You are currently browsing the monthly archive for Δεκέμβριος 2017.

Θυμιζω το αδερφο ιστολογιο για την Καρπαθο οπου εζησα δραστηριοποιηθηκα πολιτικα και δουλεψα πεντε καλοκαιρια.

Του Μανωλη Δημελλα.Εξαιρετικο αρθρο ιστορικου πολιτικου ενδιαφεροντος

Λάμπρος Ι. Σταματιάδης

– Είσαι καλό παιδί; διαβάζεις τα μαθήματα σου; αγαπάς τους γονείς σου;όπως κι όλα τα πλάσματα; Να λες πάντοτε την αλήθεια, να μη φοβάσαι για αυτή.

Έπειτα αυτός ο Άγιος Βασίλης έσκυβε, έλεγε ένα μυστικό κι έκανε τα παιδικά ματάκια να λάμψουν τόσο πολύ που τα λευκά λαμπιόνια τρεμόπαιζαν από ντροπή, όσο κι αν προσπαθούσαμε, εμείς οι υπόλοιποι ανυπόμονοι θεατές, δεν καταφέραμε το ακούσουμε!

Στο μεγάλο ολοστόλιστο σαλόνι του κεντρικού ξενοδοχείου δεν έπεφτε καρφίτσα, ήταν γεμάτο στολίδια και παιδιά, αμέτρητα παιδιά κι όμως δεν ακουγόταν ούτε μια φωνούλα.

Όλα περίμεναν με αγωνία τη σειρά τους, έστεκαν στην ουρά για να συναντήσουν αυτόν τον Άγιο Βασίλη, όλοι γνωρίζουν οτι πρόκειται για έναν Έλληνα μετανάστη, θέλουν να μιλήσουν μαζί του και να πάρουν το δώρο τους. Κι εκείνος, που δε χαλούσε χατήρι σε κανέναν, πρώτα ρωτούσε το μικρό όνομα, έπειτα με σιγανή καθάρια φωνή, έδινε συμβουλές και έκανε το κάθε παιδί να αισθάνεται το πιο τυχερό, το πιο όμορφο ολάκερου του κόσμου.

Αυτός ο Άγιος Βασίλης ήταν ένας Έλληνας μετανάστης, ο Λάμπρος Ι. Σταματιάδης, που είχε κερδίσει τον τιμητικό ρόλο από την Αμερικανική Εργατική Ομοσπονδία, κάθε Χριστούγεννα ντυνόταν με την πιο αισιόδοξη στολή του σύμπαντος κι έτσι προσέφερε αγάπη, χαρά και δώρα στα παιδιά των εργαζομένων.

Δεν πρόλαβα να συναντήσω τον Λάμπρο, για την ακρίβεια δεν είχα την τύχη να ακούσω τη φωνή του, να μοιραστώ τις σκέψεις και να του πω τις απορίες μου για τους μετανάστες, τις αγωνίες, αλλά και τους αγώνες τους. Όμως διάβασα πολλά από τα άρθρα του, μελέτησα την αυτοβιογραφία του, μίλησα ακόμη με τον φίλο του Μιχάλη Πρωτόπαπα, ξεχώρισα και θαύμασα την ακεραιότητα του αδαμάντινου χαρακτήρα του.

Οι περισσότεροι μετανάστες, ακόμη και σήμερα, ακολουθούν μια συμβουλή:

«Δεν ήρταμε στην Αμεριτσή να κάνομε Γιούνια τσε απεργίες, μόνο να αρπάξομε τσε να φύο- με…».

Ο Λάμπρος Σταματιάδης ξέφυγε από αυτό τον κανόνα, από νωρίς κατάλαβε τη δύναμη που αποκτούν οι άνθρωποι όταν ενώνονται, όταν αποφασίζουν να αφήσουν στην άκρη το χρώμα του δέρματος και τη σημαία της ταυτότητας, να παλέψουν για τα πιο αυτονόητα δικαιώματα.

Δίκαιο μεροκάματο, ωράριο εργασίας και όχι ωράριο εξόντωσης, ανθρώπινες συνθήκες, με μια λέξη εργασία και όχι δουλεία. Την ίδια στιγμή ο Λάμπρος ήταν δεμένος με το μακρινό νησί του και έστελνε ότι βοήθεια μπορούσε.

– Μα πως γίνεται τα πετύχουμε όλα αυτά;

Αυτή την απορία θα ήθελα να ρωτήσω τον Λάμπρο, αν στεκόμουν στην ουρά μαζί με τα άλλα παιδιά, για να πάρω το δώρο μου. Κι εκείνος, ο Άη Βασίλης των εργαζομένων, θα έσκυβε στο αυτί και θα μου έλεγε:

“…Όλα τα σημάδια δείχνουν ότι οι τωρινοί ή οι αμέσως μελλοντικοί ηγέτες του καπιταλιστικού κόσμου πλησιάζουν στο ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ της ολοκληρωτικής αυτοκτονίας μας ή μιας κοινωνίας δίκαιας, με κοινοκτημοσύνη και χωρίς την εκμετάλλευση, την αβεβαιότητα και τον πόλεμο. Όλοι ας κάνουμε το καθήκον μας, όχι προς το θάνατο, αλλά προς τη Ζωή. Η ειρηνική εφαρμογή του κοινωνικού συνθήματος «ο μη παραγωγός των μέσων ζωής δεν θα καταναλίσκει», θα οδηγήσει στο θεσμό της τριαντάωρης εβδομαδιαίας παραγωγικής εργασίας και οι περίσσιες ώρες θα καταναλίσκονται στην καλλίτερη απόλαυση της ζωής, από την κούνια ως το μνήμα…. Την πραγματοποίηση του ανωτέρου κοινωνικού ονείρου θα προτιμήσει η ανθρωπότητα αντί της ολοκληρωτικής καταστροφής του κόσμου. Οι χιλιάδες μεγάλων και μικρών ποταμών που σήμερα χύνονται άσκοπα στις θάλασσες και του ωκεανούς, θα συνδεθούν για να ποτίσουν τις απέραντες διψασμένες περιοχές. Τότε όχι μόνο θα παράγουν περισσότερα μέσα ζωής, αλλά και θα στολίζουν τη Γη μας με το πράσινο που θα αισθανόμαστε ότι ζούμε μέσα στον παράδεισο αντί να το γυρεύουμε μετά το θάνατο.” (Το κοινωνικό μας σύστημα στο σταυροδρόμι, Λ.Ι.Σ. , 1977)

Ο Λάμπρος Ι. Σταματιάδης (Κάρπαθος Δεκ 1897 – Λονκ Αίλαντ 1993) γεννήθηκε στο Απέρι, την παλιά πρωτέουσα της Καρπάθου, πρωτογιός του Γιάννη και της Ευαγγελούλας Σταματιάδη (Κάτρου), το γένος Αλεξάκη.

Ο Λάμπρος είχε έξι αδέλφια, τον Μιχαήλ, τη Στασία, τον Ηλία, τον Αλέκο, τον Ποθητό, και τον Νίκο (Πολυχρόνη). Οι γονείς είχαν όνειρα να σπουδάσουν τον κανακάρη τους, όμως εκείνος είχε το μυαλό στη θάλασσα και τις περιπέτειες που έκρυβε πίσω από τον ορίζοντα της. Το 1911, μετά το Δημοτικό και το Σχολαρχείο, ακολούθησε τον μετανάστη πατέρα του στο Μαρόκο.

Δούλεψε ως βοηθός υδραυλικού στην ανέγερση ενός παλατιού που κατασκευαζόταν για τον αυτοκράτορα της Αγγλίας Γεώργιο. Στο Χαρτούμ έμεινε μόνο οκτώ μήνες, όταν ο πατέρας του Λάμπρου έμεινε άνεργος αναγκάστηκε να επιστρέψει στο νησί μαζί με το γιο του. Το παιδί ήδη είχε ονειρευτεί τη γη, τις ελπίδες που υπήρχαν πέρα από τα χώματα του νησιού και δεν κρατιόταν, κανείς πια δεν θα μπορούσε να εγκλωβίσει τον Λάμπρο Σταματιάδη.

