Καυση

Απόβλητα: Οι επιδοτήσεις καθιστούν φθηνότερη την καύση παρά την ανακύκλωση *

[Επειδή πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την καύση με αφορμή την κυκλική οικονομία, ας δούμε τα αδιέξοδα που έχουν δημιουργηθεί στην υπόλοιπη Ευρώπη και πού οδηγούν και μας τα συμφέροντα των εργολαβικών εταρειών και των τσιμεντάδικων, αν δεν υπάρξει αντίσταση στα σχέδιά τους. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο οι επιδοτήσεις των ΑΠΕ για την καύση αποβλήτων αντιστρατεύονται την κυκλική οικονομία της μείωσης των αποβλήτων μέσω του επανασχεδιασμού του τρόπου παραγωγής των προϊόντων. Σε μας η προωθούμενη καύση οργανικών, rdf, srf, κλπ, ενέχει τον κίνδυνο να θεωρηθεί η εύκολη λύση στο πρόβλημα των απορριμμάτων και να καθηλώσει ή και να μειώσει τα σημερινά ποσοστά ανακύκλωσης, όπως φαίνεται και από τις αναφορές στις χώρες της ανατολικής ευρώπης. Είναι ένα άρθρο του euractiv.com]

Η καύση των αποβλήτων για ενέργεια υπονομεύει τις προσπάθειες ανακύκλωσης της Ευρώπης, εκτρέποντας τα απόβλητα στους αποτεφρωτήρες αντί για επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση, ακυρώνοντας έτσι τον στόχο της καλοπροαίρετης οδηγίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ελαχιστοποίηση των αποβλήτων.

«Κλείσιμο του βρόχου»

Το 2015, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δρομολόγησε μια πρωτοβουλία για την κυκλική οικονομία, με τίτλο «Κλείσιμο του βρόχου». Ο στόχος ήταν να ελαχιστοποιηθούν τα απόβλητα και να επεκταθεί η αξία των προϊόντων και των πόρων όσο το δυνατόν περισσότερο.

Καταρτίστηκε μια ιεράρχηση των αποβλήτων, όπου η μείωση, η επαναχρησιμοποίηση και η ανακύκλωση αποβλήτων βρίσκονται στην κορυφή – και η αποτέφρωση βρίσκεται ακριβώς πάνω από την υγειονομική ταφή. Με άλλα λόγια, τίποτα που θα μπορούσε να ανακυκλωθεί ή να λιπασματοποιηθεί δεν θα έπρεπε να καεί.

Αυτό συμβαδίζει με τον στόχο της ΕΕ για την ανακύκλωση, που συμφωνήθηκε το 2008, να ανακυκλωθεί το 50% όλων των αστικών αποβλήτων έως το 2020.

Αλλά τα απόβλητα μπορούν επίσης να καούν για να δημιουργήσουν θερμότητα ή ηλεκτρισμό, μια διαδικασία γνωστή ως «ενέργεια από απόβλητα». Και καθώς το οργανικό κλάσμα των αποβλήτων θεωρείται ανανεώσιμος πόρος, είναι επιλέξιμο για κρατικές επιδοτήσεις στο πλαίσιο του ισχύοντος συστήματος της ΕΕ για την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Οι χώρες προσπαθούν να αξιοποιήσουν στο έπακρο τις επιδοτήσεις, συχνά διαστρεβλώνοντας τους κανόνες

Ελλείψεις αποβλήτων

Οι επιδοτήσεις ενθάρρυναν τις επενδύσεις σε μονάδες αποτέφρωσης. Σύμφωνα με μια έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος του 2017, τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Σουηδίας, της Δανίας και της Εσθονίας, έχουν φθάσει σε πλεονάζουσα δυναμικότητα όσον αφορά στην αποτέφρωση – με άλλα λόγια, έχουν έλλειψη αποβλήτων.

Σε ένα ιδανικό σενάριο όπου ανακυκλώνεται το 65% των αποβλήτων, η Γαλλία, η Γερμανία, η Αυστρία και οι Κάτω Χώρες παράγουν επίσης λιγότερα απόβλητα από αυτά που χρειάζονται για αποτέφρωση.

Στην πραγματικότητα, αυτή η πλεονάζουσα δυναμικότητα θέτει ένα ανώτατο όριο στην ανακύκλωση: μια πρόσφατη μελέτη δείχνει ότι με τους υφιστάμενους αποτεφρωτήρες του 2011, το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσε να ανακυκλώσει το 77% των αποβλήτων του.

Ωστόσο, η οικοδόμηση νέας δυναμικότητας οδήγησε σε μια παράδοξη κατάσταση: εάν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν όλες οι εγκαταστάσεις, μέχρι το 2030 η ανακύκλωση θα περιοριστεί στο 63%, απλά επειδή δεν υπάρχουν αρκετά απόβλητα.

Αυτό δεν είναι ένα υποθετικό σενάριο. O συμβιβασμός μεταξύ της ανακύκλωσης και της καύσης πραγματοποιείται ήδη σε ορισμένες χώρες, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κάλεσε τα κράτη μέλη νωρίτερα αυτό το έτος να σταματήσουν τις επιδοτήσεις σε «ενέργεια από απόβλητα» για να αποφύγουν την ανατροπή των στόχων ανακύκλωσης και της ιεραρχίας των αποβλήτων.

Ωστόσο, παρά τη μείωση της «ενέργειας από απόβλητα» σε ολόκληρο το μπλοκ (-3,2% το 2015 σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος), αρκετές ανατολικές χώρες (συμπεριλαμβανομένης της Σλοβενίας, της Βουλγαρίας, της Ουγγαρίας, της Λιθουανίας, της Πολωνίας, της Εσθονίας και της Σλοβακίας), αλλά επίσης και η Μεγάλη Βρετανία, η Αυστρία και τη Σουηδία, καίνε απόβλητα με αυξανόμενα ποσοστά.

«Εάν η λανθασμένη εφαρμογή της Οδηγίας των ΑΠΕ στρεβλώνει την οικονομία των αποβλήτων και την ιεραρχία, μακριά από την ανακύκλωση αλλά προς την καύση, θα φτάσουμε στο 2020 και θα απέχουμε πολύ από τους στόχους ανακύκλωσης της ΕΕ του 50%. Ο φόβος είναι ότι τα κράτη μέλη θα αναθεωρήσουν τις φιλοδοξίες της ανακύκλωσής τους προς τα κάτω», δήλωσε στο EURACTIV.com ο Enzo Favoino, επιστημονικός διευθυντής της ομάδας δράσης Zero Waste Europe.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η τάση ανακύκλωσης αντιστράφηκε – όπως στη Βουλγαρία (-15,4% το 2015 σε σύγκριση με το 2014) και στην Εσθονία (-6,4%) – ή εμφανίζει στασιμότητα, όπως στη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Και οι τέσσερις χώρες, κατά την ίδια περίοδο, αύξησαν το ρυθμό με τον οποίο καίγονται τα απόβλητα.

Εμπορία αποβλήτων

Όπου υπάρχει ζήτηση, υπάρχει προσφορά. Με τον τρόπο αυτό τα απόβλητα έγιναν εμπόρευμα: οι εισαγωγές σύμμεικτων αποβλήτων αυξήθηκαν πενταπλάσια μετά την εισαγωγή των επιδοτήσεων για την «ενέργεια από απόβλητα».

Επειδή τα απόβλητα έχουν καταστεί εμπορεύσιμο αγαθό, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν εμπόδια στο εμπόριο. Η αγορά αποφασίζει την τιμή και τα απόβλητα συρρέουν σε χώρες με σχετικά μεγαλύτερη δυναμικότητα διάθεσης, όπου καίγεται σε επιδοτούμενες εγκαταστάσεις.

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι μεγαλύτεροι εισαγωγείς αποβλήτων είναι η Γερμανία, η Σουηδία, η Ολλανδία, η Εσθονία και το Βέλγιο – όλες χώρες με υψηλή δυναμικότητα αποτέφρωσης σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος.

Οι εξαγωγείς αποβλήτων συμπεριλαμβάνουν επίσης τους καθαρούς εισαγωγείς της Γερμανίας και της Αυστρίας, παραβιάζοντας την αρχή της εγγύτητας της ΕΕ (άρθρο 16 της οδηγίας για τη διαχείριση των αποβλήτων), σύμφωνα με την οποία τα απόβλητα πρέπει να διατίθενται όσο το δυνατόν πλησιέστερα στον τόπο παραγωγής τους.

Εξαπάτηση ως προς το περιεχόμενο του πράσινου κάδου

Σύμφωνα με την οδηγία της ΕΕ για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μόνο ένα ορισμένο μέρος των σύμμεικτων αποβλήτων θεωρείται επιλέξιμο για επιδοτήσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από «ανανεώσιμες πηγές», δηλαδή η βιομάζα. Πρόκειται για τα απορρίμματα κουζίνας και κήπων που καταλήγουν στον πράσινο κάδο των σύμμεικτων απορριμμάτων.

Εναπόκειται στις χώρες να αποφασίσουν ποιο ποσοστό των σύμμεικτων αποβλήτων τους αποτελείται από βιομάζα, αλλά δεν υπάρχει κανόνας ομοιόμορφος για το πώς να το κάνουμε αυτό. Χώρες όπως η Ολλανδία μετρούν το μέσο όρο του περιεχόμενου του πράσινου κάδου και δημοσιεύουν κάθε χρόνο ένα επίσημο ποσοστό αποβλήτων που είναι επιλέξιμο για κρατικές επιδοτήσεις.

Οι περισσότερες χώρες το θέτουν αυθαίρετα στο 50% (Γαλλία, Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο). Άλλοι, όπως η Εσθονία, δεν αποκαλύπτουν το επιδοτούμενο ποσοστό οργανικών αποβλήτων τους, διότι, όπως λένε, είναι ένα «εμπορικό μυστικό».

Η ΜΚΟ Ευρωπαϊκό Δίκτυο Κομποστοποίησης εκτιμά ότι το ποσοστό αυτό είναι πιο κοντά στο 40%, αν και εξαρτάται από την εποχή και τη χώρα.

Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ΜΚΟ Zero Waste Europe, μια σειρά από εγκαταστάσεις αποτέφρωσης σε όλη την Ευρώπη λαμβάνουν επιδότηση για όλα τα απόβλητα που καίγονται, και όχι μόνο για το ανανεώσιμο μέρος – αυτά περιλαμβάνουν πλαστικό, χαρτί και χαρτόνι που μπορούν να ανακυκλωθούν – και έχουν μεγαλύτερη αρνητική επίπτωση στο περιβάλλον και στην υγεία.

Ο αποτεφρωτήρας Zabalgarbi στο Μπιλμπάο, Ισπανία, εξαπατεί με επιδοτήσεις ΑΠΕ σύμφωνα με τον Γκόρκα Μπουένο Μεντιέτα, καθηγητή μηχανικής στο Πανεπιστήμιο της Χώρας των Βάσκων.

«Αν και λιγότερο από το 20% της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας είναι ανανεώσιμης προέλευσης […], κάθε μεγαβάτ που παράγεται στο Zabalgarbi ανταμείβεται με τιμολόγια τροφοδοσίας, σαν να προέρχεται όλο από τα απόβλητα», γράφει ο Μπουένο Μεντιέτα σε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα.

«Η κατάσταση αυτή πρέπει να είναι γνωστή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να καταγγέλλεται».

* το άρθρο του euractiv.com https://www.euractiv.com/…/waste-subsidies-make-it-cheaper…/]

Στέφανος Σταμέλλος
http://www.e-ecology.gr
https://www.facebook.com/stefanos.stamellos

Image may contain: people standing, sky and outdoor

Εγραφα το 2012

Οπως εχω γραψει ξανα και ξανα τα συμμεικτα δεματα δεν αποθηκευονται για να θαφτουν ουτε για να ανοιχτουν μετα απο χρονια και να γινει διαλογη.

Για να τραβηξεις το χαρτι απο τον πολτο στο εσωτερικο των δεματων ειναι αδυνατο.Ισως μπορει καποιος να τραβηξει το μεταλλο με μαγνητες.Το πλαστικο παλι θα εχει γινει μαζα με τα οργανικα και θα παει για ξηρανση -στεγνωμα μαζι τους.Το γυαλι ξεχαστε το.Μενουν υφασμα δερμα κλπ.

Αυτο το προβληματικο καυσιμο υλικο που θα παραχθει απο τα συμμεικτα λεγεται  ΚΑ.Π.Α  RDF (Refuse-derived fuel –Καυσιμο Προερχομενο απο Αποβλητα) και παει για τσιμεντοβιομηχανιες. Ομως ετσι κι αλλιως θα ειναι τοσο πολυ που δεν το χρειαζονται οι τσιμεντοβιομηχανιες της χωρας ακομα και στις μερες της δοξας τους.

Yπαρχει ομως και το ΚΑ.Σ.Α   SRF( Solid Refuse Fuel –Καυσιμο απο Στερεα Αποβλητα).

Η επιδίωξη του ΥΠΕΚΑ είναι να κάψει το SRF επιδοτούμενο (από εμάς) σαν ΒΙΟΜΑΖΑ (με ποσόστωση) σε ιδιωτικές εγκαταστάσεις.

Για οσους πιστευουν εδω και χρονια πως θα βρεθει λυση με τα απορριμματα μας οταν και οπου φτιαχτει εργοστασιο που θα τα καιει , το παρακατω αρθρο ειναι μια απαντηση.Ο διαχωρισμος των απορριμματων κατα κατηγορια (ΚΔΑΥ τεχνικη επεξεργασια κατηγοριοποιηση )  ειναι απαραιτητος για την καυση.Δεν μπορεις να καψεις μπουκαλια και σιδερα.Ουτε η ελεγχομενη καυση για παραγωγη ενεργειας ειναι δυνατη με ανομοιογενη υλικα.Τα RDF -SRF ειναι ΚΑΥΣΙΜΑ (fuel).Η καυση ακομα και στα ειδικα πανακριβα εργοστασια εχει υποπροιοντα.Στον αερα και το εδαφος.Το υπολοιπο της καυσης ειναι το μισο σε ογκο απο οσο καιγεται.

Μην νομιζετε πως οι τοπικες κοινωνιες οπου γινουν τα εργοστασια θα δεχτουν χωρις πολυχρονους αγωνες καθε ειδους τα απορριμματα μας.Κερατεα Θηβα Θεσσαλονικη Βολος .Το ιδιο θα κανατε στην θεση τους.Η μηπως οχι;

Παντως η Ερμιονιδα εχει μαλλον αρνητικη κληρονομια στο θεμα.Οι περισσοτεροι που ασχοληθηκαν με τον δεματοποιητη επιτροπες πολιτων και θεσμικοι μαλλον προς την λογικη της υπερασπισης του κινηθηκαν παρα εναντιον.Δεματοποιηση αστικων απορριμματων σε συμμεικτη η διαχωρισμενη μορφη (οπως καποτε υπερασπισθηκε ακομα και ταση της ΠΑΠΟΕΡ)και καυση ειναι δυο αλληλενδετες πορειες.Η ανακυκλωση παραγωγη πρωτης υλης απο χαρτι πλαστικο μεταλλο και γυαλι ειναι τελειως διαφορετικη διαδικασια.

Βολος

Κάθετα αντίθετος με την καύση RDF και SRF από βιομηχανία και στη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής των δύο υποπροϊόντων απορριμμάτων, δηλώνει ο Εμπορικός Σύλλογος Βόλου και Ν. Ιωνίας, που τονίζει ότι μοναδικό μέλημά του είναι η υγεία των συμπολιτών μας, η αειφόρος ανάπτυξη του τόπου μας, η τουριστική προβολή των περιοχών μας και η δημιουργία ενός πλαισίου προστασίας της επιχειρηματικότητας, που θα ωθεί στην άνθιση του πρωτογενή, δευτερογενή και τριτογενή τομέα παραγωγής.
Σε ψήφισμα που εξέδωσε το Δ.Σ. του Εμπορικού Συλλόγου ζητά από το Δήμο Βόλου να δημιουργήσει ολοκληρωμένη διαχείριση και ανακύκλωση των σκουπιδιών στο Χ.Υ.Τ.Α Βόλου, από τον Δήμο και την Περιφέρεια να να χρηματοδοτήσουν την δημιουργία ενιαίου δικτύου καταμέτρησης αέριας ρύπανσης (PM 10 κ.λ.π.), να μην προχωρήσει ο σχεδιασμός για καύση RDF ή SRF από την τσιμεντοβιομηχανία της ΑΓΕΤ και να ανακληθεί η όποια άδεια έχει δοθεί, να σταματήσει η επιβλαβής ενέργεια καύσης πετ κοκ (pet coke) από εργοστάσια της περιοχής μας, ενώ προτείνει να συγκληθεί μια ανοιχτή συνάντηση με επιστημονικούς φορείς, με στόχο την εύρεση ορθών λύσεων στο μείζον ζήτημα περιβαλλοντικής ρύπανσης της περιοχής μας .

Το ψήφισμα του Εμπορικού Συλλόγου αναφέρει:
«Ως Εμπορικός Σύλλογος Βόλου και Ν. Ιωνίας δηλώνουμε την κάθετη αντίθεσή μας στην καύση RDF ή SRF στην περιοχή μας, καθώς και τη δημιουργία εργοστασίου στην περιοχή μας που θα παράγει RDF ή SRF. Η ατμόσφαιρα στην πόλη μας και την ευρύτερη περιοχή είναι ήδη ιδιαίτερα επιβαρυμένη και θεωρούμε την όποια απόφαση, που θα επιφέρει επιπλέον ατμοσφαιρική επιβάρυνση αρνητική για το μέλλον του τόπου μας. Η θέση μας αυτή προκύπτει από το δεδομένο, παραδεκτό κι από όλους τους αρμόδιους και υπεύθυνους, ότι αφενός τα εργοστάσια της περιοχής μας δεν διαθέτουν, ούτε τον εξοπλισμό, ούτε τους μηχανισμούς ασφαλείας για την όποια καύση σκουπιδιών (RDF ή SRF) και αφετέρου δεν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί αυστηροί και συνεχείς που να εξασφαλίζουν την αποτροπή της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος και της υγείας των ανθρώπων.
Από την πλευρά μας ως πολίτες κι ως επαγγελματίες αυτής της πόλης, θεωρούμε ότι προέχει πάνω από όλα η υγεία τόσο αυτής της γενιάς όσο και των μελλοντικών. Τα αποτελέσματα από την καύση σκουπιδιών στην τσιμεντοβιομηχανία ή σε οποιοδήποτε άλλο εργοστάσιο της περιοχής μας, χωρίς καμιά αμφιβολία θα αυξήσει δραματικά τα κρούσματα διάφορων παθήσεων αλλά και των κρουσμάτων καρκίνου.

Οι παραπάνω επιπτώσεις που αν ισχύσουν θα επιφέρουν μακροχρόνιες καταστροφικές συνέπειες στην περιοχή μας θα προκληθούν για τους εξής βασικούς λόγους:
Α) γιατί στην περιοχή μας δεν υπάρχει ολοκληρωμένη διαχείριση και ανακύκλωση των σκουπιδιών στο Χ.Υ.Τ.Α Βόλου, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα
Β) γιατί κανένα από τα εργοστάσια της περιοχής μας δεν είναι εξ’ αρχής κατασκευασμένο για την καύση (ούτε καν ήδη διαχωρισμένων) σκουπιδιών. Πρόκειται για εργοστάσια που έχουν άλλο αρχικό σκοπό παραγωγής και με κάποιες μικρές προσαρμογές θέλουν να καίνε τόνους σκουπιδιών. Το γεγονός αυτό κάνει την όποια καύση ιδιαίτερα επιβλαβή.

Σε κάθε περίπτωση, επειδή σε καμιά περίπτωση δεν μας αφήνει αδιάφορους, η μείωση του ενεργειακού κόστους που ενδιαφέρει την τσιμεντοβιομηχανία της περιοχής μας, θεωρούμε ότι αυτή δεν θα πρέπει να προέλθει από την καύση σκουπιδιών. Η μείωση του κόστους μπορεί να προέλθει από τη χρήση φυσικού αερίου για το οποίο οι εγκαταστάσεις ήδη υπάρχουν. Το φυσικό αέριο άλλωστε είναι μια πολύ πιο φιλική πηγή ενέργειας για το περιβάλλον, ενώ ταυτόχρονα είναι πολύ πιο αποτελεσματική από την καύση σκουπιδιών, αφού είναι πιο θερμιδογόνα.
Με βάση τα παραπάνω προσκαλούμε και το σύνολο των φορέων της πόλης μας να εκφράσει την αντίθεσή του με την εξέλιξη αυτή, πόσο μάλλον όταν η όποια καύση δεν αφορά μόνο σκουπίδια που προέρχονται από την περιοχή μας αλλά και τόνους σκουπιδιών που θα προέρχονται κι από άλλες χώρες! Προφανώς είμαστε αντίθετοι και στη δημιουργία εργοστασίου για την παραγωγή RDF ή SRF, καθώς θεωρείται υποκριτικό να είναι κανείς ενάντια στην καύση καρκινογόνων υλικών αλλά όχι στη δημιουργία ενός τέτοιου εργοστασίου.

Εκτός βέβαια από το ζήτημα της υγείας, που είναι το σημαντικότερο τόσο για μας όσο και για τα παιδιά μας, θέλουμε να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου και για μια άλλη επίπτωση από την καύση σκουπιδιών, την ατμοσφαιρική ρύπανση που αυτή θα προκληθεί. Η όποια επιβάρυνση της ατμόσφαιρας της περιοχής είναι σαφές ότι θα πλήξει ακόμα και τις τουριστικές και κατ’ επέκταση εμπορικές δραστηριότητες της περιοχής μας. Θεωρούμε ότι το πλήγμα της τουριστικής κίνησης της περιοχής μας θα είναι ιδιαίτερα μεγάλο, αφού ελάχιστο ποσοστό επισκεπτών είτε από το εσωτερικό είτε από το εξωτερικό θα επιλέγουν να επισκεφθούν μια περιοχή που θα είναι επιβαρυμένη με επικίνδυνα μικροσωματίδια στην ατμόσφαιρά της.

Τέλος, ως επιχειρηματικό δυναμικό αυτής της πόλης δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε τα αρνητικά έως καταστροφικά αποτελέσματα που θα προκύψουν στην τοπική οικονομία, τη γεωργία, την ιχθυοτροφία και την κτηνοτροφία της περιοχής μας. Κι αυτό γιατί η όποια ρύπανση της ατμόσφαιρας αναπόφευκτα θα περάσει στο έδαφος αλλά και στους υδάτινους πόρους της περιοχής μας. Αυτό, όπως είναι κατανοητό, θα επηρεάσει κάθε προϊόν είτε πρόκειται για φρούτα και λαχανικά, είτε πρόκειται για προϊόντα κτηνοτροφίας (κρέας, γαλακτομικά κ.α.) της περιοχής μας είτε για τα αλιεύματα που προέρχονται από τον Παγασητικό. Όλα τα τοπικά προϊόντα, όπως αναφέρθηκαν παραπάνω, είναι σαφές ότι πλέον θα πάψουν να έχουν την όποια ζήτηση για κατανάλωση με ό,τι αυτό σημαίνει για την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής μας. Το παράδειγμα της περιοχής της Θήβας και τον Οινοφύτων, όπου τα λαχανικά τους θεωρούνται «θανατηφόρα δηλητήρια» δεν θέλουμε σε καμιά περίπτωση να ισχύσει και στην περιοχή μας.

Ως Εμπορικός Σύλλογος Βόλου & Ν. Ιωνίας σε συμφωνία και με άλλους φορείς, συντασσόμαστε με τις θέσεις του Ιατρικού Συλλόγου Βόλου και ζητάμε τα εξής:
1. Καλούμε τον Δήμο Βόλου να δημιουργήσει ολοκληρωμένη διαχείριση και ανακύκλωση των σκουπιδιών στο Χ.Υ.Τ.Α Βόλου, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα, αφενός για να μην μας επιβάλλονται πρόστιμα από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη μη ολοκληρωμένη λειτουργία του, αφετέρου για να υπάρχει μηδενικό υπόλοιπο σκουπιδιών (zero waste). Καλούμε το Δήμο Βόλου να μην προχωρήσει στη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής R.D.F. και S.R.F. στην περιοχή μας, που θα έχει εξίσου καταστροφικές περιβαλλοντικές και οικονομικές συνέπειες.
2. Ζητούμε από τον Δήμο Βόλου και από την Περιφέρεια Θεσσαλίας να χρηματοδοτήσουν την δημιουργία ενιαίου δικτύου καταμέτρησης αέριας ρύπανσης (PM 10 κ.λ.π.), προκειμένου να έχουμε πλήρη και συνεχή εικόνα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης του πολεοδομικού συγκροτήματος Βόλου, με σκοπό να προφυλάσσεται αποτελεσματικά η υγεία των πολιτών, ιδίως των ευπαθών ομάδων. Η ευθύνη λειτουργίας του δικτύου αυτού να ανατεθεί στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και τα αποτελέσματα των καταγραφών αυτών να είναι άμεσα και συνεχώς προσβάσιμα στο διαδίκτυο από όλους.
3. Να μην προχωρήσει ο σχεδιασμός για καύση RDF ή SRF από την τσιμεντοβιομηχανία της ΑΓΕΤ της περιοχής μας και να ανακληθεί η όποια άδεια έχει δοθεί.
4. Να σταματήσει η επιβλαβής ενέργεια καύσης πετ κοκ (pet coke) από εργοστάσια της περιοχής μας.
5. Προτείνουμε να συγκληθεί μια ανοιχτή συνάντηση με επιστημονικούς φορείς, με στόχο την εύρεση ορθών λύσεων στο μείζον ζήτημα περιβαλλοντικής ρύπανσης της περιοχής μας .
Μόνο μέλημα μας είναι η υγεία των συμπολιτών μας, η αειφόρος ανάπτυξη του τόπου μας, η τουριστική προβολή των περιοχών μας και η δημιουργία ενός πλαισίου προστασίας της επιχειρηματικότητας, που θα ωθεί στην άνθιση του πρωτογενή, του δευτερογενή και τριτογενή τομέα παραγωγής».