόσεις «Εταιρεία Ελληνικού Βιβλίου»

2. Γιώργου Εμμ. Μαυρίκου: «Το Εργατικό Συνδικαλιστικό Κίνημα 1918-1948. Δυο γραμμές σε διαρκή αντιπαράθεση», εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

Σ. Κ
 
 

Που αλλου στην φυλλαδα του διαπλεκομενου η ειδηση.Απο εκει την πηραν και την αναδημοσιευουν αυτουσια ολες οι υποστηρικτικες του Περιφερειαρχη  εφημεριδες Πελοποννησου.Δεν ειναι ομως επισημο το χρισμα.Υπαρχουν εσωκομματικες αντιρρησεις και αλλες εφημεριδες της Αθηνας αμφισβητουν την ειδηση.Μακαρι!

http://www.protothema.gr/politics/article/345401/ton-tatouli-stirizei-i-nd-stin-peloponniso-/

Την απόφαση έλαβε ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς ο οποίος ασχολήθηκε προσωπικά με την συγκεκριμένη περιφέρεια λόγω εντοπιότητας

Τον Πέτρο Τατούλη θα στηρίξει για την περιφέρεια Πελοποννήσου στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης η ΝΔ.

Την απόφαση έλαβε ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς ο οποίος ασχολήθηκε προσωπικά με την συγκεκριμένη περιφέρεια λόγω εντοπιότητας.

Σύμφωνα με πληροφορίες έχει γίνει συνάντηση των δύο και ακολούθησε η δημόσια συνάντηση την ημέρα των Φώτων στην Καλαμάτα.

Δωστε και αλλη αναπτυξη!Αναρωτιεμαι γι αυτο καναμε πυροπροστασια πριν απο εικοσι χρονια για να τους δωσουμε ανεγγιχτα το δασος και την παραλια προς εκμεταλευση σημερα;Μηπως ο κ Λαμπρου υποψηφιος Δημαρχος σημερα που τοτε συμμετειχε στην πυροπροστασια σαν μελος της νεολαιας ΠΑΣΟΚ Ερμιονιδας ΄(την προηγουμενη χρονια το 1993 ) θυμαται κατι απο κεινα τα χρονια

korakia-94

http://enpoermionis.blogspot.gr/2014/01/amanzoe.html

άψογη εξυπηρέτηση από τους, ντυμένους στα λευκά, υπαλλήλους.

PAD2309

http://kinisi-esdkna.blogspot.gr/2014/01/blog-post_7.html

Εκστρατεία ενημέρωσης των 26 δημάρχων Πελοποννήσου από την ΤΕΡΝΑ ( πρωτοβουλία του δημάρχου Τρίπολης ..για να μη πάνε αδιάβαστοι)

 
Στο παρά πέντε της προθεσμίας για την διαβούλευση οι Δήμαρχοι στην Εκτ. Επιτροπή του ΦοΔΣΑ , την Παρασκευή 4/1, διαμαρτυρήθηκαν …
Ντουφεκιές στον αέρα για τη διαχείριση των απορριμμάτων από τους Δημάρχους της Πελοποννήσου – σε ρόλο πόντιου πιλάτου με υποκριτική ιερή αγανάκτηση …βέβαια ενόψη των εκλογών.

Τώρα κατάλαβαν ότι δεν είναι Ολοκληρωμένη διαχείριση, ότι δεν ξέρουν τίποτα για τη σύμβαση και δεν ρωτήθηκαν για τους όρους της και ότι οι δημότες θα πληρώνουν …τα μαλλιά της κεφαλής τους.ΣΔΙΤ- Πελοποννήσου: Κόστος για τους δήμους 61-62 ευρώ/τόνος στη πόρτα …αλλά για να φθάσουν στη πόρτα θα πληρώσουν επί πλέον και πόσα ευρώ/τονοχιλιόμετρο;;; 15 λέει ένας δήμαρχος! Τι είναι αυτό;;
Και προσέξτε: με το success story του ανταγωνιστικού διαλόγου που πέτυχε ο κ. Τατούλης τα επόμενα 30 χρόνια τα απόβλητα από προγράμματα προδιαλογής οργανικών αποβλήτων θα πηγαίνουν από όλη τη Περιφέρεια στη ΜΕΑ Παλαιόχουνης για να πετύχουν υψηλής ποιότητας κόμποστ!!
Και επειδή θα γίνει και Περιφερειακό Συμβούλιο και θα πρέπει να πάρουν θέση, ο Πρόεδρος του ΦοΔΣΑ και Δήμαρχος Τρίπολης κανόνισε να βρεθούν όλοι μαζί και να λυθούν οι απορίες από την ίδια την ΤΕΡΝΑ. Η εκδήλωση θα γίνει το Σάββατο 11 Ιανουαρίου παρουσία των 26 δημάρχων μελών του ΔΣ του ΦοΔΣΑ.