Το φθινόπωρο του 1912, σε ηλικία μόλις 15 ετών, ταξίδεψε 20 ημέρες από τον Πειραιά για τη Νέα Υόρκη. Επιβιβάστηκε στο 140 μέτρων υπερωκεάνιο της εποχής ΜΑΡΘΑ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ. Μια διαφορετική περιπέτεια μόλις ξεκινούσε, ο Λάμπρος είχε άλλο προορισμό, δεν θα γινόταν ακόμη ένας σιωπηλός μετανάστης! Πιάνει δουλειά στα ανθρακωρυχεία Κοιλάδα Πριντς Πορτ του Οχάιο. Με 3,25 δολλάρια μεροκάματο, 10 ώρες δουλειάς, μονάχα η Κυριακή ήταν δική του.

Οι συνθήκες εργασίας δεν περιγράφονται, κάθε μέρα ένας τραυματίας ή νεκρός από βουλιαμέντα ή εκρήξεις. Οι εργάτες, παράνομοι μετανάστες από Ιταλία, Ελλάδα και Μεξικό, έτσι μουτζουρωμένοι, ζουν χειρότερα και από ποντίκια μέσα σε φάκες.

Νεκροταφείο στο Dawson, New Mexico

Η τραγωδία του Dawson

Στις 22 Οκτώβρη 1913 στην πόλη Dawson, μια περιοχή γύρω από Colfax County στο New Mexico, συνέβη μια από τις χειρότερες τραγωδίες στην ιστορία της εξόρυξης άνθρακα. 263 ανθρακωρύχοι καταπλακώθηκαν από τα απανωτά βουλιαμέντα, από τα αέρια και τις εκρήξεις ή έσκασαν, δίχως οξυγόνο, εγκλωβισμένοι σε κάποια στοά. Τα περισσότερα από τα θύματα ήταν μετανάστες από όλο τον κόσμο, 146 Ιταλοί, 36 Έλληνες και 29 Μεξικάνοι, ανάμεσα τους και 6 Καρπάθιοι! Οι βωλαδιώτες Βάσος Μαγκλής, Βασίλης Λαδής, Κωστής Μηναϊδης, Μανώλης Χαλκιάς, και οι αδελφοί Γιώργος και Κωστής Μακρής. Νέα παλικάρια, που δεν πρόλαβαν ούτε να ονειρευτούν!

Αυτή η τραγωδία καταγράφεται ως η δεύτερη χειρότερη συμφορά σε ανθρακωρυχεία της Αμερικής, η πρώτη συνέβη το 1907, στο Fairmont Coal Co.’s Monongah, W.Va., εκεί από τις εκρήξεις σκοτώθηκαν 363 άντρες και παιδιά, κυρίως Ιταλοί και Πολωνοί μετανάστες.

Αποκορύφωμα της άγριας εργατικής εκμετάλευσης ήταν η «σφαγή» του Λάντλοου.

Την άνοιξη 1914 οι εργαζόμενοι των ορυχείων CFI, που ανήκαν στην οικογένεια Ροκφέλερ, δεν άντεξαν και κατέβηκαν σε απεργία. Η οικογένειας Ροκφέλερ φώναξε το Πρακτορείο Ντετέκτιβ «Μπάλντουιν-Φελτς», για να τρομοκρατήσει τους απεργούς και τη συνδικαλιστική τους ηγεσία κι έτσι να ξεκαθαρίσει τη κατάσταση.

Οπλισμένοι φρουροί, ελεύθεροι σκοπευτές, πράκτορες, ένα τεθωρακισμένο όχημα με πολυβόλο, βία, αίμα και θάνατος ήταν η τελευταία λύση, για τους ανυπάκουους “εργάτες” που σήκωναν κεφάλι και ήθελαν να λέγονται άνθρωποι.

Ο έφηβος Λάμπρος Σταματιάδης ακόμη δεν μιλούσε τα Αγγλικά, μάθαινε τα νέα, ζούσε το κάρβουνο που ήταν δεμένο με το θάνατο του εργάτη. Σφυρηλατήθηκε μέσα σε χείμαρρους πύρινων λόγων των μιναδόρων και του συνδικάτου, δεν άργησε να βρει ρόλο και να περάσει στον ομαδικό αγώνα διεκδικήσεων των εργασιακών δικαιωμάτων.

– Μα και πια είναι η ιδανική κοινωνία, τι πίστευε ο Λάμπρος; άλλη μια φορά σα να έσκυψε εκείνος ο ζεστός “κόκκινος” Άη Βασίλης και ψιθύρισε:

“Μια ανθρώπινη κοινωνία χωρίς έθνη, με δυο γλώσσες, την τοπική και τη διεθνή, και με μία σημαία δίχρωμη. Το ένα χρώμα θα συμβολίζει το αίμα μας που είναι κόκκινο, και το άλλο θα συμβολίζει την αδελφική ειρήνη και θα είναι άσπρο. Μια ανθρώπινη κοινωνία χωρίς χρήμα! Τη θέση του χρήματος θα πάρουν πλαστικές κάρτες με την φωτογραφία, με το όνομα, με το χρόνο και τόπο γεννήσεως, και με το επάγγελμά μας μέσα στην ονειρώδη κοινωνία. Μια κοινωνία χωρίς πωλητές, μεσίτες και εκμεταλλευτές. Χωρίς στρατιώτες και στόλους. Χωρίς πολεμικά αεροπλάνα και πολεμικές μηχανές του αλληλοσπαραγμού. Χωρίς τους μεσάζοντες που σήμερα εκμεταλλεύονται τον ιδρώτα των άλλων, χωρίς τους μικροεπιχειρηματίες. Όλα θα ανήκουν στο λαό, όπως σήμερα έχομε τα ταχυδρομεία, τα δημόσια σχολεία, τις εκκλησίες, πολλά νοσοκομεία, κλπ. Μια κοινωνία χωρίς κοσμήματα που σήμερα φορούμε για επίδειξη και για να γελάσουμε κάποιον ή κάποια. Με την πλαστική κάρτα θα δικαιούμεθα όλα τα μέσα της ζωής και από τα 50 και άνω θα ταξιδεύουμε για να γνωρίσουμε όλο τον κόσμο στον οποίο ερχόμαστε να ερωτη- θούμε και φεύγουμε χωρίς να θέλουμε. Όταν φεύγουμε από αυτόν τον κόσμο, το μόνο πράγμα που θα πάρουμε μαζί μας θα είναι αυτή η καρτέλα, και τίποτε άλλο. Αν αυτή η ονειρώδης κοινωνία δεν θα γεννηθεί μέσα σε λίγες δεκάδες χρόνια, τότε οπωσδήποτε η σημερινή κοινωνία θα αυτοκτονήσει με την πυρηνική ενέργεια.” Λ.Ι.Σ., Μάρτιος 1980

Ο Λάμπρος θα αφήσει τα ορυχεία, πιάνει δουλειά ως λούστρος στην πόλη Μπελλαίρ του Οχάιο και έχει μηνιάτικο 30 δολάρια. Δεν θα μείνει εκεί, προσλαμβάνεται σε εργοστάσιο κατασκευής ντενεκέδων της πόλης Κέννισμπεργκ όπου πολλοί Καρπάθιοι δούλευαν, μεταξύ των οποίων και από τις Πυλές Γεώργιος Παπανικολάου, μέλος του Αμερικανικού Πολιτικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Αυτός γίνεται ο μέντορας του Λάμπρου στο εργατικόν κίνημα και στους αγώνες.

Το 1921 θα επιστρέψει στην Κάρπαθο, όπου θα παραμείνει μια 5ετια και θα παντρευτεί τη 14χρονη Μαριγώ, το μόνο παιδί του Ιωάννη Μ. Σκούλου και της Άννας, το γένος Παπά Γεώργη Γεργατσούλη. Αναγκάζεται να γίνει αγρότης, αφού οι ιταλικοί νόμοι δεν του επιτρέπουν να ταξιδέψει για την Αμερική, η φαμίλια του μεγαλώνει και γεμίζει κορίτσια!

– Τι είναι αυτό που τον δένει τόσο σφιχτά με τον τόπο καταγωγής; τι είναι η Κάρπαθος για τον Λάμπρο; Έφτανε ένα ποίημα για να περιγράψει το πάθος, τη λατρεία για τον τόπο του:

Αφιερωμένο στους γονείς μου Γιάννη και Βαγγελούλα Σταματιάδη-Κάτρου. ΛΑΜΠΡΟΣ ΣΤΑΜΑΤΙΑΔΗΣ

Το 1925 επιτέλους επιστρέφει στην Αμερική, πιάνει δουλειά στο εργοστάσιο χαλυβουργίας και δε σταματά να αγωνίζεται για τα εργατικά δικαιώματα. Αντιμετωπίζει την ένοπλη βία της αστυνομίας, των φρουρών του Στέιτ και της Κυβέρνησης, αλλά και την αντεργατική προπαγάνδα του τύπου, ακόμη και του κλήρου που συνιστούσε στο εκκλησίασμα να μη γίνονται θύματα κοινωνικών επαναστατών και να επιστρέψουν όλοι στις δουλειές τους, δηλαδή στην ομαλότητα της εκμετάλλευσης! Ο Λάμπρος δε γλυτώνει το ξύλο και φτάνει μέχρι και τη φυλακή.

Την ίδια περίοδο δεν λησμονεί το νησί του, η Κάρπαθος το 1924 χτυπήθηκε από δυνατό σεισμό, ανάμεσα στα κατεστραμμένα κτήρια και το σχολείο στο χωριό του Λάμπρου, στο Απέρι.

Ο Λάμπρος Σταματιάδης μαζί με τον Πολυχρόνη Βασιλάκη, και τους αδελφούς Μανώλη, Ηλία και Νίκο Παπαγεωργίου, δεν έχασαν στιγμή, αποφάσισαν να μαζέψουν χρήματα. Έφτασαν στο κατάστημα του Πολυχρόνη Παπαδάκη, όπου συναντήθηκαν με τους συμπατριώτες: Δημήτρης Εμμανουήλ Παναγιώτου, Εμμανουήλ Χ.Π. Γεωργιάδης, Εμμανουήλ Π. Βασιλείου Πετρίτης, Νίκος Πολ. Νισύριος και Μηνάς Ν. Λεντής, ομόφωνα αποφάσισαν να οργανώσουν έρανο για τα ξαναχτίσουν το σχολείο στο Απέρι. Οι προσπάθειες του Σταματιάδη, καθώς και των υπολοίπων μεταναστών, εντάθηκαν μέσα από τη δημιουργία του πρωτοπόρου Συλλόγου “ΟΜΟΝΟΙΑ”, ειδικά μετά το τέλος του πολεμου και την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου.

Εκτός από χρήματα πάλευαν για να μαζέψουν κάθε είδους γραφικής ύλης, βιβλία, μολύβια και τετράδια, αλλά και ρούχα, παπούτσια, φάρμακα, οτιδήποτε έμπαινε μέσα στα μπαούλα, ήταν απλώχερη βοήθεια για το λατρεμένο τους νησί.

Ο Λάμπρος διώκεται για τις ιδέες και τη δράση του και γίνεται Λούης

Ο Σταματιάδης δεν ήταν ο “φρόνιμος μετανάστης” απολύθηκε και κυνηγήθηκε για τις αρχές του, έμεινε άνεργος κι αποφάσισε να αλλάξει εργασιακό περιβάλλον.

Από τα εργοστάσια τενεκέδων βρέθηκε σερβιτόρος στο Μπρούκλιν κι από εκεί δούλεψε σε μεγάλα και αριστοκρατικά ξενοδοχεία της Νέας Υόρκης.

Το όνομα του γρήγορα μπήκε στις black list των ξενοδόχων, αιτία η ορμητική συνδικαλιστική δράση του, έτσι αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομα του και έγινε ο Λούης Στάμος.

Ο Λάμπρος είχε αριθμό βιβλιαρίου 711, ενώ τα μέλη έφταναν τις 30.000. Ήταν ένας από τους δημιουργούς του Σωματείου, που αναφερόταν στην Αμερικανική Εργατική Ομοσπονδία, τα μέλη του οποίου ξεπερνούσαν τα 30 εκατομμύρια. Περίπου 35 χρόνια (1942-1962) εργάστηκε σερβιτόρος στην Νέα Υόρκη, στην κεντρική Λέσχη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στο πρώτης κατηγορίας Χοτέλ Μπίλτμορ και στο Γουόλντορφ της Αστόρια, εκεί γνώρισε τις προσωπικότητες που προωθούσε το σύστημα εκείνη την εποχή.

Όπως ο ίδιος σημειώνει στην βιογραφία του:

“Υπηρέτησα το Συνδικάτο απόλυτα αφιλοκερδώς, όχι μόνο σαν αντιπρόσωπος στις γενικές συνελεύσεις, υπηρέτησα ακόμη και ως μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Λόκαλ 6. Εις αναγνώριση της δράσης μου, το όνομά μου καταχωρήθηκε μεταξύ των πρώτων χιλίων αγωνιστών που προσέφεραν περισσότερο από το μερίδιό των στην τιμητική μπρούτζινη πλάκα που βρίσκεται στην είσοδο του μεγάρου της Εργατικής Ενώσεως επί της 8ης Λεωφόρου και 44 Δρόμους και το οποίο κόστισε τότε πάνω από δύο εκατομμύρια δολάρια. Εκεί στεγάζονται τα γραφεία της Επαγγελματικής Ενώσεως που έχει περί τις είκοσι χιλιάδες μέλη. Είμαι επίσης μέλος της Αμερικανικής Εργατικής Ομοσπονδίας και της Βιομηχανικής Εργατικής Επιτροπής”.

Όρθιοι και καθιστοί αριστερά είναι άγνωστοι. Στο κέντρο (όρθιοι) είναι ο Πολυχρόνης Παπαδάκης και δεξιά ο Λάμπρος Σταματιάδης, (γύρω στο 1920). Η φωτο από το βιβλίο του, το ταξίδι της ζωής μου

…στα υψώματα Τζάκσον Ηάιτς, της Νεοϋορκέζικης «Μακρονήσου» (long island) από εκεί ο Λάμπρος Σταματιάδης έβλεπε και μετρούσε τον κόσμο …

Ο Μιχάλης Πρωτόπαπας θυμάται τον ξεχωριστό του φίλο, σκιαγραφεί τον συντοπίτη του Λάμπρο και συγκινείται:

Απέφευγε να μιλάει με εκείνους που δεν ήθελαν να ακούσουν, δε τον ενδιέφεραν οι ανούσιες, δίχως γνώση, κόντρες. Έλεγε πως τα λεφτά, τα δολλάρια, όσα κι αν υπάρχουν δε μπορούν, δε φτάνουν για να καλύψουν τα κενά μας. Ο Λάμπρος πάνω από όλααγαπούσε τον άνθρωπο, έβλεπε πολλές δεκαετίες μπροστά, αγωνίστηκε με πάθος και αυταπάρνηση για τις επόμενες γενιές, δε μπορούσε να φανταστεί ότι θα ζήσουν τα βάσανα που πέρασε ο ίδιος. Ήταν, εξακολουθεί να είναι, πρότυπο μεταναστών, όμως εκείνοι που διαφωνούσαν συνήθως ένιωθαν φόβο, δεν μπορούσαν να τον αντιμετωπίσουν και τον απέφευγαν”.

Οι αδικίες, που με αυτές αναμετρήθηκε ο Λάμπρος, εξακολουθούν να χωρίζουν σε ντόπιους και ξένους τους εργάτες, να τους τάζουν δωράκια, να τους ξεμοναχιάζουν κι ύστερα να τους τσακίζουν δίχως έλεος.

Ένας μετανάστης-αντάρτης, αυτό ήταν ο Σταματιάδης, 120 χρόνια από τη γέννηση του εξακολουθεί να μας κάνει περήφανους και να μας δινει κάτι από τη φλόγα του.

Βιογραφία του Λάμπρου Σταματιάδη: http://www.huc.org/publications/Stamatiades_Greek_111813.pdf

 

Υπαρχει το αναθεμα στο Σταυρο Διδυμων αλλα υπαρχει και το αλλο Αναθεμα στις 12 Δεκεμβρη 1916 στον πρωτο εμφυλιο του 20 αιωνα για την χωρα μας (ειχαν προηγηθει αλλοι τον προηγουμενο αιωνα)και κατα καποιο τροπο ο διχασμος σε βασιλικους δημοκρατικους συνεχιστηκε στον εμφυλιο 46-49 .Αναθεμα εγινε σε ολη την Νοτια Ελλαδα και στο Αργος αλλα και στο Κρανιδι.

Μαλιστα τον Δεκεμβρη του 16 κυκλοφορησε στην Πελοποννησο εντυπος αφορισμος υπο μορφη λιβελλογραφηματος πλαστογραφημενος με υπογραφες ανυπαρκτων επισκοπων που ελαβε αδεια κυκλοφοριας απο το Συμβουλιο Εφετων στο Ναυπλιο.

Ο Επισκοπος Υδρας και Σπετσων Προκοπιος οταν πηραν την εξουσια οι Βενιζελικοι ηταν αναμεσα στους Επισκοπους που μηνυθηκαν λογω αναμιξης τους σε «κοσμικες φροντιδες» δηλαδη κομματικες διαμαχες με αποκορυφωμα το Αναθεμα του Δεκεμβρη.Παντως η δικια του ηταν μια απο τις τεσερες  μηνυσεις που δεν εκδικαστηκαν  αναμεσα στις 31 υποθεσεις που απασχολησαν το δικαστηριο.

Δυστυχως οι πληροφοριες για την Ερμιονιδα ειναι σκορπιες και μη καταγραμενες και επιβεβαιωμενες, καπου στην κατω πλατεια ηταν ο τοπος.Θυμιζω πως στην γειτονια αυτη ηταν και ειναι το σπιτι του Ρεπουλη του πιο κοντινου συνεργατη του Βενιζελου.Καλο θα ηταν καποιος -α να καταγραψει υλικο απο αυτη τη περιοδο.Ακομα μου εχουν πει πως στα Διδυμα πετουσαν τη νυχτα πετρες στις σκεπες σπιτιων Βενιζελικων.

Επισης καλο θα ηταν να καταγραφει η θεση στην διαμαχη του δικου μας Φωστινη (το 1922 εκλέχθηκε Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου το 1944 επέστρεψε στην Ελλάδα και τοποθετήθηκε στη θέση του Μητροπολίτη των Ενόπλων Δυνάμεων και το 1946 μητροπολιτης  Χιου) στα γεγονοτα.Θυμιζω πως ο Φωστινης συμμετειχε ενεργα στην Βενιζελικη εκστρατεια του 1919 Ελληνικων στρατευματων αναμεσα σε αλλες χωρες για την  καταστολη της επαναστασης στην σοβιετικη ενωση.

 

Η ανοδος του ναζισμου που παντα ειναι τριανταφυλενιος αγνος καθαρος εθνικιστικος και ολα τα καλα.

και η υπεροχη Γερμανικη πολη της Δρεσδης μετα τον συμμαχικο Βομβαρδισμο.

Dresden, Teilansicht des zerstörten Stadtzentrums über die Elbe nach der Neustadt. In der Bildmitte der Neumarkt und die Ruine der Frauenkirche.

Αυτο ηταν το αυριο που επεφυλαξε ο Ναζισμος στους Γερμανους .Αλλα και σε ολη την Ευρωπη.Αυτο ειναι το μελλον που υποσχωνται οι αγνοι εθνικιστες της ΧΑ στην χωρα μας.Αυτη την καταστροφικη πορεια ευτυχως σταματησε το αιμα του Φυσσα και αρχισε να ξηλωνει το παραμυθι της αποδοχης της ΧΑ.

Θυμαστε τοτε που τα δελτια τυπου του μορφωματος κοσμουσαν τις σελιδες των τοπικων και οχι μονο ιστοτοπων στα πλαισια της δημοκρατιας και του σεβασμου της ψηφου των πολιτων; Τοτε που εγραφα πως και ο Χιτλερ ψηφιστηκε απο εκατομμυρια Γερμανους αυτο ομως δεν σημαινε πως η διαφημιση της προπαγανδας του ηταν δημοκρατικη υποχρεωση;Πως η ανοχη στις πραξεις του εφερε εναν καταστροφικο παγκοσμιο πολεμο με εκατομμυρια θυματα και πως η νομιμοποιηση της ΧΑ στο ονομα της δημοκρατιας ηταν το σκαψιμο του ταφου της δημοκρατιας και των πολιτων που αυτη στοχοποιουσε;

Πως η ΧΑ καμαρωνει για τον αγκυλωτο σταυρο και τον ναζιστικο -φασιστικο χαιρετισμο που καθολου  αρχαιολελληνικα δεν ειναι ,πως οι νεοναζι δεν ειναι εθνικιστες αλλα συνεργατες των Γερμανων κατακτητων της χωρας τοτε και τωρα. Πως τα δηθεν αντιμνημονιακα αντικαπιταλιστικα τους ηταν ψευτικα και πως στην πραγματικοτητα ηταν πρακτορες των εφοπλιστων και του μεγαλου κεφαλαιου ;Πως το μεγαλο πανο τους απεναντι απο την εισοδο του ΑΜΑΝ στην Βιγλα καθολου απειλη δεν ηταν για τους επισκεπτες το αντιθετο μαλιστα ηταν χαιρετισμος οπως η ψηφος τους στη βουλη καθε φορα που ερχοταν θεματα φορολογιας του μεγαλου πλουτου;Το στησιμο εργοδοτικων σωματειων στην ζωνη.

Ακουω συχνα το αφελες ερωτημα.Μα καλα ολοι οι βουλευτες ολοι οι υποστηρικτες ολα τα μελη ολοι οι ψηφοφοροι εκατονταδες χιλιαδες σε ολη την χωρα δεξιοι εθνικιστες (και λιγο ρατσιστες) ειναι υπευθυνοι για τον φονο του Φυσσα; Οχι. Ειναι υπευθυνοι ομως γιατι ψηφιζουν και αρα ενισχυουν οικονομικα πολιτικα ενα κομμα του αγκυλωτου σταυρου που καλυπτει προπαγανδιζει εφαρμοζει στην πραξη τον ναζισμο.

Και εδω δεν υπαρχουν σημερα δικαιολογιες για οσους την ακολουθουν.Τετοια κομματα δεν ειναι δυνατον να υπαρχουν.Και αν υπαρχουν πρεπει να απομωνονται κοινωνικα οι ιδεες και οι εκπροσωποι τους.Δεν ειναι αντιδημοκρατικο αυτο.Το αντιθετο.Ειναι υπερασπιση της δημοκρατιας.

Δεν εχει περασει πολυς καιρος απο τοτε που ο βουλευτης της διωκομενης σημερα για πολλαπλα εγκληματα κομμα-οργανωσης (στελεχη μελη και οπαδοι) περνουσε την πορτα του Δημαρχειου Ερμιονιδας και συνομιλουσε με τον Δημαρχο  και αλλους τοπικους εκπροσωπους .

συνομιλουσε με τις αρχες καθοταν στο ιδιο τραπεζι με τον βουλευτη του ΣΥΡΙΖΑ της ΝΔ και αλλους πολιτικους εκπροσωπους σε εκδηλωσεις φορεων

παρευρισκετο σε λαικη γιορτη στην Κοιλαδα.στην οποια καποιοι του ζητησαν να μην συμφωνει σε μνημονιακα μετρα με τους συνδαιτημονες του στο παραπανω τραπεζι.

Το Σάββατο 15η Αυγούστου, ο Βουλευτής Αργολίδας Γιώργος Γαλέος (ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ), συνοδευόμενος από την σύζυγό του Ιουλία, παρέστησαν στη γιορτή της Παναγίας που οργάνωσε ο Α.Ο. Κορωνίς Κοιλάδος.

Ο Γιώργος Γαλέος, που φιλοξενήθηκε στο τραπέζι του Γιάννη Παπαδιά και άλλων κομματικών φίλων, αποχωρώντας στις 2.30π.μ., δήλωσε εντυπωσιασμένος από το πλήθος και την από καρδιάς συμμετοχή του κόσμου στο γλέντι.Κατά την διάρκεια του εορτασμού, ο Βουλευτής Αργολίδας είχε την ευκαιρία να γνωριστεί με πολλούς συνεορτάζοντες οι οποίοι του δήλωσαν την συμπαράστασή τους και ζήτησαν να μην ψηφισθούν τα μνημονιακά μέτρα που προσπαθεί να επιβάλλει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με την στήριξη των φιλομνημονιακών κομμάτων της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού.

Σημερα  η αποκαθηλωση.Οχι δεν ειναι τυπικο το αδικημα .Ουσιαστικο ειναι.Γιατι η ΧΑ εχει στηριξει μεγαλο μερος της προπαγανδας της στην διαφθορα του πολιτικου συστηματος  και στους εκπροσωπους του που δεν εφαρμοζουν τους νομους της χωρας.Και η μη υποβολη ποθεν εσχες δεν ειναι προβλημα του πρωην βουλευτη μονο.Φαινεται πως αφορα και αλλα στελεχη της οργανωσης διπλα σε εκπροσωπους του συστημικου πολιτικου χωρου.

Παντως η οργανωση κομμα διαλυεται μπροστα στο φοβο της καταδικης της εγκληματικης δρασης της.Τοσο κρατησε η μαγκια.Θυμιζω πως οι κομμουνιστες εμειναν 20 και 30 χρονια σε φυλακες και εξοριες υποστηριζοντας το δικιο του λαου.Καποτε μονοι εγκαταλειμενοι απο ολους.Οχι σε περιοδους αναπτυξης του κινηματος αλλα και στα χρονια της υφεσης της παραδοσης της αποδοχης των κυριαρχων αξιων.Αυτοι -ες εκει.Πιστοι στις ιδεες τους.

Οι συνολικά εννέα υπόχρεοι που δεν κατέθεσαν δήλωση περιουσιακής κατάστασης είναι:

  • Αντώνης Μανιτάκης, πρώην υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης.
  • Μαρία Σταυρινούδη, πρώην βουλευτής της ΝΔ.
  • Ελένη Μακρή, πρώην βουλευτής ΝΔ.
  • Ανδρέας Ψυχάρης, πρώην βουλευτής ΝΔ.
  • Γιώργος Γαλέος, πρώην βουλευτής Χρυσής Αυγής.
  • Αρτέμης Ματθαιόπουλος, πρώην βουλευτής Χρυσής Αυγής.
  • Στάθης Μπούκουρας, πρώην βουλευτής Χρυσής Αυγής.
  • Ελευθέριος Βένιος, δήμαρχος Φολέγανδρου.
  • Κώστας Τζαφέας, δήμαρχος Μετσόβου.

Ετσι για να μην ξεχναμε

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

ΨΗΦΙΣΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΗΜΟΥ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

 

                                                         Κρανίδι, 8/10/2013                

                                                                     Αρ. Πρωτοκ. 12744

Ψήφισμα Δημοτικού Συμβουλίου

Δήμου Ερμιονίδας

——————————————-

Eκ του πρακτικού της 24ης συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου του έτους 2013 α.α 289/2013 απόφασης του Δ.Σ

Σήμερα ημέρα Δευτέρα 7η Οκτωβρίου 2013 κατά την 24η Συνεδρίαση ,το Δημοτικό Συμβούλιο ενέκρινε το παρακάτω ψήφισμα:

«Tα τελευταία γεγονότα με τη δολοφονία του Π. Φύσσα και την επίθεση στο Πέραμα συνέχεια δεκάδων επιθέσεων κατά μεταναστών μικροεπαγγελματιών εργαζομένων αναδεικνύουν το εγκληματικό πρόσωπο της Χ.Α. Είναι δύναμη που οργανώνεται και εκπαιδεύεται εναντίον του λαού και του εργατικού λαϊκού κινήματος. Είναι ναζιστική φασιστική οργάνωση φορέας αυτής της αντιδραστικής ιδεολογίας και τόσο η εγκληματική της δράση όσο και η ιδεολογία της δεν έχουν θέση στη χώρα της δημοκρατίας. Αναπτύχθηκε σε συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης σε περιόδους ιδεολογικοπολιτικής και οργανωτικής υποχώρησης και έγινε το στήριγμα της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής των τελευταίων χρόνων. Ο λαός έχει τη δύναμη να απορρίψει και να απομονώσει τις εγκληματικές απάνθρωπες θεωρίες της Χ.Α. Αποτελεί καθήκον και αναγκαιότητα να αποκαλύψουμε, να πολεμήσουμε και να ορθώσουμε τείχος στο δηλητήριο του φασισμού ναζισμού. Η μαζική πάλη μπορεί να απονομιμοποιήσει και να ξεριζώσει τη Χ.Α. οριστικά και τελεσίδικα μέσα στο λαό.

Το Δημοτικό μας Συμβούλιο καταδικάζει αυτές τις εγκληματικές ενέργειες που μοναδικό σκοπό έχουν τον κοινωνικό διχασμό, τον αποπροσανατολισμό του λαού και βάλλουν κατά της λαϊκής συνοχής».      

ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ   ΛΑΜΠΡΟΥ

 

 

Αφισες που κοληθηκαν στην Ερμιονιδα τον Δεκεμβρη του 2008.

 

Μαθητικη κινητοποιηση στο Κρανιδι κατω απο το ΑΤ.Φωτογραφια Σταματης Δαμαλιτης

10 Δεκεμβρη 2008

post_4761.html

Αυτο το υπερλαμπρο αστέρι που σκαέι σε ολη την χώρα σκιάζει την ζωή και τα προβλήματα της επαρχίας μας.

Τρέχουν τα τοπικά προβλήματα και ισως καποιοι επωφελούνται τωρα που τα βλέμματα  ειναι στραμένα εκεί .

Αυτο το ΕΚΕΙ ομως , ειναι στ αλήθεια σοβαρό.

Σαν τις κινητοποιήσεις για την Κύπρο το 1950, τη δολοφονία του Λαμπράκη και μετά του τροτσκιστη Πέτρουλα, τα Ιουλιανά το 1960, το Πολυτεχενείο το 197ο.

Η οργή του κόσμου η απαξιώση των πολιτικών κομμάτων εξουσίας η παγκόσμια οικονομική κρίση, η ανεργεία, η ανασφάλεια ,ο υπερβολικός δανεισμός στις ληστρικές τράπεζες.Μια γενική εικόνα σκανδάλων που οποιος μπορεί τα παίρνει ,τα ασφαλιστικά ταμεία καταληστεύονται, το σύστημα υγείας ,η εκπαίδευση, καταρεόυν , μια κοινωνία σε κρίση.

Ενα πολιτικο σύστημα σε αδυναμία να δώσει λύσεις.Ενα κενό στα οράματα , η γενίκευση της φτώχιας. Ενα αστυνομικό κράτος και παρακράτος με διασυνδέσεις με  ακροδεξιές οργανώσεις. Ενας φόνος

Φυσικά ειμαι με τα παιδιά. Μακάρι η ηλικία και η υγεία μου να μου επέτρεπαν να ειμαι στο δρόμο . Δεν θα ειχα πρόβλημα να σπάσω τα τζάμια μιας τράπεζας ισως και να πετάξω πέτρες στους αστυνομικούς με τα δακρυγόνα και τους πυροβολισμούς. Σίγουρα θα σεβόμουν και θα προστάτευα τα μαγαζιά τα σπίτια τα αυτοκίνητα την ζωή των  συμπολιτών μου .Ειμαι ενας  απο αυτούς.

Μου εκαναν εντύπωση δύο αντιδράσεις αυτές τις μέρες.

Στην Πάτρα μαγαζάτορες με Χρυσαυγίτες πέταγαν πέτρες πίσω απο τα ΜΑΤ στους διαδηλωτές.Προστατευαν τις περιουσίες τους (οχι μόνο απο τους πλιατσικολογους και τους ανεγκέφαλους ) Στην Θεσσαλονικη ενας αλλος μαγαζάτορας μέσα στο μαγαζί του βγήκε στην πόρτα και ΕΔΙΩΞΕ με τα λόγια καμμιά εικοσαριά χουλιγκάνους που εσπασαν την βιτρίνα του.Φοβήθηκαν ειπε. Την ιδια στιγμή η πορεία που περνούσε αποδοκίμαζε με εντονα γιουχα τους επίδοξους ληστές που εφυγαν απρακτοι.Τοσο απλά. Το να επωφεληθεις  ατομικά απο μια διαδήλωση κλέβοντας ειναι ο εσχατος ατομισμός φασιστική πρακτική ανόητη και ξένη στους κοινωνικούς αγώνες. Μόνο οι φασίστες χτυπάνε τον λαό. Οι αριστεροι δεν χτυπάνε τους μικρομαγαζάτορες που πάνε για κλείσιμο, δεν τους σπρώχνουν πιο βαθιά στον δανεισμό.

Η αλλη περίπτωση ηταν σήμερα στην Κοραή.Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ ανθρωποι της ηλικίας μου πιθανά εργαζόμενοι που συμμετείχαν στην πορεία των εργαζομένων πρώτα, γιούχαρε και απομάκρυνε με αποδοκιμασίες τα ΜΑΤ και μετά πλησίασε τους νεαρούς στην Πανεπιστημίου. Εβλεπες την ενταση στον διάλογο τα χέρια που κουνιώντουσαν.Αντρες  και γυναίκες μιλούσαν με τα παιδιά τους εκεί στη μέση του δρόμου. Τα επεισαν. Οι νεαροί εκαναν μεταβολή και εφυγαν.

Ειναι τα παιδιά των ανέργων των χρεωμένων στις τράπεζες των εργαζόμενων των 1000 ευρώ. Ειναι τα παιδιά μας και εχουν δίκιο στην εκρηξη τους.

Δεν βλέπουν ο δικός μα ς τρόπος της νόμιμης αντίδρασης να φέρνει αποτέλεσμα.

Ομως η βία ειναι μαχαίρι.Η κόβεις το ψωμί η κόβεις το χέρι σου. Η συζήτηση πρέπει να γίνει για το ψωμί τώρα.Ποιος το κρατά και ποιός το κόβει.

Τα δεκάδες χιλιάδες παιδιά που  διαδηλώνουν σε ολη την Ελλάδα  δεν ειναι αριστεροί.Οργισμένοι ειναι. Σε αδιέξοδο. Μόνο που στη ζωή δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Καποιοι θα γεμίσουν το κενότ ης σπασμένης βιτρίνας αργά η γρήγορα.

Το αιτημα να πέσει η κυβέρνηση ειναι σωστό και το ζητάνε πολλοί για πολλούς λόγους. Αν πέσει η κυβέρνηση παμε σε εκλογές. Αν κανένα κόμμα δεν εχει πλειοψηφία πάμε σε νέες εκλογές με τον νέο εκλογικό νόμο που χαρίζει 50 εδρες σε οποιον εχει την πλειοψηφία.

Ητε το ενα ητε το αλλο κόμμα σήμερα δεν εχουν κάποια ουσιαστικά διαφορετική πρόταση απο την σημερινή για την διακυβέρνηση. Το πρόβλημα ειναι εδώ και πρέπει να πάρουμε θέση.

Εμείς οι πολίτες πρέπει να πάρουμε θέση και να πιέσουμε τα κόμματα για μια αλλη πολιτική.

Τα επεισόδια θα τελειώσουν ολοι το ξέρουμε. Πόσο θα αντέξουν τα παιδιά πρίν κουραστούν σωματικά. Ηδη εχουν σπάσει κάθε οριο συμμετοχής. Ουτε στο Πολυτεχενείο του 73 δεν ειχαμε τόσο μεγάλη και μακρόχρονη συμμετοχή.

Αυτές οι μέρες ειναι ιστορικές ετσι κι αλλιώς.Δεν πρόκειται για φασαρίες για επεισόδια. Ειναι το ξεκινημα  μιάς κοινωνικής αντίδρασης που αργά η γρήγορα η θα πάρει πολιτική μορφή (μακάρι ) η θα τσακιστεί με την ενοπλη βία , η θα ενσωματωθεί με κάποιες κοινωνικές παροχές που θα εκτονώσουν την πίεση .Για την ωρα.

Και ενα τελευταίο σχόλιο.Δεν πιστεύω ο αστυνόμος ψευτης και φονιάς να ειναι τόσο σημαντικός για την κυβέρνηση.Αν θέλει να τελειώνει με τις φασαρίες ας αφήσει την διακαιοσύνη να τον πετάξει σε ενα κελί για λίγα χρόνια και μετά θα βγεί εξω.

Αν ομως στήσουν ενα ολοκληρο παραμύθι αθώωσης γύρω απο εξοστρακισμούς της σφάιρας  η δαιμονοποίησης του θύματος με βάση κάποιον αόρατο φάκελλο που εφτιαξαν κάποιοι αόρατοι συνάδερφοι… τότε  οδηγούμαστε ξεκάθαρα σε ενα πολιτικό πραξικόπημα οπου η πολιτική εξουσία λέει στους ενοπλους υπηρέτες της (οι ιδικοί  φρουροί μπαίνουν με ρουσφέτι απο το παραθυρο )βγείτε στον δρόμο και σκοτώστε αφοβα και εδω ειμαστε εμεις  να σας προστατέψουμε.

Και μιά ερωτηση .Τον φάκελλο του Αλέξη τον ηξερε ο αστυνομικός ΠΡΙΝ τον σκοτώσει;Και πώς γνώριζε πώς η παρέα θα ηταν εκεί που συναντήθηκαν.Οσο για το εξοστρακισμό που πάνε να στησουν.ΣΚΟΠΕΥΣΕ και πυροβόλησε.

Τον Ελληνικό λαό την νεολαία .

Στο πρόσωπο του Αλέξη σκόπευσε ολους μας.

Αν πρίν βρει τον στόχο η σφαίρα χτύπησε και σε ζαρντινιέρα ,τότε εκτός απο φονιάς και ψευτης ειναι και κακός σκοπευτής.

Και θα ειμουν περίεργος να γίνει γνωστός και ο δικός του φάκελλος .Ειμαι σιγουρος πως δεν ειναι η πρώτη φορά που πρωταγωνιστεί σε βία ο κύριος. Δεν γίνεσαι ξαφνικά εκτελεστής .

Υπαρχει μια δουλεια που λεγεται επιμελεια εκδοσης.Αυτοι -ες που την ασκουν λεγωνται επιμελητες εκδοσης.Σε αυτη τη καλα πληρωμενη δουλεια ο υπευθυνος φροντιζει οχι μονο τον συντονισμο ολων οσων συμμετεχουν σε μια εκδοση αλλα και την εμφανιση τα τυπογραφικα και ορθογραφικα λαθη και πολλα αλλα μη σας σκοτιζω τωρα. Γιατι αυτος που γραφει ενα κειμενο (εγω για παραδειγμα)ενα βιβλιο ακομα και μια αποφαση δημοτικου συμβουλιου δεν μπορει να δει τα λαθη που κανει.Οπως κανενας δεν μπορει να δει την πλατη του.Ερχεται λοιπον καποιος αλλος και ξυνει την πλατη , διορθωνει τα «λαθη» που ολοι οι ανθρωποι κανουν στον γραπτο λογο.Δεν ειναι θεμα βιασυνης ουτε παντα αγνοιας. Ειναι κατι διαφορετικο που δεν ειναι του παροντος να αναλυθει.Φυσικα το να ξαναδιαβασεις αυτο που εγραψες ειναι μια πρωτη κρισαρα. Ξανα και ξανα διαβαζοντας το γραπτο σου εντοπιζεις σημεια που θελουν διορθωση. Σημεια που βγαζουν ματι. Οπως ο Αι Γιαννης της Λαμογιας (τα λαμογια επιτελους απεκτησαν Αγιο), η η μονη της Πουτανασας (ουδεν σχολιο) ,η το σπηλαιο Φραχθι (Φραγχθι το λενε) ,η η μονη του Αυζου (Αγ Δημητριου η του Αυγου).H ακομα περισσοτερο τα Διδιμα. Και εδω δεν προκειται για λαθος εκ παραδρομης αλλα για αγνοια της λεξης μιας και επαναλαμβανεται πολλες φορες(Αλλα τα Διδυμα εχουν συνδεθει πια  με την θαλασσα στο Πορτο Χελι με δεσμους αιωνιους και γηινους περα απο τις προθεσεις του συγγραφεα του κειμενου)Ενω ακομα  μαθαινουμε πως στο Πορτο Χελι υπαρχει μια λιμνη στην οποια υπαρχει μεταξυ αλλων η τοποθεσια Κουρουνης (προφανως αναφερονται στην λιμνοθαλασσα -παλιο βιβαρι-της Βερβεροντα προς εκποιηση στο ΤΑΙΠΕΔ).

Ομως τα τοπωνυμια οπως και η γλωσσα εξ αλλου εξελισονται μεσα στον χρονο.Εδω με προσφατη αποφαση Δημοτικου Συμβουλιου υπαρχει στην Κορακια κολπος Μαριανα (της γνωστης οικογενειας).Με αυτη τη λογικη σπευσατε να κατοχυρωσετε μια περιοχη με το επωνυμο η το βαφτιστικο σας αν μπορειτε.Η της εταιρειας, της επιχειρησης σας. Η ιδιωτικοποιηση του δημοσιου χωρου σε ολο της το μεγαλειο με χορηγο το Δημοσιο μαλιστα.

Και κατι ακομα .Με ποια κριτηρια καποιες επιχειρησεις επιλεγωνται για να διαφημισθουν φωτογραφικα απο την σελιδα του Δημου και καποιες αποκλειωνται;Το ειχα ξαναβαλει το ερωτημα οταν γινοταν προβολη χωρων εστιασης . Τελικα η ΑΜΑΝ θα προβληθει και στο Πορτο Χελι (αληθεια που;) και στην Βιγλα Κορακιας;

Ομως τι γινεται οταν η προχειροτητα στον γραπτο λογο και η βιασυνη αποκτουν συμβολικο χαρακτηρα που δηλωνει μια γενικωτερη πολιτικη πρακτικη;Οταν υποσχεσαι το 2009 πως σε δυο χρονια τα συμμεικτα σκουπιδοδεματα και γενικωτερα τα σκουπιδια θα φυγουν απο την υπερ χωματερη στα Διδυμα και μετα απο χρονια τα θαβεις εκει που βρισκονται(οπως ειχε προβλεφθει απο αυτο το ιστολογιο); Οταν υποσχεσαι μαρινα και φτιαχνεις μπαζωμενο λιμανι;

Θυμιζω σε δεκα χρονια με αρχη την σελιδα της πρωτης θητειας Καμιζη ο Δημος μας εχει πληρωσει καθολου λιγα λεφτα (οποιος μπορει ας παρουσιασει τον λογαριασμο ειναι ποσες χιλιαδες ευρω; )για  πεντε ιστοσελιδες (η νεα θα ειναι η εκτη)που τελικα μαλλον ειναι πολυ φτωχες στην ουσια αλλα και στο περιεχομενο.Εξ αλλου η σημερινη πλειοψηφια φροντιζει για τις δημοσιες σχεσεις της μεσα απο το ΦΒ του κ Δημαρχου μιας και η παραταξιακη ιστοσελιδα μετεκλογικα εχει πεσει σε χειμερια ναρκη απο περσι την Ανοιξη.

Μην σας κουραζω ομως.Ο κ Λαμπρου μας ενημερωνει.

Kρανίδι 04/12/2017

Ούτε ιερό ούτε όσιο!!!!

Δήμαρχε κ. Δημήτρη Σφυρή, έχεις χάσει κάθε έλεγχο και αξιοπρέπεια, διότι πέραν της μη απαρτίας του συνδυασμού σου στα Δημοτικά Συμβούλια, όπου εμείς της αντιπολίτευσης συμπληρώνουμε τις απουσίες των Δημοτικών σου Συμβούλων σε καίρια θέματα, όπως το Τεχνικό Πρόγραμμα που είναι το εργαλείο της λειτουργίας του Δήμου, σήμερα διαβάζοντας την Απόφαση Δημάρχου 737/4-12-2017, όπως αυτή αναρτήθηκε στην Διαύγεια:

παρατήρησα ότι έχεις αλλάξει τις ονομασίες των Ιερών Μονών της Ερμιονίδας με μεγάλη θρησκευτική και ιστορική αξία, με ακατανόμαστες μετονομασίες.

Έτσι λοιπόν, με λύπη, με αναγκάζεις να απευθυνθώ προς τα σένα και να σου πω ότι: «Δήμαρχε Σφυρή, δεν έχεις ούτε ιερό ούτε όσιο!!!»

Δημοσιεύω την 737/4-12-2017 απόφασή σου, υπογραμμίζοντας με κόκκινο τις ακατανόμαστες ονομασίες που έχεις δώσει στις Ιερές Μονές της Ερμιονίδας και σε καλώ άμεσα να τις εξαφανίσεις από την Διαύγεια, διότι δυσφημίζεις την Ερμιονίδα μας.

Πάντως θέλω να σου υπενθυμίσω, ότι τα Δίδυμα, δεν γράφονται όλα με “ι”.

 

Για τη Δημοτική Παράταξη

«Προοδευτική Συμμαχία Ερμιονίδας»

Ο επικεφαλής

Τάσος Γ. Λάμπρου

Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ερμιονίδας

 

 

Η Φοιβη Κατσαΐτης 15 χρονων φετος εφυγε απο το γυμνασιο Κρανιδιου και συνεχιζει τις σπουδες της στην Ουαλια . Στο νεο της Γυμνασιο τους ανεθεσαν  να γραψουν μια εργασια  με θεμα επιλογης τους.Η Κατσαΐτης διαλεξε το προβλημα του προσφυγικου σαν συνεπεια του πολεμου στη Συρια και πως η Αγγλικη κοινωνια το αντιμετωπιζει.Οπως θα διαβασετε οσοι μπορειτε στα Αγγλικα η σχεση της με το προβλημα δεν ειναι απλα θεωρητικη αλλα βιωματικη μιας και διπλα στο σπιτι μας στο Τζεμι στο ξενοδοχειο Γαλαξιας βρηκαν καταφυγιο περσι τετοια εποχη οικογενειες προσφυγων με τις οποιες γνωριστηκαμε.Για την εργασια της πηρε αριστα.Την αναδημοσιευω γιατι πιστευω πως ειναι πολυ καλη.

Syria: the ongoing humanitarian and political crisis right outside our door.

Good morning everyone, today I’m going to be talking to you about the ongoing humanitarian and political crisis in Syria.

Last winter, I had the opportunity to meet and get to know some extraordinary people who had risked their lives to bring their families to safety.  I’m talking about refugees, mostly from Syria, who were being given asylum close to where I used to live in Greece. These people were neither poor, unsophisticated and undignified nor dangerous and violent. Actually, you would be surprised at just how alike they are to us. I met teachers, cooks, plumbers and electricians. Their children played like all children and dreamt like you and me. But there was a difference between them and us: the teachers had no pupils to teach, their schools bombed without being vacated, the cooks had no food to cook and the seemingly carefree banter and play of the children imitated war, not pretend but harsh and real.

On asking a Syrian boy were his father was, he raised three fingers to his head and snapped his thumb down, to imitate a trigger being pulled.

It would be impossible, therefore I will not ask you to put yourself in the place of the Syrian people; to watch you villages and cities destroyed by bombs, to witness your loved ones die and to live amidst a war so devastating you would attempt to cross the Mediterranean in order to find safety, knowing you may never reach your destination.

More than 4000 refugees have died at sea this year.

More than 500 were children.

The UN has called Syria the worst humanitarian crisis of our time.

But what are the factors that lead to all this destruction?

In order to fully comprehend what’s going on in Syria, we have to go back to 1947, only a year after Syria stopped being a French colony. In this year, the Arab Socialist party or Ba’ath meaning “rebirth”, was founded.

It was a party that stood up for the lower classes and was opposed to land owners.

Through a span of almost twenty years, Ba’ath gained a lot of power but as we are becoming increasingly aware of, where there is power there is conflict.

16 years after the party’s foundation, military activist seized power from the civil hands and implemented a coup that would last for many years. Leader of this military committee was Hafez Al Assad.

Assad’s hegemony, and later his son’s, lasted for more than forty years and is characterised as totalitarian, sectarian and neoliberal.

In 2011, the Syrian people started to protest and ask for more democratic reforms but were met with intense violence from the authorities. These demonstrations were what would eventually lead to the civil war.

In the past, Syria has been a country not unlike those of Europe.

As you see in these photos, taken only a year apart, Aleppo, a large Syrian city was made up of trees, swimming pools, bustling streets and people living their lives

Today it is made up of rubble.

This level of destruction is unprecedented and unbelievable.

Sadly, the Syrian situation is not improving and the future seems without hope.

In my opinion, in order for there to be prospect of peace, there needs to be a progressive socialist movement, grassroot movements and to not marginalize any group whether ethnic or religious.

But before we look to the future and speculate on what could be done, let’s focus on the present.

What is Europe’s attitude towards the waves of refugees being forced to leave their homes?

Smaller countries such as Greece have taken in huge numbers in proportion to their population, whereas bigger countries like England made pledges to resettle refugees but later opted out. Throughout the refugee crisis, Great Britain has introduced so many restrictions and limitations to who may enter the country that that smaller countries have ended up enduring all the pressure as well as the economic and social consequences.

In 1951 the UN signed the refugee convention that states that no asylum seeker should be returned to a country where they face serious threats to their life or freedom. This convention has been repeatedly discarded in the face of the refugee crisis.

In conclusion, I know all these issues seem foreign, far away and unimaginable but it hasn’t been so long since England faced war and death. With only 72 years separating us from the second world war, it is still fresh in our collective memory. Many of us even had grandparents who lived through the horrors of war.

So please, remember that the Syrian people are our sisters and brothers.

Remember that war does not discriminate between the poor and the rich, the young and the old.

Remember we are all human and we should act accordingly instead of shutting down our compassion and love for our fellow people.

Remember, that at the end of the day, we are the same.

Follow me on Twitter

Δεκέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Ιαν. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

  • 1.204.053

Αρχείο

RSS Περιφερεια Πελοποννησου Αποφασεις

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS arcadia portal

  • Ανάκληση αλατισμένου και αποξηραμένου ψαριού από τον ΕΦΕΤ Νοέμβριος 19, 2018
    Ο ΕΦΕΤ ενημερώθηκε, μέσω του Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης για τα Τρόφιμα και τις Ζωοτροφές (RASFF), σχετικά με τη διακίνηση στη χώρα μας του προϊόντος "Γαύρος αποξηραμένος και αλατισμένος", το οποίο περιέχει βιοτοξίνη (ισταμίνη) σε ποσότητα που υπερβαίνει το ανώτατο νομοθετικά επιτρεπόμενο όριο. Πρόκειται για το προϊόν με την εμπορική ονομασί […]
  • Κερδίστε 2 εισιτήρια για το ματς Αστέρας Τρίπολης - ΑΕΛ Νοέμβριος 19, 2018
    Το Arcadia Portal σε συνεργασία με την ΠΑΕ Αστέρας Τρίπολης κληρώνει 2 εισιτήρια  για τον αγώνα μεταξύ του Αστέρα Τρίπολης και με την ΑΕΛ το Σάββατο 24 Νοεμβρίου στις 17:15 για την ενδέκατη αγωνιστική του πρωταθλήματος της Super League Στείλτε email "κλήρωση Αστέρα" στο info@arcadiaportal.gr γράφοντας το ονοματεπώνυμο, το τηλέφωνο, το ΑΜΚΑ και τον […]
  • Η αναγκαστική απαλλοτρίωση των εκτάσεων για το έργο διαχείρισης των απορριμμάτων στο ΠεΣυ Νοέμβριος 19, 2018
    Καλείστε στην 21η τακτική συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου, στις 21 Νοεμβρίου 2018, ημέρα Τετάρτη και ώρα 3.30 μ.μ, στο «Αποστολοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Τρίπολης».  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ  ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ: 1. Επερώτηση του Περιφερειακού Σύμβουλου κ. Νίκου Γόντικα […]
  • Ιερά αγρυπνία στον ΙΝ Νεομάρτυρα Παύλου Νοέμβριος 19, 2018
    Ενημερώνουμε τους ευσεβείς χριστιανούς ότι την Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2018 και ώρα 8:30μ.μ στον Ιερό Ναό Νεομάρτυρος Παύλου Τριπόλεως θα τελεστεί Ιερά Αγρυπνία επί τη μνήμη του Αγίου ενδόξου πατρός ημών Ιακώβου του Τσαλίκη. Ειδήσεις: ΑρκαδίαTags: Δήμος ΤρίποληςΕκκλησία […]
  • Εργαστήρια κινηματογραφικού εγγραμματισμού στην Τρίπολη Νοέμβριος 19, 2018
    Το Arcadian Screenings διοργανώνει σεμινάρια και εργαστήρια κινηματογραφικού εγγραμματισμού με σκοπό την δημιουργία ντοκιμαντέρ και την καταγραφή μαρτυριών με χρήση οπτικοακουστικών μέσων. Το 2017 και το 2018 πολλοί συμπολίτες μας έκαναν μέσω αυτών των σεμιναρίων τη δική τους ταινία. Όλοι την είδαν στο Φεστιβάλ της πόλης. Τέσσερις επιλέχθηκαν για προβολή από […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

ecorap SRF RDF Αδεσποτα Αλλη Προταση Ανεμογεννητριες Αντωνης Στασινοπουλος Βασιλης Λαδας Βερβεροντα Βουδουρης Βουλευτικες Εκλογες 2015 Γιορτες ελιας ΔΕΗ ΔΕΣΦΑΚ Δασος Κορακιας Δεκα τρεις ΧΑΔΑ τριτης γενιας Δελτια τυπου Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σφυρης Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Δημοτικο σχολειου Πορτο Χελιου Ηλεκτροφωτισμος Θεσεις καδων απορριμματων Καραβασιλη Καταφυκι Κοιλαδα Κοκα Κολα απεργια Μαρινα Πορτο Χελιου Μεταρυθμιση στην Αυτοδιοικηση 2018 Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ναυπλιο Πανω Πλατεια Κρανιδι Πεζοδρομια στις πολεις Πολυτεχνειο 2014 Πρασινο Σημειο Προσφυγες Μεταναστες Πυρηνικα Ρεπουλης Ρεστης Ακτη Πλεπι Πορτο Υδρα ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σαλαντι Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Τσιρωνης Φαναρι Διογενη ΧΑΔΑ Νο 4 Μυλων Κρανιδιου Χριστουγεννα Ωρα της γης αεροδρομιο αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ δεματοποιητη εκδηλωση ΠΑΠΟΕΡ/CISD Δεματοποιητη επιδομα ανεργιας εφοπλιστικο κεφαλαιο καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση κυκλοφορια πλαστικη σακουλα σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates