You are currently browsing the monthly archive for Οκτώβριος 2021.

Δέκα χώρες της ΕΕ ζητούν να δοθεί πράσινη ετικέτα στην πυρηνική ενέργεια

 

ΔΕΚΑ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΠΡΑΣΙΝΗ

ΕΤΙΚΕΤΑ ΣΤΗΝ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Κράτη μέλη πιέζουν για την πυρηνική ενέργεια να συμπεριληφθεί στην πράσινη μετάβαση, σύμφωνα με την ιστοσελίδα Euractiv.

Η άνοδος των τιμών στην ενέργεια έφερε την έκτακτη σύνοδο των κρατών μελών την περασμένη Τρίτη (26 Οκτωβρίου). Εκεί δέκα κράτη δια των υπουργών τους ζήτησαν από την Κομισιόν να χορηγήσει στην πυρηνική ενέργεια μια «πράσινη» ετικέτα σύμφωνα με την ταξινόμηση της βιώσιμης χρηματοδότησης της ΕΕ, η οποία λειτουργεί ως οδηγός για επενδύσεις φιλικές προς το κλίμα.

Στις αρχές του Οκτωβρίου οι υπουργοί Βουλγαρίας, Κροατίας, Τσεχίας, Φινλανδίας, Γαλλίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, Ρουμανίας, Σλοβακίας και Σλοβενίας υπέγραψαν ένα κοινό άρθρο, το οποίο δημοσίευσαν σε μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες. Σε αυτό το άρθρο υποστήριξαν ότι η πυρηνική ενέργεια είναι μέρος της λύσης του προβλήματος της ενεργειακής αυτάρκειας αλλά και της μετάβασης σε πιο καθαρή ενέργεια.

Όπως αναφέρει το Euractiv, αυτήν την πρόταση είδαν θετικά και οι υπουργοί της Ολλανδίας και της Σουηδίας κατά τη Σύνοδο της Τρίτης.

Η άνοδος των ενεργειακών τιμών όχι απλά τροφοδότησε τη συζήτηση για το ενεργειακό μέλλον της Ευρώπης- η συζήτηση καλά κρατεί εδώ και δεκαετίες, αλλά συντάραξε τις ισορροπίες στις κυρίαρχες απόψεις και θέσεις. Όπως είπε στo Euractiv η Τζέσικα Τζόνσον, εκ μέρους της Foratom-είναι η εμπορική ένωση για την βιομηχανία πυρηνικής ενέργειας στην Ευρώπη: «Αυτό που ήταν πολύ ενδιαφέρον είναι πώς άλλαξε η συζήτηση τις τελευταίες εβδομάδες. Πρώτα απ ‘όλα, νομίζω ότι οφείλεται στο ότι έχουμε ολοένα και περισσότερα κράτη μέλη που αναγνωρίζουν ότι, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές, χρειαζόμαστε την πυρηνική ενέργεια».

Η πυρηνική ενέργεια εξαρτάται λιγότερο από τις εισαγωγές. Το ουράνιο είναι διαθέσιμο από πολλές πηγές και δεν απαιτείται μεγάλη ποσότητα για την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας. Αντίθετα, η προμήθεια φυσικού αερίου στην ΕΕ για παράδειγμα, σε μεγάλο βαθμό καθορίζεται από τις διαθέσεις της Ρωσίας.

Από την άλλη βέβαια, ήδη μερίδα κρατών, όπως η Αυστρία και το Λουξεμβούργο έχουν εκφράσει την ανησυχία τους μπροστά στο ενδεχόμενο ένταξης της πυρηνικής ενέργειας στην πράσινη μετάβαση. Ισχυρίζονται ότι είναι ακριβή, πολύ ακριβότερη από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως στα φωτοβολταϊκά, και όχι ασφαλής, πέραν του πολύ χρόνου που απαιτείται για τις υποδομές.

Η Γερμανία πάντως, παραδοσιακός αντίπαλος της πυρηνικής ενέργειας, είναι πλέον πιο διαλλακτική ενώ και η Κομισιόν στέλνει θετικά σήματα, αναφέρει το Euractiv. Πάντως τίποτα δεν είναι ακόμα ληγμένο οριστικά. Όσο πιέζει όμως η ενεργειακή πραγματικότητα θα πρέπει η ΕΕ να αποφασίσει και έμπρακτα.

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Ετσι για να ξέρετε η βάρδια στη κουζίνα στο τέλος της βδομάδας είναι σερι Παρασκευή 8ωρο Σάββατο πρωί βράδυ  12ωρο και καπακι Κυριακή πρωι 8ωρο.Σε 5 μήνες 7 χιλιάδες κουβερ μεχρι τελικης πτωσης απο τη μεση να μην μπορεις να σηκωθεις απο το κρεβατι για να πας τουαλετα .Και μετά σου λέει δεν υπάρχουν γεροι μάγειρες.Και μετά σου λέει σύνταξη στα 67.Μνημονιακη σύνταξη.Που βγαίνει με βαση τις αποδοχές στα μνημονιακα χρονιά (Και τα ένσημα δεν είναι πια βαρεα).Κι αν είχες την ιδια περιοδο ΤΕΒΕ και ΙΚΑ (δουλευες δηλ σε δυο δουλειες)πρέπει να διαλέξεις ποιες κρατήσεις  θα μετρήσουν για τη συνταξη και ποιες θα χαθούν.Ετσι μπατριωτες; Να έχουμε λεφτά για όπλα που μας πουλανε οι ξενοι μη μας κατακτήσουν οι ξένοι και γινουμε σκλαβοι δηλαδη.

Δημήτρης Δαγκλης ο δολοφονημένος εργάτης

Οι εργάτες στο Πέραμα και τον Πειραιά απεργούν και κλείσαν το λιμάνι.
Όχι επειδή σκοτώθηκε «ένας 42χρονος» πάνω στη δουλειά, στο κάτεργο της Cosco.
Αλλά επειδή διαμελίστηκε από γερανό ένας εργάτης, που ενώ είχε δουλέψει βάρδια 12ωρο σερί, 7 το βράδυ ως 7 το πρωί, τον ξαναβάλανε βάρδια, την ίδια μέρα, 3 το μεσημέρι ως 11 το βράδυ, παραβιάζοντας εγκληματικά κάθε όριο ανθρώπινης αντοχής.

Επειδή ήταν εργολαβικός εργαζόμενος αλλά άλλαξαν τον νόμο για να μην έχει ευθύνη για το δυστύχημα η κάθε Coscο, να την έχει ο εργολάβος που δεν είναι όμως αρμόδιος για τους χώρους εργασίας της κάθε Cosco και να μην πάρει έτσι ποτέ αποζημίωση η οικογένειά του.
Επειδή δούλευε με τα ωράρια των νόμων του Χατζηδάκη, τα «ευέλικτα», τα «άνετα», αυτά για τα οποία «θα συμφωνεί κι ο εργαζόμενος» , αυτά που θα δουλεύει 12ωρα και 15ωρα,
«για να βλέπει στα ρεπό τα παιδιά του.»
Επειδή και να ήθελε να διαμαρτυρηθεί, την Επιθεώρηση Εργασίας την κατάργησαν.
Επειδή και να υπήρχε Επιθεώρηση Εργασίας, εκείνος ήταν αορίστου, είχε ανάγκη τη δουλειά, «συμφώνησε με το αφεντικό» κι υπόγραψε τη σύμβαση.
Επειδή δεν ήταν στα βαρέα και ανθυγιεινά, γιατί τα κατάργησαν κι αυτά, για τους εργάτες που κρέμονται στους γερανούς και παίζουν τη ζωή τους κορώνα γράμματα, φορτοεκφορτώνοντας και στοιβάζοντας κοντέινερ στο λιμάνι, 12ωρα ολόκληρα.
Επειδή δεν ήταν «ένας ακόμα εργάτης». Είχε όνομα.
Τον έλεγαν Δημήτρη Δαγκλή.

Τον έβαζαν να δουλεύει 12ωρα σερί «επειδή είχε αυξημένες ανάγκες η εταιρεία» και θα τον πλήρωναν σε ρεπό «για να μπορεί να βλέπει τα παιδιά του».Επειδή τα παιδιά του δεν θα τον ξαναδούν ποτέ.

[Από την Αγνή Στρουμπούλη, που το πήρε από την Παυλίνα Μάρβιν που το πήρε από την Αγνή Ρούσσου]

 

3

ΕΚ ΝΕΟΥ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΧΙΟΥ.
ΣΤΙΣ 3/11/2021
(Ένα μη προσωπικό θέμα)

Η αγωγή που υπέβαλλε πέρυσι εναντίον μου για «συκοφαντική δυσφήμιση» ο δήμαρχος Χίου απαιτώντας 100.000 ευρώ επειδή τον Γενάρη του 20αναφέρθηκα σε αυτόν με οξείς πολιτικούς χαρακτηρισμούς στο facebook εκδικάστηκε πριν από μερικούς μήνες
Το δικαστήριο αποφάσισε ότι είναι αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση σε δικαστήριο με άλλη σύνθεση, με ακροατήριο.
Έτσι αντικειμενικά έδωσε την δυνατότητα στον ενάγοντα δήμαρχο να σταματήσει την δίωξη μου…
Ο δήμαρχος ωστόσο, επιμένοντας, προχώρησε σε εκ νέου υποβολή της εναντίον μου αγωγής -εκδικάζεται την επόμενη Τετάρτη 3/11 στο πολυμελές Πρωτοδικείο Χίου -με σαφή σκοπό τον εκφοβισμό όσων πολιτών ασκούν κριτική στα «έργα» του και τις απόψεις του για τα δημόσια πράγματα
Εκτιμώ ότι το δικαστήριο θα αποφασίσει το αυτονόητο: υπέρ του δικαιώματος κριτικής για τα πολιτικά τεκταινόμενα και τις απόψεις του δημάρχου. Γιατί η πολιτική κριτική και ο αντίλογος είναι αναγκαία προϋπόθεση για την δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος σε όλες τις βαθμίδες του και η παρεμπόδιση τους με διάφορα προσχήματα την αναστέλλει με διαρκείς κακές συνέπειες και αποτελέσματα για την κοινωνία μας.
Οι πολιτικές συνθήκες δυστυχώς χειροτερεύουν, ο αυταρχισμός εντείνεται διαρκώς και είναι εντελώς απαραίτητο να παίρνει τις απαντήσεις που του αξίζουν

ΥΓ Από κάτω αναπαράγω το ποστ με το οποίο δημοσιοποίησα πέρυσι τα γεγονότα, τις αιτίες και τις σκοπιμότητες της δικαστικής δίωξης μου από τον δήμαρχο προκειμένου να σας θυμίσω την πολιτική διάσταση αυτής της δίωξης.
Περσινό πόστ μου :

ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΜΗΝΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΧΙΟΥ.
( Ένα μη προσωπικό θέμα)
Πριν από μερικούς μήνες ο δήμαρχος Χίου κος Κάρματζης κατέθεσε αγωγή με την οποία μου ζητάει 100.000 ευρώ ως αποζημίωση επειδή φέτος τον Γενάρη ( ( 6/1 και12/1) αναφέρθηκα σε αυτόν με οξείς πολιτικούς χαρακτηρισμούς σε δύο ποστ στο facebook.
Το πρώτο το έγραψα με αιτία την αδράνεια του όταν τις μέρες εκείνες και ενώ οι καιρικές λόγω κρύου και βροχών ήταν αφόρητες για τους πρόσφυγες του ΚΥΤ της ΒΙΑΛ που διαμένουν σε σκηνές και μάλιστα πολλές από αυτές καλοκαιρινές(!!!) ο δήμαρχος αυτός παρά τα δημοσιεύματα των ΜΜΕ για το θέμα και τις εκκλήσεις δημοτικών συμβούλων ολιγωρούσε όπως γενικά συνηθίζει όταν πρόκειται για ακανθώδη θέματα.
Στο δεύτερο ποστ έγραφα για την αναπαραγωγή από μέρους του fake news που αναφέρονται σε σχέδιο για αντικατάσταση των πληθυσμών της Ευρώπης από 250.000.000 πρόσφυγες και μετανάστες επικαλούμενος την “συμφωνία του Μαρόκου” το 2018.
Η είδηση αυτή από τα ELLINIKA HOAXES έχει χαρακτηριστεί “ψευδής, συνομωσιολογία και ανακυκλωμένη είδηση” .Εκτός από την ψευδή αυτή είδηση ο δήμαρχος έγραψε ότι, για να μην υπάρχουν αντιδράσεις στο σχέδιο αυτό, δόθηκε κατεύθυνση στις κυβερνήσεις της ΕΕ να ψηφίσουν
αντιρατσιστικούς νόμους που προβλέπουν βαρύτατες ποινές, κάτι που ήδη έχει συμβεί στην Ελλάδα με τον νόμο 4285/14 που ψηφίσθηκε στην ελληνική Βουλή 4 χρόνια πριν, από την κυβέρνηση Σαμαρά!
Είναι απόλυτα φανερό ότι οι οξείς χαρακτηρισμοί με τους οποίους χαρακτηρίζω τον κύριο αυτό, για αυτές τις αντιλήψεις του αφορούν την πολιτική-θεσμική λειτουργία του και δεν έχουν καμία σχέση με δικές του προσωπικές αντεγκλήσεις που είναι πιθανό να έχει κατά νου.
Για τα ίδια δημοσιεύματα με εγκαλεί και με μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση!
Είναι σαφές πως πέρα από την προσπάθεια ταλαιπωρίας και εκφοβισμού μου ο κύριος αυτός υλοποιεί την γραμμή της Δεξιάς- Ακροδεξιάς παράταξης που συμποσούνται χωρίς να περιορίζονται στην ΝΔ. Η γραμμή αυτή είναι πλέον όχι μόνο η ποινικοποίηση πολιτικών πρακτικών όπως η διαδήλωση στο δρόμο η μαχητική διεκδίκηση αντίλογου έξω από υπουργεία και πολιτικά κόμματα αλλά πλέον η ποινικοποίηση της ίδιας της πολιτικής γνώμης και κριτικής αφ όσον αυτή δεν τους αρέσει, δεν τους λιβανίζει.
Επειδή αυτές οι απεχθείς αντιδημοκρατικές πολιτικές πρακτικές θα πυκνώνουν και θα έχουν διάφορες διαβαθμίσεις, απευθυνόμενος σε όλους τους δημοκράτες που θα διαβάσουν το παρόν σημείωμα και άλλα που θα ακολουθήσουν στο μέλλον για το θέμα, ζητώ, απευθυνόμενος για πρώτη φορά στη ζωή μου ως ενεργός πολίτης, την συμπαράσταση και στράτευσή σας απέναντι στην επιχειρούμενη ποινικοποίηση της κριτικής μου για πολιτικές και κοινωνικές πρακτικές του δημάρχου. Δεν πρόκειται για μια μόνο προσωπική δίωξή μου αλλά για ένα ακόμη φαινόμενο της μεταδημοκρατικής κυβερνητικής συνθήκης την οποία δυστυχώς διανύουμε.
Δημήτρης Λαβατσής

 

Δική μου παρατήρηση.Πριν λίγα χρόνια κατηγορήθηκα και εγώ από τον τότε Δήμαρχο Δ Σφυρη για συκοφαντική δυσφήμηση επειδή θεώρησε πως ανάρτηση μου για τους Ρομά τον στοχοποιουσε.Η υπόθεση έληξε στο δικαστήριο Ναυπλίου όπου δήλωσα εγγράφως πως δεν θεωρούσα τον τοτε Δήμαρχο ρατσιστή και πως το δημοσίευμα μου δεν είχε σαν σκοπό την συκοφάντηση του.Το αυτονόητο δηλαδή.

