Επιτρεψτε μου μια προσωπικη ιστορια που ομως συνδεεται με πολυχρονη δραση για τα αδεσποτα

Ο Εκτωρ δεν ειναι ενας σκυλος .Ειναι μελος της οικογενειας μας.Μας ακολουθει παντου μας αγαπα μας κοιτα στα ματια μας μιλαει με τον τροπο του.Πριν λιγες μερες τον στειλαμε στο σπιτι μας στην Αγγλια στο πλευρο της Τζουν της μητερας της συντροφου μου.Ενιωσε ομως μοναξια μακρυα μας και γι αυτο η Τζουν τον κοιμιζε στο δωματιο της διπλα στο κρεβατι της.Αυτο της εσωσε τη ζωη.

Πριν τρια βραδυα την ξυπνησε ο σκυλος με γρυλισματα και γαυγισματα που παρα τις προσπθειες της δεν σταματουσαν.Οταν τελικα ησυχασε μετα απο καποια ωρα αποκοιμηθηκαν.

Το πρωι διαπιστωσε πως κλεφτες ειχαν σπασει την πορτα και μπηκαν στο σπιτι.Αν ο σκυλος με τα γαυγισματα του δεν τους ειχε τρομαξει πιθανα θα υπηρχε μια πολυ ασχημη καταληξη.Την  αλλη μερα το σπιτι γεμισε αστυνομικους που χαιδευαν τα αυτακια του και του ελεγαν Αγγλικα γλυκολογα.Και ο Εκτωρ καμαρωνε.Ο ηρωας μας