943821_1059503830768337_2092351111735488011_n

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Στην Αργολίδα υπήρξε επικράτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με 1709 ψήφους έναντι 1413 του Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Ο Β. Μεϊμαράκης έχει επικρατήσει σε Άργος, Κρανίδι και Επίδαυρο, ενώ ο Κ. Μητσοτάκης πήρε το Ναύπλιο, το Λυγουριό, το Δρέπανο, την περιοχή της Λέρνας και σάρωσε στη Μιδέα με 277 ψήφους έναντι 37 του αντιπάλου του.

Τα εκλογικα τμηματα

ΕΡΜΙΟΝΗ – ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΤΙΡΙΟ

ΚΡΑΝΙΔΙ – Κ.Ε.Π ΔΗΜΟΥ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

Κατι ηξερε ο τεως που εκανε δημοσιες σχεσεις στο Χελι.Οι παλιοι φιλοι και συνεργατες του φαινεται πως εχουν παρει τον κομματικο στελεχικο μηχανισμο στα χερια τους.Μονο που η Ερμιονιδα ψηφισε Βαγγελα

Οσο για τα σχολια σε γειτονικο ιστολογιο μαλλον εκφραζουν το μεσο ορο της νεοδεξιας σημερα που κακα τα ψεματα ειναι πλειοψηφικη στην επαρχια μας. Απο ποτε δηλαδη το να ψηφιζουμε εναν παντοδυναμο αρχηγο ειναι δειγμα πιστης εφαρμογης της αμεσης δημοκρατιας και μαλιστα σε αντιπαραθεση με την αριστερα; Δηλαδη το ενα εκατομμυριο ψηφοι του Γιωργακη η τα εκατομμυρια ψηφων που θα παρει ο Τραμπ στις Αμερικανικες εκλογες ειναι σημαδια αμεσης δημοκρατιας και λαικης εκφρασης;

tumblr_nvd7cw1ZvE1qj97afo1_500

Ειναι ακριβως το αντιθετο.Ποιο εμμεση/ αστικη/ κοινοβουλευτικη/ δια πλουσιων αντιπροσωπων «δημοκρατια» δεν υπαρχει

Τοσο τελεια!

Εχουμε χασει το νοημα των λεξεων.Οι λεξεις ειναι κενες περιεχομενου.Αμεση δημοκρατια ηταν η Πνυκα.

5f

Δεν ειναι να  ψηφιζουν εκατομμυρια εξαθλιωμενοι , εναν παντοδυναμο και ανεξελεγκτο μοναρχη μεταξυ τεσσαρων παμπλουτων  βαρωνων απο νεα και παλια τζακια που απολαμβανουν κληρονομικα δικαιωματα οικογενειοκρατιας στην ασκηση της εξουσιας.

Που καθολου δεν εκφραζουν διαφορετικες πολιτικες πλατφορμες οπως γραφει ο γειτονας ολοι την ιδια πλατφορμα εκφραζουν της καταληστευσης της κοινωνιας για δικο τους οφελος με διαφορες πολιτικες παραλλαγες μια απο αυτες και την επανορθωση της εκπτωτης δυναστειας των Δανων. Εξ αλλου οι Μητσοτακηδες εχουν χροοοοοονια τωρα φιλια και πολιτικη συνεργασια με τους Γκλυκσμποργκ.

Η δεξια δεν εχει εισαγωγικα.Η δεξια ειναι δεξια.Δεν την λενε οι αντιπαλοι της ετσι.Η ιστορια και το παρον την τοποθετουν σε αυτη τη θεση και καμαρωνουν και οι ιδιοι γι αυτο που ειναι.Ειναι η συντηρητικη παραταξη που ειναι ταγμενη στην εξυπηρετηση των συμφεροντων των εχοντων Ελληνων και ξενων. Αυτο το θεωρουν φυσικο . Θεωρουν πως η ισοτητα αναμεσα στους πολιτες ειναι καταστροφικη. Ειναι ιδεολογημα. Θεωρουν την ανισοτητα δημιουργικη , φυσικη και αναποτρεπτη. Δεν ειναι δεξιοι μονο απο συμφερον αλλα και απο φιλοσοφια και ιδεολογια.Πανω απ ολα ειναι το εγω τους.

Ενω η αριστερα ειναι εκεινη η πολιτικη παραταξη που στεκεται στο πλευρο των κατατρεγμενων. Πιστευει πως ολοι εχουμε στον ηλιο μοιρα. Ολοι μεσα στην διαφορετικοτητα μας  ειμαστε πολυτιμοι και χρησιμοι ο ενας για τον αλλο.Πιστευει στο εμεις.

Αυτα τα ξερει και η γατα μου. Απλα πραγματα.Γι αυτο λεμε πως η κυβερνηση ΣΥΡΑΝΕΛ σημερα ασκει δεξια πολιτικη.Αλλα ποτε δεν θα λεγαμε τον Μητσοτακη αριστερο.Ποτε ! Ουτε τον μπαμπα του με τα χρυσα πομολα στις τουαλετες , ουτε τον Τζιτζικωστα ουτε τον Μειμαρακη ουτε τον Αδωνη.

Αλλα λεμε τον Σωτηρη Πετρουλα αριστερο.Και τον Τσε Γκεβαρα και τον Βελουχιωτη και τους αγωνιστες δημοσιογραφους και ακτιβιστες που τα βαζουν με τις μεγαλες εταιρειες τα μεγαλα συμφεροντα και τις κυβερνησεις.

Υπαρχει δεξια και αριστερα .Χωρις εισαγωγικα.Δεν θα τρελαθουμε.Η ΝΔ ειναι δεξιο κομμα.Γι αυτο και ειναι εκφραστης της συντηρητικης παραταξης του συντηρητισμου στην κοινωνια.Της καθεστηκυιας ταξης.Των μεγαλων συμφεροντων.Των ξενων επικυριαρχων.Της Τροικας και των μνημονιων.Το οτι την ψηφιζουν χιλιαδες ανθρωποι ειναι τραγικο αλλα εχει τις εξηγησεις του.Τωρα που το βρηκε το αφισακι ο γειτονας και πως του ηρθε να το βαλει στην αναρτηση του αυτο δεν εχει εξηγηση.

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

Η «δεξιά » στη πρωτοπορία;


Οταν πηγαίνουν 400000 άτομα και μάλιστα οι περισσότεροι απο αυτούς δυο φορές η διαδικασία και η αντίληψη σχετικά με τη διοικηση ενός πολιτικού σχηματισμού .αποκτά ευρύτερο ενδιαφέρον.
Αν δε προσθέσεις την ύπαρξη 4 υποψηφίων ,οι οποίοι μάλιστα προωθούν διαφορετικές πολιτικές πλατφόρμες και «συγκρούονται¨σθεναρά για αυτές τότε το κόμμα το κόμμα του μνημονίου διαψεύδει μάλλον τις προβλέψεις ότι θα έχει τη τύχη του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ.
Και το κάνει αυτο το βήμα πρός μια νέα πραγματικότητα επιλέγοντας διαδικασίες που η αριστερά μπορεί να διαφημίζει αλλά αποφεύγει σαν το διαόλο με το λιβάνι (μιλάμε για την κεντρική πολιτική σκηνή)στην ουσία να εφαρμόζει .
Τις διάφορες μορφές «άμεσης δημοκρατίας».Και στη περίπτωση αυτή μιλάμε για τη πιο πιστή εφαρμογή της .»Ι»
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%B7_%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1

Η άμεση δημοκρατία στην Αρχαιότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο τόπος όπου συνεδρίαζε η αθηναϊκή εκκλησία του δήμου, η Πνύκα, βρίσκεται δυτικά της Ακρόπολης.

Η άμεση δημοκρατία έλκει την καταγωγή της από την αθηναϊκή δημοκρατία της κλασικής εποχής, όπου η εκκλησία του δήμου (η συνέλευση όλων των πολιτών της αθηναϊκής πόλης-κράτους) λάμβανε τις πολιτικές αποφάσεις και για την εκτέλεσή τους όριζε κάποιους αξιωματούχους άμεσα ανακλητούς και ελέγξιμους, με περιορισμένη διάρκεια θητείας, προκειμένου να μην «επαγγελματοποιηθούν» ως πολιτικοί ηγέτες. Για τον ίδιο λόγο η μεγάλη πλειονότητα των αξιωματούχων επιλεγόταν με κλήρωση, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, από το σύνολο των συμμετεχόντων στην εκκλησία του δήμου. Ωστόσο μόνο άρρενες ενήλικοι που είχαν ολοκληρώσει τη διετή (από τα 18 μέχρι τα 20) στρατιωτική τους θητεία είχαν το δικαίωμα να συμμετάσχουν και να ψηφίσουν στη συνέλευση. Αυτό απέκλειε την πλειονότητα του πληθυσμού, δηλαδή τους δούλους, τις γυναίκες και τους μετοίκους. Επίσης, δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν στη συνέλευση αυτοί των οποίων τα πολιτικά δικαιώματα είχαν ανασταλεί (συνήθως γιατί δεν μπορούσαν να πληρώσουν τις οφειλές τους προς την πόλη). Για ορισμένους Αθηναίους αυτό ισοδυναμούσε με μόνιμη (και κληρονομήσιμη) στέρηση δικαιώματος. Παρ’ όλα αυτά, σε αντίθεση με τις ολιγαρχικές πόλεις, δεν υπήρχε ουσιαστικά όριο ελάχιστης απαιτούμενης περιουσίας ή εισοδήματος.

Τη δημοκρατία που εγκαθιδρύθηκε στο β’ μισό περίπου του 5ου αι. τη γνωρίζουμε καλύτερα από μια σειρά αναθεωρήσεων των νόμων της ανάμεσα στο 410 και το 399[1]. Τμήματα του συστήματός της αναλύονται στο 2ο μισό του έργου «Αθηναίων πολιτεία» του Αριστοτέλη (42-69). Τα εμφανέστερα χαρακτηριστικά αυτής της δημοκρατίας ήταν η εκκλησία του δήμου και η βουλή των πεντακοσίων. Τα μέλη της επιλέγονταν με ένα σύνθετο σύστημα που βοηθούσε στην ευρεία αντιπροσώπευση των δήμων. Η βουλή εκτός των άλλων διαχειριστικών καθηκόντων της για την εύρυθμη λειτουργία της πόλης περνούσε ψηφίσματα για ιδιαίτερα ζητήματα, ενώ αντίθετα οι νόμοι διαμορφώνονταν από τους νομοθέτες και εξετάζονταν ενίοτε λεπτομερειακά σε περιπτώσεις ένστασης[2]. Το επαγγελματικό προσωπικό σε ζητήματα διαχειριστικά της τάξης της πόλης, καθώς και σε θρησκευτικά οργανωτικά ζητήματα ήταν ελάχιστο, λίγες εκατοντάδες δούλοι περιουσία του κράτους που ήταν στη διάθεση διάφορων αξιωματούχων ή λειτουργούσαν ως απλή αστυνομική δύναμη[3]. Τα δικαστήρια ήταν σημαντικό τμήμα της δημοκρατικής ζωής τόσο για τα πολιτικά ζητήματα που εξέταζαν όσο και σαν μέσα επίλυσης επιχειρηματικών διαφορών.

Το εντυπωσιακό στην όλη περίπτωση είναι ότι περίπου το 1/3 των πολιτών πάνω από τα σαράντα υπηρετούσε επί διετία σε κάποια στιγμή στη ζωή του στη βουλή των 500, ένα λειτούργημα εξαιρετικά απαιτητικό και χρονοβόρο, που βοηθούσε ωστόσο στην εξοικείωση με τα προβλήματα της πόλης[4]. Καθίσταται φανερό ότι η αθηναϊκή δημοκρατία ήταν άμεση, η αμεσότερη δυνατή τουλάχιστον, καθώς μέσω των συλλογικών διεργασιών της εκκλησίας, της βουλής και των δικαστηρίων κατόρθωνε να ελέγχει τις πολιτικές της διαδικασίες με συστήματα εναλλαγής των προσώπων που προφύλασσαν σε σημαντικό βαθμό από τη διαφθορά της υπηρεσίας επί μακρόν σε υψηλά αξιώματα. Σε γενικές γραμμές, λοιπόν, η αθηναϊκή δημοκρατία δεν λειτουργούσε βάσει συντάγματος, αλλά χρησιμοποιούσε μια προφορική παράδοση, σκοπός της οποίας ήταν κυρίως η διατήρηση ενός συνόλου ουσιαστικών ιδεών για τη λειτουργία της πόλης. Το ίδιο το σύστημα εξελισσόταν μέσω των δημοκρατικών διαδικασιών, στις οποίες σπάνια συμμετείχε το σύνολο των Αθηναίων πολιτών[5].

Αν και το αθηναϊκό σύστημα εξελίχθηκε, δεν ευθυγραμμίστηκε απόλυτα με τον πυρήνα των ιδεών της δημοκρατίας. Το τίμημα που πλήρωσαν οι Αθηναίοι για την απομάκρυνση από τις βασικές ιδέες που διαμόρφωσαν την κλασική Αθήνα φόβισε πολλούς από τους ιστορικούς και φιλοσόφους της εποχής, που είδαν καθαρότερα τη σκοτεινή πλευρά της αθηναϊκής δημοκρατίας. Η κλασική δημοκρατία έπεσε σε παρακμή μετά την ήττα της Αθήνας στον Πελοποννησιακό Πόλεμο και υπήρξαν περίοδοι που στην πόλη επικρατούσε εμφανής ολιγαρχία. Μερίδα του πληθυσμού και ορισμένοι φιλόσοφοι (π.χ. ο Πλάτων) υποστήριζαν ανοιχτά την ολιγαρχία και θεωρούσαν τη δημοκρατία σαθρή και ασταθή διακυβέρνηση από τον όχλο. Οι απόψεις τους και η κρίση τους πέρασε διαδοχικά στους αιώνες στις επερχόμενες γενεές διανοητών με τόση σφοδρότητα ώστε η ιδέα της δημοκρατίας απέκτησε «βαριά μυρωδιά για περισσότερα από 2.000 χρόνια»[6]. Μέχρι τους ρωμαϊκούς χρόνους κάθε ίχνος δημοκρατικής διακυβέρνησης εξαφανίστηκε από τον μεσογειακό κόσμο, αν και συνέχισαν να υπάρχουν εστίες αυτοδιοίκησης στα αστικά κέντρα, με ολιγαρχικό όμως χαρακτήρα και ευρισκόμενες στα χέρια των οικονομικά ισχυρότερων οικογενειών κάθε περιοχής. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τον πρώιμο Μεσαίωνα, όταν αυτές οι δυνατότητες τοπικής αυτοδιοίκησης πέρασαν οριστικά στον έλεγχο της Εκκλησίας.