Οι διαφορες μου με τον Δ Σφυρη ηταν παντα πολιτικες τεκμηριωμένες, ποτέ υβριστικες και ποτέ συκοφαντικες.Φυσικα άνεργος όντας εκείνη την περίοδο πλήρωσα 400 ευρώ (τον ένα από τους τρεις μήνες επίδομα ανεργιας) για τα δικαστικά έξοδα σαν μια πολιτική  «τιμωρία» για όλη μου την πολύχρονη δράση (πολλές φορές και σε συνεργασια με την τοπική αυτοδιοικηση και ιερεις)προκειμένου τα παιδιά Ρομα να πανε σχολειο να εμβολιασθούν να φάνε και να φορέσουν παπούτσια.Να ενταχθούν οι φτωχοί συμπολίτες μας στη τοπική κοινωνία να δουλέψουν να αποκτήσουν νερο και στέγη.

Θεωρώ πως οι μηνύσεις από πλευράς εξουσίας προς ενεργούς πολίτες δεν έχουν μόνο στόχο την τρομοκράτηση και οικονομική εξόντωση των συγκεκριμενων ανθρωπων τους αλλά και ένα γενικότερο κλίμα φόβου σε όποιον θέλει να εκφράσει αντίθετη άποψη .Ενα κλιμα νην ανακατευεσε μη μιλας θα βρουμε τον μπελα μας.Ετσι είναι καθήκον όλων μας και πολυ περισσοτερο των θεσμικων φορεων παραταξεων κινησεων κομματων να προστατεύουμε την ελευθερία του λόγου και της κριτικής ακόμα κι όταν είναι οριακή στην εκφραση της.Αυτο είναι ένα από τα θεμέλια της αστικής δημοκρατίας ισάξιο της ψήφου του συνεταιρίζεσθαι την ελεύθερης μετακίνησης και τόσων άλλων κατακτήσεων που δυστυχώς καταρρέουν με ταχύτητα τα τελευταία χρόνια παγκοσμια.

Τσιγγανικη πραγματικότητα στους καταυλισμους

https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/316734_enas-roma-ston-aspropyrgo-den-hora-oyte-nekros

Ενας Ρομά στον Ασπρόπυργο δεν χωρά ούτε νεκρός

Για όσους ξέρουν, ο Νίκος Σαμπάνης, ο 18χρονος νεκρός που όλοι συζητάνε, γεννήθηκε στην περιοχή Σοφός στον Ασπρόπυργο. Θα μπορούσε να είναι μαθητής μου τα 5 χρόνια που κρατούσα το 12ο Δημοτικό Σχολείο Ασπροπύργου, που έκλεισε το καλοκαίρι του 2014, με σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ΜΚΟ και σαφώς και την προσωπική μου γνώμη, γιατί παραβίαζε κάθε έννοια ισότητας πολιτών, καθώς είχε δημιουργηθεί για να γκετοποιεί αποκλειστικά Ρομά μαθητές.

Δεν είμαι σίγουρος αν τον θυμάμαι, επειδή στο σχολείο αυτό έκανα μια περίεργη για τον μέσο δάσκαλο δουλειά: προσπαθούσα πηγαίνοντας στις παράγκες του καταυλισμού απ’ όπου προέρχονταν τα παιδιά να πείσω τους γονείς τους να τα στείλουν σχολείο, να μάθουν γράμματα και να ενταχθούν. Ετσι, συχνά μας έρχονταν διάφορα παιδάκια κάθε μέρα, χωρίς πλήρη χαρτιά, χωρίς πιστοποιητικά γέννησης, μόνο με μια ταυτότητα της μάνας τους, έλεγαν με λένε Τσαμπίκο Καραχάλιο ενώ στα χαρτιά ήταν γραμμένος ως Νίκος Σαμπάνης, και μετά από 10 μέρες μπορεί και να μην τα ξαναβλέπαμε ποτέ. Βλέπετε, το 95% των οικογενειών εκεί δεν έχουν συνάψει νομικά γάμο ούτε έχει γίνει αναγνώριση τέκνων.

Για όσους ξέρουν, η περιοχή αυτή, χωρίς υπερβολή, είναι ένα μέρος χειρότερο από κάθε στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων. Οι κάτοικοι μένουν μόνο σε παράγκες που αποτελούνται από 4 παλούκια, νάιλον θερμοκηπίου γύρω γύρω και πέτρες στη σκεπή για να μην την πάρει ο αέρας. Κάποτε μια θύελλα πήρε πολλές σκεπές στον αέρα, έριξε πολλά δοκάρια, τραυμάτισε παιδιά και άφησε άστεγους 500 κατοίκους – με όλα τους τα προσωπικά αντικείμενα μούσκεμα και μωρά να κρυώνουν. Ζήτησα από το κράτος ως διευθυντής του σχολείου να μεριμνήσει για την προσωρινή τους στέγαση, σαν πλημμυρόπληκτοι, όπως θα έκανε για οποιονδήποτε Ελληνα πολίτη, σε ένα δημοτικό στάδιο, κι όμως σε αντίθεση με κάθε περίπτωση Ελληνα πολίτη, δεν απάντησε κανείς.

Ο Δήμος Ασπροπύργου διαχρονικά αρνείται να τους θεωρήσει δημότες του, παρότι οι ίδιοι κι οι ίδιοι Ρομά μένουν εκεί πάνω από 30 χρόνια. Ακόμα και αν γίνει ποτέ πρόγραμμα στέγασης των άστεγων Ρομά, αυτοί θα εξαιρεθούν. Για τον ίδιο λόγο οι γονείς του δεν μπορούν να θάψουν τον νεκρό Νίκο Σαμπάνη στον δήμο όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, ένας Ρομά στον Ασπρόπυργο δεν χωρά ούτε νεκρός, σαν άλλος Πολυνείκης στην αρχαία τραγωδία.

Για όσους ξέρουν, τα παιδιά εκεί, όπως και οι γονείς τους, είναι εντελώς αναλφάβητα. Δεν υπάρχει ούτε ένας που να έχει δίπλωμα αυτοκινήτου και πολλοί είναι τόσο φτωχοί που δεν έχουν καν το απαραίτητο αγροτικό για να ασκούν το μοναδικό νόμιμο επάγγελμα που μπορούν, αυτό του συλλέκτη ανακυκλώσιμων ειδών. Γνώρισα ανθρώπους που νοίκιαζαν -έναντι 15 ευρώ τη μέρα- αγροτικό από τον γείτονα, μάζευαν παλιοσίδερα αξίας 20 ευρώ, επέστρεφαν τα 15 και ζούσαν την οικογένειά τους με 5 ευρώ τη μέρα.

Τα παιδιά από τον Σοφό ζούνε σε μια άλλη πραγματικότητα, με εμένα να τους διδάσκω -θυμάμαι τέτοιες μέρες για την 28η- ενώ αυτά δεν ξέρουν καν τι είναι σπίτι. Δεν ξέρουν τι είναι μπάνιο, τρεχούμενο νερό, θερμοσίφωνας, ούτε καν ψυγείο. Κανόνισα να έρθουν στο σχολείο ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο ντουσιέρες και πλυντήρια, για να έρχονται μητέρες να πλένουν τα παιδιά τους, και δεν ήξεραν ούτε πώς να χρησιμοποιήσουν το ζεστό και το κρύο νερό. Μας ρωτούσανε: «Εσείς οι μπαλαμοί έχετε σπίτι σας πισίνα και υπηρέτριες;» επειδή η μόνη τους εικόνα για τον μέσο Ελληνα προερχόταν από σαπουνόπερες. Κανείς δεν είχε δίπλωμα οδήγησης και κανείς δεν ήταν σε θέση να βγάλει.

Για όσους ξέρουν, οι άνθρωποι μιλούσαν μόνο ρομανί και μόνο οι άντρες που έβγαιναν για επαγγελματικούς λόγους απ’ τον καταυλισμό ήξεραν και λίγα ελληνικά. Προσπαθούσα να πείσω τα παιδιά, τα έφηβα ειδικά, για τις επαγγελματικές τους επιλογές. Τους μάθαινα γράμματα μέσα από το βιβλίο των σχολών οδήγησης, έτσι για να εξοικειώνονται με την ορολογία «επιβράδυνση οχήματος» που θα τους περιμένει μετά στις εξετάσεις για την απόκτηση του πολυπόθητου διπλώματος. Ελεγα στα παιδιά να ασχοληθούν με τεχνικά επαγγέλματα παρά με παλιοσίδερα και αυτά μου απαντάγανε «δεν μας προσλαμβάνει κανείς, μας βλέπουν Ρομά και δεν μας θέλουν ούτε ως χτίστες».

Ενας ολόκληρος κόσμος ο οποίος θέλει να ζήσει, όμως δεν έχει καμία αποδοχή λόγω μη ένταξης. Συχνά ονειρεύονταν να γίνουν μανάβηδες με αγροτικό κι όχι ρακοσυλλέκτες σαν τον πατέρα τους και για να γίνει αυτό θα έπρεπε με μαγικό τρόπο να αποκτήσουν όχημα, δίπλωμα και ασφάλιση εμπόρου λαϊκών αγορών. Ο μαγικός τρόπος αυτός όμως ήταν συχνά η κλοπή και με εξίσου μαγικό τρόπο οδηγούνταν στη φυλακή. Η φυλακή ήταν η μόνη περίπτωση που είδαν πράγματα πέρα απ’ το σχολείο, «είχε φακές νόστιμες» μου έλεγαν και γενικά μιλούσαν για τη φυλακή όπως εσείς μπορεί να μιλάτε για την κατασκήνωση που πηγαίνατε μικροί. Ηταν το μόνο μέρος όπου βρήκαν ζεστό νερό, ηλεκτρικό ρεύμα και γιατρό.

Το πλέον συχνό ήταν το εξής: παντρεύονταν στα 14 και μόλις γεννούσε η γυναίκα τους είχαν οικονομικές ανάγκες. Εκλεβαν, πήγαιναν φυλακή μεταξύ 16-19 και επέστρεφαν ως ενήλικοι άντρες πια, με τα παιδιά τους ήδη νήπια. Πολλοί το έβλεπαν αυτό ως ένα πέρασμα στην ενηλικίωση, σαν μια στρατιωτική θητεία, που άλλωστε δεν πήγαιναν. Γι’ αυτό έχουν βγει και οι Ρομά της περιοχής και φωνάζουν, επειδή η διαδρομή κλοπή-φυλακή-ενηλικίωση είναι τόσο γνώριμη σε αυτούς, δεν περιλαμβάνει όμως θάνατο. Συνήθως.

Για όσους ξέρουν και όσους θέλουν να μάθουν, αυτός ήταν ο κόσμος όπου μεγάλωσε ο 18χρονος νεκρός Νίκος Σαμπάνης, επώνυμο το οποίο είχαν δεκάδες μαθητές μου από τον Σοφό Ασπροπύργου, όπως και παρόμοιες ζωές. Δεν ξέρω αν τον γνώρισα ποτέ, γνώρισα όμως πολλούς Νίκους. Δεν είμαι περήφανος για τις πράξεις όσων κλέβουν, όπως και κανείς σώφρων πολίτης, αλλά και αυτός έκανε -όπως όλα τα έφηβα παιδιά- ό,τι έβλεπε. Είχε παιδιά κι η γυναίκα του -που με τη σειρά της δεν είχε μάθει να δουλεύει ούτε και θα την προσλάμβανε κανείς ποτέ- του έλεγε πως πεινάνε. Δεν πρόλαβε όμως να τον δικάσει κανένα δικαστήριο τον Νίκο, τον δίκασαν αυτοβούλως 7 αστυνομικοί, τον δίκασαν αυτοβούλως 38 σφαίρες. Εζησε, γνώρισε και αυτός όση ζωή πρόλαβε στα 18 του χρόνια και πέθανε.

Λυπάμαι για τη ζωή που έμαθε ο Νίκος όσο ζούσε, τη λίγη και εξαιρετικά δύσκολη ζωή που πρόλαβε να γνωρίσει και με βάση τις προσλαμβάνουσες αυτές έκανε τις επιλογές του. Λυπάμαι για άπειρους άλλους Νίκους που υπάρχουν σε αυτούς τους καταυλισμούς και θα βρεθούν υπόδικοι ή και νεκροί μέσα σε ένα σύστημα που δεν θα τους εντάξει ποτέ, ένα πρόβλημα που μόνο στην Ελλάδα υπάρχει.

Σε άλλες χώρες το 97% των Ρομά μένει σε σπίτια και εργάζεται. Στην Ουγγαρία, όπου έζησα μερικά χρόνια, 1 στους 7 κατοίκους είναι Ρομά και όλοι εργάζονται σε τεχνικά συνήθως επαγγέλματα, αλλά εκεί το κράτος τούς έδωσε από παλιά σπίτι, δουλειά και τους ανάγκασε να στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Εδώ το κράτος, όμως, προτιμά τις σφαίρες από την ενσωμάτωση, εδώ το κράτος προτιμά να περιμένει κι άλλους Νίκους να ενηλικιωθούν για να τους θάψει.

*Εκπαιδευτικός

 

 

Ο ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΡΙΤΣΗΣ»

http://astikalimata.ypeka.gr/Services/Pages/WtpViewApp.aspx#

Άρθρο με στοιχεία Φλεβάρης 2021

Από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα ένας διαρκής εμφύλιος διαπερνά την κοινωνία.Τον 20 αιώνα ξεκινά με νέους όρους κατά τη  διάρκεια του ΑΠΠ ανάμεσα στο Γερμανοφερτο παλάτι και την ντόπια αστική τάξη που υποστηριζόταν από τους Αγγλογαλλους συνεχίστηκε μεταπολεμικά με αιχμή τους προσφυγες και την αναδυόμενη αριστερά και φυσικά πήρε διαστάσεις στην κατοχή και στον δευτερο ανταρτικο που ακολούθησε για να συνεχιστει με το μετεμφυλιακή κράτος μέχρι την χουντα .Εκεί οι ταγματαλιτες έγιναν και επίσημα κράτος.Ποτε οι ξενοδουλοι δεν έφυγαν από την εξουσία.Ποτε όσοι αγωνίστηκαν για την ελευθερία και το δίκαιο δεν είχαν να αναγνωρίζεται η προσφορά τους.Για μας όμως ένα μεγάλο κομματι του λαού ποτέ δεν λησμονηθηκαν.Παντα θα είναι φάρος και οδηγός στους αγώνες της γενιάς μας.Και όπως εμείς πήραμε την σκυτάλη έτσι η επόμενη γενιά θα συνεχίσει.Συνεχιζει.

 

https://www.efsyn.gr/politiki/316510_o-metaxas-ohi-kai-o-ypoyrgos-tis-hoyntas

Πώς ο διαπιστωτικός και παθητικός χαρακτήρας της γαλλικής φράσης “Alors, c’ est la guerre”, που είπε ο δικτάτορας στον Ιταλό πρέσβη τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, μετατράπηκε στο μύθο του βροντερού «όχι» σε ένα ανύπαρκτο τελεσίγραφο ● Η προπαγάνδα μέσα από το «Ημερολόγιο» του Μεταξά που επιμελήθηκε ο Παν. Μ. Σιφναίος, υπουργός Παιδείας της κυβέρνησης Μαρκεζίνη την περίοδο της αιματηρής καταστολής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου

Επί δεκαετίες κυκλοφορούσε ο μύθος ότι η Ιταλία ζήτησε ταπεινωτικές υποχωρήσεις και ο Ελληνας δικτάτορας στάθηκε στο ύψος του κραυγάζοντας «Οχι». Αλλωστε η λέξη αυτή είχε επικρατήσει ως σύνθημα της επίσημης ελληνικής προπαγάνδας ήδη από τις 30 Οκτωβρίου, μόλις δύο μέρες από την έναρξη του πολέμου, με το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Ελληνικό Μέλλον» και στη συνέχεια με το «Πελώριον Οχι» στο πρωτοσέλιδο της «Καθημερινής» (21.11.1940). Αλλά βέβαια ούτε ο Μεταξάς είπε ποτέ «όχι», ούτε υπήρξε κάποιο ερώτημα στο οποίο θα μπορούσε να απαντήσει «ναι». Απλώς ο Γκράτσι του επέδωσε μια επίσημη διακοίνωση, ένα τελεσίγραφο, όπου η Ιταλία ανακοίνωνε ουσιαστικά την κήρυξη του πολέμου κατά της Ελλάδας, και στο οποίο, σύμφωνα με τις διπλωματικές συνήθειες της εποχής, περιλαμβανόταν μια σειρά από καταγγελίες για τη στάση της Ελλάδας εναντίον του Αξονα, προκειμένου να δικαιολογηθεί η επίθεση.