 
Ο Δήμος Καλαμάτας είναι ο πρώτος που υπέβαλε παρατηρήσεις για τη μελέτη. Η είδηση από το Δήμαρχο, που επιμένει ότι κακώς έχει αναλάβει αρμοδιότητα η Περιφέρεια αντί του ΦοΔΣΑ, είναι ότι έλυσε, λέει, το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων του δήμου με κόστος 62 ευρω/τόνο. (Υπάρχει προγραμματική σύμβαση με την Περιβαλλοντική Συνεταιριστική και το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, για τη λειτουργία κινητής μονάδας επεξεργασίας ΑΣΑ, κομποστοποίησης κλπ. Η μέθοδος απαλλάσσει το δήμο από τα πάντα αφού ο ανάδοχος δεσμεύεται να διαθέτει τα προϊόντα σε νόμιμους αποδέκτες. Σε ποιους; Άγνωστο! ΑΔΑ:ΒΛ97ΩΕΕ-ΧΝΖ, ΑΔΑ: ΒΙ6ΤΩΕΕ-ΚΔΙ).http://et.diavgeia.gov.gr/f/kalamata/ada/

Στη συνεδρίαση του ΦοΔΣΑ, ο Δήμαρχος Μεγαλόπολης ήταν εκτός κλίματος …έψαχνε για τα ανταποδοτικά! (Σήμερα , Τετάρτη 8/1 συνεδριάζει για το θέμα το δημοτικό συμβούλιο Μεγαλόπολης)

 

 

Ακόμα καμία ενημέρωση για τη διαχείριση απορριμμάτων στους Δημάρχους και στον ΦΟΔΣΑ (video)

