Βγαίνω σιγά σιγά σιγα  απο το εργασιακο μου κελί και σύντομα θα ειμαι κατω.

Μια δυνατή χρονιά σε κεφάλια γιά  τόν τουρισμό φέτος.Το 14 ωρο ηταν η καθημερινότητα που στο φουλ πήγαινε ακόμα πιο πέρα.Κάποιοι  τσάκισαν και εφυγαν καποιοι αντέξαμε μεχρι το τέλος.Τώρα μας περιμένει η τιμωρία του κομένου επιδόματος ανεργιας.Για το καλο της πατρίδας.

Μακρυά απο το διαδίκτυο για τέσσερες μηνες μιας και υπήρχαν προβλήματα συνδεσης στο ξενοδοχειο που δουλευω και το χρονικό παραθυρο που ειχα στην διαθεση μου για να μπω στον διαδικτυο ηταν πολύ μικρο. Χωρις εφημερίδες και περιοδικα μιας και η Κάρπαθος απο φέτος δεν εχει πρακτορειο εφημεριδων λόγω χαμηλου ποσοστου κερδους. Χωρίς τηλεοραση μας και η κυβερνηση μας εριξε στα ιδιωτικα καναλια και τις βλακείες τους.Ακόμα και το κινητο  τηλεφωνο επιανε σήμα σε μια γωνια του μπαλκονιου και οχι παντα .

Πόλες φορες ενιωσα πραγματικα σαν να ειμουν φυλακή.Το μυαλο και το κορμι μου.

Η φωτο πανω απο τον τιτλο ειναι απο τον αρχαιολογικο χωρο της Αφωτης στην παραλια των Πηγαδιων στην Καρπαθο.Μαγικο νησι.Πρωτοκατοικηθηκε πριν χιλιαδες χρονια απο ταξιδιωτες απο το Αργος.

Γυρνω στον αλλο κόσμο( εξω απο την δουλεια) σε μια στιγμη πραγματικα οδυνηρη. Η δολοφονια του συντροφου Παυλου Φύσσα πιστευω πως δεν ειναι μια ακομα εγκληματικη πραξη αναμεσα στις τοσες αλλες των νεοναζι.Αλλα γι αυτα θα μιλησουμε τις επομενες μερες.

Συγνωμη που για τέσσερες μηνες δεν απάντησα στα μαιλ σας  και χαθηκα απο το προσωπο της γης.

Χαιρετω ολους τους γειτονες και τα λεμε ελπιζω συντομα.

ΥΓ Ανακαλυψα καινουργιο ιστολογιο στην γειτονια http://fysiolatriki.blogspot.gr/

Γιατι σημερα εχουμε γυρισει στο προηγουμενο καθεστως. Η πληροφορηση γινεται μεσα απο γνωριμιες και μεταφερεται στομα με στομα.Γιατι δεν μπορουμε να δουμε και να κρινουμε οι ιδιοι οι πολιτες την σταση και τις θεσεις των δημοτικων συμβουλων στις συνεδριασεις.

Γιατι και οι ιδιοι οι δημοτικοι συμβουλοι συνεδριαζουν μακρυα απο τα ματια των ψηφοφορων τους και αρα αποφασιζουν σε επιπεδο παρεας με δυο (τρεις) υποομαδες.

Γιατι δεν υπαρχει ενα αρχειο οπου να μπορουμε ολοι να ανατρεξουμε και να διαπιστωσουμε ποιος δικαιωθηκε και τι πραγματωθηκε .

Γιατι η ζωντανη αναμεταδοση των δημοτικων συμβουλιων εμπλουτισμενη με την δυνατοτητα παρεμβασης ερωτησεων και προτασεων απο τους πολιτες θα ηταν βαθεμα της δημοκρατιας. Γιατι αν συνοδευοταν απο χωρο διαλογου , δικτυακα δημοψηφισματα, ενημερωτικες εκπομπες και βιντεο , θα ηταν ενα εργαλειο αμεσης δημοκρατιας .

Οταν βγηκε η νεα δημοτικη αρχη υπηρχαν προτασεις απο ιστολογους (ανθρωπους που καθημερινα ασχολουμαστε με το διαδικτυο απο μερακι)να βοηθησουμε προς αυτη την κατευθυνση. Δεν αξιοποιηθηκαν  αυτες οι πρωτοβουλιες.Ο Δημος μας κρατησε μακρυα. Και η αντιπολιτευση μεσα απο τα φιλικα της ιστολογια και τους γνωστους αγνωστους πιεσε προς αυτη την κατευθυνση.Οπως και με τις εθελοντικες ομαδες. Να μεινει η κοινωνια και η εθελοντικη προσφορα μακρυα απο τις δρασεις του Δημου μακρυα απο την πολιτικη.Γιατι ετσι εχουν μαθει αυτοι.Ολα να γινωνται με λεφτα .Με ανταλλαγματα.

 Τις ζωντανες αναμεταδοσεις των δημοτικων συμβουλιων τις πολεμησαν, απαξιωσαν και κατηγορησαν (αλλα και χρησιμοποιησαν για να κανουν αντιπολιτευση και να υπονομευσουν την προσπαθεια ) οπως παντα δυο τρια ιστολογια της αντιπολιτευσης και οι μονιμοι (και μονιμα θεωρητικολογουντες η και υβριζοντες ) αρθρογραφοι τους που συμπτωματικα απουσιαζουν απο την τοπικη κοινωνια και την ζωη της.Και θεωρια χωρις προσωπικη πραξη ειναι παντα λογια του αερα.

Οπως απαξιωνουν παντα καθε τι θετικο που γινεται απο την ΠΠΣΕ. Τους εθελοντες  και τις δρασεις τους, την επιτυχια επανενταξης του αποχετευτικου , την ολοκληρωση των εργασιων στο Φραγχθι και τοσα αλλα.

Ομως ειναι η ΠΠΣΕ που αφησε  την ζωντανη αναμεταδοση να πεθανει. Και μαλιστα χωρις να μας εξηγησει τον λογο.Γιατι η ΠΠΣΕ ειναι που εστησε αυτο το εργαλειο. Δικο της ειναι.Δικια της και η ευθυνη που σκουριασε.

Κατι που δεν ισχυει για το ιστολογιο των 9 χιλιαδων ευρω του Δημου που αφου λειτουργησε για ενα διαστημα προβληματικο στην  εμφανιση, την λειτουργικοτητα και ημιτελες, επεσε απο καποιο προβλημα και δεν ξανασηκωθηκε. Αληθεια τα 9 χιλιαρικα για ποσο καιρο τα δωσαμε.

Και τωρα εχουμε μια ιστοσελιδα (κακης και προχειρης εμφανισης μπορουσε να ειναι πολυ καλυτερη εστω και σαν ιστολογιο) και βολευομαστε (θα μπορουσαμε να την εχουμε χωρις να πληρωσουμε 9 χιλιαδες ευρω)μια ιστοσελιδα παντως που λειτουργει σαν πινακας ανακοινωσεων και καθολου σαν χωρος δικτυακης ενημερωσης και επικοινωνιας ενος Δημου το 2013.

Εχουμε ακομα μια σελιδα στο youtube με 13 αναρτησεις απο το 2011 μεχρι τον Ιουλιο του 2012.Τις αναρτησεις αυτες τις εχουν δει ελαχιστοι ανθρωποι με εξαιρεση καποια βιντεο για τον δεματοποιητη που εχουν 100 επισκεψεις.Μαλιστα στην προχειρη σελιδα του Δημου οπως και στην παλια δεν υπαρχει link με την δημοτικη σελιδα στο youtube

Απο το διαδικτυο θυμιζω ειχε εξαφανιστει γαι πολυ καιρο και η σελιδα της ΔΕΥΑΕρ και χρειαστηκε αρκετη αρθρογραφια (αλλα και εθελοντικη προσφορα) για να επανερθει.

Φοβαμαι πως τελικα η ΠΠΣΕ παρα τις καλες αρχικες προθεσεις και προσπαθειες δεν απεδωσε οσα περιμεναμε στην παρουσια του Δημου στο διαδικτυο.

Γιατι  η προηγουμενη δημοτικη αρχη του Κρανιδιου με τον κ Σφυρη λειτουργησε στην ενημερωση με ανενεργη την ακριβη   δημοτικη ιστοσελιδα που παρελαβε απο τον προηγουμενο δημαρχο κ Καμιζη .Παρεδωσε μαλιστα λιγο πριν τις εκλογες στην νεα δημοτικη αρχη μια ακομα ακριβωτερη ιστοσελιδα ανολοκληρωτη με αμφιβολη λειτουργικοτητα και αισθητικη.

Ολο αυτο το διαστημα και παρα τις επιμονες διαμαρτυριες η ενημερωση απο πλευρας Δημου Κρανιδιου εγινε  με μαυρες λιστες και δελτια τυπου σε επιλεγμενα ιστολογια.Ομως η ΔΗΣΥΕΡ ουτε ειχε ουτε εχει καλη σχεση με το διαδικτυο.Μαλιστα η ιστοσελιδα της που στηθηκε (και αυτη)προεκλογικα εχει σπανια αναρτησεις (συνηθως ανακοινωσεις και μια δυο φορες αναδημοσιευσεις «θεωρητικες » απο ενα μνημονιακο δημοσιογραφο καποιου ιστολογιου ) και πολυ μικρη αναγνωσιμοτητα.Τοσο μικρη που προσφατα εχει αφαιρεθει ο αριθμος των επισκεπτων .Σε αντιθεση με το ιστολογιο της ΠΠΣΕ που εχει γυρω στις 93 χιλιαδες (μικρη και αυτη αλλα μεγαλυτερη απο την αντιπολιτευση).

Για να εχετε ενα μετρο στην δικτυακη  μας γειτονια υπαρχουν καθημερινα κατα μεσο ορο γυρω στους διακοσιους επισκεπτες (απο Ερμιονιδα και υπολοιπη Ελλαδα) και αναλογα με τον αριθμο των αρθρων 300 -500 επισκεψεις (πανω απο 130 χιλιαδες τον χρονο για ιστολογια που εχουν αναρτησεις καθε μερα).

Ετσι σιγουρα μπορει να θεωρηθει προοδος η σημερινη σελιδα ανακοινωσεων του Δημου.Ομως ειναι αρκετη για οσους ψηφισαμε ΠΠΣΕ;Ειναι ικανοποιημενη η ΠΠΣΕ απο την σημερινη κατασταση;

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΠΣΕ

https://sikam.wordpress.com/2012/11/08

https://sikam.wordpress.com/2012/11/09/

https://sikam.wordpress.com/2012/11/30

Θα διαβασετε πιο κατω την ανακοινωση στην  σελιδα του Δημου.Δεν βαζω αλλες φωτο εκτος απο εκεινη του Δημαρχου κ Καμιζη.Ελπιζω συντομα να παω και να παρω φωτογραφιες του χωρου.

Και βαζω την φωτογραφια του κ Δημαρχου γιατι εχω καταλαβει ποσο πολυ προσωπικο ηταν το στοιχημα για αυτον.Ποσα χρονια προσπαθησε για να γινουν αυτες και αλλες εργασιες που εκρεμουν  (οπως το μουσειο στην Κοιλαδα) ποσες συναντησεις ποσες ημεριδες. Ο κ Δημαρχος ειχε ενα οραμα που το αγκαλιασε ολη η κοινωνια.Να αναδειχθει το σπηλαιο.

Ειναι πολλα τα πετραδακια οσων εργαστηκαν για να φτασουμε σε αυτο το σημειο.Σιγουρα ο κ Καμιζης ειναι ενα απο αυτα.Και ο κ Αδωνις Κυρου ειναι ενα ακομα.Ειμαι σιγουρος πως την στιγμη των τελετων δεν θα τον λησμονησουμε και τι καλυτερο ευχαριστω απο το να βοηθησουμε να επανεκδοθει το τοσο καλο του βιβλιο Στο Σταυροδρομι του Αργολικου που αγκαλιασε ολη την περιοχη των Δημων Τροιζινιας, Σπετσων,Υδρας Ερμιονιδας.

Πιστευω πως το Φραγχθι χρειαζεται μια καλη ιστοσελιδα απο πλευρας Δημου φτιαγμενη απο επαγγελματια ,σε τουλαχιστον τεσσερες γλωσσες , που να συγκεντρωσει ολο το υλικο που υπαρχει μεχρι σημερα και κυριως να ενημερωνεται συχνα για καθε νεα σχετικη εκδοση μελετη απο συνεργαζομενους επιστημονες .

Και ειναι συνεχες το ενδιαφερον της επιστημονικης κοινοτητας για την περιοχη γυρω απο το σπηλαιο με πιο προσφατες τις ερευνες περσι το καλοκαιρι.

Πολλοι γωριζουν πως υπαρχουν καταβυθισματα  αλλα και αρχαιολογικα ευρυματα στην περιοχη απο το Νταμαρι μεχρι το σπηλαιο.

Να γινει μαι δικτυακη  πυλη για τους επιστημονες αλλα και τους επισκεπτες της περιοχης. Το Φραγχθι δεν θα χωρεσει σαν ενα απο τα θεματα σε ηλεκτρονικα παιχνιδια 400 χιλιαδων ευρω που εγκριθηκαν για πολιτιστικα μονοπατια στην περιοχη μας.Θελει την δικη του αναδειξη.

http://dimermionidas.blogspot.gr/2013/05/blog-post_17.html

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ ΦΡΑΓΧΘΙ

 
 
Αυτές τις μέρες ολοκληρώνονται οι εργασίες ανάδειξης του σπηλαίου Φράγχθι με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ και φορέα υλοποίησης την Εφορεία Σπηλαιολογίας και Παλαιοανθρωπολογίας. Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή και καταπληκτική εργασία που έγινε με αυτεπιστασία από την Εφορεία Σπηλαιολογίας και Παλαιοανθρωπολογίας.
Την υλοποίηση αυτής της εργασίας πέρα από το Δήμο Ερμιονίδας συνέδραμαν και άλλοι διεθνείς επιστημονικοί φορείς και τοπικοί παράγοντες. Στα εγκαίνια του έργου αυτού που θα γίνουν μέσα στο καλοκαίρι θα γίνει λεπτομερής αναφορά.
Εκ προοιμίου οφείλω να ευχαριστήσω και να συγχαρώ την Προϊσταμένη της Εφορείας Σπηλαιολογίας και Παλαιοανθρωπολογίας κα Παναγοπούλου Ελένη, τους αρχαιολόγους, τους μηχανικούς αλλά και το εργατικό προσωπικό που εργάστηκε για να υπάρξει αυτό το άρτιο κατά τη γνώμη μου αποτέλεσμα.
Ένα μεγάλο όραμα του πρώην Δήμου Κρανιδίου και μια επίμονη προσπάθεια από το 1999, υλοποιήθηκε προς όφελος ολόκληρης της Ερμιονίδας και του λαού της. Το σπήλαιο Φράγχθι είναι ένα παγκόσμιο μνημείο της ανθρώπινης ιστορίας και σαν τέτοιο είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο και στα επόμενα χρόνια θα συνεισφέρει σημαντικά στην πολιτιστική και οικονομική ζωή του τόπου, αφού θα αποτελέσει ένα ισχυρό πόλο έλξης επισκεπτών από όλο τον κόσμο.
Στα εγκαίνια που θα πραγματοποιηθούν μέσα στο καλοκαίρι θα κληθούν να συμμετάσχουν Διεθνείς και Ελληνικοί Επιστημονικοί Φορείς της Αρχαιολογίας, του Πολιτισμού και της Ανθρωπολογίας καθώς επίσης και το Υπουργείο Πολιτισμού και οι φορείς του.    
 
Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΜΙΖΗΣ
DSCN5485
 Αθήνα, 17 Μαΐου 2013   
 

ΔΗΛΩΣΗ

ΓΙΑΝΝΗ  ΜΑΝΙΑΤΗ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ

ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ  ΠΑΣΟΚ 

Δυστυχώς για μια ακόμη φορά είδαμε το αποκρουστικό πρόσωπο του ναζισμού στην ελληνική Βουλή.

Ορθά αποβλήθηκαν, αλλά αυτό δεν φτάνει.

Ελπίζω ότι όλοι κατάλαβαν την ανάγκη συνεργασίας των δυνάμεων του συνταγματικού τόξου με πρώτο βήμα την ψήφιση του Νομοσχεδίου κατά της βίας και του ρατσισμού, με βάση την πρόταση του ΠΑΣΟΚ.

Γραφείο Βουλευτή Αργολίδας Γιάννη ΜανιάτηΤηλ. Επικοινωνίας: 2751025555Fax: 2751066813E-mail: i.maniatis.argolida@gmail.com» www.maniatisy.gr/

Ελαβα το παρακατω μαιλ και το σηκωνω.Με τον κ Μανιατη και το κομμα του εχω βαθιες διαφωνιες.Αλλα στο συγκεκριμενο θεμα συμφωνω.

Ολη η κοινωνια πρεπει να σηκωσει αναστημα εναντια στον Ναζισμο και τον Φασισμο. Καμμια συζητηση, καμμια παραχωρηση, καμμια νομιμοτητα, στους νοσταλγους του Χιτλερ του ρατσισμου του φανατισμου.

Το οτι ενα κομματι της κοινωνιας ψηφιζει Ναζισμο αυτο δεν τους δινει και το δικαιωμα να γυρνανε στους δρομους μαχαιρωνοντας ανθρωπους βριζοντας και καταστρεφοντας περιουσιες. Η ΧΑ αργα η γρηγορα θα βγει εκτος νομου οπως ειναι σε ολο τον πολιτισμενο κοσμο οι Ναζιστες (στην Γερμανια σκοτωνουν Ελληνες )και καλα θα γινει.

Το αντιφασιστικο-αντιρατσιστικο μετωπο δεν μπορει να εχει ορια την αριστερα. Πρεπει να αγκαλιασει ολη την κοινωνια.Αριστερους ,οικολογους, δεξιους , Χριστιανους και αθεους,μουσουλανους και Βουδιστες  ξενους και Ελληνες.

Πανω και περα απο ολα ειμαστε ανθρωποι.

 

Καθολου δεν δικαιωνουν μεχρι στιγμης τα στοιχεια την κυβερνητικη προπαγανδα.

Βεβαια συναδερφοι μιλουν για γεματα ξενοδοχεια αυτη τη στιγμη στην Ροδο  και μαλιστα ξενοδοχεια των 600-700 πελατων.

Τιμες; Εικοσι οχτω ευρω το κεφαλι με πρωινο και δυο γευματα.Εικοσι τρια ευρω κοστολογιο.

Οι ξενοδοχοι ειναι στα ορια της καταρευσης.

Υπολογιστε πως αν το κοστολογιο ειναι 23 ευρω τι να πληρωσουν (και σε τι ποιοτητα ) για φαγητο τι για λειτουργικα εξοδα (νερο ζημιες ηλεκτρισμο) και τι για μεροκαματα.Και μιας και τα αλλα εξοδα οχι μονο δεν μειωνονται αλλα αυξανουν ενα μονο μπορει να συμπιεστει το εργατικο κοστος.Λιγωτεροι (πολλλες φορες ανιδεικευτοι)εργαζομενοι,ανασφαλιστοι (σαν τον Ολλανδο «διασκεδαστη» στην Κρητη)χαμηλοτερα και επιδοτουμενα απο το κρατος μεροκαματα,ανοικτα ωραρια,περισσοτερη δουλεια. Δεν  ισχυουν παντου αυτες οι τιμες.

Σε μικρες μοναδες (110 ατομων ) αυτη τη στιγμη πουλιωνται δωματια με 33 ευρω το κεφαλι μονο πρωινο.Οι μικρες μοναδες εχουν καλυτερη ποιοτητα και διαπραγματευτικη ικανοτητα με τα πρακτορεια αλλα μην νομιζετε και μεγαλα πραγματα. Τα πρακτορεια ειναι που ανοιγουν την σεζον αναλογα με το ποτε γεμιζουν τα πρωτα τσαρτερ. Ολοι κρεμωνται απο τις δικες τους αποφασεις σε σχεση με τα ξενοδοχεια .Απο τον φουρναρη και τον μαναβη μεχρι το σουβλατζιδικο και τα ενοικιαζομενα αυτοκινητα.Τα πρακτορεια μπορουν να θαψουν μαι περιοχη για ενα -δυο χρονια και μετα να επανελθουν με τους δικους τους ορους οταν ολοι θα ειναι χρεωμενοι. Προφανως θα εμφανιστουν τζιροι στο τελος της σεζον φετος. Εχουμε ξεφτιλησει τις τιμες .Εχουμε γινει χωρα μαζικης πτωσης των προσφερομενων τιμων και φυσικα υπηρεσιων και απο την αλλη υποδοχης κρουαζεροπλιων (απο τα οποια ζουν γκρηκαρταδικα και παγωτατζιδικα). Ειναι βεβαια και τα γηπεδα γκολφ των χιλιων ευρω τη βραδυα.Ενιακοσια ευρω και τριμηνη συμβαση.Εφτακοσια ευρω τον μηνα για ολο το καλοκαιρι.Πεντακοσια ευρω οι μαθητευομενοι επιδοτουμενοι απο το κρατος.

Μας εχουν κοψει με το κεφαλι.Ολοι οι εποχιακοι κατω απο πεντε χιλιαδες  ευρω τον χρονο και να μαθουμε να τα βγαζουμε περα με αυτα τα λεφτα γιατι μαυρη εργασια τον χειμωνα δεν υπαρχει.Οσοι φτανουμε τις δεκα χιλιαδες ετησιο εισοδημα θεωρουμαστε πλεον προνομιουχοι.Με τις δικες μας εξοντωτικες περικοπες ριχνουν τις τιμες σε εξευτελιστικα επιπεδα.

Και θα υπαρχει και μια καποια «κερδοφορια»εφοπλιστων και τραπεζων που εχουν τα ξενοδοχεια.Ομως χρημα στην κοινωνια δεν υπαρχει ουτε θα σκορπιστει για τον χειμωνα (τον πρωτο χειμωνα που δεκαδες χιλιαδες εποχιακοι δεν θα παρουμε επιδομα ανεργιας).

Και η κερδοφορια τους αυτη ειναι οριακη, χαμηλων επιδοσεων σε σχεση με τις επενδυσεις τους και αδιεξοδη.Οι εργοδοτες αυτη τη στιγμη πανε να κοψουν ενα κατοσταρικο απο καθε εργαζομενο για να βγαλουν δεκα χιλιαρικα περισσοτερα τον χρονο σε μια επιχειρηση που απασχολει δεκα εργαζομενους.Κλεβουν και απο τα ενσημα για να βγαλουν αλλα πεντε χιλιαρικα. Αυτη ειναι η κερδοφορια της επιχειρηματικοτητας σημερα.Ψιλικατζηδες, κακομοιρηδες.Που κλαιγονται μετα γιατι η αγορα δεν εχει χρημα.Μα η αγορα ειμαστε εμεις.Οι υπαλληλοι τους.

Ποιος εχει λεφτα να πληρωσει χιλια ευρω για μια νυχτα σε ξενοδοχειο υπερ πολυτελειας;

Οι περιφημοι LOHAS (που ακολουθούν το πρότυπο «Lifestyle Οf Health And Sustainability»)συμφωνα με τις θεσεις του ΣΥΡΙΖΑ.Οπου   Sustainability σημαινει αειφορια (για την μοναδα αφαλατωσης μεσα στον κλειστο κολπο του Σαλαντιου η τα σκουπιδια τους στο Μεγαλοβουνι για παραδειγμα)

Αυτος ο πελατης ειναι ο εργοδοτης   Λοχαστζης Lifestyle που οι εργατες του πληρωνονται ψιχουλα για απειρες ωρες δουλειας και το κρατος τον επιδοτει με τα λεφτα των κρατησεων μου εδω και 35 χρονια για συνταξη.

Επιμενω. Η εξαρτηση της χωρας στο μοντελλο μαζικου τουρισμου απο τα μεγαλα πολυεθνικα πρακτορεια σε εποχη βαθιας υφεσης και η αυξηση των τζιρων ειναι ασπιρινη στον μελλοθανατο.

Η μετατοπιση του βαρους στις υπερ πολυτελεις μοναδες υψηλης κερδοφοριας  λιγων και καλων πλουσιων πελατων ειναι αδιεξοδη και αδιαφορη για την οικονομια της χωρας και τους εργαζομενους.

Η με δεξια κυβερνηση η με ΣΥΡΙΖΑ αυτες οι πολιτικες  δεν αποδιδουν.

Και εκει ειναι η διαφωνια μου με τον υποψηφιο υπουργο της αριστερης κυβερνησης ΣΥΡΙΖΑ τον κ Σταθακη που στην προσφατη ομιλια του στην Ερμιονη ειπε πως εφοπλιστες και τουρισμο δεν θα τα αγγιξουμε.

Φοβαμαι πως στο προγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπαρχουν θεσεις για μια αλλη πολιτικη σε μια απο τις βασικες παραμετρους της Ελληνικης οικονομιας και κυρια πηγη εισαγωγης συναλλαγματος στη χωρα (με δραχμη η ευρω.)Γιατι σωστα οσα λεει ο ΣΥΡΙΖΑ για πολλα πραγματα και συμφωνω αλλα ΠΩΣ θα ερθουν οι τουριστες την χωρα.Με ποιο καναλι θα επικοινωνησουμε μαζι τους.

Και ακομα ας ξεκαθαρισουν στον ΣΥΡΙΖΑ τι απο τα δυο ισχυει

1.Οι προσπάθειες τουριστικής ανάπτυξης, πραγματοποιούνται χωρίς κανένα συγκροτημένο θεσμικό σχεδιασμό, οι ελληνικοί τουριστικοί προορισμοί έχουν αφεθεί στην τύχη τους και λειτουργούν σχεδόν με αυτόματο τρόπο, αφημένοι σε λογικές και σκοπιμότητες που εξυπηρετούν, κυρίως,τους ισχυρούς της τουριστικής αγοράς. 

2. Για δεκαετίες η κεντρική φιλοσοφία της ανάπτυξης του τουρισμού, απέβλεπε, σχεδόν αποκλειστικά, στην επίτευξη ποσοτικών στόχων: Αύξηση αφίξεων, αύξηση διανυκτερεύσεων, μεγιστοποίηση των πλεονασμάτων του ταξιδιωτικού ισοζυγίου, αύξηση της δαπάνης ανά ταξίδι κ.λπ.. Όπως συνέβη και σε όλους σχεδόν τους υπόλοιπους τομείς της οικονομίας, ο τουρισμός αναπτύχθηκε, διατηρώντας με σχεδόν «ευλαβικό» τρόπο, όλες τις εγγενείς αδυναμίες και παθογένειες που χαρακτήρισαν και δυστυχώς, εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν, την ελληνική οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα, όπως:

Υπηρχε σχεδιασμος(φιλοσοφια) απο την χουντα και μετα για το μοντελλο τουριστικης αναπτυξης και στις δυο φασεις του (μεγαλο ξενοδοχειο-ενοικιαζομενα) η μηπως ολα εγιναν στην τυχη.Γιατι η δικια μου γνωμη ειναι πως εχουμε φτασει εδω οχι μονο μεσα απο σχεδιασμο αλλα και επενδυσεις πολλων δισσεκατομμυριων δανεικων χρηματων.Καθολου τυχαια δεν ειναι η αναπτυξη και η φυση του καπιταλισμου στην Ελλαδα .Και στον τομεα του τουρισμου.

