Πρωτα απο ολα ενα μεγαλο ευχαριστω που μπορουμε να δουμε αυτο το εργο στην Ερμιονιδα.

Και στον σκηνοθετη κ Σιδερη (ακουραστη ψυχη του ΘΟΕ) που σηκωσε το βαρος της επιλογης και σκηνοθεσιας  ενος πολυ δυσκολου εργου του Φεδερικο  Γκαρθια  Λορκα.Επτα χρονια λοιπον μετα τον Ματωμενο Γαμο ο Λορκα ερχεται και παλι στην Ερμιονιδα.

Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα είναι θεατρικό έργο του Ισπανού συγγραφέα και ποιητή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. Είναι το τελευταίο έργο που έγραψε ο Λόρκα, το 1936, και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1945. Μαζί με τη «Γέρμα» και το «Ματωμένο Γάμο» αποτελούν την τριλογία της «ισπανικής υπαίθρου» του συγγραφέα.

Το εργο περιγράφει τα γεγονότα κατά την περίοδο πένθους σε ένα σπίτι στην Ανδαλουσία, όπου η 60χρονη Μπερνάρντα Άλμπα κατέχει τον απόλυτο έλεγχο πάνω στις κόρες της: Αγκούστιας, Μαγκνταλένα, Αμέλια, Μαρτίριο και Αδέλα. Στο σπίτι ζουν επίσης η Πόνθια, η οικονόμος, κι η Μαρία Χοσέφα, μητέρα της Μπερνάρντα. Στο έργο δεν εμφανίζεται επί σκηνής κανένας ανδρικός χαρακτήρας. Ακόμα κι ο Πέπε Ρομάνο, το αντικείμενο του πόθου για τις κόρες της Μπερνάρντα και μνηστήρας της Ανγκούστιας, δεν εμφανίζεται ποτέ.

ΕΔΩ μπορειτε να διαβαστε το κειμενο .Ενα εργο που επιφανειακα δεν εχει σχεση με τα σημερινα προβλήματα των γυναικων αλλα σε δευτερη αναγνωση εχει πολυ μεγαλη σχεση με την αγωνια και τον φοβο που γεννα η επελαση της εξουσιας στις ζωες των ανθρωπων.Γιατι οπως το κυκνειο ασμα του Λορκα το 1936 προφητευει την εκτελεση του κομμουνιστη ομοφυλοφιλου καλλιτεχνη απο τα φασιστικα στρατευματα του Φρανκο λιγους μηνες μετα, ετσι και σημερα πρεπει να ανοιξουμε τα ματια μας και να δουμε την ισχυροποιηση του νεοφασισμου νεοναζισμου σε ολο τον κοσμο.Μια εξουσιας, που τελικα σπρωχνει (με την προσπαθεια της να ελεγξει να καθυποταξει την ζωη, ) στον θανατο.Στους εμφυλιους αλλα και στον γενικευμενο πολεμο.Γιατι εκει μας οδηγουν οι «σωτηρες» αρχηγοι Λεπεν Τραμπ Μιχαλολιακοι καθε ειδους  με τις ιδεοληψιες τους.

Ενα μεγαλο ευχαριστω και στις 18 τον αριθμο ηθοποιους που ξοδεψαν χρονο κοπο και ψυχη για να αποδωσουν τους ρολους τους.Και μην ξεχνατε μιλαμε για τις κυριες της διπλανης πορτας συμπολιτισες εργαζομενες μητερες συζυγους που χωρεσαν στον λιγο προσωπικο χρονο που διαθετουν και μια θεατρικη παρασταση.Οχι δεν ηταν ολες οι ερμηνεις ισες.Καποιες ξεχωρισαν.Ομως αυτο δεν εχει σημασια.Χωρις την προσπαθεια ολων τους δεν θα υπηρχε το αποτελεσμα που θα δειτε στην σκηνη.

Δεν θελω να αναφερθω στα σημεια που η παρασταση υστερουσε κατα την γνωμη μου.Ουτε κριτικος θεατρου ειμαι ουτε πιστευω πως μια δημοσια κριτικη εχει νοημα οσο καλοπιστη και να ειναι. Αν και ισως η κριτικη των θεατων με καποιο τροπο θα βοηθουσε την παρασταση να βελτιωθει αν χρειαζεται βελτιωση. Μενω λοιπον στα θετικα απο επιλογη. Κι αν μπορω να πω ενα μεγαλο μπραβο ειναι στην κ Ελενη Ντακου (στον ρολο της υπηρετριας) που την παρακολουθουμε χρονια τωρα στις παραστασεις του ΘΟΕ αλλα πιστευω πως σε αυτη την παρασταση κρατα μεγαλο ρολο θαλεγα πρωταγωνιστικο.

Ειναι ο λαος μεσα στο σπιτι των ξεπεσμενων αριστοκρατων.Υποταγμενος λαος που ακολουθει την μοιρα τους και μαλιστα καποτε σαν πιστο σκυλι δαγκωνει πιο πολυ απο τα αφεντικα .Γιατι ο Λορκα δεν χαριστηκε στον λαο.Εξ αλλου λαος ηταν οι στρατιωτες φασιστες  του Φρανκο που τον εκτελεσαν τον Αυγουστο του 1936.(Το εκτελεστικό απόσπασμα αριθμούσε 12 άτομα, αποτελούμενο από αστυνομικούς, εθελοντές αλλά και κρατούμενους, τους οποίους υποχρέωσαν να διαπράξουν τη δολοφονία του Λόρκα ) Παντως υπαρχουν ερωτηματικα για την δολοφονια του Λορκα και τον ρολο της οικογενειας του που εχουν τραγικη προφητικη σχεση και με το εργο (Οι προσπάθειες να αποκαλυφθεί ο τάφος του Λόρκα παραμένουν άκαρπες. Η οικογένειά του, λέει, θέλει να μην «ξυθούν» οι παλιές πληγές. Παρά ταύτα, δεν είναι λίγοι όσοι ισχυρίζονται ότι εκείνοι που παρέδωσαν τον ποιητή στους φαλαγγίτες προέρχονταν από την ίδια του την οικογένεια – γι’ αυτό και οι απόγονοί τους τώρα δεν θέλουν να συνεχιστούν οι έρευνες. ). ΕΔΩ περισσοτερα για τον Λορκα

Πιστευω λοιπον πως την ερμηνεια της κ Ντακου αξιζει να ξεχωρισουμε γιατι υποστηριξε τον ρολο της πολυ καλα.

Ειναι σαν να παρακολουθεις  επαγγελματια ηθοποιο κι οχι ενα μελος ερασιτεχνικου σχηματος.Και φυσικα η κ Καραμπελα που και μονο  με την σταση του σωματος της μας δειχνει τον ρολο  μιας γυναικας 60 χρονων που οστοσω λυγιζει κατω απο το βαρος της ευθυνης και των επιλογων της.Γιατι το μπαστουνι που πανω του στηριζεται ειναι και οπλο τιμωριας στα ιδια της τα παιδια.

Βαρυ το θεμα.Κλειστοφοβικο.Μεσα σε ενα δωματιο διαδραματιζονται ολα.Ο θανατος δεν ερχεται «απ εξω» απο τους εχθρους αντρες που κυριαρχουν μεσα απο την απουσια τους τις ζωες των γυναικων.Ο θανατος ερχεται μεσα απο το σπιτι .Απο τις ιδιες τις γυναικες. Απο εναν «εμφυλιο» για το ποια κορη θα δραπετευση απο την εξουσια μιας μανας αφεντρας μιας σκληρης αδυσωπητης πικραμενης θεματοφυλακα της παραδοσης της υποταγης .Μιας εξουσιας που απαγορευει τον ερωτα , την ελευθερια της επιλογης, που «κλεινει την βαλβιδα στην χυτρα ταχυτητας» οπως χαρακτηριστικα ανεφερε στο κλεισιμο ο σκηνοθετης.Με συνεπεια την εκρηξη.Τον θανατο του ποιο ανεξαρτητου μελους της οικογενειας και την συντριβη σε αιωνιο πενθος των υπολοιπων .

Και πριν κλεισω ενα μεγαλο ευχαριστω και στους υπολοιπους συντελεστες της παραστασης αναμεσα τους τον κ Μανιατη που ειχε την μουσικη επιμελεια και επελεξε αναμεσα στα αλλα κομματια και τις «Αναμνησεις απο την Αλάμπρα» του Φρανσισκο Ταρεγκα εδω σε εκτελεση απο τον Σεγκοβια. Αποψε το βραδυ στους Φουρνους η δευτερη βραδυα αφιερωμα στον Καββαδια.

 

Και τους χορηγους που χωρις την δικη τους προσφορα σιγουρα το εργο δεν θα ανεβαινε και μαλιστα με εισητηριο αντιστοιχο των οικονομικων μας δυνατοτητων.Μην το χασετε .Αποψε και το αλλο Σαββατοκυριακο στο ΑΡΤικι.

Φετος μπηκαμε στα 31 χρονια απο τοτε που η παρεα της παλιας Θεατρικης ομαδας σημερα ΘΟΕ  ξεκινησε το ταξιδι της στην Ερμιονιδα.Καποια απο τα μελη της παλιας εκεινης ομαδας εχουν φυγει απο κοντα μας στο περασμα των χρονων.Τους και τις θυμομαστε παντα με αγαπη.