Σε μεγαλη πλεον ηλικια συνεχιζω οπως ειναι φυσικο να μαθαινω πραγματα που ολη μου τη ζωη δεν γνωριζα.

Χαμενοι στο μεροκαματο χαμενοι στην καθημερινοτητα τον αγωνα της επιβιωσης στα προβληματα υγειας που παρουσιαζωνται σε ολες τις οικογενειες δεν εχουμε παντα αρκετο χρονο να δουμε πισω απο την βιτρινα. Πισω απο τις παρελασεις τις Αμαλιες και τους τσολιαδες του Βαυαρου Οθωνα , στο βαθρο που ακινητοι σαν να εχουμε καταπιει μπαστουνι απαγγελουμε ολη την ζωη μας «τι ειναι η πατριδα μας;».

Καθε ανθρωπος φερει πολλες ταυτοτητες.Εδω γραφω για την πολιτιστικη ταυτοτητα που ξεχωριζει εναν Ελληνα απο κατοικους αλλων κρατων. Υπαρχει Ελληνικη ταυτοτητα; Ναι υπαρχει. Και οσοι ζουν εξω απο την Ελλαδα εχουν την δυνατοτητα να το καταλαβουν. Ειναι ολες εκεινες οι μικρες λεπτομερειες που δεν βλεπεις αρχικα εκεινα τα ασημαντα στο χιουμορ στις γευσεις στους ηχους των τραγουδιων στη σταση του σωματος οταν συναντιωνται δυο ανθρωποι στην αντιμετωπιση του θανατου . Στην φιλοσοφια της ζωης. Ναι υπαρχουν ταυτοτητες.Και για να ξεμπερδευουμε απο την αρχη δεν εχουν καμμια σχεση με αιματα , DNA , τον πλανητη Ελ απο οπου ηρθαν οι Ελληνες με διαστημοπλοιο, και αλλες τετοιες θεωριες «δεν θα γινεις Ελληνας ποτε».

Οι ταυτοτητες δημιουργουνται και εξελισονται μεσα στο χρονο καποτε και για χιλιαδες χρονια ειχαν σημειο αναφορας τον τοπο την περιοχη το χωριο την ευρυτερη φαρα, οικογενεια τους πατερες προγονους. Αυτες ηταν «οι πατριδες «. Σημερα η εννοια εχει μεγαλωσει θεωρητικα , ειναι τα εθνικα κρατη οι «τοποι» οι πατριδες .

Μεσα σε αυτες τις νεου τυπου ταυτοτητες  συναντιωνται ανθρωποι με διαφορετικη καταγωγη καποτε και φυλη. Στο Ηνωμενο Βασιλειο σημερα υπαρχουν Βρετανοι πολιτες που καποιοι προγονοι τους ηταν Νορμανδοι Κελτες Σαξωνες Κυπριοι, Βικιγκς Νιγηριανοι, Πακιστανοι, Ινδοι  η Βιετναμεζοι Με ολες τις θρησκειες που μπορει να φανταστειτε στον πλανητη. Αυτοι ολοι συνθετουν  αυτο που εμεις λεμε Αγγλοι. Κοινη γλωσσα, κοινες συνηθειες, κοινες συμπεριφορες διατροφικες συνηθειες δεδομενα  ζωης ,που τους διαφοροποιουν απο κατοικους αλλων χωρων. Ειναι εργατες επιστημονες εργαζομενοι στα μεσα μαζικης μεταφορας ,υπουργοι της κυβερνησης , Δημαρχοι , (του Λονδινου μαλιστα) δασκαλοι, αστυνομικοι , γιατροι. Πολλοι απο αυτους ΚΑΙ για να υπερασπιστουν αυτη τη διαφορετικοτητα απεναντι στους Γερμανους και την δικια τους διαφορετικοτητα , ψηφισαν ΜΠΡΕΞΙΤ.

Ειναι οι ταυτοτητες, οι διαφορες, υποχρεωτικα Εθνικιστικες, εχουν συνορα που πρεπει να περιφρουρησουν;

Μπα δεν νομιζω . Συγχρονη Ελληνικη ταυτοτητα (σαν γενικος ορισμος) δεν σημαινει υποχρεωτικα συνορα του Ελληνικου κρατους σημερα. Αυτο μπορει να σας το πει καθε Ελληνοκυπριος. Θα μπορουσε να σας το πει και καθε Ρωμιος Κωνσταντινοπολιτης μεχρι να τους καθαρισει απο την πολη ο Τουρκικος σωβινισμος. Χωρις αυτο να σημαινει πως Κρητικοι Κωνσταντινοπολιτες  Ποντιοι και Επτανησιοι δεν βλεπουν βασικες διαφορες στην «Ελληνικη τους ταυτοτητα» περαν της θρησκειας και της ριζας της γλωσσας . Οι ταυτοτητες δεν εχουν σχεση με κρατη και συνορα κατασκευασματα λιγων αιωνων και συσχετισμους μεγαλων δυναμεων που μοιραζουν ξανα και ξανα τον κοσμο. Δεν εχουν ομως και  σχεση με Αρχαιους Ελληνες και Βυζαντινους για τους οποιους οι Ελληνες γνωριζουμε ελαχιστα. Ναι οι θρησκειες εχουν παιξει ρολο στην διαμορφωση των ταυτοτητων, Μιλαμε για χιλιαδες χρονια πολιτιστικης επιρροης για σταση ζωης (συνυφασμενη με οικονομικα και πολιτικα συμφεροντα παντα) που αποκρυσταλωθηκαν συμπυκνωθηκαν επικαθοριστηκαν απο τα συνορα των συγχρονων εθνικων  κρατων. Και μαλιστα στην Ελλαδα καθοριστικα. Ομως αυτο δεν σημαινει πως και οι θρησκειες δεν μεταβαλονται μεσα στον χρονο ουτε πως θα υπαρχουν για παντα οπως δεν υπηρχαν παντα. Θελω να πω υπηρχαν Σαξωνες  και πριν τους προτεσταντες Κελτες πριν τον καθολικισμο.

Ειναι οι ταυτοτητες, οι διαφορες , στοιχειο ανταγωνισμου υπεροχης, ανωτεροτητας του ενος πολιτισμου απεναντι στους αλλους; Ειναι αναγκαστικα οι ταυτοτητες προυποθεση πολεμων ρατσισμων διακρισεων πανω στους αδυναμους ; Ουτε αυτο το πιστευω. Οι διαφορες μπορει να ειναι (και ειναι συνηθως) ομορφια και πολυτιμες για την ανθρωποτητα . Απο τον συγκερασμο, την αλληλεπιδραση και αλληλεπιρροη τους, οι επι μερους ταυτοτητες εξελισονται μεσα στον χρονο προσαρμοζονται στις νεες εποχες χτιζουν γεφυρες επικοινωνιας αναμεσα στους  διαφορετικους πολιτισμους.

Το να θαυμαζουμε την αυτοπειθαρχια των Αγγλοσαξωνων στην διαχειριση των απορριμματων τους και γενικα της φυσης  ειναι ενα πολυτιμο μπολι στην δικια μας χαοτικη ταυτοτητα σε αυτον τον τομεα. Το να επιρεαστουμε απο την ευγενεια και την κοινωνικοτητα τους ειναι μια πολυτιμη επιρροη στον ατομισμο την επιθετικοτητα και το «κοιταζω την παρτη μου» των νεο Ελληνων. Η επιρροη της Ενετικης κουλτουρας στα επτανησα προσεδωσε εκεινα τα χαρακτηριστικα που τοσο επιρεασαν  ολους τους Ελληνες σε βαθμο που οι στιχοι και η μουσικη του Εθνικου μας υμνου να ειναι δημιουργιες των (επτανησιων;) Μαντζαρου και Σολωμου,  του  εθνικου  ποιητή της Ελλάδας, που αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση στην ιστορία των γραμμάτων μας.

