Η μεγαλυτερη μέρα του χρόνου και κλείνει ο χορός των Δίδυμων είπά και γω (που  πριν 64 χρόνια η μάνα μου με έφερε στον κόσμο σε μια κλινική στην Γ Σεπτεμβρίου μετά από πόνους δύο ημερών )να σας αφιερώσω αυτό το αγαπημένο τραγουδάκι.Κουλ αδέρφια και αδερφές η ζωή είναι νερο κάθε σταγόνα δροσιάς πολύτιμη μην αφήνουμε τους κακιασμενους να μας την χαλάσουν.Χρονια πολλά και δημιουργικά με υγεία για όσους είμαστε στο καράβι και να μην ξεχνάμε και όσους ξεμπαρκαρισαν .Είναι πάντα μέσα μας ακόμα κι αν δεν το θυμόμαστε.