You are currently browsing the monthly archive for Οκτώβριος 2018.

IMG_0114

Θυμιζω ειναι η δευτερη αγοραπωλησια φετος .Πουληθηκε  στις 3 Αυγουστου η κατοικια των θεων Amanzoe στον Αγ Παντελεημονα Βιγλα.Ανακοινώθηκε η συμφωνία εξαγοράς του 100% του Amanzoe από την εισηγμένη στο χρηματιστήριο του Λονδίνου Dolphin Capital Investors κατά ποσοστό 85% από την Grivalia Hospitality και κατά 15% από την Dolphin Capital Partners, με δικαίωμα απόκτησης έως 30%.

Ετσι η DCP (μια απο τις εταιρειες Πυξιδα Νου) κρατα και στα δυο ξενοδοχεια περιπου ενα 15% και πουλαει τα υπολοιπα σε δυο μεγαλες πολυεθνικες στην Grivalia Hospitality το Αμαν και το πρωην Γιουλη. στην πολυεθνικη   Invel που έχει την έδρα της στο Jersey ΗΠΑ ενώ διατηρεί γραφεία στο Λονδίνο, το Μιλάνο, την Αθήνα , τη Λεμεσό και το Άμστερνταμ. Η    Invel  που αγορασε το 2013 το 66% της Πανγαια της Εθνικης εναντι 653 εκατομμυριων .Ομως αυτη η εξαγορα της Πανγαια απο την Invel αξιζει ψαξιμο.

ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΕΧΕΙ ΑΣΚΗΘΕΙ Ποινική δίωξη για κακουργήματα σε βάρος 22 προσώπων για το σκάνδαλο της «Πανγαία», θυγατρικής (τότε) εταιρείας της Εθνικής Τράπεζας. Η υπόθεση αφορά τις διαδικασίες πώλησης το 2013 σε ξένο fund της «Πανγαία», η οποία είχε στο χαρτοφυλάκιό της 241 ακίνητα -φιλέτα.Η σκανδαλώδης πτυχή της υπόθεσης αφορά τον τρόπο και τους όρους με τους οποίους η «Εθνική Πανγαία» (θυγατρική εταιρεία της Εθνικής) και μαζί 241(!) ακίνητα της τράπεζας δόθηκαν στην Invel Real Estate, ένα νεοσύστατο private equity fund με βασικό εταίρο τον Ισραηλινό πολυεκατομμυριούχο Beny Steinmetz, ο οποίος συνδέεται στενά με τον πρωθυπουργό Νετανιάχου και φέρεται ως βασικός χρηματοδότης του δεξιού κόμματος Λικούντ, καθώς και ακροδεξιών οργανώσεων (στη φωτό με τον πρώην υπουργό Αμυνας του Ισραήλ Εχούντ Μπάρακ και τον τότε Διοικητή της κεντρικής τράπεζας του Ισραήλ Στάνλεϊ Φίσερ).

Βεβαια ειχε προηγηθει η εξαγορα της Πανγαια απο την MIG του γνωστου και μη εξαιρετεου Βγενοπουλου. Και ο χορος συνεχιζεται με προεδρο σημερα της Πανγαια τον Χρήστο Πρωτόπαπα πρωην συνδικαλιστη και υπουργο του ΠΑΣΟΚ .Στις τελευταίες εκλογές απέτυχε να βγει βουλευτής, αλλά ως υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας ξαναγύρισε στην δουλειά του τραπεζοϋπάλληλου, για να αναβαθμιστεί σε πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου της Πανγαία.

Φαινεται πως η αναπτυξη και οι επενδυσεις των ξενων γινονται ολες σε στυλ Φραπορτ .Τους δινουμε τα λεφτα να μας αγορασουν.Το ονομαστικό τίμημα ήταν 653 εκατ. ευρώ, στα οποία συμπεριλαμβάνονταν η αξία (73,5 εκατ. ευρώ) ακινήτου που εισέφερε η Invel στην «Πανγαία».• Το ξένο fund πλήρωσε εξ ιδίων (και από δανεισμό στο εξωτερικό) μόνον 161 εκατ. ευρώ • Για να πληρώσει το υπόλοιπο τίμημα πήρε χαμηλότοκο δάνειο 419 εκατ. ευρώ από την ίδια την Εθνική(!) • Σκανδαλώδεις ήταν και οι όροι αυτού του δανείου: Όπως αναφέρθηκε σε δημοσιεύματα της εποχής, δόθηκε με επιτόκιο 2,7%. Λίγους μήνες αργότερα η τράπεζα δανείστηκε από τη διεθνή κεφαλαιαγορά με 4,5%…Ουσιαστικά η τράπεζα έβγαλε τα χρήματα από τη μία τσέπη ως δάνειο και τα έβαλε στην άλλη ως τίμημα για να παραχωρήσει το μεγαλύτερο μέρος της ακίνητης περιουσίας της, επιβαρυνόμενη επιπλέον με διαφορά επιτοκίου.Παράλληλα υπέγραψε σύμβαση μακροχρόνιας μίσθωσης των πωλούμενων ακινήτων της, για να συνεχίσει να τα χρησιμοποιεί καταβάλλοντας ετήσια ενοίκια 70 εκατ. ευρώ (!). Τα ενοίκια συμψηφίζονται με τις δόσεις του δανείου και έτσι το fund του Steinmetz δεν χρειάζεται να πληρώνει τίποτε. Σε έξι χρόνια θα έχει εξοφλήσει το δάνειο και θα του έχουν μείνει τα 241 ακίνητα, συν ό,τι άλλο θα έχει αποκτήσει η «Πανγαία».

Θαλεγε κανεις πως μετα τον κ Πινκ (μέλος της «Emergency Committee for Israel», μιας νεοσυντηρητικής οργάνωσης )και τις σχεσεις του με το Ισραηλ και αλλοι βλεπουν μελι στην Ερμιονιδα.Τελος ο επενδυτης κ Παπαχριστοφορου (Κυπριακης και αυτος καταγωγης και ιδρυτης της INVEL το 2013 πρωην στελεχος της Deutsche Bank ) εκτος απο την προτομη του Κυπριου πολιτευτη Κρανιδιωτη στην πανω πλατεια θα βρει και  συμπατριωτες του μεγαλο επιχειρηματιες στην περιοχη.Αλλα ειπαμε.Το χρημα δεν εχει πατριδα.Ουτε γνωριζει συνορα.Ελλάδα Κύπρος Ισραήλ δεν συνεργάζονται μόνο στρατιωτικά πολιτικα αλλά και οικονομικα

Γιουλη

Big deal στον ξενοδοχειακό τομέα, με πρωταγωνίστριες την πολυεθνικών συμφερόντων Invel που ελέγχει την εισηγμένη εταιρεία ακινήτων «Εθνική Πανγαία» και δύο εταιρείες του επενδυτικού ομίλου που έχει δημιουργήσει και διευθύνει ο κυπριακής καταγωγής Μίλτος Καμπερίδης.

Σε συνεργασία με την Dolphin Capital Partners του Μ. Καμπερίδη, η Invel εξαγόρασε το 85,6% του ξενοδοχειακού συγκροτήματος Nikki Beach Resort στο Πόρτο Χέλι. Στο επενδυτικό σχήμα που πραγματοποίησε την εξαγορά, η Invel κατέχει 83,3% και η Dolphin CP 16,7%.

Πωλήτριες ήταν μία άλλη εταιρεία του Μ. Καμπουρίδη, η Dolphin Capital Investors που είναι εισηγμένη στην εναλλακτική αγορά του Λονδίνου, η Fortress Investment Group και η Monarch Alternative Capital.

Το υπόλοιπο ποσοστό 14,4% της εταιρείας στην οποία ανήκει το ξενοδοχείο, παραμένει στην Oakhill Advisors.

Βάσει της σχετικής συμφωνίας των δύο πλευρών, η Dolphin θα συνεχίσει τη διαχείριση με νέο επιτελείο management, «δίνοντας έμφαση στην παροχή υψηλού επιπέδου τουριστικών υπηρεσιών, που θα αναβαθμίσουν την ποιότητα της ξενοδοχειακής μονάδας».

Το Nikki Beach Resort βρίσκεται στον κόλπο του Πόρτο Χελίου. Είναι ξενοδοχείο 5 αστέρων, διαθέτει 66 δωμάτια και σουίτες (άνω των 50 τμ και 65 τμ αντίστοιχα), beach club, 2 εστιατόρια, γυμναστήριο και spa. Άνοιξε το 2014 σε ανακατασκευασθέν υφιστάμενο που λειτουργούσε παλαιότερα ως τουριστική μονάδα.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Invel Real Estate Management Χριστόφορος Παπαχριστοφόρου δήλωσε: «Είμαστε βέβαιοι ότι η συνεργασία αυτή θέτει γερές βάσεις και για περαιτέρω επενδύσεις στον τουριστικό τομέα στην Ελλάδα. Ακολουθώντας την πρόσφατη επιτυχημένη αναδιοργάνωση της Εθνική Πανγαία ΑΕΕΑΠ, της οποίας είναι κύριος μέτοχος, η Invel επιβεβαιώνει την πρόθεσή της να ενισχύσει την παρουσία της στην Ελλάδα και να επεκταθεί επιχειρηματικά σε υψηλών προδιαγραφών τουριστικά ακίνητα».

O Μίλτος Καμπουρίδης, ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της Dolphin Capital, δήλωσε: «Όταν πριν από τέσσερα χρόνια δημιουργήσαμε το Nikki Beach Resort and Spa, σκοπός μας ήταν να προσθέσουμε ένα διαφορετικό concept στην περιοχή του Πόρτο Χελίου, στην οποία είμαστε στρατηγικά τοποθετημένοι με τα δύο άλλα μας συγκροτήματα, το Amanzoe και το Kilada Hills. Πιστεύω ότι μαζί με την Invel θα δώσουμε νέα πνοή στο ξενοδοχείο αυτό. Εύχομαι να είναι η αρχή και για άλλες συνεπενδύσεις».

My beautiful picture

 

 

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

Ο Στελιος ηταν  απο τα ιδρυτικα μελη της ΠΑΠΟΕΡ προεδρος (απο το 2008 μεχρι το 2011) και στην συνεχεια ενεργο μελος διπλα στα ΔΣ της οργανωσης για χρονια σε κρισιμες στιγμες που παρθηκαν και υλοποιηθηκαν απο τις αρχες ( κρατικες περιφερεακες και τοπικες) , πρακτικες για το περιβαλλον της Ερμιονιδας (μοναδα γκολφ, κλεισιμο παραλιων, απορριμματα, νερο κλπ).

Εδω απο συγκεντρωση στο Αναθεμα στον χωρο που ετοιμαζοταν ο Δεματοποιητης τα πρωτα χρονια της ζωης του σωματειου οταν ηταν αγωνιστικο και κινηματικο με δραση στην τοπικη κοινωνια και συνεχη επικοινωνια με αλλες περιβαλλοντικες οργανωσεις στην Πελοποννησο.

Ας κρατησουμε αυτη την περιοδο στην μνημη μας οταν θυμομαστε τον Στελιο της ΠΑΠΟΕΡ.

Δυστυχως καλοι ανθρωποι απο αυτη την μαζωξη των λιγων οπως ο Γιωργος Αντωνιου ο Βασιλης Λαδας και ο Στελιος Σταματακης δεν ειναι πια κοντα μας.

https://sikam.files.wordpress.com/2016/09/papoer.jpg

Γεννηθηκε το 1937 στο Ηρακλειο Κρητης. Ηταν αρχιτεκτων και καλλιτεχνης. Μετα απο μια αποτυχημενη προσπαθεια να μπει στην στρατιωτικη ακαδημια στην Αθηνα το 1955, σπουδασε θεατρο στην σχολη Βακαλο το 1956 και συνεχισε τις σπουδες του το 1957 στην Γερμανια οπου δουλεψε μεταλλεργατης στην διαρκεια των σπουδων του. Απο το 1958 εως το 1965 σπουδασε αρχιτεκτονικη στο Αααχεν.Απο το 1967 και μετα  ειχε αρχιτεκτονικα γραφεια στην Γερμανια.Το 1996 σε ηλικια 60 ετων εγκατασταθηκε μονιμα στο Δορουφι. οπου και εζησε τα υπολοιπα χρονια της ζωης του με την συζυγο του.

Eξαιρετικο βιντεο απο την σελιδα του στο ΦΒ.

Πολιτικα ανοικε στον χωρο της ευρυτερης αριστερας. Δυστυχως τα Γερμανικα μου ειναι πολυ φτωχα (εως ανυπαρκτα) για να καταλαβω οσα γραφονται στην σελιδα του.

https://steliowerk.files.wordpress.com/2017/08/dsc_0284-g.jpg

Εκθεσεις

1963 Alexander von Humboldt-Haus, Aachen

1988 INTER ART GALERIE REICH, Köln

1988 Galerie Cramer-Schimer, Bonn

1990 Haus Feldmaus, Olzheim

1991 INTER ART GALERIE REICH, Köln

1992 Haus Feldmaus, Olzheim

1994 INTER ART GALERIE REICH, Köln

2002 INTER ART GALERIE REICH, Köln

GRUΡPENAUSSTELLUNGEN

1985 Galerie Gering-Kulenkampff, Frankfurt

1988 Galerie Waschkowski, Kiel

1989 Haus Feldmaus, Ozheim Hommage a Konstantinos Kavafis

1989 Galerie I. Mensendiek, Düsseldorf

1992 Haus Feldmaus, Olzheim Hommage a Johann von Feldmaus

TELNAHΜΕ

1988 ART 1988, Basel

1989 Linear, Gent

1992 ART COLOGNE

EΔΩ η ιστοσελιδα του οπου παρουσιαζε τα αξιολογα εργα γλυπτικης του

DSC_0354-A-G37-ANDREAS

 

Η ειδηση  απο την σελιδα της Γιουλα Πουλη στο ΦΒ.

Pouli Gioula  

Ακόμα κι αν οι αγώνες μας δεν έχουν το εφικτό αποτέλεσμα δεν παύουν να έχουν άξια ,αυτό μας το έμαθες Στέλιο …Θα σε θυμόμαστε πάντα! Θα μας δίνεις έμπνευση και δύναμη ! Σ’ Ευχαριστούμε , θα μας λείψεις, καλό σου Ταξίδι…

Γραφει ο κ Δημαρχος εκφραζοντας μια πολιτικη αποψη περι Ελλαδας με την οποια διαφωνω.

Δημήτριος Σφυρής  16 ώρες

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ το ΟΧΙ του ΕΛΛΗΝΑ ΟΙ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ, η ΑΞΙΑ, ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ και οι ΘΥΣΙΕΣ για την ΠΑΤΡΙΔΑ χωρίς χρώματα, κόμματα και ιδεοληψίες.
Κάθε χρόνο οι παρελάσεις μας φέρνουν στο νού την αντίσταση του Έλληνα για την Ελευθερία.
Αρνητική λέξη το ΟΧΙ αλλά με μεγάλη ιστορική σημασία. ΓΙΑΤΙ υπήρχε στόχος να αντισταθούν στους κατακτητές.
Να αντισταθούν για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Στον επεκτατισμό θα έλεγα, που σημαίνει στην καταπάτηση όχι μόνο των θεσμών, αλλά της ταπείνωσης των ανθρώπων. Της εξαθλίωσης και της εξάρτησης της προσωπικότητας. Της δημιουργίας στελεχών φθόνου, ρουφιανιάς, μηχανισμών καταστροφής της κοινωνικής συνοχής.
Δυστυχώς έτσι επιτυγχάνεται και εδραιώνεται ο «Άχρωμος Φασισμός»
Το ΟΧΙ αποτέλεσε την αντίσταση του Έλληνα στην διάλυση της κοινωνικής συνοχής και εκφράστηκε, οργανώθηκε και αποτέλεσε παράδειγμα ενότητας, πέραν των χρωμάτων των κομμάτων και κυρίως των ιδεοληψιών.
Σήμερα ζούμε σε μια εποχή αποδυνάμωσης της κοινωνικής συνοχής. Όπου οι φωνές πνίγονται γιατί υπερισχύει η καταπάτηση των αξιών.
Διοχετεύεται φθόνος, μίσος, εμπάθεια και πολιτική ανηθικότητα. Οι νέοι χωρίς δουλειά εγκαταλείπουν την χώρα μας, με τον ίδιο τρόπο που την εγκατέλειπαν μεταπολεμικά ή μετά από κάθε κρίση ή πολιτικό διωγμό. Μόνο που ο αυτοδιωγμός σήμερα είναι η λύση επιβίωσης.
Εγκαταλείπουν την χώρα που κάποιοι θυσίασαν τη ζωή τους για το ΨΩΜΙ και την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Για την ΔΟΥΛΕΙΑ που χωρίς αυτήν δεν είσαι ανεξάρτητος, ελεύθερος πολίτης και χρήσιμος στην κοινωνία.
Το ΟΧΙ του 40 είναι επίκαιρο γιατί βρισκόμαστε καθημερινά σε ένα πόλεμο. Σε ένα αγώνα επιβίωσης. Αγώνα σωτηρίας αξιών. Σε ένα αγώνα που τα ΟΧΙ θα πρέπει να βρούν υποστηρικτές, όχι εφήμερους, αλλά θωρακισμένους για την πραγματική ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, μακριά από ιδεοληψίες και μηχανισμούς κοινωνικής εξάρτησης και ιστορικής εκμετάλλευσης.
Σήμερα αυτά τα νιάτα καμαρώσαμε κι ευχηθήκαμε οι αγώνες του 40 να αναβιώσουν την ελπίδα τους.

Και λεω με την σειρα μου

Ο κ Δημαρχος καποτε στα νιατα του περασε απο την κομμουνιστικη αριστερα στα φοιτητικα του χρονια αλλα και αργοτερα. Θα περιμενε κανεις να μην ξεχασει ποτε οσα πιστεψε τοτε. Να διαφωνησει να αναθεωρησει να ανατρεψει καποια απ τα νεανικα του πιστευω ειναι αναμενομενο και αναποφευκτο σε ολους συνεβει. Να συμβιβαστει μεγαλωνοντας, ακομα και να προσχωρησει σε αλλο πολιτικο στρατοπεδο δεν ειναι κατι ασυνηθιστο για πολιτικους. Αλλα να θεωρει την πολιτικη στρατευση ιδεοληψια, εκει διαφωνω με την επιλογη του.

Οπως και το να τοποθετει  τα «κομματα και τα χρωματα » σε αντιπαραθεση με την πατριδα. Οι πατριδες τα εθνικα κρατη σε ολο τον κοσμο χτιστηκαν πανω στην κοινοβουλευτικη δημοκρατια πριν διακοσια χρονια.Και κοινοβουλευτικη δημοκρατια σημαινει και κομματα (με χρωματα) αναμεσα στα αλλα.

Οι λεξεις ειναι συμβολα (οι παρελασεις οχι).Η ελευθερια, η θυσια, η τιμη, το «ψωμι» ολα αυτα που στο αρθρο του ειναι με κεφαλαια παιρνουν αλλο νοημα στο μυαλο του αριστερου και αλλο σε εκεινο του συντηρητικου. Με προμετωπιδα αυτες τις λεξεις ανθρωποι εδωσαν αγωνες εχυσαν το αιμα τους για μια καλυτερη κοινωνια την στιγμη που η εξουσια με τις ιδιες λεξεις τους φυλακιζε τους εκτοπιζε τους βασανιζε ακομα και τους σκοτωνε.

Οπως εκανε η φασιστικη δικατορια του Μεταξα υποταγμενη στον Αγγλικο ιμπεριαλισμο και τα συμφεροντα του που βρεθηκε στην εξουσια την στιγμη της επιθεσης των αλλων φασιστων της Ιταλιας και Γερμανιας.Και υπηρετησε (με μιση καρδια ειναι αληθεια και την συνθηκολογηση ετοιμη)τις προσταγες των Αγγλων πατρωνων της.Εδω ο Μεταξας με τον Γκαιριγκ σε επισκεψη του τελευταιου στην Αθηνα την στιγμη που οι Ακροναυπλιωτες κομμουνιστες ηταν ετοιμοι προς παραδοση στους αυριανους κατακτητες της χωρας.

Σε αντιθεση με τους δημοκρατες και τους αριστερους που και στην Μεταξικη φασιστικη δικτατορια και στην Αλβανια και στην εθνικη αντισταση δεν προσκυνησαν την σβαστικα.Δεν πλαισιωσαν με ταγματα ασφαλειας τους κατακτητες.Το αντιθετο.Εδωσαν ανιση μαχη κι αγωνα. Ανταρτης κλεφτης παληκαρι παντα ειναι ο ιδιος ο λαος.

Γραφει ο κ Δημαρχος για το ΟΧΙ

ΓΙΑΤΙ υπήρχε στόχος να αντισταθούν στους κατακτητές. Να αντισταθούν για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Στον επεκτατισμό θα έλεγα, που σημαίνει στην καταπάτηση όχι μόνο των θεσμών, αλλά της ταπείνωσης των ανθρώπων. Της εξαθλίωσης και της εξάρτησης της προσωπικότητας. Της δημιουργίας στελεχών φθόνου, ρουφιανιάς, μηχανισμών καταστροφής της κοινωνικής συνοχής.Δυστυχώς έτσι επιτυγχάνεται και εδραιώνεται ο «Άχρωμος Φασισμός»

Κανενας επεκτατισμος.Κατακτηση της χωρας εγινε απο τις δυναμεις του αξονα μετα απο την συνθηκολογηση του Τσολακογλου.Οι Ελληνες φασιστες υποδεχτηκαν με ανοιχτες αγκαλες τους Ναζι.Και συνεργαστηκαν μαζι τους ακομα και στον διαμελισμο της χωρας σε τρια κομματια, σχεδιο που ανατραπηκε στους δρομους της Αθηνας, στην κατοχη, με αιμα .

Αυτα ηταν τα στελεχη του φθονου της ρουφιανιας των μηχανισμων καταστροφης της κοινωνικης συνοχης.Ο Τσολακογλου ο Γονατας οι Ραληδες ο Γριβας.Οι κουκουλοφοροι δωσιλογοι.Αυτοι ολοι δεν ηταν καθολου «αχρωμοι φασιστες». Καταμαυροι αντι κομμουνιστες  ηταν κ Δημαρχε. Απεναντι τους ηταν οι Ελληνες που αγωνιστηκαν και ελευθερια αλλα και ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Για δημοκρατια χωρις βασιλεια για  σοσιαλισμο καταργηση της εκμεταλευσης ανθρωπου απο ανθρωπο.

Η Ελλαδα λοιπον του 40 δεν ηταν χωρις κομματα και ιδεολογιες.Ηταν βαθια διχασμενη απο την δεκαετια του 1910 σε δημοκρατικους και βασιλικους ειχε περασει δικτατοριες, πραξικοπηματα, εμφυλιο το 1916, τον Μαη του 1936, το ρετσινολαδο του Μανιαδακι, και ετοιμαζοταν για την εθνικη αντισταση την στιγμη που ενα κομματι της (οχι πολυ μικρο) θα συνεργαζοταν με τους Ναζι ντυμενο ταγματασφαλιτες τσολιαδες . Και θα ακολουθουσε η απελευθερωση  οι ψευτοδικες (αθωωσης) των δωσιλογων και ο εμφυλιος στον οποιο μας εσπρωξαν Αγγλο Αμερικανοι.Και μετα το μετεμφυλιακο κρατος των Γλυξμπουργκ και Καραμανλη  οι τοποι εξοριας, οι εκτελεσεις κομμουνιστων,(Μπελογιαννης Πλουμπιδης  και αλλοι) τα πιστοποιητικα κοινωνικων φρονηματων ,η ΕΡΕ ,οι καρφιτσες,ο ΙΔΕΑ , η βια και νοθεια, οι Γκοτζαμανηδες, η  αποστασια του 65 ,η χουντα.Ολα απο τον ιδιο πολιτικο χωρο.Της ακρας βασιλικης αντικομμουνιστικης δεξιας.

Αγωνα εδωσαν και οι κοκκινοι αντιφασιστες Γερμανοι της Ροζα Λουξεμπουργκ και οι Ιταλοι Παρτιζανοι και οι ανταρτες  του Τιτο και του Χοτζα.Γιατι  ο φασισμος δεν ειναι «αχρωμος».Ειναι καταμαυρος. Σαν αυτο του Βραζιλιανου Μπολσοναρου, του Ουγγρου Ορμπαν, της Λεπεν και ολων αυτων που σε ολο τον κοσμο σηκωνουν κεφαλι ξανα.Της σπορας των ηττημενων του 1945 που λεει και η δικια μας ΧΑ.

Ετσι ο απολιτικος αχρωματιστος αταξικος ατομο  ΕΛΛΗΝΑΣ (περα απο ιδεολογια, ταξη και ιστορικες καταβολες)στον οποιο αναφερεται ο κ Δημαρχος ειναι μια ιδεοληπτικη φιγουρα (για να χρησιμοποιησω την ορολογια του) .Δεν ειναι πραγματικοι ανθρωποι.Δεν ειναι ο παπους κι ο πατερας μου η μανα και η γιαγια μου.

Αλλα αν σημερα «ζούμε σε μια εποχή αποδυνάμωσης της κοινωνικής συνοχής. Όπου οι φωνές πνίγονται γιατί υπερισχύει η καταπάτηση των αξιών.Διοχετεύεται φθόνος, μίσος, εμπάθεια και πολιτική ανηθικότητα. Οι νέοι χωρίς δουλειά εγκαταλείπουν την χώρα μας, με τον ίδιο τρόπο που την εγκατέλειπαν μεταπολεμικά ή μετά από κάθε κρίση ή πολιτικό διωγμό.»πρεπει ο κ Δημαρχος να μας πει γιατι γινονται ολα αυτα.Ποιοι κυβερνησαν μεταπολεμικα και μετεμφυλιακα ποιοι ηταν υπευθυνοι για την μαζικη μεταναστευση του 50 και του 60 ποιοι εκαναν πολιτικες κρισεις και πολιτικους διωγμους.Ελληνες ηταν αυτοι που τα εκαναν ολα αυτα.Υπηρετες ξενων συμφεροντων τοτε και τωρα με τα μνημονια με το παλατι των ξενοφερτων Γλυξμπουργκ να πρωτοστατει και τους αδιαφανεις παρακρατικους μηχανισμους οργανα ξενων μυστικων υπηρεσιων να υπονομευουν την Δημοκρατια τα πολιτικα και κοινωνικα δικαιωματα.Οι πολιτικοι απογονοι αυτων των ανθρωπων φεραν την νεα υποταγη τα μνημονια την ανεργια την ιδιωτικοποιηση καθε δημοσιου χωρου την καταληστευση των συνταξεων την διαλυση του εργασιακου τοπιου  .Πολυ σωστα γραφει ο κ Δημαρχος «χωρίς αυτήν δεν είσαι ανεξάρτητος, ελεύθερος πολίτης και χρήσιμος στην κοινωνία.»Αλλα ποιος φταιει;

Βεβαιως οι πουλημενοι πρωην αριστεροι εχουν μεγαλο μεριδιο ευθυνης (δεν υπαρχει χειροτερος δυναστης απο τον πρωην αριστερο) αλλα για να πουμε την αληθεια αυτοι ηταν οι τελευταιοι στην σειρα.Προηγηθηκαν αλλοι.Ποιοι;Γιατι δεν κατονομαζει τους πολιτικους χωρους που ειναι υπευθυνοι για την σημερινη κατασταση;Πολιτικους χωρους με το σπαθι και τον εκμαυλισμο συνειδησεων κυβερνησαν την χωρα τοσα χρονια;

Και κλεινει ο κ Δημαρχος

Το ΟΧΙ του 40 είναι επίκαιρο γιατί βρισκόμαστε καθημερινά σε ένα πόλεμο. Σε ένα αγώνα επιβίωσης. Αγώνα σωτηρίας αξιών. Σε ένα αγώνα που τα ΟΧΙ θα πρέπει να βρούν υποστηρικτές, όχι εφήμερους, αλλά θωρακισμένους για την πραγματική ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, μακριά από ιδεοληψίες και μηχανισμούς κοινωνικής εξάρτησης και ιστορικής εκμετάλλευσης.

Αλλα και παλι το μηνυμα ειναι θολο.Ποια ειναι η πραγματικη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και ποια η ψευτικη;Ποιοι ειναι ιστορικα οι διαχρονικοι αγωνιστες της ελευθεριας (οχι οι εφημεροι)αυτοι που εδωσαν το αιμα τους θυσιασαν τις ζωες τους για τα ανθρωπινα πολιτικα εργασιακα κοινωνικα δικαιωματα την στιγμη που καποιοι μαυραγορητες εκαναν περιουσιες;Μηχανισμοι κοινωνικης εξαρτησης  ανθρωποι που εκμεταλευτηκαν τα ιστορικα γεγονοτα (ταγματασφαλιτες που πηραν συνταξη σαν αγωνιστες της εθνικης αντιστασης με νομο της Χουντας το 1968)ολα αυτα τα ξερουμε οι Ελληνες.Μας τα ψιθυρισαν στο αυτι (απο τον φοβο του φασιστα χαφιε) οι γονεις μας οταν ακομα ειμασταν παιδακια.Βυζαξαμε την πολιτικη αληθεια πριν καταλαβουμε τι ειναι πολιτικη πραγματικοτητα.Σαν παραμυθι που ελεγε και ο Βασιλης Λαδας.Και να πω κατι στον κ Δημαρχο .Η μανα μου μου τραγουδουσε ενα τραγουδι οταν ειμουν πολυ πολυ μικρος.Της Λευτεριας αγερι φυσαει εμπρος εμπρος κι ολοι μαζι ας πουμε εμπρος εμπρος.Χτυπατε τους φασιστες ξενους και ντοπιους φασιστες.Η αδικια να φυγει απο τον κοσμο να χαθει.Να ζουμε μιαν ελευθερη ζωη.

Διαφωνουμε λοιπον κ Δημαρχε.

Γερασιμος Κατσαΐτης

30 Οκτωβριου 2018

Ουαλια

Να ξεκινήσουμε απ’ τα βασικά, μιας και δίπλα απ’ το Βουλεράτι-γιατί έτσι το λένε- είναι το επίσης ελληνόφωνο χωριό της μάνας μου, και βλέπω όλη μέρα τοποθετήσεις επί τοποθετήσεων από ανθρώπους που δεν ξέρουν καν που πέφτει η Κακαβιά και δεν έχουν ιδέα τι πάει να πει η ζωή στα συγκεκριμένα σύνορα.
Καταρχήν, το ότι σε ορισμένες περιοχές ζει ελληνόφωνος πληθυσμός δεν σημαίνει ότι αυτές οι περιοχές είναι ελληνικές και Έλληνας ομογενής μπορεί να είναι κάποιος με ελληνική καταγωγή που ζει στην Αλβανία αλλά και κάποιος με αλβανική καταγωγή που ζει σε ελληνική μειονοτική περιοχή της Αλβανίας. Μόνο που αυτοί που αυτοαποκαλούνται Έλληνες της Αλβανίας δεν ξέρουν ούτε και οι ίδιοι τι είναι. Με το καθεστώς του Χότζα πληθυσμοί μετακινήθηκαν, οικογένειες πήγαν από τα χωριά σε αστικά κέντρα που δεν θεωρούνταν μειονοτικές περιοχές-και το αντίθετο, δημιουργήθηκαν οικογένειες, προσμίξεις, και λίγο πολύ η μπάλα μέσα στις δεκαετίες, χάθηκε. Ούτε και σήμερα υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα για το ποιός μπορεί να θεωρείται «έλληνας» και το ποιος «αλβανός», γι’ αυτό και υπάρχει μια συνεχής διαφωνία για τον ακριβή αριθμό των «ελλήνων ομογενών». Λίγο πολύ υπόκειται στις συνειδήσεις των ανθρώπων λοιπόν, το τι θα νιώσουν, ανάλογα με την περιοχή της Αλβανίας που μεγάλωσαν.
Πάμε τώρα στο αφήγημα, ότι οι «ομογενείς στην Αλβανία κακοπερνάνε». Αφενός πουλάει πάρα πολύ και βοηθάει στο να συντηρηθεί το μίσος, και ένα-δυο περιστατικά που γίνονται μια φορά/πενταετία βοηθούν και στη διεκδίκηση εδαφών που έχουν οριοθετηθεί εδώ και δεκαετίες, αλλά και σε άλλα εσωτερικά παιχνίδια της χώρας. Έλληνες υπάρχουν και σε άλλα μέρη της Αλβανίας, πολύ πιο μακριά από τη Βόρεια Ήπειρο, σε περιοχές όπως στη Σβέρνιτσα, τα Τίρανα, το Ελμπασάν, στη Σκόνδρα και αλλού. Σε πολλές από αυτές λειτουργούν και ελληνικά σχολεία. Έχετε ακούσει ποτέ να αναφέρει κανείς αυτούς τους «ομογενείς»; Έχετε ακούσει να έχουν κανένα πρόβλημα; Όχι. Γιατί πρώτον εκεί δεν πηγαίνουν τα ελληνικής προέλευσης εθνίκια να δημιουργήσουν προβλήματα και δεύτερον γιατί οι Αλβανοί φασίστες δεν βλέπουν κανένα συμφέρον στα συγκεκριμένα εδάφη.
Για το τι πάει να πει «ομογενής από την Αλβανία» και το πώς αντιμετωπίστηκαν μετά το άνοιγμα των συνόρων από το Ελληνικό κράτος και τους Ελληνες φασίστες που σήμερα τους αποκαλούν «αδέρφια τους» ας το αφήσουμε για άλλη μέρα. Προς το παρόν κρατήστε ότι στα σύνορα οι άνθρωποι ζουν αρμονικά και ποτέ σε καμιά ελληνική εθνική επέτειο που γιορτάστηκε δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα από τους αλβανόφωνους των περιοχών. Τα εθνίκια, όπως και ο συγκεκριμένος που «πήγε να κάνει ελληνική τη Βόρεια Ήπειρο» δεν μένουν καν εκεί. Κάτι τέτοιοι τύποι που την είδαν ελληνάρες ανώτεροι πατριώτες, η Χρυσή Αυγή και κάτι Αλβανοί καραγκιόζηδες που στέκονται στο πλευρό των Ναζί, κάτι απολειφάδια της ΜΑΒΗ δημιουργούν συχνά-πυκνά προβλήματα με τις αφίξεις τους και τους θύλακες που θέλουν να δημιουργήσουν. Το ίδιο κάνουν και οι Αλβανοί φασίστες που φτάνουν από άλλα σημεία της χώρας φυσικά.
Οι παππούδες στα καφενεία των χωριών πίνουν τσίπουρα, παίζουν χαρτιά και ντόμινο χωρίς να ρωτάνε ο ένας τον άλλο αν νιώθει Έλληνας ή Αλβανός. Δεν αναφέρουν συχνά τα σύνορα, γιατί τα έχουν στο μυαλό τους σαν κάτι που μόνο προβλήματα δημιουργεί. Δεν ενδιαφέρονται ούτε για Μεγάλες Ελλάδες, ούτε για Μεγάλες Αλβανίες.

Οτάσσιος Θεοφίλου2 ώρες

«Ο Νίκος ήταν ένα πολύ καλό και εργατικό παιδί. Δούλευε εδώ τέσσερα χρόνια και χάθηκε άδικα» λέει ο Θεόδωρος Λ. ιδιοκτήτης της αποθήκης υδραυλικών όπου εργαζόταν το θύμα, και προσθέτει: «Εκείνη την ώρα εγώ δεν βρισκόμουν εδώ. Είχε έρθει ο Νίκος με τον γιο μου για να ξεφορτώσουν κάποια πράγματα από το αυτοκίνητο. Την ώρα που γινόταν η συμπλοκή ο γιος μου ευτυχώς μπήκε μέσα στην αποθήκη, αλλά ο Νίκος δυστυχώς δεν πρόλαβε. Μάλιστα είχε ήδη τελειώσει την εργασία του, απλώς πήγε με τον γιο μου στην αποθήκη για να ξεφορτώσει τα πράγματα και βρέθηκε μέσα στη μάχη».

Ήταν Τρίτη 16 Φεβρουαρίου του 2010 όταν ο 25χρονός Νικόλα Τόντι, υδραυλικός Αλβανικής καταγωγής και πατέρας ενός παιδιού 18 μηνών, δέχτηκε στο κορμί του εννιά σφαίρες από ασφαλίτες της Ελληνικής Αστυνομίας. Έτυχε να περνάει από το σημείο που γινόταν καταδίωξη δυο καταζητούμενων παρανόμων. Έτυχε επίσης οι καταδιωκόμενοι να είναι ομοεθνείς του. Έτυχε με άλλα λόγια να τον περάσουν για Αλβανό.

Στη συνέντευξη Τύπου ο διευθυντής της Ασφάλειας Αττικής ταξίαρχος Γιάννης Δικόπουλος χαρακτήρισε «επιτυχημένη» την επιχείρηση της αστυνομίας καθώς «συνελήφθησαν δύο αδίσταχτοι και επικίνδυνοι κακοποιοί». Οι δυο αστυνομικοί κατηγορήθηκαν για ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Δεν κάθισαν στην φυλακή ούτε μισό λεπτό. Κανένα υπουργείο του Αλβανικού κράτους δεν ζήτησε ποτέ εξηγήσεις.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κοντινό πλάνο
Η ΜΑΒΗ (Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου) στις 10/4/1994 είχε αναλάβει την ευθύνη της δολοφονίας δύο και του τραυματισμού τριών Αλβανών στρατιωτών στο αλβανικό στρατόπεδο νεοσυλλέκτων στην Ανω Επισκοπή (4 χλμ. από τα ελληνικά σύνορα). Αν και είχε στείλει αναλυτική προκήρυξη με την πλήρη περιγραφή της πολεμικής ενέργειας και είχε παραθέσει φωτογραφία με τα «λάφυρα» του εγκλήματος (Καλάσνικοφ κ.λπ), το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου και των ΜΜΕ -προφανώς για «εθνικούς λόγους- μιλούσε για «προβοκάτσια Μπερίσα».
…..Ο κ. Παπαθεμελής σε συνέντευξή του στην ΕΤ-1 (29/3/ 1995) εξηγεί ότι τα καλάσνικοφ που είχαν (οι επτά του Δελβινακίου και ο ένας της Παλλήνης), ήταν αυτά που εκλάπησαν από το στρατόπεδο της Επισκοπής, στις 10/4/1994. Στα σπίτια ορισμένων συλληφθέντων, καθώς και των ομοϊδεατών φίλων τους, βρέθηκαν αντίτυπα της προκήρυξης της ΜΑΒΗ για την επιχείρηση στην Επισκοπή.
Το παλιο ΜΑΒΗ
To Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου (MABH), ήταν εθνικιστική βραχύβια αντιστασιακή οργάνωση που έδρασε στον γεωγραφικό χώρο της Βορείου Ηπείρου κατά την διάρκεια της ιταλικής και γερμανικής κατοχής της Αλβανίας από τον Άξονα (1941-1944). Η οργάνωση τελικά διαλύθηκε από τους Αλβανούς εθνικιστές της Μπαλί Κομπετάρ και τους αντιστασιακούς του αλβανικού Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου, του Ενβέρ Χότζα[4]. Είχε σχέσεις με τον ΕΔΕΣ, ενώ οι δοσιλογικές κυβερνήσεις Αλβανίας και Ελλάδας προσπάθησαν ανεπιτυχώς να αποκτήσουν σύνδεση μαζί της ενάντια στον κομμουνιστικό κίνδυνο

Ετεροχρονισμένα αποκαλυπτήρια για τη ΜΑΒΗ

«Δεν κουκουλώνεται από εμάς η υπόθεση της ΜΑΒΗ. Πρόκειται για μια οργανωμένη, άκρως επικίνδυνη, υπόθεση»
     
  (Ανδρέας Παπανδρέου, 24/7/1995)


Τελικά, έχει και τα καλά της η τηλεοπτική πολυλογία. Μέσα στο πλήθος των απόψεων και των πληροφοριών που κατατίθενται, επί ώρες, καθημερινά, από τους εκατοντάδες προσκεκλημένους των στούντιο, βγαίνουν και ειδήσεις. Η οικειότητα που δημιουργείται μεταξύ του παρουσιαστή και των δημοσίων προσώπων με τα οποία συνομιλεί λύνει τα στόματα. Στις 4 Νοεμβρίου το ΠΡΟΦΙΛ του Πάνου Παναγιωτόπουλου στο Alter-5, είχε θέμα την υπόθεση της τρομοκρατίας. Ομολογουμένως, θέμα που δεν παύει ποτέ να συγκινεί το σύνολο του φιλοθεάμονος κοινού. Ο γνωστός παρουσιαστής είχε καταφέρει να φέρει στην εκπομπή του όλους σχεδόν τους ειδικούς και αρμοδίους. Οσους δεν μπόρεσαν να φτάσουν στον Ταύρο, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, τους έβγαζε τηλεφωνικώς «στον αέρα».
Κάποια στιγμή που η συζήτηση είχε περάσει στα πεπραγμένα του Στέλιου Παπαθεμελή στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης, και ενώ περίμενε στο ακουστικό του ο Ιωάννης Παπαδάκης -επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας εκείνη της περίοδο- ήρθε η αποκάλυψη. Δεν πιστεύαμε στα αφτιά μας:
-Π. Παναγιωτόπουλος: Ο κ. Παπαθεμελής ήταν εκλεκτός υπουργός. Ως υπουργός παρήγαγε εθνικό έργο σε πολλές προβοκάτσιες που πήγαν να στήσουν ορισμένοι και μυστικές υπηρεσίες ξένες σε άλλα θέματα.
-Ι. Παπαδάκης: Βεβαίως.
-Π. Παναγιωτόπουλος: Και στις σχέσεις μας με την Αλβανία …να μην προχωρήσουμε περισσότερο κι ο κ. Φούσας τα ξέρει (σ.σ. πρόκειται για τον επί των Βορειοηπειρωτικών ζητημάτων βουλευτή της Ν.Δ). Και στις σχέσεις μας με την Αλβανία να δημιουργήσουν θέμα οι μυστικές υπηρεσίες κ.λπ., στάθηκε βράχος ο Παπαθεμελής και είναι προς τιμήν του.
-Ι. Παπαδάκης: Βεβαίως …Θέλω ένα παράδειγμα μόνο να φέρω: η ΜΑΒΗ, την οποία όπως ξέρετε εξαρθρώσαμε επί των ημερών μου, ο κ. υπουργός κράτησε τότε μια τόσο υπεύθυνη θέση, ούτως ώστε και τα εθνικά συμφέροντα κατά κάποιο τρόπο προφύλασσε…
-Π. Παναγιωτόπουλος: Είναι έτσι.
-Ι. Παπαδάκης: …αλλά και την οργάνωση αυτή διέλυσε.
-Π. Παναγιωτόπουλος: Είναι έτσι. Είναι έτσι.

Η προϊστορία της ΜΑΒΗ

Δεν ξέρουμε εάν ήταν στις προθέσεις του απόστρατου πλέον αντιστρατήγου ή του κ. Παναγιωτόπουλου, να αποκαλύψουν έξι χρόνια μετά ότι η ΜΑΒΗ και υπαρκτή ήταν, και κατασκεύασμα των μυστικών υπηρεσιών ήταν, και επικίνδυνη για τα εθνικά συμφέροντα υπήρξε και ότι χρειάστηκε ειδικός νομικοπολιτικός χειρισμός για να κουκουλωθεί και να εξαρθρωθεί, ταυτόχρονα.
Θυμίζουμε ότι η ΜΑΒΗ (Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου) στις 10/4/1994 είχε αναλάβει την ευθύνη της δολοφονίας δύο και του τραυματισμού τριών Αλβανών στρατιωτών στο αλβανικό στρατόπεδο νεοσυλλέκτων στην Ανω Επισκοπή (4 χλμ. από τα ελληνικά σύνορα). Αν και είχε στείλει αναλυτική προκήρυξη με την πλήρη περιγραφή της πολεμικής ενέργειας και είχε παραθέσει φωτογραφία με τα «λάφυρα» του εγκλήματος (Καλάσνικοφ κ.λπ), το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου και των ΜΜΕ -προφανώς για «εθνικούς λόγους- μιλούσε για «προβοκάτσια Μπερίσα». Η χώρα είχε φτάσει στα πρόθυρα του πολέμου. Δεξιές αλλά και φιλοκυβερνητικές εφημερίδες συναγωνίζονταν σε επίδειξη τσαμπουκά κατά της Αλβανίας. Οι επαγγελματίες του «Βορειοηπειρωτικού Αγώνα» (χουντοβασιλικοί, μητροπολίτες, μεταξύ τους και ο Χριστόδουλος, και λοιποί εθνικιστές) έσκουζαν για την «απελευθέρωση της Β. Ηπείρου». Ηθελαν την εισβολή και την κατοχή της «αλύτρωτης πατρίδας». Αν πειραζόταν μια τρίχα Ελληνα μειονοτικού στη Β. Ηπειρο από τους Αλβανούς, ο κ. Παπαθεμελής απειλούσε με πόλεμο (δήλωση στα ΜΜΕ, 13/4/ 1994).
Ενα, περίπου, χρόνο μετά (19/3/1995), η ελληνική αστυνομία συλλαμβάνει στο Δελβινάκι επ’ αυτοφώρω επτά πάνοπλους με λασπωμένες στρατιωτικές στολές παραλλαγής, ασυρμάτους και άλλα «αξεσουάρ» κομάντο. Πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν για το τι πήγαιναν να κάνουν. Τα «ΝΕΑ» (20/3/1995) είχαν υποστηρίξει ότι «διέσχισαν πεζή τα σύνορα και κατευθύνθηκαν προς την περιοχή Λόγγος, όπου βρίσκεται το πλησιέστερο αλβανικό στρατόπεδο. Καθ΄ οδόν όμως οι επτά έγιναν αντιληπτοί από Αλβανούς στρατιώτες και επέστρεψαν». Ηταν δύο Ελληνες (πρώην αξιωματικοί στρατού και αστυνομίας) και πέντε Βορειοηπειρώτες, όλοι τους μέλη «εθνικών σωματείων». Μια βδομάδα αργότερα συλλαμβάνεται κι άλλος «αγωνιστής Βορειοηπειρώτης» με θαμμένα καλάσνικοφ στο κτήμα του θείου του, επίσης «γνωστού Χειμαρριώτη αγωνιστή», στην Παλλήνη της Αττικής. Η κυβέρνηση δηλώνει ότι εξαρθρώθηκε η ΜΑΒΗ. Ο κ. Παπαθεμελής σε συνέντευξή του στην ΕΤ-1 (29/3/ 1995) εξηγεί ότι τα καλάσνικοφ που είχαν (οι επτά του Δελβινακίου και ο ένας της Παλλήνης), ήταν αυτά που εκλάπησαν από το στρατόπεδο της Επισκοπής, στις 10/4/1994. Στα σπίτια ορισμένων συλληφθέντων, καθώς και των ομοϊδεατών φίλων τους, βρέθηκαν αντίτυπα της προκήρυξης της ΜΑΒΗ για την επιχείρηση στην Επισκοπή. Οταν προσήλθαν στον ανακριτή πολλοί φίλοι τους οπαδοί του ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα της Β. Ηπείρου, τους υποδέχτηκαν σαν ήρωες, βρίζοντας συνάμα τους «εθνοπροδότες πολιτικούς» και πιο συγκεκριμένα τον Παπούλια. Του υπουργού τα είχαν μαζεμένα από την εποχή της άρσης του εμπολέμου με την Αλβανία.

Οι υποστηρικτές

Στο πλευρό τους βρέθηκε από την πρώτη στιγμή το σύνολο των φασιστικών εντύπων, αλλά και ο πρόεδρος της «Ενωσης Χειμαρριωτών» Δημ. Δημαλέξης, ο οποίος απέδωσε τη σύλληψη σε «ενδεχόμενη ανάμειξη μυστικών υπηρεσιών της Αλβανίας»! Ο κ. Δημαλέξης, δυστυχώς, δεν ζει πια για να μας διαφωτίσει περισσότερο για τα θέματα των υπηρεσιών. Ωστόσο, από το βιογραφικό σημείωμα που γράφτηκε μετά το θάνατό του στην εθνικιστική επιθεώρηση «Ελλοπία» (Νοέμβριος 1999) προκύπτουν διάφορα για την καταγωγή και την πολιτική του προσωπικότητα: Ο πατέρας του Αναστάσης, που επί Κατοχής προσπάθησε «να αποτρέψει την επικράτηση του αλβανικού παρτιζάνικου κινήματος στην περιοχή της Χειμάρρας», έφυγε το 1944 για την Ελλάδα όπου και «συστρατεύτηκε στην Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών, ως σύνδεσμος με το ελληνικό στοιχείο της περιοχής». Αυτό είναι το κλίμα μέσα στο οποίο διαμορφώθηκε η πολιτική συγκρότηση και του εκλιπόντος προέδρου Χειμαρριωτών. «Ο Αναστάσης Δημαλέξης πραγματοποίησε αποστολές στην περιοχή, μετακινούμενος τις περισσότερες φορές με ελληνικά υποβρύχια. Σε ένα από τα ταξίδια του αυτά, το 1946, στην επιστροφή πήρε και το γιο του Δημήτρη, προκειμένου να σπουδάσει στο ελληνικό γυμνάσιο της Κέρκυρας». Από τότε, ο Δημήτρης Δημαλέξης προετοίμαζε από τη Ελλάδα «κάποιους ρομαντικούς αγώνες στα πρότυπα του κυπριακού αγώνα». Χωρίς όμως επιτυχία, γιατί σκόνταφτε στις «ενδοτικές ελληνικές κυβερνήσεις». Ενα φεγγάρι πέρασε από το ΠΑΣΟΚ, αλλά διεγράφη για τις απόψεις του το 1984. Από το 1991 αποφάσισε να επαναδραστηριοποιήσει την «Ενωση Χειμαρριωτών». Δεν ξέρουμε πολλές λεπτομέρειες, Θυμίζουμε απλώς την άνθηση, εκείνη την περίοδο, πολλών ημικρατικών και παραστρατιωτικών «εθνικών σωματείων» που απολάμβαναν της πλήρους συμπαράστασης του κ. Σαμαρά, της κ. Τσουδερού και πολλών άλλων κυβερνητικών και κρατικών παραγόντων.

Το οργανωμένο κουκούλωμα

Η συνέχεια της υπόθεσης ΜΑΒΗ είναι λίγο πολύ γνωστή: Ενώ αρχικά οι ένοπλοι του Δελβινακίου κατηγορήθηκαν για φόνους και πολλά άλλα αδικήματα, σχετιζόμενα με την παράνομη οργάνωση ΜΑΒΗ, μετά από μερικούς μήνες (21/3/1996) αποφυλακίστηκαν. Η κυβέρνηση, για λόγους προφανώς «εθνικούς», δεν ήθελε να βγούν όλα στη φόρα. Εδώ ούτε για τα μυστικά κονδύλια σε εθνικά δρώντες δημοσιογράφους δεν μάθαμε τίποτα, ήταν δυνατό να αποκαλυφθεί το παρακράτος, η ΕΥΠ και η ΜΑΒΗ; Ο εισαγγελέας Ελευθέριος Πατσής με ένα αριστοτεχνικό κείμενο 199 σελίδων επεξεργάστηκε κατάλληλα τις 10.000 σελίδες της δικογραφίας και κατέληξε ότι οι κατηγορούμενοι …ήταν απλώς αφελείς πατριώτες, έμποροι όπλων. Δέχτηκε ότι ο επικεφαλής του κομάντο Γιώργος Αναστασούλης (στέλεχος του βορειοηπειρωτικού και του εφεδροκαταδρομικού κινήματος, αναλυτής «εθνικών θεμάτων» σε ειδικά έντυπα) την επίμαχη μέρα (του εγκλήματος της Επισκοπής) βρισκόταν στο ιδρυτικό συνέδριο του «Ελληνικού Μετώπου». Πράγμα που κατέθεσε μάλιστα και ο ηγέτης του συγκεκριμένου λεπενικού κόμματος, ο γνωστός Μάκης Βορίδης! Τώρα, πώς γίνεται μια παρέα «οικογενειαρχών με ισχυρούς εθνικούς συναισθηματικούς δεσμούς με τη Βόρειο Ηπειρο» -όπως τους χαρακτηρίζει ο κ. Πατσής- να βολτάρουν μαύρα μεσάνυχτα στα σύνορα για να «αγοράσουν οπλισμό από αγνώστους Αλβανούς, με σκοπό να αποκομίσουν οικονομικό όφελος», μόνο ο εισαγγελέας το ξέρει (βλ. «Ε», 6-7/5/1996)
Ως τότε δεκάδες δημοσιεύματα του δεξιού και του ακροδεξιού τύπου, καθώς και των συνήθων «εθνικών αναλυτών» είχαν συστρατευτεί για τη σωτηρία των «αθώων αγωνιστών», αντιστρέφοντας την πραγματικότητα. Μιλούσαν για «σκευωρία» κάποιων αόρατων ανθελληνικών κύκλων, εννοώντας προφανώς, την αποκάλυψη της παρακρατικής οργάνωσης, που κατά τη γνώμη τους ήταν εφάμιλλη της «Φιλικής Εταιρείας». Παράλληλα η «Ε» και όσοι έβλεπαν με καθαρό μάτι τα πράγματα δέχονταν τόνους λάσπης. «Προς τι αυτή η υστερία για τη ΜΑΒΗ;», αναρωτιόταν ρητορικά ο Δ. Ρίζος. «Την τρομολαγνεία με τους φοβερούς και τρομερούς ‘εγκληματίες’ της ΜΑΒΗ την υποκινούν μερικά άκαπνα κωλόπαιδα του Κολωνακίου, που ειρωνεύονται τους ‘προβοκάτορες εθνικιστές'». Στο ίδιο μήκος κύματος έγραφε και η «Απογευματινή»: «Τώρα ψάχνεται ο κ. Παπούλιας και οι υπεύθυνοι της ΕΥΠ για το φιάσκο της ΜΑΒΗ. Αλλά οι ευθύνες βαρύνουν και κάποιους υπηρεσιακούς παράγοντες που συνέπραξαν στο στήσιμο της σκευωρίας». Ο Αθ. Δρούγος, τρόφιμος πολλών «εθνικών» στηλών, συχνοτήτων και καναλιών είχε αποφανθεί: «Στημένη ιστορία από την ΕΥΠ, που στόχο έχει τη στήριξη της πολιτικής υποτέλειας που ασκεί ο Καρ. Παπούλιας, είναι η υπόθεση με τους επτά συλληφθέντες στο Δελβινάκι». Μέχρι και ο χουντικός υπουργός Γ. Γεωργαλάς επιστρατεύθηκε για να απειλήσει τον «Ιό» και την «Ε».
Επειτα ήρθε η απίστευτη δίκη, τον Φεβρουάριο του 1997. Μία αφιλοκερδής ομάδα σπουδαίων δικηγόρων, όλου του «εθνικού φάσματος», από τον Αλ. Κατσαντώνη, ως τον Νίκο Μαυρομμάτη του ΔΗΚΚΙ, τον πολιτευτή της Ν.Δ Λώρα, τον Φιλοκλή Ασημακάκη και τον Σάκη Κεχαγιόγλου (ο Αλεξ. Λυκουρέζος, αν και στην αρχή είχε δεχτεί, τελικά δεν παρέστη), κατάφερε το ακατόρθωτο: Ενώ οι πελάτες τους δεν αντιμετώπιζαν την κατηγορία συμμετοχής σε φόνους ή σε ένοπλη εθνικιστική οργάνωση, οι συνήγοροί τους επισήμαιναν τα ευγενή εθνικά τους κίνητρα. Τόνιζαν ότι «μετά βδελυγμίας οι κατηγορούμενοι απορρίπτουν την εκδοχή της λαθρεμπορίας όπλων» και επέμεναν ότι η «υπόθεση έχει εθνικές διαστάσεις», χωρίς να μας τις εξηγούν. Ο κ. Λώρας (ειδικός κι αυτός επί του Βορειοηπειρωτικού) ήταν πιο σαφής: «Δεν έπρεπε αυτή η υπόθεση να φτάσει στο ακρατήριο. Εγινε μεγάλη εθνική ζημιά. Δεν έκαναν κανένα έγκλημα. Οι Ελληνες πρέπει να προστατεύουμε τους Ελληνες. Ε, και καλά είχαν κάτι καλάσνικοφ. Και τι έγινε δηλαδή; Ο Αναστασούλης και τώρα γυμνάζεται και πολεμάει. Ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμος να χύσει το αίμα του για την πατρίδα». Πολύ λογικά φτάσαμε τότε στο ξέσπασμα του κ. Ασημάκη που, κλαίγοντας μετά την έκδοση της απόφασης, κραύγαζε «Ζήτω το ΜΑΒΗ» (βλ. «Ε», 22/2/1997).
Τον περασμένο Μάιο ήταν φυσικό οι ποινές να πέσουν κι άλλο. Από διακεκριμένη μεταφορά και κατοχή όπλων, που ήταν η πρωτόδικη ποινή, οι «ήρωες της ΜΑΒΗ» έπεσαν στα πολύ μαλακά της απλής οπλοκατοχής, προφανώς πάλι για εθνικούς λόγους.
Αν δεν υπήρχε το ΠΡΟΦΙΛ του Πάνου Παναγιωτόπουλου, ακόμα θα είχαμε απορίες για το φούσκωμα και το ξεφούσκωμα των ΜΑΒΗδων, των κατηγοριών που αντιμετώπισαν και των ποινών τους.
———————————————————–
Υ.Γ. Ευχαριστούμε τον κ. Παναγιωτόπουλο που είχε την καλοσύνη να μας παραχωρήσει βιντεοσκοπημένο αντίγραφο της εκπομπής του..

(Ελευθεροτυπία, 11/12/1999)

Χθες το Γυμνασιο της κορης μου Τζον Μπεντοους Καμπους στο Πρεστιν εκανε οπως καθε χρονο μια εκδηλωση οπου μαθητες -τριες του μουσικου τμηματος παρουσιασαν δουλειες τους .Μια μαθητρια ηταν και η κορη μου Φοιβη Κατσαΐτη. Εδω σε ενα κομματι της.

Επελεξε ενα τραγουδι του Μαραβεγια που το τραγουδησε στα Ελληνικα και εγινε σεισμος στην αιθουσα απο παιδια και γονεις. Προσπαθω να σκεφτω το αντιστοιχο αν ενα παιδι απο ξενη χωρα τραγουδουσε στην γλωσσα του σε εκδηλωση σε Ελληνικο γυμνασιο.

