Συνεντευξη Δημαρχου Λεπτο 27.42

Σημερα συγκεκριμενα ημουν με τον κ Μηλιο ο κ Μηλιος τον γνωριζετε (χαμογελο)ειναι ο διευθυντης (γελιο) της διαχειρισης των υδατινων πορων και ο προεδρος της διαχειρισης των υδατινων πορων και ειχε αναλυσει το τι συμβαινει εκει .Δεν ανακαλυψαμε εμεις αυτη τη μεθοδο την κανουνε σε ολη την Ευρωπη .Σε ολη την Ευρωπη αυτο κανουνε.

Λεπτο28,30 Θα απαντηθει αυτο αλλα δεν θα  απαντησει ο Δημητρης ο Σφυρης θα το απαντησει αυτος που εδωσε και τις αδειοδοτησεις δηλαδη αυτος που διαχειριζεται τους υδατινους πορους και που σε πολλες μεριες της Ελλαδας ηδη υπαρχουν απο εφαλμυρα (sic )απο εφαλμυρες δηλαδη γεωτρησεις  ( δις sic )

Mου εκανε εντυπωση πως Ευρωπαικες χωρες (σελιδα εταιρειων αφαλατωσης)κανουν αφαλατωση απο υφαλμυρες γεωτρησεις ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΑΣ . Πως δηλαδη καθαριζουν υφαλμυρο νερο γεωτρησεων στην κεντρικη Γερμανια οπου δεν υπαρχει θαλασσα. Γιατι φυσικα υπαρχουν ευρωπαικες χωρες οπως η Νορβηγια η Ισπανια η Μαλτα η Κυπρος και φυσικα το Βορειο κομματι της Γερμανιας που εχουν θαλασσα και κανουν αφαλατωση.Υπαρχουν χωρες οπως οι ΗΠΑ  οι Αραβικες χωρες και αλλου που κανουν αφαλατωση.Δεν λεμε πως η αφαλατωση δεν γινεται η δεν πρεπει να γινεται κατω απο προυποθεσεις . Οι αντιδρασεις σημερα ειναι για την Γκουρι Βιτοριζα.Αλλα αν θελετε να μιλησουμε ξανα για τα Χωνια οι αντιδρασεις ειναι για τον κολπο του Σαλαντιου που ηδη ειναι επιβαρυμενος με τις μοναδες ιχθυοκαλλιεργειας. Λεμε πως ειναι λαθος να παραγουμε 600 κυβικα ποσιμο νερο οταν χρειαζομαστε 17 κυβικα. Λεμε πως δεν καλλιεργεις ρυζι στην Ανυδρη Ερμιονιδα.Οταν λεμε πως ειναι κακο να σφαζονται ανθρωποι με μαχαιρια δεν σημαινει πως ειναι κακο να κοβουμε το κρεας με μαχαιρι. Εμεις οι απλοι ανθρωποι δεν ειμαστε ειδικοι .Εχουμε ομως λογικη και ζηταμε λογικες απαντησεις απο τους ειδικους. Κανει η δεν κανει κακο μακροπροθεσμα να αντλεις καθημερινα νερο απο υφαλμυρη γεωτρηση; Γιατι εγινε υφαλμυρη μια γεωτρηση;

Γραφει στην διπλωματικη του εργασια ο κ Μαθιουδακης (επιβλεποντες Τσανης ,Καραφυλλης,Παρανυχιανακης)οι υπογραμμισεις δικες μου

Η υπερβολική χρήση άριστης ποιότητας πόσιμου νερού προερχόμενου από γεωτρήσεις, για άρδευση αποτελεί κατασπατάληση και υπερεκμετάλλευση πολύτιμων και δύσκολα ανανεώσιμων πόρων. Σύμφωνα με εκτιμήσεις λειτουργούν στη χώρα μας περίπου 300.000 γεωτρήσεις (35-40% των οποίων παράνομες) αριθμός υπερβολικός για τις δυνατότητες των υπεδαφικών υδροφορέων (>31% για το σύνολο της χώρας, +320% στη Θεσσαλία, +260% στην Αττική, +200% στην Πελοπόννησο και τα νησιά του Αιγαίου, +20% στην Κεντρική και +30% στη Δυτική Μακεδονία). Η ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση έχει σαν συνέπεια την μείωση της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα και κυρίως την υφαλμύρηση τεράστιων παραθαλάσσιων εκτάσεων σε επίπεδα επικίνδυνα όχι μόνο για πόση αλλά και για γεωργικές χρήσεις. Εκτιμάται ότι η υφαλμύρηση υπερβαίνει τα 2.000.000 στρέμματα γεωργικής γης με οξυμμένα προβλήματα σε πολλές παράκτιες περιοχές του Αιγαίου. Εκτός από την υφαλμύρηση σημαντικά προβλήματα ποιότητας του πόσιμου νερού δημιουργεί η ρύπανση των υπόγειων υδάτων με νιτρικά και ο ευτροφισμός Με τη συνεχιζόμενη υπερεκμετάλλευση των υπόγειων υδροφορέων, τις αρνητικές επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών (μείωση βροχοπτώσεων, μεγαλύτερη ένταση-μικρότερη διάρκεια, κ.τ.λ.) οι μελλοντικές ανάγκες σε πόσιμο νερό ίσως να είναι πολύ μεγαλύτερες. Το πρόβλημα αναμένεται να οξυνθεί τα επόμενα χρόνια διότι με την υπεράντληση των τελευταίων δεκαετιών η συντήρηση των υδροφορέων σε ανεκτά επίπεδα θα απαιτούσε την παύση λειτουργίας των γεωτρήσεων για 3-5 συνεχόμενα χρόνια κάθε 10ετία, ενώ η αποκατάσταση ήδη υφάλμυρων υδροφορέων πολύ περισσότερα χρόνια(αφού μία ελάχιστη ποσότητα θαλασσινού νερού, της τάξης 1-2% μέσα στο γλυκό νερό, το καθιστά μη πόσιμο).

