http://anticapitalist-attiki.blogspot.gr/2015/10/blog-post_30.html

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ χρειάζεται τα χρήματα να κατευθυνθούν:

-Στις προσλήψεις προσωπικού: γιατρών, νοσηλευτών, διερμηνέων, προσωπικού καθαριότητας και φροντίδας. Δεν είναι δυνατόν άνεργοι ή συνταξιούχοι γιατροί να κάνουν εθελοντικά βάρδιες στα ιατρεία στο Ελληνικό και το Παλαί! Να υπάρξει άμεσα νομοθετική ρύθμιση που να επιτρέπει την προσληψη προσωπικού με κανονικές σχέσεις εργασίας, κι όχι να κατευθυνθούν τα χρήματα στις αμαρτωλές ΜΚΟ.

-Στη στέγαση των προσφύγων: να δοθούν χρήματα για να ανοίξουν τα κλειστά ξενοδοχεία του κέντρου για να στεγαστούν πρόσφυγες, μετανάστες, άστεγοι και κοινωνικά αποκλεισμένοι, όπως το χουμε πολλές φορές προτείνει. Να διατεθούν κτίρια που ανήκουν στην Περιφέρεια και τους Δήμους.

-Στη σίτιση: Να ανοίξει το μαγειρείο του Βρεφοκομείου Αθηνών και του Γηροκομείου Αθηνών, οι «σπιτικές κουζίνες» των δήμων, οι φοιτητικές λέσχες, με το προσωπικό που χρειάζεται, για να προσφέρουν φαγητό στους πρόσφυγες και όσους το χουν ανάγκη. Η δυναμικότητά τους είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που σήμερα έχουν, με το ελάχιστο προσωπικό που λειτουργούν.

-Στη μεταφορά των προσφύγων που θέλουν να φύγουν από τη χώρα μας με δημόσια χρηματοδότηση, για να μη δίνεται έδαφος και «κάλυψη» στους διακινητές.

-Σε όλες τις διοικητικές υπηρεσίες που χρειάζονται, για την παροχή ασύλου, τη φροντίδα για την επανένωση οικογενειών, την ένταξη των παιδιών στα σχολεία και τους παιδικούς σταθμούς κ.ά.

Με το να πηγαινουν περα δωθε οι προσφυγες πληρωνοντας εφοπλιστες και λεωφορεια απο τα λεφτα τους το προβλημα δεν λυνεται.

Ουτε ο πνιγμος χιλιαδων ανθρωπων στα παγωμενα νερα αποτρεπει απελπισμενους να πεσουν στην θαλασσα με τα παιδια τους.Ουτε οι οικονομικοι μεταναστες απο καποιες χωρες στερουνται της ιδιοτητας του προσφυγα επειδη ετσι το αποφασισαν καποιοι γραφειοκρατες. Τα νεκρα παιδια στο Αιγαιο ας στοιχειωσουν τα ονειρα των πολιτικων.

Οι ανθρωποι πρεπει να μπουν σε αεροπλανα με εισητηρια πολυ φτηνοτερα απο αυτα που πληρωνουν τωρα (χιλιαδες δολαρια)σε διακινητες και νομιμη και μαυρη οικονομια και να μοιραστουν στην Ευρωπη.Ναι κυριως να πανε στην Γερμανια και Γαλλια που υποκινουν τους πολεμους στις χωρες τους και εχουν οικονομιες που μπορουν να τους υποστηριξουν .

Μεχρι τοτε να ανοιξουν τα κλειστα ξενοδοχεια και στην Ερμιονιδα να μεινουν οι ανθρωποι μεχρι να δοθει λυση.Εκει θα φανει η αλληλεγγυη μας.

Αυτη η ΕΕ ειναι ενωση πολιτικων δολοφονων.Κυριολεκτικα.

ttp://www.efsyn.gr/arthro/den-epese-aplos-mayro-stin-eidomeni

«Δεν έπεσε απλώς «μαύρο» στην Ειδομένη»

eidomeni-astinomia.jpg

Το «μαύρο» χρωματίστηκε από την ΕΛ.ΑΣ. | AP Photo

Συνεχίζονται οι αντιδράσεις σωματείων και εργαζομένων στον Τύπο για τις σκηνές βίας που εκτυλίχθηκαν την Τετάρτη στην Ειδομένη και την απομάκρυνση των φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφων πριν από την επιχείρηση εκκένωσης της περιοχής από πρόσφυγες και μετανάστες.

Η Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας με νέα της ανακοίνωση εκτοξεύει πυρά κατά της ΕΛ.ΑΣ. και επισημαίνει ότι «Όταν ολοκληρώθηκε η αστυνομική επιχείρηση, η ΕΛ.ΑΣ εξέδωσε δελτίο τύπου με δικές της φωτογραφίες από το ειδησεογραφικό γεγονός. Η χειραγώγηση
του κοινού, μέσα από τον έλεγχο της εικόνας, δεν αρκείται στον αποκλεισμό των εν δυνάμει ενοχλητικών δημοσιογραφικών φωτογραφιών, ολοκληρώνεται με την επιθετική κατάληψη όλου του επικοινωνιακού πεδίου, με την υποκατάσταση των αστυνομικών στη θέση των φωτορεπόρτερ».

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Η Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας (Ε.Φ.Ε.) εκφράζει την αγανάκτησή της στην πολιτική ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ για τη συνολική διαχείριση της εκκένωσης των εγκλωβισμένων προσφύγων και μεταναστών στην Ειδομένη.

Αρχικά, οι μοναδικοί φωτορεπόρτερ που βρίσκονταν στην Ειδομένη πριν από την έναρξη της αστυνομικής επιχείρησης απομακρύνθηκαν αυθαίρετα από τον επίμαχο χώρο με το πρόσχημα της προσαγωγής για έλεγχο των στοιχείων τους.

Η κατάφωρη παραβίαση της ελευθερίας του τύπου, προκειμένου να μην αναμεταδοθούν πιθανές εικόνες αστυνομικής βίας, παρουσιάστηκε εκ των υστέρων ως αναγκαία θυσία στο όνομα της προστασίας της ασφάλειας των φωτορεπόρτερ. Αυτή η νομιμοφανής αντιστάθμιση συγκρουόμενων έννομων αγαθών προσκρούει όμως στην κοινή λογική: εάν υπήρχε κίνδυνος βαιοπραγίας εκ μέρους των εγκλωβισμένων, ο στόχος θα ήταν οι αστυνομικοί και όχι οι φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφοι.

Όταν ολοκληρώθηκε η αστυνομική επιχείρηση, η ΕΛ.ΑΣ εξέδωσε δελτίο τύπου με δικές της φωτογραφίες από το ειδησεογραφικό γεγονός. Η χειραγώγηση του κοινού, μέσα από τον έλεγχο της εικόνας, δεν αρκείται στον αποκλεισμό των εν δυνάμει ενοχλητικών δημοσιογραφικών φωτογραφιών, ολοκληρώνεται με την επιθετική κατάληψη όλου του επικοινωνιακού πεδίου, με την υποκατάσταση των αστυνομικών στη θέση των φωτορεπόρτερ.

Δεν έπεσε απλώς «μαύρο» στην Ειδομένη. Το «μαύρο» που έπεσε χρωματίστηκε τεχνητά για να δώσει την εντύπωση του φυσιολογικού.

Η Ε.Φ.Ε. καταδικάζει απερίφραστα αυτή την απαξίωση της ελευθερίας του τύπου και την απόπειρα χειραγώγησης των πολιτών».

ΠΟΕΣΥ: Καθαρό κρούσμα λογοκρισίας

Για καθαρό κρούσμα λογοκρισίας κάνει λόγο και η ΠΟΕΣΥ σε ανακοίνωσή της, όπου διαμαρτύρεται για την απομάκρυνση των δημοσιογράφων, αλλά και την προσαγωγή δημοσιογράφων στο αστυνομικό τμήμα.

Αναλυτικά:

«Καθαρό κρούσμα λογοκρισίας, με παρεμπόδιση δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερς κατά την άσκηση της επαγγελματικής αποστολής τους, ήταν η απομάκρυνσή τους στην Ειδομένη και η προσαγωγή τους στο αστυνομικό τμήμα Ευζώνων, πριν αρχίσει η αστυνομική επιχείρηση απομάκρυνσης των προσφύγων.

Η αδιαφορία των αστυνομικών στην επίδειξη από τους συναδέλφους της δημοσιογραφικής ταυτότητάς τους, με αποτέλεσμα την προσαγωγή τους στην αστυνομία, αποτελεί βαριά προσβολή όλων των δημοσιογράφων της χώρας και δείχνει ότι δεν άλλαξε τίποτα στις πρακτικές αστυνομικής αυθαιρεσίας.