Σάβ, 4 Ιαν 2014 – 11:06
Νίκας: Ο ΦΟΔΣΑ πρέπει να κάνει τη διαχείριση των απορριμμάτων όπως ορίζεται από το νόμο, ο ΦΟΔΣΑ είναι ο εταίρος που πρέπει να υπογράψει τη σύμβαση.
Πρώτη συνεδρίαση του ΦΟΔΣΑ πραγματοποιήθηκε σήμερα Παρασκευή 3 Ιανουαρίου στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρίπολης. Σε αυτή την πρώτη συνεδρίαση μεταξύ άλλων, το Δ.Σ δεν παρέλειψε να θέσει ως θέμα την Διαχείριση Στερεών Αποβλήτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου.
Ο Πρόεδρος του ΦΟΔΣΑ και Δήμαρχος Τρίπολης Γιάννης Σμυρνιώτης μιλώντας στην κάμερα του ΑrcadiaPortal ανέφερε ότι η συνάντηση με τον εκπρόσωπο της εταιρίας ΤΕΡΝΑ δεν πραγματοποιήθηκε ακόμα προκειμένου να ενημερωθεί ο ΦΟΔΣΑ για τη Διαχείριση Στερών Αποβλήτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου και ερωτώμενοι για βασικά θέματα όπως το κόστος δεν μπορούν να απαντήσουν.
Ο Δήμαρχος Καλαμάτας κ. Νίκας δεν θεωρεί τον τρόπο μεταφοράς ως δόκιμο, καθώς ο ΠΕΣΔΑ αναφέρει εννέα σταθμούς μεταφόρτωσης και η πρόταση της προσωρινής αναδόχου εταιρίας αναφέρει τρεις. Για την Καλαμάτα τα 42χλιμ μεταφοράς σημαίνουν πάρα πολύ μεγάλο κόστος. Ενώ αναφερόμαστε σε ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμμάτων δεν υπάρχει πρόβλεψη για τα επικίνδυνα απόβλητα και τα μπάζα και επιπλέον δεν γνωρίζουμε το συνολικό κόστος της διαχείρισης των απορριμμάτων και έτσι όλα αυτά δεν βοηθούν τη διαδικασία μιας και δεν υπάρχει διαφάνεια και στη συνέχεια ο κ.Νίκας απευθυνόμενος στην εταιρία ΤΕΡΝΑ, αλλά και προς τον κ. Ματζούφα το ειδικό γραμματέα του Υπουργείου Ανάπτυξης, που όπως αναφέρει έχει την κύρια ευθύνη, ζητά διαφάνεια και ανοιχτά χαρτιά.
Στην συνεδρίαση παραβρέθηκε και ο Δήμαρχος Μεγαλόπολης Π. Μπούρας ο οποίος και αναφέρει ότι υπάρχει σεισμικό ρήγμα στην Παλαιόχουνη στα 300 μέτρα από όπου έχει προταθεί για τις εγκαταστάσεις των μονάδων διαχείρισης και στη συνέχεια τόνισε ότι εκτός από το κόστος πρέπει να γνωρίζουμε και τα ανταποδοτικά.
Ο κ. Σμυρνιώτης στην συνεδρίαση αναφέρει ότι πρέπει να κανονιστεί, πως θα κινηθεί και θα παρέμβει ο ΦΟΔΣΑ ως αναφορά το κόστος και ανακοίνωσε ότι επικοινώνησαν με τον εκπρόσωπο της εταιρίας την ιδία ώρα και κατά 99% θα μπορεί να παραβρεθεί στην συνάντηση στις 10 Ιανουαρίου στην Καλαμάτα στις 17:00. Ο κ. Σμυρνιώτης είπε χαρακτηριστικά, ότι ενώ έχει βγει σε διαβούλευση η περιβαλλοντική, η Περιφέρεια Πελοποννήσου έλεγε ότι τα στοιχεία είναι απόρρητα και ανακοίνωσε ότι θα κάνει έγγραφη αναφορά στην οποία θα ζητά επίσημα από την εταιρία την τεχνική αναφορά για τη διαχείριση.
Ο κ. Πατσαρίνος Περιφερειακός Σύμβουλος, βρέθηκε στη συνάντηση και κατέθεσε τις απόψεις του πάνω στο συγκεκριμένο φλέγον θέμα, λέγοντας ότι όταν βγήκε η περιβαλλοντική οι Δήμαρχοι σε πάρα πολλά ζητήματα ήταν απ’ έξω και όταν ανακοινωθεί ότι θα γίνει και θα αναλάβουν οι ίδιοι, τους ενημερώνει μήπως τους δώσουν μια χειροβομβίδα στα χέρια. Ένα ζήτημα το οποίο έθεσε ο κ. Πατσαρίνος είχε να κάνει με τις μονάδες κομποστοποίησης οι οποίες θα έπρεπε να είναι ανά νομό και όχι ανά διαχειριστική ενότητα και αυτό όπως αναφέρει θα έχει επιπτώσεις στην ποιότητα των προϊόντων που θα βγαίνουν. Επίσης ένα άλλο σημείο στο οποίο έδωσε έμφαση είναι στο ότι τα πράσινα σημεία τα αμελεί η νέα μελέτη.
Έφη Καστραντά
(*Ο κ Πατσαρινος ειναι του ΣΥΡΙΖΑ Σημ δικια μου)
 
 

http://www.dimitriskamizis.blogspot.gr/2014/01/blog-post.html

Απ’ ότι διαπιστώσαμε η μονάδα αυτή, αν και πρόχειρα στημένη, με τις μεθόδους που χρησιμοποιεί Διαλογή – Ανακύκλωση – Κομποστοποίηση, είναι η μοναδική, αποτελεσματική και φιλική προς το περιβάλλον λύση στο μεγάλο πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων.

Διαβαστε την συμβαση και πειτε μου γιατι ο δεματοποιητης στην Καλαματα ειναι καλος και στην Ερμιονιδα κακος.Προφανως οι αμαρτωλοι δεματοποιητες συμμεικτων απορριμματων που μας εφερε ο κ Αγγελοπουλος ειναι προορισμενοι να λειτουργησουν ειτε με την ΔΗΣΥΕΡ ειτε με την ΠΠΣΕ.Η δικαιωση του κ Σφυρη;

ΑΔΑ:ΒΛ97ΩΕΕ-ΧΝΖ

kalamata_Page_2

Σε αυτη την παραγκα οκτω εργατες -τριες καλουνται να λυσουν (οπως βλεπετε)

IMGP3829

φορωντας χοντρα γαντια τις σακουλες με τα συμμεικτα σκουπιδια με μεγαλη ταχυτητα μιας και τα σκουπιδια ανεβαινουν με ιμαντα μεταφορας και να κανουν διαχωρισμο υλικων.

