Ολυμπια Τραυλου

Ο ΘΕΙΟΣ ΜΟΥ ΣΠΥΡΟΣ ΣΙΜΟΝΕΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΡΑΚΑΤΑ ΠΥΛΑΡΟΥ (1907-1946): Υπάλληλος στο υπουργείο Παιδείας, πολέμησε στο αλβανικό έπος, με
κρυοπαγήματα γύρισε με τα πόδια τυλιγμένα, στη Θεσσαλονικη και από εκεί με τραίνο στην Αθήνα. Ήταν ιδεολόγος αριστερος, χωρίς ενεργό δράση. Όταν του ζητήθηκε από το υπουργείο σαν υπάλληλος να αποκηρύξει εγγράφως τον κομμουνισμο, εκείνος αρνηθηκε και σύρθηκε στις εξοριες. Του έσπασαν οι χωροφύλακες με το κοντάκι όπλου την σπονδυλική στήλη και έμεινε παράλυτος. Τον μετέφεραν ημιθανή σε κουβέρτα στο Γενικό Κρατικό, όπου παθολόγος ήταν ο αδελφός του, Ανδρέας Σιμωνετου. Τέσσαρες μέρες μετά πέθανε στα χέρια του αδερφού του, μόλις 39 ετών.

Η Πυλαρος έβγαλε τον Μαρίνο Αντυπα .Η Κεφαλονια είναι ένα νησί με μεγάλη παράδοση της αριστεράς αλλά και της άκρας δεξιάς.Τοπος καταγωγής του Μεταξά. Τοπος που συγκρουσθηκε ο ΕΛΑΣ Κεφαλονιας με την ΠΟΚ (Πατριωτική Οργάνωση Κεφαλλονιάς) τους αντικομμουνιστες συνεργατες των Γερμανων.Σημαντικο βιβλιο ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗ 1944-1950 ΛΟΥΚΑΤΟΣ ΣΠΥΡΟΣ Εκδότης: ΝΟΒΟΛΙ

Η Πυλαρος το μερος που εβγαλε ξακουστους τυροκομους που πηγαιναν στην Ιταλια να διδαξουν την τεχνη στα τυροκομια της γειτονικης χωρας.

Αλλα οι Κεφαλονιτες τυροκομοι εφτασαν μεχρι την Τραχια

Το χωριό φτιάχτηκε από κεφαλλονίτες τυροκόμους και απέκτησε γρήγορα παράδοση στην τυροκομία. Σήμερα παράγει σπουδαία κεφαλογραβιέρα, βούτυρο, μυζήθρα, γραβιέρα, φέτα, όλα με ντόπιο αιγοπρόβειο γάλα. Δοκιμάστε γραβιέρα και φέτα στο λαδόχαρτο με ζυμωτό ψωμί ή ντόπια σταρένια παξιμάδια. Τα τυριά της Τραχειάς γεμίζουν το στόμα με μυρωδιές από θυμάρι και αγριόχορτα και το ψωμί έχει μια γήινη πυκνή γεύση. Ένα μυθικό κολατσιό για τους ταξιδιώτες της γης των μύθων…

https://www.argolikeseidhseis.gr/2020/10/blog-post_67.html

Χθες ολοκληρώθηκε με επιτυχία ακόμα μια εθελοντική δράση της Κοινότητας Κρανιδίου!  Ο κόσμος ανταποκρίθηκε άμεσα και καταφέραμε να συγκεντρώσουμε αρκετά είδη πρώτης ανάγκης για τους πληγέντες της Αγ.Ευθυμίας στην Κεφαλονιά. 

Τα πράγματα συλλέχθηκαν και έχουν ήδη σταλεί προς την περιοχή.
Θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά πρωτίστως τον κόσμο που συνεισέφερε σε αυτή την προσπάθεια!
Έπειτα ευχαριστούμε το ΜΑΜ καφέ Πεντέλη Βλαχογιάννη και το κατάστημα της Ντορέλας Πιτσά, που δέχτηκαν να γίνουν σημεία συλλογής των ειδών
Τέλος, ευχαριστούμε ιδιαιτέρως τη μεταφορική εταιρεία Αργολίδος «ΝΟΝΗ» και τον Κ. Χάρη Ακριώτη για την άμισθη μεταφορά των πραγμάτων στην Αθήνα.
Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους, γιατί μέσα από την έμπρακτη αλληλεγγύη συνδράμουμε με τον τρόπο μας στην ανακούφιση των αναξιοπαθούντων.
Κοινότητα Κρανιδίου
Με καταγωγή από την Παλικη  Κεφαλονιτης και έχοντας δουλέψει κάποιες σεζόν στο νησί, ( και τρία χρόνια στην Αγ Ευφημια,) πρώτα από όλα ένα μεγάλο ευχαριστώ στην κοινότητα Κρανιδιου για την συμπαράσταση. Ειναι η δεύτερη φορα που η Ερμιονιδα στέλνει ειδη πρώτης ανάγκης στην Κεφαλονιά το ίδιο είχε γίνει και στους σεισμούς του 2014 που έπληξαν περισσότερο το Ληξούρι (αλλα μην ψαξετε τι απεγιναν οσα στειλαμε).
Πολλοι Αγιοφημιωτες λενε το χωριο τους Ευθημια οπως γραφει και η ανακοινωση της κοινοτητας Κρανιδιου αλλα αυτο ειναι παραφθορα του λογου. Αγ Ευφημια λεγεται το χωριο της Πυλαρου. Αν και γενικα οι Κεφαλονιτες ειναι ευθυμοι τυποι. Ολοι μερα βλαστημανε και το βραδυ τραγουδανε.

Βεβαίως και φταίνε οι εγκαταστάσεις των ανεμογεννητριών πάνω από την χαράδρα της Πυλαρου. Εχουν διαμορφωθεί πελώριες επιφάνειες και το νερό κυλά με μεγαλη ορμη και ταχύτητα  προς τον κόλπο της Αγ Ευφημιας παρασύροντας βράχους και λάσπες.

Για τρίτη φορά σε ένα μήνα πλημμύρισε η Αγία Ευφημία! (εικόνες - video)

Αυτο το αποψιλωμενο βουνο την Αγ Δυνατη που βλεπετε πανω απο την Αγ Ευφημια ειναι γεματο ανεμογεννητριες

Φταίει όμως και η ανεξέλεγκτη δόμηση πάνω στην διαδρομή του νερού πριν αυτό φτάσει στη θάλασσα.Τα σπίτια έχουν φτιάξει ένα φράγμα που εμποδίζει το νερό να βρει διεξοδο.

Τα ιδια εγιναν και περσι τετοιες μερες τα ιδια περσι τον Νοεμβρη τα ιδια θα γινονται σε καθε νεροποντη.

Ειναι τα πολλα νεοχτιστα σπιτια και οι μαντρες πανω στην κοιτη του ρεματος που συγκρατουν τον ογκο του νερου και τελικα ξεσπαει με ορμη προς τη θαλασσα .Παντως καποια λιγα σπιτια υπηρχαν σε αυτο το σημειο και τα παλια χρονια.Εδω προσεισμικη φωτογραφια της Αγιαφημιας

 

Και αυτό δεν το λέει ο κοινοτάρχης στην συνέντευξη του.

 

Τα ιδια και στην Ασσο (που δεν εχει ανεμογεννητριες απο πανω της).

Δεν φταιει η φυση.Το νερο χιλιαδες χρονια τωρα τραβαει τον δρομο του. Οι ανθρωποι φταινε γι αυτα που παθαινουν. Η αναπτυξη των τελευταιων χρονων φταιει. Τα χωρια αυτα υπαρχουν αιωνες και οι ανθρωποι δεν εχτιζαν σπιτια μεσα στα ρεματα αλλα στο πλαι. Εμεις τα τελευταια χρονια φερθηκαμε με αλλαζονια στην φυση.Χτισαμε σπιτια και μαγαζια διπλα στη θαλασσα γιατι αυτο ζητουσαν οι τουριστες. Και την πατησαμε. Δυστυχως ο συντροφος της Λαικης Συσπειρωσης δεν θιγει καθολου αυτο το θεμα.

Κατα τα αλλα πραγματι η τοποθετηση βιομηχανικων παρκων ανεμογεννητριων πανω απο φαραγγια ειναι χωρις λογικη.Και οι συνεπειες αναμενομενες. Εξ αλλου ολοι οι κατοικοι γνωριζουν το προβλημα εδω και χρονια.

Όπου δεν πίπτει έστω και λίγο σεβασμός, πίπτουν… ανεμογεννήτριες.
Λίγες μόνο ημέρες μετά από μια πρωτόγνωρη καταστροφή στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη, με ανθρώπους να μην έχουν καταφέρει ακόμη να ξεφύγουν από την μάχη με τις λάσπες και τις πέτρες, με οικογένειες και ζωές άστεγες και την φύση πληγωμένη βαθιά και για μεγάλο χρονικό διάστημα και πριν καλά-καλά προλάβει να στεγνώσει το μελάνι των ειδικών που έγραψαν για τον κρίσιμο ρόλο των αιολικών πάρκων της Πυλάρου στην επιτάχυνση των δραματικών συνεπειών του Ιανού στην περιοχή αυτή, ένα θεσμικό Όργανο τοπικής διοίκησης, δείχνει να πατά σε άλλον… πλανήτη.
Και αποτελεί, χωρίς καμιά αμφιβολία, τουλάχιστον έλλειψη και του στοιχειώδους σεβασμού προς τους κατοίκους των πληττόμενων περιοχών, για να μην μιλήσουμε για πολιτικό πολιτισμό, η εκτός τόπου και χρόνου απόφαση ενός συλλογικού Οργάνου όπως το Λιμενικό Ταμείο Κεφαλονιάς-Ιθάκης και μάλιστα με διαπαραταξιακή (!!!) πλειοψηφία, με την οποία επιτρέπεται ο (σημερινός 4/10) ελλιμενισμός φορτηγού πλοίου με σκοπό την εκφόρτωση νέων ανεμογεννητριών και μάλιστα στο λιμάνι ενός δήμου, αυτόν της Σάμης, που βρίσκεται ακόμη βουτηγμένος στα λασπωμένα απόνερα ενός πρωτόγνωρου πλημμυρικού φαινομένου.
Πέρα από την ουσία, ακόμη και σε επίπεδο πολιτικού ή κοινωνικού συμβολισμού, η δια… περιφοράς ψήφιση και έγκριση μιας τέτοιας… ενέργειας, είναι από άκρη σε άκρη, λέξη σε λέξη, παντελώς προκλητική, εξοργιστική έως και απαράδεκτη. Ειδικά σε τέτοιες συνθήκες, με μεγάλο τμήμα των τοπικών κοινωνιών πραγματικά “γονατισμένο” από το βάρος αυτής της καταστροφής. Είναι, επιπλέον και υβριστικό, ξεκάθαρα αλαζονικό και με περισσή πολιτική αυθάδεια, συμπολίτες μας να υποφέρουν από τον επιστημονικά και τεχνικά αποδεδειγμένο ρόλο των αιολικών πάρκων στην περιφέρειά μας και τα μέτρα που ποτέ δεν ελήφθησαν και εν μέσω μιας τέτοιας κρίσης, να δίνεται το… ελεύθερο για μεταφορά ακόμη περισσότερου αιολικού… αίσχους. Επαναλαμβάνω, ειδικά αυτή την στιγμή.
Είναι όμως και λυπηρό. Ειδικά για τον δήμο Σάμης, αυτόν που βρίσκεται σήμερα “γυμνός” από εύκολες υπογραφές και ανεκτέλεστα έργα, “ξεσπιτωμένος”, βρώμικος και εξαντλημένος, ακριβώς στο “μάτι ενός διαχρονικού κυκλώνα” που ακόμη και σήμερα δεν του έχει αποδοθεί (άραγε, γιατί) η δέουσα προσοχή, αξία, σημασία και γιατί όχι και ευθύνη. Και που “κρύβεται” πίσω από την διαχρονική απροθυμία ενός συστήματος που ανδρώθηκε με τέτοιες “εύκολες” και κερδοφόρες για κάποιους εκμεταλλεύσεις, που συναλλάσσεται ελεύθερα σε θεσμικά και μη όργανα και που σε αρκετές περιπτώσεις σπεύδει να συνδράμει τους πληγέντες. Και είναι λυπηρό, ακριβώς γιατί μια δημοτική Αρχή ενός κατεστραμμένου από πλημμύρες δήμου που εκλέχτηκε και μάλιστα σχετικά πρόσφατα με κινηματική και περιβαλλοντική ρητορεία, να σπεύδει τώρα όχι απλά να μην αντιδρά αλλά ακόμη χειρότερα να συμφωνήσει στο απαράδεκτο και ανεπίκαιρο διατακτικό του Λιμενικού Ταμείου, σε μια εντελώς… “λάθος” στιγμή.
