You are currently browsing the daily archive for 2 Αυγούστου, 2022.

Αφου δεν τους βγηκε στην Ουκρανια με την Ρωσια τωρα ψαχνονται με την Ταιβαν και την Κινα.

Οι σχέσεις ανάμεσα στην Κίνα και την Ταϊβάν είναι τεταμένες από τον ντε φάκτο χωρισμό τους το 1949 και προκαλούν ένταση στις σχέσεις ανάμεσα στο Πεκίνο και την Ουάσινγκτον. Παρακάτω ακολουθεί ένας σύντομος οδηγός της σύγχρονης ιστορίας των σχέσεων Κίνας – Ταϊβάν που εξηγεί την ένταση λόγω της επίσκεψης της Πελόζι

Ο χωρισμός

Την 1η Οκτωβρίου 1949, ο Μάο Τσετούνγκ κηρύσσει την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στο Πεκίνο.

Οι εθνικιστικές δυνάμεις της Kuomintang υπό τον Τσανγκ Κάι-σεκ (1887-1975) καταφεύγουν στην Ταϊβάν (πρώην Φορμόζα), σχηματίζουν κυβέρνηση στις 7 Δεκεμβρίου και απαγορεύουν κάθε σχέση ανάμεσα στο νησί (επισήμως Δημοκρατία της Κίνας) με την κομμουνιστική Κίνα.

Τον Δεκέμβριο εκδηλώνεται η πρώτη (μίας σειράς) απόπειρα του Κινεζικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού να καταλάβει τις νησίδες Κεμόι και Ματσού.

Η Ταϊβάν γίνεται το 1950 σύμμαχος της Ουάσινγκτον που βρίσκεται σε πόλεμο με την Κίνα στην Κορέα.

Η έδρα στον ΟΗΕ δίδεται στο Πεκίνο

Στις 5 Οκτωβρίου 1971, η έδρα της Κίνας στον ΟΗΕ, την οποία έχει καταλάβει η Ταϊβάν, δίδεται στο Πεκίνο.

Το 1979, η Ουάσινγκτον διαρρηγνύει στις διπλωματικές της σχέσεις με την Ταϊπέι για να αναγνωρίσει την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Ομως, το αμερικανικό Κονγκρέσο επιβάλλει την χορήγηση στην Ταϊβάν στρατιωτικής βοήθειας για να εξασφαλίσει η Ταϊπέι την άμυνά της.

 

Εκτοτε, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υιοθετήσει απέναντι στην Ταϊπέι πολιτική «στρατηγικής ασάφειας», αποφεύγοντας να δηλώσουν αν θα επέμβουν στρατιωτικά ή όχι για την άμυνα της Ταϊβάν σε περίπτωση εισβολής.

Πάντως, η Ουάσινγκτον παραμένει ο ισχυρότερος σύμμαχος της Ταϊβάν και ο πρώτος προμηθευτής στρατιωτικού υλικού.

Αντιαποσχιστικός νόμος

Στις 2 Νοεμβρίου 1987, οι Ταϊβανέζοι αποκτούν άδεια να μεταβαίνουν στην ηπειρωτική Κίνα για οικογενειακές συναντήσεις, γεγονός που ανοίγει τον δρόμο στις εμπορικές ανταλλαγές. Το 1991, η Ταϊπέι ανακαλεί τις ρυθμίσεις που επιβάλλουν κατάσταση πολέμου με την Κίνα.

Αλλά το 1995, το Πεκίνο διακόπτει τις διαπραγματεύσεις για την εξομάλυνση των σχέσεων σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το ταξίδι του προέδρου Λι Τενγκ-Χούι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1996, η Κίνα εκτοξεύει πυραύλους κοντά στις ακτές της Ταϊβάν λίγο πριν από τις πρώτες προεδρικές εκλογές με καθολική ψηφοφορία, στις 23 Μαρτίου.

Στις 14 Μαρτίου 2005 το Πεκίνο υιοθετεί αντιαποσχιστικό νόμο που προβλέπει την χρήση «μη ειρηνικών» μέσων σε περίπτωση που η Ταϊβάν κηρύξει την ανεξαρτησία της.

Διακυβερνητικός διάλογος για πρώτη φορά στα χρονικά

Το 2008, Πεκίνο και Ταϊπέι επαναλαμβάνουν τον διάλογο που διακόπηκε το 1995. Το 2010, υπογράφουν συμφωνία-πλαίσιο οικονομικής συνεργασίας και ακολουθεί τετραετής διακυβερνητικός διάλογος.

Στις 7 Νοεμβρίου 2015, οι πρόεδροι της Κίνας και της Ταϊβάν συναντώνται στην Σιγκαπούρη, γεγονός πρωτοφανές από το 1949.

Εντάσεις

Το 2016, η Τσάι Ινγκ-γουέν, που προέρχεται από κόμμα που τάσσεται υπέρ της ανεξαρτησίας, αναλαμβάνει την προεδρία στην Ταϊβάν. Το Πεκίνο διακόπτει κάθε επικοινωνία με την Ταϊπέι, αφού η νέα κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει την αρχή «της μίας Κίνας».

Το 2017, ο Ντόναλντ Τραμπ, ως πρόεδρος των ΗΠΑ, δίνει άδεια για μεγάλη κλίμακας πώληση όπλων στην Ταϊβάν. Τον επόμενο χρόνο, οι ΗΠΑ υιοθετούν νόμο που ενισχύει τους δεσμούς τους με την Ταϊβάν.

Πιέσεις

Το 2019, ο Σι Τζινπίνγκ δηλώνει ότι δεν θα απεμπολήσει την αρχή της προσφυγής στην στρατιωτική βία για την ανάκτηση της Ταϊβάν. Στην συνέχεια, προειδοποιεί την Ουάσινγκτον «να μην παίζει με την φωτιά» μετά την νέα πώληση όπλων στην Ταϊπέι. Θα ακολουθήσουν πολλές συμφωνίες πώλησης όπλων.

Τον Ιανουάριο 2020, η Τσάι Ινγκ-γουέν επανεκλέγεται και δηλώνει ότι η Ταϊβάν αποτελεί «χώρα per se».

Στις αρχές του Οκτωβρίου, ο Σι Τζινπίνγκ ζητεί από τον στρατό «να ετοιμασθεί για πόλεμο».

Ρεκόρ εναέριων εισόδων

Στις 12 Απριλίου 2021, 25 κινεζικά πολεμικά αεροσκάφη, αριθμός ρεκόρ που έκτοτε έχει ξεπεραστεί, εισέρχονται στην αναγνωριστική ζώνη αεροπορικής άμυνας της Ταϊβάν, σε απόσταση 200 χιλιομέτρων από τις ακτές του νησιού. Το 2021, συνολικά, περί τα 970 κινεζικά αεροσκάφη εντοπίζονται να πετούν στην ζώνη αυτή.

Σινοαμερικανή ένταση

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν δηλώνει στις 22 Οκτωβρίου ότι η Ουάσινγκτον είναι έτοιμη να υπερασπισθεί στρατιωτικά την Ταϊβάν σε περίπτωση επίθεσης εκ μέρους της Κίνας. Ωστόσο, ο Λευκός Οίκος ανακοινώνει ότι η πολιτική της «στρατηγικής ασάφειας» απέναντι στην Ταϊβάν παραμένει αμετάβλητη.

Στις 27 Οκτωβρίου, η Κίνα απορρίπτει αμερικανική πρόταση για «σημαντική συμμετοχή» της Ταϊβάν στον ΟΗΕ.

Την επομένη, η πρόεδρος της Ταϊβάν αναγνωρίζει δημόσια, για πρώτη φορά από το 1979, αμερικανική στρατιωτική παρουσία στο έδαφος της Ταϊβάν.

«Κίνδυνος»

Στις 23 Μαΐου 2022, ο Τζο Μπάιντεν δηλώνει και πάλι έτοιμος να υπερασπισθεί την Ταϊβαν σε περίπτωση κινεζικής εισβολής, θεωρώντας ότι το Πεκίνο «φλερτάρει με τον κίνδυνο», πριν δώσει την διαβεβαίωση ότι οι ΗΠΑ δεν προτίθενται «καθόλου» να αλλάξουν πολιτική.

Το Πεκίνο απαντά με διείσδυση, την δεύτερη μεγαλύτερη αυτόν τον χρόνο, 30 αεροσκαφών στην αναγνωριστική ζώνη αεροπορικής άμυνας της Ταϊβάν.

Προειδοποιήσεις και απειλές

Στο τέλος του Ιουλίου, ο Σι Τζινπίνγκ προειδοποιεί και πάλι τον αμερικανό ομόλογό του «να μην παίζει με την φωτιά» σχετικά με την Ταϊβάν, την ώρα που το Πεκίνο απειλεί με «συνέπειες» αν η πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Νάνσι Πελόζι πραγματοποιήσει το σχέδιό της να επισκεφθεί την Ταϊβάν.

Στις 2 Αυγούστου, η Κίνα προειδοποιεί ότι οι ΗΠΑ θα φέρουν την ευθύνη μιας τέτοιας επίσκεψης και θα πρέπει «να πληρώσουν το τίμημα».

Η επίσκεψη Πελόζι, που πραγματοποιεί περιοδεία σε χώρες της Ασίας, δεν έχει επισήμως επιβεβαιωθεί, αλλά ο διεθνής Τύπος αναφέρεται σε πιθανή συνάντησή της αύριο με την πρόεδρο της Ταϊβάν.

May be an image of brick wall

Κενό Δίκτυο Η ομάδα Pichação στη Βραζιλία, έχει περιγραφεί ως «όχημα των νέων της πόλης για να επιβεβαιώσουν την ύπαρξή τους, την αυτοεκτίμησή τους- και να το κάνουν αυτό με δύναμη. Ως κοινωνική διαμαρτυρία, το Pichação είναι βάναυσο, αποτελεσματικό και ανθεκτικό. Δεν υπάρχει χώρα στη γη με χειρότερη κατανομή πλούτου από τη Βραζιλία. Για τους πλούσιους, υπάρχουν ωραία κτίρια. Για τους φτωχούς, υπάρχουν παραγκούλες. Το Pichação εμφανίζεται εκεί που υπάρχει ο πλούτος των προνομιούχων και υπόσχεται, να συνεχίσει να τιμωρεί τους τυχερούς μέχρι να δημιουργήσουν, τουλάχιστον, έναν κόσμο λιγότερο τιμωρητικό για όλους εμάς τους υπόλοιπους».

Στο βίντεο επίθεση στην Καλών Τεχνών
Πατειστε την μαργαριτα των ρυθμισεων στο κατω μερος για να αλλαξετε την γλωσσα των υποτιτλων

Πριν λιγες μερες αναπτυχθηκε μια συζητηση σε σελιδα του ΦΒ κατα ποσο η τεχνη και η πολιτικη ειναι δυο διαφορετικοι χωροι.Το επιχειρημα του συντακτη (με αρκετα σκληρη γραφη εκφρασης) που επιδοκιμασαν πολλοι ακολουθοι του, ηταν πως δεν πρεπει να γινωνται δηλωσεις και αναρτησεις πανο κατα της αποφυλακισης Λιγναδη στην διαρκεια μουσικων εκδηλωσεων γιατι αυτο διαταρασε την εκδηλωση και παραβιαζε το δικαιωμα οσων ειχαν πληρωσει εισιτηριο να απολαυσουν την μουσικη.

Βασιστηκε δηλαδη  το σκεπτικο του , στα επιχειρηματα  που ανεφερε  και η προεδρος της Δημοκρατιας σε σχεση με την δικαιοσυνη και το «κοινο αισθημα»αλλα και δηλωσεις στελεχων της ΝΔ πως οι αποφυλακισεις καταδικασμενων για βιασμους (αλλα και δολοφονων οπως ο Κορκονεας)ηταν ενα θεμα που ηταν ανεξαρτητο της πολιτικης, καθαρα ενα θεμα εφαρμογης νομων.Και αυτο την ιδια στιγμη που ο απεργος  πεινας Μιχαηλιδης περνουσε το κατωφλι του θανατου διαμαρτυρομενος ακριβως γιατι στην περιπτωση του δεν εφαρμοζεται ο νομος.

Η αναρτηση που αναδημοσιευω πιο πανω ασχολειται με το ιδιο θεμα. Η αγανακτηση των φιλοτεχνων οικονομικα ευκαταστατων διανοουμενων για την «καλλιτεχνικη βια» των προλεταριων διαμαρτυρομενων, η ασχημια ,το λερωμα, η καταστροφη του δημοσιου χωρου(η και χωρων εμπορευματοποιημενης τεχνης) μεσα σε ενα δυστοπικο τοπιο κοινωνικης και περιβαλλοντικης εξαθλιωσης, θεωρειται κατακριτεα και αξια να τιμωρηθει με φυλακιση.

