Ο συντροφος Αντωνης ειναι παντα κοντα μας στην αλληλεγγυη στους προσφυγες του Γαλαξια μεσα απο τα ποιηματα του. Ειναι παντα μεσα μας στην σκεψη και στην καρδια στους αγωνες για μια κοινωνια ειρηνης αλληλεγγυης ισοτητας χωρις εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο.

Καπου ακουσα πως προσφατα σε επισημη εκδηλωση διαβαστηκαν ποιηματα του συντροφου Αντωνη. Μα ολη η ζωη  του Αντωνη ηταν ενας υμνος στην  πραξη την  δραση την  προσφορα στον ανθρωπο , για μια καλυτερη κοινωνια .Τα ποιηματα του ηταν συνεχεια της ζωης του. Δεμενα με την ζωη του. Οσοι δακρυζουν και ανακαλυπτουν στην ποιηση του Αντωνη αφηρημενες υψηλες εννοιες και νοηματα, ας κατεβουν στην γη να δουν την γευση και την μυρωδια που ο φιλος μου παντα αναζητησε. Τα παιδια στο ποιημα του Αντωνη δεν ειναι λεξη. Ειναι τα προσφυγοπουλα της Παλαιστινης και της Συριας. Εχουν σωμα ονοματα ειναι εδω,  μενουν τωρα στον Γαλαξια.

Οσοι ταγοι της εξουσιας ενθουσιαζωνται με την αυθεντικοτητα του ποιητη ας μην λησμονουν πως ο Αντωνης ηταν σε ολη του τη ζωη αριστερος , εχθρος της καθε εξουσιας, του ψεματος, της υποκρισιας. Σιγουρα ηταν αυθεντικος.  Ειμαι σιγουρος πως καπου σε καποια αλωνια , τους περιμενει με ενα χαμογελο και ενα τσιγαρο στο χερι, τους περιμενει να μετρηθουν με  καταθεση ψυχης .Και γυρω του τα παιδια με μεγαλα μαυρα ματια.