Γεννημένος ο Σολωμος στα τέλη του 18ου αιώνα στα Επτάνησα, ζει όλη του τη ζωή εκτός των συνόρων του ελληνικού κράτους, ως Γάλλος, Επτανήσιος και Άγγλος πολίτης, έχοντας ως γλώσσα της παιδείας του, της σκέψης του, της προφορικής και γραπτής επικοινωνίας του την ιταλική. Σε αυτήν μάλιστα θα ξεκινήσει την ποιητική του διαδρομή. Ωστόσο, για την υψηλή ποιητική του έκφραση θα επιλέξει την ελληνική, την οποία, μολονότι θα χρειαστεί να τη σπουδάσει σαν να ήταν δεύτερη γλώσσα, θα κατορθώσει να την καλλιεργήσει σε τέτοιο βαθμό και να δημιουργήσει ποίηση τόσο σημαντική που το έργο του θα αποτελέσει την αρχή και τη βάση της νεότερης λογοτεχνίας μας.

Οσο για τον αλλο μεγαλο ποιητη μας τον Καλβο, Καρμποναρο ριζοσπαστη Αγγλικανο στο Θρησκευμα εζησε τα πρωτα  δεκα χρονια της ζωης του στην  Ζακυνθο και επεστρεψε στα επτανησα το 1826 -τοτε σταματησε να γραφει ποιηματα-για να  ξαναφυγει στην Αγγλια το 1852 οπου και πεθανε μετα απο 17 χρονια.

Ακουστε το θαυμα της εξελιξης της γλωσσας απο την αρχαιοτητα στο σημερα στο παρακατω αποσπασμα ηλικιωμενων εργατων της Ναξου σε ντοκυμαντερ του 1988.Θα διακρινετε την διαφορα στην εκφορα αλλα και στις λεξεις αναμεσα στους εργατες και στους ποιο μορφωμενους δηλαδη αυτους που εχουν περασει απο την εκπαιδευση.Ακουστε το ποιημα στο τελος.Αξιζει τον κοπο

 

Χανεται η ταυτοτητα μεσα στον χρονο και τις γενιες; Ναι υπαρχουν παιδια τριτης τεταρτης γενιας στην Αγγλια την Αυστραλια η τις ΗΠΑ που δεν αναγνωριζουν τον εαυτο τους πλεον σαν Ελληνες.

Η αν θελετε λενε πως ειναι Ελληνες αλλα στην πραγματικοτητα με μια ταυτοτητα ιστορικη φολκλορ τουριστικη που δεν εχει καμμια σχεση με την σημερινη πραγματικοτητα της Ελλαδας και των κατοικων της.Αν βρεθουν εδω θα ειναι ξενοι. Ειναι και αλλοι παλι που διατηρουν ζωντανη την επαφη με τη χωρα εστω και εξ αποστασεως μεσα απο το διαδικτυο, την επισκεπτωνται συχνα η οποτε μπορουν,διατηρουν σχεσεις με συγγενεις, εχουν περιουσιακα στοιχεια στην Ελλαδα.

Η πραγματικοτητα ειναι συνθετη και πολυπλοκη. Καθε προσπαθεια να την κανουμε δισδιαστατη ζωγραφια, ξυλινη φιγουρα χωρις ζωη, στην πραγματικοτητα δεν υπερασπιζεται την εννοια της ταυτοτητας .Την υπονομευει σε βαθος χρονου. Την κανει γραφικη.Το συναντω συχνα στην επαφη μου με τους Αγγλους στη δουλεια η τις κοινωνικες σχεσεις. Προσπαθω να τους πω πως Ελλαδα δεν ειναι μονο καλοκαιρι μουσακας βουτηγμενος σε πολυκαιρισμενα τηγανολαδα οι Ελληνες δεν ειμαστε απατεωνες χαραμοφαιδες ουτε σπαμε συνεχεια πιατα στα σπιτια μας οταν εχουμε γλεντι. Βέπετε οι Αγγλοι (που εχουν ερθει στην Ελλαδα σαν τουριστες συνηθως)εχουν μια ψευτικη εικονα για την Ελληνικη ταυτοτητα .Οπως καποτε και εμεις οι Ελληνες . Προσπαθουμε να χωρεσουμε μεσα σε μια ψευτικη ταυτοτητα που εχουν φτιαξει αλλοι για εμας . Προσπαθουμε συχνα και πολυ.Γιατι ξερουμε πως εχουμε ταυτοτητα και πραγματικα την εχουμε αλλα….Τι ειναι η πατριδα μας;

Με αφορμη λοιπον την δημοσιευση του Δημαρχου μας  (αλλα και της ΝΕΔΥΠΕΡ) που θα διαβασετε πιο κατω αλλα και την προσπαθεια που ξεκινησε (και για την ωρα σταματησε λογω ιου)περι αναθεωρησης/ εκσυγχρονισμου της επισημης ιστορικης εκδοχης για  τη συγκροτησητου Ελληνικου εθνικου κρατους το 1821 (παλιγγενεσια το λενε ,λες και υπηρχαν ποτε στο ιστορικο παρελθον εθνικα κρατη )απο την κυρια εφοπλιστου των Ολυμπιακων αγωνων παραθετω μια ενδιαφερουσα ιστορικη καταγραφη.

Εξ αλλου εχω αναφερθει στο παρελθον στον Οικονομου απο την Υδρα, υπαρχει το κελι του Κολοκοτρωνη στο Παλαμιδι η δολοφονια  του Ανδρουτσου η δολοφονια του Ρηγα Φεραιου  απο τις αυτοκρατορικες δυναμεις της Ευρωπης μετα απο προδοσια του Ελληνα συνεργατη του Δ Οικονομου ,τοσα και τοσα ιστορικα στοιχεια κρυμενα στο περιθωριο χαμενα στο σκοταδι της επισημης αφηγησης για την ιστορια συγκροτησης του Ελληνικου εθνικου κρατους. Και φυσικα αυτο δεν ειναι ασχετο με την συνεχεια αυτου του κρατους μεχρι σημερα. Και αυτων που το κυβερνησαν παντα με την εγκριση (καποτε διορισμενοι κιολας) ξενων συμφεροντων σε βαρος των πολιτων του.

Δελτία Τύπου |23 Μαρτίου 2020

Για την 25η Μαρτίου μήνυμα Δημάρχου

Η 25η Μαρτίου, είναι ημέρα μνήμης, υπερηφάνειας και αυτογνωσίας. Αποτελεί διαρκές ορόσημο στην πορεία του Ελληνισμού, ένα διαχρονικό σύμβολο της πίστης του λαού μας στις πανανθρώπινες αξίες της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας. Γι΄ αυτό και υποκλινόμαστε στους προγόνους μας που πίστεψαν, αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν γι’αυτά τα ιδανικά ποτίζοντας με το αίμα τους το δέντρο της ελευθερίας και της εθνικής ανεξαρτησίας.

Τιμούμε την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας και την ημέρα του Ευαγγελισμού της Παναγίας, την διπλή γιορτή του γένους μας, η οποία αναδεικνύει διδάγματα, αρχές και αξίες με διαχρονικότητα και ιδιαίτερο συμβολισμό στις κρίσιμες, σύνθετες και ιδιαίτερα δύσκολες καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα.

Αφού λοιπόν φέτος, μένουμε όλοι σπίτι ,για να προστατεύσουμε τόσο εμάς όσο και τους γύρω μας, αναρτούμε όλοι στα σπίτια μας την Ελληνική σημαία προς τιμή όλων αυτών που αγωνίστηκαν και έδωσαν το αίμα τους για την ελευθερία της Πατρίδας μας !

Ο Δήμαρχος

Γιάννης Γεωργόπουλος

ΝΕΔΥΠΕΡ  Τρίτη 24 Μαρτίου 2020 

Η  Εθνική  Επέτειος  της 25ης Μαρτίου, αποτελεί διαχρονικό σύμβολο των αγώνων των Ελλήνων. Φέτος ο εορτασμός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της επετείου της Εθνικής Παλιγγενεσίας συμπίπτει με την ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση  όπου όλοι μας βρισκόμαστε σε πόλεμο ζωής  με έναν αόρατο και ύπουλο εχθρό.

Για λόγους δημόσιας υγείας  ματαιώθηκαν, όπως ήταν απαραίτητο, οι παρελάσεις και οι δοξολογίες στους Ιερούς Ναούς. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας πτοήσει στη δύσκολη αυτή συγκυρία.