Αλλά οι αναμνήσεις του Γκράτσι που εμφανίζονται εδώ ως πηγή περιλαμβάνονται στο βιβλίο του που εκδόθηκε μετά τον πόλεμο και είχε τη σαφή σκοπιμότητα να απαλλαγεί ο ίδιος από την ευθύνη της συνεργασίας με το μουσολινικό καθεστώς. Το βιβλίο μεταφράστηκε πολύ αργότερα στα ελληνικά («Η αρχή του τέλους. Η επιχείρηση κατά της Ελλάδος», εκδ. Εστία, Αθήνα 1980). Και σ’ αυτό περιγράφεται με σαφήνεια η συμβιβαστική τάση του καθεστώτος Μεταξά απέναντι στις προκλήσεις της φασιστικής Ιταλίας (σ. 131), ενώ αναλύεται και το γεγονός ότι «η Ελλάδα, όχι μόνο τήρησε άψογη ουδετερότητα, αλλά ότι ενδεχομένως, σε μερικές περιπτώσεις, ερμήνευσε τις υποχρεώσεις της ουδετερότητας κατά τρόπο μάλλον ευνοϊκότερο παρά δυσμενή για μας» (σ. 153).

Το μυστήριο επιτείνεται από το γεγονός ότι το άρθρο της 8ης Νοεμβρίου 1940 με την επίμαχη διήγηση δεν περιλήφθηκε στη συλλογή άρθρων του Βλάχου για τον πόλεμο που κυκλοφόρησε το 1945 (Γ. Α. Βλάχος, «Αρθρα του πολέμου 1940-41», Αετός 1945), ενώ ανθολογείται σε πιο πρόσφατη συλλογή (Γεώργιος Α. Βλάχος, «Αρθρα στην Καθημερινή (1919-1951)», εκδ. Ζήδρος, Αθήνα 1990, σ. 401-403).

Η μόνη εξήγηση είναι ότι η φράση «alors, c’ est la guerre» έμοιαζε το 1945 «λίγη», από τη στιγμή που είχε επικρατήσει η εκδοχή του ξερού «Οχι», κάτι που το 1990 δεν ίσχυε πλέον.

Αλλά τι ακριβώς εννοούσε με αυτή τη διατύπωση ο Μεταξάς στις 28 Οκτωβρίου που την είπε (ή στις 9 Νοεμβρίου που την επινόησε μαζί με τον Βλάχο); Οι σημερινοί απολογητές του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου έχουν βαλθεί να μας πείσουν ότι η φράση ισοδυναμεί με μια περιφραστική εκδοχή του «όχι». Ο ισχυρισμός αυτός δεν είναι σοβαρός. Η έκφραση «c’ est la guerre» από μόνη της δηλώνει μια διαπίστωση, αλλά υπονοεί και αδυναμία αντίδρασης («αυτά έχει ο πόλεμος»), όπως η πολύ πιο συνηθισμένη «c’ est la vie» («αυτά έχει η ζωή»). Ο φιλόλογος και γλωσσολόγος Πασκάλ Τρεγκέρ σημειώνει ότι μ’ αυτή την παθητική έννοια η φράση χρησιμοποιείται από τον 16ο αιώνα σε γαλλικά βιβλία στρατιωτικής ιστορίας, αλλά προσθέτει ότι ήδη από τις αρχές του 20ού τη συναντούμε και σε αγγλικά βιβλία, σημάδι ότι είχε ήδη γίνει διεθνώς γνωστή, μ’ αυτή την έννοια της παραίτησης (https://wordhistories.net/2019/12/05/cest-la-guerre/).

Προσθέτοντας το «alors» ή το «donc» στην αρχή της, ασφαλώς η φράση μπορεί να μεταφραστεί όπως έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε, αλλά δεν παύει να ισοδυναμεί με μια παθητική στάση, μια διαπίστωση και όχι άρνηση. Το ότι δεν υπήρξε «Οχι» επιβεβαιώνεται από τον ίδιο τον Γκράτσι, τον οποίο εμπιστεύονται οι σύγχρονοι «τεταρταυγουστιανοί». Στις αναμνήσεις του ο Γκράτσι αναφέρει και τι άλλο του είπε ο Μεταξάς προτού καταλήξει εκεί: «Ο Μεταξάς με ρώτησε τότε αν μπορούσα να του καθορίσω τουλάχιστον ποια ήταν τα στρατηγικά σημεία επί του ελληνικού εδάφους που η ιταλική κυβέρνηση θα ήθελε να καταλάβει. Φυσικά, αναγκάσθηκα να του απαντήσω ότι δεν είχα την παραμικρή ιδέα. Ο Μεταξάς απήντησε: “Vous voyez bien que c’ est impossible” [σ.σ.: βλέπετε καθαρά ότι είναι αδύνατον]. Η ευθύνη του πολέμου αυτού βαρύνει αποκλειστικά την ιταλική κυβέρνηση» (σ. 285-286). Σύμφωνα, λοιπόν, με την εξιστόρηση του «αξιόπιστου» Γκράτσι, ο Μεταξάς διαμαρτυρήθηκε που δεν του δόθηκε αρκετός χρόνος για να πει «ναι».

Η καταγραφή του περιοδικού Praxis Review για τον μύθο του ΟΧΙ, παρακάτω:

«Το δήθεν «ΌΧΙ» του φασίστα Μεταξά είναι ένας από τους διαχρονικούς μύθους της καθεστωτικής προπαγάνδας στην Ελλάδα, που αναπαράγεται μέχρι σήμερα. Επιβάλλοντας φασιστική δικτατορία, η αστική τάξη και ο Μεταξάς είχαν κηρύξει, αντικειμενικά, εχθρό τον Ελληνικό λαό.

Ταυτόχρονα, ενίσχυσαν τον μιλιταρισμό και τον χρησιμοποίησαν όχι για κάποια «εθνικά συμφέροντα» αλλά για εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια (και τα πάρε δώσε με «προμήθειες» που απέρρεαν από αυτά, εξοπλισμούς κ.α). Ο Σ.Λιναρδάτος γράφει πως «οι υπέρογκες πολεμικές δαπάνες της 4ης Αυγούστου ουδόλως συνέβαλαν στην απόκρουση της ιταλικής επίθεσης, καθότι μονομερώς προσανατολισμένες στην απόκρουση του βουλγαρικού κινδύνου και – απόλυτα αναχρονιστικές: 2 ολόκληρα δισ. δρχ. έφυγαν για τα οχυρά της «Γραμμής Μεταξά» στην Ανατολική Μακεδονία, έναντι μόλις 1,5 – 2 εκατομμυρίων (ένα τοις χιλίοις!) που δαπανήθηκαν στην ελληνοαλβανική μεθόριο! Παραμονές του πολέμου, η στρατιά Ηπείρου δεν διέθετε ούτε καν αντιαρματικά όπλα, το δε απόσπασμα της Πίνδου (απόσπασμα Δαβάκη) το πρωί της 28ης Οκτωβρίου «ευρέθη άνευ εφεδρικών πυρομαχικών»!

Ο ίδιος ο  Α.Παπάγος,αρχηγός του ΓΕΣ το 1940, έγραψε πως «Την απρόκλητον Ιταλικήν επίθεσην της 28ης Οκτωβρίου υπέστη η Ελλάς ούσα σχεδόν ανεπιστράτευτος». Όλα αυτά δεν ήταν απλά θέμα «ανικανότητας» αλλά, σε τελευταία ανάλυση, πολιτικού – ταξικού προσανατολισμού.

Θα ρίξωμεν μερικές τουφεκιές δια την τιμήν των όπλων

Η Ελληνική αστική τάξη ενδιαφερόταν βασικά για την κυριαρχία της και όχι για την υπεράσπιση του λαού της χώρας, που είχε βυθίσει στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Για αυτό και όσο πλησίαζε ο πόλεμος, τρομοκρατημένη, επεξεργαζόταν ηττοπαθή σχέδια γιατί φοβόταν ότι  ενδεχόμενη πολεμική σύγκρουση και παράτασή της θα έβαζε σε κίνδυνο την εξουσία της. «Ο Παπάγος δήλωνε στον επιτελάρχη συνταγματάρχη Γεωργούλη ότι «θα ρίξωμεν μερικές τουφεκιές δια την τιμήν των όπλων», (Σ.Λιναρδάρος, «Ο Ιωάννης Μεταξάς και οι μεγάλες δυνάμεις», σελ. 184).

Απόδειξη για αυτό είναι το σχέδιο  εγκατάλειψης της Ηπείρου, χωρίς ουσιαστική σύγκρουση, σε περίπτωση Ιταλικής  επίθεσης, το οποίο είχε επεξεργαστεί η στρατιωτική ηγεσία και κατέληγε σε άμεση υποχώρηση του στρατού προς Αιτωλοακαρνανία στο ύψος του Αμβρακικού και ανατολικά στα περάσματα της Ηπείρου προς τη Δυτική Μακεδονία!

Ο λόγος που ανατράπηκε η Ιταλική επίθεση της 28ης Οκτώβρη 1940 ήταν ακριβώς το ότι δεν εφαρμόστηκε αυτό το σχέδιο της διοίκησης Μεταξά, αφού τα τοπικά στρατιωτικά τμήματα στην Ηπείρου αρνήθηκαν να το εφαρμόσουν, αλλά και ο ηρωισμός του «αποσπάσματος Δαβάκη» την εγκατάλειψη του οποίου από την διοίκηση Μεταξά έχει επιβεβαιώσει ακόμα και ο ίδιος ο επιτελάρχης, τότε δεξί χέρι του Αρχηγού του ΓΈΣ Α. Κορόζη, στο βιβλίο του «Οι Πόλεμοι 1940-41»: «έπρεπε εις κάποιον να φορτωθή η ποσοτική μας ανεπάρκεια της αμύνης της Πίνδου ο Συνταγματάρχης Κ. Δαβάκης, εθυσιάσθη. Η Αν.Διοίκησις, είχεν υποδείξει την αδυναμία μας εκεί. Έμενε λοιπόν η Κυβέρνησις, ο Ι.Μεταξάς ο οποίος όταν τω εζητήθη να προεπιστρατευθή η 1η Μερ. και να ταχθή εκεί, ηρνήθη να εγκρίνη το μέτρον».

Ο Ιωάννης Μεταξάς
Ο Ιωάννης Μεταξάς  AP

Από όλα αυτά δεν θα μπορούσε να υπάρξει – και δεν υπήρξε – κάποιο «ΟΧΙ»του Μεταξά. Και ο ίδιος ο Μεταξάς φοβόταν, αφού γνώριζε ότι η δικτατορία του στηριζόταν σε επιχειρηματικά συμφέροντα στην Ελλάδα (Βιομήχανοι, Εκδότες κ.α) στον Βρετανικό ιμπεριαλισμό και τους Γλύξμπουργκ και ένας πόλεμος μπορεί να οδηγούσε τα αφεντικά του σε άλλες επιλογές η στην ανατροπή του από τον λαό.

Αυτό δεν είναι εκτίμηση αλλά τα λόγια του ίδιου του δικτάτορα, ο οποίος αργότερα, ανησυχούσε για τις νίκες του Ελληνικού στρατού: 5 Δεκεμβρίου 1940 γράφει στο ημερολόγιο του:

«Συνεχείς νίκαι προχωρήσεως. Ανησυχία για το μέλλον μου; Είναι σωστό αυτό; Εκ μέρους μου; Και 31 Δεκεμβρίου 1940: «Σε τέτοιον αγώνα τα εσωτερικά πολιτεύματα σβήνονται. Ποιό θα μείνει όρθιο; Ο Θεός βοηθός».

Τόσο θλιβερή η κατάσταση του Μεταξά, που ο Ιταλός πρεσβευτής Γκράτσι γράφει  στο ημερολόγιο ότι σκεφτόταν μήπως «του μείνει το γεροντάκι στα χέρια» όταν του ανακοινώσει την κήρυξη πολέμου. Όταν του την ανακοίνωσε, 28 Οκτώβρη 1940, λίγο πριν τις 3 τα ξημερώματα, ήταν μόνο οι δύο τους (ο Γκράτσι και ο Μεταξάς). Και οι δύο, έχουν αφήσει γραπτές μαρτυρίες για την συνάντηση, που δεν αναφέρουν λέξη για κάποιο «ΌΧΙ» του δικτάτορα. Ο Γκράτσι στο βιβλίο του «Η αρχή του τέλους» γράφει ότι ο Μεταξάς έτρεμε και σχεδόν έβαλε τα κλάματα και του απάντησε, και του έλεγε  «και αν θα ήθελε να ενδώσει, δεν μπορούσε να βρει μέσα σε τρεις ώρες τον καιρό να πάρει διαταγές απ’ το Βασιλέα και να μεταβιβάσει τις αναγκαίες οδηγίες και «αν τουλάχιστον μπορούσα να του δείξω ποια ήταν τα στρατηγικά σημεία που ήθελε να καταλάβει η ιταλική κυβέρνηση».

Και αυτά αφοί απλά είχε αναγνωρίσει την κατάσταση («Alors, c’est la guerre»- ώστε έχουμε πόλεμο). Ο Γκράτσι είπε ότι δεν είχε ιδέα και απάντησε «βλέπετε είναι αδύνατο (να κάνω τίποτα)».

Ο ίδιος ο Μεταξάς, που υποτίθεται ότι είπε το «ΌΧΙ», στό ίδιο το προσωπικό του ημερολόγιο, με ημερομηνία 28 Οκτώβρη 1940, γράφει: «Νύκτα στις τρείς με ξυπνούν έρχεται ο Grazzi. Πόλεμος!» (Ι.Μεταξά: «Ημερολόγιο», τόμος Δ’, σελ. 516). Ούτε ό ίδιος δηλαδή γράφει για κάποιο «ΌΧΙ».

Και δεν θα μπορούσε αφού η συνάντηση ήταν – στην ουσία – μια τυπική υπόθεση, δεδομένου ότι οι απαιτήσεις των Ιταλών ήταν εξωφρενικές, αόριστα διατυπωμένες (συνειδητά), ενώ έδιναν περιθώριο μόλις 3 ωρών.

Η επίθεση ήταν προαποφασισμένη.

Με ανησυχεί η υπεραισιόδοξος Κοινή Γνώμη

Έτσι ο δικτάτορας απλά αναγνώρισε την πραγματικότητα, αν και, ακόμα και εκεί, προσπάθησε να διερευνήσει – μάταια – «τρόπους συνεννόησης»με τους φασίστες εισβολείς. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τον υπουργό του Μεταξά Τζίφο, που μετείχε στην πρώτη σύσκεψη το ξημέρωμα εκείνης της ιστορικής νύχτας:

«Εξάλλου η προθεσμία του τελεσιγράφου ήτο τρίωρος ώστε δεν εδίδετο καν καιρός διά οιανδήποτε ενέργειαν, έστω και αν υπήρχε η παραμικρά διάθεσις». Το «ΌΧΙ»του φασίστα Μεταξά ήταν ένα κατασκεύασμα των εφημερίδων που – μπουκωμένες με χρήμα και προνόμια – λιβάνιζαν τον δικτάτορα.

