You are currently browsing the monthly archive for Οκτώβριος 2020.

https://www.stonisi.gr/post/4804/to-oxi-kai-o-metaksas-apo-ton-mytho-sthn-istorikh-alhtheia#.X5kJT3Kak-Y.facebook

Πολλές προσπάθειες γίνονται τα τελευταία χρόνια για να αναθεωρηθεί η Ιστορία. Προσπάθειες όχι τυχαίες αλλά στοχευμένες και μεθοδευμένες καθώς θέλουν να ξαναγράψουν την Ιστορία κατά πως τους βολεύει στην σημερινή πολιτική πραγματικότητα. Προκειμένου να ξεπλυθεί η ακροδεξιά πρέπει να σβήσει η Ιστορική μνήμη και να θολώσει η κρίση για τα εγκλήματα του φασισμού.

Η επέτειος του ΟΧΙ μνημονεύει την άρνηση της Ελλάδας στις ιταλικές αξιώσεις που περιείχε το τελεσίγραφο που επιδόθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1940 στον δικτάτορα που έφερε τίτλο Πρωθυπουργού, Ιωάννη Μεταξά. Συνέπεια της άρνησης αυτής ήταν η είσοδος της χώρας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940.

Είναι αλήθεια, όμως, αυτό που έχουμε διδαχθεί ή ακούσει ότι ο Μεταξάς είπε «Όχι» το 1940; Το δικό του «Όχι» γιορτάζουμε σήμερα; Ή μήπως ήταν αλλιώς τα πράγματα; Ας δούμε ποια είναι η ιστορική αλήθεια για την περίοδο.

Ο Μεταξάς δεν συμβιβάστηκε ποτέ με την ιστορική συγκυρία που τον εμπόδιζε να εγκαταστήσει κλασικό φασιστικό καθεστώς στη χώρα. Διέλυσε τις προηγούμενες ελληνικές φασιστικές οργανώσεις (μεταξύ τους την «Τρία Έψιλον» και τα αιματοβαμμένα τάγματα εφόδου της, τους «Χαλυβδόκρανους») μόνο και μόνο για να δημιουργήσει από την αρχή ένα μαζικό φασιστικό κίνημα που θα του επέτρεπε να έχει το πάνω χέρι στη «συγκυβέρνηση» με τον Γεώργιο Β’.Πρόκειται για την ΕΟΝ – την Εθνική Οργάνωση Νεολαίας – η οποία ιδρύθηκε, στελεχώθηκε και οργανώθηκε στη βάση των πιο σκληρών φασιστικών νεολαιίστικων οργανώσεων. Οι στολές, η εκπαίδευση της ΕΟΝ ήταν παραστρατιωτικές και το πρόσχημα για την κατεπείγουσα δημιουργία της ήταν η ανάγκη προάσπισης του ελληνικού πολιτισμού απέναντι στην «κομμουνιστική επιθετικότητα».

Διακήρυξε τη δημιουργία του «Γ’ Ελληνικού Πολιτισμού» – κατ’ απομίμηση του χιτλερικού Γ’ Ράιχ-. Κήρυττε την Fuhrerprinzip, την αρχή του αλάθητου και της παντοδυναμίας του αρχηγού. Όπως όμως και τα άλλα φασιστικά καθεστώτα των Βαλκανίων αλλά και ο Φράνκο, δεν χρησιμοποιούσε τους όρους “φασιστικός” και “εθνικοσοσιαλιστικός” αφενός λόγω της εμφανούς απέχθειας της κοινωνίας προς τα αντίστοιχα καθεστώτα του Μουσολίνι και του Χίτλερ, αλλά και για να μη δημιουργεί προστριβές με την “προστάτιδα” Αγγλία.

Στις 20 Σεπτέμβρη του 1936, η δικτατορία, που μετράει μόλις ενάμιση μήνα ζωής, προσκαλεί (δια του ανοικτά φιλοναζιστή έλληνα υπουργού Κοτζιά) τον Τζ. Γκαίμπελς, τον διαβόητο υπουργό Προπαγάνδας των Ναζί, που είναι «η πιο ισχυρή προσωπικότητα του Γ’ Ράιχ μετά τον Φύρερ» όπως αναγράφει την ίδια μέρα στο άρθρο της μία από τις πλήρως ελεγχόμενες από το καθεστώς ελληνικές εφημερίδες. Είναι η αρχή μίας διαρκούς διπλωματικής προσέγγισης του Μεταξά προς τη Γερμανία. Άλλωστε το καθεστώς βρίθει από ανοικτά δηλωμένους λάτρεις του ναζισμού. Όχι μόνο οι υπουργοί (Κοτζιάς, Μανιαδάκης κ.α.), αλλά και αστυνομικές διευθύνσεις και άλλες υπηρεσίες κοσμούν τα γραφεία τους με κάδρα του Χίτλερ.

Ο στρατός, αφού έχει εκκαθαριστεί από κάθε δημοκρατικό και βενιζελικό στοιχείο, αποτελείται κατά βάση από στρατιωτικούς-θαυμαστές των SS και της Βέρμαχτ. Η ΕΟΝ, όπως αναφέρθηκε,κατά τα πρότυπα της χιτλερικής νεολαίας, διαδίδει τις αξίες της μοναρχίας και την λατρεία του «ηγέτη Μεταξά». Ο Γ’ Ελληνικός Πολιτισμός λοιπόν κλείνει το μάτι στο Γ’ Ράιχ.

Οι υπόγειες επικοινωνιακές και ιδεολογικές διασυνδέσεις του καθεστώτος προς το Γ’ Ράιχ θα είναι μόνιμες, ακόμη και κατά το ξέσπασμα του πολέμου στην Ελλάδα. Οι ισορροπίες διαρκώς θα δοκιμάζονται: το 1938, ο δικτάτορας παροτρύνει επισήμως τον βασιλιά του να επισκεφθεί τον Χίτλερ στη Γερμανία και ο Γεώργιος αρνείται.

Το απόλυτο αδιέξοδο και την απελπισία του γι αυτή την «προδοσία» των ομοϊδεατών του Χίτλερ και Μουσολίνι καταγράφει ο ίδιος ο Μεταξάς στο Τετράδιο των Σκέψεων του, λίγες μέρες πριν από τον θάνατό του (2.1.1941),: «Η Ελλάς έγινε από της 4ης Αυγούστου Κράτος αντικομμουνιστικό, Κράτος αντικοινοβουλευτικό, Κράτος ολοκληρωτικό, Κράτος με βάση αγροτική και εργατική, και κατά συνέπεια αντιπλουτοκρατικό. Δεν έχει βέβαια κόμμα ιδιαίτερο να κυβερνά. Αλλά κόμμα ήτανε όλος ο λαός, εκτός από τους αδιόρθωτους κομμουνιστάς και τους αντιδραστικούς παλαιοκομματικούς.

Επομένως, αν ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι αγωνιζότανε πραγματικά για την ιδεολογία που υψώνανε για σημαία, έπρεπε να υποστηρίζουν παντού την Ελλάδα με όλη τους τη δύναμη. Λοιπόν και ο Μουσολίνι και ο Χίτλερ απέναντι της Ελλάδος δεν ωδηγηθήκανε από κανένα από τα ιδεολογικά ελατήρια που υψώνανε ως σημαία του αγώνα των. Το εναντίον, κτυπώντας την Ελλάδα, κτυπούσανε τη σημαία αυτή».

Το καταπληκτικό αυτό κείμενο δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για το πώς σκεπτόταν ο Μεταξάς μέχρι το τέλος της ζωής του και κάτω από ποιες συνθήκες οδηγήθηκε η χώρα στον πόλεμο. Εξηγεί ακόμα την φαινομενική τυφλότητα των σύγχρονων εθνικοσοσιαλιστών μπροστά στα πασίγνωστα εγκλήματα του ναζισμού στην Ελλάδα.

Για να επανέλθουμε όμως, ο ηγέτης του «Εθνικού Κράτους» και του «Τρίτου Ελληνικού Πολιτισμού», δεν κυβερνούσε μόνος του αλλά υπήρχε ένα ακόμα κέντρο εξουσίας που ήταν το Παλάτι και το «βαθύ κράτος», που υπάκουε πρωτίστως στο βασιλιά. Και ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ ήταν απόλυτα αφοσιωμένος στη Βρετανία, τη «θετή και πνευματική του πατρίδα», σύμφωνα με τον Άγγλο πρεσβευτή Ρέτζιναλντ Λίπερ.

Για να αντιληφθεί κανείς τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα που παίζονταν στην Ελλάδα και το μέγεθος της οικονομικής επιρροής της Αγγλίας στη χώρα είναι ενδεικτικό το εξής στοιχείο.Το εξωτερικό χρέος της χώρας το 1932 έφτανε τα 1,022 δισεκατομμύρια χρυσά φράγκα, ενώ το εσωτερικό χρέος ήταν 144 εκατομμύρια χρυσά φράγκα.

Βασικοί δανειστές της χώρας και κάτοχοι των ελληνικών χρεογράφων ήταν ο οίκος «Hambro» του Λονδίνου, το συγκρότημα «Speyer and Co» της Ν. Υόρκης και η Εθνική Τράπεζα Αθηνών. Το 67,42% του εξωτερικού χρέους ήταν αγγλικά κεφάλαια, το 9,88% ήταν κεφάλαια των ΗΠΑ, το 7,52% ήταν γαλλικά κεφάλαια, το 5,40% σουηδικά, το 3,44% βελγικά. Μόλις το 1,7% ήταν γερμανικά και μόλις το 1,65% ήταν ιταλικά.

Επομένως, ήταν τέτοια η πρόσδεση της Ελλάδας στην Αγγλία, που το Μεταξικό καθεστώς δεν θα μπορούσε ποτέ να διανοηθεί να σταθεί απέναντί της. Εξάλλου, όπως εξήγησε ο Μεταξάς στους δημοσιογράφους αμέσως μετά την ιταλική επίθεση (30.10.1940), ήταν υποχρεωμένος να απορρίψει το ιταλικό τελεσίγραφο για στρατιωτική κατάληψη κάποιων (μη προσδιορισμένων) στρατηγικών σημείων της χώρας απ’ τον ιταλικό στρατό, καθώς στην αντίθετη περίπτωση θα επενέβαινε στρατιωτικά η Αγγλία, με αποτέλεσμα τη διχοτόμηση της Ελλάδας και τη μετατροπή του συνόλου της ελληνικής επικράτειας σε πεδίο μάχης.

«Λίγες τουφεκιές…»

Ούτε ο ίδιος ο Μεταξάς, ούτε ο στρατάρχης Παπάγος πίστευαν σε μια επιτυχή απόκρουση της ιταλικής επίθεσης. Ο Παπάγος δήλωνε σε υφισταμένους του (συγκεκριμένα στον επιτελάρχη του Τμήματος Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας συνταγματάρχη Γεωργούλη) ότι «θα ρίξωμεν μερικές τουφεκιές διά την τιμήν των όπλων», ο δε Μεταξάς σημείωνε στις 29 Οκτωβρίου 1940 στο ημερολόγιό του ότι «τον ανησυχεί η υπεραισιόδοξος κοινή γνώμη» που είχε πάρει τον πόλεμο στα σοβαρά»!

Το πραγματικό κλίμα εκείνου του βραδιού του τελεσιγράφου αποτυπώνει ο υπουργός Ναυτιλίας του Μεταξά Αμβρόσιος Τζίφος, ο οποίος μετείχε στην πρώτη κυβερνητική σύσκεψη το ξημέρωμα εκείνης της ιστορικής νύχτας: «Εξάλλου η προθεσμία του τελεσιγράφου ήτο τρίωρος, ήτοι ώς τας 6 το πρωί, ώστε δεν εδίδετο καν καιρός διά οιανδήποτε ενέργειαν, έστω και αν υπήρχε η παραμικρά διάθεσις» (ανέκδοτες «Αναμνήσεις», περιλαμβάνονται σε παράρτημα του Ημερολόγιου Μεταξά εκδόσεις Γκοβόστης, τόμος Δ’).

Τα ίδια πίστευε και ο Υφυπουργός των Στρατιωτικών Παπαδήμας. Οταν επισκέφτηκε στον «Ευαγγελισμό» που νοσηλευόταν ο Συν/χης Δαβάκης του είπε: «Εμείς περιμέναμε να τελειώσει ο πόλεμος σε τρεις μέρες. Αυτό που καταφέρατε σεις είναι ένα θαύμα». Έτσι εκφράζονταν οι ποιο υπεύθυνοι στρατιωτικοί Αρχηγοί που είχαν τοποθετηθεί στην κορυφή της στρατιωτικής ηγεσίας του έθνους. Οι δηλώσεις αυτές είναι ιστορικά ντοκουμέντα που δείχνουν καθαρά τις προθέσεις της δικτατορίας. Δεν είχαν στο vου τους παρά να πολεμήσουν τρεις μέρες και να παραδώσουν χωρίς πόλεμο το λαό μας στην πιο επαίσχυντη δουλεία και καταστροφή, ενώ αυτοί ετοιμάζονταν να φύγουν.

Η στρατιωτική προετοιμασία

Ο ελληνικός στρατός βρέθηκε στοιχειωδώς μόνο προετοιμασμένος, παρ’ όλες τις υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες της δικτατορίας. Τα αποθέματά του σε πυρομαχικά, καύσιμα και τρόφιμα δεν υπερέβαιναν (σύμφωνα με την επίσημη ιστορία του ΓΕΣ) τους 1-2 μήνες κατά περίπτωση, κάλυπτε μόλις το 8% των αναγκών του σε αυτοκίνητα (600 αντί για 7.000), ενώ η αεροπορία, για την οποία είχαν γίνει άπειροι έρανοι και κατασχεθεί οι τραπεζικές καταθέσεις χιλιάδων μικροαποταμιευτών, διέθετε μόνο κάποια δευτεροκλασάτα και ψιλοαπαρχαιωμένα αεροσκάφη PZL πολωνικής κατασκευής.

Αν μη τι άλλο, θα περίμενε κανείς από μία δικτατορία ενός πρώην στρατιωτικού με μακρά θητεία να έχει τουλάχιστον μία κάποια έφεση στη στρατιωτική οργάνωση και πυγμή. Κι όμως, η ηθική και επιχειρησιακή κατάσταση του στρατιωτικού μηχανισμού κατά την είσοδο της Ελλάδας στον πόλεμο είναι επιεικώς απαράδεκτη για ένα καθεστώς που αυτοπροβάλλεται ως εθνοσωτήριο.

Η σαρωτική επιτυχία του ελληνικού στρατού οφειλόταν αμιγώς στην ασυγκράτητη ορμή της ανοργάνωτα επιστρατευμένης ελληνικής κοινωνίας και επουδενί στο μεταξικό καθεστώς, το οποίο, ακόμα και την περίοδο της σφοδρής ελληνικής αντεπίθεσης εναντίον των Ιταλών, έκανε ό,τι μπορούσε για να σταματήσει το «Βατερλώ» του Άξονα.

Το καθεστώς, το οποίο σύμφωνα με τη Λευκή Βίβλο του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών, γνώριζε από τον Ιούνιο για την επικείμενη επίθεση της Ιταλίας, εισήγαγε την Ελλάδα στον πόλεμο ως εξής:Ελλιπέστατη εδαφική οχύρωση, αποθέματα τροφίμων και ένα απίστευτα μικρό και πεπαλαιωμένο πολεμικό υλικό καθ’ ομολογίαν των ίδιων των ηγετών του στρατού (Παπάγος, Ναύαρχος Σακελλαρίου κ.α.).

Οι οχυρώσεις της περιβόητης «γραμμής Μεταξά» στα βουλγαρικά σύνορα ήταν μισοτελειωμένες (σταματούν 70 χλμ ανατολικά του Αξιού) και άχρηστες, καθώς η κακή σχεδίασή τους δεν εμποδίζει ικανοποιητικά την διέλευση των αντίπαλων στρατευμάτων. Στην Ήπειρο, όπου διεξάγεται ο πόλεμος αρχικά, το ελληνικό κράτος έχει προνοήσει για δύο κακοφτιαγμένους δρόμους, ενώ δεν υπάρχει καμία σιδηροδρομική γραμμή, τα Γιάννενα έχουν ένα μόνο αεροδρόμιο σε κακή κατάσταση.

Η Ελλάδα έμπαινε στον πόλεμο με λιγοστά αντιαρματικά και αντιαεροπορικά όπλα. Δεν διέθετε ούτε μία μονάδα αρμάτων ούτε καν μια θωρακισμένη μονάδα. «Τουφέκια, όλμοι, κανόνια που έπρεπε να είναι τελευταίου τύπου… σκάζουν στα πρόσωπα των στρατιωτών μόλις επιχειρούν να τα χρησιμοποιήσουν. Τα πυρομαχικά που υποτίθεται πως είναι σε μεγάλη ποσότητα, δεν είναι καθόλου» (Floyd Spenser, “War and postwar Greece”).

Η 28η Οκτωβρίου 1940

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας τα χαράματα της 28ης Οκτώβρη 1940 ήταν ένας θαυμαστής του Μουσολίνι, του Χίτλερ και αυλόδουλος. Ως τέτοιος έπρεπε με μισή καρδιά να πολεμήσει τα ινδάλματά του γιατί ο βασιλιάς ήταν σύμμαχος των Άγγλων. Ο αγουροξυπνημένος Μεταξάς έχει λιγότερο από 3 νυκτερινές ώρες να ενημερώσει τον βασιλιά του, την κυβέρνησή του και τον στρατό του και συνάμα να απαντήσει θετικά ή αρνητικά μπροστά σε μία κατάληψη μη προσδιορισμένων εδαφών σε έναν πρέσβη ανίκανο να προβεί σε διευκρινήσεις, ο οποίος με τη σειρά του θα χρειαστεί λίγο χρόνο για να μεταφέρει την απάντηση με τα μέσα επικοινωνίας του 1940.

Με λίγα λόγια, η ιταλική διακοίνωση είναι προσχεδιασμένη ώστε να κάνει εντελώς αδύνατη ακόμα και την άνευ όρων παράδοση, δηλαδή τον ανώτατο αντικειμενικό στόχο ενός τελεσιγράφου.

Ο Μεταξάς, πρώην στρατιωτικός και νυν δικτάτορας, κάνει ενώπιον του Γκράτσι μία λογική διαπίστωση, την οποία ο ιστορικός μύθος μετέτρεψε σε αποφασιστική άρνηση. Δεν υπήρξε καμία ερώτηση και κανένα εκβιαστικό τελεσίγραφο, παρά μόνο η ωμή κήρυξη του πολέμου της Ιταλίας εναντίον της Ελλάδας. Έτσι εκείνα τα χαράματα και όταν ο Γκράτσι του επέδωσε το τελεσίγραφο του απάντησε στην γαλλική γλώσσα, γιατί δεν ήξερε Αγγλικά και γιατί η Γαλλική ήταν η γλώσσα της διπλωματίας. Δεν είπε «ΟΧΙ», πρώτον γιατί η λέξη «ΟΧΙ» δεν υπάρχει στην διπλωματία και δεύτερο γιατί έγραψε ο ίδιος ο Μεταξάς τι του απάντησε στο περίφημο «Ημερολόγιό» του. Η απάντηση ήταν ερώτηση και ήταν η ακόλουθη: Alors est que c’est la guerre; «Δηλαδή έχουμε πόλεμο;».

Πού βρέθηκε το «Οχι»; Ηταν μια εύστοχη δημοσιογραφική έμπνευση (εφημ. «Ελληνικό Μέλλον», 30.10.1940), η οποία μετατράπηκε γρήγορα σε βασικό προπαγανδιστικό σλόγκαν ενός καθεστώτος, το οποίο ήδη λειτουργούσε με ολοκληρωτικές μεθόδους χρησιμοποιώντας κάθε λογής ύμνους για τον «Εθνικό Κυβερνήτη». Το δεδομένο ήταν ότι το καθεστώς της 4ης Αυγούστου μπαίνει με το ζόρι σε έναν πόλεμο εναντίον ομοϊδεατών του. Ο πόλεμος ξεκίνησε και ο ελληνικός λαός έγραψε στα βουνά της Πίνδου μερικές απ’ τις πιο λαμπρές σελίδες στην ιστορία του.

Η ευκαιρία όμως για οριστική ματαίωση των επιδιώξεων του Μουσολίνι χάνεται καθώς οι έλληνες στρατιωτικοί διευθυντές των επιχειρήσεων της Αλβανίας και της Ηπείρου ακολουθούν μία εντελώς αδικαιολόγητη –στρατιωτικά- μετριοπάθεια, που δίνει τον χρόνο στους Ιταλούς να ανασυνταχθούν, δίνει βορά τις ελληνικές δυνάμεις στο κρύο του χειμώνα και την πείνα καθώς επίσης και τα περιθώρια στους Γερμανούς να οργανώσουν τις δυνάμεις τους για τη συμμετοχή τους στη μάχη εναντίον της Ελλάδας. Σύμφωνα με μελέτη της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης το 1941 αναφέρει: «Το καθεστώς Μεταξά και η ελληνική Ανώτατη Διοίκηση κυριαρχούνταν από παθητική και αμυντική νοοτροπία κι από άτολμη και χωρίς φαντασία στρατηγική, σε σημείο που δύσκολα μπορεί να τους αναγνωρίσει έστω και μία επιθετική διαταγή σ’ όλο το διάστημα του πολέμου. Με δύο λόγια,…, δεν εκμεταλλεύτηκε ποτέ τις νίκες που κέρδισε το ελληνικό πεζικό».

Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε πως και η οικονομική ελίτ της Ελλάδας ήταν όχι μόνο φιλοναζιστική αλλά έπαιρνε και πρωτοβουλίες δυναμώματος της ναζιστικής κυριαρχίας μόλις αυτή εγκαθιδρύθηκε στην Ελλάδα με την Κατοχή. Ο αντιπρόσωπος της εταιρείας Siemens στην Ελλάδα, Ιωάννης Βουλπιώτης, ήταν ένας από τους ιδρυτές των «Ταγμάτων Ασφαλείας», της χειρότερης ελληνικής ναζιστικής οργάνωσης την περίοδο της Κατοχής.Μετά την Κατοχή το μετεμφυλιακό Κράτος που θέσπισε την 28η Οκτωβρίου σαν γιορτή στελεχώθηκε από αυτούς ακριβώς τους συνεργάτες των Ναζί.

Η χώρα μας γιορτάζει μια επέτειο έναρξης πολέμου. Ενός πολέμου στον οποίο η ηγεσία της χώρας σύρθηκε από τη μύτη εξαιτίας συμμαχικών υποχρεώσεων. Άλλωστε μετά την ήττα αυτές οι ελίτ της επιχειρηματικής και κοινωνικής ζωής συνεργάστηκαν ολόθερμα με τους Ναζί και η ίδια χώρα ποτέ δεν τιμώρησε τους συνεργάτες αυτούς και ποτέ δεν θα γιορτάσει το τέλος του πολέμου και τη στρατιωτική ήττα του Ναζισμού.

Εν κατακλείδι η απάντηση στο αρχικό ερώτημα για το ποιος είπε το ΟΧΙ προκύπτει αβίαστα. Το ΟΧΙ το είπε ο ελληνικός λαός, ένας λαός που δεν συμβιβάστηκε με την ήττα, αλλά αντιστάθηκε σε βουνά και πόλεις μέχρι που έδιωξε τους ναζί κατακτητές. Τα ΟΧΙ τα λένε και τα υποστηρίζουν οι λαοί και όχι Μεταξάδες.

*Ο Θράσος Αβραάμ είναι πρώην εκδότης, δημοσιογράφος, πτυχιούχος του Τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου

https://original-fippak.blogspot.com/2014/08/blog-post.html?showComment=1589669509000#c6616134803261569406

Παραθέτουμε μια λίστα με Έλληνες δοσίλογους, γερμανόφιλους και φιλοναζιστές που έδρασαν στην περίοδο της κατοχής. Για να μπορέσουμε να τη φτιάξουμε, χρειαστήκαμε αρκετό χρόνο και ψάξαμε σε διάφορα ιστορικά βιβλία, ώστε να διασταυρώσουμε τις πληροφορίες που συγκεντρώσαμε. Η συγκεκριμένη λίστα δωσιλόγων αποτελείται από άτομα και από οργανώσεις. Δεν είναι πλήρης και δεν θα μπορούσε να είναι. Είναι όμως ενδεικτική και είναι η μεγαλύτερη λίστα που θα μπορούσατε να βρείτε. Είναι σχεδόν απίθανο να βρείτε άλλη σε κάποιο βιβλίο ή στο internet, που να περιλαμβάνει τόσα πολλά ονόματα και τόσες πολλές πληροφορίες. Επικεντρώσαμε την προσοχή μας κυρίως σε άτομα που συνεργάστηκαν με τους κατακτητές σε στρατιωτικό και σε πολιτικό επίπεδο. Δεν δώσαμε μεγάλη έμφαση στους οικονομικούς δωσίλογους.

Στη Μακεδονία έδρασαν οι εξής:

Διονύσιος Αγάθος (1885-1956) (Ναζιστής αξιωματικός που γεννήθηκε στη Κέρκυρα, αλλά ζούσε στη Θεσσαλονίκη. Το καλοκαίρι του 1944 ανέλαβε την ηγεσία του ναζιστικού κόμματος Μακεδονίας-Θράκης. Ήταν παντρεμένος με μια Βουλγάρα και είχε αναπτύξει στενές σχέσεις τόσο με τις γερμανικές αρχές κατοχής όσο και με τις βουλγαρικές. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, παρέδιδε με προθυμία σε καθημερινή βάση δελτία πληροφοριών στο Στρατιωτικό Διοικητή Θεσσαλονίκης και συμμετείχε σε ομάδα αντικατασκοπείας των Γερμανών, συνεργαζόμενος με τον Πούλο, τον ταγματάρχη Γεώργιο Ζαρταλούδη και τον Εμμανουήλ Γαρουφαλή. Μάλιστα είχε δικό του γραφείο στο Αρχηγείο της (γερμανικής) Μυστικής Αστυνομίας Στρατού (Geheime Feldpolizei), που βρισκόταν στην οδό Τσιμισκή 72. Αξίζει να αναφέρουμε ότι στον Αγάθο πιστώθηκε από την Υπηρεσία Διαχειρίσεως Ισραηλιτικών Περιουσιών ένα γαλακτοπωλείο του Αλμπέρτο Σαρφατή στην οδό Βασιλέως Ηρακλείου 8, που ο Άγαθος το μετέτρεψε σε πολυτελέστατο γαλακτοπωλείο – ζαχαροπλαστείο και έγινε στέκι των Γερμανών και των Ελλήνων συνεργατών τους. Το κατάστημα αυτό εξοπλίστηκε με αντικείμενα αξίας 4.400.900 δραχμών που αφαιρέθηκαν από το κατάστημα του Μπενρουμπή στην οδό Καποδιστρίου. Το Μάιο του 1945 κατέφυγε στην Ελβετία και παρουσιάστηκε στην ελληνική πρεσβεία στη Βέρνη, αποκρύπτοντας το αληθινό του όνομα. Συνελήφθη από τις ελβετικές αρχές. Τον Αύγουστο του 1947 καταδικάστηκε από την ελληνική δικαιοσύνη ερήμην σε ισόβια. Το Σεπτέμβριο του 1947 οδηγήθηκε στις φυλακές Επταπυργίου. Το Νοέμβριο του 1947 καταδικάστηκε σε φυλάκιση 12 ετών (γλυτώνοντας τα ισόβια) και δήμευση της μισής περιουσίας του. Στις 3 Νοεμβρίου 1956 πέθανε στο σπίτι του από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 71 ετών.)