Αντλούμε δύναμη και θάρρος από το  μεγαλείο της ψυχής  των   Αγωνιστών του 21 και   με τη  δύναμη της Παναγίας εκφράζουμε τον πατριωτισμό  μας  με εθνική ομοψυχία ενδυναμώνοντας την  κοινωνική  συνοχή.

Ως ένδειξη ελάχιστου φόρου τιμής  μένουμε σπίτι  και ΥΨΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΜΑΣ.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ  ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Τάσος  Τόκας

Επικεφαλής της ΝΕΔΥΠΕΡ

Τελικά, πώς άρχισε η Επανάσταση; του Σπύρου Αλεξίου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη, 24 Μαρτίου 2020

Πόσο διαφορετική η φετινή 25η Μάρτη! Η «Εθνική εορτή» στην εποχή του Κορονοϊού ελάχιστα μοιάζει με τα προηγούμενα χρόνια, λείπουν οι φιέστες και οι παρελάσεις. Μόνες σταθερές είναι ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ ως Παπαφλέσσας στην τηλεόραση και τα μηνύματα, τα αφιερώματα και οι αναφορές στην «Εθνική ενότητα». Είναι τόσο προβλέψιμα: Η εθνική ενότητα που, υποτίθεται, μας απελευθέρωσε τότε, οδηγός στις μεγάλες σημερινές μάχες κατά του κορωνοϊού αλλά και της «εξωτερικής απειλής». Όλα αυτά, στηριγμένα στο μεγάλο, διαχρονικό εθνικό αφήγημα μιας Επανάστασης που ξεκίνησε με ομοθυμία στις 25 Μάρτη, με δοξολογία στην Αγία Λαύρα χοροστατούντος του Π.Π. Γερμανού κ.λπ., κ.λπ.!

Είναι φυσικά ψέματα, το γνωρίζουν πια και τα μικρά παιδιά. Σχετικά με την έναρξη, ο υπεράνω πάσης «αντεθνικής υποψίας» ιστορικός, υπαρχηγός του Αγγλικού κόμματος και πρωθυπουργός Σπυρίδων Τρικούπης σημειώνει: «ψευδής είναι η εν Ελλάδι επικρατούσα ιδέα ότι η εν τη μονή της Αγίας Λαύρας ανυψώθη κατά πρώτον η σημαία της ελληνικής επαναστάσεως». (Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, Τόμος Α, σελ. 368).

Άλλοι ιστορικοί, επίσης υπεράνω κάθε υποψίας, όπως ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος και ο ακαδημαϊκός Διονύσιος Κόκκινος, δεν αναφέρουν τίποτα για το περιστατικό αυτό. Το 1938 θα δημοσιοποιηθούν έγγραφα από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους που αποδεικνύουν ότι η πρώτη αναφορά για την Αγία Λαύρα και το «λάβαρο» μαρτυρείται μόλις το 1851.

Και το κυριότερο: στα «Απομνημονεύματά» του ο ίδιος ο Π.Π. Γερμανός δεν αναφέρει τίποτα σχετικό! Η κοινή λογική λέει πως αν είχε κηρύξει μια Επανάσταση… θα το θυμόταν! Έχει λοιπόν αξία να επιχειρήσουμε μικρή ρωγμή στο επίσημο αφήγημα μιλώντας για την πραγματική έναρξη της Επανάστασης που αποτελεί, όπως θα δούμε, μικρογραφία όλης της εξέλιξής της.

Πάτρα, η πρώτη ελεύθερη πόλη κι ο Παναγιώτης Καρατζάς

Λίγοι γνωρίζουν πως η πρώτη πόλη που απελευθερώθηκε ήταν η Πάτρα. Ακόμη λιγότεροι το όνομα του Παναγιώτη Καρατζά, του τσαγκάρη που ηγήθηκε του ξεσπάσματος της επανάστασης.

Ο Αναστασόπουλος, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, από νεαρός ερχόταν σε σύγκρουση με την τουρκική εξουσία.  Τον Σεπτέμβρη του 1809 αναγκάζεται να καταφύγει στην Ζάκυνθο και τον Νοέμβρη κατατάσσεται εθελοντής στο 3ο Τάγμα της Ελληνικής Λεγεώνος Γραμμής (μονάδα του Αγγλικού στρατού) υπό τον λοχαγό Καλογήρου. Υπηρέτησε για τρία χρόνια και έφτασε ως τον βαθμό του ανθυπολοχαγού. Θα επιστρέψει στην Πάτρα το 1812 όπου θα ασκήσει το επάγγελμα του τσαγκάρη, ερχόμενος πάλι σε προστριβές τόσο με την εξουσία όσο και με τους κοτζαμπάσηδες.

Δεν είναι γνωστό πότε μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, ο Λ. Μαργαρίτης υποστηρίζει ότι μυήθηκε από τον Παπαφλέσσα. Το σίγουρο είναι πως τις παραμονές της επανάστασης η Πάτρα ήταν γεμάτη από Φιλικούς. Ο Καρατζάς, μαζί με τον Παναγιώτη Ανδριτσόπουλο είχαν συγκροτήσει ένοπλο τμήμα 50 ανδρών με την ενίσχυση του μεγαλέμπορου και Φιλικού Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλου.

Αξίζει να πούμε δυο λόγια και για αυτόν: Ο Κωστής Παπαγιώργης τον χαρακτηρίζει, σωστά, ως έναν από τους τιμιότερους αγωνιστές. Ξόδεψε την κολοσσιαία περιουσία του για να στηρίξει τον αγώνα. Είναι χαρακτηριστικό το τέλος του: Πολέμησε στο Μεσολόγγι, λίγο πριν την Έξοδο πήγε στη Ζάκυνθο να αγοράσει προμήθειες. Παρά τις παραινέσεις των φίλων του να μην επιστρέψει στην, καταδικασμένη, πολιτεία αυτός αρνήθηκε, γύρισε και σκοτώθηκε στην Έξοδο. Μην ψάξετε και γι’ αυτόν αράδες στην επίσημη ιστορία, δεν θα βρείτε.

Ας ξαναγυρίσουμε όμως στην Αχαΐα και στον Καρατζά. Από τις 14 ως τις 16 του Μάρτη του 1821 ο Νίκος Σολιώτης μαζί με τον Αναγνώστη Κορδή και άλλους κλέφτες έστησαν ενέδρα και χτύπησαν φοροεισπράχτορες των Τούρκων και στην τοποθεσία «Πόρτες», κοντά στο χωριό Αγρίδι στον Χελμό, τρεις ταχυδρόμους που μετέφεραν επιστολές του Καϊμακάμη (διοικητή) της Τρίπολης Μεχμέτ Σαλίχ στον Χουρσίτ πασά στα Ιωάννινα. Το πρώτο ντουφέκι είχε ριχτεί. Στις 20 Μάρτη οι Πετμεζαίοι θα χτυπήσουν τον διοικητή των Καλαβρύτων Αρναούτογλου. Όταν μαθεύτηκαν αυτά στην Πάτρα, στις 21 Μάρτη, η ισχυρή τουρκική φρουρά ξεχύθηκε στην πόλη και επιχείρησε να κάψει το σπίτι του Παπαδιαμαντόπουλου.

Η απάντηση των ένοπλων Ελλήνων ήταν άμεση! Με επικεφαλής τον Καρατζά και τους Επτανήσιους Β. Λιβαδά και Ν. Γερακάρη χτύπησαν τους Τούρκους και τους ανάγκασαν να τραβηχτούν στο κάστρο της Πάτρας. Με τους Τούρκους κλεισμένους στο κάστρο, η Πάτρα είναι η πρώτη πόλη που ελευθερώνεται και, στην ουσία, ξεκινάει τον μεγάλο αγώνα της Επανάστασης.

Τρεις μέρες κράτησε η χαρά. Στις 24 Μάρτη θα μπουν καμαρωτοί στην πόλη ο Π.Π. Γερμανός, ο Λόντος, ο Χαραλάμπης και άλλοι κοτζαμπάσηδες. Σχημάτισαν μόνοι τους το «Αχαϊκόν Διευθυντήριον», πήραν στα χέρια τους την εξουσία και παραμέρισαν τον Καρατζά, τον Παπαδιαμαντόπουλο και τους άλλους πρωτεργάτες της επανάστασης. Τα αποτελέσματα θα είναι καταστροφικά: η άμυνα παρέλυσε και λίγες μέρες αργότερα, στις 3 Απρίλη, ο Γιουσούφ Πασάς πέρασε από το Ρίο και κατέλαβε την Πάτρα που την παρέδωσε στη σφαγή.

Το … «Αχαϊκόν Διευθυντήριον» έγινε, φυσικά, καπνός. Ο μόνος που κράτησε τη θέση του και κάλυψε τη φυγή των αμάχων ήταν ο Καρατζάς. Από τα μέσα του Μάη ξεκίνησε μια ιδιόμορφη πολιορκία: οι Τούρκοι κρατούσαν την πόλη και το φρούριο, οι Έλληνες τα γύρω χωριά. Τους επόμενους μήνες ακολούθησαν σκληρές μάχες στις οποίες ο Καρατζάς ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής, το όνομά του έγινε θρύλος μεταξύ των αγωνιστών. Δυστυχώς, την ίδια στιγμή εξελισσόταν και η προσπάθεια των κοτζαμπάσηδων να μειώσουν την επιρροή των οπλαρχηγών, καλλιεργώντας τη διχόνοια και την καχυποψία. Κατόρθωσαν να στρέψουν εναντίον του Καρατζά την οικογένεια των Κουμιανωταίων, ισχυρών οπλαρχηγών. Αποτέλεσμα, το ελληνικό στρατόπεδο στα μέσα Αυγούστου να διαλυθεί και το χειρότερο: στις 4 Σεπτέμβρη του 1821, στο μοναστήρι του Ομπλού, ο Τσαλαμηδάς – πρωτοπαλίκαρο των Κουμιανωταίων –  θα δολοφονήσει πισώπλατα τον Καρατζά.

Σπάνια υπήρξε, σύμφωνα με τις πηγές, τέτοιος παλλαϊκός θρήνος σαν αυτόν που ακολούθησε τη δολοφονία του Καρατζά. Το δημοτικό τραγούδι γεννήθηκε αμέσως:

«Θεέ μου ο Καρατζάς τι γίνηκε, αυτός ο καπετάνιος;
Μάιδε στην Πάτρα φαίνεται μάιδε στο Σαραβάλι.

Μας είπαν πως τον σκότωσαν μεσ’ στου Ομπλού την πόρτα».

Στρατιωτικά οι συνέπειες ήταν μεγάλες: Τα ένοπλα τμήματα των Ελλήνων θα διαλυθούν και η Πάτρα, η πρώτη σημαντική ελληνική πόλη που απελευθερώθηκε, θα μείνει μέχρι και το τέλος της Επανάστασης στα χέρια των Τούρκων, μόλις τον Οκτώβρη του 1828 θα αποχωρήσουν. Είναι γεγονός που θα έχει καταλυτική σημασία σε πολλές περιπτώσεις και, κυρίως, στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Αν η Πάτρα ήταν ελεύθερη, το Μεσολόγγι δεν θα είχε πρόβλημα ανεφοδιασμού.

Σαν σκηνή από ταινία προσεχώς…

Η γνώση των  πραγματικών γεγονότων της αρχής της Επανάστασης έχει ιδιαίτερη αξία, ειδικά στην εποχή που ζούμε μια πρωτόγνωρη επίθεση αποδόμησης κάθε ιστορικής αλήθειας αλλά και μεθοδολογίας, επαναφορά των πιο σκοταδιστικών, ανιστόρητων ιδεολογημάτων.

Ταυτόχρονα, εύκολα διαπιστώνουμε πως μέσα σε αυτό το στιγμιότυπο περιγράφεται όλος ο θρίαμβος κι η τραγωδία της Επανάστασης. Αν αλλάξουμε τα ονόματα των τόπων και των ανθρώπων θα βρούμε αντίστοιχες ιστορίες στην Ύδρα με τον Οικονόμου, στις Σπέτσες με τον Πάνου, στη Σάμο με τον Λογοθέτη, στην Αττική με τον Βασιλείου, στη Χίο με τον Μπουρνιά και άλλες.

Είναι εντυπωσιακές οι ομοιότητες. Η πρώτη διαπίστωση είναι πως τα ονόματα αυτών των πρωτεργατών, όπως και των πρωτοπόρων Φιλικών, αγνοούνται επιδεικτικά από την επίσημη ιστορία. Όλοι προέρχονταν από τα μεσαία και τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα: τσαγκάρηδες, μικροκαπετάνιοι, αγρότες. Στελέχη της Φιλικής Εταιρείας με μεγάλη κοινωνική αναγνώριση και, εξίσου, μεγάλη αντιπαλότητα με τους κοτζαμπάσηδες και τους μεγαλοκαραβοκύρηδες των νησιών. Ηγήθηκαν του επαναστατικού ξεσπάσματος, κόντρα στη θέληση των δυνατών και, στην αρχή, επικράτησαν. Γρήγορα όμως, με εξαίρεση τον Λογοθέτη στη Σάμο, παραμερίστηκαν από τους κοτζαμπάσηδες και, το πιο τραγικό, σχεδόν όλοι δολοφονήθηκαν.

Τόσες ομοιότητες δεν μπορεί φυσικά να είναι τυχαίες. Είναι η κοινή πορεία της ριζοσπαστικής πτέρυγας της επανάστασης που, σε γενικές γραμμές, εκφράζει η Φιλική Εταιρεία: Η στρατηγική της Εθνικής Ενότητας για το ξέσπασμα της Επανάστασης που θα προσέλκυε ανώτερα στρώματα και άλλα θα ουδετεροποιούσε έφερε αποτέλεσμα. Μετά όμως, το επόμενο βήμα; Η εύκολη απάντηση είναι πως δεν υπήρχε σχέδιο, η Φιλική Εταιρεία ουσιαστικά έπαψε να παίζει ρόλο.

Ας αναρωτηθούμε όμως, με απόσταση δύο αιώνων, αν θα μπορούσε να υπάρξει σχέδιο και μια διαφορετική πορεία. Στη ρημαγμένη, πάμφτωχη και αναλφάβητη Ελλάδα του 1821, σε ένα διεθνές περιβάλλον που όλα τα έσκιαζε η «Ιερά Συμμαχία» θα ήταν μάλλον ουτοπικό να ζητάμε κάτι περισσότερο από αυτό το πρώτο, το τεράστιο βήμα που γέννησε το Ελληνικό κράτος. Αν το δούμε ψυχρά, πρόκειται για γεγονός με κοσμοϊστορική σημασία. Μην υποτιμούμε, συνέβαλε αποφασιστικά στην αποδυνάμωση της Ιεράς Συμμαχίας, στο ξέσπασμα επαναστατικών κινημάτων που κι αυτά ξεπέρασαν την εποχή τους.

Αυτή η εκτίμηση εξηγεί και το μένος του επίσημου κράτους να γραφτεί η ιστορία της εποχής με συγκεκριμένο τρόπο και, κυρίως, να σταλούν τα «κατάλληλα» μηνύματα. Μισό αιώνα πριν, στη μονογραφία του Καραϊσκάκη, ο Φωτιάδης χαρακτήριζε τον τρόπο που παρουσιάζεται το 1821 σαν ένα αντεστραμμένο είδωλο, σαν έναν παραμορφωτικό καθρέφτη που έφτιαξε το επίσημο κράτος. Είχε δίκιο φυσικά. Έχει αξία να σπάμε σε πολλά κομμάτια το ψεύτικο αυτό είδωλο ώστε ψηφίδα – ψηφίδα να ξανασυνθέσουμε το μεγάλο δίδαγμα: Η Επανάσταση, όταν είναι πραγματική κοινωνική ανάγκη μπορεί να γίνει, όσο κι αν οι συσχετισμοί φαντάζουν ανίκητοι. Αυτό προσπαθεί να κρύψει η επίσημη ιστορία, αυτή η τσούλα! Δεν πρέπει να την αφήσουμε…

Βιβλιογραφικές αναφορές

Σ. Τρικούπη, «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως»

Γ. Λαμπρινού, «Μορφές του 1821»

Δ. Φωτιάδη, «Καραϊσκάκης»

Κ. Παπαγεωργίου, «Τα καπάκια»

Λ. Μαργαρίτη, «Παναγιώτης Καρατζάς»