Το μόνο πραγματικό «ΟΧΙ» ήταν αυτό που είπε ο λαός.

Όσο για τον Μεταξά, 28 Οκτώβρη 1940, μέρα που αρχίζει ο πόλεμος, δείχνει έκπληκτος («Φανατισμός του λαού αφάνταστος») και την επομένη αρχίζει να ανησυχεί που ο λαός ξεσηκώνεται να πολεμήσει τους εισβολείς («Με ανησυχεί η υπεραισιόδοξος Κοινή Γνώμη»). Η ίδια γραμμή της κυρίαρχης τάξης θα συνεχιστεί: Άρνηση απελευθέρωσης πολιτικών κρατουμένων που ζητούσαν να πολεμήσουν, παράδοσή τους στους κατακτητές, άρνηση εξοπλισμού των Κρητικών, δωσιλογισμός, η δραπέτευση για Κάιρο κλπ.

Τέτοια μαύρη ιστορία των κυρίαρχων, χρειάζεται μύθους όπως το «ΟΧΙ» του Μεταξά, για να δικαιολογηθεί».

Και συμπληρώνουμε από το βιβλίο του Σπύρου Λιναρδάτου, «Ο Ιωάννης Μεταξάς και οι Μεγάλες Δυνάμεις», εκδόσεις Προσκήνιο, σελ. 183″, όπως έχει ανακτηθεί από την Εφ. Συν:

«Γιατί ο Μεταξάς, όπως είδαμε και στις κρίσιμες εκείνες ώρες, είχε την έγνοια του στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου, που ήθελε να διατηρηθεί όσο ζούσε αλλά και μετά τον θάνατό του. Για αυτό ήθελε να κάνει καθεστωτικό πόλεμο, όχι αντιφασιστικό και πανεθνικό. Γι’ αυτό, παρά τις πιέσεις των Αγγλων και του Επιτελείου απαγόρευσε τελικά να χρησιμοποιηθούν αξιόλογοι ανώτεροι αξιωματικοί (Στ. Σαράφης. Κ. Βεντήρης, Ι. Τσιγάντες, Δ. Ψαρός, Ε. Μπακιρτζής, Κ. Τσαμάκος, Ε. Καλαμπαλίκης κ.λπ.) γιατί ήταν δημοκρατικοί. Για αυτό διέταξε να παραμείνουν στα ξερονήσια και στις φυλακές οι εξόριστοι κομμουνιστές, που παραδόθηκαν, τελικά, ύστερα από την κατάρρευση, στην Γκεστάπο».

Πηγές / Βιβλιογραφία:

Εμμανουελε Γκράτσι, «Η αρχή του τέλους-η επιχείρηση κατά της Ελλάδος»,

Ιωάννης Μεταξάς, «Προσωπικό Ημερολόγιο, τόμος Δ,

Σπ. Λιναρδάτος, «Η εξωτερική πολιτική της 4ης Αυγούστου»,

Σπ. Λιναρδάτος, «Ο Ιωάννης Μεταξάς και οι μεγάλες δυνάμεις»,

Νίκος Πηγαδάς, «Το ΌΧΙ της Ρωμιοσύνης» Αθανάσιος Κοροζής, «Οι πόλεμοι 1940-41 επιτυχίαι και ευθύναι»,

Νεόκοσμος Γρηγοριάδης, «Ο παγκόσμιος πόλεμος1939-1945,

Α. Παπάγος: «Ο πόλεμος της Ελλάδος 1940 – 1941»,

Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, «Η Ήπειρος Προμαχούσα, η δράση της VIII Μεραρχίας στον πόλεμο 1940-41».

Ακολουθήστε το News247.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

ελληνες Δωσιλογοι 

Έλληνες δωσίλογοι και φιλοναζιστές που έδρασαν την περίοδο της κατοχής: Λίστα ατόμων και οργανώσεων

Ο δωσιλογισμός στην Αργολιδα

Σελ 149 καταγραφες για Ερμιονιδα Καρακασι Φούρνοι Κρανιδι.Διαβαστε στις σελίδες 131-132 για τον Γερμανοντυμενο στην Ερμιονιδα.Καταδικασθηκε και μετά από λίγο αμνηστευθηκε με βασιλικό διάταγμα.

Δεν ειναι μονο η πολεοδομια .Ολα κλεινουν.Ολες οι υπηρεσιες που χρειαζεται ο πολιτης γινονται μακρυνες κοστοβορες .Υγεια παιδεια Δημος ΟΤΕ κρατικες υπηρεσιες σκουπιδια  ολα φευγουν πανε αλλου. Μονο οι φοροι μας μενουν εδω.

H διαλυση του δημοσιου και των υπηρεσιων του η δημιουργια μιας ζουγκλας κερδοφοριας ιδωτικων κεφαλαιων σε βαρος της κοινωνιας και της φυσης δεν ειναι επιλογη μονο της Ελληνικης νεοφιλελευθερης δεξιας που εδω και δεκαετιες εκφραζεται μεσα απο την δυναστεια Μητσοτακη. Ειναι κεντρικη επιλογη του διεθνοποιημενου κεφαλαιου (τοποτηρητης του οποιου ειναι στην χωρα τα συστημικα κομματα )απο τα χρονια της Θατσερ και του Ρηγκαν.Για ιστορικους λογους αυτη η επιλογη γνωρισε κοινωνικες αντιστασεις και καθυστερησε στην χωρα μας μεχρι το 2010 οταν με προσχημα ενα χαμηλο (με τα διεθνη δεδομενα δημοσιο χρεος) η χωρα βυθιστηκε σε μια βιαιη ανατροπη ολων των μεχρι τοτε δεδομενων και μπηκε και αυτη με τη σειρα της στον παγκοσμιο χαρτη της φτωχοποιησης. Της κοινωνιας οπου ενα 10-20% προνομιουχων ζει σε βαρος της συντριπτικης πλειοψηφιας.

Της κοινωνιας οπου καθε τι που δεν ειναι κερδοφορο για ιδιωτες (σιγα σιγα ολοι γινομαστε εργολαβοι του εαυτου μας)θεωρειται κομμουνιστικο παρελθον και απορριπτεο. Τα ζω στην Αγγλια στην κοιλια του θηριου οπου αυτη η διαδικασια εχει ολοκληρωθει και μαλιστα σιγα σιγα ανατρεπεται απο το ιδιο το συστημα γιατι ειναι δυναμιτης στα θεμελια του.Ομως η Ελλαδα ειναι παντα μια καθυστερημενη χωρα.Μια επαρχια του καπιταλισμου.

Ολα αυτα δεν τα λεει ο κ Λαμπρου μενει στο επιμερους καθε φορα αναδυκνυει (και καλα κανει σαν πολιτικος)το επιμερους  που ενοχλει τους πολιτες, θελει να βελτιωσει ενα συστημα που δεν σηκωνει βελτιωση.Κι αυτο γιατι ο αγαπητος (και το εννοω) κ Λαμπρου ανοικει σε ενα  πολιτικο χωρο την πρωην σοσιαλδημοκρατια που δυστυχως στο περασμα του χρονου εχει τελειως ενσωματωθει στην λογικη «δεν υπαρχει εναλλακτικη».

Η ΕΕ ο καπιταλισμος δεν βελτιωνονται. Δεν αλλαζουν δεν γυριζουν στα 80.Παει τελειωσε.Το συστημα εδω και 13 χρονια εχει περασει σε μια φαση καταρευσης και συμπαρασυρει μαζι του ολοκληρες χωρες μερος των κοινωνιων του πρωτου κοσμου και το φυσικο περιβαλλον.Το μονο που ξερουν οι εχοντες για να μην χασουν τα κερδη τους (αντιθετα μαλιστα να τα αυξησουν ) ειναι η επιστροφη σε ενα Μεσαιωνα μονο που τωρα καταστρεφουν την γη στην προσπαθεια τους αυτη.

Ο καπιταλισμος μεσα σε 200 χρονια εφερε τετοια φυσικη καταστροφη που δεν ειχε υπαρξει ποτε στο παρελθον.Και βαδιζουμε τρεχοντας προς μη αναστρεψιμες καταστασεις στο κλιμα το περιβαλλον την πανιδα.Ειμαστε ο Μιδας τα καναμε ολα χρυσαφι και θα πεθανουμε απο την πεινα.

Και τι προτεινετε εσεις; οι αντικαπιταλιστες;

Εδω ειναι το ζουμι. Λυση δεν υπαρχει σημερα ουτε Μεσιες να μας την πουνε . Η λυση θα βρεθει αν σταματησουμε σαν πλειοψηφια να πιστευουμε πως δεν υπαρχει λυση.Υπαρχει μια γενικη κατευθυνση ας την τραβηξουμε και θα βρουμε λυση.

Ο ανθρωπος πεταξε στ αστερια, εκανε την νυχτα μερα, βρηκε φαρμακα για να γιατρευει την αρωστια μπηκε στην καρδια της αληθειας.Μπορει να βρει μια κοινωνια που δεν θα ειναι ζουγκλα.Που δεν θα υπαρχει εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο.Ζουμε ακομα στην προιστορια του ειδους μας Πιο κοντα στον πιθηκο απο την υπαρξη του ειδους μας στο μελλον.Αρκει να υπαρχει το ειδος μας στο μελλον.

Αυτα δεν γραφει ο κ Λαμπρου στο δελτιο τυπου του.Ομως εχουμε αναγκη απο αλλους πολιτικους αλλη πολιτικη αλλα πολιτικα και κοινωνικα εργαλεια για να βγουμε απο την λασπη.

Αυτη ειναι η δικια μου γνωμη .

Πολεοδομια

Η ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΔΟΜΗΣΗΣ

Κύριε Δήμαρχε

Επανερχόμαστε στο θέμα της επαναλειτουργίας της υπηρεσίας δόμησης, μετά την ενημέρωση που είχαμε από την πλευρά σας σε επίπεδο δημοτικού συμβουλίου σε συνέχεια της επίκαιρης ερώτηση που σας καταθέσαμε και την απόφαση της οικονομικής επιτροπής για υποβολή αιτήματος πρόσληψης προσωπικού (Τ/Ε) με σύμβαση ορισμένου χρόνου προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου.

Επειδή αυτή η διαδικασία θα έχει ακόμη μια σημαντική καθυστέρηση , μετά από τρεις εβδομάδες που ήδη η υπηρεσία δόμησης δεν λειτουργεί , κρίνεται αναγκαίο να βρούμε μια αναγκαία άμεση λύση.

Η υπηρεσία δόμησης πρέπει να ξαναλειτουργήσει «αύριο», άρα  μπορούμε να αξιοποιήσουμε το υφιστάμενο επιστημονικό-τεχνικό προσωπικό του δήμου μας ,και παράλληλα να τοποθετηθεί  συγκεκριμένες μέρες και ώρες της εβδομάδας με ανάληψη συγκεκριμένων απλών, υπηρεσιακών  αρμοδιοτήτων για την επανεκκίνηση της υπηρεσίας σε συνδυασμό με το απαραίτητο προσωπικό γραμματειακής υποστήριξης.

Η αναπλήρωση θέσεων και η συνεχιζόμενη λειτουργία των υπηρεσιών είναι το βασικό στοιχείο της Δημόσιας και Δημοτικής διοίκησης. Δεν είναι λογικό , οι δημοτικές υπηρεσίες να είναι κλειστές και να μην μπορούν να εξυπηρετηθούν οι δημότες, οι κάτοικοι , οι πολίτες.

Με εκτίμηση

Τάσος Λάμπρου Δημοτικός Σύμβουλος-Επικεφαλής ΠΡΟ.ΣΥ.ΕΡ

Τεχνικο προγραμμα

Κρανίδι 21/10/2021
ΠΡΟΣ:τους Προέδρους Συμβουλίων Κοινοτήτων του Δήμου Ερμιονίδας
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:Γραμματεία Δημοτικού Συμβουλίου
ΘΕΜΑ:ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ OΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΤΟΣ 2022
Κύριοι ,Κυρίες Πρόεδροι
όπως προβλέπεται από τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων και τις κείμενες διατάξεις για τη λειτουργία των ΟΤΑ, στα πλαίσια σύνταξης του Τεχνικού Προγράμματος για το οικονομικό έτος 2022 και στην συνέχεια του προϋπολογισμού, θα επιθυμούσαμε να μας αποστείλετε τις αποφάσεις Συμβουλίων των Κοινοτήτων σας, σχετικά με τις προτάσεις σας για το Τεχνικό Πρόγραμμα που αφορά την Κοινότητά σας.
Από ότι έχω πληροφορηθεί ήδη κάποια Συμβούλια Κοινοτήτων έχουν συγκληθεί και έχουν προχωρήσει στη λήψη ανάλογων αποφάσεων. Αξίζει στα πλαίσια του δημοκρατικού προγραμματισμού τα Συμβούλια των Κοινοτήτων να αξιολογούν τις ανάγκες τους και τις προτεραιότητές τους, να προτείνουν έργα προς την διοίκηση και τις υπηρεσίες του Δήμου και στα πλαίσια του δημόσιου, δημοτικού διαλόγου να γίνονται αποδεκτά από τα όργανα διοίκησης του Δήμου (Δήμαρχος, Εκτελεστική, Οικονομική Επιτροπή και Δημοτικό Συμβούλιο).
Ο σεβασμός των αποφάσεων των Συμβουλίων των Κοινοτήτων αποτελεί προϋπόθεση μιας σωστής σύνταξης τόσο του τεχνικού προγράμματος όσο και του προϋπολογισμού του Δήμου μας.
Επίσης είναι και μία πάγια μου θέση ότι η ποιοτική αναβάθμιση των αυτοδιοικητικών θεσμών , βασίζεται στη σωστή λειτουργία των Συμβουλίων των Κοινοτήτων που απαιτείται να λειτουργούν και να υλοποιούνται οι αποφάσεις τους, τόσο από τους ίδιους όσο και τα άλλα αιρετά όργανα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Εμείς δεσμευόμαστε ότι σε επίπεδο Δημοτικού Συμβουλίου θα υποστηρίξουμε τις προτάσεις σας, τις αξιολογήσεις σας, τις προτεραιότητές σας γιατί σεβόμαστε τον θεσμό των Κοινοτήτων, το δημοκρατικό κύτταρο τα Αυτοδιοίκησης.
Κάποιοι απαιτείται να καταλάβουν ότι οι εποχές έχουν αλλάξει. Η πολιτική συμπεριφορά «Εγώ Διοικώ» ανήκει στο παρελθόν, εμείς χρειάζεται να υπηρετήσουμε το πολιτικό πιστεύω «του Εμείς ,όλοι μαζί διοικούμε» για το καλό του τόπου μας και των ανθρώπων του, όλες οι απόψεις απαιτείται να ακούγονται ,με σεβασμό στους διακριτούς ,θεσμικούς ρόλους συμπολίτευσης- αντιπολίτευσης, με σεβασμό στα όργανα διοίκησης του Δήμου και Κοινοτήτων .
Αξίζει να δώσουμε πρωταγωνιστικό ρόλο την πολιτική αναβάθμιση των συλλογικών Οργάνων της Αυτοδιοίκησης Δημοτικό Συμβούλιο – Συμβούλια Κοινοτήτων, (που συνειδητά κάποιοι τα τελευταία χρόνια τα έχουν υποβαθμίσει),και να υπηρετήσουμε το Δημοκρατικό ,Αποκεντρωμένο Μοντέλο Αυτοδιοίκησης.
Αναμένουμε τις αποφάσεις σας, τις προτεραιότητές σας.
Με εκτίμηση
Τάσος Λάμπρου
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ερμιονίδας
Επικεφαλής ΠΡΟ.ΣΥ.ΕΡ