Ειναι συμβατη η αφαλατωση υφαλμυρου νερου γεωτρησεων με το Περιβαλλοντικο κοστος που καλουμαστε να πληρωσουμε για την βιωσιμη χρηση του υδατικου πορου συμφωνα με τις αποφασεις της ΕΕΥ;Η αλλογιστη αντληση υφαλμυρου νερου απο τις γεωτρησεις δεν θα αυξησει αυτο το κοστος προκειμενου να αποκατασταθουν στο μελλον αυτες οι γεωτρησεις;

Β. Ως «Περιβαλλοντικό κόστος» ορίζεται «η οικονομική αποτίμηση της απόκλισης της κατάστασης των υδάτων από την καλή κατάσταση, η οποία απαιτείται για τη βιώσιμη χρήση του υδατικού πόρου σύμφωνα με τους περιβαλλοντικούς στόχους του άρθρου 4 του Π.Δ. 51/2007».

 Ποιος ειναι ομως ο κ Μηλιος που ειναι και προεδρος και διευθυντης υδατινων πορων; Εσεις τον γνωριζετε ;Εγω ομολογω πως οχι ,δεν τον γνωριζα  εψαξα να μαθω μιας και Δημαρχος και δημοσιογραφος θεωρησαν δεδομενο πως ο κ Μηλιος ειναι γνωστος και αυθεντια στο θεμα της αφαλατωσης νερου απο γεωτρησεις στην Ερμιονιδα μιας και «εχει αναλυσει το τι συμβαινει εκει«.(δηλαδη στην Γκουρι Βιτοριζα.) Με καθε ειλικρινεια θα ειθελα να διαβασω την αναλυση του κ Μηλιου περι αφαλατωσης υδατων προερχομενων απο υφαλμυρες γεωτρησεις και τις μακροχρονιες επιτωσεις απο αυτη την δραστηριοτητα.

ΕΔΩ η σελιδα του στο κομμα της ΝΔ

Ειναι επικεφαλης της Διευθυνσης Υδατων Πελοποννησου και προεδρος στον φορεα διαχειρισης του ορους Παρνωνα αλλα μελος στις επιτροπες δασικων αμφισβητησεων και μελος σε εθνικες επιτροπες για την κοστολογηση υδατων

Από τις 1/1/2014 έως σήμερα εργάζεται ως Επικεφαλής της Διεύθυνσης Υδάτων Πελοποννήσου της Αποκεντρωμένης Διοίκησης ενώ

από τις 14/10/2013 είναι πρόεδρος στον φορέα διαχείρισης του όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού.

Παράλληλα από τον Μάιο του 2016 είναι μέλος στις επιτροπές δασικών αμφισβητήσεων των νομών ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ και μέλος σε εθνικές επιτροπές για την κοστολόγηση των υδάτων.

Παντως εθνικες επιτροπες για την κοστολογηση των υδατων μπορει να υπαρχουν αλλα δεν τις  βρηκα.Το μονο που βρηκα ειναι η Εθνικη Επιτροπη Υδατων (ΦΕΚ Β 1751/22-05-2017)που αποτελειται απο υπουργους. Για διαβαστε με προσοχη.Για διαβαστε και ΑΥΤΟ εχει σχεση με κοστολογησεις νερου

Εθνικη Επιτροπη Υδατων

Εθνική Επιτροπή Υδάτων
Η Εθνική Επιτροπή Υδάτων έχει ορισθεί από τον Ν. 3199 του 2003, ο οποίος ενσωματώνει την Οδηγία Πλαίσιο για τα Νερά, ως το υψηλού επιπέδου διυπουργικό όργανο το οποίο έχει την ευθύνη χάραξης της πολιτικής για τη διαχείριση και προστασία των υδατικών Πόρων της χώρας. Ειδικότερα, χαράσσει την πολιτική για την προστασία και διαχείριση των υδάτων, παρακολουθεί και ελέγχει την εφαρμογή της και εγκρίνει, μετά από εισήγηση του Υπουργού ΠΕΚΑ και γνώμη του Εθνικού Συμβουλίου Υδάτων τα εθνικά προγράμματα προστασίας και διαχείρισης του υδατικού δυναμικού της χώρας.

