Βλεπω σας ενδιαφερουν οι αναρτησεις για τον ΧΑΔΑ Δισκουριων.

Πιθανα ειναι το μερος που ΑΝ εγκριθει το αιτημα του Δημου για χρηματοδοτηση 300 χιλιαδων ευρω θα εγκατασταθει ο τοπος συγκεντρωσης αδεσποτων σκυλιων (48 ατομικα τσιμεντενια κελια τα μισα να ψηνονται με προσωπο στην Ανατολη).

Μια ερημος που φυτρωνουν μονο αγκαθια.Σαν να θελει η φυση να μας προφυλαξει απο καθε επισκεψη στο καταραμενο μερος .

Εδω η αρχη του κεντρικου ρεματος που καταληγει στην Πετροθαλασσα

Το τσιμεντενιο τειχος λιγο πιο κατω που υψωθηκε

την Ανοιξη του 2018 (και μετα την αναρτηση βιντεο που εδειχνε την καταρευση της χωματερης στα δυο ρεματα που οδηγουν στην Πετροθαλασσα και παρεσυραν το περιεχομενο της σε ολη την περιοχη)πραγματι συγκρατει τον κυριο ογκο της πρωην χωματερης.

Ομως το νερο ακολουθει παντα το δρομο του χιλιαδες χρονια.Πανω απο την γη και κατω απο αυτην.

«Καταφυγιο» αδεσποτων σκυλων (τι ευφημισμος και αυτος για ενα τοπο  αποθηκευσης σκυλιων μαρτυρικο προθαλαμο της «ευθανασιας» ) σε αυτη την περιοχη θα σημανει αλλη μια υποβαθμιση ενος τοπιου υπεροχου. Αλλο ενα μπαλκονι της Ερμιονιδας με θεα την Πετροθαλασσα που θα μπορουσε να ειναι μια πανακριβη περιοχη .

Πολλοι ξεχνανε πως τα Δισκουρια (πιθανα αρχαιολογικη περιοχη) ηταν καταφυτα με πευκα μεχρι την δεκαετια 1970. Εγιναν κρανιου τοπος με τις αλλεπαλληλες φωτιες της χωματερης που εκαψαν ολη την περιοχη.

Αραγε υπαρχουν ευθυνες; Ειναι συλλογικες οι ευθυνες; Ολοι μαζι καναμε αυτο το εγκλημα κατα της φυσης; Μηπως η αδιαφορια μας για τις αποφασεις των εκπροσωπων και κυριως τις πραξεις τους μας κανει συνυπευθυνους; Εξ αλλου εμεις τους ψηφισαμε ξανα και ξανα. Δεν γνωριζαν; Δεν εβλεπαν; Δεν υπηρχαν αλλες λυσεις;

Σημερα τι κανουμε με τα απορριμματα μας; Τι σχεδιαζεται για αυριο;

Ειναι τα καθε ειδους «Δισκουρια» παρελθον; Βαλαμε μυαλο εστω κοντα μισο αιωνα μετα ; Αλλαξαμε πορεια; Σταματησαμε να διαχειριζομαστε τα απορριμματα μας σαν συμμεικτα; Σταματησαμε να βλεπουμε την φωτια σαν την μονη διαχειριση που μπορει να υπαρχει; Αν τα «Δισκουρια» δεν ειναι μπροστα μας δεν τα βλεπουμε δεν τα μυριζουμε τα στελνουμε πισω απο την γωνια σε μια αλλη ακρη της Ελλαδας σε αλλους Ελληνες η ακομα και στην Κινα στους Κινεζους  ειναι ολα καλα; Κατοικουμε σε αυτο τον πλανητη και αν ναι ποσα «Δισκουρια» μικρα η μεγαλυτερα  μπορει να αντεξει η γη μας;

Οι εκπροσωποι που επιλεγουμε δεν μπορει να ειναι απλα διαχειριστες της καθημερινοτητας εκφραστες της συνειδησης του σημερα . Βρισκονται σε αυτη τη θεση για να λαμβανουν πολιτικες ευθυνες να χαραζουν πορεια να καθοδηγουν να διαγραφουν το μελλον.

Καποτε σε μια εντονη συζητηση στην αιθουσα του Δημαρχειου ο πρωην Δημαρχος Σφυρης σηκωθηκε απο την καρεκλα του και μου ειπε «Μακη θες να κατσεις σε αυτη την καρεκλα ;» Το ειπε με πονο θελοντας να μου πει ποσο δυσκολο βασανιστικο ειναι το εργο της διαχειρισης της πραγματικοτητας. «Ποτε» του απαντησα! Ποτε δεν διεκδικησα την καρεκλα σε κανενα φορεα. Οχι επειδη φοβηθηκα την ευθυνη αλλα γιατι για να κατσεις στην καρεκλα πρεπει να ισσοροπησεις αναμεσα σε συγκρουομενες αντιτιθεμενες ομαδες και συμφεροντα να εισαι πραγματιστης να αποδεχθεις δηλαδη ενα συστημα κοινωνικα αδικο παραλογο που σκοτωνει το περιβαλλον για να παραξει κερδος. Να κανεις το καλυτερο ΔΥΝΑΤΟ καθε φορα, που σημαινει παντα κατι λιγωτερο απο αυτο που θα ηθελες. Ολη τη ζωη μου προτιμησα να μεινω στην απεναντι οχθη. Ισως δεν μπορουσα να κανω και αλλιως .Ετσι ειμαι εγω. Το καταλαβαινω το επιχειρημα του εφικτου αλλα οι εκπροσωποι μας ας μας δειξουν το οραμα τους το στοχο που ποτε δεν θα φτασουν αλλα θα καουν στην προσπαθεια να το καταφερουν. Αν υπαρχει τετοιο οραμα ας μας το πουν ας το  δειξουν με εργα. Ας σταματησουν να ειναι μονο διαχειριστες και ας γινουν και οραματιστες.

Ετσι αλλαζει ο κοσμος, αυτη την κληρονομια θα αφησουν.

Οχι αλλα «Δισκουρια» καθε ειδους