You are currently browsing the monthly archive for Μαρτίου 2021.

Συγκεντρωση κατα της οικιακης βιας και της βιας στο δρομο κατα γυναικων. Ελαχιστοι μεγαλυτερης ηλικιας ελαχιστοι αντρες κυριως κοριτσια απο το Λυκειο της Περιοχης τα παιδια μα τα πολυχρωμα μαλλια και ρουχα, οι εναλλακτικες .

Με αφορμη την προσφατη φριχτη δολοφονια της Σαρα Εβεραρντ απο αστυνομικο εκτος υπηρεσιας την στιγμη που γυρνουσε σπιτι της η κοινη γνωμη εχει ξεσηκωθει καταγγελοντας την βια κατα γυναικων. Δυο ωρες οπου οι κοπελλες δημοσια αναφερονταν σε προσωπικα βιωματα σεξουαλικης παρενοχλησης η και βιασμων καποιους απο αυτους στον χωρο εργασιας η και σε φιλικα σπιτια.

Μια κοπελλα απο αυτες ηταν συγκλονιστικη στην περιγραφη του τι περασε και πως το αντιμετωπισε. Απο τους διοργανωτες μια νεαρη γυναικα τρανς πολυ σοβαρη και θετικη. Μιλησαν δυο τρεις γυναικες μεγαλυτερης ηλικιας οι περαμβασεις τους καθοριστικες.

Το θεμα ειναι η παραδειγματικη τιμωρια αυτου του εκληματος και η ισχυροποιηση και εφαρμογη της νομοθεσιας αλλα το ιδιο σημαντικο να υψωσουμε αντρες και γυναικες ενα τειχος μηδενικης ανοχης στην ιδεολογια που κανει ανεκτο τον βιασμο. Γιατι ο βιασμος η σεξουαλικη παρενοχληση ειναι ιδεολογικο προβλημα ψυχοπαθολογια που εχει σχεση με την επιθυμια για εξουσια και επιβολη.

Σημερα νεα διαδηλωση «Kill the Bil» σε ολο το ΗΒ και το Χερεφορντ εναντια στον νεο νομο κατα του δικαιωματος στην διαδηλωση που προσπαθει να περασει η συντηρητικη κυβερνηση (και εδω)

Στην αγαπημενη μου Καρπαθο οι περισσοτεροι ειναι συντηρητικοι ανθρωποι.Κι ομως ολη η τοπικη κοινωνια εχει συγκλονιστει απο το δραμα αυτης της οικογενειας ,Ολοι προσπαθουν να βοηθησουν με τις μικρες τους δυναμεις να ανακουφισουν τον πονο αυτης της οικογενειας.Γιατι πανω απο πολιτικες και ιδεολογιες ειμαστε καλοι οι περισσοτεροι ανθρωποι.Ποναμε χαιρομαστε βοηθαμε ο ενας τον αλλο.Μπαινουμε στην θεση του αλλου.

Καρπαθος

ΈΚΤΑΚΤΟ Γεγονός θλιβερό Παράκληση

Χθες ένα αγόρι από Αλβανία που ζει και μεγαλώνει εδώ στη Κάρπαθο ετών 7 μεταφέρθηκε με πνευμονία με το ΕΚΑΒ στη Κρήτη.

Αλλά μέσα στο ελικόπτερο άφησε τη τελευταία του πνοή.

Οι γονείς φτωχοί εργαζόμενοι άνθρωποι κάνουν παράκληση να μαζέψουν λεφτά για να φέρουν στο νησί μας το παιδί να το θάψουν.

Όποιος έχει την ευχαρίστηση υπάρχουν δύο κουτιά στο μεγάλο σούπερ μάρκετ Γεργατσουλη και στο Αριάδνη του λουλούδι.

Παράλληλα εκφράζουμε θερμά συλλυπητήρια στους γονείς.

Το παιδί ήταν ένα αναπόσπαστο μέλος της κοινωνίας μας

.Όλοι έχουμε συγκλονιστεί με αυτόν τον άδικο και τοσο πρόωρο θάνατο ενός μικρού παιδιού.

Οι γονείς δεν έχουν Αριθμό λογαριασμού

Και σημερα

Η οικογένεια του μικρού Σπαρτάκ Αράπη που έφυγε από τη ζωή ευχαριστούν απο καρδιά όλους που συνέβαλαν από το υστέρημα τους και καλύφθηκαν όλα τα έξοδα και με το παραπάνω.

                Κηδεία

Αύριο στης 4 μ.μ. θα γίνει η κηδεία του παιδιού στα πηγάδια Καρπάθου.

Οι γονείς και οι λοιποί Συγγενείς.

Υπαρχει και αυτή Ελλάδα και με κάνει περηφανο

Δημαρχος

Κρανίδι, 30/03/2021 

Ανακοίνωση

Ο ανώνυμος συκοφάντης κουκουλοφόρος του διαδικτύου, ο οποίος κρύβεται στο facebook πίσω από το ψεύτικο προφίλ “Ουράνιο Τόξο”, χτύπησε για μια ακόμα φορά διαδίδοντας ασύστολα ψεύδη και συκοφαντίες εναντίον της Δημοτικής Αρχής.
Ανάρτησε το χρηματικό ένταλμα πληρωμής μιας μελέτης αναβάθμισης του δημοτικού φωτισμού με σχόλια για “αχρείαστες δαπάνες” και “πάρτι απευθείας αναθέσεων”.
Ενημερώνω τους Δημότες της Ερμιονίδας ότι η συγκεκριμένη μελέτη όχι μόνο δεν είναι αχρείαστη, αλλά αντίθετα πρόκειται για μια πολύ σημαντική μελέτη η οποία αφορά την καταγραφή όλων των υφιστάμενων δημοτικών φωτιστικών και την αντικατάστασή τους από νέα, που θα χρησιμοποιούν σύγχρονες τεχνολογίες εξοικονόμησης ενέργειας. Οι απευθείας αναθέσεις προβλέπονται σαφώς από το νόμο. Η δυνατότητα από έναν ΟΤΑ για απευθείας ανάθεση ενός έργου περιορίζεται χρηματικά σε μικρά σχετικά ποσά. Ο σκοπός που αυτές έχουν προβλεφθεί από το νομοθέτη είναι προκειμένου να πραγματοποιηθούν γρήγορα ορισμένες ενέργειες που αφορούν τους ΟΤΑ, σε αντίθεση με τους ηλεκτρονικούς ή άλλους διαγωνισμούς που αφορούν σαφώς μεγαλύτερα χρηματικά ποσά και απαιτούν πολύ περισσότερο χρόνο.
Αφορά λοιπόν την υλοποίηση ενός πολύ σημαντικού έργου με πολλαπλά περιβαλλοντικά οφέλη, το οποίο παράλληλα θα εξοικονομήσει σημαντικούς οικονομικούς πόρους για τους Δημότες της Ερμιονίδας.
Μάλιστα, ήδη, πολλοί Δήμοι της Ελλάδας έχουν προχωρήσει στην αντικατάσταση των παλαιών δημοτικών φωτιστικών από νέους σύγχρονης τεχνολογίας εξοικονόμησης ενέργειας.
Ο Δήμος Ερμιονίδας είχε υστερήσει αρκετά και σε αυτόν τον τομέα, έτσι το έργο αυτό υπήρχε στο προεκλογικό πρόγραμμα της Δυνατής Ερμιονίδας και η υλοποίησή του αποτελεί για την Δημοτική Αρχή δέσμευση προς τους Δημότες.
Προσωπικά σας γνωστοποιώ ότι έχω υποβάλλει δύο μηνύσεις εναντίον του γνωστού – αγνώστου από το παρελθόν, που κρύβεται πίσω από το ψεύτικο προφίλ “Ουράνιο Τόξο” και το ίδιο έχουν πράξει δύο Αντιδήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι για τα αδικήματα της εξύβρισης και της συκοφαντικής δυσφήμισης.
Η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας, αυτή η εξαιρετική υπηρεσία με το σπουδαίο έργο, θα δράσει γρήγορα, επαγγελματικά και αποτελεσματικά και στη δική μας περίπτωση.
Τα στοιχεία του θα μας γνωστοποιηθούν τις επόμενες ημέρες από Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος προκειμένου αυτός ο κουκουλοφόρος συκοφάντης και υβριστής να οδηγηθεί ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης και να λογοδοτήσει για τις πράξεις του. Σας ενημερώνω δε, ότι άμεσα με την άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον του από τον κ. Εισαγγελέα Ναυπλίου θα κάνω γνωστό δημόσια το ονοματεπώνυμο αυτού του κουκουλοφόρου του διαδικτύου που δεν έχει το θάρρος ούτε με το ονοματεπώνυμό του να γράψει, νομίζοντας ότι θα μπορέσει να ξεφύγει από τη δικαιοσύνη και να κρυφτεί. Αυτή είναι η αντιμετώπιση που αξίζει σε κάθε κουκουλοφόρο του διαδικτύου, που κρύβεται πίσω από ανώνυμα προφίλ στο διαδίκτυο και υβρίζει και συκοφαντεί πρόσωπα και που ψεύδεται.
Τότε θα αποκαλυφθεί πλήρως ο ρόλος του και θα απαντηθούν τα ερωτήματα σχετικά με το εάν εκπροσωπεί κάποιους που θέλουν να εμποδίσουν το έργο της Δημοτικής Αρχής ή εάν εκπροσωπεί συμφέροντα που λειτουργούν σε βάρος των Δημοτών της Ερμιονίδας ή απλά εκβιάζει κατά τη γνωστή πρακτική του. Του διαμηνύω και σε αυτόν, αλλά και στους ομοίους του, ότι σε εμένα αυτές οι πρακτικές δεν είχαν και δεν θα έχουν ποτέ εφαρμογή. Οι ψεύτες και οι συκοφάντες, είτε έχουν ονοματεπώνυμο, είτε κρύβονται επειδή ντρέπονται ακόμη και οι ίδιοι για το εαυτό τους, θα πρέπει να κατανοήσουν ότι η ανοχή μου στο ψέμα και τη συκοφαντία είναι και θα παραμείνει μηδενική. Και αυτό γιατί εγώ δεν κρύφτηκα ποτέ και είχα το θάρρος να εκφράζω δημόσια και επώνυμα την άποψή μου. Η εποχή της κουκούλας έχει περάσει ανεπιστρεπτί.

Θα δεχτώ ωστόσο με μεγάλη χαρά, κάθε επώνυμη καλοπροαίρετη κριτική, που αποσκοπεί στη βελτίωσή μας ως δημοτική αρχή, με απώτερο σκοπό το καλό του τόπου μας. Η Δημοτική Αρχή προχωράει τα έργα που έχει προγραμματίσει με γοργό ρυθμό εφαρμόζοντας το πρόγραμμά της, με διαφάνεια και εντιμότητα. Τις βασικές αρχές που μας πρεσβεύουν. Την πορεία του λαού της Ερμιονίδας που έχουμε σύμμαχο και εντολέα μας, δεν θα την ανακόψει καμία εισαγόμενη μαριονέτα και κανένας εγχώριος χειριστής της.

Ο Δήμαρχος Ερμιονίδας

Γιάννης Γεωργόπουλος

Ο κ Δημαρχος αναφερεται σε αυτον τον διαχειριστη χωρις πληροφοριες προφιλ στο ΦΒ και σε χθεσινη αναρτηση .Εχει 991 «φιλους» και τον/ την ακολουθουν τεσσερες ανθρωποι.Πριν λιγες ωρες εκανε νεα αναρτηση που εγραφε «Η αλήθεια δεν φιμώνεται επειδή ενοχλεί…»Το σχολιο απο κατω ειναι μη δημοσιευσιμο κατα την γνωμη μου περα απο καθε ανεκτη δημοσια εκφραση λογου και λογικα θα επρεπε να εχει αμεσα συνεπειες για το υφος του που ειναι αντιθετο ακομα και με τις προσφατες δηλωσεις του πρωθυπουργου για την ομοφυλοφυλια.

Στην ουσια .Στο συγκεκριμενο θεμα απο μια πλευρα ο κ Δημαρχος εχει δικιο. Κινειται απολυτα μεσα στα πλαισια της νομιμοτητας .Η φραση ομως του Ορανιου τοξου «Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!!! «αχρείαστες δαπάνες και απίστευτο πλήθος απευθείας αναθέσεων»» παρ ολο που διατυπωνεται με λαθος τροπο δεν αποτελει συκοφαντικη δυσφημιση του κ Δημαρχου ουτε ειναι υβριστικη προς το προσωπο του για να κινηθει η διωξη ηλεκτρονικου εγκληματος κατα την γνωμη μου. Οι απευθειας αναθεσεις ειναι ενα πολιτικο προβλημα -επιλογη της κυβερνησης που το εχει θεσει και η αντιπολιτευση σε ολους τους τονους. Οπως και η μεταφορα μεγαλου μερους των αποφασεων στην Οικονομικη επιτροπη. Νομιμα ειναι ολα αυτα αλλα δεν συμφωνουμε ολοι με αυτους τους νομους .Οσο για το αν ειναι χρησιμη η οχι η συγκεκριμενη δαπανη και αυτο μπορει να δεχθει πολιτικη κριτικη. Αλλα για να γινει η συζητηση χωρις φοβο δεν πρεπει να επικρεμαται η απειλη των μηνυσεων απο πλευρας εξουσιας. Δεν συμφωνω με το Ουρανιο τοξο στην ανωνυμια η στο υφος στην διατυπωση με τοσο συντομο τηλεγραφικο τροπο της πολιτικης διαφωνιας γιατι ατσι υπαρχουν παραθυρακια παρερμηνειας αλλα με τον δημοτικο φωτισμο οπως και το συμφωνο των Δημαρχων για το κλιμα εχω ασχοληθει εδω και χρονια .Και διαφωνω με τους μεχρι σημερα χειρισμους.

Λαμπρου

ΠΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

1.Η Δυνατη Ερμιονιδα και ο αγαπητος κ Γεωργοπουλος (το εννοω το αγαπητος)παλεψαν σκληρα για χρονια και τωρα βρισκονται επικεφαλης του Δημοτικου συμβουλιου εχοντας κατακτησει την πλειοψηφια επι των ψηφισαντων στον δευτερο γυρο των Δημοτικων Εκλογων του 2019.Που σημαινει πως τους ψηφισαν ( εναντι της ΔΗΣΥΕΡ) και πολιτες που δεν ανοικαν στην παραταξη τους. Ετσι εγινε Δημαρχος ο κ Γεωργοπουλος .

Με αυτους τους πολιτες ψηφοφορους η Δυνατη Ερμιονιδα εχει υπογραψει μια ατυπη συμφωνια που μπαινει συνεχως υπο εξεταση.Την κρινουν επικρινουν αμφισβητουν καποτε μαλιστα με αυστηροτητα. Εγιναν «δικοι της» συγκυριακα ας μην το ξεχναει.

2.Η πλειοψηφια παντως των ψηφισαντων στις τελευταιες δημοτικες και πολιτικες εκλογες της Ελλαδας ψηφισε συντηρητικο χωρο και κυριως το κομμα της ΝΔ και τις δημοτικες και Περιφερειακες παραταξεις που κινουνται σε αυτο το πολιτικο φασμα. Αυτο δεν σημαινει πως οι Ελληνες εγιναν πλειοψηφικα Νεα Δημοκρατια. Απλα οσοι ψηφισαν στις τελευταιες εκλογες αποφασισαν πως δεν ηθελαν την συνεχιση της κυβερνησης Τσιπρα.Και αυτο μπορει να αλλαξει. Η ΝΔ κατεκτησε την πλειοψηφια συγκυριακα και αυτο ας μην το ξεχναει.

3. Δυστυχως για την ΝΔ και τις αυτοδιοικητικες παραταξεις του χωρου της αλλα και την χωρα μας γενικωτερα βρεθηκαν σε αυτη τη θεση εξουσιας σε μια αρνητικη συγκυρια .Οχι μονο σε μια καταχρεωμενη οικονομια κι εναν εξαντλημενο απο καθε αποψη λαο αλλα και δεσμιοι οδηγιων (μνημονιων)που ερχονται απο το εξωτερικο και τους αφηνουν μικρα περιθωρια ευελιξιας και πρωτοβουλιων.Μαλιστα στην βαρια τραυματισμενη Ελληνικη οικονομια μετα απο 13 χρονια παγκοσμιας οικονομικης υφεσης και μνημονιων ερχεται και ενας χρονος πανδημιας που δινει το τελειωτικο χτυπημα στην μονη πηγη εισοδηματος που μας εχουν αφησει τον τουρισμο.

4. Αυτα ολα θα ισχυαν οποια συστημικη Κυβερνηση, Δημοτικη, Περιφερειακη, αρχη και να ηταν στην εξουσια. Ομως αυτο το επιχειρημα δεν αθωωνει τις επιλογες που γινωνται.Η για να το πουμε αλλιως ακομα και σε αυτα τα ασφυκτικα πλαισια θα μπορουσαν να γινουν καποια διαφορετικα βηματα.Παραδειγμα .Ειμαστε δεμενοι χειροποδαρα στην ΤΕΡΝΑ. Θα μπορουσαμε τουλαχιστον να μην καμαρωνουμε για αυτη τη δεσμευση και περα απο αυτη να κανουμε κομποστοποιηση στην Ερμιονιδα η μια καμπανια καταργησης της πλαστικης σακουλας μιας χρησης. Ασημαντα πραγματα μεσα στο γενικωτερο πλαισιο αλλα θα εδειχναν τουλαχιστον πως δεν συνεχιζουμε στο ιδιο αδιεξοδο ιδεολογικο πολιτικο μονοπατι πως εχουμε βγαλει συμπερασματα μετα απο τριαντα χρονια αποτυχιας της διαχειρισης συμμεικτων απορριμματων.

5.Ο συντηρητικος πολιτικος χωρος αποτυγχανει να δωσει τις λυσεις που υποσχεθηκε. Οχι πως υπαρχει καποια ισχυρη αριστερα να του εναντιωθει. Απλα καταρρεει μεσα στις αποτυχιες του. Θα γινει χιλια κομματια στο τελος.

Η αντιδραση ειναι κλασσικη.Αυταρχισμος καταστολη επιταχυνση της διαδικασιας διαλυσης ολων των δημοκρατικων κατακτησεων της μεταπολιτευσης πριν φυγουν τρεχοντας απο την εξουσια. Η Ελλαδα γυριζει στο παρελθον η Νεα Δημοκρατια της μεταπολιτευσης του Καραμανλη ο ενας απο τους δυο πολους που διαμορφωσαν την συγχρονη Ελλαδα (με ολα τα καλα και κακα της)μεταμορφωνεται σε κατι αλλο.Και φαινεται απο αυτα που διαβαζουμε Πανελλαδικα πως αυτη ειναι η γραμμη απο πανω προς τα κατω.Μην αφησετε να σας κανουν ενοχλητικη κριτικη μην ανεχθειτε αμφισβητηση. Γιατι αυτη ειναι η λογικη της κυριαρχης ομαδας σημερα στην ΝΔ η ταση των ακροδεξιων χουντικων τυπου Βοριδη και Γεωργιαδη που κρατανε ομηρο τον Μητσοτακη.Και σιγουρα μια μειοψηφια του Ελληνικου λαου οχι και τοσο μικρη τους ακολουθει με φανατισμο. Επιμενω. Δεν ειναι ολοι οι δεξιοι αυτης της τασης. Στην Ελλαδα επειδη εχουμε περασει εμφυλιους εχουμε μαθει πλειοψηφικα να υποχωρουμε. Να ειμαστε Δημοκρατες να συνομιλουμε να συμφωνουμε η και να διαφωνουμε παρα τις ιδεολογικες πολιτικες διαφορες μας.

6. Παμε τωρα στα δικα μας .

Ο κ Δημαρχος με την προσφατη ανακοινωση του βαζει καποια ορια στην κριτικη που ασκειται στο εργο της Δυνατης Ερμιονιδας.