Τα ξενοδοχεια στη Ροδο και την Κρητη δεν ειναι δυνατον να γεμιζουν με εναλλακτικο τουρισμο.Προκειται για πολεις ολοκληρες εποχιακων επισκεπτων που για να γυρισει το κουμπι εναρξης απαιτουνται χιλιαδες ευρω.Απαιτουνται δρομοι , αεροδρομια, ενεργεια, νερο ,χωματερες (η εργοστασια καυσης σκουπιδιων) που εχει φτιαξει ο Ελληνικος λαος με τους φορους και τα δανεια του.

Με αυτου του ειδους τις υποδομες και τις αντιστοιχες διεθνεις εταιρειες που τις στηριζουν και κερδοσκοπουν απο την λειτουργια τους , ειμαι αντιθετος.

Απο την αλλη ειναι μια βαρια βιομηχανια που εχει δεχτει πολλα εκατομμυρια επενδυσεων και δεν μπορει κανεις να τα εγκαταλειψει αναζητωντας κατι που δεν ειναι ξεκαθαρο.Χρειαζεται πολυχρονη μεταβαση και οργανωμενη μεθοδευση. Οπως αυτη που εγινε για παραδειγμα απο το ξενοδοχειο εργοστασιο στα ενοικιαζομενα δωματια (και αυτα με πρακτορεια γεμιζουν)την παραγωγη φασον δηλαδη.

Μεθοδευμενα και με κρατικη ενισχυση δημιουργηθηκε ενας κλαδος  αυτοαπασχολουμενων «ελευθερων » επαγγελματιων(αλλα και των μελων της οικογενειας που συνηθως δουλευουν απειρες ωρες ,απληρωτοι και ανασφαλιστοι αληθεια με τι κατα κεφαλη ετησιο εισοδημα), σκλαβων στα πρακτορεια στην κρατικη φορολογια και τα δανεια των τραπεζων .

Και μαλιστα αυτα τα εποχιακα χωρια-τουριστικα εργοστασια των εταιρειων, οπου ολοκληρες οικογενειες , ιδιοκτητες δωματειων, σουβλατζηδες και διαφορα μαγαζια δουλευουν ολοι λιγους μηνες για τον ιδιο εργοδοτη (την τραπεζα -πρακτορειο) φανταζαν για χρονια σαν εναλλακτικος τουρισμος που σκορπιζει το χρημα στην κοινωνια (ποσο χρημα αληθεια θα πληρωναν οι εταιρειες αν ολοι αυτοι ηταν υπαλληλοι τους με νομιμα δικαιωματα)σε αντιθεση με τα ξενοδοχεια κλαμπ που εγκλωβιζουν τους πελατες πισω απο τα συρματοπλεγματα των περιοχων τους.

Σημ .Κατι αναλογο επιχειρει αυτες τις μερες η Πειραιως με την παραχωρηση γης σε νεο κοληγους για μια περιοδο πεντε χρονων.Ο εργατης μετατρεπεται σε ελευθερο επαγγελματια που πρεπει απο τα εισοδηματα του να πληρωσει φορους ασφαλιση πιθανες ζημιες και στην προσπαθεια αυτη επιστρατευει ολη την οικογενεια σαν απληρωτο εργατικο δυναμικο.

Χρειαστηκε να το ζησουμε για χρονια αυτο το μοντελλο για να καταλαβουμε πως εργοστασιο η φασον η εκμεταλευση ειναι ιδια (και ισως στην δευτερη περιπτωση χειροτερη) Εδω χρειαζεται κουβεντα που δεν γινεται απο κανενα.

H σχεδον απο κανενα.Γιατι υπαρχουν στον ΣΥΡΙΖΑ δυναμεις που συζητουν και προτεινουν .Τις προτασεις θεσεις του τμηματος τουρισμου του ΣΥΡΙΖΑ παρουσιαζει εδω ο επικεφαλης βουλευτης κ Κριτσωτακης στον οποιο και εστειλα αυτο το αρθρο μου.

http://www.enimerosi.com/2010-03-10-10-54-33/15761-2013-05-10-12-56-27.html

Από μια συζήτηση με τον επικεφαλής του Τμήματος για τον τουρισμό του ΣΥΡΙΖΑ, Μ. Κριτσωτάκη, που δημοσιεύεται στην Καθημερινή Ενημέρωση του Σαββάτου 11.05.2013

ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2013

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Α. Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ 3
Β. ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ 3
Β.1 ΙΣΤΟΡΙΚΟ 3
Β.2 ΝΕΟΤΕΡΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ 3
Γ. ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΒΕΛΤΙΣΤΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ 3
Δ. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ 3
Δ.1 ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ 3
Δ.2 ΜΕΣΑ ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ 3
1. ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΩΝ 3
2. ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ 3
3. ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 3
4. ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ 3
5. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΌΝΤΩΝ ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΠΟΙΟΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΥΨΗΛΗ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗ ΑΞΙΑ 3
6. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΜΙΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗΣ 3
7. ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ 3
8. ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ 3
9. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ. 3

Το κείμενο που ακολουθεί είναι το αποτέλεσμα των επεξεργασιών που έγιναν στους αντίστοιχους τομείς του τμήματος Τουρισμού και βασίζονται σε κείμενα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στην προεκλογική περίοδο, σε κείμενα εργασίας υποομάδων, σε προτάσεις κ.λπ. .Σίγουρα δεν αποτελούν τις τελικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, αλλά είναι μια πρόταση για τον αναγκαίο διάλογο που πρέπει να ακολουθήσει στις οργανώσεις και τα όργανα αλλά και στην κοινωνία.
Αναμένουμε παρατηρήσεις, προτάσεις, αλλά και διαθεσιμότητες.
e-mail επικοινωνίας:syrizatourismos@googlegroups.comΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Α. Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
Ο τουρισμός, ως μέγεθος της ζήτησης, αναπτύσσεται στη βάση της πλήρωσης μιας κύριας ανθρώπινης ανάγκης, δηλαδή της ανάγκης για προσωπική ανάπτυξη. Ο δυνητικός τουρίστας-καταναλωτής, προκειμένου να αντισταθμίσει την απώλεια του ελεύθερου χρόνου, λόγω της συμμετοχής του στην παραγωγική διαδικασία, χρησιμοποιεί τον τουρισμό ως «όχημα» στην προσπάθειά του για αναζήτηση νέων γνώσεων και εμπειριών που θα συμβάλλουν στην περαιτέρω ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.
Οι ταξιδευτές με την αρχική έννοια του όρου, είτε ήταν έμποροι που ταξίδευαν με βασικό κίνητρο να εμπορευτούν τα προϊόντα τους είτε περιηγητές με βασικό κίνητρο να γνωρίσουν μια χώρα και να αποκτήσουν εμπειρίες, ώστε να ολοκληρώσουν την προσωπική τους ανάπτυξη, είτε τέλος και τα δύο μαζί, αποτελούσαν την πλειονότητα των τουριστών επισκεπτών κατά την προ-βιομηχανική και την πρώϊμη βιομηχανική περίοδο.
Σταδιακά όμως, η ίδια η κοινωνική, παραγωγική και τεχνολογική εξέλιξη, κυρίως μεταπολεμικά, διαμόρφωσε μία σειρά από παράγοντες, όπως η συνταγματική κατοχύρωση του δικαιώματος της εργασίας, η ανάπτυξη των θεσμών κοινωνικής ασφάλισης, η επέκταση των αδειών, η αύξηση του διαθέσιμου ελεύθερου χρόνου των εργαζομένων λόγω της βελτίωσης της τεχνολογίας, που ισχυροποίησαν από θεσμική και κοινωνική άποψη το τουριστικό φαινόμενο, με αποτέλεσμα αυτό να συνδεθεί άρρηκτα, τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες χώρες, με την επέκταση του κοινωνικού κράτους και να αναδειχθεί η σημασία του ως ενός εκ των θεμελιωδών ανθρώπινων, αλλά και κοινωνικών δικαιωμάτων.
Σύμφωνα με τη Διακήρυξη της Μανίλα (1980), η οποία θεωρείται η magna carta του παγκόσμιου τουρισμού:
«Ο Τουρισμός θεωρείται μια δραστηριότητα ουσιώδης για την ζωή των εθνών, λόγω των άμεσων επιπτώσεων του στους κοινωνικούς, πολιτιστικούς, μορφωτικούς και οικονομικούς τομείς των εθνικών κοινωνιών και των διεθνών τους σχέσεων. Η ανάπτυξη του είναι συνδεδεμένη με την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη των εθνών και μπορεί να καταστεί δυνατή μόνο εάν ο άνθρωπος έχει πρόσβαση στη δημιουργική ανάπαυση και στις διακοπές και μόνο εάν απολαμβάνει την ελευθερία του να ταξιδεύει μέσα στο πλαίσιο του ελεύθερου του χρόνου και της ανάπαυσης, της οποίας υπογραμμίζει τον βαθιά ανθρώπινο χαρακτήρα. Η ύπαρξή του, αυτή καθ’ εαυτή και η ανάπτυξή του, εξαρτώνται εξ’ ολοκλήρου από την ύπαρξη ενός καθεστώτος διαρκούς ειρήνης, για το οποίο απαιτείται να συμβάλει ο τουρισμός.».
Στη βάση αυτή, ο τουρισμός εξελίχθηκε και αποτελεί πλέον, ένα ισχυρότατο και ιδιαίτερης δυναμικής, κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο στηρίζεται, είτε άμεσα είτε έμμεσα, σχεδόν σε όλους τους παραγωγικούς τομείς της οικονομίας μίας χώρας, συμβάλλει στην αλληλεπίδραση και ανταλλαγή πολιτισμικών και εμπειρικών στοιχείων μεταξύ διαφορετικών εθνών και κοινωνικών ομάδων, συνδέεται με την κοινωνικοποίηση του ατόμου και την αντίληψη της θέσης ατόμων και ομάδων στο διεθνή χώρο, επηρεάζει τις κοινωνικές στάσεις, τα ήθη και τις συμπεριφορές και τελικά διαμορφώνει, σε μεγάλο βαθμό, το σύνολο της σύγχρονης κοινωνικής ζωής και διαβίωσης.
Ιδιαίτερα κατά το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, το φαινόμενο αναπτύχθηκε ραγδαία, συμβάλλοντας σταδιακά:
– Στην άμεση επικοινωνία μεταξύ πολιτών διαφορετικών κοινωνιών, στην πολυπολιστισμικότητα, στην αλληλεπίδραση και αλληλοκατανόηση μεταξύ των λαών.
– Στην αλλαγή των κοινωνικών και πολιτισμικών στερεοτύπων, κυρίως σε κοινωνίες που υποδέχονται μαζικό τουρισμό, με αποτέλεσμα τον αναπροσανατολισμό της παραγωγικής διαδικασίας.
– Στην ανάπτυξη και βελτίωση των μέσων μεταφοράς και των νέων τεχνολογιών, που καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό τον χαρακτήρα και τον προσανατολισμό της σύγχρονης οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης, αλλά ταυτόχρονα, τις δυνατότητες και ευκαιρίες για τη διαφοροποίησή τους.
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η σχέση του τουριστικού φαινόμενου με την κοινωνία, όχι μόνο συνδέεται άρρηκτα με την εκπλήρωση των ατομικών αναγκών του κάθε ατόμου, αλλά διαπερνά επίσης και ολόκληρο το φάσμα της θεσμικής, κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης σε διεθνές επίπεδο.
Ωστόσο, οι κοινωνικές αυτές διαστάσεις του φαινομένου, είναι περισσότερο το αποτέλεσμα της συμμετοχής του ατόμου στη τουριστική διεργασία. Η αιτία της συμμετοχής αυτής εξακολουθεί να βρίσκεται στο ίδιο το άτομο και στην προσπάθειά του να αναζητήσει και να βιώσει τη «μοναδικότητα» της τουριστικής εμπειρίας, ανάλογα με τις ιδιαίτερες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες στις οποίες αναπτύσσεται η προσωπικότητά του.
Η σύγχρονη όμως, κοινωνικο-οικονομική δυσχερής κατάσταση και η συνεχής πίεση για την εξασφάλιση χρόνου και χρήματος, ολοένα και μειώνει τη δυνατότητα των εργαζομένων (και ιδιάιτερα της μεσαίας τάξης ανά τον κόσμο), να ταξιδέψουν και να ολοκληρωθούν ατομικά και κοινωνικά, ασκώντας το συγκεκριμένο δικαίωμα.
Παράλληλα, στο πλαίσιο της ολοένα και μεγαλύτερης επιθυμίας των αγορών για μεγιστοποίηση των κερδών και της κεφαλαιακής απόδοσης, ο τουρίστας-περιηγητής μετατράπηκε σε μαζικό καταναλωτή, απρόσωπων τουριστικών προϊόντων και υπηρεσιών, κατά κανόνα, χαμηλής ποιότητας.
Προκειμένου λοιπόν να επανακαθοριστεί ένα νέο πλαίσιο στρατηγικής για μία βιώσιμη, κοινωνικά προσανατολισμένη και πραγματικά ανταποδοτική τουριστική ανάπτυξη, το «κέντρο βάρους» της σύνθεσης του τουριστικού προϊόντος απαιτείται να μετατοπιστεί ταχύτατα από τον μαζικά καταναλωτικό, απρόσωπο και σχεδόν ισοπεδωτικό χαρακτήρα του, προς περισσότερο εναλλακτικές, ήπιες μορφές τουριστικής δραστηριότητας, που θα στηρίζονται στη σύνθεση, τη δημιουργία και την προσφορά εμπειριών με ιδιαίτερα ποιοτικά και επαρκώς διαφοροποιημένα χαρακτηριστικά, με βάση τις προσωπικές ανάγκες, τα ενδιαφέροντα και τις προτιμήσεις του τουριστών – επισκεπτών (Individual tourism).

Β. ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ
Β.1 ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Ο παγκόσμιος τουρισμός επιδεικνύει συνεχώς και παρά την διεθνή οικονομική κρίση, μια αξιοθαύμαστη ανθεκτικότητα. Σύμφωνα με τις προβλέπεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού για το 2020 αναμένονται να πραγματοποιηθούν 1,5 δις αφίξεις διεθνώς. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό διεθνώς, εξακολουθεί να απολαμβάνει τις διακοπές του, είτε με μαζικό και οικονομικό τρόπο είτε οργανώνοντας προσωποποιημένα εναλλακτικά ταξίδια(individual), καθιστώντας την τουριστική οικονομική δραστηριότητα έναν από τους πλέον σημαντικούς και ζωτικούς παράγοντες της διεθνούς οικονομίας, τον οποίο δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να παραβλέπουμε.
Λαμβάνοντας υπ’ όψιν όσα προαναφέρθηκαν, οι διαχρονικές συνθήκες ανάπτυξης του τουρισμού στην χώρα μας είναι ήδη ξεπερασμένες από τις διεθνείς εξελίξεις. Το μοντέλο μαζικού τουρισμού στο οποίο στηρίχτηκε ήδη από την δεκαετία του ΄60 η εικόνα της Ελλάδας, ως χώρας διακοπών με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τα 4S (Sun, Sand, Sea & Sex), όπως άλλωστε και άλλες χώρες της Μεσογείου (Ισπανία, Κύπρος , Τυνησία , Τουρκία), φαίνεται να εξαντλεί τη δυναμική του και να κλείνει τον κύκλο ζωής του. Για δεκαετίες η κεντρική φιλοσοφία της ανάπτυξης του τουρισμού, απέβλεπε, σχεδόν αποκλειστικά, στην επίτευξη ποσοτικών στόχων: Αύξηση αφίξεων, αύξηση διανυκτερεύσεων, μεγιστοποίηση των πλεονασμάτων του ταξιδιωτικού ισοζυγίου, αύξηση της δαπάνης ανά ταξίδι κ.λπ.. Όπως συνέβη και σε όλους σχεδόν τους υπόλοιπους τομείς της οικονομίας, ο τουρισμός αναπτύχθηκε, διατηρώντας με σχεδόν «ευλαβικό» τρόπο, όλες τις εγγενείς αδυναμίες και παθογένειες που χαρακτήρισαν και δυστυχώς, εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν, την ελληνική οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα, όπως:
 Η παντελής έλλειψη τουριστικού χωροταξικού σχεδιασμού, που είχε και εξακολουθεί να έχει ως αρνητικές συνέπειες τις πολεοδομικές αυθαιρεσίες και καταπατήσεις, την περιβαλλοντική υποβάθμιση των τουριστικών προορισμών, την ανεπάρκεια των υποδομών, τις ογκώδεις τουριστικές κατασκευές, την υπερσυγκέντρωση τουριστικών μονάδων και συνοδών επιχειρήσεων σε συγκεκριμένες περιοχές, την ανάπτυξη σχέσεων διαφθοράς μεταξύ των εμπλεκομένων κ.λπ.. Φαινόμενα που ήταν για δεκαετίες ανεκτά για την ελληνική πολιτεία και την κοινωνία, όσο τουλάχιστον επικρατούσε η ψευδαίσθηση της ευφορίας της οικονομικής ανόδου και υπήρχε ακόμη «ζωτικός» χώρος για τη διενέργεια μαζικών, αλλά παραδοσιακού κυρίως χαρακτήρα, τουριστικών επενδύσεων.
 Η συστηματική φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή, η οποία δεν άφησε αδιάφορο βεβαίως και τον τουριστικό κλάδο, κυρίως τους μεγαλοξενοδόχους, που στηρίζονται στη μαύρη και αδήλωτη εργασία, τους ιδιοκτήτες με «αδήλωτες ενοικιαζόμενες» πολυτελείς βίλες, τα παράνομα καταλύματα, αλλά και τους μικροπαραβάτες, των ενοικιαζομένων δωματίων, καθώς και της εστίασης και διασκέδασης. Δεν φέρουν βεβαίως όλοι τα ίδια βάρη και ευθύνες αλλά οφείλουμε να τονίσουμε ότι και στον τουρισμό, όπως και σε άλλους οικονομικούς τομείς, γιγαντώθηκαν τα φαινόμενα της κρατικής ανακολουθίας, της έλλειψης οργάνωσης και της διαφθοράς που εξέθρεψαν συστηματικά την ιδιωτική παραβατικότητα και ασυνέπεια.
 Η τουριστική «μονοκαλλιέργεια». Ο τουρισμός εξελίχθηκε για ολόκληρες γεωγραφικές περιοχές, η κύρια, εάν όχι μοναδική, πηγή εισοδήματος, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στην ολοκληρωτική μεταβολή και αλλοίωση του τοπικού περιβαλλοντικού και παραγωγικού ιστού, στην αλλοτρίωση των τοπικών πληθυσμών και των ιδιαίτερων πολιτισμικών τους χαρακτηριστικών, στην ελαστικοποίηση της αγροτικής δραστηριότητας και του αγροτικού χώρου προς όφελος του τουρισμού και τελικά στην αποδιάρθρωση των κοινωνικών δομών. Οι τουριστικές πολιτικές που υιοθετήθηκαν δεν ήταν προσανατολισμένες στην τουριστική αξιοποίηση των φυσικών και πολιτισμικών πόρων των τουριστικών προορισμών, με στόχο τη σύνθεση και δημιουργία θεματικών εμπειριών, αλλά στη δημιουργία μαζικής φύσης υποδομών και ανωδομών, με σχεδόν αποκλειστικό στόχο, την αύξηση του αριθμού των επισκεπτών.
 Το κυνήγι των αριθμών. Η διαρκής ανάγκη για την υποδοχή και «φιλοξενία» ολοένα και περισσότερων τουριστών οδήγησε το σύνολο σχεδόν των τουριστικών προορισμών της χώρας σε άναρχη και μαζική «ανάπτυξη» των τουριστικών δραστηριοτήτων, ενισχύοντας κυρίως, τη δημιουργία παντός τύπου καταλυμάτων. Ο αποσπασματικός και ιδιαίτερα ευκαιριακός χαρακτήρας της ανάπτυξης αυτής, ενέτεινε τη μονομέρεια των τουριστικών επενδύσεων προς το μαζικό μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης και αποτέλεσε συνειδητή επιλογή των εκάστοτε κυβερνήσεων, θυσιάζοντας, με αυτόν τον τρόπο στο βωμό της ποσοτικής αύξησης και της οικονομικής απόδοσης, τις σύγχρονες απαιτήσεις και τάσεις για ποιοτική διαφοροποίηση και κοινωνικό προσανατολισμό της τουριστικής προσφοράς.
Β.2 ΝΕΟΤΕΡΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Σήμερα, η συγκυβέρνηση συνεχίζει με αμείωτη ένταση και ολοκληρώνει το καταστροφικό έργο των προηγούμενων δεκαετιών. Εισηγείται «στρατηγικές» επιλογές και ειδικά μέτρα που αφορούν στην προώθηση τουριστικών επενδύσεων μαζικού χαρακτήρα (οργανωμένοι υποδοχείς τουριστικών δραστηριοτήτων, ξενοδοχεία συνιδιοκτησίας, σύνθετα τουριστικά καταλύματα, «αξιοποίηση» ολυμπιακών ακινήτων, παραλιακό μέτωπο, γήπεδα γκόλφ, εμπορικές χρήσεις κ.λπ.), στην πλήρη ελαστικοποίηση των περιβαλλοντικών εγκρίσεων των επενδύσεων στο όνομα μιας αυθαίρετα καθορισμένης «απλούστευσης» διαδικασιών, στη συγκέντρωση αποφασιστικών και εκτελεστικών αρμοδιοτήτων σε κοινωνικά μη νομιμοποιημένες δομές (π.χ. ΤΑΙΠΕΔ), στην ουσιαστική αποδόμηση και απαξίωση των υφιστάμενων διοικητικών μηχανισμών του τουρισμού (ΥΠΟΤ, Ε.Ο.Τ., Ο.Τ.Ε.Κ.), στη σταδιακή εκχώρηση κρίσιμων διοικητικών αρμοδιοτήτων στον ιδιωτικό τομέα (π.χ. Marketing Greece), στις προκλητικές φοροαπαλλαγές και ατέλειες των μεγαλοεπενδυτών, στην κατ’ ουσίαν νομιμοποίηση πολεοδομικών παραβάσεων και αυθαιρεσιών, στην πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, στην καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων και στον εκμηδενισμό της κοινωνικής συμμετοχής στον αναπτυξιακό σχεδιασμό.
Αντιπροσωπευτικότατο παράδειγμα των παραπάνω καταστροφικών επιλογών, αποτελεί η προσπάθεια και οι όροι αξιοποίησης της δημόσιας τουριστικής περιουσίας. Στην τρέχουσα συγκυρία, όπου τόσο η ιδιωτική όσο και η δημόσια ακίνητη περιουσία, έχει υποστεί δραματική μείωση της πραγματικής της αξίας, η συγκυβέρνηση αποφάσισε και νομοθέτησε – ως συνήθως με εξαιρετικώς επείγουσες, καταχρηστικές, αντισυνταγματικές και αντικοινοβουλευτικές, διαδικασίες – το πλαίσιο παραχώρησης των τουριστικών ακινήτων για 50 (+49), δηλαδή ουσιαστικά για 99 χρόνια.
Με την πρόσφατη κύρωση της από 06.09.2012 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (ν. 4092/2012) που ολοκληρώνει το καταστροφικό έργο του προηγούμενου ν. 3986/2011, σχετικά με την «αξιοποίηση της ακίνητης δημόσιας περιουσίας», η συγκυβέρνηση, μέσα στον πανικό της αναζήτησης άμεσων ταμειακών ροών και επικαλούμενη μία εξαιρετικά αμφίβολη και χωρίς κανένα ουσιαστικό εχέγγυο επιτυχίας, τουριστική ανάπτυξη, κατήργησε κάθε έννοια εξυπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος, καθώς και κάθε έννοια προστασίας βασικών θεμελιωδών και συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, προωθώντας τη διαρκή και ουσιαστικά μόνιμη παραχώρηση τουριστικών ακινήτων, δασικών εκτάσεων, εγκαταστάσεων, αιγιαλών, παραλιών, παρόχθιων ζωνών, συνολικής επιφανείας περίπου 67,5 εκατ. μ2.
Για να τα πετύχει όλα αυτά, προβαίνει στον ορισμό συντελεστών δόμησης για εκτός σχεδίου περιοχές, σε αναγκαστικές απαλλοτριώσεις με καθορισμό ευτελών αποζημιώσεων, στην αυτοδίκαιη λήξη των υφιστάμενων συμβάσεων παραχώρησης εντός έξι (6) μηνών μετά την υπογραφή των νέων συμβάσεων, στη ρύθμιση εξαιρέσεων «στρατηγικών» επενδύσεων από ειδικές διατάξεις της περιβαλλοντικής και αρχαιολογικής νομοθεσίας, στη θέσπιση ειδικών φορολογικών κινήτρων, προνομίων και ατελειών για τους υποψήφιους επενδυτές, στη θέσπιση ειδικών όρων πρόσβασης των πολιτών σε δημόσιες εκτάσεις, παραλίες, αιγιαλούς, παρόχθιες ζώνες, στην παραχώρηση θαλάσσιων εκτάσεων για τη δημιουργία νέων τουριστικών λιμένων χωρίς κανέναν ουσιαστικό περιορισμό κ.λπ..
Παράλληλα, προωθεί στρατηγικές που επιτρέπουν την τουριστική δόμηση οργανωμένων υποδοχέων τουριστικών δραστηριοτήτων, σε περιβαλλοντικά προστατευόμενες ή ευαίσθητες περιοχές (περιοχές απόλυτης προστασίας της φύσης, περιοχές προστασίας της φύσης, φυσικά πάρκα, εθνικούς δρυμούς και εθνικά πάρκα), σε ορεινές περιοχές με υψόμετρο άνω των 600μ., σε νησιά έκτασης άνω των 90 τ.χλμ., μην λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις ιδιαιτερότητες, τις ανάγκες και τις κοινωνικές, χωρικές και λειτουργικές απαιτήσεις των προορισμών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι με απλές υπουργικές αποφάσεις ενός ή δύο υπουργών, αποφασίζονται πλέον ιδιαίτερα σημαντικά και κρίσιμα θέματα όπως: η μεταβολή της έκτασης και των ορίων των Ειδικών Σχεδίων Χωρικής Ανάπτυξης των Δημόσιων και ιδιωτικών Ακινήτων (ΕΣΧΑΔΑ, ΕΣΧΑΣΕ), οι εκάστοτε επιτρεπόμενες χρήσεις γης, το είδος και το μέγεθος των κτιρίων και εγκαταστάσεων που μπορούν να χωροθετούνται ανά χρήση, τα όρια και οι περιορισμοί στις επιφάνειες των χρήσεων, η έγκριση των πολεοδομικών και περιβαλλοντικών μελετών, η προστασία των αρχαιολογικών χώρων, των μνημείων και ευρημάτων, ο αποκλεισμός ή η υπό όρους δημόσια πρόσβαση σε κοινόχρηστους χώρους κ.λπ..
Η εφαρμογή της παραπάνω στρατηγικής, υποτίθεται ότι θα οδηγήσει σε συνθήκες ανάπτυξης του τουρισμού και συνακόλουθα ενίσχυσης της απασχόλησης. Ωστόσο, προκαλεί ταυτόχρονα και μία σειρά κρίσιμων ερωτημάτων που συνδέονται με τη γενικότερη στρατηγική και τη στόχευση των υφιστάμενων πολιτικών για την τουριστική ανάπτυξη, όπως:
– Ποια θα είναι η ωφέλεια που θα προσπορίσει αυτού του είδους η ανάπτυξη στην κοινωνία;
– Ποια μέριμνα έχει ληφθεί, ώστε να διασφαλιστεί ότι ο πλούτος που θα προκύπτει θα έχει υψηλό βαθμό αναδιανομής στην ελληνική κοινωνία;
– Ποια πρόβλεψη υπάρχει, ώστε η πολυθρύλητη αύξηση της απασχόλησης μέσω της αποκρατικοποίησης να μην συνεπάγεται στρατιές υπαμειβόμενων ημι-ανέργων ή εποχικά απασχολουμένων και εργαζομένων υπό διαρκή ομηρία;
– Ποια μέριμνα έχει ληφθεί για την προστασία των αρνητικών επιπτώσεων των μαζικών αυτών επενδύσεων στις μικρομεσαίες και πολύ μικρές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον γειτνιάζοντα με την επένδυση χώρο;
– Πως θα αποφευχθεί η συστηματική αλλοίωση του πολιτισμικού περίγυρου και θα συνδεθούν οι επενδύσεις με την τοπική ιδιαιτερότητα, την παραγωγική οργάνωση και τις παραδόσεις;
– Πως θα επιτυγχάνεται η ποιοτική ιδιαιτερότητα και η «μοναδικότητα» της τουριστικής εμπειρίας που θα απολαμβάνουν οι τουρίστες-πελάτες και δεν θα περιορίζεται η ελευθερία των τουριστών επισκεπτών να επιλέξουν μεταξύ των διαθέσιμων επιλογών;
Φυσικά δεν περιμένουμε απαντήσεις από τη συγκυβέρνηση στα παραπάνω ερωτήματα, όχι γιατί αυτές δεν υπάρχουν, αλλά απλώς, γιατί τα ερωτήματα αυτά δεν απασχόλησαν, ούτε μία στιγμή, αυτούς που χάραξαν τις συγκεκριμένες πολιτικές.
Αντιθέτως, η ανάδειξη αυτών των προβλημάτων και η αναζήτηση πολιτικών για τη λύση τους, αποτελούν, εξ΄ ορισμού, εμπόδιο στο σχέδιο καταστροφής του τουρισμού που δυστυχώς, δρομολογείται με μεγάλη πλέον ταχύτητα.
Πρόκειται ουσιαστικά, για ένα σχέδιο δημιουργίας άτυπων, ανεπίσημων Ελεύθερων Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ) Τουρισμού και οργανωμένων υποδοχέων τουριστικών δραστηριοτήτων, με προβλεπόμενες χρήσεις για παραθεριστικές κατοικίες και τουριστικά χωριά, σύνθετα τουριστικά καταλύματα, επιχειρηματικά και θεματικά πάρκα, εμπορικά κέντρα, υπηρεσίες περίθαλψης, υγείας και ευεξίας, υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας, κέντρα προπονητικού αθλητικού τουρισμού, καταστήματα εστίασης, αναψυκτήρια, κέντρα διασκέδασης, καζίνα, γήπεδα γκολφ, μαρίνες, τουριστικά καταφύγια και αγκυροβόλια κ.λπ..
Τα βασικά εργαλεία της εφαρμογής του σχεδίου αυτού με το πρόσχημα της ανάπτυξης, είναι σε πρώτη φάση:
 το άνευ όρων ξεπούλημα της τουριστικής δημόσιας περιουσίας,
 η δημιουργία ευνοϊκού θεσμικού περιβάλλοντος για την υλοποίηση μαζικών, «φαραωνικού» τύπου, επενδύσεων,
 η ελαχιστοποίηση της αυτοδιοικητικής συμμετοχής,
 ο αποκλεισμός της τοπικής κοινωνίας από την οικονομική δραστηριότητα,
 η ενίσχυση των μονοπωλιακών – ολιγοπωλιακών δομών,
 η περαιτέρων αποδυνάμωση των μικρομεσαίων και πολύ μικρών επιχειρήσεων,
ΚΑΙ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΡΟΝΟ,
 οι προνομιακές φοροαπαλλαγές και ατέλειες των μεγάλων επιχειρήσεων.
 η πλήρης ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων με τη δημιουργία εργαζομένων, σύγχρονων «σκλάβων», αδήλωτης εργασίας κ.λπ..
 η σχεδόν καθ’ ολοκληρίαν, υποβάθμιση της υλικής και άϋλης πολιτισμικής κληρονομιάς.
Συνακόλουθα και σε τοπικό επίπεδο, η μικρή και πολύ μικρή επιχειρηματική δραστηριότητα (με κοινοτικούς όρους) θα συρρικνωθεί έως το σημείο της εξαφάνισης. Οι τοπικές επιχειρήσεις που προσφέρουν παρόμοιες με την επένδυση τουριστικές υπηρεσίες (διαμονή, διατροφή, ψυχαγωγία, διασκέδαση κ.λπ.) θα υποχρεωθούν να ανταγωνιστούν τον μεγαλοεπενδυτή χωρίς να διαθέτουν, φυσικά, τις ανάλογες δυνατότητες.
Από την άλλη πλευρά, όσες επιχειρήσεις απομείνουν θα προσανατολιστούν αποκλειστικά στην εξυπηρέτηση των καθημερινών αναγκών της επένδυσης, αλλά, φυσικά, μόνο στο βαθμό που η δραστηριοποίηση αυτή θα ευνοεί τη δημιουργία οικονομιών κλίμακας για τον επενδυτή.
Με δεδομένη όμως την αδυναμία των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων να μειώσουν τα κόστη παραγωγής και διάθεσης των προϊόντων, καθώς και τα κόστη παροχής των υπηρεσιών τους, είναι σχεδόν βέβαιο ότι αυτές, είτε θα φθίνουν διαρκώς πωλώντας σε τιμές κάτω του κόστους είτε θα σταματήσουν οριστικά τις δραστηριότητές τους με ολέθρια αποτελέσματα για την τοπική παραγωγή την ανάπτυξη και την απασχόληση.
Τέλος, καμία απολύτως μέριμνα δεν έχει ληφθεί για την αναδιανομή του πλούτου που θα προκύπτει από την επένδυση, στην τοπική κοινωνία. Στο μυαλό των εμπνευστών του σχεδίου αυτού, η δημόσια τουριστική περιουσία, οφείλει να γίνει μία «μηχανή» παραγωγής υπερκερδών για τους λίγους «εκλεκτούς», χωρίς καμία ουσιαστική πρόβλεψη για την παραγωγή κοινωνικής προστιθέμενης αξίας και ωφέλειας. Οι τελευταίες αναμένεται ότι θα προκύψουν με κάποιον αυτόματο, σχεδόν «μαγικό» τρόπο, μέσω της παράπλευρης «ανάπτυξης» και ενός γενικού «ευχολογίου» για αύξηση της απασχόλησης.
Ως αποτέλεσμα, το κέντρο βάρους της τουριστικής δραστηριότητας, θα υποστεί μία δραματική μετατόπιση από την τοπική χωρική ενότητα του προορισμού που βρίσκεται σήμερα, σε ένα κλειστό εντός του προορισμού, επενδυτικό χώρο, που θα ευνοεί το διαρκή αποκλεισμό του επισκέπτη από την κοινότητα.
Στις συνθήκες αυτές, η τουριστική εμπειρία θα διαμορφώνεται με όρους μέγιστης οικονομικής απόδοσης της επένδυσης και όχι με όρους ποιοτικής διασύνδεσής της με την τοπική κοινωνία και οικονομία, το φυσικό περιβάλλον, τις πολιτισμικές, ιστορικές και λαογραφικές ιδιαιτερότητες. Οι εκτός της επένδυσης τουριστικοί πόροι των προορισμών, βαθμιαία θα υποβαθμιστούν και η κοινότητα θα εξαρτά, ολοένα και περισσότερο, την επιβίωση της από την «αποδοτικότητα» της επένδυσης. Ως αποτέλεσμα η τουριστική εμπειρία θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη «μονοκαλλιέργεια» του τουριστικού προϊόντος και θα υποβαθμίζεται συνεχώς.

