Ο Δεκέμβρης για την χώρα μας έχει δύο ιστορικούς σταθμούς.

2008

Ο ένας ο πιο πρόσφατος είναι η εν ψυχρω δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκεμβρη 2008 στην οδο Μεσολογγιου στα Εξαρχεια.

Αναρτηση εκεινων των ημερων.Εγραφα τοτε

Αυτές οι μέρες ειναι ιστορικές ετσι κι αλλιώς.Δεν πρόκειται για φασαρίες για επεισόδια. Ειναι το ξεκινημα  μιάς κοινωνικής αντίδρασης που αργά η γρήγορα η θα πάρει πολιτική μορφή (μακάρι ) η θα τσακιστεί με την ενοπλη βία , η θα ενσωματωθεί με κάποιες κοινωνικές παροχές που θα εκτονώσουν την πίεση .Για την ωρα.

Ο δολοφονος του σημερα ειναι ελευθερος. Το δεκαπενταχρονο αγορι σημερα θα ηταν ενας αντρας 27 χρονων.

Ηταν η αφορμή για να ξεσπάσει στην Αθήνα αλλά και όλη την Ελλάδα (και στην Ερμιονιδα) μια εξέγερση ουσιαστικα ενάντια σε αυτό που ερχόταν. Αφισσες  που κοληθηκαν στην Ερμιονιδα

https://sikam.files.wordpress.com/2016/01/2008-ceb1cf86ceb9cf83cf83ceb1-ceb3cf81ceb7ceb3cebfcf81cebfcf80cebfcf85cebbcebfcf82.jpg

Γρηγοροπουλος

Απο τα πολιτικα κομματα και τους οπαδους τους τοτε, τοπικα βουβαμαρα.Φυσικα απο την δεξια ΠΑΣΟΚΝΔ .Αλλα και απο την αριστερα του τοπικου τοτε ΣΥΝ που μετεξελιχθηκε στον σημερινο ΣΥΡΙΖΑ. Πανω απ ολα μη σπασουν τα γυαλικα της οικογενειας. Πανω απ ολα. Κι απ την ανθρωπινη ζωη.Ηταν ενα δειγμα αυτου που ακολουθησε τα επομενα χρονια και μας εφερε στο σημερα.Του πολιτικου προσωπικου που πανω κατω ειναι οι ιδιοι συμβιβασμενοι με το συστημα ανθρωποι .Πανω απο ολα τα γυαλικα.

Κρανιδι (φωτ Σταματης Δαμαλιτης)

Ακολουθησαν 12 χρόνια που άλλαξαν ριζικά και σε βάθος την Ελλάδα. Αλλα αυτή ειναι μια άλλη ανάρτηση.Εκτός Ελλάδας, επεισόδια έγιναν και στη Λευκωσία, όπως επίσης και την Πάφο στις 8 Δεκεμβρίου.[22] Συμβολικές καταλήψεις πραγματοποιήθηκαν από νεαρούς επίσης στην ελληνική πρεσβεία στο Λονδίνο και διαμαρτυρίες στα προξενεία του Βερολίνου, της Φλωρεντίας της Μπολόνια και του Τορίνο,[23] καθώς και στο Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών στη Βενετία, ενώ μικρές φθορές προκλήθηκαν στα προξενεία της Νέας Υόρκης και της Κωνσταντινούπολης

Υπογραφές στην μνήμη του Αλεξη Το κείμενο

Στις 6 Δεκεμβρίου τιμάμε τη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Στις 6 Δεκεμβρίου υψώνουμε ένα τείχος αντίστασης στις δολοφονίες, τις βιαιοπραγίες και τις αυθαιρεσίες της αστυνομίας.

Το Εφετείο Λαμίας με πολλούς ακροβατισμούς και μηχανεύματα αθώωσε τον ένα κατηγορούμενο και αποφυλάκισε τον δολοφόνο, ο οποίος βρέθηκε αμέσως στη φιλόξενη αγκαλιά της εκκλησίας.

Στις 6 Δεκεμβρίου τιμάμε τη μνήμη όχι μόνο του απρόκλητα δολοφονημένου δεκαπεντάχρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, αλλά και των αναρίθμητων δολοφονημένων από την αστυνομία, χωρίς ποτέ να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Στις 6 Δεκεμβρίου τιμάμε τη συνεχώς δοκιμαζόμενη νεολαία, που φυτοζωεί χωρίς ουσιαστική παιδεία, χωρίς επαγγελματική αποκατάσταση, χωρίς ελπίδα και μέλλον, που πρέπει να ζήσει με τη ζοφερή διαπίστωση «στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες».

Η 6η Δεκεμβρίου είναι η ημέρα του Αλέξανδρου, η ημέρα των νέων ανθρώπων, που βάλλονται από παντού.

Ας τους τιμήσουμε κι ας δείξουμε πως δεν τους ξεχνάμε.

Τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας (φορώντας μάσκες και κρατώντας αποστάσεις) θα βρεθούμε στην οδό Μεσολογγίου και Τζαβέλλα, στον τόπο της δολοφονίας του Αλέξανδρου, στο μνημείο που έχει στηθεί.

Για να αφήσουμε ένα λουλούδι, ένα γράμμα, μία υπόσχεση.
Για να παραμείνουμε άνθρωποι.

1944

Ο άλλος σταθμός ήταν η δολοφονία άοπλων πολιτών στην πλατεία Συντάγματος το 1944. Αναμεσα στους χιλιαδες διαδηλωτες η 14χρονη τοτε μανα μου και η γιαγια μου Και την αλλη μερα η κηδεια των θυματων.Ενα ποτάμι ένα τραγούδι.Επεσατε θύματα αδέρφια εσείς.

Οι Άγγλοι ιμπεριαλιστες σαν στρατός κατοχής σε συνεργασία με τους  ταγματασφαλίτες και τους Βασιλοφρονες ακροδεξιούς έσπρωξαν με μια σειρά καλό σχεδιασμένων κινήσεων προκλήσεων την αριστερά και την χωρα σε έναν εμφύλιο που δεν επρεπε να γινει.Και η αριστερά στην γωνία εγκαταλειμμένη από κάθε διεθνή συμπαράσταση εκπροσωπούμενη από μια ανίκανη πολιτικά ηγεσία τραυματισμένη στρατιωτικά και πολιτικά έχασε παρ’ όλο που ακολουθούσε μέχρι τελευταία στιγμή το παράδειγμα των Γάλλων και Ιταλών κομμουνιστών της αποδοχής της αστικής νομιμότητας  και της ειρηνικης μεταβασης στο μεταπολεμικο τοπιο.Και μετά ήρθε η Γιαλτα  και την επόμενη μέρα η Βάρκιζα.Το σκηνικό της θυσίας είχε στηθεί.Επεσατε θύματα αδέρφια εσείς σε άνιση μάχη κι αγώνα.Ψωμι λευτεριά και τιμή του λαού γυρεύοντας βρήκατε μνήμα.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, πλήθος και υπαίθριες δραστηριότητες

Ο Μέγας Μάνος Χατζιδάκις τα είπε όλα για το Δεκέμβρη του 1944
«Τα Δεκεμβριανά δεν ήταν αντίδραση κομμουνιστών. Ήταν η αγανάκτηση των παιδιών της γαλαρίας που έβλεπαν τους συντρόφους τους και τα όνειρά τους στα φέρετρα, από σφαίρες που ρίξαν δωσίλογοι και φασίστες, φορώντας γαλάζιους μανδύες εθνικοφροσύνης. Και όλα αυτά τα ελληνικά αποβράσματα με την επίσημη στήριξη του νεαρού τότε κράτους είχανε έναν εχθρό: την ψυχή των παιδιών της γαλαρίας»

Το τραγούδι αφιερωμένο στην νεολαία που αντιστάθηκε στο στρατό κατοχής των Εγγλεζων στις 5 Δεκεμβρη 1944  στα Εξαρχεια και στο Πολυτεχνειο .