Θα δεχτώ ωστόσο με μεγάλη χαρά, κάθε επώνυμη καλοπροαίρετη κριτική, που αποσκοπεί στη βελτίωσή μας ως δημοτική αρχή, με απώτερο σκοπό το καλό του τόπου μας

Η παραβιαση αυτων των οριων σημαινει δικαστικες περιπετειες δηλαδη οικονομικο κοστος για οσους θα επιλεγουν.Οι ασκουντες κριτικοι χωριζονται σε δυο κατηγοριες . Αυτους τους επωνυμους που κανουν θετικη καλοπιστη κριτικη και τους αλλους ανωνυμουςπου δεν κανουν κριτικη με αυτα τα κριτηρια που κατα τον κ Δημαρχο εχουν «απωτερο σκοπο το καλο του τοπου μας» Βεβαια το τι ειναι «καλο» για τον τοπο μακροπροθεσμα ειναι θεμα πολιτικης αφετηριας εκτιμησης σκεψης. Κανενας δεν θελει το κακο του τοπυ που ζει.Πως ομως και εγινε παρ ολες τις καλες προθεσεις ολων να φτασουμε στο σημερινο αδειξοδο;Η μηπως ολα πανε καλα;

Αναρωτιεμαι απο το υφος των απαντησεων κατα καιρους στην κριτικη που εχουν ασκησει (με βαση τον θεσμικο τους ρολο) οι αρχηγοι της ΠΡΟΣΥΕΡ και ΝΕΔΥΠΕΡ αν αυτοι μπαινουν στην κατηγορια των καλοπιστων η οχι. Και μιας και οι μηνυσεις αυξανουν αναρωτιεμαι και για μενα σε ποια κατηγορια εντασομαι.

Ομως οταν ασκεις εξουσια εχεις καποια θετικα και πολλα αρνητικα.Το σημαντικωτερο αρνητικο ειναι πως τελικα οι πολλοι (και μεσα στην παραταξη -κομμα σου)θα κρινουν επικριτικα το εργο σου οσο βρισκεσαι σε θεση εξουσιας. Απλα γιατι οι μνηστηρες της Πηνελοπης ειναι παντα πολλοι. Η οποια αναγνωριση ερχεται συνηθως πολλα χρονια μετα οταν ο ασκων την εξουσια δεν ειναι πια ενεργος και αρα κρινεται ψυχραιμα απο τους ιστορικους. Πρεπει λοιπον οσοι κατεχουν θεση εξουσιας να εχουν αντοχη και να δεχωνται την κριτικη οσο και αν τους στεναχωρει ειναι μερος του πακετου. Και μαλιστα επειδη ολοι οι ανθρωποι δεν εχουμε τον ιδιο χαρακτηρα παρελθον μορφωτικο επιπεδο πολλες φορες το υφος η γλωσσα της κριτικης ειναι πραγματι ενοχλητικα η και απαραδεκτα για καποιους που την δεχωνται. Τι να κανουμε ετσι ειναι τα πραγματα. Φυσικα αλλο η πολιτικη ιδεολογικη αντιπαραθεση και αλλο η εξυβριση του προσωπου, η συκοφαντια, η επιθεση στην οικογενεια ενος πολιτικου (η οποιουδηποτε ανθρωπου). Εκει πραγματι τα δικαστηρια εχουν τον λογο. Φευγουμε απο την πολιτικη και παμε αλλου. Καμμια αντιρρηση.

Εκτος λοιπον απο τους κκ Λαμπρου και Τοκα που εχουν δεχθει τις απαντησεις σε εντονο υφος απο πλευρας Δημαρχου εχουμε και την περιπτωση Δαμαλιτη. Δικηγορος του κ Δαμαλιτη δεν ειμαι. Ουτε συμφωνω σε για ολα οσα γραφει η με τον τροπο που τα γραφει. Πολυ περισσοτερο δεν με εχουν βρει συμφωνο οι πολιτικες επιλογες του κατα καιρους. Ομως αυτο που εκτιμω στον ανθρωπο σαν δημοσιο προσωπο ειναι πως τρεχει πολυ, προσφερει αφιλοκερδως στον τοπο με την πενα του χρονια τωρα ειναι το αντιστοιχο ενος Στεφου στην μπλογκοσφαιρα.Ειναι δημοσιογραφος οπως παρα πολλοι πριν απο αυτον με την εννοια οτι γραφει για τον Δημο για την καθημερινοτητα της τοπικης κοινωνιας καταγραφει γεγονοτα ασκει κριτικη αναφερεται θετικα σε προσωπα της επικαιροτητας εχει αναρτησεις για το παρελθον της περιοχης μας για την τοπικη οικονομια και επαγγελματιες και τοσα αλλα.Ειναι απο τις φωνες που ακουει η τοπικη κοινωνια ειναι ενας απο εμας. Με τα καλα και τα κακα του. Αυτος ο ανθρωπος σε μια δυσκολη φαση της ζωης του (για την υγεια του ) ταλαιπωρειται οπως γραφει με μηνυσεις για δημοσιευσεις του, βρεθηκε προσφατα φρουρουμενος με την διαδικασια του αυτοφωρου σε αστυνομικο τμημα μετα απο μηνυση (δεν εχω καταλαβει απο ποιους και γιατι)και γενικα εχει μπει σε περιπετειες. Ηταν οι αναρτησεις του τετοιες που να τον φερουν κατηγορουμενο σε δικαστηριο;

Παρεβει τα ορια της κριτικης γραφοντας ενα σχολιο για τον Δημοτικο φωτισμο;Τα παρεβει οταν αναφερθηκε επικριτικα με τον δικο του τροπο εκφρασης σε εμφανως στοχευμενες πολιτικα αναφορες (δεμενα χερια)σε αλλο ιστολογιο (που κι αυτες ειχαν αφετηρια αναρτησεις του Αντιδημαρχου καθαριοτητας) σε σχεση με τον κ Τσαμαδο και την προηγουμενη θητεια του στην ΠΠΣΕ (με επικεφαλης τον κ Καμιζη)σε σχεση με την σημερινη στην Δυνατη Ερμιονιδα (με επικεφαλης τον κ Γεωργοπουλο);

Εκτιμα η Δυνατη Ερμιονιδα πως η ποινη για αυτες τις παραβασεις ειναι 25 χιλιαδες ευρω; Οταν ο βασικος μισθος και συνταξη ειναι σημερα στην Ελλαδα περιπου 700 ευρω;Τρια χρονια μισθοι;

Για να κλεισω επειδη σας κουρασα.

Ο κοσμος δεν εχει αναγκη απο καποιους να αποφασιζουν τι θα ακουσει και τι οχι. Μεγαλοι ειμαστε κρινουμε. Εγκρινουμε απορριπτουμε επικροτουμε . Αν καποιος θιχθει σε προσωπικο οικογενειακο επιπεδο φυσικα η δικαιοσυνη ειναι μονοδρομος. Η απαγορευση ομως της πολιτικης κριτικης παντα εχει τα αντιθετα αποτελεσματα απο αυτα που επιδιωκει.ΠΑΝΤΑ. Οι φημες τα κουτσομπολια το στομα με στομα ακομα και το χιουμορ παντα παιζουν τον ρολο τους κλονιζουν παντοδυναμες εξουσιες.Καλυτερα λοιπον ελευθερια εκφρασης για να μπορουμε ολοι να εχουμε εικονα του τι κυκλοφορει μεσα στην κοινωνια.Πολιτες και ασκουντες την εξουσια.

Πρωτα απο ολα κανεις δεν αμφισβητει τον ρολο που επαιξε η Ορθοδοξη Χριστιανικη Εκλλησια (και πιστη) στις εξεγερσεις στα Βαλκανια απενατι στην καταρεουσα Οθωμανικη αυτοκρατορια. Τον αρνητικο (κυριως απο πλευρας Πατριαρχειου) και θετικο ρολο σε τοπικο επιπεδο.Τον ρολο που επαιξε στην εξεγερση αυτων που αργοτερα θα συγκροτησουν το Ελληνικο κρατος και θα γινουν πολιτες του.

Εξ αλλου στο πρωτο συνταγμα του κρατους το 1822 που εφτιαξε ενας Ιταλος Καρμποναρος φιλελληνας (διεθνης τρομοκρατης με τα δεδομενα της εποχης του Μετερνιχ στη σύγχρονη ιταλική, η λέξη «carbonaro»-καρμπονάρο σημαίνει επίσης και «απόκρυφος», η δε λέξη «carboneria»-καρμπονερία σημαίνει επίσης και «συνωμοσία» ),μαζι με αλλους επαναστατες με βοηθημα Ευρωπαικα Συνταγματα,

Ο Νικόλαος Σπηλιάδης συγγραφέας και πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας που πήρε μέρος σε πολλές εθνοσυνελεύσεις, αναφέρει στα απομνημονεύματά του[15]: «Οι συντάξαντες το σύνταγμα αυτό ήσαν ο Αλεξ. Μαυροκορδάτος, Θ. Νέγρης, Π. Πατρών Γερμανός, Αθ. Κανακάρης, Π. Νοταράς, Ιω. Ορλάνδος, Αναγ. Μοναρχίδης, Π.Σ. Ομηρίδης, Γ. Αινειάν, Δρόσος Μανσώλας, Ιω. Κωλλέτης και Φ. Καραπάνος, ωδηγήθησαν δε εις την σύνταξιν αυτού από τον φιλέλληνα Βικέντιον Γαλλίναν» και σε σημείωση λέγει: «άνευ του Γαλλίνα, οι πλειότεροι νομοθέται δεν ήσαν ικανοί να νομοθετήσωσι διότι εστερούντο τοιούτων γνώσεων πολιτείας, και τις εξ’αυτών ηρώτα ποιόν εκ των δύο σωμάτων είναι ο βασιλεύς, και δυσηρεστείτο διότι έγεινεν ο Μαυροκορδάτος βασιλεύς»

η μονη προυποθεση λοιπον να θεωρηθεις πολιτης του ηταν να εισαι αυτοχθονας και να πιστευεις στον Χριστο. Ουτε γλωσσα ουτε καταγωγη ουτε τιτλοι και αξιωματα ουτε αλλες δογματικες διαφορες.

Παντως 74 χρονια μετα το 1879 στην απογραφη μαθαινουμε πως

Ο πληθυσμός της Ελλάδας το 1897 ήταν, σύμφωνα με την απογραφή, 1.679.470 κάτοικοι και παρουσίασε αύξηση σε σχέση με τον πληθυσμό που κατέγραψε η προηγούμενη απογραφή, αυτή του 1870, η οποία απέγραψε 1.457.894. Το 1,93% (περιπου 32 χιλιαδες) ηταν αλλοδαποι , 23 χιλιαδες Οθωμανοι (υπηκοοι της Οθωμανικης αυτοκρατοριας) 3 χιλιαδες Ιταλοι και 2 χιλιαδες Αγγλοι.

Η απογραφή καταγράφει μόνο τρεις κατηγορίες. 1.635.698 κάτοικοι δήλωσαν ως θρησκεία την Χριστιανική με δόγμα το Ορθόδοξο και 14.677 άλλα δόγματα. Οι «αλλόθρησκοι» είναι 3.392, από τους οποίους οι 2,652 είναι Εβραίοι της Κέρκυρας.

Από τους κατοίκους του Βασιλείου 58.858 δεν μιλάνε ελληνικά στο σπίτι.Το 39% ειναι αγροτες το 9% κτηνοτροφοι το 5% υπηρετες και το 7,22% εργατες.Το 19% περιπου ειναι η ανερχομενη αστικη ταξη (εμποροι βιομηχανοι κτηματιες) Αν και οπως θα δειτε πιο κατω ο Δημος Κρανιδιου ειχε 147 Βιομηχανους  1 μηχανικο και 200 εργατες οποτε ο ορισμος «Βιομηχανος» ειναι σχετικος φανταζομαι . Σύμφωνα με την απογραφή γραφή και ανάγνωση γνώριζαν 318.949 κάτοικοι( το 19% ) και  1.331.472 δεν δήλωσαν καμία γνώση γραφής και ανάγνωσης.

Άξιο παρατήρησης είναι, επίσης, το γεγονός ότι το ποσοστό των γυναικών εγγράμματων είναι πολύ χαμηλότερο από αυτό των ανδρών, ενώ σε δεκαεπτά δήμους δεν υπάρχει καμία γυναίκα εγγράμματη, αριθμός που στην προηγούμενη απογραφή (1870) ανερχόταν σε πενήντα πέντε. 

Η επαρχια Σπετσων Ερμιονιδας με 4 Δημους και 9 χωρια ειχε 16 .804 κατοικους (το 1% σε συνολο 1.679.470)περιπου οσους και σημερα (Ερμιονιδα συν Σπετσες )που το κρατος εχει 11 εκατομμυρια κατοικους. Υπηρχαν 7,873 αντρες και 9,021 γυναικες

Ο Δημος Κρανιδιου (θεση 46 στην καταταξη ολων των 366 Δημων ) ειχε 6,705 κατοικους και της Ερμιονης (θεση 308) ειχε 2,047 κατοικους.

Στην επαρχια Σπετσων Ερμιονιδας υπηρχαν 18 σχολεια με 84 μαθητες-τριες (σελ 18 απογραφης).Στην σελιδα 48 θα δειτε τις ηλικιες των κατοικων απο 0-30 περιπου 5 χιλιαδες κατοικοι.Απο 6-12 χρονων ειναι περιπου 1500 παιδια περιπου το 9% του πληθυσμου.

Στα λιμανια Σπετσων και Χελιου υπηρχαν 1275 ναυτικοι οι 492 ταξιδευαν στο εξωτερικο (μονο 6 απο το Χελι)

Επαγγελματα στον Δημο Κρανιδιου των 6705 κατοικων

147 Βιομηχανοι! / 1 Μηχανικο (για 147 βιομηχανους !) /200 εργατες (μηδεν εργατριες)/ 249 υπηρετικο προσωπικο (234 υπηρετες 15 υπηρετριες) / 81 Eμποροι / 622 Ναυτικοι /83 κτηματιες /175 γεωργοι/ 79 ποιμενες / 23 αγωγιατες/ 3 εκπαιδευτικους (2 δασκαλους -1 δασκαλα) για 650 μαθητες-τριες(403 μαθητες και 247 μαθητριες )/4 γιατρους/1 φαρμακοποιο/3 Μαιες/3 δικηγορους/6 Καλλιτεχνες /ΚΑΝΕΝΑΝ δημοσιογραφο/16 κληρικους / Οι δημοσιοι υπαλληλοι ηταν 13 και 11 οι Δημοτικοι υπαλληλοι. Ενας συνταξιουχος στρατιωτικος.Δεν αναφερονται αστυνομικοι λιμενικοι. Ιδιωτικοι υπαλληλοι δεν υπηρχαν οποτε μπορουμε να υποθεσουμε πως ο Δημοσιος τομεας με 24 υπαλληλους για 6705 κατοικους ηταν σε Θατσερικα πλαισια οργανωμενος.

Ειχε βεβαια και 4431 ανθρωπους χωρις επαγγελμα.Ποσοι ηταν οι αναλφαβητοι δεν το βρηκα οπως και ποσοι δεν μιλουσαν Ελληνικα στο σπιτι τους.

ΑΠΟΓΡΑΦΗ

Τι έγινε την 25η Μαρτίου του 1821 και το γιορτάζουμε;

– Απολύτως τίποτε!

– Μα καλά, πότε ξεκίνησε η Επανάσταση;

Την 22α Φεβρουαρίου του 1821, από την Μολδοβλαχία, .

Στις 21 Φεβρουαρίου στο Γκαλάτσι ο επικεφαλής του Ρωσικού προξενείου Δημήτριος Αργυρόπουλος κήρυξε την Επανάσταση και σε συνεργασία με το Δ. Αρβανιτάκη και το Βασίλειο Καραβία κινήθηκαν κατά της Οθωμανικής φρουράς. Το σώμα των εξεγερμένων αποτελούνταν από Κεφαλλήνες και άλλους Ελλήνες ενόπλους και 30 μισθοφόρους «Αλβανούς»[9] υπό τον καπετάν Βασίλειο Καραβιά, χωροφύλακα της πόλης. Φονεύθηκαν περίπου 80 εξέχοντες οθωμανοί και 17 συνελήφθησαν, ενώ αιχμαλωτίστηκαν και 11 οθωμανικά πλοία.Στις 22 Φεβρουαρίου του 1821 ο Υψηλάντης επικεφαλής των επαναστατικών δυνάμεων πέρασε τον ποταμό Προύθο και αποβιβάστηκε στα υπό κατάληψη εδάφη, κηρύσσοντας την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Με προκήρυξή του που τιτλοφόρησε «Μάχου υπέρ Πίστεως και Ελπίδος», την οποία εξέδωσε δυο μέρες αργότερα (24 Φεβρουαρίου) στο Ιάσιο, απευθύνθηκε έμμεσα στις ευρωπαϊκές αυλές ταυτόχρονα με την προσπάθειά του να εξυψώσει το ηθικό όλων των υποδούλων Ελλήνων, αφού έκανε λόγο για μια κραταιά δύναμη (υπονοώντας την τσαρική Ρωσία) η οποία σύντομα θα τασσόταν στο πλευρό των εξεγερμένων. Άλλη προκήρυξη απηύθυνε ο Υψηλάντης «Προς το έθνος της Μολδοβλαχίας» με ημερομηνία 23-2-1821.[11] Ο Υψηλάντης απευθυνόταν σε όλους τους χριστιανούς υποτελείς κατοίκους των ηγεμονιών και όχι μόνο στους ελληνικής καταγωγής πληθυσμούς, ελπίζοντας να προκαλέσει γενική εξέγερση εναντίον των Οθωμανών, σύμφωνα με τα κελεύσματα του Ρήγα Φεραίου

– Μήπως, τουλάχιστον στο Μοριά, ξεκίνησε 25η Μαρτίου;Ούτε καν! Αφού

Την 17η Μαρτίου επαναστάτησε η Αρεόπολη!

Η κήρυξη της επανάστασης στη Μάνη, στην ιστορική αυτή περιοχή της Πελοποννήσου, έλαβε χώρα στις 17 Μαρτίου του 1821 σύμφωνα με την τοπική προφορική παράδοση. Σύμφωνα με τις γραπτές μαρτυρίες οι πρόκριτοι της περιοχής, που τελούσε υπό προνομιακό καθεστώς, ζήτησαν από τον ηγέτη τους να ξεκινήσει πρώτη η Μάνη τον αγώνα της απελευθέρωσης, κάτι που ήταν σύμφωνο και με τους σχεδιασμούς της Φιλικής Εταιρείας. Έτσι μετά από πρόσκληση του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη συγκεντρώθηκαν όλοι οι Μανιάτες οπλαρχηγοί στην Τσίμοβα, τη σημερινή Αρεόπολη, κι αποφάσισαν την έναρξη του αγώνα κατά των Τούρκων, που οδήγησε στην απελευθέρωση της Καλαμάτας και τη δημιουργία της Μεσσηνιακής Γερουσίας. Οι γραπτές μαρτυρίες δεν αναφέρουν την τέλεση κάποιας τελετής κήρυξης της επανάστασης.

 

Την 21η Μαρτίου γιορτάζουν την απελευθέρωση τα Καλάβρυτα!

