Κρατωντας στη σκεψη σας τον τιτλο της αναρτησης, διαβαστε παρακαλω (εστω και καθυστερημενα) και απο εμενα το δελτιο τυπου της ανεξαρτητης Δημοτικης συμβουλου κ Λούμη – Γιαννικοπούλου Αγγελικής.Kαι μετα του κ Γιαννη Δημαρακη.Και τα δυο τα ελαβα και εγω με ενημερωτικο μειλ και ευχαριστω.

Το θεμα δεν ειναι που θα γινει η μοναδα.Αν και αυτο ειναι καποιο σοβαρο θεμα.Να ξεκαθαρισω

Η αφαλατωση ειναι μια καποια λυση για νερο εμπορικης χρησης.Ακριβη ενεργειακα (γινεται αφαλατωση με ΑΠΕ;)και με περιβαλλοντικες επιπτωσεις στο βαθμο που το νερο ειναι θαλασσινο.(50% του θαλασσινού νερού που ωθείται με μεγάλη πίεση στην οσμωτική μεμβράνη, παράγεται σαν καθαρό νερό. Το άλλο μισό, συγκεντρώνει όλα τα άλατα και τα αλλά σωματίδια (ρεύμα υπολειμμάτων)ομως μπορει να χρησιμοποιηθει για παραγωγη ενεργειας).Σκεφτειτε το δικτυο ηλεκτρικης ενεργειας της Ερμιονιδας με τις συχνες διακοπες αν μπορει να ωφεληθει και να χρησιμοποιησει μια μοναδα τοσο ενεργοβορα(3.7 Kwh η ενέργεια που χρειάζεται για να αφαλατωθεί ένα κυβικό μέτρο θαλασσινού νερού σήμερα)

Αφαλατωση  Αναµφίβολα η συνεισφορά της αφαλάτωσης στην αντιµετώπιση του υδατικού προβλήµατος της Κύπρου είναι µεγάλη, αλλά παρόλα αυτά οι µονάδες αφαλάτωσης φαίνεται να είναι µια πολυδάπανη, ενεργοβόρα και περιβαλλοντικά επιβαρύνουσα λύση για το υδατικό πρόβληµα, σε αντίθεση µε την πολιτική της βέλτιστης διαχείρισης των υφιστάµενων πόρων.

Γιατι δεν πιστευω να σκεφτεται καποιος να ταπεινωσει και αλλο τον υφαλμυρο υδροφορο οριζοντα με αντληση νερου απο γεωτρησεις.Και μαλιστα την στιγμη που εχουμε κανει μηδεν εργα στην Ερμιονιδα για συγκεντρωση των νερων της βροχης.

Η αφαλατωση ομως δεν πρεπει να αποκλειστει.Το θεμα ειναι για ποιες εμπορικες χρησεις.Για καλλιεργειες; Για βιομηχανιες/ βιοτεχνιες; Για πλυσιμο αυτοκινητων;Για οικιακη χρήση; Για το ντους και τις πισινες των ξενοδοχειων; Για γηπεδα γκολφ;

Μετα φυσικα μπαινει το θεμα ποιος κανει την μοναδα.Για μενα η απαντηση ειναι μια.Το κρατος.Μετα που θα γινει η μοναδα.Θα ειναι μια η περισσοτερες.Αν η μοναδα γινει στο Κρανιδι πως θα φτανει νερο στη Θερμησια.Τελος η διαθεση της αλμολασπης.Και αυτο δεν ειναι μικρο θεμα.Καπου πρεπει να παει.

Εδω η τοπικη κοινωνια σκεφτεται συζητα αποφασιζει τι μορφη οικονομιας στοχευει για τα επομενα 50 χρονια προγραμματιζει προετοιμαζεται προβλεπει πιθανες επιπτωσεις εκπαιδευει το εργατικο δυναμικο και τις νεωτερες γενιες και μετα προχωρα.Τα καναμε ολα αυτα;Μπα δεν νομιζω. Αλλοι αποφασιζουν με βαση τους δικους τους σχεδιασμους και κερδοφορια .Και μεις η κοινωνια μας ,φτερο στο ανεμο ακολουθουμε. Με ιδεες φαντασματα φοβο ελπιδες ψευδαισθησεις.Απο τη μια χιμαιρα στην αλλη.Απο την μια διαψευση απογοητευση στην αλλη.

Το θεμα λοιπον δεν ειναι στα Χωνια η στην Γκουρι Βιοτοριζα.

Ουτε στα Χωνια ουτε πουθενα αφαλατωση να παιζουν γκολφ τ αφεντικα

Δημοσιο δωρεαν καλο ποσιμο νερο 

για της Ερμιονιδας το λαο

Η διανομη ποσιμου νερου απο τονΔημο με βυτιο θα καταργηση τις εκατομμυρια πλαστικες μπουκαλες που πανε καθε χρονο στα σκουπιδια μας.Θα καταργηση την καταναλωση αμφιβολης ποιοτητας νερου.Θα προσφερει σε ολους τους ανθρωπους ανεξαρτητα απο οικονομικη δυνατοτητα ποσιμο νερο.Ειναι υποχρεωση της ΔΕΥΑΕρ να μας δωσει ποσιμο νερο.Το πληρωνουμε. Δημοτικες βρυσες στις γειτονιες του Κρανιδιου μπηκαν το 1955. Σημερα παμε στους ιδιωτες των σουπερ μαρκετ για να αγορασουμε ενα δημοσιο αγαθο.

Τωρα υπαρχει το επομενο θεμα.Ποσιμο νερο απο αφαλατωση;Να μην το αποκλεισουμε αν και δεν ειναι το καλυτερο.( Σήµερα εκτιµάται ότι σε όλο τον κόσµο λειτουργούν πολυάριθµες µονάδες αφαλάτωσης, που παράγουν πάνω από 50 εκατ.m3 /ηµ. πόσιµου νερού)Ριξτε μια ματια σαν εισαγωγη στο θεμα

Το δελτιο τυπου της κ Λούμη – Γιαννικοπούλου Αγγελικής λοιπον . Που με χαρα βλεπω πως επιμενει να καταθετει την αποψη της στον Δημοσιο διαλογο.Ακομα και αν διαφωνω καπου σε οσα γραφει (και κυριως στο πως τα γραφει) ειναι ελπιδοφορο να εμφανιζεται μια νεα γυναικα μαχητικα και χωρις κηδεμονευσεις στη πολιτικη  ζωη του τοπου μας που ανδροκρατειται.Αν δεν κανω λαθος ειναι πρωτοπορα.Ας παρακολουθησουμε την πορεια της

Λούμη – Γιαννικοπούλου Αγγελική

Γη και ύδωρ στην Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ. από τον Δήμαρχο Σφυρή 

Την Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2016 πραγματοποιήθηκε Δημοτικό Συμβούλιο με 25 θέματα ημερησίας διάταξης, εκ των οποίων το 4Ο είχε τίτλο: »Σχετικά με το αίτημα υπ΄ αριθμ.1159/19-4-2016 της Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ. για την παραχώρηση αγροτεμαχίου στη θέση Γκούρι Βιτόριζα προκειμένου να εγκατασταθεί μονάδα αφαλάτωσης νερού για την εξυπηρέτηση Κρανιδίου, Πορτοχελίου & Κοιλάδας.»

Η εισήγηση που έφτασε στα χέρια μας για ένα τόσο σοβαρό θέμα, ήταν μόνο μία αίτηση της Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ. προς τον Δήμο Ερμιονίδας για την παραχώρηση του συγκεκριμένου αγροτεμαχίου.

Καμία Τεχνική Έκθεση, καμία Μελέτη, καμία ενημέρωση για εγκατάσταση μονάδας αφαλάτωσης.

Για το λόγο αυτό και ύστερα από μεγάλη αναστάτωση που δημιουργήθηκε μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο, ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Τάσος Τόκας ζήτησε δικαιολογημένα,  την αναβολή ενός τόσο σοβαρού  θέματος, ώστε να ενημερωθούμε από τον Δήμαρχο κ. Σφυρή και τον Πρόεδρο της Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ. κ. Πάλλη.

Στην ψηφοφορία που ακολούθησε δέκα Δημοτικοί Σύμβουλοι ψηφίσαμε υπέρ της αναβολής και έντεκα κατά.

Είναι πλέον φανερό πως Σφυρής και Πάλλης βιάζονται να »κάνουν έργα».

Κατά την συζήτηση του θέματος ο κ. Δήμαρχος αρνήθηκε να μας δώσει πληροφορίες για το συγκεκριμένο έργο, αφού είναι πλέον φανερό πως η Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ. αποτελεί οικογενειακή υπόθεση με στεγανά και άβατα, ενώ παράλληλα συμβούλευε το δεξί του χέρι κ. Πάλλη, να μην απαντάει στις ερωτήσεις μας.

Τα δικά μου ερωτήματα λοιπόν είναι πολύ συγκεκριμένα:

  1. Που είναι η μελέτη για το εν λόγω έργο της αφαλάτωσης;
  2. Ποιος είναι ο προϋπολογισμός αυτού του έργου;
  3. Ποιος θα το πληρώσει; Γιατί αν προτίθενται να το πληρώσει η Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ., θα ήταν σοφότερο να αποπερατώσει το έργο της Αποχέτευσης της Κοιλάδας, όπως έχει ήδη δεσμευτεί ότι θα κάνει.

Με το μαλακό, ένα – ένα τα έργα ρε παιδιά!!!!

  1. Τι γίνεται με την πληρωμένη και ολοκληρωμένη Μελέτη Αφαλάτωσης στην περιοχή Χώνια της Κοιλάδας; Την πετάτε στα σκουπίδια; Καλά κάνετε… Λεφτά υπάρχουν…
  2. Που θα πηγαίνει το αλμόλοιπο; Στα χωράφια, στα ρέματα ή στις αυλές των σπιτιών των κατοίκων του Κρανιδίου;
  3. Αν γίνει η Μονάδα Αφαλάτωσης των γεωτρήσεων, μήπως τελικά τις εξαντλήσουμε μέσω της υπεράντλησης;
  4. Ο αείμνηστος δωρητής Κωνσταντίνος Ζέρβας δώρισε στον Δήμο Κρανιδίου ένα αγροτεμάχιο για να εγκατασταθεί Μονάδα Αφαλάτωσης ή για να δημιουργηθεί ένα ιστορικό μνημείο, αφού εκεί υπάρχει η Γκούρι Βιτόριζα (Πέτρα της Νίκης) η οποία πρέπει να αναδειχθεί ως μνημείο του τόπου μας;
  5. Τι κρύβει άραγε αυτή η βιασύνη;

Πάντως, το μόνο σίγουρο είναι πως ούτε ο Δήμαρχος γνώριζε καλά το θέμα, αφού κατά την διάρκεια του Δημοτικού Συμβουλίου προσπαθούσε με μεγάλη αγωνία να αναγνώσει το συμβόλαιο της δωρεάς του Κωνσταντίνου Ζέρβα.

Τόσο μελετημένα και οργανωμένα έρχονται τα θέματα στο Συμβούλιο!!!

Αγαπητοί Συνδημότες και Συνδημότισσες,

Αυτά που διαδραματίζονται στον Δήμο μας δεν έχουν προηγούμενο.

Τι άλλο θα δώσουμε στην Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ.;

Από ότι έχω καταλάβει ως τώρα, τα πάντα και με την συναίνεση του Δημάρχου Σφυρή.

Η Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ. πρέπει να δώσει στους Δημότες.

Και ας ξεκινήσει με την επιστροφή του παράνομου ειδικού τέλους 80% για το οποίο ακόμα δεν έχει κάνει τίποτα.

Και επιτέλους, ο κ. Σφυρής πρέπει να καταλάβει ότι αναφερόμαστε στο Κρανίδι, που δεν είναι παραθαλάσσιο και όχι στην Νάουσα της Πάρου, την οποία ανέφερε συνεχώς στο Δημοτικό Συμβούλιο, γιατί μάλλον εκεί ονειρεύεται να είναι Δήμαρχος.

Ποιος ξέρει; Αυτός μπορεί να είναι ο επόμενος σταθμός του….

Λούμη – Γιαννικοπούλου Αγγελική

Ανεξάρτητη Δημοτική Σύμβουλος Ερμιονίδας

Γιάννης Δημαράκης

Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ερμιονίδας στις 6-12-2016, ένα από τα θέματα συζήτησης ήταν και η παραχώρηση από το Δήμο στη Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ. οικοπέδου, ευρισκομένου στην ιστορικής σημασίας τοποθεσία «Γκούρι Βιτόριζα», για κατασκευή μονάδας αφαλάτωσης. Κατά τη συνεδρίαση ο Δήμαρχος διευκρίνισε ότι η αφαλάτωση θα γίνεται με την μέθοδο tης αντίστροφης όσμωσης με άντληση υπόγειων υδάτων.
 
Κατ’ αρχήν το αίτημα της Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ. προς το Δημ. Συμβούλιο δεν αφορούσε μόνο την παραχώρηση του οικοπέδου στη Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ. Ταυτόχρονα με την παραχώρηση εγκρίνεται και η κατασκευή μονάδας αφαλάτωσης από υπόγεια ύδατα. Όμως αυτό γίνεται χωρίς να έχει προηγηθεί καμία μελέτη κατασκευής του έργου, ούτε είναι γνωστό το πώς θα διαμορφωθεί η τιμή του παρεχόμενου ύδατος για τους καταναλωτές μετά το έργο και κυρίως χωρίς να υπάρχει μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τα υπόγεια νερά του Κάμπου του Κρανιδίου.
Στην τοποθέτησή μου στο Δημ. Συμβούλιο τόνισα ότι για να πάρουμε 1.000 κ.μ. νερού με τη μέθοδο της αντίστροφης όσμωσης κατά τους καλοκαιρινούς μήνες θα απαιτηθεί άντληση 1.600 κ.μ., ενδεχομένως και περισσοτέρων, με δεδομένο ότι τα υπόγεια νερά γίνονται περισσότερο υφάλμυρα αυτή την περίοδο. Ενδέχεται λόγω της υπεράντλησης των υδάτων τα ήδη υφάλμυρα υπόγεια ύδατα της περιοχής μας να χειροτερέψουν. 
Με τηνκατασκευή του έργου πιθανόν να βελτιωθεί η ποιότητα του νερού του Κρανιδίου. Υπάρχει όμως περίπτωση, λόγω της υπεράντλησης, τα υπόγεια ύδατα του Κάμπου να καταστούν ακατάλληλα ακόμα και για πότισμα.
Αυτό όμως μπορεί να μας το πει μόνο μια εμπεριστατωμένη μελέτη, η οποία πρέπει να προηγηθεί και η οποία σήμερα δεν υπάρχει. Θεωρώ ότι μία σοβαρή μελέτη για να γίνει θα απαιτηθεί χρόνος, διότι θα πρέπει πρώτα να μελετήσει τον ρυθμό μεταβολής της ποιότητας (υφαλμύρωσης) των υπόγειων υδάτων και μετά να συνυπολογίσει την επιβάρυνση (αν υφίσταται και πόση) από την υπεράντληση, που θα επιφέρει η μέθοδος της αντίστροφης όσμωσης.
Επιπροσθέτως τόνισα στο Συμβούλιο ότι στην γειτονική Ύδρα, στην οποία έχει εγκατασταθεί από το 2014 μονάδα αφαλάτωσης θαλασσινού νερού, το νερό της βρύσης δεν πίνεται και οι καταναλωτές αγοράζουν εμφιαλωμένο νερό. Οι δημότες της Ύδρας πληρώνουν σήμερα στο Δήμο τους το μη πόσιμο νερό σε πολλαπλάσια τιμή απ’ ότι οι δημότες του Δήμου μας. Βέβαια για τους Υδραίους το νερό κοστίζει σήμερα φθηνότερα απ’ ότι κόστιζε στο παρελθόν, προ του 2014, όταν το μετέφεραν στο νησί με υδροφόρα πλοία.
Για τους παραπάνω λόγους καταψήφισα την πρόταση για παραχώρηση οικοπέδου στη Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ. και κατασκευή σ’ αυτό μονάδας αφαλάτωσης με τη μέθοδο της αντίστροφης όσμωσης. Πρώτα να κατατεθεί η μελέτη κόστους και περιβαλλοντικών επιπτώσεων και μετά με βάση αυτή τη μελέτη να παρθούν αποφάσεις. Εξ’ άλλου υπάρχουν και άλλες λύσεις χωρίς να επιβαρύνουν τα υπόγεια ύδατα, οι οποίες πρέπει να διερευνηθούν.
Η Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ. πρέπει για τόσο σοβαρά θέματα να μην ενεργεί με προχειρότητα αλλά να λαμβάνει υπόψη τα δεδομένα των επιστημονικών περιβαλλοντικών μελετών. Έτσι θα βαδίσει με σταθερότητα διασφαλίζοντας την προστασία του περιβάλλοντος με το μικρότερο δυνατό κόστος για τους δημότες και δεν θα έχει κάνει ένα μετέωρο βιαστικό βήμα, που μπορεί να επιφυλάξει δυσάρεστες και ανεπανόρθωτες συνέπειες στο μέλλον για την περιοχή μας.
Γιάννης Δημαράκης
Δημοτικός Σύμβουλος

 

Περισσοτερες πληροφοριες

http://antiparios.blogspot.gr/2008/11/h_28.html

Αφαλάτωση
‘Μάννα’ εκ θαλάσσης ;

Το αφιέρωμα, βασίζεται στο πρόσφατο εκτεταμένο άρθρο του Economist (7 Ιουνίου 2008)

Εισαγωγή
Για έναν νησιώτη που περνά τον χρόνο του ανάμεσα στο μικρό κομμάτι γης και την απέραντη θάλασσα που το περιβάλλει , το να μπορούσε να χρησιμοποιήσει το θαλασσινό νερό για να το πιει και για να ποτίσει τα χωράφια του θα πρέπει να είναι μια έμμονη σκέψη.

Όσο το νερό ή μάλλον η έλλειψη του γίνεται θέμα ζωτικής σημασίας τόσο θα το συζητούν οι πολιτικοί και περισσότεροι πολιτικοί θα κάνουν βαρύγδουπες δηλώσεις για μεγαλόπνοα σχέδια για την αφαλάτωση σαν να είναι το ‘μάννα εκ της θαλάσσης’.

Ο κίνδυνος δεν είναι τόσο στις βαρύγδουπες δηλώσεις όσο στο ότι η αφαλάτωση σαν μέθοδος μπορεί να αποδειχθεί σπάταλη και μη αποδοτική αλλά και βλαπτική στο περιβάλλον.

Καλό είναι λοιπόν να γνωρίζουμε μερικά πράγματα για την αφαλάτωση ώστε την επόμενη φορά που κάποιοι πολιτικοί μας πουν ότι αν τους εκλέξουμε θα λύσουν τα προβλήματα ύδρευσης με την αφαλάτωση , να εξετάσουμε και να κρίνουμε τα λεγόμενα τους με λίγη περισσότερη γνώση πάνω στο θέμα.

Όροι της Αφαλάτωσης

υφάλμυρο νερό (αγγ. brackish water) το νερό που συναντάται σε λίμνες ή πηγές που δεν είναι τόσο καθαρό σαν το πόσιμο, αλλά ούτε και με τόση αλατότητα όσο το θαλασσινό νερό.

άλμη (αγγ. brine) νερό που είναι γεμάτο με αλάτι, Αν και είναι γνωστή για την διατήρηση τροφίμων (όπως το ξύδι ή η ζάχαρη), για την μεταφορά τροφίμων σε ζεστό καιρό, και για την ωρίμανση της φέτας, ο όρος στο πεδίο της αφαλάτωσης χρησιμοποιείται για να ορίσει τα υπολείμματα της, αυτό που μένει αφού έχει αφαιρεθεί το πόσιμο νερό.

Πώς δουλεύει

Υπάρχουν δύο κύριες μέθοδοι αφαλάτωσης.
Η πρώτη είναι η γνωστή στους περισσότερους, η θερμαντική μέθοδος, παρόμοια με ‘την απόσταξη’ που μάθαμε στο σχολείο.Το θαλασσινό νερό ζεσταίνεται, εξατμίζεται, το αλάτι μένει και το καθαρό νερό παίρνοντας από διαδοχικούς θαλάμους, υγροποιείται απαλλαγμένο από τα σωματίδια.
Η μέθοδος έχει βελτιωθεί και δεν επαφίεται μόνο στην θερμότητα, αλλά χρησιμοποιεί και την πίεση για να ελαττώσει η απαιτούμενη ποσότητα ενέργειας.

Η δεύτερη που ξεκίνησε την δεκαετία του 1960 πειραματικά, και έχει εφαρμοστεί εμπορικά την δεκαετία του 90, είναι η ανάστροφη όσμωση (reverse osmosis). Με αυτή την μέθοδο το θαλασσινό νερό πιέζεται και περνά από μία μεμβράνη η οποία συγκρατεί τα σωματίδια και το αλάτι, και περνά μόνο το πόσιμο νερό.

Η μέθοδος ονομάζεται έτσι γιατί αντιστρέφει την φυσική διαδικασία κατά την οποία όταν υγρό με αυξημένη αλμυρότητα βρεθεί σε επαφή μέσω μιας πορώδους μεμβράνης με υγρό ελαττωμένης αλμυρότητας, το καθαρό υγρό θα περάσει στην περιοχή υψηλής αλμυρότητας, ώστε στο τέλος η αλμυρότητα να εξισωθεί και από τις δύο πλευρές της μεμβράνης. Τέτοιες μεμβράνες υπάρχουν άφθονες στην φύση (οι μεμβράνες των κυττάρων είναι πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα), αλλά για να βρεθεί το κατάλληλο υλικό για τις μεμβράνες της αφαλάτωσης χρειάστηκε να περάσουν 40 χρόνια.
Η μέθοδος αυτή χρειάζεται λιγότερη ενέργεια και είναι πολύ πιο φθηνή από την θερμαντική μέθοδο.
Η μέθοδος της ανάστροφης όσμωσης, βελτιώνεται διαρκώς με νέες μεμβράνες οι οποίες αφήνουν περισσότερο καθαρό νερό να περάσει. Προς το παρόν μόνο το 50% του νερού από την διαδικασία παράγεται σαν καθαρό νερό. Το υπόλοιπο είναι νερό που έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι και θεωρούταν υπόλειμμα (waste stream), αλλά νέες μέθοδοι το χρησιμοποιούν για να κινήσουν τουρμπίνες και να παράγουν ενέργεια ώστε να χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες της αφαλάτωσης.
Πριν μόλις δύο χρόνια εμφανίστηκαν μελέτες για μεμβράνες βασισμένες στην νανοτεχνολογία που μπορούν να επιτρέψουν μεγαλύτερα ποσοστά πόσιμου νερού να περάσουν.

Υπάρχουν και άλλες δύο μέθοδοι αφαλάτωσης αλλά αυτές δεν έχουν βρει ακόμα χρηστικές εφαρμογές :
Η ηλεκτρόλυση εκμεταλλεύεται τα ηλεκτρικά φορτία του αλατιού και φορτίζοντας ηλεκτρικά μια ποσότητα θαλασσινού νερού, ‘μαζεύει’ το αλάτι στα ηλεκτρόδια ενώ το καθαρό νερό διαχωρίζεται από το αλμυρό με την βοήθεια μίας μεμβράνης.

Η Ψύξη είναι η άλλη. Όταν τα παγόβουνα διαμορφώνονται στους πόλους από θαλασσινό νερό, το αλάτι ψύχεται και αυτό, αλλά το αλάτι αφαιρείται φυσικά, μετά από ένα χρονικό διάστημα, (γι’ αυτό και τα παγόβουνα που είναι χωρίς αλάτι είναι πιο ελαφριά και επιπλέουν στην θάλασσα). Η φυσική αυτή διαδικασία όμως, είναι πολύ δύσκολο να αναπαραχθεί σε εργοστασιακή κλίμακα.

Όχι τόσο αθώα όσο φαίνεται
Θα περίμενε κάποιος ότι η αφαλάτωση που εκμεταλλεύεται μια σχεδόν ανεξάντλητη πηγή έχει πολύ μικρό αντίκτυπο στο περιβάλλον. Η πραγματικότητα είναι ότι μόλις τώρα εξετάζονται οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της αφαλάτωσης..

Το πρώτο σίγουρο είναι ότι η αφαλάτωση απαιτεί μεγάλες ποσότητες ενέργειας. Όπως θα δείτε και στους αριθμούς, μια μονάδα αφαλάτωσης μπορεί να χρειαστεί την ενέργεια, που μπορεί να ηλεκτροδοτήσει 3,000 σπίτια. Δεν είναι τυχαίο ότι η αφαλάτωση ξεκίνησε να χρησιμοποιείται κυρίως στην Μέση Ανατολή όπου υπάρχει έλλειψη νερού αλλά άφθονη ενέργεια με την μορφή του πετρελαίου

Η δεύτερη σημαντική επίπτωση είναι η τοπική διατάραξη του οικοσυστήματος.Με την απορρόφηση θαλασσινού νερού, απορροφούνται θαλάσσιοι μικροοργανισμοί και πλαγκτόν, μέχρι και μικρά ψάρια.

Η τρίτη επίπτωση είναι ότι τα υπολείμματα της αφαλάτωσης η άλμη, είναι μείγμα υψηλής αλατότητας, που όπου και αν εναποτεθεί επηρεάζει σημαντικά το τοπικό οικοσύστημα. Δεν μπορεί να ταφεί στην γη, διότι μπορεί θα καταστρέψει τις καλλιέργειες. Αρκεί να θυμηθούμε ότι το μεγάλο πρόβλημα με ένα τσουνάμι, ή μια πλημμύρα της θάλασσας δεν είναι η πλημμύρα αυτή καθ’ αυτή, αλλά το αλάτι που αφήνει πίσω της και που κάνει τα χωράφια άγονα για πάρα πολλά χρόνια.

Στην περίπτωση που τα υπολλείματα της αφαλάτωσης επιστρέφουν στην θάλασσα είναι πιθανό στην γύρω θαλάσσια περιοχή να αλλάξει η χημική σύσταση του θαλασσινού νερού με απρόβλεπτες συνέπειες για το τοπικό οικοσύστημα.

Για όλα τα παραπάνω βέβαια υπάρχουν λύσεις και παίρνονται μέτρα. Οι ανανεώσιμες πηγές μπορούν να προσφέρουν ενέργεια για τις ανάγκες της αφαλάτωση, η μείωση της ταχύτητας απορρόφησης του θαλασσινού νερού δεν τραβάει μεγαλύτερα ψάρια, και η επιστροφή της άλμης με μεγάλη πίεση επιτρέπει την διασπορά της σε μεγάλη έκταση, ελαττώνοντας την αλλαγή στην αλμυρότητα. Έχει παρατηρηθεί ότι 500 μέτρα από το σημείο επιστροφής των υπολειμμάτων δεν υπάρχει αλλαγή στην αλμυρότητα του νερού.

Συμπερασματικά η αφαλάτωση είναι μια μέθοδος που μπορεί να προσφέρει σταθερή παροχή νερού ανεξάρτητα από το κλήμα και πρέπει να αναπτυχθεί και να επιδιωχθεί σαν λύση, όμως για το ορατό μέλλον είναι αδύνατο να καλύψει όλες τις ανάγκες ύδρευσης.
Η αφαλάτωση δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να υποσκελίσει τις προσπάθειες για συγκράτηση του βρόχινου νερού, τον περιορισμό των διαρροών από το δίκτυο ύδρευσης και της εξοικονόμησης νερού στην αγροτική παραγωγή επιλέγοντας καλλιέργειες που δεν είναι υδροβόρες. ‘μάννα εκ θαλάσσης’ (για να απαντήσουμε στο αρχικό μας ερώτημα) δεν είναι.

Πηγή: International Desalination Association

Αριθμοί για την Αφαλάτωση

97% του νερού στο πλανήτη είναι θαλασσινό νερό και ακατάλληλο για πόση ή για άρδευση

33-37 γραμμάρια στερεών σωματιδίων περιέχονται σε ένα λίτρο θαλασσινού νερού (37,000 μέρη στο εκατομμύριο)

10 -15 γραμμάρια στερεών σωματιδίων περιέχονται σε ένα λίτρο υφάλμυρου νερού (brackish water)

99% των στερεών σωματιδίων πρέπει να αφαιρεθούν από το θαλασσινό νερό για να καταστεί πόσιμο. (το πόσιμο νερό δεν μπορεί να έχει παρά 500 μέρη στο εκατομμύριο)

1 δις άνθρωποι σήμερα ζουν σε περιοχές που έχει πρόβλημα ύδρευσης

1.8 δις άνθρωποι ο αντίστοιχος αριθμός το 2025

13.080 μονάδες αφαλάτωσης υπάρχουν στον κόσμο

300 εκατ δολάρια (200 εκατομμύρια ευρώ) το κόστος νέας μονάδας αφαλάτωσης στο San Diego της Καλιφόρνια

2.9 δις δολάρια (περίπου 2 δις ευρώ) το κόστος της μονάδας που κατασκευάζεται τώρα στην Μελβούρνη της Αυστραλίας

55.6 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, η ποσότητα νερού που παράγεται με αφαλάτωση σήμερα

0.5% το ποσοστό της κατανάλωσης νερού παγκοσμίως, που παράγεται με αφαλάτωση

17%
Το ποσοστό των αναγκών του νερού που καλύπτει η μονάδα αφαλάτωσης στο Περθ της Δυτικής Αυστραλίας, ίσως από τα μεγαλύτερα ποσοστά

1.5 δολάριο. Το κόστος παραγωγής ενός κυβικού μέτρου πόσιμου νερού από αφαλάτωση στις αρχές της δεκαετίας του ’90

0.5 δολάριο. Το κόστος παραγωγής ενός κυβικού μέτρου πόσιμου νερού από αφαλάτωση το 2003

0.75 δολάρια. (0.5 ευρώ). Το αντίστοιχο κόστος σήμερα, λόγω της αύξησης της τιμής των υλικών και της ενέργειας.

Σε αυτό το σημείο αξίζει να συγκρίνετε αυτό το κόστος μονάδας με τον αντίστοιχο του λογαριασμού του νερού σας και να υπολογίσετε πόσο θα πληρώνατε αν όλο το νερό που καταναλώνατε παραγόταν με την αφαλάτωση.

3000 σπίτια θα μπορούσαν να ηλεκτροδοτηθούν με την ίδια ποσότητα ενέργειας που χρειάζεται μία μονάδα αφαλάτωσης

8 Kwh η ενέργεια που χρειάζεται για την αφαλάτωση ενός κυβικού μέτρου θαλασσινού νερού το 1980 στην Σαουδική Αραβία

3.7 Kwh η ενέργεια που χρειάζεται για να αφαλατωθεί ένα κυβικό μέτρο θαλασσινού νερού σήμερα

15% το ποσοστό περεταίρω εξοικονόμησης ενέργειας που μπορεί να επιτευχθεί με τις υπάρχουσες μεθόδους

20% το ποσοστό περεταίρω εξοικονόμησης ενέργειας που μπορεί να επιτευχθεί με μεμβράνες νέας γενιάς

50% του θαλασσινού νερού που ωθείται με μεγάλη πίεση στην οσμωτική μεμβράνη, παράγεται σαν καθαρό νερό. Το άλλο μισό, συγκεντρώνει όλα τα άλατα και τα αλλά σωματίδια (ρεύμα υπολειμμάτων), και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ενέργειας με το πέρασμα σε μία τουρμπίνα.

75% το ποσοστό ανάκτησης της ενέργειας από το ‘ρεύμα υπολειμμάτων’ το 1980 με την μέθοδο της ανάστροφης όσμωσης

96% το αντίστοιχο ποσοστό σήμερα.

Αεροφωτογραφία απο το εργοστάσιο αφαλάτωσης στο Περθ της Δυτικής Αυστραλίας

πηγή Water Corporation of Australia
Το χρονικό της Αφαλάτωσης

350 πχ Ο Αριστοτέλης πειραματίζεται με τον διαχωρισμό νερού και αλατιού

200μχ Ναυτικοί μεταφέρουν μικρές πρωτόγονες μονάδες αφαλάτωσης στα πλοία τους

16ος αιώνας Τα πλοία που εξερευνούν τους ωκεανούς μεταφέρουν μονάδες αφαλάτωσης οι οποίες επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν μόνο σε περίπτωση ανάγκης.

1850 Ο Αμερικανός μηχανικός Norbert Rilieux κατοχυρώνει πατέντες για μεθόδους απόσταξης της ζάχαρης που ελαττώνουν τις απαιτήσεις ενέργειας κατά 80%

1890 Στην Δυτική Αυστραλία λόγω του ξηρού κλίματος και κατασκευάζονται μονάδες αφαλάτωσης (πάντα με την θερμαντική μέθοδο). Το νερό ήταν ακριβό. Τα 4.5 λίτρα νερού κόστιζαν όσο το ένα τρίτο του μισθού του ανειδίκευτου εργάτη.

Τέλη 19ου αιώνα Η μέθοδος απόσταξης του Rilieux αρχίζει και εφαρμόζεται και στην αφαλάτωση

1950 Η Αμερικανική κυβέρνηση ιδρύει το Τμήμα Αλμυρού Νερού με σκοπό να υποστηρίξει την έρευνα για την αφαλάτωση

1950 Ξεκινά μια νέα μέθοδος θερμαντικής αφαλάτωσης και εφαρμόζεται σε χώρες της Μέσης Ανατολής

1960 Ξεκινούν στο πανεπιστήμιο UCLA της Καλιφόρνια τα πειράματα πάνω στην ανάστροφη όσμωση με την κατασκευή των πρώτων μεμβρανών απο δύο ερευνητές, τους Sydney Loeb και Shrinivasa Sourirajan

1965 Η πρώτη πειραματική μονάδα αφαλάτωσης υφάλμυρου νερού με την μέθοδο της ανάστροφης όσμωσης


τέλος δεκαετίας ’70

Ο John Cadotte του America’s Midwest Research Institute και του Film Tec Corporation εφεύρει μια πολύ βελτιωμένη μεμβράνη που θα χρησιμοποιηθεί καθολικά στα επόμενα χρόνια.

1980 Η πρώτη μονάδα αφαλάτωσης που εξυπηρετεί τον Δήμο, ξεκινά την λειτουργία της στην Jeda της Σαουδικής Αραβίας

1990-2003 Το κόστος της αφαλάτωσης πέφτει στο 1 τρίτο.

2006 Μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Science αναφέρει ότι η χρήση νανοσωλήνων άνθρακα μπορεί να βελτιώσει πολύ την παραγωγή καθαρού νερού

2006 Μελέτη στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της αφαλάτωσης από το Pacific Institute (όχι απαγορευτικές αλλά ούτε και αμελητέες)

Σύνδεσμοι για την Αφαλάτωση

International Desalination Association

Centre for Water Research, Australia

Energy Recovery
Συνδεσμος που οδηγεί στην εταιρεία που χρησιμοποιεί το ‘ρευμα υπολειματων’ για την ανάκτηση ενέργειας

Σε αυτό το video μπορείτε να δείτε την μέθοδο της ανάκτησης ενέργειας

Περιοδικό Water Technology. Άρθρο για το εργοστάσιο αφαλάτωσης στο Περθ της Αυστραλίας

Ιστοσελίδα της Εταιρείας Υδρευσης της Αυστραλίας για την αφαλάτωση

Εκπαιδευτική ιστοσελίδα για την αφαλάτωση στον Ιστότοπο της Εταιρείας Υδρευσης της Αυστραλίας

 

ΑΠΟ ΕΔΩ