Γ. ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΒΕΛΤΙΣΤΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ
Τα ποσοτικά όμως και μόνον κριτήρια, δεν είναι αυτά που πρέπει να προκρίνονται ως κριτήρια μέτρησης και αξιολόγησης της απόδοσης της τουριστικής ανάπτυξης, δεδομένου ότι οι ίδιοι οι δείκτες της μέτρησής τους μας δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. Οι συνεχιζόμενες αυτές πολιτικές, έχουν και θα έχουν όπως είναι φυσικό, ένα εξαιρετικά δυσμενές, αλλά ταυτόχρονα και οξύμωρο αποτέλεσμα. Είναι χαρακτηριστικό για παράδειγμα ότι, παρά την αύξηση του συνολικού αριθμού των μη κατοίκων επισκεπτών της χώρας μας κατά 14,2% το 2011 σε σύγκριση με το 2005 (16,4 εκατ. έναντι 14,3 εκατ. αντίστοιχα), οι συνολικές εισπράξεις από τον εισερχόμενο τουρισμό μειώνονται κατά 2,09% (10,5 δισ. € το 2011 έναντι 10,7 δισ. € το 2005, βλ. και Διάγραμμα 1).

Πηγή δεδομένων: Έρευνα συνόρων της Τράπεζας της Ελλάδος

Περισσότερο όμως αντιπροσωπευτική για τις γενικότερες τάσεις της αγοράς του εισερχόμενου τουρισμού, τόσο κατά την τελευταία εξαετία όσο και μελλοντικά, είναι η σύγκριση μεταξύ της ποσοστιαίας μεταβολής της εισερχόμενης ταξιδιωτικής κίνησης για την περίοδο 2006-2011 (με έτος βάσης το 2005) και της αντίστοιχης ποσοστιαίας μεταβολής των υπολοίπων βασικών μεγεθών του ταξιδιωτικού ισοζυγίου, δηλαδή των ταξιδιωτικών εισπράξεων, των μέσων δαπανών ανά ταξίδι, του μέσου αριθμού των διανυκτερεύσεων και της μέσης δαπάνης ανά διανυκτέρευση (βλ. Διάγραμμα 2).

Πηγή δεδομένων: Έρευνα συνόρων της Τράπεζας της Ελλάδος

Από τη σύγκριση αυτή, όπου προβάλλεται ταυτόχρονα και η γενικότερη τάση της μεταβολής των βασικών αυτών μεγεθών έως και το 2018, συνάγεται αβίαστα το συμπέρασμα, ότι η γενική τάση, τόσο στη συνολική ταξιδιωτική κίνηση όσο και στις δαπάνες είναι σταθερά πτωτική, παρά το γεγονός ότι, περιστασιακά, μπορεί να παρουσιάζονται μεγάλες αυξήσεις στην εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση, είτε κατά χώρα (π.χ. Ρωσία, Ελβετία) είτε στο σύνολο (π.χ. αρκετά μεγάλη αύξηση ταξιδιωτικής κίνησης το 2011 σε σύγκριση με τα έτη 2009 και 2010).
Τα παραπάνω, μπορούν, σε μεγάλο βαθμό, να αποδοθούν στην παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία από το 2008 μέχρι σήμερα, επηρεάζει τις κυριότερες αγορές (Αγγλία, Γερμανία, Κεντρική Ευρώπη) από τις οποίες αντλεί παραδοσιακά «πελατεία» ο ελληνικός τουρισμός, καθώς και στη συναφή με αυτήν, μείωση των τιμών προσφοράς των βασικών τουριστικών υπηρεσιών (διαμονή, σίτιση, ψυχαγωγία κ.λπ.).
Επίσης, μπορούν να αποδοθούν, στη συνολικότερη υποβάθμιση της διεθνούς φήμης της χώρας, (reputation crisis), με αφορμή την κρίση χρέους, την ένταξη στα προγράμματα διάσωσης και την ουσιαστική αποτυχία των όποιων προθέσεων ή/και προσπαθειών επανατοποθέτησής της (brand repositioning) στο διεθνή χώρο, ως ασφαλούς τουριστικού προορισμού.
Εάν δε, προσθέσει κανείς στα παραπάνω και τη δραματική, τα τελευταία τρία χρόνια, μείωση της εγχώριας τουριστικής ζήτησης, λόγω της τρομακτικής συμπίεσης των εισοδημάτων των εργαζομένων, της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, της εξ’αυτής παρεπόμενης μείωσης του διαθέσιμου ελεύθερου χρόνου για τουρισμό και αναψυχή και της κατάργησης των περισσότερων προγραμμάτων κοινωνικού τουρισμού, δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί την ασφυκτική πίεση που υφίσταται η τουριστική αγορά από τα διεθνή ολιγοπώλια, καθώς και τη δραματική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι επιχειρήσεις που συνδέονται, άμεσα ή έμμεσα, με τον τουρισμό και οι εργαζόμενοι σε αυτές.
Η συνεχιζόμενη λοιπόν κρίση στη χώρα μας, η μνημονιακή πολιτική που εφαρμόζεται τα τελευταία τρία χρόνια στο εσωτερικό, η «κόπωση» της χώρας ως τουριστικού προορισμού και η έντεχνη παραπληροφόρηση στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, παρά το ότι δεν κατάφεραν, μέχρι τώρα, να γονατίσουν το ελληνικό τουριστικό προϊόν, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε περαιτέρω συρρίκνωση των βασικών μεγεθών του εισερχόμενου (incoming) και του εγχώριου (domestic) τουρισμού, συρρίκνωση, η οποία δεν φαίνεται ικανή να αναστραφεί άμεσα.
Ωστόσο, αυτή είναι μόνο η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη, επίσης υπαρκτή και κατά την άποψή μας, περισσότερο σημαντική (η οποία και αποδεικνύεται πλέον από τις σταθερά πτωτικές τάσεις των βασικότερων μεγεθών του εισερχόμενου τουρισμού), συνδέεται με τις κυρίαρχες πολιτικές που εφαρμόζονται, δεκαετίες τώρα, ελλείψει ενός συγκροτημένου, στοχευμένου, ανθρωποκεντρικού και δεσμευτικού σχεδιασμού για την τουριστική ανάπτυξη της χώρας.
Πολιτικές οι οποίες είχαν και θα εξακολουθήσουν να έχουν όσο συνεχίζεται η εφαρμογή τους, αντιπαραγωγικές, αντιαναπτυξιακές και τελικά καταστροφικές για τον τουρισμό συνέπειες, οι κυριότερες από τις οποίες είναι:
 Η διαχρονική αδυναμία άμβλυνσης της εξάρτησης της τουριστικής αγοράς της χώρας από τις παραδοσιακές αγορές – στόχους (Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Γαλλία)
 Η διαχρονική αδυναμία άμβλυνσης της εξάρτησης της τουριστικής αγοράς από τους διεθνείς tour operators και τους όρους που αυτοί επιβάλλουν στους Έλληνες επιχειρηματίες, αλλά, εμμέσως και στη δημόσια διοίκηση, προκειμένου να προωθήσουν τα τουριστικά τους πακέτα σε εξαιρετικά χαμηλά κόστη.
 Η διαχρονική αδυναμία ανάπτυξης ειδικών και εναλλακτικών μορφών τουρισμού με ήπια μορφή και παράλληλης, αναλλακτικής αξιοποίησης των εξαιρετικά πλούσιων, συναφών πόρων της χώρας (περιβάλλον, ιαματικές πηγές, θεματικές-ιστορικές διαδρομές, παραδοσιακοί οικισμοί, πολιτισμικά και λαογραφικά στοιχεία, θρησκευτικά και ιστορικά μνημεία, αγροτική παραγωγή, σπαάνια και μοναδικά τοπικά προϊόντα κ.λπ.), που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ουσιαστική διαφοροποίηση του τουριστικού προϊόντος, στη σύνθεση στοχευμένων θεματικών εμπειριών, στη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, στην εισαγωγή καινοτομιών και στην προσέλκυση νέων κατηγοριών τουριστών – επισκεπτών.
 Η ανυπαρξία συγκροτημένης και στοχευμένης πολιτικής μεταφορών σε μία χώρα με ιδιαίτερες ανάγκες και απαιτήσεις (Υψηλή τουριστική προσφορά, νησιωτικά συμπλέγματα, άγονες γραμμές, ορεινές, ημι-ορεινές και μειονεκτικές περιοχές), η οποία εμφαίνεται περισσότερο από κάθε τι άλλο, στην πολιτική της κατάργησης του Εθνικού Αερομεταφορέα και στην παντελή αδυναμία αντικατάστασής του.
 Η αυτονόμηση της τουριστικής ανάπτυξης από το τοπικό, φυσικό, κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον, στο οποίο αυτή υλοποιείται και εξελίσσεται, η οποία οδηγεί τελικά στην αναίρεση των ουσιαστικών προϋποθέσεων της βιωσιμότητάς της.
Δεν είναι παράδοξο το γεγονός ότι οι εν λόγω πολιτικές είχαν και εξακολουθούν να έχουν τα συγκεκριμένα αποτελέσματα. Η μονομερής στήριξη του τουριστικού αναπτυξιακού σχεδιασμού σε ποσοτικά κριτήρια επίτευξης των εκάστοτε τιθέμενων στόχων, αλλά και η κατασπατάληση μεγάλου μέρους των κονδυλίων όλων ανεξαιρέτως, των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης σε αποσπασματικές «αναπτυξιακές ενέργειες», οδήγησε όχι μόνο στη δραματική υποβάθμιση της ποιότητας, ως στοιχείου του προϊόντος και βασικού πλεονεκτήματος της ελληνικής τουριστικής αγοράς, αλλά πολύ περισσότερο, στην παρερμηνεία και στον ουσιαστικό εκφυλισμό, αυτής καθαυτής, της έννοιας.
Η ποιότητα, συνηθίζεται να εκλαμβάνεται σχεδόν αποκλειστικά, ως η ποιότητα κατασκευής των τουριστικών υποδομών, ανωδομών και εγκαταστάσεων, κάτι που φυσικά σε κάθε δεδομένη στιγμή, είναι και ορθό και απαραίτητο.
Ωστόσο, η θεώρηση αυτή εστιάζει στα επί μέρους χαρακτηριστικά του προσφερόμενου τουριστικού προϊόντος (μεταφορά, διαμονή, διατροφή, διασκέδαση), αγνοώντας την οργανική ενσωμάτωση και λειτουργική διασύνδεσή τους με το φυσικό και το κοινωνικό περιβάλλον, τις παραγωγικές δυνατότητες, το ανθρώπινο δυναμικό και τις μοναδικές ιστορικές, πολιτισμικές ιδιαιτερότητες και ανάγκες των προορισμών.
Με αυτόν τον τρόπο, η ποιότητα εκφυλίζεται, από ένα ισχυρό μέσο διαχείρισης και περαιτέρω διεύρυνσης της ποσοτικής δυναμικής, σε απλό εργαλείο, μίας διαρκούς και αδιέξοδης προσπάθειας διατήρησης/αναπαραγωγής των υφιστάμενων ποσοτικών μεγεθών.
Στο πλαίσιο αυτό, είναι πλέον απαραίτητο να σχεδιαστούν και να εφαρμοστούν εναλλακτικές τουριστικές πολιτικές, οι οποίες θα συμβάλλουν στην προσπάθεια επίτευξης μίας βέλτιστης σχέσης (optimum) μεταξύ ποσότητας και ποιότητας, σε ολόκληρο το φάσμα σχεδιασμού και συγκρότησης του ελληνικού τουριστικού προϊόντος.
Πολιτικές οι οποίες θα συνθέτουν το προϊόν με όρους βιώσιμης ανάπτυξης, θα λαμβάνουν υπόψιν τις τοπικές ιδιαιτερότητες, θα εναρμονίζουν την προσφερόμενη τουριστική εμπειρία με το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, θα ενθαρρύνουν την πρωτοβουλία σύνθεσης της εμπειρίας αυτής από τον ίδιο τον επισκέπτη, θα διασυνδέουν τα επί μέρους χαρακτηριστικά του προϊόντος με τις τοπικές παραγωγικές δομές και δυνατότητες και θα είναι πραγματικά κοινωνικά ανταποδοτικές, αποδίδοντας πίσω στους τουριστικούς προορισμούς την ικανό μέρος της παραγόμενης προστιθέμενης αξίας, καθώς και των οικονομικών πλεονασμάτων που θα προκύπτουν από την ανάπτυξη της τουριστικής δραστηριότητας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ, έχοντας πλήρη επίγνωση των καταστροφικών συνεπειών των πολιτικών τουριστικής ανάπτυξης που ακολουθούνται μέχρι σήμερα, οι οποίες οδήγησαν και οδηγούν στη δραματική υποβάθμιση του συνόλου της τουριστικής δραστηριότητας και των παραγωγικών συντελεστών της, προτείνει μία δέσμη στρατηγικών επιλογών και ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων, τόσο σε θεσμικό όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο, οι οποίες, σε συνδυασμό με τη γενικότερη σταθεροποίηση της οικονομίας, θα συμβάλλουν, ώστε το τουριστικό προϊόν να αναπτυχθεί με νέους, ισχυρά ποιοτικούς, κυρίως όμως βιώσιμους όρους, με σεβασμό προς το περιβάλλον και με ισχυρό κοινωνικό προσανατολισμό.
ΕΝΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ:
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ…ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Δ. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ
Από όσα προαναφέρθηκαν γίνεται φανερό ότι η έννοια της πολιτικής της τουριστικής ανάπτυξης, πρέπει να αλλάξει άμεσα, οριστικά και ριζικά, πολιτικό περιεχόμενο.
Ο τουρισμός, η δυναμικότερη και πλέον προσοδοφόρα οικονομική δραστηριότητα στην Χώρα, έχει αντιμετωπιστεί εντελώς αποσπασματικά με ευκαιριακές και μη ολοκληρωμένες δημόσιες πολιτικές, σε όλα τα κρίσιμα επίπεδα.
Οι προσπάθειες τουριστικής ανάπτυξης, πραγματοποιούνται χωρίς κανένα συγκροτημένο θεσμικό σχεδιασμό, οι ελληνικοί τουριστικοί προορισμοί έχουν αφεθεί στην τύχη τους και λειτουργούν σχεδόν με αυτόματο τρόπο, αφημένοι σε λογικές και σκοπιμότητες που εξυπηρετούν, κυρίως,τους ισχυρούς της τουριστικής αγοράς. Οι τουριστικοί πόροι φθίνουν διαρκώς και η επικοινωνιακή στρατηγική είναι σταθερά και διαχρονικά αποσπασματική, ασυνεπής και αναποτελεσματική, με ανύπαρκτους όρους επίτευξης στόχων και σχέσης κόστους/αποτελέσματος.
Στο παραπάνω πλαίσιο, απαιτείται άμεσα να υπάρξει το όραμα, ο σχεδιασμός και η υλοποίηση μίας Νέας Στρατηγικής για την τουριστική ανάπτυξη, μιας στρατηγικής που θα θέτει τον άνθρωπο και τις ανάγκες του πάνω από τις αγορές και θα προσδιορίζει, αφενός με ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια αφετέρου με κριτήρια κοινωνικής ανταποδοτικότητας τους δείκτες επίτευξης των στόχων.
Κυρίως όμως, μίας στρατηγικής που θα αξιοποιεί αποτελεσματικά τους τουριστικούς πόρους και θα εξασφαλίζει την ισόρροπη και αειφορική σχέση της τουριστικής δραστηριότητας με το φυσικό περιβάλλον, θα αναπτύσσει και ενισχύει τα ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά της τουριστικής εμπειρίας, θα στηρίζει την πρωτοβουλία και την καινοτομία των, άμεσα ή έμμεσα, εμπλεκομένων κοινωνικών ομάδων και θα προσφέρει σταθερό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον για την προώθηση μιας υγιούς και όχι παρασιτικής, σχεδόν ληστρικής, επιχειρηματικότητας.
Μιας στρατηγικής που θα καταστήσει την τουριστική ανάπτυξη κοινωνικά ανταποδοτική, που δεν θα λαμβάνει υπ’ όψιν αποκλειστικά τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, που θα στηρίζει τις μικρομεσαίες και πολύ μικρές επιχειρήσεις, που θα αναδιανέμει τον παραγόμενο πλούτο, που θα υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και θα ωφελεί το σύνολο των εργαζομένων και των Ελλήνων πολιτών.

ΜΙΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ:
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ…ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Δ.1 ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ
Η εφαρμογή της Νέας Στρατηγικής για την τουριστική ανάπτυξη, συνδέεται άρρηκτα με την τήρηση πέντε (5) βασικών, ουσιαστικών προϋποθέσεων:
 Πρώτη προϋπόθεση: Κατάργηση των Μνημονίων, κατάργηση όλων των εφαρμοστικών νόμων, άμεση επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης και άρση της εφαρμογής του εκτεταμένου σχεδίου αποκρατικοποιήσεων των δημόσιων τουριστικών ακινήτων.
 Δεύτερη προϋπόθεση: Οργανική ένταξη του κλάδου της τουριστικής οικονομίας στο συνολικό παραγωγικό σχέδιο ανασυγκρότησης της παραγωγικής βάσης της χώρας.
 Τρίτη προϋπόθεση: Δέσμευση και προσήλωση στην προσπάθεια επίτευξης των στόχων, όλων των κρίσιμων θεσμικών, οικονομικών, πολιτισμικών και κοινωνικών συντελεστών για το σχεδιασμό, την παραγωγή, τη διάθεση, τη διαχείριση και την προβολή του προϊόντος.
 Τέταρτη προϋπόθεση: Ενίσχυση των δομών ανοιχτής συμμετοχής, διαβούλευσης, συνεργασίας και ανάληψης πρωτοβουλιών σε κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.
 Πέμπτη προϋπόθεση: Ανάπτυξη και εφαρμογή ενός σταθερού, δίκαιου, κοινωνικά αναδιανεμητικού και προοδευτικού φορολογικού συστήματος, με ταυτόχρονη καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, της φοροαποφυγής και της διαφθοράς, σε όλα τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας.
Στη βάση της τήρησης των προϋποθέσεων αυτών, η Νέα Στρατηγική επιδιώκει την επίτευξη των παρακάτω μετρήσιμων και εξαιρετικά κρίσιμων, αναπτυξιακών στόχων:
1. Εναρμόνιση των τοπικών, περιφερειακών και διαπεριφερειακών αναγκών με το σχέδιο εθνικής στρατηγικής.
2. Εφαρμογή ενός ενιαίου και αντικειμενικού μεθοδολογικού πλαισίου αποτίμησης των δυνατοτήτων τουριστικής ανάπτυξης των τουριστικών προορισμών, που θα λαμβάνει υπ’ όψιν τις τοπικές ανάγκες και ιδιαιτερότητες.
3. Στόχευση των προτεινόμενων αναπτυξιακών παρεμβάσεων στην αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων των προορισμών και στην άρση των αδυναμιών και απειλών.
4. Προστασία και βιώσιμη αξιοποίηση των τουριστικών πόρων (φυσικών, κοινωνικών, πολιτισμικών κ.ά.) των τουριστικών προορισμών.
5. Ανασχεδιασμός του τουριστικού προϊόντος και σταδιακός εμπλουτισμός του με τη διαμόρφωση νέων προϊόντων και εμπειριών, βασιζόμενων σε ιδιαίτερα, κατά περίπτωση, μοναδικά και αυθεντικά, ποιοτικά χαρακτηριστικά.
6. Εδραίωση κουλτούρας συμμετοχής και συνεργασίας μεταξύ του κράτους, των περιφερειακών και αυτοδιοικητικών δομών, των τουριστικών φορέων, των τουριστικών επιχειρήσεων και των εργαζομένων.
7. Καλλιέργεια τουριστικής συνείδησης και κατανόηση του οράματος μεταξύ όλων των εμπλεκομένων στον τουρισμό.
8. Βελτίωση του συντονισμού των δημόσιων πολιτικών του τουρισμού σε κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.
9. Άρση του κατακερματισμού και των αλληλοεπικαλύψεων των νομοθετικών, κανονιστικών, εκτελεστικών και ελεγκτικών τουριστικών αρμοδιοτήτων.
10. Συνεχής αξιολόγηση των διαδικασιών εφαρμογής, αποτελεσματικότητας και απόδοσης της Νέας Στρατηγικής.
Δ.2 ΜΕΣΑ ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ
Η επίτευξη των ανωτέρω στόχων, απαιτεί τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων σε όλα τα κρίσιμα για την άσκηση της τουριστικής πολιτικής επίπεδα (περιβάλλον, υποδομές, δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις, τουριστικές επιχειρήσεις, συνεργαζόμενοι με τον τουρισμό τομείς και κλάδοι, διασύνδεση πρωτογενούς, δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα, ανάπτυξη ειδικών και εναλλακτικών μορφών τουρισμού, διασύνδεση τουρισμού – πολιτισμού, δημιουργία και διατήρηση δικτύων, αξιοποίηση τουριστικών ακινήτων, ανάπτυξη δράσεων/προγραμμάτων εθελοντισμού, προστασία των εργαζομένων κ.λπ.).
Στο πλαίσιο αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ προτείνει μία δέσμη μέτρων που εξειδικεύουν τις στρατηγικές κατευθύνσεις και αποτελούν ταυτόχρονα, τα κύρια μέσα επίτευξης των στόχων της Νέας Στρατηγικής.
Ειδικότερα:
1. ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΩΝ
Η τουριστική ανάπτυξη, με την οποία συνδέεται το μοντέλο του μαζικού τουρισμού, είναι εγγενώς αντιφατική με την προστασία και διαφύλαξη του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος. Αντίθετα, η βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη, οφείλει να συνδέεται άμεσα με τη διαφύλαξη των φυσικών, πολιτισμικών και κοινωνικών πόρων των προορισμών, να βελτιώνει τους περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς δείκτες και να διαφυλάσσει διαχρονικά, την ποιότητα ζωής τόσο των πολιτών όσο και των επισκεπτών.
Η άμεση και καθοριστική σύνδεση του Τουρισμού με τις ανάγκες προστασίας του περιβάλλοντος (φυσικού, πολιτιστικού, κοινωνικού), πρέπει να προκρίνεται σε όλες τις επιλογές της τουριστικής αναπτυξιακής πολιτικής, καθώς και στη σχετική διοικητική πρακτική. Η διάσταση αυτή, οφείλει να αποτελεί και τη βάση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό. Οι περιβαλλοντικά αξιόλογες περιοχές και τα τμήματα της Επικράτειας πρέπει πρώτα να προστατεύονται και μετά να αξιοποιούνται τουριστικά, στο βαθμό και με τις μεθόδους που οι απαιτήσεις της ουσιαστικής προστασίας τους το επιτρέπουν.
Στο πλαίσιο αυτό, απαιτείται ο σαφής επανακαθορισμός των κορεσμένων τουριστικά περιοχών και στη συνέχεια, η ανάσχεση της επιβάρυνσης τους με πρόσθετη τουριστική δόμηση, νέα καταλύματα και συγκεντρώσεις ανθρώπων, ζήτημα που οφείλει να αποτελεί κεντρικό στρατηγικό στόχο της Νέας Στρατηγικής.
Η επιλογή των περιοχών και των μέτρων θα βασιστεί στην εκτίμηση της φέρουσας ικανότητάς τους, η οποία θα επανεκτιμάται σε τακτά χρονικά διαστήματα, ενώ θα καταρτιστούν και θα τεθούν σε εφαρμογή σχέδια διαχείρισης επισκεπτών στα πιο ευαίσθητα οικοσυστήματα των εν λόγω περιοχών.
Η μέτρηση των ορίων της φέρουσας ικανότητας, πρέπει να αποτελεί διαρκές αντικείμενο έρευνας, καθώς κάθε προορισμός εμφανίζει τις δικές του μοναδικές συνθήκες και ιδιαιτερότητες. Επιπλέον, η εκτίμησή της δεν πρέπει να εξαντλείται μόνο στην επιμέτρηση της δυναμικότητας του προορισμού, αλλά να συμπεριλαμβάνει πλήθος άλλων κριτηρίων και παραμέτρων, όπως για παράδειγμα, την εποχικότητα της τουριστικής δραστηριότητας, τους κώδικες συμπεριφοράς των τουριστών, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τις δραστηριότητες (προφίλ) τόσο των κατοίκων όσο και των επισκεπτών, τα είδη χλωρίδας και πανίδας, τους κινδύνους απαξίωσης των υφιστάμενων πόρων, τη σταδιακή υποβάθμιση των υποδομών και ανωδομών κ.λπ..
Στις υφιστάμενες συνθήκες, απαιτείται να επέλθει ισορροπία μεταξύ της τουριστικής ανάπτυξης κάθε προορισμού και της ουσιαστικής προστασίας των τουριστικών φυσικών, ανθρώπινων και υλικών πόρων.
Με βάση τα ανωτέρω, αποτελεί πλέον επιτακτική ανάγκη να δρομολογηθούν το συντομότερο δυνατόν τα εξής:
i. Η πλήρης καταγραφή και αξιολόγηση των τουριστικών πόρων ανά προορισμό.
ii. Ο επανακαθορισμός των χρήσεων γης και η ολοκλήρωση του εθνικού κτηματολογίου.
iii. Η κατάρτιση ενός νέου χωροταξικού σχεδίου για τον τουρισμό.
iv. Η ενιαία εφαρμογή της μεθοδολογίας εκτίμησης της φέρουσας ικανότητας για τους σκοπούς της τουριστικής ανάπτυξης σε όλους τους τουριστικούς προορισμούς της χώρας και η σύνδεσή της με τις στατιστικές των χρήσεων γης ανά τομέα παραγωγής, μέγεθος απασχόλησης και παραγόμενο εισόδημα.
v. Ο θεσμικός επανακαθορισμός και χαρακτηρισμός των κορεσμένων, τουριστικά περιοχών με στόχο τον ανασχεδιασμό των αναπτυξιακών παρεμβάσεων στις περιοχές αυτές.
vi. Η λελογισμένη έκταση και χρήση, με βάση αισθητικές και τεχνικές προδιαγραφές,των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε κάθε προορισμό, ανάλογα με τις δυνατότητες και τις ανάγκες του, ώστε να μην προσβάλλεται ή αλλοιώνεται βάναυσα το φυσικό τοπίο.
vii. Η επέκταση των υποδομών βιολογικού καθαρισμού, καθώς και η υιοθέτηση σύγχρονων μεθόδων αποκομιδής και ανακύκλωσης απορριμμάτων στις τουριστικές περιοχές.
viii. Η λήψη ειδικών μέτρων αντιμετώπισης της ρύπανσης (θαλάσσια, ατμοσφαιρική, ηχητική, αισθητική) που προκαλείται από την τουριστική δραστηριότητα.
ix. Η προώθηση και ενίσχυση της φυσικής δόμησης και της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής στις τουριστικές κατασκευές (π.χ. εγκαταστάσεις ειδικής τουριστικής υποδομής, καταλύματα, κάμπινγκ κ.λπ.), δύο πρακτικές με τεράστιο περιβαλλοντικό και οικονομικό όφελος που έχουν σαν αποτέλεσμα αφενός την εξοικονόμηση πόρων κατά τη φάση της κατασκευής αφετέρου την εξοικονόμηση ενέργειας κατά τη φάση της λειτουργίας, μέσω της διατήρησης σταθερών συνθηκών διαβίωσης.
x. Η διάσωση και ανάδειξη εγκαταλελειμμένων και άγνωστων περιοχών και οικισμών της χώρας, με υψηλή αρχιτεκτονική, αισθητική και πολιτισμική αξία, συνδεδεμένες με μηχανισμούς κινήτρων για την ανάπτυξη εναλλακτικών, ήπιων μορφών τουριστικής δραστηριότητας (αγροτουρισμός, οικοτουρισμός κ.λ.π).
xi. Η βελτίωση της τουριστικής σήμανσης σε ολόκληρη την αλυσίδα υποδοχής και διαμονής των επισκεπτών.
2. ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
Η ανάπτυξη ενός μακροπρόθεσμου σχεδιασμού της τουριστικής ανάπτυξης σε διαπεριφερειακό επίπεδο, είναι απολύτως απαραίτητη προκειμένου να καθοριστούν με σαφή και δεσμευτικό τρόπο οι στόχοι της ανάπτυξης για κάθε τουριστικό προορισμό. Από την άλλη πλευρά, ο περιφερειακός χαρακτήρας ενός παρόμοιου σχεδιασμού εξασφαλίζει την συνεκτικότητα, την οργανική διασύνδεση και τη συμπληρωματικότητα μεταξύ των παρεμβάσεων των επί μέρους προορισμών, ενώ παράλληλα, ενισχύει τις δομές μίας ανοιχτής και συμμετοχικής διαδικασίας σχεδιασμού που στηρίζεται στις πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, δηλαδή με κατεύθυνση από κάτω προς τα πάνω (bottom-up).
Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται η θεσμοθέτηση ενός Εθνικού Σχεδίου Τουριστικής Ανάπτυξης (Ε.Σ.Τ.Α.) που θα εκπονείται σε κεντρικό επίπεδο (Υ.Π.Ο.Τ.) και επί μέρους Περιφερειακών Σχεδίων Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (ΠΕ.Σ.Ο.Τ.Α.) που θα εξειδικεύουν ανά περιφέρεια το Ε.Σ.Τ.Α., στο οποίο και θα ενσωματώνονται.
Τα Σχέδια εκπονούνται με ανοιχτές, διαφανείς και συμμετοχικές διαδικασίες και οργανώνονται σε ευρύτερες των διοικητικών Περιφερειών χωρικές ενότητες, ώστε να διασφαλίζεται η διαπεριφερειακή συνέργεια, η συνεργασία και η συμπληρωματικότητα των αναπτυξιακών παρεμβάσεων. Υποβάλλονται κατόπιν στην Κεντρική Διοίκηση (Υ.Π.Ο.Τ.), η οποία είναι και υπεύθυνη για την εναρμόνιση των τοπικών, περιφερειακών και διαπεριφερειακών αναγκών και των προτεινόμενων παρεμβάσεων, με την εθνική στρατηγική της τουριστικής ανάπτυξης που θα χαράσσεται στο Ε.Σ.Τ.Α..
Τα Σχέδια, προτείνεται να έχουν πενταετή διάρκεια, να εγκρίνονται από το Υπουργικό Συμβούλιο και να εξειδικεύονται με προεδρικό διάταγμα, ώστε να περιβάλλονται την απαραίτητη διαφάνεια, νομιμοποίηση και δεσμευτικότητα. Προτείνεται δε να αναθεωρούνται κατ’ έτος, ανάλογα με την πρόοδο υλοποίησης και τις ειδικότερες απαιτήσεις.
Τα Σχέδια περιλαμβάνουν, κατ’ ελάχιστον, εξειδικευμένες επιστημονικά και μεθοδολογικά άρτιες προτάσεις παρεμβάσεων, για τα ακόλουθα ζητήματα:
 Θεσμικά/κανονιστικά.
 Επικοινωνιακής στρατηγικής και στρατηγικής τουριστικής προβολής.
 Ανασύνθεσης και άμεσης τόνωσης του τουριστικού προϊόντος και αναπροσανατολισμού των αγορών-στόχων.
 Ανάπτυξης, εκσυγχρονισμού και βελτίωσης των τουριστικών υποδομών.
 Αποκατάστασης, εκσυγχρονισμού και διαχείρισης της δημόσιας τουριστικής περιουσίας και των εγκαταστάσεων ειδικής τουριστικής υποδομής.
 Ανάπτυξης, λειτουργίας και ελέγχου των τουριστικών επιχειρήσεων.
 Ανάπτυξης και λειτουργίας επιχειρήσεων, κλάδων συμπληρωματικών προς το τουριστικό προϊόν (π.χ. πρωτογενής τομέας, μεταποίηση α’ βαθμού, μεταφορές, εστίαση, αθλητισμός, πολιτισμός κ.λπ.).
 Προώθησης συνεργατικών σχηματισμών και δικτυώσεων οριζόντιας και κάθετης μορφής.
 Απασχόλησης και βελτίωσης του ανθρώπινου δυναμικού.
Η εκπόνηση και έγκριση ΠΕ.Σ.Ο.Τ.Α. είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ένταξη των Περιφερειών σε σχέδια δημοσίων επενδύσεων και λοιπών δυνατοτήτων. Επίσης, αποτελεί προϋπόθεση για τη συμετοχή των Περριφερειών σε δράσεις τουριστικής προβολής, τόσο προς το εξωτερικό όσο και προς το εσωτερικό.
3. ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Οι μικρομεσαίες και πολύ μικρές τουριστικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα, αποτελούν σχεδόν το σύνολο των τουριστικών επιχειρήσεων στη χώρα, ενώ στη μεγάλη πλειοψηφία τους απασχολούνται σε αυτές 2 έως 9 εργαζόμενοι.
Η αντιμετώπιση των προβλημάτων των εν λόγω επιχειρήσεων και η στήριξή τους, ώστε να μπουν σε μία σταθερή τροχιά ανόδου των δραστηριοτήτων τους, αποτελεί πραγματική πρόκληση. Όχι μόνο γιατί οι επιχειρήσεις αυτές αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της τουριστικής προσφοράς και συνακόλουθα απασχολούν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους, αλλά επίσης, γιατί αποτελούν ταυτόχρονα και τη βάση για τη στήριξη της προσπάθειας αλλαγής των στόχων και της ανακατεύθυνσης των πολιτικών τουριστικής ανάπτυξης.
Ταυτόχρονα, ένας από τους κρισιμότερους παράγοντες για την προώθηση και εφαρμογή μοντέλων ήπιας τουριστικής ανάπτυξης, είναι η συνεργασία μεταξύ όλων των εμπλεκομένων σε αυτήν, σε όλα τα επίπεδα οργάνωσης της οικονομίας και του κράτους.
Επιχειρήσεις, κερδοσκοπικές ή μη, δημόσιοι και δημοτικοί οργανισμοί, συνεταιρισμοί, επιμελητήρια, σύλλογοι, πανεπιστημιακά, ερευνητικά, μορφωτικά και πολιτιστικά ιδρύματα, επαγγελματικές τουριστικές σχολές, λοιποί κοινωνικοί φορείς, είναι όλοι μέτοχοι στη διαμόρφωση και διάθεση του τουριστικού προϊόντος και υπεύθυνοι της ποιότητας που το χαρακτηρίζει.
Στο πλαίσιο αυτό, ειδικές πρωτοβουλίες ανάπτυξης συνεργατικών σχηματισμών, κοινωνικών συνεργασιών, καινοτομικών διασυνδετικών πυρήνων και συμφώνων ειδικού σκοπού, σε τοπικό, περιφερειακό και διαπεριφερειακό επίπεδο, μπορούν να διαμορφώνουν τις κατάλληλες συνθήκες ποιοτικής αναβάθμισης του τουριστικού προϊόντος, ήπιας τουριστικής και πολιτισμικής ανάπτυξης και ενίσχυσης της απασχόλησης.
Επίσης, η αξιοποίηση των προβλέψεων της ανάπτυξης της κοινωνικής οικονομίας και επιχειρηματικότητας, αποτελεί μία από τις βασικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή ανάλογων πολιτικών, με πολλαπλές εφαρμογές στο Τουρισμό.
Ειδικότερα, μέσω της υλοποίησης επενδυτικών σχεδίων κοινωνικών συνεταιριστικών επιχειρήσεων παραγωγικού σκοπού που θα λειτουργούν στη βάση μίας εναλλακτικής και αλληλέγγυας οικονομίας, είναι δυνατό να δοθεί άμεση και ουσιαστική προτεραιότητα σε μία συλλογικής/συνεταιριστικής φύσης επιχειρηματικότητα, που είναι κοινωνικά ανταποδοτική και στοχεύει στην αξιοποίηση των φυσικών πόρων, των υποδομών και των ανωδομών των τουριστικών προορισμών και όχι στη υπερσυσσώρευση κερδών.
Τέλος, ιδιαίτερη σημασία για τη λειτουργία των επιχειρήσεων αυτών, έχει ο θεσμός του κοινωνικού τουρισμού, με δικαιούχους τους ασφαλισμένους των ταμείων, θεσμός που παραδοσιακά προσφέρει προσιτές διακοπές, συντηρώντας σε υψηλά επίπεδα τον εγχώριο τουρισμό και αμβλύνοντας σημαντικά το φαινόμενο της εποχικότητας της τουριστικής ζήτησης. Ο εξορθολογισμός του συστήματος παροχής δελτίων κοινωνικού τουρισμού, ο ενιαίος καθορισμός του ύψους της επιδότησης ανάλογα με τις προσφερόμενες παροχές, η διαχείριση των προγραμμάτων αποκλειστικά από έναν και μόνον φορέα, αποτελούν κρίσιμους παράγοντες επιτυχίας του θεσμού, ενισχύοντας σημαντικά τον εγχώριο τουρισμό και στηρίζοντας ουσιαστικά τις μικρές και πολύ μικρές τουριστικές επιχειρήσεις σε όλη την επικράτεια.
Για την ενίσχυση της δραστηριότητας της μικρής και πολύ μικρής τουριστικής επιχειρηματικότητας και τη συμμετοχή της στην αναπτυξιακή προσπάθεια της Νέας Στρατηγικής της τουριστικής ανάπτυξης, προτείνεται, εκτός από ειδικά μέτρα μείωσης των φορολογικών βαρών που περιλαμβάνονται ήδη στο οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, μία δέσμη ειδικών μέτρων, όπως:
i. Ίδρυση Τουριστικού Επιμελητηρίου στο οποίο θα ενσωματωθούν όλες οι σχετικές με τον τουρισμό δραστηριότητες και το οποίο θα διαχειρίζεται ειδικά προγράμματα ενημέρωσης και δικτύωσης και συνεργασίας επιχειρήσεων και φορέων, πιστοποίησης ποιότητας λειτουργίας και παροχής υπηρεσιών, ταχύρρυθμης εκπαίδευσης εργαζομένων, αυτοαπασχολουμένων, κ.λπ..
ii. Θέσπιση ενιαίου πλαισίου διενέργειας όλων των προγραμμάτων Κοινωνικού Τουρισμού, με αποκλειστικό φορέα υλοποίησης το Τουριστικό Επιμελητήριο.
iii. Κρατική ενθάρρυνση και ενίσχυση για τη βελτίωση και τον εκσυγχρονισμό των λειτουργικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, για την εφαρμογή συστημάτων ολικής ποιότητας και πιστοποίησης ποιότητας και την εισαγωγή νέων τεχνολογιών στην παραγωγική διαδικασία.
iv. Καθιέρωση διαδικασιών κρατικής συμβουλευτικής υποστήριξης των επιχειρήσεων για την προώθηση δικτυώσεων και συνεργασιών, την εισαγωγή καινοτομιών, την ποιοτική αναβάθμιση και ανασύνθεση του προϊόντος και τη βελτίωση της εξωστρέφειας.
v. Διασύνδεση της επαγγελματικής τουριστικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με την αγορά εργασίας, υπό την ευθύνη και εποπτεία του Υπουργείου Τουρισμού και τη συμμετοχή στο σχεδιασμό και την υλοποίηση, των επιχειρήσεων, των διοικητικών, επαγγελματικών, εκπαιδευτικών, ερευνητικών, πολιτιστικών και κοινωνικών φορέων.
vi. Ανάπτυξη και αξιοποίηση ειδικών ερευνητικών εργαλείων και μηχανισμών, για την καταγραφή των τάσεων της εγχώριας και διεθνούς τουριστικής αγοράς και διασφάλιση απρόσκοπτης πρόσβασης στα στοιχεία και στις σχετικές ερμηνευτικές προσεγγίσεις.
vii. Ενίσχυση επενδυτικών σχεδίων συνεργατικών εταιρικών σχηματισμών που έχουν ως στόχο την ανάπτυξη νέων τουριστικών προϊόντων και την τοποθέτηση αυτών στη διεθνή τουριστική αγορά, ως ολοκληρωμένων τουριστικών εμπειριών, με ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά και υψηλές προδιαγραφές δεικτών ικανοποίησης.
viii. Ενίσχυση συνεργατικών εταιρικών σχημάτων κοινωνικής επιχειρηματικότητας με στόχο την προστασία, ανάδειξη, ανάπτυξη και διαχείριση των τουριστικών και πολιτισμικών πόρων, των υποδομών και ανωδομών των προορισμών.
ix. Εδραίωση επιχειρηματικής κουλτούρας συνεργασιών, ιδιαίτερα όσον αφορά συνεργασίες μεταξύ μη ομοειδών κλάδων που συμπληρώνουν το προϊόν και συνεργασίες μεταξύ δημόσιου-ιδιωτικού τομέα, ερευνητικών/πολιτιστικών ιδρυμάτων και λοιπών κοινωνικών φορέων, συμβάλλοντας στη μείωση του κόστους παραγωγής και στην ανάπτυξη και προώθηση καινοτομιών και νέων μεθόδων βελτίωσης της ποιότητας.
x. Ρύθμιση των οφειλών των μικρών επιχειρήσεων και των αυτοαπασχολουμένων στο δημόσιο και σε ασφαλιστικά ταμεία, καθώς και διακανονισμός των οφειλών τους σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, με προγράμματα στα οποία θα λαμβάνονται υπόψη η εποχικότητα και η ιδιαιτερότητα των τουριστικών δραστηριοτήτων.
xi. Μείωση των συντελεστών Φ.Π.Α., στις άμεσα ή έμμεσα συνδεόμενες με τον τουρισμό επιχειρήσεις.
4. ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ
Η ανάπτυξη και αξιοποίηση υφιστάμενων και νέων εργαλείων χρηματοδότησης της όλης στρατηγικής προσπάθειας, είναι απαραίτητος όρος της επιτυχίας της. Στο πλαίσιο αυτό ήδη υφίστανται αρκετά αναπτυξιακά εργαλεία (ΕΣΠΑ, ΕΓΤΑΑ, ΕΤΑ, ΕτΕΠ) η χρήση των οποίων, ελλείψει ενός συνεκτικού και κοινωνικά προσανατολισμένου τουριστικού σχεδιασμού, δεν επέφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Δεδομένου δε, ότι εν όψει του σχεδιασμού της επόμενης προγραμματικής περιόδου (Ευρώπη 2014-2020), η χώρα δεν θα διαθέτει πλέον κονδύλια για βαριές υποδομές και συνεπώς δεν θα μπορεί να χρησιμοποιήσει κοινοτικούς πόρους για την κάλυψη βασικών ελλείψεων στον τουρισμό (λιμάνια, αεροδρόμια, οδικό δίκτυο, τηλεπικοινωνίες κ.λπ.), γίνονται ακόμη περισσότερο εμφανείς οι καταστροφικές συνέπειες των κυβερνητικών επιλογών των τελευταίων είκοσι ετών.
Με βάση τα παραπάνω, είναι κάτι περισσότερο από αναγκαίο να εξευρεθούν τρόποι αυτοχρηματοδότησης για τη διενέργεια των απαιτούμενων για την οικονομική ανάπτυξη δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων, άρα να αναπτυχθούν και τα σχετικά χρηματοδοτικά εργαλεία.
Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται η ίδρυση Ειδικού Ταμείου Τουριστικής Ανάπτυξης ή Τράπεζας Ειδικού Σκοπού (π.χ. Τράπεζα Τουριστικής Ανάπτυξης), με την αυξημένη πλειοψηφία των μετοχών να ανήκουν στο ελληνικό δημόσιο και με τη συμμετοχή τουριστικών, βιοτεχνικών, εμπορικών επαγγελματικών φορέων και συνεταιρισμών, που θα έχει ως κύριους στόχους τη χρηματοδότηση και την παροχή εγγυήσεων για την υλοποίηση σχεδίων δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων που έχουν τουριστική σημασία, την ενίσχυση της απαραίτητης ρευστότητας και τη διασφάλιση της κοινωνικής αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας της τουριστικής επενδυτικής δραστηριότητας.
Ειδικότερα, μέσω του Ταμείου ή της Τράπεζας, θα διασφαλίζεται:
 Η δυνατότητα χρηματοδότησης δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων που έχουν τουριστική σημασία.
 Η μεγαλύτερη διαφάνεια και ο έλεγχος στην κατανομή των διαθέσιμων πόρων.
 Η αύξηση της κοινωνικής αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας των τουριστικών επενδύσεων.
 Η ρευστότητα των ΜΜΕ που συνδέονται με τον τουρισμό.
 Η μεσο-μακροπρόθεσμη ανάκαμψη της τουριστικής επενδυτικής δραστηριότητας.
 Η αποτελεσματική και έγκαιρη υλοποίηση των εγκεκριμένων Περιφερειακών Σχεδίων Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης.
Συμπληρωματικά, θα χρειαστεί να στηριχθούν με ειδική τεχνογνωσία, χρηματοδοτικές δομές όπως οι ήδη υφιστάμενες συνεταιριστικές Τράπεζες (ή νέες που πιθανόν δημιουργηθούν), τόσο σε περιφερειακό όσο και σε διαπεριφερειακό επίπεδο, ώστε να συμβάλλουν στη χρηματοδότηση ιδιωτικών τουριστικών επενδύσεων που συνάδουν με τη Νέα Στρατηγική και συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων της.
Παράλληλα, απαιτείται να αναμορφωθούν ολοκληρωτικά οι θεσμικές προβλέψεις του επενδυτικού νόμου (ν. 3908/2011) όπως εκάστοτε ισχύει, οι οποίες ευνοούν συστηματικά, εδώ και μία τουλάχιστον δεκαετία, τις μεγάλες τουριστικές επενδύσεις μαζικού χαρακτήρα. Πολλές από τις κατηγορίες λιγότερο επιβαρυντικών για την κοινωνία δραστηριοτήτων που προωθούν εναλλακτικά ποιοτικά μοντέλα τουριστικής ανάπτυξης δεν περιλαμβάνονται στις σχετικές προβλέψεις επιλεξιμότητας, παρά το ότι θα μπορούσαν να αποτελούν δραστηριότητες «κλειδιά» για τη διαμόρφωση και τη βελτίωση της ποιότητας του τουριστικού προϊόντος. Τα όποια συμπληρωματικά προγράμματα χρηματοδοτικών δράσεων έχουν μέχρι σήμερα αναπτυχθεί, δεν μπορούν να διασφαλίσουν ένα σταθερό επενδυτικό πλαίσιο για τις τουριστικές και τις συμπληρωματικές προς το τουριστικό προϊόν, επιχειρήσεις, ενώ τα διαθέσιμα κονδύλια υπολείπονται σταθερά των αναγκών.
Στο ίδιο πλαίσιο, απαιτείται ο αναπροσανατολισμός των επενδυτικών σχεδίων που στηρίζονται, μέσω τόσο του επενδυτικού νόμου όσο και μέσω άλλων προγραμμάτων, στις πολιτικές κατευθύνσεις της ανάσχεσης της περαιτέρω επιβάρυνσης των ήδη ανεπτυγμένων τουριστικών περιοχών. Προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί στην ενίσχυση δράσεων ολοκληρωμένου εκσυγχρονισμού, με ιδιαίτερη έμφαση στην αναβάθμιση των στοιχείων που χαρακτηρίζουν την ποιοτική λειτουργία των τουριστικών επιχειρήσεων (όπως λ.χ. ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών, εισαγωγή καινοτομιών, περιβαλλοντική διαχείριση-πιστοποίηση, προσβασιμότητα, συνεργατικοί εταιρικοί σχηματισμοί, κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις παραγωγικού σκοπού κ.λπ.) και συμβάλλουν στην ανάπτυξη ειδικών και εναλλακτικών μορφών τουρισμού με ήπιο χαρακτήρα, σε περιοχές που διαθέτουν συγκριτικά πλεονεκτήματα και σχετικά αποθέματα.
Οι στρατηγικές αυτές κατευθύνσεις χρειάζεται να συμπληρωθούν με ειδικές θεσμικές παρεμβάσεις, όπως:
– η διεύρυνση των κατηγοριών των επιλέξιμων προς χρηματοδότηση επιχειρήσεων του επενδυτικού νόμου (ν. 3908/2011), με τη συμπερίληψη όλων των τουριστικών επιχειρήσεων, των ειδικών τουριστικών εγκαταστάσεων, καθώς και των συμπληρωματικών προς το τουριστικό προϊόν επιχειρήσεων (ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα, εστίαση – ψυχαγωγία, επαγγελματικά σκάφη αναψυχής, δραστηριότητες ενοικίασης και εκμίσθωσης, αθλητικές δραστηριότητες και δραστηριότητες διασκέδασης και ψυχαγωγίας, δραστηριότητες υγείας και ευεξίας, δραστηριότητες ταξιδιωτικών γραφείων, πολιτιστικές δραστηριότητες – τέχνες, συνεδριακός τουρισμός, θρησκευτικός τουρισμός, μεταφορές – πούλμαν – πλοία κ.λπ.).
– η συνολική αναμόρφωση του ν. 4019/2011 «Κοινωνική Οικονομία και Κοινωνική Επιχειρηματικότητα», ώστε να συμπεριλάβει στις προβλέψεις του τουριστικής φύσεως, σκοπούς και δραστηριότητες, μέσω των οποίων, μπορούν να υλοποιηθούν επενδυτικά σχέδια κοινωνικών συνεταιριστικών επιχειρήσεων παραγωγικού σκοπού που θα λειτουργούν στη βάση μίας εναλλακτικής και αλληλέγγυας οικονομίας, δίδοντας προτεραιότητα στην κοινωνικά ανταποδοτική αξιοποίηση των φυσικών πόρων, των τουριστικών υποδομών και των ανωδομών των τουριστικών προορισμών και όχι στη συσσώρευση κερδών.
Επιπρόσθετα, με δεδομένο ότι η οικονομική κρίση έχει δημιουργήσει συνθήκες πρωτόγνωρης ύφεσης, η οποία είναι μη αναστρέψιμη όσο ακολουθούνται οι υφιστάμενες πολιτικές σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, καθίσταται περισσότερο από ποτέ απαραίτητη η αναζήτηση συμμαχιών και η από κοινού με τις χώρες που αντιμετωπίζουν ανάλογης φύσης προβλήματα, ανάληψη πρωτοβουλιών, ώστε κατά το σχεδιασμό της νέας προγραμματικής περιόδου «Ευρώπη 2014-2020» να ληφθεί ειδική μέριμνα για:
– Αλλαγή στον υφιστάμενο στρατηγικό προγραμματισμό, ιδιαίτερα ως προς τα ζητήματα καθορισμού των κριτηρίων ταξινόμησης των Περιφερειών σε περισσότερο αναπτυγμένες, μεταβατικές και λιγότερο αναπτυγμένες.
– Αποσύνδεση της χώρας από την προωθούμενη ταξινόμηση λόγω της τρέχουσας οικονομικής συγκυρίας και μεταφορά του συνόλου των Περιφερειών της στην κατηγορία των λιγότερο ανεπτυγμένων της Ε.Ε. Εναλλακτικά, μπορεί να προταθεί η προσωρινή ένταξή της στην κατώτερη κατηγορία και η αυτόματη αναπροσαρμογή της θέσης, ανά διετία, υπό την προϋπόθεση θετικών ρυθμών ανάπτυξης.
– Αποσύνδεση της χώρας, στο πλαίσιο της γενικότερης πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την κατάργηση του μνημονίου και την επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης, από τις προβλέψεις αιρεσιμοτήτων του νέου προγράμματος 2014-2020, οι οποίες εξαρτούν τη ροή της χρηματοδότησης από την επίτευξη συγκεκριμένων μακρο-οικονομικών μεγεθών και την προώθηση διαρθρωτικών αλλαγών.
5. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΌΝΤΩΝ ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΠΟΙΟΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΥΨΗΛΗ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗ ΑΞΙΑ
Με βάση το γεγονός ότι, διεθνώς πλέον οι επισκέπτες αρχίζουν να παρουσιάζουν ολοένα και μία μεγαλύτερη μεταστροφή, από απλούς καταναλωτές προϊόντων σε «εξερευνητές» εμπειριών, ο επανασχεδιασμός της ανάπτυξης του τουριστικού προϊόντος, χρειάζεται να στοχεύσει σε αυτή καθ’ αυτή την εξατομίκευση της τουριστικής εμπειρίας, εξατομίκευση η οποία θα λαμβάνει υπ’ όψιν συγκεκριμένα, ιδιαίτερα και κατά περίπτωση, μοναδικά χαρακτηριστικά των ταξιδιωτών –πελατών, τα οποία διαμορφώνονται με δυναμικό τρόπο, στη βάση των δημογραφικών και κοινωνικοοικονομικών δεδομένων και συνηθειών της χώρας προέλευσης (segmentation).
Τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά μιας ταξιδιωτικής εμπειρίας εκ μέρους των συνειδητοποιημένων τουριστών-καταναλωτών, σχετίζονται με τις υγιεινές συνήθειες διατροφής, την ανάγκη διαμονής σε καταλύματα αρμονικά με τη φύση και το περιβάλλον, την ανάγκη της ψυχικής ισορροπίας με τελικό στόχο την εξασφάλιση της υγείας και της μακροβιότητας. Οι τουρίστες αυτοί είναι υψηλού μορφωτικού επιπέδου και ενδιαφέρονται για την απόκτηση νέας γνώσης και τη βίωση εμπειριών τις οποίες θεωρούν «περιουσία» τους (δηλ. άτομα «LOHAS» που ακολουθούν το πρότυπο «Lifestyle Οf Health And Sustainability».)
Οι ιδιότητες και οι χαρακτηρισμοί που αποδίδονται από τον επισκέπτη στον προορισμό, τα οφέλη που αποκομίζει, οι διαπροσωπικές σχέσεις που αναπτύσσει, οι συναισθηματικές αξίες και οι εικόνες με τις οποίες συνδέεται κατά την επίσκεψη, συνθέτουν τη συνολική τουριστική εμπειρία που αποκομίζει και τελικά, την ωφέλεια που απολαμβάνει από αυτή.
Προς την κατεύθυνση αυτή , η χώρα μας έχει πάρα πολλά πλεονεκτήματα για την ανασύνθεση του προϊόντος με όρους ανάπτυξης θεματικών εμπειριών, δεδομένου ότι οι φυσικοί, πολιτισμικοί και ιστορικοί της πόροι είναι, από αυτή την άποψη, πραγματικά ανεξάντλητοι.
Σε αυτήν την προσπάθεια, κρίσιμης σημασίας είναι ο ρόλος που καλούνται να διαδραματίσουν οι τοπικές κοινωνίες, καθώς και η μεσαία και μικρή τουριστική επιχειρηματικότητα, οι οποίες οφείλουν να αναπτύξουν μία συνεργατική, συμμετοχική «εταιρική» κουλτούρα, με έντονα κοινωνικά ανταποδοτικά, χαρακτηριστικά, ξεφεύγοντας από την παραδοσιακή, επιχειρηματική αντίληψη της δημιουργίας και συντήρησης μηχανισμών συσσώρευσης υπερκερδών.
Οι ελληνικές κυβερνήσεις, παρ’ όλες τις σταθερές διαχρονικά σχετικές εξαγγελίες, έχουν κάνει πολύ λίγα για την υποβοήθηση της ανάπτυξης των θεματικών αυτών. Καθόλου δε δεν έχουν ασχοληθεί, με τη διάδοση και εδραίωση μιας πραγματικά ανταποδοτικής προς την κοινωνία επιχειρηματικής φιλοσοφίας που είναι απαραίτητη για να στηριχθούν ανάλογα εγχειρήματα.
Συνήθως, η σπουδή τους εξαντλείται στην υιοθέτηση πολιτικών υποτιθέμενης αξιοποίησης των εξαιρετικά πλούσιων τουριστικών πόρων της χώρας, με την προώθηση ειδικών μορφών τουρισμού που προωθούν την αυστηρά ελεγχόμενη τουριστική κατανάλωση, με αμφίβολα οικονομικά και κοινωνικά αποτελέσματα και ταυτόχρονα, μεγάλες κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις (π.χ. οργανωμένοι υποδοχείς τουριστικών δραστηριοτήτων, κρουαζιέρα, γήπεδα γκολφ, μαρίνες κ.λπ.).
Η επίτευξη των στόχων της Νέας Στρατηγικής, έχει ως κεντρικό πυρήνα την ανασύνθεση-ανανέωση του τουριστικού προϊόντος, όπως αυτό ήταν γνωστό μέχρι σήμερα, προς την κατεύθυνση της διαμόρφωσης νέων τουριστικών προϊόντων στη βάση θεματικών, ταξιδιωτικών εμπειριών. Η ανασύνθεση αυτή, οφείλει να συνδέεται με την ικανοποίηση των ιδιαίτερων συναισθηματικών αναγκών του υποψήφιου ταξιδιώτη και την προσδοκία απόλαυσης μίας μοναδικής, βιωματικής εμπειρίας, η οποία τον ωθεί στην επιλογή του προορισμού και, εφόσον εκπληρωθεί, τον μετατρέπει στον καλύτερο επικοινωνιακό «πρεσβευτή» του.
Στρατηγική προτεραιότητα για την επίτευξη των ανωτέρω αποτελεί η προώθηση των ειδικών και εναλλακτικών μορφών τουρισμού με προτεραιότητα και κατεύθυνση σε ήπιες μορφές ανάπτυξης, όπου η χώρα έχει υψηλό απόθεμα των απαραίτητων τουριστικών πόρων (φυσικών, ιστορικών – πολιτισμικών και κοινωνικών), όπως:
– ο πολιτισμικός τουρισμός (μουσεία, μνημεία, επισκέψιμες αρχαιότητες, λαογραφία, παραδοσιακοί οικισμοί, πολιτιστικές διαδρομές, βυζαντινά κάστρα, πολιτισμικά δίκτυα, διεθνή φεστιβάλ, μουσικές διοργανώσεις, σύγχρονη τέχνη- ζωγραφική-μουσική, θρησκευτικός τουρισμός κ.λπ.), που στην Ελλάδα θα πρέπει να αποτελέσει τον κύριο άξονα της τουριστικής πολιτικής, αφού η ύπαρξη του τεράστιου πολιτιστικού αποθέματος είναι μοναδική. Η επίσκεψη σε συνδυασμό με την εκπαίδευση και τη γνώση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, αποτελεί διαχρονικά τον βασικό μας πρεσβευτή σε όλο τον κόσμο.
– ο θαλάσσιος τουρισμός (θεματικές κρουαζιέρες μικρής κλίμακας, ιστιοπλοΐα, yachting, καταδύσεις αναψυχής, θαλάσσιο σκι, θαλάσσιο αλεξίπτωτο, ιστιοσανίδα, κολύμβηση, θαλάσσιο έλκηθρο, αλιευτικός τουρισμός κ.λπ.), σε μια χώρα με 16.000 χλμ. ακτογραμμής και πάνω από 2.500 νησιά, που αποτελούν ισχυρότατο «κεφάλαιο» για την ανάπτυξή του.
– ο τουρισμός υπαίθρου (αγροτουρισμός, οινοτουρισμός, φυσιολατρικός τουρισμός, περιπατητικός-περιηγητικός τουρισμός, τουρισμός παρατήρησης, οικοτουρισμός, γεωτουρισμός), που αναπτύσσεται κοντά στην φύση για να δώσει στον ταξιδιώτη την ευχαρίστηση να βιώσει την αγροτική και φυσική ζωή και τις ασχολίες της μέσα σε αγροκτήματα ή να παρατηρήσει την φύση περπατώντας και παρατηρώντας την χλωρίδα και την πανίδα
– ο τουρισμός περιπέτειας (κανόε– καγιάκ, rafting, ορειβασία, αναρρίχηση, ποδήλατο βουνού, αλεξίπτωτο πλαγιάς, ποδηλασία πόλης, ιππασία, κ.λπ.), που αναπτύσσεται για την ικανοποίηση της ανάγκης αναψυχής κοντά στο φυσικό περιβάλλον, δηλαδή σε λίμνες ποτάμια, παράκτιες, παρόχθιες, ορεινές, ημι-ορεινές, αστικές και ημι-αστικές περιοχές, καθώς και για την ανάγκη ήπιας άθλησης και περιπέτειας μέσα στη φύση.
– ο αθλητικός τουρισμός που αναπτύσσεται διεθνώς για να εξυπηρετήσει επαγγελματικές αθλητικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων των αθλητικών αγώνων και διοργανώσεων επαγγελματικών ομάδων ή αθλητών και φιλάθλων. Η Ελλάδα με πλούσια αθλητική ιστορία και παρελθόν που δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί ούτε και μετά τους πολυδάπανους Ο.Α του 2004, θα πρέπει να επιδιώξει την άμεση προσαρμογή των υφιστάμενων αθλητικών υποδομών της, στη νέα στρατηγική τουριστικής ανάπτυξης και να προσανατολιστεί στον αθλητικό τουρισμό, με πολιτιστικό-πνευματικό κέντρο την Αρχαία Ολυμπία και αποφεύγοντας τις «φαραωνικές» διοργανώσεις και εκδηλώσεις.
– ο γαστρονομικός τουρισμός (οριζόντια ειδική μορφή) που ενθαρρύνει τη συμμετοχή του επισκέπτη σε εμπειρίες που συνδέονται με την τοπική κουζίνα και την ανάδειξη της ιδιαίτερης ταυτότητας συγκεκριμένων προορισμών (γαστρονομικές διαδρομές, γευσιγνωσία, πιστοποίηση και ενσωμάτωση της τοπικής κουζίνας στην τουριστική προσφορά, γαστρονομικά επιμορφωτικά προγράμματα, διασύνδεση με τη γεωργική παραγωγή, την παραγωγή βιολογικών προϊόντων, προϊόντων ΠΟΠ/ΠΓΕ κ.λ.π). Οι επισκέπτες με σκοπό την απόλαυση της γαστρονομίας συνεχώς αυξάνονται διεθνώς ενώ η πολυποίκιλη κουζίνα μας έχει σημαντική θέση στη διεθνή κουζίνα, σχετιζόμενη με σημαντικά ποιοτικά χαρακτηριστικά υγείας και μακροζωίας.
– ο τουρισμός υγείας και ευεξίας που στοχεύει στη δημιουργία αναζωογόνησης και χαλάρωσης σε σωματικό, πνευματικό και ψυχικό επίπεδο (π.χ. ιαματικός τουρισμός – θερμαλισμός, θαλασσοθεραπεία, υποδομές εξυπηρέτησης ΑμΕΑ κ.λπ.).
– ο τουρισμός ξεκούρασης του Σαββατοκύριακου (city break ή του long week end) που πρέπει αρχικά να στοχεύσει στην ανάδειξη των δύο μεγαλυτερων πόλεων της χώρας (Αθήνα και Θεσσαλονίκη) και μετέπειτα να επεκταθεί και σε μικρότερες πόλεις που είναι ξεχωριστές σε ομορφιά, προβάλλοντας την αστική ιδιαιτερότητά τους και προσελκύοντας επισκέπτες σε ετήσια βάση, δίδοντας παράλληλα ιδιαίτερη έμφαση στις κατά τόπους γιορτές, φεστιβάλ, διοργανώσεις και στην ήπια τουριστική ανάπτυξη σε ολόκληρη τη χώρα (π.χ Αλεξανδρούπολη, Ξάνθη, Καβάλα, Βέροια, Ναόυσα, Ιωάννινα, Φλώρινα, Καστοριά, Καρδίτσα, Ναύπακτος, Γαλαξίδι, Ναύπλιο, Καλαμάτα).
– ο συνεδριακός τουρισμός που αφορά στην παρακολούθηση συνεδρίων, εκθέσεων, επιστημονικών εκδηλώσεων κ.λπ. και σχετίζεται με τη διαθεσιμότητα των απαραίτητων υποδομών και υπηρεσιών, όπως αμφιθεάτρων, εκθεσιακών χώρων, μεγάλων καταλυμάτων, υπηρεσιών εστίασης, υπηρεσιών γραμματειακής υποστήριξης και διερμηνείας. Κρίσιμος παράγοντας για την προσέλκυση επισκεπτών είναι η εύκολη πρόσβαση στον τόπο πραγματοποίησης ενός συνεδρίου ή έκθεσης. Στην Ελλάδα σήμερα, λειτουργούν αυτοτελή συνεδριακά κέντρα, εγκαταστάσεις και υποδομές που θα μπορούσαν να σητρίξουν την ανάπτυξη του συνεδριακού τουρισμού σε σημαντικά αστικά ή αναπτυγμένα παραθεριστικά κέντρα (π.χ Αθήνα, Θεσσαλονίκη ,Ρόδο, Κρήτη , Κέρκυρα, Χαλκιδική ). Ο συνδυασμός της μορφής αυτής με άλλες μορφές τουρισμού (λ.χ. αθλητικός, γαστρονομικός πολιτιστικός τουρισμός), μπορεί να αποτελέσει ισχυρή βάση ανάκαμψης της τουριστικής κίνησης και των εσόδων, ιδιαίτερα στην περίπτωση της Αθήνας .
Η δημιουργία νέων μαζικών εγκαταστάσεων ειδικής τουριστικής υποδομής, ιδιαίτερα επιβαρυντικών στο περιβάλλον, (όπως λ.χ. χιονοδρομικά κέντρα, γήπεδα γκολφ, αυτοκινητοδρόμια, μαρίνες, οργανωμένοι υποδοχείς τουριστικών δραστηριοτήτων κ.λπ.), θα πρέπει να περιορίζεται με βάση τη συνολική νέα αναπτυξιακή κατεύθυνση και την εφαρμογή αντικειμενικά μετρήσιμων αναπτυξιακών δεικτών και κριτηρίων κοινωνικής ανταπόδοσης. Αντίστοιχοι περιορισμοί πρέπει να προβλεφθούν και σε ειδικές επενδύσεις που αφορούν στην μαζική ανάπτυξη και εμπορική εκμετάλλευση τουριστικών κατοικιών, σύνθετων τουριστικών καταλυμάτων, αιγιαλών, παραλιών και παραποτάμιων και παραλίμνιων περιοχών, περιβαλλοντικά προστατευόμενων περιοχών και περιοχών υψηλής περιβαλλοντικής και αισθητικής αξίας.
Στόχος είναι να δίνεται προτεραιότητα σε μικρές δημόσιες υποδομές στήριξης της τουριστικής δραστηριότητας, με περιορισμένες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, περισσότερο συμβατές με το χαρακτήρα των περιοχών και των προορισμών και πάντοτε σε συνάρτηση με τη φέρουσα ικανότητα των προορισμών αυτών και τη στρατηγική της ήπιας τουριστικής ανάπτυξης που συνδέεται αρμονικά με το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον (π.χ. προτεραιότητα σε αγκυροβόλια και μικρά καταφύγια αντί για μαρίνες, σε αξιοποίηση και ανάδειξη παραδοσιακών οικισμών, στην ανάδειξη περιοχών ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, στη συλλογική αξιοποίηση ειδικών κατηγοριών δημόσιων τουριστικών ακινήτων όπως οι ιαματικές πηγές και τα υδροθεραπευτήρια, στη δημιουργία, σήμανση και πιστοποίηση φυσικών, πολιτισμικών, ιστορικών, γεωφυσικών και εν γένει θεματικών διαδρομών, στη διασύνδεση του προϊόντος και των παρεχόμενων υπηρεσιών με τη γεωργική δραστηριότητα κ.ο.κ).
Ο παραπάνω στόχος, είναι σκόπιμο να εξυπηρετείται όχι μόνο από τις ήπιες και φιλικές προς το περιβάλλον τουριστικές υποδομές, αλλά και από αντίστοιχες μικρές, συμπληρωματικές, επιχειρηματικές ή γεωργικές, δραστηριότητες που θα συμβάλλουν στη ολοκληρωμένη κοινωνικο-οικονομική ανάπτυξη του προορισμού.
Η ήπια ανάπτυξη και στήριξη των ειδικών και εναλλακτικών αυτών μορφών τουρισμού, καθώς και των υποδομών και δραστηριοτήτων που τις πλαισιώνουν, αποτελεί τη μόνη εφικτή στρατηγική επιλογή, ώστε να επιτευχθεί η σταδιακή μετατόπιση του μαζικού χαρακτήρα της υφιστάμενης τουριστικής προσφοράς προς την κατεύθυνση του εμπλουτισμού και της διαφοροποίησης της ζήτησης, στη βάση ανάπτυξης κατά το δυνατόν εξατομικευμένων τουριστικών εμπειριών που θα αναδεικνύουν τον πλούτο και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των προορισμών, θα σέβονται τη μοναδικότητα του επισκέπτη και θα αποφέρουν πολλαπλά, οικονομικά και κοινωνικά οφέλη.
Επιπλέον, η διαφοροποίηση της τουριστικής εμπειρίας και ο εμπλουτισμός των χαρακτηριστικών του προσφερόμενου προϊόντος, θα συμβάλλει αποτελεσματικά στην ανάδειξη νέων, σχετικά άγνωστων, προορισμών στη χώρα μας, στη διείσδυση σε νέες διεθνείς αγορές, στην προσέλκυση νέων ομάδων επισκεπτών, στη μείωση της εξάρτησης από τους διεθνείς Tour Operators και στην άμβλυνση της έντονης εποχικότητας της τουριστικής ζήτησης.
6. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΜΙΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗΣ
Η συνολική αναπτυξιακή προσπάθεια για τον Τουρισμό, απαιτεί επίσης, τον επανασχεδιασμό της επικοινωνιακής στρατηγικής τουριστικής προβολής και προώθησης της Χώρας ως τουριστικού προορισμού.
Ο επανασχεδιασμός αυτός, οφείλει σταδιακά να μετατοπίζει μερικώς το βάρος της διεθνούς τουριστικής ταυτότητας της Χώρας, από έναν προορισμό μαζικού καλοκαιρινού τουρισμού για ήλιο και θάλασσα (που όμως έχει εξαντλήσει τους φυσικούς και κοινωνικούς πόρους), προς την κατεύθυνση ενός προορισμού που προσφέρει διαφοροποιημένες εμπειρίες σε κάθε εποχή του χρόνου, πολλαπλές εναλλακτικές επιλογές και μεγάλη ποικιλομορφία προϊόντων.
Για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι απαραίτητη η εκπόνηση και υλοποίηση ενός Ολοκληρωμένου Σχεδίου Προώθησης και Προβολής (ΟΣΠΠ), πενταετούς διάρκειας, ώστε τα διακριτικά χαρακτηριστικά της διεθνούς ελληνικής τουριστικής ταυτότητας να παραμένουν αναγνωρίσιμα και να μην γίνονται αντικείμενο μικροπολιτικής εκμετάλλευσης. Το ΟΣΠΠ θα εκπονείται από τις καθ’ ύλην αρμόδιες υπηρεσίες, με την κατάλληλη συμβουλευτική υποστήριξη επιστημονικών ομάδων των Πανεπιστημιακών τμημάτων Τουρισμού (ΑΕΙ, ΑΤΕΙ) και των κοινωνικών εταίρων, σε συνάφεια με τις ειδικότερες απαιτήσεις και ανάγκες προβολής και προώθησης των προορισμών που περιλαμβάνονται στα Περιφερειακά Σχέδια Τουριστικής Ανάπτυξης (ΠΕ.Σ.Ο.Τ.Α.).
Το ΟΣΠΠ θα ενσωματώνεται ως ειδική, διακριτή ενότητα στο Εθνικό Σχέδιο Τουριστικής Ανάπτυξης (Ε.Σ.Τ.Α.), της παραγράφου Δ.2.2 ανωτέρω και θα ακολουθεί τις διαδικασίες έγκρισης και αναθεώρησης του τελευταίου.
Βασικά συστατικά και δομικά στοιχεία της νέας αυτής στρατηγικής τουριστικής προώθησης και προβολής είναι:
i. Η διάγνωση της υφιστάμενης κατάστασης του ελληνικού τουριστικού προϊόντος και η αξιοποίηση σχετικών μελετών και ερευνών αγοράς, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.
ii. Η ανάπτυξη προϊοντικών στρατηγικών επικοινωνίας με βάση τη δημιουργία ολοκληρωμένων τουριστικών εμπειριών ανά θεματικό κλάδο, γεωγραφική Περιφέρεια και προορισμό.
iii. Η επανεξέταση και ανακατεύθυνση του τρόπου της προώθησης και προβολής του ελληνικού τουρισμού προς εναλλακτικά κανάλια διεθνούς διανομής του προϊόντος.
iv. Η ανάπτυξη εθελοντικών δομών προβολής και επικοινωνίας της χώρας και η στήριξη τους από ένα Κεντρικό Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας.
v. Η αναβάθμιση του διαδικτυακού κόμβου εισόδου στη χώρα (www.visitgreece.gr), σε ένα σύγχρονο ενιαίο ολοκληρωμένο σύστημα σχεδιασμού και υλοποίησης ταξιδιών και διαχείρισης κρατήσεων, ανάλογο των ανταγωνιστών μας, με την παροχή ειδικών πληροφοριακών εργαλείων και δυνατοτήτων για την εξατομικευμένη προβολή των τουριστικών πλεονεκτημάτων και παροχών όλων των τουριστικών προορισμών της χώρας και την υποστήριξη των δραστηριοτήτων των επιχειρήσεων κάθε τουριστικού προορισμού.
vi. Η καλλιέργεια κουλτούρας χρήσης και αξιοποίησης ηλεκτρονικών εργαλείων και εφαρμογών διαχείρισης ηλεκτρονικής πληροφορίας (ψηφιακές περιηγήσεις , εφαρμογές κινητών για τουριστικές πληροφορίες κ.λπ.).
vii. Η θέσπιση ποσοτικοποιημένων στόχων της τουριστικής προώθησης και προβολής, ανάπτυξη μεθοδολογίας αντικειμενικής αξιολόγησης των αποτελεσμάτων της καμπάνιας επικοινωνίας σε ετήσια βάση και ανάληψη διορθωτικών κινήσεων, όπου αυτό απαιτείται
viii. Η εκπόνηση, εφαρμογή και ενεργοποίηση ενός Προγράμματος Διαχείρισης Κρίσεων στον Τουρισμό με τη συμμετοχή εξειδικευμένων στελεχών των συναρμόδιων φορέων, στο οποίο θα εξειδικεύονται οι πιθανοί κίνδυνοι, καθώς και οι στρατηγικές επικοινωνιακής διαχείρισης ενδεχόμενων κρίσεων.
7. ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ
Η τουριστική ανάπτυξη από τη σκοπιά της Αριστεράς οφείλει να έχει ανθρωποκεντρικό πρόσημο. Για τον ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ, τα μεγέθη που αφορούν στην κοινωνική ευημερία και στην πρόοδο του τουρισμού στην Ελλάδα δεν έχουν μόνο ποσοτικές μεταβλητές, αλλά και ποιοτικές. Έτσι, αφετηρία κάθε συζήτησης για την πραγματική τουριστική ανάπτυξη είναι η προστασία του ανθρώπινου παράγοντα και του εργατικού δυναμικού.
Η μνημονιακή πολιτική που εφαρμόζεται από το 2010, έχει συστηματικά στοχεύσει στην αναδιανομή του πλούτου προς όφελος της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου, στην αποδιάρθρωση του κοινωνικού ιστού και του θεσμικού πλαισίου και έχει ως πυρήνα το στόχο της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και τη κατεδάφιση των μισθών.
Η ανεργία επί του συνόλου του πληθυσμού (κοντά στο 25%) και ειδικότερα στους νέους (κοντά στο 55%) αγγίζει πρωτοφανή επίπεδα και αυξάνεται με τραγικά προοδευτικούς ρυθμούς. Ωστόσο, το πεδίο των εργασιακών σχέσεων, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί από τις υπάρχουσες πολιτικές και οικονομικές ελίτ, παρουσιάζει διαφοροποιήσεις τέτοιες που επιταχύνουν τη μετάβαση σε έναν νέο «εργασιακό Μεσαίωνα». Φαινόμενα όπως η ελαστικοποίηση της εργασίας (ημιαπασχόληση, εκ περιτροπής εργασία, αδήλωτη εργασία, εποχική εργασία), η κατάργηση της ΕΣΣΕ και η μείωση του κατώτατου μισθού, το καθεστώς της εφεδρείας και η αντικατάσταση των κλαδικών και συλλογικών συμβάσεων με επιχειρησιακές και ατομικές, η απελευθέρωση των απολύσεων δυσχεραίνουν την κατάσταση επιπλέον στο κοινωνικό επίπεδο.
Ιδιαίτερα στον τουρισμό, οι εργασιακές σχέσεις δικαιολογούν τον συχνά αποδιδόμενο τίτλο «γαλέρα». Η διαρκής συρρίκνωση της τουριστικής περιόδου ευνοούν τους εργαζόμενους «μιας χρήσης» ˙ οι πρόσφατες μειώσεις μισθών στους ξενοδοχοϋπάλληλους αποτελούν έναν πρώτο μόλις, προσωρινό σταθμό σε μια πορεία διαρκών περικοπών, ως επικαλούμενο μέσο καταπολέμησης της ύφεσης ˙ καλλιεργείται η αντίληψη του τουρισμού ως «ανάχωμα στην ανεργία» (που ξεφεύγει από τα όρια των τουριστικών καταλυμάτων και εκτείνεται και σε άλλους κλάδους π.χ. εστίαση) ˙ η αδήλωτη εργασία υπερβαίνει το 50% (σύμφωνα με ελέγχους του ΣΕΠΕ). Σημειώνεται, επίσης, ότι ο ουσιαστικός αποκλεισμός των εργαζόμενων στον τουρισμό από το επίδομα ανεργίας, λόγω άτοπων κριτηρίων που απορρέουν από την εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος, δυσχεραίνει περαιτέρω τα εισοδηματικά όρια για δεκάδες χιλιάδες οικογένειες και τις τουριστικές περιοχές. Τέλος, η εκ των πραγμάτων απελευθέρωση επαγγελμάτων (για παράδειγμα, των ξεναγών) ευνοεί την κινητικότητα εργαζόμενων από το εξωτερικό με μειωμένο το εργατικό κόστος, ενώ η διάλυση των παραγωγικών σχολών (όπως ο ΟΤΕΚ) έχει άμεσες επιπτώσεις στις προοπτικές του εργατικού δυναμικού στον τουρισμό – ως αποτέλεσμα και των δύο, υποβαθμίζονται, όχι μόνο τα εργασιακά δικαιώματα, αλλά και οι παρεχόμενες υπηρεσίες και το ίδιο το τουριστικό προϊόν.
Όλες μας οι προσπάθειες οφείλουν να συντείνουν στο στόχο της πλήρους, σταθερής και ποιοτικής απασχόλησης. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε τάση ελαστικοποίησης της εργασίας προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου, θα βρίσκει μια πραγματική κυβέρνηση της Αριστεράς αντίθετη και η τελευταία, θα πρέπει να καταβάλλει κάθε προσπάθεια για την εξάλειψη φαινομένων που αποσκοπούν αποκλειστικά στη μείωση του εργατικού κόστους και να απορρίψει την φιλελεύθερη/νεοφιλελεύθερη επικαιροποίηση και «μοντερνοποίηση» των εργασιακών σχέσεων, επικαλούμενη διαρκώς μία.
Σε αυτή τη διαδικασία, κομβικό ρόλο θα παίξει η θωράκιση και αναβάθμιση των ελεγκτικών μηχανισμών, οι οποίοι αδυνατούν να αναχαιτίσουν αποτελεσματικά τις εκμεταλλευτικές σχέσεις που επικρατούν στον τουρισμό, σε συνδυασμό με μία σειρά μέτρων, τα οποία θα αποτελέσουν μοχλό τόνωσης της πραγματικής οικονομίας, μέσω της αύξησης της αγοραστικής δύναμης, οδηγώντας στην κοινωνική ευημερία με την ουσιαστική συμμετοχή όλων των παραγωγικών δυνάμεων της Χώρας.
Στο πλαίσιο αυτό προτείνεται:
i. Η ακύρωση των αντιλαϊκών και αντεργατικών νόμων, η αποκατάσταση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΣΣΕ) και των συλλογικών συμβάσεων, η επαναφορά του κατώτατου μισθού και των συνδεόμενων με αυτόν, επιδομάτων, στα προηγούμενα επίπεδα.
ii. Η επαναφορά του επιδόματος ανεργίας στα προηγούμενα επίπεδα, Η άμεση χρονική επιμήκυνση της χορήγησής του σε δύο χρόνια, με ταυτόχρονη διεύρυνση των δικαιούχων καταβολής του στους αυτοαπασχολούμενους ιδιοκτήτες πολύ μικρών επιχειρήσεων, οι οποίοι κλείνουν τις επιχειρήσεις τους, χάνουν την επαγγελματική τους δραστηριότητα και καταδικάζονται στην ανεργία και στη μαύρη εργασία. Κεντρική προσπάθεια της κυβέρνησης της Αριστεράς θα είναι η ταχεία μείωση της ανεργίας μέσα από μια πολιτική προοδευτικής ανασυγκρότησης της οικονομίας και με στόχο την πλήρη σταθερή και ποιοτική απασχόληση.
iii. Η λήψη δέσμης μέτρων αναβάθμισης και κατοχύρωσης των εργασιακών σχέσεων των υπαλλήλων του δημοσίου τομέα και της αυτοδιοίκησης, με την εμπέδωση κλίματος ασφάλειας των εργαζομένων, την ανάκληση των αποφάσεων διαθεσιμότητας ή απολύσεων των υπαλλήλων (εκτός των περιπτώσεων βαρέων πειθαρχικών και ποινικών παραπτωμάτων, τα οποία επισύρουν την ποινή της απόλυσης κατά το πειθαρχικό δίκαιο), την απομάκρυνση των εστιών διαφθοράς και διαπλοκής από το δημόσιο τομέα, (υψηλόβαθμοι διορισμένοι, ειδικοί σύμβουλοι κ.λπ.), την ουσιαστική καταπολέμηση των πελατειακών σχέσεων, την αποπολιτικοποίηση-αποκομματικοποίηση των προαγωγών, την απομάκρυνση των εστιών διαφθοράς – διαπλοκής κ.λπ..
iv. Η θέσπιση αυτεπάγγελτης εισαγγελικής δίωξης και ποινή φυλάκισης για τους υπεύθυνους των τουριστικών επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν παράνομη μαύρη εργασία, απασχολούν ανασφάλιστους εργαζόμενους ή/και εισφοροδιαφεύγουν. Νέες αυστηρές κυρώσεις για τους εργοδότες που παραβιάζουν συλλογικές συμβάσεις, ωράρια και συνδικαλιστικά δικαιώματα.
v. Ο εξορθολογισμός των όρων πρακτικής άσκησης των σπουδαστών ξένων τουριστικών σχολών σε ελληνικές τουριστικές επιχειρήσεις, με παράλληλο αυστηρό έλεγχο των συνθηκών εργασίας και της τήρησης των συμφωνημένων όρων αμοιβής τους.
vi. Η άμεση ανασυγκρότηση, αναβάθμιση και αποτελεσματική ενεργοποίηση του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας, με στόχο να περιοριστούν δραστικά οι παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας.
vii. Η άμεση επανασύσταση, ανασυγκρότηση και αναβάθμιση των Οργανισμών Εργατικής Κατοικίας και Εργατικής Εστίας.
viii. Η δημιουργία Μητρώου Εργαζομένων των Τουριστικών Επιχειρήσεων, στο οποίο καταγράφονται όλοι οι εργαζόμενοι ή ενδιαφερόμενοι να εργαστούν στον τουρισμό, με τα προσόντα τους (σπουδές, εμπειρία, επιμόρφωση, κατάρτιση κ.λπ.), με παράλληλη υποχρέωση ποσόστωσης της απασχόλησης τουριστικών επιχειρήσεων από υπαλλήλους που είναι εγγεγραμμένοι στο Μητρώο.
ix. Η ένταξη επαγγελμάτων που συνδέονται με τον τουρισμό (οδηγοί τουριστικών λεωφορείων, αχθοφόροι, σερβιτόροι κ.λπ.) στο καθεστώς βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων.
x. Η κατάργηση της απορρύθμισης του επαγγέλματος του ξεναγού και άσκησή του αποκλειστικά από διπλωματούχους, επαγγελματίες ξεναγούς.
xi. Η ασφαλιστική κάλυψη των εποχικά εργαζόμενων στον τουρισμό για όλο το χρόνο.
xii. Η επέκταση των αρμοδιοτήτων του υφιστάμενου Γραφείου Διασύνδεσης του Οργανισμού Τουριστικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΟΤΕΚ) και η αναβάθμισή του σχετικού δικτύου, με σκοπό την εξυπηρέτηση του συνόλου των εργαζομένων του τουριστικού και επισιτιστικού κλάδου, σε ολόκληρη τη Χώρα.
xiii. Η αναβάθμιση των όρων λειτουργίας του συνδικαλιστικού κινήματος, με κύριους στόχους, τον ουσιαστικό εκδημοκρατισμό του, την αυξημένη, μαζική συμμετοχή, τον πλουραλισμό των απόψεων, την εφαρμογή αρχών διαφάνειας και λογοδοσίας, την αυτονόμησή της εκπροσώπησης από το κράτος, τον απεγκλωβισμό του κινήματος από πάσης φύσεως κομματικές και πελατειακές εξαρτήσεις κ.λπ., προκειμένου η διαπραγματευτική δύναμη των φορέων αυτών να καταστεί ουσιαστική για την αντιμετώπιση επιθετικών πολιτικών παραβίασης ή κατάργησης εργασιακών δικαιωμάτων και κεκτημένων, από την πλευρά των εργοδοτών.
8. ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ
Η τουριστική εκπαίδευση και κατάρτιση στην Ελλάδα, υλοποιείται τόσο σε δευτεροβάθμιο (ΕΠΑΣ και ΕΠΑΛ) όσο και σε τριτοβάθμιο επίπεδο (ΑΕΙ, ΑΤΕΙ και ΑΣΤΕ) είτε από το δημόσιο (Υπουργείο Παιδείας, Οργανισμός Τουριστικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης – Ο.Τ.Ε.Κ., Ο.Α.Ε.Δ.) είτε από τον ιδιωτικό τομέα (ιδιωτικά ΙΕΚ).
Πάγιος στόχος της τουριστικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, ήταν και παραμένει, η παραγωγή αποφοίτων με εξειδικευμένες γνώσεις και κατάλληλες δεξιότητες, που θα τους βοηθήσουν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στις σύγχρονες απαιτήσεις του τουριστικού και επισιτιστικού κλάδου και να συμβάλλουν αποτελεσματικά στην προσπάθεια βελτίωσης της ποιότητας παρεχόμενων τουριστικών υπηρεσιών. Ιδιαίτερο ρόλο στην προσπάθεια αυτή κλήθηκε από την ελληνική πολιτεία να διαδραματίσει ο Οργανισμός Τουριστικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (Ο.Τ.ΕΚ.).
Ο Ο.Τ.Ε.Κ., συστήθηκε με το ν.3105/2003, υποκαθιστώντας τις πρώην Σχολές Τουριστικών Επαγγελμάτων (Σ.Τ.Ε.), προκειμένου να διαδραματίσει το ρόλο του κύριου φορέα ολοκληρωμένης τουριστικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης της Χώρας, με προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης που δίνουν έμφαση στην πρακτική άσκηση, τη μαθητεία, την καινοτομία, τα εργαστηριακά μαθήματα σε πραγματικές συνθήκες ή σε συνθήκες προσομοίωσης της επιχειρησιακής λειτουργίας, παράγοντας με αυτόν τον τρόπο στελέχη και υπαλλήλους υψηλού και εξειδικευμένου επιπέδου επαγγελματικών σπουδών, τα οποία, κατά τεκμήριο, προσλαμβάνονται, σχεδόν στο σύνολό τους, από τις τουριστικές επιχειρήσεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Ωστόσο, οι διαχρονικά ασκούμενες πολιτικές στην Ελλάδα, φρόντισαν συστηματικά να αποδομήσουν τη σημασία και το ρόλο του συγκεκριμένου οργανισμού. Και σε αυτόν τον τομέα τα παραδοσιακά προβλήματα μίας πελατειοκεντρικής διοίκησης με έντονα κομματικά χαρακτηριστικά, δεν επέτρεψαν την ορθολογική και αποδοτική λειτουργία του Ο.Τ.Ε.Κ., ο οποίος δεν μπόρεσε να μετεξελιχθεί σε έναν σύγχρονο, οικονομικά και διοικητικά, αυτοτελή οργανισμό, προκειμένου να διαδραματίσει το σύγχρονο ρόλο του κύριου φορέα σχεδιασμού και υλοποίησης της επαγγελματικής τουριστικής εκπαίδευσης και κατάρτισης της Χώρας, αξιοποιώντας τις ιδιαίτερα σημαντικής αξίας, αλλά πλέον, υποβαθμισμένες δομές του.
Ως οριστικό χτύπημα, στο πλαίσιο της μνημονιακής αναδιάρθρωσης της δημόσιας διοίκησης, με το άρθρο 4 του ν. 4109/2013 του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, καταργήθηκε ο Ο.Τ.Ε.Κ., του οποίου πλέον το ρόλο και τις αρμοδιότητες ανέλαβε το Υπουργείο Τουρισμού.
Πρόκειται σαφώς για μία δυσμενή για την επαγγελματική τουριστική εκπαίδευση εξέλιξη, αφού σκοπεύει να εντάξει το σύνολο των αρμοδιοτήτων τουριστικής εκπαίδευσης και κατάρτισης σε μία οργανική δομή του Υ.Π.Ο.Τ., η οποία εξ’ ορισμού δεν δύναται να ανταποκριθεί στο τιτάνιο έργο σχεδιασμού και υλοποίησής της, καθώς και της διαχείρισης των εκπαιδευτικών υποδομών του Ο.Τ.Ε.Κ..
Προφανώς, απώτερος, αλλά όχι και μακρινός στόχος, είναι να εκχωρηθεί η αρμοδιότητα της επαγγελματικής τουριστικής εκπαίδευσης και κατάρτισης εξ’ ολοκλήρου στον ιδιωτικό τομέα, οι συναφείς επιχειρήσεις του οποίου (ιδιωτικά ΙΕΚ, ΚΕΚ ιδιωτικά πανεπιστήμια) θα κάνουν ακόμη και χρήση των δημόσιων υποδομών του Ο.Τ.Ε.Κ..
Στο παραπάνω πλαίσιο, αποτελεί άμεση αναγκαιότητα η ανάκληση των ρυθμίσεων που προωθούνται και η άμεση λήψη μέτρων που θα συμβάλλουν στην ουσιαστική αποκατάσταση και περαιτέρω αναβάθμιση του ρόλου της τουριστικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, προκειμένου αυτή να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις.
Συγκεκριμένα προτείνεται:
i. Η άμεση επανασυγκρότηση του Οργανισμού Τουριστικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (Ο.Τ.Ε.Κ.).
ii. Η σταθερή εκπροσώπηση στη διοίκηση του Οργανισμού των εργοδοτών και των εργαζομένων στον τουρισμό.
iii. Η συμμετοχή των εργοδοτικών και επαγγελματικών οργανώσεων στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των προγραμμάτων.
iv. Η ουσιαστική συνεργασία του Οργανισμού με το Τουριστικό Επιμελητήριο, για την προώθηση και υλοποίηση ειδικών προγραμμάτων.
v. Η αναβάθμιση της σημασίας και του περιεχομένου της πρακτικής άσκησης ανά ειδικότητα.
vi. Ο εκσυγχρονισμός των μητρώων εκπαιδευτών και εποπτών.
vii. Η αλλαγή του τρόπου εισαγωγής των μαθητών στις δευτεροβάθμιες σχολές και στα ΙΕΚ με εφαρμογή, μεταξύ άλλων και του κριτηρίου της εντοπιότητας.
viii. Η γεωγραφική ανακατανομή των Σχολών του Ο.Τ.Ε.Κ. (που υπακούει ακόμα σε ένα σχέδιο του 1960), προσαρμοσμένη στις ανάγκες του σήμερα.
ix. Η υποκατάσταση των μη βιώσιμων και αποδοτικών εκπαιδευτικών υποδομών με άλλες λιγότερο «κοστοβόρες».
x. Η ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου δικτύου γραφείων διασύνδεσης με την αγορά εργασίας σε όλη τη Χώρα.
9. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ.
Από το 1914, η διοικητική οργάνωση του τουρισμού έχει υποστεί, συμπεριλαμβανομένης και της πρόσφατης επανίδρυσης του Υπουργείου Τουρισμού (ΥΠΟΤ), 23 σημαντικές δομικές αλλαγές. Τα τελευταία 20 χρόνια έχουν τοποθετηθεί πάνω από 45 πρόσωπα σε υπουργικές και υψηλόβαθμες διοικητικές θέσεις με σκοπό τη χάραξη της τουριστικής πολιτικής. Αρκετές φορές, ο τουρισμός, είτε σαν Γενική Γραμματεία είτε σαν ΕΟΤ, βρέθηκε υπό την εποπτεία του εκάστοτε υπουργού με αρμοδιότητα, άλλοτε την οικονομία και άλλοτε την ανάπτυξη, συγκατοίκησε σε υπουργείο με τη βιομηχανία, το εμπόριο, την ενέργεια και τεχνολογία, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις πορεύθηκε αυτόνομα σαν Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης και σήμερα Τουρισμού. Η μεγαλύτερη αυτόνομη υπουργική διαδρομή του τουρισμού ήταν στο διάστημα από το 2004 έως 2009. Το πλέον πρόσφατο εγχείρημα, ήταν η δομική διασύνδεση του τουρισμού με τον πολιτισμό σε έναν ενιαίο φορέα, πείραμα που αποδείχθηκε παντελώς αποτυχημένο και που υποβάθμισε τραγικά τη θέση των δημόσιων πολιτικών του τουρισμού τα τελευταία 3 χρόνια.
Ταυτόχρονα με τη διοικητική ασυνέχεια, η διοίκηση του τουρισμού υποφέρει από μεγάλη διασπορά και αλληλεπικάλυψη αρμοδιοτήτων, οι οποίες δεν έχουν μέχρι σήμερα αποσαφηνιστεί και λυθεί, με αποτέλεσμα οι αρμοδιότητες να ασκούνται σε μεγάλο βαθμό παράλληλα, δημιουργώντας σύγχυση και υπερβολική διοικητική και χρονική επιβάρυνση στην εξυπηρέτηση των πολιτών , των επιχειρήσεων αλλά και των ίδιων των εργαζόμενων στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.
Η κατάσταση αυτή, απεικονίζεται με τον πλέον παραστατικό τρόπο στη διοικητική οργάνωση και τα οργανογράμματα των δύο βασικών φορέων του Τουρισμού στην Χώρα, ήτοι του Υπουργείου Τουρισμού (Υ.Π.Ο.Τ.) και του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (Ε.Ο.Τ.).
Το Υ.Π.Ο.Τ. και ο Ε.Ο.Τ., λειτουργούν σήμερα εν πολλοίς, με παράλληλες και ενίοτε επικαλυπτόμενες αρμοδιότητες. Είναι δε ιδιαίτερα χαρακτηριστικό, ότι από το ενιαίο σύνολο διοικητικών αρμοδιοτήτων, ήτοι: νομοθετικές, κανονιστικές, εκτελεστικές, ελεγκτικές, το Υπουργείο Τουρισμού ασκεί σχεδόν αποκλειστικά μόνο τις δύο πρώτες. Όσον αφορά στις εκτελεστικές αρμοδιότητες, αυτές ασκούνται από το Υπουργείο μόνο στον τομέα των επενδύσεων και όσον αφορά τις ελεγκτικές μόνο στη δραστηριότητα των καζίνο (η οποία έχει πλέον μεταβιβαστεί στην Επιτροπή Ελέγχου Παιγνίων, όταν αυτή στελεχωθεί και λειτουργήσει). Κατά τα λοιπά, οι κυριότερες εκτελεστικές και ελεγκτικές αρμοδιότητες του διοικητικού τομέα του τουρισμού, ασκούνται από τον Ε.Ο.Τ..
Παράλληλα, στις οργανωτικές δομές των δύο φορέων λειτουργούν διευθύνσεις και τμήματα με τις αυτές ή συναφείς αρμοδιότητες όπως:

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ Ε.Ο.Τ.
Τμήμα Επιχειρησιακών Προγραμμάτων Τμήμα Προγραμματισμού Τουριστικής Ανάπτυξης
Τμήμα Ειδικών Μορφών Τουρισμού Τμήμα Ανάπτυξης Νέων Μορφών Τουρισμού
Τμήμα Τουριστικών Επενδύσεων Τμήμα Τουριστικών Επενδύσεων και Ενημέρωσης Επενδυτών
Διεύθυνση Χωροταξικού Σχεδιασμού Τμήμα Χωροταξίας και Περιβάλλοντος
Διεύθυνση Τουριστικών Επενδύσεων Διεύθυνση Επενδύσεων και Ανάπτυξης

Από την άλλη πλευρά, η θεσμική και διοικητική οργάνωση του τουρισμού, έχει έναν ιδιαίτερα συγκεντρωτικό χαρακτήρα, ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την ουσιαστική αποκέντρωση αρμοδιοτήτων σε ιδιαίτερα κρίσιμα διοικητικά θέματα, υιοθετώντας για χρόνια και αναπαράγοντας με αυτόν τον τρόπο μία ισχυρή κεντρική, γραφειοκρατική δομή, στο πλαίσιο της οποίας αναδύονται ενίοτε φαινόμενα πελατειακών σχέσεων, διαφθοράς και παραβατικότητας μεταξύ των συναλλασσομένων .
Αυτή η υπερσυγκέντρωση των αρμοδιοτήτων σε κεντρικό επίπεδο, στερεί από τους κεντρικούς φορείς (Υ.Π.Ο.Τ. και Ε.Ο.Τ.) τους υλικούς και ανθρώπινους πόρους και τελικώς, τη δυνατότητα να διαδραματίσουν έναν περισσότερο επιτελικό, εποπτικό και κοινωνικά αναπτυξιακό ρόλο.
Ταυτόχρονα όμως, στερεί και από τους αποκεντρωμένους περιφερειακούς και τοπικούς φορείς τη δυνατότητα να διαδραματίσουν ένα ουσιαστικό αναπτυξιακό ρόλο, βασιζόμενο σε ευρύτερες κοινωνικές συμμαχίες, συμφωνίες και συναινέσεις.
Τέλος, η ευρύτατη, λόγω της οριζόντιας φύσης της τουριστικής δραστηριότητας, διασπορά αρμοδιοτήτων, μεταξύ όλων σχεδόν των Υπουργείων και Οργανισμών, απαιτεί την εισαγωγή νέων αποτελεσματικών δομών συντονισμού της κυβερνητικής δράσης που αφορά στο σχεδιασμό, την ανάπτυξη και εφαρμογή της τουριστικής πολιτικής.
Με το νέο θεσμικό πλαίσιο διοικητικής οργάνωσης που προτείνεται, επιχειρείται να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την αποτελεσματικότερη και ποιοτικότερη οργάνωση, ανάπτυξη και προώθηση του τουρισμού στην Ελλάδα, μέσα από τη δημιουργία δομών μίας σύγχρονης Δημόσιας Διοίκησης που θα υπηρετεί πραγματικά τον πολίτη, θα κατανέμει ορθολογικά τις αρμοδιότητες, θα ασκεί ουσιαστικό αναπτυξιακό ρόλο και θα αποθαρρύνει τις παραβατικές συμπεριφορές από όπου αυτές και εάν προέρχονται.
Επιπρόσθετα, οι σχεδιαζόμενες στρατηγικές τουριστικής ανάπτυξης, είναι αδύνατον να εφαρμοστούν σε ένα διοικητικό και οικονομικό περιβάλλον, όπου θα απουσιάζουν ή θα υπολειτουργούν, βασικοί μηχανισμοί στήριξης των αναπτυξιακών κατευθύνσεων, σε κρίσιμους για το τουριστικό προϊόν τομείς, όπως οι μεταφορές, η διαμονή, η εστίαση, η υγεία και ασφάλεια των επισκεπτών κ.λπ..
Η αξιοποίηση ουσιαστικών για την τουριστική ανάπτυξη εργαλείων και μηχανισμών, σε συνδυασμό με το ριζικό, πολιτικό ανακαθορισμό της έννοιας της επιχειρηματικότητας, η οποία θα υπηρετεί, όχι μόνο το ιδιωτικό, αλλά και το γενικότερο οικονομικό, κοινωνικό και εν τέλει, δημόσιο συμφέρον, αποτελούν βασικά στοιχεία συγκρότησης μιας συνεκτικής και κοινωνικά αποτελεσματικής στρατηγικής της τουριστικής ανάπτυξης.
Στο παραπάνω πλαίσιο, προτείνεται:
9.1. Από διοικητική – οργανωτική άποψη:
i. Άρση των αλληλεπικαλύψεων και ουσιαστική αναβάθμιση των οργανωτικών δομών και αρμοδιοτήτων της διοίκησης του τουρισμού, με σκοπό τη δημιουργία ενός ισχυρού Διοικητικού Πλαισίου το οποίο θα επιτρέπει την αρμονική συνεργασία και τον άμεσο συντονισμό μεταξύ των φορέων του τουρισμού σε κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.
ii. Συγκρότηση Κυβερνητικής Επιτροπής Τουριστικής Ανάπτυξης, με τη συμμετοχή των υπουργών Τουρισμού, Οικονομικών, Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Ναυτιλίας και Αιγαίου. Διασφαλίζει την οργανική διασύνδεση και το συντονισμό όλων των κρίσιμων για την τουριστική ανάπτυξη τομέων (περιβάλλον, πολιτισμός, αγροτική ανάπτυξη, ναυτιλία, απασχόληση) και διευκολύνει την αποτελεσματική άσκηση πρωτοβουλιών και την εισαγωγή των απαραίτητων θεσμικών και κανονιστικών ρυθμίσεων, ιδιαίτερα όσον αφορά ζητήματα που εμπίπτουν στη σφαίρα συναρμοδιοτήτων και συχνά αλληλοεπικαλύψεων.
iii. Ριζική αναθεώρηση του σχεδιασμού και της υλοποίησης των ελέγχων της τουριστικής αγοράς. με τη δημιουργία κλιμακίων μεικτού χαρακτήρα, για τη διενέργεια ενιαίων ελέγχων, οργανωμένων σε περιφερειακό επίπεδο, με απώτερο στόχο τον αντικειμενικό και δίκαιο τρόπο λειτουργίας των ελεγκτικών μηχανισμών για τη δημιουργία ενός επιχειρηματικού περιβάλλοντος υγιούς συναγωνισμού και όχι αθέμιτου ανταγωνισμού.
iv. Διατήρηση των αρμοδιοτήτων εποπτείας και ελέγχου λειτουργίας των Καζίνο στη Διεύθυνση Εποπτείας Καζίνο του Υπουργείου Τουρισμού.
v. Ειδική θεσμική θωράκιση του πλαισίου λειτουργίας της Διεύθυνσης Διαφήμισης και Δημοσίων Σχέσεων του ΕΟΤ, ώστε να διασφαλίζεται, αφενός η διαφάνεια και η λογοδοσία αφετέρου η επιστημονική αρτιότητα, η αντικειμενικότητα και η άμεση απόκριση για την υλοποίηση στοχευμένων επικοινωνιακών δράσεων, με υψηλή απόδοση και αντικειμενικά μετρήσιμα αποτελέσματα με δημόσια λειτουργία και προς όφελος του συνόλου των προορισμών της χώρας.
vi. Συνεχής αξιολόγηση της λειτουργίας των υφιστάμενων Γραφείων Εξωτερικού του ΕΟΤ και δρομολόγηση στοχευμένων ,αναγκαίων αλλαγών και αναδιαρθρώσεων ανάλογα με τα αποτελέσματα της αξιολόγησης, τη διεθνή συγκυρία και την εκάστοτε πολιτική στρατηγική.
vii. Στελέχωση των Γραφείων Εξωτερικού με τακτικούς υπαλλήλους αυξημένων τυπικών και ουσιαστικών προσόντων, που θα αναλαμβάνουν καθήκοντα κατόπιν γραπτής εξέτασης και ανοικτής αξιοκρατικής διαδικασίας που θα διενεργείται υπό την εποπτεία του ΕΚΔΔΑ.
viii. Εξορθολογισμός του κόστους των μισθωμάτων όλων των δημοσίων τουριστικών φορέων και οργανισμών και στέγαση των φορέων και των υπηρεσιών τους σε, ει δυνατόν, ενιαίο χώρο (κατά προτεραιότητα σε δημόσιο ακίνητο).
ix. Εξάλειψη των φαινομένων εναρμονισμένων πρακτικών στο χώρο της εγχώριας επιβατικής ναυτιλίας, με ταυτόχρονη εισαγωγή μέτρων μείωσης των επιβατικών ναύλων (π.χ. πάταξη της λαθρεμπορίας καυσίμων, κατάργηση τελών υπέρ τρίτων εξαιρουμένων των τελών υπέρ του ΝΑΤ, κατάργηση των αχθοφορικών δικαιωμάτων κ.λπ.).
x. Στήριξη των δομών πρωτοβάθμιας περίθαλψης σε όλους τους τουριστικούς προορισμούς, μέσω της άμεσης στελέχωσης των δομών αυτών με εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
9.2 Από την πλευρά της θεσμικής δράσης:
i. Αναμόρφωση και ουσιαστική κωδικοποίηση του θεσμικού πλαισίου για την ανάπτυξη ειδικών και εναλλακτικών μορφών τουρισμού (αγροτουρισμός, θαλάσσιος τουρισμός, αθλητικός τουρισμός αναψυχής, πολιτισμικός τουρισμός, γαστρονομία κ.λπ.) και μείωση των συναρμοδιοτήτων και των αλληλεπικαλύψεων, μεταξύ των διοικητικών φορέων.
ii. Καθιέρωση ενός διάδοχου συστήματος ταξινόμησης των ξενοδοχειακών (κύριων) και λοιπών (μη κύριων) τουριστικών καταλυμάτων, με υποχρεωτική εισαγωγή της σε βάθος αξιολόγησης των παρεχόμενων υπηρεσιών και έμφαση στην παρεχόμενη ποιότητα.
iii. Θεσμοθέτηση σημάτων (labeling) ποιότητας τουριστικών διαδρομών, αξιοθέατων και δραστηριοτήτων, δημιουργία μηχανισμών διαπίστευσης, πιστοποίησης, και χορήγησης των σημάτων αυτών, καθώς και δημιουργία μηχανισμού εγκρίσεων και ελέγχων.
iv. Ρητή αναφορά της ήπιας τουριστικής ανάπτυξης και των ειδικών και εναλλακτικών μορφών τουρισμού στους στρατηγικούς θεματικούς στόχους της νέας προγραμματικής περιόδου (Ευρώπη 2014-2020) και αύξηση των πόρων που διατίθενται για τον Τουρισμό σε όλα τα τομεακά και περιφερειακά επιχειρησιακά προγράμματα, καθώς και στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης.
v. Ρητή πρόβλεψη για την άσκηση από το ΥΠΟΤ του συντονισμού και της εποπτείας των συγχρηματοδοτούμενων έργων και δράσεων του τουρισμού, σε όλα τα τομεακά και περιφερειακά επιχειρησιακά προγράμματα, καθώς και στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης.
vi. Θεσμοθέτηση ειδικών όρων αξιοποίησης των δημόσιων τουριστικών ακινήτων, με έμφαση στην προστασία του τουριστικού πόρου, στην προστασία του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος, στη λειτουργική διασύνδεση με την τοπική κοινωνία και οικονομία και στην αύξηση της απασχόλησης.
vii. Ίδρυση ενός σύγχρονου Εθνικού Αερομεταφορέα, ικανού να λειτουργεί αυτόνομα και ανταγωνιστικά στο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον, με κύριους στόχους, την απάλειψη εναρμονισμένων πρακτικών στο χώρο της επιβατικής αεροναυτιλίας, τη δημιουργία αεροπορικών συνδέσεων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό και την ουσιαστική στήριξη της εθνικής στρατηγικής για την τουριστική ανάπτυξη.
viii. Δημιουργία και ενίσχυση ενός λειτουργικού πλασίου αξιοποίησης των Περιφερειακών Αερολιμένων, με τη συμμετοχή της αυτοδιοίκησης και των παραγωγικών συντελεστών συγκεκριμένων τουριστικών προορισμών και την ανάπτυξη διεθνών συνεργασιών με άλλους τουριστικούς προορισμούς και αερομεταφορείς, με κύριους στόχους: τη δημιουργία διασυνοριακών περιφερειακών συνδέσεων, τη διασφάλιση ετήσιας σύνδεσης των προορισμών, τη μείωση των τελών χρήσης των περιφερειακών αεροδρομίων, την προσέλκυση εταιρειών χαμηλού κόστους και την υλοποίηση προγραμμάτων έμμεσης προώθησης και προβολής των προορισμών.

http://www.cretalive.gr/crete/view/h-enallaktikh-protash-tou-suriza-gia-ton-tourismo/82036

Η εναλλακτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τον τουρισμό

Την πρόταση παρουσίασε σε συνέδριο στην Κέρκυρα ο Βουλευτής Ηρακλείου Μιχάλης Κριτσωτάκης

Με την καταγραφή, προς αξιολόγηση, χρήσιμων συμπερασμάτων, θέσεων και προτάσεων από τους άμεσα και έμμεσα εμπλεκόμενους τοπικούς φορείς, ολοκληρώθηκε το τριήμερο για τον Τουρισμό που διοργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ της Κέρκυρας. Στο πλαίσιο του τριημέρου, διοργανώθηκαν πολιτικές εκδηλώσεις στην πόλη της Κέρκυρας, στο βορρά και στο νότο του νησιού, ενώ ομιλητές ήταν τα μέλη του Τμήματος Τουριστικής Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Μιχάλης Κριτσωτάκης και Στέφανος Σαμοΐλης, βουλευτές Ηρακλείου και Κέρκυρας, αντίστοιχα. Παρουσιάζοντας την εναλλακτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την τουριστική ανάπτυξη, ο Μ. Κριτσωτάκης εξέφρασε καταρχάς την άποψη ότι δεν αρκεί από μόνη της η όποια αύξηση του εισερχόμενου τουρισμού ώστε να υπάρχουν οικονομικά και κοινωνικά οφέλη, ούτε ασφαλώς για να επιλύσει τα συσσωρευμένα προβλήματα που παρουσιάζουν οι τουριστικοί προορισμοί ή για να αναβαθμίσει ουσιαστικά το τουριστικό προϊόν της χώρας. Δεν παρέλειψε, μάλιστα, να καταλογίσει ευθύνες στις κυβερνήσεις για τη μνημονιακή πολιτική των τριών τελευταίων ετών, η οποία οδήγησε στη ραγδαία αύξηση της ανεργίας, σε κατακόρυφη πτώση των εισοδημάτων, σε επιθετική φορολογία και, τελικά, στο κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων. Σύμφωνα με τον Μ. Κριτσωτάκη «το Μνημόνιο, σε όλες τις εκδοχές και επικαιροποιήσεις του, βαραίνει πρωτίστως τους εργαζόμενους και τους μικρομεσαίους, δηλαδή τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Ειδικά δε στον τομέα του τουρισμού, η κατάσταση είναι δραματική. Παρά τις διαρκείς εξαγγελίες της κυβέρνησης για “νέα εποχή” στον τουρισμό και τους πανηγυρισμούς για διατήρηση των αφίξεων και τον εσόδων στα ίδια επίπεδα, εν μέσω κρίσης, η πραγματικότητα, που δεν αποτυπώνεται σε “ξερούς” αριθμούς και στοιχεία, είναι άλλη: μείωση των θέσεων εργασίας, μείωση μισθών, μείωση πραγματικού εισοδήματος, κλείσιμο χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων πανελλαδικά, κτλ. Επομένως, το ζήτημα δεν είναι μόνο η “πίτα”, αλλά πως αυτή μοιράζεται. Άδικα και άνισα, θα απαντούσα εγώ». Δίνοντας έμφαση στις επιπτώσεις που επέφερε τις τελευταίες δεκαετίες η εφαρμογή των πολιτικών τουριστικής ανάπτυξης της χώρας, ο Μ. Κριτσωτάκης αναφέρθηκε στην καθιέρωση του “all inclusive”, στην άναρχη και αυθαίρετη δόμηση, στην πλήρη υποβάθμιση των φυσικών, πολιτισμικών και κοινωνικών πόρων, στην αδυναμία συγκρότησης ενός τουριστικά βιώσιμου μεταφορικού δικτύου, στην υψηλή εξάρτηση από συγκεκριμένες αγορές και ολιγοπωλιακές δομές, ενώ την ίδια ώρα οι εργασιακές κατακτήσεις -και στο χώρο του τουρισμού- αποδομούνται και οι εργασιακές σχέσεις απορρυθμίζονται πλήρως. Το συμπέρασμα, στο οποίο έδωσε ιδιαίτερη έμφαση ο Μ. Κριτσωτάκης, είναι ότι απουσιάζει η εθνική στρατηγική για τον τουρισμό, η οποία θα εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και θα είναι κοινωνικά ανταποδοτική. Επιπλέον, τόνισε ότι, σ’ αυτές τις συνθήκες, είναι αναγκαία η εφαρμογή μιας συνεκτικής και προοδευτικής εναλλακτικής στρατηγικής για την τουριστική ανάπτυξη, η οποία: • Θα έχει ολιστικό χαρακτήρα και θα στηρίζει συστηματικά την αναμόρφωση του τουριστικού προϊόντος και της αγοράς, πέρα από την κλασική παραδοσιακή δομή που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. • Θα θέτει τον άνθρωπο και τις ανάγκες του πάνω από τις αγορές και θα αξιολογεί τις παρεμβάσεις όχι απλά με ποσοτικά κριτήρια, αλλά κυρίως, με κριτήρια κοινωνικής ανταποδοτικότητας και ωφέλειας. • Θα προωθεί την οργανική ένταξη του κλάδου της τουριστικής οικονομίας στο συνολικό παραγωγικό σχέδιο ανασυγκρότησης της παραγωγικής βάσης της χώρας. • Θα αποτιμά τις δυνατότητες και θα μεριμνά για την προστασία και βιώσιμη αξιοποίηση των τουριστικών πόρων (φυσικών, κοινωνικών, πολιτισμικών κ.ά.) των τουριστικών προορισμών. Στο σχεδιασμό και την εφαρμογή της στρατηγικής αυτής, οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις του κλάδου καλούνται να διαδραματίσουν έναν πραγματικά ουσιαστικό (και όχι απλά διακοσμητικό – συμπληρωματικό) ρόλο. Έτσι, κεντρική θέση στις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ έχουν: 1. Η ίδρυση ενός Τουριστικού Επιμελητηρίου. 2. Η ίδρυση ενός Ειδικού Ταμείου Τουριστικής Ανάπτυξης ή Τράπεζας Ειδικού Σκοπού. 3. Η αναθεώρηση του υπάρχοντος πλαισίου στον τομέα των αερομεταφορών. 4. Η ενίσχυση της προσβασιμότητας στους τουριστικούς προορισμούς. 5. Η καθιέρωση ενός διάδοχου συστήματος ταξινόμησης των ξενοδοχειακών καταλυμάτων. 6. Η στήριξη και θέσπιση σταθερού μηχανισμού κινήτρων για τη βελτίωση και τον εκσυγχρονισμό των λειτουργικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών των μικρών και πολύ μικρών τουριστικών και συμπληρωματικών προς το προϊόν, επιχειρήσεων. 7. Η ενίσχυση συνεργατικών – συνεταιριστικών επιχειρηματικών σχημάτων. 8. Η ενίσχυση και διεύρυνση των προγραμμάτων Κοινωνικού Τουρισμού. 9. Η εξάλειψη των φαινομένων της αδήλωτης, μαύρης εργασίας και των πολιτικών ελαστικοποίησης της εργασίας. 10. Ο εξορθολογισμός των φορολογικών επιβαρύνσεων των μικρών και πολύ μικρών τουριστικών επιχειρήσεων. 11. Ο επανασχεδιασμός της επικοινωνιακής στρατηγικής προώθησης και προβολής της χώρας ως τουριστικού προορισμού. 12. Η βελτίωση της παρεχόμενης ποιότητας των τουριστικών προϊόντων και υπηρεσιών. 13. Η αναμόρφωση και κωδικοποίηση του θεσμικού πλαισίου για την ανάπτυξη ειδικών και εναλλακτικών μορφών τουρισμού. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ θεωρεί ότι το μέλλον για την οργάνωση της τουριστικής και οικονομικής δραστηριότητας σε μια χώρα αποδεσμευμένη από τα Μνημόνια, στηρίζεται στους εργαζόμενους και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. «Η αποδέσμευση και απεξάρτηση από τα μεγάλα συμφέροντα, που οικοδόμησαν εδώ και δεκαετίες το υφιστάμενο αντιαναπτυξιακό μοντέλο, δημιουργεί νέα καθήκοντα, αλλά και νέες δυνατότητες για τις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας που στοχεύουμε να φέρουμε στο προσκήνιο», κατέληξε ο Μ. Κριτσωτάκης. Στην εξαιρετικά γόνιμη εκδήλωση που διεξήχθη στο Εργατικό Κέντρο, το “παρών” έδωσαν, μεταξύ άλλων, ο δήμαρχος Κερκύρας Γ. Τρεπεκλής, ο αντιδήμαρχος Σπ. Ε. Αργυρός, καθώς και εκπρόσωποι τουριστικών και άλλων φορέων (Ένωση Ξενοδόχων, Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Τουριστικών Καταλυμάτων & Ενοικιαζομένων Δωματίων, AOCTA, HATTA, ΕΟΤ, ΟΕΒΕΚ, ΟΛΚΕ, Σωματείο Ιδιοκτητών Τουριστικών Λεωφορείων), επίσης του Συλλόγου Υπαλλήλων της ΥΠΑ, των εργαζομένων στον επισιτισμό – Τουρισμό κ.ά.. Όλοι οι παριστάμενοι εκφράστηκαν θετικά για την πρωτοβουλία διοργάνωσης αυτής της εκδήλωσης, ενώ οι προτάσεις που κατέθεσαν καταγράφηκαν προκειμένου να αξιολογηθούν στη διαμόρφωση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για τον Τουρισμό. Στη διάρκεια της τριήμερης επίσκεψής του στην Κέρκυρα, ο Μιχάλης Κριτσωτάκης περιόδευσε στο νησί, επισκέφθηκε το ξενοδοχείο “ΑΚΤΗ Μεσσογγής” όπου συνομίλησε με τους εργαζομένους, ενώ ήταν κεντρικός ομιλητής σε αντίστοιχες εκδηλώσεις για τον Τουρισμό που διοργανώθηκαν στη Λευκίμμη, στα Βραγγανιώτικα και στην Αχαράβη.

2011-06-24 01.32.16

Η φωτογραφια ειναι σημερινη απο το Τζεμι 16 Μαιου 2013.

Η τελευταια φορα που ο ιδιωτης εργολαβος που πληρωνεται απο τα δημοτικα τελη μαζεψε τα σκουπιδια ηταν πριν το Πασχα. Πριν απο αυτο και για πανω απο 70 μερες σε αυτο το σημειο υπηρχε μαι μεγαλη χωματερη διασπαρτη μεσα στα γειτονικα οικοπεδα στις αυλες τωψν σπιτιων αλλα και στον δρομο σε αποσταση 100 μετρων πριν και μετα τους καδους.

1.Δεν ειναι παντου ετσι, τριγυρω σε αλλα σημεια μαζευτηκαν σκουπιδια πριν τρεις μερες και προς Χελι και προς Ερμιονη.Αρα το σημειο αυτο (οπου φερνουν τα σκουπιδια τους χορτα και μπαζα και οι βιλλες απο Κουνουπι)μαλλον εχει ξεχαστει.

2.Στο σημειο αυτο πριν καποια χρονια ειχε ξεκινησει φωτια απο τα σκουπιδια που ευτυχως δεν εξαπλωθηκε και δεν απειλησε τα γυρω κατοικημενα σπιτια.

3.Φυσικα τα ζωα σκιζουν οσες σακουλες ειναι εξω απο τους γεματους καδους αναζητωντας τροφη και σκορπιζωντας σκουπιδια στην γυρω περιοχη.

4.Ελπιζω να μην εντασεται  στην νεου τυπου διαχειριση των απορριμματων η διατηρηση σκουπιδιων για πανω απο δεκαπεντε μερες στους δρομους διασκορπιζωντας το προβλημα και χτιζοντας μικρες χωματερες σε ολη την Ερμιονιδα.Ελπιζω ακομα να μην μαζευει ο εργολαβος για λογους οικονομιας -κερδοφοριας τα απορριμματα δυο φορες τον μηνα απο τους καδους.Μακαρι απλα να μας εχει «ξεχασει»

5. Ο οικιστικος συλλογος της περιοχης μας εχει με εγγραφο απευθυνθει στον Δημο εδω και καιρο για αυτη τη κατασταση.

Η ανακυκλωση τωρα

Συνεχιζουμε οι πολιτες να βαζουμε διαχωρισμενα χαρτι και πλαστικο στα Πρασινα σημεια.

Aprilios 2013

Η φωτο ειναι προσφατη απο το ΠΡΑΣΗ στην Λαικη στο Κρανιδι.Γυαλι και αλουμινιο τα αφηνουμε διπλα η στους μικρους καδους οπου υπαρχουν ακομα.

Παντως στις αποθηκες της Αγροτικης ανακυκλωσιμα δεν υπαρχουν.Καμμια ανακοινωση για το που συγκεντρωνονται καμμια καμπανια υποστηριξης της ανακυκλωσης .Ουτε καμμια ανακοινωση καθε ποτε φευγουν ανακυκλωσιμα για Τριπολη.Σκοταδι

Σκοταδι και για το που θα γινει η νεα χωματερη (με επικαλυψη δηθεν  το κεντρου διαχωρισμου των ηδη διαχωρισμενων στην πηγη ανακυκλωσιμων και κομποστοποιησης του οργανικου φορτιου που θα διαχωριζεται εκει απο τα συμμεικτα σκουπιδια.) Κομποστ μεσα απο τα συμμεικτα δεν μπορει να γινει ουτε διαχωρισμος.Μονο ξηρανση μπορει να γινει και αυτο απαιτει εκταση.Οσο υπαρχει δεματοποιητης στην Ερμιονιδα θα υπαρχουν χωματερες συμμεικτων συσκευασμενων και χυμα.

Φυσικα ολα αυτα θα τα διαχειριζεται με εκατονταδες χιλιαδες ευρω ιδιωτης οπως ιδιωτης διαχειριζεται και τον δεματοποιητη και τις επιπτωσεις του.Πιθανα και στον υδροφορο οριζοντα.

Τον Σταυρο δεν τον εκλεισαν απο επιλογη τον εκλεισαν προσωρινα επειδη γεμισε.Μονο αν φυγει ΤΩΡΑ ο δεματοποιητης και αρχισουν να φευγουν σε μεγαλες ποσοτητες χυμα και συσκευασμενα (και καθε κομματι που θα απελευθερωνεται να φυτευεται) μονο τοτε ο Σταυρος  θα ξεκινησει να κλεινει.