Η περιοχή των Καλαβρύτων συμμετείχε τόσο στην επανάσταση του 1770 (Ορλωφικά) όσο και του 1821 όπου η έκβαση της είχε ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση μεγάλου μέρους της σημερινής Ελλάδας και την ίδρυση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Στην πρώτη περίπτωση ο μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Παρθένιος κήρυξε την τοπική εξέγερση[3] ενώ το 1821 στο μοναστήρι της Αγίας Λαύρας των Καλαβρύτων κηρύχτηκε επίσης η επανάσταση από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και τους οπλαρχηγούς της Πελοποννήσου που είχαν συγκεντρωθεί εκεί (βλ. και Δοξολογία στην Αγία Λαύρα). Στην ευρύτερη περιοχή των Καλαβρύτων έγιναν σποραδικές επιθέσεις εναντίον Τούρκων από τα μέσα Μαρτίου του 1821. Ακολούθησε η επίθεση κατά των Οθωμανικών αρχών και των Τούρκων στρατιωτών, οι οποίοι κλείστηκαν σε δύο ή τρεις πύργους εντός των Καλαβρύτων. Η πολιορκία κράτησε λίγες ημέρες, κατά τον Π. Π. Γερμανό και άλλες πηγές, ή πέντε ημέρες κατά τους Σπηλιάδη (Α’, 60) και Φιλήμονα. Σύγχρονοι κυρίως ιστορικοί θεωρούν ότι η πιθανότερη ημερομηνία απελευθέρωσης των Καλαβρύτων είναι η 25 Μαρτίου.[4] Ωστόσο οι περισσότεροι συγγραφείς που έγραψαν για την επανάσταση κατά τη διάρκειά της ή τις επόμενες δεκαετίες, αναφέρουν ότι η πόλη απελευθερώθηκε είτε στις 21 Μαρτίου/2 Απριλίου[5][6][7] είτε στις 23 Μαρτίου/4 Απριλίου

 

Την 23η Μαρτίου γιορτάζει την απελευθέρωση η Καλαμάτα!

Από το απόγευμα της 22 Μαρτίου έως τα χαράματα της επόμενης ημέρας, πήραν θέσεις στα υψώματα γύρω από την Καλαμάτα, 2.000 ένοπλοι της «Δυτικής Σπάρτης». Αυτοί είχαν αρχηγούς τον Κολοκοτρώνη, τους Μούρτζινους, τους Κουμουντουράκηδες, τους Κυβέλλους, τους Χρηστέηδες και τον Παναγιώτη Βενετσανάκο.

Την 23η Μαρτίου κατέφθασε στην Καλαμάτα ο Δημήτριος Παπατσώνης με σώμα άνω των χιλίων Μεσσήνιων αγωνιστών, ανάμεσα στους οποίους και οι σπουδαίοι οπλαρχηγοί Μήτρος Πέτροβας και Παναγιώτης Κεφαλάς[5], όπου ενώθηκε με τους Μανιάτες του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και των σωμάτων του Παπαφλέσσα, Αναγνωσταρά και Νικηταρά, συμπληρώνοντας τον αποκλεισμό της πόλης[6].

Τότε μόνο ο διοικητής Αρναούτογλου κατάλαβε την παγίδα αλλά, αποκλεισμένος καθώς ήταν, δεν μπορούσε πια να διαφύγει προς την Τριπολιτσά (σημ. Τρίπολη). Αποφάσισε τότε να συγκεντρωθούν οι Τούρκοι στα σπίτια της πόλης που προσφέρονταν για άμυνα. Ωστόσο, με την είσοδο των επαναστατών στην Καλαμάτα, στις 23 Μαρτίου, ο Ηλίας Μαυρομιχάλης συμβούλευσε τον Αρναούτογλου να εγκαταλείψει τις σκέψεις για αντίσταση, αφού αυτή θα ήταν μάταιη, και να παραδοθεί. Έτσι την ίδια ημέρα ο Τούρκος διοικητής παρέδωσε με έγγραφη συμφωνία την πόλη και τον οπλισμό της φρουράς της

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/65/Kalamata1.jpg

Καλά, ποιοι μαζεύτηκαν στην Αγία Λαύρα, την 25η Μαρτίου;- Κανένας!

– Ο Παλαιών Πατρών δεν «ευλόγησε τα όπλα των επαναστατών»;- Ούτε κατά διάνοια! Ούτε ο ίδιος δεν λέει τίποτα στα απομνημονεύματά του…- Γιατί να μην αναφέρει ένα τόσο σημαντικό γεγονός;- Διότι πέθανε το 1826, που δεν είχε ακόμη επινοηθεί ο μύθος…

– Πότε επινοήθηκε ο «μύθος» όπως τον αποκαλείς;- Το 1838, δηλαδή 17 χρόνια μετά την Επανάσταση, επί Οθωνα.

Κατά την ιστορικό Έφη Αλαμανή, που έγραψε το σχετικό κεφάλαιο στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», η υπόθεση της Αγίας Λαύρας θεωρείται θρύλος καθώς δεν προκύπτει ότι βρισκόταν κανείς εκεί τόσο στις 25 Μαρτίου, όσο και στις 21, ημερομηνία της πρώτης πολεμικής επιχείρησης στην Πελοπόννησο[1]. Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του οπλαρχηγού Βασίλειου Αθ. Πετιμεζά αναφέρεται ότι στις 20 Μαρτίου εκείνος και 40 οπλίτες έφτασαν στην Αγία Λαύρα και έμειναν ως τη δοξολογία της 25ης Μαρτίου.[2]

Σε άλλες ωστόσο πηγές όπως σε υπόμνημα του Ιωάννη Κωλέττη προς τον Όθωνα το 1835 και σε έντυπο του 1850 γίνεται λόγος για κήρυξη της επανάσταση στην Αγία Λαύρα από τον Γερμανό στις 17 Μαρτίου, ημέρα εορτής του Αγίου Αλεξίου, πολιούχου των Καλαβρύτων[3][4]. Λίγες μέρες μετά την άφιξη τους εκεί στις 10 ή 13 Μαρτίου, όλοι οι αρχιερείς και οι πρόκριτοι διασκορπίσθηκαν στα ορεινά χωριά της Αχαΐας. Ειδικότερα ο Παλαιών Πατρών Γερμανός έμεινε στα Νεζερά ως την ημέρα των τουρκικών προκλήσεων στην Πάτρα (23 Μαρτίου).

Από τους Έλληνες απομνημονευματογράφους μόνο ο Κανέλλος Δεληγιάννης, που έγραψε πολύ αργότερα τα απομνημονεύματά του και θέλησε μάλιστα να συνδέσει με την εξέγερση της ιδιαίτερης πατρίδος του τα γεγονότα της Αγίας Λαύρας, αναφέρει ότι από εκεί άρχισε ο αγώνας στις 23 Μαρτίου.

Πιστεύεται ότι ο θρύλος της Αγίας Λαύρας οφείλεται κατεξοχήν στο Γάλλο ιστορικό Φρανσουά Πουκεβίλ, που έγραψε το 1824 την Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης. Αν και περιγράφει με κάποιες φανταστικές λεπτομέρειες τη δοξολογία που έγινε στην Αγία Λαύρα, τον λόγο που εκφώνησε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, την ορκωμοσία των παλικαριών κλπ. ο ίδιος δεν αναφέρει ως ημερομηνία της τέλεσης των παραπάνω γεγονότων την 25η Μαρτίου (ημέρα του Ευαγγελισμού) αλλά αντίθετα τα συγκεκριμένα γεγονότα τα τοποθετεί χρονικά λίγες μέρες πριν την άφιξη του Παλαιών Πατρών Γερμανού στην Πάτρα που έγινε όπως γράφει το απόγευμα της 25 Μαρτίου[5].

Την ίδια άποψη έχει και ο πρώτος Έλληνας που έγραψε για την Επανάσταση το 1829 ο Αλέξανδρος Σούτσος. Στο έργο του «Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης» υποστηρίζει ότι η Επανάσταση ξεκίνησε στα Καλάβρυτα όπου ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε τη σημαία της εξέγερσης, με άμεσο αποτέλεσμα στις 23 Μαρτίου να ξεσπάσουν ταραχές στην Πάτρα, και οι Τούρκοι να κλειστούν στο κάστρο της πόλης. Κατόπιν αυτός και άλλοι επαναστάτες από τα Καλάβρυτα κατέβηκαν στην Πάτρα οπού παρέδωσαν προκήρυξη στους προξένους των ευρωπαϊκών κρατών ζητώντας την βοήθειά τους στον ελληνικό Αγώνα. Παράλληλα στις 25 Μαρτίου (6 Απριλίου με το νέο ημερολόγιο) ξεκίνησε και η πολιορκία του κάστρου της Πάτρας.

 

Ιστορικό

Με ταξική συνέπεια, το ελληνικό αστικό πολιτικό σύστημα αποδοκίμασε κατηγορηματικά την εργατική εξουσία στο Παρίσι. Η κυβέρνηση των Βερσαλλιών είχε στείλει εγκύκλιο προς όλες τις κυβερνήσεις της Ευρώπης, να καταδικάσουν την παρισινή επανάσταση.

Η εγκύκλιος διαβάστηκε στην Ελληνική Βουλή, η οποία δεν άργησε να εγκρίνει ψήφισμα καταδικαστικό. 

«Η διαγωγή του εν Παρισίοις οικτρώς και αξίως ως έπραξεν τον βίον καταστρέψαντος δήμου εξήγειρε και δικαίως την αγανάκτησιν όλων των λαών. Τα κοινοβούλια της Ευρώπης διαρρήδην απεδοκίμασαν τα εν Παρισίοις εκτελεσθέντα. Η ελληνική Βουλή έπραξε και αύτη ως ώφειλεν», ανέφερε σχετικά η εφημερίδα «Παλιγγενεσία».

Η Παρισινή Κομμούνα ήταν η εργατική επαναστατική κυβέρνηση που εγκαθιδρύθηκε στο Παρίσι μετά την εξέγερση της εθνοφρουράς και των εργατών της πόλης και διήρκεσε από τις 26 Μαρτίου του 1871 μέχρι τις 28 Μαΐου της ίδιας χρονιάς.

Με το τέλος του γαλλοπρωσικού πολέμου το Παρίσι ήταν υπό πρωσική κατοχή. Ο λαός και η εθνοφρουρά του Παρισιού ωστόσο, ενώ είχαν αντέξει πρωτύτερα την πρωσική πολιορκία για έξι μήνες, αρνήθηκαν τη συνακόλουθη πρωσική κατοχή αποκλείοντας τους Πρώσους σε μία μικρή περιοχή του Παρισιού και αστυνομεύοντας τα «σύνορα» της περιοχής αυτής. Η κυβέρνηση της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας με πρόεδρο τον Αδόλφο Θιέρσο (Αντόλφ Τιερ) φοβήθηκε ότι οι εργάτες του Παρισιού θα έπαιρναν τα όπλα της εθνοφρουράς και θα προκαλούσαν τους Πρώσους και έτσι στις 18 Μαρτίου ο Γαλλικός Στρατός μπήκε στο Παρίσι. Η εθνοφρουρά του Παρισιού όμως αρνήθηκε να παραδώσει τα όπλα. Ο στρατός υποχώρησε στις Βερσαλλίες και η κυβέρνηση κήρυξε τον πόλεμο στις δυνάμεις που κρατούσαν το Παρίσι.

Ανακήρυξη

Στις 26 Μαρτίου το Παρίσι εξέλεξε καινούργιο δημοτικό συμβούλιο, με πρόεδρο τον Λουί Ογκίστ Μπλανκί (Louis Auguste Blanqui 18051881) που ήταν φυλακισμένος από την κυβέρνηση, και στις 28 Μαρτίου ανακηρύχθηκε η Παρισινή Κομμούνα. Ο στρατός της πόλης αντικαταστάθηκε από πολιτοφυλακή αποτελούμενη από όλους τους πολίτες που μπορούσαν να πολεμήσουν. Η Κομμούνα πήρε σχεδόν αμέσως μέτρα προς εύνοια των εργατών: επέβαλε πάγωμα των τιμών στα ενοίκια κατά τη διάρκεια του πολέμου, απαγόρευσε στα ενεχυροδανειστήρια να πουλούν αγαθά καθώς οι εργάτες αναγκάστηκαν να βάλουν ενέχυρο τα εργαλεία τους κατά τη διάρκεια του πολέμου, κρατικοποίησε την εκκλησιαστική περιουσία, ανέβαλε την υποχρέωση καταβολής των χρεών, εξίσωσε τους μισθούς των υπαλλήλων και τους επέβαλε ανώτατο όριο και κατήργησε τους τόκους.

Η μάχη

Ο στρατός των Βερσαλλιών επιτέθηκε στο Παρίσι στις 2 Απριλίου και από τότε το Παρίσι βρισκόταν υπό συνεχή βομβαρδισμό. Όσοι Κομμουνάροι αιχμαλωτίζονταν εκτελούνταν αμέσως και το πλεονέκτημα του στρατού ήταν τέτοιο ώστε από τα μέσα Απριλίου σταμάτησε κάθε διαπραγμάτευση με το Παρίσι. Το τείχος της πόλης καταλήφθηκε στις 21 Μαΐου, αλλά η σκληρότερη αντίσταση σημειώθηκε στις ανατολικές εργατικές συνοικίες του Παρισιού όπου οι οδομαχίες συνεχίστηκαν για ακόμα οκτώ μέρες, που έμειναν στην ιστορία ως η «Ματωμένη Βδομάδα» (La semaine sanglante). Καθ’ όλη την διάρκεια της επέλασης των κυβερνητικών στρατευμάτων θανατώθηκαν πολλοί άμαχοι, και σύμφωνα με τις κυβερνητικές πηγές μόνο κατά τη «Ματωμένη Βδομάδα» σκοτώθηκαν 17.000 Παριζιάνοι ενώ άλλες πηγές ανεβάζουν τον αριθμό σε 30.000. Οι τελευταίοι 147 Κομμουνάροι εκτελέστηκαν το απόγευμα της 28ης Μαΐου στο νεκροταφείο Περ Λασέζ όπου είχαν οχυρωθεί, σε ένα σημείο που σήμερα είναι γνωστό ως Τοίχος των Κομμουνάρων. Οι απώλειες των κυβερνητικών το ίδιο διάστημα ήταν 1.000. Συγκριτικά, την περίοδο της τρομοκρατίας κατά την πρώτη Γαλλική Επανάσταση, που διήρκεσε ενάμιση χρόνο, οι νεκροί ήταν 19.000.

Ακόμα και μετά την πτώση του Παρισιού, τα αντίποινα συνεχίστηκαν και 4.500 με 7.000 Κομμουνάροι εξορίστηκαν στη Νέα Καληδονία, ενώ το Παρίσι παρέμεινε υπό στρατιωτικό νόμο για ακόμα πέντε χρόνια. Σε αρκετές άλλες πόλεις δημιουργήθηκαν κομμούνες προς συμπαράσταση στο Παρίσι οι οποίες κατεστάλησαν και αυτές, όπως στις πόλεις Σαιντ-Ετιέν (Saint-Étienne), Λε Κρεζό (Le Creusot) και Μασσαλία (Marseille).

Αναφορές & επιδράσεις

Η επαναστατική απόπειρα της εργατικής τάξης να πάρει την εξουσία στα χέρια της σε τοπικό επίπεδο, καταργώντας τις συγκεντρωτικές δομές του κράτους, αποδείχθηκε θνησιγενής. Τα πιο γνωστά έργα που αναλύουν τα γεγονότα κατά τη διάρκεια της Παρισινής Κομμούνας είναι Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία του Καρλ Μαρξ, γραμμένο λίγο καιρό μετά το τέλος της Κομμούνας, και το Κράτος και Επανάσταση του Λένιν. Πληθώρα άλλων έργων σοσιαλιστών αναλυτών ασχολούνται με το θέμα. Η επίδραση της Παρισινής Κομμούνας στα επόμενα επαναστατικά εγχειρήματα των αρχών του εικοστού αιώνα υπήρξε μεγάλη, τόσο ως συμβόλου όσο και ως του πρώτου πειράματος εργατικής-σοσιαλιστικής διακυβέρνησης.

Οι γυναικες στην Κομμουνα

Ανάμεσα στις πιο δεσπόζουσες είναι οι χήρες και οι μητέρες που πενθούσαν τους νεκρούς στρατιώτες, οι οποίες παρουσιάζονται συνήθως ως αθώα θύματα, αλλά ενίοτε μεταμορφώνονται σε ύπουλες φιγούρες. Οι μαγείρισσες και οι νοσοκόμες (cantinières και ambulancières) που προσέφεραν φαγητό, ποτό και ιατρική βοήθεια στην εθνοφρουρά, οι οποίες παρουσιάζονται τη μια ως ανόητες, την άλλη ως αγίες, και την τρίτη ως πανούργες. Οι «αμαζόνες» που προσφέρονταν να πολεμήσουν ενάντια στις Βερσαλλίες, και οι γυναίκες ρήτορες (επίσης αμαζόνες) που εμφανίζονται τις νύχτες στις πολιτικές λέσχες, οι οποίες ήταν ηρωικές, επικίνδυνες, χαζές και παράλογες, ανάλογα με τις πολιτικές θέσεις του εμπνευστή τους. Τέλος, κατά την τελευταία εβδομάδα του αγώνα, οι πετρολέζες που κατηγορήθηκαν ότι έβαλαν τις φωτιές που έκαψαν το Παρίσι, οι οποίες ήταν συχνότερα σατανικές παρά καλές, αλλά ακόμα και οι δικές τους απεικονίσεις κυμαίνονταν από το σαγηνευτικό στο αποκρουστικό και από το θύμα στο θύτη.

Προτεινόμενη βιβλιογραφία

  • Κώστας Μπαρούτας, Η πολιτική της Ελλάδας έναντι της Παρισινής Κομμούνας (1871), Τα Ιστορικά, Τόμος 14, Τεύχος 26 Ιούνιος 1997, σελ. 77-86
  • Έφη Κάννερ, Άφρονες εναντίον φρονίμων, όχλος εναντίον λαού. Ο ελληνικός τύπος της Κωνσταντινούπολης απέναντι στην Κομμούνα του Παρισιού, Μνήμων 18 (1996), σελ. 89-108

Η Κομμουνα και η Ελλαδα

Ένα από τα ηγετικά μέλη της Κομμούνας ήταν κι ένας Έλληνας, ο δικηγόρος Παύλος Αργυριάδης από την Καστοριά.Το 1889 ήταν μέλος της Κεντρικής επιτροπής του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος της Γαλλίας

Εργογραφία

Ανάμεσα στα δημοσιεύματά του περιλαμβάνονται και τα ακόλουθα:[8][9][5]

Μπροσούρες

  • Concentration capitaliste, trusts et accaparements. Παρίσι: έκδ. του περιοδικού La Question sociale, 1896. Ανάτυπο από την επετηρίδα Almanach de la Question sociale του 1896.
  • Solution de la Question d’Orient. La Confédération balkanique, compte rendu de la conférence tenue au Grand-Orient de France sur cette question et la Macédoine, relation sur ce pays (σε συνεργασία με τον Πωλ Λαφάργκ). Παρίσι: έκδ. του περιοδικού La Question sociale, 1896. Ανάτυπο από την επετηρίδα Almanach de la Question sociale του 1896.
  • Une cause célèbre. Affaire Souhain. Une mère qui, poussée par la misère étrangle ses enfants. Plaidorie. Παρίσι: έκδ. του περιοδικού La Question sociale, 1895
  • La crise du socialisme en Allemagne. Παρίσι, 1891.
  • La femme et le socialisme, traduction analytique de l’ouvrage de Bebel. Παρίσι: έκδ. του περιοδικού La Question sociale, χ.χ. [1893;] (πρωτοδημοσιεύθηκε σε συνέχειες στο περιοδικό La Revue socialiste το 1889).
  • Essai sur le socialisme scientifique: critique économique de la production capitaliste. Παρίσι: έκδ. του περιοδικού La Question sociale, 1890 (πρωτοδημοσιεύθηκε σε συνέχειες στο περιοδικό, το 1888-1889).
  • Le poète socialiste Eugène Pottier, ancien membre de la Commune. Παρίσι: έκδ. του περιοδικού La Question sociale, 1888.
  • La peine de mort, considérée aux point de vue philosophique, moral, légal et pratique chez Leroux. Παρίσι, 1875.

Αρθρογραφία

1. Στο περιοδικό La Question sociale (επιλογή ελληνικής θεματολογίας):[5]

  • «L’industrie dans la royaume de Grèce (τόμ. 7, 1898, σελ. 565).
  • «La guerre grèco-turque et les puissances» (τόμ. 7, 1898, σελ. 532-535).
  • «La littérature populaire de la Grèce contemporaine» (τόμ. 2, 1891, σελ. 149-153).
  • «Les Klephtes et les chant populaire de la Grèce contemporaine» (τόμ. 1, 1885, σελ. 179,-210, 251).
  • «Macèdoine» (τόμ. 1, 1885, σελ. 88).

2. Στην επετηρίδα Almanach de la Question sociale et de la libre penseé (επιλογή ελληνικής θεματολογίας):[5]

  • «Grèce» (τόμ. 5, 1895, σελ. 171-173).
  • «Grèce» (τόμ. 3, 1893, σελ. 206).
  • «La question sociale en Grèce (τόμ. 1, 1891, σελ. 72-74).
  • «La Macèdoine» (τόμ. 1, 1885, σελ. 88).

3. Στο περιοδικό La Revue socialiste:[8]

  • «Utilité du socialisme» (τόμ. 12, αρ. 70) Οκτώβριος 1890.
  • «Des heures de travail» (τόμ. 9, αρ. 51) Μάρτιος 1889.
  • «Situation économique des paysans roumains» (τόμ. 8, αρ. 47), Νοέμβριος 1888.

Παύλος Αργυριάδης: Η άγνωστη ιστορία ενός Έλληνα στην Παρισινή Κομμούνα

00:3026 Μαΐου 2018 Κοινοποίηση0

Παύλος Αργυριάδης: Η άγνωστη ιστορία ενός Έλληνα στην Παρισινή Κομμούνα

Newsroom eleftherostypos.gr

«Εμπρός της Γης οι κολασμένοι της πείνας σκλάβοι εμπρός – εμπρός. Το δίκιο από τον κρατήρα βγαίνει σα βροντή σαν κεραυνός. Φτάνουν πια της σκλαβιάς τα χρόνια όλοι εμείς οι ταπεινοί της Γης που ζούσαμε στην καταφρόνια θα γίνουμε το παν εμείς. Στον αγώνα ενωμένοι κι ας μη λείψει κανείς Ω! Νάτη, μας προσμένει στον κόσμο η Διεθνής. Θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες με πλάνα λόγια μας γελούν της Γης οι δούλοι κι οι ραγιάδες μοναχοί τους, θα σωθούν…Για να λείψουν τα δεσμά μας για να πάψει πια η σκλαβιά να νιώσουν πρέπει τη γροθιά μας και της ψυχής μας τη φωτιά».

Γράφει ο Ανδρέας Ντίνης

Οι στοίχοι που διαβάσατε παραπάνω ανήκουν στον Ύμνο της Διεθνούς που έγινε σύμβολο για τους «κολασμένους της Γης». Ο Ευγένιος Ποτιέ είναι ο ποιητής, που συμπύκνωσε το όραμα για ένα νέο κόσμο – το σοσιαλιστικό κόσμο – σε αυτούς τους στίχους.

Στο νέο τεύχος του ΕΤ Magazine του EleftherosTypos.gr θα ασχοληθούμε με την επανάσταση που έγινε στο Παρίσι από τις 18 Μαρτίου έως τις  28 Μαΐου του 1871  γνωστή και ως Παρισινή Κομμούνα αλλά και με έναν από τους πρώτους αναρχικούς της Ελλάδας που ήταν ένα από τα ηγετικά μέλη της Κομμούνας τον δικηγόρο Παύλο Αργυριάδς από την Καστοριά.

Ξεκινώντας όμως το ταξίδι στο παρελθόν να πούμε τι ήταν η Παρισινή Κομμούνα για όσους δεν γνωρίζουν.

Η Παρισινή Κομμούνα ήταν μια επαναστατική απόπειρα της εργατικής τάξης να πάρει την εξουσία στα χέρια της σε τοπικό επίπεδο, καταργώντας τις συγκεντρωτικές δομές του κράτους. Το πολιτικό πείραμα έλαβε χώρα στο Παρίσι και αποδείχτηκε θνησιγενές. Διήρκεσε 72 ημέρες και πνίγηκε στο αίμα από την κυβέρνηση του Λουί Τιερ (γνωστός και με το εξελληνισμένο επίθετο Θιέρσος). https://www.youtube.com/embed/ZsYgbPGaLn4?feature=oembed

Η Κομμούνα αναπτύχθηκε από το πολιτικό κενό που προέκυψε μετά τη συντριπτική ήττα της Γαλλίας στον πόλεμο με την Πρωσία (19 Ιουλίου 1870 – 10 Μαΐου 1871). Στις αρχές του 1871 οι Πρώσοι πολιορκούσαν το Παρίσι και μάλιστα στις 17 Φεβρουαρίου έκαναν θριαμβευτική πορεία στους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας. Την ίδια μέρα, ο μετριοπαθής δημοκράτης Λουί Τιερ, που είχε αντιταχθεί στον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο και είχε κατηγορηθεί ως προδότης, κέρδισε τις εκλογές, μετά την παραίτηση του αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ’.

Η εργάτρια Hortense David που πολεμούσε στο οδόφραγμα της Rue Royale
Η εργάτρια Hortense David που πολεμούσε στο οδόφραγμα της Rue Royale

Το βράδυ της 17ης προς τη 18η Μαρτίου, σε μια προσπάθεια να επιβάλει την εξουσία του στο ανυπότακτο Παρίσι, ο Τιερ αποφάσισε να αφοπλίσει την πόλη για τον φόβο εργατικής εξέγερσης. Στη Μονμάρτη και την Μπελβίλ υπήρχαν 227 κανόνια για την άμυνα της πόλης υπό τον έλεγχο της ριζοσπαστικοποιημένης Εθνοφρουράς. Οι στρατιωτικές δυνάμεις που εστάλησαν δεν κατόρθωσαν να τα καταλάβουν, καθώς κυκλώθηκαν από εθνοφρουρούς και πολίτες. Οι στρατιώτες δεν πυροβόλησαν κατά του πλήθους, αλλά συνέλαβαν τους επικεφαλής τους στρατηγούς Λεκόντ και Τομά, τους οποίους εκτέλεσαν δια τυφεκισμού.

Ο Τιερ, που είχε συνθηκολογήσει με τους Πρώσους, διέταξε το στρατό να εκκενώσει την πόλη, ενώ ο ίδιος κατέφυγε σε ασφαλές καταφύγιο, στο οχυρό των Βερσαλιών, για να μην συλληφθεί. Η Εθνοφρουρά, που είχε εξελιχθεί σε επαναστατική δύναμη, αποφάσισε οι προαποφασισμένες δημοτικές εκλογές να διεξαχθούν στις 26 Μαρτίου. Όλο αυτό το διάστημα ενεργούσε ως κυβέρνηση, με τη βοήθεια των μαρξιστών εργατών της Α’ Διεθνούς. Στις 26 Μαρτίου 1871 έγιναν με υποδειγματικό τρόπο οι δημοτικές εκλογές, στις οποίες πήρε μέρος το 50% των Παριζιάνων. https://www.youtube.com/embed/VKEzmRgQ69Y?feature=oembed

Το Δημοτικό Συμβούλιο που εκλέχθηκε ήταν 92μελές και εγκαταστάθηκε στο Δημοτικό Μέγαρο στις 28 Μαρτίου. Έλαβε την ονομασία «Κομμούνα των Παρισίων» («Commune de Paris») και ανέλαβε τις εξουσίες τις Εθνοφρουράς, εκπροσωπώντας ένα ευρύ ιδεολογικό φάσμα: Δημοκράτες και ριζοσπάστες αστούς, σοσιαλιστές, ανεξάρτητους επαναστάτες, σοσιαλιστές, μαρξιστές και αναρχικούς. Από τη σύνθεσή της είναι προφανές ότι η ηγεσία της Κομμούνας δεν είχε σαφές ιδεολογικό περίγραμμα κι έτσι δεν κατάφερε να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Ένα από τα ηγετικά μέλη της Κομμούνας ήταν κι ένας Έλληνας, ο δικηγόρος Παύλος Αργυριάδης από την Καστοριά.

Ο Λουί Μπλανκί

Πρόεδρος της Κομμούνας εξελέγη ο πολιτικός ακτιβιστής Λουί Μπλανκί, ο οποίος, όμως, είχε συλληφθεί στις 17 Μαρτίου από τις κυβερνητικές δυνάμεις. Οι κομουνάροι προσπάθησαν πολλές φορές ανεπιτυχώς να τον απελευθερώσουν, συλλαμβάνοντας ομήρους από την άλλη πλευρά, μεταξύ αυτών και τον αρχιεπίσκοπο των Παρισίων, Ζορζ Νταρμπουά.

Παρά τις αδυναμίες της, το έργο που επιτέλεσε ήταν σημαντικό, ιδιαίτερα στους τομείς της εργασίας και της παιδείας. Στον τομέα της εργασίας είχε τοποθετηθεί επικεφαλής ένας ούγγρος μαρξιστής, ο Λέον Φράνκελ, που πήρε μια σειρά από μέτρα για να ανακουφίσει τους εργάτες και τους μικροαστούς: κολλεκτιβοποίηση βιομηχανιών, χρεοστάσιο στο εμπόριο και τα ενοίκια, κατάργηση της νυχτερινής εργασίας στα αρτοποιεία, απαγόρευση τοκογλυφικών γραφείων και καθιέρωση της δεκάωρης ημερήσιας εργασίας.

Πολύ γρήγορα, η προσπάθεια της Κομμούνας αφιερώθηκε στον αγώνα εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων, που εν τω μεταξύ είχαν ενισχυθεί σημαντικά, μετά την αποχώρηση των Πρώσων. Διέθεταν 200.000 άνδρες απέναντι στους 60.000 άνδρες της Κομμούνας.

Ο στρατός άρχισε τις επιχειρήσεις για την ανακατάληψη του Παρισιού στις 3 Απριλίου με την πολιορκία της πόλης. Μετά τις πρώτες στρατιωτικές αποτυχίες, η Κομμούνα σκλήρυνε τη στάση της, με την Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας που συνέστησε την Πρωτομαγιά του 1871, παρά την αντίδραση των αναρχικών.

Στις 21 Μαΐου οι δυνάμεις του Τιερ μπήκαν στο Παρίσι, όπου συνάντησαν σκληρή αντίσταση από τους κομμουνάρους. Σκληρές μάχες διεξάγονταν από δρόμο σε δρόμο και από γειτονιά σε γειτονιά. Τα ανάκτορα του Κεραμεικού, το Δημαρχείο και το Μέγαρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου τυλίχτηκαν στις φλόγες. Ο στρατός προέβη σε μαζικές σφαγές αμάχων και οι Κομμουνάροι απάντησαν με την εκτέλεση 52 επιφανών Παριζιάνων, τους οποίους κρατούσαν ως ομήρους. Ανάμεσά τους, ο αρχιεπίσκοπος της πόλης Ζορζ Νταρμπουά.

Οι κυβερνητικές δυνάμεις επικράτησαν πλήρως στις 28 Μαΐου 1871, έπειτα από μια εβδομάδα άγριων μαχών, που έμεινε στην ιστορία ως «Η Ματωμένη Εβδομάδα» («La semaine sanglante»). Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων 30.000 – 40.000 κομμουνάροι σκοτώθηκαν, ενώ οι απώλειες για τους κυβερνητικούς ανήλθαν σε 1000 άνδρες. Μετά έπιασαν δουλειά τα στρατοδικεία, που εξέδωσαν 10.137 καταδικαστικές αποφάσεις: 93 σε θάνατο, 251 σε καταναγκαστικά έργα και 4586 σε εξορία στο υπερπόντιο νησί της Νέας Καληδονίας. Χιλιάδες, εξάλλου, από τους ηττημένους αναγκάσθηκαν να αυτοεξορισθούν.

Η Γαλλία έζησε υπό στρατιωτικό νόμο έως το 1876, ενώ αμνηστία για όλα τα αδικήματα που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της Παρισινής Κομμούνας δόθηκε το 1880. Καταπνίγοντας στο αίμα την επανάσταση των λαϊκών τάξεων του Παρισιού και εξουδετερώνοντας τους μοναρχικούς, το αστικό καθεστώς σταδιακά σταθεροποιείται και επιβάλλεται.

Η Γαλλική Δεξιά θεωρεί την Παρισινή Κομμούνα ως ένα κλασσικό παράδειγμα οχλοκρατίας και τρομοκρατίας. Η παγκόσμια αριστερά την αποθεώνει και τη θεωρεί ως δείγμα ωριμότητας της εργατικής τάξης, η οποία για πρώτη φορά αναλαμβάνει την εξουσία.

bataillon_de_femmes

Η Παρισινή Κομμούνα στην Ελλάδα

Ο αντίκτυπος της Παρισινής Κομμούνας έφθασε και στην Ελλάδα. Το σύνολο των αθηναϊκών εφημερίδων της εποχής τάχθηκε εχθρικά στην Κομμούνα και μόνο η εφημερίδα «Μέλλον» του Δήμου Παπαθανασίου την υπερασπίστηκε.

Την Παρισινή Κομμούνα αποδοκίμασε και η Βουλή, στη συνεδρίαση της 22ας Μαΐου 1871. Ο βουλευτής Λομβάρδος ανέφερε στην ομιλία του: «Μικρά και αδύνατος η Ελλάς αλλ’ υπέρ της ελευθερίας πάντοτε αγωνισθείσα και αγωνιζόμενη δεν ημπορεί παρά να υψώσει δυνατά την φωνήν της αγανακτήσεώς της εναντίον εκείνων οι οποίοι εν τη καταχρήσει του ονόματος της ελευθερίας, την ελευθερίαν εσχάτως εν Παρισίοις επολέμησαν. Η Ελλάς μικρά και αδύνατος έλαβε την πείραν ότι ουδέν πολεμιώτερον της ελευθερίας όσον η αταξία. Εάν δεν εξασφαλίζη τι την ελευθερίαν, την εξασφαλίζει ο σεβασμός των νόμων και των δικαιωμάτων εκάστου».

Ο «ηγέτης» της Κομμούνας  Παύλος Αργυριάδης

Στην ομάδα των διεθνιστών της εποχής μπορούμε να εντάξουμε τον Σμυρνιό έμπορο Εμμανουήλ Δαούδογλου και τη γυναίκα του Μαρία. Τα στοιχεία που έχουμε, και γι’ αυτούς, είναι περιορισμένα και δε φωτίζουν τη δράση τους, που φαίνεται να ήταν αξιοπρόσεκτη.

Ο Παύλος Αργυριάδης

Ο Παύλος Αργυριάδης είναι ο πιο γνωστός απ’ όλα τα ονόματα που αναφέρουμε. Γεννημένος το 1849 στην Καστοριά, έζησε κυρίως στο Παρίσι όπου πήγε για νομικές σπουδές. Από το 1866 εξέδιδε το ετήσιο Almanac de la Question Sociale (Hμερολόγιο του Kοινωνικού Zητήματος). Η κοσμογονία της Παρισινής Kομμούνας τον συνεπήρε σε τέτοιο βαθμό και συνετέλεσε καταλυτικά στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και των ιδεών του και εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επαναστατικής Επιτροπής.  Ο Παύλος Αργυριάδης υπερασπίστηκε πολλούς αναρχικούς και σοσιαλιστές στα δικαστήρια, πήρε την πρωτοβουλία για την ίδρυση του Διεθνούς Συνδέσμου Βαλκανικής Ομοσπονδίας,  το 1891 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Δοκίμιο για τον επιστημονικό σοσιαλισμό – Oικονομική κριτική της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής, ενώ το 1899 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος.

Η ζωή του και η δράση του

Σύμφωνα με τις πληροφορίες οι οποίες δεν έχουν όμως διασταυρωθεί, ο Αργυριάδης  φέρεται να καταγόταν από εύπορους γονείς, γιατί από μικρός βρέθηκε στην Πόλη, όπου έμαθε τα πρώτα γράμματα. Μετά, πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει νομικά. Κατά τη διάρκεια της Κομμούνας του 1871, ο Αργυριάδης αναφέρεται ότι έγινε μέλος του κεντρικού επαναστατικού κομιτάτου (κεντρικής επαναστατικής επιτροπής2). Θα διασωθεί από τις σφαγές και τις διώξεις, που θα ακολουθήσουν, και θα γίνει σύντομα ονομαστός. Συνδυάζοντας την πολιτική και την ιδιότητα του δικηγόρου, διακρίνεται για την υπεράσπισή του σε δίκες πολιτικού χαρακτήρα και κυρίως αναρχοσυνδικαλιστών. «Στις περισσότερες μεγάλες δίκες, που έγιναν στη Γαλλία», αναφέρει σε άρθρο του ο Γιάννης Κορδάτος, «στις οποίες δικάζονταν σοσιαλιστικές και προοδευτικές εφημερίδες, καθώς κι εργάτες και διανοούμενοι για τις ριζοσπαστικές και επαναστατικές τους ιδέες, ο Αργυριάδης πήρε μέρος, στερεώνοντας τη φήμη τόσο του καλού δικηγόρου όσο και του πρωτοπόρου σοσιαλιστή»3.

Τόσο ως μαχητικός υπερασπιστής και διαφωτιστής αρθρογράφος, όσο και ως ηγετικό κομματικό στέλεχος, ο Π. Αργυριάδης κατέχει αξιοσημείωτη θέση στην ιστορία του γαλλικού σοσιαλιστικού κινήματος και είναι από τις προοδευτικές εκείνες μορφές του σοσιαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα, που άσκησαν κάποια επίδραση. Αρθρα του, για τον Καρλ Μαρξ και τα θεωρητικά προβλήματα του σοσιαλισμού, δημοσιεύονται στην αναρχική εφημερίδα του Πύργου Νέο Φως (1899) και στον Σοσιαλιστή (1893-1899) του Σταύρου Καλλέργη.

Εργο της ζωής του Παύλου Αργυριάδη θεωρείται το εκλαϊκευμένο σοσιαλιστικό περιοδικό ALMANAC DE LA QUESTION SOCIALE (Ημερολόγιον του Κοινωνικού Ζητήματος), που εξέδιδε κάθε χρόνο ο Ελληνας διεθνιστής από το 1886 ως το θάνατό του.

Μια άλλη διεθνιστική του πρωτοβουλία συνδεδεμένη με την Ελλάδα είναι ο Διεθνής Σύνδεσμος Βαλκανικής Ομοσπονδίας, που εκπροσωπείται στην Ελλάδα από το 1884 από τον Ελληνικό Σύλλογο Βαλκανικής Ομοσπονδίας και εκφράζεται με το ομώνυμο δημοσιογραφικό όργανο. Ο Σύνδεσμος, του οποίου μας είναι άγνωστα τα άλλα μέλη, μετείχε στον Διεθνή Σύνδεσμο Βαλκανικής Ομοσπονδίας, που φαίνεται ότι ήταν όργανο της επιρροής του Αργυριάδη. Ο ίδιος θα είναι πρόεδρος και κύριος ομιλητής στο Συνέδριο του Διεθνούς Συνδέσμου το 18944.

Στα 1889 ήταν μέλος της κεντρικής επιτροπής του σοσιαλιστικού επαναστατικού κόμματος της Γαλλίας και, κατά τον Γιάννη Κορδάτο, πήρε μέρος στην ενωτική διάσκεψη που έγινε από τις κυριότερες κομματικές ομάδες, που αντιπροσώπευαν το γαλλικό προλεταριάτο, για την ενοποίησή τους σ’ ένα κόμμα. Σύμφωνα με διασταυρωμένες πηγές, ο Π. Αργυριάδης είχε σχέσεις και συνεργασία με Ρώσους επαναστάτες εξόριστους στο Παρίσι και κυρίως με τρομοκράτες, που ανήκαν στην οργάνωση των μηδενιστών.

Στις 19 Νοεμβρίου 1901, πέθανε σε ηλικία 52 χρόνων και μετά πέντε μέρες έγινε η πολιτική του κηδεία. Σοσιαλιστές και αγωνιστές, όπως οι Βαγιάν, Φάμπεροτ, Πωλ Μενκ, Ρουσσέλ, Ντυβρενίλ, μίλησαν για τις επαναστατικές αρετές και υπηρεσίες που πρόσφερε στο γαλλικό σοσιαλιστικό κίνημα. Στην Ελλάδα υπάρχουν βαρύγδουπα βιβλία ιστορικά και σοσιαλιστικά, που δεν αναφέρουν καν το όνομά του.

Η Κομμουνα

Το μεσημέρι της 28ης Μάη 1871 πέφτει το τελευταίο οδόφραγμα στην οδό Ραμπονό της Μπελβίλ.

Έτσι γράφτηκε και ο επίλογος της Κομμούνας του Παρισιού, της πρώτης επαναστατικής εργατικής εξουσίας στην Ιστορία της ανθρωπότητας.

Τίποτα μετά την Παρισινή Κομμούνα δεν θα ήταν ίδιο για την εργατική τάξη, αλλά ούτε και για την αστική τάξη, η οποία από εκεί και μετά θα ήταν αναγκασμένη να ζει με τον εφιάλτη μιας επανάστασης που θα σάρωνε την κυριαρχία της.

Πώς γεννήθηκε η Κομμούνα

Το 1866 μια κρίση υπερπαραγωγής «χτύπησε» τον καπιταλισμό στην Ευρώπη.

Οι χρεοκοπίες ακολουθούσαν η μία την άλλη και η ανεργία πήρε δραματικές διαστάσεις.

Η εσωτερική κατάσταση των καπιταλιστικών κρατών οξύνεται, το σύστημα κλονίζεται από τον σεισμό που το ίδιο γέννησε μέσα από τις αντιφάσεις του και αλλάζουν οι συσχετισμοί.

Η Πρωσία του Ότο φον Βίσμαρκ ισχυροποιείται έναντι της Γαλλίας του Ναπολέοντα του Γ’ (Βοναπάρτης), ο οποίος είχε αρπάξει με πραξικόπημα την εξουσία το 1851.

Οι αντιθέσεις τους οξύνονται, αφού η Γαλλία «βλέπει» έναν επικίνδυνο ανταγωνιστή για τα συμφέροντά της, ο οποίος, επιπλέον, βρίσκεται στα ανατολικά της σύνορα. Κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να υπονομεύσει τις προσπάθειες ένωσης των ξεχωριστών κρατιδίων σε μια ενιαία Γερμανία και ενισχύει τις χωριστικές διαθέσεις που υπήρχαν στα νοτιογερμανικά κρατίδια.

Η πολεμική αναμέτρηση γίνεται αναπόφευκτη. Η Γαλλία κηρύσσει το πόλεμο στην Πρωσία στις 2 Αυγούστου 1870. Ωστόσο, η επέλαση του πρωσικού στρατού είναι θυελλώδης και στις 4 Σεπτέμβρη ο γαλλικός στρατός συνθηκολογεί. Χιλιάδες Γάλλοι στρατιώτες και αξιωματικοί αιχμαλωτίζονται, ανάμεσα και ο ίδιος ο Ναπολέων ο 3ος. Η Ευρώπη μένει άφωνη από την ταχύτητα με την οποία η Γαλλία ηττήθηκε.

Στις 4 Σεπτέμβρη ξεσπούν διαδηλώσεις, με αποτέλεσμα την πτώση του αυτοκρατορικού καθεστώτος και την ανακήρυξη, στο Δημαρχείο του Παρισιού, δημοκρατίας.

Καθώς οι Πρώσοι φτάνουν στο Παρίσι στις 19 Σεπτέμβρη και το πολιορκούν, η αστική τάξη σχηματίζει «κυβέρνηση εθνικής άμυνας», η οποία αναλαμβάνει να οργανώσει την άμυνα της πόλης.

Προχωρά σε επιστράτευση και οι ένοπλοι πλέον εργάτες και μικροαστικά στρώματα συγκροτούνται ως εθνοφρουρά και πολεμούν στο πλευρό του τακτικού στρατού.

Η πολιορκία του Παρισιού, αλλά και ο φόβος του ένοπλου λαού, οδηγεί την αστική τάξη σε υπογραφή ανακωχής με τους Πρώσους στις 28 Γενάρη 1871.

Η συνθήκη της ανακωχής προβλέπει την παράδοση εδαφών και οχυρών στην Πρωσία και τη διάλυση του τακτικού στρατού.

 Η Εθνοφρουρά αρνείται να παραδοθεί, ενώ σε πολλές περιοχές του Παρισιού δημιουργείται επαναστατικός αναβρασμός.

Οι εκλογές που διεξάγονται στις 7 Φλεβάρη περιπλέκουν την κατάσταση.

Στην Εθνοσυνέλευση που εκλέγεται κυριαρχούν τα κόμματα που εκπροσωπούν τη μεγαλοαστική τάξη, ενώ σχηματίζεται κυβέρνηση υπό τον Αδόλφο Θιέρσο, η οποία εξουσιοδοτείται να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τους Πρώσους για την άμεση υπογραφή συνθήκης ειρήνης.

Στις 26 Φλεβάρη υπογράφεται η συνθήκη ειρήνης με βαρείς όρους για τη Γαλλία, η οποία όχι μόνο χάνει εδάφη, αλλά καλείται να καταβάλει και ένα αστρονομικό ποσό για πολεμικές αποζημιώσεις.

Την 1η Μάρτη 1871 πρωσικός στρατός μπαίνει στο Παρίσι και καταλαμβάνει ορισμένα φρούρια, βόρεια και ανατολικά της πόλης.

Τώρα πια η γαλλική αστική τάξη, έχοντας «κλείσει» προδοτικά το μέτωπο με τους Πρώσους, «πετάει» κατά μέρος τις «διακηρύξεις» περί «πατριωτισμού» και εμφανίζει το σάπιο πρόσωπο του ταξικού της συμφέροντος.

Χωρίς να διστάσει στιγμή, στρέφεται ενάντια στην ένοπλη εργατική τάξη, η οποία δεν αποδέχεται την ανακωχή και προετοιμάζεται για ένοπλη αντίσταση.

Στις 18 Μάρτη στρατός εισβάλλει στις εργατικές συνοικίες του Παρισιού, για να αρπάξει τα κανόνια στο λόφο της Μονμάρτης που ανήκαν στην Εθνοφυλακή και που είχαν κατασκευαστεί από λεφτά των Παριζιάνων στη διάρκεια της πολιορκίας του Παρισιού από τους Πρώσους.

Η απόπειρα απέτυχε. Ο λαός του Παρισιού ξεσηκώνεται.

Η Εθνοφρουρά κρατά τα όπλα και τα κανόνια της ενώ συγκροτείται Κεντρική Επιτροπή.

Ένας ταξικός πόλεμος ανάμεσα στην εργατική τάξη και την αστική κυβέρνηση «εθνικής άμυνας» ξεκινά.

Στις 26 Μάρτη 1871 εκλέγεται η Παρισινή Κομμούνα.

Στις 28 Μάρτη η Κεντρική Επιτροπή της Εθνοφρουράς παραδίδει την εξουσία στην Κομμούνα.

Οι εξεγερμένοι καταλαμβάνουν το Δημαρχείο και υψώνουν την Κόκκινη Σημαία.

Μέσα από τους σπασμούς που προκαλούσε στον καπιταλισμό η κρίση του και ο γαλλοπρωσικός πόλεμος, γεννήθηκε η Κομμούνα του Παρισιού.

Ήταν ένα εργατικό και όχι ένα κοινοβουλευτικό Σώμα, εκτελεστικό και συγχρόνως νομοθετικό. Οι αντιπρόσωποί της, εργάτες στην πλειοψηφία τους, εκλέγονταν από τον λαό και ήταν ανακλητοί.

Το πρώτο Διάταγμα της Κομμούνας θέσπιζε την κατάργηση του τακτικού στρατού και την αντικατάστασή του από τον ένοπλο λαό. Οι δημόσιοι υπάλληλοι εκλέγονταν και ήταν ανακλητοί με αμοιβή την αμοιβή ενός εργάτη.

Εκλεγμένοι και ανακλητοί είναι και οι δικαστές.

Η Κομμούνα θέσπισε τον χωρισμό της Εκκλησίας από το Κράτος και τη μετατροπή των εκκλησιαστικών κτημάτων σε εθνική ιδιοκτησία.

Όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα άνοιξαν τις πύλες τους στον λαό.

Καθιερώθηκε η δωρεάν μόρφωση, η απαλλαγή της Παιδείας από την Εκκλησία και η υποταγή της στις κατευθύνσεις του νέου κράτους.

Επικυρώθηκε η εκλογή ξένων υπηκόων στα όργανα της Κομμούνας στο όνομα του διεθνισμού.

Τα εργοστάσια, που είναι κλειστά ή εγκαταλείφθηκαν από τους εργοδότες, παραδίδονται στους εργάτες.

Το πιο σημαντικό Διάταγμα της Κομμούνας θέσπιζε μια οργάνωση της μεγάλης βιομηχανίας, ακόμα και της χειροτεχνίας, που έπρεπε να βασίζεται στην οργάνωση των εργατών στο εργοστάσιο, μα και που έπρεπε να συνενώσει όλους αυτούς τους συνεταιρισμούς σε μια μεγάλη ένωση.

Απαγορεύτηκε η νυχτερινή εργασία, καταργήθηκε το ενοίκιο, τα γραφεία εύρεσης εργασίας, καταστρέφεται η λαιμητόμος, ιδρύεται η Ένωση Γυναικών για την Άμυνα του Παρισιού.

κομμουνα1

Κατεδαφίζεται μέσα στις επευφημίες του πλήθους η Στήλη της Νίκης στην πλατεία Βαντόμ ως σύμβολο εθνικισμού και μίσους ανάμεσα στους λαούς.

«Κοιτάχτε την Παρισινή Κομμούνα. Αυτή ήταν η διχτατορία του προλεταριάτου», αναφωνεί με ενθουσιασμό ο Φρίντριχ Ένγκελς.Η ανακήρυξη της ΚομμούναςΗ ανακήρυξη της Κομμούνας

Η συμμετοχή Ελλήνων στην Κομμούνα του Παρισιού είναι μια συναρπαστική ιστορία, κομμάτι αξεδιάλυτο με την ανάπτυξη των σοσιαλιστικών ιδεών στην Ελλάδα.

Το νήμα αρχίζει να ξεδιπλώνεται από το 1836 όταν εμφανίζεται ένας θορυβώδης ουτοπικός σοσιαλιστής, ο αγωνιστής του ’21 Παναγιώτης Σοφιανόπουλος (1786-1856) από το Σοπωτό Καλαβρύτων (τα σημερινά Αροάνια). Ο Σοφιανόπουλος ήταν γιατρός και υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρείας.

Ο Σοφιανόπουλος εκδίδει το 1836 το περιοδικό «Πρόοδος», ενώ παράλληλα εξέδιδε 4-5 εφημερίδες στις οποίες μεταξύ άλλων δημοσιεύονταν κείμενα των ουτοπικών σοσιαλιστών Σαρλ Φουριέ (1772-1837) και Ρόμπερτ Όουεν (1771-1858). Υπήρξε αδιάλλακτος πολέμιος της βαυαρικής τυραννίας και διαφθοράς και των νόμων της και υποστηριχτής της «κοινωνικής δημοκρατίας» και των αστικοδημοκρατικών ευρωπαϊκών επαναστάσεων του 1830 και του 1848. Διώχθηκε αμείλικτα από το καθεστώς, ενώ αφορίστηκε από την Εκκλησία. Του αποδίδεται η χρήση του όρου «σοσιαλισμός» για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1849.

Στο πλευρό του, μεταξύ άλλων, ήταν και ένας έμπορος από τη Σμύρνη, ο Εμμανουήλ Δαούδογλου, ο οποίος συνέχισε το έργο του Σοφιανόπουλου όταν αυτός πέθανε, το 1865. Ο Δαούδογλου συνδέεται με την Κομμούνα του Παρισιού σίγουρα έμμεσα και ίσως άμεσα. Συγκεκριμένα στην Κομμούνα πήρε μέρος η γυναίκα του Μαρία Πανταζή, η οποία εκτελέστηκε από τους βερσαλλιέρους μετά την ήττα της. Είναι πιθανό να συμμετείχε και ο ίδιος, ενώ είναι βέβαιο ότι ήταν μέλος της Α’ Διεθνούς. Οι θέσεις του ήταν ένα ιδιότυπο κράμα πρωτοχριστιανικών δοξασιών περί κοινοκτημοσύνης και ουτοπικού σοσιαλισμού. Όπως έλεγε, «Εάν ο Χριστός ήρχετο σήμερα εις τον κόσμον, θα επεδίδετο εις την οργάνωσιν των εργατικών τάξεων, διά να ανυψώση δι’ αυτού του τρόπου την όλην κοινωνίαν».

Την ίδια χρονική περίοδο κάνει την εμφάνισή του ένας νομικός από την Καστοριά, ο Παύλος Αργυριάδης (1849 – 1901), ο οποίος όπως φαίνεται ήταν αρκετά βαθύς γνώστης του μαρξισμού, αφού αντιμετώπιζε τους αστούς σαν ανειρήνευτους εχθρούς των εργατών και πίστευε ότι η κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη μπορούσε να γίνει μόνο με βίαιο τρόπο.

Οι πληροφορίες για τη συμμετοχή του ή όχι στην Κομμούνα είναι αντικρουόμενες. Κάποιες τον θέλουν όχι απλά να έχει συμμετοχή, αλλά να είναι και μέλος της Κεντρικής της Επιτροπής, ενώ άλλες υποστηρίζουν ότι την περίοδο αυτή δεν βρισκόταν καν στο Παρίσι. Πάντως, το 1880 πολιτογραφήθηκε Γάλλος πολίτης.

Αμφιλεγόμενη είναι η συμμετοχή στην Κομμούνα του Παρισιού του Κεφαλονίτη ποιητή Μικέλη Άβλιχου (1844 – 1917), ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «αναρχικός» επειδή σπουδάζοντας στη Βέρνη της Ελβετίας γνωρίστηκε με τον Μιχαήλ Μπακούνιν, τον Ρώσο θεωρητικό του αναρχισμού, και πιθανόν μέσω αυτού ο Άβλιχος έγινε μέλος της Α’ Διεθνούς.

Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, ο Μ. Άβλιχος βρισκόταν στο Παρίσι την περίοδο της Κομμούνας και θεωρείται απίθανο να μη συμμετείχε.

Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι στο πλευρό των Γάλλων εναντίον των Πρώσων βρέθηκαν να πολεμούν περίπου 1.500 Έλληνες εθελοντές για τους οποίους κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι ένας αριθμός από αυτούς συμμετείχε στην Κομμούνα. Υλικό με ονόματα εκείνων που πολέμησαν στις γραμμές της δεν υπάρχουν, παρά μόνο τα ονόματα αυτών που πολέμησαν εναντίον των Πρώσων. Ωστόσο, η αθηναϊκή εφημερίδα «Παλιγγενεσία» της 1ης Ιούνη του 1871 αναφέρει κάποιον Σπανδωνή από την Χίο, ο οποίος ανέλαβε υπηρεσία διευθυντή των τηλεγραφείων της Κομμούνας.

Ο Γουσταύος Φλοράνς

Τον Οκτώβρη του 1862 στο Ναύπλιο ξεσπά εξέγερση που οδηγεί στην έξωση του βασιλιά Όθωνα και στον σχηματισμό προσωρινής κυβέρνησης. Η εξέγερση αγκαλιάζει και άλλες πόλεις της Πελοποννήσου, όπως της Κορίνθου και της Πάτρας, νησιά των Κυκλάδων, αλλά και την ίδια την Αθήνα.

Σε ορισμένες εξεγερμένες περιοχές κάνουν δειλά την εμφάνισή τους επαναστατικές επιτροπές και Δημοτικά Συμβούλια που αντικαθιστούν τις καθαιρεμένες αρχές. Η αστική τάξη βλέπει τη λαϊκή οργάνωση με πολύ «κακό μάτι» και αποφεύγει να μπει επικεφαλής της εξέγερσης.

Το αποτέλεσμα τελικά ήταν να αντικατασταθεί ο Όθωνας από τον Δανό Γεώργιο Α’ και να ψηφιστεί ένα Σύνταγμα με το οποίο εγκαθιδρυόταν βασιλευόμενη δημοκρατία.

Σε αυτήν την εξέγερση συναντάμε το αποτύπωμα ενός προσώπου που αγωνίστηκε από ηγετική θέση και έδωσε τη ζωή του για την υπεράσπιση της Κομμούνας. Τον Γουσταύο Φλοράνς, φίλοι του οποίου έστησαν οδόφραγμα στη γωνία των οδών Αιόλου και Ερμού στο οποίο ύψωσαν κόκκινη σημαία.

Ο Φλοράνς ήταν «μπλανκιστής» και συμμετείχε ως εθελοντής στην κρητική επανάσταση εναντίον της οθωμανικής κατοχής μαζί με άλλους Γάλλους, αλλά και Ιταλούς που εμφορούνταν από τη σοσιαλιστική ιδεολογία.

Είχε συνδεθεί στην Αθήνα με αστικοδημοκρατικούς κύκλους και η δράση του τόσο πολύ είχε ενοχλήσει τη Γαλλία που ζήτησε από την κυβέρνηση Βούλγαρη την απέλασή του η οποία δεν έγινε εξαιτίας της θυελλώδους συμπαράστασης των Ελλήνων ομοϊδεατών του. Ωστόσο, ενοχλημένη από την παρουσία του και τη δράση του στην Αθήνα εμφανίστηκε και η ελληνική κυβέρνηση η οποία μάλιστα απαγόρευε τις διαλέξεις του.

Ο Γ. Φλοράνς επέστρεψε στη Γαλλία και την άνοιξη του 1871, στη διάρκεια της Κομμούνας, σκόπευε να έλθει στην Ελλάδα για να συγκροτήσει Σώμα εθελοντών για την ενίσχυση των κομμουνάρων. Ήταν ήδη καταδικασμένος από την κυβέρνηση «Εθνικής Άμυνας» ερήμην εις θάνατον.

Δεν πραγματοποίησε ωστόσο το ταξίδι του και σκοτώθηκε πολεμώντας τους βερσαλλιέρους.

Η εφημερίδα «Μέλλον», που υποστήριξε μαχητικά την Κομμούνα, ανέφερε για τον Φλοράνς στις 20 Ιούλη 1871:

«Ήτον ο πολίτης Φλουράνς, ο γενναίος, ο ενθουσιώδης εκείνος νέος, ο τρέχων πανταχού όπου εθνική επανάστασις, ίνα προσφέρη το αίμα και την περιουσία του, ο φλεγόμενος εκ του ιεροτέρου πυρός της ελευθερίας και παλιγγενεσίας των λαών. Η Ελλάς οφείλει εν δάκρυ επί του γενναίου όσον ευγενούς τούτου φιλέλληνος, η δε Κρήτη μια νοεράν ανθοδέσμην επί του τάφου του ακραιφνούς όσον επιφανούς εθελοντού της. Το “Μέλλον” ραίνει εκ μέρους της Ελλάδος και της Κρήτης και το δάκρυ και την ανθοδέσμην, οικτείρον τα ηλίθια ή πεπωρωμένα κύμβαλα, τα μη σεβασθέντα την αγιωτέραν και ευγενεστέραν φλόγα εν τω αδολωτέρω και τιμιωτέρω στήθει, αλλ’ εξυβρίσαντα επί της θανής του».Κομμουνάροι με τα κανόνια τους στον λόφο της ΜονμάρτηςΚομμουνάροι με τα κανόνια τους στον λόφο της Μονμάρτης

Ο λαός στην Ελλάδα ενημερώνεται για τα γεγονότα στο Παρίσι από τις εφημερίδες, οι οποίες αρχικά αντιμετωπίζουν την Κομμούνα χωρίς πολιτικές προκαταλήψεις. Όσο όμως περνούσαν οι μέρες και στο Παρίσι εγκαθιδρυόταν η εργατική εξουσία, το σύνολο του Τύπου στάθηκε εχθρικά απέναντί της.

Η μόνη εφημερίδα που υπερασπίζεται μαχητικά την Κομμούνα ήταν το «Μέλλον» του μπλανκιστή Δήμου Παπαθανασίου. Η εφημερίδα είχε εκδοθεί το 1859 στην Αθήνα και ήταν το δημοσιογραφικό όργανο της επαναστατικής φοιτητικής νεολαίας. Η αρθρογραφία της ήταν εξαιρετικά μαχητική, αν κι η λογοκρισία επέβαλε στους αρθρογράφους να είναι προσεχτικοί στις επιθέσεις τους κατά του στέμματος και του κρατικού μηχανισμού.

Πολλοί από τους συντάκτες της καταδιώχτηκαν, φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν.

Με ταξική συνέπεια, το ελληνικό αστικό πολιτικό σύστημα αποδοκίμασε κατηγορηματικά την εργατική εξουσία στο Παρίσι. Η κυβέρνηση των Βερσαλλιών είχε στείλει εγκύκλιο προς όλες τις κυβερνήσεις της Ευρώπης, να καταδικάσουν την παρισινή επανάσταση.

Η εγκύκλιος διαβάστηκε στην Ελληνική Βουλή, η οποία δεν άργησε να εγκρίνει ψήφισμα καταδικαστικό. «Η διαγωγή του εν Παρισίοις οικτρώς και αξίως ως έπραξεν τον βίον καταστρέψαντος δήμου εξήγειρε και δικαίως την αγανάκτησιν όλων των λαών. Τα κοινοβούλια της Ευρώπης διαρρήδην απεδοκίμασαν τα εν Παρισίοις εκτελεσθέντα. Η ελληνική Βουλή έπραξε και αύτη ως ώφειλεν», ανέφερε σχετικά η εφημερίδα «Παλιγγενεσία».

Δυστυχώς, ένας από αυτούς που άσκησαν σκληρή πολεμική κατά της Κομμούνας, χρησιμοποιώντας μάλιστα και βαριές εκφράσεις, ήταν και ο Εμ. Ροΐδης σε άρθρο του στο περιοδικό «Παρθενών». Η πτώση της Κομμούνας   Οδόφραγμα στη Rue de CastiglioneΟδόφραγμα στη Rue de Castiglione

Κάτω από τον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων ανάμεσα στον στρατό των Βερσαλλιών και στο ένοπλο προλεταριάτο, αλλά και τις αδυναμίες και αυταπάτες των ηγετών της Κομμούνας στις 21 Μάη στρατεύματα βερσαλλιέρων μπαίνουν στο Παρίσι.

Επί οχτώ μέρες, οι κομμουνάροι και οι γυναίκες της Κομμούνας αντιστέκονται με αφάνταστο ηρωισμό.

Στις 27 Μάη συντρίβεται η τελευταία αντίσταση στο Νεκροταφείο Περ Λασαίζ στην Μπελβίλ και σε άλλα Εργατικά Διαμερίσματα του Παρισιού.

Στις 28 Μάη πέφτει το τελευταίο οδόφραγμα στην οδό Ραμπονό της Μπελβίλ. Η αστική τάξη πανηγυρίζει.

Η Κομμούνα είχε νικηθεί.

Η κυβέρνηση του Θιέρσου συνεργάστηκε με τους Πρώσους προκειμένου να σχηματιστεί στρατός από τους χιλιάδες αιχμαλώτους πολέμου, τους οποίους οι Πρώσοι απελευθέρωσαν και επέτρεψαν να περάσουν από τις γραμμές τους και να χτυπήσουν πισώπλατα την Κομμούνα. Ενώ μετά την πτώση της Κομμούνας συνελάμβαναν πρόσφυγες και τους παρέδιδαν στην κυβέρνηση των Βερσαλλιών.

Ο Κ. Μαρξ συμπυκνώνει σε μερικές φράσεις την αιτία της πτώσης της εργατικής εξουσίας που κράτησε 72 μέρες.

«Αν ηττηθούν θα φταίει μόνο η “καλή τους καρδιά”

Θα έπρεπε να είχαν βαδίσει αμέσως κατά των Βερσαλλιών…

Το γαλλικό προλεταριάτο περιφρόνησε τη σημασία των καθαρά πολεμικών ενεργειών στον εμφύλιο πόλεμο και αντί να επιτεθεί αποφασιστικά και άμεσα στις Βερσαλλίες αργοπόρησε και έδωσε χρόνο στην κυβέρνηση του Θιέρσου να ανασυνταχθεί, να οργανώσει στρατό και να προετοιμαστεί για τη ματωμένη βδομάδα».Πίνακας που απεικονίζει τουφεκισμό κομμουνάρων στον τοίχο του νεκροταφείου Περ ΛασαίζΠίνακας που απεικονίζει τουφεκισμό κομμουνάρων στον τοίχο του νεκροταφείου Περ Λασαίζ

Στο πλαίσιο των ιστορικών συνθηκών του 19ου αιώνα και του τότε επιπέδου ωριμότητας του εργατικού κινήματος, δεν μπορούσε να είναι ολοκληρωμένο.

Τα μέλη της Κομμούνας χωρίζονταν σε μια πλειοψηφία μπλανκιστών, που επικρατούσαν στην Κεντρική Επιτροπή της Εθνοφυλακής, σε οπαδούς της σοσιαλιστικής σχολής του Προυντόν, καθώς και μια μειοψηφία μαρξιστών της Διεθνούς.

Οι μπλανκιστές στη μεγάλη τους πλειοψηφία ήταν σοσιαλιστές μόνον από επαναστατικό ένστικτο. Λίγοι μόνο είχαν κατακτήσει μεγαλύτερη σαφήνεια στις σοσιαλιστικές ιδέες και αρχές.

Οι οπαδοί του Προυντόν, που θεωρείται ο πρόδρομος του αναρχισμού, αντιπαράθεταν στην καπιταλιστική ιδιοκτησία τη μικρή ατομική ιδιοκτησία, ενώ ο ίδιος ο Προυντόν δεν παραδεχόταν την ταξική πάλη και τη δικτατορία του προλεταριάτου.

Παρά τα τεράστια βήματα που έκανε το γαλλικό προλεταριάτο, σταμάτησε στη μέση του δρόμου.

Στον οικονομικό τομέα, η Κομμούνα παρασύρθηκε από το όνειρο να εγκαθιδρύσει ανώτερη Δικαιοσύνη σε μια χώρα που να την ενώνει το πανεθνικό καθήκον, ενώ δεν κατέλαβε κρατικά ιδρύματα, όπως η Τράπεζα της Γαλλίας.

Ωστόσο, το σημαντικότερο δίδαγμα από τον ηρωικό αγώνα των προγόνων κομμουνάρων είναι η ανάγκη της αυτοτελούς οργάνωσης του προλεταριάτου, της πολιτικής του πρωτοπορίας που είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα. Η ματωμένη βδομάδα   Αιχμάλωτοι κομμουνάροι στις ΒερσαλλίεςΑιχμάλωτοι κομμουνάροι στις Βερσαλλίες

Αποθηριωμένοι οι αστοί σέρνουν το Παρίσι στο αίμα των κομμουνάρων. Τουφεκίζονται τουλάχιστον 20.000 άντρες, γυναίκες και παιδιά.

Φρικτά είναι όσα διηγείται ανταποκριτής της «Εφημερίδος της Κολωνίας», τα οποία δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Μέλλον» στις 4 Ιούνη 1871.

«Εν τω θεάτρω Chatelet συνεδριάζει διηνεκώς το στρατοδικείον. Oι προσαγόμενοι αντάρται εξάγονται διά της δεξιάς ή της αριστεράς θύρας και όσοι μεν εξάγονται διά της δεξιάς τυφεκίζονται ευθύς, όσοι δε διά της αριστεράς αποστέλλονται ως ήττον ένοχοι εις Βερσαλλίας. Και εν τω κήπω του Λουξεμβούργου, και εν τοις Ηλυσίοις Πεδίοις, και εν τη πλατεία Λοβάου, και εν πάσαις ταις προσφάτως κυριευθείσαις συνοικίαις τυφεκίζονταν αντάρτες (…)

Των κοιμητηρίων μη εξαρκούντων, τα πτώματα των τουφεκισμένων μεταφέρονται εις τον κήπον του Λουξεμβούργου, εις τας πλατείας του Αγίου Ιακώβου και του Αγίου Λαζάρου και εις άλλα μέρη των Παρισίων ένθα υπάρχει χώμα προς ανόρυξην λάκκων».

Άλλοι ανταποκριτές μιλούν για τη μυρωδιά του αίματος που είχε σκεπάσει τις εργατικές συνοικίες ή για τη συνεχή μεταφορά των πτωμάτων με πολυάριθμες άμαξες. Όλο το Παρίσι αντηχούσε από τις βολές των τουφεκισμών. Παντού περνούσαν στρατιωτικά αποσπάσματα με αιχμαλώτους. Από μια ομάδα αιχμαλώτων ένας αξιωματικός επιλέγει τυφλά ανθρώπους, τους βγάζουν από τη γραμμή και τους εκτελούν επιτόπου. Όλες οι αίθουσες του Δημαρχείου του Παρισιού είχαν μετατραπεί σε στρατοδικεία τα οποία με συνοπτικές διαδικασίες καταδίκαζαν σε θάνατο άντρες, γυναίκες, γέροντες, ακόμα και παιδιά.

«Πραγματικά δοξασμένος πολιτισμός όπου το ζωτικό του πρόβλημα σήμερα είναι πώς θα ξεφορτωθεί τους σωρούς από τα πτώματα των ανθρώπων που δολοφόνησε όταν είχε τελειώσει πια η μάχη», γράφει ο Φρ. Ένγκελς.

Περίπου 45.000 άτομα συνελήφθησαν, τουλάχιστον 3.000 πέθαναν σε κάτεργα και εξορίες, ενώ περίπου 3.500 κομμουνάροι απελαύνονται και υποχρεώνονται να μην επιστρέψουν ποτέ στη Γαλλία.

Άραγε ήρθαν από αυτούς κάποιοι στην Ελλάδα; Ίχνη κομμουνάρων στην Ελλάδα  

Όσοι κομμουνάροι απελάθηκαν ή κατάφεραν να ξεφύγουν από την αιμοδιψή μανία της αστικής τάξης και της κυβέρνησης Θιέρσου κατέφυγαν σε διάφορες χώρες στις οποίες υπέστησαν την κρατική βία με φυλακίσεις, βασανιστήρια, διώξεις.

Ο ιστορικός Γιάννης Κορδάτος σε άρθρο του στο περιοδικό «Πρωτοπόροι», που εκδιδόταν τον μεσοπόλεμο στην Αθήνα, υποστηρίζει ότι από διηγήσεις έβγαινε το συμπέρασμα ότι μερικοί κουμμουνάροι έφτασαν στην Ελλάδα και έμειναν για πάντα. Μάλιστα δημοσιεύει και δύο αναφορές πιθανόν κάποιου διευθυντή φυλακών ο οποίος αναφέρει πώς πρέπει να είναι η συμπεριφορά απέναντι στον κομμουνάρο ή στους κομμουνάρους που βρίσκονταν στη φυλακή του. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, έπρεπε να μεταχειρίζονται όλα τα μέσα, πειθώ και βία, για να αποκηρύξουν τις ιδέες τους, όμως όπως ο ίδιος λέει τίποτα δεν μπορούσε να τους εξαναγκάσει και συνέχιζαν να λένε «πως είναι κομμουνισταί».

«Τι απόγιναν οι κομμουνάροι αυτοί; Δεν έχουμε άλλες πληροφορίες. Η ίδια στοματική παράδοση λέει πως μερικοί από δαύτους πέθαναν εδώ στην Αθήνα. Πότε; Πού είναι θαμμένοι; Δεν ξέρουμε τίποτα», γράφει ο Γ. Κορδάτος.

Η απήχηση της Κομμούνας και ο κίνδυνος δημιουργίας ενός σοσιαλιστικού κόμματος στην Ελλάδα ανησύχησε τις κυρίαρχες τάξεις οι οποίες, διά των πολιτικών τους εκπροσώπων, συμμετείχαν στον συντονισμό της δράσης ενάντια στα μέλη της Α’ Διεθνούς, ενώ αναδείκνυαν και την ανάγκη της παράδοσης τυχόν κομμουνάρων φυγάδων στις γαλλικές αρχές.

Η Κομμούνα του Παρισιού και ο ηρωικός αγώνας του ένοπλου προλεταριάτου αποτέλεσε μια σημαντική καμπή τόσο στο νεογέννητο εργατικό κίνημα όσο και στις σοσιαλιστικές ιδέες που βρίσκονταν ακόμα στα σπάργανα της ουτοπίας. Τα πρώτα εκείνα βήματα οδήγησαν, με όχι ευθύγραμμη πορεία, το 1918 στην ίδρυση του ΚΚΕ.

Όπως έγραφε ο Β. Ι. Λένιν, «η  Κομμούνα έβαλε σε κίνηση το σοσιαλιστικό κίνημα της Ευρώπης.

Το παράδειγμά της διάλυσε τις πατριωτικές αυταπάτες και έκανε θρύψαλα την πίστη ότι οι επιδιώξεις της αστικής τάξης είναι πανεθνικές.

Η Κομμούνα έμαθε στο ευρωπαϊκό προλεταριάτο να βάζει συγκεκριμένα τα καθήκοντα της σοσιαλιστικής επανάστασης».

Και ο Κ. Μαρξ έγραφε: «Το Παρίσι των εργατών με την Κομμούνα του θα γιορτάζεται πάντα σαν δοξασμένος προάγγελος μιας νέας κοινωνίας. Τους μάρτυρές της τους έχει κλείσει μέσα στη μεγάλη της καρδιά η εργατική τάξη. Τους εξολοθρευτές της τους κάρφωσε κιόλας η ιστορία στον πάσσαλο της ατίμωσης απ’ όπου δε μπορούν να τους λυτρώσουν μήτε όλες οι προσευχές των παπάδων τους».

(Πηγές: Κ. Μαρξ «Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία», Μ. Παπαϊωάννου «Η Παρισινή Κομμούνα και η Ελλάδα», Γιάννη Κορδάτου «Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας», Β. Λάζαρη «Οι ρίζες του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος», S. Berstein – P. Milza «Ιστορία της Ευρώπης», «Ριζοσπάστης», αρχείο «902 Αριστερά στα FM», «902 TV»)

Πηγή: 902 

Τα τελευταια χρονια η εργατικη ταξη δεν εχει ηττηθει μονο ιδεολογικα αλλα και επειδη εχουν αλλαξει δραματικα οι συνθηκες εργασιας και η δομη του καπιταλισμου. Διεθνεις και εθνικοι νταβατζηδες μεσολαβουν αναμεσα στον παραγωγο και τον μεμονωμενο καταναλωτη χρησιμοποιωντας εργαζομενους (με την ωρα με το κομματι) που τους αρνουνται την ιδιοτητα του υπαλληλου. Ειναι «ελευθεροι επαγγελματιες» «συνεργατες» και οτι αλλη βλακεια μπορειτε να φανταστειτε.Στην Ελλαδα ειμαστε ακομα πισω σε αυτες τις αλλαγες ξερουμε μονο τα ενοικιαζομενα δωματια ΑBnB και με καποια ιδιαιτεροτητα τα UBER Ταξι.

Στην μετα θατσερικη Αγγλια τα πραγματα ειναι πολυ προχωρημενα . Να δωσω ενα προσωπικο παραδειγμα. Σε καποια στιγμη εχω καταχωρησει το βιογραφικο μου σε πλατφορμα αναζητησης εργασιας και χτυπαει το τηλεφωνο απο μια διεθνη εταιρεια εστιασης την Dineindulge και με ρωτανε αν ειμαι ελευθερος να «συνεργασθω» μαζι τους.Πληρωμη με την ωρα 20 λιρες αλλα θα πρεπει να ειμαι ελευθερος επαγγελματιας να πληρωνω απο αυτα τους φορους και την ασφαλεια μου.

Η κομπινα ειναι απλη και εφαρμοζεται πλατια πλεον. Θυματα κυριως νεοι προλεταριοι, μεταναστες και μεγαλυτερης ηλικιας εργαζομενοι η και συνταξιουχοι που οι χαμηλες συνταξεις τους δεν φτανουν για να επιβιωσουν.

Πληρωνω λοιπον απο την τσεπη μου την αγορα των υλικων και την βενζινη φυσικα τα εργαλεια αυτοκινητο την κουζινα του σπιτιου μου για πρετοιμασια κλπ παω σε καποιο σπιτι οπου διοργανωνεται δεξιωση μαγειρευω το τελικο γευμα εκει , σερβιρω , πλενω, καθαριζω, και μετα απο μια βδομαδα πληρωνομαι την αμοιβη μου και τα εξοδα που εκανα .Και φυσικα απο αυτη την αμοιβη πρεπει να καλυψω τα εξοδα της επομενης βδομαδας.Ετσι στην πραγματικοτητα βαζω το κεφαλαιο την ασφαλιση μου και την εφορια μου σαν συνεταιρος αλλα και την εργασια σαν εργαζομενος (και φυσικα ολη την ευθυνη)και αυτοι βαζουν ενα γραφειο μια υπαλληλο που συντονιζει τηλεφωνικα και ενα ιστοτοπο. Αερας λεφτα αν υπολογισετε πως γι αυτα τα πολυτελη γευματα κατ οικον παει περιπου 50-100 ευρω το ατομο και για την παρασκευη τους πρεπει να δουλεψω με δικα μου εργαλεια απειρες ωρες (πολλες απο αυτες για προετοιμασια στο σπιτι μου με την αναλογη καταναλωση σε ρευμα )και να ταξιδεψω πανω απο 3 χιλιαδες χιλιομετρα σε 7 μηνες με τις αναλογες φθορες στο αυτοκινητο φυσικα .Σε εφτα μηνες εβγαλα 2,5 χιλιαδες και η εταιρεια πανω απο 5 χιλιαδες .Και ειμαι ενας απο εκατονταδες «ελευθερους» μαγειρες και ειναι μια απο δεκαδες αντιστοιχες νταβατζο εταιρειες.Οι οποιες πλεον στελνουν προσωπικο και σε εστιατορια ξενοδοχεια κλπ με την μερα την ωρα την εκδηλωση. Να πω ακομα πως στους μηνες του λοκ νταουν που ηταν παρανομη αυτη η δραστηριοτητα και συνεχεια η αστυνομια συνελαμβανε ανθρωπους σε παρανομες συγκεντρωσεις σε σπιτια η εταιρια δεν σταματησε να μου στελνει δουλειες (που φυσικα δεν δεχθηκα) τονιζοντας παντα πως αν πηγαινα θα ειχα απολυτη ευθυνη σε περιπτωση συλληψης.

Στον χωρο του ντελιβερυ (φαγητου στο σπιτι ) παλι κινουνται διαφορες εταιρειες με την Ντελιβερου να κυριαρχει αλλα και αλλες μικροτερες εταιριες Just Eat 14% +5 c/ παραγγελια , Uber Eats 35% ,Takeaway max Μαλιστα πισω απο αυτα τα κοστη υπαρχουν και αλλα κρυφα που ποικιλουν ανα εταιρια η ειναι και φανερα οπως οτι για να γινει ενα μαγαζι «συνεργατης-θυμα » της Just Eat,πρεπει να πληρωσει 750 ευρω +ΦΠΑ. Αλλες εταιρειες χρεωνουν το απ για να σηκωσεις η να αλλαξεις το μενου σου η να βαλεις πληροφοριες για την επιχειρηση σου .

deliveroo

Δειτε τωρα πως δουλευει.Εχει μια δικτυακη πλατφορμα σε καθε περιοχη οπου ο πελατης αναζητα το φαγητο που θελει.Ο καταστηματαρχης πληρωνει το 25%-30% της εισπραξης στην Ντελιβερου η το 14% στην Just Eat

Meanwhile, Deliveroo charge an average of 20-25% commission, with a cap at 30%. Just Eat has a lower commission rate of just 14% per order, but also charges a fixed admin charge of 50p for every single order.

και αυτη πληρωνει τους ταχυμεταφορεις με το κομματι και αναλογα με την αποσταση καθε βδομαδα παλι.

Riders get paid for each delivery they make. The exact delivery fee varies per order and includes a variable distance fee. … Fees are paid every week on a Tuesday. If you want your fees sooner, you can use our cash out feature in the app, for a 50p fee.

Τα λεφτα της αμοιβης τους (οπως και η πληρωμη του καταστηματαρχη)μενουν κεφαλαιο εγγυησης μια βδομαδα στα χερια της εταιρειας και μιλαμε για 5,7 δισ τζιρο το 2020.

O ταλαιπωρος «ελευθερος επαγγελματιας» ντελιβερας τρεχει σαν τρελος ολη νυχτα να βγαλει μεροκαματο και τελικα οι αμοιβες ειναι τοσο εξευτελιστικες που εχουν απασχολησει τα ΜΜΕ και το κοινοβουλιο. Μαλιστα μεγαλοι επενδυτες δηλωνουν αρνηση να αγορασουν μετοχες της Ντελιβερου γιατι θεωρουν πως οι εργασιακες σχεσεις των υπαλληλων της μακροπροθεσμα θα βλαψουν την εικονα της εταιρειας και θα μειωσουν τα κερδη της. Αυτο φυσικα δεν εμποδιζει καποιους αλλους που δουλευουν με επενδυσεις υψηλου ρισκου/κερδοφοριας να επενδυουν σε αυτο το ειδος καπιταλισμου -κανιβαλισμου.

Καταλαβαινετε τωρα οι διαφοροι «επενδυτες» που βρισκουν τα κεφαλαια των επενδυσεων τους; Στο σουβλατζιδικο του μεταναστη στην Αγγλια Ελληνα Τουρκου Πολωνου Πακιστανου η αλλου μεταναστη, που δουλευει ολη μερα στην «δικια» του επιχειρηση για να τα φερει βολτα και πληρωνει στον «συνεταιρο» διεθνη νταβατζη το 30% του τζιρου του.

Και ομως η ταξικη παλη δεν εχει σταματησει.Ουτε οι εργαζομενοι το εχουν βαλει κατω.Γιατι περα απο μυθους και ιδεολογηματα περα απο την ηττα υπαρχει ο αγωνας για ζωη για δικαιοσυνη.Η ιστορια δεν εχει τελειωσει.Ισως μαλιστα τωρα να αρχιζει.

ΑΜΑΖΟΝ

May be an image of text that says "DO YOU ACTION ON WORK amazon FOR AMAZON? HAVE YOU WORKED FOR AMAZON? If you have experienced or witnessed unfair treatment or any issues affecting workers that you think need to be raised, contact our free Amazon Workers' hotline: 08000 14 14 61 hotline@actiononamazon.org www.actiononamazon.org/hotline Amazon staff have been vital during the pandemic. They deserve fair treatment and a voice. amazon WO Paid for by Unite the union-www.unitetheunion.org You can sign up to support Amazon workers at: actiononamazon.org"

Η ψηφοφορία υπέρ ή κατά της ίδρυσης εργατικού συνδικάτου σε αποθήκη της Amazon στην Αλαμπάμα, για πρώτη φορά στις ΗΠΑ, ολοκληρώνεται σήμερα έπειτα από πέντε μήνες εκστρατείας, σε μια μάχη που θεωρείται ήδη ιστορική, όποιο κι να είναι το αποτέλεσμα.

«Είμαστε εξαντλημένοι. Οι προσωπικές μας σχέσεις είναι στα πρόθυρα καταστροφής. Όμως είμαι υπερήφανος για την ομάδα και τους εργαζόμενους στην Amazon που κινητοποιήθηκαν», δήλωσε ο Τζόσουα Μπρούερ, ο πρόεδρος του τοπικού παραρτήματος του RWDSU, του συνδικάτου διανομέων που θα εκπροσωπεί τους 5.800 εργαζόμενους στην αποθήκη του Μπέσεμερ, αν το επιλέξουν με την ψήφο τους.

«Ο χειρότερος φόβος της Amazon έχει ήδη γίνει πραγματικότητα: 3.000 εργαζόμενοι έχουν δηλώσει ότι δεν μπορούν να εργάζονται σε αυτές τις συνθήκες», πρόσθεσε.

“Αν όλη αυτή η αρνητικότητα και οι φρικτές ιστορίες ήταν αληθινές, θα σήμαινε ότι υπάρχουν 5.800 ανόητοι που εργάζονται στο κτίριο. Όμως εγώ δεν εργάζομαι με κανέναν ανόητο και δεν είμαι ανόητη”, τόνισε η 43χρονη Ντον Χόαγκ, υπεύθυνη ποιότητας στην αποθήκη του Μπέσεμερ.Η ίδια πιστεύει ότι οι συνάδελφοί της δεν έχουν ανάγκη εκπροσώπους για να ακουστούν και δηλώνει περήφανη που έχασε περίπου 50 κιλά, κυρίως χάρη στα χιλιόμετρα που διανύει καθημερινά με τα πόδια στην αποθήκη.

Ο Ντάριλ Ρίτσαρντσον, ο εργαζόμενος που ξεκίνησε το κίνημα, έχασε επίσης βάρος τον τελευταίο καιρό, κυρίως εξαιτίας της κούρασης και του στρες.“Το σώμα μου δεν θα αντέξει αυτούς τους ρυθμούς”, δήλωσε ο 51χρονος Αφροαμερικανός. “Με ρωτούν γιατί δεν ψάχνω μια άλλη δουλειά. Πιο εύκολο να το λες από το να το κάνεις. Είμαι πολύ μεγάλος είναι καιρός να πολεμήσω”.

Το μήνυμά του προς το RWDSU πέρυσι το καλοκαίρι ενέπνευσε πολλούς άλλους, υπογράμμισε ο Μπρούερ. “Ήδη έχουμε λάβει περισσότερες από 1.000 αιτήσεις από περίπου 50 διαφορετικές αποθήκες”.

UBER Αγγλια Φλεβαρης 2021

To ανώτατο δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου απέρριψε σήμερα[1] την έφεση της Uber εναντίον της -υπέρ των εργαζομένων- απόφασης που είχε εκδώσει εργατικό δικαστήριο του Λονδίνου το 2016[2]. Αυτό σημαίνει ότι προς το παρόν, το αίτημα των εργαζομένων για αναγνώρισή τους ως μισθωτών εργατών και όχι ως αυτοαπασχολούμενων δικαιώνεται. Η απόφαση αυτή σημαίνει ότι αναγνωρίζεται το δικαίωμα στον κατώτατο μισθό και στην άδεια μετ’ αποδοχών. Εντούτοις, το σωματείο των εργαζομένων διεκδικεί επιπλέον τη νομοθετική κάλυψη του δικαιώματος στην αναρρωτική άδεια και στην προστασία από απόλυση που δεν έχουν ακόμα κατοχυρωθεί. Μετά την απόρριψη της έφεσης η απόφαση θα γυρίσει στο εργατικό δικαστήριο το οποίο θα καθορίσει το επίπεδο της αποζημίωσης των εργαζομένων που σύμφωνα με δικηγόρους τους μπορεί να φτάσει και τις 12 χιλιάδες λίρες για τον καθένα. Τέλος, να θυμίσουμε ότι στο άμεσο παρελθόν θετική ετυμηγορία για τους οδηγούς της Uber είχε βγάλει και το ανώτατο δικαστήριο της Γαλλίας[3] ενώ αντίστοιχες δικαστικές μάχες δίνουν οι εργαζόμενοι της εταιρείας στην Καλιφόρνια (έδρα της Uber)[4].

Οι οδηγοί της Uber ανήκουν στη λεγόμενη ‘οικονομία του διαμοιρασμού’ (gig economy), δηλαδή σε επιχειρήσεις που βασίζονται σε ψηφιακές πλατφόρμες μέσω των οποίων οι εργαζόμενοι πληρώνονται με βάση τη ζήτηση των πελατών (on demand). Χωρίς εξασφαλισμένο μισθό, οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να περιμένουν ‘συνδεδεμένοι’ στην πλατφόρμα σχεδόν όλη τη μέρα για να μπορέσουν να κάνουν όσες περισσότερες διαδρομές μπορούν με ελάχιστες αποδοχές. Τα αφεντικά των εν λόγω επιχειρήσεων αναγκάζουν τους εργαζόμενους να δουλεύουν ως ‘αυτοαπασχολούμενοι’ χωρίς σύμβαση μισθωτής εργασίας ώστε να απαλλάσσονται από τις υποχρεώσεις του εργοδότη: καταβολή μισθού (έστω κατώτατου), ασφάλιση, άδειες μετ’ αποδοχών, αναρρωτικές, αποζημίωση απόλυσης, ασφάλεια και συντήρηση οχημάτων, εξοπλισμός κλπ. Εμφανίζουν λοιπόν τους εργαζόμενους ως ‘συνεργάτες’ τους και μετακυλίουν σε αυτούς ολόκληρο το εργατικό κόστος. Στις επιχειρήσεις αυτές ανήκουν γνωστά εργατικά κάτεργα πολυεθνικών όπως η Deliveroo, Wolt, Amazon flex, Uber eats κλπ. Στην Ελλάδα πέρα από τα τοπικά παραρτήματα των συγκεκριμένων πολυεθνικών, αντίστοιχες πρακτικές ακολουθούν ντόπιες μεταφορικές εταιρείες και πλατφόρμες διανομής φαγητού.

[1] https://www.theguardian.com/technology/2021/feb/19/uber-drivers-workers-uk-supreme-court-rules-rights

[2] https://www.theguardian.com/technology/2016/oct/28/uber-uk-tribunal-self-employed-status

[3] https://www.france24.com/en/20200304-french-court-rules-against-uber-to-class-drivers-as-employees-not-independent-contractors

[4] https://www.sfchronicle.com/business/article/California-Supreme-Court-rejects-Uber-Lyft-15941181.php

Από το ΦΒ

άκουγα προχθές τον διάδοχο του στέμματος της Αγγλίας Κάρολο, να μιλάει για τον Έλληνα παππού του και θυμήθηκα μια παλιότερη δημοσίευση μου, που έγραφα για τον παππού του Κάρολου, πρίγκιπα Ανδρέα, του βασιλικού οίκου Σλέσβιχ Χόλσταϊν Σόντερμπουργκ Γκλύξμπουργκ
………………………………………..
Ο πρίγκιπας Ανδρέας ηταν αδελφός του βασιλιά Κωνσταντίνου και γιος του Γεωργίου του Α’ ιδρυτή της δυναστείας στην Ελλάδα.
………………………………………..
σύμφωνα με τον αρχηγό του στρατιωτικού συνδέσμου Νικόλαο Ζορμπά οταν ηταν διοικητής στη σχολή ευελπίδων και ο πρίγκιπας Ανδρέας, εύελπης, (πριν τους βαλκανικούς)το παλάτι τον πίεσε να δώσει προαγωγή στον Ανδρέα και ο Ζορμπας αρνήθηκε.
………………………………………..
στις εκλογές του 1920 επικρατεί η ηνωμένη παράταξη των εθνικοφρόνων.
η δεξιά της εποχής ας πούμε.
………………………………………..
πρώτη μα πρώτη τους πράξη είναι να επαναφέρουν από την εξορία τη Βασιλική οικογένεια, που τους είχε εξορίσει ο Βενιζέλος στον πρώτο παγκόσμιο.
………………………………………..
αμέσως διορίζουν τον πρίγκιπα Ανδρεα διοικητή σε Μεραρχία στη Μίκρα Ασία και στην συνέχεια τον προάγουν σε αντιστράτηγο και αναλαμβάνει το δεύτερο σώμα στρατού
………………………………………..
17 Αυγούστου 1921 στην μάχη του Σαγγάριου ο αρχιστράτηγος Παπούλας διατάσσει το Β’ Σώμα Στρατού που διοικούσε ο Πρίγκιπας Ανδρέας να προχωρήσει…
………………………………………..
Ο Ανδρέας κρατάει ολόκληρο το Σώμα στάσιμο για 12 μέρες (17 έως και 28 Αυγούστου) μη εκτελώντας την διαταγή του αρχιστράτηγου, διότι κατά την κρίση του αυτό ήταν το καλύτερο……….
………………………………………..
Η κύρια ρήξη όμως έρχεται όταν ο Παπούλας αναμένοντας επίθεση εναντίον του Γ’ Σώματος Στρατού και σχεδιάζοντας να αιφνιδιάσει τον Κεμάλ με ταυτόχρονη επίθεση των δυο άλλων Σωμάτων διατάζει τον Β’ Σώμα του Ανδρέα να κινηθεί.
………………………………………..
Ο πρίγκιπας Ανδρέας έχει και πάλι διαφορετική άποψη.
………………………………………..
Χωρίς έγκριση του Παπούλα, μετακινεί το Σώμα που διοικούσε ΠΙΣΩ από το Γ’ Σώμα Στρατού, αφήνοντας πλήρως ακάλυπτο από τις πλευρές και νώτα το Α’ Σώμα Στρατού.
………………………………………..
αυτή ειναι εγκατάλειψη θέσης και σε περίοδο πολέμου τιμωρείται με εκτέλεση…(αν αυτο το σχεδιο ειχε πετύχει θα διαλυόταν ο στρατός του Κεμάλ τοτε, εκει)
………………………………………..
του αφαιρείται η διοίκηση της Στρατιάς απ τον αντιστράτηγο Παπούλα λόγω ανικανότητας και καταφανούς ανεπάρκειας.
……………………………………………………….

Στην φωτογραφια ο παπους μου Κωνσταντινος Παπαδογιαννης στην Μ Ασια το 1921


στις 21 Δεκεμβρίου 1921 ο πρίγκιπας Ανδρέας στέλνει επιστολή απ την Μικρά Ασία στην Ελλάδα στον φίλο του Ιωάννη Μεταξά που μεταξύ άλλων λέει:
………………………………………..
«Απαίσιοι πραγματικώς είναι οι εδώ Έλληνες, εκτός ελαχίστων.
………………………………………..
Επικρατεί Βενιζελισμός ογκώδης και κατά την l5ην Δεκεμβρίου (γιορτή του Αγίου Ελευθερίου, ονομα του Βενιζέλου) είχον κλείσει σχεδόν όλα τα καταστήματα.
………………………………………..
Θα ήξιζε πράγματι να παραδώσωμεν την Σμύρνην εις τον Κεμάλ δια να τους πετσοκόψη όλους αυτούς τους αχρείους, οι οποίοι φέρονται ούτω κατόπιν του φοβερού αίματος όπερ εχύσαμεν εδώ»
………………………………………..
μετά την καταστροφή και την εκτέλεση των εξ αυτός δικάζεται ξεχωριστά και καταδικάζεται σε θάνατο.
………………………………………..
αλλά η ποινή δεν εκτελείται.
………………………………………..
Μετά από πιέσεις του Άγγλου πλοιάρχου Τάλμποτ ο στρατηγός Πάγκαλος επεμβαίνει και η ποινή μετατρέπεται σε ισόβια εξορία από την Ελλάδα.
………………………………………..
το 1931 η σύζυγος του Αλίκη παθαίνει κατάθλιψη και την κλείνουν σε κλινική στην Ελβετία.
………………………………………..
μέσα σε επτά μήνες παντρεύονται και οι τέσσερις κόρες του Ανδρέα και φεύγουν από το σπίτι.
………………………………………..
ο πρίγκιπας Ανδρέας μετακομίζει μόνιμα στο Μόντε Κάρλο όπου χαίρεται τη ζωή του με τις ερωμένες του.
………………………………………..
ο γιος του Φίλιππος βολοδέρνει από οικογένεια σε οικογένεια και από σπίτι σε σπίτι.
………………………………………..
τελικά στα 1944 ο Ανδρέας πεθαίνει στο Μοντε Καρλο στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου, απένταρος, απο καρδιακή προσβολή…

ΧΑΣΑΝ

May be an image of text that says "MOTHER'S BLESSING MINI MARKET ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ ΨΙΛΙΚΑ-ΤΣΙΓΑΡΑ ΠΑΓΩΤΑ-ΤΥΠΟΣ ΠΟΤΑ-ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ"

Ψωνίζω εφτά μήνες από τον Χασαν.Σήμερα πήγα και του είπα αν μπορεί να γράψει κάποια πράγματα που ήθελα γιατι δεν είχα χρήματα και μου είπε να πάρω ότι θέλω. Με ρώτησε γιατί είμαι σκυθρωπη και του είπα πως ντρέπομαι. Του είπα πως θα του φέρω τα χρήματα άμεσα. Μου είπε να μη ντρέπομαι, μου έβαλε στη τσάντα κρυφά αυγά κιντερ, χυμούς και τσουρέκια, μου είπε πως έχει όλη την γειτονιά στο τεφτερι του, μου είπε πως θέλει να βοηθάει.Του πήγα μακαρόνια με κρέας για να τον ευχαριστήσω. Μου είπε πως τρώει μόνο λαχανικα και να το πάρω πίσω, βοηθάει γιατί το θεωρεί χρέος του, το θεωρεί ζωή του. Είναι απο τα δεκαεξι του εδώ και έχει πονέσει πολύ. Να μείνουν στην πατρίδα τους και να πολεμισουν είπαν, έμειναν εδώ και πολεμάνε για την αγάπη. Ο Χασαν από το Μπαγκλαντές ειναι εδώ για εμάς. Ειμαστε εδώ για εκείνον. Η γειτονιά έχει ένα λουλούδι και το λένε Χασαν, αν φύγω θα πονέσω.

Ο Χασαν είναι αδερφός μας.

@ Κλειώ Σοφιανοπούλου*

περιγραφη φωτογραφιας για τυφλά άτομα

Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών

Η ταμπέλα του καταστήματος του Χασάν

Νεγρος του Μορια 2015

Ο Αθηναίος της εβδομάδας: Ο Νέγρος του Μοριά
  • Γεννήθηκα και μεγάλωσα στους Αμπελόκηπους –στον αρχαίο Δήμο Αλωπεκής, όπου γεννήθηκαν ο Σωκράτης και ο Αριστείδης ο Δίκαιος– από γονείς που είχαν έρθει στην Ελλάδα από την Γκάνα για μια καινούργια ζωή. Την εφηβική μου ζωή την έζησα στην Κυψέλη.

Λατρεύω την ελληνική αργκό και παίζει να είμαι ο μόνος Αφροέλληνας στο χιπ χοπ που χρησιμοποιεί το λεξικό της πιάτσας, της ουσίας. Είμαι ο «μαύρος Ελληνάρας».

  • Ο πατέρας μου είχε την εντύπωση ότι ήμουν καλός ποδοσφαιριστής, έτσι πήγα στις ακαδημίες του Ρότσα και πέρασα για δοκιμαστικά από τον Ολυμπιακό, την ΑΕΚ, του Παπάγου, τον Τριφυλλιακό, το Αιγάλεω – σε πολλές και καλές ελληνικές ομάδες. Υπήρξε όμως θέμα νομικό, γιατί αν δεν έχεις ταυτότητα, δεν μπορείς να βγάλεις δελτίο. Η ταυτότητα είναι ένα μέσο που διευκολύνει πολύ έναν άνθρωπο κοινωνικά να κάνει τη δουλειά του. Αν έχεις, είναι πολύ εύκολο να παίξεις μέχρι Δ’ και Γ’ Εθνική – γιατί σε κάποιες κατηγορίες δεν αφήνουν μετανάστες. Έπαιζα μπάλα και τραγούδαγα, ήταν κάτι σαν κρυφό πάθος, μετά σιγά-σιγά το τραγούδι εξελίχθηκε και κράτησα αυτό.
  • Ο πατέρας μου κατάγεται από τη φυλή των ντράμερ, που παίζουν στις γιορτές και τις συγκεντρώσεις, έτσι στο σπίτι μας έπαιζε καθημερινά Ebo Taylor και άλλη μουσική από την Γκάνα. Μου έβαζε ν’ ακούω από τζαζ μέχρι ρέγκε, διάφορα. Όταν μου έβαλε χιπ χοπ είπα: «Όπα, εδώ είμαστε, τι είναι αυτό, πατέρα;». Και μου εξήγησε περισσότερα. Το χιπ χοπ ήταν κυρίαρχο είδος στα ’90s και κάτι κοντινό σ’ εμένα, κάτι που μπορούσα να αγγίξω. Στην αρχή ήμουν ακροατής και το 2007 αποφάσισα να γίνω MC. Προηγουμένως έγραφα πιο πολύ για την πλάκα μου. Το 2008 έγινα ο «Νέγρος του Μοριά» κι άρχισα να γράφω στίχους και μουσική. Ήθελα πάντα να δημιουργώ, η δημιουργία είναι το παν. Σαν τον Θεό που δημιούργησε τον κόσμο, έτσι κι εγώ, ως άνθρωπος, δημιουργώ ένα τραγούδι. Όπως λέει ο Θεός: «Ο καθένας από μας είναι κι ένας θεός», άρα εγώ κάνω το θεϊκό μου με τη μουσική.

Μ’ αρέσει η ελληνική κουλτούρα, το πώς μιλάς, πώς προσεγγίζεις τον άλλο, να παίζω με το κομπολογάκι όταν έχω στρες, τα «αϊντά», το γλέντι, το «έλα μωρέ, χαλαρά»… Φωτό: Εlizabeth Rovit/ LIFO

  • Έχω γεννηθεί εδώ και μου αρέσει η ελληνική γλώσσα και η ιστορία της Ελλάδας. Είμαι κι εγώ κομμάτι της ιστορίας της και αισθάνομαι ότι γράφω τη δική μου ιστορία. Μου αρέσει η εποχή του Σωκράτη, του Θουκυδίδη και του Πλάτωνα, αλλά και η εποχή της Μπουμπουλίνας, του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη. Έτσι έγινα Νέγρος του Μοριά. Λατρεύω την ελληνική αργκό και παίζει να είμαι ο μόνος Αφροέλληνας στο χιπ χοπ που χρησιμοποιεί το λεξικό της πιάτσας, της ουσίας. Είμαι ο «μαύρος Ελληνάρας». Μ’ αρέσει η ελληνική κουλτούρα, το πώς μιλάς, πώς προσεγγίζεις τον άλλο, να παίζω με το κομπολογάκι όταν έχω στρες, τα «αϊντά», το γλέντι, το «έλα μωρέ, χαλαρά». Δεν υπάρχει αυτό έξω. Οι άλλοι είναι τσιτωμένοι. Εδώ πέρα έχουμε τον ήλιο και γι’ αυτό στην Ελλάδα κάποια πράγματα είναι έτσι. Λες, δεν βαριέσαι, να πιούμε το καφεδάκι να χαλαρώσουμε, ο κόσμος χαμογελάει, βγαίνει, πηγαίνει προς τη θάλασσα. Και οι κλασικές ατάκες μου αρέσουν, οι παροιμίες, τα λογοπαίγνια. Η γλώσσα της Ελλάδας είναι απίστευτη, είναι πλούσια, και αυτό με βοηθάει κι εμένα μουσικά.
Ο Αθηναίος της εβδομάδας: Ο Νέγρος του Μοριά
  • Διάβαζα πρόσφατα ότι στον Άβατο της Θράκης, στην Ξάνθη, υπάρχει μια περιοχή όπου ζουν μαύροι Έλληνες. Οι πρόγονοί τους ήρθαν στην Ελλάδα την εποχή της Τουρκοκρατίας ως σκλάβοι των μπέηδων και παρέμειναν στη χώρα μας. Είδα σε μια φωτογραφία έναν μαύρο βοσκό να βόσκει τα πρόβατα, τον μόνο Έλληνα μαύρο βοσκό, και ήταν ωραίο. Θα ήθελα πολύ να έβλεπα έναν Κινέζο δεύτερης γενιάς στην Ελλάδα, αλλά χωρίς ταυτότητα πώς να μπουν στην κουλτούρα ενός λαού που φοβάται την αλλαγή;

Έχω γεννηθεί εδώ και μου αρέσει η ελληνική γλώσσα και η ιστορία της Ελλάδας. Είμαι κι εγώ κομμάτι της ιστορίας της και αισθάνομαι ότι γράφω τη δική μου ιστορία… Φωτό: Εlizabeth Rovit/ LIFO

  • Μου αρέσει πολύ η ελληνική μουσική, τα ρεμπέτικα και η λαϊκή μουσική, αλλά όχι η σύγχρονη. Μου αρέσει ο Καζαντζίδης, ο Χιώτης –και ας είναι για σαλόνια–, η τετράς του Πειραιά, Ανέστος Δελιάς και Βαμβακάρης – ο Βαμβακάρης είναι μεγάλο respect για μένα. Η μουσική παλιότερα στην Ελλάδα ήταν πιο αληθινή και πιο ωραία, είχε και τον αμανέ, έβλεπες ότι μέσα από τα παράπονα έβγαινε κάτι καλό. Τώρα οι κοινωνικοί προβληματισμοί έχουν γίνει παράπονα ερωτικά, με χώρισες, με παράτησες… Δεν υπάρχει το τράνταγμα, το να ακούσεις τον σημερινό λαϊκό τραγουδιστή και να πεις «μιλάει για τον λαό». Τώρα μιλάει μόνο για τα ντέρτια του. Το ελληνικό χιπ χοπ, από την άλλη, έχει τόσο κοινωνικό στίχο ώρες-ώρες, που το βαριέσαι, γιατί δεν τον λένε όλοι καλά. Το αρχικό στοιχείο του χιπ χοπ είναι κυρίως κοινωνικό, πολιτικό και μετά είναι το battle – γιατί το χιπ χοπ είναι και εγωισμός.
  • Το κέντρο είναι η έμπνευσή μου. Εκτός από τους καλλιτέχνες που είναι οι επιρροές μου, η έμπνευσή μου είναι οι άνθρωποι και το περιβάλλον όπου ζω, πόσο μάλλον το κέντρο της Αθήνας. Σε άλλες χώρες το έχουν συμμαζεμένο και τακτοποιημένο, αλλά εδώ, επειδή γίνεται η αλαλούμπα, ένα ματσαμπλόκο, βλέπω πράγματα που ο Αμερικανός ράπερ τού τώρα θα ήθελε πολύ να ζει. Κυκλοφορώ στο αθηναϊκό L.Α. (σ.σ. λεωφόρος Αλεξάνδρας). Είναι ένας κομβικός δρόμος, μια τεράστια λεωφόρος, και ανάμεσα οι 12 περιοχές της: Γκύζη, Γουδί, Λυκαβηττός, Κυψέλη, ο λόφος του Στρέφη, Αμπελόκηποι κ.λπ. Κινούμαι μόνο σε αυτές και στο κέντρο επειδή βλέπεις τα πάντα. Είναι η μέγιστη έμπνευσή μου.

Το κέντρο είναι η έμπνευσή μου. Εκτός από τους καλλιτέχνες που είναι οι επιρροές μου, η έμπνευσή μου είναι οι άνθρωποι και το περιβάλλον όπου ζω, πόσο μάλλον το κέντρο της Αθήνας… Φωτό: Εlizabeth Rovit/ LIFO

  • Είμαι πολύ περήφανος που από το μηδέν βρήκα και έφτιαξα το συγκρότημα που είμαι τώρα: Με Έλληνες από Κρήτη, Καρπενήσι και Γιάννενα, με Αλβανό, Αιθίοπα και Καμερουνέζο. Όλοι αυτοί μένουν στην Ελλάδα και όλοι μαζί κάνουμε ένα κοινό πράγμα εδώ. Χαίρομαι πάρα πολύ που τους βλέπω μαζί να κάνουν κάτι στην κοινωνία που είμαστε τώρα. Στο περιβάλλον που ζούμε εγώ μάζεψα δέκα άτομα διαφορετικής κουλτούρας και γίναμε ένα, αυτό είναι πολύ τρελό, δεν υπάρχει άλλο τέτοιο συγκρότημα αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Είμαστε ένα αντιρατσιστικό φεστιβάλ από μόνοι μας.
  • Μια Καναδέζα μαμή μου είχε πει κάποτε να μην ανησυχώ ποτέ για τα λεφτά. Γιατί τα λεφτά υπάρχουν, το ζήτημα είναι τι θα κάνεις εσύ για να πάρεις αυτά που σου ανήκουν. Λεφτά μπορείς να βγάλεις από τα πάντα. Μπορείς να φτιάχνεις χαρτοπετσέτες και να γίνεις πλούσιος. Όταν ο καλλιτέχνης δεν βγάζει λεφτά, δεν φταίει μόνο η κοινωνία. Αν σε αυτό που κάνεις δίνεις κάτι πλούσιο, τότε εννοείται πως τα λεφτά θα σου έρθουν.
  • Η νέα μου δουλειά έχει τίτλο «Ακούγοντας και Μαθαίνοντας». Έχω ξεκινήσει να τη γράφω από τις 26 Νοεμβρίου του ’12. Εκείνη την περίοδο ήμουν στους δρόμους της Αθήνας, έβλεπα κι άκουγα, και έτσι παρατηρούσα τον κόσμο. Το 2001 γνώρισα τον Mad Max Lion που μου έλεγε «άκου και μάθε». Ήμουν τύπος που δεν άκουγε, μόνο μίλαγε, ήμουν πεισματάρης. Με αυτό τον τίτλο είναι σαν να τη λέω σ’ εμένα: άκου και μάθε. Όταν έκατσα, άκουσα κι έμαθα, έγινα καλύτερος άνθρωπος. Όπως και το παιδί στο σχολείο, που πρέπει να ακούσει για να μάθει. Είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει και μετά, βλέποντας και κάνοντας. Μέχρι να πεθάνεις πρέπει να ακούς και να μαθαίνεις.
  • Η ζωή με έχει μάθει να μην τα παρατάω ποτέ. Κι ότι δεν υπάρχουν φίλοι. Ή θα είσαι αδερφός με τον άλλο ή τίποτα. Να μπορείς να του πεις ότι στράβωσες με κάτι, να σε καταλάβει και να συνεχίσετε. Με έχει μάθει επίσης να μην ξεφεύγω από τον στόχο μου. Κι ότι είσαι μόνος σου. Συναντάς ανθρώπους και σου λένε ότι «είσαι τέλειος και πολύ ωραία η μουσική σου», αλλά στο τέλος της ημέρας δεν ξέρουν πού θα κοιμηθώ, ούτε τι θα φάω, ούτε τι θα φορέσω. Ο ενθουσιασμένος είναι αδύναμος κι ευάλωτος. Πάντα να προχωράς και μην εντυπωσιάζεσαι εύκολα, γιατί αλλιώς σε φάγανε.

Το «Ακούγοντας και Μαθαίνοντας» θα κυκλοφορήσει από τη δισκογραφική των Black Athena αργότερα μέσα στη χρονιά, ενώ η πρώτη του παρουσίαση θα γίνει στις 6 Ιουνίου στο Plisskën Festival. Η περιοδεία του «Μαύρη Οδύσσεια» θα συνεχιστεί στο Beach Street Festival στη Μυτιλήνη από 9 ως 12 Ιουλίου.

2021

Απενεργοποιήθηκε την Τετάρτη 24 Μαρτίου ο λογαριασμός του ράπερ «Νέγρος του Μοριά» στο Instagram έπειτα από μαζικές αναφορές που έκαναν χρήστες εξαιτίας ενός κολάζ, το οποίο έδειχνε παραποιημένο πορτρέτο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Οπως αποδείχτηκε όμως ο ράπερ δεν είχε σχέση με το συγκεκριμένο ποστ.

Συγκεκριμένα, ένας φαν του ράπερ θέλησε να δημιουργήσει ένα κολάζ του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη αλλάζοντας όμως το πρόσωπο του «Γέρου Του Μοριά» με εκείνο του ράπερ. Ο ράπερ θεώρησε πως η συγκεκριμένη εικόνα ήταν προσβλητική προς τον ήρωα της Επανάστασης του 1821 και για το λόγο αυτό δεν την ανήρτησε στο προσωπικό του προφίλ. Ωστόσο, η φωτογραφία κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο.

Μία σελίδα θεωρώντας πως ο καλλιτέχνης ευθύνεται για το συγκεκριμένο κολάζ σχολίασε πως «ο Νέγρος Του Μοριά προδίδει την ιστορία της Ελλάδας και ότι καλλιτέχνες όπως αυτός αλλοιώνουν την ιστορία της χώρας και ότι θα έπρεπε να μην υπάρχει μια τέτοια παρουσία στην Ελλάδα». Λίγες ώρες αργότερα και έπειτα από κύμα ρατσιστικών μηνυμάτων προς των ράπερ, το προφίλ του «Νέγρου του Μοριά» στο Instagram μπλοκαρίστηκε.

Ο Νέγρος του Μοριά σχολίασε το γεγονός με ανάρτησή του στο Facebook, σημειώνοντας: «Ο λογαριασμός μου στο Instagram έχει απενεργοποιηθεί διότι κάποιοι χρήστες θεώρησαν ότι δεν έχω θέση στην Ελλάδα και πόσο μάλλον να κάνω represent τη Χώρα που γεννήθηκα, σέβομαι, αγαπώ και εκπροσωπώ εδώ και χρόνια. #γκιαούριδες» Περιμένω νεότερα από την ομάδα του Instagram». Σημειώνεται πως ο ράπερ «Νέγρος του Μοριά» (κατά κόσμον Κέβιν) έχει δηλώσει στο παρελθόν πως εμπνεύστηκε το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο από τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, καθώς ο «Γέρος του Μοριά» ήταν το πρότυπό του όταν ήταν μικρό παιδί.

Επειτα από αρκετές ώρες, ανήμερα της 25ης Μαρτίου, και έπειτα από πολλές αντιδράσει στα social media, το προφίλ του ράπερ επανήλθε με τον ίδιο να στέλνει μήνυμα αγάπης προς την Ελλάδα, ανήμερα της επετείου 200 χρόνων από την έναρξη της Επανάστασης του 1821. Ο ίδιος πόσταρε φωτογραφία που τον δείχνει ντυμένο με φουστανέλα να ερμηνεύει ένα κομμάτι του. «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗΝ ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΑΔΑ – ΠΟΛΛΑ RESPEKT ΣΕ ΟΛΟΥΣ», ήταν το μήνυμά του.

Μαρτίου 2021
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.415.553

Αρχείο

RSS Ερμιονιδα μας αρεσει δεν μας αρεσει

  • Δαμιανέ Νάκο πρόεδρε της Κ.Ε. Α.Π. του Δήμου ερωτάσθε: ->
     -> Τι διαφορά έχει ο καθαρισμός του καθαρισμένου γηπέδου του ΠΑΟΚ  στο Κρανίδι από αυτό του  δημοτικού γηπέδου Ερμιόνης ;;; Στο Κρανίδι βάλατε ιδιώτη να καθαρίσει τον καθαρισμένο(!) γήπεδο που προηγουμένως είχε καθαρίσει  η Κοινοτική αρχή και στη συνέχεια πλήρωσε ο Δήμος 372 ευρώ με το ΦΠΑ για «το ρετουσάρισμαενώ στο γήπεδο της Ερμιόνης ήρθε ο Αντιδήμαρχ […]
  • Η Λιμενική αρχή ΄Ερμιόνης στο πλαίσιο των καθηκόντων της προς το Δήμο Ερμιονίδας Ν.Π.. Δ.Λ.Τ.ΕΡ. και Κοινότητα Ερμιόνης ...
     Διαβάστε την αλληλογραφία και τα συμπεράσματα δικά σας  -> Τι άλλο να πούμε ...Σημείωση του blogger: -> Εάν οι πιο πάνω Υπηρεσίες και Φορείς του Δήμου δεν συμμορφωθούν με τις συστάσεις της Λιμενικής αρχής, το πρόστιμο  που θα επιβάλλει - εάν εφαρμόσει τον Κανονισμό Λιμένος η Λ.Α. - θα το πληρώσουν οι αρμόδιοι και υπεύθυνοι του Δήμου. - Άρχοντες της Ερ […]

RSS arcadia portal

  • Τρίπολη: Σύσταση για αποφυγή προσέγγισης στο πεδίο βολής λόγω βολών τυφεκίου 18 Μαΐου, 2021
    Η ΒΟΛΗ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΒΟΛΗΣ ΤΟΥ 11ΣΠ. Σας γνωρίζουμε ότι την Τετάρτη 19 Μαΐου 2021 θα εκτελεστεί βολή τυφεκίου στο πεδίο βολής Τρίπολης, το πρωί από 08:00 έως 15:00 και τη νύχτα από 18:00 έως 24:00. Παρακαλούμε για την αποφυγή κινήσεων-περιπάτων πλησίον του Πεδίου Βολής και της χρησιμοποίησης των μονοπατιών όπισθεν αυτού. Με εκτίμηση Ο Δντής 3ο […]
  • Τρίπολη: Εξαγγελίες και απαντήσεις Μητσοτάκη για την Περιφέρεια Πελοποννήσου τον Ιούλιο 18 Μαΐου, 2021
    Την Περιφέρεια Πελοποννήσου επισκέπτεται τον ερχόμενο Ιούλιο ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος σε συνέντευξη στην Τρίπολη θα προβεί σε εξαγγελίες και θα δώσει απαντήσεις σε όλα τα ζητήματα που την αφορούν. Αυτό γνωστοποιήθηκε μετά τη συνάντηση που ο πρωθυπουργός είχε νωρίτερα σήμερα Τρίτη 18 Μαΐου, στην Αθήνα, στο Μέγαρο Μαξίμου, με τον περιφερειά […]
  • Nέα μέτρα στήριξης για τους εργαζόμενους στον τουρισμό 18 Μαΐου, 2021
    Από το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση: Νέα ολοκληρωμένη δέσμη μέτρων για τους εργαζομένους στον τουρισμό προωθείται μετά από συνεννόηση του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Κωστή Χατζηδάκη με τον υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα, τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Θεόδωρο Σκυλακάκη […]
  • Λυκουρέντζος: Μαζί, για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής 18 Μαΐου, 2021
    Με επικεφαλής τον Υπουργό κ.Σπήλιο Λιβανό,συνεργαστήκαμε με την αντιπροσωπεία της Κυπριακής Δημοκρατίας,για την από κοινού αντιμετώπιση στην Ευρωπαϊκή Ένωση,των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής στον πρωτογενή τομέα των χωρών-μελών της Μεσογείου. Με πρωτοβουλία του Έλληνα Υπουργού,το θέμα θα τεθεί στη σύνοδο των Υπουργών την επόμενη εβδομάδα. Την αντιπροσωπεί […]
  • Συλλήψεις για ναρκωτικά και όπλα στη Μεσσηνία 18 Μαΐου, 2021
    Συνελήφθησαν τρία (3) άτομα για ναρκωτικά Συνελήφθησαν, χθες (17.5.2021) το πρωί, σε δύο ξεχωριστές περιπτώσεις, σε τοπικές κοινότητες του Δήμου Καλαμάτας Μεσσηνίας, από αστυνομικούς της Ομάδας Πρόληψης και Καταστολής Εγκλήματος (Ο.Π.Κ.Ε.) και της Ομάδας Δίκυκλης Αστυνόμευσης (ΔΙ.ΑΣ.) Μεσσηνίας, τρεις (3) ημεδαποί, 25χρονη, 40χρονος και 52χρονος, γιατί κατεί […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

COVID19/SARS-CoV-2 ecorap SRF ΚΑΣΑ/ RDF ΚΑΠΑ Αγωνιστικη Συνεργασια Πελοποννησου Αδεσποτα Αναβαλος Ανακυκλωση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βαρουφακης Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιαννης Γεωργοπουλος Γιορτες ελιας ΔΕΗ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Διαφανεια στην υποθεση ΔΕΣΦΑΚ (Σφαγεια Κρανιδιου) Διαφανεια στο Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Διαφανεια στο σκανδαλο του Δεματοποιητη Διδυμα Δρομοι πεζοδρομια ΕΤΑΔ-ΤΑΙΠΕΔ Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα-η εποχή του Γαλαξια ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα ΤΕΡΝΑ ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ Τατουλης Τζεμι Τσαμαδος Γιαννης Τσιρωνης Φωτιες ΧΑΔΑ Δισκουριων ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Χρυση Αυγη Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χουντα