Το επιχειρημα «γιατι ερχεσαι και μου χαλας την εκδηλωση μου , με ποιο δικαιωμα και ποια δικαιολογια«ειναι πραγματι σοβαρο οταν δεν διατυπωνεται σε μια κοινωνικη πραγματικοτητα οπου τα ευκαταστατα καλοντυμενα «θυματα «(της βιαιης καλλιτεχνικης δημιουργικοτητας /καταστροφης των Pichação) ειναι επωφελουμενα, συνυπευθυνα,  συμμετοχα (και με την ψηφο τους και με την θεση τους στο οικονομικο συστημα ) οχι μονο για την εξαθλιωση μεγαλου μερους του κοσμου αλλα και την καταστροφη για αλλη μια χρονια μερους του πνευμονα της γης του δασους του Αμαζονιου

Η αποψίλωση του τροπικού δάσους του Αμαζονίου έφτασε σε επίπεδα ρεκόρ τους πρώτους έξι μήνες του έτους, καθώς καταστράφηκε μια περιοχή που ισοδυναμεί πέντε φορές με το μέγεθος της πόλης της Νέας Υόρκης, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία της εθνικής διαστημικής υπηρεσίας της Βραζιλίας (Inpe).Από τον Ιανουάριο ως τον Ιούνιο αποψιλώθηκαν 3.988 τετραγωνικά χιλιόμετρα του Αμαζονίου. Πρόκειται για αύξηση κατά 10,6% σε σχέση με την ίδια περίοδο το 2021 και η μεγαλύτερη έκταση για το εξάμηνο αυτό από τότε που η Inpe διατηρεί αρχεία, στα μέσα του 2015.

Ετσι σπρωχνεται ενα τμημα της διαμαρτυριας σε αντικοινωνικες, αντι καλλιτεχνικες, αντι θεσμικες, ακομα και «παρανομες» πρακτικες, μιας και ολα τα αλλα μεσα ανατροπης της καταστροφης σε κοινωνιες και πλανητη, φανταζουν αναποτελεσματικα. Κανενας δεν δινει σημασια τελικα. Και στο κατω κατω ποιος γραφει τους νομους, προς οφελος ποιου; Αλλα τελικα ακομα και αυτους τους ιδιους τους δικους τους νομους τους καταστρατηγουν χωρις δισταγμο οι προνομιουχοι προκειμενου να κρατησουν σταθερο η και να αυξησουν το εισοδημα τους, σε βαρος της μεγαλης πλειοψηφιας της κοινωνιας.

May be an image of text that says "2 August 2022 ROMA HOLOCAUST MEMORIAL DAY omen tum"

Τον Μάιο του 1944 στο Άουσβιτς, οι φρουροί Ες-Ες προσπάθησαν να εκκαθαρίσουν τον οικογενειακό καταυλισμό (Μπλοκ13) των τσιγγάνων και «αντιμετώπισαν απροσδόκητη αντίσταση». Όταν διατάχθηκαν να βγουν, αρνήθηκαν, αφού προειδοποιήθηκαν και οπλίστηκαν με αυτοσχέδια όπλα: σωλήνες σιδήρου, φτυάρια και άλλα εργαλεία εργασίας. Οι Ες-Ες επέλεξαν να μην τους αντιμετωπίσουν άμεσα και αποχώρησαν για αρκετούς μήνες. 

Αφού μετέφεραν 3.000 Ρόμα, που είχαν τη δυνατότητα καταναγκαστικής εργασίας, στο Άουσβιτς Α’ και σε άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι Ες-Ες κινήθηκαν εναντίον των υπόλοιπων 2.898 κρατουμένων στις 2 Αυγούστου. 

Οι Ες-Ες σκότωσαν σχεδόν όλους τους υπόλοιπους κρατούμενους. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν άρρωστοι, ηλικιωμένοι άνδρες, γυναίκες ή παιδιά, στους θαλάμους αερίου του Μπίρκεναου. Τουλάχιστον 19.000 από τους 23.000 Ρομά, που στάλθηκαν στο Άουσβιτς, χάθηκαν εκεί

Γενοκτονία των Ρομά

Άμαχοι Ρομά στο Άσπεργκ της Γερμανίας μαζεύονται για απέλαση από τις γερμανικές Αρχές στις 22 Μαΐου 1940.

Ποράιμος (PorajmosPharrajimos προφορά [pʰoɽajˈmos], που σημαίνει «Αφανισμός»[1]) ονομάζεται η προσπάθεια της ναζιστικής Γερμανίας και των συμμάχων της κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου να διαπράξει εθνοκάθαρση και τελικά γενοκτονία εναντίον των Ρομά της Ευρώπης[2].

Υπό τον Αδόλφο Χίτλερ, στις 26 Νοεμβρίου 1935 εκδόθηκε ένα συμπληρωματικό διάταγμα των Νόμων της Νυρεμβέργης, το οποίο χαρακτηρίζει τους Ρομά ως «εχθρούς του φυλετικού κράτους» τοποθετώντας τους στην ίδια κατηγορία με τους Εβραίους. Έτσι, κατά κάποιο τρόπο, η μοίρα των Ρομά στην Ευρώπη ήταν παράλληλη με εκείνη των Εβραίων στο Εβραϊκό Ολοκαύτωμα[3].

Οι ιστορικοί εκτιμούν ότι 220.000-500.000 Ρομά σκοτώθηκαν από τους Γερμανούς και τους συνεργάτες τους, δηλαδή 25% έως πάνω από το 50% της εκτίμησης του συνολικού πληθυσμού του 1 εκατομμυρίου Ρομά στην Ευρώπη εκείνη την εποχή[4]. Μεταγενέστερη έρευνα, που ανέφερε ο Ίαν Χάνκοκ, εκτιμά ότι ο αριθμός των θυμάτων ανέρχεται σε περίπου 1,5 εκατομμύρια από περίπου 2 εκατομμύρια Ρομά[5].Ρομα μεταφερονται για εκτελεση στη Σερβια 1941-1943 A Serbian gendarme serving the Serbian puppet government led by Milan Nedia escorts a group of Roma (Gypsies) to their execution. [LCID: 85181]

Το 1982, η Δυτική Γερμανία αναγνώρισε επίσημα ότι η Γερμανία διέπραξε γενοκτονία εναντίον των Ρομά[6][7]. Το 2011, η Πολωνία καθιέρωσε επίσημα την 2α Αυγούστου ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ρομά[8].

Ο όρος (porajmos, porrajmos ή pharrajimos – κυριολεκτικά, «αφανισμός» ή «καταστροφή» σε ορισμένες διαλέκτους της γλώσσας ρομανί[9]) εισήχθη από τον Ίαν Χάνκοκ στις αρχές της δεκαετίας του ’90[10]. Ο Χάνκοκ επέλεξε τον όρο, που επινοήθηκε από έναν Ρομά της φυλής Καλντεράς από διάφορες προτάσεις σε μια «άτυπη συνομιλία το 1993». [11]

Ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως από ακτιβιστές και είναι άγνωστος στους περισσότερους Ρομά, συμπεριλαμβανομένων συγγενών θυμάτων και επιζώντων[10]. Ορισμένοι Ρώσοι και Βαλκάνιοι Ρομά ακτιβιστές διαμαρτύρονται κατά της χρήσης της λέξης porajmos [12]. Σε διάφορες διαλέκτους, ο όρος είναι συνώνυμος με το «poravipe» που σημαίνει «παραβίαση» και «βιασμός», ένας όρος που ορισμένοι Ρομά θεωρούν προσβλητικό. Οι Γιάνος Μπάρσονι και Άγκνες Νταρότσι, πρωτοπόροι διοργανωτές του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα των Ρομά στην Ουγγαρία, προτιμούν τον όρο Pharrajimos, που σημαίνει «κατακερματισμός», «καταστροφή». Ισχυρίζονται ότι δεν χρησιμοποιούν τον άλλο όρο, καθώς είναι marhime (βρώμικος, ακάθαρτος): «Η λέξη ποράιμος δεν προφέρεται στην κοινότητα των Ρομά και ως εκ τούτου δε δύναται να εκφράσει τα δεινά των Ρομά»[13].

Βαλκάνιοι ακτιβιστές Ρομά προτιμούν τον όρο samudaripen («μαζική δολοφονία»)[14], που εισήχθη για πρώτη φορά από τον γλωσσολόγο Marcel Courthiade. Ο Χάνκοκ απορρίπτει αυτήν τη λέξη, υποστηρίζοντας ότι δεν συμμορφώνεται με τη μορφολογία της γλώσσας των Ρομά[15]. Ορισμένοι Ρώσοι Ρομά ακτιβιστές προτείνουν τον όρο Kali Traš (Μαύρος φόβος)[16]. Μια άλλη εναλλακτική λύση, που χρησιμοποιήθηκε, είναι το Berša Bibahtale («Τα δυστυχισμένα χρόνια»). Τέλος, τα προσαρμοσμένα δάνεια όπως HolokostoHolokausto κ.λπ. χρησιμοποιούνται επίσης περιστασιακά στα ρομανί.

Οι θάνατοι των Ρομά εκτιμώνται σε 277.100 Ο Μάρτιν Γκίλμπερτ εκτίμησε ότι περισσότεροι από 220.000 από τους 700.000 Ρομά στην Ευρώπη σκοτώθηκαν, συμπεριλαμβανομένων των 15.000 (κυρίως από τη Σοβιετική Ένωση) στο Μαουτχάουζεν τον Ιανουάριο-Μάιο του 1945 Το Μουσείο Ολοκαυτώματος των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρει μελετητές, οι οποίοι εκτιμούν τον αριθμό των Σίντι και Ρομά, που σκοτώθηκαν, μεταξύ 220.000 και 500.000

Πριν δυο χρονια

Noembrhw 050

Estimated number of victimsEdit

The following figures are from The Columbia Guide to the Holocaust and the United States Holocaust Memorial Museum’s online encyclopedia of the Holocaust.[63][64]

Country Roma population, 1939 Number of Victims at least killed Estimate by the United States Holocaust Memorial Museum
Albania 20,000 ? ?
Austria 11,200 6,800 8,250
Belgium 600 350 500
Bulgaria 80,000 0 0
Czech Republic (Protectorate of Bohemia and Moravia) 13,000 5,000 6,500
Estonia 1,000 500 1,000
France 40,000 15,150 15,150
Germany 20,000 15,000 15,000
Greece ? 50 50
Hungary 100,000 1,000 28,000
Italy 25,000 1,000 1,000
Latvia 5,000 1,500 2,500
Lithuania 1,000 500 1,000
Luxembourg 200 100 200
Netherlands 500 215 500
Poland 50,000 8,000 35,000
Romania 262,501 19,000 36,000
Slovakia 80,000 400 10,000
Soviet Union (1939 borders) 200,000 30,000 35,000
Yugoslavia 100,000 26,000 90,000
Total 947,500 130,565 285,650

οι καπιταλιστές είναι ικανοί να πουλήσουν στους προλετάριους ακόμα και το σχοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουν (οχι οτι το σημερινο Βιετναμ ειναι κομμουνιστικη χωρα αλλα αυτη ειναι μια αλλη αναρτηση).

100 εκατομμυρια κατοικοι (98 εκατομμυρια ειναι)μιας ανερχομενης οικονομιας 400 δισ σημαινει μεσαια ταξη που θα κανει τουρισμο.

Στην χωρα που η δεξια και η ακροδεξια διοργανωνουν γιορτες μισους στον Γραμμο Βιτσι η κυβερνηση του Βοριδη θα στησει προτομη του Χο Τσι Μινχ.Η χωρα που εστειλε Ελληνες στρατιωτες να πολεμησουν και να σκοτωθουν στην Κορεα θα στησει προτομη του κομμουνιστη Χο Τσι Μινχ.Παρανοια.