H συμβαση οστοσω λεει πως πριν φτασουν τα σκουπιδια στους εργατες εχουν περασει απο τεμαχιστη

kalamata_Page_3temaxisths

Σας φαινονται τεμαχισμενα τα σκουπιδια΄και αν τεμαχιστουν πως θα γινει μετα ο διαχωρισμος απο τους εργατες.

IMGP3832

Η δουλεια οκτω με δωδεκα ωρες (αν χρειαστει).Πληρωμη τα νομιμα.Ασφαλιση;Συμβαση εργασιας;

Αυτο λεγεται Κινητο Κεντρο Διαχωρισμου Ανακυκλωσιμων Υλικων απο την εταιρεια των δεματοποιητων  και εγω αναρωτιεμαι  αν ετσι σκοπευουμε στα αληθεια να διαχειριστουμε χιλιαδες τονους σκουπιδιων (στο κρυο και τον καυσωνα) στο κεντρο που θελουν να γινει στο Αναθεμα στους προποδες του ορους Διδυμο η αλλου στην Ερμιονιδα.Δεν ειναι πιο απλο να μαζευουμε τα ανακυκλωσιμα σε διαφορετικους καδους να κανουμε δηλαδη ανακυκλωση στην πηγη;

Θεωρειται απο τους αρμοδιους,την διευθυνση υγιεινης, την επιθεωρηση εργασιας, τα σωματεια, ανθρωπινος χωρος εργασιας και διαχειρισης τοξικων προιοντων αυτη η παραγκα του Καραγκιοζη και αυτες οι συνθηκες;Θα δεχοσασταν αδιαμαρτυρητα  η κορη, η συζυγος,  ο αντρας σας, να εργαστει σε αυτο το περιβαλλον;

Οσο για την κομποστοποιηση οσοι εχουμε κανει κομποστοποιηση μπορουμε να καταλαβουμε.

«Ειδικοι Κομποστοποιητες»

Εδω εχουμε σωρους απο ογκωδη  υλικα (φαινεται το σχημα τους κατω απο το πλαστικο)που ειναι  καλυμενα με πλαστικο.Και στην ακρη για να κρατηθει το πλαστικο εχει χωμα.Κατω απο αυτο το πλαστικο δεν υπαρχουν πορτοκαλλοφλουδες ουτε τσοφλια αυγων.

IMGP3839

Προσπαθουν να μας πουν πως μεσα σε αυτους τους σωρους δεν υπαρχουν συμμεικτα αλλα μονο οργανικα  βιοαποδομησιμα;

Γιατι δεν μας δειχνουν οι φωτογραφιες ενα ξεσκεπαστο σωρο κομποστ  υπο κατασκευη.Εστω εναν τελειωμενο.

Παραγεται καθημερινα τοσο πολυ οργανικο -βιοαποδομησιμο διαχωρισμενο απο οκτω εργατες που ανοιγουν πλαστικες σακουλες με συμμεικτα σκουπιδια; Και τα ζουμια; (σελ 4 της συμβασης ενοτητα 5)Δεν θα επρεπε κατω απο την παραγκα να υπαρχουν νερα απο τις σακουλες ; Λυπαμαι αλλα λιγοι θα πεισθουν  πως αυτο ειναι ορθολογικη  διαχειριση απορριμματων πως εκει διαχωριζεται ανακυκλωσιμο χαρτι και πλαστικο απο τα συμμεικτα και πως κατω απο το πλαστικο υπαρχει οργανικο βιοαποδομησιμο απο τα ΑΣΑ της Καλαματας.Εξ αλλου διαβαστε τι προιον θα παραγει ολη αυτη η διαδικασια.Μπαζα για σκεπασμα χωματερων.

kalamata_Page_5kompost

Στις φωτογραφιες βλεπουμε μια μικρη χωματερη μεταβατικου σταδιου και ερασιτεχνισμους καθυστερησης μεχρι να γινει το αλλο μεταβατικο εργοστασιο ταφης και παραγωγης RDF ελπιζοντας πως καποια στιγμη θα τους βγουν τα κεφαλαια για τον τελικο αποδεκτη το εργοστασιο καυσης.

http://www.apd-depin.gov.gr/files/Docs/PDF/

http://www.pakoe.gr/wordpress/wp-content/uploads/2013/09/Skoupidia.pdf

http://www.e-ecology.gr/2007

http://www.ecogreens-gr.org/cms

 

Να ειμαστε εκει! Η Δημοτικη Βιβλιοθηκη Ερμιονης με την εθελοντικη της ομαδα παραγει εργο συνεχως και διαχρονικα.