Εμμανουήλ Βασιλείου (Μέλος της ΠΑΟ. Γνωστός και ως «καπετάν Μανώλης». Τον Ιούλιο του 1946 καταδικάστηκε σε θάνατο και διατάχτηκε η δήμευση της μισής περιουσίας του. Μεταφέρθηκε στις φυλακές Κέρκυρας. Τον Ιούλιο του 1951 έμαθε για την έκδοση του βασιλικού διατάγματος της 4ης Ιουνίου 1951, σύμφωνα με το οποίο η ποινή του μετατράπηκε σε κάθειρξη 12 ετών. Μεταφέρθηκε στις αγροτικές φυλακές Κασσάνδρας.)

Ιωάννης Βελισσαρίδης (μέλος του τάγματος του ναζιστή Πούλου και άτομο της εμπιστοσύνης του. Είχε ποντιακή καταγωγή και ήταν παλιό μέλος της ΕΟΝ και έφεδρος Υπίλαρχος. Τα εγκλήματά του προκάλεσαν την απέχθεια του πληθυσμού της Μακεδονίας. Συμμετείχε ενεργά στην πυρπόληση και λεηλασία του χωριού Λέχοβο Φλώρινας. Το Μάιο του 1944, καθώς επέστρεφε στην Καλαμαριά, βρήκε να τον περιμένουν ορισμένα μέλη της οργάνωσης Ο.Π.Λ.Α., τα οποία τον εκτέλεσαν. Για να εκδικηθούν για το θάνατό του, οι Γερμανοί εκτέλεσαν 10 άτομα.)

Αντώνιος Βήχος (Αρχηγός της δωσιλογικής οργάνωσης ΠΟΕΤ. Ήταν μεταλλλειολόγος και γεννημένος στην Κερατέα Αττικής. Στις 1 Φεβρουαρίου 1944, ο Βήχος ίδρυσε στη Θεσσαλονίκη την οργάνωση ΠΟΕΤ με έμβλημα το δικέφαλο αετό και παρέλαβε οπλισμό από τις γερμανικές αποθήκες. Προηγουμένως είχε εξασφαλίσει την έγκριση του Γερμανού ταγματάρχη Alfred Grun. Τον Οκτώβριο του 1947 παρουσιάστηκε στην Εισαγγελία Αθηνών. Η δίκη του ορίστηκε για τις 6 Απριλίου 1948. Ο ίδιος απουσίασε από αυτήν. Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο, δήμευση όλης της περιουσίας του και ισόβια στέρηση των δικαιωμάτων του. Ο Ειδικός Επίτροπος ζήτησε από το Τμήμα Γενικής Ασφάλειας Αθηνών να φροντίσει για την εκτέλεση της απόφασης. Τελικά η αστυνομία δεν συνέλαβε ποτέ τον Βήχο. Πέθανε τον Οκτώβριο του 1948.)

Βούζιος Γεώργιος (ταγματάρχης και υπαρχηγός της οργάνωσης ΠΟΕΤ)

Εμμανουήλ Γαρουφαλής (απόστρατος Σμηναγός που δραστηριοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη ως μέλος του τάγματος του ναζιστή Πούλου, την περίοδο της κατοχής. Κατέδωσε στους Γερμανούς διάφορους συναδέλφους του αξιωματικούς που προσπαθούσαν να διαφύγουν στη Μέση Ανατολή. Οι Γερμανοί τον αντάμειψαν προσφέροντάς του μια θέση στην υπηρεσία της αντικατασκοπίας. Όταν είδε ότι το τέλος του πολέμου πλησίαζε, κατέφυγε στη Γερμανία, μαζί με την ερωμένη του Παγώνα, υπηρέτρια του Γ. Πούλου.)

Ξενοφών «Φον» Γιοσμάς (γνωστός βασιλόφρων, γερμανόφιλος και δωσίλογος. Κατά την κατοχή εγκατέλειψε την Πιερία και κατέφυγε στη Θεσσαλονίκη, όπου κατατάχθηκε στην οργάνωση του Πούλου, αναλαμβάνοντας το λόχο προπαγάνδας. Το φθινόπωρο του 1944 ακολούθησε τους Γερμανούς και τον Πούλο κατά την υποχώρησή τους. Συνεργάστηκε με τον ναζιστή Τσιρονίκο στη Βιέννη. Το 1945 η ελληνική δικαιοσύνη τον καταδίκασε ερήμην σε θάνατο. Τον Ιούνιο του 1947 ήρθε στην Ελλάδα. Όχι μόνο δεν εκτελέστηκε, αλλά σύντομα αποφυλακίστηκε χάρη στο βασιλιά Παύλο που του απένειμε χάρη. Το 1952 βγήκε από τη φυλακή και αργότερα έγινε σχολικός έφορος στην Άνω Τούμπα Θεσσαλονίκης και εκδότης εφημερίδας. Πέθανε το 1975, ύστερα από εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο γιος του, Αλέξανδρος Γιοσμάς, ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΛΑ.Ο.Σ. του Καρατζαφέρη.)

Γεώργιος Γκαρίπης (ιδρυτικό μέλος της ΠΟΕΤ)

Κωνσταντίνος Γούλας (δικηγόρος από τη Θεσσαλονίκη και ηγετικό στέλεχος της οργάνωσης ΕΕΕ)

Κύρος Γραμματικόπουλος (Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα και εγκαταστάθηκε στη Δράμα και αργότερα στη Θεσσαλονίκη. Έγινε μέλος του ναζιστικού κόμματος του Γεωργίου Σπυρίδη και κατατάχθηκε εθελοντής στη Βέρμαχτ. Πολέμησε σε διάφορες μάχες. Το 1943 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και άρχισε να εργάζεται για λογαριασμό της γερμανικής Μυστικής Αστυνομίας. Φορούσε γερμανική στολή, συμμετείχε σε εφόδους σε σπίτια, σε συλλήψεις και δολοφονίες. Την ίδια χρονιά, μέσα από ένα άρθρο του που δημοσιεύτηκε στη ναζιστική εφημερίδα «Νέα Ευρώπη» εξέφρασε το θαυμασμό του για τη Γερμανία. Την επόμενη χρονία εντάχθηκε στην ομάδα του Φριτς Σούμπερτ και πήρε μέρος σε επιχειρήσεις στην περιοχή των Γιαννιτσών. Συμμετείχε στη δολοφονία 14 ανθρώπων στο Ελευθεροχώρι και στην καταστροφή πολλών σπιτιών. Στις 14-9-1944 συμμετείχε στη δολοφονία περισσότερων από 100 κατοίκων των Γιαννιτσών. Βλέποντας ότι έρχεται το τέλος της κατοχής, κατέφυγε στη Γερμανία. Το 1945 το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων Θεσσαλονίκης τον καταδίκασε ερήμην 5 φορές σε θάνατο. Ενώ συνελήφθη και μεταφέρθηκε στο Σάλτσμπουργκ, δεν εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Αφέθηκε ελεύθερος και πήγε να ζήσει στις ΗΠΑ. Πιθανόν ούτε ο ίδιος δεν είχε φανταστεί πόσο εύκολα θα ξέφευγε από την ελληνική δικαιοσύνη.)

Αντώνιος Δάγκουλας (Μικρασιάτης πρόσφυγας που κατοικούσε στα Γρεβενά και υποστήριζε τη βενιζελική παράταξη. Στην κατοχή προσχώρησε στον ΕΛΑΣ. Ήρθε σε ρήξη με την οργάνωση, αποχώρησε και εντάχθηκε στο γερμανόφιλο στρατόπεδο. Αυτός και οι άνδρες του τέθηκαν με προθυμία υπό τις διαταγές του Γερμανού διοικητή της SD Γκρυν. Στρατολογήθηκαν περίπου 100 άτομα και εξοπλίστηκαν από τους Γερμανούς. Δημιούργησαν την «Εθνική Ελληνική Ασφάλεια Πόλεως Θεσσαλονίκης». Οι «Δαγκουλαίοι» εκπαιδεύτηκαν για 15 μέρες στο γήπεδο της ΧΑΝΘ και μετά προχώρησαν σε ένα όργιο εκτελέσεων. Παράλληλα φρόντιζαν και να πλουτίζουν αρπάζοντας διάφορα αντικείμενα από τα σπίτια των θυμάτων τους. Το 1944 κατάλαβε ότι δεν θα γλύτωνε εύκολα από τους αντιστασιακούς. Κρύφτηκε τραυματισμένος σε ένα σπίτι, προσποιούμενος ότι είναι ελασίτης, αλλά συνελήφθη από αντάρτες του ΕΛΑΣ. Μεταφέρθηκε για νοσηλεία σε ένα νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, όπου και απεβίωσε στις 21 Νοεμβρίου 1944.)

Βασίλειος Έξαρχος (καθηγητής Θεολογικής του ΑΠΘ. Αθηναίος ναζιστής που συνεργάστηκε με τους Γερμανούς κατακτητές ως μεταφραστής και ως προπαγανδιστής. Δραστηριοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη στη φιλοναζιστική οργάνωση ΕΕΕ. Τον Αύγουστο του 1944 κατέφυγε στην Αθήνα. Πέθανε το 1973.)

Γεώργιος Θεμελής (κατοχικός νομάρχης Πέλλας και μέλος της ΠΑΟ)

Ηλίας Θεοφάνους (ιδρυτικό μέλος της ΠΟΕΤ. Εκτελέστηκε από αντάρτες του ΕΛΑΣ το Δεκέμβριο του 1944.)

Ιωάννης Θεοχαρίδης (ιδρυτικό μέλος της ΠΟΕΤ. Αυτοκτόνησε το Δεκέμβριο του 1944.)

Θεόδωρος Θωμαΐδης (στέλεχος της ΠΑΟ και κατοχικός Νομάρχης Κιλκίς)

Κυριάκος Ιωαννίδης (ιδρυτικό μέλος της ΠΟΕΤ)

Λεωνίδας Ιωαννίδης (στέλεχος του ΕΕΣ)

Πέτρος Ιωαννίδης (υπαρχηγός της ΠΟΕΤ. Το 1948 καταδικάστηκε ερήμην σε ισόβια, αλλά κυκλοφορούσε ελεύθερος μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960 ! Το Σεπτέμβριο του 1961 οδηγήθηκε στην Υποδιεύθυνση Γενικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης. Πέθανε το Δεκέμβριο του 1962 σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης.)

Γεώργιος Καζάνας (γερμανόφιλος διοικητής της Ειδικής Ασφάλειας. Κατέφυγε αεροπορικώς στη Βιέννη.)

Απόστολος Καρταλάκης (ήταν μέλος της ομάδας του Πούλου και καταγόταν από τον Φιλώτα της Φλώρινας. Διέπραξε πολλές δολοφονίες. Κατέφυγε στην Αυστρία. Το 1947 καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο και δις σε ισόβια. Το καλοκαίρι του 1948 συνελήφθη από τις γαλλικές αρχές στο Klagenfurt της Αυστρίας. Άργησε να σταλεί στην Ελλάδα και να οδηγηθεί στη φυλακή του Επταπυργίου. Κατέθεσε αίτηση ανακοπής της απόφασης, αλλά το Δεκέμβριο του 1950 το Ειδικό Δικαστήριο τον καταδίκασε πάλι σε θάνατο και δις σε ισόβια. Το 1953 έστειλε υπόμνημα στη Φρειδερίκη. Ο γιατρός των φυλακών αποφάσισε ότι ο Καρταλάκης θα έπρεπε να σταλεί στο ψυχιατρείο. Τον Απρίλιο του 1953 ο Καρταλάκης στάλθηκε στο Δημόσιο Ψυχιατρείο. Η αίτηση χάριτος απορρίφθηκε. Το 1956 ο Καρταλάκης μεταφέρθηκε στο Ψυχιατρικό Παράρτημα των Φυλακών Καλλιθέας και από τότε χάθηκαν τα ίχνη του.)

Φραγκίσκος Κολλάρας (στέλεχος του ΕΕΣ)

Κωνσταντίνος Κυλινδρέας (Την περίοδο της κατοχής ήταν πληροφοριοδότης της γερμανικής GFP. Το 1944 έφυγε από την Ελλάδα. Συνελήφθη από τους Ρώσους στη Βιέννη τον Απρίλιο του 1945, αλλά τους είπε ψεύτικο όνομα. Τον Ιούνιο του 1945 οδηγήθηκε στις φυλακές «Παύλου Μελά». Στις 17 Ιουλίου 1945 άρχισε η δίκη του. Καταδικάστηκε σε ισόβια. Ο Ειδικός Επίτροπος άσκησε αίτηση αναθεώρησης της δίκης. Στις 22 Οκτωβρίου 1946 ο Κυλινδρέας βρέθηκε ξανά μπροστά στο Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο τον καταδίκασε σε ισόβια και ολική δήμευση της περιουσίας του. Με το βασιλικό διάταγμα της 12ης Σεπτεμβρίου 1952 η ποινή των ισοβίων δεσμών μετριάστηκε σε κάθειρξη 20 ετών. Στάθηκε εξαιρετικά τυχερός. Στις 2 Μαρτίου 1954 αποφυλακίστηκε, μετά την αναστολή εκτέλεσης του υπολοίπου της ποινής του.)

Νικόλαος Λεονταρίδης (μέλος του ΕΕΣ)

Παναγιώτης Μαλτέζος (ιδρυτικό μέλος της ΠΟΕΤ)

Θεόδωρος Μελεμενλής (αρχικά ήταν μέλος της φασιστικής μεταξικής ΕΟΝ και στη συνέχεια επέλεξε να ακολουθήσει το δρόμο του ναζισμού. Έγινε στενός συνεργάτης του ναζιστή Πούλου και υπασπιστής του. Το καλοκαίρι του 1944 δέχθηκε επίθεση από μέλος της ΟΠΛΑ, η οποία ήταν ένοπλη μυστική οργάνωση του ΚΚΕ, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο Γερμανικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Εκεί άφησε την τελευταία του πνοή στις 10 Ιουνίου 1944. Τα δύο του αδέλφια, Παναγιώτης και Ιωάννης, συνεργάστηκαν και αυτά με τον Πούλο.)

Παναγιώτης Μελεμενλής (αρχικά ήταν μέλος της ΕΟΝ και στη συνέχεια εντάχθηκε στην οργάνωση του ναζιστή Πούλου, όπως και τα αδέλφια του. Ωφελήθηκε από τις διώξεις εναντίον των Εβραίων, γιατί οι Γερμανοί χάρισαν διάφορα εβραϊκά καταστήματα στον ίδιο, αλλά και σε άλλους συνεργάτες του Πούλου. Όταν είδε ότι πλησίαζε το τέλος της κατοχής, κατέφυγε στη Γερμανία. Παρά τη δωσιλογική του δράση και τα εγκλήματα που διέπραξε, γλύτωσε τη θανατική καταδίκη. Παρότι καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων το 1947, πόνταρε πολλά στην αρμονική σχέση που διατηρούσε με την αστυνομία και με διοικητές διαφόρων Αστυνομικών Τμημάτων που διαβεβαίωναν γραπτώς για τα «πατριωτικά» του αισθήματα. Αποφάσισε να παρουσιαστεί στην ελληνική δικαιοσύνη πολλά χρόνια μετά το τέλος της κατοχής. Στις 26-6-1952 καταδικάστηκε σε κάθειρξη 12 ετών. Όμως και πάλι τα κατάφερε και δεν χρειάστηκε να μείνει στη φυλακή μέχρι το 1964. Για την ακρίβεια δεν έμεινε ούτε δύο χρόνια ! Πέτυχε την αναστολή του υπολοίπου της ποινής του και αποφυλακίστηκε το Φεβρουάριο του 1954.)

Ιωάννης Μελεμενλής (αδελφός του Θεόδωρου και του Παναγιώτη Μενεμενλή. Αρχικά ήταν μέλος της ΕΟΝ και στη συνέχεια εντάχθηκε στην οργάνωση του ναζιστή Πούλου, όπως και τα αδέλφια του. Παρά τη δωσιλογική του δράση και τα εγκλήματα που διέπραξε, γλύτωσε τη θανατική καταδίκη. Παρότι καταδικάστηκε ερήμην σε 3 φορές ισόβια κάθειρξη από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων το 1947, πόνταρε πολλά στην αρμονική σχέση που διατηρούσε με την αστυνομία και με διοικητές διαφόρων Αστυνομικών Τμημάτων που διαβεβαίωναν γραπτώς για τα «πατριωτικά» του αισθήματα. Αποφάσισε να παρουσιαστεί στην ελληνική δικαιοσύνη πολλά χρόνια μετά το τέλος της κατοχής. Στις 26-6-1952 καταδικάστηκε σε κάθειρξη 12 ετών. Όμως και πάλι τα κατάφερε και δεν χρειάστηκε να μείνει στη φυλακή μέχρι το 1964. Για την ακρίβεια δεν έμεινε ούτε δύο χρόνια ! Πέτυχε την αναστολή του υπολοίπου της ποινής του και αποφυλακίστηκε τον Αύγουστο του 1953.)

Γρηγόριος Παζιώνης (Γεννήθηκε στο Μελένικο της Βουλγαρίας το 1887. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Δράμα, έχοντας δυσάρεστες εμπειρίες από τη ζωή του στη Βουλγαρία. Το 1929 εκλέχτηκε Δήμαρχος Δράμας. Το 1935 έγινε Νομάρχης Χαλκιδικής, αλλά το 1936 παραιτήθηκε για να θέσει υποψηφιότητα για βουλευτής, χωρίς όμως να καταφέρει να εκλεγεί. Το 1938 διορίστηκε από τη δικτατορία του Μεταξά Νομάρχης Έβρου. Τον Αύγουστο του 1940 τέθηκε σε διαθεσιμότητα, με απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών. Την περίοδο της κατοχής διορίστηκε Επιθεωρητής των Υπηρεσιών Κοινωνικής Πρόνοιας με μηνιαίο μισθό 10.000 δραχμές (Σεπτέμβριος 1941). Επίσης, εντάχθηκε στο ναζιστικό κόμμα του Σπυρίδη και το Μάρτιο του 1942 έγινε υπαρχηγός. Πολλές φορές εκδήλωνε δημόσια τα χιτλερικά του αισθήματα και παράλληλα προέτρεπε τους Έλληνες εργάτες να φύγουν από την Ελλάδα και να πάνε να δουλέψουν στη Γερμανία. Στην πορεία ο Παζιώνης άρχισε να αποκτά και άλλες αρμοδιότητες. Του ανατέθηκε η Γενική Διεύθυνση Στεγάσεως. Σε αυτήν φρόντισε να τοποθετήσει το γιο του και τον αδερφό του. Στη συνέχεια έγινε αρχηγός του ναζιστικού κόμματος Μακεδονίας – Θράκης. Το 1944 κατέφυγε στην Αυστρία. Στη συνέχεια πέρασε στην Ελβετία (Μάιος 1945), ελπίζοντας ότι δεν θα τον αναγνωρίσει κανείς. Προσπάθησε να παραπλανήσει την ελληνική πρεσβεία στη Βέρνη, δηλώνοντας ψεύτικο όνομα. Ο Έλληνας πρέσβης όμως έδωσε εντολή να συλληφθεί. Το 1946 οδηγήθηκε στις φυλακές «Παύλου Μελά». Καταδικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο τον Αύγουστο του 1947 σε φυλάκιση 2,5 ετών. Αποφυλακίστηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1948.)

Χρήστος Παπαβασιλείου (ιδρυτικό μέλος της ΠΟΕΤ)

Αριστείδης Παπαδόπουλος (Καταγόταν από την Ημαθία και ήταν φίλος του Νικολάου Ζωγράφου. Μετά την απελευθέρωση κατηγορήθηκε για δοσιλογισμό και για διάφορες συλλήψεις και δολοφονίες συμπατριωτών του. Φυλακίστηκε στις 24 Απριλίου 1945. Η δίκη του αναβλήθηκε δύο φορές. Έστειλε επιστολή στον Πρωθυπουργό, το Δαμασκηνό και διάφορους υπουργούς, ζητώντας τους να φροντίσουν για την απελευθέρωσή του. Στις 3 Οκτωβρίου 1946 απέδρασε από το Δημοτικό Νοσοκομείο, όπου είχε μεταφερθεί για νοσηλεία. Ο διοικητής της φρουράς του νοσοκομείου προτίμησε να ενημερώσει για την απόδραση τον Ειδικό Επίτροπο με 4 μέρες καθυστέρηση. Επέστρεψε ανενόχλητος στην ιδιαίτερη πατρίδα του και έφτιαξε μια παρακρατική ένοπλη ομάδα με έδρα τον Κολυνδρό. Σύντομα έγινε ομαδάρχης σε ένα τμήμα των ΜΑΔ. Το 1947 το Συμβούλιο Εφετών εξέδωσε παραπεμπτικό βούλευμα. Στις 6 Απριλίου 1948 κηρύχθηκε φυγόδικος. Το Νοέμβριο του 1948 σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.)

Μιχάλης Παπαδόπουλος (Μιχάλαγας) (ιδρυτικό στέλεχος της οργάνωσης ΠΟΕΤ του Αντωνίου Βήχου. Ήταν ποντιακής καταγωγής και είχε βενιζελικές πολιτικές πεποιθήσεις. Το 1943 εντάχθηκε στην ΠΑΟ. Στη συνέχεια πήγε στη Θεσσαλονίκη και εντάχθηκε στην ΠΟΕΤ. Επίσης έγινε ηγετικό στέλεχος του ΕΕΣ, αναλαμβάνοντας τη θέση του διευθυντή οικονομικών της οργάνωσης στις 31-8-1944. Συνελήφθη στις 17-12-1944 στη Ζαρκαδόπετρα από αντάρτες του ΕΛΑΣ. Δεν πέρασε από δίκη και μετά από τη Συμφωνία της Βάρκιζας αφέθηκε ελεύθερος. Πέθανε στη Θεσσαλονίκη το 1946. Η πιθανότερη εκδοχή είναι ότι αυτοπυροβολήθηκε κατά λάθος.)

Κυριάκος Παπαδόπουλος («Κισά Μπατζάκ», δηλαδή κοντοπόδαρος) (στέλεχος του ΕΕΣ και της ΠΑΟ. Ήταν Πόντιος και γεννήθηκε το 1884. Τραυματίστηκε το Νοέμβριο του 1944 στη μάχη του Κιλκίς και αυτοκτόνησε για να μην μπορέσουν να τον αιχμαλωτίσουν οι αντάρτες της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΑΜ – ΕΛΑΣ.)

Κωνσταντίνος Γ. Παπαδόπουλος (Γεωπόνος ποντιακής καταγωγής και έφεδρος αξιωματικός. Υπήρξε ηγετικό στέλεχος του ΕΕΣ και αργότερα βουλευτής. Συμμετείχε επίσης στην ΠΑΟ και στην ΠΟΕΤ. Απέφυγε να πολεμήσει στην πολύνεκρη μάχη του Κιλκίς το Νοέμβριο του 1944 εναντίον του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Μετά την απελευθέρωση δικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων και υποστήριξε ότι ο αγώνας του ΕΕΣ ήταν «δίκαιος», καταφέρνοντας να γλυτώσει το ενδεχόμενο μιας καταδικαστικής απόφασης. Παράλληλα, προσπάθησε να αυτοπαρουσιαστεί ως «αντιστασιακός». Σύμφωνα με επιστολή που συνέταξε ο ταξίαρχος Αρχιμήδης Αργυρόπουλος το 1949, ο Κ. Παπαδόπουλος ήταν συνεργάτης των Γερμανών με πλούσια εγκληματική δράση, που διαγράφτηκε από την ΠΑΟ Θεσσαλονίκης εξαιτίας της αντεθνικής του δράσης, ενώ η επιστολή περιελάμβανε και αντίγραφο του πρωτοκόλλου συνεργασίας που είχε υπογράψει η ηγεσία του ΕΕΣ με τους Γερμανούς την περίοδο της κατοχής. Το 1945 ο Κ. Παπαδόπουλος επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και κατατάχθηκε στο 113ο Τάγμα Εθνοφυλακής. Το 1946 εκλέχτηκε βουλευτής Κοζάνης με το Λαϊκό Κόμμα. Στο επόμενο διάστημα, μέχρι το 1964, εκλεγόταν βουλευτής Κιλκίς με τον «Ελληνικό Συναγερμό» του Παπάγου και την ΕΡΕ του Καραμανλή. Για το δοσιλογικό του παρελθόν και τη συνεργασία του με τους Γερμανούς αντιμετώπισε σοβαρές κατηγορίες από πολιτικούς του κέντρου και της αριστεράς. Στις 13 Μαρτίου 1963, με την ιδιότητα του βουλευτή της ΕΡΕ, εκτόξευσε απειλές εναντίον της ΕΔΑ (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά), αντιμετωπίζοντας την άμεση αντίδραση των αριστερών βουλευτών που τον αποκάλεσαν χιτλερικό και προδότη. Επιτέθηκε και χτύπησε τον Αντώνη Μπριλλάκη της ΕΔΑ και στη συνέχεια δέχθηκε μπουνιά στο πρόσωπο από το Γρηγόρη Λαμπράκη της ΕΔΑ.)

Λάσκαρης Παπαναούμ (Καταγόταν από το Μοναστήρι της Σερβίας. Για ένα διάστημα ζούσε και δούλευε στο Αμβούργο, όπου παντρεύτηκε μια Γερμανίδα. Το 1934 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και ανέλαβε την αντιπροσωπεία μιας σερβικής εταιρείας ακατέργαστων δερμάτων. Το 1938 έγινε πράκτορας της Ειδικής Ασφάλειας. Τον καιρό που οι δυνάμεις του Άξονα είχαν σαν στόχο τους την κατάληψη της Ελλάδας, ο Παπαναούμ διοχέτευε πληροφορίες στους Γερμανούς για τα σχέδια της Θεσσαλονίκης, κάνοντας ευκολότερη την κατάληψή της από τον εχθρό. Τη μέρα που μπήκε ο γερμανικός στρατός στη Θεσσαλονίκη, αυτός ανέβηκε σε ένα γερμανικό τανκ και πανηγύριζε. Οι Γερμανοί τον τοποθέτησαν στην GFP, στην SD και στη διεύθυνση του μυστικού γραφείου προστασίας των κατοχικών στρατευμάτων. Κατάφερε να αποκτήσει όχι μόνο την εμπιστοσύνη των κατακτητών, αλλά και μεγάλα χρηματικά ποσά. Όταν δύο αστυνομικοί ανακάλυψαν μέσα στις αποθήκες του 8.000 οκάδες ελαιόλαδου, οι Γερμανοί αρνήθηκαν να του απαγγείλουν κατηγορίες για μαύρη αγορά και να κατασχέσουν το ελαιόλαδο. Σύντομα έδειξα τα ρατσιστικά αισθήματά του για τους Εβραίους, τους οποίους εκμεταλλεύτηκε στο μέγιστο βαθμό. Χάρη στις διώξεις εναντίον των Εβραίων, πέρασαν στα χέρια του διάφορες εβραϊκές επιχειρήσεις από τις οποίες κέρδισε χιλιάδες λίρες. Όταν είδε ότι οι Γερμανοί θα έφευγαν από την Ελλάδα, αποφάσισε να τους ακολουθήσει και αυτός, βρίσκοντας στη χώρα τους φιλόξενο έδαφος και μια νέα υπηκοότητα. Με αυτόν τον τρόπο μπόρεσε να ξεφύγει από την ελληνική δικαιοσύνη, η οποία τον καταδίκασε ερήμην το 1945 σε δύο φορές ισόβια. Έζησε στη Γερμανία μέχρι το 1971 που πέθανε και δεν εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα.)

Γεώργιος Πούλος (1889 – 1949) (απόστρατος αντιβασιλικός αξιωματικός, φανατικός γερμανόφιλος και χιτλερικός, με πλούσια εγκληματική δράση. Πάνω από τη δεξιά τσέπη του χιτωνίου του υπήρχε ο γερμανικός αετός με τη σβάστικα. Συνελήφθη στο Κίτσμπιχελ της Αυστρίας στις 19-5-1945 από τους Αμερικανούς. Στις 9 Απριλίου 1947 οδηγήθηκε στις στρατιωτικές φυλακές Επταπυργίου. Στις 22 Μαΐου 1947 άρχισε στο Διαρκές Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης η δίκη του Πούλου και των συνεργατών του. Στις 2-12-1947 άρχισε η δίκη του στο Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων. Εκτελέστηκε στις 11 Ιουνίου 1949.)

Νικόλαος Ραγκαβής (αντιστράτηγος και Γενικός Διοικητής Μακεδονίας. Ήταν παντρεμένος με Γερμανίδα και διατηρούσε αρκετά καλές σχέσεις με τις γερμανικές κατοχικές αρχές.)

Γεώργιος Σερεμέτης (ιδρυτικό μέλος της ΠΟΕΤ)

Φριτς Σούμπερτ (Fritz Schubert) (1897 – 1947) (Αν και δεν ήταν Έλληνας, θεωρήσαμε καλό να αναφέρουμε λίγες πληροφορίες για αυτόν.) (Γερμανός υπαξιωματικός με πλούσια εγκληματική δράση στην Κρήτη και στη Μακεδονία. Το 1934 έγινε μέλος του Ναζιστικού Κόμματος Γερμανίας (NSDAP). Πρωτοεμφανίστηκε στην Κρήτη του καλοκαίρι του 1941. Εκτέλεσε πολλούς Έλληνες σε διάφορα χωριά του νησιού. Το Φεβρουάριο του 1944 στάλθηκε στη Μακεδονία, όπου συνέχισε το δολοφονικό του έργο. Ευθύνεται μεταξύ άλλων και για το Ολοκαύτωμα στο Χορτιάτη, όπου με τη βοήθεια και άλλων Γερμανών και Ελλήνων δωσιλόγων σκότωσε 149 κατοίκους. Ανάμεσά τους 109 γυναίκες και κορίτσια. Στα τέλη Οκτωβρίου του 1944 έφυγε μαζί με τα γερμανικά στρατεύματα που αποχωρούσαν από την Ελλάδα. Το Φεβρουάριο του 1945 έφθασε στη Βιέννη. Στις 4-5-1945 συνελήφθη από τους Αμερικανούς και τους είπε ψέματα ότι ήταν Έλληνας. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1945 στάλθηκε στην Ελλάδα και αποκαλύφθηκε η πραγματική του ταυτότητα. Συνελήφθη και οδηγήθηκε στις φυλακές Αβέρωφ. Στις 5 Αυγούστου 1947 το Δικαστήριο τον κήρυξε ένοχο και τον καταδίκασε 27 φορές σε θάνατο. Εκτελέστηκε στις 22 Οκτωβρίου 1947.)

Γεώργιος Σπυρίδης (1897 – 1950) (φανατικός ναζιστής, γεννημένος στην Κερασούντα και Αρχηγός για ένα διάστημα του Ναζιστικού Κόμματος Μακεδονίας – Θράκης. Με το κόμμα αυτό κατέβηκε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1932 και του Ιουνίου του 1935. Τον Απρίλιο του 1934 έστειλε ένα γράμμα στον Χίτλερ, με το οποίο του εξέφρασε τον απεριόριστο θαυμασμό του. Όταν τα βουλγαρικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ανατολική Μακεδονία, ο Σπυρίδης κατέφυγε στη Θεσσαλονίκη. Εκεί προχώρησε σε ανασυγκρότηση του κόμματος το οποίο αρχικά στεγάστηκε δωρεάν στο ξενοδοχείο Άτλας στην οδό Εγνατία, κατόπιν εντολής των γερμανικών αρχών κατοχής και λίγο αργότερα σε οίκημα στην οδό Κομνηνών στο κέντρο της πόλης που αποτέλεσε και κατοικία του Σπυρίδη. Ο Σπυρίδης επισκεπτόταν συχνά το Νικόλαο Χερτούρα που ήταν Γενικός Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Επισιτιστικών και Οικονομικών Αναγκών Μακεδονίας και του ζητούσε διάφορα τρόφιμα (αυγά, μέλι, φασόλια, κρέας, φρούτα, λάδι κ.α.) καθώς και άλλα είδη όπως τσιγάρα, σαπούνι και γραφική ύλη λέγοντας ότι προορίζονταν για άπορα μέλη και οπαδούς του κόμματος του. Στην πραγματικότητα τα περισσότερα τρόφιμα ο Σπυρίδης τα πούλησε σε διάφορα άτομα κρατώντας για τον εαυτό του τα κέρδη, ενώ ελάχιστα διανεμήθηκαν δωρεάν σε άπορα μέλη του κόμματος. Τα διάφορα είδη πωλούνταν στο ξενοδοχείο Άτλας όπου το λουτρό είχε μετατραπεί σε αποθήκη τροφίμων. Από τα τέλη του χειμώνα του 1942 μέχρι τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς ο Σπυρίδης, είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω ανθρώπων του επιτελείου του, έλαβε από τη Γενική Διεύθυνση Επισιτιστικών και Οικονομικών Αναγκών Μακεδονίας, διάφορα τρόφιμα και άλλα είδη για τα οποία κατέβαλε μόνο 100.000 δραχμές ενώ από τον έλεγχο που έγινε αργότερα, μετά την αποκάλυψη της δράσης του Σπυρίδη και του Χερτούρα, αποκαλύφτηκε ότι η αξία των πραγμάτων αυτών ξεπερνούσε τα 16.000.000 δραχμές. Έτσι ο Σπυρίδης κατάφερε να θησαυρίσει, αλλά η δράση του αποκαλύφθηκε στα τέλη του 1942 και συντάχθηκε σε βάρος του ποινική δικογραφία από τον αγορανομικό ανακριτή. Στις 14-3-1943 το Δικαστήριο κήρυξε ένοχους τους κατηγορούμενους Σπυρίδη και Χερτούρα. Στο Σπυρίδη επέβαλε ποινή φυλάκισης πέντε ετών και χρηματικό πρόστιμο 10.000 δραχμών για παράβαση του νόμου περί μεσαζόντων και 40 χρόνια φυλάκιση και πρόστιμο 60.000 δραχμών για αισχροκέρδεια. Λίγο πριν την απελευθέρωση της Ελλάδας ο Σπυρίδης αποφυλακίστηκε και διέφυγε στη Γερμανία για να γλυτώσει τη σύλληψη του για δωσιλογισμό. Στις 23 Αυγούστου 1947 καταδικάστηκε ερήμην από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων σε ισόβια. Το 1948 συνελήφθη στο Αμβούργο και παραπέμφθηκε σε δίκη ενώπιον αγγλικού δικαστηρίου για παράνομη εισαγωγή εμπορευμάτων και μαύρη αγορά. Αργότερα εκδόθηκε στην Ελλάδα. Προφυλακίστηκε στις Β’ Επανορθωτικές Φυλακές στις 19 Νοεμβρίου 1949. Κατέθεσε αίτηση ανακοπής της καταδικαστικής απόφασης. Τον Ιανουάριο του 1950 το δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτηση ανακοπής, εξαφάνισε την απόφαση των ισοβίων και τον καταδίκασε σε μόνο 2,5 χρόνια φυλάκιση. Πέθανε το Μάιο του 1950 από οξύ πνευμονικό οίδημα.)

Σπυρίδωνας Σπυρίδης (ιδρυτικό μέλος της ΠΟΕΤ)

Απόστολος Τσαρουχίδης (ιδρυτικό μέλος της ΠΟΕΤ)

Νικόλαος Χερτούρας (δωσίλογος που καταγόταν από το Μοναστήρι και δραστηριοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Για ένα διάστημα ήταν διευθυντής του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης. Στα τέλη του 1941 έγινε Γενικός Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Επισιτιστικών και Οικονομικών Αναγκών Μακεδονίας. Μετά από την εμπλοκή του σε σκάνδαλο που αποκαλύφθηκε στα τέλη του 1942, οδηγήθηκε σε δίκη μαζί με τον Σπυρίδη. Στις 14 Μαρτίου 1943 το δικαστήριο επέβαλε στον Χερτούρα την ποινή του θανάτου για τη διάθεση τροφίμων στον Σπυρίδη και 15 χρόνια φυλάκιση και χρηματικό πρόστιμο 1.000.000 δραχμών για παράβαση καθήκοντος.)

Διάφοροι δωσίλογοι που έδρασαν εκτός Μακεδονίας

Αλέξανδρος Αγήνορας (Ο Αγήνωρ ήταν δοσίλογος που καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη και έγινε αρχηγός της ναζιστικής οργάνωσης Μπουντ. Στο τέλος κατέφυγε στη Βιέννη. Ο αστυνομικός διευθυντής Ν. Αρχιμανδρίτης κατέθεσε στο Ειδικό Δικαστήριο ότι ο Αγήνορας εκτελέστηκε στη Βόρεια Ελλάδα από αντάρτες του ΕΛΑΣ.)

Χαράλαμπος Αϊβαλιώτης (κατέφυγε στη Γερμανία)

Νίκος Αναγνωστόπουλος (ταγματασφαλίτης της Εύβοιας)

Δημήτρης Αναστασίου (μέλος της ΕΣΠΟ)

Αριστείδης Ανδρόνικος (1862 – 1952) (ναζιστής καθηγητής, γόνος αρχοντικής οικογένειας και μέλος της ΕΣΠΟ. Διετέλεσε διευθυντής στο Ελληνικό Προξενείο της Πετρούπολης. Έπειτα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και δραστηριοποιήθηκε στις φασιστικές οργανώσεις. Το 1944 κατέφυγε στην Αυστρία. Επέστρεψε στην Αθήνα και πέθανε στις 21 Νοεμβρίου 1952.)

Ελένη Βαρδακοπούλου (καταδικάστηκε από Δικαστήριο Δοσιλόγων σε ισόβια κάθειρξη, διότι έδρασε στην Πελοπόννησο ως πράκτορας των Γερμανών και κατέδωσε διάφορους Έλληνες πατριώτες.)

Ιωσήφ Βαρδινογιάννης (γιατρός, ο οποίος συνεργαζόταν με την Ειδική Ασφάλεια και τους Γερμανούς. Εκτελέστηκε από την οργάνωση ΟΠΛΑ του ΚΚΕ στις 22 Σεπτεμβρίου 1944.)

Νικόλαος Βελισσαρόπουλος (Αρχικά ήταν μέλος της μεταξικής ΕΟΝ και στη συνέχεια μέλος της ΕΣΠΟ. Κατέφυγε στη Γερμανία. Λίγο μετά την ήττα της Γερμανίας (1945), συνελήφθη από τους Αμερικανούς.)

Αλέξανδρος Βερνίκος (1916 – 1991) (Δικηγόρος, εφοπλιστής, βουλευτής και υπουργός. Μετά την απελευθέρωση συνελήφθη κατηγορούμενος για δωσιλογισμό. Στα μεταπολεμικά χρόνια ασχολήθηκε με την πολιτική. Το 1952 εκλέχτηκε βουλευτής με την ΕΠΕΚ. Το 1964 έγινε βουλευτής με την Ένωση Κέντρου. Το 1965 έγινε υπουργός εμπορίου στην κυβέρνηση των αποστατών. Σύμφωνα με τον ιστορικό Δημοσθένη Κούκουνα, ο Βερνίκος ήταν οικονομικός δωσίλογος. Γιος του Αλέξανδρου Βερνίκου είναι ο εφοπλιστής και μέλος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Βερνίκος, ο οποίος έγινε υφυπουργός ναυτιλίας τον Ιούνιο του 2012, στην κυβέρνηση Σαμαρά.)

Γεώργιος Βλαβιανός (το Μάιο του 1941 ίδρυσε τη ναζιστική-δωσιλογική οργάνωση ΕΣΠΟ και έγινε αρχηγός της. Το Φεβρουάριο του 1942 παραιτήθηκε από την ηγεσία της οργάνωσης. Η κυβέρνηση Τσολάκογλου διόρισε το Βλαβιανό Πρόεδρο της κοινότητας Κηφισιάς.)

Ιωάννης Βουλπιώτης (1902 – 1999) (επιχειρηματίας, διευθυντικό στέλεχος της SIEMENS, θαυμαστής του Χίτλερ και συνεργάτης των Γερμανών στην κατοχή. Παντρεύτηκε την κόρη του Ζήμενς και ήταν αντιπρόσωπος του συγκροτήματος Siemens-AEG-Τελεφούνκεν στην Ελλάδα. Μετά την κατάληψη της Ελλάδα από τους Γερμανούς, ανέλαβε την ελληνική ραδιοφωνία (ΑΕΡΕ) και την ελληνική τηλεφωνία. Το 1944 οι εταιρείες του επιτάχθηκαν και ο ίδιος παραπέμφθηκε στο Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων το 1946. Φυσικά κατάφερε να απαλλαγεί, αλλά ο εισαγγελέας άσκησε έφεση κατά της απόφασης. Και πάλι κατάφερε να γλυτώσει, χαρούμενος που το δικαστήριο τον αθώωσε, «λόγω αμφιβολιών». Στην μεταπολεμική περίοδο το όνομά του ενεπλάκη σε σκάνδαλο που σχετιζόταν με το πολιτικό κόμμα του Παπάγου. Τον Οκτώβριο του 1955 καταδικάστηκε από το Τριμελές Πλημελειοδικείο Αθηνών σε φυλάκιση 18 μηνών, αλλά έμεινε στη φυλακή μόνο ένα έτος.)

Λεωνίδας Βρεττάκος (ιδρυτής του Τάγματος Ασφαλείας «Λεωνίδας» στη Λακωνία και βουλευτής)

Χρήστος Γερακίνης (υποδιοικητής του Τάγματος Ασφαλείας Εύβοιας. Στα μεταπολεμική περίοδο πολιτεύτηκε με τη δεξιά παράταξη. Διετέλεσε υφυπουργός συγκοινωνιών της κυβέρνησης Παπάγου.)

Αλέξανδρος Γιάνναρος (είχε δική του φασιστική οργάνωση, αλλά μετά τη διάλυσή της προσχώρησε στο ναζιστικό κόμμα του Μερκούρη. Εξέδιδε δύο εφημερίδες.)

Κυριάκος Γραμματικόπουλος (κατέφυγε στη Γερμανία)

Παναγιώτης Δεμέστιχας (1885 – 1960) (αξιωματικός του στρατού, γεννημένος στη Λακωνία. Διετέλεσε υπουργός εσωτερικών στην κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου. Καταδικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων. Απεβίωσε στις 14 Νοεμβρίου 1960.)

Αλκιβιάδης Διαμαντής (1894 – 1948) (Γεννήθηκε στη Σαμαρίνα της Μακεδονίας. Ήταν ο δημιουργός της «Λεγεώνας των Βλάχων» και υποκινητής αυτονομιστικής κίνησης που αποσκοπούσε στη δημιουργία βλάχικου κράτους με την ονομασία «Πριγκιπάτο της Πίνδου» μέσα στο έδαφος της κατεχόμενης Ελλάδας. Έδρα της κυβέρνησής του σκόπευε να κάνει τη Λάρισα. Επινόησε για τον εαυτό του τον τίτλο του «Αρχηγού και εκπρόσωπου των Βλάχων της κάτω Βαλκανικής». Στη μεταπολεμική Ελλάδα καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο. Τον Ιούνιο του 1942 επέστρεψε στη Ρουμανία, βλέποντας την οριστική διάψευση των προσδοκιών του. Στη χώρα αυτή, συνελήφθη το 1948 από το κομμουνιστικό καθεστώς και εκτελέστηκε.)

Αρίστος Καμπάνης (1883 – 1956) (συγγραφέας που δραστηριοποιήθηκε στον τομέα της γερμανικής προπαγάνδας. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Συνεργάστηκε με την ΑΕΡΕ, πρόδρομο της ΕΡΤ. Καταδικάστηκε στο Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων και το 1955 κλείστηκε στο Ψυχιατρείο.)

Αθανάσιος Καπνόπουλος (κατέφυγε στη Γερμανία)

Σίτσα Καραϊσκάκη (ναζίστρια συγγραφέας. Εκφωνούσε ομιλίες στο κατοχικό ραδιόφωνο υπέρ της ναζιστικής Γερμανίας. Το 1933 διορίστηκε σύμβουλος του γερμανικού υπουργείου προπαγάνδας. Μετά τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, διορίστηκε στη γερμανική πρεσβεία της Αθήνας. Το 1944 εγκατέλειψε την Ελλάδα και διέφυγε στην Αυστρία. Καταδικάστηκε ερήμην δύο φορές σε θάνατο από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων, αλλά αργότερα αμνηστεύτηκε. Εγκαταστάθηκε στην Ανατολική Γερμανία και παντρεύτηκε το βιομήχανο Μπάχμαν. Το 1963 επέστρεψε στην Ελλάδα. Πέθανε στο Παλαιό Φάληρο στις 30 Απριλίου 1987.)

Νικόλαος Καράμπελας (βουλευτής Λακωνίας, δικηγόρος και μέλος του Τάγματος Ασφαλείας Λακωνίας)

Γεώργιος Κεφαλάς (ναζιστής από τον Πειραιά που κατέφυγε στη Γερμανία το 1944. Πέρασε πολλά βράδια σε μια μπιραρία της Στουτγάρδης. Η φίλη του ήταν μια 18χρονη Γερμανίδα, μέλος της Χιτλερικής Νεολαίας. Έχοντας ένα ποδήλατο και μια ψεύτικη ταυτότητα αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα. Κατάφερε να περάσει από έλεγχο των Αμερικανών προσποιούμενος ότι ήταν όμηρος των Γερμανών. Τον Ιούλιο του 1945 έφθασε στον Πειραιά και άρχισε να φοράει ένα περιβραχιόνιο του ΕΔΕΣ για να ξεγελάσει τους διώκτες του. Συνάντησε μια παλιά του γνώριμη που ήταν ερωμένη ενός πιλότου της Λουφτβάφε και εκείνη τον κατέδωσε στην Αστυνομία. Συνελήφθη και κλείστηκε στη φυλακή. Αποφυλακίστηκε το 1951 και συνεργάστηκε επαγγελματικά με έναν ομοϊδεάτη του, τον Ναπολέοντα Αντωνάδο. Μέχρι τα βαθιά γεράματά του το 2006 δήλωνε ναζιστής.)

Εγκον Κοντουμάς (Ελληνοκροάτης χημικός μηχανικός, ναζιστής, επιχειρηματίας, φίλος του Χίτλερ και ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης Μπουντ. Του είχε παραχωρηθεί με βασιλικό διάταγμα ένα μεταλλείο χαλκού στη Λακωνία. Πέρα από μέλος της Μπουντ, ο Κοντουμάς στην κατοχή ήταν και προμηθευτής του γερμανικού στρατού με ιματισμό και οικιακά είδη.)

Κώστας Κοτζιάς (1892 – 1951) (Διετέλεσε Πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών, Πρόεδρος της ΕΠΟ, Πρόεδρος της ομάδας του Παναθηναϊκού (ΠΑΟ), υπουργός, βουλευτής και δήμαρχος Αθηναίων. Ήταν θαυμαστής του Χίτλερ. Κατά τη διάρκεια της κατοχής έζησε στις ΗΠΑ. Το 1950 και το 1951 εκλέχτηκε βουλευτής.)

Νικόλαος Κουρκουλάκος (διοικητής των Ταγμάτων Ασφαλείας στην Πάτρα. Το 1969 τοποθετήθηκε διευθυντής της Αγροτικής Τράπεζας, με απόφαση της χούντας.)

Ευάγγελος Κυριάκης (χιτλερικός δημοσιογράφος που ίδρυσε στην Αθήνα το φασιστικό εκδοτικό οίκο «Νέα Γενεά». Διατηρούσε καλές σχέσεις με τον Γκαίμπελς. Το 1944 κατέφυγε στη Γερμανία. Σκοτώθηκε το 1945 στους δρόμους του Βερολίνου από συμμαχικό βομβαρδισμό.)

Αλέξανδρος Λάμπου (αξιωματικός της χωροφυλακής και διοικητής της Ειδικής Ασφάλειας. Το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων καταδίκασε τον Λάμπου τρεις φορές σε θάνατο για συνειδητή συνεργασία με τους κατακτητές και για κατάδοση διαφόρων Ελλήνων. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1946, ο Λάμπου βρισκόμενος στις φυλακές Καλλιθέας, επιτέθηκε στους δεσμοφύλακες με ένα σιδερολοστό. Μετά από την πράξη του αυτή, μεταφέρθηκε στις φυλακές της Αίγινας.)

Φίλιππος Λεσχόπουλος (μέλος της δοσιλογικής οργάνωσης ΕΣΠΟ. Φυλακίστηκε στην Καλλιθέα.)

Τάκης Μακεδών (αρχηγός της δοσιλογικής οργάνωσης ΕΑΣΑΔ που έδρασε στη Θεσσαλία και πρώην υπαξιωματικός της Χωροφυλακής. Εκτελέστηκε από αντιστασιακούς της οργάνωσης του ΕΛΑΣ το χειμώνα του 1944.)

Μανώλης Μανωλέας (1900 – 1944) (Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μεσσηνία. Υπήρξε μέλος και βουλευτής του ΚΚΕ, αλλά σταδιακά απαρνήθηκε την κομμουνιστική ιδεολογία και υπέγραψε δήλωση αποκήρυξης του κομμουνισμού. Συνελήφθη από τη δικτατορία του Μεταξά, αλλά λίγο καιρό αργότερα μετατράπηκε οικειοθελώς σε πράκτορα της Ασφάλειας της δικτατορίας. Η δικτατορία τον αποφυλάκισε το 1938. Στη συνέχεια ο Μανωλέας εντάχθηκε στην ΕΟΝ και αργότερα στη ναζιστική οργάνωση ΕΣΠΟ. Από το 1943 και μετά συνεργάστηκε με τις γερμανικές αρχές στο κατοχικό ραδιόφωνο και το Γραφείο Τύπου της γερμανικής πρεσβείας. Η δοσιλογική του δράση δεν έμεινε ατιμώρητη. Τον εκτέλεσε η οργάνωση ΟΠΛΑ του ΚΚΕ τον Ιανουάριο του 1944 στην Καλλιθέα. Δύο μέλη της ΟΠΛΑ έχοντας υποπολυβόλα Sten κρυμμένα μέσα στις καμπαρντίνες τους, ανέβηκαν σε ένα τραμ στην οδό Θησέως στην Καλλιθέα. Εντόπισαν και αιφνιδίασαν τον Μανωλέα, οδηγώντας τον έξω και πυροβολώντας τον.)

Νικόλαος Ματούσης (1899 – 1991) (βλαχόφωνος δικηγόρος που συνεργάστηκε με τον αυτονομιστή Αλκιβιάδη Διαμαντή στη «Λεγεώνα των Βλάχων». Σπούδασε στη Νομική και έγινε μέλος του ΚΚΕ, αλλά στην πορεία διαγράφτηκε από το κόμμα. Αργότερα εντάχθηκε στο Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας, αλλά διαγράφτηκε και από αυτό. Το 1941 συνάντησε στη Λάρισα τον Αλκιβιάδη Διαμαντή που επιδίωκε να ιδρύσει βλαχικό κράτος μέσα στο έδαφος της κατεχόμενης Ελλάδας. Φορούσε στολή Ιταλού αξιωματικού και εκδήλωνε το θαυμασμό του για το Γ’ Ράιχ. Το 1943 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και εντάχθηκε στη ναζιστική οργάνωση «Πρωτοπόροι Νέας Ευρώπης». Έπειτα κατέφυγε στη Ρουμανία, όπου συνελήφθη το 1948 από το κομμουνιστικό καθεστώς και φυλακίστηκε. Παραδόθηκε από τη Ρουμανία που ήταν φυλακισμένος στις ελληνικές αρχές στις 13 Μαΐου 1964. Έμεινε στις φυλακές Αβέρωφ μέχρι τις 25 Ιουνίου 1964, οπότε αποφυλακίστηκε. Για το θέμα του δοσιλογισμού παραπέμφθηκε σε δίκη. Τα πράγματα εξελίχθηκαν ιδιαίτερα ευνοϊκά για αυτόν. Το δικαστήριο αποφάσισε παύση της ποινικής του δίωξης λόγω παραγραφής στις δύο κατηγορίες συνεργασίας με τον εχθρό, διατήρηση των αποφάσεων δήμευσης της περιουσίας του και αθώωση στις κατηγορίες ότι παρείχε πληροφορίες στον εχθρό. Αφέθηκε ελεύθερος. Αργότερα υποστήριξε τη χούντα. Πέθανε στη Λάρισα στις 11 Μαρτίου 1991.)

Μελέτιος (Ήταν Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως και τον Απρίλιο του 1941 έστειλε συγχαρητήρια επιστολή στον Χίτλερ για να του εκφράσει την ευγνωμοσύνη του.)

Γεώργιος Μιχαλολιάκος (ταγματασφαλίτης στη Λακωνία και πατέρας του ηγέτη της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου)

Χρήστος Μπαρδόπουλος (ηγετικό στέλεχος της οργάνωσης «Ένωσις Φίλων Χίτλερ» και συνεργάτης της γερμανικής SD. Το 1944 κατέφυγε στη Γερμανία. Καταδικάστηκε από την ελληνική δικαιοσύνη σε ισόβια, αλλά έμεινε στη φυλακή μόνο 3 χρόνια. Πέθανε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 στην Αθήνα.)

Νικόλαος Μπουραντάς (διοικητής του μηχανοκίνητου τμήματος της Αστυνομίας και συνεργάτης των κατοχικών αρχών)

Θωμάς Μπουρτζάλας (πρώην χωροφύλακας και σωματοφύλακας ενός υπουργού του Λαϊκού Κόμματος. Καταγόταν από το Αγρίνιο. Πήγε εθελοντικά στη μάχη του Στάλινγκραντ και πολέμησε στο πλευρό των Γερμανών. Γλύτωσε το θάνατο και απέφυγε την αιχμαλωσία. Επέστρεψε στην κατεχόμενη Ελλάδα και έγινε ανθυπομοίραρχος στη γερμανική αστυνομία GFP. Αργότερα καταδικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων. Έμεινε δέκα χρόνια στη φυλακή.)

Πολύκαρπος Νταλιάνης (χωροφύλακας που κατέδωσε μέλη της αντιστασιακής οργάνωσης ΠΕΑΝ στους Γερμανούς. Η προδοσία δεν έμεινε ατιμώρητη. Στις 17 Δεκεμβρίου 1942 ο Νταλιάνης βρέθηκε σε ένα υπόγειο όπου συνάντησε διάφορα μέλη της αντιστασιακής οργάνωσης «Όμηρος». Αφού ομολόγησε ότι είναι καταδότης, οι αντιστασιακοί τον σκότωσαν χτυπώντας το κεφάλι του με ένα σφυρί.)

Βασίλειος Ντερτιλής (υποστράτηγος και διοικητής των ταγματασφαλιτών της Αθήνας.)

Ξηροτύρης (δικηγόρος από τη Λαμία και μέλος της ναζιστικής οργάνωσης ΟΕΔΕ. Όταν είδε ότι πλησίαζε η ήττα της Γερμανίας, αποφάσισε να αλλάξει στρατόπεδο για να σώσει το τομάρι του. Εντάχθηκε στην αντιστασιακή οργάνωση ΕΑΜ – ΕΛΑΣ. Σένα χωριό συναντήθηκε τυχαία με τον αρχικαπετάνιο του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη. Ο Άρης Βελουχιώτης γνωρίζοντας την προδοτική του δράση, άρχισε νευριασμένος να τον ρωτάει πώς έφθασε εκεί. Κλότσησε τον Ξηροτύρη στην κοιλιά, τράβηξε το περίστροφο και τον σκότωσε με δύο σφαίρες στο κεφάλι.)

Παντελόγλου (αρχηγός της ναζιστικής οργάνωσης ΟΕΔΕ. Δολοφονήθηκε στα Δεκεμβριανά του 1944.)

Απόστολος Παπαγεωργίου (συνταγματάρχης , ο οποίος αρχικά ήταν μέλος του ΕΔΕΣ, αλλά στην πορεία έγινε συνεργάτης των Γερμανών. Στην κατοχή διορίστηκε αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος.)

Χαράλαμπος Παπαθανασόπουλος (συνταγματάρχης , ο οποίος αρχικά ήταν μέλος του ΕΔΕΣ, αλλά στην πορεία έγινε συνεργάτης των Γερμανών. Συγκεκριμένα έγινε διοικητής ενός Τάγματος Ασφαλείας στην Εύβοια.)

Ταγματάρχης Δημήτριος Παπαγιαννάκης (στην Κρήτη)

Διονύσιος Παπαδόγκωνας (1888-1944) (βασιλόφρων συνταγματάρχης, γεννημένος στο Πεταλίδι Μεσσηνίας. Ήταν διοικητής των Ταγμάτων Ασφαλείας Πελοποννήσου. Σκοτώθηκε στα Δεκεμβριανά του 1944. Γιος του είναι ο πολιτικός Αλέξανδρος Παπαδόγκωνας, που διετέλεσε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας το 1974-1977 και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.)

Παπαθανασόπουλος (διοικητής του Τάγματος Ασφαλείας Εύβοιας)

Μιχαήλ Παπαστρατηγάκης (εκδότης της «Νέας Ευρώπης»)

Σταύρος Πέτροβας (συνεργάτης των Γερμανών στην Πελοπόννησο. Στις εκλογές του 1956 ήταν υποψήφιος βουλευτής Θεσσαλονίκης με το κόμμα του Μαρκεζίνη, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί γιατί συγκέντρωσε 92 ψήφους.)

Ιωάννης Πλυτζανόπουλος (Συνταγματάρχης. Γνωστός ταγματασφαλίτης και διοικητής του 1ου Συντάγματος Ευζώνων Αθηνών.)

Βασίλης Σκανδάλης (ηγετικό στέλεχος της ρατσιστικής οργάνωσης ΕΕΕ. Ο 29χρονος ακροδεξιός δολοφονήθηκε τον Αύγουστο του 1944 από μέλη της Ο.Π.Λ.Α. στην περιοχή του Ρέντη. Η εντυπωσιακή αυτή ενέργεια της Ο.Π.Λ.Α. κατατρόμαξε τα υπόλοιπα στελέχη της ΕΕΕ, γιατί έγινε μέσα στα τοπικά γραφεία της ΕΕΕ που φυλάσσονταν από πέντε ένοπλους χίτες.)

Κώστας Σκανδάλης (έκανε ναζιστική προπαγάνδα μέσα από ραδιοφωνικές εκπομπές. Σκοτώθηκε στο Βερολίνο στις 3 Φεβρουαρίου 1945 από αεροπορικό βομβαρδισμό.)

Νικόλαος Στεργιάδης (δωσίλογος που διέφυγε στο εξωτερικό. Εκδόθηκε στην Ελλάδα το 1949.)

Σπύρος Στεροδήμος (Το Φεβρουάριο του 1942 έγινε αρχηγός της ΕΣΠΟ. Σκοτώθηκε το Σεπτέμβριο του 1942 όταν η αντιστασιακή οργάνωση ΠΕΑΝ ανατίναξε το κτίριο της ΕΣΠΟ.)

Παναγιώτης Στούπας (διοικητής του Τάγματος Ασφαλείας του Μελιγαλά. Αυτοκτόνησε κατά την πολιορκία της Πύλου από αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.)

Θεόδωρος Τουρκοβασίλης (βουλευτής Αρκαδίας. Στην κατοχή διορίστηκε από τη δωσιλογική κυβέρνηση Ράλλη διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδος)

Γεώργιος Τριαντόπουλος (μέλος της ΕΣΠΟ)

Κωνσταντίνος Τσίμπας (καταγόταν από την Κεφαλονιά, αλλά έμενε στην Αθήνα. Υπηρέτησε στο Βρετανικό Στρατό και έκανε πολλά ταξίδια. Παντρεύτηκε την ηθοποιό Αγγελική Κοτσάλη. Την περίοδο της κατοχής είχε μια θέση στη γερμανική GFP και ήταν συνεργάτης του υπολοχαγού Σμιτ. Εκπαιδεύτηκε από μια γερμανική υπηρεσία στη ρωσική γλώσσα και σε τακτικές ανορθόδοξου πολέμου. Το 1944 αναχώρησε για τη Γερμανία. Τον Απρίλιο του 1945 συνελήφθη από Αμερικανούς στρατιώτες, οι οποίοι αποφάσισαν να του κατασχέσουν τα 145.000 δολάρια που είχε μαζί του. Το Μάρτιο του 1946 μεταφέρθηκε στην Ελλάδα. Στάλθηκε στις φυλακές της Καλλιθέας, αλλά στις αρχές της δεκαετίας του 1950 απελευθερώθηκε. )

Μιχάλης Τυρίμος (1908 – 1945) (Γεννήθηκε στη Λέσβο. Το 1926 εντάχθηκε στο ΚΚΕ και το 1936 εκλέχτηκε βουλευτής του ΚΚΕ. Όμως το 1939 υπέγραψε δήλωση αποκήρυξης του κομμουνισμού και μετατράπηκε οικειοθελώς σε πράκτορα της μεταξικής δικτατορίας και συνεργάτη του Μανιαδάκη. Το καλοκαίρι του 1941 έγινε υπαρχηγός στο ναζιστικό κόμμα του Γεωργίου Μερκούρη. Την τελευταία περίοδο της κατοχής, ο Τυρίμος κατηγορήθηκε μαζί με τον Γιάνναρο για την «απογύμνωσιν» της Εφορίας Υλικού Πολέμου και για ύποπτες συναλλαγές με μαυραγορίτες. Το 1944 συμμετείχε στη συγκρότηση των Ταγμάτων Ασφαλείας της Εύβοιας. Αμέσως μετά την απελευθέρωση συνελήφθη από αντιστασιακούς του ΕΛΑΣ. Τον Ιανουάριο του 1945 εκτελέστηκε από την οργάνωση ΟΠΛΑ ως δοσίλογος.)

Σεβαστιανός Φουλίδης (Έλληνας ποντιακής καταγωγής, στέλεχος της γερμανικής μεραρχίας Brandenburg και πράκτορας της γερμανικής αντικατασκοπείας από το 1938. Τον Αύγουστο του 1941 αναχώρησε για τη Ρωσία, για να συλλέξει πληροφορίες για τα ρωσικά στρατεύματα και να τις δώσει στους Γερμανούς. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το τι απέγινε τελικά. Κάποιοι αναφέρουν ότι εντοπίστηκε από μια ρωσική περίπολο το Δεκέμβριο του 1943 και σκοτώθηκε. Σύμφωνα όμως με όσα αναφέρει ο ιστορικός Δημοσθένης Κούκουνας στη σελ. 113 του βιβλίου του με τίτλο «Ιστορία της κατοχής (Τόμος 5)», ο Φουλίδης δεν είχε κάποιο ηρωικό θάνατο, αλλά ήταν εγκατεστημένος στο Βέλγιο μετά το τέλος του πολέμου.)

Ρεγγίνα ή Χριστίνα Χρηστάκη (Καταδικάστηκε από το Δικαστήριο Δωσιλόγων Πειραιά σε θάνατο διότι κατέδιδε συμπατριώτες της στους Γερμανούς.)

Διάφορες δωσιλογικές οργανώσεις

ΕΕΕ (παλιά ρατσιστική οργάνωση που ανασυστάθηκε στην Αθήνα το καλοκαίρι του 1941 με τη συγκατάθεση των Γερμανών. Ηγετικά στελέχη της ήταν ο δικηγόρος Κωνσταντίνος Γούλας από τη Θεσσαλονίκη, ο συνταγματάρχης Γρηγοράκης, ο Ι. Κοσμίδης, ο Βασίλης Σκανδάλης, ο Κώστας Σκανδάλης και ο Γεώργιος Αρβανιτάκης. Σταδιακά επέκτειναν τη δράση τους και στην περιοχή της Θεσσαλίας. Τον Αύγουστο του 1944 υπέστησαν ισχυρό πλήγμα όταν η οργάνωση ΟΠΛΑ εκτέλεσε το Βασίλη Σκανδάλη στα γραφεία της ΕΕΕ στου Ρέντη.)

ΕΕΣ («Εθνικός Ελληνικός Στρατός») (Ο ΕΕΣ ήταν ένοπλη δοσιλογική οργάνωση που έδρασε στην κατεχόμενη Μακεδονία. Την ηγεσία του ΕΕΣ αποτελούσαν οι εξής : Κυριάκος Παπαδόπουλος, Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος και Μιχαήλ Παπαδόπουλος. Το 1950 ο αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Βεντήρης ασχολήθηκε με τη διερεύνηση της κατοχικής δράσης του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου, μετά από επιστολή που έστειλε ο ταξίαρχος Αργυρόπουλος και στην οποία τονιζόταν η δοσιλογική – προδοτική δράση του Κ. Παπαδόπουλου. Το ΓΕΣ διέταξε τη διενέργεια ανάκρισης και την ανέθεσε στο διοικητή του Γ’ Σώματος Στρατού Θεόδωρο Γρηγορόπουλο. Το Νοέμβριο του 1950 είχε ετοιμαστεί το πολυσέλιδο πόρισμα της ένορκης διοικητικής εξέτασης. Το πόρισμα ανέφερε ότι το ένοπλο τμήμα του Κ. Παπαδόπουλου είχε εξοπλιστεί «αναμφισβητήτως εκ των Γερμανικών Αρχών Κατοχής μεθ’ ων είτε ο ίδιος προσωπικώς είτε διά μέσου τρίτων προσώπων της εμπιστοσύνης του ήλθεν εις επαφήν και ελάμβανεπαρά τούτων εκάστοτε όπλα και πυρομαχικά».)

ΕΣΠΟ (Η ΕΣΠΟ ήταν η διασημότερη ελληνική ναζιστική οργάνωση. Ιδρύθηκε το Μάιο του 1941 και πρώτος της αρχηγός ήταν ο Γεώργιος Βλαβιανός. Στην ηγεσία τον διαδέχτηκε ο Σπύρος Στεροδήμος. Μερικά άλλα γνωστά μέλη της ΕΣΠΟ ήταν ο Σταύρος Βελλόπουλος, ο Γεώργιος Σουλιώτης, ο Σπυρίδων Τσάκωνας, ο Γεώργιος Τριαντόπουλος κ.α. Από τα γραφεία της οργάνωσης στη γωνία των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος στην Αθήνα γινόταν διανομή διαφόρων προπαγανδιστικών εκδόσεων, που τυπώνονταν στη Γερμανία, στην ελληνική γλώσσα. Η ΕΣΠΟ είχε δικό της τυπογραφείο. Στον τρίτο όροφο του κτιρίου της ΕΣΠΟ βρίσκονταν τα γραφεία της γερμανικής GFP. Στη σκάλα του κτιρίου υπήρχε φρουρός που έκανε έλεγχο ταυτοτήτων σε όσους ήθελαν να μπουν μέσα. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1942 η αντιστασιακή οργάνωση ΠΕΑΝ ανατίναξε το κτίριο της ΕΣΠΟ. Ο θόρυβος της έκρηξης ήταν εκκωφαντικός και η είδηση της ανατίναξης προκάλεσε αίσθηση. Σκοτώθηκαν 29 μέλη της ΕΣΠΟ και 43 Γερμανοί αξιωματικοί και στρατιώτες. Ανάμεσα στα θύματα ήταν και ο αρχηγός Σπύρος Στεροδήμος. Οι τραυματίες ήταν 5 Γερμανοί και 27 μέλη της ΕΣΠΟ. Επί 5 μέρες η Πυροσβεστική ανέσυρε πτώματα από τα ερείπια. Μετά την ανατίναξη του κτιρίου της ΕΣΠΟ, αρχηγός της οργάνωσης έγινε ο Αριστείδης Ανδρόνικος, ο οποίος κατέφυγε στην Αυστρία το Σεπτέμβριο του 1944.)

ΕΑΣΑΔ (ένοπλη δοσιλογική οργάνωση που έδρασε στη Θεσσαλία. Ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1944 και έδρασε στη Λάρισα, στο Βόλο, στην Καρδίτσα και στα Τρίκαλα. Αντίθετα με τα κανονικά Τάγματα Ασφαλείας, τα μέλη του ΕΑΣΑΔ φορούσαν πολιτικά και πράσινο περιβραχιόνιο με τα αρχικά ΕΑΣΑΔ σε λευκό χρώμα. Αρχηγός του ΕΑΣΑΔ έγινε ο Τάκης Μακεδών, πρώην υπαξιωματικός της Χωροφυλακής, ο οποίος εκτελέστηκε από τους αντιστασιακούς του ΕΛΑΣ το 1944.)

Ένωσις Φίλων Χίτλερ (ΕΦΧ) (η οργάνωση αυτή ιδρύθηκε κατά πάσα πιθανότητα πριν από τον πόλεμο. Αρχηγός της ήταν ο καθηγητής της Σχολής Ικάρων Καλαντζής. Την περίοδο της κατοχής αρχηγός έγινε ο Δανάλης, με βοηθούς του το Χρήστο Μπαρδόπουλο και το Μπριντάκη. Η ΕΦΧ συνεργαζόταν με το γερμανικό φρουραρχείο, με την ΟΕΔΕ και την Μπουντ. Διέθετε γραφεία στην οδό Παπαρρηγοπούλου 9 και παράρτημα στη Θεσσαλονίκη. Εξέδιδε την εφημερίδα «Ελληνική Ηχώ». Μετά το 1943 ενσωματώθηκε στην Μπουντ. Το 1944 ο Μπαρδόπουλος διέφυγε στη Γερμανία.)

Λεγεώνα των Βλάχων (δημιουργός της «Λεγεώνας των Βλάχων» και υποκινητής αυτονομιστικής κίνησης που αποσκοπούσε στη δημιουργία βλάχικου κράτους με την ονομασία «Πριγκιπάτο της Πίνδου» μέσα στο έδαφος της κατεχόμενης Ελλάδας ήταν ο Αλκιβιάδης Διαμαντής, ο οποίος είχε εξασφαλίσει την υποστήριξη των Ιταλών. Αυτός επινόησε για τον εαυτό του τον τίτλο του «Αρχηγού και εκπρόσωπου των Βλάχων της κάτω Βαλκανικής». Τον Ιούνιο του 1942 επέστρεψε στη Ρουμανία, βλέποντας την οριστική διάψευση των προσδοκιών του. Τη δράση του Διαμαντή και της Λεγεώνας των Βλάχων καταδίκασε η «Ένωση Ελλήνων Κουτσοβλάχων» και αναφέρθηκε και στην εγκληματική δράση των Λεγεωνάριων λέγοντας ότι : «ελεηλάτησαν σπίτια, λήστεψαν προϊόντα πτωχών αγροτών και κτηνοτρόφων, έκαναν αναγκαστική συγκέντρωση του γάλακτος και των μαλλιών και των σφαγίων σε εξευτελιστικές τιμές, εξόρισαν και βασάνισαν του αντιφρονούντας, επρόδωσαν κατόχους όπλων και στρατιωτικών ειδών, παρέδωσαν εις την κτηνώδη διάθεσιν των κατακτητών φασιστών τιμίους συμπατριώτας, που πέθαναν από τα βασανιστήρια..». Σύμφωνα με υπολογισμούς ενός στελέχους του ΕΛΑΣ, το 1942 υπήρχαν συνολικά 2.500 ένοπλοι Λεγεωνάριοι.)

Μπουντ (Η οργάνωση Μπουντ, δηλαδή Σύνδεσμος, λεγόταν και «Οργάνωση Φίλων του Χίτλερ». Ιδρύθηκε το 1942 και ελεγχόταν από τη γερμανική πρεσβεία. Αρχηγοί της ήταν ο Αγήνωρ και ο Ιωάννης Μπουρνιάς. Τα γραφεία της Μπουντ βρίσκονταν στην οδό Παπαρρηγοπούλου και τα μέλη της ασχολούνταν με τη συλλογή πληροφοριών, με την αντικομμουνιστική προπαγάνδα και την παρακολούθηση Εβραίων προσφύγων. Από το 1943 και μετά, η οργάνωση υπαγόταν στο Γερμανικό Στρατηγείο Ελλάδος από το οποίο λάμβανε χρήματα. Ο Αγήνορας μαζί με ένα λοχαγό της μεραρχίας Brandenburg συγκρότησαν ένα λόχο από Έλληνες εθελοντές και τον έστειλαν στη Ρωσία, στη Βοσνία και στη Ρουμανία.)

«Ξίλια» (Η οργάνωση «Εθνική Αλβανική Διοίκηση της Τσαμουριάς» ή αλλιώς «Ξίλια» (K.S.I.L.I.A.) δημιουργήθηκε στη Θεσπρωτία και απαρτιζόταν από ένοπλους Τσάμηδες. Είχε περίπου 2.500 – 3.200 μέλη.)

ΟΕΔΕ (Οργάνωσις Εθνικών Δυνάμεων Ελλάδος) (ναζιστική οργάνωση των Μανιάτη και Νικολάου. Ιδρύθηκε το 1942 και διέθετε γραφεία στην πλατεία Κάνιγγος. Αρχηγός της οργάνωσης ήταν ο Παντελόγλου. Σκοπός της ΟΕΔΕ ήταν η επιλογή και στρατολόγηση πρακτόρων για τις γερμανικές ASD και SD. Τα μέλη της ΟΕΔΕ είχαν γερμανικές ταυτότητες και ανήκαν στο γερμανικό δίκτυο αντικατασκοπείας. Η συγκεκριμένη οργάνωση συνεργαζόταν στενά με μια άλλη ναζιστική οργάνωση που λεγόταν «Μπουντ». Τον Αύγουστο του 1942 η αντιστασιακή οργάνωση ΠΕΑΝ ανατίναξε τα γραφεία της ΟΕΔΕ. Το εσωτερικό του κτιρίου καταστράφηκε ολοσχερώς.)

ΟΕΚΚ («Οργάνωσης Εθνικών και Κοινωνικών Κατεύθυνσεων». Μερικά γνωστά μέλη της συγκεκριμένης φιλοναζιστικής οργάνωσης ήταν ο Νικόλαος Κουρκουλάκος, ο Θ. Σκυλακάκης, ο γιος του Παύλου Μελά Μίκης, ο Νικόλαος Λούρος, ο Απόστολος Παπαγεωργίου και η Σίτσα Καραϊσκάκη. Η ΟΕΚΚ ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1934 και αρχηγός της ήταν ο Ευάγγελος Κυριάκης. Εξέδιδε την εφημερίδα «Κράτος»)

ΟΠΝΕ (Οργάνωσις Πρωτοπόρων Νέας Ευρώπης) (ιδρύθηκε το 1941 από τους αδελφούς Κύρου, τον Αλ. Γιάνναρο, τον Κονδάκη, τον Κριμπά και το Γ. Ριζόπουλο. Ακόμα και ο Ματούσης εντάχθηκε στην ΟΠΝΕ. Τα γραφεία της οργάνωσης στην οδό Πατησίων 133 ανατινάχθηκαν στα Δεκεμβριανά του 1944.)

Οχράνα (έτσι ονομάζονταν οι ένοπλες ομάδες σλαβοφώνων στα χωριά της Φλώρινας και της Καστοριάς. Επεδίωκαν την προσάρτηση της Μακεδονίας στη Βουλγαρία.)

ΠΟΚ (Η Πατριωτική Οργάνωσις Κεφαλληνίας ιδρύθηκε στην Κεφαλονιά την άνοιξη του 1944.)

ΠΟΕΤ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Εθνικιστικών Ταγμάτων) (Αρχηγός της ΠΟΕΤ ήταν ο μεταλλλειολόγος Αντώνιος Βήχος, γεννημένος στην Κερατέα Αττικής. Στις 1 Φεβρουαρίου 1944, ο Βήχος ίδρυσε στη Θεσσαλονίκη την οργάνωση ΠΟΕΤ και παρέλαβε οπλισμό από τις γερμανικές αποθήκες.)

Τάγματα Ασφαλείας (Τα Τάγματα Ασφαλείας ήταν ένοπλα σώματα Ελλήνων δωσιλόγων που δημιουργήθηκαν με απόφαση της δωσιλογικής κυβέρνησης Ράλλη και έδρασαν στην κατεχόμενη Ελλάδα την περίοδο 1943-1944. Συχνά τα μέλη τους αναφέρονται σε διάφορα βιβλία ως «Ταγματασφαλίτες» και «γερμανοτσολιάδες». Όταν μιλάμε για Τάγματα Ασφαλείας, εννοούμε τα 9 «ευζωνικά τάγματα» που οργανώθηκαν από τη δωσιλογική κυβέρνηση και είχαν συνολικά περίπου 5.700 άνδρες και τα 22 «εθελοντικά τάγματα» που είχαν περίπου 16.600 άνδρες. Όλα αυτά τα τάγματα υπάγονταν στον αντιστράτηγο των SS Βάλτερ Σιμάνα και συμμετείχαν συχνά μαζί με τη Βέρμαχτ σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον των αντιστασιακών. Μερικά γνωστά πρόσωπα που διοίκησαν κάποια από τα Τάγματα Ασφαλείας ήταν ο Ιωάννης Πλυτζανόπουλος, ο Βασίλειος Ντερτιλής, ο Διονύσιος Παπαδόγκωνας, ο Λεωνίδας Βρεττάκος, ο Παναγιώτης Στούπας, ο Νικόλαος Κουρκουλάκος κ.α. Κύριες περιοχές δράσης των Ταγμάτων Ασφαλείας ήταν η Στερεά Ελλάδα και η Πελοπόννησος.)

Το τρένο της φυγής και η ναζιστική «κυβέρνηση» Τσιρονίκου

Το φθινόπωρο του 1944, βλέποντας την ήττα του Γ’ Ράιχ να πλησιάζει, οι περισσότεροι δοσίλογοι (ναζιστές, γερμανόφιλοι, ταγματασφαλίτες – γερμανοτσολιάδες κτλ) πανικοβλήθηκαν. Διαισθάνθηκαν ότι έρχεται και το δικό τους τέλος. Για να ξεφύγουν από τις δαγκάνες της ελληνικής δικαιοσύνης, κάποιοι σκέφτηκαν να καταφύγουν στη Ναζιστική Γερμανία και στην Αυστρία (π.χ. Πούλος, Γραμματικόπουλος, Κυλινδρέας, Ζωγράφος κ.α.).

Στις 1 Σεπτεμβρίου 1944 ο Παζιώνης παρέλαβε το διαβατήριό του για τη Γερμανία, βλέποντας ότι τα περιθώρια στενεύουν. Ο Γεώργιος Καζάνας (γερμανόφιλος διοικητής της Ειδικής Ασφάλειας) κατέφυγε με ένα αεροπλάνο της Λουφτβάφε στη Βιέννη. Ο Ευάγγελος Κυριάκης, ο Γκοτζαμάνης και ο Τσιρονίκος φρόντισαν να φύγουν εγκαίρως για τη Γερμανία.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 1944 αναχώρησε από την Αθήνα μια αμαξοστοιχία αποτελούμενη από δύο βαγόνια με περίπου 40 δωσίλογους. Τελικό προορισμό είχε τη Νυρεμβέργη και ενδιάμεσο σταθμό τη Βιέννη. Μερικοί από τους επιβάτες ήταν οι εξής : ο Κωνσταντίνος Γούλας (της ΕΕΕ), ο αδελφός του, ο υπεύθυνος προπαγάνδας του ραδιοφωνικού σταθμού Αθηνών Κωνσταντίνος Σκανδάλης με την οικογένειά του, ο Δημήτρης Κυριακόπουλος, ο καθηγητής Φλόκας από την Καστοριά, ο Ιωάννης Κοσμίδης (της ΕΕΕ) με τη σύζυγο και τα παιδιά του, ο Αρ. Ανδρόνικος με τη σύζυγό του και την κόρη του, ο δικηγόρος Βλαχογιάννης της ΕΕΕ (μετέπειτα προϊστάμενος Νομαρχιών επί χούντας), ο Γεώργιος Κεφαλάς, ο Χρήστος Στάγγος, ο Κύρτσογλου και διάφοροι άλλοι. Την πρώτη νύχτα διανυκτέρευσαν στο Δαδί της Λειβαδιάς, φοβούμενοι τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς και τη δεύτερη στη Λάρισα. Στις 14 Σεπτεμβρίου σταμάτησαν στη Θεσσαλονίκη για να παραλάβουν πράκτορες των Γερμανών. Με το ίδιο τρένο συνταξίδεψαν ο Παζιώνης, ο Κυλινδρέας, ο Αγάθος, ο Παπαστρατηγάκης (της ναζιστικής εφημερίδας «Νέα Ευρώπη»), η οικογένεια του Γεωργίου Πούλου, καθώς και πολλά μέλη της ΕΕΕ. Όταν έφθασαν έξω από τα Σκόπια, οι Γερμανοί στρατιώτες που φρουρούσαν το τρένο συγκρούστηκαν με αντιστασιακούς. Την αυγή της 22ας Σεπτεμβρίου το τρένο κινδύνευσε να βομβαρδιστεί από 3 αεροπλάνα της βρετανικής RAF που το παρατήρησαν, αλλά σώθηκε μπαίνοντας σε ένα τούνελ. Στις 3 Οκτωβρίου 1944 το τρένο των δοσιλόγων έφθασε στη Βιέννη. Οι Έλληνες ναζιστές φιλοξενήθηκαν σε ξενοδοχείο της αυστριακής πρωτεύουσας και μετά από δύο μέρες αναχώρησαν για το Άουγκσμπουργκ.

Από τη Νυρεμβέργη ο Κώστας Σκανδάλης με την οικογένειά του αναχώρησαν για το Βερολίνο, όπου έγινε εκφωνητής ειδήσεων σε ελληνόφωνη ραδιοφωνική εκπομπή. Αργότερα η εκπομπή αναμεταδιδόταν από το ραδιοφωνικό σταθμό της Βιέννης και αυτόν του Μπρεσλάου.

Στις αρχές Νοεμβρίου 1944 συγκροτήθηκε η «Εθνική Επιτροπή», δηλαδή η ναζιστική «κυβέρνηση» των φυγάδων στην κωμόπολη Κίτσμπιχελ (Kitzbuehel) της Αυστρίας, στο ξενοδοχείο «Grand Hotel». Αρχικά, η πρώτη συνάντηση των Ελλήνων ναζιστών έγινε στη Βιέννη. Στη συνέχεια, τα πιο γνωστά ονόματα (Τσιρονίκος, Ανδρόνικος κ.α.) μεταφέρθηκαν στο Κίτσμπιχελ. Το επόμενο διάστημα, μέχρι τις αρχές Μαΐου 1945, οι Έλληνες ναζιστές της «κυβέρνησης Τσιρονίκου» θα απολάμβαναν τις ανέσεις που τους πρόσφερε η κωμόπολη αυτή (διαμονή σε πολυτελέστατα ξενοδοχεία, πίστες για σκι κ.α.). Η ναζιστική κυβέρνηση συγκροτήθηκε στο πολυτελές ξενοδοχείο «Grand Hotel» στους πρόποδες των Άλπεων.

Ποια ήταν η σύνθεση της «κυβέρνησης» των Ελλήνων ναζιστών ;

Πρωθυπουργός : Έκτορας Τσιρονίκος (που διετέλεσε κατοχικός υπουργός)

Υπουργός Εσωτερικών : Κ. Γούλας

Υπουργός Παιδείας : Φλόκας

Υπουργός Προπαγάνδας : Αρ. Ανδρόνικος

Νικόλαος Βλαχογιάννης

Ξενοφών Γιοσμάς

Ζωγράφος

Μ. Παπαστρατηγάκης

Ιωάννης Πασσαδάκης

Πούλος

Σπυρίδης

Ταβουλάρης

Την «κυβέρνηση της Βιέννης», όπως ονομάστηκε, την υποστήριξε και την αναγνώρισε μόνο η Γερμανία και οι σύμμαχοί της. Ο «Πρωθυπουργός» Τσιρονίκος, έχοντας μαζί του άφθονες χρυσές λίρες από την κατοχή, έπαιζε συχνά στο καζίνο του Κίτσμπιχελ (Casino Kitzbuehel). Στη Βιέννη είχαν συγκεντρωθεί διάφοροι δωσίλογοι από άλλες χώρες (δωσίλογοι από τη Βουλγαρία και την Αλβανία, Ρουμάνοι της φασιστικής οργάνωσης «Σιδηρά Φρουρά», Σέρβοι ηγέτες των Τσέτνικ, ο Πατριάρχης της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Γαβριήλ και άλλοι). Ο Πούλος περιόδευε συχνά στα καφενεία της Βιέννης και έκανε φιλοναζιστικά κηρύγματα όταν συναντούσε Έλληνες θαμώνες. Στη Στουτγάρδη ο Γεώργιος Κεφαλάς έκανε ναζιστική προπαγάνδα στους Έλληνες εργάτες, χωρίς να καταφέρει τίποτα αξιόλογο. Στην πρώτη συγκέντρωση που έκανε στις αρχές Φεβρουαρίου 1945 σε έναν κινηματογράφο, μαζεύτηκαν μόνο δύο άτομα ! Η Μαστιχούλα Πούλου, γυναίκα του Πούλου, εγκαταστάθηκε στο ξενοδοχείο «Hahen-kamm» στο Κίτσμπιχελ, μαζί με τα δύο της παιδιά. Τα στελέχη της ναζιστικής «κυβέρνησης» Τσιρονίκου περιορίστηκαν σε προπαγανδιστικές εμφανίσεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι κατέθεσαν ένα στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη στη Βιέννη. Στην εκδήλωση αυτή παρευρέθηκε ο Αρ. Ανδρόνικος, ο Παζιώνης, η Αύρα Υψηλάντη, ο Χάρης Λάμπρου, ο Γ. Κεφαλάς, ο Αλέξανδρος Πανταζής, ο Ν. Βλαχογιάννης, ο Κ. Κυλινδρέας, ο Γραμματικόπουλος, ο Π.Ε. (γνωστός πανεπιστημιακός καθηγητής και συγγραφέας), ο άγνωστος τότε αλλά διάσημος αργότερα σκηνοθέτης μουσικοχορευτικών ταινιών της δεκαετίας του 1960 Γ.Δ., καθώς και διάφοροι άλλοι. Οι δύο τελευταίοι παρευρέθηκαν στην εκδήλωση ως εκπρόσωποι του Τμήματος Νεολαίας.

Ο ναζιστής Πούλος και οι συνεργάτες του

Ο Γεώργιος Πούλος (1889-1949) πέρα από το ότι υποστήριξε με φανατισμό τους ναζί και ήταν μέλος της ρατσιστικής οργάνωσης ΕΕΕ με έδρα τη Θεσσαλονίκη, ανέπτυξε και πλούσια εγκληματική δράση στην περιοχή της κατεχόμενης Μακεδονίας, δολοφονώντας μεγάλο αριθμό Ελλήνων συμπολιτών του, ακόμα και αμάχων. Το δωσιλογικό – φιλοναζιστικό τάγμα που δημιούργησε ο Γεώργιος Πούλος το 1943 (γνωστό και ως «Poulos Verband»), βοηθήθηκε σημαντικά από τους Γερμανούς κατακτητές οι οποίοι του πρόσφεραν οπλισμό και στολές και στη συνέχεια επιδόθηκε σε ένα σωρό βιαιοπραγίες, εμπρησμούς, κλοπές και δολοφονίες με πολυάριθμα θύματα. Όλες αυτές οι εγκληματικές ενέργειες κατέστησαν τον Πούλο (και το Τάγμα του) ιδιαίτερα αντιπαθή στη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Άλλωστε οι «Πουλικοί» έγιναν γνωστοί περισσότερο για την εγκληματική τους συμπεριφορά έναντι κυρίως των αμάχων και για τις λεηλασίες των περιουσιών των θυμάτων τους, παρά για τις επιδόσεις τους στο πεδίο της μάχης.

Παρά τις προσπάθειες του Πούλου να δελεάσει διάφορους πολίτες να καταταγούν στο τάγμα του προσφέροντάς τους σημαντικά ανταλλάγματα (συσσίτιο, μισθός του στρατιώτη, στρατιωτική στολή, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τρόφιμα για τις οικογένειές τους), ελάχιστοι ήταν αυτοί που αποφάσισαν να καταταγούν.

Το Σεπτέμβριο του 1943 η γερμανική υπηρεσία SD διέθεσε στον Πούλο γραφεία επί της οδού Παύλου Μελά. Επίσης θα αναλάβει δράση στα Γιαννιτσά και την Πτολεμαΐδα. Την ίδια χρονιά ο Πούλος και οι άνδρες του καίνε το χωριό Ερμάκια.

Η εγκληματική του δράση όμως δεν θα μείνει αναπάντητη από τους αντιστασιακούς. Στις 6 Απριλίου 1944 ένα τμήμα ανταρτών από τη 10η μεραρχία της οργάνωσης ΕΑΜ – ΕΛΑΣ χτυπά το τάγμα του Πούλου στο Βέρμιο, σκοτώνοντας 83 άνδρες του.

Οι Γερμανοί φρόντισαν να ανταμείψουν τον Πούλο για τις υπηρεσίες του, χαρίζοντάς του ένα εβραϊκό κατάστημα.

Το όνομα των Πουλικών έγινε συνώνυμο της ανεξέλεγκτης βίας και αυθαιρεσίας. Πέρα από το να εκτελούν ακόμα και αμάχους, οι Πουλικοί φρόντιζαν συχνά να λεηλατούν τα σπίτια των χωρικών και να κλέβουν το ψωμί, το σιτάρι, το τυρί και τα ζώα τους. Στις 13 Απριλίου 1944 οι Πουλικοί πήγαν στα Γιαννιτσά μαζί με τους αιμοσταγείς άνδρες του Γερμανού υπαξιωματικού Φριτς Σούμπερτ (Fritz Schubert) και σκότωσαν τουλάχιστον 75 άτομα (πέρα από τους χωρικούς που βρήκαν στους αγρούς και τους εκτέλεσαν επί τόπου). Παράλληλα, άρπαξαν τα χρήματα των θυμάτων τους, τα πολύτιμα είδη τους, τα ρούχα τους και τα παπούτσια τους και έκαψαν διάφορα σπίτια. Στη Βέροια οι Πουλικοί βίασαν 12 γυναίκες, ενώ στο χωριό Σκυλίτσι εκτέλεσαν όποιον βρήκαν μπροστά τους.

Το φθινόπωρο του 1945 πολυάριθμοι άνδρες της δωσιλογικής οργάνωσης του Πούλου είχαν μεταφερθεί από τη Γερμανία (όπου είχαν συλληφθεί από τους Συμμάχους) στην Ελλάδα. Όμως συνέβη κάτι εξωφρενικό, για το οποίο φέρει τεράστιες ευθύνες η ελληνική δικαιοσύνη. Στις 13 Δεκεμβρίου 1945 το Τμήμα Μεταγωγών Αθήνας απελευθέρωσε 70 άνδρες του Πούλου, ενώ στις 15 Δεκεμβρίου άλλοι 70 αφέθηκαν ελεύθεροι από το Τμήμα Μεταγωγών Πειραιά. Η απόφαση λήφθηκε από τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αποστολόπουλο, ο οποίος από τους συνολικά 192 κρατουμένους διατήρησε προφυλακιστέους μόνο … τους 30 ! Στη συνέχεια, ο Αποστολόπουλος δήλωσε ότι πήρε τη συγκεκριμένη απόφαση μετά από γνωμάτευση του Εισαγγελέα Εφετών και Ειδικού Επιτρόπου Δοσιλόγων Θεσσαλονίκης Αλεξανδρόπουλου. Ερωτώμενος ο Αλεξανδρόπουλος από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, δήλωσε ότι όχι μόνο δεν γνώριζε τίποτα, αλλά αντιθέτως περίμενε ακόμα τη μεταγωγή των 192 «Πουλικών» από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη. Ο Υπουργός Εσωτερικών Κωνσταντίνος Ρέντης δήλωσε ότι οι άνδρες του Πούλου είχαν αφεθεί κατά λάθος ελεύθεροι. Ήταν όμως πολύ αργά. Οι περισσότεροι από τους άνδρες του Πούλου άρπαξαν κατευθείαν την ανέλπιστη ευκαιρία που τους παρουσιάστηκε και έσπευσαν να εξαφανιστούν.

Στις 19-5-1945 ο Πούλος συνελήφθη στο Κίτσμπιχελ της Αυστρίας από τους Αμερικανούς. Στις 9 Απριλίου 1947 οδηγήθηκε στις στρατιωτικές φυλακές Επταπυργίου. Στις 22 Μαΐου 1947 άρχισε στο Διαρκές Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης η δίκη του Πούλου και των συνεργατών του. Πέρα από τον Πούλο, κατηγορούμενοι ήταν και οι εξής : Μαστιχούλα Πούλου, Αν. Καναβάτζογλου, Αρ. Ζαρταλούδης, Ν. Πανταζής, Θ. Λαζαρίδης, Π. Θεοδωρίδης, Δ. Καρακάσογλου, Η. Συκαμιώτης, Χρ. Σάββας, Γ. Σαπουνάς, Ν. Βουδούρης, Ι. Πετρακάκος, Χρ Καμπεριάδης και Αρ. Βλαχάκης.

Στις 2-12-1947 άρχισε η δίκη του Πούλου στο Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων. Εκτελέστηκε στο Γουδί στις 11 Ιουνίου 1949.)

Η επίθεση του ΕΛΑΣ στις φυλακές Αβέρωφ και οι έγκλειστοι δωσίλογοι

Στις φυλακές Αβέρωφ βρίσκονταν διάφοροι Έλληνες που είχαν κατηγορηθεί για δωσιλογισμό. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, οι έγκλειστοι δωσίλογοι στις φυλακές Αβέρωφ έφθαναν τους 450-480. Ανάμεσά τους ήταν και ο Τσολάκογλου, ο Ράλλης, ο Γ. Κονδύλης, ο Δ. Μπακογιάννης, ο Καραπάνος, ο Πουρνάρας, ο Λούβαρης, ο Πολύζος, ο Καραμάνος, ο Κανακουσάκης, ο Μπάκος, ο Πειρουνάκης, ο Παπαγρηγορίου, ο Θ. Πάγκαλος, ο Γ. Ντάκος, ο Ν. Μπουραντάς, ο Πλυτζανόπουλος και άλλοι. Κατά τη διάρκεια των μαχών της Αθήνας, που έμειναν στην ιστορία ως Δεκεμβριανά του 1944, ο ΕΛΑΣ θεώρησε σημαντικό να αιχμαλωτίσει όσους περισσότερους δωσίλογους μπορούσε και να τους τιμωρήσει παραδειγματικά για την προδοτική τους στάση κατά τη διάρκεια της κατοχής. Επικεφαλής της δύναμης που φρουρούσε τις φυλακές Αβέρωφ ήταν ο χωροφύλακας Κ. Δουκάκης, έχοντας και τη βοήθεια μιας αγγλικής φρουράς, η οποία διέθετε αυτόματα και πολυβόλα.

Στις 18 Δεκεμβρίου 1944, ο ΕΛΑΣ μετά από σφοδρές συγκρούσεις, μπαίνει στις ανδρικές και γυναικείες φυλακές Αβέρωφ, αφού πρώτα κατάφερε να ανατινάξει ένα τμήμα του ψηλού μαντρότοιχου που υπήρχε γύρω από το χώρο των φυλακών. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, η φρουρά των φυλακών άνοιξα τα κελιά των κρατουμένων δωσίλογων και σε ορισμένους τους έδωσε μερικά όπλα, για να τους ενισχύσουν στην άμυνα κατά των ανταρτών του ΕΛΑΣ. Μερικοί από αυτούς που έλαβαν όπλα από την φρουρά ήταν ο Μπουραντάς, ο Πλυτζανόπουλος, ο Παπαδόγκωνας, ο Βρεττάκος και άλλοι. Στο κεντρικό κτίριο των φυλακών, οι αντάρτες του ΕΛΑΣ κατάφεραν να αιχμαλωτίσουν το Μπάκο και τον Πειρουνάκη. Διάφοροι δωσίλογοι μπόρεσαν μετά από παρακινδυνευμένη έξοδο να βγουν από το κτίριο και να διαφύγουν. Ο ταγματασφαλίτης Παπαδόγκωνας έφθασε μέχρι την οδό Λάμπρου Κατσώνη, όπου τραυματίστηκε από πυροβολισμούς Ελασιτών. Το μεσημέρι έφθασαν στο χώρο των φυλακών διάφορα τανκς, τα οποία θέλησαν να ενισχύσουν τους αμυνόμενους. Ο Μπουραντάς, ο Ράλλης, ο Πάγκαλος και άλλοι έφθασαν μέχρι το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Τους αμυνόμενους έσπευσαν να βοηθήσουν όχι μόνο αγγλικά άρματα, αλλά και άνδρες της 3ης Ορεινής Ταξιαρχίας.

Επικεφαλής των δυνάμεων του ΕΛΑΣ που πολιόρκησαν το κτίριο των φυλακών ήταν ο Σταύρος Μαυροθαλασσίτης (1898 – 1986), έφεδρος αξιωματικός, πολεμιστής της Μικράς Ασίας, στέλεχος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ με το βαθμό του ταγματάρχη, εξόριστος στον εμφύλιο και στη χούντα και αργότερα δήμαρχος Αιγάλεω για μεγάλο διάστημα (από το 1956 ως το 1967 και από το 1974 ως το 1978). Το όνομά του στη συνέχεια δόθηκε στο ποδοσφαιρικό γήπεδο της ομάδας του Αιγάλεω.

Για να δώσουμε έναν απολογισμό της μάχης στις φυλακές Αβέρωφ, θα πρέπει να πούμε ότι σκοτώθηκαν συνολικά 9 αξιωματικοί της χωροφυλακής και 50 οπλίτες. Οι κυβερνητικές δυνάμεις διέσωσαν από τα χέρια των αντιστασιακών του ΕΛΑΣ 189 κρατούμενους, τους οποίους μετέφεραν στο Παλαιό Φάληρο για μεγαλύτερη ασφάλεια. Από τους υπόλοιπους κρατουμένους, κάποιοι σκοτώθηκαν στη διάρκεια των συγκρούσεων και κάποιοι αιχμαλωτίστηκαν από τους αντιστασιακούς του ΕΛΑΣ.

Στα χέρια των ανδρών του ΕΛΑΣ έπεσε συνολικά περίπου 100 – 130 κρατούμενοι. Ανάμεσά τους ήταν και ο Μπάκος, ο Πειρουνάκης και διάφοροι άλλοι.

Σημαντικά πρόσωπα από το χώρο της πολιτικής :

Σωτήριος Γκοτζαμάνης (1885 – 1958) (Γεννήθηκε στα Γιαννιτσά Πέλλας. Εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη και εκλέχτηκε βουλευτής. Το 1941 διορίστηκε υπουργός οικονομικών στην κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου. Παρέμεινε στο ίδιο υπουργείο και κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του Λογοθετόπουλου. Λίγο πριν την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα, ο Γκοτζαμάνης διέφυγε στην Ιταλία και μετά στη Γερμανία. Το 1945 κατηγορήθηκε ως δωσίλογος και καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων. Λίγα χρόνια αργότερα χορηγήθηκε αμνηστία και έτσι βρήκε την ευκαιρία να επιστρέψει στην Ελλάδα, ευχαριστημένος που γλύτωσε τη θανατική καταδίκη. Συνέχισε να πολιτεύεται και το 1954 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Πέθανε στην Αθήνα στις 28-11-1958.)

Νικόλαος Ζωγράφος (Δικηγόρος από τη Βέροια, φανατικός γερμανόφιλος και ναζιστής. Αρχικά δημοσίευε άρθρα υπέρ της Γερμανίας σε μια εφημερίδα της Βέροιας και στη ναζιστική εφημερίδα «Νέα Ευρώπη» και μετά προσχώρησε στην οργάνωση του ναζιστή Πούλου, αναλάμβανοντας διευθυντής του τμήματος προπαγάνδας. Τον Αύγουστο του 1943 ίδρυσε στη Θεσσαλονίκη το παράρτημα του «Συνδέσμου των Φίλων της Χιτλερικής Κινήσεως». Προηγουμένως είχε εξασφαλίσει τη συγκατάθεση του αρχηγού του Συνδέσμου (στην Αθήνα) Γεωργίου Πριντάκη. Κατέφυγε στην Αυστρία, μαζί με άλλους ναζιστές (1944). Στις 22 Δεκεμβρίου 1945 μεταφέρθηκε δέσμιος από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη, απολογήθηκε και κρίθηκε προφυλακιστέος. Τον Απρίλιο του 1947 καταδικάστηκε σε φυλάκιση 5,5 ετών.)

Νικόλαος Καλύβας (παλιός συνδικαλιστής, υποστηρικτής της δικτατορίας του Μεταξά και αργότερα κατοχικός υφυπουργός Εργασίας. Εκτελέστηκε τον Ιανουάριο του 1944 από μέλη της οργάνωσης ΟΠΛΑ, ενώ έβγαινε από το σπίτι του.)

Χαράλαμπος Κατσιμήτρος (1886 – 1962) (προερχόταν από το στρατό, αλλά δραστηριοποιήθηκε και στην πολιτική. Γεννήθηκε στην Ευρυτανία. Το 1912 αποφοίτησε από τη Σχολή Υπαξιωματικών του στρατού. Πήρε μέρος σε πολλούς πολέμους. Συμμετείχε στην κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου ως υπουργός γεωργίας και εργασίας. Το 1945 καταδικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων σε φυλάκιση 5,5 ετών. Το 1949 βγήκε βασιλικό διάταγμα που του χάριζε το υπόλοιπο της ποινής του. Το 1953 αποκαταστάθηκε αναδρομικά και προήχθη στο βαθμό του αντιστράτηγου με απόφαση του Παπάγου.)

Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος (κατοχικός Πρωθυπουργός την περίοδο Δεκεμβρίου 1942 – Απριλίου 1943, διορισμένος από τους Γερμανούς. Αργότερα κατέφυγε στη Γερμανία, όπου και εντοπίστηκε να φοράει στολή Γερμανού αξιωματικού και συνελήφθη από τους Αμερικανούς. Το 1945 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Εκδόθηκε στην Ελλάδα το 1946, αλλά πολύ γρήγορα αποφυλακίστηκε. Στις 2-1-1951 πέρασε έξω από τα κάγκελα της φυλακής, μετά από απονομή χάριτος. Πέθανε το 1961.)

Νικόλαος Λούβαρης (καθηγητής θεολογίας και υπουργός παιδείας στην τελευταία κατοχική κυβέρνηση. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 5 ετών.)

Γεώργιος Μερκούρης (1886 – 1943) (βουλευτής, υπουργός, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας επί κατοχής και θείος της Μελίνας Μερκούρη. Το 1932 αποχώρησε από το Λαϊκό Κόμμα. Έγινε ο αρχηγός και ιδρυτής του ναζιστικού κόμματος Ελλάδας. Στις 10 Δεκεμβρίου 1934 έγιναν τα εγκαίνια των γραφείων του κόμματος. Τον ίδιο μήνα ο Μερκούρης παρευρέθηκε στο πρώτο διεθνές φασιστικό συνέδριο στο Μοντρέ της Ελβετίας. Στενοί συνεργάτες του Μερκούρη και στελέχη του μικρού ναζιστικού κόμματος που ίδρυσε ήταν ο Γεώργιος Κανέλλος, ο Τροπαιάτης και ο Βιτσικουνάκης. Στις βουλευτικές εκλογές του 1936 συνεργάστηκε με το κόμμα του Κονδύλη, χωρίς όμως να καταφέρει να εκλέξει βουλευτές του. Το Μάιο του 1941, ο Μερκούρης προχώρησε στην ανασύσταση του κόμματός του και συνεργάστηκε με την ΕΣΠΟ και άλλες χιτλερικές οργανώσεις. Απεβίωσε στην Αθήνα το Δεκέμβριο του 1943.)

Γεώργιος Μπάκος (1892 – 1945) (Ο Μπάκος γεννήθηκε στη Μάνη και ήταν υποστράτηγος, γερμανόφιλος και στενός συνεργάτης του Τσολάκογλου. Τον αναφέρουμε εδώ, διότι κατείχε σημαντική θέση στις κατοχικές κυβερνήσεις. Διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Άμυνας στις κυβερνήσεις Τσολάκογλου και Λογοθετόπουλου. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο Μπάκος είχε προτείνει να δημιουργηθεί ένα στρατιωτικό σώμα Ελλήνων εθελοντών («κυανόλευκη μεραρχία»), το οποίο θα έστελναν στο ανατολικό μέτωπο για να πολεμήσει στο πλευρό του γερμανικού στρατού. Την ίδια ακριβώς επιθυμία με το Μπάκο είχε και η οργάνωση ΕΣΠΟ. Μάλιστα στην οδό Φιλελλήνων, στο Σύνταγμα, είχαν στηθεί γραφεία στα οποία όποιος επιθυμούσε μπορούσε να συμπληρώσει μια αίτηση για να καταταγεί στην «κυανόλευκη μεραρχία». Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχε ο Τσολάκογλου, στη Θεσσαλονίκη υπήρχαν περίπου 2.000 αιτήσεις από εθελοντές και στην Αθήνα περίπου 200. Στις 12 Αυγούστου 1941 ο Άλτενμπουγκ τηλεγράφησε στο Βερολίνο για να πάρει τις τελικές οδηγίες για τη συγκρότηση της μεραρχίας. Όμως ο Τσολάκογλου δεν ενθουσιάστηκε με την ιδέα του Μπάκου και προέκυψαν έντονες αντιδράσεις από την ιταλική πλευρά. Το αποτέλεσμα ήταν να ματαιωθεί το σχέδιο συγκρότησης της μεραρχίας. Οι γερμανικές αρχές κατοχής ανακοίνωσαν πως «για λόγους τεχνικούς δεν είναι δυνατόν να σταλεί η Λεγεώνα εις την Ρωσίας». Στα Δεκεμβριανά του 1944 ο Μπάκος συνελήφθη από αντάρτες του ΕΛΑΣ. Στην αρχή κρατήθηκε όμηρος στη βίλα Παπαλεονάρδου. Αργότερα μεταφέρθηκε σε άλλες περιοχές. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ στις 6 Ιανουαρίου 1945 στο χωριό Κρώρα Βοιωτίας.)

Ιωάννης Πασσαδάκης (γερμανόφιλος που διορίστηκε από τις κατοχικές αρχές Νομάρχης Ηρακλείου τον Αύγουστο του 1941. Τον Ιανουάριο του 1943 διορίστηκε Γενικός Διοικητής Κρήτης. Διέφυγε στην Αυστρία. Το 1945 καταδικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων σε ισόβια. Συνελήφθη το Μάιο του 1945.)

Γεώργιος Πειρουνάκης (αστυνομικός και υφυπουργός την περίοδο της κατοχής. Παντρεύτηκε την αρκετά μεγαλύτερή του Λαίδη Λω (Καίτη Χατζοπούλου), η οποία ήταν αντιβασίλισσα της Ινδίας. Στα Δεκεμβριανά του 1944, συνελήφθη από αντάρτες του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ. Αρχικά οι αντάρτες τον έβαλαν στη βίλα Παπαλεονάρδου. Τον Ιανουάριο του 1945 τον μετέφεραν στα Κρώρα Βοιωτίας και τον εκτέλεσαν.)

Πιπιλιάγκας (κατοχικός νομάρχης Τρικάλων)

Ιωάννης Ράλλης (1878 – 1946) (κατοχικός Πρωθυπουργός την περίοδο Απριλίου 1943 – Οκτωβρίου 1944, διορισμένος από τους Γερμανούς και πατέρας του μετέπειτα Πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη. Ίδρυσε τα Τάγματα Ασφαλείας. Το 1945 καταδικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων σε ισόβια. Συνήγορος υπεράσπισής του ήταν ο γιος του Γεώργιος Ράλλης και ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, πατέρας του μετέπειτα νεοδημοκράτη πολιτικού Ιωάννη Βαρβιτσιώτη. Πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1946 στη φυλακή.)

Γεώργιος Σημίτης (Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1899. Το 1940 διορίστηκε καθηγητής στην ΑΣΟΕΕ. Ήταν πατέρας του Κώστα Σημίτη, βασιλόφρων δικηγόρος και στενός συνεργάτης του ναζιστή Γεωργίου Μερκούρη. Μετά από το θάνατο του Μερκούρη και βλέποντας την ήττα της Γερμανίας να πλησιάζει, αποφάσισε ότι θα ήταν καλύτερο για την προσωπική του καριέρα να αλλάξει στρατόπεδο. Έτσι λοιπόν, άρχισε να έρχεται σε επαφή με το ΕΑΜ και πήρε μέρος στην εθνοσυνέλευση της ΠΕΕΑ στους Κορυσχάδες.)

Αναστάσιος Ταβουλάρης (στρατιωτικός που πολιτεύτηκε και έγινε υπουργός στη δικτατορικά κυβέρνηση Πάγκαλου. Αργότερα έγινε υπουργός Εσωτερικών της κατοχικής κυβέρνησης Λογοθετόπουλου. Διέφυγε στην Αυστρία. Συνελήφθη το Μάιο του 1945.)

Έκτορας Τσιρονίκος (1882 – 1964) (Γεννήθηκε στην Αράχωβα Λακωνίας και σπούδασε στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή της Γαλλίας. Εργάστηκε στη γαλλική τράπεζα Κρεντί Λιονέ. Το 1903 εγκαταστάθηκε στη Ρωσία και ίδρυσε μια ιδιόκτητη τράπεζα στο Κίεβο και διάφορες βιομηχανικές επιχειρήσεις. Παράλληλα διετέλεσε πρόξενος της Αγγλίας. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση των Μπολσεβίκων (1917), εγκατέλειψε τη Ρωσία και εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου ασχολήθηκε με ναυτιλιακές επιχειρήσεις. Το 1928 μετακόμισε στις Βρυξέλλες όπου ίδρυσε επενδυτική και κατασκευαστική εταιρία. Στη διάρκεια της κατοχής διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας και Επισιτισμού, Υπουργός Οικονομικών, Υπουργός Εθνικής Πρόνοιας και Αντιπρόεδρος κυβερνήσεως. Διατηρούσε φιλική σχέση με το Γερμανό Χέρμαν Νοϋμπάχερ. Βλέποντας την ήττα της Γερμανίας να πλησιάζει, κατέφυγε στην Αυστρία και το Νοέμβριο του 1944 στην κωμόπολη Κίτσμπιχελ συγκρότησε ναζιστική «κυβέρνηση», με Πρωθυπουργό τον ίδιο. Το 1945 παραπέμφθηκε να δικαστεί στο Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων. Την ίδια χρονία καταδικάστηκε ερήμην. Του επιβλήθηκε η θανατική καταδίκη, η δήμευση της περιουσίας του, η στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων κ.α. Βέβαια ο Τσιρονίκος κατάφερε να γλυτώσει το θάνατο. Συνελήφθη στην Αυστρία το Μάιο του 1945. Στις 31 Μαΐου 1945 η Βρετανική Πρεσβεία ενημέρωσε το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών ότι είχε συλληφθεί ο Τσιρονίκος, ο Πούλος, ο Πασσαδάκης και ο Ταβουλάρης και κρατούνταν από την 7η Αμερικανική Στρατιά. Στις 26 Αυγούστου 1946 μεταφέρθηκε με το αεροπλάνο του Αμερικανού προξένου από τη Φρανκφούρτη και έφθασε στο αεροδρόμιο Χασανίου για να τον παραλάβουν οι ελληνικές αρχές. Σύμφωνα με όσα δημοσίευσε ο Νίκος Καρκάνης, ο Τσιρονίκος αμέσως μετά τη σύλληψή του από τους Αμερικανούς, φρόντισε να ενταχθεί στις Μυστικές Υπηρεσίες των ΗΠΑ και για το λόγο αυτό επέστρεψε στην Ελλάδα με κρατικό αμερικανικό αεροπλάνο. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1946 μεταφέρθηκε στις φυλακές του κτιρίου Ζελιώτη. Τον Ιούνιο του 1951 υπέβαλε αίτηση αποφυλάκισης. Στα τέλη Μαρτίου του 1952 αφέθηκε ελεύθερος. Πέθανε στο Γηροκομείο Αθηνών στις 1 Μαρτίου 1964.)

Γεώργιος Τσολάκογλου (1886 – 1948) (στρατιωτικός που διετέλεσε κατοχικός Πρωθυπουργός την περίοδο Απριλίου 1941 – Δεκεμβρίου 1942, διορισμένος από τους Γερμανούς. Παραιτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1942. Το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων των καταδίκασε σε θάνατο, αλλά η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια. Πέθανε το 1948.)

Η δίκη των δωσιλόγων δημοσιογράφων

Η δίκη των δωσιλόγων δημοσιογράφων άρχισε στις 23 Οκτωβρίου 1945. Οι κατηγορούμενοι ήταν συνολικά 17 άτομα, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν εκδότες, ιδιοκτήτες, διευθυντές ή συντάκτες κατοχικών εφημερίδων.

Παραθέτουμε τα ονόματα μερικών από τους κατηγορούμενους.

Γεώργιος Πολλάτος (εκδότης της εφημερίδας «Νέα Ευρώπη»)

Δημ. Τσούρκας (εκδότης της εφημερίδας «Απογευματινή»)

Αλέξ. Ωρολογάς (εκδότης της εφημερίδας «Απογευματινή»)

Πέτρος Ωρολογάς (αρθρογράφος)

Ιωάννης Σπαθάρης (εκδότης της εφημερίδας «Νέα Ευρώπη»)

Βασίλης Λαμψάκης (εκδότης της εφημερίδας «Νέα Ευρώπη»)

Νίκος Φαρδής (δημοσιογράφος στο Γερμανικό Γραφείο Τύπου)

Δημήτριος Ηλιάδης (εκδότης της εφημερίδας «Νέα Ευρώπη»)

Μιχάλης Παπαστρατηγάκης (αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Νέα Ευρώπη»)

Ξεν. Γιοσμάς (δημοσιογράφος)

Δημήτριος Λιανόπουλος (δημοσιογράφος)

Χριστόφορος Ελευθεριάδης (δημοσιογράφος)

Ευρυπίδης Χειμωνίδης (δημοσιογράφος)

Αξίζει να αναφέρουμε ότι η φιλοναζιστική εφημερίδα «Νέα Ευρώπη» άρχισε να κυκλοφορεί στη Θεσσαλονίκη στις 14 Απριλίου 1941.

Τα Ειδικά Δικαστήρια Δωσιλόγων

Στις 21 Φεβρουαρίου 1945 άρχισαν οι δίκες των δοσιλόγων στην αίθουσα του Εφετείου Αθηνών. Είκοσι εννέα κορυφαίες πολιτικές και στρατιωτικές προσωπικότητες του 1941-1944 παραπέμπονταν για παράβαση της 6ης Συντακτικής Πράξης του 1945 και των άρθρων 109, 123, 125 του Κ. Ποινικού νόμου. Τρεις από τους παραπεμπόμενους ήταν ήδη νεκροί: ο Ν. Καλύβας που εκτελέστηκε από μέλη της Ο.Π.Λ.Α. ενώ έβγαινε από το σπίτι του και οι Μπάκος και Πειρουνάκης που αρπάχτηκαν από τις φυλακές Αβέρωφ κατά τα Δεκεμβριανά και εκτελέστηκαν από αντάρτες του ΕΛΑΣ τον Ιανουάριο του 1945.

Από τους επιζώντες κατηγορούμενους οι 10 ήταν πολιτικοί: Ι. Ράλλης, Κ. Λογοθετόπουλος, Α. Λιβιεράτος, Σ. Γκοτζαμάνης, Ν. Λούβαρης, Β. Καραπάνος, Λ. Τσιριγώτης, Ι. Καραμάνος, Ι. Πασσαδάκης, Έκτ. Τσιρονίκος. Οι 11 ήταν στρατηγοί: Γ. Τσολάκογλου, Η. Χατζημιχάλης, Π. Δεμέστιχας, Σ. Μουτούσης, Ν. Κατσιμήτρος, Ν. Μάρκου, Πολύζος, Α. Ρουσόπουλος, Δ. Διαλέττης, Ι. Γρηγοράκης, Γ. Μπακογιάννης. Δύο ήταν ναυτικοί: ο ναύαρχος Α. Γέροντας και ο πλοίαρχος Ι. Παπαδόπουλος. Ένας ήταν εργάτης (πρόεδρος των φορτοεκφορτωτών Πειραιώς που χρημάτισε υφυπουργός Εμπορίου): ο Ε. Κανακουσάκης. Ένας δικαστικός: ο εφέτης Κ. Πουρναράς. Και ένας ανώτερος δημόσιος υπάλληλος: ο Γ. Παμπούκας του υπουργείου Γεωργίας. Απουσίαζαν όμως ορισμένοι, που είχαν έγκαιρα εγκαταλείψει την Ελλάδα πριν από την απελευθέρωση: ο Κ. Λογοθετόπουλος, ο Έκτ. Τσιρονίκος, ο Σ. Γκοτζαμάνης και ο Α. Ταβουλάρης.

Το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων Θεσσαλονίκης άρχισε τις εργασίες του στα τέλη Απριλίου 1945.

Ενδεικτική βιβλιογραφία :

Αρχεία Εθνικής Αντίστασης, εκδόσεις ΔΙΣ/ΓΕΣ

Λάζαρος Αρσενίου, «Η Θεσσαλία στην Αντίσταση»

Α. Βολταιράκης, «Εις την υπηρεσίαν της Γκεστάπο»

Δημήτριος Γατόπουλος, «Ιστορία της Κατοχής»

Woodhouse, «Το μήλος της Έριδος. Η ελληνική αντίσταση και η πολιτική των μεγάλων δυνάμεων»

Σόλων Γρηγοριάδης, «Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974»

Στράτος Δορδανάς, «Έλληνες εναντίον Ελλήνων», εκδόσεις Επίκεντρο

Στράτος Δορδανάς, «Η γερμανική στολή στη ναφθαλίνη. Επιβιώσεις του δοσιλογισμού στη Μακεδονία, 1945-1974», εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Στράτος Δορδανάς, «Το αίμα των αθώων. Αντίποινα των γερμανικών αρχών κατοχής στη Μακεδονία, 1941-1944», εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Γιάννης Δουατζής, «Οι Ταγματασφαλίτες», εκδόσεις αδελφών Τολίδη

Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, «Η ελληνική αντίσταση 1941-44 μέσα από τα μυστικά αρχεία της Βέρμαχτ»

Δημήτρης Ιωάννου, «Τάγματα Ασφαλείας. Όλη η αλήθεια», εκδόσεις Ελεύθερος Κόσμος

Νίκος Καρκάνης, «Οι δοσίλογοι της κατοχής. Δίκες – παρωδία», εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή

Ι. Κολιόπουλος, «Λεηλασία φρονημάτων», εκδόσεις Βάνιας

Τάσος Κοντογιαννίδης, «Ήρωες & προδότες στην κατοχική Ελλάδα», εκδόσεις Πελασγός

Δημοσθένης Κούκουνας, «Η ελληνική οικονομία κατά την Κατοχή», εκδόσεις Ερωδιός

Δημοσθένης Κούκουνας, «Ιστορία της Κατοχής», εκδόσεις Λιβάνη

Δημοσθένης Κούκουνας, «Οι Γερμανοί στην Κρήτη 1941-1945», εκδόσεις Μέτρον

Τάσος Κωστόπουλος, «Η αυτολογοκριμένη μνήμη. Τα Τάγματα Ασφαλείας και η μεταπολεμική εθνικοφροσύνη», εκδόσεις Φιλίστωρ

Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος, «Ιδού η αλήθεια»

Mark Mazower, «Στην Ελλάδα του Χίτλερ», εκδόσεις Αλεξάνδρεια

Νίκος Μαραντζίδης, «Οι άλλοι καπετάνιοι. Αντικομμουνιστές ένοπλοι στα χρόνια της κατοχής και του εμφυλίου», εκδόσεις Εστία

Ι. Μιχαηλίδης-Η. Νικολακόπουλος-Χ. Φλάισερ, «Εχθρός εντός των τειχών», εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα

Γεώργιος Μόδης, «Πόλεμος και κατοχή»

Σταύρος Παπαγιάννης, «Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσης. Τα Τάγματα Ασφαλείας της Θεσσαλίας» εκδόσεις Σοκολη

Σταύρος Παπαγιάννης, «Τα παιδιά της λύκαινας. Οι επίγονοι της 5ης Ρωμαϊκής Λεγεώνας κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1944)», εκδόσεις Σόκολη

Βασίλειος Σταυρογιαννόπουλος, «Η ζωή της κατοχής και τα Τάγματα Ασφαλείας», εκδόσεις Λόγχη

Γεώργιος Τσολάκογλου, «Απομνημονεύματα»

Χάγκεν Φλάισερ, «Στέμμα και Σβάστικα. Η Ελλάδα της κατοχής και της Αντίστασης 1941-1944», εκδόσεις Παπαζήση

Χάγκεν Φλάισερ, Νέα στοιχεία για τη σχέση γερμανικών αρχών κατοχής και Ταγμάτων Ασφαλείας (Μνήμων, τχ.8, 1980-82)

Μενέλαος Χαραλαμπίδης, «Η εμπειρία της Κατοχής και της Αντίστασης στην Αθήνα», εκδ. Αλεξάνδρεια

Τάσος Χατζηαναστασίου, «Οι εθνικιστές οπλαρχηγοί στη βουλγαροκρατούμενη Μακεδονία & Θράκη»

Ιάκωβος Χονδροματίδης, «Δωσίλογοι της Κατοχής», εκδόσεις Περισκόπιο

Ιάκωβος Χονδροματίδης, «Η μαύρη σκιά στην Ελλάδα», εκδόσεις Περισκόπιο

Αθανάσιος Χρυσοχόου, «Η κατοχή εν Μακεδονία : Οι Γερμανοί εν Μακεδονία, 1941-1944»

Περιοδικό «Ιστορία εικονογραφημένη», τεύχος 540, Ιούνιος 2013

Αναρτήθηκε από Panther Punisher στις 1:31 π.μ.

Ετικέτες Ακροδεξιά – Ναζιστές – Παρακράτος, ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, Ιστορία, Ταγματασφαλίτες – γερμανοτσολιάδες

Για να μάθουμε ποιοι αγωνίστηκαν, ποιοι θυσιάστηκαν και γιατί!!!

…. «Πεθαίνω για ένα κόσμο που θα λάμπει με φως τόσο δυνατό και με τόση ομορφιά που η θυσία μου θε να’ναι μηδαμινή. Γι’αυτό πέθαναν εκατομμύρια άνθρωποι στα οδοφράγματα και στον πόλεμο. Πεθαίνω για τη δικαιοσύνη, οι ιδέες μας θα νικήσουν»…….
Αγαπημένοι μου μητερούλα, πατερούλη, αδελφούλες,
Σήμερα 5/6/42 θα εκτελεσθούμε. Πεθαίνουμε σαν άνδρες για την πατρίδα. Δεν υποφέρω καθόλου, και έτσι δεν θέλω να υποφέρετε και σεις και να με κλάψετε. Κάμετε υπομονή. Σας εύχομαι να ευτυχήσετε και να μη λυπόσαστε. Τι να γίνη. Οι λύπες και οι χαρές είναι για τους ανθρώπους. Χαιρετίσματα από όλη μου την καρδιά σε όλους. Είμαστε αντάξιοι των προγόνων μας και της Ελλάδος. Δεν τρέμω καθόλου αλλά γράφω όρθιος! Αναπνέω για τελευταία φορά το μυρωμένο πρωινό Ελληνικό αέρα! Μεταλάβαμε, ραντιστήκαμε και με κολώνια που είχε κάποιος! Χαίρε Ελλάδα μητέρα ηρώων. Χαίρετε αγαπημένοι μου. Έχετε γεια. Να κρατηθήτε όλοι στο ύψος σας. Γεια σας αδελφούλες μου. Γεια σου πατερούλη και γλυκειά μου Μητερούλα. Κουράγιο. Ζήτω η πατρίδα. Σας φιλώ με αγάπη.
Λευτέρης Κιοσσές, 19 χρονών
Λατρευτέ μου πατέρα,
Σε δύο ώρες θα με κρεμάσουν στην πλατεία γιατί είμαι πατριώτης. Δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Μην πικραίνεσαι πατέρα. Αυτό ήτανε γραφτό για μένα. Πεθαίνω με παρέα. Αντίο. Φιλώ τη μητέρα και όλους. Χαιρετισμούς στους γείτονες. Καλή αντάμωση στον άλλο κόσμο. Θα σας περιμένω. Και η μέρα που θα φτάσετε, θα είναι για μένα γιορτή. Τα πράγματά μου, θα τα πάρετε από την Αστυνομία. Το πορτοφόλι μου, δεν είχε μέσα τίποτα. Όμως είναι καινούριο. Πάρτο εσύ πατέρα. Γεια σας. Να θυμάσαι πως ο γιος σου πάει πικραμένος, γιατί δε θ’ακούσει τις καμπάνες της Ελευθερίας. Αντίο. Ζήτω η Ελευθερία.
Κώστας Σίρμπας, 22 χρονών
Μπαμπά,
Με πάνε στην Καισαριανή για εκτέλεση μαζί με άλλους εφτά κρατούμενους [γράφει όλα τα ονόματα]. Σε παρακαλώ πολύ, ειδοποίησε τα σπίτια τους. Μη στεναχωρηθήτε. Πεθαίνω για τη λευτεριά της Πατρίδας.
Αντρέας Λυκουρίνος, 14 χρονών
Το τελευταίο σημείωμα του Λυκουρίνου –μαθητή οργανωμένου στην ένοπλη Αντίσταση από 12 χρονών, με δική του πρωτοβουλία– πετάξε ο ίδιος στους δρόμους της Αθήνας τον Σεπτέμβρη του 1944 από το καμιόνι, καθώς τον πήγαιναν στο απόσπασμα. Και τα τρία γράμματα, όπως εκατοντάδες τέτοια γράμματα, σφύζουν από περηφάνια και αξιοπρέπεια –δυσθεώρητη για τα δικά μας δεδομένα και ήθη– από αληθινή ευγένεια, από στάση ζωής, από αγωνία για ζωή –για μια άλλη ζωή– από αγάπη για τους ανθρώπους –«Χαιρετισμούς στους γείτονες»… Και τα τρία γράμματα των νεαρών Ελλήνων ανήκουν στη συλλογή γραμμάτων θανατοποινιτών της ευρωπαϊκής Αντίστασης, τα οποία έκανε μουσική ο Ιταλός Luigi Nono το 1956, στο συγκλονιστικό έργο του «Il Canto Sospeso» -«Το μετέωρο τραγούδι», μνημείο της αντιφασιστικής φωνής και απελευθερωτικής τέχνης.
Και έκανε ακριβώς αυτό: έκανε τις λέξεις μουσική, δεν τις μελοποίησε. Όπως σε ολόκληρο το έργο, οι λέξεις δεν τραγουδιούνται σχεδόν ποτέ ολόκληρες. Είναι σπασμένες σε συλλαβές που διαμοιράζονται σε διαφορετικές φωνές, στους σολίστ, στη χορωδία, ενώ άλλες προφέρονται ταυτόχρονα σε ακραίες περιοχές της φωνής. Από τη μία πρόκειται για μια αγωνιώδη αποτύπωση της ανθρώπινης ασυνέχειας, ένα μουσικό και ηχητικό ανάλογο στη δυσκολία να μιλήσει κανείς κάτω από τέτοιες περιστάσεις: σπαραχτικές οι λέξεις –όπως η μοίρα των προσώπων– θρυμματισμένος ο ηρωικός λόγος τους, χαμένος και μάταιος μέσα σε μια απόκρημνη ζοφερή πραγματικότητα. Από την άλλη, ο Νόνο ανυψώνει την έκφραση της αλληλεγγύης και μιας κοινής πίστης.
Στον πρόλογο της έκδοσης των γραμμάτων των θανατοποινιτών, που κυκλοφόρησε ο Einaudi στην Ιταλία το 1954, ο Γερμανός συγγραφέας Τόμας Μαν μας ενημερώνει ότι οι μεγάλοι ήρωες του αντιφασισμού δεν αντιστάθηκαν μόνο στον πόλεμο κατά της κοινωνίας, αλλά αξίωσαν και μια άλλη κοινωνία από αυτήν που παράγει πολέμους:
«Η πίστη, η ελπίδα και η αυτοθυσία μιας ευρωπαϊκής νεολαίας, αν πήρε το ευγενικό όνομα “Resistance”, σε μια ομόφωνα διεθνή Αντίσταση ενάντια στην ατίμωση των χωρών της, στο αίσχος μιας χιτλερικής Ευρώπης και στη φρίκη ενός χιτλερικού κόσμου, δεν σημαίνει πως ήθελε απλώς ν’«αντισταθεί» μα κι ότι ένιωθε πως ήταν η πρωτοπορία για μια καλύτερη ανθρώπινη κοινωνία».
Το απόσπασμα από το γράμμα του 26χρονου Βούλγαρου δασκάλου Άντον Ποπώφ, που αποτελεί το πρώτο «τραγούδι» του Canto Sospeso, το πιστοποιεί με περήφανη πίστη:
«Πεθαίνω για ένα κόσμο που θα λάμπει με φως τόσο δυνατό και με τόση ομορφιά που η θυσία μου θε να’ναι μηδαμινή. Γι’αυτό πέθαναν εκατομμύρια άνθρωποι στα οδοφράγματα και στον πόλεμο. Πεθαίνω για τη δικαιοσύνη, οι ιδέες μας θα νικήσουν».
Όπως το έγραφα και πέρσι, στις επετείους που ονειρεύομαι, στην τέχνη που ονειρεύομαι, μια ορχήστρα νέων παιδιών σε μια γειτονιά, σε μια πλατεία, παίζουν το έργο του Νόνο, μαζί με τις Συμφωνίες του Αλέκου Ξένου -την πρώτη «της Αντίστασης» και τη δεύτερη «της Ειρήνης»- και την 8η Συμφωνία του Σοστακόβιτς. Για ενκόρ τραγουδάνε αντιφασιστικά ρεμπέτικα, αντιστασιακά ιταλιάνικα και ό,τι σώθηκε από τους Πειρατές Εντελβάις –τις μικρές κομπανίες Γερμανών μαθητών που εναντιώθηκαν με τραγούδια στη χιτλερική νεολαία, πληρώνοντας με τη ζωή τους.

( Costis Zouliatis)
ολόκληρο το Canto εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=x46DrEEq3p8

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

 

Αναβλήθηκε η γενική συνέλευση της «Πελοπόννησος» Α.Ε.

29 Οκτωβριου 2020

Αναβλήθηκε για την ερχόμενη Πέμπτη 5 Νοεμβρίου η προγραμματισμένη για σήμερα Πέμπτη 29 Οκτωβρίου γενική συνέλευση της «Πελοπόννησος» Α.Ε., καθώς απουσίαζε ο εκπρόσωπος της Περιφερειακής Ενωσης Δήμων (ΠΕΔ) Πελοποννήσου.

Όπως είναι γνωστό η «Πελοπόννησος» Α.Ε. στην οποία οι δήμοι αντιπροσωπεύουν το 50%, αντιμετωπίζει πολύ σοβαρό πρόβλημα ελλείμματος 1,3 εκ ευρώ, το οποίο πιστοποιούν οι ορκωτοί λογιστές, αλλά και η Εθνική Αρχή Διαφάνειας.Η γ.σ. θα πρέπει να αποφασίσει, είτε να αυξηθεί το μετοχικό κεφάλαιο προκειμένου να καλυφθεί το έλλειμμα, είτε να κλείσει η επιχείρηση.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΑΕ

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΑΕ 19 Αυγουστου 2020

Παραδόθηκε στην Περιφέρεια Πελοποννήσου και την «Πελοπόννησος» Α.Ε. από την εταιρεία “tgs Ελλάς” η έκθεση από τον διαχειριστικό έλεγχο των προγραμματικών συμβάσεων του φορέα υλοποίησης «Πελοπόννησος» Α.Ε.
Τα ευρήματα που αναφέρονται στην εν λόγω έκθεση, τα οποία κρίνονται ως εξόχως σοβαρά, θα τεθούν υπ’ όψη του Δ.Σ. της εταιρείας, προκειμένου να ληφθούν οι κατά το νόμο προβλεπόμενες αποφάσεις.
Ηδη, δόθηκε εντολή για την κοινοποίηση του υποβληθέντος φακέλου στους επικεφαλής των συνδυασμών του Περιφερειακού Συμβουλίου και στα μέλη του Δ.Σ. της «Πελοπόννησος» Α.Ε.
Πιο κάτω μπορείτε να δείτε την περίληψη της έκθεσης:
Το Απόσπασμα Έκθεσης Ειδικού Ελέγχου

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2019 ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ | 1:37:00 μ.μ.

Μπήκε η ελεγκτική εταιρεία στην Περιφέρεια Πελοποννήσου – Ξεκίνησε ο διαχειριστικός έλεγχος

Τον έλεγχο των οικονομικών και των συμβάσεων της Περιφέρειας Πελοποννήσου ξεκίνησε πιστοποιημένη ελεγκτική εταιρεία που ανέλαβε το συγκεκριμένο έργο κατόπιν εντολής του περιφερειάρχη Παναγιώτη Νίκα.
Οπως είχε προαναγγείλει ο κ. Νίκας, ανέθεσε σε ελεγκτική εταιρεία την παραλαβή των οικονομικών φακέλων, προκειμένου να έχει το κεφάλι του ήσυχο από «σκελετούς» που ενδέχεται να υπάρχουν στα ντουλάπια της Περιφέρειας. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι ο κ. Νίκας διατηρεί χαμηλούς τόνους – και δημοσίως εύχεται να μη βρεθεί τίποτα το επιλήψιμο. Την ίδια ευχή έκανε και την Κυριακή, στην πρώτη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, διαβεβαιώνοντας παράλληλα τον επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Νίκο Γόντικα ότι θα διερευνηθούν όλες οι καταγγελίες της παράταξής του.Σε αντίθεση με τον περιφερειάρχη, ο κ. Γόντικας στη συνεδρίαση του Περιφρειακού Συμβουλίου επιτέθηκε για μια ακόμα φορά στην προηγούμενη περιφερειακή αρχή, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της συμβούλου Ντίνας Νικολάκου. «Θα απαιτήσουμε να συζητηθούν αναλυτικά στο Περιφερειακό Συμβούλιο η δράση και τα αποτελέσματα των αναπτυξιακών εταιρειών που συμμετέχει και χρηματοδοτεί η Περιφέρεια, και ειδικά η αμαρτωλή «Πελοπόννησος ΑΕ»» δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Γόντικας θυμώνοντας την κ. Νικολάκου. Στο διάλογο επενέβη πυροσβεστικά ο κ. Νίκας λέγοντας ότι εύχεται να μην βρεθεί τίποτα επιλήψιμο στον έλεγχο που θα διενεργηθεί.Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από την επικοινωνιακή διαχείριση, με εξαιρετικό ενδιαφέρον αναμένονται τα αποτελέσματα του ελέγχου στην «Πελοπόννησος ΑΕ», καθώς η προηγούμενη αντιπολίτευση είχε κατηγορήσει πολλές φορές τον Πέτρο Τατούλη για τις συμβάσεις της αυτοδιοικητικής εταιρείας. Συγκεκριμένα η αντιπολίτευση κατηγορούσε τον κ. Τατούλη για «σκοτεινή» διαχείριση του δημόσιου χρήματος, καθώς η προηγούμενη περιφερειακή αρχή παρέκαμπτε τη «Διαύγεια» και τον δημόσιο έλεγχο μέσω συμβάσεων με την «Πελοπόννησος ΑΕ».Πηγή:eleftheriaonline.gr

Ανώνυμη Αναπτυξιακή Εταιρεία ΟΤΑ Πελοπόννησος Α.Ε….Στο σύνολο των 26 Δήμων της Περιφέρειας Πελοποννήσου πήραν απόφαση για συμμετοχή στην Προγραμματική Σύμβαση 25 Δήμοι.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Με την με αριθμό 4/23-1-2013 Απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, εγκρίθηκε το σχέδιο, η σκοπιμότητα και οι όροι της Προγραμματικής Σύμβασης με τίτλο: “Υποστήριξη της Τεχνικής Γραμματείας του Ειδικού Αναπτυξιακού Προγράμματος Πελοπόννησος στην Περιφέρεια Πελοποννήσου για τα έτη 2013 και 2014”, με συμβαλλόμενους την Περιφέρεια Πελοποννήσου, το Περιφερειακό Ταμείο Ανάπτυξης Περιφέρειας Πελοποννήσου και την Ανώνυμη Αναπτυξιακή Εταιρεία ΟΤΑ Πελοπόννησος Α.Ε….

Στο σύνολο των 26 Δήμων της Περιφέρειας Πελοποννήσου πήραν απόφαση για συμμετοχή στην Προγραμματική Σύμβαση 25 Δήμοι.

Η συμμετοχή της Περιφέρειας Πελοποννήσου για την υλοποίηση της συγκεκριμένης Προγραμματικής Σύμβασης ανήλθε στο ποσό των 200.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ και των 25 Δήμων σε 500.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ ήτοι συνολικά 700.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ.

κ. Περιφερειάρχα, κ. Πρόεδρε του Περιφερειακού Συμβουλίου, προσβλέποντας ότι δεν θα διαπράξετε εκ νέου παράβαση καθήκοντος και θα φέρετε για συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο την παρούσα Επερώτηση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 16 του Κανονισμού Λειτουργίας του Περιφερειακού Συμβουλίου, ερωτάσθε:

-Θα καταθέσετε στο Περιφερειακό Συμβούλιο τα παραδοτέα της συγκεκριμένης Προγραμματικής Σύμβασης;

-Θα μάθουμε ποτέ που πήγαν; Ποιοι πληρώθηκαν – μισθοδοτήθηκαν με ποσά 700.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ, δηλαδή με 868.000 ευρώ για την “Υποστήριξη της Τεχνικής Γραμματείας του Ειδικού Αναπτυξιακού Προγράμματος Πελοπόννησος 2020” στην Περιφέρεια Πελοποννήσου για τα έτη 2013 και 2014;

Ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης

Νίκος Γόντικας

Η περιφερειακή αρχή Πελοποννήσου υλοποιώντας κυβερνητικές επιλογές της ΝΔ, προχωρά στη συγκρότηση του Αναπτυξιακού Οργανισμού Πελοποννήσου, “καταργώντας” τις αναπτυξιακές εταιρείες που είχαν συγκροτηθεί τα προηγούμενα χρόνια από τις νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις που πρόσκεινταν στη ΝΔ, και κάποιες κατάντησαν και αμαρτωλές.

Όλες οι μέχρι τώρα δημοτικές και περιφερειακές αρχές, οι δυνάμεις της ΝΔ του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ τις θεωρούσαν ένα χρήσιμο όπως έλεγαν εργαλείο.

Ήταν και είναι πράγματι πολύ χρήσιμες, η Πελοπόννησος ΑΕ, η Αρκαδία ΑΕ, οι Αναπτυξιακές Μεσσηνίας και Αργολίδας, η Αναπτυξιακή Βόρειας Πελοποννήσου, η ΑΝΒΟΠΕ, η Πάρνωνας ΑΕ για την ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών και έργων των δήμων και της Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Συντήρησαν την υποστελέχωση και τη διάλυση δημοτικών και περιφερειακών υπηρεσιών.

Λειτούργησαν σαν ντίλερς επιχειρηματικών συμφερόντων που παίρνουν δουλειές και έργα από τους δήμους και την περιφέρεια, πολλές φορές με το αζημίωτο.

Παρόπλισαν έμπειρο και δυναμικό προσωπικό των δημοτικών και περιφερειακών υπηρεσιών, για να δίνουν τις δουλειές μέσω των αναπτυξιακών σε ημέτερους. Να προσλαμβάνουν και να πληρώνουν εργαζόμενους με μπλοκάκι (ψίχουλα) και τα διάφορα τρωκτικά να απομυζούν εκατομμύρια ευρώ από δήμους και περιφέρεια.

Ο λαός, οι εργαζόμενοι στους δήμους και στην Περιφέρεια, οι νέοι εργαζόμενοι με μπλοκάκι μέσω των δήθεν αναπτυξιακών έχουν πείρα.

Δεν μπόρεσαν, οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις να άρουν άμεσα την μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων και να κάνουν απολύσεις, το πετυχαίνουν όμως μακροπρόθεσμα μέσα από τέτοια “χρήσιμα εργαλεία” όπως είναι οι αναπτυξιακές εταιρείες ή οι αναπτυξιακοί οργανισμοί.

Σήμερα ένα μεγάλο μέρος των εργαζόμενων στους δήμους και στην Περιφέρεια Πελοποννήσου είναι με διάφορες ελαστικές μορφές εργασίας όπως έκτακτοι ορισμένου ή αορίστου χρόνου, 4μηνα, 8μηνα, με μπλοκάκι, “συνεργάτες” από τις αναπτυξιακές κλπ.

Να δοθούν στοιχεία.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται γάντι στη νέα περιφερειακή αρχή Νίκα που πρόσκεινται στη ΝΔ, για να κουκουλώσει τις αμαρτίες της πρώην περιφερειακής αρχής Τατούλη που στηρίχθηκε από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και τώρα απαρτίζεται από τους imitassion της ΝΔ του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ (τώρα στα “πολιτικά του γεράματα” ο κ. Τατούλης συνενώνει τις υγιείς δυνάμεις της ΝΔ του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ).

Ξυφαλκούν και κονταροχτυπιούνται στο περιφερειακό συμβούλιο για να κρύψουν την ταύτισή τους στα κεντρικά προβλήματα συρρίκνωσης των υπηρεσιών, ιδιωτικοποίησης υπηρεσιών και έργων στους δήμους και στην Περιφέρεια.

Είναι εκτεθειμένη η νέα περιφερειακή αρχή, γιατί κοντεύει να κλείσει χρόνος και δεν φαίνεται να γίνεται πραγματικότητα αυτό που προεκλογικά έλεγε “όλα στο φως”.

Εμείς φέραμε στο περιφερειακό συμβούλιο αρκετά από τα αμαρτωλά έργα της προηγούμενης περιφερειακής αρχής, τους οδικούς άξονες Γαργαλιάνοι-Ρωμανός, Τζάνε-Καλαμάκι, παράκαμψη Βουτιάνων, Γύθειο-Αρεόπολη, Σκούρα-Πυρί, το λιμάνι Βραχατίου, το αποχετευτικό του Κρανιδίου κ.ά. και ήταν εμφανής η προσπάθεια της περιφερειακής αρχής, να τα κλείσει άρον-άρον στη λογική του “ό γέγονε γέγονε”.

Πριν προχωρήσει η περιφερειακή αρχή αυτές τις αλλαγές, να φέρει στο ΠεΣυ για ενημέρωση και συζήτηση που πήγαν τα εκατομμύρια ευρώ, ποιος πήρε πόσα και για ποια δουλειά για:

Τα 7.654.905 ευρώ στην Πελοπόννησος ΑΕ για τα “έξοδα διοίκησης”.

Τα 3,3 εκατομμύρια ευρώ στην Αρκαδία ΑΕ για τεχνική βοήθεια για το λιγνιτόσημο.

Τα πάνω από 6 εκατομμύρια ευρώ στη Πελοπόννησο ΑΕ για την Τεχνική και Συμβουλευτική Υποστήριξη της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων της έδρας και των Περιφερειακών Ενοτήτων.

Τα πάνω από 9,9 εκατομμύρια ευρώ κύρια από το ΕΣΠΑ μέσω της Πελοπόννησος ΑΕ για τη Μυθική Πελοπόννησο και την τουριστική προβολή.

Να δώσει τα παραδοτέα κρίσιμων Προγραμματικών Συμβάσεων με την Πελοπόννησος ΑΕ όπως για Ειδική Οικονομική Ζώνη (ΕΟΖ) στη Πελοπόννησο, για τα μονοπάτια στο Μαίναλο για ανάπτυξη και προαγωγή εθελοντισμού, Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, για οργάνωση Συνεδρίων, για Διεθνή Δικτύωση, για ευαισθητοποίηση-προώθηση και ανάδειξη, για συγκέντρωση καταγραφή και αξιοποίηση ακινήτων κλπ.

Σε κάθε περίπτωση εμείς επαναφέρουμε τις προτάσεις μας:

Οι ίδιες οι υπηρεσίεςδήμων και περιφέρειας να σχεδιάζουν, μελετούν, και υλοποιούν τα έργα και τις υπηρεσίες σύμφωνα με τις λαϊκές ανάγκες, μακριά από τα διάφορα τρωκτικά που απομυζούν από το αστικό κράτος.

Να διατεθεί γι΄αυτό επαρκής χρηματοδότηση από το κράτος για εξοπλισμό με σύγχρονα μέσα, για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και για ουσιαστική στήριξη και εκπαίδευση των εργαζόμενων.

Να καταργηθούν οι κάθε είδους αμοιβές και αποζημιώσεις σε αιρετούς για τη συμμετοχή τους στα συμβούλια, τις επιτροπές και τα νομικά πρόσωπα, γιατί απ΄ ότι φαίνεται και αποκάλυψε ο πρόεδρος του ΠεΣυ για το ΤΑΠτΟΚ, είναι αρκετά τα “παρεπόμενα” στις αμοιβές.

2011

 

 

Δυο φωτογραφιες

Η διαδρομοι στο σπηλαιο Φραγχθι, πανω απο το εδαφος, ξυλινοι , καλαισθητοι ,με προστατευτικο στηριγμα , ασφαλεις για ολους.

Αλλα και στην Ακροπολη

Τα τσιμεντα στην Ακροπολη .

Εργασίες τσιμέντο Ακρόπολη

Εχει δικιο η υπουργος της καταστροφης.Τα καινουργια πεσαν πανω σε παλια τσιμεντα.

Ακροπολη_Τσιμεντο

Συνεχιζουμε τα λαθη των παλιοτερων. Να το θυμομαστε αυτο οταν προτεινουμε κλειστο Γυμναστηριο στην δωρεα Φωστινη διπλα στους Μυλους Κρανιδιου που δεσποζει στην περιοχη. Να μην ξεχναμε τις τσιμεντοστρωσεις ασφαλτοστρωσεις των καλντεριμιων σε Κρανιδι Ερμιονη παλιοτερα τους μπαζωμενους τσιμενταρισμενους κολπους σε Κοιλαδα Ερμιονη Πορτο Χελι.Οτι χαλασαμε δεν διορθωνεται.

Αυτα τα νεα τσιμεντα στη Ακροπολη  ειναι πιο χοντρα απο τα παλαια θα κρατησουν καποιους αιωνες φανταζομαι. Εκτος κι αν στο μεταξυ παψουν οι πολιτες να ψηφιζουν τετοιους πολιτικους με τετοια αισθητικη αποψη και σεβασμο στην ιστορια. Η ελπιδα ποτε δεν πεθανει .

Αθηνολόγιο  · 15 ώρες

Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες

Αυτός είναι ο βραχος της Ακρόπολης, αυτές είναι οι φλέβες του, αυτή είναι η ομορφιά του. Ο χαρακτηρισμός ιερός και Αιώνιος βράχος πηγάζει από παντού από την επιφάνεια μέχρι τα σωθικά . Είναι ο βράχος των Θεών και κάθετι πάνω του το δικαιολογεί .

Λίγους μήνες πριν κοιτώντας αυτόν τον βράχο σαν να ήταν το πιο όμορφο μνημείο, μετάνιωσα για το λίγο τσιμέντο που χύσαμε για να γίνει πιο εύκολη η πρόσβαση στο μνημείο, ενώ με κόπο βγάλαμε τα τσιμέντα του Μπαλάνου από τον Παρθενώνα. Ο μελλοντικός ανασκαφέας θα σκάψει βαθιά για να το βρει αυτο το χρώμα. Μέχρι να ξεκινήσει αυτή η ανάσκαφη, ο πολιτισμός μας και τα τοπία μας έχουν γίνει πια ένα στόμα χήνας που τα ταΐζεις τσιμέντα μέχρι να παραφουσκώσουν.

Τον αγωνα κατα του φασισμου και του Ναζισμου τον εκαναν ανθρωποι. Σε ολο τον πλανητη και στην δικια μας χωρα. Ανθρωποι απλοι καθημερινοι ασημαντοι σαν εσενα κι εμενα  που εγιναν ηρωες .

Που ξεκινησαν αυτον το αγωνα απο τα βορεια συνορα μας τον Οκτωβρη του 1940 (χωρις οπλα και αρβυλες) και τον τελειωσαν οταν και ο τελευταιος στρατιωτης των κατακτητων εφυγε απο την χωρα το 1944. Και πολλοι απο αυτους συνεχισαν τον αγωνα και μετα εναντια στους νεους στρατιωτες κατακτητες της χωρας. Σεμνοι και ταπεινοι ποτε δεν ζητησαν τιποτα θεωρησαν αυτονοητη την συμμετοχη τους στον αγωνα για λευτερια δημοκρατια δικαιοσυνη κοινωνικη αλληλεγγυη ανεξαρτησια της χωρας μας. Το αντιθετο εγινε . Ειδαν τους συνεργατες των κατακτητων να απολαμβανουν προνομια στο νεο καθεστως μετα την απελευθερωση και τους αγωνιστες να διωκονται.

Εμεις τους οφειλουμε ομως . Την συνεχιση του αγωνα τους . Να μην τους λησμοναμε. Τον αγωνα κατα του φασισμου και του Ναζισμου τον συνεχιζουμε σημερα οι απογονοι τους τιμωντας τις θυσιες τους. Ουτε σπιθαμη εδαφος στον Ναζισμο. Οι Νεοναζι στην φυλακη οι ιδεες τους στα σκουπιδια .

Δημος Ερμιονιδας Κρανίδι, 27.10.2020

Ανακοίνωση

Η εθνική επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 έχει ιδιαίτερη αξία για τη χώρα μας, υπενθυμίζοντας την αντίσταση της πατρίδας μας ενάντια στον φασισμό και τον ναζισμό, και τους αγώνες των λαών για την δημοκρατία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2020

ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΑΘΑΝΑΤΩΝ

1)  Αδριανός  Βιρβήλης  19 χρόνων, πέθανε στις φυλακές Κορίνθου, από τα βασανιστήρια των Γερμανών, για περίθαλψη Εγγλέζων κομάντος, στο  Μετόχι, που αποβιβάστηκαν από συμμαχικό Υποβρύχιο.

2) Μόδεστος  Ντούρος του Βασιλείου 23 ετών, φοιτητής Νομικής Αθηνών, ο οποίος εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στα εξαμίλια Κορινθίας, ενώ οδηγείτο για αναγκαστική εργασία στη Γερμανία. Συνελήφθη στην Ύδρα κατηγορηθείς ότι ήταν πληροφοριοδότης του Ε.Λ.Α.Ν, για τα επιταγμένα καΐκια, που περνούσαν από εκεί μεταφέροντας εφόδια στη Κρήτη για τους Γερμανούς, το όνομα του αναφέρεται στο μνημείο εκτελεσθέντων υπό των Γερμανών στα εξαμίλια και με χρυσά γράμματα στην είσοδο του Πανεπιστημίου Αθηνών.

3) Νικόλαος Ντούρος του Βασιλείου 25 ετών αδερφός του Μόδεστου μεγάλωσαν στη σκιά του Μεγάλου Άνδρα Μακαριστού Μητροπολίτου Προκοπίου Καραμάνου, (με όποιο δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις.)  Ίδια αποστολή, ίδια κατηγορία, ίδια μοίρα. Εκτελέστηκε στα εξαμίλια, από τους Γερμανούς, το όνομα του είναι γραμμένο στο τύμβο των Ηρώων,  κάτω από του αδερφού του!!!

4) Γεώργιος Σκούρτης του Σωτηρίου, ετών 37 αντάρτης του Ε.Λ.Α.Σ,  συνελήφθη και εκτελέστηκε στης Σπέτσες από τους Γερμανούς.

5) Ιωάννης Ταρούσης  ετών 35  προμηθευτής υλικών για τους αντάρτες,          συνελήφθη στα Λεμονάδικα στον Πειραιά και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στο σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Οι ανωτέρω γεννήθηκαν στην Ερμιόνη και εμείς για να τους…. τιμήσουμε με την ΑΘΑΝΑΣΙΑ, δεν τους αναφέρουμε ούτε ως θανόντες στα ληξιαρχικά βιβλία του Δήμου μας!!!ΝΤΡΟΠΗ σε μας τους Αργυρώνητους ψηφοφόρους.

Νοταράς Γεώργιος

 

H ομιλια του Κρις Γουιλιαμσον με Ελληνικους υποτιτλους που βαλαμε η Λη και εγω.Μπειτε να διαβάσετε ποιοι είναι τα μέλη της περίφημης επιτροπής EHRC Όλες στελεχη τραπεζων πολυεθνικών  ιδιωτικων φαρμακευτικων πετρελαικων εταιριων στελεχη του οικονομικου και πολιτικου κατεστημένου.

Ποιος τους διόρισε στην Επιτροπή ποιος τους ελέγχει. Τις πεντε απο τις εννια (την πλειοψηφια) διόρισε το 2018 η ακροδεξια πρωην υπουργος Αμπερ Ραντ που παραιτηθηκε για το σκανδαλο Γουιντρας δηλαδη την κατηγοριοποιηση 12 χιλιαδων Αγγλων πολιτων σαν παρανομους μεταναστες .Αυτες οι κύριες έσκαψαν τον πολιτικό τάφο του Κορμπιν αυτές είναι το συστημικο ανάχωμα του Σιωνισμού και των εγκληματων του.

Η ουσια ειναι πως ο Κορμπιν δεν τα καταφερε. Ηταν ατολμος .Και συμπαρεσυρε στην πτωση του ολη την αριστερα της Αγγλιας.

Και γεγονος ειναι πως οι ακροδεξιοι Σιωνιστες με τις μυστικες υπηρεσιες τους επεμβαινουν δραστικα στην πολιτικη σκηνη της Ευρωπης και τωρα τριβουν τα χερια τους πισω απο την γωνια.Συμμαχοι τους οι Αγγλοι Συντηρητικοι, το μισο εργατικο κομμα που ειναι κεντροδεξιο, και το συνολο του συστημικου τυπου και ΜΜΕ συμπεριλαμβανομενου του «προοδευτικου» Γκαρντιαν και ΒΒC.

Παντως οι Σιωνιστες βρηκαν εδαφος να πατησουν πανω στην κριση της Αγγλικης σοσιαλδημοκρατιας την κριση της σοσιαλδημοκρατιας σε ολη την Ευρωπη. Το Εργατικο Κομμα μπαινει στην φαση που βρεθηκε το ΠΑΣΟΚ πριν λιγα χρονια. Και μην νομιζετε πως το συντηρητικο κομμα δεν θα ακολουθησει. Οι καμπανες χτυπανε για τον Μποτζο. Η Αγγλια θα βρεθει συντομα εκει που ηταν η Ελλαδα πριν δεκα χρονια. Η πανδημια απλα επιταχυνε την διαδικασια.

Στο μεταξυ ας κανει το Ελληνικο κρατος κοινα στρατιωτικα γυμνασια με τους Ρατσιστες φονιαδες του Ισραηλ. Καλα παμε.

Εβραιοι Παλαιστινιοι Ελληνες και Αγγλοι, αριστεροι , ολοι ενωμενοι εναντια στον φασισμο Σιωνισμο μεσα απο την παγκοσμια καπιταλιστικη κριση να βαλουμε τις βασεις για την ανατροπη για  μια δικαιοτερη κοινωνια.

Σεισμός σημειώθηκε λίγο πριν τις 14:00 το μεσημέρι της Παρασκευής, βορεια της Σάμου. Ήταν ιδιαίτερα αισθητός σε όλη την Ελλάδα, καθώς το εστιακό βάθος ήταν μικρό. news247

Σεισμός 6,6 βαθμών της κλίμακας ρίχτερ σημειώθηκε το μεσημέρι της Παρασκευής, ανατολικά της Σάμου. Ο σεισμός είχε μεγάλη διάρκεια, μικρό εστιακό βάθος μόλις στα 10 χιλιόμετρα και έγινε αισθητός στην Αττική και πολλές περιοχές της Ελλάδας, αλλά και στην Κωνσταντινούπολη.

Μεγαλύτερο το μέγεθος

από το αρχικό ανακοινωθέν

Ο Κώστας Παπαζάχος ανέφερε ότι το μέγεθος του σεισμού είναι μεγαλύτερο από το ανακοινωθέν, κάνοντας λόγο για 6,8 ή 6,9 Ρίχτερ.

Επισήμανε ακόμη ότι η περιοχή είναι γνωστή με μεγάλα ρήγματα που έχουν δώσει μεγάλους σεισμούς και στο παρελθόν.

Εκτίμησε, ότι θα υπάρξουν μεγάλοι μετασεισμοί με σοβαρές επιπτώσεις, κάνοντας έκκληση να μην κατοικηθεί κανένα σπίτι που έχει την παραμικρή ζημιά.

Καρλοβασι εκκλησία «Παναγία Θεοτόκου»

Λεσβος

6,7 ρίχτερ κούνησαν τη Λέσβο και συγκλόνισαν τη Σάμο

Gerasimos Chouliaras  13 λεπτά
Ισχυρός μετασεισμός στις 5:14 μεγέθους 4,8 Ρίχτερ και δεκάδες μετασεισμοί μικροτέρου μεγέθους έχουν καταγραφεί τις πρώτες 3 ώρες μετα απο τα 6,7 Ρίχτερ στην θαλλάσια περιοχή 18 χιλιόμετρα βόρεια της Σάμου.

Στην φυση δεν υπαρχουν συνορα ΑΟΖ δικαιωματα στρατοι και ταυτοτητες.Μπρος στον σεισμο ειμαστε ολοι αδυναμοι απροστατευτοι  ανθρωποι.

Δυο νεκροι εφηβοι στην Λεσβο

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ανταποκριτή της ΕΡΤ, δύο παιδιά ηλικίας 15 και 17 ετών που κατευθύνονταν προς την παραλία του νησιού πέρασαν από ένα στενό δρομάκι στην περιοχή Βαθύ, όταν έπεσε ο τοίχος κτιρίου….

Η εικόνα ίσως περιέχει: ωκεανός, κείμενο, νερό και υπαίθριες δραστηριότητες

Τηλεφωνική επικοινωνία με τον Τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου είχε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, μετά από τον ισχυρό σεισμό βόρεια της Σάμου.Σύμφωνα με ανάρτηση του υπουργείου Εξωτερικών στο Twitter, ο κ. Δένδιας εξέφρασε την ετοιμότητα της ελληνικής κυβέρνησης να αποσταλούν άμεσα δυνάμεις της ΕΜΑΚ στην Τουρκία για να βοηθήσουν σε απεγκλωβισμό παγιδευμένων πολιτών.

Σμυρνη

Σμυρνη

Στους 24 ανέρχονται οι νεκροί στην Τουρκία από τον ισχυρό σεισμό των 6,7 βαθμών, σύμφωνα με τον τελευταίο απολογισμό της αρχής διαχείρισης καταστροφών (AFAD) της χώρας. Οι τραυματίες είναι τουλάχιστον 786, εκ τνω οποίων τουλάχιστον 25 είναι σε σοβαρή κατάσταση και οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης συνεχίζονται σε κτίρια που κατέρρευσαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές….
Τα σωστικά συνεργεία συνέχιζαν τη νύχτα την προσπάθεια να απεγκλωβίσουν κατοίκους, με τουλάχιστον 70 να έχουν βγει σώοι μέχρι στιγμής. Ιδιαίτερα μεγάλη είναι η αγωνία για ένα από τα 17 κτίρια που κατέρρευσαν καθώς μέσα σε αυτό υπήρχαν περίπου 40 άνθρωποι. Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στην συνοικία Μαναβκουγιού, όπου έχουν γίνει οι περισσότερες ζημιές….

Μετά από 9,5 ώρες μάχης κάτω από τα συντρίμμια, τα σωστικά συνεργεία κατάφεραν να βγάλουν 70 άτομα, εκ των οποίων και δύο ανήλικα παιδιά. Ένα αγόρι 15 ετών και ένα ακόμη ανήλικο κορίτσι, ανασύρθηκαν τραυματισμένα από τα συντρίμμια κτιρίων που κατέρρευσαν από τον σεισμό των 6,7 Ρίχτερ βόρεια της Σάμου. Το κορίτσι έχει μεταφερθεί σε νοσοκομείο καθώς είναι τραυματισμένο….
Τη στιγμή του σεισμού πολίτες έτρεχαν έντρομοι να βγουν από τα σπίτια τους. Ωστόσο, κτίρια και πολυκατοικίες στη Σμύρνη κατέρρευσαν από τον σεισμό. Παράλληλα, μετά τον σεισμό δημιουργήθηκε στην παράλια περιοχή της Σμύρνης τσουνάμι το οποίο μάλιστα παρέσυρε σκάφη προς τα ανοιχτά, πλημμυρίζοντας δρόμους κοντά στο λιμάνι…

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/toylachiston-24-nekroi-kai-800-traymaties-apo-ton-seismo-stin-toyrkia/?fbclid=IwAR1GaAfJ9-nsgU7CujX5bIHQq_PZjm_D0bARxd5_YHp1CyGWYZZAHrQoEO4

Πρώτοι στην Ώρα της Γης αλλά και στην ενεργειακή σπατάλη | tanea.gr

Επειδη

Προσφατα δημιουργηθηκε ενα θεμα με τις φωταψιες στην Ερμιονη , ενα θεμα που ειναι σε εξελιξη μιας και τρεχει μια μηνυση- χρηματικη απαιτηση του Δημου απεναντι σε πολιτη σχετικα με δημοσιευση

Αλλα μιας και οχι μονο καμαρωνουμε αλλα και επιδιωκουμε μεσα απο τις προτασεις των δημοτικων κοινοτητων φωτισμους οδων, Μυλων,

Σπηλαιου Φραγχθι και αλλων τοπων και τοπιων….

https://sikam.files.wordpress.com/2020/05/22066_1500464665-page040.jpg

Γεννιεται ενα ερωτημα.

Απο την δημοσια σφαιρα απουσιαζει τελειως η συζητηση εξοικονομισης ενεργειας. Που θα επρεπε να υπαρχει λογω κλιματικης αλλαγης αλλα θα επρεπε να υπαρχει και γιατι ο Δημος Ερμιονιδας εχει βαλει την ΥΠΟΓΡΑΦΗ του εχει ΔΕΣΜΕΥΘΕΙ σε διεθνεις συμφωνιες να μειωσει την ενεργειακη καταναλωση κατα 26%.Συμφωνια που σε πρωτη φαση ολοκληρωνεται σε δυο μηνες με το τελος της χρονιας μετα απο πεντε χρονια.

Και για να προλαβω την σχετικη επιχειρηματολογια ΟΧΙ οι λαμπες LED που πληρωνει η Περιφερεια  δεν ειναι η απαντηση πως κατι γινεται.(οπως τα σπιτακια της διακοσμητικης δεν ειναι ανακυκλωση)

Ο χρήστης Γιάννης Γεωργόπουλος 1 Οκτωβρίου στις 6:50 μ.μ.
Σήμερα έπειτα από συντονισμένες ενέργειες της ΠΕ Αργολίδας άναψαν τα φώτα, νέου τύπου λεντ, στον περιφερειακό δρόμο Κρανιδίου – Πορτοχελίου. Ευχαριστούμε τον Αντιπεριφερειάρχη Γιάννη Μαλτέζο και όσους εργάστηκαν για το έργο αυτό.
Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, άτομα που στέκονται

https://sikam.files.wordpress.com/2020/05/22066_1500464665-page076.jpg

Η αλλαγη απο τον ΔΗΜΟ σε  λαμπες εξοικονομισης ενεργειας (ενα εκατομμυριο διακοσιες εικοσι πεντε χιλιαδες τετρακοσια εικοσι ευρω) θα μας εξοικονομισει θεωρητικα 580 τονους διοξειδιο του ανθρακα τον χρονο αλλα πρεπει να συνοδευτει με συστημα κεντρικου ελεγχου(εκτιμωμενη δαπανη 800 χιλιαδες ευρω εξοικονομιση 139 τονοι διοξειδιο τον χρονο).

Συνολικα δηλαδη αν τα ειχαμε κανει  ολα αυτα αμεσως και ειχαμε ξοδεψει δυο εκατομμυρια ευρω θα ειχαμε εξοικονομισει 700 τονους διοξειδιο του ανθρακα τον χρονο δηλαδη 3.5 χιλιαδες τονους σε πεντε χρονια.Και εχουμε δεσμευθει για δεκα τρεις χιλιαδες, εκατο τονους, σε πεντε χρονια.

Ειναι προφανες πως δεν φτανει η αλλαγη στις λαμπες. Αλλαγη στην νοοτροπια στην φιλοσοφια στην καταναλωτικη πρακτικη της ενεργειακης σπαταλης που θεωρειται ευμαρεια και πολιτισμος.

Τωρα μην μπουμε σε συζητηση τι εχουμε κανει στην πραγματικοτητα.

Για διαφορους λογους (που δεν ειναι του παροντος) υπαρχει η αποψη-επιχειρηματα  πως οι LED εχουν μικροτερο  χρονο ζωης απο αυτον που διαφημιζεται (κατασκευαστικα και απο προθεση εχουν ευαισθησια στην θερμοκρασια και την ταση )και αρα ανεβαζουν το κοστος συνολικα. Η κυριαρχη αποψη παντως ειναι πως ειναι οικονομικοτερες λογω χαμηλης καταναλωσης. Βεβαια θα μου πειτε μπρος στην εξοικονομιση ενεργειας , το κοστος θα κοιταξουμε; Οχι βεβαια . Ας ανεβει το κοστος. Ομως μην μας πιανουν και κοροιδα με αφορμη την προστασια του περιβαλλοντος να βγαζουν λεφτα οι επιχειρηματιες της ενεργειας.

Ειναι οπως με την πλαστικη σακουλα. Αντι να καταργηθει χρησιμοποιηθηκε σαν αφορμη για μια νεα κρατικη φορολογια-τελος. Η σαν την αγορα δικαιωματων ατμοσφαιρικης ρυπανσης . Οι πλουσιες βιομηχανικες χωρες αγοραζουν δικαιωματα απο τις φτωχες (που δεν ρυπαινουν γιατι δεν εχουν βιομηχανια ) και συνεχιζουν την μολυνση. Η απλα πληρωνουν προστιμα για τον λιγνιτη (οπως η χωρα μας ) και μετακυλιουν το κοστος στους λογαριασμους ρευματος. Η επιδοτουν  (παλι μεσα απο την ΔΕΗ εμας δηλαδη) αναποτελεσματικα καταστροφικα για την αισθητικη της φυσης βιομηχανικα παρκα Αιολικης ενεργειας. Αυτη ειναι η λεγομενη «Πρασινη Αναπτυξη».

Πισω λοιπον στην ΣΥΜΦΩΝΙΑ και τις εντεκα αναρτησεις που εχω κανει σχετικα.Αυτο ειναι το σχεδιο του Δημου μας που κατα την γνωμη μου ειναι γεματο εκτιμησεις και καλες προθεσεις αλλα λειπουν βασικα στοιχεια και δεδομενα.

Οποιος -α δεν τις εχει διαβασει μπορει να ανατρεξει για πληροφοριες. Σε δυο μηνες τελειωνουμε με αυτο το βαρος και τραβαμε ξανα τον φωτεινο δρομο μας απερισπαστοι . Μεχρι τοτε ομως καλουμαστε να ανταποκριθουμε σε οσα συμφωνησαμε. Οχι η σημερινη αρχη που ειναι στην εξουσια 13 μηνες αλλα κυριως η προηγουμενη του κ Σφυρη που υπεγραψε εκ μερους του Δημοτικου Συμβουλιου.

Δημοτικου Συμβουλιου στο οποιο συμμετειχαν οι σημερινες δημοτικες παραταξεις που ελεγχαν και ελεγχουν την εφαρμογη των συμφωνηθεντων και σε γενικες γραμμες οι ιδιοι δημοτικου Συμβουλοι και ηγετες παραταξεων.Μονο ενας εκπροσωπος ΜΙΑ ΠΑΡΑΤΑΞΗ η ΝΕΔΥΠΕΡ εχει ασχοληθει με το θεμα φετος τον Ιουνιο.Και θιγει και το θεμα των 15 χιλιαδων ευρω που πληρωσαμε για τεχνικη υποστηριξη στην ΠΕΤΑ ΑΕ συμβαση που εληξε τον Ιουλιο.

Δηλαδη; Τι ακριβως εννοω;Τι ακριβως εχει γινει απο τα παραπανω πεντε που καταγραφονται στο εντυπο προσχωρησης; Υπαρχουν στοιχεια;Σχεδιο υποβαλλαμε( καθυστερημενα κοντα  ενα χρονο απο τοτε που ειχαμε δεσμευθει δηλαδη τον Οκτωβριο του 2016) τον Ιουλιο του 2017.Τα υπολοιπα;

1 Μειωσαμε τις εκπομπες CO2 κατα 26%;

2 Εχουμε υποβαλει δυο εκθεσεις πεπραγμενων (η μια φετος )για λογους αξιολογησης παρακολουθησης εξακριβωσης και αν ναι μπορουμε να τις μαθουμε και εμεις οι πολιτες;

3.Ολη η παραγραφος τεσσερα (ενημερωση ημεριδες ΜΜΕ κλπ).Γιατι δεν εχει γινει τιποτα;

4 Συμμετειχαμε και σε ποιες ετησιες διεθνεις συναντησεις Δημαρχων; Η πιο προσφατη ηταν πριν τρεις βδομαδες στην Γενευη και αναμεσα σε αλλους δημαρχους ηταν και ο Δημαρχος της Αθηνας της Οχριδας των Τιρανων απο τα Βαλκανια.Το γραφω γιατι σε διεθνεις τουριστικες εκθεσεις συμμετεχουμε .Μηπως δεν συμμετειχαμε γιατι δεν ειχαμε τιποτα να δειξουμε και να πουμε;

Μηπως η συμμετοχη του δικου μας Δημαρχου σε τετοια διεθνη φορα αν ειχε να επιδειξει εργο στο αντικειμενο θα βοηθουσε εμμεσα και την τουριστικη αναδειξη της περιοχης μας περισσοτερο απο ενα περιπτερο αναμεσα στα εκατονταδες αλλα σε μια τουριστικη εκθεση;

Ειπαμε.Το κυριο βαρος ευθυνης πεφτει στην ακεφαλη σημερα ΔΗΣΥΕΡ.

Αλλα το 25% της ευθυνης η και περισσοτερο το εχει η σημερινη διοικηση.Ο κ Γεωργοπουλος θα βαλει σε λιγους μηνες την υπογραφη του κατω απο το κλεισιμο η την ανανεωση της συμφωνιας.

 

 

Θα υπαρχει απαντηση απο πλευρας Δημου; Ο Δημοσιος διαλογος με επιχειρηματα και στοιχεια δεν εχει στοχο την επιθεση στην εκαστοτε Αρχη. Εχει στοχο την κριτικη, τις διευκρινησεις, και πανω απ ολα την ενημερωση της κοινης γνωμης.

 

Το νομοθετικό έκτρωμα της κυβέρνησης για τα εργασιακά, που δόθηκε στη δημοσιότητα, στοχεύει να μετατρέψει όλη τη χώρα σε μια μεγάλη ειδική οικονομική ζώνη πλήρους ασυδοσίας του κεφαλαίου, απαγόρευσης των συνδικαλιστικών ελευθεριών και φίμωσης κάθε φωνής που αγωνίζεται για τα εργατικά δικαιώματα.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο στην κυριολεξία φέρνει τις «ανατροπές του αιώνα», αφού:

Νομοθετούν για πρώτη φορά στη χώρα μας τη 10ωρη εργασία, 134 χρόνια μετά την απεργία του Σικάγο και ακριβώς 100 χρόνια ύστερα από την πρώτη νομοθέτηση του 8ωρου στην Ελλάδα.

Με βάση την κυβερνητική ανακοίνωση αναφέρεται αυτολεξεί: «…οι επιχειρήσεις θα μπορούν να απασχολούν εργαζομένους ως 10 ώρες ημερησίως κατά μέγιστο, χωρίς πρόσθετη αμοιβή, εφόσον εντός του ίδιου 6μήνου εξοφλούν τις ώρες με αντίστοιχη μείωση ωρών ή ρεπό ή ημέρες άδειας…», ενώ σε άλλο σημείο προβλέπεται «προσθήκη επιχειρήσεων και εργασιών στη λίστα που ήδη επιτρέπει την εργασία την Κυριακή». Δηλαδή οι εργαζόμενοι ως σύγχρονοι σκλάβοι θα αναγκάζονται να εργάζονται 10 ώρες με απλήρωτες υπερωρίες για σχεδόν 6 μήνες, με μόνη προϋπόθεση οι εργοδότες να τους δίνουν λίγες μέρες άδεια στο ίδιο διάστημα.

Επανέρχεται ουσιαστικά η απαγόρευση της απεργίας στο Δημόσιο, στους ΟΤΑ, στα ΝΠΔΔ και στους περισσότερους συγκεντρωμένους εργασιακούς χώρους, 44 χρόνια μετά τον μαύρο νόμο του Λάσκαρη.

Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης αναφέρει πως «..καθίσταται προϋπόθεση για την άσκηση συνδικαλιστικού δικαιώματος, η απογραφή στο ήδη νομοθετημένο Γενικό Μητρώο», δηλαδή εγκαινιάζει ένα κυνήγι απέναντι στα συνδικάτα, δημιουργώντας ανοιχτό μηχανισμό φακελώματος σε όσους εργαζόμενους επιλέγουν να οργανωθούν. Επιδιώκουν να φτιάξουν ένα αρχείο συνδικαλισμένων εργαζομένων, το οποίο θα είναι στη διάθεση του υπουργείου και της εργοδοσίας.

Μειώνεται ακόμα περισσότερο ο μέσος μισθός, επεκτείνεται η ευελιξία και παράλληλα αναβαθμίζεται ως υπέρτατος ρυθμιστής ο Οργανισμός που πλειοψηφεί το κράτος και η εργοδοσία (ΟΜΕΔ).

Και αυτά είναι μερικά μόνο από τα εγκλήματα σε βάρος των εργαζομένων, που δρομολογούνται κατ’ απαίτηση του κεφαλαίου και της ΕΕ και τα οποία δεν μπορεί να εξωραΐσει καμία καλοπληρωμένη κυβερνητική προπαγάνδα.

Την ίδια στιγμή, ο χρόνος που επέλεξε η κυβέρνηση μόνο τυχαίος δεν είναι. Εκμεταλλεύεται με άθλιο τρόπο την έξαρση της πανδημίας, νομίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα πιάσει στον ύπνο τους εργαζόμενους.

Είναι βαθιά γελασμένη. Οι εμπνευστές του νομοσχεδίου θα έχουν την τύχη των προηγούμενων από αυτούς, που προσπάθησαν να βάλουν στο γύψο τις μεγαλύτερες κατακτήσεις της εργατικής τάξης και τελικά έμειναν στην ιστορία ως πολιτικές γελοιογραφίες.

Είναι ώρα απεργιακού συναγερμού, οργανωμένης λαϊκής αντεπίθεσης!

 

 

ΑΘΗΝΑ 29/10/2020                          ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

 

Και μιλωντας για νεους νομους τι θα γινει με το Δωρο Χριστουγεννων;

Δημοσιεύτηκε η Κοινή Υπουργική Απόφαση(ΚΥΑ), των υπουργών Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων και Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, για τον καθορισμό του πλαισίου εφαρμογής του »Μηχανισμού ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ» που ισχύει, από  Δευτέρα 15.6.2020.

Στην παράγραφο 3 του άρθρου 4 της ΚΥΑ ορίζεται ότι :

»Στους εργαζόμενους των επιχειρήσεων-εργοδοτών που εντάσσονται στον Μηχανισμό «ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ», καταβάλλεται αναλογία του επιδόματος αδείας και του επιδόματος Χριστουγέννων έτους 2020, υπολογιζόμενα επί της οικονομικής ενίσχυσης βραχυχρόνιας εργασίας, κατά τα οριζόμενα στην κείμενη νομοθεσία και καλύπτεται από τον κρατικό προϋπολογισμό».

Σύμφωνα με την ανωτέρω διατύπωση, αλλά και με βάση τη διατύπωση της περ. β, της παρ. 3, του άρθρου 31, του ν.4690/2020 προκύπτει το εξής:

Οι εργαζόμενοι λαμβάνουν, την αναλογία του δώρου Χριστουγέννων και την αναλογία του επιδόματος αδείας, στη βάση των μειωμένων αποδοχών που καταβάλλει και ο εργοδότης και το κράτος μέσω του μηχανισμού.

Προκύπτει όμως με βάση την διατύπωση της ΚΥΑ, ότι για την τετράμηνη περίοδο ισχύς του προγράμματος (από 15.6.2020-15.10.2020), οι εργαζόμενοι που εντάσσονται στο μηχανισμό, μένει ανοιχτό αν θα λαμβάνουν την αναλογία των δύο επιδομάτων μόνο από το κράτος(στην βάση της οικονομικής ενίσχυσης μόνο) ή και από τον  εργοδότη(για τις μειωμένες δηλαδή καταβαλλόμενες αποδοχές).

Αν υπάρξει μια τέτοια ερμηνεία, σύμφωνα με την ΚΥΑ, ενδέχεται να  υπάρξουν εργαζόμενοι (π.χ. αερομεταφορές) που θα χάσουν σχεδόν το 70% του δώρου Χριστουγέννων και του επιδόματος αδείας!

Αντίστοιχα ερωτηματικά προκύπτουν και για τον υπολογισμό του δώρου Χριστουγέννων  για το διάστημα της αναστολής των συμβάσεων μετά το Μάιο! Σε ποια βάση θα υπολογιστεί το δώρο; Επί των 534 ευρώ ή επί του ονομαστικού μισθού;

Αυτό δεν οφείλεται σε τίποτα άλλο, παρά μόνο στις κακές πρακτικές νομοθέτησης που εφαρμόζει, το αρμόδιο υπουργείο. Η προχειρότητα άλλωστε και οι αμφισημίες αποτυπώνονται στην  ΚΥΑ που δημοσιεύτηκε, όπου απουσιάζει ολόκληρο το άρθρο 6!

Η προχειρότητα σε όλο της το μεγαλείο…

Διονύσης Τεμπονέρας

Δικηγόρος – Εργατολόγος

 

Θυμάστε την Thomas Cook ( Neilson ) ;Την δικιά της πτώχευση πέρσι  και τις συνέπειες στην δική μας χωρα;

Άρθρο αφιερωμένο σε όσους ελπίζουν η Ερμιονιδα να γίνει κάποτε Ρόδος.

Δείτε τι παθαίνει μια απο τις μεγαλυτερες τουριστικές αγορές του πλανήτη και σκεφθείτε από ποιες εταιρείες καρχαριες ζητάτε δουλειές στις διεθνείς τουριστικές εκθέσεις που πηγαίνετε τόσα χρόνια.

Απροσδόκητο οικονομικό πλήγμα θα υποστεί η τουριστική αγορά της Ρόδου, καθώς μετά την πανδημία που της στέρησε περίπου δύο εκατομμύρια τουρίστες και τεράστια έσοδα, ο μεγαλύτερος τουριστικός οργανισμός, προχωρά σε στάση πληρωμών προς τους ξενοδόχους.

Πρόκειται για τον οργανισμό TUI ο οποίος ήδη ανακοίνωσε και στους συνεργάτες του στο νησί μας ότι δεν πρόκειται να εξοφλήσει τα οφειλόμενα, πριν από την άνοιξη του 2021!

Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός στη Ρόδο, προκαλώντας εύλογες αντιδράσεις και κυρίως ανησυχία, αφού αυτή η απόφαση στραγγαλίζει οικονομικά ακόμα περισσότερο τα ξενοδοχεία, τα οποία ήδη αντιμετώπιζαν τεράστια προβλήματα λόγω των επιπτώσεων της πανδημίας.

Η ζημιά στην αγορά είναι ανυπολόγιστη, καθώς τα περισσότερα από τα ξενοδοχεία έχουν να λαμβάνουν μεγάλα ποσά (πληροφορίες μάλιστα αναφέρουν ότι αυτά υπερβαίνουν σε κάποιες περιπτώσεις το ένα εκατομμύριο ευρώ) η εξόφληση των οποίων… μετατίθεται για τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2021.

Πάντως, σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο TUI σκοπεύει να πληρώσει ποσά που φτάνουν μέχρι το ύψος των 30.000 ευρώ και τίποτα περισσότερο. Αυτό σημαίνει ότι κλείνει η στρόφιγγα της ρευστότητας και στα ήδη υπάρχοντα χρέη προστίθενται και νέα, κάτι που θα έχει επίπτωση στη μισθοδοσία των εργαζομένων και στην εξόφληση των προμηθευτών, προκαλώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις στην τοπική αγορά, χωρίς να υπάρχει περιθώριο αντίδρασης.

Δηλώσεις Μ. Μαρκόπουλου
Στη δυσάρεστη αυτή εξέλιξη, αναφέρθηκε και ο πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου Μανώλης Μαρκόπουλος, ο οποίος με δηλώσεις του στα μέσα ενημέρωσης έκανε λόγο για στάση πληρωμών και εξέφρασε τον προβληματισμό του για το νέο χτύπημα που δέχτηκαν τα ξενοδοχεία του νησιού.

Αν και ο κ. Μαρκόπουλος δεν κατονόμασε τον οργανισμό, τόνισε ότι αυτή η απόφασή του θα έχει δυστυχώς τεράστια επίπτωση στην αγορά. Ειδικότερα, ερωτηθείς για τη φετινή τουριστική περίοδο δήλωσε τα εξής: «Η φετινή χρονιά σε επίπεδο αφίξεων και δραστηριότητας είναι πάνω από το προσδοκώμενο που είχαμε τον Απρίλιο το Μάιο και τον Ιούνιο μετά το lockdown. Η Ρόδος πήγε πολύ καλύτερα σε σχέση με άλλους προορισμούς, και ελληνικούς και ξένους.

Ένα μεγάλο κομμάτι όμως της τοπικής τουριστικής αγοράς προέρχεται από τουρ οπερέιτορς. Υπάρχουν θέματα που αφορούν τις πληρωμές των τουρ οπερέιτορς κάτι που… συννεφιάζει λίγο τα συναισθήματά μας καθώς είναι πολλά τα ζητήματα και πολλές οι αναβολές στις πληρωμές που θα έπρεπε να είχαμε για δεδουλευμένα ώστε και εμείς με τη σειρά μας να είμαστε σωστοί στις πληρωμές μας απέναντι στο προσωπικό μας και στους προμηθευτές μας.

Υπάρχει πολύ μεγάλη υστέρηση καθώς υπάρχει επίσημη ανακοίνωση από έναν πολύ μεγάλο τουρ οπερέιτορ που αυτή τη στιγμή ουσιαστικά κάνει στάση πληρωμών, ζητώντας από τους ξενοδόχους τα δεδουλευμένα να πληρωθούν του χρόνου τον Μάρτιο και τον Απρίλιο. Και αυτό θα έχει δυστυχώς πολύ μεγάλες επιπτώσεις».

Τι απάντησε ο οργανισμός TUI
Αξίζει να σημειωθεί ότι σχετικό ρεπορτάζ είχε γίνει προ ημερών και από το «Χρήμα και Τουρισμός»  σύμφωνα με το οποίο ζητείται ο ετεροχρονισμός μέρους των πληρωμών προς τα ελληνικά ξενοδοχεία για την άνοιξη του 2021.

Για το θέμα υπήρξε απάντηση από τον οργανισμό TUI που ανέφερε ότι έχει πραγματοποιήσει προπληρωμές – προκαταβολές στους Έλληνες ξενοδόχους για το καλοκαίρι του 2020, ύψους 252 εκατ. €, παρά την αρνητική συγκυρία και τους σημαντικούς περιορισμούς στα ταξίδια παγκοσμίως, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού και ότι έχει εξοφλήσει το 90% των ποσών!

«Η κατάσταση στον Τουρισμό παραμένει ασταθής και η εκτίμησή μας είναι ότι θα παραμείνει έτσι και κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Η TUI συνεχίζει, ως αξιόπιστος συνεργάτης, να συνεργάζεται σε μακροχρόνια βάση με τα ξενοδοχεία – συνεργάτες της, στους προορισμούς μέσα σε αυτές τις πρωτοφανείς στιγμές. Έχουμε ήδη εξοφλήσει περίπου το 90% των οφειλόμενων πληρωμών.

Η TUI πραγματοποιεί σημαντικές επενδύσεις για την επέκταση της σεζόν τουλάχιστον έως τον Νοέμβριο του 2020 και για την ενίσχυση του τουριστικού της προγράμματος στην Ελλάδα το 2021, οι οποίες είναι προς όφελος του ελληνικού τουριστικού τομέα και των ξενοδοχείων. Υπό το φως αυτών των σημαντικών επενδύσεων, είμαστε σε συζητήσεις με τους στρατηγικούς μας εταίρους στην Ελλάδα για την περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασία μας μαζί τους την προσεχή σεζόν» αναφέρει η απάντηση στο «Χρήμα και Τουρισμός».

Οκτώβριος 2020
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.415.550

Αρχείο

RSS Ερμιονιδα μας αρεσει δεν μας αρεσει

RSS arcadia portal

  • Ανακοινώθηκαν οι ημερομηνίες για μετεγγραφές φοιτητών και οι κατατακτήριες σε ΑΕΙ 18 Μαΐου, 2021
    Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, οι εκ νέου αιτήσεις για μετεγγραφές φοιτητών σε ΑΕΙ θα υποβληθούν αποκλειστικά ηλεκτρονικά, σε ειδική εφαρμογή. Όπως ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, το χρονικό διάστημα 24, 25 και 26 Μαΐου θα υποβληθούν, εκ νέου, αιτήσεις για χορήγηση κατ’ εξαίρεση μετεγγραφών/μετακινήσεων σε τμήματα και σχολές των Α […]
  • Μητσοτάκης: Έρχεται τους επόμενους μήνες ο κλιματικός νόμος 18 Μαΐου, 2021
    Στη δέσμευση ότι μέσα στους επόμενους μήνες και μετά από ευρεία διαβούλευση θα κατατεθεί στη Βουλή, ο πρώτος κλιματικός νόμος της ελληνικής Δημοκρατίας, προχώρησε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στην κοινή συνεδρίαση τεσσάρων Επιτροπών της Βουλής, με θέμα την στρατηγική μετάβασης σε μια κλιματικά ουδέτερη οικονομία. Η συνεδρίαση διεξήχθη μετά απ […]
  • Αστέρας και Μουνάφο συνεχίζουν μαζί 18 Μαΐου, 2021
    Ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ για την ανανέωση της συνεργασίας με τον ποδοσφαιριστή Juan Manuel Munafo. ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΠΑΕ ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ ανακοινώνει την ανανέωση της συνεργασίας με τον ποδοσφαιριστή, Juan Manuel Munafo Horta. Το νέο συμβόλαιο του Munafo με την ομάδα μας έχει ισχύ έως τον Ιούνιο του 2024. MUNAFO "Νιώθω πολύ χαρούμενος για την ανανέ […]
  • Αρκαδία: 13 νέα κρούσματα κορωνοϊού ανακοίνωσε ο ΕΟΔΥ 18 Μαΐου, 2021
    Την Τρίτη 18 Μαΐου ο ΕΟΔΥ ανακοίνωσε 13 νέα κρούσματα κορωνοϊού στην Αρκαδία. Ακόμα, ο ΕΟΔΥ ανακοίνωσε 14 νέα κρούσματα στην Αργολίδα, 70 στην Αχαΐα, 15 στην Ηλεία, 31 στην Κορινθία, 9 στη Μεσσηνία. Τα νέα εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα της νόσου που καταγράφηκαν τις τελευταίες 24 ώρες στη χώρα μας είναι 2.812, εκ των οποίων 2 εντοπίστηκαν κατόπιν ελέγ […]
  • Κορωνοϊός: 2.812 νέα κρούσματα, 639 διασωληνωμένοι, 63 νέοι θάνατοι 18 Μαΐου, 2021
    Τα νέα εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα της νόσου που καταγράφηκαν τις τελευταίες 24 ώρες είναι 2.812, εκ των οποίων 2 εντοπίστηκαν κατόπιν ελέγχων στις πύλες εισόδου της χώρας. Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων ανέρχεται σε 381.266 (ημερήσια μεταβολή +0.7%), εκ των οποίων 51.2% άνδρες. Με βάση τα επιβεβαιωμένα κρούσματα των τελευταίων 7 ημερών, 34 θεωρ […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

COVID19/SARS-CoV-2 ecorap SRF ΚΑΣΑ/ RDF ΚΑΠΑ Αγωνιστικη Συνεργασια Πελοποννησου Αδεσποτα Αναβαλος Ανακυκλωση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βαρουφακης Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιαννης Γεωργοπουλος Γιορτες ελιας ΔΕΗ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Διαφανεια στην υποθεση ΔΕΣΦΑΚ (Σφαγεια Κρανιδιου) Διαφανεια στο Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Διαφανεια στο σκανδαλο του Δεματοποιητη Διδυμα Δρομοι πεζοδρομια ΕΤΑΔ-ΤΑΙΠΕΔ Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Καταφυκι Κεντρο Υγειας Κρανιδιου Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα-η εποχή του Γαλαξια ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα ΤΕΡΝΑ ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ Τατουλης Τζεμι Τσαμαδος Γιαννης Τσιρωνης Φωτιες ΧΑΔΑ Δισκουριων ΧΑΔΑ Νο3 Καμπου Κρανιδιου ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Χρυση Αυγη Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χουντα