Λατομεια

ΚΡΑΝΙΔΙ 19/10/2021 Πρόεδρο του ΔΣ κ. Α.Αντωνοπούλου
Κοινοποίηση- Γραφείο Δημάρχου κ. Γ. Γεωργόπουλο – Μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου – Πρόεδρο και Μέλη του Συμβουλίου
Κοινότητας Διδύμων
ΘΕΜΑ : Αίτημα ενημέρωσης για υλοποίηση απόφασης του ΔΣ , σχετικά με έλεγχο λειτουργίας των υφιστάμενων λατομείων και αποκατάσταση των αδρανών , σε συνέχεια του αιτήματος των κατοίκων του Λουκαϊτίου
Κα. Πρόεδρε
Ζητούμε ενημέρωση σε επίπεδο δημοτικού συμβουλίου, στην επόμενη συνεδρίαση μας από την διοίκηση του δήμου εάν η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου η οποία ψηφίστηκε την Δευτέρα 19 Απριλίου 2021, κατόπιν προσκλήσεως με αρ. πρωτ. 2372/15-4-2021 , σχετικά με τον έλεγχο λειτουργίας των υφιστάμενων λατομείων σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διατάξεις – τήρηση της άδειας λειτουργίας τους και πλήρη περιβαλλοντική αποκατάσταση αδρανών , έχει υλοποιηθεί από τις προβλεπόμενες υπηρεσίες.
Επίσης ποιες ήταν οι ενέργειες του δήμου , για την υλοποίηση της συγκεκριμένης απόφασης του δημοτικού συμβουλίου;
Ποιά ήταν η σχετική ανάλογα υπηρεσιακή αλληλογραφία μεταξύ του δήμου μας , με τις αρμόδιες υπηρεσίες τόσο της Περιφέρειας Πελοποννήσου όσο και με τις υπηρεσίες της αποκεντρωμένης διοίκησης Πελοποννήσου , Δ. Ελλάδας και Ιονίου για την εφαρμογή στην πράξη της βούλησης του Δημοτικού Συμβουλίου καθώς της βούλησης των κατοίκων του οικισμού Λουκαϊτίου της Τ.Κ Διδύμων οι οποίοι μας είχαν καταθέσει ανάλογο αίτημα με έγγραφο με αρ. πρωτ. 1861/1811 από 12/03/2021 με το οποίο και πήρατε την ανάλογη πρωτοβουλία να ήταν ένα από τα θέματα της ημερήσιας διάταξης του δημοτικού μας συμβουλίου.
Κα Πρόεδρε
Η ενημέρωση μας είναι απαραίτητη , επί των ενεργειών της διοίκησης του δήμου, επί του συγκεκριμένου αιτήματος των κατοίκων Λουκαϊτίου και μέσω αυτής θα έχουμε την δυνατότητα όλοι μας αλλά και ιδιαίτερα οι υπογράφοντες του συγκεκριμένου εγγράφου – υποβολή αιτήματος , να εκτιμήσουν την σημερινή υφιστάμενη κατάσταση και το σημαντικότερο εάν υλοποιήθηκε στην πράξη η απόφαση του δημοτικού μας συμβουλίου.
Επίσης να αξιολογηθεί η δυνατότητα νέων ενεργειών και δράσεων στα πλαίσια υλοποίησης και εφαρμογής τόσο του αιτήματος των κατοίκων όσο και της βούλησης του δημοτικού συμβουλίου όπως αυτή εκφράστηκε με την απόφαση μας τον Απρίλιο του 2021.
Με εκτίμηση
Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι-οι επί κεφαλής των Δημοτικών παρατάξεων
Αποστόλου Παναγιώτης
Λάμπρου Τάσος
Τόκας Τάσος

Υπηρεσία δόμησης (γραφείο πολεοδομίας)

ΚΡΑΝΙΔΙ 13-10-2021 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΘΕΜΑ: ΤΟ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΔΟΜΗΣΗΣ , ΤΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΑΣ
Την Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2021, σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ερμιονίδας, πριν την έναρξη της ημερήσιας διάταξης , κατέθεσα επίκαιρη ερώτηση προς τον Δήμαρχο Ερμιονίδας , σχετικά με την ελλιπή στελέχωση των τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου μας. Συγκεκριμένα για την τύχη των αιτημάτων μας στα πλαίσια του προγραμματισμού του Υπουργείου για τις μόνιμες θέσεις προσωπικού που έχουμε ζητήσει με συγκεκριμένες αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου , αλλά και με το «επίκαιρο» πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με το κλείσιμο , στο τελευταίο χρονικό διάστημα της υπηρεσίας δόμησης (γραφείο πολεοδομίας) λόγω μη ύπαρξης προσωπικού και τα προβλήματα που έχουν προκύψει στην τοπική μας κοινωνία , στην ευρύτερη οικονομική δραστηριότητα των κατοίκων της Ερμιονίδας.
Ο Δήμαρχος κ. Γ. Γεωργόπουλος μας ενημέρωσε ότι όσο αφορά τα αιτήματα μόνιμων προσλήψεων σε επιστημονικό τεχνικό προσωπικό , έχουν εγκριθεί, αλλά η προκήρυξη από το Υπουργείο θα είναι ενιαία και θα συμπεριλάβει πολλούς δήμους μαζί, φυσικά με την αναμενόμενη μεγάλη χρονική καθυστέρηση, τώρα για την άμεση ανάγκη στελέχωσης των δημοτικών υπηρεσιών και ιδιαίτερα για την υπηρεσία δόμησης, αναζητά λύσεις είτε με την μέθοδο των αποσπάσεων από άλλες υπηρεσίες , από άλλους δήμους , ή την περιφέρεια είτε με την μέθοδο των προγραμματικών συμβάσεων με άλλα νομικά πρόσωπα δημόσιου τομέα.
Στο πλαίσιο της ενημέρωσης σας καταθέτουμε και τις δικές μας παρατηρήσεις – προτάσεις
1. Η κεντρική διοίκηση , η πολιτεία συνεχίζει τα λάθη του παρελθόντος , δεν αφήνει τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης , στα πλαίσια της αυτοτέλειας και της ανεξαρτησίας τους , να μπορούν να προκηρύξουν τις κενές οργανικές θέσεις σε στελεχιακό δυναμικό που έχουν άμεση ανάγκη για να λειτουργήσουν οι δημοτικές υπηρεσίες , φυσικά τηρώντας όλα τα αντικειμενικά κριτήρια που προβλέπει η κείμενη νομοθεσία(κριτήρια ΑΣΕΠ, οικονομική δυνατότητα κάλυψης πληρωμής αυτών των θέσεων). Άρα συνεχίζεται το πολιτικό «καπέλωμα» της κεντρικής διοίκησης , πάνω στο θεσμό της αυτοδιοίκησης , στα χρόνια που έχουμε διανύσει λίγα ήταν ανοιχτά μυαλά από την εκτελεστική εξουσία που έδωσαν πραγματικές αρμοδιότητες στην τοπική αυτοδιοίκησης και δυνατότητα ελευθερίας δράσεων. Άρα το πρόβλημα της έλλειψης και επιλογής μόνιμου τεχνικού επιστημονικού προσωπικού θα συνεχιστεί… μέχρι μνα αποφασίσουν κάποιοι να προχωρήσουν σε ένα μεγάλο ενιαίο «γραφειοκρατικό» διαγωνισμό, που για να ολοκληρωθεί θα έχει ολοκληρωθεί πρώτα η παρούσα κοινοβουλευτική και δημοτική περίοδο …..το συγκεντρωτικό κράτος σε όλο του το μεγαλείο.
2. Άρα η διοίκηση του Δήμου απαιτείται να βρει άμεσα μια προσωρινή λύση , εμείς θα στηρίζουμε με κάθε τρόπο αυτήν την προσπάθεια, που όμως χρειάζεται «τώρα» και γρήγορα να ολοκληρωθεί , αιτήματα , κινήσεις έχουν γίνει πολλές , αναμένουμε το αποτέλεσμα τους. Ένα είναι σίγουρο , ότι όλες «οι δημοτικές υπηρεσίες χρειάζεται να είναι ανοιχτές για να εξυπηρετούν τους δημότες μας και τους κατοίκους της Ερμιονίδας». Δεν θα ανεχτούμε επιπλέον νέες καθυστερήσεις , αυτή είναι η ευθύνη του Δήμου μας.
3. Αυτονόητο είναι ότι υπάρχει και μια άλλη κλασική αποτελεσματική μέθοδο των δυναμικών διεκδικήσεων και των κινητοποιήσεων , για να πιέζουμε τους αρμόδιους , κυρίως της κεντρικής διοίκηση να κάνουν το αυτονόητο , να δώσουν όλες «τις δυνατότητες» στο Δήμο να στελεχώσει τις υπηρεσίες τους με το προβλεπόμενο μόνιμο ή εποχιακό προσωπικό. Η μέγιστη γνωστοποίηση του προβλήματος πολλές φορές λειτουργεί καταλυτικά είτε στην προσωρινή είτε στην τελική επίλυση του προβλήματος.
Πάντα υπεύθυνα
Με εκτίμηση
Τάσος Λάμπρου
Επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης ΠΡΟ.ΣΥ.ΕΡ.
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ερμιονίδας

Ηλεκτρικα αυτοκινητα 

ΚΡΑΝΙΔΙ 7-10-2021 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΘΕΜΑ: ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ, Η ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΟΔΟΠΟΙΙΑΣ
Την Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2021 συνεδριάζει η επιτροπή διαβούλευσης του Δήμου Ερμιόνης , στην 2η συνεδρίαση της εντός 2021 με θέμα ημερήσιας διάταξης την χωροθέτηση 8 θέσεων φόρτισης – σταθμοί φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων με την μέθοδο της δια περιφοράς με αντίστοιχη εισήγηση και γνωμοδότηση. Η γνωμοδότηση της επιτροπής θα διαβιβαστεί στα άλλα συλλογικά όργανα του δήμου (οικονομική επιτροπή και δημοτικό συμβούλιο) για τις αναγκαίες τελικές αποφάσεις.
Στα πλαίσια αυτής της συνεδρίασης σας καταθέτουμε τα παρακάτω παρατηρήσεις – επισημάνσεις
– Η μέθοδος διαβούλευσης δια περιφοράς εισηγήσεων –γνωμοδοτήσεων και αποφάσεων πρέπει να σταματήσει, στην αρχή της υγειονομικής κρίσης ήταν καλό μας για την υγείας μας , τώρα βλάπτει σοβαρά το θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης ,την ίδια την δημοκρατία μας
– Η ηλεκτροκίνηση είναι ήπια μορφή ενέργειας που προστατεύει το περιβάλλον , γι’αυτό ομόφωνα αποφασίσαμε να υλοποιήσουμε και στον δήμο μας, ένα αντίστοιχο πρόγραμμα , με μια μόνο προϋπόθεση: για την προμήθεια του εξοπλισμού και των τεχνικών προδιαγραφών να ακολουθηθούν ανοικτές διαγωνιστικές διαδικασίες , χωρίς φωτογραφικές διατάξεις , για να έχουμε τον καλύτερο δυνατόν προμηθευτή , ο οποίος θα κερδίσει σε αυτήν την καθαρή διαγνωστική διαδικασία. Τήρηση κανόνων δημοσιότητας για να συνεργαστούμε με τον καλύτερο της αγοράς.
– Τα ηλεκτρικά οχήματα είναι στις μέρες μας ακριβά οχήματα , απευθύνονται σε λίγους και εκλεκτούς. Η τιμή τους είναι τουλάχιστον 50% παραπάνω από τα συμβατικά οχήματα. Άρα η πρόταση να τοποθετηθούν σύμφωνα με την εμπορική δραστηριότητα της κάθε περιοχής, άρα με την τουριστική φυσιογνωμία είναι προς την σωστή κατεύθυνση. Όμως απαιτείται να ληφθεί υπόψη και το κριτήριο των αποστάσεων από σταθμό σε σταθμό , από κοινότητα σε κοινότητα με τα αντίστοιχα πληθυσμιακά στοιχεία κάτι το οποίο δεν περιλαμβάνεται στην πρόταση της διοίκησης του δήμου
– Επανέρχομαι στο θέμα του κόστους αγοράς ηλεκτρικών αυτοκινήτων , το οποίο είναι υψηλό και δύσκολα κάποιος να κάνει εύκολα την απόσβεση του με το επιπλέον κόστους αγοράς , σε σχέση από την εξοικονόμηση από την κατανάλωση πετρελαίου-βενζίνης. Τα κίνητρα από την πολιτεία είναι περιορισμένα και μέχρι στιγμής έχουμε μείνει μόνο στα μεγάλα λόγια. Άρα μιλάμε για πιλοτική εφαρμογή – χρήση και όχι μαζική κατανάλωση και εφαρμογή. Δεν χρειάζονται λοιπόν μεγάλα λόγια ,άκρατοι βερμπαλισμοί ,άσκοπες διαδικτυακές φωτογραφήσεις για κάτι που απευθύνεται σε μια πολύ μικρή αγορά, σε ένα μικρό καταναλωτικό κοινό.
– Τέλος , ωραία τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα , τα προγράμματα , η ήπια ενέργεια αλλά και οι δημότες μας αυτό που επιθυμούν και διεκδικούν είναι η σωστή συντήρηση της δημοτικής οδοποιίας, να μπορούμε με ασφάλεια να κυκλοφορούμε , να πηγαίνουμε σπίτι μας ,και στις δουλείες μας με τα συμβατικά μας αυτοκίνητα, χωρίς να κινδυνεύουμε από λακκούβες , από κακοτεχνίες , από προβλήματα των δημοτικών δρόμων. Κύριο μέλημα απαιτείται να είναι η έγκαιρη και σωστή συντήρηση ,βελτίωση των δημοτικών δρόμων η οποία χρειάζεται να γίνεται σωστά για να έχει διάρκεια , στοιχείο που απουσιάζει από στον τόπο μας, στον Δήμο μας .Οι δημότες ζητούν το αυτονόητο να συντηρούνται σωστά οι δημοτικοί δρόμοι και οι παρεμβάσεις του Δήμου να είναι άμεσες και αποτελεσματικές, και όχι μετά από μεγάλα χρονικά διαστήματα αδράνειας και αδιαφορίας.
Υ.Γ : Το δελτίο τύπου της παράταξης μας θεωρείται κείμενο δημόσιου διαλόγου που δεν συναινεί στην παρωδία της διαβούλευσης σας, μέσω μεταφοράς
Με εκτίμηση
Τάσος Λάμπρου
Επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης ΠΡΟ.ΣΥ.ΕΡ.
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ερμιονίδας
Λίγο πολύ γνωρίζουν αρκετοί την σύμβαση Cooper την οποία έκανε γνωστή ο αείμνηστος και δολοφονηθείς μαζί με τον Μπελογιάννη , Δημήτρης Μπάτσης , εκδίδοντας το βιβλίο του «Η ΒΑΡΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» το 1947.
Υπογράφτηκε και έγινε νόμος του κράτους με το ΦΕΚ 27/02/1940. Υπογραφές : βασιλεύς Γεώργιος και πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς.
Η προσπάθεια των μεγάλων νικηφόρων γεωπολιτικών συμφερόντων του Β! Παγκοσμίου Πολέμου, να υποκλέψουν τον μοναδικό πλούτο μιας υπό κατοχή μικρής χώρας όπως η Ελλάδα, βρήκε αρωγούς, τούς «εφιάλτες» και «νενέκους», ένα πολιτικό προσωπικό το οποίο επέβαλλαν, δια διαφόρων μεθόδων, ως βασιλείς, ως δικτάτορες, ως κυβερνήσεις σε τούτη την χώρα. Η οποία δυστυχώς είχε την τύχη ή την ατυχία, να έχει στα σπλάχνα της πολύτιμο ορυκτό πλούτο, απαραίτητα για την στρατιωτική βιομηχανία παραγωγής σύγχρονων όπλων, την διαστημική τεχνολογία, της οποίας η βάση αποτελείται από υλικά παραγόμενα από τον μοναδικό ορυκτό πλούτο της Ελλάδος, την φαρμακευτική βιομηχανία, την βιομηχανία μετάλλων, και βέβαια τον χρυσό, το ουράνιο U 235, όπως και τούς υδρογονάνθρακες.