Κανενας δεν ενδιαφερεται για τα ζουμια στην εισοδο του φαραγγιου της Κορακιας κανενας δεν εξεταζει τις καταγγελιες της εταιρειας Αλκτηρ-Πολυεκο πως τα υγρα του Δεματοποιητη ειναι τοξικα κανενας δεν ενδιαφερεται για το εξασθενες χρωμιο που βρεθηκε κατω απο την χωματερη στην εφεδρικη γεωτρηση γεφυρακι και στα Παπουλια. Νεες εξετασεις για εξασθενες χρωμιο εναν χρονο μετα (οπως ο νομος οριζει)δεν εχουν δημοσιοποιηθει.

Φαινεται πως τα πολιτικα κομματα και η ανυπαρκτη εδω και καιρο ΠΑΠΟΕΡ δεν ενδιαφερονται για αυτα τα το θεματα.Θα κινητοποιηθουν γαι λιγο μονο αν βγει κανενα σχετικο αρθρο σε μεγαλης κυκλοφοριας εφημεριδα και μετα πισω στην κανονικοτητα.Οσο για τον τοπικο ΣΥΡΙΖΑ ακομα διαβουλευεται για τα τοπικα προβληματα και τις θεσεις του για αυτα.

Καλο μας καλοκαιρι.

Η προταση ψηφιζεται μεν αλλα η συμμετοχη των καθηγητων ειναι χαμηλη.Απο τους 400 περιπου εγγεγραμενους ψηφισαν οι 165. Να σκεφτειτε πως  θα απολυθουν πανω απο 10 χιλιαδες εργαζομενοι για να δουλεψουν οι εναπομειναντες περισσοτερες ωρες  και να γινουν κλωτσοσκουφι οικογενειες δασκαλων σε ολη τη χωρα .Πως οι χαμηλοι μισθοι με τα χαρατσια και τους φορους κανουν την ζωη των δημοσιων υπαλληλων (οσων δουλευουν)μεροδουλι μεροφαι.

Kαποιες παρατηρησεις.Οι καθηγητες δεν διδασκουν μονο στην ταξη.Διαπλαθουν με την σταση τους και τους αυριανους πολιτες -εργαζομενους.

1.Αν οι 225 εγγεγραμενοι καθηγητες δεν πιστευουν η δεν θελουν η δεν μπορουν να κανουν απεργια ας πηγαιναν στην συνελευση να το πουν.Η σταση τους ειναι ατομικη και περιφρονηση του συνδικαλισμου και των » κοροιδων» συναδερφων τους  που σηκωθηκαν και πηγαν να ψηφισουν.Ας μην νομιζουμε παντως πως οι Ελληνες ειμαστε η εξαιρεση.Σε ολη την Ευρωπη τα ιδια γινωνται.

2.Αν καποιοι καθηγητες δεν θελουν να απεργησουν και να στερησουν τις πανελλαδικες (και την μελλοντικη πιθανη εργασιακη εξασφαλιση για καποια )απο τα παιδια τους γιατι τα πονανε ας σκεφτουν πως πανελλαδικες θα δωσουν καποιες δεκαδες χιλιαδες (λιγο πανω απο 120 χιλιαδες) και καποιοι  απο αυτους (γυρω στις 70 χιλιαδες) θα περασουν (νατος παλι ο ατομισμος-ανταγωνισμος  σαν μαθημα)και οι περισσοτεροι απο οσους περασουν θα μπουνε αργοτερα  με οσους δεν περασαν  στην μαζα των ανεργων μαζι με τους  καθηγητες τους σε λιγα χρονια.Η αν ειναι τυχεροι θα δουλευουν ωρομισθιοι η ακομα πιο τυχεροι θα γινουν μεταναστες.Παντως το να εισαι πτυχιουχος σημερα ειναι μειονεκτημα στην αγορα εργασιας.

Η ιστορια με τις πανελλαδικες σημερα (σαν μια ευκαιρια για καποιους να εξασφαλισουν το μελλον τους σε βαρος των αλλων) θυμιζει λιγο καποιον που χαθηκε στην ερημο πεθαινει χωρις νερο και ομως τσακωνεται με τον διπλανο του για το τι ειδους αναψυκτικο θα πιουν οταν  φτασουν στην παραλια.

Ασε δηλαδη που οσοι και οσες περασουν θα συνεχισουν τις σπουδες τους αν οι χαμηλομισθοι η και ανεργοι γονεις τους μπορουν να τους καλυψουν τα εξοδα και φυσικα θα μπουν σε μια ανωτατη εκπαιδευση που ειναι σε διαλυση.

Οταν λοιπον αυτες οι δεκα χιλιαδες μορφωμενοι καθηγητες  υποψηφιοι να μπουν στο μεγαλο καλαθι των ανεργων αλλα και οι αλλοι οι «σιγουροι»δεν σηκωνουν κεφαλι να αντισταθουν με μια γροθια για την ιδια την επιβιωση τους δεν διδασκουν τους μαθητες τους αντισταση και αγωνα ,παρα μονο ελπιζουν να πεσει ο διπλανος τους για να παρουν μια ανασα ακομα πατωντας στο κορμι του,τοτε τι να σου κανει ο ΣΥΡΙΖΑ και οι εκλογες.Γινομαστε χωρα ραγιαδων. Μας εκαναν ετσι , τα θελαμε και τα παθαμε , τι να πω και γω. Δυσκολα χρονια συμπολιτες.Δυσκολα χρονια.

http://www.inews.gr/224/elme-argolidas-yperpsifistike-i-protasi-tis-olme.

ΕΛΜΕ Αργολίδας
Παρόντες: 165 (εγγεγραμμένοι: 390)
Εισήγηση ΟΛΜΕ: 105
Πρόταση ΠΑΜΕ: 31
Λευκά: 10
Αποχές: 19
Συμπληρωματικά στην πρόταση της ΟΛΜΕ, ψηφίστηκε να απευθυνθεί η ΟΛΜΕ εκ νέου σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ με το αίτημα της προκήρυξης πανεργατικής-πανυπαλληλικής απεργίας

Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/arthra
Follow us: @alfavita on Twitter | alfavita.gr on Facebook

Ελαβα ενημερωτικο μαιλ και το σηκωνω

(ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, ΓΕΩΛΟΓΩΝ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΩΝ, ΤΕΧΝΙΚΩΝ, ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ)

Ερμού και Φωκίωνος 11, 4ος όροφος, ΑΘΗΝΑ, http://www.somt.gr, τηλ. επικοινωνίας 6936760879 , 6977806266.

Καταγγελία για τη δίωξη συνδικαλιστών στο ΙΓΜΕ

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ 16 ΜΑΪΟΥ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΜΗ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ΤΟ ΙΓΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΠΟΥΛΗΘΕΙ Ο ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ

Καταγγέλλουμε την επίθεση της κυβέρνησης απέναντι στο προεδρείο του Συνδικάτου ΙΓΜΕ που τούς σέρνει στα δικαστήρια, με κατηγορίες για τη λειτουργική κατάληψη των εγκαταστάσεων του ΙΓΜΕ στο Ολυμπιακό Χωριό και αφορούσε την τότε Διοίκηση του ΙΓΜΕ που το 2008 καθυστερούσε μισθοδοσία και δώρα, ενώ υπέσκαπτε τη λειτουργία και το κύρος του Ινστιτούτου.

 Είναι εμφανές ότι η κυβέρνηση θέλει να κατασκευάσει επίορκους, με άμεση την απειλή της απόλυσης. Παρόμοιες περιπτώσεις είχαμε πρόσφατα με τη δίκη και καταδίκη αγωνιστών από την τοπική αυτοδιοίκηση και μελών της διοίκησης της ΠΟΕ-ΟΤΑ, με τις διώξεις στο ΜΕΤΡΟ κ.ά.

Η ενέργεια αυτή αποτελεί κομμάτι στην επίθεση του δόγματος «νόμος και τάξη», που στόχο έχει να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους, να καταστείλει τις αγωνιστικές διαθέσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, οι απεργίες κηρύσσονται σωρηδόν παράνομες και καταχρηστικές, το μέτρο της επιστράτευσης επιβάλλεται για την καθυπόταξη των εργαζομένων, οι  πρωτοφανείς καταδίκες συνδικαλιστών πολλαπλασιάζονται και επιχειρείται να ποινικοποιηθούν οι αγώνες των εργαζομένων, ανοίγοντας το δρόμο σε μια «βιομηχανία» καταδικαστικών αποφάσεων αγωνιστών του εργατικού και λαϊκού κινήματος.  Παράλληλα τα ΜΜΕ έχουν επιδοθεί σε μια ενορχηστρωμένη επίθεση και λασπολογία απέναντι στους αγώνες των εργαζομένων και τα συνδικάτα.

  • Καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τα Συνδικάτα να στηρίξουν τους εργατικούς αγώνες και να συμπαρασταθούν έμπρακτα στους διωκόμενους Συνδικαλιστές. Ελεύθερη συνδικαλιστική και πολιτική δράση, ελεύθερος συνδικαλισμός στους χώρους εργασίας. 
  • Όλοι οι εργαζόμενοι να παλέψουμε ανυποχώρητα για την υπεράσπιση των βασικών εργατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων στους χώρους δουλειάς, για τα δημόσια αγαθά που ξεπουλιούνται, για τη ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και των πολιτικών υπηρετών του στις καταχτήσεις του εργατικού και λαϊκού κινήματος, κερδισμένες με αγώνες και αίμα.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!

 
 
 
 
Thermisia 
Άλλωστε ήδη με την ίδια απόφαση μεταβιβάζονται δύο ακόμη εκτάσεις στο νομό Αργολίδας, μία στην περιοχή “Γλυκειά” στο Ναύπλιο έκτασης 105 στρεμμάτων (!), και μία στη Θερμησία 25 στρεμμάτων, χωρίς όμως να προσδιορίζονται άλλα στοιχεία τους στην απόφαση.
 
Το παρακατω PDF ειναι γενικα πολυ σημαντικο (Στην σελιδα 14 θα βρειτε στοιχεια για τον ποταμο «Ραδο»   ,Σελας ,Μπεντενι-Φραγμα Τζερτζελιας Μονη Αυγου) .Την λιμνοθαλασσα Θερμησιας θα την βρειτε στην σελιδα 22
 Limnothalassa
 
 
 
 
Η φωτο της Ρινας Λουμουσιωτη
_055_1~1
794
 

Γενικά Στοιχεία

ΌνομαΛιμνοθάλασσες Θερμισίας
Κατηγορία ΤόπουΒιότοπος CORINE
Κωδικός ΤόπουA00060089
Ημ/νία Πρώτης Καταγραφής01/03/1993
Ημ/νία τελευταίας ενημέρωσης01/03/1993
Κύριος Χαρακτήρας

Βιότοπος  
Φυσικό Τοπίο  
Δομημένο Τοπίο  
Διοικητική ΥποδιαίρεσηΝομός Αργολίδας
Δήμος-Κοινότητα 
Συνολική Έκταση (ha)92.52
Χερσαία Έκταση (ha)150.0
Συνολική Περίμετρος (km)4.6
Μέγιστο Υψόμετρο (m)1.0
Ελάχιστο Υψόμετρο (m) 
Ένταξη στο Υπάρχον Θεσμικό Πλαίσιο 

Χαρακτηριστικά

Τύπος Τοπίου 
Κλίμα 
Γεωλογία 
Περιγραφή ΤόπουΠαράκτιες λιμνοθάλασσες, εκτεταμένη εκμετάλλευση της περιοχής λόγω ιχθυοκαλλιεργειών. Αμμουδιές και βραχώδεις ακτές, μικρά νησιά στα ανοικτά.
Κατάσταση ΤόπουΚαλή
Εγκατάλειψη οικισμών 
Τάση Κατάστασης ΤόπουΑργή υποβάθμιση
Ιστορία και εξέλιξη του τόπου 
Σημεία με καλή Θέα 
Μονοπάτια Περίπατοι 

Αξίες

Οικολογική Αξία 
Κοινωνικοοικονομική/πολιτιστική Αξία 
Αισθητική Αξία 
Σχόλιο για τις αξίεςΣημαντική περιοχή για υδρόβια πουλιά.

Κίνδυνοι

Απειλές/διαταραχές 
Σχόλιο για τις απειλές-διαταραχέςΕντατική ιχθυοκαλλιέργεια, τουριστική ανάπτυξη, παράνομο κυνήγι.
Τρωτότητα 
Προτεραιότητα προστασίαςΠρωτεύουσα

Πανίδα και Χλωρίδα

Χαρακτηριστικά Ενδιαιτήματα 
Αξιόλογα Φυτά  
Αξιόλογα Θηλαστικά 
Αξιόλογα Πτηνά

  Falco vespertinus (Μαυροκιρκίνεζο)
  Lanius collurio collurio (Αητόμαχος)
Αξιόλογα Αμφίβια / Ερπετά 
Αξιόλογα Ψάρια 
Αξιόλογα Ασπόνδυλα 
Σχόλια για τα είδη 
 
Aλλα και πληροφοριες για τους βιοτοπους  της περιοχης  A00060087  (περιοχη Θερμησιας) και A00060088 (Μετοχι)
 
Οι  φωτογραφιες και το κειμενο  ειναι της Ρινας Λουμουσιωτη απο το ιστολογιο των ενεργων πολιτισων Ερμιονης 
Ο Μαρτινος Γκαιτλιχ που εκανε την δουλεια για τους υγροτοπους της επαρχιας μας πριν εικοσι χρονια (μελος και της ομαδας που εκανε την μελετη για το Καταφυκι που μας δικαιωσε στο ΣΤΕ) θυμα των οικονομικων περικοπων της Ελληνικης Εταιρειας Προστασιας της Φυσης προσπαθει να αναζητησει καλυτερη τυχη με την οικογενεια του στην Ιρλανδια.
Διαβαστε το παρακατω κειμενο και σκεφτειτε αν ο αγοραστης θα σκεφτει την φυση η τα κερδη του.Σκεφτειτε πως θα διαχειριστει το «προβλημα » αποδημητικα πουλια στην γη του.
 
Της Ρίνας Λουμουσιώτη
 
Πουλιά μετανάστες.
Είναι πανέφορφο να τα περιμένεις κάθε χρονιά και να χαίρεσαι όταν γεμίζει η λιμνοθάλασσα από τα κελαϊδίσματα τους, τα  παιχνίδια τους και από το θόρυβο των παφλασμών που κάνουν όταν απογειώνονται για να  πετάξουν όλα μαζί.
Ένας άλλος κόσμος ..
Ο δικός τους ήσυχος κόσμος, που μοιάζει να κοροϊδεύει το δικό μας.
 
Πάπιες, μαυροπούλια, ερωδιοί, κύκνοι…
Ακολουθούν το πανάρχαιο δρομολόγιο τους από το Βορρά στο Νότο, το φθινόπωρο και αντίθετα την άνοιξη.
Άλλα απλά σταματούν για λίγο στη λίμνη για φαγητό, έχοντας άλλο προορισμό και άλλα ζευγαρώνουν εδώ γιατί από τις καλαμιές βλέπεις να βγαίνουν δειλά, δειλά τα μικρά τους.
 
 Κάποια πουλιά ίσως έρχονται και έχουν κρατημένες τις ίδιες θέσεις, στα ξύλινα φράγματα της λίμνης. Κάποια πάλι ζουν μόνιμα εδώ.
Η λιμνοθάλασσα της Θερμησίας, έχει ενταχθεί σε εθνικά και διεθνή δίκτυα προστασίας , όπως το Ευρωπαϊκό δίκτυο CORINE BIOTOPS.

Ορισμένα είδη που ζουν εδώ προστατεύονται από την Κοινοτική Οδηγία 79/409 και τη Σύμβαση της Βέρνης.

Σύμφωνα σε μελέτη που έκανε για το δίκτυο CORINE ο Martin Gaethlich, για τους υγρότοπος στην Ερμιονίδα ( Φλάμπουρα, Κοιλάδα, Ερμιόνη, Βερβερόντα, Σαμπάριζα, Κριτσέλα, Πλέπι , Θερμησία) μετά από 9 επισκέψεις του στην περιοχή και που παρουσίασε το 1993 στη Θεσσαλονίκη, σε ανάλογο συνέδριο, κατεγράφησαν στην περιοχή 152 είδη πτηνών, μερικά απ αυτά (39) σπάνια όπως: Αργυροτσικνιά, Χουλιαρομύτα, Χαλκόκοτα, Γερογλάρονο και Καλαμοκανά.
Δεν ξέρουμε, τώρα πόσα συνεχίζουν να  υπάρχουν.
 
Όλοι οι βιότοποι της Ερμιονίδας όμως, περιλήφθηκαν από τότε στο CORINE, με κωδικό Α00060089.
 
 
Έχω δυο ζευγάρια κύκνους, λέει περήφανα ο φύλακας της εταιρίας που εκμεταλλεύεται τη λιμνοθάλασσα, εκτρέφοντας ψάρια.
Έρχονται δυο χρόνια τώρα.
Έχει και μια πανέμορφη γάτα  και ένα φωνακλά σκύλο.. 
 
 
 
Υπάρχουν και άλλες δυο λιμνοθάλασσες στο Μετόχι, μια από αυτές την εκμεταλλεύεται άλλη εταιρία.
Εκτρέφουν λαβράκια και τσιπούρες.
Η Λίμνη της Θερμησίας είναι απο τους ωραιότερους φυσικούς προορισμούς της Έρμιονίδας, αλλά θέλει τον ανάλογο σεβασμό από τους επισκέπτες.
 
Να έρθετε να τη  χαρείτε με μια συμβουλή.
Κάντε το γύρω της λίμνης σιγά σιγά με το αυτοκίνητο, μη βγείτε έξω γιατί τα πουλιά θα φύγουν, θα πετάξουν απέναντι προς την παλιά αλαταποθήκη ή προς το Αλατοβούνι.
 
Έχουν τρομάξει από τους κρότους όπλων κάποιων, με αποδημητικά συναισθήματα…
 
 
 
 
Οι Φωτογραφίες της Ρίνας Λουμουσιώτη
Πληροφορίες: Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης
 

http://kodelasdimitris.blogspot.gr/2013/05/blog-post_4558.html

Δήλωση για τη μεταβίβαση της Καραθώνας στο ΤΑΙΠΕΔ
 
Η κυβέρνηση εκτελεί συμβόλαια εκποίησης.
Η Καραθώνα δεν είναι λάφυρο προς πώληση”
 
Η Διυπουργική Επιτροπή Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων αποφάσισε στις 24/04, μεταξύ των άλλων, και τη μεταβίβαση του ακινήτου ΚΤΗΜΑ ΚΑΡΑΘΩΝΑ εκτάσεως 1.911 στρεμμάτων στην Ανώνυμη Εταιρία με την επωνυμία «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε.» (ΤΑΙΠΕΔ) “κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχήκαιμε όλα τα συστατικά, παραρτήματα και παρακολουθήματα αυτού. (ΦΕΚ 1020/25-4-2013 τεύχος Β΄)
 
Πρόκειται για μια τεράστια έκταση, πολύτιμη για χιλιάδες δημότες όσο και επισκέπτες της περιοχής μας, την οποία στο εξής θα «διαχειριστεί» εν λευκώ το ΤΑΙΠΕΔ με στόχο την παράδοσή της σε μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Πραγματικά το μέγεθος του εγχειρήματος της εκποίησης ξεπερνά και την πιο αρρωστημένη νεοφιλελεύθερη φαντασία. Περιλαμβάνει αδιακρίτως, ολόκληρη την περιοχή της Καραθώνας, μέχρι και δρόμους, δασικές, χορτολιβαδικές και δημοτικές εκτάσεις, τη δεξαμενή, το εκκλησάκι της Παναγιάς της Κατακεκρυμμένης.
 
Η κυβέρνηση με πραξικοπηματικό τρόπο εκτελεί συμβόλαια εκποίησης και εξυπηρέτησης ιδιωτικών συμφερόντων και των απαιτήσεων των δανειστών. Στόχος της είναι να πουληθούν τα πάντα, αφού βεβαίως πριν τα έχει συκοφαντήσει και απαξιώσει. Η συγκεκριμένη ενέργεια συνιστά και πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μια άνευ προηγουμένου για την Αργολίδα κίνηση υφαρπαγής, λεηλασίας, και κλοπής γης, εξαιρετικά σημαντικής για τους πολίτες και τις τοπικές ανάγκες.
 
Η κυβέρνηση επέλεξε την ολομέτωπη επίθεση με μια ολόκληρη τοπική κοινωνία. Φαίνεται δεν έμαθε τίποτα από την Κερατέα και την Χαλκιδική. Αλήθεια, τι ακολουθεί στη συνέχεια; Το Παλαμήδι, το Μπούρτζι, η πλατεία Συντάγματος, το θέατρο της Επιδαύρου, οι υπόλοιπες παραλίες του νομού, τα εναπομείναντα δημόσια κτίρια;
Άλλωστε ήδη με την ίδια απόφαση μεταβιβάζονται δύο ακόμη εκτάσεις στο νομό Αργολίδας, μία στην περιοχή “Γλυκειά” στο Ναύπλιο έκτασης 105 στρεμμάτων (!), και μία στη Θερμησία 25 στρεμμάτων, χωρίς όμως να προσδιορίζονται άλλα στοιχεία τους στην απόφαση.
 
Τους προειδοποιούμε ότι:
Οι Αργολιδείς δεν θα δεχθούν ούτε θα αναγνωρίσουν κανένα τετελεσμένο. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα σε αυτή τη χώρα, να παίρνει δημόσια γη, παραλίες, γη ζωτική για τις ανάγκες της κοινωνίας και να την παραδίδει στο ΤΑΙΠΕΔ, δηλαδή σε μια ανώνυμη εταιρία που χαρακτηρίζεται από αδιαφανή, σκανδαλώδη, αντιδημοκρατική, εκτός ακόμα και κοινοβουλευτικού ελέγχου λειτουργία και του οποίου τα έσοδα προορίζονται να καλύψουν τις μαύρες τρύπες του μη βιώσιμου Δημόσιου Χρέους, που αυτοί οι ίδιοι δημιούργησαν.
 
Θα επιδιώξουμε τη μέγιστη δυνατή κινητοποίηση και συσπείρωση πολιτών και φορέων του νομού ώστε με κάθε τρόπο να υπερασπιστούμε τη γη μας και τις παραλίες μας.
Η Καραθώνα δεν είναι «λάφυρο» προς πώληση αλλά είναι δημόσια περιουσία, που εξυπηρετεί εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο. Επαφίεται πλέον στην τοπική κοινωνία η περιφρούρησή της, η προστασία της και η διαχείρισή της για την εξυπηρέτηση των κοινωνικών και τοπικών αναγκών.
 
Ο κύριος Σαμαράς μπορεί να ήρθε στο Ναύπλιο την ημέρα της Ανάστασης, αλλά λίγες μόλις ημέρες πριν είχε οργανώσει τη Σταύρωση της περιοχής μας.

Follow me on Twitter

Φεβρουαρίου 2016
Δ T Τ T Π S S
« Ιαν.    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
29  

Αλεξης Γρηγοροπουλος

Τασος Αναστασιου

κοκα κολα

Mεταναστες

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 944,525

Αρχείο

RSS Περιφερεια Πελοποννησου Αποφασεις

RSS arcadia portal

  • Kαλλιέργεια σπόρου μηδικής για σποροπαραγωγή στην Αρκαδία Φεβρουαρίου 8, 2016
    Ο Αγροτικός Κτηνοτροφικός Συνεταιρισμός Αρκαδίας καλεί του παραγωγούς της περιοχής που επιθυμούν να καλλιεργήσουν σπόρο μηδικής για σποροπαραγωγή για τα επόμενα 3,4 έτη, να περάσουν από τα γραφεία να ενημερωθούν και να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους έως τις 15.02.2016. Πρόκειται για μια καλλιέργεια, με πολύ μικρό κόστος παραγωγής και ελάχιστες απαιτήσεις και […]
  • Άλλοι στα μπλόκα, άλλοι στη δουλειά Φεβρουαρίου 8, 2016
    Από τη μια πλευρά, είναι οι χιλιάδες αγρότες που διαμαρτύρονται για το φορολογικό και το Ασφαλιστικό και έχουν στρατοπεδεύσει σε όλο το μήκος των Εθνικών και επαρχιακών οδών, ενώ ετοιμάζονται να κατεβούν και στην Αθήνα. Από την άλλη πλευρά, είναι ο κόσμος που ταλαιπωρείται στις ουρές και χάνει την υπομονή του μέρα με τη μέρα, καθώς περιμένει ώρες στην ουρά ε […]
  • Taekwon-Do: Νέες διακρίσεις αθλητών από το Λεωνίδιο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Φεβρουαρίου 8, 2016
    Με ένα χρυσό και δύο ασημένια μετάλλια επιστρέφουν οι αθλητές του Taekwon-Do από το Λεωνίδιο, που αγωνίστηκαν στο  Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Taekwon-Do I.T.F. Ανδρών - Γυναικών/Εφήβων - Νεανίδων, που πραγματοποιήθηκε στο  Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης από 5 έως 7 Φεβρουαρίου 2016. Συγκεκριμένα, η Ευγενία Σαρρή του Α.Σ. TKD Λεωνιδίου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κ […]
  • Την πίτα του έκοψε το ΚΑΠΗ Τρίπολης (vid) Φεβρουαρίου 8, 2016
    Στο Κ.Α.Π.Η., στην πλατεία Βαλτετσίου, στην Τρίπολη, έγινε η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας για το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου του Δήμου. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο Δήμαρχος Τρίπολης Δημήτρης Παυλής, ο βουλευτής Αρκαδίας Κώστας Βλάσης, ο Πρόεδρος του ΝΠΔΔ κ. Καραλής, ο αντιδήμαρχος κ. Τοστής, ο αντιδήμαρχος κ. Τυροβολάς, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι, Γιώργο […]
  • Αν Φεβρουαρίου 8, 2016
    Σκίτσο του Γιώργου Καπράνου   Ειδήσεις: Διασκέδαση

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

Aman resorts CISD ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλαβανος Αλεκος Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Απεργια 4 Φλεβαρη 2016 Βασιλης Λαδας Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας Δασος Κορακιας Δεματοποιητης Δημαρακης Θανασης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημοσια διαβουλευση Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ελος Κοιλαδας Επτα ΧΑΔΑ τριτης γενιας Ευπλοια Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Λιμεναρχειο Λυματολασπη Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Πανω Πλατεια Κρανιδι Παυλος Φυσσας Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας Χριστουγεννα Ωρα της γης αποαναπτυξη-τοπικοποιηση βαρεα μεταλλα στο νερο εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο κατοχη καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση παλαια κτηρια στο Κρανιδι σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.