Ο απολυτος σουρεαλισμος

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ(Υπουργός Εξωτερικών): Θέλω να πω εκ μέρους της κυβερνήσεως, ότι δεν βρισκόμαστε εδώ για να επιστρέψουμε στο κακό παρελθόν της χώρας μας. Είμαστε εδώ, για να συζητήσουμε την επιβίωση της πατρίδας στο μέλλον. Εγώ δεν γνωρίζω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποιος παρέστη στην εκδήλωση για το Βίτσι. Ο πατέρας μου παρέστη στο Βίτσι. Λέω όμως το εξής, ότι οποιαδήποτε προσπάθεια σήμερα προβολής στην σύγχρονη πολιτική ζωή, των οδυνηρών στιγμών της χώρας στο παρελθόν, για την αποκόμιση μικροκομματικού οφέλους, είναι απαράδεκτη

Είχα τη χαρά σήμερα να συναντηθώ με τον Υπουργό Εξωτερικών του Βιετνάμ, κ. Bui Thanh Son, και αργότερα θα γίνω δεκτός από τον Πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της χώρας. Συζητήσαμε για τις διμερείς σχέσεις, τις οικονομικές μας σχέσεις, αλλά επίσης και μια μεγάλη γκάμα άλλων θεμάτων.
Το Βιετνάμ είναι χώρα που, όχι μόνο έχει συνυπογράψει την UNCLOS, αλλά είναι και ενεργό μέλος στον Σύνδεσμο των Φίλων της UNCLOS. Στο πλαίσιο αυτό συμφωνήσαμε, εμείς και το Βιετνάμ, να έχουμε στενές διαβουλεύσεις για το Δίκαιο της Θάλασσας.
Θεωρώ ότι το Βιετνάμ, μια χώρα 100 εκατομμυρίων κατοίκων, με ανερχόμενη οικονομία σχεδόν 400 δισεκατομμύρια, είναι ένας ενδιαφέρων συνομιλητής της Ελλάδας στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας. Και ότι οι σχέσεις μας μαζί του θα είναι απολύτως χρήσιμο να διευρυνθούν και να εμβαθυνθούν.
Ο ιδρυτής του Βιετνάμ Ho Chi Minh πολέμησε στο Μακεδονικό Μέτωπο το ‘16-’17, στις τάξεις του γαλλικού στρατού. Συμφωνήσαμε να υπάρξει προτομή του στην Έδεσσα που να αναδεικνύει το γεγονός. Συζητήσαμε & για τη μεταφορά της τέφρας του Έλληνα Σαραντίδη που πολέμησε στον στρατό του Βιετνάμ.
Η σταθερότητα και η ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή του Κοσόβου είναι κάτι το οποίο ενδιαφέρει απολύτως την ελληνική διπλωματία. Η χώρα μας, ως έντιμος συνομιλητής στα Βαλκάνια, θα κάνει ό,τι μπορεί για να διευκολύνει αυτή τη διαδικασία.
(από τις δηλώσεις μου κατά την επίσκεψή μου στο Βιετνάμ)
Παμε απο την αρχη για να μην τρελαθουμε .Ποιος ηταν ο Ελληνας που πολεμησε στο Βιετναμ και πεθανε περσι σε ηλικια 94 ετων.Για τον Χο Τσι Μινχ αλλη αναρτηση.
Πρωτα ομως μια συντομη ιστορικη αναδρομη

Το 1802 ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας ο Γκία Λονγκ, ο οποίος αναβίωσε την γραφειοκρατία στα χνάρια του κομφουκιανισμού και μετέφερε την πρωτεύουσα στη Χουέ. Παράλληλα οι Γάλλοι άρχισαν να καταλαμβάνουν βιετναμέζικες πόλεις. Οι διάδοχοί του συνέχισαν με παρόμοια συστήματα, όμως η γαλλική κυριαρχία στην περιοχή γινόταν όλο και πιο έντονη.[

Γαλλικό Βιετνάμ

Η Γαλλική Ινδοκίνα (1903)

Οι Γάλλοι συνέχισαν να υπονομεύουν την ανεξαρτησία του Βιετνάμ και με μια σειρά στρατιωτικών επεμβάσεων την περίοδο 1859-1885 προσάρτησαν όλο το Βιετνάμ στη Γαλλική Ινδοκίνα. Επισήμως, η αποικιοκρατία της Γαλλίας στο Βιετνάμ άρχισε το 1874. Οι Γάλλοι εισήγαγαν στο Βιετνάμ τους δυτικούς τρόπους εκπαίδευσης και προσηλύτισαν τους ντόπιους στον Ρωμαιοκαθολικισμό. Οι περισσότεροι Γάλλοι εγκαταστάθηκαν στο νότιο τμήμα του Βιετνάμ, κοντά στην πόλη Σαϊγκόν. Οι Γάλλοι ανέπτυξαν την οικονομία τους ώστε να έχει ως βάση τις φυτείες, τα προϊόντα των οποίων (καπνόςτσάι και καφές) εξάγονταν. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ιαπωνία εισέβαλε στο Βιετνάμ το 1941. Το καθεστώς Βισύ στη Γαλλία αναγκάστηκε από το Τρίτο Ράιχ να παραδώσει τη Γαλλική Ινδοκίνα στην Ιαπωνία. Η Ιαπωνία εκμεταλλεύτηκε τους πόρους της Ινδοκίνας ώστε να συνεχίσει τις εκστρατείες της στην Ινδονησία, τη Μαλαισία και τη Βιρμανία.

Πρώτος Πόλεμος της Ινδοκίνας

Το 1941 ιδρύθηκε από τον Χο Τσι Μιν το Βιετ Μιν (απλούστερα Βιετμίν) ένα κομμουνιστικό απελευθερωτικό κίνημα. Την ημέρα της παράδοσης της Ινδοκίνας στην Ιαπωνία το Βιετμίν έκανε μια συμφωνία. Θα άφηνε τους Ιάπωνες να δρουν ανεμπόδιστοι, με την προϋπόθεση να αφήσουν τον εξοπλισμό τους στους Βιετναμέζους. Μετά την ήττα των Ιαπώνων τον Αύγουστο του 1945 οι αντάρτες Βιετμίν κατέλαβαν το Ανόι και έφτιαξαν μια μεταβατική κυβέρνηση, η οποία κήρυξε την εθνική ανεξαρτησία της χώρας στις 2 Σεπτεμβρίου 1945.Η μεταβατική κυβέρνηση της Γαλλίας αντέδρασε και το 1946 έστειλε στρατεύματα ώστε να καταστείλουν την εξέγερση. Το Νοέμβριο του 1946 οι γαλλικές δυνάμεις βομβάρδισαν το λιμάνι Χάι Φονγκ και σύντομα άρχισε ο ανταρτοπόλεμος των Βιετμίν ενάντια στους Γάλλους. Ο πόλεμος της Ινδοκίνας συνεχίστηκε μέχρι τις 20 Ιουλίου 1954, λήγοντας τελικώς μετά τη νίκη των Βιετναμέζων επί των Γάλλων στη μάχη του Ντιεν Μπιεν Φου. Τον ίδιο χρόνο το Συνέδριο της Γενεύης αναγνώρισε την ανεξαρτησία του Βιετνάμ, αλλά χώρισε προσωρινά τη χώρα στα δύο, κατά μήκος του 17ου Παράλληλου, ορίζοντας ότι η ενοποίηση θα έπρεπε να γίνει με γενικές εκλογές μέσα στο 1956. Εν τω μεταξύ όμως, το Νότιο Βιετνάμ, νωρίτερα αυτοκρατορικό, ανακηρύχθηκε ως δημοκρατία από τον Νγκο Ντιν Νιεμ, η οποία είχε την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, που δεν ήθελαν την επικράτηση των κομμουνιστών του Χο Τσι Μιν σε όλη την χώρα.

Ο Κώστας Σαραντίδης (1927-25 Ιουνίου 2021), επίσης γνωστός με το βιετναμικό όνομα Nguyễn Văn Lập,(Γκουηεν Βαν Λαπ) ήταν Έλληνας στρατιώτης που πολέμησε με τους Βιετ Μινχ (Viet Minh) κατά τον πρώτο πόλεμο της Ινδοκίνας, επιδιώκοντας την ανεξαρτησία του Βιετνάμ από τη γαλλική αποικιακή αυτοκρατορία[1].

Kostas Sarantidis - Vietnamese soldier - Whois - xwhos.com

Ο Κώστας Σαραντίδης γεννήθηκε το 1927 στη Θεσσαλονίκη, από γονείς πρόσφυγες της Μικράς Ασίας. Το φθινόπωρο του 1943 και κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, συνελήφθη για λαθρεμπόριο καπνού και στάλθηκε σε ναζιστικά στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στη Γερμανία. Κατάφερε να δραπετεύσει κοντά στη Βιέννη και έκλεψε μια στρατιωτική στολή με την οποία συνήθιζε να μεταμφιέζεται ως Γερμανός μέχρι το τέλος του πολέμου.

Η ζωή στο Βιετνάμ

Μετά το τέλος του πολέμου, ο Σαραντίδης μετέβη στη Ρώμη και προσπάθησε να επαναπατριστεί στην Ελλάδα. Αυτό, ωστόσο, αποδείχθηκε αδύνατο καθώς δεν διέθετε τα απαραίτητα έγγραφα. Μη έχοντας την οικονομική δυνατότητα να επιβιώσει, ο Σαραντίδης κατετάγη στη γαλλική Λεγεώνα των Ξένων με την προοπτική να ζήσει μια περιπετειώδη ζωή. Μετά την κατάταξή του στη λεγεώνα, ο Σαραντίδης μετατέθηκε αρχικά στην Αλγερία και κατόπιν στην Ινδοκίνα το 1946.«βρώμικο πόλεμο»- la sale guerre- ονομαζαν οι Γαλλοι αυτο τον πολεμο.

Όντας εκεί, ο ίδιος και οι άλλοι λεγεωνάριοι πίστευαν ότι η διάρκεια της ανάπτυξής τους θα ήταν σύντομη και ότι η αποστολή τους θα ήταν να αφοπλίσουν τους Ιάπωνες και να επαναφέρουν την τάξη. Ο Σαραντίδης απεχθανόταν την καταπίεση του τοπικού πληθυσμού από τα γαλλικά αποικιακά στρατεύματα. Μετά από δύο μήνες με τη Λεγεώνα, ήλθε σε επαφή με κατασκόπους του Βιετνάμ και λιποτάκτησε, παίρνοντας μαζί του το τουφέκι του και ένα πολυβόλο.

A life fighting for Vietnam Greek hero Kostas Sarantidis » Breaking News, Latest World News Updates - VietReader Viet Nam

Τού δόθηκε το όνομα Nguyễn Văn Lập και υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις, συμμετέχοντας σε πολλές μάχες. Τελικά αναρριχήθηκε στον βαθμό του λοχαγού. Το 1949, έγινε δεκτός στο Κομμουνιστικό Κόμμα του Βιετνάμ.

Μετά το τέλος του πολέμου το 1954 και τη διχοτόμηση του Βιετνάμ σε Βόρειο και Νότιο, ο Σαραντίδης μετακόμισε στο βόρειο Βιετνάμ και αποσύρθηκε από τον στρατό. Εκείνη την εποχή, ήταν παντρεμένος με μια νοσοκόμα που κατηγορήθηκε για αντιδραστικότητα και φυλακίστηκε. Ο Σαραντίδης εργάστηκε ως Γερμανός μεταφραστής και αργότερα ως ανθρακωρύχος. Επίσης ξαναπαντρεύτηκε Βιετναμέζα, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά.

Η μεταγενέστερη ζωή στην Ελλάδα

Από τη μέρα που συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’50, ο Σαραντίδης δεν είχε επικοινωνήσει με την οικογένειά του, που τον θεωρούσε νεκρό. Κοντά στο τέλος του πολέμου άρχισε να ανταλλάσσει επιστολές μαζί τους και το 1965 αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα. Με τη συνδρομή ενός από τους αδελφούς του, ο οποίος βοήθησε την οικογένεια Σαραντίδη για την έκδοση διαβατηρίου, ο Σαραντίδης μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη. Στην αρχή αντιμετώπισε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες καθώς ήταν άνεργος για αρκετούς μήνες. Τελικά κατάφερε να βρει δουλειά ως οδηγός για την Pechiney, όπου εργάστηκε για αρκετά χρόνια μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Η οικογένεια Σαραντίδη απέκτησε και τέταρτο παιδί που γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη.

Στην Ελλάδα ο Σαραντίδης εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα και εργάστηκε για να βοηθήσει το Βιετνάμ και να προωθήσει τις σχέσεις Ελλάδας-Βιετνάμ. Ο Σαραντίδης δραστηριοποιήθηκε στην παροχή βοήθειας στα παιδιά του Βιετνάμ που προσβλήθηκαν από την τοξική ουσία Agent Orange.

Ο Σαραντίδης συνόδευσε τον τότε Έλληνα Πρόεδρο Κάρολο Παπούλια στην επίσημη επίσκεψή του στο Βιετνάμ τον Οκτώβριο του 2008. Το 2010, ο Σαραντίδης έλαβε την βιετναμέζικη υπηκοότητα και διαβατήριο. Το 2013 ονομάστηκε Ήρωας των Λαϊκών Ενόπλων Δυνάμεων. Επιπλέον, τού απονεμήθηκαν αρκετοί τιμητικοί τίτλοι τόσο από το Βιετναμικό Κόμμα όσο και από το Κράτος, συμπεριλαμβανομένης της διάκρισης του Τάγματος Φιλίας το 2011, το Μετάλλιο Νίκης, Τρίτη Τάξη και το Μετάλλιο Αντιστασιακός Αγώνας, Δεύτερης Τάξης[2].

Ο Κώστας Σαραντίδης πέθανε σε ηλικία 94 ετών πριν ενα χρονο στις 25 Ιουνίου 2021.

Το βιβλιο του

Έλληνας επιστάτης αιχμαλώτων του Νοτίου Βιετνάμ | Bibliopolio.gr

Και δυο αλλοι Ελληνες στην Λεγεωνα των ξενων αυτη τη φορα στην Αλγερια το 1960 Του εξαιρετικου Καρπαθιου δημοσιογραφου Μανωλη Δημελλα

Διαβαστε την ιστορια τους.Ειναι η ιστορια πολλων Ελληνων που δεν θελησαν η δεν μπορεσαν να κλειστουν στα στενα συνορα αυτης της χωρας και εγιναν πολιτες του κοσμου μενωντας παντα Ελληνες.Εδω θα βρειτε και πολλες πληροφοριες για την διασημη Λεγεωνα των ξενων.

Στα μέσα της δεκαετία του ’50 τουλάχιστον 50% της λεγεώνας ήταν Γερμανοί, Αυστριακοί, Σκανδιναβοί και Σουηδοί, οι υπόλοιποι ήταν λατινικά και σλαβικά φύλα, συμπεριλαμβανομένων και των Γάλλων. Οι Έλληνες ήταν ένα μικρό ποσοστό, ενδεικτικά στον 4ο λόχο, που βρέθηκε ο Μανώλης Περίδης, στους περίπου 800 λεγεωνάριους, όπως ο ίδιος θυμάται, υπήρχαν μόνο 14 Έλληνες, συνολικά βρέθηκαν στην Αλγερία περίπου 60 Έλληνες εθελοντές. 

Δυο διαφορετικοί Έλληνες στη Λεγεώνα των Ξένων

Ήρωες της ιστορίας δυο εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες, ο Μανώλης Περίδης και ο Γιώργος Μανιάτης. Βρέθηκαν και οι δυο στη Λεγεώνα των Ξένων στις αρχές του ’60 στην Αλγερία. Κι ενώ ο Μανώλης καμαρώνει για τον μισθοφορικό στρατό και όπως χαρακτηριστικά μας λέει: «από εκεί μέσα έβγαιναν άνθρωποι»! Από την άλλη ο Μανιάτης, σιχάθηκε τη Λεγεώνα και τα έργα της, έτσι το 1961 πραγματοποίησε μια απίστευτη απόδραση, περπάτησε 21 ημέρες μέσα στην έρημο, ενώ εκείνη στιγμή ο δεκανέας Περίδης ήταν στα τάγματα που τον κυνηγούσαν κι αν τον έπιαναν ήταν σίγουρο ότι θα τον εκτελούσαν!
|
Οι άνθρωποι που συναντάμε στο διάβα μας κρύβουν ιστορίες που ακούραστα θα μπορούσαν να γίνουν οι πιο λαμπρές ταινίες όλων των εποχών χωρίς το παραμικρό ίχνος ψέμματος. Κάποιοι ίσως να περηφανεύονται για τον πλούτο, τα παλάτια και τα χρήματα που πέτυχαν να κάμουν στη ζωή τους, άλλοι έγιναν διάσημοι για την τέχνη ή την επιστήμη που υπηρέτησαν. Είναι όμως κάποια λιγοστά και ανυπότακτα πνεύματα, που διάλεξαν να ζήσουν μέσα στην περιπέτεια, σα να τόχε γραμμένο η μοίρα και να τους έσπρωχνε στον πιο ριψοκίνδυνο δρόμο.

Ήρωες της ιστορίας δυο εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες, ο Μανώλης Περίδης και ο Γιώργος Μανιάτης. Βρέθηκαν και οι δυο στη Λεγεώνα των Ξένων στις αρχές του ’60 στην Αλγερία. Κι ενώ ο Μανώλης καμαρώνει για τον μισθοφορικό στρατό και όπως χαρακτηριστικά μας λέει: «από εκεί μέσα έβγαιναν άνθρωποι»!

Από την άλλη ο Μανιάτης, σιχάθηκε τη Λεγεώνα και τα έργα της, έτσι το 1961 πραγματοποίησε μια απίστευτη απόδραση, περπάτησε 21 ημέρες μέσα στην έρημο, ενώ εκείνη στιγμή ο δεκανέας Περίδης ήταν στα τάγματα που τον κυνηγούσαν κι αν τον έπιαναν ήταν σίγουρο ότι θα τον εκτελούσαν!

Ο πρώτος γεννήθηκε στο Μεσοχώρι της Καρπάθου, τον Απρίλη του 1922, σε μια εποχή που τα Δωδεκάνησα ήταν επαρχία της Ιταλίας, ενώ ο δεύτερος το 1939 στη Μεσσήνη. Ο Μανώλης Περίδης παρακολούθησε λίγες τάξεις του δημοτικού σχολείου, όμως αυτός ο κοντούλης αριστερόχειρας πιτσιρίκος από τότε φαινόταν πως είναι διαόλου κάλτσα! Από μικρός είχε στο αίμα το μικρόβιο, να βγαίνει μπροστά και να μην λογαριάζει, ούτε να σκιάζεται τίποτε και να κυνηγά την περιπέτεια σα το πιο ξεχωριστό λαγόσκυλο ψάχνει το θήραμα του.

Σήμερα είναι γνωστός για τα αστεία του, για τα «λευκά» του ψέμματα, όπως συνηθίζει ο ίδιος να επαναλαμβάνει. Πρόκειται για ένα σωρό δικές του φανταστικές ιστορίες, που ενώ δεν έχουν απολύτως καμιά αληθοφάνεια, ωστόσο είναι τόσο έξυπνα δομημένες, που όταν τις ακούς δεν μπορεί να μη συμφωνήσεις.

Είναι γνωστός με το παρατσούκλι «Μουσσολίνι» κι αυτό γιατί ο Ιταλός Μπριγκαντιέρης, ο αστυνομικός διοικητής στο Μεσοχώρι, κάθε φορά που τον έβλεπε να βάζει σημάδι πέτρες νικούσε τους συμμαθητές του κι έτσι μικρόσωμο τον παρομοίαζε με τον φασίστα ηγέτη των Ιταλών, που σε εκείνα τα χρόνια, τη δεκαετία του ’30, ήταν εξαιρετικά δημοφιλής, κάθε τόσο του φώναζε:

– Forza Mussolini! Cosi ti voglio Mussolini!

Ο Μανώλης Περίδης, είναι τέταρτος γιος του Πέτρου και της Βιργινίας, το γένος Αλεξίου, ο πατέρας της φαμίλιας ήταν μετανάστης, δοκίμασε δυο φορές την τύχη του στα ορυχεία (τις μίνες) της Αμερικής, επέστρεψε και ταξίδεψε στην Περσία στο κυνήγι του μεροκάματου, όπως και πολλοί Καρπάθοι, έφτασε στο Μαρόκο. Μάλιστα πήρε σχεδόν όλη την οικογένεια μαζί του, άφησε στο νησί τον Μανωλάκη κι άλλο ένα παιδί που ήταν ακόμη μωρό, όμως τους έπιασε ο πόλεμος, έτσι αναγκάστηκαν να περιμένουν μέχρι το τέλος του για να ταξιδέψουν στην πόλη Φέζ και να βρεθούν όλοι μαζί.

Ήταν το 1947, σε ηλικία 24 χρονών ο Μανώλης πρωτόφυγε από το Μεσοχώρι της Καρπάθου και τότε γνώρισε τον πατέρα του που είχε να τον δει 20 χρόνια!

Στην Φες θα κάμει διάφορες δουλειές, θα περάσει από κατασκευές δρόμων, με τον μεγάλο του αδελφό εργολάβο, αλλά και από διάφορα εστιατόρια με τελευταίο το Atlas, στην περίφημη κόκκινη πόλη, το Marakkesh!

Όμως ο Μανώλης Περίδης είχε το νου του στην περιπέτεια, ήθελε να γνωρίσει τον κόσμο και να ζήσει μια πιο ελεύθερη μποέμ ζωή. Έτσι με παρέα έναν Ρουμάνο φίλο ξεκίνησαν ένα μεγάλο ταξίδι προς το άγνωστο. Μάζεψαν τα πράγματα τους, πήραν και μια σκηνή και ξεκίνησαν να γνωρίσουν την Ισπανία. Μαδρίτη, Βαρκελώνη, Αλμερία, Σάντα Λουσία, οι δυο φίλοι περπατούσαν και διάλεγαν μια όμορφη γωνιά και έστηναν το τσαντίρι τους. Την επόμενη μέρα έκαναν ότο-στοπ και όσο περνούσαν μήνες εκείνοι ανέβαιναν για τη Γαλλία. Μάλιστα πέρασαν και από το παραθαλάσσιο χωριό του George Getarye, του διάσημου Λάμπρου Βορλόου (1915-1997), ενός διάσημου Έλληνα από την Αλεξάνδρεια που άλλαξε το όνομα του τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο για να γλυτώσει από τα Γερμανικά! Ο Γκέταρυ έγινε Γάλλος το 1950, εκτός από τραγουδιστής ήταν επίσης χορευτής, ηθοποιός και σπουδαίος κομπέρ, ειδικεύτηκε στα μιούζικαλ και έκανε μεγάλη καριέρα στη Γαλλία, αλλά και τις Η.Π.Α., μάλιστα έπαιξε στις διάσημες ταινίες Le cavalier noir (1945) και An American in Paris, στο πλευρό του Gene Kelly.

Κάποτε οι δυο φίλοι έφτασαν στα σύνορα της Γαλλίας και εκεί οι δρόμοι τους χωρίστηκαν, ένα περαστικό αυτοκίνητο είχε μόνο μια θέση και έτσι ο Μανώλης βρέθηκε στο Μπορντώ. Εκεί δούλεψε κοντά στους 6 μήνες στα χωράφια, μια δουλειά που γνώριζε από το νησί του, όμως η διαφήμιση για την Λεγεώνα των Ξένων και οι Λεγεωνάριοι που συναντούσε σε ένα μπαρ, του πήραν τα μυαλά.

Δεν υπήρχε κανένας από την οικογένεια του που να πολέμησε και εκείνος έψαχνε μια καινούρια ζωή κι έτσι όπως ήταν από παιδί, ένας ατίθασος, δεν έχασε την ευκαιρία.

Το 1959 ταξίδεψε στη Μασσαλία και υπέγραψε το συμβόλαιο για την 5ετη θητεία, έτσι πέρασε στον μισθοφορικό στρατό, από εκεί ταξίδεψε για το Sidi Bel Abbes της Αλγερίας, μια πόλη που ιδρύθηκε το 1843 από λεγεωνάριους, εκεί ξεκίνησε τη σκληρή εξάμηνη εκπαίδευση.

Η «Λεγεώνα των Ξένων»

Ο ξακουστός για την πειθαρχία και την αυστηρότητα του Γαλλικός μισθοφορικός στρατός ιδρύθηκε στις 10 Μαρτίου 1831 από τον βασιλιά της Γαλλίας, Λουδοβίκο Φίλιππο, με διάταγμα του άλλοτε στρατάρχη του Βοναπάρτη, υπουργού των Στρατιωτικών, Ζαν Σουλτ. Η πρώτη πολεμική αποστολή της λεγεώνας έγινε την επόμενη χρονιά, Απρίλιο του 1832, στην τοποθεσία Μεζόν Καρέ της Αλγερίας.

Από την πρώτη δεκαετία της στρατιωτικής δράσης απέκτησε το έμβλημά της: «Ηοnneur et Fidelite» (Τιμή και Πίστη) και είχε τη φήμη ενός εξαιρετικά σκληρού και κλειστού στρατιωτικού σώματος, μάζευε κάθε καρυδιάς καρύδι, όλους εκείνους που είχαν λόγους να κρυφτούν από προσώπου γης και ήθελαν να αλλάξουν ακόμη και την ταυτότητα τους.

Το 1835 οι λεγεωνάριοι στάλθηκαν στην Ισπανία για να πολεμήσουν στο πλευρό της Βασίλισσας Ισαβέλας εναντίον των Βάσκων οπαδών του διεκδικητή του θρόνου Ντον Κάρλος. Ο πόλεμος εκείνος κράτησε μέχρι το 1839 και στη διάρκειά του η Λεγεώνα είχε μεγάλες απώλειες. Από τους 5.000 λεγεωνάριους, που είχαν ξεκινήσει, απέμειναν μόνο 500!

Ο κανόνας ήταν απλός: οποισδήποτε μη Γάλλος, με ύψος άνω του 1.55 και ηλικίας 18 έως 40 ετών, μπορούσε καταρχήν να γίνει δεκτός και στη συνέχεια να περάσει διάφορες ψυχοτεχνικές εξετάσεις, συνήθως οι μισοί υποψήφιοι τα κατάφερναν και από την πρώτη στιγμή γύριζαν σελίδα και ξεκινούσαν μια νέα ζωή!

Μετά το τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου δεκάδες χιλιάδες μέλη των SS, Γερμανοί και Ευρωπαίοι εθελοντές, όλοι παθιασμένοι με τον στρατό, βρήκαν καταφύγιο στη Λεγεώνα από τις διώξεις, τις εκτελέσεις, κυρίως ξέφυγαν από μια ζωή που δεν είχε όπλα και στολές! Αφού μετά από τον μεγάλο πόλεμο δεν τους επέτρεπε να ακολουθήσουν στρατιωτική καριέρα στη χώρα τους.

Στα μέσα της δεκαετία του ’50 τουλάχιστον 50% της λεγεώνας ήταν Γερμανοί, Αυστριακοί, Σκανδιναβοί και Σουηδοί, οι υπόλοιποι ήταν λατινικά και σλαβικά φύλα, συμπεριλαμβανομένων και των Γάλλων. Οι Έλληνες ήταν ένα μικρό ποσοστό, ενδεικτικά στον 4ο λόχο, που βρέθηκε ο Μανώλης Περίδης, στους περίπου 800 λεγεωνάριους, όπως ο ίδιος θυμάται, υπήρχαν μόνο 14 Έλληνες, συνολικά βρέθηκαν στην Αλγερία περίπου 60 Έλληνες εθελοντές. Από την 1 Νοεμβρίου 1954 η λεγεώνα των Ξένων συγκεντρώθηκε στην Αλγερία με σκοπό να καταπνίξει την Αλγερινή επανάσταση που άνοιγε φτερά.

Πρώτη εικόνα για τους νεοσύλεκτους λεγεωνάριους ένα ιδιαίτερο σύμβολο στην είσοδο του επιτελείου. Πρόκειται για ένα μνημείο αφιερωμένο στον λόχο 62 ανδρών που σκοτώθηκαν 30 Απριλίου 1863, σε μια σκληρή αναμέτρηση με 2.000 άντρες στο Καμερόνε του Μεξικού, κατά τη διάρκεια του δεύτερου Γαλλο-Μεξικανικού πολέμου. Όλα ξεκίνησα το 1861, όταν ο πρόεδρος του Μεξικού Benito Juarez προχώρησε σε στάση πληρωμών στις 3 μεγάλες δανείστριες δυνάμεις, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Μεγάλη Βρετανία!

Ο «Μουσολίνι» δεκανέας

Ο Μανώλης Περίδης μιλούσε ήδη ιταλικά, γαλλικά αραβικά, ακόμη και τη μαροκινή διάλεκτο την έμαθε πολύ εύκολα! Με τον δαιμόνιο χαρακτήρα, τα αστεία και το χαμόγελο στα γρήγορα κατέκτησε τη λεγεώνα! Ζητούσαν κουρέα και εμφανιζόταν ο Μανώλης, έψαχναν μάγειρα ή ηλεκτρολόγο και σήκωνε το χέρι του! Έτσι ο μικρόσωμος Δωδεκανήσιος κατάφερε να κερδίσει τη συμπάθεια ακόμη και του θηριώδη Γερμανού ανθυπολοχαγού που ήταν ο εκπαιδευτής και ο επικεφαλής της ομάδας.

Γρήγορα πέρασε την προπαίδευση και έγινε δεκανέας σε μια από τις διμοιρίες του τάγματος, εκείνη που είχε την εποπτεία και τη συντήρηση των μηχανοκίνητων μέσων.

Ένα τουφέκι, ένα περίστροφο, αφού πια ήταν δεκανέας, 32 σφαίρες και 6 χειροβομίδες, αυτός ήταν ο εξοπλισμός του λεγεωνάριου, με την 11μελή ομάδα εκτελούσαν σχεδόν κάθε μέρα εξαντλητικές περιπολίες και αναζητούσαν πυρήνες των Αλγερινών επαναστατών.

Ο Μανώλης Περίδης δεν ξεχνά το μεγάλο βιβλίο με τα 7.000 ονόματα καταζητούμενων, μελών του FLN, των Αλγερινών ανταρτών που πάλευαν να ελευθερώσουν τη χώρα τους από τους Γάλλους κατακτητές. Περπατούσαν, περπατούσαν ασταμάτητα στην έρημο, η κούραση στον τροπικό του Καρκίνου ρουφούσε κάθε χυμό από το σώμα, την ημέρα η ζέστη ήταν αφόρητη, οι Λεγεωνάριοι φορούσαν μόνο το κοντό παντελονάκι και δεν άντεχαν ούτε το πέτσινο δέρμα τους, ενώ τη νύχτα, στη σκοπιά, σκέπαζαν το κορμί του με ότι ρούχο είχαν και πάλι τουρτούριζαν! Δίπλα τους τεράστιοι πεινασμένοι σκορπιοί έστηναν χορό, περίμεναν το επόμενο θύμα τους.

Οι συνθήκες ήταν απερίγραπτες, ήταν στρατιώτες που έπρεπε να σβήσουν κάθε άρνηση στους ανωτέρους τους! Μοναδική συντροφιά τα παγωμένα όπλα, τα βαριά τσιγάρα και το αλκοόλ.

Όσο περιγράφει τις χαλαρές στιγμές της λεγεώνας ο «Μουσολίνι» χαμογελά, όταν όμως φτάνουμε στις πολεμικές επιχειρήσεις κατεβάζει το κεφάλι, δεν είναι εύκολο να μοιραστεί ιστορίες με τόσο θανατικό, οι στιγμές που πνίγηκαν στο αίμα δεν μοιράζονται.

Η λεγεώνα δεν έκανε διακοπές στην Αλγερία, πάλευαν να καταπνίξουν την επανάσταση, αυτό γινόταν με όπλα κι αυτά με την σειρά τους γεννούσαν χιλιάδες νεκρούς. Ο Μανώλης εξομολογείται πως στάθηκε τυχερός, αφού τουλάχιστον 4 φορές γλύτωσε κυριολεκτικά από του Χάρου τα δόντια!

Όταν έπεφταν οι Αλγερινοί αντάρτες πάνω στην ομάδα ή οι λεγεωνάριοι έκαναν μια από τις επιθέσεις τους, δεν υπήρχε διαπραγμάτευση, κάποιοι θα ξεψυχούσαν πάνω στη μάχη κι ο Μανώλης κατάφερε να βγει ζωντανός και χωρίς τραυματισμούς.

Θυμάται κάποια φορά βρέθηκε σε ένα προχωρημένο φυλάκιο, οι αντάρτες χτύπησαν στα ξαφνικά και από ένα ύψωμα πέρασαν όλμους μέσα στην τραπεζαρία, έτσι κατάφεραν να τραυματίσουν στο στομάχι έναν λεγεωνάριο.

Η ομάδα αναστατώθηκε, για να προφυλαχθούν έτρεξαν και μαζεύτηκαν σε ένα διπλανό κτήριο, λίγο αργότερα εμφανίστηκε μέσα στα αίματα ο χτυπημένος συνάδελφός τους με τα έντερα και τα εσωτερικά του όργανα μέσα στο κράνος του! Μετά από ιατρική φροντίδα ο λεγεωνάριος σώθηκε!

Το παράδειγμα είναι χαρακτηριστικό, όπως και το σύνθημα στους τοίχους του στρατοπέδου στο Σίντι Μπελ Αμπές: «λεγεωνάριοι, είστε στρατιώτες για να πεθάνετε και σας στέλνουν εκεί που οι άνθρωποι πεθαίνουν»!

FLN, Εθνικό Απελευθερωτικό μέτωπο Αλγερίας, National Liberation Front

Το FLN ιδρύθηκε το 1954, η ιδεολογία του FLN πηγάζει από την ανάγκη αλγερινού εθνικισμού, είναι ένα κίνημα που εντάσσεται στο πλαίσιο του ευρύτερου εθνικισμού των Αράβων.

Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με την αδήριτη ανάγκη για την πολιτική και κοινωνική αυτοδιαχείριση και νομιμοποίηση της χώρας, δε γινόταν αλλιώς, η ιστορία ξεκινά με τον επαναστατικό πόλεμο κατά της Γαλλίας.

Το Ισλάμ, είναι η θρησκεία που ορίζεται ως το βασικό θεμέλιο της εθνικής συνείδησης, κύριο χαρακτηριστικό του η δημιουργία υποτακτικών, τυφλών υπηκόων, και είναι ο πιο κρίσιμος παράγοντας για το δέσιμο της Αλγερίας σε μια ταυτότητα μακριά από εκείνην που ήθελε τη χώρα ως «Γαλλική Αλγερία».

Ενδεικτικά, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, οι Γάλλοι της Αλγερίας αντιστοιχούσαν σε 10,3% σε σύνολο 9.430.000 πληθυσμού.

Όσο για τις σοσιαλιστικές θέσεις του Απελευθερωτικού μετώπου κυρίως είχαν να κάνουν με την αντίθεση στην άκρατη εκμετάλλευση του λαού από τους έποικους αποικιοκράτες. Την 1η Νοεμβρίου 1954 το FLN ξεκίνησε τον πόλεμο της Αλγερίας, η ένοπλη πτέρυγα του FLN κατά τη διάρκεια του πολέμου ονομάστηκε Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός (ALN).

Από γαλλικές πηγές εκτιμάται ότι τουλάχιστον 70.000 Μουσουλμάνων πολιτών σκοτώθηκαν ή απήχθησαν και σκοτώθηκαν από το FLN, κατά τη διάρκεια του πολέμου της Αλγερίας. Στα παραδείγματα των χτυπημάτων του FLN, οι Γάλλοι μιλούν για τη σφαγή Οράν το 1962 και τη μάχη στην Philippeville. Έπίσης υπολογίζεται ότι περίπου 4.300 άνθρωποι σκοτώθηκαν στη Γαλλία από το FLN. Ενώ 30,000-150,000 μουσουλμάνοι φίλοι των Γάλλων, σκοτώθηκαν στην Αλγερία από το FLN, σε αντίποινα μετά τον πόλεμο.

Γάλλοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι τα θύματα του πολέμου και από τις δυο πλευρές φτάνουν τις 400.000, ωστόσο οι Αλγερινοί δίνουν διαφορετικό αριθμό, μόνο τα δικά τους θύματα από τους αποικιοκράτες ξεπερνούν το 1.500.000, με τα περισσότερα να είναι άμαχοι!

Τον πιο βάρβαρο ρόλο στην ιστορία αναμφισβήτητα κρατά η παραστρατική οργάνωση OAS (Organisation de l’armée secrète – Οργάνωση Μυστικός Στρατός, δημιουργία Γάλλων εθνικιστών, 11/1961) που υποστήριζε την «Γαλλική Αλγερία». Οι Γάλλοι έποικοι αποκαλούσαν τους εαυτούς τους «αντι-τρομοκράτες» και «αγωνιστές», με τις άγρια δολοφονικές πράξεις τους στην ουσία πυροδότησαν την απόλυτη ρήξη μεταξύ των «μαυροπόδαρων» Γάλλων εποίκων (Pieds-Noirs, οι περισσότεροι ήταν γεννημένοι στην Αλγερία και δεν είχαν ταξιδέψει στη Γαλλία) και των ντόπιων Αλγερινών και οδήγησε μια ώρα νωρίτερα στην ανεξαρτησία της χώρας.

Τον Σεπτέμβριο του 1962, με τη συνθήκη του Evian, δόθηκε στην Αλγερία η ανεξαρτησία της και η λεγεώνα των ξένων εγκατέλειψε το Σίντι Μπελ Αμπές. Στις 24 Οκτωβρίου 1962 το τελευταίο απόσπασμα των Ξένων εγκατέλειψε το Σίντι Μπελ Αμπές, πριν την αποχώρηση έκαψαν τη σημαία που είχαν φέρει από το Τουγιέν Κουάνγκ της Ινδοκίνας το 1885. Στη συνέχεια μετέφεραν όλα τα ιστορικά λείψανα, όπως η τέφρα του «πατέρα» της λεγεώνας στρατηγού Ρολλέ και το ξύλινο χέρι του λοχαγού Ζάν Ντανζού, ακόμη και όλες τις πέτρες από το μνημείο για την ιστορική μάχη του Καμερόνε στο Μεξικό.