Το συγκεκριμένο θέμα που ανέδειξε το μέλος του Λιμενικού Ταμείου της Λαϊκής Συσπείρωσης Ιθάκης το οποίο και μόνο του καταψήφισε, καθώς και η αναφορά χωρίς κανείς να δώσει την παραμικρή σημασία στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο Σάμης για τις πλημμύρες από τον δημοτικό σύμβουλο και πάλι της ίδιας παράταξης, δεν είναι ένα-όπως πιθανόν να επιχειρηθεί να παρουσιαστεί-απλό ΟΧΙ και μάλιστα εξ αριστερών, ούτε φυσικά πρόκειται για μια τυπική διαδικασία αδειοδότησης στο γράμμα του Νόμου. Είναι πολλά περισσότερα. Είναι όπως αναφέρεται στην συγκεκριμένη απόφαση από τον σύμβουλο που δεν υπερψήφισε: “…τουλάχιστον ύβρις προς τους κατοίκους της Αγίας Ευφημίας, οι οποίοι είδαν πριν από 15 μέρες τις περιουσίες τους να καταστρέφονται για μια ακόμα φορά από τις πλημμύρες που προκάλεσε η άναρχη τοποθέτηση των ανεμογεννητριών πάνω από τον οικισμό, να καλούνται τα μέλη του ΔΣ του Λιμενικού Ταμείου Κεφαλληνίας και Ιθάκης να δεχτούν τον ελλιμενισμό πλοίου το οποίο μεταφέρει και άλλες ανεμογεννήτριες…”.
Και μόνο αυτό φτάνει για να καταδείξει πολλά περισσότερα από όσα “επιτρέπει” η συγκεκριμένη απόφαση. Μια απόφαση πολιτική με στίγμα βαθύτατα κοινωνικό και περιβαλλοντικό. Κι όσο κι αν σπεύσουν οι συνήθεις υποστηρικτές και για τους δικούς τους λόγους να ξεκινήσουν μια συζήτηση για τις μύριες άλλες αιτίες των πλημμυρικών φαινομένων πλην των αιολικών, οι απαντήσεις τόσο των ειδικών, όσο και των ίδιων των κατοίκων, αυτών που ουδέποτε συναλλάχθηκαν ή ωφελήθηκαν, δεν χωρούν καμιά αμφισβήτηση για τον βαθμό συμμετοχής τους στις καταστροφές που συντελούνται και στις βαθιές πληγές που αφήνει μια συχνά άστοχη, πρόχειρη, βιαστική και χωρίς ουσιαστικό έλεγχο εγκατάστασή τους στο ίδιο το περιβάλλον. Όπως και η συνολική εμπειρία στην χώρα μας για την χωροθέτηση τους, σε βάρος της ίδιας της φύσης και των τοπικών κοινωνιών.
Δυστυχώς, πλην της Λαϊκής Συσπείρωσης που το ανέδειξε στα αρμόδια Όργανα, το κρίσιμο αυτό ζήτημα βρήκε τις τοπικές κοινωνίες να παλεύουν με τις λάσπες, χωρίς την δυνατότητα ενημέρωσης αλλά και το περιβαλλοντικό κίνημα ανυποψίαστο. Και ασχέτως ποιος ο τελικός προορισμός του συγκεκριμένου φορτίου, ακόμη και η παραμονή του για λίγες ημέρες, πόσο μάλλον ο προορισμός τους για εγκατάσταση στα όρια ενός “πληγωμένου” δήμου είναι απαράδεκτη, προκλητική και υβριστική. Ειδικά για τους δημότες Σάμης που ζουν με τους κατοίκους της Αγίας Ευφημίας και συνολικά της Πυλάρου τόσο συχνά έναν τόσο τραγικό εφιάλτη. Γι αυτό και η παρούσα δημοτική Αρχή της περιοχής, όπως και οι σύμβουλοι που υπερψήφισαν δεν οφείλουν στις τοπικές κοινωνίες απλά μια εξήγηση έστω και αυτήν την στιγμή του ελλιμενισμού στο λιμάνι της Σάμης με τραγικό φόντο την κατεστραμμένη Αγία Ευφημία, αλλά πολλά περισσότερα. Οφείλουν να το σταματήσουν…
Οφείλουν ακόμη, την επόμενη φορά να ρωτήσουν και τις ίδιες τις κοινωνίες. Εκτός κι αν όπου δεν πίπτει σεβασμός, πίπτουν ανεμογεννήτριες. Και μπορεί αυτές τις στιγμές εξαιτίας των συνθηκών που επικρατούν να μην προετοιμάστηκε μια… υποδοχή στο νέο φορτίο (στις πλάτες κάποιας άμοιρης κοινωνίας κι όπως ακούγεται στην περιοχή της Σάμης), την επόμενη φορά όμως η κοινωνίας μας μαζικά και δυναμικά θα είναι εκεί, όπως ακριβώς με τις εξορύξεις υδρογονανθράκων, για να φωνάξει “ΟΧΙ άλλα περιβαλλοντικά και κοινωνικά εγκλήματα”. “ΟΧΙ άλλα συμφέροντα που καταστρέφουν τους τόπους και τις ζωές μας”, “ΟΧΙ άλλες τέτοιες υπογραφές, σιωπές και ανοχές”.
Σταύρος Αντύπας.
ΑΚΗΣ ΤΣΕΛΕΝΤΗΣ

ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΘΕΝ ΜΕΛΕΤΕΣ ΠΕΡΙΒΑΝΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
(Ομιλώ μετά λόγου γνώσεως καθ´ οτι έχουμε εκπονήσει εγώ και η ομάδα μου πολλές Γεωφυσικές μελέτες σεισμικής επικινδυνότητας και θεμελίωσης Αιολικών πάρκων και έχουν δει πολλά τα μάτια μου)

Τι είναι μια ΜΠΕ (Μελέτη Περιβαντολογικών Επιπτώσεων) που δικαιολογεί την καταστροφή πολλών βουνών μας με εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών; Λίγο έκθεση ιδεών, λίγο copy paste ΠΟΛΥ ΔΙΑΠΛΟΚΗ και έτοιμη!!!

Δεν υπάρχει καμιά αμφισβήτηση για τον βαθμό συμμετοχής των Αιολικών πάρκων στις καταστροφές που συντελούνται και στις βαθιές πληγές που αφήνει μια συχνά άστοχη, πρόχειρη, βιαστική και χωρίς ουσιαστικό έλεγχο εγκατάστασή τους στο ίδιο το περιβάλλον.

Ας ξεχάσουμε τον Ιανό και ας πάμε λίγα χρόνια πιο πίσω.
Οι εγκαταστάσεις των αιολικών πάρκων σε Αγία Δυνατή, Θηνια Μέγα Λάκκο έχει ισοπέδωσε εκατοντάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα βουνών δίχως κανένα αντιπλημμυρικο έργο και αποκατάσταση τοπίου με δενδροφυτευσεις.

Επίσης η μεγάλη διάνοιξη του δρόμου Διβαρατων Διληνατων με ελάχιστη έως μηδαμινή αντιπλημμυρικη υποδομη είναι ενδεικτική της διαφθοράς που εγκρίνονται οι εγκαταστάσεις αιολικών πάρκων και οι διανοιξεις δρόμων σε περιοχές με επικινδυνοτητα πλημμυρών.

Το φαινόμενο στην Πυλαρο έχει ξεκινήσει από το 2015 με την καταστροφή των Δρακοπουλατων, ενώ τα τελευταία χρόνια η Αγία Ευφημια πνίγηκε τρεις φορές. Δεν χρειάζεται να αναφέρω περισσότερα. Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι με τον επόμενο Ιανό θα βιώσουμε τα ίδια και αν όχι χειρότερα προβλήματα αν δε λάβουμε τα κατάλληλα μέτρα.

Εκεί που πρόκειται να εγκατασταθούν οι νέες ανεμογεννήτριες θα προκαλέςουν προβλήματα στα ρέματα θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την περιοχή του Καραβομύλου, των Λιβαθινάτων και των Πουλάτων ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΟΥΝ ΣΩΣΤΑ ΕΡΓΑ ΥΠΟΔΟΜΗΣ και όχι άρπα-κόλλα εγκαταστάσεις όπως γινόταν μέχρι τώρα.

Η απρονοησία που ξεκίνησε από το 2006 που επέτρεψε την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στη Φάλαρη χωρίς τα απαιτούμενα αντιπλημμυρικά έργα, κρατάει αιχμάλωτη την Αγία Ευφημία.

Έχει καταστρέψει τα σπίτια και την οικονομία των κατοίκων της περιοχής. Έχει φέρει σοβαρό πλήγμα στην συνολική εικόνα του νησιού. Υπάρχουν σοβαρές και διαφορετικές πολιτικές ευθύνες που δεν είναι ώρα να τις αναζητήσουμε τώρα.
Οι πρόσφατες πλημμύρες προκάλεσαν καταστροφές συγκρίσιμες με αυτές του σεισμού του 1953.

Δεν είναι αρκετό να κατασκευάζονται λεκάνες ανάσχεσης και μικρόεμπόδια με «ζαρντινιέρες». Απαιτείται πλήρη υδραυλική μελέτη των ορεινών όγκων. Μόνο μια τέτοια μελέτη μπορεί να δώσει συνολική λύση στο πρόβλημα προσφέροντας μακροχρόνια ασφάλεια στους κατοίκους.

ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΤΗ ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΝΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΕΣ ΓΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΝΟΣ ΑΙΟΛΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΜΠΕ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΙΣΟΤΟΠΟ. ΘΑ ΤΑ ΜΑΘΕΤΕ ΟΛΑ.

Αρκει ένας απλός δασολόγος με μηδενικές γνώσεις υδραυλικής μηχανικής να αποφασίσει για τέτοια σημαντικά και υψίστης περιβαντολογικής σημασίας έργα!!!ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΟ Link!!!:

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Προσωπικά δεν είμαι ενάντια στις πράσινες μορφές ενέργειας αλλά οι διαδικασίες εγκατάστασης Αιολικών και Ηλιακών πάρκων ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΡΠΑ-ΚΟΛΛΑ αλλά με τα προβλεπόμενα από διεθνείς κανονισμούς πρωτόκολλα. Δυστυχώς αυτο δε γίνεται και το μάρμαρο το πληρώνουν οι κάτοικοι.

Σχόλιο στο ΦΒ

Δηλαδή φταίνε οι ανεμογεννήτριες για το ότι κατεβαίνουν τα νερά από το βουνό και δεν υπάρχει καμιά πρόβλεψη για το που αυτά θα καταλήγουν. Στην Άσσο η καταστροφή οφείλεται στις ανεμογεννήτριες ή στο γεγονός ότι προφανώς κάποιο ρέμα μπαζώθηκε και η δύναμη του νερού ήταν τέτοια που τα κατέβασε μέσα στο χωριό; Επίσης το άρθρο αναφέρει τις τοποθετήσεις των ειδικών. Υπάρχει κάποιο link προς αυτές;

Και κλείνοντας για να μην βρίζουμε τη χώρα μας.Τα ίδια συμβαίνουν σε όλο τον πλανήτη.Η ανάπτυξη σε συνδυασμό με την κλιματική αλλαγή ( και αυτή προϊόν της οικονομίας μας) φερνουν καταστροφη.Ενας άλλος δρόμος δεν είναι απλά εφικτός.Ειναι αναγκαίος.

https://www.kathimerini.gr/society/561103744/oi-cheimarroi-kai-ta-potamia-einai-oi-neoi-echthroi/

Πλημμύρες συνέβαιναν πάντα. Ομως, πλέον, κάτι έχει αλλάξει. Από τη Μάνδρα το 2017 έως τα Ιόνια Νησιά και την Καρδίτσα τον φετινό Σεπτέμβριο, οι πολίτες και η πολιτεία έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν ότι όλα αυτά για τα οποία προειδοποιούσαν οι επιστήμονες την τελευταία δεκαετία είναι μια πραγματικότητα. Τα ποτάμια και οι χείμαρροι δείχνουν να γίνονται οι νέοι «εχθροί», μια ξεκάθαρη υπενθύμιση ότι η κλιματική αλλαγή είναι πλέον γεγονός – και οι ανθρώπινες επεμβάσεις στη φύση δεν συγχωρούνται. Οι ειδικοί επιστήμονες, μηχανικοί και υδρολόγοι, επισημαίνουν ότι πρέπει να αλλάξει ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τις πλημμύρες, από το πώς σχεδιάζουμε έργα μέχρι το πώς «εκπαιδευόμαστε» για επικίνδυνες καταστάσεις.
Ο πολλαπλασιασμός των «αιφνίδιων πλημμυρών» είναι η νέα πραγματικότητα. «Υπάρχουν πολλές αιτίες για μια πλημμύρα. Κατ’ αρχάς το φυσικό αίτιο, δηλαδή μια μεγάλη καταιγίδα. Υπάρχουν και οι ανθρωπογενείς παρεμβάσεις, που μεσολαβούν ανάμεσα στη βροχή και την πλημμύρα: οι πυρκαγιές, τα κακοσχεδιασμένα ή ανεπαρκή έργα, η δόμηση στις κοίτες και στις παρόχθιες περιοχές. Ολα αυτά είναι γνωστά. Είναι όμως μόνο η μία πλευρά», εξηγεί η Μαρία Μιμίκου, ομότιμη καθηγήτρια υδρολογίας και υδατικών πόρων στο ΕΜΠ.

«Σε αυτή τη φυσική και ανθρωπογενή παρέμβαση έρχεται πλέον η αλλαγή του κλίματος και του μικροκλίματος, φαινόμενα που καταγράφαμε επιστημονικά ήδη από τη δεκαετία του ’90. Τα αίτια που προκαλούν καταιγίδες έχουν πλέον αλλάξει και τα φαινόμενα αυτά είναι πιο συχνά και πιο ραγδαία. Επομένως, πρέπει να αλλάξει και η προσέγγισή μας. Τα αντιπλημμυρικά έργα, όπως τα εννοούσαμε μέχρι σήμερα δεν επαρκούν πια γιατί μειώνεται ο χρόνος που μεσολαβεί ανάμεσα σε μια ισχυρή καταιγίδα και μια πλημμύρα».

Με ποιες επιλογές αφήνει αυτό την πολιτεία και τους πολίτες; «Ιδανικά, θα έπρεπε οι πλημμυρικές ζώνες των ποταμών να απελευθερωθούν. Επειδή όμως αυτό δεν είναι εφικτό σε πολλές περιπτώσεις, για να είμαστε όσο το δυνατόν πιο ασφαλείς πρέπει να δημιουργηθεί ένα σύστημα έγκαιρης πρόγνωσης και ειδοποίησης», εκτιμά η κ. Μιμίκου. «Αυτό πρέπει να περιλαμβάνει τόσο μετεωρολογικά δεδομένα όσο και υδρολογικά σε πραγματικό χρόνο, ώστε να δίδεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο αντίδρασης. Σε πολλές χώρες αυτό είναι μια ολόκληρη επιστήμη, στον Τάμεση υπάρχει μέχρι και πολιτοφυλακή που κινητοποιείται σε περιπτώσεις πλημμυρών».

Μετεγκαταστάσεις

«Κατά τη γνώμη μου, στις περιπτώσεις οικισμών ή σημαντικών υποδομών που βρίσκονται μέσα στις πλημμυρικές ζώνες των ποταμών πρέπει η πολιτεία να δρομολογεί τη μετεγκατάστασή τους», εξηγεί ο Θανάσης Λουκάς, αναπλ. καθηγητής Υδρολογίας και Διαχείρισης Υδατικών Πόρων στο ΑΠΘ. «Στις περιοχές κοντά στις ζώνες αυτές πρέπει να θεσπιστούν ειδικοί κανονισμοί ώστε οι κατασκευές να κινδυνεύουν λιγότερο, λ.χ. τα κτίρια να είναι υπερυψωμένα και να μην έχουν υπόγεια, τα δίκτυα αποχέτευσης να έχουν βαλβίδες αντεπιστροφής ώστε να “σφραγίζουν” όταν το νερό ανεβαίνει. Για τα υφιστάμενα αντιπλημμυρικά έργα, πρέπει να μελετηθούν επεμβάσεις για την καλύτερη υδραυλική λειτουργία τους τα οποία να συμπληρωθούν με φυτεύσεις στις όχθες των ποταμών και υδατορεμάτων, έργα αποθήκευσης νερού και αφαίρεση των έργων που δεν είναι αποδοτικά. Τέλος, πρέπει να αναπτυχθούν σταδιακά μέτρα ενημέρωσης και ετοιμότητας του πληθυσμού».

ADVERTISING

Παράλληλα πρέπει να αναθεωρηθούν οι προδιαγραφές των νέων αντιπλημμυρικών έργων. «Ο σχεδιασμός ακολουθεί κάποιες παραδοχές», εξηγεί ο Κώστας Λουπασάκης, διευθυντής του τομέα Γεωλογικών Επιστημών του ΕΜΠ. «Για λόγους οικονομίας συχνά βλέπουμε μικρότερες παροχές στον σχεδιασμό έργων που θεωρείται ότι δεν θα προκαλέσουν μεγάλη ζημιά αν πλημμυρίσουν. Επιπλέον, οι παρεμβάσεις που επιλέγονται για να προστατεύσουν την κοίτη από τη διάβρωση συχνά γίνονται με κατασκευές που ο ποταμός μπορεί να παρασύρει, όπως λ.χ. συρματοκιβώτια. Οταν διπλασιάζεται η ταχύτητα του νερού, τετραπλασιάζεται η μεταφορική του ικανότητα. Οι τσιμεντένιες κατασκευές αυξάνουν την ταχύτητα του νερού και διαταράσσουν τις φυσικές λειτουργίες ενός ρέματος. Πρέπει λοιπόν να επιτρέψουμε στα ρέματά μας να έχουν τη σωστή διατομή, να μεριμνήσουμε για κάθε τεχνικό έργο που περιορίζει την κοίτη τους και να επιτρέψουμε στην παρόχθια βλάστηση να αναπτυχθεί».

Εκτός από τη φιλοσοφία των νέων έργων, πρέπει να βελτιωθεί και η γνώση μας για τις υδρολογικές συνθήκες στη χώρα. «Η προσέγγιση μας στα αντιπλημμυρικά έργα πρέπει να αλλάξει», προσθέτει ο κ. Λουκάς. «Τα έργα που έχουμε σήμερα σχεδιάστηκαν πριν από 20-30 χρόνια με τιμές βροχοπτώσεων προ εξηκονταετίας. Είναι λογικό τα έργα αυτά να μην μπορούν να ανταποκριθούν. Εκτός λοιπόν από την επικαιροποίηση των προδιαγραφών, που μελετά τα τελευταία χρόνια το υπουργείο Υποδομών, πρέπει να γίνει και επικαιροποίηση των μετεωρολογικών και υδρολογικών στοιχείων, ώστε τα μοντέλα στα οποία βασίζεται ο σχεδιασμός να είναι πιο αξιόπιστα. Πρέπει να δουλέψουμε και στην προετοιμασία του κόσμου, ειδικά στις περιοχές που κινδυνεύουν, στην ανάπτυξη συστημάτων έγκαιρης ειδοποίησης. Τέλος, πρέπει να έχουμε ένα συγκεκριμένο σχέδιο για την “επόμενη ημέρα” μιας καταστροφής, που να περιλαμβάνει από μέτρα οικονομικής βοήθειας και νομικής υποστήριξης των πληγέντων, έως δράσεις περιβαλλοντικής αποκατάστασης».

Τα συστήματα έγκαιρης ειδοποίησης

Κατά καιρούς πραγματοποιούνται στη χώρα μας πολλά –συνήθως πιλοτικά– προγράμματα για τη δημιουργία συστημάτων ειδοποίησης για πλημμύρες σε χειμάρρους και ρέματα. Ενα τέτοιο πρόγραμμα είναι το ERMIS-F (χρηματοδοτούμενο από το κοινοτικό πρόγραμμα Interreg), που αφορά περιοχές στην Ελλάδα (Λέσβο και Χανιά) και στην Κύπρο. Στο πλαίσιο του προγράμματος δημιουργήθηκε μια ψηφιακή πύλη με πλήθος εφαρμογών και πληροφοριών, το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του όμως αφορά την ανάπτυξη και λειτουργία ενός συστήματος πρόβλεψης πλημμυρικού κινδύνου. «Επελέγησαν η Καλλονή της Λέσβου και ο Δαράτσος στα Χανιά. Εκεί εγκαταστάθηκαν αυτόματα όργανα μέτρησης της στάθμης των χειμάρρων και αυτόματοι μετεωρολογικοί σταθμοί στα ανάντι των ποταμών», εξηγεί η Ράνια Τζωράκη, αναπλ. καθηγήτρια διαχείρισης λεκανών απορροής και παράκτιου περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. «Οταν υπάρχει αύξηση της βροχόπτωσης, τότε το σύστημα μπορεί να προβλέψει την άνοδο της στάθμης σε πραγματικό χρόνο και να ενημερώσει αυτόματα την υπηρεσία πολιτικής προστασίας ώστε να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες».
Το σύστημα λειτουργεί εδώ και μία τριετία, με αποτέλεσμα να έχει δοκιμαστεί στην πράξη. «Χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές στην Καλλονή. Σε έντονες βροχοπτώσεις έδωσε εντολή η Περιφέρεια να απομακρυνθούν σταθμευμένα αυτοκίνητα και κάδοι απορριμμάτων. Ενώ οι επιχειρηματίες που βρίσκονται κοντά στο ρέμα συμβουλεύονταν την εφαρμογή για να δουν εάν πρέπει να καλύψουν τις βιτρίνες τους. Επειδή η περιοχή έχει πληγεί αρκετές φορές από πλημμύρες, ο κόσμος είναι ευαισθητοποιημένος. Η τοπική κοινωνία ενημερώθηκε και συμμετείχε στον καθορισμό προτάσεων για αντιπλημμυρικά έργα». Ενα ζήτημα, βέβαια, στα ερευνητικά προγράμματα είναι να μη χαθούν μετά την ολοκλήρωσή τους. «Η αποκεντρωμένη διοίκηση έχει υιοθετήσει το σύστημα, ενώ οι μετεωρολογικοί σταθμοί εντάχθηκαν στο δίκτυο του Εθνικού Αστεροσκοπείου. Ελπίζω, λοιπόν, ότι δεν θα πάψει να λειτουργεί στο τέλος της χρονιάς».