Βρισκετε πως ειναι σωστο ο Δημος να προβαλει καποιες επιχειρησεις εστιασης και οχι καποιες αλλες μεσα απο δελτια τυπου ; Με ποια κριτιρια και ποιος επιλεγει ποια ταβερνα θα προβληθει;Δουλεια του Δημου δεν ειναι να προβαλει καποιες επιχειρησεις επιλεκτικα με δελτια τυπου.

Πιστευω πως καποιο λαθος εχει γινει εδω.Ισως με καλη προθεση παντως λαθος που μαλιστα μπορει και να αδικει τις προβαλομενες επιχειρησεις δειχνοντας πως εχουν καποια προνομιακη σχεση με τον Δημο και γι αυτο προβαλονται χωρις κατι τετοιο να ισχυει αναγκαστικα.

Αν εξαιρεσουμε τα διαφορα περιοδικα και γευσιγνωστες που διαφημιζουν επιχειρησεις στα πλαισια της επιχειρηματικοτητας και μαλιστα οχι χωρις αμοιβη ο μονος κριτης της επιτυχιας (οχι αναγκαστικα και της ποιοτητας) ενος χωρου εστιασης ειναι ποσα αδεια καθισματα υπαρχουν κατα μεσο ορο καθημερινα.Οι πελατες δηλαδη.Η «δυναμη » ενος χωρου εστιασης ειναι η μεση ετησια εισπραξη.Αυτη εξασφαλιζει εξειδικευμενο πολυπληθες προσωπικο(που αμοιβεται ικανοποιητικα) εξαιρετικης ποιοτητας υλικα τα απαραιτητα εργαλεια και χωρους εργασιας  διακοσμησης της σαλας και δυνατοτητα να καλυπτωνται ολες οι νομιες υποχρεωσεις προς εργαζομενους και κρατος .Η εισπραξη μπορει να βγαζει μια  επιχειρηση εστιασης απο την κουζινα της μαμας (και της γιαγιας καποτε) και να την αναβαθμιζει σε επαγγελματικο χωρο υψηλων προδιαγραφων και απαιτησεων

Το ξαναγραφω παντως.Εχω φαει και σε μαγαζια που ηταν γεματα οπως η Ροζαλια στα Εξαρχεια και το φαγητο ηταν απαραδεκτο.Οχι μονο γευστικα. Αλλα και απο αποψη τεχνικης . Επομενως μπορει να ειναι γεματο κοσμο ενα μαγαζι για πολλους λογους και το φαγητο να μην εναι καλο. Αλλα  ειναι ενα καποιο κριτιριο (σε βαθος χρονου)  ο κοσμος οτι και να γραφουν οι κριτικοι και γευσιγνωστες. Γιατι προσωρινα μπορουν οι κριτικοι η η θεση να σηκωσουν ενα μαγαζι να το κανουν της μοδας αλλα οχι για πολυ.Δεν πιστευω πως η Ερμιονιδα διακρινεται για την παραδοσιακη κουζινα της. Τον πλουτο των παραδοσιακων συνταγων και πρωτων υλων της . Αυτο δεν ειναι εξ ορισμου μη αναστρεψιμο. Ουτε η Αγγλια διακρινεται για την παραδοσιακη κουζινα της αυτο δεν την εμποδιζει  να εχει γινει το κεντρο του κοσμου σε γευσεις η να εχει μερικα απο τα καλυτερα βραβευμενα εστιατορια

Μπορει η Ερμιονιδα να εχει καποιους χωρους εστιασης που προσφερουν εκλεκτο φαγητο και εχουν γινει στεκια για ντοπιους και επισκεπτες μεσα στον χρονο.Να πω λοιπον και εγω πως το εστιατοριο του Σωτηρη (νεου  επαγγελματια μαγειρα)στο Κρανιδι εδω και δυο χρονιαειναι ενα απο αυτα τα στεκια για τους ντοπιους.

Ομως μια «Ριβιερα» με τοσο πλουτο στα σπλαχνα της θα επρεπε να σηκωνει και τρια τεσσερα πανακριβα εστιατορια με μεγαλους σεφ διεθνους φημης στην κουζινα τους (εχουμε τετοιους σεφ με καταγωγη απο την Ερμιονιδα) με λευκη τρουφα, φρεσκα φιλετα Κομπε Βαγιου και αλλες συνταγες εκτος απο τις γκοκγες, την γιδα βραστη, το ψαρι σχαρας και τις διπλες .Εστω μια Ιταλικηπαστερια  εκλεκτης ποιοτητας με φρεσκια παστα . Ουτε αυτο δεν αντεξε στο Πορτο Χελι.Μπορει ο Δημος με τα δελτια τυπου του να αναστρεψει αυτη την κατασταση;

Την πρωτομαγια εφαγα σε παλιο εστιατοριο της περιοχης που ηταν γεματο λογω καλου καιρου και ημερας.Δεν γραφω αλλα στοιχεια για να μην το φωτογραφισω.Ειμασταν πεντε ανθρωποι και πληρωσαμε 80 ευρω.16 ευρω το κεφαλι.Φαγαμε Κυριως  Μια χοιρινη/μια καλαμαρακια/ενα κοτοπουλο σουβλακι/Σαλατα μια χωριατικη σαλατα και ορεκτικα /ενα τζατζικι/μια κολοκυθια τηγανιτα (και μας εφεραν κολοκυθοκεφτεδες που ειχαν περισσοτερο αλευρι απο κολοκυθι)/ενα ιμαμ (κυριολεκτικα ενα γιατι υπηρχε μιση μελιτζανα στην μεριδα)/μια γιγαντες/ενα σαγανακι τυρι/μια φετα ψητη/Ηπιαμε τρια μπουκαλια νερο ενα τεταρτο κρασι/μια κοκα.Εκτος της χωριατικης και της χοιρινης ολα τα αλλα δεν τρωγονταν.Παραγγειλαμε και πατατες τηγανιτες που ποτε δεν τις εφεραν.Το ξαναγραφω.Το μαγαζι ηταν γεματο με παρεες απο Κρανιδι αλλα και πολυ νεολαια επισκεπτες της επαρχιας λογω ημερας.

YΓ. Προσφατα  εμφανιστηκε καλεσμενος του Δημου στην επαρχια μας  ο κ Πιττας ( Σχεδιαστής επίπλων και interior designer.Από το 1977 έως το 1980 έκανε σπουδές πολιτικής οικονομίας και κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο Paris 8 (Vincennes). Ιδρυτικό μέλος από το 1980 της ομάδας “Νέο Κατοικείν” που πρωτοστάτησε για μια 20ετία στον ελληνικό σχεδιασμό επίπλων, με παραγωγή και διάθεση επίπλων design.Από το 1995 μοιράζει το χρόνο του μεταξύ Αθήνας και Πάρου όπου διατηρεί στο ορεινό χωριό Λεύκες, την πρότυπη ξενοδοχειακή μονάδα Lefkes Village) που αναζητησε θεματα για προωθηση στον ιστοτοπο  του.Χορηγοι αυτης της προσπαθειας ειναι το αεροδρομιο ΕΛΒΕ (ξερουν οτι ζηταμε ανταγωνιστικο αεροδρομιο στο Πορτο Χελι;)η Ολυμπια οδος διαφορες επιχειρησεις τροφιμων και υποστηριζουν σχολη μαγειρων και Μπλου σταρ φερις.Αποτελεσμα αυτης της επισκψης ηταν μια σειρα αναρτησεων . Οι αναρτησεις ηταν οι εξης δεκα τρεις .

Μελιτζάνες με τραχαν… /Ψαροταβέρνα Παπαδίας /Εστιατόριο Γανώσης /Ψαροταβέρνα Σπυρανδρ… / Εστιατόριο Μαριβόν σ… /Χταπόδι κοκκινιστό σ…Μεζεδοπωλείο Ντάγκλα… /Toυρλού ή μπριάμ /Λαογραφικό Εργαστήρι… /Ζύμες και ζυμαρικά Ε… /Η Ταβέρνα της Μαρίας /Κτήμα Κοντοβράκη /Υπεραιωνόβιες ελιές …

Τον κ Πιττα εφερε ο Δημος μας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – Η ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

…το γαστρονομικό μας ταξίδι συνεχίζεται…

Ο Δήμος Ερμιονίδας, σε συνεργασία με το «Greek Gastronomy Guide» http://www.greekgastronomyguide.gr/ermionida/ και τον Έλληνα γευσιγνώστη Γεώργιο Πίττα http://www.greekgastronomyguide.gr/poioi-eimaste/, στην προσπάθειά του ν’ αναδείξει την γαστρονομία του τόπου ως ένα ισχυρό τουριστικό προϊόν, ξεκινά ένα μακρύ ταξίδι με πληθώρα μικρών και μεγάλων γευστικών σταθμών – δημοσιεύσεων.

Σταθμοί του ταξιδιού μας είναι επιχειρήσεις που αφορούν τοπικά προϊόντα (λάδι, ρόδι, μέλι, κρασιά κλπ.) καθώς και χώροι καλλιεργιών και παραγωγής αυτών. Για τον λόγο αυτό, γίνεται η καταγραφή των χώρων εστίασης και διαμονής της Ερμιονίδας ώστε να δημιουργηθεί ένα δίκτυο προώθησης του τουριστικού προϊόντος της περιοχής μας. Σε συνέχεια του γαστρονομικού ταξιδιού μας προτεραιότητα δίνεται στους τομείς που σχετίζονται με την παράδοση και την λαογραφία του τόπου μας, έως ότου φτάσουμε στην ολοκλήρωση, με επιτυχία, της τελικής φάσης του προγράμματος, καταστώντας, τόπο γαστρονομικού προορισμού, την Ερμιονίδα.

Τωρα πραγματικα δεν γνωριζω αν υπαρχει παραδοσιακη Συνταγη για τραχανα με μελιτζανες στην Ερμιονιδα ουτε αν το χταποδι κοκκινιστο ειναι τοπικη συνταγη.Βλεπετε δεν αρκει μια συνταγη να ειναι παλια να την εφτιαχνε η προγιαγια μας για να θεωρηθει τοπικη συνταγη δεμενη με τον τοπο και τα προιοντα του. Ο τραχανας για παραδειγμα ειναι Ελληνικο φαγητο.Αν η παραλλαγη με μελιτζανες ειναι της Ερμιονιδας (και της Κρητης) πραγματικα δεν το γνωριζα.Οσο για το χταποδι κοκκινιστο οι κυριες του εργαστηριου γραφουν «Μια από τις πιο αγαπημένες νηστίσιμες συνταγές των περιοχών της Ελλάδας που έχουν επαφή με την θάλασσα, είναι το μαγειρευτό χταπόδι» χωρις να διεκδικουν εντοποιοτητα της συνταγης.Οσο για το Μπριαμι (πατατα κολοκυθι μελιτζανα)δεν ειναι το ιδιο με το τουρλου ουτε σε υλικα ουτε σε μεθοδο παρασκευης ουτε σε κοψιμο των λαχανικων.

Τελος δεν γνωριζω αν ο κ Πιττας ηρθε στον τοπο μας μεσω των χορηγων του η αν μερος των εξοδων καλυψε και ο Δημος η επιχειρηματιες που παρουσιαζωνται στα αρθρα του.Και το γραφω αυτο γιατι στις 13 αναρτησεις οι επτα διαφημιζουν επιχειρησεις της περιοχης.