Μανώλης Περίδης στο Μεσοχώρι Καρπάθου

Το «τιμημένο» λευκό καπέλο και ο αντάρτης λιποτάχτης

Ο Μανώλης Περίδης στις 15 Απριλίου 1963 αποστρατεύτηκε από τη Λεγεώνα των Ξένων, ταξίδεψε στην Γαλλία και έζησε περίπου έναν χρόνο στη Μασσαλία, στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα και συνέχισε τη μποέμ ζωή για λίγους μήνες. Το 1965, έπειτα από σχεδόν 20 χρόνια, επέστρεψε στο νησί και το χωριό του, το Μεσοχώρι. Λίγο αργότερα παντρεύτηκε και το μεγαλύτερο ταξίδι του ήταν μέχρι τη γειτονική Ρόδο, όπου και δούλεψε σε αρκετά από τα μεγάλα ξενοδοχεία. Σήμερα ζει στο χωριό του, στο Μεσοχώρι της Καρπάθου, με κάθε ευκαιρία αφηγείται μια από τις κατασκευασμένες ιστορίες του, με τους φίλους να αναρωτιούνται, άραγε μας λέει αλήθεια ή πρόκειται για χωρατά και χοντρά ψέμματα;

Για τη Λεγεώνα των Ξένων ο Μανώλης έχει μόνο καλά λόγια, δεν άλλαξε όνομα ή υπηκοότητα, παρέμεινε Έλληνας, γνήσιο πνεύμα της Δωδεκανήσου, δεν έγινε Γάλλος, ενώ είχε αυτή τη δυνατότητα. Θυμάται τον «αχάριστο», όπως τον χαρακτηρίζει, Λεγεωνάριο Γιώργο Μανιάτη, τον Έλληνα κομμάντο, που κατάφερε να αποδράσει από το Σίντι Μπελ Αμπές και το 1965 εργάστηκε ως δημοσιογράφος, στην εφ. Ελευθερία, έδωσε και αρκετές συνεντεύξεις στο ραδιόφωνο, περιγράφοντας τη δυστυχία που προκάλεσε η βαρβαρότητα της Λεγεώνα των Ξένων στην Αλγερία!

Ποιος ήταν αυτός ο Μανιάτης που τα έβαλε με τη Λεγεώνα των Ξένων και την νίκησε;

 

«Το 1957 κατατάχτηκα στην Λεγεώνα των Ξένων. Δικαιολογούμαι, γιατί ήμουν έφηβος… Και φασίστας. Και άρρωστα χριστιανός. Το 1961 λιποτάχτησα από τη Λεγεώνα των Ξένων. Και πάλι δικαιολογούμαι, γιατί δεν ήμουν πια έφηβος. Μήτε φασίστας. Μήτε άρρωστα χριστιανός….». Γιώργος Μανιάτης.

Σίντι Μπέλ Αμπές, καλοκαίρι 1958, Γιώργος Μανιάτης

Ο Γιώργος Μανιάτης γεννήθηκε στη Μεσσήνη το 1939, πρωτογιός της οικογένειας, στη συνέχεια ακολούθησαν ακόμη οκτώ αδέλφια, το 1945 η οικογένεια Μανιάτη θα μετακομίσει μόνιμα στην Αθήνα. Σε ηλικία 17 ετών, απόφοιτος Γ’ Γυμνασίου, ο Γιώργος ήταν ένας απίστευτα δυνατός νέος με ατίθασο πνεύμα, θα ξενιτευτεί στο Βέλγιο και για ένα μικρό διάστημα δουλεύει στα ανθρακωρυχεία Waterschei. Τον Δεκέμβρη 1957 θα υπογράψει στη Μασσαλία την πενταετή θητεία του στη Λεγεώνα των Ξένων και από τότε μέχρι τις αρχές του 1961 ήταν οπλίτης της Λεγεώνας.

Από την πρώτη στιγμή γνωρίζει την πειθαρχία της Λεγεώνας, αντιλαμβάνεται το λάθος, η συμμετοχή του σε έναν μισθοφορικό στρατό έγινε μέσα σε μια εφηβική παρόρμηση, ήταν ακόμη παιδί και ένα σωρό παραμύθια των μισθοφόρων τον έπεισαν και τον έκαναν να φορέσει τη στολή. Από την πρώτη στιγμή αντιστέκεται, μάλιστα ζήτησε να γίνει μουσουλμάνος για να καταλάβει τους Αλγερινούς, όμως εκείνοι του αρνήθηκαν.

Από την πρώτη μέρα στο Σίντι Μπελ Αμπές γεννήθηκε η ανάγκη να καταγράψει την εμπειρία του σε ένα ημερολόγιο, ένα βιβλίο, που ακόμη και σήμερα είναι ζωντανό! Εκείνο θέτει όλα τα ζητήματα, έκανε ερωτήσεις και ζητούσε με επιμονή τις απαντήσεις και ο Μανιάτης το υπηρέτησε πιστά, γέμισε τις διψασμένες λευκές σελίδες του. Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι αυτό το βιβλίο τον κράτησε στη ζωή.(Σημ δικη μου το βιβλιο εχει εξαντληθει)

Στις 7 Γενάρη 1961, λίγους μήνες πριν συμπληρώσει την πενταετία και πάρει το απολυτήριο, δεν άντεξε την ανείπωτη βια της Λεγεώνας, λιποτάκτησε μαζί με τον Ιταλό Λεγεωνάριο Marco Zanchetta. Οι λιποτάκτες περπάτησαν 21 μέρες στη Σαχάρα δίχως φαγητό, χωρίς νερό! Θα φτάσουν στο σημείο να σέρνονται στην έρημο και να ξεδιψούν με τα ούρα τους!

Τελικά θα τα καταφέρνουν, η σωτηρία ήταν στα χέρια των Τουαερέγκ στη γειτονική Λιβύη κι εκεί τα προβλήματα δεν είναι λίγα. Θεωρήθηκαν κατάσκοποι και ο Μανιάτης έμεινε 2 μήνες φυλακή στην Τρίπολη, όσο για τη Λεγεώνα καταδικάστηκε ερήμην από το γαλλικό στρατοδικείο σε 10 χρόνια κάθειρξη. Τα επόμενα χρόνια γράφει με πάθος, δημοσιογραφεί και παρακολουθεί από κοντά τις πολιτικές εξελίξεις της χώρας μας.

Το 1963 συμμετέχει στην ίδρυση της νεολαίας Λαμπράκη. Συνδέεται με τον Β. Βασιλικό, τον Στ. Τσίρκα, τον Διον. Φωτόπουλο, συνεχίζει να πρωτοπορεί με την γραφή του. Το 1964 κερδίζει το πρώτο βραβείο ποίησης με θέμα την Ειρήνη.

Από την πρώτη μέρα της δικτατορίας θα κυνηγηθεί και ο Μανιάτης προσποιούμενος τον αδελφό του, τον Βαγγέλη και θα πετύχει να ξεφύγει από τα χέρια της ασφάλειας! Θα ταξιδέψει και θα ζήσει παράνομα στο Παρίσι αφού εκρεμούσε η καταδίκη της Λεγεώνας. Μαζί με τον Πάμπλο (τον ηγετη της 4ης Διεθνους Μιχαλη Ραπτη) συμμετέχει στην ίδρυση της οργάνωσης «Αντίσταση» και στην έκδοση εφημερίδας. Το 1968 φτιάχνει την οργάνωση «Ευρετήριο» και το 1970 ταξιδεύει στην Αμερική.

Μέχρι σήμερα έχει γράψει περισσότερα από 10 βιβλία και εκατοντάδες άρθρα στηλιτεύοντας την κοινωνία, τους χαρακτήρες, τα πρότυπα, τους Θεούς, τα ανθρώπινα όρια και τους κατασκευασμένους κανόνες.

Ο Γιώργος Μανιάτης εξακολουθεί να ζει στην Αθήνα, δεν έχασε το απίστευτο χάρισμα του, να βλέπει μπροστά, να ξεχωρίζει τα φάλσα είδωλα-πρότυπα της κοινωνίας και με τον δομημένο λόγο του, να μας κάνει κοινωνούς σε θέσεις που ίσως καταδικάζαμε!

Η γραφή του Μανιάτη από το πρώτο κιόλας βιβλίο του, το ημερολόγιο στην Αλγερία 1957-196, μοιάζει με υγρό, με το νερό, που έχει απόλυτη ανάγκη το ανθρώπινο σώμα. Απογειώνει την φαντασία, πλάθει και ανεβάζει εικόνες στα μάτια του αναγνώστη, μεταφέρει τα στιγμιότυπα σαν να χρησιμοποιεί μια κρυφή κινηματογραφική κάμερα και να καταγράφει σε ένα μαγικό φιλμ!

Στο πιο κάτω απόσπασμα, ένα γράμμα που κατάφερε να φτάσει στον αδελφό του, δίνει την εκπαίδευση των Λεγεωνάριων:

Ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός το 1963 θα γράψει στον Ταχυδρόμο μια κριτική για το μοναδικό βιβλίο-ντοκουμέντο του Μανιάτη:

«…Αν το βιβλίο του Ηλία Βενέζη «Νούμερο» είναι το χρονικό της προσφυγιάς, το βιβλίο του Μανιάτη είναι το χρονικό της μετανάστευσης! Μες στην καυτή κι αιματοβαμμένη Αλγερία, ο Μανιάτης αρματωμένος μέχρι τα μπούνια, αρνιέται να σκοτώσει. Κι είναι αυτή η αντίσταση του στον οργανωμένο φόνο, ότι δίνει στο ημερολόγιο του την διάσταση του σύγχρονου υπαρξιακού ήρωα…»

Δεν κάνω απολύτως καμιά προσπάθεια να συστήσω το βιβλίο, αφού πολλά χρόνια τώρα είναι εξαντλημένο και δυστυχώς δεν υπάρχει στα βιβλιοπωλεία. Οι περιπτώσεις του Μανώλη Περίδη και του Γιώργου Μανιάτη, των δυο τόσο διαφορετικών Ελλήνων εθελοντών στην Λεγεώνα των Ξένων, είναι μάθημα για την ιστορία των μισθοφορικών στρατών, το ρόλο και την δράση τους.

Ειδικότερα η περίπτωση της ταλαιπωρημένης Αλγερίας μπορεί να μελετήθηκε από πολλούς ιστορικούς, όμως με τον χρόνο μάλλον ξεχάστηκε. Πως ορίζονται οι τρομοκράτες; Ποιοι είναι οι αντι-τρομοκράτες; Σήμερα ποιος είναι ο ρόλος των μισθοφορικών στρατών;

Ο Μανιάτης ξεκαθαρίζει, «μαθαίναμε τι θέλουν οι Γάλλοι, τι ζητούσαν, τι απαιτούσαν οι μαυροπόδαροι (Pieds-Noirs), όμως δεν γνωρίζαμε τι ήθελαν οι ντόπιοι, δεν άφηναν τη φωνή τους να ακουστεί, τους έλεγαν τρομοκράτες γιατί ήθελαν τη χώρα τους!»

Κάθε φορά που θα ξεχνάμε το παρελθόν και θα κρατάμε ό,τι μας βολεύει από την ιστορία θα έρχεται η καθημερινότητα, εκείνη κρύβει απίστευτες και τις περισσότερες φορές τις πιο δυσάρεστες εκπλήξεις.

 

Διαβαζετε την ανακοινωση με την επισημανση οτι αδυνατω να βρω ποτε εγινε η τελευταια δημοσια παρεμβαση του ΠΑΣΟΚ Ερμιονιδας. Ουτε το στοιχειωδες μια σελιδα στο ΦΒ δεν διαθετει για να αναρτα τις ανακοινωσεις του.

Σε καθε περιπτωση ειναι πολυ θετικο το οτι οι οργανωμενοι οπαδοι ενος πολιτικου κομματος  πολιτες της Ερμιονιδας αποφασιζουν να παρεμβουν με δημοσια ανακοινωση για ενα προβλημα της επαρχιας μας που μας βασανιζει για δυο δεκαετιες τουλαχιστον λογω των πολιτικων αποφασεων που πηραν οι ασκουντες την εξουσια .Η ανακοινωση τους για τους εργαζομενους στην καθαριοτητα και την επισκεψη του προεδρου της ΠΟΕ ΟΤΑ στον χωρο εργασιας τους ειναι σημαντικη και με βρισκει συμφωνο. Ειναι ομως διαχειριστικη και μερικη οσον αφορα τα απορριμματα .Μονο αυτο εχει να πει το ΠΑΣΟΚ Ερμιονιδας για την διαχειριση των απορριμματων; Το οτι οι εργαζομενοι στην αποκομιδη θιγονται εργασιακα (πραγμα που ειναι σωστο);Για ολα τα υπολοιπα; Για την ΤΕΡΝΑ και την διαχειριση των απορριμματων σαν συμμεικτων χθες  σημερα και για τα επομενα 30 χρονια  ; Για το σκανδαλο (χωρις ενοχο) του Δεματοποιητη και των επακολουθων αυτης της επιλογης; Για την χαμενη μαχη της ανακυκλωσης κομποστοποιησης;

Βεβαια το κομμα που ειχε τοσο μεγαλη δυναμη στην Ερμιονιδα για χρονια και δυο Δημαρχους (Κρανιδιου Ερμιονης) να κινουνται στον δικο του χωρο κανει αυτη τη δημοσια φιλεργατικη παρεμβαση σε παρατεταμενη προεκλογικη περιοδο και σε φαση ανασυγκροτησης μετα την εκλογη του νεου του γραμματεα. Κραταμε αυτα τα δεδομενα.

Η Συντονιστική Επιτροπή ΠΑΣΟΚ – ΚΊΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ διανύει τις πρώτες ημέρες από την συγκρότηση της, από την λειτουργία της μετά την εκλογή της από τα μέλη και τους φίλους της Παράταξής μας στην Ερμιονίδα.Η νέα Σ.Ε. προέκυψε μετά την εκλογή της νέας ηγεσίας και του νέου προέδρου κ. Νίκου Ανδρουλάκη και έχει τρεις βασικούς στόχους, ο πρώτος στόχος να υποστηρίξει με κάθε τρόπο την Δημοκρατική μας παράταξη και το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ να διατυπώσει με σαφήνεια μέχρι τις εκλογές τις θέσεις μας, τις προτάσεις μας ,τις εφαρμόσιμες και χρήσιμες ιδέες για την Ελληνική κοινωνία.
Δεύτερος στόχος να δημιουργήσει έναν δίαύλο επικοινωνίας με την τοπική κοινωνία της Ερμιονίδας, μια αμφίδρομη σχέση ανατροφοδότησης με τους ανθρώπους της Ερμιονίδας, με τα προβλήματα τους, με τις ανάγκες τους .
Τρίτος στόχος να διαμορφώσει μία εκλογική επιτροπή αγώνα για να ισχυροποιηθεί εκλογικά το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ στην Ερμιονίδα και στην Αργολίδα. Το Δυνατό ΠΑΣΟΚ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΑΟ αποτελεί εγγύηση για μία νέα προοδευτική δημοκρατική πορεία στην χώρα, με ισχυρά κοινωνικά δικαιώματα, με ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος, με μία δυνατή Σοσιαλδημοκρατική διακυβέρνηση.

Ενα ερωτημα ειναι το εξης .Ο κ Αριστειδης Μπιμπας στελεχος του ΠΑΣΟΚ Ερμιονιδας ειναι και βασικο στελεχος της Δυνατης Ερμιονιδας και του αρχηγου της κ Γεωργοπουλου (που υποστηριζεται πολιτικα απο την ΝΔ ) εδω και χρονια και σιγουρα στην τρεχουσα θητεια του εκλεγμενος με αυτη τη παραταξη , παιζει σημαντικο ρολο στην παραταξη και στο Δημοτικο συμβουλιο απο διαφορες σημαντικες θεσεις.ΕΔΩ η σελιδα του στο ΦΒ

Συνέντευξη στον Κώστα Πρώιμο Ήταν μόλις είκοσι χρονών, όταν οι πενήντα εννέα ψήφοι που έδωσαν στον Δημήτρη Σφυρή την δημαρχία, του στοίχισαν την εκλόγιμη θέση, αφού ο ίδιος είχε θέσει υποψηφιότητα με την ΔΥΝΑΤΗ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ του Γιάννη Γεωργόπουλου… Σήμερα έχοντας συμπληρώσει το εικοστό τρίτο έτος της ηλικίας του, είναι ο αναπληρωτής γραμματέας της Τοπικής Οργάνωσης ΠΑΣΟΚ Ερμιονίδας… Ο λόγος γίνεται για τον νεαρό «φουρνιώτη» Αριστείδη Αναστασίου Μπίμπα,  που μέσα από την ακόλουθη συνέντευξη του προοιωνίζει, πως το μέλλον αυτής της χώρας ανήκει δικαιωματικά πλέον, στους σκεπτόμενους- νέους ανθρώπους…

Συνεχιζει να ειναι αναπληρωτης γραμματεας της τοπικης οργανωσης που εβγαλε αυτη την ανακοινωση; Απο οτι διαβαζουμε εξελεγει ΝΕΑ συντονιστικη επιτροπη ΠΑΣΟΚ Ερμιονιδας. Δεν θα ηταν σωστο να ανακοινωθουν τα ονοματα τους; Θυμαστε και με τον τοπικο ΣΥΡΙΖΑ πως δεν ανακοινωνται τα ονοματα του τοπικου συλλογικου οργανου εκπροσωπησης ; Δημοκρατια εχουμε ολοι γνωριζομαστε προς τι η μυστικοπαθεια;

Γιατι ο κ Νικος Τρακας προεδρος της ΠΟΕ ΟΤΑ ειναι ΠΑΣΟΚ απο τα μαθητικα του χρονια και μαλιστα διετελεσε και γραμματεας της νεολαιας ΠΑΣΟΚ στην Νικαια οταν ηταν νεος.ΕΔΩ η σελιδα του στο ΦΒ.

Δεν γνωριζω με βεβαιοτητα (τοπικα και σε επιπεδο επαρχιας)ποιες  τασεις  υπαρχουν στο ΠΑΣΟΚ αν και πως εκφραζονται μεσα απο συλλογικες πολιτικες  διαδικασιες ποια ειναι η δυναμη τους στους εσωκομματικους συσχετισμους . Ειμαι σιγουρος πως υπαρχουν και καλα κανουν να υπαρχουν. Θα υπαρχουν και εδω σιγουρα ,αριστεροι , «δεξιοι», σοσιαλδημοκρατες ,κεντρωοι ,οπαδοι συνεργασιας με τον ΣΥΡΙΖΑ και αλλοι με την ΝΔ, πρωην Παπανδρεικοι (του πατρος και του υιου), Γεννηματικοι (του πατρος και  της κορης) πρωην Σημιτικοι Βενιζελικοι του Λοβερδου και παει λεγοντας.

Ολες αυτες οι πολιτικες τασεις ειναι καλο να υπαρχουν να διαλεγωνται αλλα οχι κρυφα απο την κοινωνια. Αυτο το «δειχνουμε προς τα εξω ενα ενιαιο προσωπο για να μην μπερδευονται οι ψηφοφοροι μας» και σε κλειστες αιθουσες μαλλιοτραβιομαστε  ειναι καταλοιπο αλλων εποχων. Τοτε που καποιοι σε συνεδριο του ΠΑΣΟΚ μετα τη χουντα θελοντας να υποτιμησουν τον Σακη Καραγιωργα φωναξαν «κατσε κατω κουλοχερη» και μετα τον διεγραψαν απο το κομμα.(Στις 14 Ιουλίου του 1969 η αντιστασιακή του δράση σταμάτησε με τραγικό τρόπο. Μια βόμβα την οποία προετοίμαζε για τοποθέτηση, έσκασε στα χέρια του, με συνέπεια τον σοβαρό τραυματισμό του. Έχασε όλα τα δάκτυλα και το μεγαλύτερο μέρος της παλάμης του δεξιού του χεριού και το τύμπανο του δεξιού του αυτιού έπαθε μόνιμη βλάβη. Η γυναίκα του Νίκη τον μετέφερε αιμόφυρτο στο νοσοκομείο, όπου συνελήφθη και εγκάθετοι ασφαλίτες τον υπέβαλαν σε ανάκριση και σκληρά βασανιστήρια χωρίς να επιτρέψουν στους γιατρούς να του δώσουν τις πρώτες βοήθειες.)Σημερα με τα μεσα μαζικης επικοινωνιας τιποτα δεν μενει στο σκοταδι.Ολα βγαινουν αργα η γρηγορα στη φορα μονο που αυτο γινεται με την μορφη υπονοουμενων και κουτσομπολιων.

Παντως  στο παρελθον και ο κ Μπιμπας(το κειμενο υποστηριξης)και ο βουλευτης Πουλας(τωρα Ανδρουλακη;)φαινεται πως υποστηριζαν την κεντρωα ταση Φωφης Γεννηματα.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Τρίτη 2 Αυγούστου 2022

ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝ.ΑΛΛ. Ερμιονίδας: Ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο

να αλλάξουν τα κακώς κείμενα στο τομέα καθαριότητας

ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ | 9:34:00 π.μ. |  |  | 
ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝ.ΑΛΛ. Ερμιονίδας

Η Συντονιστική Επιτροπή ΠΑΣΟΚ – ΚΊΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ διανύει τις πρώτες ημέρες από την συγκρότηση της, από την λειτουργία της μετά την εκλογή της από τα μέλη και τους φίλους της Παράταξής μας στην Ερμιονίδα.

Η νέα Σ.Ε. προέκυψε μετά την εκλογή της νέας ηγεσίας και τον νέον προέδρου κ. Νίκου Ανδρουλάκη και έχει τρεις βασικούς στόχους, ο πρώτος στόχος να υποστηρίξει με κάθε τρόπο την Δημοκρατική μας παράταξη και το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ να διατυπώσει με σαφήνεια μέχρι τις εκλογές τις θέσεις μας, τις προτάσεις μας ,τις εφαρμόσιμες και χρήσιμες ιδέες για την Ελληνική κοινωνία.

Δεύτερος στόχος να δημιουργήσει έναν δίαύλο επικοινωνίας με την τοπική κοινωνία της Ερμιονίδας, μια αμφίδρομη σχέση ανατροφοδότησης με τους ανθρώπους της Ερμιονίδας, με τα προβλήματα τους, με τις ανάγκες τους .

Τρίτος στόχος να διαμορφώσει μία εκλογική επιτροπή αγώνα για να ισχυροποιηθεί εκλογικά το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ στην Ερμιονίδα και στην Αργολίδα. Το Δυνατό ΠΑΣΟΚ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΑΟ αποτελεί εγγύηση για μία νέα προοδευτική δημοκρατική πορεία στην χώρα, με ισχυρά κοινωνικά δικαιώματα, με ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος, με μία δυνατή Σοσιαλδημοκρατική διακυβέρνηση.

Εμείς δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε τα γεγονότα που δυσφήμησαν τον τόπο μας ,την Ερμιονίδα.

 Στην υπηρεσία καθαριότητας τον Δήμου Ερμιονίδας και ιδιαίτερα στο γραφείο κίνησης να μην επιτραπεί να μιλήσει α πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ κ Νίκος Τράκας, η διοίκηση τον Δήμου Ερμιονίδας μέσω τον Αντιδημάρχού να καλούν την Αστυνομία για συλλήψεις, να μην εφαρμόζονται οι παροχές προς τους εργαζόμενους τον τομέα καθαριότητας όπως αυτά προβλέπονται στην εργατική νομοθεσία, να έχουμε καταστρατήγηση τον πενθημέρου – μια κορυφαία κατάκτηση των εργαζομένων, μια κοινωνική κατάκτηση τον σύγχρονου κοινωνικού κράτους.

Φτάνει, πια – κάποιοι πρέπει να καταλάβουν ότι οι αποφάσεις που πήραν τόσο το 2021 όσο και το 2022 είναι άκυρες και καταχρηστικές για τούς εργαζόμενους που υπηρετούν στο τομέα καθαριότητας τον Δήμου Ερμιονίδας.
Οι αυθαίρετες αποφάσεις απαιτείται να αλλάξουν, στηρίζουμε τον αγώνα των εργαζομένων για μια νόμιμη πενθήμερη εργασία όπως προβλέπει η κείμενη νομοθεσία.
Το παρόν κατά την επίσκεψη τον Προέδρου της ΓΙΟΕ-ΟΤΑ κ. Τράκα, στο χώρο του αμαξοστασίου του Δήμου Ερμιονίδας, έδωσε η γραμματέας της συντονιστικής επιτροπής κα Κουμαρά, όπου διαπίστωσε τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων και δήλωσε την αμέριστη συμπαράσταση τον Δημοκρατικού Κινήματος στον αγώνα των εργαζομένων.
Θεωρώντας πως δεν κλονίζεται σε καμία περίπτωση η λειτουργία της υπηρεσίας καθαριότητας, όταν οι ίδιοι οι υπάλληλοι δεσμεύονται και εξασφαλίζουν καθαρή την Ερμιονίδα με την αποτελεσματική εκτέλεση των καθηκόντων τους, καλούμε τον Δήμαρχο κ Γιάννη Γεωργοπούλου και το Δημοτικό Συμβούλιο τον Δήμου Ερμιονίδας να αναθεωρήσουν τις παράνομες αποφάσεις , να αλλάξουν τα κακώς κείμενα στο τομέα καθαριότητας τον Δήμου Ερμιονίδας και έμπρακτα να εφαρμοστεί η νομιμότητα και να εξασφαλίσει η πενθήμερη εργασία στους εργαζόμενους τον Δήμου Ερμιονίδας στον τομέα
καθαριότητας.
Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ.
ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

Αλλος ενας πρωην αριστερος που εγινε πυλωνας του καπιταλισμου στην Ελλαδα. Μην τους μετρησετε. Στρατος ειναι.

Γι αυτο το θεμα δεν ειναι πως ξεκινα κανεις την ζωη του αλλα η υπογραφη του στο τελος της.

Βιλλα Ψυχαρη  Πουλήθηκε η βίλα του Σταύρου Ψυχάρη στο Πόρτο Χέλι -Για 11,75 εκατ. ευρώ

Πουλήθηκε η βίλα του Σταύρου Ψυχάρη στο Πόρτο Χέλι -Για 11,75 εκατ. ευρώ | iefimerida.gr 0

Σε πλειστηριασμό βγήκε η παραλιακή βίλα του Σταύρου Ψυχάρη στο Πόρτο Χέλι και πουλήθηκε από την Alpha Bank σε τιμή που έφτασε τα 11,75 εκατ. ευρώ. Ο ηλεκτρονικός πλειστηριασμός πραγματοποιήθηκε σε συμβολαιογραφείο του Κρανιδίου και οι υποψήφιοι αγοραστές ήταν τρεις, ενώ η τιμή εκκίνησης ήταν τα 4,7 εκατ. ευρώ. Η πολυτελής διώροφη βίλα, συνολικά 600 τ.μ., βρίσκεται σε έκταση 26 στρεμμάτων (είναι η μεγαλύτερη έκταση στην περιοχή) σε σημείο που έχει χαρακτηριστεί «ελληνική ριβιέρα» και περιλαμβάνει υπόγειο και ισόγειο χώρο στάθμευσης, ενώ διαθέτει και πολλά υπόσπιτα.

Δανεια   Αθωώθηκε ο Σταύρος Ψυχάρης και 10 στελέχη της Alpha bank για τα δάνεια του δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη συνολικού ποσού 44,7 εκατομμύρια ευρώ. Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Alpha Bank οι οποίοι φέρονταν να ενέκριναν τα δάνεια στον ΔΟΛ χωρίς τις κατάλληλες εγγυήσεις.Το Τριμελές εφετείο κακουργημάτων κατέληξε ότι στην περίπτωση του ΔΟΛ δεν υπήρξε καμία παράβαση κανόνα επιμέλειας κατά τη διαχείριση των δανείων.Παράλληλα, το Δικαστήριο επισήμανε πως η χορήγηση τους ήταν σύμφωνη με όσα ορίζονται από την τράπεζας της Ελλάδος και τους εσωτερικούς κανόνες της τράπεζας.Σύμφωνα πάντα με το σκεπτικό της απόφασης αποδείχθηκε, πως σημαντικό μέρος της οφειλής έχει καλυφθεί αφού σε εξέλιξη βρίσκεται η διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης της ακίνητης περιουσίας του πρώην εκδότη με αποτέλεσμα η ζημία της τράπεζας να καθίσταται αβέβαιη. Η απόφαση του Δικαστηρίου ήταν σύμφωνη με την πρόταση της εισαγγελέως η οποία επίσης είχε ζητήσει την απαλλαγή όλων των κατηγορουμένων.

Ψυχαρης

Σε ηλικία 77 ετών έφυγε από τη ζωή στον ύπνο του ο Σταύρος Ψυχάρης.

Ήταν εκδότης, δημοσιογράφος και επιχειρηματίας, πρόεδρος του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (ΔΟΛ) από το 2009 μέχρι το 2017, όταν και μπήκε λουκέτο στον ιστορικό εκδοτικό όμιλο, λόγω οικονομικής αδυναμίας.Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης δημοσιογραφικής και εκδοτικής σταδιοδρομίας του, υπήρξε συνομιλητής των Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945 και θείος του ήταν ο Κώστας Λουλές, ηγετικό στέλεχος και βουλευτής του ΚΚΕ. Άρχισε την δημοσιογραφική του καριέρα το 1964 στην αριστερή εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή» (ενώ ήταν γραμμένος και στον Ελληνο-Σοβιετικό Σύνδεσμο) για να προσληφθεί κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ως κοινοβουλευτικός συντάκτης της εφημερίδας Έθνος. Από το 1972 εργάζεται στο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη (ΔΟΛ), αρχικά ως δημοσιογράφος και εν συνεχεία ως πολιτικός συντάκτης της εφημερίδας Τα Νέα.Από το φθινόπωρο του 1983 ήταν διευθυντής της εφημερίδας «Το Βήμα». Το 1996, διορίστηκε Διοικητής του Αγίου Όρους από την κυβέρνηση Σημίτη, θέση που διατήρησε μέχρι το 2001.

Το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου ανέλαβε καθήκοντα γενικού διευθυντή και από το Σεπτέμβριο του 2003 του διευθύνοντος συμβούλου και αντιπροέδρου του Ομίλου, που συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο των εκδοτικών εταιρειών του ομίλου ΔΟΛ.

Ήταν πρόεδρος του Ιδρύματος Λαμπράκη (παλαιότερα Ίδρυμα Μελετών Λαμπράκη), θέση που ανέλαβε μετά το θάνατο του ιδρυτή του ιδρύματος Χρήστου Λαμπράκη το 2009, ενώ εκλέχθηκε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου, αναλαμβάνοντας ο ίδιος, εκτός από την έκδοση του Βήματος και την έκδοση της εφημερίδας «Τα Νέα».

Τιμήθηκε στις 20 Ιουνίου 2010 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως για την προσφορά του κατά την περίοδο που διετέλεσε Διοικητής του Αγίου Όρους, με το οφίκιο του Μεγάλου Νοταρίου του Οικουμενικού Θρόνου.

Από τον πρώτο του γάμο είχε δύο γιους, τον Παναγιώτη και τον Ανδρέα Ψυχάρη, ενώ ήταν νυμφευμένος σε δεύτερο γάμο με τη δημοσιογράφο και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ομίλου Χριστίνα Τσούτσουρα, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, τη Χριστίνα και τη Σοφία.

Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του Σταύρου Ψυχάρη, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών, εξέφρασε το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής σε ανακοίνωσή του. «Ο Σταύρος Ψυχάρης, που έφυγε σήμερα από τη ζωή, υπήρξε ένας πολύ σημαντικός εκπρόσωπος του δημοσιογραφικού σώματος, με πολυδιάστατη συμμετοχή στην κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου και καθοριστική παρουσία στο εκδοτικό γίγνεσθαι. Απευθύνουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους του», αναφέρει ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής για το θάνατο του Σταύρου Ψυχάρη.

Alexis Tsipras

την Τρίτη

Ο εκδότης και δημοσιογράφος Σταύρος Ψυχάρης υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτικού γίγνεσθαι και άφησε τη σφραγίδα του στη δημόσια σφαίρα τις τελευταίες δεκαετίες. Το μέγεθος των διαφορών μας δε μειώνει σε καμία περίπτωση την απώλεια.
Συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους φίλους του.

Αύγουστος 2022
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.475.354

Αρχείο

RSS Ερμιονιδα μας αρεσει δεν μας αρεσει

  • Να γιατί δημοσιογραφώ.....
    Ήρθε στην ώρα του λες και το είχαμε παραγγελία…ΕΙΠΑΝ -> [...] Χρήστος Γιανναράς καθηγητής φιλοσοφίας - «Δημοσιογραφώ» σημαίνει: υπηρετώ το είδος της γραφής (γραπτού λόγου) που αφορά στον δήμο, δηλαδή στο σύνολο των πολιτών – απευθύνομαι με τη γραφή μου και με την κοινή λαλιά, σε όσους ομόγλωσσους ενδιαφερθούν για τα θέματα, την εκφραστική, τις στοχεύσεις […]
  • Σχετικά με τον ορυμαγδό που δημιούργησε το σχόλιό μου για την αντιδήμαρχο Αγγελική Λούμη – Γιαννικοπούλου....
     Επανέρχομαι, γιατί έχω παρεξηγηθεί αδικαιολογήτως και εξηγούμαι: ->  Εγώ αναφέρθηκα στην αντιδήμαρχο Α.Λ.Γ. χωρίς σεξιστικές διαθέσεις ή σχόλια… (όπως ερμηνεύεται από αυτόκλιτους δικηγόρους του facebook!)  αλλά για τον τρόπο που είναι ενδεδυμένη όπως δείνχουν οι φωτογραφίες που συνοδεύει τα άρθρα της και κατά τη γνώμη μου, ως αιρετή με τέτοιο ψηλό αξίωμα […]

RSS arcadia portal

  • Διπλή Χειροτονία θα τελεστεί στην Ιερά Μονή Καλτεζών 2 Δεκεμβρίου, 2022
    Μετὰ συγκινήσεως καὶ πανευφροσύνου χαρᾶς ἡ καθ’ ἡμᾶς Ἱερὰ Μονὴ ἀνακοινώνει τὴν Χειροτονίαν τῶν ἀδελφῶν αὐτῆς, π. Ἰακώβου καὶ π. Ἐφραίμ τὴν Τρίτην 6 Δεκεμβρίου 2022, ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Νικολάου, Ἀρχιεπισκόπου Μύρων τῆς Λυκίας, ἐφόρου καὶ προστάτου τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς. Ἡ εἰς Πρεσβύτερον Χειροτονία τοῦ π. Ἰακώβου καί ἡ εἰς Διάκονον Χειροτονία τοῦ π. Ἐφραίμ θὰ τελ […]
  • Γωγώ Μουστόγαννη: Η «κρυστάλλινη» φωνή που συγκίνησε την ομογένεια (pics,vid) 2 Δεκεμβρίου, 2022
    Την Γωγώ Μουστόγιαννη την ξέρουμε μέσα από τα δημοτικά τραγούδια που ερμηνεύει. Ως ερμηνεύτρια, ξεχωρίζει για την καθαρή και κρυστάλλινη φωνή της και είναι απόλυτα ταυτισμένη με το συγκεκριμένο είδος μουσικής. Η συνέντευξη αυτή που σας παρουσιάζουμε, αποτελεί την άκρη του νήματος μιας ιστορίας που για να δημιουργηθεί χρειάστηκε μια αφορμή και μια αιτία. Αιτί […]
  • Καμπύλης σε Μαντά: Εσείς εκμεταλλεύεστε πολιτικά την αθώωσή σας 2 Δεκεμβρίου, 2022
    Σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βόρειας Κυνουρίας την Πέμπτη 1η Δεκεμβρίου τέθηκε θέμα εκτός ημερήσιας διάταξης η αθώωση  του κ. Παναγιώτη Μαντά πρώην δημάρχου καθώς και αντιδημάρχων και μελών της Επιτροπής Ζωής το 2017 από το Δικαστήριο Ναυπλίου σχετικά με την παράταση λειτουργίας μουσικής έως τις 2 π.μ. καθώς και την μη οριστική  αφαίρεση   άδειας λ […]
  • Τρίπολη: Ξεκίνησε το 4ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ αφιερωμένο στον Νίκο Γκάτσο (pics,vid) 2 Δεκεμβρίου, 2022
    Με την εμφάνιση των «Μελωδών» της μεικτής πολυφωνικής χορωδίας του Πολιτιστικού Συλλόγου Γλυφάδας «Ο Προφήτης Ηλίας» ξεκίνησε την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου το 4ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ αφιερωμένο στον Νίκο Γκάτσο στο Μαλλιαροπούλειο Θέατρο. Μία διοργάνωση από τη Χορωδία Τρίπολης, με τη συμμετοχή χορωδιών από Ναύπλιο, Άργος, Πάτρα, Τρίπολη, Άστρος, Μέγαρα, Γλυφάδα, […]
  • ΜΟΡΕΑΣ: Κυκλοφοριακές ρυθμίσεις λόγω εργασιών στον κόμβο Αρχαίας Νεμέας 2 Δεκεμβρίου, 2022
    φωτογραφία αρχείου eurokinissi-Βασίλης Παπαδόπουλος Βάσει της σχετικής Απόφασης της Διεύθυνσης Αστυνομίας Κορινθίας, λόγω εκτέλεσης εργασιών ενσυρμάτωσης πυλώνων εναέριας γραμμής μεταφοράς 400 KV από τον ΑΔΜΗΕ, από το Σάββατο 3/12/22 έως και την Πέμπτη 15/12/22, θα πραγματοποιούνται κατά διαστήματα ολιγόλεπτες διακοπές κυκλοφορίας στην ευρύτερη περιοχή του α […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

COVID19/SARS-CoV-2 ecorap SRF ΚΑΣΑ/ RDF ΚΑΠΑ Αγωνιστικη Συνεργασια Πελοποννησου Αδεσποτα Αναβαλος Ανακυκλωση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βαρουφακης Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιαννης Γεωργοπουλος Γιορτες ελιας ΔΕΗ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Διαφανεια στην υποθεση ΔΕΣΦΑΚ (Σφαγεια Κρανιδιου) Διαφανεια στο Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Διαφανεια στο σκανδαλο του Δεματοποιητη Δρομοι πεζοδρομια ΕΤΑΔ-ΤΑΙΠΕΔ Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Καταφυγιο αδεσποτων σκυλων Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Λουμη Γιανικοπουλου Αγγελικη Μαρινα Πορτο Χελιου Μονη Αυγου Μπαρου Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα-η εποχή του Γαλαξια Πυξιδα του Νου/Dolhpin Capital ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Συμφωνο Δημαρχων για το κλιμα ΤΕΡΝΑ ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ Τασσος Λαμπρου Τατουλης Τζεμι Τσαμαδος Γιαννης Τσιρωνης Φωτιες ΧΑΔΑ Δισκουριων ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Χρυση Αυγη Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ επιδομα ανεργιας καυση απορριμματων κομποστοποιηση φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χουντα

Twitter Updates