Φετος λοιπον η Φοιβη τελειωνει το πενταετες γυμνασιο και του χρονου θα παει στο προαιρετικο διετες δημοσιο Λυκειο. (Η υποχρεωτικη δημοσια εκπαιδευση στην Αγγλια τελειωνει στα 16 και ειναι 11 χρονια.).

Το οποιο δεν εχει σχεση με το δικο μας Λυκειο και το λενε six form college. Mαλιστα το κολεγιο (Λυκειο)εχει και αλλες διαφορες.Μοιαζει περισσοτερο με ΑΕΙ μιας και καθε βδομαδα πρεπει να παρακολουθησεις για τεσσερες ωρες ενα μαθημα επιλογης οταν συνηθως οι μαθητες επιλεγουν τρια μαθηματα και οι πολυ ταλαντουχοι τεσσερα.Τα μαθηματα χωριζονται σε επιπεδα και ειναι μια μεγαλη ποικιλια απο χορο και φωτογραφια μεχρι μαθηματικα και πολιτικες επιστημες.Αλλα στις πολιτικες επιστημες θα γυρισουμε αργοτερα.Το απολυτηριο θα σου φανει χρησιμο για να συνεχισεις μετα απο δυο χρονια σε Πανεπιστημιο.

Μιας και οι πολιτικες λιτοτητας της Βρετανικης κυβερνησης εδω και χρονια κλεινουν τοπικα κολεγια (στα οποια πηγαιναν και οι χαμηλου εισοδηματος απο την περιοχη σπουδαστες)οι μαθητες -τριες που θελουν (και μπορουν οικονομικα) να συνεχισουν  αργοτερα σε δημοσια ακαδημαικη εκπαιδευση και πανεπιστημιακο επιπεδο (οπου πληρωνεις διδακτρα )πρεπει να επιλεξουν ενα απο τα υπαρχοντα κολεγια στις μεγαλες πολεις της καθε περιοχης  .Τετοια εποχη λοιπον τα κολεγια ανοιγουν τις πορτες τους προσπαθωντας να προσελκυσουν οσο το δυνατον περισσοτερους μαθητες -πελατες της περιοχης και αρα να συνεχισουν να υπαρχουν και να χρηματοδοτουνται απο το κρατος.Πηγαμε σε δυο τετοιες παρουσιασεις σε κολεγια που βρισκονται μια ωρα μακρυα απο το μερος που ζουμε και ειναι τα κοντινοτερα το ενα στην Αγγλια το αλλο στην Ουαλια.

Φυσικα της Αγγλιας στην πολη Χερεφορντ μεγαλυτερο και καλυτερα οργανωμενο.Εκει καθηγητες πλαισιωμενοι απο σπουδαστες ενημερωνουν τους υποψηφιους για τι τι προσφερει το Κολεγιο τους.Πρεπει να ομολογησω πως εντυπωσιαστηκα απο το μεγεθος του σχολειου τις αιθουσες τον εξοπλισμο αν και το τμημα θεατρου /χορου δεν εχει αιθουσα οπου μπορουν τα παιδια να εργασθουν μετα το μαθημα.

Πρεπει παντως  να διευκρινησω πως οσα παιδια συνεχισουν την εκπαιδευση (περα απο το υποχρεωτικο επιπεδο που εφαρμοζεται για την αυριανη εργατικη ταξη) αντιμετωπιζονται διαφορετικα στην Αγγλια. Εδω η προπαγανδα της αστικης ταξης και η πολιτικη καθοδηγηση των αυριανων στελεχων του συστηματος ειναι πολυ ξεκαθαρα.Ρωτησαμε τον καθηγητη για το τμημα πολιτικων επιστημων σχετικα με το περιεχομενο των σπουδων.Μας ενημερωσε λοιπον πως αρχικα τα παιδια μαθαινουν για τα πολιτικα κομματα της χωρας δηλαδη το συντηρητικο και το εργατικο. Γιατι τα υπολοιπα κομματα (της αριστερας και το οικολογικο) δεν ενδιαφερουν συμφωνα με το προγραμμα σπουδων.Ακομα μαθαινουν για το νομικο και πολιτικο συστημα της Αγγλιας τον πρωτο χρονο και για εκεινα της Αμερικης τον δευτερο χρονο.Και στην φυσικη ερωτηση μου γιατι δεν μαθαινουν για τα Ευρωπαικα συστηματα (αντι των ΗΠΑ)μιας και η Αγγλια ειναι ακομα και σημερα μελος της ΕΕ ο κ καθηγητης απαντησε πως εχω δικιο αλλα το προγραμμα σπουδων βγαινει απο το υπουργειο. Τελος απο ιδεολογιες πολιτικα συστηματα  διδασκονται τα ρευματα του συντηρητισμου του δημοκρατικου σοσιαλισμου και του αναρχισμου .Τελος.

Το ξαναγραφω.Οι σπουδες στα δημοσια πανεπιστημια της Αγγλιας εχουν διδακτρα. Αναλογα με το Πανεπιστημιο μεγαλυτερα η μικροτερα.Και οι φοιτητες εδω ειναι παιδια της μεσαιας η ανωτερης αστικης ταξης.Η εργατικη/αγροτικη  ταξη δεν στελνουν τα παιδια τους στα ΑΕΙ .Δεν ενδιαφερονται και δεν μπορουν λογω κοστους  να το κανουν.Ο ταξικος διαχωρισμος στην Αγγλια παει πολυ βαθια και εχει ριζες στον χρονο.Ξεκιναει απο το σπιτι περνα στην προφορα της γλωσσας ολοκληρωνεται στο σχολειο. Γιατι ακομα και στα δημοσια σχολεια υπαρχουν εκεινα για τη πλεμπα και τα αλλα που πηγαινουν τα παιδια πιο ευκαταστατων οικογενειων.Για να μη μιλησουμε για τα ιδιωτικα σχολεια δηλαδη.

Θα συνεχισω ομως

 

Αναδημοσιευω αρθρο του Ριζοσπαστη σαν συνεχεια προηγουμενης αναρτησης μου πριν λιγες μερες. Το θεμα λοιπον ειναι πως η χωρα στελνει στρατο να πολεμισει απο την Κορεα μεχρι το Αφγανισταν και την Αφρικη.Στρατο που πληρωνουν οι Ελληνες φορολογουμενοι.Τι εγινε στο παρελθον οταν οι ιδιοι φορολογουμενοι ζητησαν ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ οπλα για να αμυνθουν εναντια στον Ναζισμο; Για διαβαστε.

Οι Ελληνες πολέμησαν μόνοι…

Πώς Βρετανοί και Αμερικανοί υπονόμευσαν την ενίσχυση της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας στη διάρκεια του ελληνο-ιταλικού πολέμου

Στις 6/4/1941 οι Γερμανοί επιτέθηκαν με τη σειρά τους στην Ελλάδα. Επί πέντε ολόκληρους μήνες Βρετανοί και Αμερικανοί είχαν επιδοθεί σε ένα εντυπωσιακά βρώμικο παιχνίδι με ένα και μόνο στόχο: Να μη φθάσει ούτε ίχνος σύγχρονου στρατιωτικού υλικού στους μαχόμενους Ελληνες (φωτ.: Κοιλάδα του Στρυμόνα.Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα)
Επετειακό το άρθρο αυτό, ίσως όμως οι επέτειοι να έχουν κάτι να μας πουν. Εβδομήντα σχεδόν χρόνια μετά τον πόλεμο της Αλβανίας οι κυβερνήσεις της χώρας μας έχουν εναποθέσει την υπόθεση της ανεξαρτησίας και της εδαφικής της ακεραιότητας σε «μεγάλους συμμάχους», «στρατηγικούς εταίρους» και στους οργανισμούς που αυτοί κανοναρχούν. Πρόθυμοι τρέχουν να συμβάλουν σε πολέμους και εκστρατείες έτσι ώστε η χώρα να δείχνει αφοσιωμένος υπήκοος στους ισχυρούς και να τη λαμβάνουν αυτοί υπόψη όποτε τους έχει ανάγκη.

Αυτά που συνέβησαν το 1940 δείχνουν ανάγλυφα τη φενάκη αυτής της πολιτικής. Την ώρα της κρίσης και της ανάγκης οι μεγάλοι θα κοιτάξουν μόνο τα δικά τους συμφέροντα και δε θα διστάσουν να πλήξουν το μικρό «στρατηγικό τους εταίρο» πισώπλατα. Οι ρητορείες, τότε, στα 1940, όπως και σήμερα, τίποτε δεν κοστίζουν. Στην πραγματικότητα όμως οι λαοί μένουν μόνοι στις δύσκολες ώρες, όταν χρειάζεται να προασπίσουν την ελευθερία τους. Τότε αποκαλύπτονται οι «μεγάλοι σύμμαχοι», τότε φαίνεται η ποιότητα των δεσμεύσεων και των εγγυήσεών τους, τότε ο λαός μπορεί να βρεθεί με έναν ακόμα εχθρό στην πλάτη του. Οπως ακριβώς έγινε το ’40-’41.

***

Στην αρχή του πολέμου η Μεγάλη Βρετανία διακήρυξε σε όλους τους τόνους ότι θα στηρίξει με όλα τα μέσα τη μαχόμενη Ελλάδα και ότι θα τιμήσει στο ακέραιο τις υποχρεώσεις που εκπορεύονταν από τις εγγυήσεις που είχε δώσει στη μικρή της σύμμαχο. Πέρα από τα λόγια όμως η πραγματικότητα ήταν διαφορετική. Από την αρχή του πολέμου εκφραζόταν δυσαρέσκεια για την απουσία υλικής στήριξης της Ελλάδας από τη Βρετανία. Ιθύνοντες της τότε διπλωματίας φοβόντουσαν ότι αυτή η βρετανική απροθυμία μπορούσε να υποσκάψει τη μαχητική διάθεση του ελληνικού στρατού και να δημιουργήσει προβλήματα στην κυβέρνηση1.

Μετά την κατάληψη της Κορυτσάς από τον ελληνικό στρατό οι Βρετανοί δήλωναν συνεπαρμένοι από τις ελληνικές νίκες και ισχυρίστηκαν ότι θα έστελναν στην Ελλάδα όσες αεροπορικές δυνάμεις μπορούσαν να εξασφαλίσουν. Με αφορμή αυτή την εξέλιξη ζητούσαν από τις ΗΠΑ να τους αναπληρώσουν το ταχύτερο τα αεροπλάνα που έστελναν στην Ελλάδα2. Στην πραγματικότητα η παρουσία της βρετανικής αεροπορίας στην Ελλάδα το Νοέμβριο ανερχόταν σε μία μοίρα διώξεως (με 8-10 απαρχαιωμένα αεροσκάφη «Gladiators») και δύο μοίρες βομβαρδισμού (με είκοσι περίπου «Blenheims»). Κάτω από αυτές τις συνθήκες η ελληνική κυβέρνηση πύκνωσε τις προσπάθειες απόκτησης πολεμικού υλικού, αεροπλάνων κυρίως, από τις ΗΠΑ.Οι πρώτες επαφές του ελληνικού ΓΕΣ για προμήθεια οπλισμού από τις ΗΠΑ είχαν γίνει τον Ιούνιο του 1940, όταν οι γερμανικές επιτυχίες στο δυτικό μέτωπο άμβλυναν την αμερικανική προσήλωση στην ουδετερότητα. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1940 η ελληνική κυβέρνηση, διαμέσου της πρεσβείας της στην Ουάσιγκτον, κατέθεσε συγκεκριμένο αίτημα για την προμήθεια 50 ως 75 καταδιωκτικών αεροπλάνων της εταιρείας «Vultee»3. Ενα μήνα αργότερα η ελληνική πλευρά κατέθεσε πρόσθετο υπόμνημα όπου ζητούσε επιπρόσθετα άλλα 50 μονοθέσια καταδιωκτικά αεροπλάνα καναδικού σχεδιασμού («Columbia») που κατασκευάζονταν στις ΗΠΑ ή έστω την παράδοση σε αυτή μέρους ή του συνόλου των 60 καταδιωκτικών «Seversky» που είχε παραγγείλει η κυβέρνηση της Σουηδίας, αλλά εκκρεμούσε η παράδοσή τους4.

Μετά την κατάληψη της Κορυτσάς από τον ελληνικό στρατό, οι Βρετανοί δήλωναν συνεπαρμένοι από τις ελληνικές νίκες και ισχυρίστηκαν ότι έστελναν στην Ελλάδα όσες αεροπορικές δυνάμεις μπορούσαν να εξασφαλίσουν

Η αμερικανική κυβέρνηση καθυστέρησε «ευγενικά» την οποιαδήποτε απάντηση στα ελληνικά αιτήματα. Στις σχετικές συζητήσεις μεταξύ των Αμερικανών αξιωματούχων εκφράζονταν ισχυρές αμφιβολίες για το εάν η ελληνική κυβέρνηση επιθυμούσε πραγματικά να αντιταχθεί στις δυνάμεις του Αξονα και εάν ήταν σε θέση να αντιτάξει κάτι περισσότερο από μία συμβολική αντίσταση στην περίπτωση εισβολής. Σε αυτές τις περιπτώσεις τυχόν παράδοση σύγχρονων αεροπλάνων στη χώρα θα μπορούσε τελικά να οδηγήσει στην ενίσχυση του οπλοστασίου του Αξονα. Οι Ελληνες πιλότοι και μηχανικοί δεν κρίνονταν επαρκείς στην αξιοποίηση σύγχρονων αεροσκαφών και καθώς η Βρετανία πολεμούσε σκληρά στους αιθέρες – η «μάχη της Αγγλίας» μαινόταν εκείνες τις ημέρες – κρινόταν ότι η παράδοση των διαθέσιμων αεροπλάνων στους Βρετανούς θα ήταν πολύ πιο αποδοτική από την παράδοσή τους στους Ελληνες. Αυτά τα επιχειρήματα θεωρούνταν πιο ισχυρά από την ανάγκη ενθάρρυνσης, ηθικής όσο και υλικής στήριξης, ενός μικρού ευρωπαϊκού κράτους που επρόκειτο να αντιμετωπίσει τον ακατανίκητο ως τότε Αξονα. Την ίδια στιγμή πάντως αναγνωριζόταν ότι μία σημαντική κίνηση ενίσχυσης της ελληνικής άμυνας εκ μέρους των ΗΠΑ ίσως απέτρεπε τα διαφαινόμενα ιταλικά σχέδια για εισβολή στη χώρα αυτή5. Κανείς δεν μπορεί να το ξέρει αυτό καθώς τέτοια κίνηση ποτέ δεν έγινε.Η αμερικανική άρνηση για την πώληση στρατιωτικών αεροπλάνων στην Ελλάδα ανακοινώθηκε στον Πρέσβη Διαμαντόπουλο στις 26 Οκτωβρίου, δύο ημέρες πριν ξεκινήσει η ιταλική εισβολή6. Θα μπορούσε να το εκλάβει κανείς ως πικρή ειρωνεία.

Με την έναρξη του πολέμου η ελληνική κυβέρνηση επανήλθε στα διαβήματα για στρατιωτική βοήθεια τόσο από τη Μεγάλη Βρετανία όσο και από τις ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί διαπίστωσαν μεν ότι οι συνθήκες είχαν δραματικά αλλάξει από την προηγούμενη άρνησή τους για στρατιωτική ενίσχυση της Ελλάδας7. Στις 8 Νοεμβρίου ο ίδιος ο Μεταξάς, διαμέσου του Αμερικανού Πρέσβη στην Αθήνα (Mc Veagh), έκανε έκκληση στον μόλις επανεκλεγέντα Πρόεδρο Ρούσβελτ για στρατιωτική βοήθεια προς την Ελλάδα και, ειδικά, για την άμεση παράδοση 60 καταδιωκτικών αεροπλάνων8. Παρά το δραματικό χαρακτήρα των ελληνικών εκκλήσεων, οι Αμερικανοί δεν έδειξαν ιδιαίτερο ενθουσιασμό στο όλο ζήτημα. Ξεκίνησαν διαβουλεύσεις με τους Βρετανούς για το ποιος εκ των δύο θα συνδράμει τη μαχόμενη Ελλάδα, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Οι Βρετανοί υπόσχονταν στους Αμερικανούς ότι θα στείλουν ό,τι μπορούν χωρίς να διευκρινίζουν τίποτε ειδικότερα9. Οι τελευταίοι βρήκαν ευκαιρία να καυτηριάσουν στον Ελληνα πρεσβευτή τις «υπόγειες» ενέργειες που έκανε (μέσα από μεσάζοντες) η κυβέρνηση της Αθήνας για να προμηθευτεί αεροπλάνα από τις ΗΠΑ.

Τις επόμενες ημέρες το ζήτημα των πιστώσεων σε δολάρια που θα μπορούσε να πάρει η ελληνική κυβέρνηση, για να πληρώσει τα στρατιωτικά εφόδια που θα αγόραζε, αποτέλεσε το νέο κεφάλαιο της κωλυσιεργίας. Οι Βρετανοί απαγόρευαν τη διάθεση των μικρών στρατιωτικών πιστώσεων (5.000.000 λίρες), που είχαν δώσει στην Ελλάδα, για αγορές μη βρετανικών ειδών. Ο πρέσβης Διαμαντόπουλος υπενθύμισε την παροχή τέτοιου είδους πιστώσεων στη Φινλανδία τον προηγούμενο χρόνο για αγορά στρατιωτικού υλικού. Η διαφορά ήταν ότι η Φινλανδία πολεμούσε τους Σοβιετικούς, όχι τον Αξονα…. Στα μέσα Νοεμβρίου οι Αμερικανοί κατέληξαν στη θέση ότι η ενίσχυση της μαχόμενης Ελλάδας ανήκε αποκλειστικά στην ευθύνη των Βρετανών και ότι εκείνοι θα έκριναν το τι είδους οπλισμός – ακόμα και αμερικανικής προέλευσης – θα δινόταν στο μικρό τους σύμμαχο10. Στην ελληνική πλευρά η εξέλιξη αυτή δεν άρεσε καθόλου και η διπλωματική αποστολή της χώρας στην Ουάσιγκτον εξακολούθησε να διεκδικεί στρατιωτική βοήθεια σε κάθε κατεύθυνση. Στην ίδια κατεύθυνση εκδηλωνόταν και ο πρέσβης ΜcVeagh που ζούσε την ατμόσφαιρα της Αθήνας και μπορούσε να εκτιμήσει καλύτερα τις συνθήκες του πολέμου. Την όλη κατάσταση σκίαζε ακόμα περισσότερο το γεγονός ότι οι ΗΠΑ είχαν μόλις ολοκληρώσει τις παραγγελίες αεροσκαφών που είχε παραγγείλει η ουδέτερη Τουρκία και εφαίνοντο πρόθυμοι να της πωλήσουν άλλα 50 καταδιωκτικά, ενώ την ίδια στιγμή έστελναν αεροσκάφη ακόμα και στην κυβέρνηση του Ιράν11. Μόνο για την Ελλάδα δεν περίσσευε τίποτε!

Στις 22 Νοεμβρίου, μετά από σχετική έκφραση της επιθυμίας του ίδιου του προέδρου των ΗΠΑ, Ρούσβελτ, οι υπηρεσίες των ΗΠΑ φαίνεται πως, για πρώτη φορά, ανακάλυψαν ότι 30 καταδιωκτικά «P-40» θα μπορούσαν να πωληθούν στην Ελλάδα. Η βρετανική αντίδραση ήταν άμεση: Η βρετανική αποστολή στις ΗΠΑ δήλωσε κατηγορηματικά στον Ελληνα πρέσβη ότι τα εν λόγω αεροπλάνα δεν είναι δυνατό να μειώσουν τον αριθμό των προοριζόμενων για την Αγγλία αντίστοιχων και ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να προμηθευτεί μόνο αεροπλάνα που προορίζονταν για την αμερικανική αεροπορία. Ο δυστυχής Διαμαντόπουλος μετέφερε τη βρετανική αυτή θέση στους Αμερικανούς, ζητώντας σχετική ρύθμιση12. Ο Μεταξάς επανήλθε προσωπικά στο ζήτημα σε ικετευτικούς περίπου τόνους, οι Βρετανοί όμως και οι Αμερικανοί συνέχιζαν το παιχνίδι των καθυστερήσεων13. Να σημειωθεί ότι είχε ήδη φτάσει ο Δεκέμβριος, η «μάχη της Αγγλίας» είχε προ πολλού λήξει και ότι, σε συνδυασμό με την έλευση του χειμώνα, ουδείς άμεσος κίνδυνος δεν απειλούσε τα βρετανικά νησιά.

Καθώς ο Δεκέμβριος προχωρούσε και οι δραματικές εκκλήσεις των Ελλήνων έδειχναν να οδηγούν σε κάποια άμβλυνση των αμερικανικών αντιρρήσεων για την πώληση αεροπλάνων, οι βρετανικές υπηρεσίες αποφάσισαν να επιστρατεύσουν παραπλανητικούς ελιγμούς για να αποτρέψουν μία τέτοια εξέλιξη. Ξαφνικά, οι Βρετανοί πρότειναν την παράδοση στην ελληνική αεροπορία 30 αγγλικών καταδιωκτικών τύπoυ «Defiant» στη θέση των 30 αμερικανικών καταδιωκτικών «P-40» τα οποία θα παραδίδονταν στην RAF σε αντιστάθμισμα14. Τα «Defiant» ήταν πεπαλαιωμένα αεροσκάφη αεροπλανοφόρων που ήδη αποσύρονταν από την ενεργό υπηρεσία. Αμερικανοί και Βρετανοί διπλωμάτες έσπευσαν να «χαιρετίσουν» αυτή τη «γενναιόδωρη» ως προς τους Ελληνες εξέλιξη και έσπευσαν να προκαταλάβουν τη σχετική «συμφωνία» της ελληνικής κυβέρνησης στο σχέδιο15.

Στις 17 Δεκεμβρίου η ελληνική κυβέρνηση έβαλε κατηγορηματικά τέλος στα βρετανικά σχέδια με επείγουσα διακοίνωση της διπλωματικής της αποστολής στην Ουάσιγκτον. Η ελληνική αεροπορία αρνιόταν κατηγορηματικά να παραλάβει αεροσκάφη «Defiant» και ζητούσε την άμεση παράδοση των 30 αμερικανικών καταδιωκτικών16. Οι πιέσεις προς την ελληνική κυβέρνηση για να δεχθεί αυτόν το διακανονισμό συνεχίστηκαν για μερικές ακόμα ημέρες. Αμερικανοί ιθύνοντες διαβεβαίωναν την ελληνική πλευρά ότι τα αεροπλάνα «P-40» ήταν ιδιαίτερα δύσκολα στο χειρισμό και στη συντήρησή τους και ότι θα ήταν περισσότερο βάρος παρά πλεονέκτημα για την ελληνική πλευρά17.

Στις 27 Δεκεμβρίου, δύο μήνες μετά την έναρξη του ελληνο-ιταλικού πολέμου, ο Μεταξάς έκανε νέα δραματική έκκληση προς την Ουάσιγκτον για την επιτέλους προμήθεια καταδιωκτικών αεροπλάνων. Η έκκληση συνοδευόταν από μακρύ «τεχνικό» υπόμνημα όπου αναιρούνταν ένα προς ένα τα επιχειρήματα της αμερικανικής και βρετανικής πλευράς. Αφού, για παράδειγμα, διαπιστωνόταν ότι οι Βρετανοί πιλότοι δε χρησιμοποιούν τα πεπαλαιωμένα «Defiant» για να αναχαιτίσουν τη γερμανική αεροπορία, με ποια λογική ζητούσαν από τους Ελληνες πιλότους να πολεμήσουν με τέτοιου είδους αεροπλάνα. Τονιζόταν επίσης ότι η μαχόμενη Ελλάδα ήταν έτοιμη να ξοδέψει τα τελευταία της αποθέματα σε συνάλλαγμα για να πληρώσει «μετρητοίς» τα αεροπλάνα αυτά18.

Παρά τις δραματικές εκκλήσεις της ελληνικής πλευράς, φαίνεται ότι η μη παράδοση σύγχρονων καταδιωκτικών αεροπλάνων στην Ελλάδα είχε γίνει «θέμα τιμής» για τους Βρετανούς και Αμερικανούς ιθύνοντες. Τις τελευταίες ημέρες του 1940 οι πρώτοι επανήλθαν με νέα τεχνάσματα για να εκτονώσουν την ελληνική πίεση. Το νέο σχέδιο ήταν αρκετά πολύπλοκο: Η RAF θα παρέδιδε στους Ελληνες 30 αεροσκάφη «Mohawk» («P-36»), υποδεέστερα των «P-40», από τα αποθέματά της στην Αίγυπτο. Σε αντάλλαγμα οι Αμερικανοί θα έπρεπε να παραδώσουν στους Βρετανούς 30 «P-40» στη …Βασσόρα του Ιράκ19! Το «κόλπο» αυτή τη φορά συνίστατο στο εξής: Οι ΗΠΑ διατηρούσαν ακόμα καθεστώς ουδετερότητας στον πόλεμο και κατά συνέπεια δεν ήταν δυνατό να οργανώσουν, να χρηματοδοτήσουν και να εκτελέσουν μία αποστολή που συνίστατο στη μεταφορά και παράδοση στρατιωτικού υλικού σε εμπόλεμη ζώνη – έστω και αν αυτή ήταν το Ιράκ. Στην ουσία οι Βρετανοί προχώρησαν σε έναν διπλωματικό εκβιασμό για να αντικρούσουν την πιθανότητα να παραδοθούν σύγχρονα αεροσκάφη στην Ελλάδα. Η βρετανική κυβέρνηση μάλιστα τόνιζε, χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος γι’ αυτό, την ανάγκη (it was essential) να χρησιμοποιηθούν για τη μεταφορά στο Ιράκ αμερικανικά και μόνο πλοία20.

Στο μεταξύ, στα μέσα Ιανουαρίου βρισκόμασταν πλέον, ο πόλεμος στα βουνά της Αλβανίας είχε πάρει σκληρή και αιματηρή μορφή. Η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε να δεχθεί τη βρετανική «προσφορά», βάζοντας ως μοναδικό όρο το να είναι τα αεροπλάνα σε καλή κατάσταση και να υπάρχουν ανταλλακτικά. Εσπευσε μάλιστα να προσφέρει ελληνικά εμπορικά πλοία για να μεταφέρουν τα καταδιωκτικά που ζητούσαν σε αντιστάθμισμα οι Βρετανοί από τις ΗΠΑ στο Ιράκ21. Οι Βρετανοί όμως δεν το έβαλαν κάτω. Την επόμενη κιόλας ημέρα ανακοίνωσαν ότι τα 30 καταδιωκτικά που θα έδιναν στους Ελληνες δε βρίσκονταν στην Αίγυπτο – για την ακρίβεια είχαν φορτωθεί τα Χριστούγεννα του 1940 στη Νέα Υόρκη και βρίσκονταν κάπου στο δρόμο χωρίς κανείς να ξέρει πότε και πού θα έφθαναν. Αφηναν να εννοηθεί ότι είναι υπόθεση ίσως και μηνών22. Επιπλέον, λίγες ώρες αργότερα, η βρετανική κυβέρνηση έσπευσε να στείλει ένα επείγον μήνυμα από το Λονδίνο, σύμφωνα με το οποίο η στρατιωτική κατάσταση στα βρετανικά νησιά είχε μπει σε κρίσιμη φάση και ότι, κατά συνέπεια, η παράδοση αμερικανικών αεροπλάνων σε οποιαδήποτε άλλο κράτος (Ελλάδα, Κίνα), έπρεπε να αναβληθεί μέχρι να ξεπεραστεί η κρίση23. Εξυπακούεται ότι καμία ειδική κρίση δεν απειλούσε τα βρετανικά νησιά στο μέσο του χειμώνα…

Μπροστά στο αδιέξοδο, οι προσπάθειες παραπλάνησης της ελληνικής πλευράς από τις δύο μεγάλες «συμμαχικές» της δυνάμεις έφθασαν σε επίπεδα χυδαιότητας. Οι ιθύνοντες των δύο δυνάμεων εκμεταλλεύθηκαν το κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε στην Αθήνα από την ασθένεια και το μετέπειτα θάνατο του Μεταξά για να προβάλουν ένα νέο σενάριο σύμφωνα με το οποίο η ελληνική κυβέρνηση είχε αποδεχθεί την αντικατάσταση των 30 καταδιωκτικών που δεν της παραδίδονταν με 30 εκπαιδευτικά αεροσκάφη του αμερικανικού ναυτικού. Οι Ελληνες αξιωματούχοι έσπευσαν να διαψεύσουν ετούτα τα παράξενα σενάρια μόνο και μόνο για να εισπράξουν υποτιμητικά σχόλια από τους ισχυρούς ομολόγους τους24. Με όλα αυτά πέρασε ακόμα ένας μήνας χωρίς οι Ελληνες να δουν τα αναμενόμενα αεροσκάφη….

Στις 31 Ιανουαρίου ο Ελληνας πρέσβης στην Ουάσιγκτον κλήθηκε επειγόντως στο γραφείο του υπουργού Οικονομικών των ΗΠA, Morgenthau. Στο ιδιαίτερο γραφείο του τελευταίου είχαν κληθεί και οι επικεφαλής των βρετανικών υπηρεσιών προμηθειών στις ΗΠΑ καθώς και αξιωματούχοι του State Department. Το κλίμα ήταν ιδιαίτερα βαρύ ως και εκβιαστικό. Ο Morgenthau ζήτησε εξηγήσεις από τον Ελληνα πρέσβη για το ποιος απέρριψε την προσφορά των ΗΠΑ για 30 εκπαιδευτικά αεροσκάφη του ναυτικού. Ζήτησε μάλιστα, σχεδόν περιφρονητικά, να επαναλαμβάνονται στα γαλλικά οι ερωτήσεις του για να αντιληφθεί καλά ο Ελληνας επιτετραμμένος αυτά που του λένε. Ο Διαμαντόπουλος δήλωσε ότι την άρνησή του την μετέφεραν οι εμπειρογνώμονες της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας που είχαν φθάσει στις ΗΠΑ. Οι παρευρισκόμενοι έσπευσαν να υπογραμμίσουν το ότι δε ρωτήθηκε η κυβέρνηση στην Αθήνα, φέρνοντας τον Ελληνα διπλωμάτη σε θέση κατηγορούμενου. Κατόπιν ο Morgenthau, εξουσιοδοτημένος σε αυτό από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, όπως δήλωσε, έθεσε με μορφή τελεσιγράφου το ζήτημα: Η Ελλάδα θα δεχθεί ή όχι τα 30 αεροσκάφη; – η προσφορά, συμπλήρωσε, θα ίσχυε δύο – τρεις ημέρες και κατόπιν η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα έδινε τα αεροπλάνα στους Βρετανούς. Η ζητούμενη απάντηση ήταν Ναι ή Οχι, χωρίς να προσδιορίζεται ξεκάθαρα αν το ερώτημα αφορούσε τα παλαιά εκπαιδευτικά αεροσκάφη ή τα σύγχρονα καταδιωκτικά!

Μετά την αναχώρηση του Διαμαντόπουλου, ο υπουργός εξήγησε ότι το ζήτημα των αεροπλάνων για την Ελλάδα απασχόλησε το υπουργικό συμβούλιο όπου και αποφασίστηκε να τελειώνουν με αυτό το ζήτημα κάνοντας μία προσφορά του τύπου «take it or leave it» στους Ελληνες. Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι δεν έγινε καμία μνεία στην παράδοση σύγχρονων καταδιωκτικών «P-40» στην Ελλάδα25

Καθώς ο Morgenthau αναχώρησε ευθύς αμέσως από την Ουάσιγκτον, η συζήτηση συνεχίστηκε τις επόμενες ημέρες σε επίπεδο αξιωματούχων. Την 1ηΦεβρουαρίου ο Διαμαντόπουλος, αφού συνεννοήθηκε με την Αθήνα, κατέθεσε ένα υπόμνημα όπου, αφού περιέγραφε τις παλινωδίες Αμερικανών και Βρετανών στο ζήτημα για τρεις πλέον μήνες, εξέφραζε τη βαθιά του λύπη και ζητούσε εγγράφως τη διασαφήνιση της κατάστασης26. Από την πλευρά τους οι αξιωματούχοι του State Department προσπάθησαν και αυτοί να καταλάβουν τι ακριβώς προσφερόταν στους Ελληνες. Τα συμπεράσματα αυτών των αναζητήσεων ήταν τα ακόλουθα: Μετά την απόφαση για αποστολή 100 καταδιωκτικών αεροσκαφών «P-40» στην Κίνα το Δεκέμβριο του 1940 δεν περίσσευαν ούτε 15 σύγχρονα καταδιωκτικά για την Ελλάδα. Η τελευταία θα μπορούσε να γραφτεί στη σειρά για να ελπίζει σε αεροπλάνα το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο του 1941. Η προσφορά των παλαιών (1936) – και περιορισμένων πλέον σε εκπαιδευτικούς ρόλους – «Grumman» («F3F-1») του ναυτικού ήταν το μόνο που θα μπορούσαν να κάνουν οι ΗΠΑ για την Ελλάδα27.

Τα πράγματα όμως δεν έμειναν εκεί. Σε μία προφανή προσπάθεια εκβιασμού της ελληνικής πλευράς και μεταφοράς των ευθυνών σε αυτή, ο υπουργός Ναυτικών των ΗΠΑ Frank Knox δήλωσε δημόσια ότι το αμερικανικό ναυτικό πρόσφερε ως δώρο 30 αεροπλάνα στους Ελληνες και αυτοί απέρριψαν την προσφορά του! Ο Ελληνας πρέσβης έσπευσε, σε κατάσταση υστερίας (in a state of great excitement), να διαψεύσει τη δήλωση, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι τα αεροσκάφη αυτά θα πληρώνονταν, με τουλάχιστον ένα εκατομμύριο δολάρια – όπως εξάλλου επέβαλαν οι περί ουδετερότητας νόμοι των ΗΠΑ28. Καθώς δε, στο μεταξύ, είχε ανακοινωθεί στον Τύπο η πρόθεση των ΗΠΑ να παραδώσουν άμεσα εκατό καταδιωκτικά «P-40» στην Κίνα, ο Διαμαντόπουλος έθεσε το εύλογο ερώτημα για τον τρόπο με τον οποίο εξασφαλίζονται αεροπλάνα για όλους εκτός της Ελλάδας29. Στις 12 Φεβρουαρίου, στην Αθήνα, ο νέος πρωθυπουργός, Αλέξανδρος Κορυζής, κάλεσε τον Αμερικανό πρέσβη και του ζήτησε να τιμήσει η Ουάσιγκτον τις υποσχέσεις που είχε δώσει τον περασμένο Νοέμβριο30.

Καθώς στον πολεμικό ορίζοντα η επικείμενη επίθεση της Γερμανίας ενάντια στην Ελλάδα είχε αρχίσει να διακρίνεται με διαύγεια, οι Αμερικανοί ιθύνοντες θέλησαν να δώσουν κάποιες ελπίδες στην ελληνική κυβέρνηση ώστε η τελευταία, στην απελπισία της, να μη σπεύσει να συνθηκολογήσει με το νέο εχθρό της. Ουσιαστικά τίποτε δεν άλλαξε πέρα από τις διαβεβαιώσεις των Αμερικανών αξιωματούχων. Στα μέσα Φεβρουαρίου το State Department πληροφόρησε «εμπιστευτικά» τον Ελληνα πρέσβη ότι μέσα στις επόμενες τέσσερις εβδομάδες θα εξασφαλιστούν 30 σύγχρονα καταδιωκτικά για την Ελλάδα31. Η μυστικότητα οφειλόταν στην προώθηση από την κυβέρνηση Ρούσβελτ του νέου νόμου περί «εκμισθώσεως και δανεισμού» για την ενίσχυση των αντιπάλων του Αξονα χωρών και τίποτε το συγκεκριμένο δεν έπρεπε να διαρρεύσει πριν ο νόμος ψηφιστεί από το Κογκρέσο. Δύο ημέρες αργότερα ο υπουργός Knox ανακοίνωσε στην ελληνική αποστολή ότι τον επόμενο μήνα το ναυτικό θα παρέδιδε στην Ελλάδα 30 καινούρια καταδιωκτικά «Grumman» («F4F-3») και 15 παλαιά «F3F-1». Οι Ελληνες πίστεψαν ενθουσιασμένοι ότι την τελευταία έστω στιγμή η σχεδόν κατεστραμμένη από τον πολύμηνο αγώνα αεροπορία τους θα δεχόταν ένα ουσιαστικό «φιλί της ζωής».

Πολύ γρήγορα αποδείχθηκε ότι βιάστηκαν, για μία ακόμη φορά, να χαρούν. Η πρώτη καθυστέρηση ήρθε από την αναμονή της ολοκλήρωσης της διαδικασίας αποδοχής του «Lend-Lease Bill» (Νόμου περί εκμισθώσεως και δανεισμού) από το Κογκρέσο. Πριν όμως ολοκληρωθεί η σχετική διαδικασία οι αξιωματούχοι του ναυτικού έσπευσαν να χαρακτηρίσουν αυτόν τον τύπο αεροπλάνου ως «απαραίτητο για την εθνική ασφάλεια» και κατά συνέπεια να μπλοκάρουν την εξαγωγή του στην Ελλάδα. Στις 11 Μαρτίου ολοκληρώθηκε η ψήφιση των νέων κανόνων διάθεσης πολεμικού υλικού χωρίς να αλλάξει τίποτε ως προς τα ελληνικά αιτήματα. Στις 22 Μαρτίου ο Ελληνας πρέσβης στην Ουάσιγκτον παρατήρησε με βαθιά πικρία στους Αμερικανούς διπλωμάτες ότι τα 30 καταδιωκτικά «Grumman» που δε δόθηκαν στην Ελλάδα ως «απολύτως απαραίτητα» για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, είχαν μόλις παραδοθεί στη Μεγάλη Βρετανία32. Για μία ακόμα φορά ξεκίνησε ένας κύκλος «επεξηγήσεων» (η Μεγάλη Βρετανία ήθελε να ενοποιήσει τους τύπους των αεροπλάνων της και γι’ αυτό πήρε αυτά που προορίζονταν για την Ελλάδα), ψεύτικων υποσχέσεων (οι Βρετανοί θα έδιναν ίσο αριθμό «Hurricane» στους Ελληνες, τα οποία, φυσικά, αποκαλύφθηκε πως δεν υπήρχαν), παραπλανητικών φημών (η Ελλάδα είχε ήδη μυστικά παραλάβει τα «Hurricane»), δικαιολογιών (κάποιο μπέρδεμα έγινε…) και όλα όσα είχαμε ξαναδεί να συμβαίνουν στους προηγούμενους μήνες.

Στις 6 Απριλίου 1941 οι Γερμανοί επιτέθηκαν με τη σειρά τους στην Ελλάδα. Οι συζητήσεις για την προμήθεια σύγχρονων αεροσκαφών στην Ελλάδα δεν είχαν πλέον αντικείμενο. Επί πέντε ολόκληρους μήνες Βρετανοί και Αμερικανοί είχαν επιδοθεί σε ένα εντυπωσιακά βρώμικο παιχνίδι με ένα και μόνο στόχο: Να μη φθάσει ούτε ίχνος σύγχρονου στρατιωτικού υλικού στους μαχόμενους Ελληνες. Αυτόν τον στόχο, όπως φαίνεται στα διπλωματικά έγγραφα, τον υπηρέτησαν με ανεξήγητη επιμονή. Σε αυτό το διάστημα αμερικανικά, αλλά και βρετανικά αεροπλάνα παραδόθηκαν στην Τουρκία, στο Ιράν, ακόμα και σε κράτη της Λατινικής Αμερικής. Μόνο για την Ελλάδα, τη μόνη χώρα που ενεργά πολεμούσε τον Αξονα εκείνο τον καιρό, δε βρέθηκε τίποτα! Οι «μεγάλοι σύμμαχοι» και «στρατηγικοί εταίροι» της χώρας μας «υπερήφανα» άφησαν το μικρό λαό της να βγάλει μόνος του τα κάστανα από τη φωτιά του πολέμου…

Παραπομπές

1. FRUS, 1940, v. III, Παρατηρήσεις από τον Αμερικανό πρέσβη στο Βελιγράδι (Lane) στο Department of State, 31 Οκτωβρίου 1940.

FRUS: Foreign Relations of the United States, Δημοσιευμένα διπλωματικά έγγραφα των ΗΠΑ.

2. FRUS, 1940, v. III, (σ. 563), MacVeagh (πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα) προς το State Department, 23 Νοεμβρίου 1940.

3. FRUS, 1940, v. III. (σ. 575), The Greek Minister (Diamantopoulos) to the Secretary of State, 17 Σεπτεμβρίου 1940.

4. FRUS, 1940, v. III. (σ. 576), Memorandum by the Greek Legation, 16 Οκτωβρίου 1940.

5. FRUS, 1940, v. III. (σ. 577), Memorandum by the Chief of the Division of Near Eastern Affairs (Murray) to the Under Secretary of State (Welles), 23 Οκτωβρίου 1940.

6. FRUS, 1940, v. III. (σ. 578), Memorandum by the Chief of the Division of Near Eastern Affairs (Murray) to the Under Secretary of State (Welles), 26 Οκτωβρίου 1940.

7. FRUS, 1940, v. III. (σ. 582), Memorandum by the Chief of the Division of Near Eastern Affairs (Murray) to the Chief of the Division of Controls (Green), 7 Νοεμβρίου 1940.

8. FRUS, 1940, v. III. (σ. 583), The Minister in Greece (McVeagh) to the Secretary of State, 8 Νοεμβρίου 1940.

9. Είχαν ήδη απορρίψει την ενίσχυση της ελληνικής αεροπορίας με σύγχρονα καταδιωκτικά «Hurricane».

10. FRUS, 1940, v. III. (σ. 589), The Acting Secretary of State (Welles) to the Minister in Greece (McVeagh), 16 Νοεμβρίου 1940.

11. FRUS, 1940, v. III. (σ. 591), Memorandum by the Chief of the Division of Near Eastern Affairs (Murray) to the Assistant Secretary of State (Berle), 18 Νοεμβρίου 1940.

12. FRUS, 1940, v. III. (σ. 594), The Greek Minister (Diamantopoulos) to the Under Secretary of State (Welles) , 5 Δεκεμβρίου 1940.

13. Ο Μεταξάς πληροφόρησε μάλιστα τον ΜακΒή ότι η Τράπεζα της Ελλάδος ήταν πρόθυμη να διαθέσει το σύνολο των εναπομεινάντων αποθεμάτων της σε δολάρια για την άμεση πληρωμή των 60 καταδιωκτικών αεροπλάνων! FRUS, 1940, v. III. (σ. 596), The Minister in Greece (Mc Veagh) to the Secretary of State, 9 Δεκεμβρίου 1940.

14. FRUS, 1940, v. III. (σ. 598), Memorandum by the Chief of the Division of Controls (Green) to the Secretary of State, 16 Δεκεμβρίου 1940. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι οι Βρετανοί δήλωσαν ψευδώς στους Αμερικανούς ότι η ελληνική αεροπορία ήδη χρησιμοποιούσε με επιτυχία αεροσκάφη τύπου «Defiant»!!!

15. FRUS, 1940, v. III. (σ. 599), Memorandum of Conversation by the Under Secretary of State (Welles), 16 Δεκεμβρίου 1940. Στην αναφορά του ο Αμερικανός αξιωματούχος αναφέρθηκε σε τηλεφώνημα που έλαβε από τον Βρετανό επιτετραμμένο Butler, στο οποίο ο τελευταίος τον διαβεβαίωσε ότι ο Μεταξάς δέχθηκε με ευχαρίστηση τη συμφωνία για την αντικατάσταση των «P-40» με αγγλικά «Defiant». Η πληροφορία, γρήγορα αποδείχθηκε, ήταν ολότελα ψευδής….

16. FRUS, 1940, v. III. (σ. 600), The Greek Legation to the Department of State, 17 Δεκεμβρίου 1940.

17. FRUS, 1940, v. III. (σ. 601), The Secretary of State to the Minister in Greece (McVeagh), 19 Δεκεμβρίου 1940.

18. FRUS, 1940, v. III. (σ. 602), The Minister in Greece (McVeagh) to the Secretary of State, 28 Δεκεμβρίου 1940. Την ίδια εποχή ο Μεταξάς προσπάθησε να κινητοποιήσει την ελληνική κοινότητα των ΗΠΑ για να στηρίξει τα αιτήματα για στρατιωτική βοήθεια. Η Ουάσιγκτον απαγόρευσε τη μετάδοση διαγγέλματος στα ελληνικά προς τους Ελληνες των ΗΠΑ με μάλλον άκομψο τρόπο.

19. FRUS, 1940, v. III. (σ. 605), Memorandum by the Under Secretary of State (Welles) to the Chief of the Division of Near Eastern Affairs (Murray), 27 Δεκεμβρίου 1940.

20. FRUS, 1941, Europe, v. II. (σ. 671), Memorandum of Conversation, by the Assistant Secretary of State (Berle), 10 Ιανουαρίου 1941.

21. FRUS, 1941, Europe, v. II. (σ. 674), Memorandum of Conversation, by the Chief of the Division of Near Eastern Affairs (Murray), 13 Ιανουαρίου 1941.

22. FRUS, 1941, Europe, v. II. (σ. 675), Memorandum by the Chief of the Division of Near Eastern Affairs (Murray) to the Assistant Secretary of State (Berle), 14 Ιανουαρίου 1941.

23. FRUS, 1941, Europe, v. II. (σ. 675), Memorandum of Conversation, by Mr. George V. Allen of the Division of Near Eastern Affairs, 14 Ιανουαρίου 1941.

24. Σύμφωνα με το σενάριο την ιδέα είχε ρίξει ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Morgentau και είχε αποδεχθεί κάποιος από την ελληνική κυβέρνηση! Η κατάσταση φάνηκε να ξεκαθαρίζει μόλις στις 22 Ιανουαρίου. FRUS, 1941, Europe, v. II. (σ. 680), Memorandum of Conversation, by the Assistant Chief of the Division of Near Eastern Affairs (Alling), 22 Ιανουαρίου 1941.

25. FRUS, 1941, Europe, v. II. (σ. 683), Memorandum of Conversation, by the Chief of the Division of Near Eastern Affairs (Murray), 31 Ιανουαρίου 1941.

26. FRUS, 1941, Europe, v. II. (σ. 685), Memorandum of Conversation, by the Chief of the Division of Near Eastern Affairs (Murray), 1 Φεβρουαρίου 1941.

27. FRUS, 1941, Europe, v. II. (σ. 687), Memorandum by the Chief of Near Eastern Affairs (Murray) to the Under Secretary of State (Welles), 3 Φεβρουαρίου 1941.

28. FRUS, 1941, Europe, v. II. (σ. 688), Memorandum of Telephone Conversation, by the Chief of Near Eastern Affairs (Murray), 6 Φεβρουαρίου 1941.

29. FRUS, 1941, Europe, v. II. (σ. 689), Memorandum of Conversation by the Chief of Near Eastern Affairs (Murray), 10 Φεβρουαρίου 1941.

30. FRUS, 1941, Europe, v. II. (σ. 690), The Minister in Greece (McVeagh) to the Secretary of State, 12 Φεβρουαρίου 1941.

31. FRUS, 1941, Europe, v. II. (σ. 691), Memorandum of Conversation, by the Assistant Secretary of State (Berle), 13 Φεβρουαρίου 1941.

32. FRUS, 1941, Europe, v. II. (σ. 703), Memorandum by the Chief of the Division of Near Eastern Affairs (Murray) to the Under Secretary of State (Welles), 22 Φεβρουαρίου 1941.

 

Γιώργος ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ
Καθηγητής Ιστορίας στο ΑΠΘ

Θυμαμαι κατι ερευνες οπως αυτη του φετινου Απριλη που ελεγαν πως οι Ελληνες εμπιστευονται πολυ/ αρκετα σε ποσοστο 95% τον στρατο σαν θεσμο/δομη και μαλιστα στην δευτερη θεση μετα την οικογενεια.

Ο ιδιος λαος εμπιστευεται την δικαιοσυνη πολυ /αρκετα σε ποσοστο 67%.Ειναι αυτοι που εκριναν αντισυνταγματικες τις περικοπες των συνταξεων τους, αλλα νομιμες τις περικοπες στις συνταξεις ολων των υπολοιπων.

Εδω δυο απο τους ηγετες μας εκλεγμενοι απο τον λαο ,που φροντιζαν τον εξοπλισμο του στρατου.

Ειναι και αλλοι. Ειναι βεβαια και ο Βενιζελος με τα υποβρυχια αν θυμαστε.

Ο από μηχανής Θεός…Βενιζέλος

Εκεί λοιπόν εμφανίζεται ο Ε. Βενιζέλος ο οποίος ψηφίζει μια τροπολογία στο Ν.3885/2010 για την «Ηλεκτρονική καταχώριση και εκτέλεση ιατρικών συνταγών και παραπεμπτικών ιατρικών πράξεων» η οποία απαλλάσσει την HDW από κάθε ρήτρα, πρόστιμο και φορολογικό έλεγχο. Αναλαμβάνει επίσης να πριμοδοτήσει την γερμανική εταιρεία με την αγορά άλλων 2 υποβρυχίων αξίας 500 εκ., προκαταβάλλοντας μάλιστα και ολόκληρο το ποσό.

Και αλλοι….

Και αλλοι…

Και αλλοι…

Ο Αντ. Κάντας, που ομολόγησε ότι έχει λάβει συνολικά περί τα δεκατέσσερα εκατομμύρια ευρώ από μίζες κατά τη διάρκεια της θητείας του στο ΥΠΕΘΑ, παραδέχθηκε το «δωράκι» που έλαβε από τη γερμανική εταιρεία Wegmann, ύψους 750.000 ευρώ, για τη σύμβαση των αυτοκινούμενων πυροβόλων με τη γερμανική εταιρεία.

Και μην γελιεσται δεν ειναι μονο η πολιτικη ηγεσια του στρατου αλλα και πρωην στελεχη της στρατιωτικης ηγεσιας.

Α­νά­με­σα στους κα­τη­γο­ρού­με­νους για τις μί­ζες στα ε­ξο­πλι­στι­κά είναι ο Π. Ευ­στα­θί­ου, εμπορικός α­ντι­πρό­σω­πος δύ­ο γερ­μα­νι­κών ε­ται­ρειών ο­πλικών συ­στη­μά­των, της Rheinmetall και της Atlas (που στη συ­νέ­χεια ε­ξαγο­ρά­στη­κε α­πό τον ό­μι­λο που α­νέ­λα­βε την κα­τα­σκευ­ή των γνωστών τεσ­σά­ρων υ­πο­βρυ­χί­ων) και ο Αν. Κά­ντας, πρώ­ην α­να­πλη­ρω­τής γε­νι­κός διευ­θυ­ντής εξοπλι­σμών του Υ­πουρ­γείου Ε­θνι­κής Ά­μυ­νας, την πε­ρί­ο­δο 1996-2002, ε­πί υ­πουρ­γί­ας Ά­κη Τσοχα­τζό­που­λου και Γ. Πα­πα­ντω­νί­ου. Ο μεν Κά­ντας ή­ταν α­πό­στρα­τος της α­ε­ρο­πο­ρί­ας, ο δε Ευστα­θίου ή­ταν α­πό­στρα­τος του πο­λε­μι­κού ναυ­τι­κού.

Και ολα αυτα χωρις τα Μυστικα Κονδυλια που γυρνανε ανεξελεγκτα μεσα στα υπουργεια χωρις ποτε να μαθουμε ποσα ειναι και που καταληγουν.Αλλα η δικαιοσυνη ανελαβε δραση

Έρευνα διέταξε ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών σχετικά με δημοσιεύματα που περιείχαν πληροφορίες για τον τρόπο διάθεσης μυστικών κονδυλίων του υπουργείου Εξωτερικών.

Η έρευνα ανατέθηκε στην Κρατική Ασφάλεια προκειμένου να διαπιστωθεί η τυχόν διάπραξη αυτεπαγγέλτως διωκομένων πράξεων. Η εντολή δόθηκε από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ευ. Ιωαννίδη μετά τη δημοσιoποίηση πληροφοριών για μυστικά κονδύλια για τα οποία ενημερώθηκε στις 10 Οκτωβρίου.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα ο φάκελος περιείχε τρεις κωδικούς με το συνολικό ποσό που διατέθηκε να φτάνει το 1 εκατ. ευρώ. Όπως αναφέρεται υπήρχαν πληροφορίες για τη διάθεση των κονδυλίων σε ΜΜΕ στα Βαλκάνια αλλά και τη στήριξη Ορθόδοξων Εκκλησιών.

Θυμιζω πως αυτος ο στρατος ειναι αυτη τη στιγμη στην Μεση Ανατολη (και στο Αφγανισταν και αλλου)

Αποστολές σε Εξέλιξη

Επιχείρηση ΕΕ «ATALANTA»

Λίβανος «UNIFIL»

Βοσνία – Ερζεγοβίνη – Επιχείρηση «ΑLTHEA»

Επιχείρηση Joint Enterprise – Φάση Deterrent Presence (ΕΛΔΥΚΟ 3)

Πρώην Γιουγκοσλαβία Δημοκρατίας Μακεδονίας (ΠΓΔΜ) – NHQ – SKOPJE

Αφγανιστάν – Resolute Support Mission (RSM)

Επιχείρηση «ACTIVE ENDEAVOUR»

Επιχείρηση «ENDURING FREEDOM»

Σύνδεσμος Βελιγράδι

Standing NATO Maritime Group (SNMG-2)

Standing NATO Mine Countermeasures Group 2 (SNMCMG-2)

EUTM MALI (ΜΑΛΙ)

αλλα και παλαιοτερα στη Σαχαρα

και πιο παλια σε ολες αυτες  τις Περατωθείσες Αποστολές

Ειναι αυτη τη στιημη σε αποστολη του ΝΑΤΟ ετοιμος να εμπλακει αν χρειαστει σε αναμετρηση με την Ρωσσια.Να μην πουμε δηλαδη για τις κοινες «ασκησεις» με τον στρατο των δολοφονων Σιωνιστων

Αποτέλεσμα εικόνας για Γαζα φωτογραφιες

.Ειναι η πωληση οπλων στο κρατος φονια των Σαουντι

 Γιατί τα δυτικά κράτη στρέφουν την προσοχή τους στην Υεμένη  Η Υεμένη είναι μία χώρα με ιδιαίτερη στρατηγική σημασία επειδή βρίσκεται στο στενό Μπαμπ αλ Μάνταμπ, μια στενή εσωτερική οδό που συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τον κόλπο του Άντεν, από την οποία περνούν πολλές από τις παγκόσμιες μεταφορές πετρελαίου.

Αποτέλεσμα εικόνας για υεμενη εμφυλιος φωτογραφιες

Οι διεθνείς οργανισμοί για τα ανθρώπινα δικαιώματα κατηγόρησαν τη Σαουδική Αραβία ότι βομβαρδίζει περιοχές αδιακρίτως, όπως δημόσιους χώρους, πλατείες, αγορές, νοσοκομεία και συνοικίες, προκαλώντας απώλειες αθώων αμάχων. Παιδιά που επιβιώνουν από τους τυφλούς βομβαρδισμούς χάνουν τη ζωή τους από την επιδημία χολέρας που βρίσκεται εκτός ελέγχου. Περίπου ένα παιδί κάτω των 10 ετών μολύνεται κάθε λεπτό. Η έλλειψη τροφίμων και η δυσκολία πρόσβασης σε πόσιμο νερό μετατρέπουν σε κόλαση τη ζωή των υπολοίπων. Σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές, 19 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ανάγκη ανθρωπιστικής βοήθειας. Οι περισσότεροι από αυτούς βρίσκονται στο χείλος του λιμού. Το νούμερο είναι αδιανόητο αν σκεφτεί κανείς ότι η Υεμένη έχει συνολικό πληθυσμό 27 εκατομμύρια άτομα.

Ειναι αυτος ο θεσμος /δομη οργανο στα χερια των ξενων μεγαλων δυναμεων που θα φερει τις βασεις τους( και τον πολεμο) στα σπιτια μας.

Πλοια.

Ο σημερινός Ριζοσπάστης συνομιλεί με στρατευμένους ναύτες σε πλοία που έχουν εμπλοκή σε Νατοϊκές επιχειρήσεις και δημοσιεύει τις διαμαρτυρίες τους που έχουν ως άξονα το σημείο ότι: Τα αιματοβαμμένα ΝΑΤΟικά σύμβολα ντροπιάζουν τα πλοία του ελληνικού Στόλου.

Αναφορές στρατευμένων από το ταχύ περιπολικό κατευθυνόμενων βλημάτων «Ρίτσος» και από τη φρεγάτα «Ναβαρίνον»

Αντιδράσεις ανάμεσα στους στρατευμένους προκαλούν οι αποφάσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που προσδένουν ολοένα και περισσότερο τις Ενοπλες Δυνάμεις στους σχεδιασμούς και στις διαταγές των ΑμερικανοΝΑΤΟικών, μετατρέποντας τη χώρα σε στόχο, με τεράστιους κινδύνους για όλο τον πληθυσμό.

Ειδικά στο Πολεμικό Ναυτικό, το σύνολο του στόλου συμμετέχει τακτικά σε ΝΑΤΟικές αποστολές, με τελευταίο παράδειγμα την εμπλοκή της φρεγάτας «Ελλη» στη συνοδεία αμερικανικών πλοίων που βρίσκονται στην Ανατ. Μεσόγειο. Μια περιοχή που συγκεντρώνει διαρκώς στρατιωτικές δυνάμεις από ανταγωνιστικά ιμπεριαλιστικά κέντρα και κράτη, αυξάνοντας επικίνδυνα την ένταση.

Απέναντι σ’ αυτήν την κατάσταση, ναύτες που υπηρετούν τη θητεία τους σε πλοία του στόλου «ταράζουν τα νερά». Βγαίνουν στην αναφορά και διαμαρτύρονται για τη μετατροπή της χώρας σε αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ, που σπέρνει το θάνατο και κάνει πρόβες πολέμου. Καταγγέλλουν τη συμμετοχή των πλοίων τους σε ΝΑΤΟικές αποστολές και ασκήσεις, συνολικά την ιμπεριαλιστική εμπλοκή της χώρας και το σχεδιασμό της κυβέρνησης να αναβαθμίσει τις υπάρχουσες βάσεις και να δημιουργήσει νέες.

Πλοία με βαρύ ΝΑΤΟικό «βιογραφικό»

Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα της φρεγάτας «Ναβαρίνον». Στο πλαίσιο της «συνεισφοράς» του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού στους πολέμους και τις επιδρομές του ΝΑΤΟ, σε βάρος των λαών της περιοχής, η φρεγάτα πήρε μέρος το 2017 στην επιχείρηση «Sea Guardian», η οποία διεξάγεται στην Ανατολική Μεσόγειο, με τη συμμετοχή πολεμικών πλοίων από διάφορες χώρες – μέλη του.

Θυμίζουμε ότι η επιχείρηση αυτή αποτελεί τη μετεξέλιξη της επιχείρησης «Active Endeavour» και έχει στόχο τον «έλεγχο και την ασφάλεια» του ΝΑΤΟ στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και συνδέεται επιχειρησιακά με την επιχείρηση «SOPHIA» της ΕΕ στη Λιβύη.

Στο πλαίσιο μάλιστα της «Sea Guardian» η φρεγάτα «Ναβαρίνον» πραγματοποίησε «εστιασμένες επιχειρήσεις», που προέβλεπαν την ανάπτυξη ναυτικής ομάδας στη θαλάσσια περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου ενάντια στους λαούς της περιοχής. Συμμετείχαν σ’ αυτές μεταξύ άλλων και πλοία από την Ιταλία και την Τουρκία.

Το Μάρτη του 2017, το ίδιο πλοίο συμμετείχε σε συνεκπαίδευση με μονάδες της Μόνιμης ΝΑΤΟικής Ναυτικής Δύναμης, Standing NΑΤΟ Maritime Group 2 (SNMG-2), στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή Μυρτώου και κεντρικού Αιγαίου. Συμμετείχαν επίσης η φρεγάτα «Θεμιστοκλής» καθώς και αεροσκάφη «Μ-2000» της Πολεμικής Αεροπορίας, όπως και η ισπανική φρεγάτα ESPS MENDEZ NUNEZ, η καναδική φρεγάτα HMCS ST JOHN’S και το ισπανικό πλοίο γενικής υποστήριξης ESPS PATINO. Η άσκηση απέβλεπε στην ενδυνάμωση της μηχανής του ΝΑΤΟ και στην προετοιμασία της για συγχρονισμένες δολοφονικές αποστολές.

Επίσης, το καλοκαίρι του 2018 πραγματοποιήθηκε διήμερη συνεργασία του «Ναβαρίνον» με τη «Sea Guardian».

Αντίστοιχο «ιστορικό» έχει και το ταχύ περιπολικό κατευθυνόμενων βλημάτων (ΤΠΚ) «Ρίτσος», απ’ όπου ξεχωρίζει η συμμετοχή του στη ΝΑΤΟική Δύναμη SNMG-2. Για παράδειγμα, το 2017, ως μέλος αυτής της δύναμης, το «Ρίτσος» πήρε μέρος και στη ΝΑΤΟική άσκηση «Sea Breeze» στη Μαύρη Θάλασσα. Στις αρχές του 2018 συμμετείχε στην επιχείρηση «Sea Guardian».

Επίσης, πήρε μέρος και στην άσκηση «NOBLEDINA» μαζί με άλλα ελληνικά, ισραηλινά και αμερικανικά πλοία, υποβρύχια και αεροσκάφη στην περιοχή νότια της Κρήτης. Το καλοκαίρι του 2018 ακολούθησε νέα συμμετοχή του «Ρίτσος» στη SNMG-2. Ολα αυτά είναι ασκήσεις που δεν έχουν καμία σχέση με τα συμφέροντα των λαών στην περιοχή.

«Η σημαία του ΝΑΤΟ δεν ταιριάζει σε κανένα ελληνικό πλοίο»

Η σταθερή συμμετοχή αυτών των δύο πλοίων του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού σε ΝΑΤΟικές ασκήσεις και αποστολές αποτελεί μικρό δείγμα της συνολικής εμπλοκής των ίδιων αλλά και των υπόλοιπων πολεμικών πλοίων, όπως και του συνόλου των ελληνικών Ενόπλων δυνάμεων στις δραστηριότητες της λυκοσυμμαχίας.

Για όλα αυτά συζητήσαμε με τους ναύτες Ηλία Μπιλάλη και Σταύρο Παπαδάκη. Ο ναύτης Ηλίας Μπιλάλης (Στρατεύσιμος Δίοπος Μηχανικός – Τ/ΜΗΧ) από το «Ρίτσος» ανέφερε:

«Η εμπλοκή της χώρας μας στα εγκληματικά σχέδια του ΝΑΤΟ, οι πρόβες πολέμου, οι ΝΑΤΟικές ασκήσεις κι αποστολές στόχο έχουν να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της ΕΕ, έναντι των ανταγωνιστών τους. Δεν έχουν καμία σχέση με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Η χώρα έχει μετατραπεί σε μια απέραντη αμερικάνικη βάση, σε ορμητήριο πολέμων και σε μαγνήτη πιθανών επιθέσεων.

Δηλώνω τη διαμαρτυρία μου για τη διάθεση του πλοίου που υπηρετώ, του στόλου και γενικότερα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στην υπηρεσία του ΝΑΤΟ.

Η σημαία του ΝΑΤΟ δεν ταιριάζει σε κανένα ελληνικό πλοίο.

Ζητάω:

  • Να επιστρέψουν όλα τα πλοία του στόλου πίσω στην Ελλάδα.
  • Καμία συμμετοχή σε ΝΑΤΟικές ασκήσεις κι αποστολές.
  • Να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις.
  • Να φύγει η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ».

Επίσης, ο ναύτης Σταύρος Παπαδάκης (Στρατεύσιμος Δίοπος Μηχανικός – Τ/ΜΗΧ) από τη φρεγάτα «Ναβαρίνον» ανέφερε:

«Το ΝΑΤΟ δολοφονεί. Ξαναχαράζει σύνορα και σφαίρες επιρροής με το αίμα των λαών. Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε μια γιγαντιαία αμερικάνικη βάση. Στο αβύθιστο αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο. Τα συμφέροντα που υπηρετούν ΝΑΤΟ και ΗΠΑ δεν έχουν καμία σχέση με αυτά του ελληνικού λαού. Αντίθετα, μας μπλέκουν στις δολοφονικές τους επιθέσεις και τις πρόβες πολέμου που κάνουν. Μετατρέπουν τη χώρα μας σε στόχο.

Μέσα από τη φρεγάτα “Ναβαρίνο” δηλώνω τη διαμαρτυρία μου για τη διάθεση του πλοίου μου, του στόλου και γενικότερα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στις διαταγές των δολοφόνων του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ.

Τα αιματοβαμμένα ΝΑΤΟικά σύμβολα ντροπιάζουν τα πλοία του ελληνικού Στόλου.

Ζητάω:

  • Να φύγουν οι δολοφόνοι του ΝΑΤΟ από τις ελληνικές θάλασσες και την υπόλοιπη Ελλάδα.
  • Καμιά συμμετοχή σε ΝΑΤΟικές ασκήσεις κι αποστολές.
  • Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου.
  • Να φύγει η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ».

Είναι αναγκαίο πλέον να σταματήσουν να αποπλέουν πλοία του ελληνικού στόλου για ΝΑΤΟικές αποστολές. Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα της χώρας!

 

 

Εδω διαφωνω με τον αγαπητο κ Τοκα. Η χωματερη της ΤΕΡΝΑ που θα αρχισουμε να την επιδοτουμε με τα δημοτικα μας τελη (γιατι με αυτα τα λεφτα και αλλο κρατικο χρημα θα φτιαχτει το εργοστασιο) αλλα και ο τελικος στοχος που ειναι η καυση ενεργειακη αξιοποιηση μετρο τελειως εναντια στο περιβαλλον και την υπερθερμανση του πλανητη ειναι στην αντιθετη κατευθυνση απο την διαλογη στην πηγη ανακυκλωση /κομποστοποιηση υγειονομικη ταφη υπολοιπου.Μιλαμε για συμμεικτα απορριμματα που για την ωρα θα θαβωνται στο μεγαλυτερο μερος τους μετα απο μηχανικη διαλογη (που θα παραγει RDF/SRF δηλαδη καυσιμα χαρτι και πλαστικο).Μιλαμε για μεταφορα των απορριμματων της Ερμιονιδας στο κεντρο της Πελοποννησου για να θαφτουν (και αργοτερα να καουν)με οτι αυτο συνεπαγεται για τους δρομους τον αερα την σπαταλη ενεργειας.Μην ξεχνατε.Η ΤΕΡΝΑ χτυπαει και την ενεργεια στη Μεγαλοπολη.Και μαλιστα σε μοναδες με ημερομηνια ληξης.

Γιατι η ΤΕΡΝΑ-SEVEN ENERGY (INDOVERSE (CZECH) COAL INVESTMENTS LIMITED, a member company of SEVEN ENERGY Group, and GEK TERNA Group, have entered a partnership ειναι οι Γερμανοι πισω απο την Τσεχικη εταιρεια;) ενδιαφερεται να αγορασει μια λιγνιτικη μοναδα που για διαφορους λογους εχει ορισμενο χρονο ζωης;(Ετσι αναγκαστικά η λίστα συμπληρώθηκε με την III και IV μονάδες της Μεγαλόπολης.Το Ενεργειακό Κέντρο Μεγαλόπολης σήμερα αποτελούν:- I και II μονάδες ισχύος 125 MW έκαστη (εκτός λειτουργίας)- III και IV μονάδες ισχύος 300 MW έκαστη (προς πώληση)- 1 Μονάδα Φυσικού Αερίου 800 MW- Και τα λιγνιτωρυχεία με εναπομείναντα κοιτάσματα περίπου 110 εκατομμύρια κυβικά, που αρκούν για να λειτουργήσουν η μονάδα III έως το 2025 και η μονάδα IV έως το 2032-33. Δηλαδή, το τέλος του λιγνίτη είναι ούτως ή άλλως προ των πυλών. Η μεταλιγνιτική εποχή για τη Μεγαλόπολη έχει αρχίσει, και πρέπει από χθες να είχαμε ξεκινήσει το σχεδιασμό για την αντιμετώπισή της.)

Eπειδη ομως η οικονομια παιζει σε πολλα επιπεδα και μια ειδηση μπορει να ενισχυσει τις μετοχες μιας εταιρειας σας πληροφορω πως η ΤΕΡΝΑ και η ΤΕΡΝΑ ενεργειακη περνανε δυσκολες στιγμες στο χρηματιστηριο αυτες τις μερες.

Σημερα(Χωρίς μεταβολή οι Πειραιώς και ΓΕΚ Τέρνα, ενώ μόνο η Τέρνα Ενεργειακή στον FTSE 25 είναι σε αρνητικά εδάφη, καταγράφοντας όμως απώλειες 0,32%. )Χθες  (Στο ταμπλό τώρα, ΓΕΚ Τέρνα και Eurobank παραμένουν στο στόχαστρο των πωλητών, σημειώνοντας απώλειες 3,99% και 3,32% αντίστοιχα, ενώ η Motor Oil είναι στο -2,49%, η Πειραιώς στο -2,72% και ο ΟΛΠ στο -2,03%. Απώλειες που ξεπερνούν το 1% σημειώνουν οι Βιοχαλκο, Τέρνα Ενεργειακή, Φουρλής, ΕΕΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΧΑΕ, Λάμδα, Aegean, Μυτιληναίος, Grivalia, ΑΔΜΗΕ και Alpha Bank.)

Οταν λοιπον παιζει η ειδηση πως ζεστο χρημα απο τα δημοτικα τελη θα μπει στο ταμειο συντομα, αυτο επιρεαζει την τιμη της μετοχης θετικα.

Η καυση των απορριμματων ειναι παλια ιστορια διακομματικης συμφωνιας που ξεκινα τουλαχιστον 20 χρονια πριν απο οσο γνωριζω τουλαχιστον.Ολα τα κομματα συμπεριλαμβανομενου του ΣΥΡΑΝΕΛ /Οικολογων Πρασινων συνεχιζουν αυτο το σχεδιασμο που ειναι σχεδιασμος της ΕΕ.Ενα  κομματι που θα ανασυρεται απο τα απορριμματα να ανακυκλωνεται (κυριως γυαλι μεταλλο και σιδερο) ενα  κομματι που δεν καιγεται για διαφορους λογους να θαβεται και το υπολοιπο να καιγεται. Αυτο το μερος που θα καιγεται το εντασουν στις ανανεωσιμες πηγες ενεργειας (αν ειναι δυνατον) το χρηματοδοτουν (με κρατικες πηγες και δημοτικα τελη)το προπαγανδιζουν σαν λογικη διαχειριση απορριμματων που θα εισφερει ενεργεια και θα το διαχειριζονται ιδιωτες.Οι στοχοι λοιπον λενε 65% ανακυκλωση /ταφη.Το υπολοιπο ενα τριτο θα καιγεται παραγοντας τοξικη σταχτη πανω απο το μισο του βαρους του που θα πρεπει να παει καπου.Για διαφορους λογους αυτος ο σχεδιασμος δεν θα πετυχει.Τα σκουπιδια θα συνεχισουν να ειναι το προβλημα της επομενης γενιας (και του κ Τοκα αν γινει Δημαρχος) .

Ολο το πακετο βρομαει και θα ερθει εποχη που οι υπευθυνοι στην Ελλαδα και την ΕΕ θα λογοδοτησουν.

Φαμελος

Στο χθεσινό συνέδριο του ΣΕΒ με θέμα «Σχεδιάζουμε το μέλλον με επενδύσεις», ο αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος κ. Φάμελλος μιλώντας σε στρογγυλό τραπέζι για την κυκλική οικονομία έφερε ως πρότυπο παράδειγμα την καύση σκουπιδιών -εναλλακτικών καυσίμων- και δήλωσε ότι ο κόσμος δεν είναι ενημερωμένος.
Δήλωσε πως έγινε συνάντηση με την Ένωση Τσιμεντοβιομηχάνων και αποφασίστηκε να εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι. «Η κοινωνία δεν γνωρίζει ίσως τα χαρακτηριστικά αυτής της παρέμβασης και ανησυχεί για από αυτά τα χαρακτηριστικά (καύση) . Για να μην υπάρχει καμία ανησυχία ζητήσαμε και δέχτηκε η Ένωση να αυξήσουμε την πληροφορία και τον έλεγχο για να είμαστε σίγουροι ότι η μεγάλη μεταρρύθμιση ότι είναι ασφαλής .
Κάναμε προσπάθεια για να μην κινδυνεύσει η βιομηχανία οικοδομικών υλικών από τα πρόστιμα διαρροής άνθρακα . Και το πετύχαμε. Ήταν προφανές ότι θα πηγαίναμε στα πρότυπα της δυτικής ευρώπης με καλής ποιότητας υλικά άρα το δευτερογενές καύσιμο να περνά από έλεγχο και να εξασφαλίσουμε ότι έχουμε δομές ιδιωτικές ή δημοτικές που θα έχουν καλή ποιότητα δευτερογενούς καυσίμου, να εξασφαλίζουμε ασφαλή μεταφορά του και προφανώς η χρήση του στη βιομηχανία να γίνεται με ασφάλεια. Συμφωνήσαμε τον εξαπλασιασμό διοξινών και φουρανίων στην ελληνική τσιμεντοβιομηχανία και ταυτόχρονα συστήματα μέτρησης ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
Υπάρχει μονομερής συζήτηση στην κοινωνία και θα δημιουργήσουμε όλα τα εργαλεία της πληροφόρησης με πλατφόρμα εθνικού κοινωνικού διαλόγου για τη χρήση δευτερογενών καυσίμων για να μην υπάρχουν ψευδοαντιθέσεις που τροφοδοτούνται από μικροπολιτική», δήλωσε.

ΝΕΔΥΠΕΡ

Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2018

Στην τελική ευθεία μπαίνει η επίλυση ενός μεγάλου προβλήματος και για την Ερμιονίδα αφού ανοίγει οριστικά ο δρόμος για την κατασκευή των υποδομών για την κεντρική   διαχείριση απορριμμάτων με   ΣΔΙΤ και ανάδοχο εταιρεία την ΤΕΡΝΑ. Σύμφωνα με Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου  της 5-10-2018 εξουσιοδοτείται  το αρμόδιο όργανο της Περιφέρειας Πελοποννήσου ή κάθε άλλο αρμόδιο όργανο για να προβεί στην κήρυξη των απαλλοτριώσεων που αφορούν την εκτέλεση του έργου «Ολοκληρωμένη Διαχείριση Απορριμμάτων Περιφέρειας Πελοποννήσου με ΣΔΙΤ».

Το έργο χαρακτηρίζεται ως έργο γενικότερης σημασίας για την οικονομία της χώρας και μείζονος σπουδαιότητας για την περιφερειακή ανάπτυξη και έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που στοχεύει στην πλήρωση των περιβαλλοντικών στόχων, οι οποίοι έχουν τεθεί από τις σχετικές Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διαχείριση στερεών αστικών απορριμμάτων.

Επίσης με την κατανομή του συγχρηματοδοτούμενου ποσού των 69,6 εκατομμυρίων ευρώ, από το τομεακό πρόγραμμα ΥΜΕΠΕΡΑΑ στο πρόγραμμα της Περιφέρειας, στενεύουν τα περιθώρια να καθυστερήσει και άλλο το έργο, μετά από πέντε χρόνια έντονων αντιδράσεων και παλινωδιών.

 Ως γνωστό για τα Αστικά Στερεά Απόβλητα και τα Βιοαπόβλητα προβλέπεται η κατασκευή τριών (3) μονάδων επεξεργασίας αποβλήτων (ΜΕΑ) με μηχανική και βιολογική επεξεργασία, τριών (3) ΧΥΤΥ για την ασφαλή διάθεση των υπολειμμάτων επεξεργασίας και δύο (2) κεντρικών σταθμών μεταφόρτωσης αποβλήτων (ΣΜΑ). Η συνολική δυναμικότητα των ΜΕΑ είναι της τάξης των 200.000 tn/έτος (υπολειμματικών) συμμείκτων ΑΣΑ, αλλά η ποσότητα που θα υφίσταται διαχείριση σ’ αυτές αναμένεται να μειώνεται με το χρόνο, ως αποτέλεσμα της πρόληψης δημιουργίας αποβλήτων, της ΔσΠ, και της αύξησης των ποσοστών ανακύκλωσης και ανάκτησης, με απώτερη προοπτική αυτή να διαμορφωθεί στα επίπεδα των 100.000 tn/έτος. Οι εν λόγω μονάδες δύνανται να διαθέτουν και τμήματα μεταβατικής λειτουργίας προς αντιμετώπιση των άμεσων αναγκών διαχείρισης αποβλήτων, ενώ είναι δυνατή και η διαχείριση σ’ αυτές και άλλων ρευμάτων αποβλήτων.

Στο Δήμο μας προβλέπεται η δημιουργία ενός Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) από το δίκτυο τοπικών ΣΜΑ, ο αριθμός των οποίων εκτιμάται κατά προσέγγιση σε δώδεκα (12).  

Τάσος Τόκας

Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ερμιονίδας

Επικεφαλής της ΝΕΔΥΠΕΡ

Eνα αρτιο πολιτικο κειμενο που αξιζει την προσοχη σας.

ΑΠΡΑΞΙΑ ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ

Αγαπητές Συνδημότισσες, αγαπητοί Συνδημότες,

Με αφορμή το Δημοτικό Συμβούλιο της 22ας Οκτωβρίου 2018 και την πρόθεση του Δημάρχου Ερμιονίδας κ. Σφυρή να μας ενημερώσει για ορισμένα τρέχοντα ζητήματα του Δήμου, ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας τις ανησυχίες μου για κάποια σοβαρά θέματα που μας απασχολούν όλους.

Ο Δήμαρχος κ. Σφυρής έχει απαξιώσει πλήρως το κορυφαίο συλλογικό όργανο του Δήμου, δηλαδή το Δημοτικό Συμβούλιο, όπου εκεί παίρνονται όλες οι αποφάσεις που μας αφορούν.

Ο Δήμαρχος παρανομεί και δεν εφαρμόζει εδώ και 5 χρόνια τον θεσμό της δημόσιας Λογοδοσίας, δηλαδή του απολογισμού πεπραγμένων της Δημοτικής Αρχής, παρόλο που τον έχω εγκαλέσει επανειλημμένα για το θέμα αυτό.

Σύμφωνα με το άρθρο 217 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, η δημόσια Λογοδοσία είναι μια από τις σημαντικότερες υποχρεώσεις του Δημάρχου απέναντι στο Δημοτικό Συμβούλιο και στους Δημότες, γίνεται κάθε χρόνο σε ειδική δημόσια συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου και αφορά στην οικονομική κατάσταση, στη διοίκηση του Δήμου και στην εφαρμογή του προγράμματος δημοτικής δράσης. Η ειδική δημόσια συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου γίνεται μέχρι το τέλος Ιουνίου κάθε έτους.

Αποτέλεσμα αυτής της απαξίωσης είναι το γεγονός ότι πλέον οι Δημότες έχουν γυρίσει την πλάτη στα Δημοτικά Συμβούλια, έχουν πάψει να έρχονται σε αυτά και δεν λαμβάνουν γνώση για όσα συζητούνται και αποφασίζονται εκεί.

Η σημερινή Δημοτική Αρχή, ενώ βαδίζει στον 5ο χρόνο της θητείας της, χαρακτηρίζεται από πλήρη απραξία, ανικανότητα, αδράνεια, αδιαφορία, πισωγύρισμα, οικονομική εγκατάλειψη και απώλεια σημαντικών έργων.

Κατ’ επανάληψη έχω θέσει το ζήτημα του σκουπιδιών του Κάμπου Κρανιδίου – Κοιλάδας, όπου ο Δήμος Ερμιονίδας στις 20 Ιανουαρίου 2015 έλαβε από το Υ.ΠΕ.Κ.Α. και τον τότε Υπουργό κ. Γιάννη Μανιάτη, το ποσό των 400.000 € για την αποκατάστασή τους και μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει απολύτως τίποτε. Το ποσό των 400.000 € παραμένει αδιάθετο στο ταμείο του Δήμου Ερμιονίδας, με κίνδυνο να χαθεί και τα σκουπίδια παραμένουν στη θέση τους συνεχίζοντας να μολύνουν το περιβάλλον και να βλάπτουν την δημόσια υγεία.

Ο Δήμαρχος Ερμιονίδας έχασε το έργο της αντικατάστασης του δικτύου ύδρευσης της Δ.Κ. Κρανιδίου. Ένα έργο προϋπολογισμού 3.000.000 €, δημοπρατημένο με τον εργολάβο να έχει ξεκινήσει τις εργασίες.

Ο κ. Σφυρής κατάφερε και έχασε για δεύτερη φορά σε Δημαρχιακή του θητεία το δημοπρατημένο έργο της Αποχέτευσης Κρανιδίου – Πορτοχελίου, το οποίο σήμερα αγωνίζεται να σώσει η Περιφέρεια Πελοποννήσου και ο κ. Τατούλης.

Το μόνο που ήξερε να κάνει καλά τα πέντε τελευταία χρόνια ο σημερινός Δήμαρχος ήταν να επιβάλλει στους Δημότες αλλεπάλληλα χαράτσια μέσω των λογαριασμών της ΔΕΥΑΕΡ, προκειμένου να κρατήσει όρθια μια καταχρεωμένη δημοτική επιχείρηση, η οποία μας παρέχει νερό κακίστης ποιότητας.

Και φυσικά να προσπαθεί να οικειοποιηθεί έργα της Περιφέρειας Πελοποννήσου αναρτώντας κείμενα, στο αγαπημένο του facebook.

Ενώ έχουμε εδώ και αρκετά χρόνια έτοιμη μελέτη με έγκριση περιβαλλοντικών όρων για αφαλάτωση θαλασσινού νερού, κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να την εντάξει σε ένα χρηματοδοτικό πρόγραμμα, προκειμένου να προχωρήσουμε σε αφαλάτωση και να λύσουμε το πρόβλημα του πόσιμου νερού, όπως έχουν κάνει αρκετοί Δήμοι της χώρας μας.

Ο Δήμος Ερμιονίδας πέντε χρόνια τώρα δεν υπέβαλε καμία πρόταση και δεν εξασφάλισε κάνα χρηματοδοτικό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έχουμε πλήρη εγκατάλειψη και μαρασμό των Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων. Ειδικά οι Κοινότητες των Διδύμων, Ηλιοκάστρου και Θερμησίας  είναι εντελώς ξεχασμένες, λες και δεν υπάρχουν στον χάρτη.

Καμία προσπάθεια για την ανάδειξη των τοπικών προϊόντων του πρωτογενούς τομέα παραγωγής. Καμία προσπάθεια για την ανάδειξη των αρχαιολογικών και ιστορικών μνημείων της Ερμιονίδας. Το μόνο που βλέπουμε είναι απραξία και αδιαφορία.

Με αποκλειστική ευθύνη του Δημάρχου Ερμιονίδας, ο Δήμος ξέμεινε από εργάτες καθαριότητας με αποτέλεσμα να ζήσουμε ένα εφιαλτικό καλοκαίρι με τα σκουπίδια στους δρόμους, με μικρές και μεγάλες χωματερές διάσπαρτες παντού. Η κατεξοχήν τουριστική Ερμιονίδα για μια ακόμα φορά δυσφημίστηκε και η υγεία των Δημοτών μπήκε σε κίνδυνο.

Το οδικό δίκτυο της Ερμιονίδας είναι σε άθλιο χάλι. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι επικίνδυνες λακκούβες και επιβάλλεται η άμεση επισκευή τους.

Το δημοτικό δίκτυο φωτισμού έχει μήνες τώρα σοβαρά προβλήματα. Πολλές λάμπες δεν ανάβουν και ολόκληροι οικισμοί και γειτονιές είναι βυθισμένες στο σκοτάδι για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Με λίγα λόγια ο κ. Σφυρής έχασε το στοίχημα της καθημερινότητας.

Βέβαια δεν είναι δυνατόν να έχουμε παράπονο, αφού ο Δήμαρχος γέμισε την περιοχή αγάλματα και εικαστικά δρώμενα σύγχρονης τέχνης, θεωρώντας ότι αυτό έλειπε από την περιοχή μας. Όλα τα υπόλοιπα τα έχουμε λύσει.

Αγαπητές Συνδημότισσες και Συνδημότες θα επανέρχομαι και θα δημοσιοποιώ καθετί που μας απασχολεί. Το οφείλω στον εαυτό μου και στους ανθρώπους που με τίμησαν με την ψήφο τους και με τοποθέτησαν στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Με Τιμή

Αγγελική Λούμη Γιαννικοπούλου

Ανεξάρτητη Δημοτική Σύμβουλος Ερμιονίδας

 

 

 

Βελγιο Δημοτικες εκλογες

Στις 14 Οκτωβρίου διεξήχθησαν οι δημότικες εκλογές σε όλη την επικράτεια του Βελγίου για την ανάδειξη των νέων αιρετών αντιπροσώπων. Εκ πρώτης, το γεγονός αυτό δεν μοιάζει να έχει κάποιο ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα. Το άκουσμα της φράσης «δημοτικές εκλογές στο Βέλγιο» θα μπορούσε να προκαλέσει  αδιαφορία στους περισσότερους-ες που έχουν συνδέσει το Βέλγιο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις τηγανιτές πατάτες και τον Τεν-Τεν. Είναι όμως έτσι ή μήπως τα χθεσινά αποτελέσματα εντάσσονται σ ένα γενικότερο πλαίσιο έντονων εκλογικών ανακατατάξεων στην Ευρώπη; Μήπως οι δημοτικές εκλογές στο Βέλγιο είναι ένα ακόμη δείγμα της κρίσης της παραδοσιακής εκπροσώπησης στην ήπειρό μας; Σπεύδω να απαντήσω ναι. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά πολιτικό και ως τέτοιο πρέπει να κριθεί.

Οι δημοτικές εκλογές στη χώρα δεν είναι απλώς κομματικοποιημένες, είναι κομματικές. Με εξαίρεση κάποιους μικρούς περιφερειακούς δήμους, σε όλους τους υπόλοιπους οι υποψήφιοι-ες κατεβαίνουν με κομματικά ψηφοδέλτια. Με άλλα λόγια είναι τα ίδια τα κόμματα που συμμετέχουν στις εκλογές και ως εκ τουτου ο ανταγωνισμός είναι κατά βάση κομματικός.

Τι έγινε λοιπόν εχθές; Αφενός καταγράφηκε σημαντική υποχώρηση για το κεντρο-δεξιό MR και για το «σοσιαλιστικό» PS. Αφετέρου, αναδείχθηκε η άνοδος της ακροδεξιάς στην περιοχή της Φλάνδρας όπου το εθνικιστικόδεξιό NVA και το ακροδεξιό Vlaams Belang ανεβάζουν τα ποσοστά τους, η άνοδος των Οικολόγων (Ecolo) στους δήμους των Βρυξελλών και βεβαίως η άνοδος του κόμματος της ριζοσπαστικής-αντικαπιταλιστικής Αριστεράς (PTB-PVDA) ιδιαίτερα στις Βρυξέλλες και τη Βαλλονία.

Το PTB-PVDA κατάφερε με αρκετά εντυπωσιακό τρόπο να αναδειχθεί σε κόμμα εθνικής εμβέλειας και παράλληλα όπως δηλώνει ο κοινοβουλευτικός του εκπρόσωπος  Raul Hedebouw  «να αγκυροβολήσει σε τοπικό επίπεδο». Η επιτυχία του είναι ιδιαίτερα σημαντική στην πόλη των Βρυξελλών (11,5% από 1,5%), στους λαϊκούς δήμους που αποτελούν το «στεφάνι» της πρωτεύουσας, (Molenbeek 13,6% από 4,5%, Anderlecht 14,6% από 1,5%, Schaerbeek 12,7% από 3,5% κλπ) και στη Βαλλονία που εμφανίζει άνοδο άνω των 10 μονάδων σε κρίσιμες περιοχές με ισχυρή εργατική τάξη (Λιέγη 16,3% από 6,4%, Charleroi 15,7% από 3,4%,Herstal 25% από 14%) και αμφισβητεί πλεόν την παντοδυναμία των σοσιαλιστών στην περιοχή. Αυξητική είναι η τάση του και στις περιοχές της Φλάνδρας που σχημάτισε ψηφοδέλτια.

Την ίδια στιγμή οι σοσιαλιστές, επιβεβαιώνουν την πτωτική τάση της δεξιόστροφης  σοσιαλδημοκρατίας η οποία ενταγμένη από καιρό στο άρμα του νεοφιλελευθερισμού πληρώνει το κόστος της επίθεσης, της προηγούμενης κυβέρνησης Di Rupo, στο κοινωνικό κράτος σε συνδυασμό με μια σειρά σκανδάλων που αγγίζουν μέχρι και ανώτερα κομματικά της στελέχη.

Η επιτυχία του PTBPVDA στις δημοτικές εκλογές δεν έρχεται ως πυροτέχνημα. Το κόμμα έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να αποκτήσει μια ευρύτερη δυναμική και να μετατραπεί από ένα ασήμαντο πολιτικό σχηματισμό σε ανερχόμενη δύναμη. Η όσμωση του με τα κοινωνικά κινήματα κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, η μαζική του συμμετοχή στις εργατικές διεκδικήσεις, ο ριζοσπαστικός του λόγος, η ηλικιακή ανανέωση του στελεχειακού του δυναμικού και η πρόσβαση του στους χώρους της νεολαίας και των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων βοηθούμενα από την κρίση των κομμάτων του establishment έδωσαν νέα πνοή στο όλο εγχείρημα. Η τακτική του στις δημοτικές εκλογές εκφράστηκε σε δύο επίπεδα. Από τη μία προέβαλε το τρίπτυχο «ρήξη με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές στους δήμους, δωρεάν δημόσιες συγκοινωνίες για όλους, αύξηση των κοινωνικών και δημόσιων κατοικιών» και από την άλλη ξεκαθάρισε πως δεν θα στηρίξει σοσιαλιστές ή πράσινους δημάρχους καθώς δεν αποτελεί κόμμα του κατεστημένου.

 

Οι επόμενες προκλήσεις και η σύνδεση με τις ευρωπαϊκές εξελίξεις.

 

Το θετικό εκλογικό αποτέλεσμα ωστόσο δεν προσφέρεται για θριαμβολογίες. Είναι η αρχή αλλά όχι η τελική έκβαση του αγώνα. Οι επόμενοι στόχοι, των ευρωεκλογών και των ομοσπονδιακών εκλογών του Βελγίου, το 2019, θα είναι κρίσιμοι από κάθε άποψη. Όταν ένα αριστερό-ριζοσπαστικό κόμμα ενισχύει τις δυνάμεις του σε μια χώρα όπως το Βέλγιο, με μεγάλη αστική παράδοση, έδρα της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας και του ΝΑΤΟ, με αμφισβητήσεις της ομοσπονδιακής του υπόστασης, με μακροχρόνιους δεσμούς με τις χώρες του δυτικού καπιταλισμού και με ισχυρή τάση πολιτικών συμβιβασμών, αυτόματα βρίσκεται μπροστά σε μια πολύπλοκη κατάσταση που καλείται να διαχειριστεί με ριζοσπαστικούς όρους.

Η ηγεσία του κόμματος φαίνεται ότι αναγνωρίζει τις δυσκολίες και δείχνει να επιλέγει το δρόμο της ρήξης από εκείνον της ενσωμάτωσης. Άλλωστε οι Βέλγοι αριστεροί έχουν επίγνωση τόσο της πορείας προς την ήττα που ακολούθησαν τις προηγούμενες δεκαετίες τα κομμουνιστικά κόμματα σε Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία μετά τη συνεργασία τους με τις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας όσο και της συνθηκολόγησης και πλήρους παράδοσης του ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2015.

Η άνοδος τους και η διατήρηση της γραμμής της ρήξης θα είναι σημαντική για όλη την αληθινή αριστερά στην Ευρώπη ενόψει των κρίσιμων κοινωνικών και εκλογικών αναμετρήσεων που έρχονται.

Σε μία περίοδο που οι εξελίξεις σε μία χώρα της Ευρώπης επηρεάζουν τις υπόλοιπες, σε μια περίοδο άμεσης πληροφόρησης και κοινών αγώνων απέναντι στο διευθυντήριο των Βρυξελλών, σε μια περίοδο τέλος που η ακροδεξιά σηκώνει κεφάλι η ενδυνάμωση της μη υποταγμένης αριστεράς μας αφορά όλους και όλες. Η ενοποίηση των προσπαθειών στο κοινό πεδίο της Ευρώπης και η αλληλεξάρτηση στην πολιτική και την οικονομία καθιστούν κάθε πολιτικό γεγονός σημαντικό. Αν πριν από δέκα χρόνια η άνοδος της Αριστεράς στις δημοτικές εκλογές στο Βέλγιο θα ήταν για τους έλληνες αριστερούς ένα μονόστηλο σε μια κομματική εφημερίδα, σήμερα είναι ένα ακόμη σημείο στην κοινή ευρωπαϊκή προσπάθεια ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ακροδεξιά. Στην προσπάθεια αυτή δεν χωράνε συμπορεύσεις ούτε με την ασθμαίνουσα σοσιαλδημοκρατία ούτε με μεταλλαγμένους κυβερνητικούς συνοδοιπόρους της.

Follow me on Twitter

Οκτώβριος 2018
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.   Νοέ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.268.145

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Αστέρας Τρίπολης: VARάτε βιολιτζήδες Αύγουστος 24, 2019
    Η αντίδραση του Αστέρα Τρίπολης στα όσα απίστευτα έλαβαν χώρα στο γήπεδο "Γεώργιος Καραϊσκάκης" στον αγώνα της πρώτης αγωνιστικής του πρωταθλήματος της Super League με τον Ολυμπιακό ήταν άμεση. Η αρκαδική ΠΑΕ τονίζει χαρακτηριστικά :  «Καληνύχτα ελληνικό ποδόσφαιρο με το καλημέρα σας. VARάτε βιολιτζήδες»!​ Ειδήσεις: ΑθλητισμόςTags: Αστέρας Τρίπολης […]
  • Τα highlights από το Ολυμπιακός - Αστέρας Αύγουστος 24, 2019
    Δείτε στο βίντεο τα στιγμιότυπα από την αναμέτρηση του Ολυμπιακού με τον Αστέρα Τρίπολης για την 1η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Super League στο γήπεδο "Γ. Καραϊσκάκης" με τους ερυθρόλευκους να επικρατούν με 1-0.  Ειδήσεις: ΑθλητισμόςTags: Αστέρας ΤρίποληςVideo:  Olympiacos vs Asteras Tripolis 1-0 All Goals & Highlights 24.08.2019 Video of […]
  • Εξαφάνισαν το ριπλέι της φάσης του πέναλτι του Αστέρα Αύγουστος 24, 2019
    Πραγματικά είναι να απορείς... δεν υπάρχουν αυτά τα πράγματα που έγιναν στο "Καραϊσκάκης" πουθενά με τον Αστέρα Τρίπολης να γίνεται για μία ακόμα φορά θεατής σε μια κακόγουστη και τραγελαφική κατάσταση. Την ώρα που ο Κουμπαράκης έκλεινε τα μάτια στο γκρέμισμα του Μπαράλες μέσα στην περιοχή του Ολυμπιακού στο 79ο λεπτό και ούτε το VAR μπορούσε να το […]
  • Χιμένεθ: Δεν μου αρέσει να μιλάω για διαιτητές, κοιτάξαμε στα μάτια τον Ολυμπιακό Αύγουστος 24, 2019
    Ικανοποιημένος από την απόδοση της ομάδας του κόντρα στον Ολυμπιακό και χωρίς να μιλήσει για τους διιατητές αναφορικά με την επίμαχη φάση του VAR που δεν δόθηκε καθαρό πέναλτι στον Αστέρα Τρίπολης εμφανίστηκε στην συνέντευξη τύπου ο Ισπανός τεχνικός Μπόρχα Χιμένεθ. Αναλυτικά Για παιχνίδι με τον Ολυμπιακό: Είμαστε στεναχωρημένοι από το αποτέλεσμα όμως είμαστε […]
  • Η πεναλτάρα που δεν έδωσε ο Κουμπαράκης στον Αστέρα (vid) Αύγουστος 24, 2019
    Το Ελληνικό ποδόσφαιρο είναι φανερό πως ούτε το VAR ούτε τίποτα δεν μπορεί να το σώσει με τον Αστέρα Τρίπολης να αισθάνεται ξανά το πικρό αίσθημα της κλοπής και της κατάφωρης αδικίας. Στο 79ο λεπτό του αγώνα με το σκορ στο 1-0 υπέρ του Ολυμπιακού έπειτα από φάουλ του Κυριακόπουλου από τα αριστερά Σεμέδο και Ελ Αραμπί πιάνουν από την φανέλα τον Μπαράλες, τον […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αφαλάτωση Αφαλατωση Χωνια Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΕΗ ΔΕΣΦΑΚ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Δρομοι πεζοδρομια Ηλεκτροφωτισμος Καραβασιλη Καταφυκι Κοιλαδα Κυκλοφοριακο Μαρινα Πορτο Χελιου Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Οδος Παντανασσης Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Ποσιμο νερο Πρασινο Σημειο Προεκλογικα Προγραμματα 2019 Προσφυγες Μεταναστες Προσφυγες στην Ερμιονιδα Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σαλαντι Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ ΤΕΡΝΑ Τατουλης Τζεμι Τσιρωνης Φαναρι Διογενη ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποκατασταση ΧΑΔΑ δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα