Δεν θα ξεχασω ποτε το Σταθακη στην Ερμιονη να μας ξεκαθαριζει πως η κυβερνηση τους δεν θα θιξει εφοπλιστες και μεγαλοξενοδοχους.Οχι βεβαια.Σε καμμια περιπτωση.Το αντιθετο μαλιστα.Δεν υπαρχει χειροτερος δεξιος απο τον πρωην αριστερο .Ισως χειροτερος να ειναι ο «αριστερος» εφοπλιστης.

Θυμιζω με τον τσιπρα συγκυβερνουν οι Οικολογοι Πρασινοι Μερος αρθρου της Θεοδότας Νάντσου επικεφαλής Πολιτικής του WWF Ελλάς.Διαβαστε το ολο αξιζει για την ενημερωση σας.

https://www.efsyn.gr/arthro/apo-parisi-eftase-i-ora-tis-gis

Η ομιλία του πρωθυπουργού μας στο Παρίσι ήταν περισσότερο απογοητευτική από όσο θα περίμενε κανείς: αναλώθηκε σε κενές περιεχομένου κραυγές για τη μάχη ενάντια στον παγκόσμιο καπιταλισμό.

Στη συνέχεια, όμως, δαφνοστεφάνωσε την καρδιά της «νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης»: υποστήριξε πως η Ε.Ε. δεν θα έπρεπε να ελέγχει τις εκπομπές της ναυτιλίας και πως μόνο ένα παγκόσμιο πλαίσιο ελέγχου κάτω από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΙΜΟ) είναι πρέπον σε ένα ναυτικό κράτος όπως η Ελλάδα. Τι είπε δηλαδή;

Απλώς ότι δεν θα έπρεπε η Ε.Ε. να έχει αυστηρότερες από τα παγκοσμίως ισχύοντα περιβαλλοντικές ρυθμίσεις, επειδή έτσι βλάπτεται η ανταγωνιστικότητα, άρα υποστηρίζουμε τη μη-ρύθμιση που προωθεί ο ΙΜΟ.

Πίσω ολοταχώς δηλαδή, προς όφελος μιας περιβαλλοντικά ανεξέλεγκτης εφοπλιστικής δραστηριότητας. Την επομένη μάλιστα της ομιλίας του Αλέξη Τσίπρα, ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός έλαβε το «Βραβείο Απολιθώματος» από το Climate Action Network, ακριβώς λόγω της αντίδρασής του σε οποιονδήποτε έλεγχο των εκπομπών των πλοίων.

Και έτσι, με προσωπική ευθύνη και του Αλέξη Τσίπρα, η ναυτιλία παρέμεινε ο μοναδικός εκτός ρύθμισης για τις εκπομπές οικονομικός κλάδος, μαζί με την αεροπλοΐα.

Μπορεί η επιστήμη να δείχνει ξεκάθαρα τι σημαίνει σήμερα και αύριο η κλιματική αλλαγή για όλους, μπορεί εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι να βγαίνουν στους δρόμους και να απαιτούν γενναίες πολιτικές λύσεις εδώ και τώρα, όμως η αντίδραση έχει στα χέρια της τη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη του πλανήτη: τα ορυκτά καύσιμα και τους μεγάλους ρυπαντές, όπως η ναυτιλία και η βιομηχανία εξόρυξης πετρελαίου και κάρβουνου.