Τι είναι η «Σύμβαση Cooper»

Όταν λέμε «σύμβαση cooper» εννοούμε την παραχώρηση εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου σε εταιρεία η οποία κατείχε το προνόμιο της εκμεταλλεύσεως της παραγόμενης δύναμης του ρέοντος ύδατος του ποταμού Αχελώου με στόχο την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και την εκμετάλλευσή του επί 70 χρόνια έως το έτος 2010, συγχρόνως παρεχωρείτο η αποκλειστική εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας.
SymvasiCooper 007
Η εταιρεία ήταν η Hellenic Hydro-Electric and Metallurgical Corporation η οποία ήταν η βιτρίνα και ουσιαστικά η σύμβαση απευθυνόταν στην Hugh l. Cooper & Co inc. And Chemical Construction.
Εκτός από την κατασκευή και εκμετάλλευση από τον Ανάδοχο, για 70 χρόνια (άρθρο 30) των τριών φραγμάτων (Κρεμαστών, Πρεβέντζας και Κριεκουκιού) στον ποταμό Αχελώο προβλεπόταν και κατασκευή, ιδιοκτησία και εκμετάλλευση ηλεκτρικού δικτύου για την πώληση ή για ιδία χρήση «της παραχθησομένης ηλεκτρικής ενεργείας» σε εργοστάσια του Αναδόχου (άρθρο 52) για την επεξεργασία πρώτων υλών που το consortium θα ίδρυε όπου και όποτε ήθελε έχοντας μάλιστα και το δικαίωμα αποκλεισμού τρίτων (exclusion’s right).
SymvasiCooper 009
Αλλά δεν φτάνουν αυτά, εντελώς αναπάντεχα (στο άρθρο 56, παράγραφος 2) δίδεται δικαίωμα στην Ανάδοχο να ιδρύσει παρόμοιες υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις και στους ποταμούς Αλιάκμονα, Μόρνο και Φείδαρι, παρά το ότι ο τίτλος της σύμβασης (και ο Α.Ν. 2220/1940) αναφέρεται μόνο στον Αχελώο.
Με απλά λόγια το Consortium είχε το δικαίωμα να στήσει σε όποιο σημείο της Ελληνικής Επικράτειας ήθελε δικά του εργοστάσια κάθε είδους και μάλιστα επεξεργασίας πρώτων υλών, που δεν θα τις έφερνε βέβαια από το εξωτερικό αλλά θα τις εξόρυσσε από το υπέδαφος της χώρας, και να τα τροφοδοτεί με ηλεκτρικό ρεύμα περνώντας δίκτυο από όπου ήθελε, και επί πλέον οι κεντρικές ή τοπικές αρχές ήταν υποχρεωμένες να του παράσχουν κάθε νομική και πρακτική βοήθεια με αστυνόμευση, απαλλοτριώσεις, απαγορεύσεις χρήσης από πρώην ιδιοκτήτες, όμορους, κλπ, αλλά επιπλέον αυτά όλα μπορούσε (άρθρο 56 παράγραφοι 2, 4, 5 και 6) να τα κάνει αποκλείοντας οποιονδήποτε άλλον ενδιαφερόμενο ανταγωνιστή από το να πράξει το ίδιο.
Οι αμερικανικές επιχειρήσεις έχοντας από το 1940 μέχρι και πρόσφατα άλλες πλουτοπαραγωγικές προτεραιότητες ανά τον κόσμο, από άλλες πιο «φτηνές» και πρόσφορες πηγές από άλλο μέρος του πλανήτη (Μέση Ανατολή-Ιράκ), απλώς «πάγωσαν» για το μέλλον κάθε εξόρυξη πλούτου από την Ελλάδα, εκτός από τις εξορύξεις του αλουμινιούχου βωξίτη.
Σήμερα μέσω της Τρόικας δρομολογείται εκ νέου η περαιτέρω αποκρατικοποίηση των εταιρειών παραγωγής αλουμινιούχου βωξίτη.
Όπως είναι γνωστό το αλουμίνιο αποκτάται ως καθαρό μέταλλο μόνο με την χρήση ηλεκτρικού ρεύματος αντίθετα από τον σίδηρο που η αναγωγή και ο διαχωρισμός του από τα σιδηρούχα μεταλλεύματα γίνεται με την καύση άνθρακος. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι οι βιομηχανίες καθαρισμού του αλουμινίου είναι εξαιρετικά ηλεκτροβόρες. Στον λόγο αυτόν οφείλεται και η πρόβλεψη (πολύ σωστά) της κατασκευής ηλεκτροπαραγωγών μονάδων.

Πρώτες ύλες (στρατηγικά ορυκτά) στο υπέδαφος της Ελλάδας:

1. Λιγνίτης:
Ως ορυκτό για την παραγωγή ενέργειας από την καύση του με λιγοστή μόλυνση του περιβάλλοντος. Η Ελλάδα διαθέτει τόσο πολύ λιγνίτη, που εάν τον εκμεταλλευόταν από νωρίς, θα είχε γλιτώσει πολλά δισεκατομμύρια από την εισαγωγή πετρελαίου.
2. Αλουμίνιο:
Εδώ και μερικά χρόνια η Γαλλία ελάττωσε την παραγωγή της σε αλουμίνιο και η Ελλάδα πλέον είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουμινίου, με χιλιάδες εφαρμογές.
3. Βωξίτης:
Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο βωξίτης χρησιμοποιείται και στην κατασκευή αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, μεταλλικών κατασκευών και αλλού.
4. Μαγγάνιο:
Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που περιέχει στο υπέδαφός της κοιτάσματα μαγγανίου. Τα κυριότερα κοιτάσματα έχουν εντοπισθεί στο νομό Δράμας.
5. Νικέλιο:
Και για αυτό το στρατηγικό ορυκτό, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με σημαντικά κοιτάσματα νικελίου στο υπέδαφός της. Υπάρχει ένα συγκρότημα παραγωγής νικελίου, του μεγαλυτέρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εξάγεται στο εξωτερικό όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όσα εξορύσσονται.
6. Σμηκτίτες:
Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες στην εξόρυξη σμηκτιτών, οι οποίοι έχουν μεγάλο εύρος εφαρμογών, όπως η διάθεση αποβλήτων, τα φάρμακα, τα καλλυντικά και άλλα.
7. Μαγνήσιο:
Ο μαγνησίτης που εξάγει η χώρα μας, καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης.
8. Χρωμίτης:
Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει στο υπέδαφός της σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα χρωμίτη. Τα σημαντικότερα κοιτάσματα βρίσκονται στο Μπούρινο Κοζάνης και χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα.
9. Ουράνιο:
Τα ουρανιούχα μεταλλεύματα έχουν εντοπισθεί στην Κεντρική Μακεδονία και στην Θράκη. Το τεύχος της 28ης Απριλίου 1999 της εφημερίδας «Αθηναϊκή» είχε ως τίτλο «Θησαυροφυλάκιο η Βόρεια Ελλάδα» και αναφερόταν σε αυτό ακριβώς το θέμα. Η Θράκη λοιπόν είναι ένας στρατηγικός κόμβος, διότι εκτός των πλουσίων κοιτασμάτων ουρανίου, χρυσού και πετρελαίου, επιπλέον από εκεί πρόκειται να περάσουν στο μέλλον και οι αγωγοί φυσικού αερίου και πετρελαίου.

Ποιος λόγος της εμπλοκής του οικονομολόγου και δικηγόρου Δ. Μπάτση και τι υποστήριζε

Ο εκτελεσθείς ως δήθεν «κομμουνιστής πράκτορας» ο Δ. Μπάτσης στο βιβλίο που ειχε γράψει το 1947 με τίτλο «Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα», αποκάλυψε την ύπαρξη της λεγόμενης «σύμβασης Cooper» και τούς αντισυμβαλλόμενους αυτής, (υπεγράφη το 1940 και έληξε το 2010).
Τα ξημερώματα της Κυριακής 30 Μαρτίου 1952, εκτελέστηκαν στο στρατόπεδο του Γουδή ο Νίκος Μπελογιάννης, ο Ηλίας Αργυριάδης, ο Νίκος Καλούμενος και ο Δημήτρης Μπάτσης. Κι αν για τους τρεις πρώτους ισχύει ότι πλήρωσαν με τη ζωή τους το «έγκλημά της ιδεολογίας». Ο τέταρτος εκτελέστηκε για ένα…βιβλίο!
SymvasiCooper 016
Ν. Μπελογιάννης, Ηλ. Αργυριάδης, Δ. Μπάτσης και Ν. Καλούμενος
Πράγματι, η καταδίκη του Δημήτρη Μπάτση σε θάνατο απετέλεσε έκπληξη πρώτου μεγέθους. Γόνος πλούσιας μεγαλοαστικής οικογενείας (ο πατέρας του Αντώνης ήταν ναύαρχος!) είχε σπουδάσει νομικά, οικονομικά και κοινωνιολογία. Ασχολήθηκε και με την μαρξιστική θεωρία. Το 1947 συνέγραψε το πολύκροτο βιβλίο του με τίτλο «Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα». Μέσα από τις σελίδες εκείνου του βιβλίου κατέδειξε, με εξαιρετική σαφήνεια και απλότητα, τις δυνατότητες της βιομηχανικής ανάπτυξης της χώρας. Φυσικά, μέσα από την εμπεριστατωμένη ανάλυση του Μπάτση, προέκυπταν αβίαστα συμπεράσματα κατά της ακολουθούμενης πολιτικής του ξεπουλήματος των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας στο ξένο κεφάλαιο.
Πράγματι, τόσο το κατεστημένο της εποχής όσο και οι εκπρόσωποι του -εγχωρίου και ξένου- κεφαλαίου, ταράχτηκαν όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο του Μπάτση. Έτσι, όχι μόνο δεν έσκυψαν πάνω του για να αντλήσουν χρήσιμα συμπεράσματα αλλά έκαναν ό,τι μπορούσαν για να εμποδίσουν την κυκλοφορία του. Εύλογα, λοιπόν, ανάμεσα στα μέτρα που πήραν ήταν και η δολοφονία του συγγραφέα ώστε να του κλείσουν το στόμα μια για πάντα. Το βιβλίο του Μπάτση εξαφανίστηκε για 30 ολόκληρα χρόνια, ώσπου ο «Κέδρος» το ξανακυκλοφόρησε το 1977, σε συνεργασία με την κόρη του συγγραφέα, Ελένη Μπάτση-Λυκιαρδοπούλου.
SymvasiCooper 008
«Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα» δεν είναι ένα εύκολο βιβλίο. Ο μεγάλος του όγκος (κάπου 600 σελίδες, μαζί με τα παραρτήματα), οι -απαραίτητοι- οικονομικοί και τεχνικοί όροι που περιλαμβάνει, η θεωρητική και τεχνική ανάλυση σε κάθε επί μέρους θέμα και το κόστος του (45 ευρώ), δεν το καθιστούν προσιτό στον οποιονδήποτε. Όμως, αποτελεί απαραίτητη πηγή για κάθε μελετητή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, μιας και καταδεικνύει, σχεδόν προφητικά, την πορεία του τόπου από τότε μέχρι σήμερα. Απολύτως δικαιολογημένα, το βιβλίο του Μπάτση και η περίφημη «έκθεση Βαρβαρέσσου» συνιστούν τα δυο πολυτιμότερα κείμενα εκείνης της εποχής, όταν ο τόπος έβγαινε από το καμίνι της κατοχής και πάλευε να αναστηλώσει τα ερείπιά του.

Συνοπτικά το βιβλίο ασχολείται με:

Α Η Αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πόρων
Β Το Οικονομικό σχέδιο για την εκβιομηχάνιση
Γ Εκβιομηχάνιση και Βιωσιμότητα.

 Γράφει ο Δημήτρης Μπάτσης σχετικά με τον αναγκαστικό Νόμο 2220/1940, σε συνέχεια των ανωτέρω: 