Να  αγκαλιασουμε  τις δρασεις της.Απο μενα χρονια πολλα και δημιουργικα σε ολους τους ανθρωπους που την πλαισιωνουν και φυσικα στην κυρια Αναστασια Γιαγκιοζη την ψυχη της βιβλιοθηκης.

Σωστη η πρωτοβουλια του κ Γεωργοπουλου να απευθυνθει προσωπικα (ατομικα) στον καθε ενα ψηφοφορο του για συγκεντρωση προτασεων σχετικων με το υπο διαμορφωση προγραμμα της παραταξης του.Δημοκρατικο και εξυπνο το μετρο.Δεν στηριζεται μονο σε οσα ο ιδιος μπορει να σκεφτει θελει να ακουσει και τις γνωμες των αλλων.

Μονο που πολιτικη σημαινει  ζωντανη ανθρωπινη επαφη και επικοινωνια .Σημαινει αφου διαβασουμε και μελετησουμε τις αποψεις οσων ανθρωπων θελουν να πουν κατι, μετα μαζευομαστε σε ενα δωματιο κοιταζομαστε στα ματια και αποφασιζουμε ολοι μαζι ισως χωρισμενοι και σε ομαδες.

Αποφασιζουμε πολιτικα ποια απο ολες τις πλευρες της αληθειας ειναι αυτη που η δικια μας παραταξη η δικια μας συλλογικοτητα θα υποστηριξει με σεβασμο παντα στην αποψη των αλλων ομαδων και συλλογικοτητων.Γιατι ολοι οι υποψηφιοι πιστευουν πως το δικο τους οραμα η δικες τους προτασεις θα κανουν καλο στον τοπο.

Καποιοι για παραδειγμα πιστευουν πως τα χαμηλα μεροκαματα και η κερδοφορια του κεφαλαιου αντιμετωπιζει την ανεργια μεσω της διευρυνσης των επιχειρηματικων δραστηριοτητων.Αυτη ειναι μια ταξικα προσδιορισμενη πολιτικη επιλογη.Αλλοι μιλανε για μεγαλη φορολογια οσων εχουν τον πλουτο.Και αυτο ειναι ταξικα προσανατολισμενο στην αντιθετη ομως κατευθυνση.Καποι θελουν να δωσουν γη και υδωρ στα γηπεδα γκολφ.Καποιοι μιλανε για τοπικη συνεταιριστικη δημοτικη και περιβαλλοντικα προσανατολισμενη γεωργικη παραγωγη.

Καποιοι μιλανε για περισσοτερες γεωτρησεις που θα γινουν με χρηματα του ιδιωτικου κεφαλαιου που θα διαχειριστει και θα επενδυσει στο νερο καποιοι αλλοι μιλανε για αποαναπτυξη δημοσια κατοχη και εξοικονομιση των φυσικων πορων.

Ολοι νομιζουν πως οι δικος τους τροπος η δικια τους πολιτικη θεση ειναι σωστη και οι υπολοιποι λαθος (η ισως πετανε στα συνεφα της ιδεολογιας τους που καμμια σχεση δεν εχουν με την πραγματικη ζωη)

Η πολιτικη διαπαλη λοιπον των ανθρωπων μεσα απο ομαδες, κομματα , παραταξεις  για το τι ειναι σωστο και λαθος (η ταξικη συγκρουση αναμεσα στα συμφεροντα) ειναι που προχωρα τον κοσμο προς αυτην η την αλλη κατευθυνση.

Επειδη εχουν περασει χιλιαδες χρονια  οι ανθρωποι ξερουμε πανω κατω τι λενε οι δεξιοι και τι οι αριστεροι (οι μεν μας προτρεπουν να κοιταμε το ιδιωτικο συμφερον και κερδος οι δε το συλλογικο την ποιτητα ζωης και την αειφορια ).Αναλογα με τις πολιτικες της θεσεις καθε  παραταξη ξεκινα απο μια αφετηρια. Η για να το πω αλλιως δεν ειναι απο μονη της συλλογικη συμμετοχη η υποβολη ατομικων  προτασεων προς τον κ Γεωργοπουλο.

