Μια θετικη ενεργεια.Που συνδιασε την ιστορικη αναζητηση αλλα και την πολιτικη του σημερα, την αντιπολιτευση της παραταξης στην πλειοψηφια.Μια αλλη πολιτικη εκφραση σε επαλληλα επιπεδα καλοδεχουμενη  που χαραζει νεες πρακτικες στην ασκηση της πολιτικης.Πολυ σωστη η προταση για

  • Άμεση σύσταση εταιρείας μελετών για την ιστορική, πολιτιστική έρευνα με αντικείμενο αναζήτησης στον ευρύτερο χώρο της Ερμιονίδας.

Διαφωνω ομως με την αποφαση να γινουν δυο τοπικες γιορτες οπως αποφασισε ομοφωνα το Δημοτικο Συμβουλιο παλιοτερα με εισηγηση του τοτε Δημαρχου κ Καμιζη . Δεν αναφερομαι στην Γ Εθνοσυνελευση της Νεας Επιδαυρου/ Ερμιονης /Τροιζινας απο 6 του Απρίλη του 1826  μεχρι  5 Μαιου του 1827 (με μερος των πληρεξουσιων να συμμετεχει στην Ερμιονη και την ολοκληρωση της στην Τροιζινα οπου εξελεγει ο Καποδιστριας σαν Κυβερνητης και το δημοκρατικο πολιτικο Συνταγμα της Ελλαδας) αλλα στην λεγομενη «κυβερνηση» του Κρανιδιου.

Παντως η τριτη εθνοσυνελευση δεν ηταν και αυτη χωρις αντιπαλοτητες, εχθρες, διχασμους και διαιρεσεις αναμεσα στους εκπροσωπους του λαου.Και σιγουρα δεν ηταν μονο «της Ερμιονης» στο βαθμο που ξεκινησε απο την Ν Επιδαυρο τελειωσε στην Τροιζινα και στο μεταξυ ενω καποιοι (οι περισσοτεροι και ο Κολοκοτρωνης μαζι τους )συνεδριαζαν στην Ερμιονη καποιοι αλλοι αντιπροσωποι (λιγωτεροι )βρισκονταν στην Αιγινα.Και στο μεταξυ επεσε το Μεσσολογι και κινδυνευε η Ακροπολη των Αθηνων.

Οι παρακάτω στίχοι τραγουδιούνταν και στο στρατόπεδο του Καραϊσκάκη και σε όλη την επαναστατημένη Ελλάδα:

Στην Αιγίνη δε θα γίνει.

Στην Ερμιόνη δεν τελειώνει.

Στο Δαμαλά πάει καλά.

Εκεί θα τελειωθεί

και η Ελλάδα θα σωθεί.

Αλλο η ιστορικη αναζητηση και προβληματισμος που ειναι παντα καλοδεχουμενα και αλλο η καθιερωση τοπικης γιορτης με αφορμη την «κυβερνηση» του Κρανιδιου στην διαρκεια του εμφυλιου πολεμου.Πιστευω πως υπαρχει μια ταση να αναδειξουμε οτι εχει σχεση με την περιοχη μας (προτομη υπουργου Κρανιδιωτη στην πανω πλατεια , προτομη Παντελεημονα Φωστινη , ονοματοδοσια ορμου Κορακιας με ονομα εφοπλιστου) χωρις να προχωραμε σε βαθυτερη αναλυση και τοποθετηση περι της προσωπικοτητας η του γεγονοτος.Ετσι η προτομη του Ρεπουλη εχει σημασια μεγαλη και εκφραζει ελπιζω την σημερινη πλειοψηφικη δημοκρατικη συνειδηση της κοινωνιας για τον πολιτικο Ρεπουλη και οσα υπηρετησε.Και ειναι μια ιστορικη νικη αν θελετε της δημοκρατικης παραταξης  αν σκεφτουμε πως οι βασιλικοι δεν ηταν λιγοι στο Κρανιδι οπου μαλιστα εγινε και αναθεμα του Βενιζελου και διωξεις των Βενιζελικων στην διαρκεια του διχασμου και του εμφυλιου που τον συνοδευσε.Το ιδιο η προτομη του Παπαρσενη στην κατω πλατεια.

Του υπουργου του ΠΑΣΟΚ ομως γιατι προτομη στην πανω πλατεια (Κυπρου); Επειδη καποιος προγονος του ηταν απο το Κρανιδι; Η του Παντελεημονα Φωστινη γιατι προτομη; Επροκειτο για ενα υπερ συντηριτικο ιεραρχη ενεργο πολιτικο προσωπο με την ακρα δεξια το εργο του οποιου αμφισβειτειται ακομα και μεσα στους κολπους της εκκλησιας. Για ποιον ακριβως λογο τιμουμε αυτο το ιστορικο προσωπο;Τι θελουμε να τιμησουμε ακριβως και να αναδειξουμε; Οσο για τον ορμο Μαριανα σε εναν τοπο που δεν εχει καμμια τιμητικη αναφορα στον  Thomas Jacobsen για παραδειγμα για μενα ειναι μαλλον ατυχης επιλογη και ιεραρχηση του Δημοτικου μας συμβουλιου.

Γιατι να τιμησουμε την κυβερνηση του Κρανιδιου στον εμφυλιο στην διαρκεια της επαναστασης; Συμφωνουμε ολοι με την αποψη του πρωην Δημαρχου κ Καμιζη πως η κυβερνηση αυτη βοηθησε να ξεπεραστουν οι αντιθεσεις του εμφυλιου;Ξεπεραστηκαν η κυριαρχησε η μια πλευρα επι της αλλης;

Aποφαση 246/21012

ΑΔΑ: Β43ΘΩΡΡ-ΔΨΔ 27η Συνεδρίαση Δ.Σ. Δήμου Ερμιονίδας Αρ.Απόφασης 246 /12

3. Ο Πρόεδρος του Δ.Σ .κ. Λάμπρου Αναστάσιος ύστερα από την διαπίστωση απαρτίας κήρυξε την έναρξη της συνεδρίασης και είπε έδωσε το λόγο στον κ.Δήμαρχο ο οποίος είπε τα εξής:

«Ο τόπος μας κυρίως το Κρανίδι και η Ερμιόνη έχουν διαδραματίσει ένα πολύ σπουδαίο ρόλο στην ιστορία ,όχι μόνο εδώ την τοπική αλλά και στην Εθνική μας ιστορία και αυτός ο ρόλος έχει αποσιωπηθεί έως παραγνωριστεί . Iδιαίτερα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επανάσταση του ΄21 και στα γεγονότα που ακολούθησαν . Από την εποχή που ήμουν εγώ στο δημοτικό σχολείο,στα βιβλία του δημοτικού σχολείου αναφέρονταν ότι το Κρανίδι είχε υπάρξει πρωτεύουσα της Ελλάδας , σε μια εμφύλια περίοδο για τους επαναστατημένους Έλληνες ,διότι ο εμφύλιος δεν λείπει από τους Έλληνες και στους αγώνες τους. Στο 1823 ουσιαστικά 30 Νοεμβρίου του 1823 ,ήρθε εδώ το Βουλευτικό εγκαταστάθηκε στο Κρανίδι ,σε μια οικία Γκίκιζα η οποία έχει τώρα κατεδαφιστεί και παρέμεινε η Κυβέρνηση μέχρι τις 6 Μαρτίου 1824 . Σ΄αυτό το χρονικό διάστημα ,διαδραματίστηκαν πολύ σπουδαία γεγονότα και ο ρόλος της Κυβέρνησης αυτής ,’ήταν πάρα πολύ σημαντικός , από το γεγονός ότι άμβλυνε κατά κάποιο τρόπο ,εξουδετέρωσε την εμφύλια διαμάχη, διότι η Κυβέρνηση ήρθε εδώ από την Τρίπολη μέσω Άργους όταν οι στρατιωτικοί και το Βουλευτικό που λέμε ήταν έτοιμοι για ακραία εμφύλια διαμάχη. Πιστεύω λοιπόν, όπως και σε άλλους τόπους ,θα πρέπει να τιμούμε την ιστορία μας και αυτό το έχουμε ανάγκη ιδιαίτερα σήμερα παρά ποτέ.

Συμφωνουν ολοι οι ιστορικοι με αυτη την αποψη ; Θα ελεγα πως το ριξιμο του Ανδρουτσου απο την Ακροπολη το 1825 μετα απο φριχτα βασανιστηρια απο το πρωην πρωτοπαληκαρο του Γκουρα ειναι ενεδεικτικο του ποσο ξεπερασαμε τις αντιθεσεις. Και οχι μονο . Aς μην ανοιξουμε ομως και παλι ιστορικη συζητηση για τον Ελληνικο εμφυλιο στην επανασταση αν και παντα η γνωση του χθες βοηθα στο σημερα .

Δεν υπαρχει εθνικο κρατος που να μην οικοδομηθηκε πανω στα ερειπια ενος η περισσοτερων εμφυλιων.Το δικο μας ομως κρατος χτιζεται ακομα πανω στα ερειπια εμφυλιων.Με ποιο προσφατο εκεινο των πατεραδων μας.Και αυτο δεν οφειλεται στην φυλη στα γονιδια τον εγωισμο και ολα αυτα τα μεταφυσικα αλλα απλα στο οτι συγκροτηθηκαμε σαν κρατος απο τους ξενους με την επιβλεψη τον δανεισμο την επικυριαρχια τους.Και ακομα εκει ειμαστε.Φυσικα δεν ηταν μονο οι μεγαλες δυναμεις που ειχαν συμφερον να γινει ενα Ελληνικο προτεκτορατο στο μαλακο υπογαστριο της Οθωμανικης αυτοκρατοριας.Ηταν και εκεινοι οι τρελοι ραγιαδες που συγκλονισμενοι απο την Γαλλικη επανασταση και τον διαφωτισμο επιρεασμενοι απο την γεννεση εθνικων κρατων σε ολο τον πολιτισμενο κοσμο αλλα και ετοιμοι να φυγουν απο την σκλαβια και την δουλοπαροικια ενος φεουδαλικου οικονομικου συστηματος που περνουσε στην ιστορια αναζητουσαν την νεα ταυτοτητα τους στην χαραυγη του νεου κοσμου.Ηταν οι φτωχοι και κατατρεγμενοι που σηκωναν κεφαλι στην παντοδυναμια οχι μονο των Οθωμανων αλλα και του Μετερνιχ .Ηταν οι σπουδαγμενοι στην Ευρωπη προγονοι μας αλλα και οι τσοπανηδες οι αγροτες οι κλεφτες κι αρματωλοι οι εμποροι και οι ναυτικοι οι πλουσιοι  Ελληνες της διασπορας σαν τους Βαλλιανους που εστειλαν ολο τον πλουτο τους στην Ελλαδα σε αντιθεση με τους σημερινους πλουσιους που στελνουν τα δισεκατομμυρια τους σε εξωχωριες καταθεσεις.

Η εθνικη ανεξαρτησια η συγκροτηση εθνικης αστικης ταξης (και εργατικης φυσικα)η εθνικη συνειδηση ηταν παντα ζητουμενα για τους νεοΕλληνες.Και ετσι μεγαλο κομματι συμπατριωτων μας συνειδητα ενεργουσε σαν υπηρετες των ξενων συμφεροντων και του παλατιου που ηταν ο τοποτηρητης τους. Για να ακολουθησουν μετα την μεταπολιτευση πολιτικα κομματα που λέιτουργησαν παντα μεσα στα πλαισια των διεθνων συσχετισμων δυναμεων και της επικυριαρχιας των Αμερικανων παλιοτερα και των Γερμανων σημερα που τελικα αφηνουν  παντα την χωρα μας και την Κυπρο στην πλευρα των ηττημενων.Οικονομικα πολιτικα περιβαλλοντικα. Και αυτες τις μερες βαζουν την Τουρκια να μας κουνα το οπλισμενο απο αυτους δαχτυλο απειλωντας τα συνορα μας αν σηκωσουμε κεφαλι.Και το γραφω αυτο θελοντας να πω πως μιλωντας για ιστορια δεν μιλαμε για κατι που αφορα τους ειδικους κατι παλιο και τελειωμενο.Μιλαμε για το σημερα. Γιατι το χθες ειναι δεμενο με το σημερα.Πολλες φορες με τα φυσικα προσωπα (Μαυροκοραδατος Κωλετης Κουντουριωτης )και τους απογονους τους τις οικογενεις την κοινωνικη ταξη που συγκροτησαν τις πολιτικες του χθες και τους κινδυνους του σημερα.

Για να γυρισουμε λοιπον στην αρχη η κυβερνηση του Κρανιδιου (23 απο τους 40 βουλευτες αν και μόνο το 1/3 των μελών έδινε το «παρών» στις συνεδριάσεις και τις σχετικές ψηφοφορίες ) και τα φυσικα προσωπα που την αποτελουσαν  στον εμφυλιο με ποιον ηταν.Ποιανου τα συμφεροντα υπηρετουσε.Και ποιοι ηταν απεναντι τους. Ποιοι ηταν αυτοι της αλλης κυβερνησης που δεν ηταν στο Κρανιδι.Να ενα ερωτημα που πρεπει να απαντησουμε πριν κανουμε τοπικη γιορτη αυτο το γεγονος. Και μην ξεχναμε .Πισω απο ολα αυτα τα γεγονοτα ηταν το Αγγλικο δανειο (Λορδος Βυρων στην Κεφαλονια).Ποιος το πηρε ποσο ηταν και ποσο εφτασε στην Ελλαδα τελικα.Ποιοι το μοιραστηκαν.Στις 20 Ιουλίου 1824 έφτασαν και τα χρήματα του δανείου από την αγγλική κυβέρνηση. Έτσι η κυβέρνηση Κουντουριώτη ενισχύθηκε με ένα υπέρογκο χρηματικό ποσό, το οποίο χρησιμοποίησε για δικούς της συμφεροντολογικούς σκοπούς μοιράζοντας το επιλεκτικά, μόνο σε φίλα προσκείμενους σε αυτή.

Το δελτιο τυπου της ΠΡΟΣΥΕΡ

31/01/2017

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Σάββατο στις 28 Ιανουαρίου 2017 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Β’ Δημοτικού Σχολείου Κρανιδίου η Δημοτική Παράταξη «ΠΡΟ.ΣΥ.ΕΡ» – Προοδευτική Συμμαχία Ερμιονίδας, διοργάνωσε θεματική εκδήλωση, αφιερωμένη στον πολιτισμό και στην ιστορία του τόπου μας. Το θέμα της εκδήλωσης ήταν ο ρόλος της Ερμιονίδας κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 και η Γ’ Εθνοσυνέλευση του 1827 στην Ερμιόνη.

Οι εισηγητές – ομιλητές της εκδήλωσης ήταν ο κ. Μιχάλης Ζώσης – καθηγητής φιλόλογος και τέως Γυμνασιάρχης που παρουσίασε τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα της επαναστατικής περιόδου στην Ερμιονίδα καθώς και τους ήρωες της Ερμιονίδας, ο κ. Γεώργιος Κόνδης – καθηγητής κοινωνιολόγος, Διευθυντής του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Ναυπλίου, Κρανιδίου, ο οποίος παρουσίασε σημαντικά κοινωνικά, οικονομικά και ιστορικά στοιχεία κατά την προεπαναστατική και επαναστατική περίοδο στον τόπο μας στην Ερμιονίδα.dsc_4477dsc_4481

Στην συνέχεια ακολούθησε εισήγηση της κ. Μαρίας Οικονόμου – αρχιτέκτων, μηχανικού που παρουσίασε την ιστορία της ανάδειξης και αξιοποίησης του κτιρίου που στεγάζει το Ιστορικό Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης, κτίριο ιστορικό στο οποίο πραγματοποιήθηκε η Γ’ Εθνοσυνέλευση το 1827, καθώς και τα αρχιτεκτονικά στοιχεία που τηρήθηκαν κατά την αναστήλωσή του με βάση τις οδηγίες που δόθηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού. Ο Δημοτικός Σύμβουλος και επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης κ. Τάσος Γ. Λάμπρου συντόνισε αυτή τη θεματική εκδήλωση, παρουσίασε το σκεπτικό για αυτή την πρωτοβουλία και επισήμανε την ανάγκη οι δημοτικές παρατάξεις να αναπτύξουν σημαντικές πολυθεματικές παρεμβάσεις στην τοπική κοινωνία. Έκανε αναφορά – παρουσίαση στην ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. 246/2012 του Δήμου Ερμιονίδας με την οποία είχε προταθεί η καθιέρωση δύο τελικών επετείων – εορτών εθνικού χαρακτήρα για την πρώτη διακήρυξη της Κυβέρνησης του Κρανιδίου στο Κρανίδι και για τη Γ’ Εθνοσυνέλευση του 1827 στην Ερμιόνη. Επίσης την πρόταση του Δ.Σ. του Ερμιονικού Συνδέσμου στις 10/09/2015 για καθιέρωση εθνικής τοπικής εορτής στην Ερμιόνη, την απόφαση 2/2016 του Συμβουλίου της Δ.Κ. Ερμιόνης που αποφάσισε ομόφωνα την αποδοχή της πρότασης του Ερμιονικού Συνδέσμου και την ολοκληρωμένη πρόταση προς το Δημοτικό Συμβούλιο για να καθιερωθεί επίσημη ιστορική επέτειος της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης. Στην συνέχεια παρουσίασε την ομόφωνη απόφαση 34/2016 του Δ.Σ. του Δήμου Ερμιονίδας με την οποία εγκρίθηκε η απόφαση 2/2016 του Συμβουλίου του Δ.Κ Ερμιόνης καθώς και η συγκρότηση της οργανωτικής Επιτροπής και το το ιστορικό της Γ’ Εθνοσυνέλευσης του 1827 στην Ερμιόνη όπως αυτό παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα του ΙΛΜΕ.

dsc_4491Ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Τάσος Λάμπρου τόνισε τα εξής: «Η εκδήλωσή μας ήταν ένα αφιέρωμα στον πολιτισμό και στην ιστορία, μία πρωτοβουλία γνώσης για να μάθουμε και να εμβαθύνουμε στην ιστορία του τόπου μας.

  • Μία πρωτοβουλία ενημέρωσης και στήριξης των επετειακώων εκδηλώσεων για τη Γ’ Εθνοσυνέλευση του 1827 στην Ερμιόνη που θα διοργανώσει ο Δήμος Ερμιονίδας.
  • Μία πρωτοβουλία ευαισθητοποίησης για τη δυνατότητα που μας δίνεται για να αναζητήσουμε από τις πηγές περισσότερα στοιχεία για την καταγραφή της ιστορικής μνήμης.
  • Μία πρωτοβουλία διαμόρφωσης νέων ρόλων για τις δημοτικές παρατάξεις με την ανάπτυξη πολυθεματικών δράσεων.
  • Μία πρωτοβουλία ανοικτή στην κοινωνία. Η σημερινή σας παρουσία αυτό αποδεικνύει.
  • Μία πρωτοβουλία για να διαμορφωθεί ένα νέο διοικητικό πλαίσιο για την τοπική αυτοδιοίκηση για θέματα της τοπικής ιστορίας με την κατάθεση των προτάσεων μας.

Οι προτάσεις μας είναι οι εξής:

  • Είμαστε στη διάθεση της διοίκησης του Δήμου και της Οργανωτικής Επιτροπής για να βοηθήσουμε για την καλύτερη δυνατή επιτυχία των επετειακών εκδηλώσεων για τη Γ’ Εθνοσυνέλευση του 1827 στην Ερμιόνη.
  • Ζητάμε την άμεση αξιοποίηση της δωρεάς του αείμνηστου Κώστα Δημότση ή Έλληνα για τη δημιουργία ιστορικού αρχείου του Δήμου μας έτσι ώστε να γίνει σεβαστή η βούληση του δωρητή.
  • Επικαιροποίηση της απόφασης 246/2012 για καθιέρωση δύο τοπικών εθνικών ιστορικών επετείων μία στο Κρανίδι και μία στην Ερμιόνη.
  • Άμεση σύσταση εταιρείας μελετών για την ιστορική, πολιτιστική έρευνα με αντικείμενο αναζήτησης στον ευρύτερο χώρο της Ερμιονίδας.
  • Σύμφωνο συνεργασίας των Δήμων της Αργολίδας και του Αργοσαρωνικού σε συεργασία με την τοπική εκκλησία με σκοπό την ανταλλαγή αρχειακού υλικού – πηγών καθώς και την καλύτερη δυνατή προετοιμασία των εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821.dsc_4445

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

https://www.sansimera.gr/articles/394

Στις 12 Απριλίου 1823 η έκθεση της δωδεκαμελούς επιτροπής, που είχε ορίσει η Β’ Εθνοσυνέλευση για να συντάξει ένα πρόχειρο προϋπολογισμό του επαναστατημένου Έθνους δεν άφηνε κανένα περιθώριο για την κρισιμότητα της κατάστασης: Τα έξοδα του πρώτου εξαμήνου του 1823 θα ανέρχονταν σε 38 εκατομμύρια γρόσια και τα έσοδα σε μόλις 12 εκατομμύρια γρόσια. Η φορολογία, οι τελωνειακοί δασμοί, οι λείες, τα λάφυρα, τα λύτρα, ο εσωτερικός δανεισμός, οι εισφορές ντόπιων και φιλελλήνων, δεν ήταν ικανές να ισοσκελίσουν τον προϋπολογισμό. Η έκθεση της Επιτροπής κατέληγε με την προτροπή να γίνεται καλύτερη διαχείριση του δημόσιου χρήματος από τους τοπικούς άρχοντες και την ανάγκη να αναζητηθούν νέοι πόροι. Η ανάγκη εξωτερικού δανεισμού ήταν πλέον μονόδρομος.

Στις 2 Ιουνίου 1823 το Εκτελεστικό (Κυβέρνηση) εξουσιοδότησε τους Ιωάννη Ορλάνδο, Ανδρέα Ζαΐμη και Ανδρέα Λουριώτη να μεταβούν στο Λονδίνο και να συνάψουν δάνειο 4.000.000 ισπανικών ταλλήρων. Η επιτροπή καθυστέρησε να αναχωρήσει, λόγω έλλειψης χρημάτων για τα έξοδα του ταξιδιού, τα οποία κάλυψε με δάνειο ο Λόρδος Βύρων. Στις 26 Ιανουαρίου 1824, ο Ιωάννης Ορλάνδος και ο Ανδρέας Λουριώτης έφθασαν στην αγγλική πρωτεύουσα και ύστερα από έντονες διαπραγματεύσεις, στις οποίες πήραν μέρος και μέλη του Φιλελληνικού Κομιτάτου, συνομολόγησαν ένα δάνειο 800.000 λιρών με τον οίκο Λόφναν (9 Φεβρουαρίου 1824). Το δάνειο είχε τόκο 5%, προμήθεια 3%, ασφάλιστρα 1,5% και περίοδο αποπληρωμής 36 χρόνια. Ως εγγύηση για την αποπληρωμή του δανείου τέθηκαν από ελληνικής πλευράς τα δημόσια κτήματα και όλα τα δημόσια έσοδα.

Όμως, το ποσό που έφθασε στην επαναστατική διοίκηση ήταν μόλις 298.000 λίρες, αφού το παραχωρούμενο δάνειο είχε οριστεί στο 59% του ονομαστικού (472.000 λίρες) και από αυτό παρακρατήθηκαν 80.000 ως προκαταβολή τόκων δύο ετών, 16.000 για χρεολύσια, 2.000 ως προμήθεια και άλλες δαπάνες. Σύμφωνα με τη δανειακή σύμβαση, το ποσό θα αποστέλλονταν στις Τράπεζες Λογοθέτη και Βαρφ, που έδρευσαν στην αγγλοκρατούμενη Ζάκυνθο και θα παραδίδονταν τμηματικά στην ελληνική κυβέρνηση, ύστερα από έγκριση της επιτροπής που την αποτελούσαν ο Λόρδος Βύρων, ο συνταγματάρχης Στάνχοπ και ο Λάζαρος Κουντουριώτης.

Ιωάννης Ορλάνδος

Παρότι «ληστρικό», το δάνειο χαιρετίστηκε στην Ελλάδα ως πολιτική επιτυχία της Επανάστασης και ως έμμεση αναγνώριση του Ελληνικού Κράτους. Πάντως, οι ελπίδες που στηρίχτηκαν πάνω του θα διαψευστούν οικτρά, καθώς θα χρησιμοποιηθεί για να κερδίσει η παράταξη Κουντουριώτη την εμφύλια διαμάχη. Μεγάλη ευθύνη για τους δυσμενείς όρους σύναψης του δανείου είχαν και οι δύο διαπραγματευτές, ο γιαννιώτης πολιτικός Ανδρέας Λουριώτης και ο σπετσιώτης πλοιοκτήτης Ιωάννης Ορλάνδος, οι οποίοι σπατάλησαν μεγάλα ποσά στο Λονδίνο, ζώντας πολυτελώς, σε αντίθεση με τους αγωνιστές, που πολεμούσαν με μεγάλες στερήσεις.

Στις 31 Ιουλίου 1824, το Βουλευτικό αποφασίζει τη σύναψη και νέου δανείου, λίγες εβδομάδες μετά την καταστροφή της Κάσου και των Ψαρών κι ενώ η Επανάσταση βρίσκεται σε κρίσιμο στάδιο. Το δεύτερο δάνειο ανέλαβε ο τραπεζιτικός οίκος των αδελφών Ρικάρδο με ονομαστικό κεφάλαιο 2.000.000 λιρών (26 Ιανουαρίου 1825). Τη διαπραγματευτική ομάδα αποτελούσαν και πάλι οι Λουριώτης και Ορλάνδος. Όπως και στο πρώτο δάνειο, το καθαρό ποσό περιορίστηκε στις 816.000 λίρες, αφού το παραχωρούμενο δάνειο είχε οριστεί στο 55% του ονομαστικού (1.100.000) και από αυτό παρακρατήθηκαν 284.000 λίρες για προκαταβολή τόκων δύο ετών, χρεολύσια, προμήθεια και άλλες δαπάνες.

Ενώ, όμως, το ποσό του πρώτου δανείου το διαχειρίστηκε η ελληνική κυβέρνηση, έστω και με σκανδαλώδη τρόπο, τη διαχείριση του δεύτερου δανείου ανέλαβαν οι άγγλοι τραπεζίτες και τα μέλη του Φιλελληνικού Κομιτάτου, παραγκωνίζοντας τους έλληνες εκπροσώπους. Από το δάνειο διατέθηκαν: 212.000 λίρες για την αναχρηματοδότηση του πρώτου δανείου, 77.000 για την αγορά όπλων και πυροβόλων, από τα οποία λίγα έφθασαν στην Ελλάδα, 160.000 για την παραγγελία 6 ατμοκίνητων πλοίων, από τα οποία μόνο τρία έφθασαν στην Ελλάδα («Καρτερία», «Επιχείρηση», «Ερμής») και 155.000 για τη ναυπήγηση δύο φρεγατών σε ναυπηγεία της Νέας Υόρκης, από τις οποίες μόνο η μία («Ελλάς») ήλθε στην Ελλάδα, ενώ η δεύτερη πουλήθηκε για να χρηματοδοτηθεί η πρώτη. Τελικά, στην Ελλάδα έφθασε μόνο το ποσό των 232.558 στερλινών, δηλαδή λιγότερο από εκείνο που έλαβε κατά το πρώτο δάνειο, αν και το δεύτερο είχε συναφθεί σε υπερδιπλάσιο ύψος.

Και τα δύο δάνεια προβλεπόταν ότι θα ενίσχυαν τον Αγώνα, τον οποίον όχι μόνο δεν ωφέλησαν, αλλά υπήρξαν αφετηρία εξάρτησης της χώρας από την Αγγλία. Επί Βαυαροκρατίας, ο Υπουργός Οικονομικών Γεώργιος Σπανιολάκης (1838) κατηγόρησε τους δύο διαπραγματευτές ότι ιδιοποιήθηκαν χρήματα από τις αγοροπωλησίες μετοχών των δανείων και επιπλέον τον Ορλάνδο ότι παρακράτησε ποσό 5.900 λιρών από τα δύο δάνεια. Μάλιστα, το Ελεγκτικό Συνέδριο προχώρησε σε προσημείωση των περιουσιακών τους στοιχείων.