Σύμφωνα με το νόμο 3199 του 2003 η Εθνική Επιτροπή Υδάτων αποτελείται από τους υπουργούς:

α) Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, ως Πρόεδρο,
β) Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
γ) Οικονομικών,
δ) Εσωτερικών,
ε) Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης,
στ) Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας,
ζ) Υγείας,
η) Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Στην Επιτροπή μπορεί να συμμετέχουν, ύστερα από πρόσκληση του Προέδρου, και άλλοι Υπουργοί εφόσον συζητούνται θέματα αρμοδιότητάς τους, ενώ μετέχει και ο Υπουργός Εξωτερικών, όταν συζητούνται θέματα που αφορούν διακρατικά ύδατα

Οσον αφορα στις επιτροπές δασικών αμφισβητήσεων των νομών ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ στις οποιες ειναι μελος

«3. Στην έδρα κάθε νομού συγκροτείται, με απόφαση του Γενικού Γραμματέα της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης, Επιτροπή Επιλύσεως Δασικών Αμφισβητήσεων, η οποία είναι αρμόδια για την επίλυση διαφορών αναφερομένων στο χαρακτηρισμό μιας περιοχής ή τμήματος της επιφανείας της γης ως υπαγομένης ή μη στις περιπτώσεις του άρθρου 3 του παρόντος νόμου ή στα όρια αυτής και αποφαίνεται για κάθε άλλο θέμα που παραπέμπεται σε αυτή κατά τις διατάξεις του παρόντος νόμου. Η ως άνω Επιτροπή αποτελείται

1) από τον προϊστάμενο του Πρωτοδικείου της έδρας του νομού ή όποιον ορίσει αυτός, ως πρόεδρο,

2) από δύο δασολόγους της Διεύθυνσης Συντονισμού και Επιθεώρησης Δασών της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης ή της Διεύθυνσης Δασών όμορου νομού και

3) από ένα Γεωπόνο της οικείας Περιφέρειας, αναπληρούμενους από τους νόμιμους αναπληρωτές τους στην άσκηση των κύριων καθηκόντων τους.
Χρέη γραμματέως της Επιτροπής ασκεί υπάλληλος της Διευθύνσεως Δασών του νομού, προτεινόμενος από τον προϊστάμενο αυτής με το νόμιμο αναπληρωτή του».

Ομως ο κ Μηλιος δεν εχει μονο αυτες τις ιδιοτητες

Το 2017 δηλωσε πως  Ο κ.Μήλιος πριν λίγους μήνες είχε δηλώσει ότι θέλει να ηγηθεί της κεντροδειάς παράταξης και να γίνει δήμαρχος Κορινθίων, ενώ τον ενδιαφέρει να γίνει και βουλευτής της ΝΔ.

Εξ αλλου  αλλου δημοσιευμα τον Γεναρη του 2018 αναφερει πως

24/01/2018

Ένα από τα πιο γνωστά τοπικά στελέχη της ΝΔ στην Κορινθία είναι ο Δημήτρης Μήλιος. Ένας άνθρωπος πολυεργαλειο με γνώσεις και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση αλλά και στην κεντρική σκηνή.

Έχει γνωριμίες με στελέχη απο τη ΝΔ όπως το γραμματέα της πολιτικής επιτροπής Λευτέρη Αυγενακη, το γραμματέα οργανωτικού Στέλιο Κονταδακη , τον τομεάρχη Εσωτερικών Μακη Βορίδη και την τομεάρχη αγροτικού Φωτεινή Αραμπατζη καθώς και πολλούς από αυτούς που θεωρούνται «κλητήρες» και είναι οι πραγματικοί Decision makers.

Από την άλλη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι απο τους λίγους που έχουν φίλους σε όλη την Περιφέρεια. Πρόσφατα τον βράβευσε ο δήμαρχος Αργους κ. Καμποσος με το μεταλλείο του σταυρού της πόλης του Άργους, στην Κόρινθο καταφέρνει να έχει καλές σχέσεις και με Πνευματικό και με Νανοπουλο (ξέρετε πολλούς;) φίλος και των υπολοίπων δημάρχων που τους έχει εξυπηρετήσει μέσα από τις υπηρεσίες που διευθύνει.

Εξαιρετικές σχέσεις και με Τατούλη και με Δεδε για την Περιφέρεια αλλά και με προσωπικές σχέσεις με ολο το Περιφερειακό Συμβούλιο.

Αναμφίβολα η ΝΔ θα ζητήσει τις υπηρεσίες του, ειδικά μετά την ακαδημαϊκή του αναβάθμιση, με συνεχείς σπουδές στη διαχείριση φυσικών καταστροφών και κρίσεων (πολλοί λένε ότι είναι ο άνθρωπος του Ευθύμη Λέκκα).