Ο αρχηγος αυτης της δημοτικης παραταξης με δεδομενη (οπως σε ολους μας) την πολιτικη του ταυτοτητα  και φιλοσοφια θα ενταξει καποιες απο τις προτασεις των πολιτων στο δικο του προγραμμα που σιγουρα υπαρχει ηδη σε γενικες γραμμες μεσα στο κεφαλι του.Και αυτο δεν ειναι κακο.Υπαρχει αλληλοεπιρεασμος των ανθρωπων ακομα και απο διαφορετικους χωρους.Ομως να ειναι ξεκαθαρο πως οταν τραβηξουμε στο τελος την σουμα κατω απο τα διαφορετικα επι μερους ,τοτε παντα υπαρχει το αποτελεσμα.Ο πολιτικος χωρος.Η ενταξη σε καποιο στρατοπεδο ιδεων και συμφεροντων.Και αυτο ισχυει για ολους τους υποψηφιους.

Αν κομματιασουμε τις προτασεις (χωρις αυτο που τις συνεχει που τις κανει προγραμμα) τοτε μπορει να βρουμε κομματια συμφωνιας με ολες τις παραταξεις.Εξ αλλου ολοι προεκλογικα στρογγυλευουν τον λογο τους τον κανουν γενικο για να πιασουν οσον το δυνατον περισσοτερους ψηφους.

Στην εφαρμογη ομως μετα τις εκλογες δεν μπορει κανεις να ξεφυγει απο την πραγματικοτητα.Εκει εισαι η με το κεφαλαιο η με τον λαο.Αυτη την γραμμη που διαπερνα σε τελευταια αναλυση καθε στιγμη και σε καθε δραστηριοτητα  την κοινωνια.

Και αυτοι οι δυο πολοι εχουν ανταγωνιστικη θεση.Για αυτο οι πλουσιοι κανουν σε εμας δωρεες ενω εμεις δεν μπορουμε ποτε να τους κανουμε δωρα.Γιατι η δικια τους δυνατοτητα να μας κανουν δωρα ειναι ακριβως οτι εχουν κλεψει τα λεφτα απο τους παραγωγους.Τους εργαζομενους.

http://www.dinatiermionida.blogspot.gr/2014/01/m.html

Ξεκινά από τη Δευτέρα 20 Ιανουαρίου 2014 η καταγραφή των απόψεων των προτάσεων και των θέσεων των δημοτών του Δήμου Ερμιονίδας, για όλα τα θέματα και τα προβλήματα που απασχολούν το σύνολο του Δήμου, τις Δημοτικές Τοπικές Κοινότητες και την καθημερινότητα των πολιτών. 
Η Δημοτική παράταξη «Δυνατή Ερμιονίδα» απευθύνεται στους δημότες και τους επισκέπτες, κατοίκους του Δήμου μας και ζητά να προτείνουν και να εκφράσουν ελεύθερα τη γνώμη και την άποψή τους. 
Ο πολίτης έχει το λόγο. 
Μέσω της διαδικασίας των προτάσεων των Δημοτών, 1. Θα καταγραφούν τα προβλήματα και οι προτεραιότητες. 2. Θα διαμορφωθεί το πρόγραμμα της Δημοτικής Παράταξης «Δυνατή Ερμιονίδα».
Ο πολίτης προτείνει. 
1. Με έντυπο το οποίο θα κυκλοφορήσει και αφού συμπληρωθεί, θα ταχυδρομείται με προπληρωμένο τέλος προς την Δημοτική Παράταξη «Δυνατή Ερμιονίδα» και 
2. Μέσω διαδικτύου όπου θα υπάρχει σε ηλεκτρονική μορφή η φόρμα του εντύπου, στη διεύθυνση «Δυνατή Ερμιονίδα». 
 
«Συμμετέχω και προτείνω» για τον τόπο μου, για το μέλλον του. 
 
Τώρα η γνώμη μου μετράει.
 
Όλοι μαζί μπορούμε περισσότερα.
 
Όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε την Ερμιονίδα Δυνατή.   
 
 
«Δυνατή Ερμιονίδα»
Γιάννης Γεωργόπουλος 
Υποψήφιος Δήμαρχος Ερμιονίδας
 
 
 
Αναρτήθηκε από

Follow me on Twitter

Δεκεμβρίου 2016
Δ T Τ T Π S S
« Νοέ.    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1,028,498

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Η αποστολή του Αστέρα για το ματς με τη Βέροια Δεκεμβρίου 9, 2016
    Από 18 ποδοσφαιριστές αποτελείται η αποστολή του ΑΣΤΕΡΑ για την αναμέτρηση της 14ης αγωνιστικής με τη Βέροια (10/12, 15:00) στο "Θεόδωρος Κολοκοτρώνης". Τερματοφύλακες 30. Αθανασιάδης, 90. Donnarumma Αμυντικοί 18. Γιαννούλης, 25. Μπέρτος, 35. Ευαγγέλου, 77. Κυριακόπουλος, 96. Igor Μεσοι 11. Nico Fernandez, 13. Τσουκαλάς, 17. Iglesias, 19. Τσιλιανίδ […]
  • Οι Τούρκοι δεν εμποδίζουν τη μεταφορά προσφύγων στα νησιά του Αιγαίου Δεκεμβρίου 9, 2016
    Φόβοι ότι έχουν αφεθεί αφύλακτες οι «κλειστές» δομές στην Τουρκία - Οι διακινητές έπιασαν δουλειά ανενόχλητοι Ανησυχία προκαλεί η άφιξη 200 προσφύγων στη Λέσβο, από τις 03.00 έως 06.00 τα ξημερώματα της Παρασκευής, σε τέσσερα περιστατικά ανοικτά της Συκαμνιάς στα βόρεια, στα Τσόνια στα βορειοανατολικά του νησιού και στην περιοχή του αεροδρομίου της Μυτιλήνης […]
  • Η IV Μεραρχία Πελοποννήσου απελευθερώνει το Αργυρόκαστρο, 8 Δεκεμβρίου 1940 Δεκεμβρίου 9, 2016
    Μία από τις πιο ένδοξες σελίδες της ελληνικής ιστορίας έγραψε στο Αργυρόκαστρο η IV Μεραρχία Πελοποννήσου το 1940 όταν, στις 8 Δεκεμβρίου, πήρε το Αργυρόκαστρο. Η IV Μεραρχία Πελοποννήσου ξεκίνησε από την Τρίπολη στις αρχές Νοεμβρίου 1940 και αφού ολοκλήρωσε την επιστράτευσή της, μετακινήθηκε στο Ναύπλιο στις 19 Νοεμβρίου 1940 και από εκεί στην Καλαμπάκα. Υπ […]
  • Αρκαδικός: Πρωινή προπόνηση και αναχώρηση για Λάρισα Δεκεμβρίου 9, 2016
    Με την πρωινή προπόνηση της Παρασκευής ολοκλήρωσε την προετοιμασία του για το παιχνίδι με τον Γ.Σ. Λάρισας  ο Αρκαδικός. Ο coach Γιάννης Διαμαντάκος δούλεψε εντατικά με τους παίκτες του όλη την εβδομάδα  χωρίς προβλήματα , έτσι ώστε να είναι έτοιμοι για τη σημαντική εκτός έδρας αναμέτρηση . Η αποστολή της ομάδας θα αναχωρήσει  το μεσημέρι για τη Λάρισα. Ειδή […]
  • Μαγεία από ψηλά: Φωτογραφίες της χριστουγεννιάτικης Τρίπολης με drone Δεκεμβρίου 9, 2016
    Ανεπανάληπτες μπορούν να χαρακτηριστούν οι φωτογραφίες του κ. Γιώργου Συμπόνη οι οποίες δείχνουν την πανοραμική άποψη από την πλατεία Πετρινού των ώρα της φωταγώγησης του χριστουγεννιάτικου δέντρου στην Τρίπολη. Όπως θα δείτε στις φωτογραφίες τις οποίες έχει αναρτήσει στον προσωπικό του λογαριασμό σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, τα πυροτεχνήματα και τα λαμπι […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΩΔΕΚΑ ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δασος Κορακιας Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημητρης Σφυρης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ελος Κοιλαδας ΙΓΜΕ Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο ΠΡΩΣΥΝΑΤ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ βαρεα μεταλλα στο νερο δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο κατοχη καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates