Θυμιζω.

1.Δεν μιλαμε για ΧΥΤΥ προκειται για συμμεικτα απορριμματα αρα μονον για ΧΥΤΑ.

2.Βεβαιως το οργανικο φορτιο αδρανοποιειται με τα χρονια σαπιζει δηλαδη και γινεται γινεται χωμα αρα δεν επιβαρυνει πλεον με μικροβια την γη.

3.Σε μια χωματερη συμμεικτων απορριμματων ομως και μαλιστα καμενων σε χαμηλες θερμοκρασιες και σε μεγαλο βαθμο (δεν ειναι μονο οι διοξινες αλλα και τα μικροσωματιδια), υπαρχουν και αλλοι παραγοντες τοξικοτητας προιοντα του οικονομικου μας συστηματος εκτος απο το βιολογικο φορτιο.Καποιοι απο αυτους με εκατονταδες χρονια ζωης πριν αδρανοποιηθουν.

ΚΥΑ 29407 /2002

Αρθρο 2 αναφερεται στα μπαζα και στις ιδιοτητες που δεν εχουν.Ενω τα αστικα συμμικτα απορριμματα τις εχουν

ε) «αδρανή απόβλητα»: τα μη επικίνδυνα απόβλητα που δεν υφίστανται καμία σημαντική φυσική, χημική ή βιολογική μετατροπή. Τα αδρανή απόβλητα δεν διαλύονται, δεν καίγονται ούτε συμμετέχουν σε άλλες φυσικές ή χημικές αντιδράσεις, δεν βιοδιασπώνται ούτε επιδρούν δυσμενώς σε άλλα υλικά με τα οποία έρχονται σε επαφή κατά τρόπο ικανό να προκαλέσει ρύπανση του περιβάλλοντος ή να βλάψει την υγεία του ανθρώπου. Η συνολική αποπλυσιμότητα και περιεκτικότητα σε ρύπους των αποβλήτων και η οικοτοξικότητα των στραγγισμάτων πρέπει να είναι αμελητέες, και ειδικότερα να μη θέτει σε κίνδυνο την ποιότητα των επιφανειακών ή/και υπογείων υδάτων. Η διαχείριση των αδρανών αποβλήτων διέπεται από τις διατάξεις της 69728/824/1996 κοινή υπουργική απόφαση.

Τον λογαριασμο τον αφηνουμε για τις επομενες γενιες.Για τους επιστημονες μετα απο καποιες δεκαετιες.Και θα ειναι μη αναστρεψιμος.

22-noembrh-2015-12

Φωτογραφιες με αμιαντο υπαρχουν και απο το Κοκκιναρι (βαθυ ποταμι)και απο τον Σταυρο 1 και απο τον Σταυρο στον παλιο δρομο και απο πολλες Νεο ΧΑΔΑ.Κανει κακο η διασπορα αμιαντου στην φυση;Και ποσο κακο θα κανουν δυο φυλλα αμιαντου στην φωτογραφια.Ισως καμμια.Αν ομως αθροισετε τα φυλλα αμιαντου σε ολην επαρχια θα βρειτε καποιος εκατονταδες κιλα ισως και τονους

2

Νεος ΠΕΣΔΑ σελ 4-74 Απόβλητα Εκσκαφών Κατασκευών και Κατεδαφίσεων

%ce%b1%ce%bc%ce%b9%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%82

ΕΙΝΑΙ Ο ΑΜΙΑΝΤΟΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ;


Η έκθεση σε αναπνεύσιμες ίνες αμιάντου (διαμέτρου μικρότερης των 3μm), είναι δυνατόν να προκαλέσει διάμεσο πνευμονική ίωση (αμιάντωση) που οδηγεί στο καρκίνο του πνεύμονα.
κάντε κλικ για μεγέθυνσηΓια τον λόγο αυτό η κοινοτική νομοθεσία έχει κατατάξει τον αμίαντο στην κατηγορία των επικινδύνων υλικών και συνιστά την σταδιακή απομάκρυνσή του. Εξ άλλου σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο έχει απαγορευτεί η εμπορία και χρήση προϊόντων αμιάντου από 01-01-2005.

Ομάδες υψηλού κινδύνου σήμερα είναι οι άνθρωποι που εκτελούν εργασίες επισκευών κτιρίων και οι εργαζόμενοι σε ναυπηγεία. Δεδομένου όμως ότι, όπως προαναφέρθηκε, ο αμίαντος χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν στην κατασκευή σχολείων και νοσοκομείων, εκτεθειμένοι σε κίνδυνο είναι οι μαθητές, οι καθηγητές και το εν γένει νοσηλευτικό προσωπικό.
Εξ άλλου δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν αμίαντο στο ίδιο τους το σπίτι και γι΄ αυτό πρέπει να γνωρίζουν από τι κινδυνεύουν και πως θα προστατευθούν.

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΠΟΙΕΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ
ΑΠΟ ΑΜΙΑΝΤΟΥΧΑ ΥΛΙΚΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ;


«‘Υστερα από την αφαίρεση αμιάντου σε πάνω από 100 σχολεία ανά την επικράτεια, διαπιστώσαμε ότι το πρόβλημα στα σπίτια των ιδιωτών είναι ακόμα μεγαλύτερο» μας λέει ο Νίκος Κλεισιώτης – εκπρόσωπος εξειδικευμένης εταιρείας διαχείρισης αμιάντου, αφού σε κάθε χωριό ή κωμόπολη αποτελούσε παλαιότερα την εύκολη λύση για κάθε νοικοκυριό.
Η πιο διαδεδομένη μορφή αμιάντου, συνήθως σε παλαιότερης κατασκευής σπίτια είναι το γνωστό σε όλους ΕΛΛΕΝΙΤ.
Οι κίνδυνοι στο σπίτι προκαλούνται όταν τα αμιαντούχα υλικά λόγω παλαιότητας, φθοράς, ζημίας, καθαρισμού ή ανακατασκευής θρυμματιστούν ή ξεφλουδίσουν. ‘Oταν συμβεί αυτό, οι μικροσκοπικές ίνες αμιάντου απελευθερώνονται στον αέρα και τότε είναι δυνατόν κανείς να τις εισπνεύσει από τη μύτη ή το στόμα. Οι ίνες μπορούν επίσης να προσκολληθούν στα ρούχα, τα εργαλεία και το δέρμα απ’ όπου πολύ εύκολα μετά θα μπορούσαν πάλι να απελευθερωθούν.
Πάντως ο καθαρισμός, η αναδιαμόρφωση, η σφυρηλάτηση, η διάτρηση, το πριόνισμα, το βούρτσισμα, το ξεσκόνισμα, το ξύσιμο και το τρίψιμο είναι δυνατόν να αποδεσμεύσουν ποσότητες ινών αμιάντων ικανές να θέσουν σε κίνδυνο την υγεία.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΒΡΩ ΑΜΙΑΝΤΟ ΣΕ ΣΠΙΤΙΑ ΝΕΩΤΕΡΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΨΑΞΩ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΑΜΙΑΝΤΟ;


Σπίτια στα χωριά και στις πόλεις με υπόστεγα και αποθήκες στην αυλή, μικρά κτίσματα στον κήπο, κοτέτσια και άλλα κτίσματα εμπεριέχουν με τη μορφή αμιαντοσανίδων ή πλακών το βλαβερό αυτό υλικό.
Σε πολλά κτίσματα, τα αμιαντούχα υλικά ξεθωριάζουν και απελευθερώνουν με ευκολία τις επικίνδυνες ίνες στον αέρα.

Στην Ελλάδα ΕΛΛΕΝΙΤ χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα στη κατασκευή ενός απλού στεγάστρου. Ακόμα αμίαντο μπορεί να βρει κανείς σε πλακάκια δαπέδου από βινύλιο, στις μονώσεις σωλήνων ζεστού νερού ή ατμού, στις καμινάδες αλλά και στις φλάντζες που υπάρχουν σε πολλές πόρτες. Επίσης στις σόμπες, τους φούρνους και μερικές φορές ακόμα και στα βότσαλα.

4.Φυσικα μια χωματερη αστικων απορριμματων δεν ειναι πυρηνικα αποβλητα.Ουτε χημικα αποβλητα.Δεν μιλαμε δηλαδη για κατι που θα μολυνει αμεσα και θανατηφορα τον αερα ,τον υδροφορο οριζοντα και την γη.Και λοιπον;

Ειμαστε ευχαριστημενοι αν η ζημια ειναι μικρη; Αν δεν πεθανουμε μαζικα απο καρκινο λογω της χωματερης; Συνεχιζουμε να τραβαμε αυτο το καταστροφικο μονοπατι;Οι μικρες επιπτωσεις δεν μας νοιαζουν; Και ποιος μας διαβεβαιωνει πως ολοι αυτοι οι παραγοντες κερδοφοριας τριγυρω μας (στα σκουπιδια το φαγητο το νερο τα ρουχα τον αερα ),ολοι αυτοι οι μικροι παραγοντες αθροιστικα δεν ευθυνονται για αυτη την επιδημια καρκινου που εχει μπει στο καθε σπιτι;Να το πω αλλιως.Υπαρχει κανεις που αμφιβαλει;

Τελικα συμπολιτες τι ειναι η πατριδα μας οταν για να βγαλουμε η να εξοικονομησουμε λεφτα πληγωνουμε την γη,καταστρεφουμε τις πηγες ,περιφρονουμε την ομορφια της;

http://stamdamd.blogspot.gr/2016/11/blog-post_96.html#more

ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΔΙΔΥΜΩΝ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΤΑΦΗ ΤΩΝ ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΑΔΡΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΣΕ ΑΛΛΟΝ ΕΙΔΙΚΟ ΧΩΡΟ ΧΥΤΥ

Επειδή τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος για την περιβαλλοντική αποκατάσταση της χωματερής στο Σταυρό Διδύμων, παλιάς και νέας και προκειμένου να μην συνεχιστεί το περιβαλλοντικό έγκλημα που ξεκίνησε το 2010 με την ψευδώνυμη ονομασία «χώρος δεματοποίησης» και επειδή διαχειρίστηκα ως Δήμαρχος του νέου Καλλικρατικού Δήμου Ερμιονίδας αυτό το «ανάθεμα» που παρέλαβα, θεωρώ υποχρέωσή μου αποκλειστικά και μόνο για το συμφέρον του τόπου μας να λάβω θέση επί των συζητουμένων, όπως τα πληροφορούμαι από τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης και αφορούν στις συζητήσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο και στις ανακοινώσεις των Δημοτικών Παρατάξεων. Επιγραμματικά λοιπόν υπενθυμίζω:

  1. Την αποκλειστική ευθύνη της λειτουργίας αυτού του χώρου, την είχε αρχικά ο Φ.Ο.Δ.Σ.Α. Αργολίδας και στη συνέχεια και μέχρι σήμερα η Περιφέρεια Πελοποννήσου. Η μοναδική υποχρέωση του Δήμου και των άλλων Δήμων αρχικά ήταν να μεταφέρουν με δικά τους μέσα στο χώρο αυτό τα απορρίμματα. Αυτό βέβαια αν και το γνώριζαν οι τοπικοί παράγοντες που είχαν συντελέσει στην δημιουργία αυτής της υπερχωματερής, προσπαθούσαν καθ’ όλη τη διάρκεια της δημαρχιακής μου θητείας να πείσουν τους δημότες μας ότι δήθεν ο Δήμος Ερμιονίδας είχε την ευθύνη για τη λειτουργία του χώρου αυτού, μέχρι που το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ναυπλίου με το 230/2014 βούλευμά του παρέπεμψε σε δίκη τον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου κ.Πέτρο Τατούλη ως αποκλειστικά υπεύθυνο και απήλαξε εμένα ως Δήμαρχο Ερμιονίδας και τον κ.Ιωάννη Σμυρνιώτη, Πρόεδρο του Φ.Ο.Δ.Σ.Α. Πελοποννήσου από κάθε κατηγορία.
  2. Στις 28/07/2010 και ενόψει της λειτουργίας του δεματοποιητή και πριν να αναλάβω τα καθήκοντά μου ως Δήμαρχος του Καλλικρατικού Δήμου είχα αποστείλει στον τότε Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας Πελοποννήσου κ.Χατζημιχάλη επιστολή με την οποία προειδοποιούσα για τις αρνητικές και βλαπτικές συνέπειες που θα είχε στο περιβάλλον και στον τόπο μας η τυχόν λειτουργία αυτής της νέας υπερχωματερής, η οποία ψευδωνύμως αναφέρονταν ως χώρος δεματοποίησης. Δυστυχώς δεν εισακούστηκα (στο τέλος παραθέτω την εν λόγω επιστολή).
  3. Κατά τη διάρκεια της θητείας μου ως Δήμαρχος, από την πρώτη ημέρα που ανέλαβα τα καθήκοντά μου 01/01/2011 έως και την τελευταία που απεχώρησα 31/08/2014, αναγκάστηκα εκ των πραγμάτων ως βασική και καθημερινή μου μέριμνα να έχω την αποτροπή δυσάρεστων επιπτώσεων στην υγεία όλων μας αλλά και στο φυσικό περιβάλλον εξαιτίας της αναποτελεσματικής και επιβλαβούς λειτουργίας αυτού του χώρου δεματοποίησης και αποθήκευσης των απορριμμάτων . Χρειάστηκε δύο φορές να υποβάλω την παραίτησή μου, η οποία δεν έγινε αποδεκτή από τα αρμόδια όργανα, προκειμένου να κινητοποιήσω κεντρικούς μηχανισμούς της κυβέρνησης και να προκαλέσω κοινές υπουργικές αποφάσεις για την μεταφορά των απορριμμάτων σε νόμιμους χώρους διάθεσης (ΧΥΤΑ Φυλής Αττικής), ως προσωρινή λύση, μέχρι η Περιφέρεια Πελοποννήσου να δώσει οριστική λύση στο μεγάλο πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων που τόσο βασανίζει και ταλαιπωρεί ακόμα τους Δήμους και τους δημότες της Πελοποννήσου.

Επιγραμματικά τι πρέπει να μην γίνει και τι πρέπει να γίνει:

  1. Να μην γίνει στον πολύπαθο χώρο του Σταυρού Διδύμων καμία τεχνική παρέμβαση, δήθεν αποκατάστασης, διότι θα επιβαρύνει με μεγαλύτερη διασπορά τους τοξικούς παράγοντες που έχουν εκλυθεί και εκλύονται από την μακρά παραμονή δεματοποιημένων αλλά και όσων αδεματοποίητων απορριμμάτων υπάρχουν. Αναγκάστηκα εκ των πραγμάτων, ασχολούμενος με αυτό το μεγάλο πρόβλημα και με την επικουρία των γνώσεών μου από την επιστήμη που έχω σπουδάσει και ασκήσει, να αναζητήσω ειδικές γνώσεις και πληροφορίες σχετικά με την αντιμετώπιση παρόμοιων προβλημάτων. Αναμφισβήτητα λοιπόν κατά τη γνώμη μου, όπως αυτή έχει επηρεαστεί από τις γνώσεις ειδικότερων από εμένα, έχει υπάρξει ήδη μόλυνση και ρύπανση του περιβάλλοντος και κυρίως του υπεδάφους με τοξικές ουσίες, η οποία πιθανότατα συνεχίζεται με μικρότερη ένταση λόγω φυσικού και χημικού κορεσμού. Επειδή η φύση τείνει από μόνη της να αποκαθιστά τις πληγές και τα τραύματά της, στο χώρο αυτό άδηλα συντελείται μια ατελής μεν αναερόβιος ζύμωση (χώνευση) μέσω του μεγάλου πλήθους μικροοργανισμών που έχουν αναπτυχθεί με παραγωγή μεθανίου και διοξειδίου του άνθρακα (εξ’ ου και οι κατά καιρούς μικρές ή μεγαλύτερες αναφλέξεις). Αυτή η διαδικασία είναι ασφαλώς ευεργετική για την έστω εν μέρει αδρανοποίηση των απορριμμάτων. Η όποια μηχανική αναμόχλευση των απορριμμάτων δεματοποιημένων και αδεματοποίητων αλλά και του υπεδάφους θα έχει σαν συνέπεια την διακοπή της όποιας αναερόβιας ευεργετικής αυτής διαδικασίας συντελείται λόγω της παροχής οξυγόνου μέσω του ατμοσφαιρικού αέρα. Θα είχε επίσης ως αποτέλεσμα μια τέτοια αναμόχλευση «αποκατάσταση» του εδάφους, μεγαλύτερη διασπορά και διείσδυση σε βάθος τοξικών ουσιών.
  2. Σε καμία περίπτωση με την δήθεν αποκατάσταση, ο ήδη ευαίσθητος και επιβαρυμένος αυτός χώρος δεν πρέπει να μετατραπεί σε ΧΥΤΑ (χώρος υγειονομικής ταφής απορριμμάτων) ή ΧΥΤΥ (χώρος υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων μετά από διαλογή και επεξεργασία) διότι και δεν είχε επιλεγεί αρχικά με τις κατάλληλες προδιαγραφές που πρέπει να πληρούν τέτοιοι χώροι και η διαλογή και επεξεργασία των δεματοποιημένων και μη απορριμμάτων, όπως βρίσκονται σήμερα, είναι τεχνικά αδύνατη και επικίνδυνη. Δυστυχώς όταν υπήρχε καιρός οι υπεύθυνοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου πάλι εκώφευαν.
  3. Τα απορρίμματα αυτά στην κατάσταση που βρίσκονται σήμερα, όταν εν πάση περιπτώσει αποφασιστεί, θα πρέπει να μεταφερθούν και να ταφούν σε άλλον ειδικό χώρο υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ) που θα έχει επιλεγεί, με τις προσήκουσες προδιαγραφές δημιουργίας και λειτουργίας. Προς Θεού όχι στον ίδιο χώρο του Σταυρού Διδύμων.
  4. Μέχρι τότε θα πρέπει να μην διαταράξουμε με καμία ενέργεια την φυσική διαδικασία, που εδώ και πολύ καιρό έχει ξεκινήσει από μόνη της, της αναερόβιας χώνευσης δηλαδή, διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο πλέον επιτυγχάνεται η αδρανοποίηση των συσσωρευμένων στον χώρο απορριμμάτων. Το μη χείρον δηλαδή βέλτιστων στην προκειμένη περίπτωση. Οποιοσδήποτε άλλος τρόπος δήθεν αποκατάστασης, σαν αυτόν που πληροφορούμαι ότι έχει σχεδιαστεί, μόνο μεγαλύτερη βλάβη θα επιφέρει στο περιβάλλον και οφέλη ενδεχομένως στον ανάδοχο του έργου. Δυστυχώς, το ιστορικό και η εμπλοκή που έχει δημιουργηθεί λόγω της λειτουργίας του δεματοποιητή στο χώρο αυτό, χωρίς την ταυτόχρονη απομάκρυνση των δεματοποιημένων απορριμμάτων όπως είχαν υποσχεθεί οι συμπράττοντες και επισπεύσαντες αυτόν τον τρόπο επίλυσης του προβλήματος της διαχείρισης των απορριμμάτων της Ερμιονίδας αλλά και γειτονικών Δήμων κατά την πρόβλεψη, έχει φτάσει σε οριακό και κρίσιμο σημείο, σαν αυτό που σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς είναι απαραίτητο κάποτε οι γιατροί να μην κάνουν απολύτως τίποτα για να μην διαταράξουν τις ισορροπίες και τις δυνάμεις του ίδιου του οργανισμού.

Τέλος και μπροστά στην σοβούσα εδώ και δεκαπέντε και πλέον χρόνια αδυναμία της Κεντρικής Διοίκησης και της Περιφέρειας Πελοποννήσου να δώσουν οριστική και αποτελεσματική λύση στην διαχείριση των απορριμμάτων της Πελοποννήσου και για έναν όμορφο και τουριστικό Δήμο σαν τον δικό μας, αντί άλλων πειραματισμών, είναι προτιμότερο και καλύτερο να συνεχιστεί η μεταφορά των απορριμμάτων σε νόμιμο κρατικό, δημοτικό ή ιδιωτικό χώρο απόθεσης, όπως ξεκίνησα να κάνω εγώ το 2013 και συνεχίζει να κάνει η σημερινή διοίκηση του Δήμου σε άλλον ιδιωτικό φορέα, έχοντας βέβαια πάντοτε υπόψη το σοβαρό οικονομικό κόστος αλλά και την πιθανή εμπλοκή της διαδικασίας μεταφοράς για απρόβλεπτους λόγους. Αυτή η λύση ασφαλώς είναι ως ενδιάμεση προσωρινή αλλά είναι πολύ καλύτερη από την δεματοποίηση και αποθήκευση των απορριμμάτων, όπως είχε επιλεγεί το 2010. Όπου εφαρμόστηκε μια τέτοια λύση μόνο προβλήματα δημιούργησε.   

Η επιστολή που είχα αποστείλει στον τότε Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας Πελοποννήσου:

>>>>>>>>>>

κλίκ εδώ για τη συνέχεια