Τέτοιες ενέργειες αποσκοπούν στον περιορισμό της ελευθεροτυπίας και περιφρόνηση στο κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης των δημοσιογράφων.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ καταγγέλλει και αυτό το λογοκριτικό κρούσμα, δηλώνοντας ότι οι δημοσιογράφοι δεν πτοούνται και δεν φιμώνονται από τέτοιες αντιδημοκρατικές ενέργειες.

https://www.efsyn.gr/arthro/oi-ellines-metanastes-stin-ameriki-ston-20o-aiona

Οι Ελληνες μετανάστες στην Αμερική στον 20ό αιώνα

Συγκλονίζει η έκθεση του γενικού πρόξενου της Ελλάδας στη Μασσαλία (1901-1902) για την κατάσταση των Ελλήνων μεταναστών, που μαζί με χιλιάδες Ιταλούς, Ιρλανδούς και άλλους Ευρωπαίους γεμίζανε τα πλοία για την Αμερική.

«Ομολογώ ότι μπροστά στο θέαμα των διερχόμενων (μεταναστών) Ελλήνων η συνείδησή μου εξανίσταται. Οι μετανάστες, στους οποίους κάποιοι υπόσχονται τον επίγειο παράδεισο, παύουν να θεωρούνται ανθρώπινα όντα από τη στιγμή του απόπλου του ατμόπλοιου για Μασσαλία ή για άλλα ευρωπαϊκά λιμάνια.

Ο μετανάστης μεταβάλλεται σε εμπόρευμα, σε είδος. Είναι θύματα των μεγάλων ατμοπλοϊκών εταιρειών. Υποθηκεύουν ή πουλάνε ό,τι κι αν έχουν παραδίδοντας τα πάντα στους πράκτορες αυτών των εταιρειών.

Οσες φορές απευθύνθηκα σε ατμοπλοϊκές εταιρείες -γράφει ο πρόξενος- για την προστασία Ελλήνων, που δεν τους επέτρεψαν να αποβιβαστούν στην Αμερική για διάφορους λόγους, οι πράκτορες αποποιούνται την επιστροφή των χρημάτων με επιχείρημα ότι αυτοί οι δυστυχείς υπέγραψαν συμφωνητικό προ του απόπλου από τον Πειραιά. […]

Αυτή τη στιγμή που γράφω, μπροστά στο προξενικό κατάστημα βρίσκονται περί τους 800 μετανάστες που ζητούν τη συνδρομή μου για να φύγουν στις ΗΠΑ και άλλοι για να συλληφθούν αυτοί που τους αφαίρεσαν με απάτη τα χρήματά τους. Αλλοι ζητούν την παρέμβασή μου ώστε να εισαχθούν σε φρενοκομείο της πόλης ως ψυχικά πάσχοντες από τις κακουχίες και τις στερήσεις του διάπλου».

Τραγική η πορεία στην ξενιτιά των ΗΠΑ για τους μετανάστες από την Ελλάδα και από τις άλλες χώρες στις αρχές του 20ού αιώνα. Πολλοί ήταν αυτοί που έχαναν τα λογικά τους κατά τον εικοσαήμερο διάπλου του Ατλαντικού και άλλοι που δεν άντεχαν τις κακουχίες της ζωής μακριά από την πατρίδα. Ακόμη πιο σκληρές όμως ήταν οι σκηνές που διαδραματίζονταν με τους ανθρώπους που έχαναν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.

Οι ναυτικοί κανονισμοί προέβλεπαν τη ρίψη του πτώματος στη θάλασσα μέσα σε ασφαλτωμένο φέρετρο για να μη γίνει ο νεκρός τροφή για τα ψάρια. Ομως τις πιο πολλές φορές ο πλοίαρχος προκειμένου να αποφύγει δυσάρεστες καταστάσεις από τους συγγενείς, τους συνοδούς και τους υπόλοιπους μετανάστες, διέταζε το πλήρωμα να ρίξει τους νεκρούς στη θάλασσα μέσα στη νύχτα.

«Πόντισον», έδινε τη διαταγή ο καπετάνιος και το πτώμα κυλούσε πάνω στο σανίδι, δεμένο με ένα βαρίδι στα πόδια κι έπεφτε στον ωκεανό μέσα στο πηχτό σκοτάδι. Το όνειρο του Νέου Κόσμου τελείωνε με την υπογραφή του καπετάνιου, του ιατρού του πλοίου και δύο ακόμα μαρτύρων σε μία ληξιαρχική πράξη θανάτου, ενώ τα πράγματα του νεκρού παραδίδονταν στην αρμόδια προξενική αρχή.

Οσοι κατάφερναν να φτάσουν στην ακτή καταρρακωμένοι από τις κακουχίες, παραδίνονταν στο Αμερικανικό Γραφείο Μετανάστευσης απ’ όπου πολλοί απορρίπτονταν και επέστρεφαν άπραγοι πίσω, αφού προηγουμένως είχαν παραδώσει το όποιο κομπόδεμά τους στους πράκτορες των ατμοπλοϊκών εταιρειών και σε άλλους εμπόρους ελπίδων.

Η ελληνική εφημερίδα της Νέας Υόρκης «Θερμοπύλες» έγραφε στις 10 Απριλίου του 1903:

«Και μαρμάρινη καρδιά να έχει κάποιος θα συντριβεί βλέποντας πολλούς Ελληνες μετανάστες να αποπέμπονται και να βρίσκονται μέσα στην απόγνωση. Πολλοί υποθήκευσαν τα κτήματά τους στην Ελλάδα για να πληρώσουν τα εισιτήρια.

»Αλλοι μόλις άκουσαν ότι δεν γίνονται δεκτοί (από το Αμερικανικό Γραφείο Μετανάστευσης) αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν πέφτοντας στη θάλασσα. Σε όλα τα πρόσωπα ήταν διακριτή η συντριβή της καρδιάς και η απόγνωση. 200 και πλέον Ελληνες μετανάστες αποπέμφθηκαν τους τελευταίους τρεις μήνες, μεταξύ αυτών και γυναίκες που δεν βρέθηκαν οι διευθύνσεις των συγγενών τους στις ΗΠΑ. Τι θα απογίνουν τώρα αυτές οι γυναίκες επιστρέφοντας στη Γαλλία;»

Ποια τύχη περίμενε όμως όσους γίνονταν δεκτοί;

Η ελληνική εφημερίδα «Ατλαντίς» της Νέας Υόρκης καταγγέλλει, τον Γενάρη του 1902, τη σωματεμπορία μικρών παιδιών από την Πελοπόννησο και από άλλες περιοχές της Ελλάδας, που στέλνονται στις ΗΠΑ και γυρνούν στους δρόμους κάνοντας ό,τι τους προστάξουν οι δουλέμποροι. Αλλη εφημερίδα των Ελλήνων της Αμερικής, ο «Λοξίας» γράφει στις 18 Μάρτη του 1903:

«Οι Ελληνες μετανάστες στην Αμερική βρίσκονται σε αθλιότατη κατάσταση, ακόμη χειρότερη κι από αυτή άλλων εθνικοτήτων όπως για παράδειγμα οι Κινέζοι. Αποβιβαζόμενος στις ΗΠΑ ο Ελληνας μετανάστης, ταλαιπωρημένος από την αφόρητη οικονομική καχεξία και χωρίς να μπορεί να βρει δουλειά, δίχως να γνωρίζει τη γλώσσα, γίνεται έρμαιο στα χέρια αυτών που τον παρέσυραν στο κυνήγι του αμερικανικού χρυσού.

»Γίνεται δούλος. […] Γίνεται πλανόδιος. Στερείται της αναγκαίας τροφής. Κοιμάται σε υπόγεια χωρίς στοιχειώδη θέρμανση και υγιεινή. Γυρνά στους δρόμους με χειράμαξες πουλώντας φρούτα. Τον ξυλοφορτώνουν οι κλητήρες. Παραμένει υπό αφόρητο ψύχος και υπό αφόρητη ζέστη.

»Περιορίζει στο ελάχιστο τον νυχτερινό ύπνο. Γυρίζει ρακένδυτος και ρυπαρός. Συλλαμβάνονται καθημερινά. Οδηγούνται στα κρατητήρια ως παραβάτες των αστυνομικών διατάξεων. Γίνονται αντικείμενο (ρατσιστικών) επιθέσεων. Παλεύουν να εξοικονομήσουν ελάχιστα για να ζήσουν καταστρέφοντας την ίδια τους τη ζωή, αφού οι πιο πολλοί γίνονται φθισικοί».

* συγγραφέας και επιμελητής των εκδόσεων «Επιλογές»