…..προβλέπεται απο το άρθρο 3 της σύμβασης ότι τα έργα που θα κατασκευαστούν πρέπει να δώσουν ηλεκτρενέργεια τουλάχιστον 229 εκατομ. ΩΧΒ απο τη θέση Κρεμαστά, 85 εκατομ. ΩΧΒ απο τη θέση Πρεβέντζα και 96 εκατομ. ΩΧΒ απο τη θέση Κριεκούκι (Καστράκι). Τα ποσά αυτά όμως κάθε άλλο παρά ανταποκρίνονται προς τη μέση δυνατή παροχή των θέσεων αυτού του Αχελώου. Το Γραφείο Μελετών Υδραυλικών Έργων του Υπουργείου Συγκοινωνίας υπολογίζει ότι απο τις τρείς αυτές θέσεις του Αχελώου μπορεί να παραχθεί ηλεκτρενέργεια 1.323 εκατομ. ΩΧΒ το χρόνο. Τα 410 εκατομ. ΩΧΒ που υποχρεούται ο ανάδοχος να παράγει το χρόνο σαν ελάχιστο όριο αποτελεί ένα αυθαίρετο δικαίωμα που του δίνεται να μην ολοκληρώσει, εφόσον αυτό θα τον συμφέρει, την εκμετάλλευση των υδραυλικών δυνάμεων μιας απο τις πιο σημαντικές πηγές όπως είναι ο Αχελώος. Ο καθορισμός όμως απο την άλλη ενός τόσου χαμηλού ποσού ηλεκτρενέργειας κρύβει απο τα μάτια μας και τα τεράστια περιθώρια κέρδους που θα έχει ο »ανάδοχος» απο τη δυνατότητα εμπορικής χρησιμοποίησης 1.300 εκατομ. ΩΧΒ το χρόνο και όχι 410 εκατομ. ΩΧΒ όπως λέει η σύμβαση, αν θελήσει να εκμεταλλευτεί ολοκληρωτικά τις παραχωρούμενες υδραυλικές δυνάμεις. Στο άρθρο 4 παράγρ. 11 δίνεται στον »ανάδοχο» μέγιστη προθεσμία (που μπορεί να παραταθεί σύμφωνα με το άρθρο 46 της σύμβασης) κατασκευής των έργων, 12 ετών για τα Κρεμαστά, (ώς το 1952), 17 ετών για τη Πρεβέντζα (ώς το 1957) και 23 ετών για το Κριεκούκι (ως το 1963). Στο μεταξύ μπορεί να παραιτηθεί απο την κατασκευή των έργων στις θέσεις Πρεβεντζά  και Κριεκούκι, αν ειδοποιήσει το δημόσιο πριν απο ορισμένο χρονικό διάστημα. Αυτά σημαίνουν ότι ενώ η ξένη εταιρεία παίρνει το προνόμιο αποκλειστικής εκμετάλλευσης μιας τέτοιας σημαντικής πηγής ενέργειας, μπορεί αν τη συμφέρει να προχωρήσει με τόσο αργό ρυθμό ώστε στην ουσία να αφήσει αναξιοποίητες τις πτώσεις της επι δεκάδες χρόνων κρατώντας συμβατικά δεσμευμένο το δημόσιο. Μπορεί ακόμα χωρίς να υποχρεώνεται σε αποζημείωση να εγκαταλείψει μερικά ή ολικά τη συνέχιση των έργων. Έτσι η εταιρεία είναι ασύδοτη να κατακομματιάσει την εκτέλεση ενός μεγάλης κλίμακας τεχνικού έργου σε εκτελέσεις μικρής κλίμακας έργων ανάλογα κάθε φορά με τα κερδοσκοπικά της συμφέροντα.
SymvasiCooper 012
– ο »ανάδοχος» υποχρεώνεται να συστήσει »ελληνική εταιρεία» μετά την κατασκευή του έργου των Κρεμαστών. Η »ελληνική» εταιρεία (άρθρο 48 σύμβασης) μπορεί να εκδίδει ομολογίες σε δολλάρια και να »υπολογίζεται» το κεφάλαιο και οι μετοχές της στο ίδιο νόμισμα. Απο αυτό και μόνο φαίνεται η ελληνικότητα της εταιρίας! Η λήξη της σύμβασης για τα υδροηλεκτρικά έργα ορίζεται στις 31.12.2010 αλλά αν θέλει το δημόσιο ή αν δεν απαντήσει αρνητικά στην εταιρεία μπορεί να παραταθεί για 25 χρόνια ακόμα. Σε περίπτωση λήξης της σύμβασης (άρθρο 30 και 31 σύμβασης), το δημόσιο «υποκαθίσταται μεν» στα δικαιώματα του «αναδόχου», υποχρεώνεται όμως να πληρώσει σ’ αυτόν τις μη αποσβεσθείσες δαπάνες! Δεν φτάνει δηλ. ότι η ξένη επιχείρηση θα έχει πραγματοποιήσει στο μεταξύ αμύθητα κέρδη, αλλά θα ζητάει και …απόσβεση των εγκαταστάσεων της απο την εθνική οικονομία. 
SymvasiCooper 014
– η εταιρεία μπορεί να διατηρεί ξένο τεχνικό προσωπικό και ειδικευμένους εργάτες (άρθρο 28) σε ποσοστό 10% του συνολικού προσωπικού, και εργάτες απλούς σε ποσοστό 3%. Έχει δικαίωμα ακόμα (άρθρο 26 σύμβασης και άρθρο 4 αν.νόμου 2220/40) να διατηρεί αστυνομικό προσωπικό απο επόπτες κλπ που θα φέρουν »διακριτικόν σήμα» και θα εξομοιώνονται με τα όργανα της χωροφυλακής κλπ »θεωρούμενοι ως πρόσθετοι αστυνομικοί υπάλληλοι»! 
– το δημόσιο παρουσιάζεται και με μερικά »δικαιώματα ελέγχου» (εκπτώσεις αναδόχου) που είναι ολότελα σκιώδη με τον τρόπο που ορίζεται η άσκησή τους. Αξίζει να λεχθεί ότι το δημόσιο μπορεί ακόμα να »εξαγοράσει» απο το 1990 και έπειτα τις εγκαταστάσεις κλπ Υποχρεώνεται όμως τότε να καταβάλει για είκοσι χρόνια ποσό ίσο κάθε χρόνο προς τα καθαρά κέρδη του »αναδόχου» για το διάστημα αυτό (άρθρο 37 της σύμβασης). Έτσι η »επιχείρησις» απαλλάσεται απο τον κόπο να εισπράττει απο τους πελάτες τα καθαρά κέρδη αφού τα παίρνει μαζεμένα απο το δημόσιο που σ’ αυτή την περίπτωση δεν παίζει παρά το ρόλο εισπράκτορα της εταιρείας »Hydroelectric»!…..
Με μοναδική διορατικότητα ο Δημ. Μπάτσης διείδε τις τεράστιες δυνατότητες αξιοποίησης των υδάτων του Αχελώου δια των φραγμάτων για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας. Για να αντιληφθούμε τις δυνατότητες αυτές μεταφέρουμε συνοπτικά μια ανακοίνωση της Δ.Ε.Η. που αφορούσε τα φράγματα του Αχελώου στην Αιτωλοακαρνανία (Κρεμαστά, Καστράκι, Στράτο).
Η Δ.Ε.Η. λοιπόν είχε ανακοινώσει: »Οι πολύ αυξημένες εισροές νερού των Υδροηλεκτρικών Σταθμών, λόγω των συνεχιζόμενων έντονων βροχοπτώσεων της τελευταίας περιόδου, σε συνδυασμό με τα ήδη πολύ υψηλά για την εποχή υδατικά αποθέματα καθιστούν αναγκαία τη λήψη μέτρων για την ασφάλεια των φραγμάτων, ανάσχεση πλημμυρών κ.λ.π. Τα υδατικά αποθέματα βρίσκονται στα επίπεδα των 2370 περίπου Gwh, αυξημένα κατά περίπου 46% έναντι των αποθεμάτων του 2012 της αντίστοιχης περιόδου (περίπου 1620 Gwh) και κατά περίπου 18% έναντι των στατιστικά μεγίστων αποδεκτών αποθεμάτων της περιόδου. Για το σκοπό αυτό απαιτείται σημαντική αύξηση της Υδροηλεκτρικής Παραγωγής ρεύματος κατά την τρέχουσα περίοδο».
Είναι λοιπόν παράλογο να υπάρχουν αυτές οι δυνατότητες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος δια της αξιοποίησης των υδάτων (και ακόμα περισσότερο των αποθεμάτων λιγνίτη) και να καλείται ο Έλληνας να καταβάλλει μηνιαίως ένα πολύ μεγάλο ποσό για τους λογαριασμούς της Δ.Ε.Η. αλλά και η τελευταία να »κόβει» την παροχή ρεύματος σε χιλιάδες νοικοκυριά.
Εγκληματικότερο είναι να έχει περιέλθει στο ΤΑΙΠΕΔ ένα τμήμα των μετοχών της Δ.Ε.Η., 17% ήταν τον Φεβρουάριο του 2015, ενώ με την πώληση της Δ.Ε.Η. ή μέρους αυτής, στον επενδυτή περιέρχονται και τα φράγματα του Αχελώου και τελικά ο ίδιος ο Αχελώος ποταμός. Ότι ακριβώς λοιπόν έγινε με την Σύμβαση Cooper γίνεται και σήμερα με τα Μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις. Ξεπουλιούνται απο τις μνημονιακές κυβερνήσεις οι υποδομές και οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της πατρίδος μας, έναντι πινακίου φακής, ενώ οι Έλληνες μεταναστεύουν στο εξωτερικό και η τρόϊκα εσωτερικού προπαγανδίζει την δήθεν επί χρόνια αδυναμία αξιοποίησης των δυνατοτήτων αυτών.

Ανάκριση και παραπομπή στο Στρατοδικείο

Στις 8/1/1952 ο Δ. Μπάτσης μεταφέρεται στο Υπουργείο Εσωτερικών, όπου τον ανακρίνει προσωπικά ο ίδιος ο υπουργός με την βοήθεια των ανώτερων αστυνομικών διευθυντών Πανόπουλου , Λιαρομάτη και Ρακιτζή, δεν κρατείται μυστικά το πρωτοφανές αυτό γεγονός της ανάκρισης από τον ίδιο τον Υπουργό, δίνεται η πληροφορία στις εφημερίδες, η κατηγορία είναι της κατασκοπίας.
Τι ζητούσαν όμως από τον Μπάτση; Οι πιέσεις από τον Πανόπουλου και Ρακιτζή έτειναν να δεχτεί ο Μπάτσης ότι είχε γίνει «συνδετικός κρίκος» στην «υπόθεση των ασυρμάτων» και στην «υπόθεση της Αεροπορίας».
SymvasiCooper 010

Η Δίκη

Στις 15/2/1952 αρχίζει η δίκη στο Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών αυτή την φορά είναι 29 οι κατηγορούμενοι, δεκάδες οι συνήγοροι υπερασπίσεως, σε αυτή την δίκη τραγικό πρόσωπο είναι  ο Δημ. Μπάτσης, που έχει πραγματικά λυγίσει, ομολογεί και αποκηρύττει τις ιδέες του προσπαθώντας συγχρόνως να μην κάνει μεγάλο κακό στους συντρόφους του.    Στην περίπτωση του Δ Μπάτση ουσιαστικά δεν υπάρχει κατηγορία πράγμα που παραδέχεται και καταθέτει ο διευθυντής της Αστυνομίας Πανόπουλος, ο Μπάτσης δεν ήξερε τίποτα για τους ασυρμάτους, το μόνο γεγονός είναι ότι πήρε χρήματα από το ΚΚΕ μέσω ενός ναυτικού και τα παρέδωσε σε μια συγκατηγορούμενή του.
SymvasiCooper 013
Η ζωή του νεαρού νομικού-οικονομολόγου κρίνεται όχι για το τι έκανε πριν την σύλληψή του, αλλά τι είπε και τι «έδωσε» μετά την σύλληψή του. Ο Ρέντης και ο Πανόπουλος είχαν υποσχεθεί στους συνηγόρους του και στην γυναίκα του λίλιαν ότι δεν θα εκτελεστεί αν βοηθήσει την ανάκριση (επιστολή του συνηγόρου του Μπάτση , Παν Παπανικολάου στην εφημερίδα «Ακρόπολη» την 13/12/1972). Στις 21 Φεβρουαρίου καταθέτει ο διευθυντής της Αστυνομίας Πανόπουλος. Ελάχιστοι είναι οι μάρτυρες υπερασπίσεως, ένας από αυτούς ήταν ο καθηγητής ΑΣΟΕΕ Δ Καλλιτσούνης, που μιλά εγκωμιαστικά για τον επιστήμονα Μπάτση.
SymvasiCooper 004

Η απολογία του Δ. Μπάτση

Δραματική είναι η απολογία του Δ. Μπάτση λέει ότι πίστευε όσα του έλεγαν ο Πλουμπίδης και η Ιωαννίδου, ότι δηλαδή το ΚΚΕ ζητούσε ειρήνευση και ανασυγκρότηση της χώρας, και ότι τα λεφτά που ερχόντουσαν από το εξωτερικό για αυτό τον σκοπό ερχόντουσαν, τέλος είπε ότι δεν φανταζόταν ότι γινόταν κατασκοπία, αρνείται ότι είναι οικονομικός διαχειριστής του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ και παραδέχεται ότι τρεις φορές πήρε κα μετέφερε χρήματα,  για να αποδείξει ότι η μεταμέλειά του είναι αληθινή προσφέρεται να πολεμήσει κατά του κομμουνισμού στη Κορέα… Στις 29/2/1952 αγορεύουν οι συνήγοροι. Στις 1/3/1952 εκδίδεται η απόφαση 8 σε θάνατο (μεταξύ αυτών και Μπάτσης), 4 σε ισόβια, 2 σε 20 χρόνια φυλακή, 4 σε 15 χρόνια, 2 σε 10 χρόνια, 2 σε ένα χρόνο και 7 απαλλάσσονται.
SymvasiCooper 002
SymvasiCooper 006
Φωτογραφία πριν την εκτέλεση.
Από αριστερά, Νίκος Μπελογιάννης, Δημήτρης Μπάτσης, Ηλίας Αργυριάδης, Νίκος Καλούμενος.

Αντίδραση της οικογένειας Μπάτση

Η Λίλιαν ήταν  σίγουρη ότι ο άνδρας της  θα αθωωνόταν, διότι είχε πάρει υποσχέσεις από υψηλά πρόσωπα, η αναγγελία της καταδίκης την οδηγεί σε απόπειρα αυτοκτονίας. Ο ναύαρχος εα πατέρας του, άνθρωπος που κυνηγήθηκε από του βενιζελικούς για τα φιλοβασιλικά του πιστεύω, μέχρι την στιγμή της απόφασης κράτησε μια ψυχρή αξιοπρέπεια του παλιού στρατιωτικού, τώρα όμως πάει στον Παύλο και ο Παύλος……. Αρνείται να τον δεχτεί.
Το τι ακολούθησε στην κυβέρνηση και στην πολιτική ζωή είναι μια άλλη ιστορία, αυτό που έχει αξία είναι οι αποκαλύψεις της Λίλιαν Μπάτση σε επιστολή της στον τύπο:
« Κύριε Διευθυντά
Νομίζω ότι η κοινή γνώμη πρέπει να πληροφορηθεί κατά ποίον τρόπο ο σύζυγός μου έφτασεν είς το απόσπασμα, εξαπατηθείς από όλους. Μετά την σύλληψίν του και πολύ προ της ανακαλύψεως των ασυρμάτων , συνήντησα τον κ Ρέντην. Μου είπεν ότι οι κομμουνιστές πήραν στον λαιμό τους τον άντρα μου , τον επρόδωσαν και τον εξηπάτησαν. 
Μερικές ημέρες αργότερον ανεκαλύφθησαν οι ασύρματοι. Είδον κανά τον κ Ρέντην , ο ποίος μου είπεν ότι εις τα σήματα αναφέρεται ονομαστικώς ο σύζυγός μου, ενώ οι άλλοι αναφέροντο με αριθμούς και είναι φανερόν ότι οι κομμουνισταί επεδίωκον να τον εξοντώσουν. Εάν δε ο σύζυγός μου κατέθετε όσα εγνώριζε , εκείνος  μου έδιδε την ρητήν υπόσχεσιν ότι θα τον έσωζε, δεδομένου ότι ο άνδρας μου ήταν  ένας παρασυρθείς ιδεολόγος.
Εζήτησα να μου επιτρέψουν να επικοινωνήσω μαζί του, αλλά δεν κατέστη δυνατόν. Τότε , έδωσα εις τον κ Ρέντην μίαν επιστολήν προς τον άνδρα μου, όπου τον εκλιπαρούσα να καταθέσει όσα εγνώριζε και τον πληροφορούσα δια την διαβεβαίωσιν του κ Ρέντη. Ο σύζυγός μου κατέθεσεν ότι εγνώριζε.
Μίαν ημέραν των αρχών Ιανουαρίου , μετά τα πέρας της ανακρίσεως, είδα τον άνδρα μου εις το γραφείον του κ Πανόπουλου και επί παρουσία του κ Ρέντη δια πρώτην φοράν από της συλλήψεώς του. Εις την συνάντησιν αυτήν μου είπε, παρουσία των δύο ανωτέρω, ότι είπεν όλην την αλήθειαν , ο ίδιος ο κ Πανόπουλος το επεβεβαίωσεν. Απόδειξις του πόσον εφαίνοντο πιστεύοντες εις την ειλικρίνειαν του συζύγου μου είναι ότι ο κ Πανόπουλοςγενομένης συζυτήσεως ….. είπεν ότι αυτός ο ίδιος θα έδιδεν συμβουλάς εις τον συνήγορον δια τον τρόπονμε τον οποίον έπρεπε να γίνει η υπεράσπισις. Επί παρουσία του κ υπουργού ο κ Πανόπουλος είπεν ότι η μετάνοια του ήταν ειλικρινής και ότι εβοήθησεν την ανάκρισιν . Ακόμα και μετά την εις θάνατον καταδίκην , ο κ Ρέντης με διαβεβαίωσεν ότι είχε αναλάβει ρητήν υποχρέωσιν απέναντι του συζύγου μου και ότι αυτός έσωσεν τον φονέα του υπουργού Λαδά και τον περίφημον Μπέρμαν, μόνον και μόνον διότι εβοήθησαν είς την ανάκρισιν θα έσωζε οπωσδήποτε τον σύζυγό μου.
Κύριε Διευθυντά , ο σύζυγός μου είναι πλέον νεκρός , αλλά ήθελα οι ναγνώστες σας να πληροφορηθούν πως επίσημοι εκπρόσωποι του κράτους έπαιξαν με την αγωνίαν ενός ανθρώπου»
Κάτω από το γράμμα της Λίλιαν Μπάτση ο πατέρας του σημείωσε την πικρία του:
«Προσυπογράφων κ Διευθυντά , τα όσα ανωτέρω η νύφη μου εκθέτει, προσθέτω ότι μετά την υπό ενός ψήφου απόρριψιν αιτήσεως χάριτος του υιού μου από το Συμβούλιον Χαρίτων, ανέμενον ότι η ανέκαθεν αφοσίς μου προς τους βασιλείς, δι ους και μόνον εξωρίσθην και εφυλακίσθην, και οι πολυετείς υπηρεσίαι μου προς το έθνος θα συνετέλουν ώστε το πλήγμα που υπέστην μετά την σύλληψιν και καταδίκην του υιού μου να μη συνεπληρούτο με την θανατικήν εκτέλεσίν του. 
Α. Μπάτσης αντιναύαρχος εα»
SymvasiCooper 005
Άρθρο του Δ. Μπάτση μετά τη δημοσίευση της εργασίας του
«Η εργασία μου αυτή γράφτηκε με την βέβαιη προοπτική, πως παρ’ όλα τα εμπόδια και παρ’ όλες τις πολύμορφες επεμβάσεις, ο Ελληνικός Λαός, που πάντα αγωνίζεται ηρωικά, θα ανοίξει και πάλι με τον αγώνα του διάπλατα τον δρόμο, για μια ελεύθερη δημοκρατική ανοδική πορεία, και θα αρχίσει, με τον ίδιο ενθουσιασμό, με την ίδια ορμή και αυτοθυσία, να χτίσει την ερειπωμένη από την ναζιστοφασιστικη κατοχή και τον οικτρό εμφύλιο, πατρίδα. Η Ελλάδα θα γίνει οικονομικά και εθνικά πραγματικά ελεύθερη μόνον τότε που η ανοικοδόμηση αυτή γίνει από το Λαό και για το Λαό. Θα σπάσουν τα δεσμά και θα αλλάξει ριζικά η διάρθρωση της σημερινής οικονομίας μας, θα ανοίξει ο δρόμος για να λυτρωθούν οι παραγωγικές δυνάμεις της νεοελληνικής κοινωνίας. Και ο δρόμος αυτός μας οδηγεί στην ορθολογιστική οργάνωση και στη σχεδιασμένη ανάπτυξη της εθνικής μας οικονομίας, στη δημιουργία ανώτερης τεχνικής βάσης, στη γοργή συσσώρευση των οικονομικών μέσων για ν’ ανθήσει και σ’ εμάς γερή, προοδεμένη κοινωνική ζωή. Μόνον τότε θα δημιουργηθούν και θα εξασφαλιστούν όλες οι προϋποθέσεις για μια ακόμα πιο ψηλή κοινωνική επιδίωξη: τη σοσιαλιστική κοινωνία. Για το χτίσιμο αυτής της νέας Ελλάδας δουλεύουν σήμερα, μέσα σε τραγικές πραγματικά συνθήκες και αψηφώντας κάθε κίνδυνο, όλοι οι επιστήμονες που βλέπουν μπροστά, όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι των επιστημών, πλάι και μαζί με τον αδάμαστο Ελληνικό Λαό, προσφέροντας ακόμη και την ζωή τους, ότι πολυτιμότερο δηλαδή έχουν, προσπαθώντας έτσι να στεριώσουν, όσο το δυνατό περισσότερο, την νίκη του. Σε όλους αυτούς τους πραγματικούς ηρωικούς αγωνιστές, προσφέρω και εγώ την μικρότατη αυτή συμβολή.
Δημήτρης Μπάτσης
Αθήνα, ΕΜΠ , Ιούνιος 1947».

Ποιος ήταν ο Δημήτρης Μπάτσης

Ο Δημήτρης Μπάτσης, παρόλο που είχε ασπαστεί την μαρξιστική οικονομική θεωρία, δεν υπήρξε ποτέ ενεργό κομματικό στέλεχος του ΚΚΕ.   Γόνος πλούσιας μεγαλοαστικής οικογενείας, ήταν γιος του βασιλόφρονα ναυάρχου Α. Μπάτση, με καταγωγή από τα Ψαρά, και της Αν. Πρίντεζη, από τη Σύρο.

SymvasiCooper 0115

Ο Δημήτρης Μπάτσης με την γυναίκα του Λίλια Καλαμάρο-Black.

 

Δικηγόρος στο επάγγελμα και με σπουδές στα οικονομικά, μιλούσε άπταιστα Αγγλικά και Γαλλικά. Ήταν μέλος της «Επιστημονικής Εταιρείας Μελέτης Νεοελληνικών Προβλημάτων «Επιστήμη –Ανοικοδόμηση», γνωστής με τα αρχικά «ΕΠ-ΑΝ», που ιδρύθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1945, μαζί με τον πρύτανη του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, Νικόλαο Κιτσίκη.   Ήταν κοσμικός με ευρύτατες κοινωνικές σχέσεις. Είχε παντρευτεί την κόρη του υπουργού του Λαϊκού κόμματος (βασιλικό κόμμα) με την οποία χώρισε και εν συνεχεία παντρεύτηκε την Λίλιαν Καλαμάρο-Black, κόρη βιομηχάνου.

Αρχικά, υπήρξε συντάκτης και υπεύθυνος σύνταξης, ενώ από το 6ο τεύχος του, ήταν εκδότης και διευθυντής στο δεκαπενθήμερο επιστημονικό περιοδικό «Ανταίος», το οποίο κυκλοφορούσε από τις 20 Μαΐου 1945 έως τον Ιούνιο του 1951. Στο συγκεκριμένο περιοδικό αναφέρθηκε για πρώτη φορά στην αποικιακή εκχώρηση της Πτολεμαΐδας. Από τις 10 Μαΐου του 1946, δημοσίευε κείμενα που αποτέλεσαν αργότερα το υλικό για το βιβλίο «Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα», όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται και στην υπογραφή της συμβάσεως «Hugh Cooper».

 

 

Συνελήφθη στις 23 Οκτωβρίου του 1951, 4 μέρες μετά την έναρξη της πρώτης δίκης του Μπελογιάννη και των συντρόφων του, ενώ η δίκη του ξεκίνησε στις 15 Φεβρουαρίου του 1952, μαζί με την δεύτερη δίκη του Μπελογιάννη και των 28 κατηγορουμένων για κατασκοπεία.
«Ο φερόμενος ως εξαφανισθείς, δικηγόρος Δημήτριος Μπάτσης, διευθυντής του περιοδικού Ανταίος, συνελήφθη υπό της Γενικής Ασφαλείας Πειραιώς, όπου και κρατείται. Ούτος ενέχεται εις υπόθεσιν δια την οποίαν διενεργείται ανάκρισις».   Στις 8/1/1952, ο Δ. Μπάτσης μεταφέρεται στο Υπουργείο Εσωτερικών, όπου τον ανακρίνει προσωπικά ο ίδιος ο υπουργός Κωνσταντίνος Ρέντης με την βοήθεια των ανώτερων αστυνομικών διευθυντών, Πανόπουλου, Λιαρομάτη και Ρακιτζή, ενώ μάλιστα δεν αποκρύπτεται το πρωτοφανές αυτό γεγονός της ανάκρισης και από τον ίδιο τον υπουργό δίνεται η πληροφορία στις εφημερίδες. Ο ίδιος δε φαίνεται να είχε κάποια σχέση ή γνώση για τους ασυρμάτους και ουσιαστικά η κατηγορία που του είχαν προσάψει ήταν η οικονομική δοσοληψία που είχε με έναν ναυτικό για την μεταφορά ενός ποσού σε μια συγκατηγορούμενή του. Άλλωστε, ο ίδιος ο διευθυντής της Αστυνομίας, Ι. Πανόπουλος, παραδέχεται ότι δεν υπάρχει ουσιαστική κατηγορία για τον Μπάτση.
Στη δίκη που ακολούθησε, o Mπάτσης ήταν αδιαμφισβήτητα η πιο τραγική φιγούρα της αίθουσας. Απαρνείται την ιδεολογία του περί μαρξιστικής θεώρησης της οικονομίας καθώς και τον κομμουνισμό, αν και όπως σημειώνεται είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν υπήρξε ποτέ κομμουνιστής με την στενή κομματική έννοια. Δεν στρέφει ούτε μια φορά το βλέμμα του στους συγκατηγορούμενούς του, όπως σημειώνει, στο βιβλίο της ¨Μαρτυρίες¨, η Έλλη Παππά. ¨Ο Μπάτσης δεν γύριζε να μας δει. Νόμιζε ο φουκαράς πως έτσι θα έδειχνε «καλή διαγωγή»… Μάλιστα ως ένδειξη «μεταμέλειας» ζήτησε να καταταχθεί στο ελληνικό σώμα που επρόκειτο να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στον πόλεμο μεταξύ Βόρειας και Νότιας Κορέας.   Τίποτα όμως δεν στάθηκε ικανό να αποτρέψει την εκτέλεσή του μαζί με τους Μπελογιάννη, Αργυριάδη και Καλούμενο. Ακόμα και η δέσμευση του υπουργού Κων/νου Ρέντη προς τον δικηγόρο υπεράσπισης, ότι ο Μπάτσης δεν θα εκτελεστεί, δεν κρατήθηκε. Ο πατέρας του Δημήτρη Μπάτση, ο οποίος ήταν ναύαρχος εν αποστρατεία και πιστός, μέχρι τέλους βασιλόφρων (είχε κυνηγήσει αμείλικτα «βενιζελικούς» συναδέλφους του στο όνομα του βασιλικού θρόνου), ζήτησε ακρόαση από τον βασιλιά Παύλο, μετά την αναγγελία της ποινής της εκτέλεσης του γιού του, αλλά έγινε δεκτός αφού ο Μπάτσης είχε ήδη εκτελεσθεί.
Το βιβλίο του Μπάτση, η «Βαριά Βιομηχανία στην Ελλάδα», θεωρείται το πιο αντιπροσωπευτικό ελληνικό οικονομικό βιβλίο σχετικά με την ελληνική εκβιομηχάνιση. Σύγχρονοι μελετητές, αναψηλαφίζοντας την υπόθεση, καταλήγουν σε 2 συμπεράσματα για την εντελώς άδικη, από ότι φαίνεται, εκτέλεση του Δημήτρη Μπάτση: Είτε το βιβλίο του, «Η Βαριά Βιομηχανία στην Ελλάδα», ενόχλησε τόσο που ο συγγραφέας του έπρεπε να φιμωθεί δια παντός, είτε η εκτέλεσή του προσδοκούσε να χρησιμοποιηθεί από την κυβέρνηση ως φόβητρο για την αστική τάξη, από την οποία προερχόταν ο Μπάτσης. Επιδιώχτηκε, με αυτόν τον τρόπο, η τρομοκρατία της «αριστερής» διανόησης, δείχνοντας έτσι το δόγμα ότι «εν τω Άδη ούκ έστι μετάνοια».
Οκτώβριος 2021
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.439.136

Αρχείο

RSS Ερμιονιδα μας αρεσει δεν μας αρεσει

RSS arcadia portal

  • Είμαστε σε επιφυλακή, λέει ο υπ. Υγείας για τη μετάλλαξη Όμικρον 29 Νοεμβρίου, 2021
    «Τις επόμενες 10-15 ήμερες θα έχουμε εικόνα για την μετάλλαξη Όμικρον. Η Ελλάδα έχει λάβει μέτρα και είμαστε σε επιφυλακή, καθώς η μετάλλαξη κινείται σε διαφορετικές χώρες», τόνισε σήμερα στον ΣΚΑΪ 100.3 ο υπουργός Υγείας. Θάνος Πλευρης. Πρόσθεσε δε ότι μόλις υπάρχουν τα πρώτα στοιχεία θα γίνουν ανακοινώσεις, ενώ επισήμανε ότι αυτή την στιγμή κυρίαρχη στην χ […]
  • Και τρίτο rapid test για τους ανεμβολίαστους κάθε εβδομάδα εξετάζει η κυβέρνηση 29 Νοεμβρίου, 2021
    Φωτογραφία arcadiaportal.gr Τα νέα δεδομένα που θα φέρει η μετάλλαξη Όμικρον καθώς εξαπλώνεται, για την οποία ακόμα δεν υπάρχουν ξεκάθαρα συμπεράσματα ως προς το πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι, αλλά και η ανάγκη να αυξηθούν περαιτέρω οι εμβολιασμοί, ενδεχομένως φέρουν νέα μέτρα στη χώρα μας. Ένα από τα μέτρα που εξετάζονται, προκειμένου να πειθαναγκαστούν κ […]
  • Μέχρι αύριο η υποβολή αιτήσεων για το Ειδικό Εποχικό Βοήθημα ΟΑΕΔ έτους 2021 29 Νοεμβρίου, 2021
    Αύριο, Τρίτη 30 Νοεμβρίου και ώρα 14:00, λήγει η προθεσμία υποβολής ηλεκτρονικών αιτήσεων για το ειδικό εποχικό βοήθημα του ΟΑΕΔ έτους 2021. Το ύψος του ειδικού εποχικού βοηθήματος κυμαίνεται από 508,20 € έως 1.016,40 € και καταβάλλεται εφάπαξ. Η παραλαβή της απόφασης γίνεται μέσω του ατομικού λογαριασμού των δικαιούχων στο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα […]
  • Σύλληψη 34χρονου για ναρκωτικά από την ΟΠΚΕ Κορινθίας 29 Νοεμβρίου, 2021
    φωτογραφία αρχείου arcadiaportal.gr Συνελήφθη, χθες (28.11.2021) το απόγευμα, στα Εξαμίλια Κορινθίας, από αστυνομικούς της Ομάδας Πρόληψης και Καταστολής του Εγκλήματος (Ο.Π.Κ.Ε) Κορινθίας, 34χρονος ημεδαπός, γιατί κατείχε μικροποσότητα ηρωίνης και -18- ναρκωτικά δισκία, τα οποία κατασχέθηκαν. Προανάκριση διενεργεί το Τμήμα Ασφάλειας Κορινθίας. Ειδήσεις: Πελ […]
  • Λαμπρόπουλος: Περισσότερα από 25 έργα στην πυρόπληκτη Γορτυνία 29 Νοεμβρίου, 2021
    Ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Αρκαδίας Χρήστος Λαμπρόπουλος παρευρέθηκε στην ημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ για τα πυρόπληκτα στις περιοχές της Γορτυνίας, όπου ενημέρωσε για τα εκτελούμενα αντιπλημμυρικά έργα και τις εντάξεις έργων προϋπολογισμού άνω των 4.000.000 € για την αντιμετώπιση των συνεπειών από τις πυρκαγιές, των οποίων η εκτέλεση έχει δρομολογηθεί. Ενημέρωσε, επί […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

COVID19/SARS-CoV-2 ecorap SRF ΚΑΣΑ/ RDF ΚΑΠΑ Αγωνιστικη Συνεργασια Πελοποννησου Αδεσποτα Αναβαλος Ανακυκλωση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βαρουφακης Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιαννης Γεωργοπουλος Γιορτες ελιας ΔΕΗ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Διαφανεια στην υποθεση ΔΕΣΦΑΚ (Σφαγεια Κρανιδιου) Διαφανεια στο Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Διαφανεια στο σκανδαλο του Δεματοποιητη Δρομοι πεζοδρομια ΕΤΑΔ-ΤΑΙΠΕΔ Εμβολιο Covid-19 Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Καταφυγιο αδεσποτων σκυλων Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα-η εποχή του Γαλαξια ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Συμφωνο Δημαρχων για το κλιμα ΤΕΡΝΑ ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ Τατουλης Τζεμι Τσαμαδος Γιαννης Τσιρωνης Φωτιες ΧΑΔΑ Δισκουριων ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Χρυση Αυγη Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ επιδομα ανεργιας καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χουντα