Μένει να δούμε το που, σε ένα κόμμα που δεν αποφασίζει ο ένας αλλά οι «ισορροπίες».

Ποια ειναι ομως η πορεια του κ Μηλιου που εχει πτυχιο σαν Πολιτικός Μηχανικός Έργων Υποδομής;Διαβαστε με προσοχη το βιογραφικο του και δειτε πως απο το 2014 και μετα ακολουθει μια νεα καριερα που δεν ηταν ακριβως ιδια με την μεχρι τοτε προυπηρεσια του.Και αυτο φυσικα δεν ειναι κατι αρνητικο .Και γω οικοδομος ξεκινησα μαγειρας κατεληξα με καμποσα επαγγελματα στο ενδιαμεσο.

Ο Δημήτριος Μήλιος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 30/11/1965. Από το 1977 κατοικεί μόνιμα στα Εξαμίλια Κορινθίας.

Τελείωσε το Ενιαίο Λύκειο Κορίνθου και αποφοίτησε από το ΤΕΙ Αθηνών ως Πολιτικός Μηχανικός Έργων Υποδομής. Έκανε μεταπτυχιακό στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών με θέμα την Διαχείριση φυσικών καταστροφών και κρίσεων στην διοίκηση Έχει παρακολουθήσει πλήθος σεμιναρίων πάνω στο αντικείμενό του καθώς και στη Διοίκηση Δημοτικών Επιχειρήσεων και σε θέματα πολιτικής προστασίας. Είναι υποψήφιος διδάκτορας του ΕΚΠΑ στο τμήμα γεωλογίας και γεωπεριβάλλοντος σε θέματα διαχείρισης κρίσεων και φυσικών καταστροφών (πολιτική Προστασία)

Από το 1990 έως το 1998 εργάστηκε στην κατασκευαστική εταιρία ΜΗΛΙΟΣ Α.Ε στην θέση του τεχνικού Δ/ντη. Το 1998-1999 εργάστηκε στην κατασκευαστική του Πυθαγόρα Σαμαρά στην Νιγηρία.

Το 1999 διορίστηκε ως δ/ντης στην Δημοτική Επιχείρηση ανάπτυξης του Δήμου Αγ. Θεοδώρων Κορινθίας ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με την Γενική τράπεζα ως εκτιμητής μηχανικός. Επίσης το διάστημα 1999-2005 εργάστηκε ως τεχνικός ασφαλείας για όλη την Πελοπόννησο στα καταστήματα Μαρινόπουλος, DIA, τα καταστήματα της EUROBANK και στα καταστήματα της CITY BANK.

Το 2002-2003 εργάστηκε ως συντονιστής ασφαλείας στην Εγνατία Οδό στο τμήμα Καβάλα Κομοτηνή. Το ίδιο διάστημα έχει εργαστεί ως τεχνικός ασφαλείας σε μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας στην Κορινθία και Αργολίδα . Το 2005-2006 εργάστηκε ως ειδικός σύμβουλος στον Δήμο Σολυγείας Κορινθίας.

Παράλληλα από το 2000- 2006 διατηρούσε τεχνικό Γραφείο στην Κόρινθο.

Το 2006 με την κατάργηση των Δημοτικών επιχειρήσεων μετατάσσεται υποχρεωτικά στην Νομαρχία Κορινθίας και τοποθετείτε στη δ/νση Βιομηχανίας.

Το 2012 εργάστηκε ως ειδικός σύμβουλος στον Γ.Γ. Α.Π.Δ. Πελοποννήσου Δυτ. Ελλάδας και Ιονίων, κ. Μανώλη Αγγελάκα ενώ από τις 21/1/2013 εως 24/12/2014 εργάστηκε ως ειδικός σύμβουλος στο γραφείο του Γ.Γ. κ. Γεωργίου Διδασκάλου.

Από τις 1/1/2014 έως σήμερα εργάζεται ως Επικεφαλής της Διεύθυνσης Υδάτων Πελοποννήσου της Αποκεντρωμένης Διοίκησης ενώ από τις 14/10/2013 είναι πρόεδρος στον φορέα διαχείρισης του όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Παράλληλα από τον Μάιο του 2016 είναι μέλος στις επιτροπές δασικών αμφισβητήσεων των νομών ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ και μέλος σε εθνικές επιτροπές για την κοστολόγηση των υδάτων.

ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΔΑΤΩΝ

Διάστημα λιγότερο των δύο εβδομάδων διέθεσε το Υπουργείο Περιβάλλοντος για να τοποθετηθούν όχι δημόσια αλλά σε κάποια email υπαλλήλων του Υπουργείου οι ενδιαφερόμενοι πολίτες επί του σχεδίου Απόφασης της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων με θέμα: «Έγκριση γενικών κανόνων κοστολόγησης και τιμολόγησης υπηρεσιών ύδατος. Μέθοδος και διαδικασίες για την ανάκτηση κόστους των υπηρεσιών ύδατος στις διάφορες χρήσεις του». Πριν εισέλθει κανείς στην ουσία αξίζει να παρατηρήσει ότι η διαδικασία  που επιλέχθηκε δεν έχει καμιά ιδιότητα ισηγορίας και διαφάνειας με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε «δημόσια διαβούλευση» όπως πράττει το Υπουργείο. Αποφασίσαμε ωστόσο, να κοινοποιήσουμε την θέση μας για το κείμενο που αναρτήθηκε στις 17 Αυγούστου (!) 2016, όχι μόνον στα εν λόγω email αλλά και με δελτίο τύπου προς όλους τους πολίτες καθώς αυτό το κείμενο ΥΑ που παρουσιάσθηκε εν μέσω καλοκαιριού από την Εθνική Επιτροπή Υδάτων, αλλάζοντας άρδην τον τρόπο που τιμολογείται το νερό κάθε χρήσεως το μετατρέπει κατ’ ουσίαν από κοινό αγαθό και απαραίτητο για τη ζωή πόρο, σε ένα εμπορευματοποιημένο προϊόν, με σκοπό το κέρδος.

 

Δυστυχώς για την ποιότητα του κράτους Δικαίου στην χώρα μας, η διάταξη που προωθείται ύστερα από την αποτυχημένη και επίμονη προσπάθεια κέντρων συμφερόντων εντός και εκτός χώρας για την άμεση και πλήρη ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης φέρνει «από το παράθυρο» παρόμοιες συνέπειες στους οικιακούς (αλλά όχι μόνο) καταναλωτές αφού καλούνται να πληρώσουν άρτι εφευρεμένα «κόστη» που αποδεικνύουν αμέσως ότι μέσω αυτού του σχεδίου μιλούμε πλέον για πλήρη εμπορευματοποίηση όχι μόνον των υπηρεσιών ύδρευσης αλλά και του ίδιου του νερού της χώρας μας.

Φυσικά, η στερούμενη κάθε έννοιας λογικής και επιστημονικής στοιχειοθέτησης προσπάθεια να μπει «ταμπέλα με τιμή στη φύση» και την καλή κατάσταση των οικοσυστημάτων και των υδάτινων αποθεμάτων δεν είναι μια επινόηση του ελληνικού υπουργείου αλλά αποτελεί πάγια επιδίωξη πολυεθνικών εταιριών που με ρητορική δήθεν οικολογικής ευσυνειδησίας θέλουν να δημιουργήσουν μια «αγορά των οικοσυστημάτων» ακόμη και μια «αγορά νερού», παρόμοια με εκείνη των ρύπων Co2, που έχουμε δει εδώ και χρόνια πόσο λίγο βοήθησε στη μείωσή τους.

Αυτά τα κέντρα κατάφεραν εδώ και καιρό να «επηρεάσουν» μέσω των λόμπι τους τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κι έτσι με το αρ. 9 της Οδηγίας  2000/60/ΕΚ, προς την οποία το εθνικό δίκαιο εναρμονίζεται με την υπό «διαβούλευση» ΥΑ, τέθηκε θέμα Ανάκτησης Πλήρους Κόστους για της Υπηρεσίες Ύδατος. Σ’ αυτό τα κράτη οφείλουν να συνυπολογίζουν (όπως αναλύεται στο 2ο άρθρο της προς «διαβούλευση» ΥΑ) το Χρηματοοικονομικό κόστος, το Περιβαλλοντικό κόστος και το Κόστος Πόρου.

Για να αποκωδικοποιήσουμε την προσπάθεια παραπλάνησης που γίνεται εις βάρος των πολιτών χρειάζεται να αναφερθούμε στους τρεις ορισμούς που δίνονται σε αυτές τις έννοιες από τους συντάκτες του Σχεδίου.

Α. Ως «Χρηματοοικονομικό κόστος»  ορίζεται «η οικονομική αποτίμηση του κόστους για όλα τα έργα, τις υποδομές και τις διαδικασίες που είναι απαραίτητες για τις υπηρεσίες παροχής ύδατος, για τις χρήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 2 παρ. 1 της ΥΑ. Το χρηματοοικονομικό κόστος περιλαμβάνει το κόστος κεφαλαίου, το λειτουργικό κόστος, το κόστος συντήρησης και το κόστος διοίκησης.

Σύμφωνα με αυτόν τον νέο ορισμό του χρηματοοικονομικού κόστους:

1) Οι καταναλωτές καλούνται να ξαναπληρώσουν για έργα υποδομών που μέσα από την φορολογία γενεών Ελλήνων αλλά και Ευρωπαίων (σε ότι αφορά τα έργα υποδομών που  χρηματοδοτηθήκαν από ευρωπαϊκά κονδύλια), δανείων που σήμερα αποτελούν μέρος του δυσβάσταχτου δημοσίου χρέους αλλά και την συνεισφορά τους με την πληρωμή λογαριασμών και λοιπόν τελών έχουν ήδη πληρώσει και πληρώνουν σε βάθος δεκαετιών.

2) Καλούνται επίσης να πληρώσουν για ανύπαρκτα, υπό κατασκευή ή κακής ποιότητας έργα υποδομών σε περιοχές της επαρχίας όπου σε πολλές περιπτώσεις οι αρμόδιες υπηρεσίες αδυνατούν να παρέχουν καθαρό πόσιμο νερό και βεβαίως δεν υπάρχουν καν αποχετευτικά δίκτυα.

3) Καλούνται να πληρώσουν τα κέρδη των υπεργολάβων που λυμαίνονται των υπηρεσιών όπως πολύ σαφώς αναφέρει η ΥΑ στο Άρθρο 4 παρ 2 ββ) αφού μες το λειτουργικό κόστος συνυπολογίζεται και το  «κόστος σύναψης συμβάσεων παροχής υπηρεσιών με τρίτους». Μόλις πρόσφατα μια τέτοια  «καινοτόμα» σύμβαση υπογράφηκε από την ΕΥΔΑΠ προκειμένου μια ιδιωτική εταιρία να «αξιολογήσει» με το αζημίωτο το υπάρχον προσωπικό, κάτι που μέχρι σήμερα γινόταν χωρίς «κόστος» ενδοϋπηρεσιακά και που εν πάση περιπτώσει θα μπορούσε να βελτιωθεί επίσης ενδοϋπηρεσιακά αν υπήρχε χρεία.

4) Καλούνται να πληρώσουν  το Κόστος Κεφαλαίου δλδ την απόδοση από εναλλακτικές τοποθετήσεις του (αρ 4 παρ.2.α.αβ).  Αν μια επιχείρηση ύδρευσης π.χ. αποδείξει κάποια στιγμή πως θα κέρδιζε περισσότερα αν τα χρήματα που έδωσε για συντήρηση δικτύου τα είχε επενδύσει σε κάποια άλλη δραστηριότητα θα πρέπει εμείς να πληρώσουμε τα διαφυγόντα υποτιθέμενα κέρδη της; Ας μην πει κανείς αφελής ότι οι επιχειρήσεις ύδρευσης από το καταστατικό τους έχουν χρέος να επενδύουν μόνο στις υποδομές αφού μόλις φέτος η ΕΥΔΑΠ «επένδυσε» € 20.000.000 στην Attica Bank. Επιπλέον σύμφωνα με την ΥΑ θα πρέπει οι καταναλωτές να πληρώνουν και το «εύλογο κέρδος» των ιδιωτών επενδυτών σε ΕΥΑΘ και ΕΥΔΑΠ (Παράρτημα 1 α2) χωρίς βέβαια να προσδιορίζεται ποσοτικά η ευέλικτη έννοια «εύλογο», με μια πρόνοια πραγματικής κρατικής γενναιοδωρίας λες και στον ιδιωτικό τομέα οι επενδυτές έχουν καμιά εξασφάλιση κερδοφορίας όταν επενδύουν σε κάποια επιχείρηση. Φέτος ήταν σχεδόν 22 εκ. ευρώ το ύψος των μερισμάτων που διένειμε η ΕΥΔΑΠ που είχε κέρδη 138 εκ. αλλά καθώς φαίνεται το ποσό αυτό δεν είναι το «εύλογο» και θα πρέπει όλοι να δώσουμε κάτι παραπάνω.

Β. Ως «Περιβαλλοντικό κόστος» ορίζεται «η οικονομική αποτίμηση της απόκλισης της κατάστασης των υδάτων από την καλή κατάσταση, η οποία απαιτείται για τη βιώσιμη χρήση του υδατικού πόρου σύμφωνα με τους περιβαλλοντικούς στόχους του άρθρου 4 του Π.Δ. 51/2007».

 1) Πεδίο δόξης λαμπρό ανοίγεται σε όποιον επιστήμονα θελήσει να ορίσει «κόστος ανά κυβικό μέτρο» όπως προβλέπει η ΥΑ για τα προς το παρόν νεφελώδη έργα αποκατάστασης (και άραγε γιατί δεν μελετάμε πρώτα ποια συγκεκριμένα θα μπορούσαν να είναι αυτά;) για να καταστεί «βιώσιμο» ένα υδατικό απόθεμα ή μια λεκάνη απορροής. Περιμένουμε να δούμε πόσες ΔΕΥΑ και πόσοι δήμοι που εξυπηρετούνται από ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ θα έχουν μηδενικά λοιπόν περιβαλλοντικά τέλη εκτός κι αν καμιά περιοχή της χώρας δεν έχει «βιώσιμα» υδατικά αποθέματα.

2) Ακόμη κι αν η επιστήμη τα καταφέρει είναι βέβαιο ότι η πολιτική θα αποτύχει. Στο εν λόγω σχέδιο καμιά συγκεκριμένη δράση δεν προσδιορίζεται και δεν ορίζεται ως υποχρεωτική. Τα χρήματα που θα συγκεντρώνονται από τα περιβαλλοντικά τέλη θα καταλήγουν στο περιβόητο και εν πολλοίς αδρανές «Πράσινο Ταμείο» κι από εκεί ποίος οίδε πού και κυρίως πότε αφού καμιά χρονική πρόβλεψη υποχρέωσης δεν ορίζεται παρά μόνον ο συντάκτης τα χαρακτηρίζει «ανταποδοτικά» διότι διαφορετικά θα ήταν κατάφωρα αντισυνταγματική η επιβολή τους.

3) Πως μπορεί να μην είναι προσχηματικό και εισπρακτικού χαρακτήρα το εν λόγω τέλος αν για παράδειγμα σε μια περιοχή της χώρας τα έργα αποκατάστασης του υδάτινου αποθέματος είναι τέτοια που θα εκτόξευαν το τέλος σε δυσθεώρητα ύψη;

4) Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και δύο από τις εξαιρέσεις από τα περιβαλλοντικά τέλη: (α) χρήστες οι οποίοι, με την εφαρμογή κατάλληλων πρακτικών ορθής διαχείρισης, συμβάλλουν στη διατήρηση ή/και βελτίωση της καλής κατάστασης των υδάτων, συμπεριλαμβανομένης της επαναχρησιμοποίησης λυμάτων και γ) λόγω γεωμορφολογικών ιδιομορφιών ή ακραίων κλιματικών συνθηκών. Οποιαδήποτε δλδ βιομηχανική μονάδα με πολιτική ισχύ π.χ. λόγω των θέσεων εργασίας που παρέχει παρουσιάζει «ορθή διαχείριση» εξαιρείται των τελών; Ή οποιοσδήποτε βουλευτής μπορέσει να χαρακτηρίσει τον δήμο εκλογής του ως «γεωμορφολογικά ιδιάζοντα» θα μπορεί να τον εξαιρεί από το τέλος;

5) Εξωφρενική είναι δε η πρόβλεψη να πληρώνουν οι καταναλωτές για την ρύπανση των υδατικών συστημάτων, ακόμη κι αν δεν συνέβαλαν σε αυτή (αυτό ακριβώς προβλέπεται στην περίπτωση δ της 2ας παραγράφου του αρ. 5!!!) κι ακόμη κι αν αυτά ουδέποτε αποκαθίστανται; Θα ήταν χρήσιμο εδώ να μας απαντήσει ο Αν.Υπ. πόσες και ποιες από τις διαπιστωμένες περιπτώσεις ρύπανσης υδάτων έχουν αποκατασταθεί και ποιοι τις πλήρωσαν.

6) Γενικότερα είναι δυνατόν να ανοίγεται από τον ίδιο τον ορισμό του τέλους αυτού πεδίο για  άνιση επιβάρυνση πολιτών που έχουν την ατυχία να ζουν σε υποβαθμισμένες υδρολογικά περιοχές και χωρίς να ευθύνονται επ’ ουδενί για την μέχρι τώρα διαχείριση των υδάτων στην προβληματική ζώνη;

Γ. Ως «Κόστος πόρου» ορίζεται «η οικονομική αποτίμηση άλλων εναλλακτικών χρήσεων του ύδατος, οι οποίες είναι αναγκαίες σε περίπτωση που το Υδατικό Σύστημα (ΥΣ) χρησιμοποιείται πέραν του ρυθμού της φυσικής του αναπλήρωσης».

Αυτός ο πλέον διάτρητος από τους ορισμούς των νέων ορισμών κόστους μας φέρνει στο νου την Χιλή. Εκεί οι μεγάλες επιχειρήσεις εκμετάλλευσης χαλκού, που έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν παραπάνω, χρησιμοποιούν το νερό των τοπικών πηγών και ποταμών ενώ οι κάτοικοι καταλήγουν να πίνουν αφαλατωμένο θαλασσινό, αφού μόνο τέτοιο υπάρχει διαθέσιμο σε οικονομικότερες τιμές. Θα πρέπει λοιπόν εφεξής να πληρώνουμε την διαφορά ως «κόστος πόρου» για να μην γίνει άλλη χρήση του νερού μας με μεγαλύτερο οικονομικό όφελος;

Mια μεγάλη βιομηχανική μονάδα πχ. εμφιαλώσεως που χρησιμοποιεί νερό πέραν του ρυθμού της φυσικής του αναπλήρωσης θα πληρώνει το «κόστος πόρου» και θα κερδοφορεί ησύχως παρότι καταστρέφει το υδατικό απόθεμα; Πώς κάτι τέτοιο συνάδει με την υποτιθέμενη επιδιωκόμενη «ορθολογική χρήση»;

Τέλος αξίζει να σημειωθεί ότι από όλη την υπόθεση «ανάκτησης κόστους» εξαιρούνται όλες οι υπηρεσίες ύδατος για ενεργειακή χρήση (αρ. 2 παρ.2.α της ΥΑ) και φυσικά είναι προφανές το γιατί αν ρίξει κανείς μια ματιά στον τρόπο λειτουργίας του ενεργειακού κλάδου στην χώρα μας.

Είναι σαφές σε όλους πως οι παραπάνω διατάξεις δεν αποσκοπούν σε τίποτε άλλο παρά στο να δώσουν εύσχημες δικαιολογίες για αύξηση της τιμής του νερού στο διηνεκές, με παρόμοιο τρόπο όπως διπλασιάστηκαν εν μία νυκτί τα τιμολόγια της ΔΕΗ με τις «ρυθμιζόμενες χρεώσεις».

Το σαθρό επιχείρημα ότι η αύξηση της τιμής θα οδηγήσει σε εξοικονόμηση και ορθολογική χρήση, έτσι ως εκ θαύματος, είναι μια κατάφωρη διαστρέβλωση της οικονομικής πραγματικότητας αφού ο έχων θα μπορεί άνετα να συνεχίσει να πληρώνει την υπερβολική κατανάλωση ενώ ο οικονομικά ασθενέστερος θα μετρά το νερό με το σταγονόμετρο.

Είναι μια ακόμη έμμεσης μορφής φορολόγηση, που απειλεί ευθέως το ανθρώπινο δικαίωμα για πρόσβαση σε νερό και υγιεινή όπως αυτό ορίστηκε από τον ΟΗΕ.

Τέλος, η λογική της ανάκτησης πλήρους κόστους έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τον χαρακτήρα μιας υπηρεσίας κοινής ωφέλειας, χαρακτήρα που οι επιχειρήσεις ύδρευσης στην Ελλάδα φέρουν ακόμη αλλά και επιβάλλεται από το Σύνταγμα. Πέραν ενός λογικού για την συνέχιση της λειτουργίας τέτοιων επιχειρήσεων ποσοστού κέρδους, το οποίο αυτές ως ουσία κοινωφελείς, οφείλουν να επανεπενδύουν για την συντήρηση και βελτίωση των υποδομών και των δικτύων, οποιοδήποτε άλλο (κέρδος) απλώς είναι ανήθικο, επιβαλλόμενο σ’ εμάς που δεν έχουμε άλλην εναλλακτική λύση για να έχουμε πρόσβαση στον πλέον αναγκαίο πόρο.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, είμαστε παντελώς αντίθετοι στην επιχειρούμενη μετατροπή του κοινού αγαθού του νερού σε προϊόν και ζητούμε την πλήρη απόσυρση του υπό «διαβούλευση» κειμένου.

Πρωτοβουλία για τη μη ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα, SAVEGREEKWATER

(σημείωση: Το κείμενο έχει αποσταλεί και στα email που έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Υπουργείου)

ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ ΦΟΡΕΙΣ

ΣΕΚΕΣ, Συμμετοχικό Ενωτικό Κίνημα Εργαζομένων και Συνταξιούχων για Δημόσια ΕΥΔΑΠ στην υπηρεσία της κοινωνίας.

Σωματείο Εργαζομένων ΕΥΑΘ

ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ/ Naturefriends Greece

Δίκτυο Ριζοσπαστικής Οικολογίας

Πρωτοβουλία Πολιτών για την κατάργηση του Υπερταμείου Υφαρπαγής της Δημόσιας Περιουσίας

ΣΑΔΑΣ – Πανελλήνιας Ένωσης Αρχιτεκτόνων

SOSte to nero, Θεσσαλονίκη

Water Warriors,  Θεσσαλονίκη

Ανοικτή Επιτροπή Αλληλεγγύης Τήνου

Περιβαλλοντικός Πολιτιστικός Σύλλογος Μάνης (ΠΕΡΙ.ΠΟΛ.Ο. ΜΑΝΗΣ)

Αυτοδιαχειριζόμενος Αγρός στο Ελληνικό

ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ

Δίκτυο Πολιτών Χολαργού – Παπάγου

“Καλλιστώ”, Περιβαλλοντική Οργάνωση για την Άγρια Ζωή και τη Φύση

Προσθήκη 7/09/2016:

Ύστερα από την αντίδραση φορέων κατά της διαδικασίας που επιλέχθηκε για να τοποθετηθούν οι πολίτες για την τιμολόγηση του νερού, το Υπουργείο αποφάσισε να ανοίξει δημόσια διαβούλευση για το σοβαρότατο αυτό ζήτημα. Ως SAVEGREEKWATER υποβάλαμε στην επίσημη ιστοσελίδα τις απόψεις μας και σας καλούμε όλους να γράψετε τα δικά σας σχόλια. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε. Να διαφωνήσουμε δημόσια με την μετατροπή του νερού από κοινό αγαθό σε εμπορικό προϊόν. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κατά άρθρο και τις δικές μας παρατηρήσεις. Το δικό μας σχόλιο έχει δημοσιοποιηθεί στο άρθρο 3 Ορισμοί.
Μπορείτε να συμμετέχετε στην διαβούλευση εδώ : http://www.opengov.gr/minenv/?p=7908