Τμήμα του ΕΛΑΣ Σπουδαστών, του μετέπειτα Λόχου «Λόρδος Μπάιρον», με επικεφαλής τον Γρηγόρη Φαράκο, μετά το μεσημέρι καταλαμβάνει το Πολυτεχνείο θέλοντας να επιτεθεί στη Γενική Ασφάλεια που βρισκόταν ακριβώς απέναντι, επί της οδού Πατησίων. Και τότε, άγγλοι αλεξιπτωτιστές περνούν αιφνιδιαστικά το προαύλιο του Πολυτεχνείου ανοίγοντας πυρ. Μπαίνουν στο κτίριο της Πρυτανείας, σκοτώνουν και τραυματίζουν όσους ελασίτες καπνίζουν αμέριμνοι στον διάδρομο. Φοιτητές ξαπλωμένοι ζητούν βοήθεια, ενώ οι Αγγλοι συνεχίζουν να τους «γαζώνουν». Οι φοιτητές προσπαθούν να τους πείσουν ότι δεν πρέπει να αναμειχθούν στη διένεξη που έχουν οι ίδιοι με την κυβέρνησή τους. Τους εξηγούν ότι δεν πολεμούν τους Βρετανούς, αλλά τους ντόπιους φασίστες, τους συνεργάτες των Γερμανών. Μάταια. Ενα από τα βρετανικά τανκς που είχαν περικυκλώσει το κτίριο πέφτει πάνω στη σιδερένια πύλη του Πολυτεχνείου και την γκρεμίζει. Η χούντα θα μιμηθεί τη σκηνή 29 χρόνια αργότερα… Παρά τη σφοδρότητα της επίθεσης και τους νεκρούς που άφησε πίσω της η εισβολή, τα γεγονότα της ημέρας εκείνης μνημονεύονται σπανίως. Είναι το άγνωστο Πολυτεχνείο του ’44.
Οι μαρτυρίες των φοιτητών
«Οι τραυματίες έμειναν στο έλεος των Εγγλέζων, πεσμένοι πάνω στο δάπεδο του διαδρόμου, πνιγμένοι στα αίματά μας, να βογκάμε και μερικοί να ξεψυχάνε. Τα πόδια μου και τα δυο τα αισθανόμουνα σαν λιωμένα. (…). Αρχισα να σέρνομαι στον διάδρομο. Σύρθηκα περίπου 30 μέτρα. Βγήκα από την πόρτα στο πλατύσκαλο και γαντζώνοντας τα χέρια μου στα σκαλιά, κατάφερα να κατέβω τη μικρή μαρμάρινη σκάλα που έβγαζε στην αυλή του Πολυτεχνείου. (…) Οπως ήμουνα ξαπλωμένος ανάσκελα και ανίκανος πια να κάνω οτιδήποτε, παρακολούθησα λεπτό με λεπτό τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν μέσα στον χώρο του Πολυτεχνείου» έγραψε αργότερα ο αγωνιστής Φοίβος Τσέκερης, φοιτητής της Αρχιτεκτονικής και διμοιρίτης του Λόχου «Μπάιρον» που θα έδινε ιστορικές μάχες τις 33 ημέρες των Δεκεμβριανών. Ο Τσέκερης, ο οποίος είχε συλληφθεί, φυλακιστεί και βασανιστεί κατά τη διάρκεια της Κατοχής εξαιτίας της αντιστασιακής του δράσης, θα τραυματιζόταν σοβαρά και στα δυο του πόδια στη μάχη του Πολυτεχνείου, γεγονός που του άφησε για πάντα σοβαρή αναπηρία. «Ενα εγγλέζικο τανκ έπεσε πάνω στη σιδερένια πόρτα της οδού Πατησίων, την άνοιξε διάπλατα και στάθηκε εκεί, με την κάννη του να κοιτάει προς το κτίριο της Αρχιτεκτονικής. Εγγλέζοι στρατιώτες μπαίνανε πάνοπλοι, με προφυλάξεις, και ακροβολίζονταν δεξιά κι αριστερά με πρόθεση να κυκλώσουν το κτίριο» έγραψε.

Ένα καταπληκτικό βιβλίο που τελειώνω αυτές τις μέρες και καταγράφει τα γεγονότα που προηγήθηκαν του Δεκέμβρη με πολλά ιστορικά  στοιχεία που ομολογώ δεν γνώριζα.Και από κάτω βιντεοσκοπημένο η χθεσινό βραδυνή εξιστόρηση των γεγονότων του Δεκέμβρη από τον συγγραφέα σε μια ζωντανή εκπομπή μιαμισή ωρας.Ο Δεκέμβρης του 44 ήταν η συνέχεια των μαχών όλου του 1944 ανάμεσα στον ΕΛΑΣ και τους ταγματαλιτες πρώτα σαν υπηρέτες των Γερμανών κατακτητών και αμέσως μετά την απελευθέρωση των Άγγλων κατακτητών.Ειχαν προηγηθεί την Ανοιξη και το καλοκαίρι  της ιδιας χρονιάς οι πολυνεκρες μαχες της Καισαριανης του Υμηττου τα μπλοκα της Γουβας της Καλογρεζας  Ν Ιωνιας στο Περιστέρι το Δουργουτι τον Βύρωνα Ν Σμύρνη Κοκκινιά Καλλιθέα….Εκτελέσεις όμηροι εργάτες στα εργοστάσια της Γερμανίας βασανιστήρια  Οι τσολιαδες  μισθοδοτουμενοι απο τους Γερμανους ταγματαλιτες , οι βασιλοφρονες Χιτες του Γριβα , ο «προδοτικος» ΕΔΕΣ (οσοι είχαν  αποχωρησει απο την οργανωση και συνεργαζοταν με τους Γερμανους πια)μαζι με τους Γερμανους φονιαδες σκοτωσαν σε λιγους μηνες πανω απο 500 Ελληνες.Μονο στην Αθήνα.Γιατι η σφαγή έγινε σε όλη την Ελλάδα και την Ερμιονιδα.Αυτοι οι ίδιοι Γερμανοντυμενοι ντύθηκαν και εξοπλιστικά  λίγους μήνες μετα από τους Άγγλους νεους κατακτητες  (οπως ο ιδιος ο Τσωρτσιλ ελεγε ) και χτύπησαν τους αγωνιστές.